muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16761, Karar No: 2013/20365, Tarih: 01.10.2013

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı tanıklar işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım tanıklar vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa tanıkların anlatımlarında vardiyalar dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediği belirlenmesi gerekir. Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildikleri kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerininde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4-Dosya kapsamı ve mahkeme kararından davanın kısmi dava olarak kabul edilip sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunmasının dikkate alınarak talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken değerlendirme yapılmaması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı...Temizlik Ltd. Şti. yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4931, Karar No: 2024/1205, Tarih: 19.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4931 E.  ,  2024/1205 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/229 Esas, 2022/375 Karar

...

DAVALILAR : ... Mutfak Eşyaları Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/25 E., 2019/411 K.

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin çok sayıda “TAÇ” esas unsurlu markasının bulunduğunu, davalının da çok benzer şekilde “TAÇMİN” ibaresi ile 08, 11, 20, 21, 24, 25, 26 ve 35. sınıflara giren emtiada marka başvurusunun tescil edildiğini, anılan ibarenin “TAÇ” markasını aynen içerdiğini ve müvekkilinin markalarının bir serisi olarak algılanma ihtimalinin kuvvetle muhtemel olduğunu, taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında görsel, işitsel ve anlamsal olarak dahi benzerlik bulunduğunu, 1984 yılından bu yana “taç” markalarının kullandığını, 85600 sayılı “TAÇ” markasının tanınmış marka statüsünde korunduğunu ileri sürerek, 2015/39949 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının “TAÇ” markalarının ayırt edici gücünün yüksek olmadığını, sektörde pek çok firma tarafından kullanılan genel bir ibare olduğunu, böylesi bir ibareye farklı ilaveler yapılarak marka olarak kullanılmasının mümkün olduğunu ve davacının da buna katlanması gerektiğini, davacı taraf markalarının esas unsurunun “TAÇ” ibresi olduğunu, müvekkilinin markasının ise “TAÇMİN HOME” şeklinde olduğunu, müvekkilinin markasına eklenen “-min” ve “home” ibarelerinin markaları görsel, işitsel ve kavramsal olarak birbirinden uzaklaştırdığını, markaların bütünsel olarak değerlendirilmesi gerektiğini, tarafların faaliyet alanlarının birbirlerinden farklı olduğunu, davacı taraf markaları tanınmış dahi olsa müvekkilinin markasının hükümsüzlüğü için markalar arasında iltibas yaratacak düzeyde yüksek bir benzerlik bulunmasının gerektiğini, halbuki müvekkilinin markaları ile davacı taraf markaları arasında karıştırılma, ilişkilendirilme veya tanınmışlık nedeniyle ilişkilendirilme ihtimalinin bulunmadığını, “taç” ibaresinin ayırt edici gücünün zayıf olduğunu ve tanınmış olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraf markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzerlik bulunduğu gerekçesi ile dava dilekçesinde belirtilen davacıya ait markalar doğrultusunda yapılan inceleme doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraflarca bilirkişi raporuna yapılan itirazların mahkemece değerlendirilmediğini, itirazları karşılar ek rapor alınmaksızın hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davacının markasını oluşturan "taç" ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu, ayırt ediciliği zayıf olan ibareleri tercih eden bir kimsenin, bu ibarelere bir takım farklı ilaveler yapılarak marka olarak kullanılmasına katlanmak mecburiyetinde olduğunu, taç ibaresinin ayırt edicilik vasfı düşük olduğundan taraf markaları arasında tescil engeli doğurabilecek bir benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davacı vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme tarafından dosyada mevcut bilirkişi raporuna itibar edilerek, bilirkişiler tarafından benzer bulunan emtiaya göre markadan çıkarım yapılmış ise de, 16.05.2019 tarihli bilirkişi raporuna beyan ve itiraz dilekçesinde, raporunun 9 uncu sayfasında yapılan emtia karşılaştırmasında, 35.01-04. sınıfta yer ... hizmetlerin, benzer emtialar arasında gösterildiği, ancak sehven sonuç kısmında yazılmadığı, bu emtia bakımından da davanın kabul edilmesi gerektiğinin bildirilmesine rağmen, mahkeme tarafından bu beyanın dikkate alınmadan, raporun sonuç kısmına göre karar verilmiş olmasının hukuki bir eksiklik olduğunu, ıslah talebinin reddi kararının hukuka aykırı bulunduğunu, huzurdaki davanın ikame edildiği tarihte henüz müvekkil şirket tarafından devir alınmadığı için dava dilekçesinde mesnet gösterilemeyen, 87/096858, 90/008901 ve 2009/66400 numaralı markaların da incelemeye dahil edilmesinin talep edilerek, devre konu markaların kapsamında yer ... emtia ile bilirkişiler tarafından davalı markada kalması yönünde görüş bildirilen emtianın benzer emtiayı kapsadığını işbu markaların da incelemeye dahil edilmesi yönünde, davanın kısmen ıslah edildiğini, mahkeme tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeden, talebin reddedildiğini, tanınmışlık konusundaki itirazların dikkate alınmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın tümünün kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların markalarının yüksek düzeyde benzer olduğu ve iltibas ihtimali taşıdığı anlaşılmış olup, davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazlarının yerinde bulunmadığı anlaşılmış olmakla birlikte mahkemece 16.10.2019 tarihli duruşmada, ıslah talebi doğrultusunda ek rapor alınması yönünde talepte bulunulmuş ise de mahkemece bir gerekçe gösterilmeden davacı vekilinin ıslah talebiyle ... mesnet markalarınında incelenmesi isteminin reddine karar verildiği, oysa, ıslah suretiyle talep sonucunun artırılması ve dava dilekçesindeki taleplere başka bir talebin eklenmesi mümkün olup, ıslah harcının da alınması suretiyle ıslah talebinin kabulü ile dayaya devam edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2013/6447 E., 2013/22425 K. ve 09.12.2013 tarih) Dairece duruşma açıldığı, ıslah harcının da yatırıldığı, bu kapsamda 87/096858, 90/008901 ve 2009/66400 sayılı markaların tescil ve kapsamlarını gösteren belgeler istenilerek davacının bu markaları da değerlendirilmek sureti ile davalının başvurusuna konu ibare ve kapsamında bulunan mallar ile redde mesnet alınan tüm markaların kapsamlarının karşılaştırılması hususunda ek bilirkişi incelemesi yaptırılması sonucunda taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında kurulan hüküm doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile kararda belirtilen emtialar yönünden yönünden davalının markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkin edilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf mahkemesinin tanışmışlıktan kaynaklı hükümsüzlük taleplerini reddetmesinin doğru olmadığını, Taç markalarının tanınmış olduğunu, davalının markasının "TAÇMİN" ibaresi yanında HOME (EV) ibarelerini gördüklerinde, bu marka başka sektörde kullanılıyor olsa dahi karıştırılacağı, imaj transferi imajı temsil eden bir iletişim sisteminin, başka mallarda bağlantı objesi olarak kullanılması halinde dahi bu mallara da yayılmasını sağlayacağını, markanın ayırt edici karakterinin yada itibarın istismar edilmesi için mal ve hizmetlerin teknik anlamda birbirine yakın olması gerekmemekte, imaja uygun olmalarının yeterli olduğu, karar kapsamında benzer bulunmayan emtiaların da davacıya ait emtialardan çık uzak emtialar olmadığını, konsept halinde ev eşyaları satılan yerlerde birlikte satılmalarının mümkün olduğunu, masa örtüsü ile çatal bıçakların birlikte satılmasının mümkün olduğunu, TAÇ markalarının tanınmış olduğu sektör ile çok yakından ilişkili HOME (ev) ibarelerini ihtiva ettiğini, bu nedenle davanın tümüyle kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında belirgin görsel ve işitsel farklılık bulunmasına rağmen tarafların markalarının yüksek düzeyde benzer olduğu ve iltibas ihtimali taşıdığını, davacı tarafın ıslah talebi ile ... mesnet markalarının incelenmesi ve dava dilekçesindeki taleplere başka taleplerin eklenmesinin mümkün olmadığını, 23.03.2022 tarihli oturumda mazeret sunmalarına rağmen yokluklarında karar verilerek hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiğini, istinaf incelemesinde alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, yapılan itirazların değerlendirilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10207, Karar No: 2012/19391, Tarih: 17.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/10207 E.  ,  2012/19391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/02/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

a-Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davalının kusurunun derecesi, olay tarihi, yaralanmanın niteliği ve derecesi ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha ılımlı bir miktar takdir edilmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Dava konusu olayda; davalının kusurunun derecesi, olay tarihi, yaralanmanın niteliği ve derecesi ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha ılımlı bir miktar takdir edilmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

b-Dava, konusu eylem nedeniyle dava dışı sigorta tarafından davacıya 31/01/2009 gününde 8.166,00-TL ödemede bulunulmuş ve bu miktar indirilmek suretiyle düzenlenen 02/02/2012 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Sigorta tarafından yapılan ödeme ile bilirkişi raporunun düzenlenmesi arasında uzunca bir süre geçmiş bulunmaktadır. Şu durumda, yararların denkleştirilmesi ilkesi çerçevesinde; ödenen miktarın, ödeme tarihi ile bilirkişi raporunun düzenlendiği tarih arasındaki işlemiş yasal faizinin de belirlenmesi ve hesaplanan destekten yoksunluk zararından düşülmesi gerekir.Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33233, Karar No: 2016/4334, Tarih: 04.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/33233 E.  ,  2016/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 31/3, 62/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yönelik hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun işçi olarak çalıştığı oto yıkamaya aracını yıkatmak isteyen katılanın, evinin önünde aracın anahtarını suça sürüklenen çocuğa vererek aracı yıkaması için teslim ettiği, aracı alan suça sürüklenen çocuğun iş yerine götürmeyerek aracı ... iline götürüp başka bir kişiye verdiği olayda, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince hüküm kurulurken, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4537, Karar No: 2013/9152, Tarih: 21.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4537 E.  ,  2013/9152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Taşınmazın bulunduğu yerde 1988 yılında yapılan orman tahdidine ilişkin orijinal tahdit haritası getirtildikten sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21/10/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3888, Karar No: 2023/2464, Tarih: 18.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3888 E.  ,  2023/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/266 E., 2022/53 K.

DAVA TARİHİ : 15.12.2016

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının tedbir nafakası yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddi ile kadın yararına dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar aylık 400,00 TL tedbir nafakası ödenmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2014 yılında evlendiğini, bu evlilikten ortak çocukları olmadığını, kadının, sık sık ortak konutu terk ettiğini, birlik görevini ihmal ettiğini iddia ederek davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde dayanılan vakaların gerçeği yansıtmadığını, erkeğin kendisini istemediğini, ailesinin baskısı ile boşanma davası açtığını, eşini sevdiğini ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 14.03.2018 tarih ve 2016/1328 Esas, 2018/153 Karar sayılı kararı ile, her ne kadar erkek tarafından evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanma davası açılmışsa da dinlenen tanık beyanları uyarınca evlilik birliğinin sarsıldığı ve taraflar arasında geçimsizlik bulunduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddi ile kadın yararına talep tarihi olan 13.11.2017 tarihinden karar kesinleşinceye kadar aylık 200,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç