muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/728, Karar No: 2022/460, Tarih: 20.01.2022

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

2.1.Davacı istinaf itirazlarında özetle

Davalı ...’in asgari ücretle çalışmakta olup, taşınmazı satın alma gücü olmadığını, davalı tanıklarının davalı ...’in düğünü ve oğlunun sünnet düğününde takılan takılar ile taşınmazın alındığı yöndeki beyanlarının doğru olmayıp, hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,mirasbırakanın maddi imkanlarının iyi olup,hiç bir zaman yardıma ihtiyacının olmadığını,mirasbırakanın emekli maaşı,bankada parası ve kira gelirlerinin bulunduğunu,mirasbırakanın ameliyat masraflarının davalı ... tarafından karşılanmadığını,mirasbırakanın paydaşı olduğu arsanın satıldığını, elde edilen gelir ile de ameliyat masraflarının karşılandığını, davalı ... yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.2.Davalı ... istinaf itirazlarında özetle

Mirasbırakan babasının tedavi masraflarının kendisi tarafından karşılandığını,murisin maddi durumunun iyi olup olmamasının bir önemi olmadığını,mahkemece tanık olarak dinlenen anneleri Melek’in beyanlarına itibar edilmesi gerektiğini,davalı tanıklarının da temlikin mirasbırakanın tedavi giderlerini karşılaması nedeniyle yapıldığını beyan ettiklerini, bilirkişilerce taşınmazın değerinin çok yüksek hesaplandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 28/12/2020 tarihli ve 2019/2019 Esas 2020/1442 Karar sayılı kararıyla; mirasbırakanın taşınmazlarını satması için haklı ve makul bir nedeni bulunmadığı, gelir durumunun iyi olup,sağlık giderlerini karşılamaya yeterli olduğu,sosyal güvencesinin bulunduğu,çocukların ebeveynleri ile ilgilenmesinin evlatlık görevinin gereği olduğu,davalıların her ikisine yapılan temlikin de bedelsiz ve muvazaalı olduğu,mirasbırakanın her iki temlikte de iradesinin mal kaçırma yönünde olduğu gerekçesiyle davalı ...’ın istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile HMK’nın 353/1.b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak her iki davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Mirasbırakanın maddi durumunun iyi olmasının satış yapmasına bir engel teşkil etmeyeceğini,mirasbırakanın pankreas kanseri olduğu için hastane işleri ile ilgilenemeyeceği için ... tarafından bu işlemlerle ilgilenilip, tedavi giderlerinin ödendiğini, ... tarafından tedavi giderlerinin ödenmesinin murisin maddi gücü ile bir ilgisinin olmadığını,murise ait tüm tedavi giderlerinin davalı ... tarafından karşılandığını, temlikin ...’ın maddi ve manevi desteği nedeniyle yapıldığını,mirasbırakanın ölümü ile iki adet araç, bankada 95.000,00 TL ve Çatalca ilçesinde hisseli taşınmazları kaldığını, mirasbırakanın amacının mal kaçırmak olsaydı bunları da devredeceğini, ...’a yapılan temlikin minnet duygusu ile yapıldığını,davalı ... ‘e yapılan temlikin ise gerçek satış olduğunu, ...’in düğününde takılan takılar ile oğlunun doğum ve sünnetinde takılan takıları bozdurarak satış bedelini ödediğini, tarafların annesi Melek’in beyanlarında bu durumu belirttiğini, her iki temlikte de amacın mal kaçırmak olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil, ecrimisil ve olmadığı takdirde tenkis istemlerine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

3.2.2. Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

3.2.3. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV./3.) numaralı bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararında dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davacı vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davalılardan alınmasına, aşağıda yazılı 21.133,41 TL bakiye onama harcının 7.044,47 TL’sinin davalı ...’den, 14.088,94 TL bakiye onama harcının da davalı ...’den alınmasına, 20/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/803, Karar No: 2013/6475, Tarih: 10.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/803 E.  ,  2013/6475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ....Köyü, 129 ada 212 parsel sayılı 2817,02 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla, taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Orman Yönetimi, 19.01.2010 tarihli harçlı dilekçesiyle, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla, taşınmazın orman vasfıyla tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, müdahil davacı ... Yönetiminin davasının ise kabulüne ve dava konusu Emirler Köyü, 129 ada 212 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın dört tarafının orman alanı ile çevrili 6831 sayılı Kanunun 17/2. madde hükmüne göre orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu ve bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Hazine temsilcisinin bir nedene dayanmayan ve yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 10/06/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18802, Karar No: 2015/12267, Tarih: 16.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/18802 E.  ,  2015/12267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Yukarıda, mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası ile tarafları yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-Davacının çalıştığı dönemleri kapsayan ve davalı ile dava dışı Osmangazi Belediyesi arasında yapılmış bulunan temizlik ve çöp toplama işine ilişkin hizmet alım sözleşmelerinin ve şartnamelerin tüm ekleriyle birlikte,

2-Osmangazi Belediyesi tarafından temizlik ve çöp toplama işine ilişkin davacının çalıştığını iddia ettiği dönemde ihale verilen şirketlerin listesinin ilgili yerlerden getirtilmesi,

3-Davacının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gönderilen hizmet döküm cetvelinde görünen .. nolu işyerinin hangi işyerine ait olduğu Sosyal Güvenlik Kurumundan sorularak ve bu işyerine ait işyeri dosyasının getirtilerek dosyasına eklenmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/39610, Karar No: 2012/2795, Tarih: 01.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/39610 E.  ,  2012/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil,hafta tatili, fazla çalışma ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerinde meydana gelen hırsızlık olaylarından sorumlu bulunup iş akdinin feshine karar verildiğini,ancak davacının işi kendisinin bıraktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir.

Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır.

İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez.

Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır.

Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, davacı işçinin 08-20 saatleri arasında gerçekleşen ve 12 saat süren çalışmasından, bir buçuk saat yerine bir saat ara dinlenme indirilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9828, Karar No: 2020/5195, Tarih: 30.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/9828 E.  ,  2020/5195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, yargılandığı aynı davada defter ve belgeleri gizleme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, tebliğnamedeki, sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükümleri nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

1- 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin vekalet ücreti istemiyle sınırlı temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 Sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2- 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin vekalet ücreti istemiyle sınırlı temyiz talebinin incelenmesi:

2- 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin vekalet ücreti istemiyle sınırlı temyiz talebinin incelenmesi:

... Tekstil ve Aks. İnş. Gıda San ve Tic. Ltd. Şirketi’nin yetkilisi olan sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suç konusu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri ve mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının araştırılması; açılmış ise, dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi, özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; gerektiğinde faturaları düzenleyen şirketler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığı, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri araştırılıp, ödemelerin satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen şirketin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak, toplanan tüm deliller değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10084, Karar No: 2015/27785, Tarih: 08.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10084 E.  ,  2015/27785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören gören mağdur ...'in 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz yetkisi bulunduğu katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan mağdur...'in vekili Av. ... aracılığıyla 12.05.2014 tarihinde hükmü temyiz etmiş olduğu temyiz dilekçesinin de katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca mağdur...'in davaya katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kamu davasına katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede,

Sanığın kolluk beyanı ve mahkemedeki savunması, katılanın aşamalarda beyanları, katılanın aşamalarda turtalı beyanlarına, beyanlarıyla uyumlu adli raporlarındaki verilere göre; sanığın temizlik görevlisi olarak çalıştığı okulda öğrenci olan katılanın okuldaki çöp kovasını tekme atarak devirmesine sinirlenen sanığın elindeki süpürgeyi katılana fırlatıp yaralanmasına neden olduğunun anlaşılması karşısında sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 08/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18366, Karar No: 2014/4926, Tarih: 03.03.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/18366 E.  ,  2014/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle 6225 sayılı Yasa gereğince davayı Sağlık Bakanlığı adına döner sermaye avukatı takip ettiği halde karar başlığında ... ... yerine ... ... yazılması yanlış ise de bu maddi hatanın mahkemece her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... ... San. Tic. A.Ş.'ye yükletilmesine, 03/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.