muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14001, Karar No: 2012/2405, Tarih: 20.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14001 E.  ,  2012/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili, mülkiyeti Belediyeye ait olan Şehirlerarası Otobüs İşletmesinin işletilmesi işinin 30.12.2002 tarihli sözleşme ile 3 yıl süre ile davalıya verildiğini, belediyede Sayıştay tarafından yapılan denetim sonucu hazırlanan 29.01.2008 tarihli Sayıştay ilamında, 2003, 2004 ve 2005 yıllarının karara bağlandığını, otogar içindeki kiracılardan KDV tahsil edilmediği halde işletmeci firma payı % 60 + KDV olarak ayrıldıktan sonra kalan tutarın sözleşme hükümlerine aykırı olarak paylaşıldığını, belediyenin toplam cirosunun % 60 oranı kadar gelir kaybına neden olduğunu, işletme hakkı kiralanması 2003 yılında ihale edildiğinden aynı uygulamanın 2004 ve 2005 yılları için de söz konusu olduğundan, 347.546,64 TL alacağın belediyeye aktarılması gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Davalı vekili, görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu ileri sürerek görev itirazında bulunmuş ve davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, 10 günlük yasal süresi içinde işbölümü itirazında bulunulduğunu, davanın niteliği gereği işbölümü itirazının kabulüne, karar kesinleştiğinde dosyanın Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

TTK'nun 5. maddesine göre iş bölümü itirazının kabulü üzerine verilen gönderme kararı ile dava sona ermeyip, davaya gönderilen mahkemede devam edileceği için gönderme kararı tek başına temyizi mümkün kararlardan değildir. Ancak, içeriğinde gönderme kararına aykırı hususlar bulunduğu takdirde (vekalet ücreti, yargılama gideri v.s) karar tek başına temyizi kabil karar niteliğini alır.

Olayımıza gelince; dava asliye hukuk mahkemesinde açılmış olup işbölümü itirazı yapılmıştır. Mahkemece, asliye ticaret mahkemesine gönderme kararı verilmiştir. Mahkeme gönderme kararı ile davadan elini çektiğinden, gönderme kararı nihai bir karardır. Ancak, diğer nihai kararlardan farklı olarak, işbölümü sebebiyle verilen gönderme kararı verildiği anda kesin kararlardan olup, yalnız başına temyiz edilemez. Nitekim, 24.4.1967 tarih ve 12/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda “TTK.nun 5/3 ncü madde hükmü karşısında, gönderme kararlarının verildikleri anda kesin olup, yalnız başına temyiz edilemeyeceği ve ancak esas hükümle birlikte temyiz olunabileceği, bu kararın niteliğine tamamen yabancı olan ve onunla bağdaşması mümkün olmayan nihai bir hükmün bu karar ile birlikte yanılgı sonucu verilmesi halinde, gönderme kararının nihai hükme ilişkin bu bölümünün yalnız başına temyizinin mümkün olduğu” öngörülmüştür. Kararda yargılama giderleri ile vekalet

ücretine hükmedilmemiştir. Bu itibarla, gönderme kararının temyizi kabil değildir. O halde, mahkemece verilen gönderme kararı kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından davacı vekilinin gönderme kararına yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, HUMK.nun 432/4 maddesi uyarınca davacı vekilinin gönderme kararına yönelik temyiz isteminin REDDİNE, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/468, Karar No: 2018/2758, Tarih: 19.04.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/468 E.  ,  2018/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan, 139 ada 4 ve 18 parsel sayılı sırasıyla 3.894,17 ve 2.780,88 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. İtirazı ... Komisyonunda reddedilen davacı ... çekişme konusu taşınmazların mütegayyip eşhastan kalan ve devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla tapu kaydı ve vergi kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine onanmasına karar verilmiş; davacı ... temsilcisi tarafından bu kez de karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece, ... tespit gününe kadar çekişmeli taşınmaz üzerinde davalı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle davanın reddine dair hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Her ne kadar keşifte bilgisine ve tanıklığına başvurulan kişiler çekişmeli taşınmazın davacı tarafından ekilip biçilmek suretiyle kullanıldığını belirtmiş iseler de; Mahkemenin 139 ada 18 parsel sayılı taşınmaza ilişkin gözleminde; çekişmeli taşınmazın üzerinde ve kenarlarında çalılık ve yabani otların bulunduğu; 139 ada 4 parsele ilişkin gözleminde ise taşınmazda sadece yabani otların bulunduğu hususları keşif zaptında belirtilmiştir. Mahkemece yapılan keşif sonucu zirai bilirkişi tarafından verilen raporda ise çekişmeli 139 ada 18 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 20-30 adet çalı formunda ağaçlar olduğu; arazinin kalan kısımlarında ise yabancı otlar bulunduğu ve arazinin işlenmemiş oluğu ancak tarımsal faaliyete elverişli tarla vasfında bulunduğu, 139 ada 4 parsel sayılı taşınmazda ise yaklaşık 15-20 adet asma ağacı olduğu, kalan kısımların tamamında ise yabancı otların mevcut olduğu belirtilmiş; taşınmazlar üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihi ayrı ayrı belirlenmemiştir. Yine fotoğrafçı bilirkişi tarafından sunulan fotoğraflara göre de çekişmeli taşınmazlar hali arazi görünümünde olup taşınmazların vasfının belirlenmesinde esaslı unsur olan hava fotoğrafları getirtilerek üzerinde inceleme yapılmadan karar verilmiştir.

Hal böyle olunca; sağlıklı bir sonuca ulaşmak için tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait dava konusu taşınmazların bulunduğu yere ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalıdır. Bundan sonra, 3 kişilik ziraat mühendisi ile jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak bilirkişi heyetleri aracılığıyla yapılacak keşifte, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle inceleme yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazların ... paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı, 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu vasıtasıyla taşınmazların öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı, tamamlandığı ve ekonomik amaca uygun zilyetliğin hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü hususları özellikle irdelenmeli, komşu parsellerle mukayeseli inceleme yapılmalı, önceki raporlarla arada çelişki olması durumunda bunun nedenlerine değinilmeli, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken sehven onandığı anlaşılmakla, davalı ... temsilcisinin karar düzeltme isteminin yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile Dairemizin 21.9.2017 tarih 2015/13443-2017/5594 Esas ve Karar sayılı ilamının ortadan kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9290, Karar No: 2014/9668, Tarih: 24.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/9290 E.  ,  2014/9668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Mahkeme hükmü, davalı ... "...mahallesi 20. sokak No:30 Keçiören ..." adresine tebliğ edilmiş ve "böyle bir adresin olmadığı" gerekçesiyle tebligat iade olmuştur. Dosyanın incelenmesinde, davanın görülmesi sırasında davalı ...'a duruşma gününü bildirir tebligatın "... mahallesi ...sokak No:11/11... ..." adresine yapıldığı ve bizzat davalı ...'a tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle adı geçen davalıya daha önce tebligat yapılan "... mahallesi ... sokak No:11/11 ..." adresine Tebligat Kanuna uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere birlikte gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1301, Karar No: 2008/4495, Tarih: 15.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1301 E.  ,  2008/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 25.182,95 YTL. borcun 10.929 YTL'sinden, ıslah dilekçesiyle ise 12.407,21 YTL.'sinden sorumlu olmadıkların tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisine getirtilen masraf çizelgesinde yer alan 1.478.093.000 TL. tutarındaki öğretim üyesi ek ders ücretinin Ankara 37. Noterliğince 22.9.2000 tarihinde 27674 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde belirtilen "benzeri eğitim ve öğretim" masrafları içerisinde değerlendirilerek bu kalem masrafdan da davacıların sorumlu olacağı dikkate alınmadan davacıların borçlu olduğu ve olmadığı miktarı belirleyen bilirkişi ek raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6227, Karar No: 2013/9909, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6227 E.  ,  2013/9909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair.... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.01.2013 gün ve 2012/179 Esas, 2013/3 Karar sayılı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Olayın iddianamede anlatılış biçimi, mahkemenin oluşa uygun kabulü ve tüm dosya içeriğine göre, mağdurenin öz babası olan sanığın, mağdureye yönelik cinsel istismar niteliğindeki eylemlerini birlikte yaşadıkları evde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmayacağı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3702, Karar No: 2023/3991, Tarih: 29.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3702 E.  ,  2023/3991 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi(İlk Derece)

SAYISI : 2023/3 E., 2023/4 K.

Taraflar arasındaki hakem kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilleri ile davalı şirket ve dava dışı iki kişi arasında akdedilen kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan anlaşmazlıkların çözümü için sözleşmenin 18.maddesindeki tahkim şartına dayanılarak davalı şirket tarafından davacının aleyhine tahkimde açılan 2014/1, 2015/1 ve 2020/1 sayılı dosyalar ile davacılar tarafından açılan 2019/1 sayılı dosyaların birleştirilerek görüldüklerini, dört davanın da cezai şart talebine ilişkin olduğunu, tahkim yargılaması sonunda yüklenici tarafından açılan 2014/1 Esas, 2015/1 Esas ve 2020/1 Esas sayılı dosyalar için kısmi kabul kısmi ret, müvekkileri tarafından açılan 2019/1 Esas sayılı dosya için ise ret kararı verildiğini, tahkim sözleşmesinin yapılabilmesi için vekaletnamede açıkça ve özel olarak tahkim yetkisinin verilmiş olması gerektiğini, sözleşmeyi imzalayan kişilere verilen vekaletnamelerde vekillere tahkim sözleşmesi yapmak için herhangi bir özel yetki verilmediğini, bu nedenle sözleşmenin 18.maddesinde yer alan tahkim şartının geçersiz olduğunu, ayrıca HMK'nın 427. Maddesinde öngörülen 1 yıllık tahkim süresine uyulmadığını, faiz başlangıç tarihi konusunda nihai kararda çelişkiler olduğunu, cezai şartların hatalı hesaplandığını, karara dayanak yapılan bilirkişi raporu ve kararda yapılan hesaplamanın denetime elverişli olmadığını belirterek, davaya konu 03/03/2023 tarih ve 2023/1 karar sayılı hakem kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sözleşmedeki tahkim şartının geçerli olduğunu, tahkim sürecinde davacı tarafça (tahkim davalısı) sözleşmedeki vekillerin yetkisine veya başkaca bir geçersizlik sebebine dair bir iddiada bulunmadığını, daha önce davacılar tarafından aynı sözleşme hakkında açılan Bakırköy 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/31 Esas sayılı dosyasından görülen davanın da tahkimin görevli olması sebebiyle reddedildiğini ve bu kararın Yargıtay onanmasıyla kesinleştiğini, HMK'nın 422/2.maddesi gereğince tahkim sürecinde ileri sürülmeyen bu ilk itirazın iptali davasında ileri sürülemeyeceğini, kaldı ki davacının HMK'nın 427. Maddesi kapsamında 8 defa tahkim süresini uzatmak için muvafakat verdiğini, davacının faiz başlangıcı, cezai şart ve bilirkişi raporu yönünden ileri sürmüş olduğunu iptal sebeplerinin ise HMK'nın 439. Maddesi dışında kaldığını belirterek, iptal davasının reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi ilk derece mahkemesi sıfatıyla baktığı yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; vekillere tahkim sözleşmesi yapmak için herhangi bir özel yetki verilmediği, bu nedenle sözleşmenin 18.maddesinde yer alan tahkim şartının geçersiz olduğu, bu hususun kamu düzenini ilgilendirdiğinden resen dikkate alınması gerektiği ileri sürülmüş ise de, tahkim dosyasındaki 2014/1, 2015/1 ve 2020/1 sayılı davalara ilişkin cevap dilekçelerinde tahkim itirazında bulunulmadığından iptal davasında ileri sürülen bu itirazın dikkate alınamayacağı, hakem kararına konu olan birleşen 2019/1 Esas sayılı dosya hakkında tahkim ilk itirazı doğrultusunda verilen görev yönünden ret kararı Yargıtay denetimi ile kesinleştiğinden davacılar vekilinin buna ilişkin iptal talebinin yerinde olmadığı , davacılar vekilince HMK'nın 427. Maddesinde öngörülen 1 yıllık tahkim süresine uyulmadığına ilişkin itirazda süre uzatım onay dilekçeleri ve kararları göz önünde bulundurulduğunda, hakem heyeti tarafından HMK'nın 427/2. Maddesinde öngörülen 1'er yıllık süreler içerisinde gerekli süre uzatım onaylarının taraflardan alındığı ve süre uzatım kararlarının verildiği, kararın da son 1 yıllık süre uzatım süresi bitmeden verildiği, davacılar vekilinin buna ilişkin iptal talebinin de yerinde olmadığı , faiz başlangıç tarihi, cezai şartların hatalı hesaplanması, karara dayanak yapılan bilirkişi raporu ve kararda yapılan hesaplamanın denetime elverişli olmadığı itirazları ise işin esasına ilişkin olup incelenemeyeceği değerlendirilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tahkim sözleşmesinin yapılabilmesi için vekaletnamede açıkça ve özel olarak tahkim yetkisinin verilmiş olması gerektiğini, bu durumun kamu düzenini ilgilendirdiğinden resen dikkate alınması gerektiğini, sözleşmeyi imzalayan kişilere verilen vekaletnamelerde vekillere tahkim sözleşmesi yapmak için herhangi bir özel yetki verilmediğini, ayrıca HMK'nın 427. maddesinde öngörülen 1 yıllık tahkim süresine uyulmadığını, cezai şartların hatalı hesaplandığını, karara dayanak yapılan bilirkişi raporu ve kararda yapılan hesaplamanın denetime elverişli olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 439. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2815, Karar No: 2007/3134, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2815 E.  ,  2007/3134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.