muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8439, Karar No: 2019/2105, Tarih: 14.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/8439 E.  ,  2019/2105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit, silahla basit yaralama ve hakaret suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/01/2018 tarihli ve 2017/84385 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/07/2018 tarihli ve 2018/4556 Değişik İş sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 07/12/2018 gün ve 94660652-105-01-12427-2018-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2018 gün ve 2018/100580 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, soruşturmaya konu olayın köy kahvesinde gerçekleştiği, olayın tanıklarının ifadesinin alınmadığı ve sadece müşteki-şüphelilerin ifadeleriyle yetinildiği, eksik soruşturma yapıldığı gerekçesiyle şüpheli ... hakkında silahla basit yaralama, tehdit ve hakaret suçu yönünden ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheliler hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde,

2- 21/09/2017 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle şüphelilerin birbirlerinden şikâyetçi oldukları, yürütülen soruşturma sırasında, şüpheli ... ve şüpheli ...'nin 25/09/2017 tarihli kolluk tarafından alınan ifadelerinde şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri üzerine, şüphelilerin üzerilerine atılı hakaret suçundan şikâyetlerinden vazgeçmeleri nedeniyle Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 05/01/2018 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 131. maddesi uyarınca, şüpheli ...'nin üzerine atılı hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete tâbi olduğu cihetle, hakaret suçu yönünden itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit, silahla basit yaralama ve hakaret suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/01/2018 tarihli ve 2017/84385 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/07/2018 tarihli ve 2018/4556 Değişik İş sayılı kararının,

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheliler hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde,

2- 21/09/2017 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle şüphelilerin birbirlerinden şikâyetçi oldukları, yürütülen soruşturma sırasında, şüpheli ... ve şüpheli ...'nin 25/09/2017 tarihli kolluk tarafından alınan ifadelerinde şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri üzerine, şüphelilerin üzerilerine atılı hakaret suçundan şikâyetlerinden vazgeçmeleri nedeniyle Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 05/01/2018 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 131. maddesi uyarınca, şüpheli ...'nin üzerine atılı hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete tâbi olduğu cihetle, hakaret suçu yönünden itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

isabet görülmediği gerekçeleriyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Tehdit, silahla basit yaralama ve hakaret suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/01/2018 tarihli ve 2017/84385 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda ve bu karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/07/2018 tarihli ve 2018/4556 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. "2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

CMK'nın 173. maddesi " (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek

için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK’nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada;

Olay tarihinde mağdur ... ve şüpheli ... arasında kahvehanede tartışma meydana geldiği, mağdurun 21/09/2017 tarihli kolluk ifadesinde, şüphelinin kendisine küfür ettiğini, öldürmekle tehdit ettiğini ve sandalye ile vurmaya kalktığını, kendisini geri çekmesi nedeniyle sandalyenin değmediğini, kahvehanedekilerin kendilerini araladığı beyan ederek şikayetçi olduğu, şüphelinin 21/09/2017 tarihli kolluk ifadesinde, suçlamaları kabul etmediğini, şikayetçinin kendisine hakaret ettiğini ve sandalyeyle vurmaya kalktığını, sandalyenin koluna geldiğini beyan ettiği, mağdur ve şüphelinin 25/09/2017 tarihli ifadelerinde şikayetlerinden vazgeçtikleri, soruşturma neticesinde şüpheli ... hakkında tehdit, silahla basit yaralama ve hakaret suçlarından, mağdur ... hakkında ise hakaret suçundan Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 05/01/2018 tarihli ve 2017/84385 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, mağdur ... hakkında ...'ye yönelik silahla kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın mağdur Celil Şahbaz'a 16/01/2018 tarihinde tebliğ

edildiği, anılan karara mağdur vekili tarafından itiraz edildiği, mercii Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/07/2018 tarihli ve 2018/4556 Değişik İş sayılı kesin nitelikteki kararıyla olayın köy kahvesinde gerçekleştiği, olayın tanıklarının ifadesinin alınmadığı ve sadece tarafların ifadeleriyle yetinilmesi nedeniyle eksik soruşturma yapıldığı gerekçesiyle şüpheli ... hakkında silahla basit yaralamaya teşebbüs, tehdit ve hakaret suçları yönünden itirazın kabulüne, ek kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararının kaldırılmasına karar verildiği, olayın kahvehanede meydana geldiğinin ve tartışmanın orada bulunanların araya girmesiyle sona erdiğinin anlaşılmasına karşın, olayı gören tanıklara ilişkin herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır. Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir. Ayrıca TCK'nın 131. maddesinin 1. fıkrasında, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının, mağdurun şikayetine bağlı olduğu hüküm altına alınmıştır. Bu açıklamalar karşısında; hakaret suçu yönünden mağdurun hazırlık aşamasında şikayetinden vazgeçmesi, şüpheliye atılı hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı bulunması sebebiyle bu suç yönünden itirazın reddi karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesine, yine tehdit, silahla basit yaralama suçları yönünden, olayın kahvehanede meydana geldiğinin ve tartışmanın orada bulunanların araya girmesiyle sona erdiğinin anlaşılması nedeniyle olay sırasında kahvehanede bulunan kişilerin taraflardan da sorulmak suretiyle tespitine çalışılması, kimliklerinin belirlenmesi halinde olaya dair bilgi ve görgüleri tespit edilip eksik yapılan soruşturmanın neticelendirilmesinden sonra, itirazın kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmesi gerekirken, bu süreç işletilmeden kurulan itirazın kabulüne ilişkin mercii Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/07/2018 tarihli ve 2018/4556 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, mercii Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/07/2018 tarihli ve 2018/4556 Değişik İş sayılı kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde merci mahkemesince yerine getirilmesine, 14/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/999, Karar No: 2010/5533, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/999 E.  ,  2010/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

Davacı, SSK.'lı hizmetleri hariç 01.06.1998-01.09.2003 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 01.06.1998-01.09.2003 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece, çakışan zorunlu SSK lı çalışmalar dışında davacının 01.06.1998-01.10.2003 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

K A R A R

Davacı, 01.06.1998-01.09.2003 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece, çakışan zorunlu SSK lı çalışmalar dışında davacının 01.06.1998-01.10.2003 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 60 yaşını dolduran kadınlarla, 58 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan, resen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren üç ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36. maddesi kapsamında Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Sosyal Güvenlik Kurumu’na ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kuruma başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Sosyal Güvenlik Kurumu’nun ... bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı resen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği resen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. Ayrıca, 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... kooperatifleri ile birliği, ...Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 01.01.1986 tarihinden itibaren resen 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalı olarak tescil edildiği, davacının 30.10.1998 tarihinde Kurum kayıtlarına giren dilekçesi ile zorunlu SSK'lı olarak çalışmaya başladığından 01.06.1998 tarihinden itibaren Tarım ... sigortalılığının sona erdirilmesini istediği, Kurumunda bu talebe uygun olarak 01.06.1998 tarihinden itibaren Tarım ... sigortalılığını sona erdirdiği ilk prim ödemesine istinaden 1.10.2003 tarihinde yeniden tarım ... sigortalılığının başlatıldığı, davacının 1.6.1998-31.3.1999 tarihleri arasında 285 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak çalıştığı, 1.1.1995-27.10.1998 tarihleri arasında Ziraat Odası kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda Tarım ... sigortalılığının tekrar başlayabilmesi için SSK'lı çalışmasının sona ermesinden sonra tekrar prim yatırılması gerekmektedir. Dosyada ise prim kesintisi ile ilgili herhangi bir belge olmadığına göre , bu hali ile davanın reddi gerekir. Ancak, zorunlu SSK'lı çalışmasının bitmesinden sonra 1998 yılında prim kesintisi mevcut ise belgelemesi için davacıya imkan tanınmalıdır.

Yapılacak ...; davacıya itilaf konusu dönemde ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşların isimlerini açıklattırmak, bu kişi kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinde prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak , yapılmış ise belgelerini getirtmek, hiç kesinti yok ise istemin reddine karar vermek, kesinti var ise kesintinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren Tarım ... sigortalılığını başlatıp 10. maddede yazılı kayıtların bulunmadığı özetilerek kesintinin yapıldığı yılın sonuna kadar devam edeceğini kabul etmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Öte yandan davacı 1.9.2003 tarihine kadar tespit kararı verilmesini talep ettiği halde HUMK'nun 74. maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle 1.10.2003 tarihine kadar tespit kararı verilmiş olması da kabul şekli bakımından hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı düşüncelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4556, Karar No: 2025/3136, Tarih: 07.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4556 E.  ,  2025/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/20 Esas, 2024/706 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/80 E., 2021/248 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “...” ibareli markası bulunduğunu, davalının müvekkiline ait markayı izinsiz kullanarak haksız kazanç elde ettiğini, müvekkilinin marka amblemini taşıyan taklit ürünleri sattığını, sahte ürünlerin tüketicilerin ayırt edemeyeceği kadar müvekkilinin ürününe benzediğini, tasarımlarının birebir aynı olduğunu, ürünler arasında tüketicilerin fark edemeyebileceği ufak farklılıklar bulunduğunu, davalının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek markaya tecavüzün ve haksız rekabet eylemlerinin tespitine, önlenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin nalbur işi ile iştigal ettiğini, alım satım işi yapan bir tüccar olduğunu, malları üreten üretici olmadığını, bu nedenle taklit ürün yapıp sattığı iddialarının mesnetsiz olduğunu, piyasada “kontrol kalemi” olarak bilinen mamulün her yerde bulunan ve başka markalarında tescilli olarak satma yetkisinin bulunduğu bir mamul olduğunu, müvekkilinin davacının markasının orjinali veya taklidini satmadığını, Savcılık kararına binaen müvekkilinin dükkanında arama yapıldığını, ...’a ait hiçbir taklit veya orijinal ürün bulunamadığını, davacının haksız bir fiile uğramasını söz konusu olmadığını, bu nedenle maddi-manevi tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının delil olarak dayandığı fişte ürün isminin yazmadığı, fiş içeriğinden davacının sunduğu kontrol kaleminin davalıdan alındığına dair tespitin mümkün olmadığı, Alaşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 2021/1716 D. İş sayılı kararına istinaden Kışla Nalbur isimli işyerinin bulunduğu adreste arama yapıldığı, yapılan arama neticesinde 30.06.2021 tarihli tutanağa göre belirtilen markalara ait ürün bulunmadığı, davacının dinlettiği tanığın davacı firmada çalışması sebebiyle soyut beyanına itibar edilmediği, davacı markasına tecavüz olgusunu ispata yarar net somut delillerin sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF