muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1280, Karar No: 2015/13886, Tarih: 16.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1280 E.  ,  2015/13886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2014

NUMARASI : 2014/58-2014/303

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.02.2014 gününde 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı araştırılarak; plan içinde değil ise; belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, en yakın yerleşim alanına mesafesi, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

3)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4)Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan İkisu köyü 117 ada 10 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

5)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11368, Karar No: 2023/3282, Tarih: 15.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11368 E.  ,  2023/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/361 E., 2022/2597 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Birecik 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/192 E., 2021/334 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddi ile kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlendikten kısa süre sonra şiddetli geçimsizlik yaşamaya başladıklarını, bundan dolayı boşanma davası açma zorunda kaldığını ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin Mevlüde isimli kadınla kaçarak evliliğini fiilen bitirdiğini, haksız şekilde müşterek konutu sattığını belirterek, asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuk için 1.000,00 TL tedbir ve iştirak, kadın için 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk, 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini ve müşterek konutu eşinin bilgisi dışında sattığını belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, çocuğun yaşı, ihtiyaçları ve sosyal inceleme raporu dikkate alınarak tarafların ortak çocuğunun velâyetinin belirlendiği, çocuğun ihtiyaçları, tarafların ekonomik durumu, velâyet kendisine verilmeyen tarafın ödeme gücü ile hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak iştirak nafakasının belirlendiği, tarafların ekonomik sosyal durumu, kusur durumu ve kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği değerlendirilerek nafaka ve maddî ve manevî tazminat ödenmesine hükmedildiği gerekçesi ile kadının davasının kabulüne tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, çocuk yararına 400,00 TL tedbir ve iştirak, kadın yararına aylık 700,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, asıl davanın kabulü ve karşı davanın reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince davacı-karşı davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, tanık beyanlarından kadının erkeğe hakaretlerde bulunduğunun ve müşterek konutları satarken kadının bilgisinin olduğunun anlaşıldığını, kadının davasının kabulü için somut delil bulunmadığını, velâyetin çocuğun menfaati gereği babaya verilmesi gerektiğini, kadının çalıştığını, reşit çocuklarında çalışıp hayatlarını idame ettirdiğini, erkeğin borç batağında olduğunu, çalışmadığını, çalışsa dahi yoksulluk nafakasını ödeyemeyeceğini, çocuğun yaşı, eğitimi ve okul çağı, ihtiyaçları ile anne ve babasının sosyo ekonomik durumları dikkate alındığında, tedbir - iştirak nafakasının reddi gerektiğini, kadının davasını ispat edemediğinden maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi gerektiğini, miktarların fazla olduğunu belirterek her iki davaya yönelik temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulü, kadın yararına hükmedilen tazminatlara hükmedilme koşulları oluşup oluşmadığı ile erkeğin boşanma davasının ve tazminat taleplerinin reddinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi,166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri,; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1184, Karar No: 2024/5445, Tarih: 27.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1184 E.  ,  2024/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.12.2022

SAYISI : 2022/2853 E., 2022/1784 K.

SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma, 2313 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 19.12.2022 tarihli temyizin reddine dair kararın isabetli bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Hatay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.06.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a aykırılık ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 2313 sayılı Kanunun 23/5-1 nci cümle ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/3, 53/1, 58/6-7, 63 ve 54/1-4 ncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Hatay 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/3, 52/1-2-3-4, 53/1-2-3, 58/6-7, 63 ve 54 ncü maddeleri gereğince 10 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan ise 2313 sayılı Kanunun 23/5-1 nci cümle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2, 53/1-2-3, 58/6-7, 63 ve 54 ncü maddeleri gereğince 5 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve müsadereye karar verilmiştir.

3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22.11.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, sanık müdafinin temyizi üzerine 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin ise 19.12.2022 tarihinde ayrıca reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; suçun sübutuna, aleyhinde somut delil bulunmadığına,

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; suçun sübutuna, sanığın suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, hint kenevirlerini kişisel kullanım amacıyla ektiğine, eksik incelemeye ve suç vasfının hatalı tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; suçun sübutuna, aleyhinde somut delil bulunmadığına,

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; suçun sübutuna, sanığın suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, hint kenevirlerini kişisel kullanım amacıyla ektiğine, eksik incelemeye ve suç vasfının hatalı tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığa ait evde yapılan arama neticesinde ikametin dam kısmında 75 adet saksıya (42+32) ekili vaziyette 1,50-2 metre arasında değişen boylarda 7 kök, 1-1,50 cm arasında değişen boylarda 26 kök, 40-50 cm arasında değişen boylarda 5 kök ve 30-50 cm arasında değişen boylarda 3 kök, 80-100 cm arasında değişen boylarda 19 kök, 50-80 cm arasında değişen boylarda 17 kök olmak üzere toplamda 77 kök kenevir bitkisi olduğu değerlendirilen bitkiler ele geçirildiği anlaşılmıştır. Aynı evin dam kısmında metal tabak içerisinde net 0,80 gram ağırlığında kubar esrar maddesi, ikametin mutfak kısmında SF-718 capacity ibareli 1 adet hassas terazi, Hyper Bon Draje sakız ibareli sakız kutusu içerisinde net 1,75 gram ağırlığında kubar esrar maddesi, ikametin yatak odasında Aknaz ibareli peynir kutusu içerisinde net 5,6 gram ağırlığında kubar esrar maddesi olmak üzere toplamda 3 paça halinde 8,15 gram ağırlığında kubar esrar maddesi ele geçirilmiştir. Ele geçirilen maddeler üzerinde yapılan kriminal inceleme neticesinde; net 2200 gram ağırlığındaki nemli bitkilerin uyuşturucu maddelerden THC ihtiva eden ve esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitkisine ait olduğunun ve %25 oranında olmak üzere 550 gram esrar elde edilmesine elverişli olduğunun, net 7,9 gram ağırlığındaki bitki parçalarının uyuşturucu maddelerden THC ihtiva eden, esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitkisi parçaları olduğunun ve elde edilebilecek net esrar miktarının %45 oranında olmak üzere 3,555 olduğunun olduğunun, 1 adet hassas terazi üzerinde uyuşturucu maddelerden metamfetamin kalıntısı ile hint keneviri bitkisi kökenli uyuşturucu maddelerin aktif maddesi olan THC kalıntısı maddelerini ihtiva ettiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır. Sanığın savunmalarında ele geçirilen maddelerin kendisine ait olduğunu, hassas terazi ile uyuşturucu madde tartmadıklarını, mutfak işlerinde kullandıklarını, 30 yıldır esrar maddesi kullandığını, kimseye uyuşturucu madde satmadığını, kendi ihtiyacı olan esrarı elde etmek için kenevir ekip yetiştirdiğini beyan ederek üzerine atılı suçları kabul etmediği anlaşılmakla isnat sanığın esrar elde etmek amacıyla hint keneviri ekme ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarını işlediğine ilişkindir.

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Her ne kadar sanık tarafından aşamalardaki savunmalarında suça konu ekili haldeki kenevirleri kendisinin ektiği ve ele geçirilen kubar esrarın ise kendisine ait olduğunu belirttikten sonra atılı suçu (ticaret vasfını) kabul etmemiş ve suça konu kenevirleri kişisel kullanım ihtiyacı için ektiğini ve kubar esrarı da yine kişisel kullanım ihtiyacı için bulundurduğunu savunmuş ise de, mahkememizce de itibar edilen Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, hint kenevirlerinin ticari amaçla ekildiklerine ilişkin başka delil yoksa 20 köke kadar dikili kenevirin kişisel kullanım kapsamında ekildiğinin kabul edildiği, ayrıca ele geçirilen kubar esrarın hangi amaçla bulundurulduğunun ve sanığın kastının belirlenmesi bakımından kurutulmaya bırakılmış veya kurutulmuş kenevir bitkileri ile ekili haldeki köklü kenevirleri olgunlaştığında bu kenevirlerden elde edilebilecek esrar miktarının birlikte değerlendirilmesinin gerektiği, bu kapsamda ekili halde ele geçirilen köklü kenevir bitkilerinin 20 kökün üzerinde (77 kök) olması, kubar esrar maddesinin miktarı ve ayrı ayrı yerlerde üç parça halinde ele geçirilmiş olması, mutfak işlerinde kullanıldığı iddia edilen hassas terazi üzerinde uyuşturucu metamfetamin ve THC kalıntıları bulunduğunun tespit edilmesi, esrar kullanan bir kimsenin içeceği esrarı tartarak kullanmasının hayatın olağan akışına aykırı olması, aynı terazi üzerinde THC'nin yanı sıra metamfetamin kalıntısının da tespit edilmesi, bu yönüyle söz konusu hassas terazinin uyuşturucu madde tartımında kullanıldığı kanaatine varılması, başka gerekçe ile de olasa sanığın terazi ile uyuşturtucu madde tarttığını da ikrar etmesi dikkate alındığında sanığın suç vasfına yönelik inkara yönelik savunmalarının suçtan ve cezadan kurtulmaya yahut daha az ceza almaya yönelik olduğu ve itibar edilemeyeceği ve sanığın ele geçirilen THC ihtiva eden, net 7,9 gram ağırlığındaki bitki parçalarını ticaret amacıyla bulundurduğu ve eylemlerinin uyuşturucu madde ticareti suçuna vücut verdiği anlaşılmıştır.

Yine yapılan aramada sanığın konutunun eklentisi mahiyetindeki dam kısmında 75 adet saksıya (42+32) ekili vaziyette toplam 77 kök kenevir bitkisi ele geçirilmiş olup sanığın savunmasının aksine 77 kök hint kenevirini münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etme amacıyla ektiğinin kabulünün mümkün olmadığı, eylemlerinin ayrıca 2313 sayılı kanunun 23/5-1.cümlesindeki esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi suçuna da vücut verdiği kanaatine varılmıştır.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada öne sürülen ve re'sen dikkate alınan esasa ilişkin tüm delillerin hukuka uygun yöntemler ile toplandığı, iddia ve savunma ile birlikte toplanan delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, vicdani kanının dosyadaki belgeler ile toplanan delillere uyumlu olarak kesin delillere dayandırıldığı, suça konu eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, suça konu eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uygun olduğu, verilen cezanın kanuni bağlamda uygulandığı değerlendirilmiş olup istinaf başvurusunda bulunan sanığın ve sanık müdafinin ileri sürdüğü istinaf nedenleri yerinde görülmemiş, hükmün yargılama giderleri bakımından düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında, sanık hakkında 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan red kararının temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşıldığından Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 19.12.2022 tarihli temyizin reddine dair kararın isabetli bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hüküm yönünden;

1.Sanığın oluşa uygun düşmeyen savunmaları, arama tutanakları, ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden;