muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11241, Karar No: 2023/4224, Tarih: 13.06.2023

4.... 3. İcra Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli kararı ile, sanık hakkında unsurları oluşmayan suçtan beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Müşteki vekilinin temyiz isteği, yerel mahkemenin kabulünün ve değerlendirmesinin dosyada mevcut yazılı belgelere tamamen aykırı olduğu, dosyada mevcut olan S.S Altınyunus Konut ... Kooperatifinin 2014 yılına ait 14.06.2015 tarihli genel kurul tutanağının altına bizzat kooperatif yönetim kurulu başkanı sanık ... tarafından el yazısı ile yazılı olduğu üzere kooperatifin tasfiye halinde olduğundan bankalarda olan hesapların kapatıldığı, yeni duruma göre aidatların ödenmesi için ...Bankasında açılan... nolu hesaba veya belge karşılığında T.H Yönetim Kuruluna yapabileceğinin belirtildiği, kooperatif yönetim kurulu başkanı olan sanık ...'ın ...Bankasında kendi adına açmış olduğu şahsi banka hesabına, kooperatif aidatlarının ödenebileceğini, kooperatif üyelerine kendi el yazısı ve imzası ile bildirmiş olduğu, ...Bankasının... nolu hesabıyla ilgili cevabi yazıda hesapta 210,00 TL para bulunduğunun belirtildiği, buna rağmen sanığın birinci haciz ihbarnamesine hakikate muhalif beyanda bulunarak, kooperatif adına kendi nezdinde herhangi bir paranın bulunmadığını bildirdiği ve böylece İİK'nın 338 inci maddesinde tarif edilen suçun yasal unsurlarının oluştuğu, bu haliyle yerel mahkemece sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, usul, yasaya ve dosyadaki bilgi ve belgelere aykırı olarak sanığın beraatine karar verilmesinin ve ayrıca sanık vekili lehine 1.550,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; davalıya tebliğ edilen İİK'nın 89/1 haciz ihbarnamesine davalı tarafından takip borçlusuna borcu olmadığından bahisle itiraz edildiği iddiası ile sanığın gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan cezalandırılması talebine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Somut olayda; İİK'nın 89/1 inci haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarih itibariyle, üçüncü şahıs sanığın, takip borçlusuna kesinleşmiş ve muaccel bir borcunun olduğunun ispatlanamadığı ve bu suretle sanığın hakikate muhalif beyanda bulunduğunun sübut bulmadığının anlaşılması karşısında, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmaktadır.

2.Sanık hakkında üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle atılı suçtan beraat kararıverilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

1.Somut olayda; İİK'nın 89/1 inci haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarih itibariyle, üçüncü şahıs sanığın, takip borçlusuna kesinleşmiş ve muaccel bir borcunun olduğunun ispatlanamadığı ve bu suretle sanığın hakikate muhalif beyanda bulunduğunun sübut bulmadığının anlaşılması karşısında, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmaktadır.

2.Sanık hakkında üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle atılı suçtan beraat kararıverilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3.Müşteki vekilinin, yerel mahkemenin kabulünün ve değerlendirmesinin dosyada mevcut yazılı belgelere tamamen aykırı olduğu, dosyada mevcut olan ....., Konut ... Kooperatifinin 2014 yılına ait 14.06.2015 tarihli genel kurul tutanağının altına bizzat kooperatif yönetim kurulu başkanı sanık ... tarafından el yazısı ile yazılı olduğu üzere kooperatifin tasfiye halinde olduğundan bankalarda olan hesapların kapatıldığı, yeni duruma göre aidatların ödenmesi için ...Bankasında açılan... nolu hesaba veya belge karşılığında T.H Yönetim Kuruluna yapabileceğinin belirtildiği, kooperatif yönetim kurulu başkanı olan sanık ...'ın ...Bankasında kendi adına açmış olduğu şahsi banka hesabına, kooperatif aidatlarının ödenebileceğini, kooperatif üyelerine kendi el yazısı ve imzası ile bildirmiş olduğu, ...Bankasının... nolu hesabıyla ilgili cevabi yazıda hesapta 210,00 TL para bulunduğunun belirtildiği, buna rağmen sanığın birinci haciz ihbarnamesine hakikate muhalif beyanda bulunarak, kooperatif adına kendi nezdinde herhangi bir paranın bulunmadığını bildirdiği ve böylece İİK'nın 338 inci maddesinde tarif edilen suçun yasal unsurlarının oluştuğu, bu haliyle yerel mahkemece sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, usul, yasaya ve dosyadaki bilgi ve belgelere aykırı olarak sanığın beraatine karar verilmesinin ve ayrıca sanık vekili lehine 1.550,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, atılı suçun unsurlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, müşteki vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. İcra Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2019/1064 Esas, 2022/277 Karar sayılı kararında müşteki vekilince ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden müşteki vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3271, Karar No: 2012/5593, Tarih: 03.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3271 E.  ,  2012/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...... AŞ. (...... TV) aleyhine 13/11/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 03/04/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı şirket vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, gerçekleştiği tarih, yayın sayısı ve yayınların bir birini takip eden yakın tarihli yayınlar olması ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı şirket yararına takdir olunan 900.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21868, Karar No: 2018/8732, Tarih: 10.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21868 E.  ,  2018/8732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/16941, Karar No: 2019/2333, Tarih: 15.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16941 E.  ,  2019/2333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı CMK'ın 231/12 maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu konudaki temyiz isteminin reddiyle dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazı inceleyecek merciye iletilmek üzere dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükmün incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 142/1-a, 31/2 maddelerine uyan kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 09.01.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8930, Karar No: 2016/8065, Tarih: 24.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/8930 E.  ,  2016/8065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20153, Karar No: 2014/26168, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20153 E.  ,  2014/26168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/208-2014/316

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2187, Karar No: 2025/2889, Tarih: 20.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2187 E.  ,  2025/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/985 E., 2024/627 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/584 E., 2020/644 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 20.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...’ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 25.03.2014 tarihli kira sözleşmesi ile davalıya ait hastanenin kafeteryasını kiraladığını, 2016 yılının başından itibaren müvekkiline zorluklar çıkarılarak psikolojik baskı uyguladığını, 22.04.2016 tarihinde müvekkilinin dışarıda olduğu sırada davalı çalışanlarının kiralanana girerek ve hiçbir sebep belirtmeksizin kiracının çalışanlarını dışarıya çıkarıp kapıları kilitlediklerini, çalışanların kişisel eşyaları dışında işletmeye ait hiçbir malzemenin alınmasına izin verilmediğini, olaydan sonra müvekkili ve çalışanlarının polis merkezine giderek ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunduklarını, sözleşmenin fesh edilmesi sebebiyle müvekkilinin zararının ve kâr kaybının doğduğunu, bir anda ve zorla tahliye edilmesi sebebiyle de içeride yazar kasa, pos makinesi, çeşitli gıda ürünleri, çeşitli küçük ev aletleri ve bardak, tabak vs. eşyalarını da alamadığını, işletmeye dair kasa defterleri ve tüm kayıtlara davalı tarafından el konulduğunu ileri sürerek, haksız fesih nedeniyle şimdilik 50.000,00 TL zararın ve kiralananda bulunan ve davalı tarafından el konulan eşyalarının değeri olarak 10.000,00 TL’nin fesih tarihi itibari ile hesaplanacak ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kafeteryanın davacıya tüm demirbaşları ile alt yapısı kurulu bir şekilde kullanıma hazır olarak teslim edildiğini, davacının şahsi eşyalarını vermekte müvekkilinin hiçbir çekince göstermediğini, davacının bu davadaki talep ve beyanlarının aksine neredeyse tüm kira döneminde zarar ettiğini belirttiğini, ödemeleri ile ilgili sorunlar çıktığını, 2016 yılı başlarında sözleşmenin feshinin kendisine bildirildiğini, davacının haksız fesih ve tazminat taleplerinin yasal dayanağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ihtilafın, kira sözleşmesinin haksız feshedilip edilmediği, davacının kiralananda bulunan menkul mallarına davalı kiraya veren tarafından el konulup konulmadığı, haksız fesih olması halinde davacı kiracının haksız fesih sebebiyle müspet zararının bulunup bulunmadığı, zararı var ise zarar miktarının ne olduğu noktasında toplandığı, dosya kapsamında toplanan deliller, davacı tanıklarının beyanları, davacı tarafından karakola yapılan başvuru dikkate alındığında; davacının kendi isteğiyle taşınmazı tahliye etmediği, kira sözleşmesinin davalı kiraya veren tarafından süresinden önce haksız feshedildiği sonuç ve kanaatine varıldığı, davacı, el konulan eşyaların bedellerini talep etmişse de, el koyma tarihinde bu eşyaların kiralanan kafeteryada bulunduğuna ilişkin soyut iddia dışında somut bir delilin dosyaya sunulmadığı, davalı tarafından sunulan devir ve teslim tutanağına göre kiralanan kafeteryanın demirbaş eşya ve malzemeleri ile birlikte kiracıya teslim edildiği, bu nedenle davacının alacak talebinin sübut bulmadığı, davacı müspet zarar iddiasında bulunmasına rağmen zarar iddiasını kanıtlayacak nitelikte hiç bir delil, döküman ve kayıt sunamadığı, vergi beyannamelerine göre davacının kira başlangıcından itibaren zarar ettiğinin tespit edildiği, kâr kaybı hesabı yapılırken davacı kiracının dava konusu kiralanan ile aynı vasıf ve özelliklere sahip başka taşınmazı aynı şartlarda ne kadar sürede kiralayabileceği tespit edilerek bu süre ile sınırlı olarak kâr kaybı alacağına hükmedilmesi gerektiği, bilirkişi incelemesi ile dava konusu kiralanana benzer nitelikli bir yerin kiralanması için 5 ay süre gerektiğinin tespit edildiği, bu süre ile sınırlı olarak kâr kaybı hesaplanması gerekmekte ise de davacının dava konusu yeri işletmesi sebebiyle kâr elde etmediği, bu nedenle fesih sebebiyle kâr mahrumiyetinin bulunmadığı, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayılı belirtilen kararıyla; kira sözleşmesinin davalı kiraya veren tarafından 22.04.2016 tarihinde feshedildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, dinlenen tanık beyanları ve tarafların beyanları değerlendirildiğinde; kira sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, davacı kiracının benzer nitelikteki bir işyerini kiralayabileceği süreye ilişkin müspet zararını isteme hakkının bulunduğu, ancak Mahkemece de kabul edildiği üzere incelenen vergi kayıtlarına göre davacının işletmesinin zarar ettiği, kâr elde edemediği, davacının işletmenin gelirine ilişkin somut bir belge sunamadığı, hesaplanabilecek bir zararının bulunmadığı, Mahkemenin müspet zarara ilişkin ret gerekçesinin yerinde olduğu, kiralananda bulunan ve teslim edilmediği belirtilen eşyalara ilişkin olarak davalı tarafından ibraz edilen devir ve zimmet tutanaklarında davacının imzası bulunduğu ve bu belge içeriğine itirazının bulunmadığı dikkate alındığında, eşyalara ilişkin talep yönünden de kararın yerinde olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; sözleşmenin davalı tarafından haksız feshedildiği tespitine rağmen çelişkili olacak şekilde davanın reddine karar verildiğini, davalı kiraya verenin hiç bir gerekçe göstermeksizin çalışanları ile beraber müvekkilin çalışanlarını zorla dışarı çıkarttığını ve zor kullanarak iş yerinin kapısına kilit vurduğunu, iş yerinde bulunan müvekkile ait yazar kasa, pos makinası ve tüm malzemelerini gasp ettiğini, bu husus Mahkemenin de kabulünde olduğu halde delillerin ibraz edilmemesinden müvekkilinin sorumlu tutulduğunu hastane kapasitesi, gelen hasta yoğunluğu ve hastane personelinin sayısı dikkate alındığında müvekkilin gelir elde etmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğunu, bedeli talep edilen eşyaların davalı tarafından tutanakla müvekkile teslim edilen eşyalar olmadığını, müvekkile ait demirbaş ile faturalı yiyecek ve içeceklerin listesi ve faturaları dosyaya sunulduğu halde bu eşyalar da davalıya aitmiş gibi hatalı karar verildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle gelir kaybı ve kiralanananda kalan eşyaların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa ilgili maddelerinin doğru şekilde uygulandığı, kira sözleşmesinde kiralananın, kiracının faaliyetine uygun bir şekilde gerekli tüm demirbaşları mevcut ve kullanılabilir vaziyette teslim edildiğinin düzenlendiği, kiracıya demirbaş eşyaların tutanak ile teslim edildiği anlaşılmakla, davacının demirbaş eşyalara ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.