muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2533, Karar No: 2024/3491, Tarih: 01.04.2024

Bununla birlikte, işyerinde işlerin iş yerine bağlı sürekli hamallarla mı yoksa piyasa hamallarıyla mı yapıldığı hususu, her gün hamala ihtiyaç olup olmadığı, davacıya her gün iş verilip verilmediği, çalışmanın tam zamanlı çalışmaya dayanıp dayanmadığı, ücretin kim tarafından ödendiği ve ödenen ücret miktarı ile nasıl ödendiği, davacının iş yerinde ya da işyeri dışında ... amade biçimde hazır olarak bekleyip beklemediği, durum böyle ise nerede beklediği hususları açıklığa kavuşturulmalı, ilgili meslek/ticaret odasından davalı işyerine ait kapasite raporunu, tüm vergi beyannamelerini getirtip gerektiğinde keşif yaparak işyerinin mekan ve büyüklüğü/fiziki şartları araştırılmalı, fabrikanın su tüketimi için yapılan araştırmada şirketin yalnızca şehir merkezinde bulunan işletme merkezinin su tüketimine dair kayıtlarının gönderildiği anlaşıldığından fabrika binasının elektrik ve su abonelikleri, tüketimin aylara göre dağılımı ile miktarı ayrıntılı olarak araştırılmalı ve alanında uzman ilgili meslek mensubu, mali müşavir ve hukukçudan oluşan bilirkişi heyetinden rapor alınmalı, bu raporda dava konusu dönemde dönem bordrolarında çalıştığı bildirilen sigortalı sayısı, iş yerlerinin kapasitesi ile davalı işyerlerinde tuğla taşıma işinde çalıştığını iddia ederek dava açan ve Mahkemelerde derdest durumda işçilik alacağı ve hizmet tespiti davaları bulunan kişilerin sayısı da gözetilerek karşılaştırma yapılması sağlanmalı, dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile komşu veya benzeri işleri yapan işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler resen saptanarak somut bilgi ve görgülerine başvurulmalı, seri dosyalarda tanıkların her bir davacı için aynı şekilde beyanda bulunduğu görüldüğünden, tanıkların davacının iş yerindeki çalışmasının niteliği, süresi, hangi tarih aralığında ne şekilde çalıştığı konusundaki beyanları somutlaştırılmalı, yapılan işin niteliği dikkate alındığında kısmi çalışma yapılması mümkün olduğundan çalışmanın varlığı, süresi ve sürekliliği, çalışmanın kısmi ya da tam gün olup olmadığını belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Kabule göre de, Mahkemece kurulan hükümde 5510 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesi yollamasıyla uygulanan mülga 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesinin gözetilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7881, Karar No: 2023/8405, Tarih: 16.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/7881 E.  ,  2023/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/126 E., 2021/216 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2015 tarihli ve 2014/7 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 10 ... hapis cezasının 10 ... süreyle kahvehanelere gitmekten yasaklanma seçenek yaptırımına çevrilmesine ve meyve ağaçlarının müsaderesine karar

verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 30.01.2017 tarihli ve 2016/15539 Esas, 2017/567 Karar sayılı ilâmıyla;'' "... CMK'nın 38/A maddesinin 1. fıkrasında ''Her türlü ceza muhakemesi işlemlerinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılır. Bu işlemlere ilişkin her türlü veri, bilgi, belge ve karar, UYAP vasıtasıyla işlenir, kaydedilir ve saklanır.'', 3. fıkrasında ''Bu Kanun kapsamında fiziki olarak hazırlanması öngörülen her türlü belge ve karar elektronik ortamda düzenlenebilir, işlenebilir, saklanabilir ve güvenli elektronik imza ile imzalanabilir.'', 5. fıkrasında ''Elektronik imzalı belgenin elle atılan imzalı belgeyle çelişmesi halinde UYAP'ta kayıtlı olan güvenli elektronik imzalı belge geçerli kabul edilir.'' hükümlerine yer verildiği gözetildiğinde, mahkemece aleni celsede tefhim olunan hüküm ile UYAP sisteminde saklanan güvenli elektronik imza ile imzalanmış hükümler arasında çelişki oluşturulmak suretiyle hükmün karıştırılması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2017 tarihli ve 2017/145 Esas, 2017/320 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 2 ... 15 gün hapis ve 60,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4.Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli ve 2021/126 Esas, 2021/216 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükmün açıklanmasına, sanığın 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 2 ... 15 gün hapis ve 60,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, dosyaya konu fiili işlemediğine, hakkında indirim uygulanmadığına, beraati gerektiğine, suçu işlediğine dair delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.31.01.2011 tarihinde ihbar üzerine yapılan kontrolde orman alanında meşe ağaçlarının kesildiği ve badem ekildiği tespit edilmiştir.

2.Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

3.Sanık savunmalarında suça konu yerin babasından kaldığını ve ihtiyacı için ağaç kestiğini beyan etmiştir.

4.Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu yerin orman sınırları içinde olduğu, yakacak nitelikte meşe ağaçlarının motorlu testere ile kesildiği ve ocaklar halinde badem dikildiği yönünde görüş bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinde yer alan "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile 17.02.2011 tarihli iddianame düzenlendiği, iddianamede 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinde düzenlenen ağaç kesme suçundan cezalandırılması talebinin yer almadığı, iddianame içeriğinde de bu suçun anlatılmadığı anlaşılmakla, iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinde düzenlenen orman alanında ağaç kesme suçundan ek savunma hakkı verilerek hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin yedinci ve onbirinci fıkraları gereğince açıklanmasına karar verilen hükmün aynen açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR

Kabule göre de;

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin yedinci ve onbirinci fıkraları gereğince açıklanmasına karar verilen hükmün aynen açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adıyaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/126 Esas, 2021/216 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1576, Karar No: 2024/8819, Tarih: 19.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1576 E.  ,  2024/8819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/590 E., 2023/1485 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/74 E., 2020/352 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, boşanmanın fer'îlerine ve ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının, evlilik birliği yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ev düzeniyle gerektiği gibi ilgilenmediğini, sevgisiz ve saygısız tutumlarıyla onur kırıcı davranışlarda bulunduğunu, evlendiğine pişman olduğunu belirten sözler söylediğini, hakaret ettiğini, küçük düşürdüğünü, müvekkilini istemediğini söyleyerek ailesini arayıp kendisini gelip almalarını istediğini, evi terk ettiğini ve ailesinin yanına gittiğini iddia ederek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; erkeğin, bağımsız konut açmadığını, müvekkiline fiziksel şiddet uyguladığını, yaptığı yemekleri beğenmeyip çöpe attığını, tabak fırlattığını, ortak konut açtığında ise eve gitmediğini, ablası ve eniştesi ile birlikte kaldığını, maaş kartını eniştesine verdiğini, masraf olur diye soba yakılmasına izin vermediğini, müvekkiline hakaretler edip aşağıladığını, ilgisiz olduğunu, ablasının evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığını ve her konuda tek söz sahibi olmasına izin verdiğini, müvekkili ve ailesine karşı örf, adet ve geleneklere uygun olmayan hal ve tutumlar içerisine girerek ağır hakaretler ettiğini, sözlü ve fiziksel şiddet uyguladığını zaruri ihtiyaçların karşılanmasını gözünde büyüttüğünü, müvekkilini apar topar ailesinin yanına götürüp bıraktıklarını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 manevî tazminata, ziynet eşyaları yönünden 1 adet 20 gr bilezik, 3 adet tam altın, 11 adet çeyrek altın, 1 adet küpe ve 3 gr alyanstan oluşan ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde ise yasal faizi ile birlikte 3.000,00 TL bedelin ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının; evlilik birliği içerisindeki sorumluluklarını yerine getirmediğini, gerektiği gibi yemek ve temizlik yapamadığını evin ihtiyaçlarını gidermediğini erkek eşin ise; kadına yönelik küçük düşürücü, aşağılayıcı eylemlerde bulunduğu, evliliğin ilk dönemlerinde eşine ayrı bir ev açmadığı, eşine maddî manevî destek olmadığı, yakınlarının evliliğine müdahale etmesine izin verdiği, ayrıca güven sarsıcı eylemlerde bulunduğu evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde erkek eşin ağır kusurlu olduğu boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, boşanma ile kadının yoksulluk nafakasına hak kazanacağı, ziynet eşyası alacağı talebi yönünden ise; davalı kadın cevap dilekçesi ile ziynet eşyalarını talep etmiş ise de usulüne uygun açılmış karşı davanın bulunmadığı, karşı davaya ve ziynet altınlarına yönelik harçların yatırılmamış olduğu gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile (tahsis edilmiş şekliyle) kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyası alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; usule ilişkin alarak vekil beyanı ile karşı dava olmadığının belirtilmesinin dilekçedeki tüm taleplerinden feragat sonucunu doğuracağını, dilekçedeki taleplerinin kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, kadının el yazısı mektubunun değerlendirmeye alınmadığını, adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini, savunma haklarının kısıtlandığını, kararın eksik ve gerekçesiz olduğunu, duyuma dayalı tanık beyanlarının hükmü esas alındığını, erkeğe yüklenen kusurların niteliği ile sonuç kusur derecesi tayininin yerinde olmadığını, altı ay süren evlilikte iki yıldan fazla süre ile karşı tarafa nafaka ödenmesinin nafakanın amacını aşarak hakkın kötüye kullanılması düzeyine geldiğini belirterek kusur, nafaka, tazminatlar yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri gibi karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün hatalı ve eksik incelemeye dayalı olduğunu, erkeğin ağır kusurlu kadının ise kusur ve sorumluluğunun bulunmadığının ispatlanmasına rağmen müvekkilinin kusurunun olduğundan bahisle çok düşük miktarlarda nafaka ve tazminatlara hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, ziynet eşyası talepleri yönünden karşı dava dilekçelerinde harca esas değer gösterip başvuru ve peşin harçları tamamladıklarını, bilirkişi raporundan sonra taleplerini ıslah ederek gerekli harcın yatırıldığını, tüm bunlara rağmen duruşmadaki sehven yanlış beyan ile yazılı şekilde hüküm tesisinin isabetli olmadığını belirterek kusur belirlemesi, tazminat ve nafakalara hükmedilmesi, ziynet eşyası ve karşı dava yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri gibi karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin, boşanma talebinde bulunduğunu, kadın eşin ise karşı dava olmaksızın boşanma ve fer'i talepleri ile birlikte karşı davasında ziynet eşyalarının aynen iadesi ile iadenin mümkün olmaması halinde bedelinin ödenmesini talep ettiği, harca esas dava değerini açıkladığı ve 10.04.2018 tarihinde başvuru ve peşin harcı tamamladığı, İlk Derece Mahkemesinin kadının "ziynet eşyası talebi yönünden başvuru ve peşin harçların yatırılmadığı, vekil beyanında karşı davanın bulunmadığı yönünde açıklama yaptığı gerekçesiyle" ziynet talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu, kabule göre de; yazılı gerekçelerle bu talebin esası hakkında hüküm tesisine yer olmadığına hükmedilmesi gerektiği halde esası incelenmeyen bu talep yönünden yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde kadının evde yeterli temizlik ve yemek yapmadığı, eli ürünü mektup ile evden ayrılmayı istediği, erkeğin ise kadını küçük gördüğü, yaptığı işleri ve yemekleri beğenmediği, evliliğin ilk başlarında kadını birlikte oturmaya zorladığı kız kardeşinin etkisi altında kaldığı, kadını ailesinin yanına bıraktığına dair kusurların kanıtlandığı, gerçekleşen kusurlu davranışlarının niteliğine göre de, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde erkek eşin ağır, kadının ise hafif kusurlu olduğu, sonuç kusur belirlemesi ile boşanma davasının kabulüne karar verilmesinde usul ve esas yönlerden isabetsizlik görülmediği ancak kusurların nitelendirmesi ve gerekçesinin hatalı olduğu,tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri ile tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, tarafların yaşları, evliliğin süresi, beklenen menfaatlerin kapsamı, tazminata esas olan fiilin ağırlığı, günün ekonomik koşulları, kadının zorunlu ihtiyaçları, fiili evlilik süresi, çalışmaya engel halinin bulunmaması ve hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının az olduğu ve istinafa konu sair yönlerden kararın usul ve kanuna uygun olduğu, kadın lehine hükmedilen tazminatlara yasal faiz yürütülmesine dair bir talebi olmamasına karşın tazminatlara dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile; kadının maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası miktarları, ziynet eşyaları hükmüne yönelik erkeğin ise; kadın yararına hükmedilen tazminatlara yasal faiz yürütülmesine ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile kusur gerekçesinin düzeltilmesine İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminat ile boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden geçerli olmak üzere 15

.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminat ile boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden geçerli olmak üzere 15.000,00 toptan yoksulluk nafakasına, kadının ziynet hükmüne yönelik istinaf talebinin kabulü ile bu yöndeki hükmün tümden kaldırılmasına yeniden yargılama yapılarak işin esası hakkında hüküm tesis edilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, sair istemlerin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi tazminatların kabulü, talepten fazla nafakaya hükmedildiğini ve yoksulluk nafakasının kabulü yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarı, tazminatlara faiz talebi yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı ve 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7984, Karar No: 2021/6813, Tarih: 04.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7984 E.  ,  2021/6813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilerek kadın yararına tedbir/yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ve tarafların tazminat talepleri reddedilmiştir.

İlk derece mahkemesi, kadının erkeğin ilk eşine ve ilk eşten olan çocuklarına küfür ettiğini ve fiili ayrılık döneminde kanser olan erkek ile ilgilenmediğini; erkeğin de eşine son olayda tokat attığını belirterek tarafların eşit kusurlu olduklarına hükmetmiştir. İlk derece mahkemesi kararına karşı sadece davalı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesince; fiili ayrılık döneminde kanser olan eşi ile ilgilenmeyen ve eşinin ilk eşinden olan kızı ile sorun yaşayan kadın ile son olayda eşine tokat atan ve eşi ve çocukları ile ilgilenmeyen erkeğin eşit kusurlu olduğundan bahisle; kadının reddedilen tazminatlara yönelik başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi hükmüne karşı sadece davalı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğundan, istinafa başvuran taraf aleyhine kusur eklenemeyeceği gibi, davalı kadına bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinde kusur olarak yüklenen “ilk eşten olan çocukla sorun yaşadığı” kusuru soyuttur. Davacı erkeğin kusurları da kanun yollarına başvurmadığından kesinleşmiştir. Bu nedenle, boşanmaya sebep olan ve gerçekleşen olaylarda, eşine ve çocuklara ilgisiz olan ve son olayda eşine tokat atan erkek; fiili ayrılık döneminde kanser olan eşi ile ilgilenmeyen kadına nazaran ağır kusurludur. Bu itibarla, bölge adliye mahkemesince tarafların eşit kusurlu olduğuna hükmedilmesi doğru bulunmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları zarar gören, mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen az kusurlu davalı kadın yararına Türk Medeni Kanunu’nun 174. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, bu taleplerinin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, hükmün (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 04.10.2021 (Pzt.)