muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15070, Karar No: 2017/16682, Tarih: 12.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/15070 E.  ,  2017/16682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğe Dayalı Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalılar ... ve ... hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş olup hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edenin davaya konu 95 parsel sayılı taşınmazı, davalılardan ...'ın murisi ...'den satın aldığını ve uzun süreden beri zilyetliğinde bulundurduğunu, taşınmazın çayır vasfında olduğunu, otu kendisinin biçtiğini, ancak davalıların taşınmaza müdahale ettiğini açıklayarak, 2007 ila 2012 yıllarına ait olmak üzere ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Davalılardan ..., davacının haklı nedene dayanan zilyetliğinin bulunmadığını, taşınmazın mülkiyetinin ihtilaflı olup,... Kadastro Mahkemesi'nde davanın devam ettiğini, 2001 yılında annesi Kıymet Karaat adına taşınmazı kullanması üzerine aleyhine dava açıldığını, o tarihten sonra ....a yerleşerek köyü terkettiğini beyanla davanın reddini savunmuş, davalılardan ... davanın reddini savunmuş, diğer davalı ... ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalılar ... ve ... hakkındaki davanın husumet eksikliği nedeniyle reddine, ... hakkındaki davanın ise kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil alacağı talebine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece, her ne kadar, “Davalı ...'ın 2011 ve 2012 yıllarının çayır otunu davalı ...'a satıp terk etmek suretiyle tasarrufta bulunduğu, davalı ...'nin ise davalı ...'ın oğlu olup onun adına ve hesabına hareket ettiği, dolayısıyla davacının zararının oluşmasına asıl sebep olanın ve menfaat sağlayanın davalı ... olduğu” gerekçesi ile 2012 yılına ilişkin olarak da davalılardan ... hakkında kabul kararı verilmiş ise de, dosyaya davalı ... tarafından sunulan 2012 yılı otunun satışına ilişkin olduğu bildirilen belgede, satıcı olarak .....t'ın yer aldığı, yargılama sırasında da, 2012 yılında otun davalı ... tarafından toplandığına veya satıldığına dair kabule yeterli tanık ifadesi ya da başkaca delil olmadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, davalı ...'ın, 2012 yılına ilişkin olarak, taşınmaza müdahalesi kanıtlanamadığından, bu yıla yönelik ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca, davalı ...'ın, 2012 yılına ilişkin olarak, taşınmaza müdahalesi kanıtlanamadığından, bu yıla yönelik ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının ise (1.) nolu bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılardan ...'a iadesine, 12.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1909, Karar No: 2023/369, Tarih: 12.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/1909 E.  ,  2023/369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2118 E., 2021/2084 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü /İstinaf başvurusunun reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Emirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/89 E., 2021/174 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda davalı ... vekilinin davacı ... yönünden temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü,

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların çocuğunun 13.05.2010 tarihinde davalı ...'in sürücüsü, davalı Aviva Sigorta A.Ş'nin trafik sigortacısı olduğu okul servisinden indikten hemen sonra davalı ...'in sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu davacıların çocuğunun vefat ettiğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 2.500,00'er TL destekten yoksun kalma maddi tazminatı ile 25.000,00'er TL manevi tazminatı davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini davacı baba ... için 76.726,78 TL, davacı anne ... için 148.308,17 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; olay tarihinde aracın hatır için sürücülüğünü yaptığını, desteğin özürlü bir çocuk olmasından dolayı anne ve babasının yardımına muhtaç olduğunu bu nedenle anne-babaya ömür boyu destek olamayacağını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Aviva Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını aracın olay tarihinde trafik sigortacısı olmadıklarını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne ; davacı ... için 76.726,78 TL, davacı ... için 148.308,17 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ... ve ... yönünden kaza tarihi olan 13.05.2010 tarihinden, diğer davalı Unico Sigorta A.Ş. yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte davalılardan, davalı Unico Sigorta A.Ş. yönünden poliçe limitleriyle sınırlı olmak şartıyla, müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... için 12.000,00 TL, davacı ... için 12.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 13.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı davalı ... vekili istinaf dilekçesinde, davalının okul servisi olmadığını, hatır taşıyıcısı olduğu halde mağdur edilerek eksik inceleme ile aleyhine karar verildiğini, desteğin taşıyıcı servisinin ...'un kullandığı araç olduğunu, davalı gerçek kişilerin kaza yapan bir aracın sanki sahibi kullananıymış gibi tazminattan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasının hukuka uygun olmadığını, mahkemece özürlü olan desteğin, hangi işlerde ne oranda çalışabileceği ve ebeveynine ne oranda destek olabileceği hususu yetkili kurullardan düzenlettirilecek raporla tartışma götürmez bir şekilde açıklığa kavuşturulmadan aktüer bilirkişiye gönderildiğini, davacı tarafın kusuru oranında indirim yapılmamış olmasının ve davalıların kendi kusurları oranında sorumlu tutulmalarının hukuka ve hakkaniyete uygun olmadığını, hesap raporunun hatalı olduğunu, olay tarihinden itibaren faiz uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, manevi tazminatın çok fahiş olduğunu belirterek kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı sürücünün aracına bindiği ücret mukabili taşıma bulunduğu anlaşılmakla hatır taşımasının bulunmadığı, kazaya ilişkin tüm kusur raporlarının uyumlu olduğundan kusurun kesinleştiğini, temerrüdün olay tarihi itibariyle oluştuğunu, desteğin destek olma durumunun ATK raporu ile tespit edildiğini, hükme esas alınan raporun usul ve yasaya uygun olduğu ve manevi tazminat miktarlanının yerinde olduğundan bahisle, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereği esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık konusu dava, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı oldukları araçların karıştıkları trafik kazası sonucu hayatını kaybeden desteğin yakınlarının uğradığı destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1- Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, desteğin hatır için taşınmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Genişletilmiş Uzmanlar Kurulu'nun 29.05.2020 tarihli hükme esas alınan kusur raporunda davalı sürücü ... 'nun %25 (yüzde yirmi beş) oranında kusurlu olduğu, davalı sürücü ...'nun %25 (yüzde yirmi beş) oranında kusurlu olduğu, müteveffa yaya ... 'in davranış faktörlerinin sonuç üzerinde %50 (yüzde elli) oranında etken olduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece alınan hesap raporunda ise desteğin kusuru indirilmeden belirlenen tam tazminat üzerinden yapılan hesaplama hükme esas alınmıştır. Bu durumda mahkemece, hükmedilecek tazminattan desteğin %50 oranındaki kusurunun tenzil edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle; davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

3- Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı ... vekilinin, temyiz talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı ... ve davalı ...'ya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17344, Karar No: 2021/6657, Tarih: 01.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/17344 E.  ,  2021/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan ... adlı kişinin ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi kanıtlanamayan sanığın, uyuşturucu kullandığını içerir soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9871, Karar No: 2018/1084, Tarih: 25.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9871 E.  ,  2018/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ..... yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran .... geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.01.2018(Prş.)

.....
Yargıtay — Esas No: 2019/35329, Karar No: 2020/1171, Tarih: 10.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/35329 E.  ,  2020/1171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf İsteminin Düzeltilerek Esastan Reddi

(Temyiz İsteminin Reddi)

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince CMK'nin 296/1. maddesi gereği verilen "temyiz isteminin reddi" (ek) kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, CMK'nin 296/2. maddesi gereği bu hususta bir karar verilmek üzere; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nin, temyiz edilemeyecek kararları düzenleyen, 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla iptal edilmeden önceki hali;

"...d) (Değişik : 6545 - 18.6.2014 / m.78) İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,...

Temyiz edilemez." şeklinde iken,

15.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla; CMK'nin 286/2-d maddesi; Bölge Adliye Mahkemelerince sanık hakkında ilk defa verilecek mahkumiyet kararlarına karşı üst derece yargı denetimi (temyiz) yolunun kapatılmasının, AİHS'ye ek 7. nolu protokole ve Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olması gerekçesiyle iptal edilmiştir.

İptal kararı üzerine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin son hali;

"...d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

... Temyiz edilemez." şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi;

"...a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,... Temyiz edilemez.",

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez." hükmünü içermektedir.

Buna göre; 7165 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrasında,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez." hükmünü içermektedir.

Buna göre; 7165 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrasında,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesinde yer alan; ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı, istinaf başvurusunun "esastan reddine" dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olmasına ilişkin düzenleme; ilk derece mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf yoluna başvurması sonucu, Bölge Adliye Mahkemelerince sanığın mahkumiyetine dair hükme karşı istinaf isteminin esastan reddedilmesi halinde uygulanma kabiliyeti olan bir hükümdür.

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesinde yer alan; adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olduğuna ilişkin düzenleme; kanunlarda sadece adli para cezası gerektiren suçlarla ilgili olarak ilk derece mahkemelerince kurulan her türlü hükme karşı istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemelerince sanık hakkında ilk kez mahkumiyet hükmü kurulmaksızın verilecek diğer kararlar (esastan reddi, düzeltilerek esastan reddi vb.) için uygulanma kabiliyeti olan bir hükümdür.

7165 sayılı kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinde yer alan; sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince kurulacak mahkumiyet hükümlerinin, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalması kaydıyla, temyiz yoluna dair istisnalardan hariç tutulmasına dair hüküm, CMK'nin 286/2. maddesinde yer alan tüm temyiz istisnalarına yönelik maddeye yeni ve farklı bir ölçüt getiren, sonradan yürürlüğe giren ve özel bir hüküm niteliğinde "istisnanın istisnası" olarak yorumlanması gereken bir hükümdür. Dolayısıyla, 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin yürürlüğe girdiği 28.02.2019 tarihi ve sonrasında; temyiz yolu açık olan kararlar içerisine; ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları da eklenmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümezliği ilkesi ve Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin de ancak yürürlüğe girdikten sonra uygulanabileceği birlikte gözetildiğinde, bu hükmün ortaya çıkardığı bu yeni istisnai durumun, ancak 7165 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı yapılacak temyiz istemlerinde uygulanabilmesi mümkündür.

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

- Verilen bu mahkumiyet kararının, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı (3000 TL'ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezaları) dışında kalması gerekecektir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut uyuşmazlıkta;

İlk derece mahkemesi tarafından, sanık hakkında "5941 sayılı Kanuna Aykırılık" suçundan sanığın iki farklı çekten dolayı iki kez ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiş, sanık müdafi tarafından istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda, 28.01.2019 tarihinde, istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. Hükme karşı sanık müdafii tarafından yapılan temyiz başvurusu hakkında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiş ve bu karara karşı da süresinde temyiz başvurusunda bulunulduğu görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararı üzerine 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesindeki şartlar, somut uyuşmazlık bakımından oluşmamıştır. Dolayısıyla, iki dereceli yargılanma hakkı, Bölge Adliye Mahkemesince tesis edilen hükümle sağlanan sanık hakkında kurulan hükmün temyize tabi olmadığı anlaşılmakla,

Temyiz edilen hükmün, CMK'nin 286/2-a ve 286/2-e maddesi gereği temyiz edilemez olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yerinde olduğu saptandığından, TEMYİZ İSTEMİNİN, tebliğnameye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi gereği REDDİNE, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesine TEVDİİNE, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21475, Karar No: 2015/22737, Tarih: 18.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/21475 E.  ,  2015/22737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... Belediye Başkanlığından temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.