muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23998, Karar No: 2013/20444, Tarih: 01.10.2013

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla İş Kanununun 2 nci maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka İş Kanununun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Yasa ile İş Kanununun 2 nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, İş Kanununun 5 inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur.

İş Kanununun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 15.5.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5763 sayılı Yasanın 1 inci maddesiyle değiştirilmiş ve alt işverenin işyerini bildirim yükümü getirilmiştir. Alt işveren bu bildirimi asıl işverenle aralarında düzenlenmiş olan yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte yapmak durumundadır. Alt işverenlik sözleşmesi ilgili bölge müdürlüğü ile gerektiğinde iş müfettişleri tarafından incelenecek ve kurumca re’sen muvazaa araştırması yapılabilecektir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisi ve muvazaa konuları, 5763 sayılı Yasayla iş kanununda yapılan değişiklikler ve buna bağlı olarak çıkarılan Alt İşveren Yönetmeliğinin ardından farklı bir anlam kazanmıştır. Yönetmelikte “yazılı alt işverenlik sözleşmesi”nden söz edilmiş ve çeşitli tanımlara yer verilmiştir.

Alt İşveren Yönetmeliğinde;

1)İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2)Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3)Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

4)Kamusal yükümlülüklerden kaçınmak veya işçilerin iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi yahut çalışma mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik işlemleri, ihtiva eden sözleşmeler muvazaalı olarak açıklanmıştır.

3)Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

4)Kamusal yükümlülüklerden kaçınmak veya işçilerin iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi yahut çalışma mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik işlemleri, ihtiva eden sözleşmeler muvazaalı olarak açıklanmıştır.

Dosya içeriğine göre davacının davalı ...Ş’ye ait işyerinde 08.06.1998 tarihinde çalışmaya başladığı, 31.12.2010 bu işyerinden çıkışı yapılarak 04.01.2010 tarihinde davalı Gate Elektronik San. ve Tic. A.Ş. işyerinde çalışmaya başladığı, iş sözleşmesinin davalı Gate Elektronik San. ve Tic. A.Ş. tarafından 10.11.2010 tarihli fesih bildirimi ile verimsizlik nedeniyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece mütalaasına başvurulan bilirkişinin düzenlediği rapora itibarla hüküm kurulmuş ise de dosyada bulunan 08.04.2013 tarihli raporda davalı şirketler arasında İş kanununun 2/6-7. maddesi anlamında alt işverenlik ilişkisi kurulmadığı, davalı Gate Elektronik San. ve Tic. A.Ş.’nin diğer davalı şirketin işçilerinin ücret bordrolarını ve sigortalarını düzenleyen aracı şirket olduğu, davacının davalı ...Ş’ye ait işyerinde çalıştığı ve söz konusu şirketin işçisi olduğu, davalı Gate Elektronik San. ve Tic. A.Ş.’nin davacının işvereni olmadığından adı geçen davalı şirket hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddedilmesi gerektiğine dair görüş bildirilmiştir.

Mahkemece davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddia edilmesine rağmen bu yönde araştırma yapılmamıştır. Öncelikle dosyaya sunulan protokoller ev davalılar arasındaki hukuki ilişkiyi belirlemeye elverişli tüm belgeler getirtilerek işyerinde konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişilerle davacının fiilen çalıştığı işyerinde keşif yapılarak davalı şirketler arasındaki hukuki ilişki belirlenmeli, alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olup olmadığı yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma yapılarak tarafların husumet ve muvazaa itirazları açıklığa kavuşturulduktan sonra sonucuna göre karar verilmelidir.

2- Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit

2- Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit

görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır HMK’nun 297. maddesine aykırı olacak şekilde karar yerinde çekişmeli olan hususların tartışılmadan bilirkişi raporuna atıfla yetinilmesi de hatalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13317, Karar No: 2013/19691, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/13317 E.  ,  2013/19691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanığın katılana olan borcu nedeniyle arsa vasıflı taşınmazının cebri icra yoluyla ihaleye çıkarıldığı, ihaleyi alacağına mahsuben katılanın kazandığı ancak taşınmazın devir ve tescili sürecinin sanığın açtığı ihalenin feshi davası nedeniyle uzadığı, bu dönemde taşınmazın devri öncesi sanığın arsa üzerinde bulunan motelin içerisindeki eşyaya zarar verdiği iddia olunan olayda, sanığın beyanında katılana suça konu binanın projesinde tadilat değişikliği yapıp binayı dört daireye çevirip satıp parasını ödemeyi teklif ettiğini, katılanın da bu teklifini kabul ettiğini, bunun üzerine proje değişikliği yaptırıp tadilat yaptığını belirttiği, alınan bilirkişi raporunda sanığın dava konusu binada yaptığı değişikliklerin tadilat projesine uygun olarak yapıldığının belirtildiği; bu hususlar gözetilerek mahkemece, sanık tarafından tadilat projesinin hazırlatılması, bilirkişi raporundan tespit edildiği üzere bu projeye uygun olarak tadilat işlemlerine başlanarak yıkım ve yapım işlemlerine devam edilmesi ve proje ile birlikte bu işlemler için de sanık tarafından masraf yapılması ve amaçsız zarar vermeye yönelik gelişigüzel bir tahribatın tespit edilmemesi ve sanığın katılanın da onayı ile tadilat işlemlerini yaptığına dair savunmasının aksinin ispat edilememesi ve savunmanın bilirkişi raporu ile de doğrulanması gerekçeleri ile sanığın beraatına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6355, Karar No: 2015/6410, Tarih: 30.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/6355 E.  ,  2015/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARASU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2015

NUMARASI : 2014/576-2015/61

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava kıyı kanunundan kaynaklanan tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15509, Karar No: 2016/5502, Tarih: 02.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15509 E.  ,  2016/5502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 151/1, 52 maddeleri uyarınca 3.600 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, arazisine hayvanlarına yedirmek amacıyla sorgum sudan otu ektiği, suç tarihinde, arazisinde, küçükbaş hayvanlarını otlatan daha önceden uyarıda bulunduğu sanık ...'i gördüğü, sanığın bu şekilde katılanın arazisine 3.500 TL'lik zarar verdiği tespit edildiğinden, mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8248, Karar No: 2019/21602, Tarih: 27.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8248 E.  ,  2019/21602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.06.2012 tarihinden itibaren davalı ... Güv. Kor. Eğt. Sis. ve Hizm. Ltd. Şti.nin işçisi olarak ... Teknokent A.Ş. işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Güvenlik Koruma Eğitim Sistemleri ve Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı şirketin usule uygun bir şekilde yargılamaya davet edilip edilmediği noktasındadır.Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yasalarda aksine düzenleme bulunmadıkça mahkeme kararlarının taraflara tebliği gerekir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerinde verilen kararlara karşı temyiz süresi tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gündür. Mahkemece karar yüze karşı tefhim edilmiş ise, tefhim edilen kısa kararın 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 383 ve devamı maddelerinde belirtilen şartları taşıması gerekir. Aksi takdirde usulüne uygun tefhimden söz edilemez. Bu durumda temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir.Somut olayda, davalı ... Güvenlik Koruma Eğitim Sistemleri ve Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.'nin adresi dava dilekçesinde ... Mah. ... Cad. ... olarak bildirilmiş ve bu adrese çıkarılan dava dilekçesine ait tebligat muhatabın adresten taşındığı şerh düşülerek bila tebliğ iade edilmiştir. Davacı vekili duruşmada alınan beyanında davalı ...Güvenlik Şirketine karşı açtıkları davayı atiye bıraktıklarını beyan etmiş, mahkemece de aynı duruşmada davalı ... Güvenlik Şirketi hakkında açılan davanın atiye bırakılmasına karar verilmiştir. Yargılama aşamasında davalı ...Güvenlik Şirketine başkaca bir tebligat gönderilmemiştir. Gerekçeli kararda ise davalı ... Güvenlik Şirketinin dava konusu alacaklardan diğer davalı ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasına karar verilmiştir. Gerekçeli kararı içeren tebligatın önce dava dilekçesinde belirtilen adrese tebliğe çıkarıldığı, bu tebligatın bila tebliğ iade edildiği, sonrasında ise ticaret sicili gazetesinden tespit edilen adresine tebliğ edildiği görülmüştür.Öncelikle, davalı ... Güvenlik Şirketi davadan haberdar edilmemiş, taraf teşkili sağlanmadan yargılama yapılmış, davalı kendisine karşı dava açıldığını, karar verildikten sonra öğrenmiştir. Yargılama, davalının yokluğunda yapılıp, sonuçlandırıldığından davalı yargılamaya katılamamış, kendisini savunamamış, delillerini sunamamış, karşı tarafın iddialarına cevap verememiş, davalının hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilmiştir.

Mahkemece, davalı tarafın yargılamaya katılımı sağlanmalıdır. Davalı yargılamaya katılarak, savunma hakkını kullanabilmeli, davacının iddialarına karşı cevap verebilmeli, yargılama aşamasında yapılan iş ve işlemlere karşı beyanlarını ve itirazlarını sunabilmelidir. Hukuka uygun ve adil yargılama bunu gerektirir. Taraf teşkili sağlanmadan davalının yokluğunda yapılıp, sonuçlandırılan bir yargılama, ne muhakeme hukukumuza ne de T.C. Devletinin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerde yer alan Medeni Muhakeme Hukuku kurallarına uygundur. Mahkemece davalı tarafa dava dilekçesi usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, davalının delilleri toplanarak sonuca gidilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.Diğer yandan davacı vekili ilk duruşmada alınan beyanında davalı ... Güvenlik Şirketine karşı açtıkları davayı atiye bıraktıklarını beyan etmiş, mahkemece de aynı duruşmada davalı ... Güvenlik Şirketi hakkında açılan davanın atiye bırakılmasına karar verilmiştir. Gerek mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ve gerekse de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda davanın atiye bırakılması şeklinde bir kavrama yer verilmemiştir. Davanın atiye bırakılması ifadesinden anlaşılması gereken, mülga 1086 sayılı Kanun’un 185/1 maddesinde, 6100 sayılı Kanun’un ise 123. maddesinde düzenlenen davanın geri alınmasıdır. Her iki kanunda düzenlendiği üzere, davanın geri alınmasının hukuki sonuç doğurabilmesi, karşı tarafın açık kabulüne bağlıdır. Açıklandığı üzere, atiye bırakma ifadesinden anlaşılması gereken ''davayı geri alma'' olup, hukuki sonuç doğurabilmesi karşı tarafın açık kabulüne bağlıdır. Mahkemece, davanın geri alınmasına muvafakat edilip edilmediği hakkında, davalı tarafın beyanı da alınmamıştır. Anılan sebeplerle; davalı tarafın bu yöne ilişkin beyanı sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilerek hüküm kurulmuş olması da hatalı olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9446, Karar No: 2022/9826, Tarih: 30.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/9446 E.  ,  2022/9826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hükmün kanun yararın bozulması Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 20.10.2022 tarihli yazısı ile istenilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Trabzon Sulh Hukuk Mahkemesince 1983 yılında ... Kirtik adlı çocuk hakkında korunma altına alınması kararı verilmiş, 1988 yılında davacı kurumun talebi üzerine aynı mahkemece korunma kararının kaldırılmasına karar verilmiş, kararın temyiz edilmesi üzerine hüküm Dairemizce görev yönünden bozulmuş, bunun üzerine Trabzon Sulh Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiş, dosya Trabzon Çocuk Mahkemesine gönderilmiştir. Trabzon Çocuk Mahkemesince de dosya üzerinden tedbir kararı, yasa gereği ... Kirtik 18 yaşını doldurduğunda kendiliğinden kalktığından ... Kirtik hakkında verilmiş olan tedbir kararının kaldırılması talebinin reddine karar verilmiş, karar 04.09.2015 tarihinde kesinleştirilmiş, ... Kirtik vekilinin talebi üzerine Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'nün 20.10.2022 tarihli yazısı ile, karar ile ilgili kanun yararına temyiz talebinde bulunulmuş, dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dava, 2828 sayılı Kanuna göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların ... oluncaya kadar bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 s.k. m. 22/1). Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece çocuk ... olmadan kaldırılabileceği gibi, ... olduktan sonra da çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

Somut olayda; hakkındaki korunma kararının kaldırılması talep edilen ... Kirtik 21.09.1972 doğumlu olup, karar tarihinde ... olduğundan korunma kararının kaldırılmasına yönelik davanın konusunun kalmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'nün, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363/1. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin yukarıda açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oy birliğiyle karar verildi. 30.11.2022 (Çrş.)