muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5042, Karar No: 2024/6895, Tarih: 02.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5042 E.  ,  2024/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 04.12.2023 tarihli ve 2021/17952 Esas, 2023/8178 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.03.2024 tarihli ve 2 - 2018/42255 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında hırsızlık suçundan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 09.04.2018 tarihli ve 2018/687 Esas, 2018/692 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.12.2023 tarihli ve 2021/17952 Esas, 2023/8178 Karar sayılı kararıyla temyiz isteminin gerekçe içermemesi nedeniyle reddine karar verildiği, ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri gereğince karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve aynı kanunun 294/1. maddesinde yer alan; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' hükmü ile "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesindeki; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen ve tebliğ olunan hükümde aynı Kanunun 295/1. maddesi gereğince temyiz nedenlerini bildirmez ise temyiz isteminin reddedileceği hususunun bildirilmediği anlaşıldığından,sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, mahkemesince bu eksikliğin giderilmesi, tebligat belgesi ve verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın incelenmek üzere iadesinin temini hususunda tebligat yapılması için dosyanın mahalline iadesinin sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

İtiraz konusu ile ilgili yapılan incelemede; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 09.04.2018 tarihli ve 2018/687 Esas, 2018/692 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla usûlüne uygun ihtarat içeren tebliğin sağlanması için dosyanın iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin, 04.12.2023 tarihli ve 2021/17952 Esas, 2023/8178 Karar sayılı temyiz isteminin reddi ilâmının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.04.2018 tarihli ve 2018/687 Esas, 2018/692 karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11075, Karar No: 2016/237, Tarih: 14.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/11075 E.  ,  2016/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/24848

MAHKEMESİ : Bahçe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

NUMARASI : 2010/168 (E) ve 2012/113 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Suça konu senedin katılan tarafından düzenlenmek suretiyle 550-TL'lik borç karşılığında sanığa verildiği ve bedeli ödenmesine rağmen sanık tarafından senede 2 rakamı eklenmek suretiyle değiştirilerek 2500-TL üzerinden icra takbine konulduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, soruşturma aşamasında Adli Tıp Kurumundan alınan 04/10/2010 tarihli raporda da senedin rakam ile yazılı miktar bölümündeki "2" rakamının sonradan farklı bir kalemle ilave edilmiş olduğunun bildirilmesi karşısında, senede yapıldığı iddia edilen eklemenin sanıklar veya katılan tarafından yapılıp yapılmadığına dair rapor alınarak, yapılan eklemenin sanıkların yararına olduğu ve onlar tarafından takibe konulduğu da gözetilerek senet incelenip, aldatıcı niteliğinin bulunup bulunmadığına ilişkin değerlendirme yapıldıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, imzanın katılana ait olduğu ve miktar hususunda rakam ile yazı arasında uyumsuzluk bulunması halinde yazıya itibar edileceğinden bahisle sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10667, Karar No: 2021/12192, Tarih: 13.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/10667 E.  ,  2021/12192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Belli bir yerde veya evde meslek ve sanat icrası” başlıklı 17. maddesinde yer alan; “Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” hükmüne göre; yokluğunda karar verilen sanık müdafisi Av. ...’ın iş yerinde bulunmaması nedeniyle, gerekçeli kararın daimi çalışan olarak belirtilen ... isimli şahsa tebliğ edildiği ancak bu şahsın söz konusu avukatlık bürosunda çalışmadığının dosya kapsamında bulunan 10.09.2016 tarihli tutanakla tespit edildiği anlaşılmakla; yapılan tebligatın usulsüz olduğu, sanık müdafisinin öğrenme üzerine 09.09.2016 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde verildiği kabul edilerek; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olması nedeniyle, gerekçeli karar başlığında "2007, 2008 ve 2009" şeklinde eksik yazılan suç tarihlerinin, 2007 ve 2008 takvim yılları için en aleyhe kabulle "31.12.2007 ve 31.12.2008” olduğu, 2009 takvim yılı için ise en son Eylül ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle 30.09.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2007,2008 ve 2009 takvim yılları sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 31.12.2007, 31.12.2008 ve 30.09.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4944, Karar No: 2018/2220, Tarih: 14.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4944 E.  ,  2018/2220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK'nın 206. maddesinde temel cezanın hapis veya adli para cezası şeklinde seçimlik olarak öngörülmesi ve aynı Kanunun 50/2. maddesinde düzenlenen “hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez” hükmü karşısında, tercihen tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezanın sonradan paraya çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi ve Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların harici olarak sattıkları ... plakalı aracı katılana teslim ettikleri ancak aracın devri konusunda aralarında çıkan uyuşmazlığı çözememeleri üzerine, aracın katılanda olduğunu bilmelerine rağmen, ... plakayı kullanabilmek için emniyet birimlerine araç trafik ve tescil belgeleri ile plakalarını kaybettiklerini beyan edip, trafikten çekilmesini sağladıkları plakayı, sahibi oldukları ... plakalı araca resmi olarak aktarılmasını sağladıkları, sanıkların yalan beyanları doğrultusunda görevli memurlarca araç trafik tescil ve müracat ve işlemi formu ile kayıp müracat tutanağı gibi belgeler düzenlenip trafikten çekme ve nakil işlemlerinin yapılmış olduğu, bu şekilde atılı resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12854, Karar No: 2015/991, Tarih: 22.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12854 E.  ,  2015/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 3118 ada 242 parsel sayılı taşınmazın 06/07/2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 3465 ada 398 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 28/10/2008 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 3465 ada 398 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 28/10/2008 tarihli (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun ve ihalesine ilişkin belgelerin onaylı bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu 3118 ada 242 parsel ile somut emsal alınan ... Mahallesi 3465 ada 398 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

6-Dava konusu taşınmazın ve somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 3465 ada 398 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

7-Dava konusu taşınmaza yol olarak el atılan kısmın bakım, onarım ve sorumluluğunun hangi belediyeye ait olduğunun ve yolun ana arter niteliğinde olup olmadığının davalı ... ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından sorularak alınan yazı cevabının,

6-Dava konusu taşınmazın ve somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 3465 ada 398 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

7-Dava konusu taşınmaza yol olarak el atılan kısmın bakım, onarım ve sorumluluğunun hangi belediyeye ait olduğunun ve yolun ana arter niteliğinde olup olmadığının davalı ... ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından sorularak alınan yazı cevabının,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30191, Karar No: 2021/23461, Tarih: 05.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30191 E.  ,  2021/23461 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/06/2020 tarihli ve 2020/79682 soruşturma, 2020/41729 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 07/09/2020 tarihli ve 2020/4488 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda twitter isimli sosyal medya üzerinde şüphelinin olay tarihinde müştekiye hitaben yaptığı paylaşımla hakaret suçunun işlendiği iddiası ile yapılan şikâyet üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca, şikayete konu sosyal paylaşım siteleri üzerinden yapılan benzer şikayetlere ilişkin evrakların İl Emniyet Siber Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğüne ve müşteki tarafların ikamet adresi itibarı ile İlçe Emniyet Asayiş Büro Amirliğine gönderilerek olayın aydınlatılması ve fail yada faillerin tespitinin talep edilmesi üzerine yürütülen tahkikat işlemleri sonucu söz konusu internet sitelerinin server hizmeti sunan şirketlerinin ana merkezinin Amerika Ülkesi olduğunun, somut olayda iletinin gerçekleştirildiği sitenin Türkiye temsilciliğinin bulunmadığının, bu nedenle sitenin yurt dışı bağlantılı olması nedeni ile IP adres tespit çalışmasının yapılamadığı gibi herhangi bir yazışma işleminin de gerçekleştirilemediğinin, site kullanıcılarının açık adres ve kimlik bilgilerinin de saptanamadığının bildirildiği, facebook, whatsapp, twitter gibi sosyal paylaşım siteleri ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerini ABD adIî makamlarının genellikle olumlu cevaplamadığı, açık kimliği saptanamayan fail yada faillerin müştekiye yönelik atılı ileti yolu ile hakaret suçunu gerçekleştirdiklerine ilişkin kovuşturma yapılmasını sağlayacak ve imkan verecek nitelik ve yeterlilikte somut delil elde edilememesi, olay failinin açık kimlik ve adresinin saptanamadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07/12/2020 tarihli ve 2020/18645 esas, 2020/18540 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, Twitter adlı sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yapılması, şüpheli veya şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifetiyle tespit edilmeye çalışılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespiti durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden soruşturmanın genişletilmesi kararı yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir" denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar ABD'nin hakaret suçlarına ilişkin istinabe taleplerine yanıt vermediğinden IP adresinin ve şüphelinin tespit edilemediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında hiçbir soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı içerisinde soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/09/2020 tarihli ve 2020/4488 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8684, Karar No: 2013/21943, Tarih: 25.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8684 E.  ,  2013/21943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nevşehir Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.01.2013