muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4138, Karar No: 2022/4902, Tarih: 13.06.2022

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 308. maddesinin 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE;

2) Dairemizin 02/03/2021 tarih ve 2020/3076 Esas, 2021/2913 Karar sayılı onama ilamının sanık ... hakkında eşe karşı tasarlayarak kasten öldürme suçuna ilişkin kısmının KALDIRILMASINA,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince duruşma açılarak verilen 20/01/2020 tarih ve 2019/1285 Esas 2020/68 Karar sayılı kararında yalnızca 5237 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen 15 günlük süreye ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/03/2021 tarih ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı CMK'nin 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından sanık ... müdafiine "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren CMK'nin 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/06/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3613, Karar No: 2010/2240, Tarih: 22.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/3613 E.  ,  2010/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'nun yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.06.2005 gün ve 2004/794 Esas, 2005/453 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı Yasanın 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun takibinin şikayete bağlı olduğu ve 5560 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce işlendiği, 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi de nazara alındığında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla; öncelikle CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma girişiminde bulunulması, sonuçsuz kalması halinde 19.12.2006 günlü 5560 sayılı Yasanın 23 ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4790, Karar No: 2014/2026, Tarih: 28.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/4790 E.  ,  2014/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 27. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2012

NUMARASI : 2011/75-2012/313

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı ve davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ortaklar R.A. A., H.T. K. ve vek. Av. Ş. Ş. ile davalı vek. Av. H.. Ö..'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı ortaklar, vekilleri ve davalı avukatının sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan iki ayrı Bayilik sözleşmesi ile belirlenen tutarlarda davalının mal alımını taahhüt etmesine rağmen ekonomik krizi bahane ederek mal alımına ait taahhütlerini yerine getirmediğini, müvekkilinin ciddi oranda kâr kaybına uğradığını, sözleşmenin 15. maddesi gereği durumun düzeltilmesi için 15.09.2009 tarihli ihtarnameyi çektiğini, davalının 23.09.2009 tarihli ihtarname ile cevap verdiğini ileri sürerek, fazlaya ait hakları saklı kalmak üzere her üç ürün için 2007-2008-2009-2010 yılları yaz ve kış sezonları için toplam 100,000 TL tazminatın her bir sezon için sipariş tarihlerinden itibaren temerrüt faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Yargılama sırasında 09.11.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 2008-2009 yıllarına ait toplam 70.000 TL'lik talebini 3.024,480,94 TL artırarak, 3.094,480,94 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline sözleşme ile minimum alımlarda revize etme hakkının olduğunu, satış performansının düştüğünü, ekonomik kriz sonucu üretici İtalyan şirketinin yönetiminin kayyıma devredilmiş olduğunu, malların zamanında teslim edilmediğini, koleksiyonun görsel ve ürün çeşitliliği açısından yetersiz kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, sözlemeler ihtarnameler ve tereddütlü hazırlanan bilirkişi raporu karşısında davalının asgari alım taahhüdünü gerçekleştiremediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.094,480,94 TL'nin 70.000 TL'nin dava tarihinden, 3.024,480,94 TL'nin 09.11.2012 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline davacının 2007 ve 2010 yıllarına ilişkin 30.000 TL'lik alacak isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Davacı taraf, davalı ile imzalanan 12.03.2007 tarihli Tek satıcılık sözleşmesi uyarınca davalının sözleşmede yazılı ve İtalya'da üretilen üç marka ürünün Türkiye'de yine sözleşmede belirtilen illerde satımı üstlendiği, sözleşmenin ayrılmaz parçası olan eklerde belirtilen malların minimum toplam siparişlerini almayı garanti etmiştir ve bu husus taraflarlar arasında çekişmesizdir.

1)Davacı taraf, davalı ile imzalanan 12.03.2007 tarihli Tek satıcılık sözleşmesi uyarınca davalının sözleşmede yazılı ve İtalya'da üretilen üç marka ürünün Türkiye'de yine sözleşmede belirtilen illerde satımı üstlendiği, sözleşmenin ayrılmaz parçası olan eklerde belirtilen malların minimum toplam siparişlerini almayı garanti etmiştir ve bu husus taraflarlar arasında çekişmesizdir.

Anılan sözleşme incelendiğinde, 15. maddede asgari alımın taahhüdüne uyulmaması halinde izlenecek yol gösterilmiştir. Buna göre, davacı tek satıcı olan davalının asgari alım taahhüdüne uymaması halinde ihtar çekme yükümlülüğü mevcuttur. Bu durumda; davada talep edilen 2008 ve 2009 yıllarına ait ürünlerin alımı için anılan sözleşmenin 15. maddesine göre ihtar çekilmesi gereklidir. Davacının bu ihtar yükümlülüğüne uymadığı gibi, asgari alım taahhüdünü yerine getirmemiş olmasına rağmen, bir sonraki yıl için ürün vermeye devam etmesi gözetildiğinde, asgari alımı taahhüdüne ilişkin yaptırımlardan o yıllar için vazgeçtiğinin kabulünü gerekir. Hal böyle olunca; mahkemece 2007 yılı için talep edilen kâr kaybının reddi doğru olup, 2008 ve 2009 yılları için talep edilen kâr kaybının kabulü isabetsizdir. Hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2) Davacının temyizine gelince, taraflar arasındaki sözleşme incelendiğinde, 2010 yılı için alınacak yaz dönemi mallarının, 2009 yılının koleksiyon dönemi başlangıcında sipariş edilmesi gerektiği anlaşılmakta olup, bu husus davacının davalıya gönderdiği 15.09.2009 tarihli ihtar ile de anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı taraf bu ihtara verdiği cevapta sözleşmedeki minimum alım tutarını revize ettiğini bildirdiğini ileri sürmüş ise de, dosyaya sunulan 23.09.2009 tarihli ihtar içeriğinde neyin revize edildiği belirtilmemiş ve böyle bir revizyon davacıya ulaştırılmamıştır. Bu durumda davacının 2010 yılı yaz dönemi için konusunda uzman (ve özellikle moda sektöründe çalışanlardan) bilirkişi kurulundan davacının bu konudaki taleplerinin yerinde olup olmadığı, varsa kâr kaybı miktarının ne olduğu hesaplanarak, uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, dava tarihi ve sözleşme hükümleri dikkate alınmadan erken açılan davanın yaz dönemi için reddi şeklindeki gerekçe ile hükmün kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraf vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunduğundan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin bir diğerinden alınıp, yek diğerine verilmesine, peşin harçların istek halinde iadesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7686, Karar No: 2013/9162, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7686 E.  ,  2013/9162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat ve ecrimisil; karşı davada ise Kamulaştırma Kanununun 38. maddesine göre tescil istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Temyiz eden tarafın ödemesi gereken harcın temyiz tarihi itibariyle geçerli olan oran üzerinden alınmayıp eksik yatırıldığı anlaşılmıştır. 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen HUMK nun 434. maddesinin 3. fıkrası gereğince eksik harcın süresinde tamamlanması için temyiz eden tarafa gerekli tebligat yapılıp tamamlattırılmasından,

2-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığının davalı idareden sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından,

3-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı, fasulye (fasulye samanı), mısır (mısır samanı) ve karpuza ait 2004 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6099, Karar No: 2022/9522, Tarih: 23.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/6099 E.  ,  2022/9522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.05.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasına olağanüstü zamanaşımı nazara alınarak düşürülmesine gerektiğine dair başkan vekili ...'ın karşı oyu ile oyçokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 23/05/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 23/05/2022
Yargıtay — Esas No: 2012/15377, Karar No: 2013/2918, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15377 E.  ,  2013/2918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Katılan ...'e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismar ve eziyet, katılan ...'e karşı ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve eziyet suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; eziyet suçlarından beraatine, diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.09.2012 gün ve 2011/257 Esas, 2012/197 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm re'sen de temyize tâbi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Katılanlar vekilinin 25.09.2012 havale tarihli temyiz dilekçe içeriğinden temyizinin, sanık hakkında eziyet suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu gözetilerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında katılanlara karşı eziyet suçlarından verilen beraat hükümleri ile delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan ...'ye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekili ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında katılan ...'ya karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Mahkemece sanık hakkında katılan ...'ya karşı gerçekleştirmiş olduğu cinsel istismar suçundan TCK.nın 103/2 ve 3. maddeleri uyarınca verilen 12 yıl hapis cezası üzerinden 43. madde uyarınca 1/2 oranında yapılan artırım sonucu bulunan 6 yıllık cezanın, 103/6. madde uyarınca verilen 15 yıl hapis cezası üzerine eklenmek suretiyle 21 yıl hapis cezası yerine, anılan sıralamaya uyulmayarak neticeten 20 yıl hapis cezası vermek suretiyle sanığa eksik ceza tayini, ayrıca sanığın, katılana karşı eylemlerini velâyet hakkını kötüye kullanarak işlemesi karşısında, hakkında TCK.nın 53/5. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tekerrüre esas alınan Araç Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/43 Esas, 2011/69 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 10.05.2011 gününde kesinleşmesi nedeniyle, TCK.nın 58/1. maddesi gereği tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tekerrüre esas alınan Araç Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/43 Esas, 2011/69 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 10.05.2011 gününde kesinleşmesi nedeniyle, TCK.nın 58/1. maddesi gereği tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hükümde tekerrür uygulaması ile ilgili bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan re'sen de temyize tâbi hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15388, Karar No: 2020/163, Tarih: 14.01.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/15388 E.  ,  2020/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.01.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ... ada ..., ... ada ..., ... ada ... parsel sayılı taşınmazlar için muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, geriye kalan ... ada ..., ... ada ..., ... ada ..., ... ada ... ile ... ada ... parsel sayılı taşınmazlar bakımından kadastro öncesi mirasbırakanın zilyetliğine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’ün ... ada ... parsel sayılı taşınmazını davalı ...’e, ... ada ... ile ... ada ... parsel sayılı taşınmazlarını davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu, öte yandan davalıların mirasbırakana ait çekişme konusu 5 parça taşınmazı kadastro tespiti sırasında gerçeğe aykırı beyan ve belgelerle adlarına tespit ve tescil ettirdiklerini, taşınmazların ölene kadar mirasbırakanın zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek tapuların iptali ile miras payı oranında adına tescilini, mümkün olmazsa tenkisini istemiş, yargılama sırasında ölümü üzerine tek mirasçısı olan ... davayı takip etmiştir.

Davalılar, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın mirasbırakanla bir ilgisinin olmadığını, ... ada ... ile ... ada ... parsel sayılı taşınmazlar dışında kalan taşınmazlar tapusuz olup muris muvazaası iddiasının dinlenemeyeceğini, mirasbırakanın davacıya da taşınmazlar verdiğini, tenkis isteği yönünden hak düşürücü sürenin geçtiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakanın mallarını paylaştırma amacıyla hareket ettiği, muvazaanın bulunmadığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteğinin, hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle de tenkis isteğinin reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, çekişme konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazı davalı ...'nin 3. kişiden satın aldığı, mirasbırakanla ilgisinin olmadığı kayden sabit olup anılan taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacının ... ada ... parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz iitrazının reddine. Diğer taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince;