muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4612, Karar No: 2010/1754, Tarih: 23.02.2010

2009/4612-2010/1754

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…10.000.00…" biçimindeki sayıların silinerek yerine "…5.000,00…" sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak "2-Alınması gereken harç, peşin harç ile karşılandığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına," biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan "….1,200…" biçimindeki sayıların silinerek yerine "…600,00…" sayılarının yazılmasına; davalılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan "….1,200…" biçimindeki sayıların silinerek yerine "…600,00…" sayılarının yazılmasına; davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2011/3763, Karar No: 2011/7882, Tarih: 20.12.2011

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından 21.10.2009 tarihli bildirim ile 15-16-17 Ekim 2009 tarihlerinde izinsiz ve geçerli mazeretsiz olarak davacının devamsızlık yapması nedeniyle 4857 sayılı yasanın 25/II-g maddesi gereğince feshedilmiştir.

Davacı 15 Ekim 2009 Perşembe günü çocukta yüksek ateş ve şiddetli öksürük ortaya çıkınca çocuğu acilen Özel Çekirge Doruk Hastanesine götürmek zorunda kaldıklarını, 16 Ekim 2009 günü ise davacının 23.39'da işe geldiğini, durumu vardiya amiri Güner Hanıma anlattığını, ondan izin alarak 35 dakika işyerinde kaldıktan sonra 00.15'de işyerinden ayrıldığını iddia etmiş davacının 15.10.2009 günü çocuğunu muaye ettiğine ilişkin yazılı beyanını sunmuş ve mazeretini davalı işyeri yetkilisine iletmesi için haber gönderdiği diğer çalışan... davacı tarafından tanık olarak gösterilmiş ancak adı geçen tanık tanıklıktan çekinmiştir. 16.10.2009 günü ise mesai başlangıcında davacının işyerine geldiği bir süre kaldıktan sonra ayrıldığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki delil durumuna göre davacının feshe dayanak yapılan günlerde çocuğu rahatsız olması nedeniyle geçerli mazerete dayandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle iş aktinin haklı nedenle feshi için 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/ II- g maddesindeki koşulların oluşmadığından davanın kabulü yerine hatalı değerlendirme ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-)Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-)Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-)Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.100,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-)Davacı tarafından yapılan 83.70 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-)Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 20.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14845, Karar No: 2011/351, Tarih: 17.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/14845 E.  ,  2011/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Çayır niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dairemize aynı bölgeden intikal eden dosyalardan çayır otunun ortalama dekara verim miktarı otlatma payı da dahil olmak üzere 550-600 kg.'dır. Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan çayır otunun dekara verim miktarına yüksek oranda otlatma payı eklenerek 730 kg. alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazda, davacılar paydaş oldukları halde, hükmün gerekçesinde davacıların talep edebileceği bedelin tam paya göre belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1176, Karar No: 2019/4610, Tarih: 19.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/1176 E.  ,  2019/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi Karakocalı Köyü çalışma alanında bulunan 120 ada 12 parsel sayılı 11.392,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü olduğu belirtilerek ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri, davacı ... ve ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine, çekişmeli taşınmazın yayla olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davaların reddine, davacı ...'in Kadastro Müdürlüğüne yönelik davasının husumet yönünden reddine, çekişmeli taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen hisseleri oranında ... mirasçıları adına tesciline, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kargir evin ... oğlu ...'a, (E) harfi ile gösterilen kargir evin ... oğlu ...'a, (B) harfi ile gösterilen kargir evin ... kızı ...'a, (F) harfi ile gösterilen su basmanın ... kızı ...'a, (I) harfi ile gösterilen kargir evin ... kızı ...'na, (C) harfi ile gösterilen evin Veli kızı ...'e, (D) harfi ile gösterilen kargir evin ... oğlu ...'a, (H) harfi ile gösterilen su basmanın ... oğlu ...'a, (İ) harfi ile gösterilen kargir tek katlı evin ... oğlu ...'e, (L) harfi ile gösterilen ev ve kiler tarzı yapının ... oğlu ...'a ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde belirtilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve müşterekleri vekili ile müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenlerin sıfatına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4120, Karar No: 2006/7640, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4120 E.  ,  2006/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 144 ada 6 parsel sayılı 35.50 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen reddine ve dava konusu parselin davalı ... adına tapuya tesçiline ve taşınmaz üzerindeki betonarme dükkanının kullanım hakkının davacı adına sicilin beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın betonarme dükkan ve arsa olan cinsinin hüküm yerinde betonarma arsa ve terk olarak yazılması doğru değil ise de, işin esasına doğrudan etkili olmadığından ve sicil oluşturması sırasında düzeltilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının davasının kanıtlayamamasını ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre

yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 12.20.-YTL peşin harcın onama harcına mahsubuna 5.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6370, Karar No: 2018/1553, Tarih: 15.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/6370 E.  ,  2018/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık ile sanık müdafinin, eksik incelemeye, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/956, Karar No: 2010/1253, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/956 E.  ,  2010/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dava, gerçek kişi ile Hazine arasındaki mülkiyetin aktarılması istemine ilişkindir ve kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve kamu arazisi niteliğinde olan taşınmazların tapusunun iptali ve tescili isteminden kaynaklanmaktadır. Orman Yönetimi davada taraf değildir ve orman incelemesini gerektirecek bir husus bulunmamaktadır . Bu nedenle, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yüksek Başkanlar Kurulunun 23.01.1992 tarihli kararı uyarınca Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 08.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/370, Karar No: 2014/5112, Tarih: 19.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/370 E.  ,  2014/5112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2011

NUMARASI : 2010/96-2011/667

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı 15/06/2007 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, 08/01/2008 tarihinde sigortaya girişinin yapıldığını, bütün uyarılarına rağmen 01/08/2008 tarihinden itibaren ödenmeyen aylık ücretleri ile asgari geçim indiriminin ödenmemesi sebebi ile 25/12/2008 tarihinde işten ayrıldığını, çalıştığı dönem içerisinde haftada 6 gün ve her gün olmak üzere 9,5 saat çalıştığını, işlerin yoğun olduğu bazı zamanlarda ise ayrıca 3 saat daha fazla mesai yaptığını, yine bazı zamanlar pazar günleri dahi tam gün çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, 01.08.2008'den itibaren ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek ücret ve fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, maaş alacaklarının taraflar arasında belirli bir alacak olup hesaplamayı gerektirecek bir husus olmadığından taleple sınırlı olduğunu, yani fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulamayacağını, ıslaha rızalarının olmadığını, fazla mesai ücretinin de yasal olmadığını, tanıkların davalı şirket ile arasında husumet bulunduğunu, günlük 9 saat çalışma, 1,5 saat ara dinlenme ile haftada 6 gün çalıştığı kabul edildiğinde davacının fazla mesaisinin bulunmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, davacının 9 saatlik çalışma süresinden yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda 1 saat ara dinlenme, 12 saatlik çalışma süresinden ise 1,5 saatlik ara dinlenme düşülmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile ara dinlenme düşmeden hesap yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2642, Karar No: 2011/3976, Tarih: 07.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/2642 E.  ,  2011/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Trabzon Aile Mahkemesi

TARİHİ :1.10.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı tarafından nafakalar ve tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece 20.11.2008 tarihli oturumda ara kararı ile davacı için dava tarihinden itibaren aylık 7.500.00 YTL. (TL.) tedbir nafakası takdir edilmiştir.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı yararına takdir edilen nafaka çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple davacı için takdir edilen tedbir nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.03.2011(Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2022/136, Karar No: 2023/5037, Tarih: 09.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/136 E.  ,  2023/5037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/450 E., 2021/1040 K.

KARAR : Davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Anılan hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 8 inci maddesi uyarınca yapılan genel arazi kadastrosunda, Samsun ili, Canik ilçesi, Dereler mahallesinde bulunan ... ada parsel ... 781,69 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir.

2. Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın tarla olarak kullanılmakta olduğu, etrafı orman ile çevreli ve ham toprak görünümünde olduğu iddiasıyla taşınmazın adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 2016/66 Esas, 2016/60 Karar ... kararı ile, davanın 30 günlük askı süresinden sonra açıldığı gerekçesiyle görevsizliğe karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 15.10.2018 tarihli ve 2016/9904 Esas, 2018/6413 Karar ... kararıyla mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davanın askı ilân süresi içerisinde açılmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesinin hatalı olduğuna değinilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaz üzerinde 1975 yılından beri davalı tarafça tarımsal faaliyette bulunulduğu, taşınmazın orman vasfında olmadığı ve tarım arazisi niteliğinde olduğunun anlaşılması nedeniyle ekonomik amaca uygun zilyetlik şartlarının davalı lehine oluştuğu anlaşıldığından davacının davasının reddine, dava konusu Samsun ili Canik ilçesi Dereler Mahallesi ... ada ... parsel ... taşınmazın kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.