muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7865, Karar No: 2014/7405, Tarih: 09.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7865 E.  ,  2014/7405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2009/336-2012/458

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı Y.. B.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda davacıların desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek toplam 35.318,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve toplam 102.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile toplam 35.318,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve toplam 38.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi maddi tazminattan sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı Y.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabestsizlik bulunmamasına göre davalı Y.. B.. vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalılar aracın sürücüsü ve trafik sigortacısıdır. Zarardan 818 sayılı B.K'nın 141. maddesine göre müteselsilen sorumludurlar. Dava dilekçesinde davalıların müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi talep edildiği halde, kararda davalıların müteselsil sorumlu oldukları belirtilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Dava konusu olayda, olayın meydana geldiği tarih, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için adalete uygun düşmemektedir. Bu nedenlerle manevi tazminata ilişkin hükmün davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Ayrıca, haksız eylemin meydana geldiği tarih haksız eylemi gerçekleştiren yönünden temerrüt tarihidir. Manevi tazminata faiz uygulanması talep edildiği halde faize hükmedilmemesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Y.. B.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.919,55 TL kalan harcın temyiz eden davalı Y.. B..'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 9.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27194, Karar No: 2015/193, Tarih: 12.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/27194 E.  ,  2015/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamuya yararlı işte çalıştırma tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde Temizlik sektöründe kamuya yaralı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesi şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları  bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan  hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince sanık hakkındaki (1) numaralı hükmün 4 paragrafında bulunan  ''temizlik sektöründe" ibaresi hükümden çıkarılmasına ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11881, Karar No: 2010/6084, Tarih: 01.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/11881 E.  ,  2010/6084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; dava konusu yerin memleket haritasında ormansız açık alan, amenajman haritasında OT rumuzu ile gösterilen açıklık ormansız alan olup batısının %70-80 eğimde, erozyon tehlikesi mevcut konum itibariyle su ve toprak muhafaza karekteri taşıdığı, orman toprağı olduğu güneyi, batısı, kuzeyi meşe çalılıkları ile çevrili bulunduğu ormanla bir ilişkisinin olmadığı, mera ile ilişkisinin tesbiti takdiri mahkemesinindir şeklinde çelişkili mutalası karşısında yeniden uzman bilirkişiler heyeti marifetiyle keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak memleket, amenejman haritası, hava fotoğrafıda tatbik edilip yerin fiziki durumuda dikkate alınıp vasfının tayini gerekeceği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35435, Karar No: 2016/18785, Tarih: 31.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/35435 E.  ,  2016/18785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı firmanın çalışanı olarak Kurtköy Biltek Kolejinde 14/11/2014-28/08/2015 tarihleri arasında temizlik şefi olarak çalıştığını, iş akdinin haber verilmeksizin 28/08/2015 tarihde sebep gösterilmeksizin, savunma alınmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine, işsiz kalınan süreye ilişkin 4 aylık brüt ücrete, işe iade kararında uymama durumunda 8 aylık ücret tutarında tazminata hükmedilmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı iş yerinde 8 çalışanın olduğunu, bu nedenle dava şartı yokluğunu, davacının iş akdinin geçerli nedenlere dayalı olarak, davacının da kabulü ile karşılıklı olarak feshedildiğini, davacının 14/11/2014-28/08/2015 tarihleri arasında müvekkili şirket nezdinde temizlik şefi olarak çalıştığını, davacının işyerinde rahat davranışlar gösterdiğini, işyerinin genel ilke ve kurallarına aykırı davranmaya başladığını, işyeri yetkilileriyle iletişim bozukluğu yaşandığını, davacının gelişigüzel davranışlarından iş tecrübesizliği olduğunun anlaşıldığını, davacının sorumluluk sıfatı alamayacağı kanaatine varıldığını, bu nedenle davacıyla yapılan görüşmede durumun kendisine anlatıldığını davacının durumu kabul ettiğini ve iş akdi tarafların karşılıklı anlaşması yoluyla (ikaleyle) sona erdirildiğini, davacı tarafından imzalı ibranameden de anlaşılacağı üzere davacıya iş akdinin feshedildiğini yazılı olarak bildirdiklerini davacının bundan haberdar olduğunu, 21/09/2015 tarihinde alacaklarını ve ihbar tazminatını alarak müvekkili şirketi ibra ettiğini, davacının 16/09/2015 tarihinde iş bu davayı açtığını ancak 21/09/2015 tarihinde ise müvekkilini ibra ettiğini belirterek davanın reddini yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davacı taraftan tahsilini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, çalışan sayısının 30’dan az olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

D) Temyiz:

Kararı davacı yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/2 maddesine göre, İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Yine aynı kanunun 18/4 maddesi uyarınca, işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. Keza 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 60/2 maddesi uyarınca bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu iş kolundan sayılır.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde belirli-belirsiz süreli, tam- kısmi süreli, daimi-mevsimlik iş sözleşmesi ile çalışanlar arasında bir ayırım yapılamaz. Fesih bildirimin yapıldığı tarihte 30 işçi sayısının tespitinde göz önünde bulundurulacak işçinin iş sözleşmesinin devam etmekte olması yeterli olup, ayrıca fiilen çalışıyor olması gerekmemektedir. Ancak hastalık, iş kazası, gebelik yada normal izin ve benzeri nedenlerle ayrılan işçi yerine bu süre için ikame işçi temin edilmiş ise, 30 işçi sayısında ikame edilen işçi dikkate alınmayacaktır. Konumu itibarıyla güvence kap­samı içerisinde olmayan işveren vekillerinin ve yardımcılarının da işyerinde çalışan işçi sayısının belirlenmesinde dikkate alınması gerekir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (24.03.2008 gün ve 2007/27699 Esas, 2008/6006 Karar sayılı ilamımız).

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; mahkemece verilen kısa kararda, davanın reddine karar verilmişken, gerekçeli kararda “davacının davranışlarına yönelik olarak iş akdinin feshedildiği bu hali ile davacının davranışlarına yönelik olarak herhangi bir savunma alınıp alınmadığının belli olmadığı, işten çıkış kodununda 04 olduğu (iş veren tarafından sebep bildirilmeksizin iş akdinin sona erdirilmesi), tüm cevap dilekçesi birlikte değerlendirildiğinde genel manada davacının iş akdinin fesih nedeni davacının davranışlarına yönelik olduğu anlaşılmış, her ne kadar davacıya dava tarihinden sonra ibraname imzalatılmışsa da ibranamenin metni incelendiğinde metinde yukarıda gösterildiği şekilde işten ayrıldığını davacı belirtmiş, ibranamenin yukarısındaki metinde de davacının işten ayrılış şeklinin çıkarma olarak işaretlendiği, ayrıca cevap dilekçesinde her ne kadar ikaleden bahsedilmişse de dosya içerisinde ikaleye yönelik herhangi bir metin yada beyan olmadığı davacıya yapılan ödemelerin incelenmesinde ise davacının ikale yapma gibi bir teklifi olmadığı, teklifin kimden geldiğininde belli olmadığı söz konusu ibranamede yapılan ödemelere bakıldığında davacı adına makul yararın da bulunmadığı görülmekle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, çalışan sayısının gerekçeli karar yazılırken yapılan incelemede 30 dan fazla olduğu, verilen kararın sehven verildiği“ belirtilmiştir.

Mahkemeninde gerekçeli kararında kabul ettiği üzere davalı iş yerine ait SGK dönem bordrolarının incelenmesinde, davalı şirketin davacının çalıştığı iş yeri dışında faal iş yerlerinin bulunduğu, bu iş yerlerinde çalışan işçi sayısının 30’un üzerinde olduğu anlaşılmıştır. Davanın reddi kararı bu nedenle hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 210.40 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 31.10.2016 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13730, Karar No: 2015/9545, Tarih: 09.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/13730 E.  ,  2015/9545 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2014/13730

KARAR NO : 2015/9545

T.C.

YARGITAY

6. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2014/13730

KARAR NO : 2015/9545 Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2014

NUMARASI : 2014/263-2014/789

DAVACI :

DAVALI :

DAVA TÜRÜ : Ödenen kira bedelinin tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ödenen kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ödenmiş olan kira bedelleri toplamının tesbiti istemine ilişkindir:mahkemece davanın kısmen kabulü kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK 400 /1 maddesine göre "taraflardan her biri, görülmekte olan bir davada henüz inceleme sırası gelmemiş yahut ileride açacağı davada ileri süreceği bir vakıanın tespiti amacıyla keşif yapılması, bilirkişi incelemesi yaptırılması, ya da tanık ifadelelerinin alınması gibi işlemlerin yapılmasını talep edebilir. Delil tespiti istenebilmesi için hukuki varlığın yararı gerekir. Kanunda açıkça öngörüle haller dışında, delilin hemen tespit edilmemesi halinde kaybolacağı yahut ileri sürülmesinin önemli ölçüde zorlaşacağı ihtimal dahilinde bulunuyorsa hukuki yararı var sayılır” hükmüne yer verilmiştir. Davacı dava dilekçesinde davalı tarafından şirketten tahsil edilen toplam tutarın 61.460 TL olduğunu gerek davacı müvekkil şirket aleyhine gerekse yetkilisi M. Ö.'in Eşi S. S. Ö aleyhine karşı açılmış/açılacak olan davalarda haklılığımızı ıspat açısından davalıya ödenen kira bedellerinin tesbitini istemiştir. Davacının talebi HMK. 400 madde kapsamında delil tespiti niteliğindedir. Ödemeler bankaya ve İcra dosyasına makbuz karşılığında ödendiğinden bu kayıtların kayıp olması ve daha sonra tespitinin zorlaşacağı anlamına gelmez. O nedenle talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş ise de temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Bu nedenle hükmün yukarda açıklanan nedenle ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10042, Karar No: 2017/4175, Tarih: 05.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/10042 E.  ,  2017/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 236 ada 117 parsel sayılı ....384,56 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın taraf sıfatı yokluğundan 6100 sayılı HMK'nın 115/.... maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı ...'ın (...) 06.....2011 tarihinde dava açılmadan önce öldüğü halde davacının kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın ölü kişiye karşı dava açtığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme dosya kapsamına ve yasaya uygun düşmemektedir. 6100 sayılı HMK'nın 124/... maddesi gereğince; “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir.” Somut olayda, çekişmeli 236 ada 117 parsel sayılı taşınmazın tapu malikinin ... ... olduğu ve tapu kaydında ölü olduğuna dair bir şerh de bulunmadığına göre, davacı Hazinenin, davalı olarak ...'ı (...) göstermiş olması kabul edilebilir yanılgı olarak değerlendirilerek, mirasçılarını davaya dahil etmek üzere davacı tarafa süre verilmesi gerekirken, ölü kişiye karşı dava açıldığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 05.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24370, Karar No: 2014/16782, Tarih: 16.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24370 E.  ,  2014/16782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ''2006, 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek'' suçlarından verilen hükümlere yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı, artırıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, erteleme ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeme gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan verilen hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;

Gerekçeli karar başlığında eksik yazılan suç tarihinin en son 2005 yılı Nisan ayında KDV beyannamesi verilmesi nedeniyle 30.04.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen " 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek '' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7, Karar No: 2023/7252, Tarih: 14.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7 E.  ,  2023/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2071 Esas, 2022/2467 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/394 Esas, 2020/189 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Manisa ili, Turgutlu ilçesi, 11. ... Mahallesi, 63 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kapitalizasyon oranının çok yüksek belirlendiğini, objektif değer artışının uygulanmadığını, bedel tespitinin haksız ve hukuka aykırı olarak belirlendiğini, sulu tarım arazilerinin içerisinde sondaj ve derin su kuyusu, elektrik bulunduğunu, bir bütünlük söz konusu olduğunu, bu nedenle objektif değer artışı uygulanması gerektiğini, dava konusu taşınmazın 150-200 metre yakınında doğalgaz hattı, elektrik hatları ayrıca taşınmaza çok yakın apartman daireleri bulunduğunu, taşınmazın tapuda arazi vasfında gözükse de aslında arsa vasfında kabul edilmesi ve hesaplamaların buna göre yapılması gerektiğini, bu nedenle taşınmazın değerinin çok düşük belirlendiğini, delillerin toplanarak ve mahallinde keşif yapılarak gerçek değerlerinin tespiti ile yargılama gideri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar