muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7800, Karar No: 2017/3881, Tarih: 19.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/7800 E.  ,  2017/3881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında Kınık Sulh Ceza Mahkemesi'nin 03/10/2013 - 2013/20 karar sayılı kararı ile hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinin anlaşılması karşısında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 19.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14237, Karar No: 2010/19329, Tarih: 08.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14237 E.  ,  2010/19329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dairemizce tebligatların usulsüz olduğu gerekçesiyle dosya geri çevrilmiş ise de gereği mahkemece yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Tebligat Kanununa uygun olarak tebliğ edilmeyen gerekçeli karar ile davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin belgelerdeki tebliğ tarihleri 18.01.2010 olup 07.06.2010 günlü geri çevirme kararı ile tebligatların kanuna uygun şekilde yapılması istenilmiştir. Bu nedenle davalılara geri çevirme kararı uyarınca tebligat yapılarak temyiz süresi de beklendikten sonra dosyanın gönderilmesi gerekirken 18.01.2010 tarihli geçersiz tebligatlar üzerine davalıların kimlik bilgileri yazılmak suretiyle geçerli hale getirilmeye çalışılması usul ve yasaya aykırı olup bu tebligatları geçerli hale getirmez.

Davalılara, mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı idarenin temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunun hükümlerine göre; Ya bizzat adreslerine tebligat çıkartılmak veya kalemde tebliğ edilecek ise hüviyet bilgileri de alınmak suretiyle tebligat yapılarak, temyiz süresi de beklendikten ve hakim tarafından geri çevirme kararı gereğinin yapılıp yapılmadığı denetlendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13157, Karar No: 2019/8049, Tarih: 03.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13157 E.  ,  2019/8049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, .... Köyü çalışma alanında bulunan 68, 110, 126, 142, 158 ve 250 parsel sayılı 29.500.00, 30.700.00, 27.400.00, 27.100.00, 38.900,00 ve 194.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan, 68, 110, 126 ve 142 parsel sayılı taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle ... ve müşterekleri adına; 158 parsel sayılı taşınmaz, aynı nedenle ... ve ... adlarına ve 250 parsel sayılı taşınmaz ise yine aynı nedenle ....ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen davacı Hazine, çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 126, 142, 158 ve 250 parsel sayılı taşınmazların tespitleri gibi tesciline, 68 ve 110 parsel sayılı taşınmazların ise kadastro tespitlerinin iptali ile ...Köyü Tüzel Kişiliği lehine mera vasfıyla sınırlandırılmasına ve mera özel siciline tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Hazine vekilinin dava konusu 126, 142 ve 158 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükme yönelik yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bu taşınmazlar hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Davalı ... ve ...’ın dava konusu 68 ve 110 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, dava konusu taşınmazların mera niteliği ile sınırlandırılarak özel siciline yazılması ile yetinilmesi gerekirken, .... Köyü adına aidiyet belirtilerek hüküm kurulmuş olması isabetsiz ise de; bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın hüküm fıkrasının 5. ve 6. bentlerinde “iptali ile dava konusu taşınmazın” sözlerinden sonra gelen “.... Köyü Tüzel Kişiliği lehine” kelimelerinin hükümden çıkartılarak hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay — Esas No: 2021/43080, Karar No: 2022/20584, Tarih: 20.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43080 E.  ,  2022/20584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Esastan ret, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Ret, düşme

I- Sanık ... hakkında "2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ve "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarından, sanık ... hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adli para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşıldığından, bu karara yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,

II. Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve vekalet ücreti verilmesine yönelik sanık ... müdafiin temyizinin incelemesinde;

Sanığa yüklenen suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 20.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45495, Karar No: 2015/8779, Tarih: 19.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/45495 E.  ,  2015/8779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı Asil ... ile davalı . . . .... avukat ..., davalı ...vekili avukat ..., davalı Dr. . . . vekili avukat ... ve davalı ... vekili avukat ...'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı .. kızı ve davacı . kardeşi . . 2010 yılı mart ayında eklem ağrıları şikayeti ile . . . . . . Hastanesi'ne müracaat ettiklerini, orada görevli doktor davalı .. . tarafından romatizma tedavisi uygulandığını, durumu ağırlaşınca davalı şirketin işlettiği hastaneye sevk edildiğini orada yoğun bakıma alındığını ve 28.4.2011'de kollarının ve ayaklarının kesildiğini ileri sürerek, davalıların ihmal ve kusurları nedeni ile maddi ve manevi tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı şirket aleyhine açılan davada mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde iki hafta içersinde müracaat edilmesi halinde dosyanın görevli Anadolu Nöbetçi Ticaret mahkemesine gönderilmesine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın ise husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar, davalıların teşhis ve tedavideki kusur ve ihmalleri nedeni ile maddi ve manevi tazminat isteği ile eldeki davayı açmışlardır. Davalı . .. diğer davalı ...i tarafından işletilen ... . Hastanesi'nde görevli doktor olduğu diğer davalılar .. . ile Gülçin Güngör'ün de ...Hastanesi'nde görevli doktor oldukları tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı doktorların alınan bilirkişi raporu ile herhangi bir kusur ve ihmallerinin bulunmadığı ve ayrıca davaya konu zararın görev yapıldığı sırada oluştuğu iddia edildiğinden husumet yönünden ve ayrıca davanın esastan reddi gerektiği açıklanmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki, bir davada hem usulden hem de esastan reddi gerektiren sebepler var ise davanın öncelikle usulden reddi gerekir. Bir başka deyişle görülmekte olan davada hem usulden ve hem de esastan red gerekçesi oluşturularak karar verilmesi olanaksızdır. Öyleyse, mahkemece, az yukarıda belirtildiği gibi, öncelikle usulden ret sebebi var ise davanın bu usulü ret sebebi nedeniyle reddi gerekli olup, hem usulden hem de esastan ret kararı verilmesi mümkün değildir. Mahkemece, değinilen bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

2- Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinin 1. fıkrasında, "aksine hüküm olmadıkça, dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk veya sulh hukuk mahkemesi ticari davalara dahi bakmaya vazifelidir" hükmü öngörülmüş olup, aynı maddenin 2. fıkrası hükmünde de, "şu kadar ki, bir yerde ticaret mahkemesi varsa, asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu Kanun'un 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere ticaret mahkemesinde bakılacağı" belirtilmiş, 3. fıkrada ise, "ikinci fıkrada yazılı hallerde, münhasıran iki tarafın arzularına tabi olmayan işler hariç olmak üzere, bir davanın ticari veya hukuki mahiyeti itibariyle mahkemenin iş sahasına girip girmediği yalnız iptidai itiraz şeklinde taraflarca dermeyan olunabilir. İtiraz, varit görüldüğü takdirde, dosyanın ilgili mahkemeye gönderilir" hükmü yer almıştır.

Davanın açıldığı tarih itibariyle,ayrı ticaret mahkemesi bulunan yerlerdeki ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki işbölümü ilişkisidir. Bir ticari dava asliye hukuk mahkemesinde açılırsa, davalı işbölümü itirazında bulunabilir. İş bölümü itirazı ise ilk itirazlardandır. Davalı yasal süresi içinde işbölümü itirazında da bulunmamıştır. O halde, aralarındaki hukuki ilişki itibariyle taraflar arasında T.T.K. 4. ve 5. maddelerine göre mutlak ticari dava olmadığı gibi taraflarca işbölümü ilk itirazında da bulunulmadığına göre, mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken mahkemece kendiliğinden görevsizlik kararı verilmiş olması doğru olmamıştır. Yukarıda yazılan kanun hükümleri karşısında mahkemenin davaya bakmaya görevli olduğunun kabulü ile tarafların iddia ve savunmaları değerlendirip, işin esası hakkında bir karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma nedenine göre, temyiz eden tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 nolu nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın bozulmasına, 3. bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine verilmesine, peşin alınan 25,20 TL. harcının istek halinde davalı Kemal Özay'a, 24,30 TL harcın daval....'ne iadesine, 19/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14877, Karar No: 2016/7131, Tarih: 27.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14877 E.  ,  2016/7131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nun 152/1-a-c, 62, 51/1, 51/3, 51/7, 51/8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan ... vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ...Köyü ... mevkiinde hazine arazisi içerisinde yer alan 210 adet ağaçları kesip yaktığı iddia edilen olayda; sanığın tüm aşamalarındaki suçu işlemediğine dair savunmalarıyla tutanak mümzii tanıklar... ve ...'in beyanları arasında çelişki olduğu anlaşıldığından gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması bakımından, tutanak mümzii olan tanıklar.. ve ...'e sanığın suça konu ağaçları kesip yaktığına dair görgüye dayalı bilgileri olup olmadığı açıkça sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle TCK'nın 53/4. Maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13511, Karar No: 2016/12245, Tarih: 27.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13511 E.  ,  2016/12245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 11.09.2014

Katılanlar : 1-..., 2-...

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK' nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-3, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın 3 yaşındaki ölenin bakıcısı, sanık ...'ın ise ölenin ikamet ettiği eve temizliğe geldiği, olay günü sanık ...'ın 5. katta bulunan katılanlara ait dairenin yatak ve çocuk odasının temizliğini yaparken halıların kuruması için, yatak odasının penceresini açıp, penceredeki güneşliği kaldırıp tülü de çektiği, akabinde temizliğin devamı için salona geçtiği, ölenin bakıcısı olan sanık ...'nın da yemek pişirmek için mutfakta bulunduğu sırada, yaşı küçük ölenin açık olan yatak odası penceresinden 17 metre yüksekten aşağı düştüğü, mahalle sakinlerinin haber vermeleri ile sanıkların olayı öğrendikleri, olay akabinde; yatak odası penceresinin açık olduğunun, çift kişilik yatağın pencere önünde bulunan kalorifer peteğine bitişik olduğunun, pencerenin kilitlenmediğinin ve kilit mekanizmasının olmadığının, pencerenin açma kapama kolunun kolaylıkla açıldığının, pencere dışında korkuluk bulunmadığının tespit edildiği, dosya içeriğinden, sanık ...'nın bakıma, koruma ve kollamaya muhtaç olan öleni mutfakta iş yaparken yalnız bırakıp, pencere önünde bulunan yatağın ölen için tehlikeli olabileceğini fark etmeyip ayrıca kapıların üzerinde anahtarlar bulunmasına rağmen yatak odasını kilitleyip anahtarını yanına almayarak kusurlu olduğu anlaşılmış; sanık ...'ın ise temizliğini yaptığı yatak odasından çıkarken odanın kapısını kilitlemeyip, ayrıca, üç yaşında çocuğun yaşadığı bir evde temizlik yaptıktan sonra yatak odasının camını kapatması gerekirken, dosya içerisinde mevcut tanık beyanları ve olay yeri inceleme tutanaklarındaki tespitlere göre, yatak odasının penceresinin güneşliğini kaldırıp tülünü çektikten sonra camını açık bırakarak odadan ayrıldığı anlaşılmakla, sanık ...'ın da kusurlu olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki sanık ... yönünden bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; ev temizliğine giden sanık ... ile çocuk bakıcılığı yapan sanık ...'nın herhangi bir ruhsata tabi olarak çalıştıklarına dair dosyada tespit bulunmadığı da anlaşılmakla, sanıklar hakkında, TCK'nın 53/6. maddesindeki düzenlemeye aykırı olacak şekilde 2 yıl 6 ay ay süre ile mesleklerini icrasının yasaklanmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanıklar hakkındaki hükümden TCK'nın 53/6. maddenin uygulanması ile ilgili bölümün çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9636, Karar No: 2014/6190, Tarih: 12.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/9636 E.  ,  2014/6190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/119216

MAHKEMESİ : Karaman 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/744 - 2013/208

SUÇ : Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısının temyizi suç vasfına yönelik olup, 25.03.2013 tarihli temyizin reddine yönelik ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 177. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması karşısında, suçun oluşabilmesi için bu gibi hayvanların bir zarar meydana getirmesi şartı aranmadığı, bir zarar meydana gelmesi durumunda, eylemin vasıf değiştireceği ve sanığın en ağır cezayı gerektiren suçtan sorumlu olacağı, somut olayda sanığın sahibi olduğu ve başıboş bıraktığı köpeğin mağdur küçüğü yaraladığı iddiasıyla açılan davada tehlikenin gerçekleştiğinden sanığın eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2684, Karar No: 2010/3001, Tarih: 17.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/2684 E.  ,  2010/3001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/10/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 15/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Yargılamanın 03/03/2009 günlü oturumunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 409. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına, daha sonra da 3 aylık yasal sürede yenilenmediği gerekçesiyle, 15.06.2009 gününde, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacı vekili 03/03/2009 günlü cevap bonolu faks ile duruşmaya katılamayacağını belirterek özür (mazeret) dilekçesi gönderdiği, PTT tarafından kendisine bildirilen yazıya göre özür dilekçesinin mahkemede görevli memur ... imzasına oturum günü saat 08:30'da teslim edildiği, dosyanın işlemden kaldırılması işleminin cevap bonosu ile kendisine bildirilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda yapılması gereken iş, süresinde özür dilekçesi verildiğinin kabulü ile özür olarak bildirilen gerekçelerin kabulü durumunda sonraki oturum gününün, reddi durumunda ise işlemden kaldırılma kararının davacı vekiline bildirilmesidir.

Yerel mahkemece açıklanan usulü işlemler yerine getirilmeden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4998, Karar No: 2009/7748, Tarih: 22.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/4998 E.  ,  2009/7748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.11.2007