muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2072, Karar No: 2023/2500, Tarih: 11.04.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Müşteki vekilinin temyiz istemi, süre tutum dilekçesiyle yapılmış olup, gerekçeli karar tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, alacaklının icra takip konusu alacağının sağlanmasının mümkün olmadığı, borçlu şirketin aktiflerinin borçlarını karşılamadığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 345/a ıncı maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen ve durduran bir nedenin de olmadığı, suç tarihinden itibaren mahkeme karar tarihine kadar sanıklar hakkında zamanaşımını kesen herhangi bir hüküm ve işlem bulunmaması nedeniyle, şikayete konu suç yönünden 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin yargılama sırasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3.Sanıklar hakkında zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesi kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

4.Müşteki vekilinin, süre tutum dilekçesindeki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, atılı suç yönünden 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin yargılama sırasında gerçekleşmiş olduğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, müşteki vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 8. İcra Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2019/48 Esas, 2022/255 Karar sayılı kararında müşteki vekilince ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden müşteki vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4088, Karar No: 2014/6124, Tarih: 11.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4088 E.  ,  2014/6124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, nitelikli yağmaya teşebbüs, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... için;

a-)Katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle, 5237 Sayılı TCK'nun 116/4, 119/1-a, 62/1, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b-Katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62/1, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

c-Katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 62/1, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

d-Katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 62/1, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

e-6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62/1, 63, 52/2 ve 54 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 500 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına.

f-Nitelikli yağma ve mala zarar verme suçlarından CMK'nun 223/2-c-e maddesi uyarınca beraat.

2-Sanıklar ..., ... ve ... için ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nun 25/1 maddesi uyarınca ceza verilemeyeceğinden beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçlarından TCK'nun 25/1. maddesi uyarınca verilen beraat kararlarını temyizde hukuki yararlan bulunmadığından, sanıklar müdafıinin, gerekçeye yönelik olmayan temyiz isteminin tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’ya yönelik eylemi ile mağdurlar ... ve ...’ı kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur ...’ya yönelik eylemi dışındaki suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...’in mala zarar verme suçundan hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafıinin vesaireye yönelen, katılan sanıklar ...ve ... vekilinin takdir hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında mağdur ...’ya yönelik eylemi ile mağdurlar ... ve ...’ı kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali ve yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

1-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında mağdur ...’ya yönelik eylemi ile mağdurlar ... ve ...’ı kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali ve yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdurlar ... ve ...’nın evli oldukları, mağdur ...’ün ise bu mağdurların gelini olduğu, olay gecesi sanık ...’in yanına bir keski, bir bıçak ve bir adet tabanca alarak saat 03.00 civarında tanışık olmadığı mağdurların evinin önüne geldiği, mutfak penceresinin camını demirle esneterek hırsızlık amacıyla içeriye girdiği, evdeki eşyaları karıştırdığı, mağdur ...’ün uyanarak, sanığı görmesi üzerine bağırmaya başladığı, sanığın susturmak amacıyla bıçağı mağdur ...’ün yüzüne dayadığı, susturamayınca da bıçakla yüzünü kestiği, bu sırada bağırma seslerine uyanan diğer mağdurların gelerek, sanığı yakalamak istedikleri, sanığın bu mağdurları da bıçakla yaraladığı, mağdur ...’nın çene ve batın bölgesine isabet eden iki bıçak darbesi sonucu ince barsak yaralanması nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiği buna rağmen mağdurların birlikte sanığı yakaladıkları olayda,

a-) Sanık ... hakkında yağmaya teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanık ...’in olayın başlangıcında mağdurların evine hırsızlık amacıyla girdiği, mağdur ...’ün direnmesi üzerine eylemin yağmaya dönüştüğü, ancak suçu tamamlayamadığı anlaşılmakla, konut dokunulmazlığın ihlal suçunun da yağma suçunun artırım nedeni olduğunun gözetilmesi suretiyle, yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nun 149/1 a-d-h, 35 ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde yağmaya teşebbüs suçundan beraat, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

b-)Mağdur ...’ya yönelik eylemde, suçta kullanılan aletin cinsi, yara yerleri ve yara durumları gözetilerek, sanığın mağdur ...’yı yakalanmamak için öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşıldığı halde, TCK'nun 82/1-h, 35 ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

c-) Sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik eylemi ile mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/295-669 sayılı kararı ile verilen, 11.03.2010 tarihinde kesinleşip, 03.11.2011 tarihinde infaz edilen Adli para cezası nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

d-) Avukatlı asgari ücret tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca kendisini vekaletnameli vekil ile temsil ettiren mağdurlar lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/295-669 sayılı kararı ile verilen, 11.03.2010 tarihinde kesinleşip, 03.11.2011 tarihinde infaz edilen Adli para cezası nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

d-) Avukatlı asgari ücret tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca kendisini vekaletnameli vekil ile temsil ettiren mağdurlar lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu tibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 11/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24, Karar No: 2017/5511, Tarih: 15.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/24 E.  ,  2017/5511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 13/05/2014 havale tarihli dilekçesi ile; Tapuda ... ili, ... ilçesi, ... köyü 87 parsel sayı ile gösterilen taşınmazın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/278 E. - 2005/311 K. sayılı kararı ile ... köyü 100 sayılı parselde bulunan müvekkillerine ait taşınmazın tapu kaydının ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/22 E. - 2006/31 K. sayılı kararı ile ... vasfında olduğu gerekçesi ile iptal edildiğini, kararların kesinleştiğini, müvekkillerine ait tapu kaydının herhangi bir bedel ödenmeden iptal edildiğinden zarara uğradıklarını, bu nedenle davalarının kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile müvekkillerinin ... ili, ... ilçesi, ... köyü 87 ve 100 sayılı parselde kayıtlı bulunan taşınmazların tapusunun iptali nedeniyle uğramış oldukları zararların tazmini için şimdilik 5.000.-TL maddi tazminatın dava dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikke davalı taraftan tahsili ile yargılama giderlerinin ve kanunu vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; tapu kayıtlarının bedelsiz iptal edilemeyeceği, tapusu iptal edilen taşınmazın dava tarihindeki değerine hükmedileceği gerekçesiyle davacının davasının kabulüne,

Buna göre; toplam 170.201,13.-TL tazminat bedelinin, 5.000,00.-TL'sinin dava tarihi olan 12/05/2014 tarihinden itibaren, 165.201,13.-TL'sine ıslah tarihi olan 12/06/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı ...den alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hükme yeterli değildir. Şöyle ki; dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1952 yılında yapılan kadastro sırasında ... mahallesinde bulunan 100 parsel sayılı taşınmaz 1700 m² yüzölçümü ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ... ... ve arkadaşları adına tescil edilmiş, 09,09,1971 tarihinde davacı ... adına satın alma sonucu tescili yapılmış, daha sonra ... Yönetimi tarafından açılan, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/22 E. - 2006/31 K. sayılı kararı sonucu ... vasfıyla ... adına tesciline karar verilmiş hüküm 24/07/2006 tarihinde kesinleşmiştir.

... köyü 87 parsel sayılı taşınmaz ise 1952 yılında yapılan kadastro sonucu 11900 m² yüzölçümü ve tarla vasfıyla davacı adına tespit ve tescil edilmiş, ... Yönetimi tarafından açılan dava sonucu ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/278 E. - 2005/311 K. sayılı kararı ile taşınmazın 10239 m² kısmının davacı adına olan tapu kaydının iptaline ve taşınmazın bu kısmının ... niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş hüküm 15/09/2006 tarihinde kesinleşmiş, eldeki dava ise 12/05/2014 tarihinde açılmıştır.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından Devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı). Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup, bu tarih ise zararın meydana geldiği tarihtir. 4721 sayılı TMK’nın 705/2. maddesi uyarınca tapu iptali ve tescil istekli davaların kesinleştiği tarih itibariyle mülkiyet hakkı sona ereceğinden bu tarih itibariyle tapusu iptal edilen gerçek ve tüzel kişilerin zararı oluşacaktır. Dolayısıyla bu tür bir dava, taşınmazların mülkiyetlerinin yitirilmesine ilişkin iptal ve tescil davasının kesinleştiği tarihten sonra açılabileceğinden, mülkiyetin kaybedildiği tarih itibariyle de taşınmazların değerinin tespit edilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Zararın meydana geldiği tarihe göre, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; Devlet ormanları özel mülkiyete konu olamayacak ise de genel arazi kadastrosu sırasında taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenerek tapu kütüğünün gerçek kişi adına oluşturulduğu, bu şekilde tapu sicili hatalı olarak tutulduğundan, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacının gerçek zararının tazmininin gerektiği açıktır. Tapusu iptal edilen taşınmazların arazi niteliğinde oldukları hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak, gerçek zararın, tapu iptal kararının kesinleşme günündeki net gelir metoduna göre hesaplanması zorunlu iken, mahkemece dava tarihi olan 2014 yılı resmî rakamları esas alınarak yapılan değerlendirmeye göre hüküm kurulması doğru değildir.

Diğer taraftan, hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda; çekişmeli taşınmazların arsa niteliğinde bulunmadıkları, taşınmazların kısmen meşe, gürgen, kayın vb. ... ağaçlarının, kısmen kapama fındık ağaçlarının yer aldığı açıklanıp ... ağaçlarının bulunduğu alanın ... ağaçlarının kerestelik tomruk geliri ve yakacak odun geliri üzerinden, kalan kesimi ile diğer parseller yönünde ise fındıklık geliri üzerinden dava tarihindeki değerleri belirlenmiştir.

Yine hükme dayanak yapılan raporda çekişmeli taşınmazlarda bulunan ... ağaçların dikme olmayıp doğal yollarla oluşan ... ağaçlarının bulunduğu belirtildiği halde anılan kesimin arazi niteliği itibariyle çevredeki ekilebilir ürünler araştırılıp net gelir metodu ile gerçek değerinin tespit edilmesi gerekirken ... ağaçlarının kerestelik tomruk geliri ve yakacak odun geliri üzerinden m² birim fiyatının belirlenmesi de doğru görülmemiştir.

O halde, çekişmeli taşınmazlar arazi niteliğinde olduklarından çevrede yetiştirilen ürünlerin münavebesi, dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmî verileri ilçe tarım müdürlüğünden getirtildikten sonra konunun uzmanı bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılarak, taşınmazların sulu-kuru olup olmadıkları, bitki örtüsü, yerleşim alanlarına uzaklıkları, iklim şartları, arazilerin toprak ve topoğrafik yapıları ve bölgelerindeki konumları gözetilerek taşınmazların ağaçlık olan bölümü yönünden tarla niteliği itibariyle, kapama fındık bahçesi ise fındıklık olarak, kapama fındık bahçesi niteliğinde değil ise tarla niteliği itibariyle çevredeki ekilebilir ürünler araştırılıp elde edilen verilere uygun biçimde değerlendirme yapılıp net gelir yöntemiyle üzerindeki fındık ağaçların ise değerlendirme tarihindeki ilçe tarım müdürlüğü verilerine göre maktu değerlerinin tespit edilmesi, tapu iptali ve

tescil davalarının kesinleştiği tarihteki gerçek değerlerinin hesaplattırılması, taşınmazların varsa mütemmim cüzleri, muhdesat ve sökülemeyen teferruatlarının değerleri bayındırlık birim fiyatları ve yıpranma oranları gözetilerek değerlendirme tarihine göre tespit ettirilmesi, bu şekilde tapusu iptal edilen taşınmazların zemin değeri, var ise üzerindeki mütemmim cüz, muhdesat ve sökülemeyen teferruatlarının değerleri esas alınarak tapu sahibinin oluşan gerçek zararının saptanması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 15/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5045, Karar No: 2024/6019, Tarih: 18.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5045 E.  ,  2024/6019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İTİRAZA KONU KARAR : Ret

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 29.11.2023 tarihli ve 2022/6679 Esas, 2023/7931 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.03.2024 tarihli ve 2 - 2020/106609 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında hırsızlık suçundan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 29.09.2020 tarihli ve 2019/1356 Esas, 2020/1233 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.11.2023 tarihli ve 2022/6679 Esas, 2023/7931 Karar sayılı kararıyla temyiz isteminin gerekçe içermemesi nedeniyle reddine karar verildiği, ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri gereğince karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve aynı kanunun 294/1. maddesinde yer alan; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' hükmü ile "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesindeki; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen ve tebliğ olunan hükümde aynı Kanunun 295/1. maddesi gereğince temyiz nedenlerini bildirmez ise temyiz isteminin reddedileceği hususunun bildirilmediği anlaşıldığından,sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usûlüne uygun şekilde "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 295. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi hâlinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, mahkemesince bu eksikliğin giderilmesi, tebligat belgesi ve verilmesi hâlinde gerekçeli temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın incelenmek üzere iadesinin temini hususunda tebligat yapılması için dosyanın mahalline iadesinin sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

İtiraz konusu ile ilgili yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 29.09.2020 tarihli ve 2019/1356 Esas, 2020/1233 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla usûlüne uygun ihtarat içeren tebliğin sağlanması için dosyanın iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin, 29.11.2023 tarihli ve 2022/6679 Esas, 2023/7931 Karar sayılı temyiz isteminin reddi ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2019/1356 Esas, 2020/1233 karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.