muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2617, Karar No: 2013/9880, Tarih: 27.05.2013

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3'üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, davacının, mesai saatlerinin süresi düşünüldüğünde iki vakit namazını mesai saatleri içinde kıldığı anlaşıldığından, bilirkişinin, ara dinlenmesinin günde 1 saat olarak eksik hesapladığı, yarım saat daha fazla ara dinlenmesi kullandığının kabulü gerektiği, ayrıca davacının ücretsiz izinli olduğu 15.8.2010-26.9.2010 tarihleri arasını da kapsayacak şekilde fazla mesai hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu durumda olaya uymayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16256, Karar No: 2019/5607, Tarih: 27.06.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/16256 E.  ,  2019/5607 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

... adına Av. ... ile 1- ... Denizcilik Makina ve Tic. A.Ş. adına Av. ... 2- ... Havacılık Denizcilik Temizlik Gıda Tic. A.Ş. 3- ... Enerji Tesis Temizlik Peyzaj Medikal İnş. Orman Ürn. Denizcilik Gıda Oto. Turz. Petr. Teks. Eml. Taah. Tic. San. A.Ş. ve fer'i müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında Marmaraereğlisi Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 14.06.2016 günlü ve ... E. - 2016/281 K. sayılı hükmün, fer'i müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve davalılardan ... Denizcilik Makina ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Mahkemece; yeni bir geri çevirmeye mahal vermeksizin;

1- ... Havacılık Denizcilik Temizlik Gıda Tic. A.Ş.'ye yokluğunda verilen kararın, gelen Ticaret sicil kaydında 31.7.2013 tarihinde şirketin re'sen terkin edildiği halde şirket yetkilisinin adresine şirket adına Tebligat Kanunu'nun 35. maddeye göre tebliğat yapıldığı anlaşılmakta olup öncelikle yeni tarihli ticaret sicil kaydı celp edilerek, şirketin resen terkin edilip edilmediğinin tespit edilerek, şirket faal ise ticaret sicil kaydındaki şirket adresine Tebligat Kanunun 12 ve 13. maddelerine uygun olarak normal tebliğat yapılmasına, tebliğat iade gelmesi, tebliğat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tesbit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine Tebligat Kanunu 35. maddesi hükmüne göre usulüne uygun tebliğat yapılmasına, şayet şirket ticaret sicilinden silinmiş (resen terkin edilmiş) ve şirketin faaliyetine son verilmiş ise tebliğat yapılmaksızın gelen cevabı yazıların dosyaya eklenerek gönderilmesine,

2- ... Enerji Tesis Temizlik Peyzaj Medikal İnş. Orman Ürn. Denizcilik Gıda Oto. Turz. Petr. Teks. Eml. Taah. Tic. San. A.Ş.'ye (en son ticaret sicil adresi ticaret sicil müdürlüğünden celp edilerek) Tebligat Kanunun 12 ve 13. maddelerine uygun olarak, bu maddeler uyarınca tebliğ mümkün olmazsa, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi hükmüne göre yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19563, Karar No: 2019/1678, Tarih: 23.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19563 E.  ,  2019/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının iş yerinde 01/01/2008 -06/09/2011 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkilinin askere gitmesi sebebi ile iş aktinin sonlandığını, müvekkilinin askerlikten sonra işe alınmadığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanununun 24 ve 25. maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacı iş aktinin muvazzaf askerlik görevi sebebi ile sonlandığını belirtirken dosya kapsamından da davacının iş aktinin muvazzaf askerlik sebebi ile sonlandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda iş sözleşmesini fesheden taraf fesihte haklı dahi olsa ihbar tazminatı alamayacağından ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda, davacı iş aktinin muvazzaf askerlik görevi sebebi ile sonlandığını belirtirken dosya kapsamından da davacının iş aktinin muvazzaf askerlik sebebi ile sonlandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda iş sözleşmesini fesheden taraf fesihte haklı dahi olsa ihbar tazminatı alamayacağından ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 23.01.2019 ününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4454, Karar No: 2011/5956, Tarih: 02.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4454 E.  ,  2011/5956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 18.924,04 TL borcun 7.200 TL'sinden sorumlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargılama sırasında 30.06.2010 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6000 sayılı Yasa’nın 30.maddesiyle 3466 sayılı Yasa’nın 5.maddesinde yapılan değişiklikle personel ve amortisman giderlerinin bundan böyle yükümlülerin tazminat hesabında dikkate alınamayacağı öngörülmüştür. Bu durum karşısında mahkemece, davacıya öğrencilik dönemine ilişkin yapılan masraflar içerisinde yer alan personel ve amortisman giderlerinden sorumlu tutulmaması gerekirken, bu kalem masraflardan da sorumlu tutan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/450, Karar No: 2019/6052, Tarih: 04.12.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/450 E.  ,  2019/6052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

09/01/2015 günü gündüz saat 11.10 sularında, sanık ...’ın kullandığı 38 UR 883 plakalı aracın yol kenarında köyüne gitmek üzere araç bekleyen yakınan ...’ın önünde durup, nereye gideceğini sorduktan sonra yakınanın köyünün yol güzergahında olduğunu söyleyip, araca binmesini sağladığı, yolda ilerledikleri sırada sanığın ‘Birini bıçakladığını, suçta kullandığı bıçağı üzerinde taşıdığını, iki yıl hapiste yattığını, 8 aylık cezasını yatmamak için kaçtığını, yakınanın köyüne geleceğini’ söylediği, duyduklarından korkan yakınanın, sanığa aracı durdurmasını söylediği, sanığın durmayıp, yola devam etmesi üzerine yakınanın "Sana dolmuş parası vereyim" diyerek cebinden çıkardığı 5 TL’yi uzattığı, parayı gören sanığın ‘Kaç paran var, hepsini bana vereceksin’ dediği, yakınanın olumsuz cevap vermesi üzerine sanığın üstünde bir şeyler aramaya başladığı, bu sırada aracın yavaşlamasını fırsat bilen ve sanığın bıçak çıkartacağını düşünen yakınanın aracın kapısını açarak dışarı atladığı, sonrasında sanığın aracın yönünü çevirip, olay yerinden uzaklaştığı olayda; daha önceden mağduru tanımayan ve mağdurla arasında husumet bulunduğuna dair dosyaya bilgi yansımayan sanığın eyleminin sübut bulduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14628, Karar No: 2015/1749, Tarih: 10.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14628 E.  ,  2015/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İlçesi, ... Köyü 224 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan kavun, buğday dane ve buğday samanının, 2013 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2808, Karar No: 2013/19012, Tarih: 03.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/2808 E.  ,  2013/19012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl aleyhine 03/08/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/.../2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 03/.../2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

...-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eylemden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalıların bıçaklı saldırısı sonucu yaralandıklarını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, kavgayı davacıların başlattığını, asıl onların kendilerine hakaret edip saldırdığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, haksız tahrik altında davalıların kasten yaralama eylemini gerçekleştirdikleri kabul edilerek, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. .../06/1966 gün ve .../... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olay tarihi, dava konusu olayın meydana geliş şekli ve davacıların yaralanma dereceleri ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminatlara karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (...) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalılar yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3188, Karar No: 2018/7717, Tarih: 30.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3188 E.  ,  2018/7717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... ve ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile... sok. No:35/4 adresinde bulunan 106 pafta, 830 ada, 10 parselde kayıtlı apartmanın 4 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, bu taşınmazın müvekkiline mirasçısı annesinden intikal ettiğini, maliki olduğu dairenin arsa payının hatalı olarak hesap edildiğini ve tapuya hatalı bir şekilde kaydedildiğini, bazı dairelerin dahi arsa payının yanlış hesaplandığını, bağımsız bölümlerin konum ve büyüklükleri ile arsa payları arasında orantısızlık bulunduğunu belirterek, müvekkiline isabet eden 4 nolu bağımsız bölümün yüzölçümü ve arsa payının düzeltilerek tapuya kaydını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece eskiden ilk imalat sırasında sadece büyüklükleri dikkate alınarak hesaplanan arsa paylarının tam gerçeği yansıtmadığı, bu nedenle bu arsa paylarının iptali ile hesaplanan yeni paylarına göre bağımsız bölüm maliklerine arsa payı verilip tapuya tescilinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davaya konu, ... mah, 830 ada, 10 parsel sayılı 936 metrekare alanda bahçeli kavgir apartman vasıflı taşınmazın daha önceki tapudaki arsa paylarının iptaline karar verilerek yeni arsa payları belirlenmiş, hüküm davalı ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Sözkonusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulduğu 27/08/1968 yılında; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 27/08/1968 tarihinde kat irtifakının kurulduğu dikkate alındığında, aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiş, bağımsız bölüm nitelikleri farklı olan dolayısıyla da uygulamada hesaplanacak değerlendirme puanları farklı olacak dükkan ve dairelerden her biri için 100 m2 alan için 100 puan değerlendirmesine tabi tutulmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.