muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8107, Karar No: 2024/10885, Tarih: 13.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8107 E.  ,  2024/10885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1112 E., 2024/831 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/940 E., 2023/286 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin geçirmiş olduğu iş kazası sonucu iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile

1-Davacının 17.03.2015 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı olarak maluliyet oranının %17,2 olduğunun tespitine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararını kabul etmediklerini, davanın hak düşürücü süre ve zaman aşımı geçtikten sonra açıldığını, Mahkemenin eksik araştırmaya dayalı karar verdiğini beyanla İlk Derece Mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Dava, iş göremezlik derecesinin tespiti davasıdır.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile davacının 17.03.2015 tarihinde gerçekleşen iş kazasına bağlı iş göremezlik derecesinin %17,2 olduğunun tespitine karar verilmiş, karar davalılardan Kurum vekilince istinaf edilmiştir.

Kurum sağlık kurulu ile Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu raporlarına nazaran davacının maluliyetinin %0 olduğu görülmüştür. Ancak ilk derece mahkemesince yasal prosedür işletilerek alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi ve 2. Üst Kurul raporları ile iş göremezlik derecesinin %17,2 olduğu belirlenmiştir.

Kurum sağlık kurulu ile Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu raporlarına nazaran davacının maluliyetinin %0 olduğu görülmüştür. Ancak ilk derece mahkemesince yasal prosedür işletilerek alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi ve 2. Üst Kurul raporları ile iş göremezlik derecesinin %17,2 olduğu belirlenmiştir.

Bu itibarla ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. " gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmiş ise de; talebin iş kazasına dayalı olarak sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin olması ve en son Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan rapora göre davacının iş kazasına dayalı olarak meslekte kazanma gücü kayıp oranının %17,2 olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, maluliyet oranı şeklinde tespit yapılması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı Kurum vekilinin itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, (1). nolu bendindeki " maluliyet " ibaresi silinerek yerine "meslekte kazanma gücü kayıp" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2959, Karar No: 2018/7634, Tarih: 06.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/2959 E.  ,  2018/7634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre nitelikli hırsızlık)

HÜKÜM : TCK'nın 142/1-b, 53 ve 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, çocuğunun kaybolduğunu söyleyip telaşla katılanın evinin kapısını çalarak çocuğunu görüp görmediğini sorduğu, dinlenmek amacıyla katılanın evine girdiği, sanığın katılana dili bağlı olan kişilerin dilini çözdüğünü, muska yapılanın muskasını bozduğunu, bir bardak su ile kolundaki bilezikleri getirmesini, falına bakmak istediğini söylediği, katılanın kolundaki bilezikleri çıkararak falına bakacağı inancı ile sanığa verdiği, sanığın bilezikleri bardağın içerisine koyarak katılandan arkasını dönmesini, bardağın 100 metre ileride kırılacağını söyleyip uzaklaştıktan sonra altınları alarak kaçmak suretiyle nitelikli hırsızlık suçunu işlediğinin kabul edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, fotoğraf teşhis tutanağı ile dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11435, Karar No: 2024/12489, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11435 E.  ,  2024/12489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/647 E., 2024/258 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Sağlık Bakanlığına bağlı Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinde işçi olarak çalıştığını, müvekkilinin Erzurum Yakutiye Belediye Başkanlığında 2003 tarihinden itibaren işçi olarak çalışmaktayken Belediyelerin kapatılması veya ihtiyaç fazlası başka kurumlara devrine ilişkin kanunlara göre 2010 yılında Sağlık Bakanlığına devredilerek Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinde atamasının yapıldığını ve bu işkolunda kurulu Türkiye Sağlık-İş Sendikasına 14.12.2012 tarihinde üye olduğunu, üyeliğinin 20.12.2012 tarihinde kabul edilerek 21.12.2012 tarih ve 2197 sayılı yazı ile Hastaneye bildirildiğini, müvekkilinin fark alacakları için Ankara 21. İş Mahkemesinin 2017/655 Esas sayılı dosyası ile ücret zammı farkı, ilave tediye farkı, hizmet zammı farkı talepleri ile 13.11.2017 tarihinde dava açıldığını ve bu dosyada 13.11.2017 tarihine kadar olan alacaklarının hesaplandığını, müvekkilinin yevmiyesinin ilk dava tarihi itibarıyla 111,97 TL olarak hesaplandığını ileri sürerek bu dosya ile tespit edilen yevmiye üzerinden hesaplanacak fark ücret, ikramiye, ilave tediye ve hizmet zammı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacak kalemlerinin zamanaşına uğradığını, davacıya nakil bildiriminde belirtilen yevmiyeye göre ödemelerin yapıldığını, davalı Kurum işbu dava ile temerrüde düşürüldüğünden talep edilen faiz başlangıç tarihlerine ve faiz türüne itiraz ettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli kararı ile; davacının 07.07.2003 tarihinden itibaren Hizmet-İş Sendikası üyesi olduğu ve toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yaralanması gerektiğinin anlaşıldığı, davacıya çalıştığı sürede toplu iş sözleşmesi ücret zamlarının tam olarak uygulanmadığı, 13.11.2017-14.11.2019 döneminde ücretine uygulanması gereken farklar belirlenerek alacakların hüküm altına alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli kararı ile; davacının 07.07.2003 tarihinden itibaren Hizmet-İş Sendikası üyesi olduğu ve toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yaralanması gerektiğinin anlaşıldığı, davacıya çalıştığı sürede toplu iş sözleşmesi ücret zamlarının tam olarak uygulanmadığı, 13.11.2017-14.11.2019 döneminde ücretine uygulanması gereken farklar belirlenerek alacakların hüküm altına alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 09.02.2023 tarihli kararıyla; davacının 2010 yılında Sağlık Bakanlığına devredilerek Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesine atamasının yapıldığı ve bu işkolunda kurulu Türkiye Sağlık-İş Sendikasına 14.12.2012 tarihinde üye olduğu, üyeliğinin 21.12.2012 tarih ve 2197 sayılı yazı ile aynı Hastaneye bildirildiği, fark alacaklar için Ankara 21. İş Mahkemesinin 2017/655 Esas sayılı dosyası ile 13.11.2017 tarihinde dava açıldığı ve bu dosyada 13.11.2017 tarihine kadar olan alacaklarının hesaplandığı, davacının yevmiyesinin ilk dava tarihi itibarıyla 111,97 TL olarak hesaplandığı, Ankara 21. İş Mahkemesinin 2017/665 Esas sayılı dosyasında tespit edilen yevmiye dikkate alınarak toplu iş sözleşmesindeki ücret zammı maddelerindeki zam oranları gözetilerek 13.11.2017 tarihinden itibaren hesaplanan fark alacakların hüküm altına alındığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 18.10.2023 tarihli ilâmı ile; somut dosya ile aynı gün incelemesi yapılan Dairemizin 2023/15053 Esas, 2023/15331 Karar sayılı dosyasında davacının 13.11.2017 tarihindeki yevmiyesinin 107,19 TL olarak belirlendiği, henüz kesinleşmemiş olan Ankara 21. İş Mahkemesinin 2017/665 Esas sayılı dosyasında tespit edilen ücretin esas alınmak suretiyle karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davacın Sağlık Bakanlığında çalışmaya başladığı tarih ile Sağlık İş Sendikasına üye olduğu tarih arasında Hizmet İş Sendikasıyla imzalanan toplu iş sözleşmesinden faydalanması gerektiğini, emsal davaların iddialarını destekler nitelikte olduğunu, bilirkişi raporu ile yapılan hesaplamaları kabul etmediklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının dava dilekçesinde talep ettiği alacaklara hak kazanamayacağını, davacının çalışma şartları, ünvan ile mali ve sosyal hakları kabul ederek ve bilgisi olarak kadro talebinde bulunduğunu ve şartları taşıdığı dikkate alınarak sürekli işçi kadrosuna geçtiğini, davacıya gerekli tüm ödemelerin tam ve zamanında yapıldığını ve alacağının bulunmadığını, davacının sendika üyesi olup olmadığının, üye ise sendikaya üyelik tarihinin, iş sözleşmesinin sona erip ermediğinin ve dayanışma aidatının ödenip ödenmediği hususlarının tespitinin gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakların hesaplanmasında dikkate alınacak yevmiyenin belirlenmesi ve anılan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde, dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir.

3. Somut uyuşmazlıkta toplu iş sözleşmesi ve bireysel iş sözleşmesi hükümleri değerlendirildiğinde; ücret alacağı bakımından kesin bir vade belirlenmediğinden kendiliğinden temerrüt gerçekleşmez. Buna göre davacının talebi de dikkate alındığında, talep konusu alacaklara arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekir. İlk Derece Mahkemesince temerrüt tarihinin hangi tarih olduğu açıkça belirtilmeksizin infazda tereddüt yaratacak şekilde "bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren" faize hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın tüm, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1), (2), (3) ve (4) numaralı bentlerinde yer alan “04/12/2020 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren” ibaresinin çıkartılarak yerine "arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği 29.11.2019 tarihinden itibaren” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1909, Karar No: 2011/585, Tarih: 25.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1909 E.  ,  2011/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/12/2007 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın maddi tazminat istemi bakımından kabulüne, manevi tazminat istemi bakımından kısmen kabulüne dair verilen 18/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, yaralanmanın niteliği, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Dava konusu olayın oluş biçimi, yaralanmanın niteliği, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...5.000,00...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...2.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinin silinerek yerine 3 nolu bent olarak “3-492 sayılı Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 324,00 TL karar harcı peşin alınan 405,00 TL harçtan indirilerek fazla alınan 81,00 TL’nin karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; kabul ve reddedilen manevi tazminat tutarlarına göre taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 6 ve 7 nolu bentlerinde yer alan “...600,00...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...575,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; davacı tarafından yapılan yargılama giderine ilişkin 8 nolu bendinde yer alan “...405,00...” ve “...418,10...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...324,00...” ve “...337,10...” sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.