muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2078, Karar No: 2012/16351, Tarih: 10.07.2012

Davalı işveren, davacının istifa ederek ayrıldığını bu nedenle iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacı işçinin hiçbir sebep yokken tazminatlarından vazgeçerek istifa etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tanık anlatımlarına göre davacıdan baskı ile istifa dilekçesinin alındığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalıya ait işyerinde 10.03.2009-25.03.2011 tarihleri arasında iş analisti olarak çalışan davacının "...şirketinizden şahsıma ait özel nedenlerden dolayı 25.03.2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere hiçbir baskı altında kalmaksızın istifa ettiğimi bildiririm" ifadeleri yazılı 25.03.2011 tarihli dilekçeyi imzaladığı anlaşılmaktadır. Davacının bu dilekçesine rağmen ihbar ve kıdem tazminatı ödenmiştir. Davacı işten ayrılmak gibi bir niyet ve nedeninin bulunmadığını, anılan dilekçenin işverence baskı ile yazdırılıp imzalatıldığını ileri sürmüştür. Dinlenen davacı tanıkları da iki şirket birleşmesinden sonra işverenin işçi çıkarmaya başladığını, davacıya baskı ile istifa dilekçesi imzalatıldığını açıklamışlardır. Dosya içeriğine göre davacı işten ayrıldıktan hemen sonra başka bir işyerinde çalışmaya başlamadığı gibi işten ayrılmasını gerektiren' "özel sebebi" de bulunmamaktadır. Davacı işçiye ihbar ve kıdem tazminatının ödenmiş olması iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğine karine teşkil etmektedir. Davalı işveren ihbar ve kıdem tazminatını neden ödediğine ilişkin makul ve mantıklı bir sebep ortaya koyamamıştır. Bozma kararında iş sözleşmesinin ikale ile sona erdiği belirtilmekte ise de, davalı işverenin tüm aşamalarda davacının istifa ile ayrıldığını ileri sürmesi karşısında sözleşmenin ikale ile sona erdiğinin kabulü mümkün değildir. Mevcut delil durumuna göre iki şirket birleşmesi nedeni ile işçi çıkarmaya başlayan davalı işverenin davacının iş sözleşmesini geçerli bir neden olmadan tek taraflı olarak feshettiği anlaşılmaktadır. İş güvencesi hükümlerinden yararlanmasını engellemek amacı ile davacıya görünüşte bir istifa dilekçesi yazdırıldığı açıktır. Mahkeme kararının onanması gerektiğ gerekçesi ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/6597, Karar No: 2010/254, Tarih: 19.01.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6597 E.  ,  2010/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten, ...'a velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... (kendisine asaleten, ... ve ... 'e velayeten) aleyhine 09/11/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/02/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/01/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... geldi, karşı taraftan davalılar vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine ka­rar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek taz­minata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir ni­telik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı huku­kuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edin­memiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun ama­cına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duy­gusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde tak­dir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileye­cek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davacıların ölen ile olan yakınlıklarının derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1/c nolu bendine yer alan “…5.000,00…” ve 1/d nolu bendinde yer alan “…8.000,00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…10.000,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…270…” ve “…432,00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…540,00…” sayılarının ve “…513,00…” biçimindeki sayıların yerine de “…135,00…” sayılarının yazılmasına; taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “…600…” ve “…960…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.200,00…” sayılarının yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 750,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2759, Karar No: 2012/7512, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2759 E.  ,  2012/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ... ile bu suça iştirakten sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; ırza geçme ve bu suça iştirak eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu ve bu suça iştirak olarak kabul edilerek davaların şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşmesine dair Uşak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2006 gün ve 2005/496 Esas, 2006/219 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanıklar hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve bu suça iştirakten kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek bu suçtan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Oluşa uygun şekilde sanıkların işledikleri kabul olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre, 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 17.03.2003'den inceleme gününe kadar bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında bu suçtan açılan davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18184, Karar No: 2015/20371, Tarih: 24.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/18184 E.  ,  2015/20371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 16.06.2015

No : 2014/11-2015/297

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde ise, “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. ”Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin alt işverenler tarafından düzenlenmiş olması durumunda, hizmet tespitine yönelik davanın, anılan Yasanın 79/10. maddesine göre, sigortalıyı fiilen çalıştıran işverenlere yöneltmesi gerekir.

Dava dilekçesinde, G.. M.. davalı işveren olarak gösterilmiş ise de; dosya kapsamından, işverenin B...M.... Den. San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğu anlaşılmakla, HMK’nun 124. maddesi gereğince, adı geçen Şirkete husumet yöneltilmeli, tarafların gösterdiği deliller toplanarak elde edilecek sonuca göre işin esasına girilerek bir karar verilmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6434, Karar No: 2020/3577, Tarih: 16.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6434 E.  ,  2020/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/10/2019 tarihli, 2019/909 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 03/01/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 26/04/2018 tarihli, 2018/52941 soruşturma ve 2018/2615 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz yasa yolu, süresi ve mercinin belirtilmediği, kararın 09/07/2018 tarihinde tebliğ edildiği, kararın tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden 16/05/2018 tarihinde infazı için İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 17/05/2018 tarihli ve 2018/3801 DS sayılı çağrı yazısının tebliğe çıkarıldığı, tebligatın iade edilmesi üzerine 04/06/2018 tarihli ve 2018/3801 DS sayılı çağrı yazısının 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre 12/06/2018 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurmadığı, 05/07/2018 tarihli çağrı yazısının 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre 17/07/2018 tarihinde tebliğ edildiği, yine müdürlüğe başvurmadığı, bu kez 10/08/2018 tarihli çağrı yazısının sanığın emniyette bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, müdürlüğe başvurduğu, 24/09/2018 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın müdürlükte elden tebliğ edildiği, 24/09/2018 tarihinde Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak denetim planı hazırlandığı ve şüphelinin aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanenin 27/11/2018 tarihli yazısında 5 işgünü içinde hastaneye gelmediğinin bildirildiği, 07/03/2019 tarihli grup/seminer çalışmasına katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının 04/04/2019 tarihinde müdürlükte elden tebliğ edildiği, 02/05/2019 tarihli grup/seminer çalışmasına katılmaması nedeniyle İnfaz işlemleri Değerlendirme Komisyonunun 09/05/2019 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 18/07/2019 tarihinde İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3-İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 23/09/2019 tarihli, 2018/52941 soruşturma , 2019/35218 esas ve 2019/27180 sayılı iddianame ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1-4-a maddesi yollaması ile 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması için İzmir 42.Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4-İzmir 42.Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2019 tarihli ve 2019/247 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile, ısrar şartının dolayısıyla kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verildiği,

5- Cumhuriyet savcısının, iddianamenin iadesi kararına itiraz etmesi üzerine, itirazı inceleyen mercii İzmir 12.Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 10/10/2019 tarihli ve 2019/909 değişik iş sayılı kararı ile, itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/09/2019 tarihli ve 2018/52941 soruşturma, 2019/35218 esas, 2019/27180 sayılı iddianamenin iadesine dair İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2019 tarihli ve 2019/247 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/10/2019 tarihli ve 2019/909 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında 10/03/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçu nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi gereğince yürütülen soruşturma sonunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/04/2018 tarihli ve 2018/52941 soruşturma, 2018/2615 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve sanık hakkında 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, gereğinin takdir ve ifası için İzmir Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderilmesini takiben, anılan Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların şüpheliye 24/09/2018 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin bu tebligata rağmen tedavi için sevk edildiği sağlık kuruluşuna belirlenen süre içerisinde müracaat etmediği ve haklı ve belgelendirilebilir geçerli bir mazeret de sunmadığı, adı geçen şüphelinin 07/03/2019 tarihinde grup çalışması programına katılmaması üzerine, denetim planına uymadığından bahisle İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 18/03/2019 tarihli ve 2019/9998 sayılı uyarı kararı verildiği ve bu kararın 04/04/2019 tarihinde elden tebliğ edildiği, uyarı kararında bir sonraki ihlalde tekrar uyarı yapılmayarak dosyanın kapatılacağının bildirilmesine rağmen şüphelinin belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunmaksızın 02/05/2019 tarihindeki grup çalışması ve vaka sorumlu görüşmesine katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ayrıca şüphelinin 04/04/2019 ve 30/05/2019 tarihindeki grup çalışması ve vaka sorumlu görüşmelerine de katılmadığının tespit edilmesi sonrasında, denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğünü birden çok kez ihlâl ettiği ve bu halin ısrar niteliğinde olduğu kanaati ile şüpheli hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 5237 sayılı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilen ve buna aykırı hareketin sonuçları kendisine birden çok kez açıklanıp ihtar edilen şüphelinin, yükümlülüklerine uymamada ısrar etmiş olduğu gözetilmeden, iddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın bu nedenle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”denilerek İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/10/2019 tarihli ve 2019/909 değişik iş sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada; şüpheli ... hakkında 10/03/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi gereğince yürütülen soruşturma sonucunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 26/04/2018 tarihli ve 2018/52941 soruşturma, 2018/2615 sayılı karar ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve sanık hakkında 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararda itiraz yasa yolunun gösterilmediği, kararın infazı için İzmir Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği, İzmir Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların ve kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının şüpheliye 24/09/2018 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin bu tebligata rağmen tedavi için sevk edildiği sağlık kuruluşuna belirlenen süre içerisinde başvurmadığı, haklı ve belgelendirilebilir geçerli bir mazeret de sunmadığı, şüphelinin 07/03/2019 tarihinde grup çalışması programına katılmaması üzerine, İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 18/03/2019 tarihli ve 2019/9998 sayılı uyarı kararı verildiği ve bu kararın 04/04/2019 tarihinde şüpheliye elden tebliğ edildiği, uyarı kararında bir sonraki ihlalde tekrar uyarı yapılmayarak dosyanın kapatılacağının bildirilmesine rağmen şüphelinin belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunmaksızın 02/05/2019 tarihindeki grup çalışması ve vaka sorumlu görüşmesine katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesi ve itiraz hakkının beklenilmesi gerektiği, itiraz hakkı tanınmadan Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararında itiraz yasa yolunun gösterilmediği, şüpheliye itiraz hakkı tanınmadığından kararın kesinleştiğinden sözedilemeyeceği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilmesinin ve müdürlükçe yapılan infaza ilişkin işlemlerin hukukî sonuç doğurmayacağı, kararın bu yönüyle kanuna aykırı olduğu anlaşıldığından; karara karşı bu yönden kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdirinin sağlanması için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararında itiraz yasa yolunun gösterilmediği, şüpheliye itiraz hakkı tanınmadığından kararın kesinleştiğinden sözedilemeyeceği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilmesinin ve müdürlükçe yapılan infaza ilişkin işlemlerin hukukî sonuç doğurmayacağı, kararın bu yönüyle kanuna aykırı olduğu anlaşıldığından; karara karşı bu

yönden kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdirinin sağlanması için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE,

16/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26734, Karar No: 2012/21920, Tarih: 18.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/26734 E.  ,  2012/21920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasa'nın 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılma sına ilişkin

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında, kaçakçılık suçu ve vergi tekniği raporlarına uygun olarak, 2004 ve 2005 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, her bir takvim yılında işlenen suçların kendi içinde teselsül eden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilmeden ve hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da gösterilmeden, yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.