muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2738, Karar No: 2021/2100, Tarih: 08.12.2021

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, sözleşme tarihine göre uygulanması gereken 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taşınmaz mülkiyetinin devri taahhüdünü içerdiğinden resmi yazılı şekle tabi olsa da, inşaatın ikmâl edilmesi ve edimlerin önemli ölçüde ifası nedeniyle sözleşmenin geçersizliğinin ileri sürülmesi hakkın kötüye kullanılması olup iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacağından (Örnek: Yargıtay 15. HD. 22.06.2006T. 2006/3112E. 2006/3819K.) sözleşmenin geçersizliği iddia veya savunmasına değer verilmeyerek, uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekecektir.

Dava, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 162 (TBK 183). maddesi uyarınca temlik alınması nedeniyle kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri, taraflarına karşılıklı haklar ve borçlar yükler. Öncelikle üzerine inşaat yapılacak arsayı yükleniciye teslim etmesi gereken arsa sahipleri, yüklenicinin karşı edimini yerine getirmesinden sonra yükleniciye sözleşmeye uygun arsa veya kurulmuşsa kat irtifak tapusunu devretmekle yükümlüdür. Yüklenicinin temel borcu ise eseri (binayı) meydana getirmektir. Binanın inşaasından maksat, yapının sözleşmeye, fen kurallarına ve amacına uygun imal edilmesidir. Yüklenici bu nitelikleri taşıyan bir bina meydana getirmişse, sözleşmede aksine hüküm bulunmayan hallerde yapının arsa sahibine tesliminde, sözleşmede ayrık hüküm varsa tesliminden önce ve ancak sözleşme koşullarına uygun oranda arsa payı veya bağımsız bölümün tescilini isteyebilir. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin tarafı olan yüklenici, yukarıda sayılan edimleri yerine getirdiğinde, arsa sahibine karşı kazandığı kişisel hakları arsa sahibinin onayı gerekmeksizin üçüncü kişilere temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de bu hakları yüklenicinin halefi olarak arsa sahibine karşı ileri sürme olanağına sahiptir.

Yükleniciden temellük edilen kişisel hakkın dava edilerek arsa sahibine karşı ileri sürülmesi halinde mahkemece, tüm bu yönler üzerinde durulmalı, yüklenici üçüncü kişi davacıya ancak hak kazandığını devir ve temlik edebileceğinden bu husus açıkça saptanmalıdır. Bütün bu araştırmalar sonunda eserin (binanın) arsa sahibinin reddedemeyeceği bir seviyeye getirildiği; ancak, yüklenicinin arsa sahibine gerek eksik ve ayıplı işlerden, gerekse sözleşme veya kanundan kaynaklanan nedenlerden dolayı borçlu bulunduğu ortaya çıkarsa yüklenicinin halefi olarak davacıya bunları yerine getirmek üzere uygun süre tanınmalı, ya da olanaklı bulunursa karşılıkları para olarak depo ettirilerek, depo edilecek tutar arsa sahibine ödenmek üzere (birlikte ifa kuralı) kişisel hakların sonuçlarını meydana getirdiği düşünülüp istem kabul edilerek tescil hükmü kurulmalıdır.

Mahkemece yapılan keşif sonucunda inşaat mühendisi bilirkişiden alınan 05.10.2010 günlü rapor ve 12.07.2012 günlü ek raporda; binanın bitmiş olup, bağımsız bölümlerde ikamet edildiği, davaya konu taşınmazın vergi kayıtlarına ilişkin 22.01.2009 tarihli yazıda, yapı ruhsatının bulunduğu ancak yapı kullanma izni bulunmadığından “kaçak yapı” konumunda olduğu ve arsa olarak ödenmeyen vergi borçlarının bulunduğu belirtilmiş, ne var ki mahkemece inşaatın yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığı hususu araştırılmamıştır. İnşaatın yasal hale getirilip getirilemeyeceğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.Bu durumda mahkemece, mevcut inşaatın yasal hale getirilip getirilemeyeceğinin araştırılması; yasal hale getirilebilecek durumdaysa bunun için gerekli iş ve işlemlerin ilgili belediyeden sorularak bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi; alınacak cevaba göre inşaatın yasal hale getirilmesi için gereken tüm masraflar ve oturma ruhsatı alınması için gerekli masrafların tespit edilmesi, tespit edilen bedelin depo edilmesi için davacıya uygun süre verilmesi, depo ettiği takdirde arsa payı oranında davacı adına tescile karar verilmesi; aksi halde davanın reddedilmesi gerekir. Noksan inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 08.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1670, Karar No: 2021/1381, Tarih: 16.02.2021

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2020/1670 E.  ,  2021/1381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait depoyu kiralayan dava dışı şirketin davalı nezdinde işyeri sigorta poliçesi düzenlettiğini, bu işyerinde oluşan dahili su basması nedeniyle sigortalısına ödeme yaptığını iddia ederek ihtarname gönderen davalıya müvekkilince 5.838,00 TL'nin 13.01.2012 tarihinde ödendiğini, davacının davalıya ödeme yaptıktan sonra yaptığı araştırmada, su basma olayının davalı sigortalısının muslukları açık bırakmasından kaynaklandığını öğrendiğini, davacının kiracısının hatası sonucu oluşan zarardan bir sorumluluğu olmadığı halde icra korkusu nedeniyle ödeme yaptığını, bu durumda davalının rücuen tahsilat yapmasının haksız olduğunu belirterek, davacının ödediği 5.838,00 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, davanın kabulü ile 5.838,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp değerlendirilen delillere, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 290,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12235, Karar No: 2015/11365, Tarih: 14.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/12235 E.  ,  2015/11365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2012/646-2013/535

Davacı H.. C.. vekili Avukat Perihan tarafından, davalılar S.. Ş.. ve diğerleri aleyhine 10/10/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat ile davalı S.. Ş.. ile ilgili davanın reddine, diğer davalılar yönünden manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 20/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi P. Gazetesi - D. Gazetecilik A.Ş, M. Gazetecilik ve Yayıncılık A.Ş, A.. O.. ve B. Gazeteciler Yayıncılık A.Ş. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne her bir davalı aleyhine hüküm altına alınan tazminat miktarına göre duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat istemi ile davalı Şeçil Şengelir yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı S.. Ş.. dışındaki davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, hiç bir suça karışmadığı halde polis tarafından gözaltına alındığını, daha sonra hakkında takipsizlik kararı verildiğini, P. Gazetesi'nin 12/10/2011 tarihli nüshasında "V." başlıklı, aynı tarihli V. Gzetesi'nde "Ş." başlıklı, 12/10/2011 tarihli M.Gazetesi'nde "Ölenin yakınlarını 120 bin TL dolandırmışlar." başlıklı haberler yapılarak resminin yayınlandığını, sözkonusu haberlerin aynı gazetelerin internet sitelerinde de yayınlandığını, bu haberler nedeniyle çalıştığı iş yerinden ayrılmak zorunda kaldığını, kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek uğramış olduğu maddi ve manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalılar, haberin yayınlandığı tarihte görünür gerçeğe uygun olduğunu, dava konusu haberin yayınlanmasında kamu yararının bulunduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, hakkında dava açılmamasına rağmen polisler tarafından davacının gözaltına alınırken çekilen resimlerinin yayınlandığı, davacının dolandırıcı çetesinin bir üyesi gibi gösterilmek suretiyle haber yapılarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle manevi tazminat istemi kısmen kabul edilmiştir.

Mahkemece, hakkında dava açılmamasına rağmen polisler tarafından davacının gözaltına alınırken çekilen resimlerinin yayınlandığı, davacının dolandırıcı çetesinin bir üyesi gibi gösterilmek suretiyle haber yapılarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle manevi tazminat istemi kısmen kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur.

Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; Antalya İl Emniyet Müdürlüğü tarafından gerek yazılı ve görsel, gerek internet üzerinden ölen şahısları tespit edip onların yakınlarıyla irtibata geçerek, kendilerini avukat olarak tanıtıp ölen şahısların araç parçaları, zirai tarım malzemeleri vs. alımı nedeniyle bulunan borcunu ödemediğini, firmaların icra takibi için dosyaları kendi bürolarına teslim ettiklerini, haciz ve takip işlemlerini başlatılmasını istediklerini, icra işlemleri başlamadan borçların ödenmesi halinde ekstra vekalet ücreti istenmeyeceğini belirterek ölen kişilerin yakınlarını ikna ederek verdikleri banka hesaplarına havale yaptırmak suretiyle ölen kişilerin yakınlarını dolandıran bir çete ile ilgili yürütülen soruşturmada Cumhuriyet Savcılığınca alınan teknik takip ve fiziki inceleme kararı uyarınca davacının isminin de teknik takibe takılması nedeniyle düzenlenen operasyonda, davacının çetenin diğer elemanları ile birlikte gözaltına alındığı, gözaltına alınma sırasında çekilen fotoğrafına yer verilerek konu ile ilgili haberlerin yapıldığı, daha sonra davacının olayla ilgisinin bulunmaması üzerine serbest bırakılarak hakkında takikipsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu haberlerde soruşturma konusu hakkında çeşitli bilgiler okuyucu ile paylaşılmış ve bu kapsamda davacının gözaltına alındığı bilgisine yer verilmiştir. Haber yayınlandığı tarih itibariyle görünür gerçeğe uygun olup, haberde kullanılan ifaderlerle özle biçim arasındaki denge bozulmuş değildir. Hukuka aykırılık içermeyen davaya konu haberler nedeniyle davacının kişilik haklarının zarar gördüğünden söz edilemez. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6378, Karar No: 2015/6395, Tarih: 30.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/6378 E.  ,  2015/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARASU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2015

NUMARASI : 2014/590-2015/35

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava kıyı kanunundan kaynaklanan tapu iptal ve terkin istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7977, Karar No: 2017/4853, Tarih: 06.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/7977 E.  ,  2017/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu somut olayda; 10.12.2009 tarihli tahsis talebinin, çalışma gücünün %60’ını kaybetmediğinden bahisle reddedildiği, itiraz üzerine ...Yüksek Sağlık Kurulu tarafından da davacının çalıma gücünün %60 oranında kaybetmediğinin belirtildiği, yargılama safhasında en son Adli Tıp Genel Kurulu’ndan alınan raporda, Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri ve Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde maluliyetin bulunmadığı, %83,68 oranında engelli olduğu belirtilmiş, Mahkemece, davacının malul sayılamayacağından bahisle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği ise 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği anlaşılmakla, her ne kadar en son Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmiş ise de, söz konusu raporda Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği dikkate alınmadığından, Mahkemece, Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde davacının maluliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan varsa maluliyet başlangıcı da belirtilmek üzere rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2541, Karar No: 2018/1248, Tarih: 21.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2541 E.  ,  2018/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının ...Evleri ... Sitesi, D blokta 3 nolu dairenin maliki olduğunu, sitenin otopark alanlarının açık ve anlaşılır şekilde mimari projesinde gösterildiğini, buna rağmen site sakinlerinin projedeki kurallara uygun hareket etmediklerini, konut olan alanlara gelişigüzel araç park edildiğini, müvekkilinin penceresinin hemen önü ve bitişiğinin otopark alanı olmadığı halde bu alanın sağlıklı yaşam ve mülkiyet hakkını engelleyecek ve rahatsızlık yaratacak biçimde usule ve kanuna aykırı olarak "otopark" olarak kullanılmasının önlenmesi, otopark sorunun sitenin mimari projesine uygun olarak düzeltilmesi ve site sakinlerinin projede gösterilen otopark alanlarına araçlarını park etmelerinin sağlanması için gereken kararın verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; anataşınmazın mimari projesinde "otopark" yeri olarak ayrılmış bölümün zemininin bir kısmının betonla tesviye edildiği, bir kısmının ise yeşil alan olarak kullanıldığı, bu kullanımın projesine aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, projesinde otopark olarak gösterilmesine rağmen site sakinlerince yeşil alan olarak kullanılan kısmın beton dökülerek mimari projesinde gösterildiği şekilde otopark alanı olarak düzenlenmesine, site sakinlerinin mimari projede gösterilen otopark alanına araçlarını park etmelerine, davacının evinin önüne çizilen otopark çizgilerinin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırılığın eski hale getirilmesi ve muarazanın giderilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece; anataşınmazın mimari projesinde belirlenen ortak alanlarının ve otoparkının, projesine ve yönetim planına uygun olarak kullanılması yönünde hüküm kurulduğuna göre sair temyiz itirazları yerinde değildir, ancak mahkemece, mimari projesi doğrultusunda anataşınmazın otopark alanının düzenlenmesine, site sakinlerinin projede gösterilen otopark alanına araçlarını park etmelerine, davacının evinin önüne çizilen otopark çizgilerinin kaldırılmasına yönelik kurulan hükme dair karar gereğinin yerine getirilmesi için 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi gereğince uygun bir süre verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2. bendinin sonuna "davalı yönetime, karar gereğinin yerine getirilmesi için 30 gün süre verilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/02/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4761, Karar No: 2008/7715, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/4761 E.  ,  2008/7715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel arazi kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Beldesi, ... Mahallesi 222 ada 29 parsel sayılı 1126.31 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., davalı gerçek kişiye karşı açtığı davada, çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Beldesi, ... Mahallesinde 5304 Sayılı Yasayla değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman sınırları belirlenerek kısmi ilana çıkarıldığını, ardından da genel askı ilanının yapıldığını, kısmi ilan sırasında aslen orman olan ancak orman sınırlandırması sırasında orman sınırları dışında bırakılan taşınmazlara yönelik olarak malikleri belirlenmediği için davalı hısım gösterilmeksizin dava açıldığını, genel askı ilanı incelendiğinde orman sınırlandırılması sırasında orman sınırları dışında bırakılan ve dava konusu olan 222 ada 29 nolu parselin davalı olduğu bildirilerek ve ... hanesi boş bırakılarak sınırlandırılması ve Kadastro Mahkemesine devir edilmesi gerekirken 3. kişi adına tespit edildiğini; taşınmazın resmi belgelerin uygulanması neticesinde orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle 19.06.2006 tarihinde dava açmıştır. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Kasabası, ... Mahallesinde genel arazi kadastro çalışmalarının 25.05.2006-26.06.2006 tarihleri arasında; 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırmasına ilişkin tutanaklarında 06.03.2006-06.04.2006 tarihleri arasında 30 gün süre ile ilana çıkarılacağı anlaşılmaktadır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, genel arazi kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan ve 06.03.2006-06.04.2006 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu bulunmaktadır.