muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1806, Karar No: 2024/7739, Tarih: 16.10.2024

Dosya kapsamına göre, yapılan soruşturma neticesinde, Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2022 tarihli kararı ile “şüpheli hakkında 12/04/2019 tarihinde işlediği iddia olunan ruhsatsız ateşli silahlarla mermirleri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan dolayı verilmiş olan hapis cezasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin iptal kararı yürürlüğe girmeden önce 19/01/2022 tarihinde kesinleşmiş olduğu, bu nedenle yeniden kovuşturma olanağının bulunmadığı” gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan bu karara şüphelinin itirazı üzerine Dinar Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/12/2022 tarihli kararı ile “... hakkındaki ilamın 01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresinde olduğu, Anayasa Mahkemesince yalnızca 01/01/2020 tarihi itibariyle kesinleşen dosyalara yönelik yasa maddesinin iptal edilmediği, yasal düzenlemenin son hali itibariyle, o tarihte kovuşturma evresinde bulunan dosya yönünden hükümlü lehine bir durum oluştuğu” şeklindeki gerekçe ile itirazın kabulüne, seri muhakeme uygulanmasına ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinde yer alan, "(1) Soruşturma evresi sonunda aşağıdaki suçlarla ilgili olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde seri muhakeme usulü uygulanır" şeklindeki,

Anılan Kanun'un geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan, " 1/1/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeler ile,

Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı ile geçici 5. maddenin d bendinde yer alan “…kovuşturma evresine geçilmiş,…” ibaresinin aynı bentte yer alan “…seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde,

Somut dosya kapsamında, sanığın mahkumiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesi gereğince seri yargılama usulüne tabi olduğu, kararın 31/03/2021 tarihinde verilerek 19/01/2022 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği, 1982 Anayasasının 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve mahkemesince karar verildiği anlaşılmakla, seri muhakeme usulünün uygulanamayacağı gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Seri muhakeme usulü, 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi yeniden düzenlenerek ceza muhakemesi sistemimize girmiştir. Yine aynı Kanun'un 31 inci maddesiyle 5271 sayılı Kanun'a eklenen Geçici Madde 5’in birinci fıkrasının (d) bendinde de “1/1/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükmü bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü … uygulanmaz.” hükmüne yer verilmiştir.

2. 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edildiği belirlenmiştir.

3. Anayasa Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan 01.01.2020 tarihinde kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış dosyalarda seri muhakeme usulünün uygulanmayacağına dair hüküm iptal edilmiş ve 01.01.2020 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanılmıştır.

4. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, hükümlünün üzerine atılı suçun 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olduğu, bununla birlikte hükümlünün mahkûmiyetine ilişkin Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2019/61 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararının, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararından önce verildiği ve 19.01.2022 tarihinde kesinleştiği, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının "Anayasa Mahkemesinin kararları" başlıklı 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "İptal kararları geriye yürümez." şeklindeki düzenleme de dikkate alındığında Anayasa Mahkemesinin iptal kararının geriye yürümeyeceği, bununla birlikte iptal kararının kesinleşmiş dosyaları kapsamadığı, anılan kararın iptal kararı yürürlüğe girmeden önce kesinleştiği, yürürlük tarihinden önce kesinleşmiş kararlar hakkında seri muhakeme usulünün uygulanamayacağı gözetilmeden itirazın reddi yerine Mahkemesince kabulüne karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Dinar Sulh Ceza Hakimliğinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/1145 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19191, Karar No: 2015/24996, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19191 E.  ,  2015/24996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/222-2013/144

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan zeytinin değerlendirme yılı olan 2012 yılındaki dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2) 2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı gösterilerek) ve verim miktarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırma ve Politikalar Geliştirme Genel Müdürlüğü ile Tarımsal Ekonomi ve Politikalar Geliştirme Enstitüsü Müdürlüğünden (mevcut ise Artvin-Yusufeli'ndeki zeytinlikler içinde) araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/454, Karar No: 2016/2827, Tarih: 22.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/454 E.  ,  2016/2827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... İlçesi .... Mahallesi 234 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede değerlendirmeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki...... müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Dosyada bulunan ....İlçe Müdürlüğü cetvelinde; 2009 yılı itibarıyla zeytinin dekar başına ortalama üretim giderinin 669 TL olarak bildirildiği halde ve zeytinin dekar başına ortalama veriminin Dairenin bozma kararı gereğince en çok 500 kg olarak değerlendirileceği gözetildiğinde bilirkişi raporunda gerekçesi de gösterilmeden zeytin için dekar başına ortalama üretim giderinin zeytinin 700 kg/da ki verimine göre hesap yapılması ve bu rapora itibarla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Hükme esas alınan raporda zeytinin üretim giderinin içindeki 36 TL yağa işleme masrafının da düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde davalı yönünden karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1430, Karar No: 2015/1021, Tarih: 13.03.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1430 E.  ,  2015/1021 K.**

* İTİRAZIN İPTALİ

* TÜKETİCİ MAHKEMESİ

* GÖREVLİ MAHKEME

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (4077) Madde 2

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (4077) Madde 23

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (4077) Madde 1

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bandırma 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 31.12.2010 gün ve 2009/122 E., 2010/355 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 02.11.2011 gün ve 2011/8822 E., 2011/15920 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı, davalı apartman yönetimi ile imzaladıkları kömür satım sözleşmesine göre 2007-2008 kış dönemi için ton bedelinin 375 USD'den toplam 42.020 kg kömürü davalıya teslim ettiğini ve 20.450 TL fatura kestiğini, davalının toplamda sadece 4.400,00 TL ödeme yaptığını, apartman yöneticisi ile yaptığı görüşmede 13.05.2008 tarihi itibariyle bakiye borcun 32.930 kg(12.348,75 USD) olarak tespit edildiğini, sözleşmenin 5. maddesi gereğince kömür borcunun en geç 31.08.2008'e kadar ödenmesi, aksi halde kömür fiyatlarındaki artışın birim fiyatlara yansıtılacağı, bu şekilde hesaplanan borca aylık % 5 faiz uygulanacağının kararlaştırıldığını, buna göre hesaplanan ihtar tarihindeki birim fiyat farkı üzerinden 18.11,50 USD bakiye kömür borcunun ödenmesi için davalıya ihtar çektiğini, ihtarın sonuçsuz kalması üzerine davalı hakkında icra takibi başlattığını ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile icra takip dosyasına davalının yaptığı itirazın kısman iptali ile takibin 14.597,46 TL asıl alacak , 1.055,14 TL işlemiş faiz ve aylık % 5 faiz üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. 4077 sayılı yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Somut olay değerlendirildiğinde davacı satıcı ile davalı tüketici arasında kömür satımından kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma ilamında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun'un 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 13.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/528, Karar No: 2015/1677, Tarih: 23.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/528 E.  ,  2015/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’ın suçunun sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafıinin sübuta, teşdit yapılmaması gerektiğine, tahrik indiriminin az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine,

Ancak;

Olay günü mağdurun yeğeninin trafik kazasında ölmesi nedeniyle hastanede bulunduğu sırada husumetli olduğu .. ailesi fertlerini hastanede görünce burayı terkedin diyerek tehdit etmesi üzerine çıkan kavgada sanığın mağduru ikisi batına, ikisi toraksa nafiz olacak şekilde toplam 4 bıçak darbesi ile umblikal bölge lateralden, sol 6. kosta meme başı hizasından, sol 11. kot hizasından, sağ 7. kosta stemuma 2 cm. uzaklıktan, pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak derecede yaraladığı olay yerinde bulunanların ve polislerin araya girerek tarafları ayırdığı olayda; Sanığın kullandığı aletin niteliği, darbe sayısı, hedef aldığı vücut bölgesi ile meydana gelen yaralanmanın niteliği ve engel hal nedeniyle eylemine devam edemediği hususuları nazara alındığında, ortaya çıkan kastının mağduru öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan cezalandırılması yerine suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde bıçakla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması, Usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 23/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6686, Karar No: 2019/15542, Tarih: 10.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6686 E.  ,  2019/15542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir.

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 73. maddesi uyarınca; 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... Turizm Taşımacılık Otomotiv Gıda Ürünleri Temizlik Hizmetleri İletişim Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti vekiline 05.07.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davalı ... Turizm Taşımacılık Otomotiv Gıda Ürünleri Temizlik Hizmetleri İletişim Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti vekiline 17.08.2019 tarihinde gerekçeli karar tekrar tebliğ edilmiş ise de, hukuki dayanağı olmayan ikinci tebligat usulsüz olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu nedenle temyiz başvurusunun, iki haftalık temyiz süresinin son günü geçtikten sonra 22.07.2019 tarihinde yapıldığı dosyanın fiziki olarak incelenmesinden ve UYAP kayıtlarından anlaşıldığından, davalı ... Turizm Taşımacılık Otomotiv Gıda Ürünleri Temizlik Hizmetleri İletişim Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti vekilinin temyiz isteminin süreden dolayı REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/549, Karar No: 2018/3250, Tarih: 22.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/549 E.  ,  2018/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 43, 62, 52/2, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

... görevlilerince, sanığın, 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde, kıyı kenar çizgisi ile kıyı arasındaki bölüme, tabii zemin üzerine kurulu demir konstrüksiyonlu ahşap platformlar yaptığı belirlenerek, sözü edilen imalatların 25/04/2011 tarihli yapı tatil zaptı ile mühürlendiği, bahse konu yapı tatil zaptının altında sanığın da imzasının bulunduğu, adı geçen kurum görevlileri tarafından 16/05/2011 tarihinde yapılan incelemede, ahşap platformların sökülmediğinin ve tamamlanarak kullanılabilir hale getirildiğinin belirlendiği, yapı tatil zaptının düzenlendiği 25/04/2011 tarihli fotoğraflar ile ikinci kontrolün yapıldığı 16/05/2011 tarihli fotoğraflar dosya kapsamında mevcut olup, incelenmelerinden, sanığın ilk tespitten sonra müdahalesine devam ettiğinin açık bir şekilde görüldüğü, dolayısıyla, atılı suçun zincirleme olarak işlendiğinin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca, Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı bünyesindeki koruma uygulama ve denetim bürosunun suç tarihi itibariyle Kaş İlçe Belediyesi sınırları içerisinde yetkili olmadığı, sanık hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmünde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik ve Anayasa Mahkemesince iptal edilen 65/b maddesi yerine, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinin dayanak gösterilmesinin de yerinde olduğu anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma görüşlerine iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, verilen kararın kanuna aykırı olduğuna, yapı tatil zaptının tebliğinden sonra sanığın herhangi bir fiili bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9094, Karar No: 2019/4264, Tarih: 02.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/9094 E.  ,  2019/4264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile rapor değerlendirme komisyonunun verdiği mütalaaya uygun olarak Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2012 tarih ve 2012/452 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı, "sahte fatura düzenlemek" ile "sahte fatura kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan “sahte fatura kullanmak” suçundan hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.