muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3633, Karar No: 2015/5506, Tarih: 08.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/3633 E.  ,  2015/5506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-Dairemizce de benimsenen ve Y.C.G.K.'nın 18.12.2012 günlü, 2012/1411 esas ve 2012/1852 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; sanığın, şikayetçiye ait motosikleti, kullanım gereği yol kenarında açıkta park hâlinde iken çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (e) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un 141/1 ile hüküm kurulması,

2-Yakınanın işyerinin önndeki motosikleti çalan sanığın sürükleyerek yaklaşık 1 km kadar götürdüğü, çalıştıramayınca bir ara sokağa bırakarak motosikletin yanından ayrıldığı,motosikletinin yerinde olmadığını gören yakınanın çevredekilerden sanığın eşgalini öğrendiği ve kısa bir süre sonra sanığa rastlayarak yakaladığı ve olay yerine gelen güvenlik görevlilerine teslim ettiği, sanığın da kolluk görevlilerine motosikleti bıraktığı yeri göstererek yakınana iadesini sağladığı olayda motosikletin zarar görüp görmediğinin tespitinden sonra 5237 sayılı Yasa'nın 168. maddesinin birinci veya dördüncü fıkrası ile uygulama yapılmaması

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12609, Karar No: 2018/7676, Tarih: 06.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/12609 E.  ,  2018/7676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/02/2009 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/11/2010 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının ... Devlet Hastanesi Başhekimi olduğu dönemde, hastanenin alacaklarının tahsili amacıyla dava dışı avukat ile sözleşme imzaladığını, anılan avukat tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/482 esas sayılı dosyası üzerinden, sözleşmede belirtilen aylık ücretlerin ödenmediğinden bahisle hastane aleyhine dava açıldığını, hüküm altına alınan tazminatın müvekkili idareden tahsil edildiğini belirterek ödenen bedelin tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, sözleşme tarihinde ... İlinde Hazine vekilinin görevli olduğu, 4353 sayılı yasanın 21 ve 22. maddeleri uyarınca; maaşı zaten devletçe ödenen Hazine vekiline ücretsiz yaptırılması gereken işlerin, serbest bir avukata yaptırılması nedeniyle avukatın hak ettiği ve aldığı ücret kadar, Hazinenin gereksiz ödeme yaptığı, ödemenin serbest avukat ile sözleşme akdeden davalıya rücu edilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı beyan ve dilekçelerinde; göreve başladığı tarihte hastanede Hazine avukatı dışında serbest avukat görevlendirilmesi şeklinde bir uygulamanın zaten mevcut olduğunu, davaya konu avukatlık sözleşmesinin aynı noterde yalnızca isimler değiştirilerek düzenlendiğini, önceki dönemlere ilişkin müfettiş raporlarında bu uygulama ile ilgili herhangi bir uyarının ve tavsiyenin bulunmadığını, ayrıca avukatın döner sermaye işlemleri için görevlendirilmesi ve ücretinin de döner sermayeden karşılanacak olması nedeniyle eski uygulamayı sürdürmekte sakınca görmediğini, buna ilişkin belgelerin ... Devlet Hastanesi'nde mevcut olduğunu savunmuştur. Mahkemece, davalının bu savunmalarına ilişkin gerekli araştırmalar yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3992, Karar No: 2010/6715, Tarih: 18.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/3992 E.  ,  2010/6715 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/79343

MAHKEMESİ :(ANKARA) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :12/06/2008-289/128

SUÇ :Hırsızlık suçunu kolaylaştırmak maksadıyla adam öldürmek,izinsiz silah taşımak

Hırsızlık suçunu kolaylaştırmak maksadıyla C.. E.. ile S.. E..'yu öldürmekten, A.. İ..'ı da öldürmeye teşebbüsten, hırsızlıktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık Ö.. D..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ANKARA) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12/06/2008 gün ve 289/128 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Ö.. D.. hakkında mahkemece verilen 12.06.2008 tarih ve 289-128 sayılı hüküm yasal süresi içinde sanık müdafii tarafından 18.06.2008 tarihinde temyiz edilmiş ise de, sanık 14.12.2009 tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını istediğinden, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 1-9/15 sayılı kararı uyarınca, bu talep temyiz isteminden vazgeçme olarak kabul edilmekle, sanık müdafiinin temyiz talebinin feragat nedeniyle CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddiyle, maktul Sedat’tan katılanlar Fahri ve Yıldız vekilinin temyiz talebi ve Cafer’i öldürme suçundan kurulan re’sen temyize tabi hüküm ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Dosya içeriği, olayların oluş şekli, 13.01.2005 tarihli Sarıkamış Askeri Hastanesince düzenlenen ileri derecede antisosyal kişilik bozukluğu bulunduğuna dair rapor ile sanığın savunmalarında zaman zaman ruhi bunalımlar geçirdiğini, bu bunalımlardan kurtulabilmek için üçüncü kişilerle mücadele etmeyi ve onları öldürmeyi düşündüğünü beyan etmesi birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi ve 4. İhtisas Kurulu tarafından sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu bildirilmiş ise de, her türlü şüphenin ortadan kaldırılması amacıyla sanığın bizzat Adli Tıp Genel Kurulunda muayene edildikten sonra cezai ehliyetine ilişkin raporunun aldırılması, daha sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar Fahri ve Yıldız vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin (BOZULMASINA), 18.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11386, Karar No: 2021/15614, Tarih: 11.11.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/11386 E.  ,  2021/15614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafından süresinde temyizi sonrasında, 02.09.2021 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminin muhtıraya rağmen eksik nispi temyiz karar harcının ve temyiz masrafının yatırılmaması sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas, 2010/330 sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, mahkemece davalı tarafa gönderilen muhtıraya yatırılması gereken nisbi harcın 341,86 TL olmasına karşın 343,00 TL olarak belirtildiği böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davalı tarafa gönderilen muhtıraya yatırılması gereken nisbi harcın 341,86 TL olmasına karşın 343,00 TL olarak belirtildiği böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Anılan sebeplerle, davalıya gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan, davalının temyiz isteminin reddine dair karar tesisi hatalı olup, mahkemece verilen 02.09.2021 tarihli EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar harcı olarak yatırılması gerekirken, kararı temyiz eden davalı vekilince temyiz karar harcı olarak 59,30 TL yatırılmıştır. Eksik nispi temyiz karar harcının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde anılan davalı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalı tarafa usulüne uygun muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7569, Karar No: 2023/7697, Tarih: 23.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/7569 E.  ,  2023/7697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/595 E., 2023/139 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2012 tarihli ve 2012/6174 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2012 tarihli ve 2012/988 Esas, 2012/1508 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2012 tarihli ve 2012/988 Esas, 2012/1508 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14.Ceza Dairesinin 07.06.2017 tarihli ve 2014/9426 Esas, 2017/3158 Karar sayılı kararı ile özetle; mağdurenin arkadaşları ... Aldıkaçtı, ... ile Gamze Çıkış'ın olayla ilgi tanık sıfatıyla dinlenmemesi nedeniyle eksik araştırma, kabule göre de sanığın eyleminin zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de nazara alınarak cezalandırılması gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2017/620 Esas, 2020/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Yargıtay bozma ilâmı doğrultusunda sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükmü tesis edilmiştir.

4. Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2017/620 Esas, 2020/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Yargıtay bozma ilâmı doğrultusunda sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükmü tesis edilmiştir.

5. Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2017/620 Esas, 2020/191 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.04.2022 tarihli ve 2021/13473 Esas, 2022/4152 Karar sayılı kararı ile ''mahkemece cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü temyiz incelemesinde aleyhine bozulan sanığın teminiyle bozma ilamına dair beyanı alınıp, ek savunma hakkı da verilerek sorgusunun yapılmasının ardından hüküm kurulması gerekirken müdafinin hazır bulunduğu 28.12.2017 tarihli celse bozma ilâmının okunmasından sonra yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/595 Esas, 2023/139 Karar sayılı kararı ile sanığın, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sübuta, eksik ve yanılgılı inceleme yapıldığına, katılanın çelişkili soyut beyanlarına dayanılarak kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sübuta, eksik ve yanılgılı inceleme yapıldığına, katılanın çelişkili soyut beyanlarına dayanılarak kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı üzerine; "Sanık ...'nun Samsun'da \*\* \*\* bayan kuaförü olarak faaliyette bulunduğu, katılan ...'in sanığa ait iş yerine saç yaptırmak amacıyla zaman zaman annesi ile birlikte ve tek başına giderek saç yaptırdığı, suç tarihi olan 17/07/2012 günü saat 14:00 sıralarında bu iş yerine saç yaptırmak amacıyla gittiğinde sanığın katılanı başka müşteriler olduğu için beklemeye aldığı, başka müşterilerin işinin bitmesine müteakip sanığın katılanı saçını yapmak üzere kuaför koltuğuna davet ettiği, sanık ...'nun katılanın saçlarını yaptığı esnada katılan ile muhabbete girişip içeride başka bir müşterinin bulunmamasının verdiği halden de aldığı cesaret ile katılana "yaşına göre fiziğinin çok güzel olduğunu" söylediği, katılanın "yok ... abi" şeklinde cevap verdiği, katılanın sıcaktan bunalıp iş yerinin bahçesine çıkması üzerine sanık ...'ın da katılanın saçlarındaki balyajı kontrol etmek için baktığında katılanın boynunda sarılı olan havluyu sıkıştırmak bahanesi ile eli ile katılanın göğsünü ellediği, katılanın önce sanığın bu davranışını yanlış anladığını düşünmesine rağmen ve sanığa "... abi saçlarıma bak, çok bunaldım artık bitsin" demesi üzerine sanığın makyaj odasında katılanın saçlarının yapım ve bakım işini tamamlamak için harekete giriştiğinde yine katılanın boynundaki havluyu düzeltmek bahanesi ile kıyafetlerinden altından katılanın göğüs uçlarına eli ile dokunduğu ve katılana "ucunu elleyeyim mi" şeklinde söz söylediği, katılanın şaşkınlıkla "sen ne yapıyorsun" demesi üzerine de sanığın "ne olacak" diyerek gülüp geçtiği, daha sonra da katılanın rahatsız olup yüzünün kızarması üzerine elleri ile katılanın yüzüne dokunduğu, bacaklarını katılanın bacaklarına değdirdiği, bunun üzerine katılanın iş yerinden ayrıldığı anlaşılmıştır. Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmemiş; mağdurun aşamalardaki istikrarlı anlatımına ise üstünlük tanınmıştır. Sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde ve sarkıntılık düzeyinde kalmış basit cinsel istismar suçu sabit görüldüğünden cezalandırılmasına karar verilmiştir.'' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/595 Esas, 2023/139 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4764, Karar No: 2014/7862, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4764 E.  ,  2014/7862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.