muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3164, Karar No: 2019/4721, Tarih: 24.06.2019

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı şekilde, bir yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak 6102 sayılı TTK’nın 855/5. maddesi, “Taşıyıcının kastından veya pervasızca bir davranışıyla ve böyle bir zararın meydana gelmesi ihtimalinin bilinciyle işlenmiş bir fiilinden veya ihmalinden dolayı eşya zıyaa, hasara uğramış veya geç teslim edilmişse taşıyıcının sorumluluğu üç yılda zamanaşımına uğrar.” hükmünü haizdir. Mahkemece, davacının, zararın davalının kastından veya pervasızca bir davranışından meydana geldiğini ileri sürmediği, bu nedenle zikredilen yasa hükmünün somut olaya uygulanamayacağı sonucuna ulaşılmışsa da, davacı yan, davalıların, taşımaya konu eşyayı Samsun otogarında otobüslerin iniş kalkış yaptığı alana gelişigüzel indirdiğini, hasarın bu şekilde otobüsten indirilen emtiaya, manevra yapan bir başka firmaya ait otobüsün çarpması nedeniyle oluştuğunu ileri sürmüştür. Maddi olguya ilişkin iddianın bu biçimdeki ileri sürülüşünün, davalı taşıyıcının pervasızca hareket etmesi nedeniyle hasarın oluştuğuna ilişkin olduğunda duraksanmamalıdır. Nitekim toplanan deliller ve dosya kapsamından da, hasara yol açan maddi olgunun, davacının ileri sürdüğü şekilde gerçekleştiğini göstermektedir. Şu halde, davalı taşıyıcının uhdesinde olduğu anlaşılan yükün indirilmesi esnasında, emtiayı, otogar gibi pek çok aracın giriş-çıkış ve manevra yaptığı bir yere bırakması fiili, emtianın zarar görme ihtimalini umursamayan, pervasız bir davranış olarak kabul edilmelidir. Bu nedenle, dava, yukarda anılan yasa maddesinde belirtilen 3 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup davanın bu süre içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, mahkemece zamanaşımı def’inin reddiyle işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13001, Karar No: 2022/200, Tarih: 12.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/13001 E.  ,  2022/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 38. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Ders Aletleri Yapım Merkezi Müdürlüğünde alt işveren işçisi statüsünde çalışmakta iken, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 127. maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23.ve 24.maddeleri gereğince sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazandığını, taraflar arasında 02.04.2018 tarihinde bireysel iş sözleşmesi imzalandığını, işveren tarafından 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ nin 23. maddesi ile sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazanan işçilere, üretime sağladıkları katkı nedeniyle, döner sermayeden ödenmesi gereken üretime teşvik priminin ödenmediğini, kurum nezdinde çalışan sürekli işçi statüsünde bulunan diğer personele üretimi teşvik primi ödendiğini, 3423 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince Milli Eğitim Bakanlığına bağlı döner sermayeli kuruluşlarda, döner sermaye işletme faaliyetlerinden elde edilecek kârın, en çok üçte birinin, bu kârın gerçekleşmesini sağlayan personele, üretimi teşvik primi olarak dağıtılmakta olduğunu, bu konuda ... tarafından yönetmelik yayınlandığını, yönetmeliğin 5/8.maddesinin "öğrenci ile yüz yüze eğitim yapmayan, ancak ders araç gereci üreten, basım, sınav ve değerlendirme hizmetlerini yürüten veya benzeri hizmetlerde, eğitime katkı sağlamak amacıyla katılan işletmelerde, personelin tamamı üretimi teşvik primi almaya hak kazanır" şeklinde olduğunu, davacının kuruma bağlı ders aletleri yapım merkezinde çalışmakta olduğunu, dolayısıyla üretimi teşvik primi almaya hak kazandığını ileri sürerek alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ilgili yönetmelikte personel tanımının "bünyesinde Döner Sermaye İşletmesi bulunan okul veya kurumun, kadrosunda olan veya atamaya yetkili makam tarafından, bu işletmede fiilen çalışmak üzere görevlendirilen ve döner sermaye faaliyetlerine katkıda bulunan, 14.07.1965 tarihli ve 657 sayılı DMK ile 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa tabi kişileri" ifade ettiğini, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23.maddenin 6.fıkrasında, geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, YHK tarafından karara bağlanan ve süresi sona erecek Toplu İş Sözleşmesi'nin anılan madde kapsamında yer alan idarelerce sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin, ücreti ile diğer mali sosyal haklarının belirlenmesinde, emsal alınacağı ve ücret ile diğer mali ve sosyal hakların bu Toplu İş Sözleşmesi'nin uygulanması suretiyle oluşacak ücret ile diğer mali ve sosyal haklarından fazla olamayacağının düzenlendiğini, davacının 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen 23. maddesi gereğince 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilirken düzenlenen bireysel iş sözleşmesinde ve Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığınca açıklanan, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname geçici 23.maddesinde üretimi teşvik primine ilişkin herhangi bir hüküm bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince toplanan deliller, tanık beyanı ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

20.11.2017 tarih ve 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin (01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun’un 118. maddesi aynen kabul edilen) 127. maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmün Kararname’ye eklenen geçici 23. maddesinde maddede belirtilen kamu idareleri ve bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar ile ve yine maddede belirtilen idarelerin merkez ve taşra teşkilatlarında, 4734 sayılı Kanun ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında yükleniciler tarafından 04.12.2017 tarihi itibariyle çalışmakta olanların, maddede öngörülen şartları taşımaları, yazılı olarak başvurmaları ve yapılacak sınavda başarılı olmaları kaydıyla sürekli işçi kadrolarına geçirilecekleri düzenlenmiştir.

Aynı düzenlemeye göre, “sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin kadroları, başka bir işleme gerek kalmaksızın geçiş işleminin yapıldığı tarih itibariyle sürekli işçi unvanı ile ihdas edilmiş sayılır. İhdas edilen kadrolar ilgili idarelerce adedi, bütçe ve teşkilatı ile birimi/yerleşim yeri belirtilmek suretiyle geçiş işlemlerinin yapıldığı tarihten itibaren iki ay içinde Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığına bildirilir. Sözleşmeleri askıya alınanlar ile askerde bulunanların kadroları hariç olmak üzere bu şekilde ihdas edilen sürekli işçi kadroları, herhangi bir sebeple boşalması halinde hiçbir işleme gerek kalmaksızın iptal edilmiş sayılır” (375 sayılı KHK, geçici m. 23/4).

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23. maddesine göre, “sürekli işçi kadrolarına geçirilenlerden, geçiş işlemi yapılırken mevcut işyerinin girdiği işkolunda kurulu işyerinden bildirilenlerin ücreti ile diğer mali ve sosyal hakları, bu madde kapsamındaki idarelerde geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin bitimine kadar bu toplu iş sözleşmesinin uygulanması suretiyle oluşan ücret ile diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamaz. Sürekli işçi kadrolarına geçirilenlerden; geçişten önce toplu iş sözleşmesi bulunmadığından kadroya geçirildiği tarihte yürürlükte olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerinin geçerli olduğu işçiler ile geçiş işleminden önce yapılan ve geçişten sonra yararlanmaya devam ettiği toplu iş sözleşmesi bulunmakla birlikte bu madde kapsamındaki idarelerde alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin bitiminden önce toplu iş sözleşmesi sona eren işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal hakları, bu madde kapsamındaki idarelerde geçisten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesine göre belirlenir. Bu madde kapsamındaki idarelerde; 6356 Sayılı Kanunun geçici 7 inci maddesinde belirtilen mevcut işyerleri bakımından anılan Kanuna uygun olarak yetki başvurusunda bulunulabilir, ancak geçişi yapılan işçiler için yeni tescil edilen işyerlerinde, geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin sona erme tarihinden sonra yetki başvurusunda bulunulabilir”.

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen geçici 24. maddesinde ise, il özel idareleri ve belediyeler ile bağlı kuruluşlarında ve bunların üyesi olduğu mahalli idare birliklerinde, birlikte veya ayrı ayrı sermayesinin yarısından fazlası il özel idareleri, belediyeler ve bağlı kuruluşlarına ait şirketlerde çalışanların mahalli idareler ve birlikleri tarafından kurulacak şirketlerde işçi statüsünde çalıştırılmaları öngörülmüş; şirketlerde çalıştırılacakların ücret ile diğer mali ve sosyal hakları konusunda 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin geçici 23. maddesi hükümlerine paralel düzenlemelere yer verilmiştir.

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kararname'ye eklenen geçici 23 ve 24. maddeleri uyarınca sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin istihdam edilmesine esas hizmet alım sözleşmeleri, geçiş işleminin yapıldığı tarih itibariyle feshedilmiş sayılır. Yükleniciler tarafından istihdam edilip de sınavla sürekli işçi kadrolarına geçen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının yeni süreçte Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin uygulanması ile oluşan ücret ile diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamayacağına ilişkin yukarıda belirtilen açık ve emredici yasal düzenleme ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin geçici 23. maddesi uyarınca idarelerce sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde esas alınacak Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek Toplu İş Sözleşmesine göre ücret zamları ise;

"01.01.2018- 30.06.2018 tarihleri arası ücret zammı: İşçilerin 01.01.2018 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren %4(yüzde dört) oranında zam yapılmıştır. Ancak bu dönemde verilmiş bir ücret zammı varsa %4(yüzde dört)’ten mahsup edilir.

01.07.2018-31.12.2018 tarihleri arası ücret zammı: İşçilerin 30.06.2018 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine 01.07.2018 tarihinden itibaren %4(yüzde dört) oranında zam yapılmıştır.

01.01.2019-30.06.2019 tarihleri arası ücret zammı: İşçilerin 01.01.2019 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren % 4(yüzde dört) oranında zam yapılmıştır.

01.07.2019-31.12.2019 tarihleri arası ücret zammı: İşçilerin 30.06.2019 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine 01.07.2019 tarihinden itibaren %4(yüzde dört) oranında zam yapılmıştır.

01.01.2020-30.06.2020 tarihleri arası ücret zammı: İşçilerin 01.01.2020 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren %4(yüzde dört) oranında zam yapılmıştır."

01.07.2020-31.10.2020 tarihleri arası ücret zammı: İşçilerin 30.06.2020 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine 01.07.2020 tarihinden itibaren %4 (yüzde dört) oranında zam yapılmıştır." şeklinde belirlenmiştir.

01.01.2020-30.06.2020 tarihleri arası ücret zammı: İşçilerin 01.01.2020 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine aynı tarihten itibaren %4(yüzde dört) oranında zam yapılmıştır."

01.07.2020-31.10.2020 tarihleri arası ücret zammı: İşçilerin 30.06.2020 tarihinde almakta oldukları günlük çıplak ücretlerine 01.07.2020 tarihinden itibaren %4 (yüzde dört) oranında zam yapılmıştır." şeklinde belirlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının davalıya ait Ders Aletleri Yapım Merkezi Müdürlüğü'nde alt işveren nezdinde temizlik işçisi olarak çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca kadroya alındığı, davacıyla yeni bireysel iş sözleşmesi imzalandığı, bireysel iş sözleşmesinin 7. maddesi son bendinde Kamu İhale Kurumunda (İKN:2016/427737) kayıt numarası ile kayıtlı ihale neticesinde, yüklenici firma ile yapılan sözleşmeye ait teknik ve idari şartnamede belirtilen hususlara göre ücret ve sosyal hakların uygulanmasına devam edileceği, 12. maddesinde bu hizmet akdinde bulunmayan ve tereddüde düşülen konularda, ilgili mevzuat hükümleri ile Destek Hizmetleri Genel Müdürlüğü veya işveren vekilinin yazılı veya sözlü talimatlarının uygulanacağı düzenlemesi bulunduğu, dava konusu üretimi teşvik primi alacağı yönünden davalı tarafın Destek Hizmetleri Genel Müdürlüğü’ne yazı ile görüş istediği ve cevabi yazıda hizmet sözleşmesinde bu yönde bir düzenleme bulunmadığı gerekçesiyle olumsuz görüş bildirildiği belirlenmiştir. Davacıyla yapılan sözleşmede Döner Sermaye Yönetmeliğine göre yapılacak herhangi bir ödemeden bahsedilmediği gibi yukarıda açıklanan 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin geçici 23. maddesi gereği başkaca herhangi bir ödeme yapılamayacağı, yasaya göre ücret ve diğer haklarının tamamıyla ödendiği anlaşıldığından davanın reddi yerine kabulü isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 12.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/805, Karar No: 2018/1913, Tarih: 19.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/805 E.  ,  2018/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararı ile davacı ... tarafından dayanılan tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, tapu kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza revizyon görüp görmediği, görmüş ise uygulanan taşınmazlara ait tespit tutanaklarının ve kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının birer örneğinin getirtilerek dosya içine konulması istenildiği halde, geri çevirme kararı sonrasında davacının dayandığı tapu kayıtları eksiksiz olarak tüm geldi ve gitti kayıtları ile getirtilmemiştir. Bu nedenle;

Davacı ... tarafından dayanılan tapu kayıtlarının gittilerinden olan 15.05.1989 tarih 9 sıra numaralı tapu kaydının, tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek şekilde bilgisayar ya da daktilo ile yazılı, eksiksiz olarak) ve varsa haritalarının mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi, ayrıca anılan tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza revizyon görüp görmediği, görmüş ise uygulanan taşınmazlara ait tespit tutanaklarının ve kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının birer örneğinin getirtilerek bu dosya içine konulması ve temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10729, Karar No: 2018/5163, Tarih: 17.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10729 E.  ,  2018/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sürücünün kusuruyla davacı yayaya çarparak ağır yaralanmasına sebebiyet verdiğini, kaza nedeni ile davacının tedavisinin uzun sürdüğünü, maddi manevi kayıp yaşadığını ileri sürerek 20.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kısmen kabulü ile 7.889,69 TL maddi tazminatın, 3.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle davacı için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/14164, Karar No: 2011/15542, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/14164 E.  ,  2011/15542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10.03.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin pul yokluğundan reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı ... Belediyesi, davacıların dayandığı tahsis belgesi şerhinin 12 sayılı parsele işlendiğini ve oradan hak sahipleri adına tescil yapıldığını, dava konusu 2611 ada 1 sayılı parselde davacıların hakları olamayacağını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü davalı ... Belediyesi temyiz etmiştir.

Uygulamada kısaca, İmar Affı Kanunu olarak bilinen 2981 sayılı yasanın 1.maddesi hükmüne göre kanunun amacı; imar ve gecekondu mevzuatına aykırı olarak inşa edilmiş ve inşa halindeki bütün yapılar hakkında uygulanacak işlemleri düzenlemek ve bu işlemlere dair müracaat, tespit, değerlendirme, uygulama ve duyuru esaslarını ve ilgili diğer hususları belirlemektir.

Görülüyor ki; kanun imar ve gecekondu mevzuatına aykırı olarak inşa edilmiş ve inşa halindeki yapı maliklerini hedeflemiştir.

Somut uyuşmazlıkta davacılar, 16.07.1986 tarihli tapu tahsis belgesine dayanmıştır. Tapu tahsis belgesinde, kendilerine 346.84 m2 yüzölçümündeki bir yerin tahsisinin yapıldığı görülmektedir. Yapılan bu tahsis 2611 ada 12 sayılı parselin tapu kaydına işlenmiştir. Davalı ... Belediyesi, 122 m2 yüzölçümündeki 1 sayılı parseli şuyulandırma suretiyle kazanmış olup, bu parsel kaydına tapu tahsis belgesi verildiği şerhi işlenmemiştir.

Dosyada bulunan Kadıköy 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/1245 esasında kayıtlı dava dosyasının incelenmesinden ise, aynı davacıların büyükşehir belediyesi aleyhine aynı nedene dayanarak dava açtıkları, açılan davanın kabul edildiği, 12 parsel sayılı taşınmazın davacılar adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Dava dosyasındaki 16.06.2003 tarihli bilirkişi raporunda ise, davacılara yapılan tahsisin 346.84 m2 olması nedeniyle düzenleme ortaklık payı (DOP) tenzilinden sonra davacıların tahsise dayalı olarak talep edebilecekleri miktarın 236.01 m2 olacağı hesaplanmıştır. Kısaca ifade etmek gerekirse davacılar, dayandıkları 16.07.1986 tarihli tapu tahsis belgesi kapsamında alacakları olan 236.01 m2 yüzölçümündeki yeri 2611 ada 12 sayılı parselden elde ettiklerinden, artık eldeki davada aynı tahsis belgesine dayanarak daha fazlasını isteyemezler. Diğer taraftan olayda Türk Medeni Kanununun 724.maddesinde öngörülen temliken tescil koşulları da oluşmamıştır.

Bütün bu anlatılanlardan sonra mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı bazı gerekçelerle kabul edilmiş olması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.