muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5102, Karar No: 2017/6871, Tarih: 28.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/5102 E.  ,  2017/6871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; devletin hüküm ve tasarrufunda olup kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddia olunan taşınmaza ilişkin tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 20.01.2017 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 27.01.2017 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5428, Karar No: 2013/12390, Tarih: 01.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5428 E.  ,  2013/12390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar : 1-Asil Yemekçilik Temizlik Bilgisayar Özel

Sağlık Hizmetleri Temizlik Taahhüt San. ve

Tic.Ltd.Şti. vekili Av....

2-... (... Devlet Hastanesi

Başhekimliğine izafeten)

vekili Av.......

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6306, Karar No: 2023/9787, Tarih: 11.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/6306 E.  ,  2023/9787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/619 E., 2016/174 K.

SUÇ : 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi; sanığın katılan kurumu zarara uğratması nedeniyle usul ve yasaya aykırı şekilde beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığa yüklenen 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunda, 2011 yılında en son aralık ayında fatura düzenlendiğinin tespit edilmesi karşısında, suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2011 olduğu belirlendiğinden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 31.12.2011 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanığın yargılama konusu 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın sorgusunun yapıldığı 17.11.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15814, Karar No: 2017/3618, Tarih: 24.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/15814 E.  ,  2017/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01.10.2005-31.08.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini istemiş, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde, 01.10.2005-21.05.2013 tarihleri arasında toplam 2751 gün çalıştığı ve bu çalışmalarının 668 gününün ... Kurumu Başkanlığı'na bildirildiği, 2083 gününün ... Kurumu Başkanlığı'na bildirilmediği, bildirimi yapılmayan dönemlerde o günün asgari ücretinin aldığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10 ve 5510 sayılı Yasanın 86/9 maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, dosya kapsamındaki kayıt ve belgeler değerlendirilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir ancak yapılan tahkikat hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, davalıya ait davacının çalıştığı, tarla, bağ ve hayvancılık üzerine işletmenin bulunduğu taşınmazlara komşu taşınmaz sahipleri, komşu bina sakinleri, bodro tanıklarını yeterli sayıda resen belirleyerek dinlemeli ve işletmenin bulunduğu yerleşim yerinde sürekli ikamet eden muhtar, imam gibi kamu görevlilerini dinlemeli, tüm dosya kapsamı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 24.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6559, Karar No: 2013/9607, Tarih: 20.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/6559 E.  ,  2013/9607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile Müjgan Kurt aralarındaki dava hakkında ... . Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 22.11.2011 tarih ve 98/639 sayılı hükmün Daire'nin 24.12.2012 gün ve 3237/12950 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili; tarafların evli iken boşandıklarını, evlilik birliği içinde davacıya murislerinden intikal eden 82 parsel ve 94 ada 6 parsel sayılı taşınmazların davacı tarafından iyiniyetle davacıya devredildiğini açıklayarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, Mahkemece ispatlanmayan davanın reddine karar verilmesinden sonra, davacı vekilinin temyizi üzerine, Daire'nin 24.12.2012 tarih ve 2012/3237-12950 Esas ve Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili, süresinde karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Taraflar 19.04.1965 tarihinde evlenmişler 22.04.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 22.04.2009 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında evlilik tarihinden TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 22.04.2009 tarihine kadar yasal mal rejimi olarak kabul edilen edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.

Dava konusu 94 ada 6 parsel 26.06.1978 tarihinde ve zeytinlik niteliğindeki 82 parsel 19.02.1982 tarihinde davacı adına kayıtlı iken satıştan davalı adına tescil edilmekle davacının isteği 743 sayılı TKM'nin (Mülga) 170. maddesi gereğince eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen maldan kaynaklanan katkı payı alacağı isteğine ilişkindir.

Dava konusu 94 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı iken özgür iradesi ile davalıya devredildiği ve bu devir karşılığında herhangi bir bedel alınmadığı davacı tarafından kabul edildiğine ve yapılan işlem bağış niteliğinde olup bağıştan rücu koşullarının gerçekleştiği iddiasıyla açılan bir dava bulunmadığına göre davacı vekilinin bu taşınmaza ilişkin yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

Davacı vekilinin 82 parsele ilişkin karar düzeltme isteğine gelince, zeytinlik vasfındaki taşınmaz davacı adına kayıtlı iken tapuda satış gösterilmek suretiyle davalı adına tescil edilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, gerekçeli kararda dava konusu taşınmaza ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmamış ve hüküm fıkrasında da taşınmazdan herhangi bir şekilde bahsedilmemiştir. TC Anayasası'nın 141. maddesinin

Davacı vekilinin 82 parsele ilişkin karar düzeltme isteğine gelince, zeytinlik vasfındaki taşınmaz davacı adına kayıtlı iken tapuda satış gösterilmek suretiyle davalı adına tescil edilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, gerekçeli kararda dava konusu taşınmaza ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmamış ve hüküm fıkrasında da taşınmazdan herhangi bir şekilde bahsedilmemiştir. TC Anayasası'nın 141. maddesinin

3.fıkrasında; bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması vurgulanmıştır. Hüküm tarihi itibari ile yürürlükte bulunan HUMK'nun 388. ( HMK 297. ) maddesinde de; kararların neleri kapsayacağı ayrıntılı olarak belirtilmiştir. Bu maddenin 3.fıkrası hükmüne göre kararda; kararın iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, red ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece yukarıdaki açıklamalar ışığında 82 parsele ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmadan ve hüküm fıkrasında taşınmaz zikredilmeden verilen kararın bu taşınmazı kapsadığı kabul edilemez.

Dava konusu taşınmaz 743 sayılı TKM'nin 170. maddesine göre eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde edinildiğine göre; taraflar arasındaki bu uyuşmazlığın Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekmektedir. 743 sayılı TKM'nin yürürlükte olduğu; 01.01.2002 tarihinden önce eşler arasında yasal mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde karı ve kocanın diğerinden katkı payı karşılığında bir tazminat isteyebilmesi için mutlaka parasal veya para ile ölçülebilen maddi bir değer koymak suretiyle katkısının bulunması gerekir. Somut olayda taşınmaz 94 ada 6 parsel sayılı taşınmaza benzer şekilde davacı adına kayıtlı iken tapuda satış gösterilmek suretiyle davalıya devredilmiş ise de, davacı taşınmazın zeytinlik vasfında bulunduğunu ve üzerindeki zeytin ağaçlarının kendisi tarafından yetiştirildiğini ileri sürmüş ve dinlenen tanık beyanlarıyla bu husus doğrulanmıştır. Bu itibarla taşınmazın 1982 yılında davalıya bağışlandığı kabul edilse dahi taşınmazın bu tarihten sonra davacının emek ve çabası ile zeytinlik vasfını kazanıp koruduğu, davacının taşınmazdaki bu faaliyetinin ise bağış kapsamında kalmadığı tartışmasızdır.

Bu halde Mahkemece yapılacak iş taşınmaz başında uzaman ziraat mühendisi bilirkişi vasıtasıyla keşif yapılarak üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının niteliği ve sayısı dikkate alınarak davacının devir tarihinden boşanma dava tarihine kadarki tarımsal faaliyeti ile dava tarihindeki değerleri tespit edilmeli, tespit edilen bu değerin davacının kişisel malı ile davalının kişisel malına yapmış olduğu katkı olarak kabul edilmeli, davacının katkı alacağı uzman bilirkişiler aracılığıyla saptanmalı (mal rejimi konusunda uzman bir hukukçu ile zeytincilik konusunda uzman bir ziraat mühendisi aracılığıyla) ve belirlenecek miktarın davacının katkı alacağı olarak hüküm altına alınması gerekirken yukarıda açıklandığı üzere bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun değildir.

Davacının karar düzeltme isteği açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle Dairenin maddi yanılgıya dayalı 24.12.2012 gün ve 2012/3237-12950 Esas-Karar sayılı kararının 82 parsele ilişkin olarak 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına ve mahalli mahkemenin 22.11.2011 gün ve 2010/98 Esas, 2011/639 Karar sayılı hükmünün BOZULMASINA, 71,60 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1699, Karar No: 2016/1614, Tarih: 12.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/1699 E.  ,  2016/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

YARGITAYA G.TARİHİ:08.02.2016

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava asıl dava kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın taşınmaz tapu kaydının iptali ile tescili, birleşen dava ise tazminat istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,12.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6486, Karar No: 2019/6130, Tarih: 14.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6486 E.  ,  2019/6130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, davalıya ait işyerinde 16.07.2002-25.08.2014 tarihleri arasında geçen ve eksik bildirilen günlerinin tespiti ile ilk işe giriş tarihinin 01.07.2002 olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalı ve feri müdahil Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ve feri müdahil Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı ve feri müdahil Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 14/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14141, Karar No: 2022/15555, Tarih: 29.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14141 E.  ,  2022/15555 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ilave tediye, ikramiye, fazla çalışma ve ... bayram ve genel tatil ücreti fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davaya konu taleplerini somutlaştırması gerektiği, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı ile uygulamaya konulan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını, davacının faiz oran ve başlangıç tarihlerinin de hatalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadroya geçiş aşamasında işverenle imzalanan ... sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranda fazlasının ödeneceğinin açıkça kararlaştırıldığı, söz konusu anlaşma gereği belirlenen kuralın her asgari ücret artış dönemi için işvereni bağlayacağı, davacının arabuluculuk başvuru tarihine kadar olan alacaklarını talep edebileceği, arabuluculuk başvuru tarihinden sonraki alacakların işbu dava dosyasında talep edilemeyeceği

gerekçesiyle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

gerekçesiyle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 31.12.2018 tarihindeki ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında zam yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla işçilerin ... sözleşmesinde oran yazılı olsa da bu oranların geçersiz olduğunu, davacının sürekli işçi kadrosuna geçmesiyle ihale sözleşmesinde belirtilmiş olan önceki düzenlemelerin ve oranların devamlılığını yitirdiğini, artık söz konusu işçilere Kurumun mevzuatı ve düzenlemelerinin uygulanacağını, davacının ücretinin düşürülmediğini, faize itiraz ettiklerini, davalı Kurumun temerrüde düşürülmediğini ve talep edilen alacaklardan sorumluluğunun bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacı işçinin kadroya geçişi aşamasında işverenle imzalanan ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde asgari ücretin belirli bir oranda fazlasının ödeneceğinin kararlaştırıldığı, kadroya geçiş aşamasında işverenle imzalanan ... sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranda fazlasının ödeneceği kararlaştırılmışsa sözü edilen kuralın, her asgari ücret artış dönemi için işvereni bağlayacağı, bu nedenle ... sözleşmesinin açık hükmü gereği ücret farkı ile diğer fark işçilik alacaklarının denetime elverişli rapora göre kabulü yönünde sonuca gidilmesi yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekillinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı, alacakların hesap yöntemi ve alacaklara uygulanan faiz konularındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.