muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/31993, Karar No: 2014/24562, Tarih: 08.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/31993 E.  ,  2014/24562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

22/01/2009 tarihli yapı tatil zaptıyla suça konu inşaatın temel su basman seviyesinde olduğunun tespiti sonrası kovuşturma aşamasında 29/01/2010 tarihinde mahallinde yapılan keşif ile inşa faaliyetine devam edilerek suça konu binanın zemin + birinci kat şeklinde tamamlandığı belirlenmesine karşın, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle sanığın pişmanlığı olumlu değerlendirilerek TCK'nın 51. maddesi uygulanmış ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08/09/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY: Sanığa hükmolunan sonuç 10 ay hapis cezasının TCY'nın 51'nci maddesi gereğince ertelenmesi mümkündür. Sanık sabıkasız ve başkaca ertelemeye engel bir durum söz konusu değildir. Ayrıca dosya içerisinde cezanın ertelenmesine engel oluşturan somut bulgu da olmadığı gibi, hakkında TCY'nın 62'nci maddesi de uygulanmıştır.

Bu somut durumlar karşısında; sanığın yaptığı binayı bitirmeye yönelik fiillerinin tümünün iddianamede belirtildiği gibi suç oluşturduğu; iddianameden sonraki fiilin ise ayrıca dava konusu edilebilip, açılacak dava üzerine ceza verilip verilemeyeceğinin bu dosyanın dışında değerlendirilebileceği ve esas (hüküm) mahkemesince bu husus da dikkate alınarak, hakkında erteleme kararı verildiğinden, erteleme kararına yönelik eleştiriye iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/1944, Karar No: 2012/6080, Tarih: 30.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1944 E.  ,  2012/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2010

Davacı vekili; davacının iş sözleşmesinin sebepsiz feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili;  yeniden yapılandırma çalışmaları yapıldığını ve norm kadro çalışması ile tüm çalışanların yeniden değerlendirildiğini, Fiyatların %20 düşmesine bağlı olarak daha az personelle çalışılmasının kararlaştırıldığını, toplu feshe gidilmeden önce sosyal seçim kriterlerinin uygulandığını ve emeklilik hakkını kazanan personelle gönüllülere öncelik tanındığını, sayının yetersiz kalması üzerine şirket için objektif yetkinlik kriterleri belirlenmiş olduğu ve norm kadro çalışmasının da yapıldığını, davacının toplu fesih sürecinde işten çıkartıldığını,

Mahkemece davalı şirketin başka bir şirketi satın alması sonucu, ne tür yeniden yapılanmaya gidildiği bunun sonucu olarakta ne kadar işgücünün ne sebeple fazla kaldığı kesin olarak belirtilmediğini, davacı tarafından sunulan internet çıktılarından davacının işten çıktıktan sonraki tarihlerde satış mümessili alımı için ilan verildiğini, bilirkişi raporu doğrultusunda feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki iş  ilişkinin bozma sözleşmesi  yoluyla sona erip ermediği hususu temel  uyuşmazlığı  oluşturmaktadır.

Bozma sözleşmesi (ikale) yasalarımızda düzenlenmiş değildir. Sözleşme özgürlüğünün bir sonucu olarak daha önce kabul edilen bir hukuki ilişkinin, sözleşmenin taraflarınca sona erdirilmesinin de mümkündür. Sözleşmenin doğal yollar dışında tarafların ortak  iradesiyle sona erdirilmesi yönündeki işlem ikale olarak değerlendirilmelidir.

İşçi ve işveren iradelerin fesih konusunda birleşmesi, bir taraf feshi niteliğinde değildir. İş Kanununda bu fesih türü yer almasa da, taraflardan birinin karşı tarafa ilettiği iş sözleşmesinin karşılıklı feshine dair sözleşme yapılmasını içeren bir açıklamanın (icap) ardından diğer tarafın da bunu kabulü ile bozma sözleşmesi (ikale) kurulmuş olur.

Bozma sözleşmesinde icapta, iş ilişkisi karşı tarafın uygun irade beyanı ile anlaşmak suretiyle sona erdirmeye yönelmiştir. Bu sebeple, ikale sözleşmesi akdetmeye yönelik icap, fesih olarak değerlendirilip, feshe tahvil edilemez.

Bu anlamda bozma sözleşmesinin şekli, yapılması, kapsam ve geçerliliği Borçlar Kanunu hükümlerine göre saptanacaktır. Buna karşılık iş sözleşmesinin bozma sözleşmesi  yoluyla sona erdirilmesi, İş Hukukunu yakından ilgilendirdiği için ikalenin yorumunda iş sözleşmesinin yorumunda olduğu gibi  genel hükümler dışında İş Hukukunda  yararına yorum  ilkesi göz  önünde bulundurulacaktır.

Bu anlamda bozma sözleşmesinin şekli, yapılması, kapsam ve geçerliliği Borçlar Kanunu hükümlerine göre saptanacaktır. Buna karşılık iş sözleşmesinin bozma sözleşmesi  yoluyla sona erdirilmesi, İş Hukukunu yakından ilgilendirdiği için ikalenin yorumunda iş sözleşmesinin yorumunda olduğu gibi  genel hükümler dışında İş Hukukunda  yararına yorum  ilkesi göz  önünde bulundurulacaktır.

Bozma sözleşmesinin Borçlar Kanunun  23-31. maddeleri arasında düzenlenmiş  olan  irade fesadı hallerinin bozma sözleşmeleri yönünden titizlikle ele alınması gerekir. Bir işçinin bozma sözleşmesi  yapma  konusundaki  icap veya kabulde bulunmasının ardından işveren feshi haline özgü iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak istemesi ve yasa gereği en  çok bir ay  içinde   işe iade davası açmış  olması  hayatın olağan akışına uygun düşmez.

İş ilişkisi taraflardan  her birinin bozucu yenilik doğuran bir beyanla sona erdirmeleri mümkün  olduğu  halde, bu yola gitmeyerek  karşılıklı anlaşma yoluyla sona erdirmelerinin nedenleri üzerinde de durmak  gerekir. Her şeyden  önce bozma sözleşmesi  yapma  konusunda icapta bulunanın  makul bir yararının olması gerekir.  İş ilişkisinin bozma anlaşması yoluyla sona erdirildiğine dair  örnekler 1475 sayılı İş Kanunu ve öncesinde hemen hemen uygulamaya hiç  yansımadığı  halde, iş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesinin ardından  özellikle 4857 sayılı İş Kanunu sonrasında giderek yaygın bir hal almıştır. Bu noktada, işveren feshinin karşılıklı anlaşma yoluyla fesih gibi gösterilmesi suretiyle iş güvencesi hükümlerinin dolanılması şüphesi  ortaya çıkmaktadır. Bu itibarla  irade fesadı denetimi dışında tarafların  bozma sözleşmesi yapması konusunda makul yararının olup  olmadığının da irdelenmesi gerekir. Makul yarar  ölçütü,  bozma sözleşmesi yapma konusunda icabın  işçiden gelmesi ile işverenden  gelmesi  ve somut olayın  özellikleri dikkate alınarak  ele alınmalıdır.

Bozma sözleşmesi yoluyla iş sözleşmesi sona eren işçi, iş güvencesinden yoksun kaldığı gibi, kural olarak feshe bağlı haklar olan ihbar kıdem tazminatlarına da hak kazanamayacaktır. Yine 4447 sayılı yasa kapsamında işsizlik sigortasından da yararlanamayacaktır. Bütün bu hususlar, İş Hukukunda hakim olan ibranamenin dar yorumu ilkesi gibi, hatta daha da ötesinde,  ikale sözleşmesinin geçerliliği noktasında  işçi lehine değerlendirmenin  gerekliliğini  ortaya koymaktadır.

Tarafların bozma sözleşmesinde ihbar ve kıdem tazminatı  ile iş güvencesi tazminatı hatta boşta geçen süreye ait  ücret ve diğer haklardan bazılarını ya da tamamını kararlaştırmaları da mümkündür. Bozma sözleşmesinin geçerliliği  konusunda bütün bu hususlar dikkate alınarak değerlendirmeye gidilmelidir.

Tarafların bozma sözleşmesinde ihbar ve kıdem tazminatı  ile iş güvencesi tazminatı hatta boşta geçen süreye ait  ücret ve diğer haklardan bazılarını ya da tamamını kararlaştırmaları da mümkündür. Bozma sözleşmesinin geçerliliği  konusunda bütün bu hususlar dikkate alınarak değerlendirmeye gidilmelidir.

Somut olayda 01.01.2005-25.11.2009 tarihleri arasında ilaç satış ve tanıtım mümessili olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, sağlık sektöründe son zamanlarda yaşanan olumsuz gelişmeler, şirketin başka bir şirket tarafından satın alınması ve yeniden yapılanma yoluna girilmesi  nedeni ile emeklilik hakkını kazanmış olanlar ve kendi istek ve arzusu ile işten ayrılmak isteyen çalışanlara öncelik verildiğini, ancak işgücü fazlalığının devam ettiğini, alınan işletmesel karar gereği davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanununun 29. ve 18 maddesi uyarınca işin, işyerinin ve işletmenin gerekleri nedeniyle feshedildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davalı vekili davacının gönüllülük dilekçesi imzaladığından Cevap dilekçesinde ve yargılama aşamasında  bahsetmemiştir. Temyiz dilekçe ekinde davacının  24.11.2009   tarihli   gönüllülük   dilekçesi  imzaladığını,   gönüllü  olmak  istediği

dilekçeyi özgür iradesi ile şirkete bizzat kendisinin sunduğunu 11.589 TL kıdem tazminatı, 17.174 TL ihbar tazminatı, 5 gün  ek ücret 468 TL, izin 281 TL, gönüllü paket 6880 TL, olmak üzere toplam 36.392,45 TL kazanımı da kendisine sosyal paket ile ödendiğini Gönüllülük dilekçesinin dikkate alınmasını ve mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir. Mahkemece nitelikli bir eleman olup imzaladığı belgenin  mahiyetini ve  doğuracağı hukuksal  sonuçlarını  tayin ve takdir edebilecek durumda olan davacı asil çağrılmak sureti ile gönüllülük dilekçesine ilişkin diyecekleri sorulduktan sonra deliller bu doğrultuda yeniden değerlendirilerek  oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.03.2012  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17285, Karar No: 2012/37035, Tarih: 05.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17285 E.  ,  2012/37035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan Akyeniköy Belediye Başkanlığı'nın yokluğunda verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan Belediye Başkanlığına tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Akyeniköy Belediye Başkanlığına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise katılan vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11185, Karar No: 2021/5043, Tarih: 21.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11185 E.  ,  2021/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3-7, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri dışında, üç şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, düz, eğimsiz, aydınlatmalı yolda gece vakti seyir halindeyken; seyir istikametine göre sağından gelerek karşıdan karşıya geçmek isteyen iki yayaya çarptığı, yayalardan birinin sanıktan şikayetçi olmadığı, diğerinin sanıktan şikayetçi ve davaya katılan olduğu, iki yayanın yanında yaşı küçük mağdurun da bulunduğu ancak katılanın araç çarpmaması için mağduru ittiği ve sanığın mağdura çarpmadığı, mağdurda meydana gelen basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikteki yaralanmanın katılanın mağduru itmesi ile meydana geldiği, bu hususun dosya kapsamında yer alan beyanlar ile sabit olduğu, bu haliyle sanığın yalnızca katılanda kaza neticesinde meydana gelen hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasından sorumlu olduğu ve sanığın olayda tali derecede kusurunun bulunduğu anlaşılmakla;

2)Bozma ilamına uyulduğu takdirde, sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Basit yargılama usulü" düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24091, Karar No: 2015/697, Tarih: 19.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/24091 E.  ,  2015/697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, hüküm kurulurken bilirkişi raporu esas alınmış olup, bilirkişi raporunda; sosyal güvenlik kontrol memurlarının raporundan sözedilmekte olup, dosyanın içinde rapor bulunmamaktadır. İşyerinin bilirkişi raporunda, 01.03.1985 tarihinde kanun kapsamına alındığı belirtilmekte olup, dosyanın içinde işyeri dosyası bulunmamaktadır. Dosyada bordro tanıklarının dinlendiği belirtilmesine rağmen, dosyanın içinde, dönem bordroları bulunmadığı için, dinlenen tanıkların bordro tanığı olup olmadığı tespit edilememektedir. Davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; öncelikle bilirkişi raporunda sözedilen denetim raporu ve işyeri dosyası dosyamız içine alınmalı, rapor ve işyeri dosyası ile tanıkların bordro tanığı olup olmadığı birlikte değerlendirilerek bu şekilde çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan Koç Kundura'ya iadesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3197, Karar No: 2011/4812, Tarih: 11.04.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/3197 E.  ,  2011/4812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Lüzum-u muhakeme kararının içeriğine göre, 11.5.2004 tarih 2004/33974 kayıt tarihli "Yüzüncüyıl Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi Satınalma Komisyonu İhale Kararı" nda imzası bulunan sanığın sözügeçen işlem ile Devlet İhale Yasasının II.maddesine aykırı olarak kardeşinin şirketinden kamu kurumuna mal almak suretiyle görevde yetkisini kötüye kullanma eyleminden dava açılması karşısında, dava zamanaşımının durma süresi ve sorgunun yapıldığı tarihte dikkate alınıp yargılamaya devamla sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken lüzum-u muhakeme kararındaki yanlış suç tarihi nedeniyle davanın zaman aşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan "100 Yıl Üniversitesi Rektörlüğü vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, sair yönler incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2274, Karar No: 2010/18159, Tarih: 25.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/2274 E.  ,  2010/18159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

22.6.2006 tarihli olan inceleme tutanağında yanan orman alanı ile sanığın bahçesinin arasında 3,5 metre eninde yol bulunduğu, yangının sanığın bahçesinden başlayarak yoluda aşmak suretiyle ormana sirayet ettiği hazırlıkta dinlenen Münevver Okutan'ın ifadesinde sanığın bir ... önce otları temizlediği ve öbek öbek toplayıp yaktığını söylemiş olması karşısında tanık Münevver Okutan mahkemeye çağrılarak ayrıntılı olarak dinlenmesi ve orman bilirkişisi yanında yangın bilirkişisi olduğu halde olay yerinde yeniden keşif yapılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik soruşturmayla yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31864, Karar No: 2021/2122, Tarih: 10.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31864 E.  ,  2021/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan dolayı hükümler kurulurken TCK’nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezalarından aynı Kanunun 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirimler yapılırken 5 yıl hapis cezaları yerine 4 yıl 12 ay hapis cezalarına hükmedilmesi, sonraki uygulamaların doğru olması nedeniyle sonuç cezalara etkili görülmediğinden, kamu malına zarar verme suçu bakımından suça sürüklenen çocuğun camını kırdığı Kur’an Kursunun zararını gidermemesine rağmen kurs sorumlusu müşteki ...’ın şikayetinin bulunmaması sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...’un pastanesinden 10,00 TL para ile 4-5 adet poğaça çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.