muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12271, Karar No: 2016/5638, Tarih: 12.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/12271 E.  ,  2016/5638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 12/04/2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalılar vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; vasiyet eden ...'nin 28.09.2011 tarihli vasiyetnamenin düzenlendiği tarih itibarıyle 79 yaşına girdiğini, 20 yılı aşkın zamandan beri beyin damarlarında anevrizma hastası olduğunu, akli ve ruhi dengesi bulunmadığını, 1972 yılında kronik depressif reaksiyon teşhisi nedeniyle malulen emekli edildiğini, tek başına yaşadığı dairesinde 03.04.2013 tarihinde kendinden geçmiş halde bulunup hastanede yoğun bakıma beyin ölümü gerçekleşmiş şekilde alındığını, vasiyetname ehliyeti bulunmadığını, vasiyetnameye esas teşkil eden raporun yeterli tetkik ve teşhis vasıtalarına başvurulmadan düzenlendiğini, vasiyetnamenin telkin ve baskı sonucu düzenlendiğini ileri sürerek ... Noterliği'nin 28.09.2011 tarih 15806 yevmiye nolu vasiyetnamesinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının vasiyet dışı bırakılması nedeniyle bu vasiyetnameye itiraz ettiğini, vasiyetçinin ayırdetme gücüne haiz olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının vasiyet dışı bırakılması nedeniyle bu vasiyetnameye itiraz ettiğini, vasiyetçinin ayırdetme gücüne haiz olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 08.12.2014 tarihli raporunda, 28.09.2011 tarihinde muris ...'nin hakkında düzenlenen tıbbi belgeler, tanık ifadelerinin tümünün değerlendirilmesinde, ... Numune Hastanesi'nin 09.9.1972 tarih, 7652 sayılı raporu ile kronik depresif reaksiyon saptandığı ve emekliye sevkinin gerektiği bildirilen murisin Tarım Bakanlığı Ziraat İşleri Genel Müdürlüğü'nde tekniker olarak sürdürdüğü görevinden Emekli Sandığı Sağlık Kurulu Başkanlığı'nın 17.11.1972 tarihli kararı ile malulen emekli olduğu, 1973 yılında Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde eğitime başladığı, 1987 yılında mezun olduğu, 1986 yılında ... Numune Hastanesi'nde aile hekimi asistanı olarak başladığı görevine, 1988 yılında aynı hastanenin acil bölümünde aile hekimi uzmanı olarak devam ettiği, 1998 yılında yaş haddi nedeniyle emekli edildiğinin anlaşılmasına, ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 28.09.2011 tarihli psikiyatri uzmanınca yapılan ruhsal muayenesinde ruhsal alan ve bilişsel işlevinin yaşı ile uyumlu ve normal bulunduğu, herhangi bir psikoloji saptanmadığı, her türlü hukuki ve medeni haklarını kullanma yetisi ve yeterliğine sahip olduğunun bildirildiği, murisin akit tarihinde fiil ehliyetini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede herhangi bir akli arıza içinde bulunduğunu gösteren tıbbi bulgu ve belgeye rastlanmadığı, 1972 yılında kendisinde tespit edilmiş olan kronik depresif reaksiyon ve 1996 yılında tespit edilmiş beyin anevrizmasının ve diğer sistematik hastalıklarının kişinin fiil ehliyetini etkilemeyeceği, bu duruma göre ...'nin vasiyetnamenin düzenlendiği 28.09.2011 tarihinde fiil ehliyetini haiz olduğunun oybirliği ile bildirildiği, Adli Tıp 4 İhtisas Kurulu'nun hüküm vermeye ve denetime elverişli, dosya kapsamına uygun olduğu değerlendirilen rapor içeriğine göre, murisin 28.09.2011 tarihinde düzenlediği vasiyetnamenin tanzim tarihi itibarıyle fiil ehliyetinin bulunduğu, vasiyetnamenin usulüne uygun tanzim edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Adli Tıp 4 İhtisas Kurulu raporuna, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlar yerinde değildir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Adli Tıp 4 İhtisas Kurulu raporuna, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlar yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, 1.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.04.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3737, Karar No: 2014/4410, Tarih: 28.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/3737 E.  ,  2014/4410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2013/423-2013/1036

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette çalıştığını, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin usul ve yasaya aykırı bir şekilde feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilerek işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle ve feshin son çare olması ilkesine uygun olarak feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğinin ve feshe sona çare olarak başvurulduğunun davalı işverence ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin işveren tarafından geçerli nedenle feshedilip feshedilmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşverenin mevcut olan işçi sayısını fiilen mevcut olan iş ihtiyacına uyumlaştırmak için açıkça ifade etmediği kararları, “gizli, örtülü” işletmesel karar olarak nitelendirmektedir. Bu tür durumlarda işletmesel kararın varlığı iş sözleşmesinin feshi için gösterilen sebepten çıkarılır. İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca işletmesel gereklere dayalı feshin söz konusu olabilmesi için varlığı şart olan açıkça işletmesel kararın varlığı yerine bir anlamda işverence fesih bildiriminde açıklanan sebep geçmektedir.

İşletmenin işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte yargısal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşir. İşletmesel karar çerçevesinde fesih işlemi değişen durumlara karşı işverenin tepkisidir. Bu kararlar işyeri ve işletme içi veya dışından doğabilir. Bu nedenler işçinin işyerinde çalışmaya devam etmesi gerekliliğini doğrudan veya dolaylı olarak ortadan kaldırıyorsa dikkate alınmalıdır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel koşullarına uyduğunu içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli veya haklı nedene dayandığını kanıtlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını ve feshin geçerli nedenini oluşturduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığı değerlendirilmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil teknik denetim kapsamında bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kuralarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye kullanılmamalıdır. İşverenin keyfi davrandığını ispat yükü işçiye aittir.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kuralarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye kullanılmamalıdır. İşverenin keyfi davrandığını ispat yükü işçiye aittir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin işletmesel karar uyarınca şirketin Ankara Lokasyonunu kapatması ve İstanbul’a taşınması bu arada organizasyon değişikliği yaparak faaliyet gösterdiği üç birim olan yazılım, AR-GE ve destek operasyonel hizmetlerden destek operasyonel hizmetlerde artık faaliyette bulunmaması, buna bağlı olarak da bir kısım birimlerin kapatılması ve bir kısmının ise birleştirilmesi neticesinde davacıya ihtiyaç kalmadığı gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İşverenin aldığı işletmesel kararın yerindelik denetimi yapılamamakla beraber söz konusu karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında yargısal denetim mümkündür.

O halde öncelikle davalı işyerine ait fesihten önceki ve sonraki altışar aylık dönem bordrolarının dosyaya getirtilmeli, sonra aralarında insan kaynakları ile işletme alanlarında uzman olan bilirkişilerin de bulunduğu bilirkişi heyetiyle birlikte davalı işyerinde keşif yapılıp ya da bilirkişilerce yerinde inceleme imkanı sağlanıp konuyla ilgili bütün kayıt ile belgeler incelenmeli ve işletmesel karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında denetime elverişli açık ve ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bu yapılırken de özellikle işletmesel kararın davacının iş gücüne ihtiyacı ortadan kaldırıp kaldırmadığı, davacının mevcut veya makul süreli bir eğitimle kazanabileceği özellikleri itibariyle istihdam edilebileceği açık başka pozisyon ya da pozisyonların bulunup bulunmadığı, varsa bu konuda işverence işçiye teklif yapılıp yapılmadığı hususları açıklığa kavuşturulmalıdır.

Belirtilen esaslara aykırı olarak eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13502, Karar No: 2006/16618, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13502 E.  ,  2006/16618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 21.10.1998 ... ve 1987/19072-16523 sayılı bozma kararında özetle; "mahkemece bozmaya uyulmuşsa da, bozma kararı gereği inceleme ve araştırma yapılmadığı, bozmaya uyulmakla tarafları yönünden usulü kazanılmış hak oluşturacağı, bozma gereklerinin eksiksiz yerine getirilmek zorunluluğu bulunduğu, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerdeki ormanların tahdit gördüğü hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, uyuşmazlığın orman tahdit haritası kapsamına alınan ve Terme Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.12.1958 ... ve 1954/350-578 sayılı kararı ile orman tahditi dışına çıkarılan bozma kararı üzerine verilen ve aynı nitelikte olan ısrar kararının Hukuk Genel Kurulu ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 16.02.1962 ... ve 220-1273 sayılı kararı ile onanan ve karar düzeltme isteminin de reddiyle kesinleşen kararın usulünce mahalline uygulanıp uygulanmadığı ve kesinleşen karar uyarınca orman tahdit sınırlarında düzeltme yapılıp yapılmadığına ilişkin olduğu, Yargıtay'ın kararlık kazanmış içtihatlarına uyarınca orman tahdit haritasının ormancı uzman bilirkişiler aracılığıyla uygulanması gerektiği, tapu ... memurunun bu konuda uzman sayılmayacağı, hal böyle olunca, bölgeye ilişkin orman tahdit haritası ve mazbatasının getirtilerek mahalline uygulanması, yerel bilirkişi ile ormancı bilirkişilerin birlikte çalışmasının sağlanması, kesinleşen Asliye Hukuk Mahkemesi kararı gereğince, orman tahdit haritasında düzeltme yapılıp yapılmadığının idareden sorulması, alınacak cevaba göre mahkeme kararı ile kararın dayanağı bilirkişi krokisinin mahalline uygulanması çekişmeli parselin orman tahdidi dışına çıkarılan yerlerden olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde saptanması, uygulamada komşu parsellere ilişkin kayıt ve belgelerden yararlanılması, dayanak tapu kaydının usulünce uygulanması vergi kaydının bulunup bulunmadığının araştırılması, var ise getirtilerek uygulanması, ormancı bilirkişiler ile ... bilirkişiye keşif izlemeye olanak verir kroki düzenlettirilmesi, tüm delillerin birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, çekişmeli Dumantepe Köyü Akçay mevkii 830 sayılı parselin tesbitinin iptaline, ekli onaylı bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen 168852.31 m2 bölümünün ifraz edilip, köyün en son parsel numarası ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 76.797.69 m2 bölümün tespitteki cins ve niteliği aynı kalmak kaydıyla tesbit malikleri adına payları oranında tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen 76.797.69 m2 bölüme ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ilk orman kadastrosu 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1953 yılında yapılıp 24.02.1954 tarihinde köyde ilan edilerek, çekişmeli yer için Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.01.1960 ... ve 1960/36-25 sayılı kararı ile birlikte 02.06.1962 tarihinde kesinleşmiştir.

Kadastro (Tapulama) sırasında Dumantepe Köyü 830 parsel sayılı 245650 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çeltiklik niteliğiyle Şubat 1294 tarih ve 16 sıra numaralı tapu kaydı ve tedavülleri ile (en son tedavül Mart 1967 tarih ve 15 ve 17 numaralı kayıtlardır) toplam 6720 pay kabul edilip, payları oranında Kaşif ... ve diğer tapu paydaşları adına tesbit edilmiş, Kaşif ... ve bir kısım gerçek kişiler paya ilişkin olarak, bir kısım gerçek kişiler başka tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın belli bölümlerinin adlarına tapuya kayıt ve tescili iddiasıyla itiraz etmişler, ... ise taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı iddiasıyla itiraz etmiş, Komisyonca ilkin Orman Yönetiminin itirazı yönünden tutanak ve ekleri Tapulama Mahkemesine gönderilmiş, 18.04.1968 tarihinde de, Orman Yönetiminin itirazı red edilmiş, ... 13.05.1968 aynı sav ile dava açmıştır. ... ..., 11.08.1973 tarihinde; 833 sayılı parselin kuzeyinde orman tahditi içindeki evinin de bulunduğu 9700 m2 yüzölçümündeki bölümün müstakilen adına tescili gerektiği, bu bölümün de 830 parsel içinde kalması gerektiğine değinerek itiraz eden sıfatıyla bir dilekçe ..., ancak dilekçesini harçlandırmamış, ... Şahine ait payı Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.03.1966 ... ve 1965/131-28 sayılı kararı ile devraldığını bu yapın adına tescili istemiyle dilekçe ..., ancak dilekçelerini harçlandırmamış, mahkemece katılma konusunda bir karar da verilmemiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.1.1960 ... ve 1960/36-25 Sayılı dosyasında; Davacı ... ...’in 01.03.1954 tarihinde davalı ... aleyhine, ... Köyü Çaküllide mevkiinde bulunan Mart 1953 tarih ve 47 sıra numaralı tapu kaydı kapsamındaki taşınmazının orman ile ilgisi olmadığı halde orman tahdit komisyonunca orman olarak sınırlandırılmasına itiraz etmiş, davaya ... Demirtürk ve ... Demirtürk Temmuz 1951 tarih ve 8 sıra numaralı tapuya dayanarak, ... Terzi, 02.07.1955 tarihinde davaya konu taşınmazın bir bölümünün kendi arazisine tecavüz ettiği, ... ... ve Kaşif ..., ... Işık, ... ..., ... Çilesiz, ... ..., ... Trabzon ve ... ... ise, taşınmazda kendilerinin de ... bulunduğu iddiasıyla davaya katılmışlardır. Davacı ve bir kısım davacının tutunduğu Şubat 1294 tarih ve C.3/24 16 sıra numaralı tapu kaydı, Nefsi Akçay Köyü Çarkülide mevkiindeki 2 dönümlük tapu kaydı, sınırları Yavaş oğlu ve Musazade, ... ... ve tarikam olup, yeniden ... Çuhadarzade ... ... adına tescil edilmiştir. Sonraki tedavüllerinde miktar 1838 m2 olarak gösterilmiş, Mart 1967 tarihine kadar tedavül görmüştür. Temmuz 1955 tarihli keşifte yerel bilirkişiler ... Köyü Muhtarı 1318 doğumlu ... ..., aynı köyden 1316 doğumlu ... ... ve 1325 doğumlu ... Işık, Yavaşoğlu hududunun batıdaki 1346 numaralı rasat noktası ile 1350 numaralı rasat noktaları arasındaki Eşref ..., ... İkiz ve ... Trabzon fındıklıkları, ... ... sınırının güneydeki keşifin yapıldığı ... ...'a ait tarla olduğunu, yol hududunun doğudaki kadim köy yolu olduğunu, Musazade sınırının ise, kuzeydeki 1350 numaralı rasat noktasından yol kenarındaki 1323 numaralı rasat noktaları arasındaki çizgi sınır olduğunu, taşınmazı ... ... yeri olarak bildiklerini, sonradan, bir kısım kişilerin burada tapudan pay aldıklarını, ... alanı ve ev yeri olarak kullandıklarını bildirmişler, Mütehassıs bilirkişi ve ... memuru bilirkişi ile ziraat teknisyeni bilirkişi ise, yerel bilirkişilerin gösterdiği yerlerin halen iki metreyi geçmeyen çalılık ve orman niteliğinde olduğunu, bunun taşınmazın ekilmemesinden kaynaklandığını, çevresinin

gerçek kişilere ait orman niteliğinde olmayan fındıklıklara ile çevrili olduğunu, doğuda fundalıktan açma sahaların ve bahçelerin bulunduğunu, ancak yerel bilirkişi beyanlarına göre buraların tapu hududunda yer almadığını, taşınmazın öncesi ... alanları ile çevrili kültür alanı iken sonradan 15 yıl gibi bir süre ekilmediğinden çalılık niteliğine büründüğünü bildirmişlerse de, dosyası içinde fenni bir kroki yada rapor düzenlediklerine ilişkin bir kayıta rastlanmamıştır. 16.08.1958 tarihli keşifte aynı yerel bilirkişiler dinlenmiş, önceki ifadelerini tekrar etmişler, ... elemanı bilirkişi ... Uzuner, tapu kaydı kapsamındaki yeri düzenleyeceği krokisinde göstereceğini bildirmiş ve 11.09.1958 tarihli celsede keşif tutunağı ve kroki okundu dendiği halde dosyada böyle bir krokiye rastlanmamıştır. Mahkemece ; tapuya dayanan katılanların tapu kayıtlarının çekişmeli yerle ilgili olmadığı, diğer katılanların tasarrufları altındaki yerleri ormandan açtıklarını beyan etmeleri nedeniyle davacı ile menfaat birliği olmadığından katılma taleplerinin reddine ve aynen “Davacı ve Müdahillerin ... Köyü hududu dahilinde ve Çarkılı mevkiinde tapu sicilinin Mart 1953 tarih ve 47 numara ile Temmuz 1951 tarih ve 8 numarada kayıtlı hudutları itibariyle Yavaşoğlu Musazade, ... ... ve Tarikiam ile mahdut gayrimenkuluna orman tahdit komisyonu tarafından ... Köyü mıntıkasındaki ormanların tahditi yapılırken orman idaresi lehine tahdit edildiği, halbuki mahallen yapılan keşifte davacıların mezkür tapu kaydının mahalli müddeabihe uygun ve mutabık geldiği ehlivukufların müttefikan vaki beyanlarından anlaşılmıştır. Diğer taraftan, mütehassıs bilirkişi mütalası ve ... memuruna yaptırılan kroki münderecatına göre müddeabih yerin bir kısmının çalılık ve bir kısmının da ziraat edilmekte olduğu gibi etrafında kültür arazisi ile çevrili olup sahipli fındık bahçeleri ve tarlalar bulunduğunu, müddeabih yerin fundalık ve çalılık haline gelmesinin sadece ... müddet ziraat edilmemesinden ileri geldiği ve filhakika müddeabih yerin orman tahdit haritasının 1323, 1346 ve 1350 nirengi noktaları arasında kaldığı, ve tahdit planının içinde olduğu, ve 5658 Sayılı Kanuna göre özel ve tüzel kişilere ait ormanların sahiplerine ve mirasçılarına iadesi gerektiği gibi, davacıların tapulu yeri olan ve hissedarlardan bir kısmının ziraat ve tasarrufu altında olan müddeabih yerin orman olarak tahdit edilmesinden dolayı bir bedelde ödenmemiş olup, orman içinde kalan tapulu ve tapusuz gayrimenkullerin sahipleri adına yapılıp sınırlandırılması lazım gelmesine ve 4785 Sayılı Kanun gereğince orman olarak tahdit edilen yerlerin dahi parasının devletçe ödeneceğine, ve davacılara veya diğer hissedarlara bu maksatla ödenmiş bir para olmadığına ve 5658 Sayılı Kanunun sarahat ve gayesine nazaran temyiz mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 29.04.1949 ... ve 1092-2007 sayılı emsal kararı da nazarı teamüle alınarak orman tahdit komisyonu tarafından ..