muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5284, Karar No: 2019/8213, Tarih: 10.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/5284 E.  ,  2019/8213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazların, dosya arasında bulunan fen bilirkişi raporuna göre, ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edilen 101 ada 1 ve 2 parsel, 102 ada 1 parsel, 103 ada 1 parsel, 104 ada 1 parsel, 105 ada 1 parsel, 106 ada 1, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 21 parsel, 107 ada 1 parsel, 108 ada 1 parsel, 109 ada 1 parsel ve 110 ada 1 parsel numaralı kadastro parsellerinden geldikleri, bu taşınmazların ... Köyü İhtiyar Meclisi'nin 03.07.2006 tarih ve 2 sayılı kararı ve Mesudiye Tapu Müdürlüğünün 03.07.2006 tarih ve 172 yevmiye numarası ile S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi'ne satışlarının yapıldığı, sonrasında ise Ordu İl Genel Meclisi’nin 07.09.2007 tarih ve 2007/134 sayılı kararı ile onanıp kesinleşen imar planı kapsamında imar parsellerinin oluşması sonucunda iş bu davaya konu taşınmazların oluştuğu anlaşılmakla; Dava dosyasının denetlenebilmesi için, Mesudiye İlçesi... Köyü’nde yapılan tesis kadastrosu sırasında 101 ada 1, 2; 102 ada 1; 103 ada 1; 104 ada 1; 105 ada 1; 106 ada 1, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 20, 21; 107 ada 1; 108 ada 1; 109 ada 1 ve 110 ada 1 parsel sayıları ile tespitleri yapılan taşınmazlara ait tesis kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa dayanakları olan kayıt ve belgelerin (tapu kaydı, vergi kaydı, Mahkeme ilamı vs.) ve tesis kadastro sonucu oluşan ilk tapu kayıtlarının ve bunların tüm tedavüllerinin (imar, ifraz, satış vs) ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması; yine anılan raporda taşınmazların Köy Tüzel Kişiliği tarafından S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi'ne satıldığı belirtilmekle, anılan kadastro parsellerinin satışına ait akit tablolarının ve yine Kooperatif tarafından yapılan satışlara ilişkin akit tablolarının tümünün Tapu Müdürlüğünden istenerek dosya arasına konulması; yine teknik bilirkişi raporlarında kadastro parsellerinin imar planına tabi tutuldukları belirtildiğinden, imar planını gösterir pafta ile imar ve parselasyon plan örneklerinin,

2- Davacı Hazine’nin dayandığı Mesudiye Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1985/84 Esas ve 2001/166 Karar sayılı dava dosyasının, bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması; geri çevirme kararı gereklerinin ve gelen cevabi yazıların ilgili hakim tarafından titizlikle kontrol edilmesi, gerekirse gelen yazı cevaplarındaki çelişkinin giderilmesi için ilgili yerlere yeniden müzekkere yazılması, geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39186, Karar No: 2018/6434, Tarih: 31.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/39186 E.  ,  2018/6434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü ile şirketleri arasında imzalanan 18.11.2009 tarihli sözleşmeyle ... Mevkiinde kain 663.800 m2'lik alanın mayın temizleme işini üstlendiklerini, işin tamamlandığını, ancak sözleşme gereği hak ettikleri alacaklarının ve masraflarının ödenmediğini, Sözleşmenin 14.4. maddesinde ve İdari Şartnamenin 35.4.1 maddesinde yerli yüklenici lehine öngörülen % 15 oranındaki fiyat avantajının ödenmediğini, sözleşmenin 5. maddesinde 663,800 m2'lik alanın mayınlarının temizlenmesi işi olduğu ifade edilmiş olmasına rağmen bu alanın neredeyse 750.000-760.000 m2'lik bir alan olduğunun saptandığını, fazla alana ilişkin olarak da götürü bir bedel ödenmesi gerektiğini, sözleşmenin eki olan ve sözleşme ile aynı tarih ve yevmiye numaralı protokole göre mayın temizliği yapılacak bölgenin tel örgü ile çevrilmesi işinin davalı tarafından yapılması gerekirken yapılmadığını, işin zamanında teslim edilmesi adına yükümlü olmadıkları halde tel örgü yaptırdıklarını, ancak bedelinin kendilerine ödenmediğini, ayrıca karakol binası ve yolların temizlenecek alan dışında tutulduğu gerekçesi ile götürü bedelden kesinti yapıldığını ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile % 15 fiyat farkı alacağına karşılık 50.000,00 TL, 100.000 m2'ye yakın fazla alanın temizlenmesi sebebi ile 10.000,00 TL, tel örgü (işçilik bedeli dahil değildir) bedeli olarak 12.253,71 TL, götürü bedelden eksik ödenen 24.935,83 TL alacağın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş; bilahare talebini 227.363,86 TL üzerinden ıslah etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile tel örgü bedeli olarak toplam 35.743,38 TL, % 15 fiyat avantajı bedeli olarak 166.666,65 TL, bakiye hakediş tutarı bedeli olarak 24.935,83 TL olmak üzere toplam 227.345,86 TL'lik miktarın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle davalıdan tahsiline, fazla alan temizlik bedeli talebinin ispatlanamadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, eldeki dava ile davalı idare ile imzalanan sözleşme ile üstlendiği mayın temizleme işini sözleşmeye uygun olarak yerine getirmesine rağmen sözleşme gereği ödenmeyen alacak kalemlerinin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini dilemiş; Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı, sözleşme ile aynı tarihli Protokol ile mayın temizliği yapılacak alanın tel örgü ile çevrilmesi işinin davalı tarafından yerine getirilmesi gerektiği halde yapılmadığını, işin zamanında teslim edilebilmesi için kendilerince yapıldığını ve davalı tarafından işin bedelinin kendilerine ödenmediğini ileri sürerek tel örgü çevrilmesi için harcadıkları miktarın da davalıdan tahsilini istemiş; Mahkemece, bu talep yönünden bilirkişi raporlarının bir birini teyit ettiği, sözleşme ve eki niteliğindeki belgelerin incelenmesinden davacının talebinde haklı olduğu gerekçesi ile tel örgü bedeli olarak 35.743,38 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davacının talebini dayandığı 18.11.2009 tarihli Protokol Milli Savunma Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, ... ve ... İl Özel İdaresi arasında imzalanmış olup, mayın temizliği yapılacak bölgenin etrafının tel örgü ile çevrilmesinin ... İl Özel İdaresi tarafından sağlanacağı öngörülmüştür. Öte yandan taraflar arasında imzalanan Sözleşmenin eki niteliğindeki Teknik Şartnamenin 10/4 maddesinde yüklenicinin, sözleşme süresince sözleşme konusu alanda yapılacak çalışmalarda her türlü güvenlik önlemini almak zorunda olduğu, bu konuda gerek idare tarafından istenen ve gerekse yüklenicinin kendi arzusu ile uyguladığı tüm güvenlik ve koruma önlemlerine ilişkin giderlerin tamamının yükleniciye ait olduğu düzenlenmiştir. Buna göre, davacının tarafı olmadığı Protokol hükümlerine dayanarak yaptırdığı tel örgü masrafını davalıdan talep etmesine olanak yoktur. Aksine, Teknik Şartnamenin 10. maddesi uyarınca mayın temizliği yapılacak alanın tel örgü ile çevrilmesi işi güvenlik ve koruma tedbirleri kasamında değerlendirilerek bu iş yapılan masrafın davacı tarafından karşılanması gerektiği kabul edilmelidir. O halde, mahkemece, Teknik Şartnamenin 10/4. maddesi hükmü gözetilerek mayın temizliği yapılacak alanın tel örgü ile çevrilmesi nedeni ile davacının yapmış olduğu masraflara dair talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken, aksine düşünce ile bu talep yönünden de kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12812, Karar No: 2017/10735, Tarih: 25.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/12812 E.  ,  2017/10735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun eyleminin, TCK'nın 142/1-(b) maddesinde düzenlenen bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu belirtilerek hüküm kurulmuş ise de; suça sürüklenen çocuğun iş yeri dışında bulunan standtan suça konu güneş gözlüklerini almış olduğunu beyan etmesi nedeniyle eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğu; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2-Müştekinin iş yerinden iki güneş gözlüğü toplam 30,00 TL değerindeki eşyaları alan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hazırlanan Adli Tıp Kurumu raporu için ödenen 75,00 TL'nin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12916, Karar No: 2009/2094, Tarih: 03.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/12916 E.  ,  2009/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Değerlendirme tarihi olan 2006 yılı itibarıyla cevizin dekar başına ortalama verim, dekar başına üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin veri listesinin Ermenek ve Ayrancı İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3100, Karar No: 2015/6754, Tarih: 27.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3100 E.  ,  2015/6754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa paylarının düzeltilmesi ve tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalılar vekili Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacılar adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş olup bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davaya konu ve kat mülkiyetine tabi anataşınmazda davacı ve davalı arsa paylarının hatalı tespit edildiğini belirterek arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 3.maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 1996 yılında kat mülkiyeti kurulduğu, kat mülkiyetine doğrudan geçiş tarihi olan 1996 tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 1996 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmadığına göre, mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken, herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak ve paydaya eşit olmayan arsa payı toplamı üzerinden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar yararına takdir edilen 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3477, Karar No: 2023/2664, Tarih: 07.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/3477 E.  ,  2023/2664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/331 E., 2015/1421 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yalvaç. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli ve 2015/331 Esas, 2015/1421 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine, karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.08.2020 tarihli ve 2016/74908 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin hakkında temyiz isteği;

1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Çalışmanın Müze Müdürlüğü denetiminde yapılması konusunda gerekli tüm uyarılar yapılmasına rağmen sanıkların suç işlediğine,

3.Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,

4.Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin hakkında temyiz isteği;

1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Çalışmanın Müze Müdürlüğü denetiminde yapılması konusunda gerekli tüm uyarılar yapılmasına rağmen sanıkların suç işlediğine,

3.Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,

4.Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1."İller Bankası Bölge Müdürlüğü ve Yalvaç Belediyesinin müşterek çalışması kapsamında Yalvaç'da içme suyu inşaatı yapıldığı, bu inşaat işinde ihalenin sanık ...'ın sahibi olduğu, sanık ...'ın da işçisi olduğu Şenses Tic. Ltd. Ştine verildiği, kazı esnasında bir kısım anıt mezara zarar verildiği bu nedenle sanıkların 2863 sayılı Kanun'un 65/1 maddesinden cezalandırılmaları için dava açıldığı anlaşılmış ise de soruşturma aşamasında Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/137 Değ. İş kararı ile yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre ihale yapıldığında suça konu yerin tescilli korunması gereken yer olmadığı, Antalya Kültür Varlıkları Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'nün yazısından da 18/02/2014 tarihinde söz konusu yerin SİT alanı olarak tescile karar verilip 05/08/2014 tarihinde SİT alanı olarak resmi gazetede yayınlandığı, sanıklara söz konusu yerin SİT alanı olduğunun bildirilip bildirilmediği İller Bankasına sorulduğunda 15/07/2015 tarihli yazısında her türlü yol geçişlerinde yürütülecek yasal prosedürün belediye sorumluluğunda olduğunun bildirildiği, Belediye'ye sanıklara bildirimin yapılıp yapılmadığı sorulduğunda da 15/09/2015 tarihli yazıları ile ilgili bildirimlerin İller Bankası A.Ş Antalya Bölge Müdürlüğü tarafından yapıldığı şeklinde cevap verildiği anlaşılmıştır. Buna göre suç tarihi olan 08/07/2014 tarihinde söz konusu yere ilişkin SİT alanı tescili resmi gazetede yayınlanmamış olup boru ferşiyatını yapan sanıklara da bu konuda Belediye'ce veya İller Bankası tarafından bildirim yapıldığına dair bir delil bulunmadığından sanıklar da savunmalarında söz konusu yerin SİT alanı olduğunu bilmediklerini beyan ettiklerinden sanıkların SİT alanı olduğunu bilerek kontrolsüzce kazı yaptığına dair delil olmadığından beraatlerine karar verilmiştir." denilmektedir.

2.Sanık ... savunmasında; "Olay tarihinde Şenses İnşaat Tic. Ltd. Şti.'nde operatör olarak çalışıyordum, diğer sanık ... ise şirket yetkilisidir, İller Bankası'nın açmış olduğu ihaleyi alan Şenses İnşaat firması ile Yalvaç Belediye Başkanlığı'nın görüşmesi sonucunda Belediye Başkanlığı tarafından proje onaylandıktan sonra bana gösterilen yerin kazılması istendi, biraz kazmaya başladıktan sonra Müze Müdürlüğü'nden arkeologlar geldi, kazıyı durdurmam istendi, iki gün kazıya ara verildi, iki gün sonra arkeologların gözetimi altında kazıya devam edebileceğim söylendi ve onların gözetiminde kazıyı tamamladım, suçlamayı kabul etmiyorum, sadece verilen talimat doğrultusunda kazıyı yaptım, proje de Belediye Başkanlığı tarafından onaylanmıştı, bu yerin müdahale yapılana kadar da sit alanı olduğunu bilmiyordum." demiştir.

3.Sanık ... savunmasında; "Ben bu konuda daha önce Yalvaç polis merkezinde ifade vermiştim, o ifademi anen tekrar ederim, ben su kanalının tarihi mezar olduğunu bilmiyordum, herhangi bir yerden de izin alınacağını bilmiyordum, suç kastım yoktur, beraatime karar verilsin." demiştir.

4. Yalvaç Sulh Ceza Hakimliği tarafından mahallinde 11.03.2015 tarihinde keşif icra edilmiş olup, keşif neticesinde alınan kadastro teknisyeni bilirkişi raporunda, dava konusu alanın Kültür Varlıklarını Koruma Kurulunun 18.02.2014 tarihli kararı ile III. derece arkeolojik sit alanı olarak belirlenen alan içerisinde kaldığı, arkeolog bilirkişi raporunda, dava konusu eylem neticesinde 2863 sayılı Kanun kapsamında kalan taşınmaz kültür varlıklarının tahrip edildiği, inşaat teknik bilirkişi raporunda, işin projelendirme ve ihale sürecinde belirtilen bölgenin sit alanı olmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İsteği Açısından

1.Sanık ...'nun olay tarihinde Şenses İnşaat şirketinde kepçe operatörü olarak çalıştığı, savunmasında, İller Bankasının açtığı ihale sonucunda Şenses firmasına verilen işe ilişkin proje belediye tarafından onaylandıktan sonra kendisinden gösterilen yerin kazılmasının istendiğini, kendisine verilen talimat nedeniyle kazıyı yaptığını, biraz kazdıktan sonra Müze Müdürlüğü görevlilerinin geldiğini ve kazıyı durdurmasını istediklerini, kazıya ara verildiğini, dava konusu yerin sit alanı olduğunu bilmediğini, Müze Müdürlüğü görevlileri geldiğinde öğrendiğini beyan ettiği, dosya kapsamında sanık ...'ın dava konusu yerin sit alanı olduğu hususunda bilgilendirildiğine dair belgeye rastlanmadığı, bu hali ile sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmasının aksine, şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin delil mevcut olmadığı anlaşıldığından, mahkemece beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İsteği Açısından