muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5345, Karar No: 2019/3508, Tarih: 07.05.2019

F) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

“ 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2. maddesi gereğince davalının manevi tazminata dair istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece Mahkemesi kararının (bu yönlerden) KALDIRILMASINA,

2-Maddi tazminat davasının KABULÜ ile,

90.411,93 TL Maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Manevi tazminat talebinin KISMEN KABULÜ ile,

30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, ” karar verilmiştir.

G)Davalı Vekilinin Temyiz Nedenleri;

Davalı Vekili temyiz dilekçesinde özetle; iş kazasının işyerinin 30.10.2007 tarihinde devralınmasından önceki dönemde 25.09.2003 tarihinde meydana geldiğini, bu nedenle haklarında dava açılamayacağını, ...... ......'ya karşı dava açılması gerektiğini, zamanaşımı savunması dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, zamanaşımının 10 yıl değil haksız fiil zamanaşımı olması gerektiğini, manevi tazminatın haksız kazanç sağlamak için talep edildiğini, her gün acı çeken birinin yıllarca aynı işyerinde çalışmaya devam etmeyeceğini, 2003 yılında olan kazada davacının %40 kusurlu olduğu dikkate alındığında verilen manevi tazminat miktarının yüksek olduğu, bu nedenle kararın manevi tazminat yönünden kaldırılmasını talep ettiklerini; maddi tazminat yönünden ise, davacının karşılanması gereken bir zararının kalmadığını, mahkemenin kendince usule aykırı olarak yaptığı bir maddi zarar hesabının kabul edilemeyeceğini, 72.328,30 TL olan gelirin peşin sermaye değerinin 43.396,98 TL olarak düşürülüp bunun karşılanmayan zarardan mahsubunun ve bu rakam üzerinden ıslah yapılmasının kabul edilemeyeceğini beyan ederek, kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

H) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemece, maddi ve manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile 90.411,93 TL maddi, takdiren 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 25/09/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, kaza tarihinin 25/09/2003, dava tarihinin 17/07/2013 olduğu, davacının dava dilekçesi ile 25.000,00 TL maddi tazminat, 75.000,00 TL manevi tazminat talep ettiği, 22/01/2016 tarihinde davacı sigortalının davasını ıslah ederek mahkemeden sonuç olarak 90.411,93 TL maddi tazminat talep ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, kaza tarihinin 25/09/2003, dava tarihinin 17/07/2013 olduğu, davacının dava dilekçesi ile 25.000,00 TL maddi tazminat, 75.000,00 TL manevi tazminat talep ettiği, 22/01/2016 tarihinde davacı sigortalının davasını ıslah ederek mahkemeden sonuç olarak 90.411,93 TL maddi tazminat talep ettiği anlaşılmaktadır.

Sürekli iş göremezlik nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi amacıyla açılan maddi ve manevi tazminat davalarında zamanaşımı süresi 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 146. maddeleri gereğince 10 yıldır. Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlatılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açma ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olması demektir. Vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zarar, ancak bakım ve tedavi sonucunda düzenlenen hekim raporuyla belirli bir açıklığa kavuşur. Bedensel zararın gelişim, gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerekir. Dava konusu olayda değişen ve gelişen bir durumun söz konusu olmadığı ortadadır.

Somut olayda maddi tazminatın, 17/07/2013 tarihli dava dilekçesinde fazlaya ilişkin talep hakları saklı tutularak kısmi dava olarak talep edildiği ortadadır. Bu duruma göre zamanaşımı süresi dava dilekçesi ile talep edilen maddi tazminat yönünden dava tarihinde kesilerek, bakiye alacak miktarı yönünden işlemeye devam edecektir.

Hal böyle olunca, 22/01/2016 tarihli ıslah dilekçesinin davalı vekiline 26/01/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve davalı vekilinin 27/01/2016 tarihli dilekçesi ile zamanaşımı def'ini açıkça ileri sürdüğü değerlendirilerek, maddi tazminat istemine ilişkin dava dilekçesinde talep edilen miktarla sınırlı olarak bir karar verilmesi gerekirken; ıslah edilen kısmı da kapsayacak şekilde maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ: 1- Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine

07/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7889, Karar No: 2013/21822, Tarih: 09.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7889 E.  ,  2013/21822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Belediye sınırları içindeki meraya tecavüzden dolayı, suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen Batman Belediye Başkanlığının yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlan- madığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Batman Belediye Başkanlığına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmemesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17175, Karar No: 2018/5654, Tarih: 07.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/17175 E.  ,  2018/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; İİK’nın 333/a maddesine aykırılıktan yapılan şikayetle ilgili olarak temyiz davası bulunmadığı düşünülmüş,

1- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerle ilgili olarak ise;

A) İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 Esas, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete’de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden 2012 ve 2013 yıllarında verilen tüm vergi beyanname örnekleri, şirketin faal olup olmadığının tespit ve değerlendirilmesi bakımından, getirtilerek incelenip, şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresinde zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

B) İİK’nın 331. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

C- İİK’nın 345/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

C- İİK’nın 345/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

İİK’nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun’un 179 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 376. (6762 sayılı TTK’nın 324.) maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumu belirlenerek, sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları bulunduğu yerden temin edilerek, bunlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, kesinleşmiş icra takip dosyalarının borçları da pasife dahil edilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, şikayet tarihi olan 13/06/2013 tarihi itibariyle mevcut durumu tespit etmeyen sadece 2011 yılına ait defter ve 2011 ve 2012 yıllarına ait bilanço esas alınarak düzenlenen ve iflasın istenmesi gerekip gerekmediği yönünde herhangi bir tespit içermeyen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaştırma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar ön ödemeye tabi olup, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 345/a maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırının üç ay hapis cezası olduğu ve suç tarihi itibariyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında önödeme ihtaratında bulunulup sonucuna göre durumunun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2051, Karar No: 2018/17559, Tarih: 15.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2051 E.  ,  2018/17559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Mağdur ... hakkında, ... Devlet Hastanesince düzenlenen 27.08.2012 tarihli raporda; ''temporal bölgede 5 cm, frontal bölgede u şeklinde flep tarzda 3x3 cm, oksipitalde 3 cm kesilerin mevcut olduğu, kafatası ortasında kırık ve hastanın görme keskinliğinde kayıp olduğunu belirtmesi nedeniyle ileri merkeze sevki uygundur'' şeklinde görüş bildirildiği halde kati rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, mağdura ait tüm tedavi evrakları, film ve grafiler ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevkinin sağlanarak, özellikle mağdurdaki kemik kırıklarının hayati fonksiyonlarına etkisi ve duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi ve ya kaybı hususlarında olmak üzere, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanığa iddianame okunmadan savunması alınmak suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 191/3-b maddesine muhalefet edilmesi,

3)Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas- 2017/247 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18796, Karar No: 2019/7657, Tarih: 24.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/18796 E.  ,  2019/7657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kulüp ile aralarında yaptıkları 03.09.2013 başlangıç tarihli TFF Profesyonel Futbolcu Transfer Sözleşmesi göre, davalı kulüpten 50.000,00 TL aylık, 55.597,50 TL maçbaşı ücreti olmak üzere toplam 105.597,50 TL hakedişinin doğduğunu, bu kapsamda 22.360,00 TL bakiye ücret alacağı üzerinden takip başlattığını, davalının takip miktarının 15.491,00 TL'lik kısmına itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı kulüp vekili, futbolcunun toplam hakedişinin 105.597,50 TL olduğunu, 98.737,50 TL toplam ödeme yapıldığını, bakiye borcun 6.869,00 TL olduğunu, takibe yapılan kısmi itirazın haklı ve yerinde olduğunu savunurak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile takip dosyasına yapılan itirazın 13.420,00 TL'lik kısmı yönünden iptaline ve takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm, davalı kulüp vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı kulüp vekili, futbolcunun toplam hakedişinin 105.597,50 TL olduğunu, 98.737,50 TL toplam ödeme yapıldığını, bakiye borcun 6.869,00 TL olduğunu, takibe yapılan kısmi itirazın haklı ve yerinde olduğunu savunurak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile takip dosyasına yapılan itirazın 13.420,00 TL'lik kısmı yönünden iptaline ve takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiş; hüküm, davalı kulüp vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sporcu sözleşmesinden kaynaklı ödenmeyen bakiye ücret alacağının tahsiline yönelik başlatılan takibe yapılan kısmi itirazın iptali ile takibin devamı isteğine ilişkindir. Mahkemece, aldırılan bilirkişi raporuna uyularak davanın kısmen kabulü ile takibe yapılan itirazın 13.420,00'lik kısmı yönünden iptaline ve takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiştir. Davalı taraf 20.04.2015 havale tarihli dilekçesinde ödemelerde bulunduğunu belirterek, üzerinde "avans ödemesi" ve "maaş ödemesi" şeklinde açıklama bulunan toplam 98.737,00 TL'lik 17 adet banka dekontunu dosyaya sunmuştur. Davacı buna karşılık 22.05.2015 tarihli verdiği dilekçesi ile bu ödemelerden 13.702,50 TL'lik kısmın aslında prim ödemesi olduğunu belirtip, kulübe ait olduğunu bildirdiği "Cari Özel Hareket Raporu" başlıklı fotokopi belgeyi dosyaya sunmuştur. Davalı taraf bu belgenin fotokopi olduğunu, kendilerini bağlamayacağını, açıklamalı banka dekontlarının dikkate alınması gerektiğini bildirmiştir. Talimat mahkemesince aldırılan 18.02.2016 tarihli bilirkişi raporu ile, davalı tarafından kabul edilmeyen "Cari Özel Hareket Raporu" başlıklı fotokopi belge gözetilmek suretiyle, ödemelerden 13.437,50 TL'lik kısım prim ödemesi olarak değerlendirilmiş, mahkemece, bu rapor hükme esas alınmıştır. Davalı tarafından kabul edilmeyen fotokopi belgeye kıymet verilerek sonuca gidilemez. Ne var ki, davacı taraf, delil olarak kulüp defterlerine de dayanmıştır. Bu kapsamda, kulüp defteri üzerinde inceleme yapılarak, dekontlarda yazılı açıklamalar da gözetilerek, ödemeler yapılırken ki kulübün gerçek iradesinin prim ödemesi mi, yoksa sözleşmesel alacağa ilişkin mi olduğu hususunun açıklığa kavuşturulması, sonucu çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması, usül ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5875, Karar No: 2019/8912, Tarih: 26.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5875 E.  ,  2019/8912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın Sulakyurt Devlet Hastanesi’nde Başhekim olarak diğer sanıkların ise hastane doktorları olarak çalıştıkları, döner sermaye miktarını daha fazla göstermek amacıyla 28 ayrı hastadan 17'sine konulan teşhis farklı tetkik ve tedaviler uyguladıkları, ayrıca bazı hastalar hastanede hiç yatmadıkları halde yatmış gibi işlem yapıldığı, bazı hastaların ise uzun süre yatmış gösterildiği, bu eylemler neticesinde sanık ...'ın 14.971,25 TL, sanık ...'un 4.153,85 TL, sanık ...'in 507,70 TL, sanık ...'nun 198,32 TL kamu zararına neden olduklarının iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter nitelikte delil elde edilemediği mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları çelişkili olduğu halde, bu çelişki giderilmeden sanıklar lehine olan raporun hükme esas alındığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 26/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.