muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5230, Karar No: 2017/10363, Tarih: 11.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/5230 E.  ,  2017/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2011 yılında 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında ... ilçesi ... köyü 217 ada 1 parsel sayılı 2.715,98 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı belirtilerek beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'in 1982 yılından itibaren kullanımında bulunduğu yazılıp tarla niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Orman Yönetimi, 217 ada 1 parsel sayılı taşınmazın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen ... Kadastro Mahkemesinin 04.09.2002 gün 2002/5 E. - 2002/18 K. sayılı ilâmıyla orman niteliği ile Hazine adına tescile karar verilen 597 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığından özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu kaydının iptal edilip orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili, beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi, elatmanın önlenmesi, üzerindeki yapıların yıkımı istemiyle dava açmıştır. Daha sonra son oturumda elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinden feragat etmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın Kemer Kadastro Mahkemesinin 04.09.2002 gün 2002/5 E. - 2002/18 K. sayılı ilâmıyla orman niteliği ile Hazine adına tescile karar verilen 597 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı, ancak, bu kararda davalı kişi taraf olmadığından kesin hüküm oluşturmayacağı, 2/B madde çalışmasının Yönetmeliğin 26. maddesine aykırı olarak tamamlandığından yok hükmünde olduğu gerekçesiyle, 2/B çalışmalarına dayalı olarak yapılan kullanım kadastrosu sonucu oluşan 217 ada 1 sayılı parselin tapu kaydının iptaline orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesine, yıkım ve elatmanın önlenmesine ilişkin isteklerden feragat edildiğinden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/06/2015 gün ve 2014/10415-2015/5130 sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; “ Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Şöyle ki; mahkemenin kararına esas aldığı Kadastro Mahkemesinin 2002/5 - 2002/18 sayılı kararında 597 sayılı parsel ile ilgili olarak orman niteliğiyle tescil kararı verilmiş ise de, kadastro mahkemesine açılan davada 597 sayılı parselin tamamının davalı olmadığı, bir bölümünün davalı olduğu halde, mahkemece 597 sayılı parseldeki davalı olan bölümün eldeki davaya konu yer olup olmadığı belirlenmeden, bu bölümlerin 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek 4. madde uyarınca kullanım kadastrosuna konu edilip edilmedikleri araştırılıp, konu edilmiş iseler kadastro tesbit tutanak örnekleri getirtilmeden, kadastro mahkemesine konu taşınmaz bölümleri ile temyize konu davada çekişmeli bulunan taşınmaz kadastro paftası ve memleket haritası üzerinde denetime elverişli olarak bir arada gösterilmeden karar verilmiştir. Eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek karar verilemez.

O halde; 597 sayılı parselin tamamına ilişkin kadastro paftası, Kadastro Mahkemesinin 2002/5 E. - 2002/18 K. sayılı dosyası, anılan dosyada hükme dayanak yapılan bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor ve krokiler, eski tarihli memleket haritası ile 31.12.1981 tarihine yakın memleket haritası ve hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra, önceki bilirkişiler dışında üç orman mühendisi ve bir fen elemanı yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, aynı iddiayla çekişmeli 597 sayılı parselde orman rejimi dışına çıkarıldığına ilişkin çok sayıda dava olduğundan, tüm taşınmazlar ile Kadastro Mahkemesinin 2002/5 - 2002/18 sayılı dosyasına konu taşınmaz bölümleri kadastro paftası, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına ilişkin haritalar ile memleket haritası ölçekleri (1/5000, 1/10000 ve 1/25000) eşitlenmek suretiyle denetime elverişli olarak ayrı renkli ... ile birbirleri üzerinde denetime elverişli şekilde müşterek imzalı rapor ve eki krokide gösterilmeli, Kadastro Mahkemesinin 2002/5 E. - 2002/18 K. sayılı dosyasına konu taşınmaz bölümlerinin neresi olduğunun, tapuya tescil edilip edilmediklerinin belirlenmeli, varsa tapu kayıt suretleri getirtilmeli, mükerrer tesbit ve tescil olup olmadığı tespit edilmeli, Kadastro Mahkemesinin 2002/5 - 2002/18 sayılı dosyasında dava edilen taşınmaz bölümlerinde 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uygulamasının iptal edilerek orman niteliği ile tescile karar verildiğinden, orman rejimi dışına çıkarılma işleminin yalnız bu bölümler yönünden iptal edildiği düşünülmeli, orman rejimi dışına çıkarma işleminin kesinleştiği bölümlerin eylemli hali tespit edilmeli, Kadastro Mahkemesinin 2002/5 E. - 2002/18 K. sayılı dava dosyasına konu taşınmaz bölümleri dışında kalan çekişmeli 597 parsel sayılı taşınmaz bölümlerine ilişkin olarak 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi uygulaması ile orman rejimi dışına çıkarılma işleminin kesinleştiği ve 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 11/5 maddesinde, 2/B madde uygulamaları sonucu orman rejimi dışına çıkartılan ancak, fiilen orman olduğu ... Genel Müdürlüğünce tesbit edilen yerlerin talep üzerine ... Bakanlığınca ... Genel Müdürlüğüne tahsis edilip orman niteliği ile Hazine adına tescilinin öngörüldüğü, ... Yönetimi ile Hazine arasındaki uyuşmazlığın, taşınmazın mülkiyetine değil, niteliğine ilişkin olduğu, ... Yönetiminin bu tür yerlerin Hazineden idarî yolla orman olarak tahsisini talep edebileceği gibi bu talebini dava yolu ile de isteyebileceği gözetilmeli, çekişmeli taşınmazın halen orman niteliği ile 597 parsel numarasıyla tapuda kayıtlı olan ve 2. madde ile 2/B madde uygulamalarına konu edilmeyen bölümünde kaldığının belirlenmesi halinde tapu kaydının iptaline karar verilmeli, tescil yönünde hüküm kurulmamalıdır.” denilmiştir.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece davacının tapu iptale yönelik talebinin kabulü ile; dava konusu taşınmazın “tarla” vasfında olan tapu kaydının iptali ile “Devlet ... Sayılan” yerlerden olduğu anlaşılmakla tapu kaydının vasfının “orman” olarak tahsisine, Tapunun beyanlar hanesindeki “6831 sayılı kanunun 2/b maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkartılmıştır.” beyanı ile muhtesat bilgilerindeki "1049919 sistem nolu ağaç tipinde ... oğlu 1935 doğumlu ...'in 1982 yılından beri kullanımındadır" kayıtlarının terkinine ve kaldırılmasına, Davacının meni müdahale ve kal talebi yönünden talebinden feragat etmesi nedeniyle bu yönlerden açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sonucu oluşan tapu kaydının iptali tescil, beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi isteklerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre 1941 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 23.06.1981 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması ile 18.04.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece davacının tapu iptale yönelik talebinin kabulü ile tapunun beyanlar hanesindeki kayıtlarının terkini ve kaldırılmasına dair verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır.

Şöyle ki, HMK'nın 26. maddesinde yer alan (eski HUMK'nın 72. md) "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez." hükmü gereğince, eldeki davada ... Yönetimi; dava konusu taşınmazın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen ... Kadastro Mahkemesinin 04.09.2002 gün ve 2002/5 E. - 2002/18 K. sayılı ilâmıyla orman niteliği ile Hazine adına tescile karar verilen 597 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığından özel mülkiyete konu olamayacağını belirterek tapu kaydının iptal edilip orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili ve beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesini talep ettiğine göre mahkemece bu yönde bir araştırma yapılarak, talep sonucunu aşmayacak şekilde karar vermelidir.

Hükme esas bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritası ve orman rejimi dışına çıkarma haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 1941 yılında 3116 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp kesinleşen orman tahdidinde orman sınırları içine alındığı, daha sonra 18.04.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B madde uygulaması sırasında XLIV poligon numarasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığı, Kemer Kadastro Mahkemesinin 04.09.2002 gün ve 2002/5 E. - 2002/18 K. sayılı kararıyla iptal edilen XLI ve XLVI nolu 2/B poligonlarının dışında kaldığı belirtilmiştir. Bu haliyle dava konusu taşınmaz, 2/B niteliğiyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmış yerlerden olup, çekişmeli taşınmazın 2/B niteliğinin itirazsız kesinleştiğinin kabulü gerekir.

Davacı Orman Yönetimi taşınmaza yönelik eylemli orman iddiasında bulunmayıp sadece temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen ... Kadastro Mahkemesinin 04.09.2002 gün ve 2002/5 E. - 2002/18 K. sayılı ilâmıyla orman niteliği ile Hazine adına tescile karar verilen 597 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığını ileri sürmüş olup mahkemece talep dışına çıkılarak taşınmazın dört tarafının ormanla çevrili olduğu, üzerinde gelişigüzel bir teras ve... fidanları ile ... meşesi, ... ... ... gibi bitkilerin bulunduğu, eğiminin yaklaşık yüzde 15 olduğu, üzerinde dava tarihi itibariyle tarımsal faaliyet yapılmadığı; 1963 ve 1983 yılı basımlı haritalarda orman simgeli alanda göründüğü, uçuş yılı 1971 ve 1992 olan çekimlerde münferit ibreli ağaç ve alt tabakada çalı formunda orman alt florasının olduğunun tespit edildiği ve Devlet ... sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davacının tapu iptale yönelik talebinin kabulü ile tapunun beyanlar hanesindeki kayıtlarının terkini ve kaldırılmasına karar verilmiş olması yerinde olmamıştır.

Tüm bu nedenlerle; temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen ... Kadastro Mahkemesinin 04.09.2002 gün ve 2002/5 E. - 2002/18 K. sayılı ilâmıyla orman niteliği ile Hazine adına tescile karar verilen 597 parsel sayılı taşınmaz içinde kalmadığı anlaşılan dava konusu taşınmaz hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle delillerin yanlış taktiri ile yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12631, Karar No: 2012/1083, Tarih: 31.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/12631 E.  ,  2012/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 29.12.2010 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde)%09,9 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde bu konuda bir karar verilmemesi doğru değilse de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden “satış bedeli üzerinden %09.9 oranında alınacak harcın payları oranında taraflardan alınmasına” ibaresinin eklenerek 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438.maddesi gereğince hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5185, Karar No: 2018/130, Tarih: 22.01.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/5185 E.  ,  2018/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında 31.07.2012 tarihli sözleşme ile davalıya ürettikleri malzemeleri teslim ettiklerini, davalı ...'nin sözleşmeye konu malların bedelini iki yıl ödemediğini, bunun üzerine ... . İcra Müdürlüğü'nün 2014/1388 sayılı dosyası ile aleyhinde icra takibi başlattıklarını, davalı borçlunun borca itiraz ettiğini ve icra takibinin durduğunu, ancak itirazdan yaklaşık bir kaç gün sonra borcu ödediğini, davalının borca itirazının haksız ve kötüniyetli olduğunu belirterek itirazın iptâline, icra dosyasına yapılan 998,00 TL masraf, 23.873,76 TL olarak talep edilen işlemiş faizin 15.000,00 TL'si alacak asıl ve işlemiş faiz için 15.000,00 TL avukatlık ücreti yönlerinden takibin devamına karar verilmesini talep etmiş, davalı savunmasında davacı ile imzalanan sözleşmenin 12. 2. 3. maddesinde ödemelerin döner sermaye bütçe durumuna göre yapılacağının kararlaştırıldığını ve buna göre ödeme yapıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiş, mahkemece taraflar arasındaki düzenlenen sözleşmede davaya ve takibe konu edilen fatura bedelinin döner sermaye saymanlığının nakit durumuna göre ve sıraya göre ödeneceğinin kararlaştırıldığı, bu durumda alacağın tahsili için davacı tarafından icra takibi başlatılmasının haklı olmadığı, takip sonrasında asıl alacak tutarının ödendiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, koşulları oluşmayan davacının icra inkâr tazminatı talebinin reddine, davanın açılmasına

davalı taraf sebebiyet vermediğinden davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

davalı taraf sebebiyet vermediğinden davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacının ... . İcra Müdürlüğü'nün 2014/1388 Esas sayılı takip dosyasında 22.10.2012 tarihli ... nolu faturaya istinaden 152.928,00 TL asıl alacak 23.873,75 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 176.801,75 TL alacak üzerinden takibe geçtiği, davalının süresinde itirazı üzerine 17.02.2014 tarihinde takibin durdurulmasına karar verildiği, takipten ve borca itirazdan sonra ancak dava açılmasından önce haricen 21.02.2014 tarihinde asıl alacak tutarının davacı tarafa ödendiği, eldeki davanın yasal süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

İtirazın iptâli davasının asıl amacı itiraz üzerine durmuş bulunan icra takibinin devamını sağlamaktır. Somut olayda itiraz sonucu takibin durmasından sonra icra dosyası dışında haricen ödeme yapıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda, davaya konu icra takibine davalı/borçlu tarafından itiraz edilerek icra takibinin durması sağlanmış olduğundan ve mahkemece itirazın iptâli yönünde bir karar verilmediği sürece icra müdürlüğünce bu dosya üzerinde alacaklı istemi yönünden bir işlem yapılamayacağından, icra takip tarihinden itibaren işleyecek faiz ve icra giderleri hakkında sonuç doğuracak şekilde itiraz konusunda yerel mahkemenin bir karar vermesi gereklidir. Bu sebeple de alacaklının, itirazın iptâli davası açmakta hukuki yararının bulunduğunun kabulü gerekir (Emsal Yargıtay H.G.K. 2012/19-2012/1827 Esas 2013/802 Karar 31.05.2013 T; Yargıtay 13.H.D. 2009/5267 Esas 2009/11668 Karar). Mahkemece bu yönlerden inceleme yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken dava konusu olmayan asıl alacakla ilgili yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bu nedenle kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16858, Karar No: 2010/1526, Tarih: 11.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/16858 E.  ,  2010/1526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 5237 SY.m.145 ceza tayinine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması

2-5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve hükümlünün kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1561, Karar No: 2021/8126, Tarih: 04.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1561 E.  ,  2021/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs eylemleri bütün halinde zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı kabul edilerek bu suç ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi olan müşteki ...'nün, davaya katılmasına rağmen yokluğunda verilip, usulüne uygun şekilde tebliğ edilen gerekçeli kararı temyiz etmemesi karşısında, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Hükümlerden sonra suça sürüklenen çocuğun 16.06.2020 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.