muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16055, Karar No: 2014/7660, Tarih: 18.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/16055 E.  ,  2014/7660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaynarca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2010

NUMARASI : 2008/290-2010/75

Hazine ile C.. K.. aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Kaynarca Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.04.2010 gün ve 290/75 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine temsilcisi, mülkiyeti davalıya ait olan 1003 parsel sayılı taşınmazın, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasını talep etmiştir.

Davalının vekaletname verdiği E.. Ö.. isimli kişi 26.01.2010 havale tarihli dilekçede; dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına bir itirazı olmadığını, davayı kabul ettiğini açıklamıştır.

Mahkemece, hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkeme'nin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2. ve 3. Maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer Kamu Tüzel Kişileri dâhil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10.maddesinde ise; "Bu Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla;´"25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan "Hâkim, Türk hukukunu resen uygular" hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez.

Somut olayda; davalının vekalet verdiği kişinin avukat olmayıp davayı takip ehliyeti bulunmadığından davalı adına kabul beyanında bulunmasının sonuca etkili olmayacağı gözetilerek (HGK 07.12.2011 tarih 2011/1-631 Esas-2011/745 Karar) işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'yla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmektedir.

Açıklanan nedenle davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12143, Karar No: 2020/318, Tarih: 08.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12143 E.  ,  2020/318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, temyiz dilekçesinde şikayetçilerden sadece ...’in adını yazdığı ve suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasını temyiz ettiğini belirtmesi nedeniyle sadece şikayetçi ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Henüz yasal müracaatı ve şikayeti yokken suça sürüklenen çocuğun terk ederek kaçtığı araçtan çıkan malzemeleri çaldığı iş yerini göstermek suretiyle şikayetçiye eksiksiz ve tam iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7801, Karar No: 2023/623, Tarih: 07.02.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7801 E.  ,  2023/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil - bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma günü olarak saptanan 07.02.2023 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekilleri Avukat ..., Avukat ... ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten veTetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, okuma yazma bilmeyip, birçok hastalıkla bakıma muhtaç halde hayatını sürdürmekte olduğunu, eşinin 2009 tarihinde öldüğünü, oğlu olan davalının, uzun yıllar boyunca ve sürekli olarak, dava konusu taşınmazı devralır ise hem bedelini ödeyip hem de kendisine ölünceye kadar bakacağına dair serzenişlerde bulunduğunu, mevcut baskı ve tehditlerden kurtulmak ve ödenecek satış bedeli ile tek başına geçimini sağlayabilmek amacıyla, sahip olduğu tek taşınmazını oğlu olması nedeniyle güvendiği davalıya satış yoluyla devrettiğini, diğer çocuklarının da haklarını alacağına ilişkin inancın etkisi altında devri gerçekleştirdiğini, davalı tarafından kandırıldığını, satış bedelinin de ödenmediğini ileri sürerek, 68 no.lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile adına tesciline, mümkün olmazsa taşınmaz bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, taşınmazı hile ile değil davacının özgür iradesi ve isteği doğrultusunda devraldığını, taşınmazın karşılığında davacıya ömür boyu bakması ve kendisine ait olup dava konusu taşınmazla aynı binada yer alan dava dışı 37 no.lu bağımsız bölümün devri, devir mümkün olmazsa 200.000,00 TL ödenmesi hususunda anlaştıklarını, ancak Covid-19 salgınının da etkisiyle şu zamana dek 37 no.lu bağımsız bölümünü satamadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hile iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tapu kaydının iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hile iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tapu kaydının iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, cevap dilekçesindeki hususları tekrar ederek, hüküm ile somut vakanın farklı olduğunu, taşınmazı satma teklifinin davacıdan geldiğini, müvekkilinin aldatma kastı ve buna yönelik bir davranışının bulunmadığını, tarafların aynı binada oturduklarını, davacının tüm ihtiyaçlarını ve bakımının davalı tarafından yapıldığını, tarafların ölünceye kadar bakma konusunda anlaştıklarını, satıştan itibaren 8 ay geçtiğini, bu süre için bedelin ödenmediği gerekçesi ile davanın kabulünün doğru olmadığını, müvekkilinin 200.000,00 TL yi kendisine ait taşınmazın satılmasından sonra ödeyeceğinin belirtildiğini, bunun geciktirici şart olduğunu, gerekçeli kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 297. maddesine uygun yazılmadığını, kararın gerekçesiz olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, tarafların anne -oğul olup, aynı evde yaşadıkları, tanık beyanlarına göre davalının davacıya baktığı, ihtiyaçlarını karşıladığı, tarafların, davacıya ait taşınmazın davalıya devri ve bunun karşılığında davalının dava dışı taşınmazını satarak 200.000,00 TL'yi davacıya ödemesi hususunda anlaştıkları, davalının bu şekilde işlem yapacağı konusunda davacıyı inandırdığı, iradesini devir için yönlendirdiği, davacıda bedelin ilerde ödeneceği kanısı uyandırdığı, ancak kendisine ait taşınmazı satıp bedeli ödemediği, devrin bu şekilde gerçekleştiği, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekesiyle HMK'nın 353/1.b.1. maddesi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili duruşma istekli temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hile hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa bedel isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili duruşma istekli temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hile hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa bedel isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Hile (aldatma), genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hatada yanılma, hilede ise yanıltma söz konusudur. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 36/1. maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse yanılma (hata) esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiçbir şekle bağlı değildir. Aldatmanın öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 37.292,71 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,

03.09.2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davacı vekili için 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3402, Karar No: 2020/6114, Tarih: 17.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/3402 E.  ,  2020/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmak için yeterli olmadığı belirtilerek, davacı tarafın sunduğu tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren bütün tedavülleri ve varsa haritaları ile birlikte getirtilmesi, kadastro sırasında revizyon görüp görmediklerinin araştırılması, revizyon gördüğü parseller varsa bunlara ait kadastro tutanak örneklerinin istenmesi, davacıya, tapu kayıtlarıyla akti ya da ırsi irtibatını kanıtlaması için olanak tanınması, bundan sonra mahallinde, davada yararı bulunmayan yaşlı ve ehil kişiler arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, üç kişilik uzman fen bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin katılımı ile keşif yapılması; yapılacak keşifte yerel bilirkişilerden, tapu kayıtlarında yazılı köy, mevki ve sınırlar hususunda tek tek ve ayrıntılı bilgi alınması, tapu kayıtlarının kapsamının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca ve sınırlarının gayrı sabit sınırlı ya da sabit sınırlı olup olmadıkları dikkate alınarak belirlenmesi, fen bilirkişi kurulundan, yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilen noktaları, tapu kayıtlarının kapsamlarını gösterir ve keşfi izlemeye olanak tanır şekilde rapor ve harita düzenlemelerinin istenmesi, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamında kalması halinde tapu kayıtlarının davalı taraf yönünden hukuki kıymetini kaybedip kaybetmediği hususunun, davalı tarafın zilyetliğinin niteliği de değerlendirilerek tartışılması, tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybetmediğinin ve çekişmeli taşınmazların tapu kaydı kapsamında kaldığının saptanması halinde tapulu taşınmazlarda sürdürülen zilyetliğin değer taşımayacağının düşünülmesi, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtları kapsamında kalmadığının anlaşılması halinde davalı tarafın sürdürdüğü zilyetliğin malik sıfatıyla olup olmadığı hususu üzerinde durulması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının dayandığı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara ait olduğu kanıtlanamadığı gibi, bir an için tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlardan herhangi birine uyduğu kabul edilse bile, tespit tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/B-c maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmiş olması nedeniyle tapu kayıtlarının davalı taraf lehine hukuki değerlerini yitirdiğinin anlaşılmış olmasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3801, Karar No: 2010/3462, Tarih: 29.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/3801 E.  ,  2010/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2009

Davacı, davalılardan Rektörlüğe ait işyerinde Ocak 2003 - 31.3.2005 tarihleri arasında çalıştığının tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenelere göre davalı Kurumun ve davalı Üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalıya ait işyerinde Ocak/2003-31.03.2005 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davanın 15.1.2003-21.3.2004 ve 1.1.2005-31.3.2005 tarihleri arasında davalı Üniversite ile dava dışı A.Ltd. Şirketi yanında çalıştığının tespitine, 22.3.2004-31.12.2004 tarihleri arasındaki  çalışma bildirildiğinden bu döneme ilişkin istem hakkında  karar verilmesine yer olmadığına  karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 24.3.2004 tarihli bildirge ile davalı Üniversite tarafından işe girişinin bildirildiği, 27.1.2005 tarihli bildirge ile de dava dışı A.Ltd. Şirketi tarafından işe girişi ile 78 gün çalışmasının bildirildiği  anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesinde ifadesini bulan hizmet tesbiti davaları kural olarak bu ödevi yerine getirmeyen işverene karşı açılmalıdır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 4. maddesinde bu Yasa'nın uygulanmasında 2. maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişilerin "işveren" olduğu bildirilmiştir. “Çalıştıran” olgusu, tesbiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir.

506 sayılı Yasa’nın 87. maddesinde “bu kanunun işverene yüklediği ödevlerden dolayı, aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işvereninde sorumlu olacağı”  bildirilmiştir.

506 sayılı Yasa’nın 87.  maddesi ile asıl işveren ile alt işveren arasındaki ekonomik ve mali  yönden sorumluluk hukukunun sınırlarının belirlendiği, maddede geçen “bu kanunun işverene yüklediği ödevler tanımlamasının  asıl işverene, alt işverenin  taraf olduğu hizmet sözleşmeleri nedeniyle açılacak hizmet tesbiti davalarında” pasif husumet ehliyetini amaçlamadığı anlaşılmaktadır

506 sayılı Yasa’nın 87.  maddesi ile asıl işveren ile alt işveren arasındaki ekonomik ve mali  yönden sorumluluk hukukunun sınırlarının belirlendiği, maddede geçen “bu kanunun işverene yüklediği ödevler tanımlamasının  asıl işverene, alt işverenin  taraf olduğu hizmet sözleşmeleri nedeniyle açılacak hizmet tesbiti davalarında” pasif husumet ehliyetini amaçlamadığı anlaşılmaktadır

Somut olayda davacı 2003-2005 yılları arasında Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Döner Sermaye Saymanlığı işyerinde hastane personeli olarak çalıştığını belirtmiştir. Dinlenen tanıklar davacının ameliyat personeli olarak çalıştığını, 2003 yılına kadar ücretlerini döner sermayeden,2003 yılından sonra davacının da taşerona devrolup, ücretleri  taşeron tarafından ödendiğini belirtmişlerdir. Tanık beyanları ile işe giriş bildirgesi ve davalı üniversitenin çalışmaya  ilişkin cevap yazısı birbiri ile örtüşmemektedir. Davacının hangi tarihler arasında üniversite personeli olarak çalıştığı, kendisine yapılan ödeme belgeleri getirtilerek,  üniversiteden bu husus ayrıntılı bir şekilde araştırılarak ,  davacı taşeron yanında çalıştı ise taşeron şirket ile üniversite arasında yapılan sözleşme vs getirtilerek davacı çalışmasının hangi işveren yanında hangi tarihler arasında çalıştığı açıklığa kavuşturularak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde  hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Üniversite'nin  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.