muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1750, Karar No: 2015/6232, Tarih: 07.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1750 E.  ,  2015/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinden alınan 25.09.2014 tarihli sağlık kurulu raporunda, hafif derecede mental retardasyon teşhisi konulan mağdurenin bu durumunun hekim olmayanlarca anlaşılabileceğinin, anılan akıl zayıflığının nitelikli cinsel saldırı fiiline mukavemet etmesini engelleyecek düzeyde olup mağdurenin beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacağının bildirilmesi karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4559, Karar No: 2019/18444, Tarih: 02.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4559 E.  ,  2019/18444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiiinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

UYAP'tan yapılan sorgulamada hükmün verildiği 23/03/2015 tarihinde, sanık ...'in farklı yargı çevresindeki ... No.lu... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'in ise yine farklı yargı çevresindeki ...Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu, sanığa ve suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediklerinin sorulmadığı ve bu hususta bir karar alınmadığının anlaşılması karşısında; son

oturumda hazır edilmeyen sanık ve suça sürüklenen çocuğun yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2347, Karar No: 2015/9722, Tarih: 01.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2347 E.  ,  2015/9722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2006/280-2013/5

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/01/2013 gün ve 2006/280-2013/5 sayılı kararı bozan Daire’nin 24/10/2014 gün ve 2013/2890-2014/16482 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı E.. Y.. arasında yapım sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme ile iki adet albümün yapımının, ikinci albümün piyasaya sürülmesinden itibaren 1 yıl sonrasına kadar başka bir yapımcıya yeni bir yapıt seslendirilmeyeceğinin ve sözleşmedeki edimlere aykırılık halinde cezai şart ödeneceğinin kararlaştırıldığını, sözleşme uyarınca birinci albümün piyasaya sürüldüğünü, aradan uzun zaman geçmesine rağmen davalının çeşitli bahanelere sığınarak ikinci albümün çalışmalarına başlamadığını, bunun üzerine müvekkilinin 12.05.2006 tarihli ihtarname ile davalıyı ikinci albüm çalışmalarına davet ettiğini, davalının cevabi ihtarnamesi ile bu talebe olumsuz cevap verdiğini, bu şekilde sözleşmeyi ihlal eden davalının sözleşmede belirlenen cezai şarttan sorumlu olduğunu, diğer davalıların ise davalı E.. Y.. ile işbirliği içinde hareket ederek anılan davalıya albüm yaptıklarını, bu eylemin de haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, 500.000 Euro cezai şartın faizi ile birlikte davalı E.. Y..'dan tahsiline, haksız rekabet nedeniyle 30.000 TL'nin ise diğer davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı E.. Y.. vekili, davacının ikinci albümün çıkarılması için gerekli çalışmaları yapmadığını, yine sözleşmede öngörülen ödemelerde bulunmadığını, müvekkilinin sözleşmeye aykırı herhangi bir edimi olmadığından kendisinden cezai şartın istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı E.. Y.. vekili, davacının ikinci albümün çıkarılması için gerekli çalışmaları yapmadığını, yine sözleşmede öngörülen ödemelerde bulunmadığını, müvekkilinin sözleşmeye aykırı herhangi bir edimi olmadığından kendisinden cezai şartın istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında 14.6.2003 tarihli sözleşmenin imzalandığı, bu sözleşmenin davalının iki adet albüm yapmasına ilişkin bulunduğu, davalı E.. Y..'ın sözleşmede öngörülmesine rağmen ikinci albümü yapmadığı, ayrıca yine sözleşme ile yasaklanmasına rağmen sözleşme süresi içerisinde davalının diğer davalı yapımcı adına kaset çıkardığı, bu şekilde davalı E.. Y..'ın sözleşme hükümlerini ihlal ettiği, her ne kadar anılan davalı tarafça davacının da sözleşmeye aykırı davrandığı savunulmuş ise de ne dava öncesinde ne de dava sırasında davacıya bu konuda herhangi bir talep yöneltilmediği, ayrıca davalının, sözleşme hükümlerine göre davacı taraftan edimlerini yerine getirmesini talep imkanına sahip olduğu, sözleşmeye aykırı hareket eden davalıdan cezai şart isteme koşullarının oluştuğu, taraflarca belirlenen cezai şart fahiş görüldüğünden mülga BK'nun

161/son maddesi uyarınca tenkisi yoluna gidildiği, diğer davalıların davaya konu sözleşmeden haberdar olduklarının ve davalı E.. Y.. ile birlikte hareket ettiklerinin kanıtlanamadığı, ayrıca davalı E.. Y..'a yönelik maddi tazminat talebinin de ispat edilemediği gerekçesiyle davalılar E.. K.. ve şirket yönünden davanın reddine, davalı E.. Y..'a yönelik maddi tazminat talebinin reddine, cezai şart talebinin kısmen kabulü ile 50.000 EURO'nun faizi ile birlikte davalı E.. Y..'dan tahsiline dair karar davacı vekili ile davalı E.. Y.. vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24/10/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dava, albüm yapım sözleşmesine dayalı cezai şart alacağının tahsili ile haksız rekabetten kaynaklanan tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu davalılar E.. K.. ve şirket yönünden davanın reddine, davalı E.. Y.. yönünden ise davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce; "dosyaya sunulan 28.05.2008 ve 04.03.2010 tarihli kök raporlar ile 02.03.2011 tarihli ek raporda, davacının sözleşmede öngörülen edimlerini yerine getirmediği ve bu nedenle cezai şart isteyemeyeceği yönünde görüş bildirilmiş olmasına rağmen, mahkemece davacı tarafça dosyaya sunulan ve anılan bilirkişi raporları ile zıt yönde kanaat bildiren uzman görüşüne itibar edilerek yargılama sırasında yürürlüğe giren ve somut uyuşmazlığa uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 293. maddesine aykırı hüküm kurulduğu" gerekçesi ile bozulmuştur. Ancak, mahkemenin gerekçeli kararında bilirkişi ve çoğunluk görüş bildiren ek raporun; davalı E.. Y.. yönünden alınan Adli Tıp Kurumu raporundan önce düzenlenmiş olması nedeniyle ortaya çıkan yeni durumun değerlendirilmemiş olması ve dosya kapsamına ağırlıklı görüşün uygun olmaması nedeniyle itibar edilmediği belirtilmiş ve bu gerekçeye ek olarak taraflar arasında düzenlenen 14.06.2003 tarihli sözleşme hükümleri ile tarafların sunduğu deliller tartışılmak suretiyle sonuca ulaşılmıştır. Dava konusu olayda, sözleşmeye aykırılık ve cezai şartın koşullarının oluşup oluşmadığı hususları HMK.266.maddesi uyarınca hakimin hukuki bilgisiyle çözeceği konulardır. Bu itibarla, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.10.2014 gün ve 2013/12890-2014/16482 karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak davacı vekilinin ve davalı E.. Y.. vekilinin bozma ilamında henüz incelenmesine geçilmeyen temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dilekçesinde davalılar Cepteki Müzik Film Ltd. Şti. ve E.. K..’nin davalı E.. Y..’a sözleşme bitmeden kaset çıkarmaları nedeniyle yaptıkları haksız rekabet sonucu 30.000 TL maddi tazminat talep edildiği halde, mahkemece davalı E.. Y.. yönünden tazminat davasının reddine ve bu miktar üzerinden davalı E.. Y.. lehine ücreti vekalet tayini doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK.438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı E.. Y.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı E.. Y.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı E.. Y.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı E.. Y.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.10.2014 gün ve 2013/12890-2014/16482 karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak davacı vekilinin ve davalı E.. Y.. vekilinin bozma ilamında henüz incelenmesine geçilmeyen temyiz itirazlarının incelenmesine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 2.bendinde yer alan “ Diğer davalı E.. Y.. yönünden 30.000 TL maddi tazminat talebi yönünden sübut bulmayan davanın reddine “ ibaresi ile kararın hüküm fıkrasının 6.bendinde yer alan “davalılara” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ davalılar Cepteki Müzik Film Ltd. Şti. ve E.. K..’ye “ ibaresinin eklenmesine, kararın düzeltilen işbu şekli ile ONANMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı E.. Y.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, peşin harcın onama harcından mahsubu ile bakiye 6.416,03 TL'nin davalı E.. Y..'dan alınmasına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine,01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6700, Karar No: 2025/1074, Tarih: 06.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/6700 E.  ,  2025/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/890 E., 2024/981 K.

DAVA TÜRÜ : Tanıma ve Tenfiz

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pertek Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/84 E., 2023/74 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı vekili tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı erkek tarafından Almanya Devleti Siegen Yerel Aile Mahkemesi'nin 15 F 648/19 numaralı 28.08.2020 tarihli, davacı ile davalının boşanmalarına karar verilen ve 23.10.2020 tarihinde kesinleşen kararın tanınmasına karar verilmesi talep edilmiş, İlk Derece Mahkemesince kararın tanınmasına ve tenfizine karar verilmesi üzerine davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davalı kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacı erkeğin talebinin yalnızca yabancı mahkeme kararının tanınması olduğu dikkate alınmadan tenfizine de karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı kadın vekilinin tenfize yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde geçen "tenfiz" ibaresinin hükümden çıkartılmak suretiyle diğer yönlerden temyiz itirazlarının reddi ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6902, Karar No: 2014/734, Tarih: 22.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6902 E.  ,  2014/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Katılan vekilinin, temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen maliye hazinesinin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, maliye hazinesi vekilinin, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-EPDK vekilinin temyizine gelince;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davadan haberdar edilmeyerek CMK'nun 234. ve devamı maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı olup, müşteki Enerji Piyasası Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 22/01/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15951, Karar No: 2013/421, Tarih: 17.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15951 E.  ,  2013/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı-k. davalı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-k. davacı ... aleyhine 01/08/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 26/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-k. davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

a)Asıl dava hakaret nedeniyle, karşı dava tehdit nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece; asıl davanın kabulüne, karşı davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; karar, davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine hakaret ederek kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu, eyleminden dolayı mahkum olduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise davacıya hakaret etmediğini, ancak davacının kendisini tehdit ettiğini iddia ederek karşı dava yoluyla uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davalının davacıya hakaret ederek kişilik haklarına saldırıda bulunduğu kabul edilerek istemin kabulüne, karşı dava yönünden ise olayın meydana geldiği iddia olunan tarih ile dava tarihi arasında zamanaşımı süresi dolduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın

takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat ödetilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b-Dava konusu edilen hakaret ve tehdit olayı 27.09 2008 günü meydana gelmiş olup karşı dava 25.10.2011 günü açılmıştır.

BK'nun 60/2. maddesi gereğince, zarara yol açan davranışın aynı zamanda suç sayılan bir eylemden doğması durumunda olayda uygulanacak zamanaşımı süresi, o suçun bağlı olduğu (uzamış) ceza zamanaşımı süresidir.

Davaya konu eylem 5237 sayılı TCY'nin 106. maddesinde düzenlenen 'tehdit" suçunu oluşturabilecek nitelikte olup, olaya uygulanacak zamanaşımı süresinin belirlenmesinde ceza zamanaşımı süresine bakılmalıdır. Ayrıca ceza zamanaşımı süresinin uygulanması için somut olay ile ilgili bir soruşturma ya da kovuşturma açılmış bulunması da şart değildir.

Şu durumda davanın açıldığı günde olay tarihinden itibaren uzamış (ceza) zamanaşımı süresi dolmadığı açıkça anlaşılmakta olduğundan işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle karşı davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12334, Karar No: 2021/7872, Tarih: 12.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12334 E.  ,  2021/7872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-EGO Genel Müdürlüğü tarafından işletilen belediye otobüslerinin, olay tarihinde şehirde meydana gelen bazı saldırı eylemleri nedeniyle güvenlik amacıyla güzergah değiştirmiş olmasını protesto etmek için, yolcu olarak bindiği otobüste görevli personelin uyarısına rağmen kart basmadan otobüse biniş yapan ve bu suretle otomatlar aracılığı ile sunulan ve bedeli ödendiği takdirde yararlanılabilen bir hizmetten ödeme yapmadan yararlanan sanığın eyleminin TCK’nın 163/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu; sübut bulan suçun hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 75. maddesi uyarınca önödeme kapsamına alındığı nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251/1. maddesindeki “Basit Yargılama Usulü”nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 5/1-d maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;

Hükümden sonra, 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile yukarıda anılan geçici madde 5/1-d’de yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, bilahare 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı iptal kararı ile de yukarıda anılan geçici madde 5/1-d’de yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin aynı bentte yer alan, “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

CMK’nın 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olması nedeniyle, temyize konu ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren, TCK’nın 163/1. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçu yönünden, aynı Kanun’un 7. ve CMK’nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.