muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/360, Karar No: 2013/2200, Tarih: 18.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/360 E.  ,  2013/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım

HÜKÜM : 1- Sanık ... Candan için; TCK.nun 81/1, 35/2, 39, 29, 62, 53/1-2.maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

2- Sanık ... için; TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1-2, 63.maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; sanık ...’nin kasten öldürmeye teşebbüse yardım, sanık ...’nın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, olayda tasarlamanın unsurlarının gerçekleştiğinden bahisle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce oyçokluğu ile kabul edilmemiştir.

b) Gerekçeli karar başlığında sanık ...’nın nüfus kaydına göre 10/10/1982 olan doğum tarihinin 01/01/1972 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’nin kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafiinin eksik soruşturmaya, suç niteliğine, haksız tahrikte indirim oranına, sübuta vesaireye, Cumhuriyet Savcısının suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5320 sayılı Yasanın 13/1. maddesi gereğince baro tarafından sanıklara atanan müdafiilere ödenen ücretin sanıklara yargılama gideri olarak yüklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının ilgili bölümüne “5320 sayılı Yasanın 13/1. maddesi gereğince baro tarafından sanıklara atanan müdafiilere ödenen 498.TL müdafii ücretinin sanıklar ... ve ...’den ayrı ayrı tahsil edilen hazine adına irat kaydına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 18/03/2013 gününde üyeler ... ve ...’in sanıklar ... ve ...’nin fail olarak TCK.nun 37. maddesi yollamasıyla “tasarlayarak öldürmeye teşebbüs” suçundan cezalandırılmaları gerektiğine dair karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ... ile mağdur ...'nın olaydan önce 06/03/2003 tarihinde evlendikleri, olaydan yaklaşık 2 yıl önce sanık ile mağdurun ayrı yaşamaya başladıkları, 30/05/2006 tarihinde boşandıkları, sanık ...’nin ayrı yaşadıkları dönemde meydana gelen olaylar nedeniyle olaydan önce sanık ... ile maktulü öldürmeye karar verdikleri, 1-1,5 ay kadar önce sanık ...'nin ...'yı telefonla arayarak annesi ve babası ile arasının açıldığı bahanesiyle olay yerine gelmesini sağlamak amacıyla mağdurla telefonla görüştüğü, telefon görüşmesinin yoğun biçimde sürdüğü ve son olarakta; "29.08.2007 gecesi hazır olacağım, gel beni ... Köyünden al" dediği, mağdurun arkadaşları ... ve ...'ın birlikte ... Köyüne geldikleri, ... ve ...'in köyün dışında bekledikleri, mağdurun ise sanık ...'yi almak üzere kaldığı yere gittiği, ...'nin elinde çanta ile dışarıya çıkıp gerekmediği halde ...'ya "kapıya doğru yaklaş" dediği, bu sırada orada bekleyen sanık ...'nin kardeşi diğer sanık ...'ın av tüfeği ile 3-4 metre mesafeden 2 el ateş ederek ...'yı sol dirsekte 15x10 cm.lik ateşli silah yaralanmasına bağlı doku defekti ve brakial artel yaralanmasına ve hayati tehlike geçirilmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı olayda;

Sanık ... ile diğer sanık ...’nın karar ve irade birliği içerisinde hareket edip mağdura yönelik öldürme eylemini gerçekleştirmek amacıyla yaptıkları plan doğrultusunda hareket ettikleri, önceden verdikleri öldürme kararından vazgeçmeyip sebat ettikleri, ulaştıkları ruhi sükûnete rağmen öldürme kararını olay günü icraya başladıkları, olayın oluşu dikkate alındığında sanıkların kendi aralarında dayanışmalı olarak işbirliği içerisinde eylemlerini gerçekleştirdikleri, sanık ...’nin de fiil üzerinde hakimiyet kurduğu anlaşıldığından, sanık ...’nin fail olarak, diğer sanık ... ile birlikte tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları yerine sanık ...’nın kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’nin de kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan cezalandırılmaları suretiyle eksik ceza tayini edildiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun mahkemenin kararının yerinde olduğu ve onanması gerektiği görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2012/14984, Karar No: 2013/12022, Tarih: 10.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14984 E.  ,  2013/12022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 9. Asliye Hukuk (... 2. Asliye Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 17.07.2012 tarih ve 2011/250-2012/422 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı sigortacıya 32136993 sayılı iş yeri paket sigorta poliçesiyle sigortalı olan ... ...Tasarım San. Ve Tic Ltd. Şti.'nin davalının maliki olduğu taşınmazda 01/04/2010 tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olarak bulunduğunu, davalının maliki olduğu ve işyeri olarak davacının sigortalısına kiraladığı işyerinde kira sözleşmesinde demirbaş olarak gösterilen WC klozet spiral hortumunun 04/10/2010 tarihinde patlaması neticesinde zemin kattaki mecuru su bastığı için sigortalı mekanda bulunan stoktaki koltuk türü ürünlerle atölyedeki yarı mamül ve ham maddelerin hasar gördüğünü, davalının sorumluluğundan kaynaklanan zarar yüzünden sigortalıya 15.073,49 TL tutarında tazminat ödendiğini ve davacı sigortacının bu bedeli ödemekle halefiyet hakkını da elde ettiğini, iddia ederek 15.073,00 TL rücuen tazminat alacağının ödeme günü olan 12.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili müvekkilinin kusurunun bulunmadığını,kiracının sık sık kullandığı wc klozetinin hortumunun sağlam olup olmadığını davalının kiralayan olarak hergün kontrol etme yükümlülüğünün bulunmadığını, kiracının kullanıma bağlı olarak ortaya çıkabilecek hasarla davalının herhangi bir davranışı arasında nedensellik bağı kurulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; hasarın davalının malik olduğu bağımsız bölümdeki WC klozet spiral hortumunun patlaması sonucu meydana geldiğini, olayın kiracının kullanım kusurundan kaynaklanmadığını, bina kusurundan kaynaklandığı, TTK 1301 maddesi gereğince davacı ... şirketinin, sigortalısının hasarlarını ödeyerek ve sigortalısına halef olduğu, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; hasarın davalının malik olduğu bağımsız bölümdeki WC klozet spiral hortumunun patlaması sonucu meydana geldiğini, olayın kiracının kullanım kusurundan kaynaklanmadığını, bina kusurundan kaynaklandığı, TTK 1301 maddesi gereğince davacı ... şirketinin, sigortalısının hasarlarını ödeyerek ve sigortalısına halef olduğu, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olup,yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere,mahkemece dava konusu hasara yol açan su basmasının, davalının malik olduğu bağımsız bölümdeki WC klozet spiral hortumunun patlaması sonucu meydana geldiği,olayın davalının kiracısının kusurundan kaynaklanmadığı, bina kusurundan kaynaklandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 258/2 maddesi uyarınca kiralananın olağan kullanımı için gerekli basit tamiratları yapmak kiracının ödevleri arasında yer almaktadır. Somut olayda da hasara neden olan olayın davalının maliki olduğu bağımsız bölümdeki WC klozet spiral borusunun patlaması sonucu meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece anılan madde hükmü dikkate alınarak tarafların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6384, Karar No: 2016/7700, Tarih: 10.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6384 E.  ,  2016/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıkların reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan ve sanık ...'in ayrıca çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükümlerin nüfus müdürlüğüne tebliğ edildiğine dair belge dosyada bulunmadığından varsa eklenmesi, aksi halde gerekçeli kararın nüfus müdürlüğüne tebliğiyle alındı belgesiyle verildiği taktirde temyiz ve cevap dilekçelerinin dosya içerisine konulması ve hükümlerin ayrıca temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17197, Karar No: 2015/31477, Tarih: 05.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17197 E.  ,  2015/31477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2011/448-2014/107

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı şirkette 04.12.2007-10.06.2011 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, davalı şirket sahibinin küfür, hakaret ve tehditlerine maruz kalarak iş akdinin tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, son aylık ücretinin 1.325 TL olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının müvekkili şirkette 05.12.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, aylık ücretinin 1.325 TL olduğunu, davacının işyerini terk ettiğini, davacının iddialarının aksine işyerinde işveren tarafından işini dikkatli yapması için uyarıldığını, davacının buna rağmen gerekli özeni göstermeyerek hatalı üretim yaparak işyerini zarara uğrattığını, işverenin tepkisinden çekindiği için 26.01.2011 tarihinde işe gelmediğini, ertesi gün işe geldiğinde kendisine ihtar verildiğini, 10.06.2011 tarihinde yine aynı davranışları sergilediğini, işveren hakkında yerli yersiz konuşmalar yaptığını, bunun tutanakla tespit edildiğini, bu durumdan haberdar edilen işverenin davacıyı tekrar uyardığını, bunun üzerine davacının işyerini terk ettiğini ve bir daha işyerine gelmediğini, davacıya ihtar çekilerek devamsızlığının geçerli bir nedene dayanmaması halinde iş sözleşmesinin fesh edileceğinin bildirildiğini, davacının diğer taleplerinin de haksız olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı dava dilekçesinde, davalı şirket sahibinin hakaret ve tehditlerine maruz kalarak iş akdinin tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia etmiştir. Davacı vekili 13/12/2011 havale tarihli cevaba cevap dilekçesinde ise “..daha önce ifade ettiğimiz gibi davacı müvekkil, maruz kaldığı hakaret, iftira ve tehditten dolayı 10.06.2011 tarihinde haklı nedenle iş akdini feshetmiştir” şeklinde beyanda bulunmuştur. Bu beyan karşısında iş akdini davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğinin kabulü gerekir.

İş akdini fesheden taraf fesih haklı nedenlere dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanamaz. Somut olayda, iş akdini davacı taraf feshettiğinden, davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

F)Sonuç:

İş akdini fesheden taraf fesih haklı nedenlere dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanamaz. Somut olayda, iş akdini davacı taraf feshettiğinden, davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/426, Karar No: 2019/3029, Tarih: 08.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/426 E.  ,  2019/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki alacak davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı bankadan 31.08.2012 tarihinde 1.800.000,00 Euro kredi kullandığını, müvekilince kredi ödemelerinin düzenli yapıldığını, daha sonra krediyi erken kapatmak istediğinde davalı bankaca fazla ödeme alındığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 Euro'nun faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 04.12.2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 97.279,23 Euro'ya çıkarmıştır.

Davalı vekili, davacının 27.06.2014 tarihinde kredi borcunun vadesinden önce kapatılması için müvekkili bankaya yazılı talimat verdiğini, bu talimatı üzerine taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinin 11. maddesi uyarınca belirlenen 97.279,23 Euro erken kapatma ücreti alınarak kredilerinin kapandığını, erken kapama maliyetinin yansıtılmasının mevcut yasal düzenlemelere, bankacılık ve ticari teamüllere uygun olduğunu, alınan ücretin kredinin taraflar arasındaki sözleşmeye göre normal vadelerinde ödenmesi halinde müvekkili bankaca alınacak faiz gelirinden daha fazla olmadığı nazara alındığında mevcut yasalara ve hakkaniyete aykırı bir durumun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre taraflar arasındaki sözleşmenin matbu bir sözleşme olup komisyon ücreti adı altında kesilen masraflarla ilgili davacının açıkça ve ayrıca bilgilendirilmediği, davacının bu konuda özgür iradesinin ulusüne uygun oluşturulmadığı, bununla birlikte davalı banka tarafından tahsil edilen komisyon ücretinin hangi zorunlu masraflara karşılık kesildiği hususunun davalı bankaca kanıtlanamadığı, bu durumda taraflar arasında düzenlenen sözleşme gereğince davalı banka tarafından tahsil edilen komisyon ücretlerine ilişkin sözleşme hükümlerinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 20. ve devamı maddeleri gereğince genel işlem şartı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyiz edilmesine üzerine, Dairemizin 12/12/2016 tarihli ve 2016/8817 Esas-2016/15663 Karar sayılı ilamı ile; ‘’Dava, davalı bankadan kullanılan ticari kredinin erken kapatılması nedeniyle davacıdan erken ödeme komisyonu adı altında tahsil edilen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Somut olayda, tacir olan taraflar arasında imzalanan 31.08.2012 tarihli genel kredi sözleşmesi uyarınca davacıya 1.800.000,00 Euro tutarlı kredi kullandırılmış, söz konusu kredi 27.06.2014 tarihinde vadesinden önce ödenmek suretiyle kapatılmıştır. 6098 Sayılı TBK'nın 96. maddesinde (mülga BK'nın 80. maddesi)"Sözleşmenin hükümlerinden veya özelliğinden ya da durumun gereğinden tarafların aksini kastettikleri anlaşılmadıkça borçlu, edimini sürenin sona ermesinden önce ifa edebilir. Ancak, kanun veya sözleşme ya da adet gereği olmadıkça borçlu, erken ifada bulunması sebebiyle indirim yapamaz." şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Bu düzenleme uyarınca kural olarak borcun erken ifasına engel bir durum bulunmamakla birlikte borcun erken ifası nedeniyle aksi sözleşme, kanun veya adet gereği olmadıkça indirim talep edilemeyecektir. TBK'nun 20-25. maddelerinde de genel işlem koşullarına ilişkin düzenlemelere yer verilmiş olup sözleşmelerde; taraflardan birinin üstün veya avantajlı konumunu kullanarak, karşı tarafa dayattığı, karşı taraf aleyhine düzenlemeler içeren ve iyi niyet kurallarına aykırı olan bölümlerin genel işlem koşulu olarak kabul edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Dava konusu kredi sözleşmesinin 11.1. maddesinde " Banka'nın mutabık kalması halinde erken ödeme, taksit vadelerinden birinde ve ödeme vadesinde işlemiş faizin ve kalan ana paranın, Banka'nın o gün itibari ile katlanmak zorunda kalacağı maliyetler çerçevesinde belirleyeceği miktarda bir erken kapatma ücreti ile erken ödeme nedeniyle doğabilecek vergi, Kaynak Kullanımı Destekleme Fonu gibi mali yükümlülüklerin nakden ve defaten ödenmesi kaydıyla mümkündür. Banka'nın erken ödeme tarihi ile vade tarihi arasındaki süre için, erken ödeme sebebiyle Bankanın mahrum kalacağı ilgili kredi faiz oranı üzerinden hesaplanmış faiz tutarını da talep hakkı saklıdır." denilmek suretiyle erken ödemeye dair düzenlemelere yer verilmiştir

. Banka'nın erken ödeme tarihi ile vade tarihi arasındaki süre için, erken ödeme sebebiyle Bankanın mahrum kalacağı ilgili kredi faiz oranı üzerinden hesaplanmış faiz tutarını da talep hakkı saklıdır." denilmek suretiyle erken ödemeye dair düzenlemelere yer verilmiştir. Bankaların gelir kaynaklarından birisi de müşterilerine sunduğu krediler nedeniyle elde ettiği faizlerdir. Kredinin erken ödenmesi halinde bankanın faiz gelirlerinden mahrum olacağı, erken ifanın bankanın mali tablolarını olumsuz etkileyeceği de tartışmasızdır. Bunun yanında ticari krediler bakımından erken ifa halinde indirim talep edilmesini gerekli kılan bir düzenleme veya adet bulunmadığından esasında erken ifa hali kredi borçlusunun lehine bir durumdur. Zira borçlu ödemek zorunda olduğu faizden kurtulacak veya daha düşük faizli veya daha uygun vadeli krediyle borcunu yeniden yapılandırabilecektir. Taraflar arasındaki sözleşmenin 11.1. maddesi erken ifa halinde her iki tarafın menfaatlerini korumaya yönelik bir düzenleme olduğundan bu haliyle genel işlem şartı olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Ancak, sözleşmenin anılan hükmü uyarınca davalı bankanın erken ödeme nedeniyle bir miktar komisyon talep edebileceği belirtilmiş ise de bu komisyonun hangi oranlarda alınacağı veya hesap şekline dair bir düzenlemeye sözleşmede yer verilmemiştir. Davalının alınan ücretlerin sözleşme ve bankacılık uygulamalarına uygun olduğunu savunması karşısında mahkemece, diğer bankalardan benzer türdeki kredi sözleşmelerinden kaynaklanan borcun erken ödenmesi halinde aldıkları erken ödeme komisyonu oranları sorulmak suretiyle davalı banka tarafından tahsil edilen ücretin fahiş olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.’’ şeklindeki gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, diğer bankalarca uygulanan komisyon oranlarının % 4 ve % 5 civarında olduğu, her ne kadar bilirkişi raporunda % 4 üzerinden hesaplama yapılmış ise de, piyasadaki genel kabul gören oranının % 4 - % 5 civarında olduğu nazara alındığında davalının uyguladığı orana yakın olduğu, bu durumda davalı banka tarafından uygulanan oranın fahiş olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ancak bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Mahkemece bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda, erken ödeme komisyon oranlarının diğer bankalardan sorulduğu ve bankaların döviz cinsinden kredilere uyguladıkları komisyon bedellerinin ortalamasının % 4 olduğunun belirtilmiş olmasına rağmen, mahkemece bilirkişi raporu esas alınmaksızın hukuki olmayan ve afaki bir gerekçe ile davalı bankaca uygulanan erken ödeme komisyon oranının yerinde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.