muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9615, Karar No: 2023/910, Tarih: 06.02.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince dava tarihinden itibaren 4 ay geçtiğinden kamulaştırma bedeline dava tarihinin 4 ay sonrasından karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine rağmen depo edilen kamulaştırma bedelinin işlemiş tüm nemasıyla birlikte tahsiline karar verilmesinin hatalı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplama yapılırken münavebe ürünlerinde vatandaşların kendi ihtiyaçları için yetiştirdikleri sebzelerin göz önüne alındığını, hesaplamaya dahil edilen ürünlerin veriminin yüksek alındığını, üretim masraflarının düşük hesaplandığını, kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazın keşfi sırasında taşınmazda sebze ekili olmamasına rağmen sebze münavebesi uygulanmasının hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olmadığını, dava konusu taşınmazın motopompla yapılan sulama masraflarının dikkate alınmadığını belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza yöre koşullarına uygun münavebe ürünleri seçilmek suretiyle net gelir yöntemine göre değer biçilmesinin yerinde olduğunu belirtilerek, davacı idare tarafından takdir edilen ve ilk kararla birlikte derhal ödenmesine karar verilen bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark kamulaştırma bedeline ise ödeme kararı verilen ikinci karar tarihine kadar faiz işletilmesi, fazla depo edilen bedel varsa iadesi ve davacı idare harçtan muaf tutulduğundan yatırılan harcın iadesine ilişkin hükümler yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 12 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 12 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmaza ilişkin keşif tutanağındaki mahkeme gözlemi ile beyanlar ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan açıklamalar uyarınca taşınmazın sulu arazi vasfında olduğu anlaşılmaktadır.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

5. Dairemize aynı bölgeden intikal eden ve dava konusu taşınmaz ile aynı niteliklere sahip olduğu anlaşılan taşınmazlarda sulu şartlarda münavebeye alınan ürünler ile masraflar ve verimleri nazara alındığında, münavebe planı, verim, fiyat ve masraflar yönünden uygun görülmüştür.

6. Kamulaştırma bedeline dava tarihinin 4 ay sonrasından karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine rağmen depo edilen kamulaştırma bedelinin işlemiş tüm nemasıyla birlikte tahsiline karar verilmesinin hatalı olduğu ileri sürülmüşse de, kamulaştırma bedeline Kanun gereği ödenen yasal faiz ile işlemiş nemaların birbirinden farklı nitelikte olduğu ve hukuka aykırılık oluşturmadığı sonucuna varılmıştır.

7. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

8. Davacı idare tarafından fazla depo edilen bedelin miktarının açıkça gösterilmeyerek infazda tereddüt oluşturulması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idarenin diğer temyiz itirazlarının reddine,

8. Davacı idare tarafından fazla depo edilen bedelin miktarının açıkça gösterilmeyerek infazda tereddüt oluşturulması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idarenin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bendindeki 7 numaralı alt bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine "Davacı kurum tarafından depo edilen 57.566,05 TL bedelden, kamulaştırma bedeli olan 47.072,66 TL’nin mahsubu ile fazla yatırılan 10.493,39 TL bedelin, davalı tarafından bankadan çekilmişse varsa ödenen nemaları ile birlikte davalıdan hissesi oranında alınarak davacı idareye verilmesine, bedel alınmamışsa fazla yatan bedelin işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine'' ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4889, Karar No: 2022/6081, Tarih: 26.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/4889 E.  ,  2022/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12359, Karar No: 2009/5632, Tarih: 27.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12359 E.  ,  2009/5632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ....ile davalılar vekili avukat ... 'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 15.2.2001 tarihinde davalı Borusan Oto Servis Ve Ticaret A.Ş'den diğer davalının ithal ettiği aracı satın aldığını, aracım bakımlarını yaptırdığını, 24.5.2002 tarihinde yanında oğlu ve arkadaşı olduğu halde araçla seyir halinde iken aracın sol ön tekerinin amortisör piston çubuğunun kırılması sonucu aracın kontrolünü kaybederek karşı yola geçerek karşı yönden gelen araçla çarpıştığını ve karşı araçta bir kişinin öldüğünü; kendisinin ve oğlununda yaralandığını, ceza davasında kusurunun olmadığı, olayın araçtaki kusur nedeniyle oluştuğu gerekçesiyle beraat ettiğini, olay nedeniyle beden ve ruh sağlığının bozulduğunu ileri sürerek 2.000.000.000.000 TL (2 Trilyon lira) manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, kazanın oluşumunda davacının kusurlu olduğu, araçta herhangi bir sorunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, kazanın araçtaki teknik arızadan kaynaklandığının ceza mahkemesi kararıyla belirlendiği gerekçesiyle 50.000 YTL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılar Borusan Otomotiv İthalat Ve Dağıtım A.Ş ile Borusan Oto Servis Ve Ticaret A.Ş.den tahsiline, diğer davalı hakkındaki dava atiye terk edildiğinden bu davalı hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, aleyhlerine hüküm kurulan davalılar ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-BK.nun 47.maddesi hükmü uyarınca hakimin ... halleri gözönünde tutularak manevi zarar adı altında hak sahibine vereceği tazminat tutarının adalete uygun olması gerekir. Bu para tutarı aslında ne tazminat, nede cezadır. Çünkü mamalek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülükte değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir kusur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. dava konusu olayda, olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile oluşacak miktar ve tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında manevi tazminat olarak hüküm altına alınan 50.000,00 YTL.nin fazla olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek daha uygun ve ılımlı bir miktara karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, 625,00 YTL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak, davalılara ödenmesine, peşin alınan 679,00 YTL temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5724, Karar No: 2017/3068, Tarih: 25.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5724 E.  ,  2017/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın duruşmada bildirdiği adresi yerine doğrudan mernis adresine yapılan tebligatın usulsüz ve sanık müdafiinin öğrenme üzerine sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında “defter ve belge ibraz etmemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli kararda 20.05.2010 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, defter ve belgelerin isteme yazısının tebliğ tarihinden itibaren 15. günden sonraki gün olan 14.04.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak“ suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan davada, Elazığ ...'nün 21.05.2010 tarih ve 1636 sayılı mütalaasının da ilgili yıllarda “sahte fatura düzenlemek” suçlarına ilişkin olduğu da gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca, hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sahte fatura kullanma suçundan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12647, Karar No: 2021/9065, Tarih: 06.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12647 E.  ,  2021/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanun’un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin fiili öğrenmesine rağmen 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 06.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7120, Karar No: 2023/3485, Tarih: 06.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/7120 E.  ,  2023/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca 2020 yılında yapılan kadastro çalışması sırasında, 104 ada 2 parsel sayılı 5.887,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının edinme sebebi bölümünde mülga 2613 sayılı Kadastro ve Tapu Tahriri Kanunu (2613 sayılı Kanun) ile 5602, 509 ve 766 sayılı Kanunlara göre yapılan kadastro / tapulama çalışmaları sırasında, kadastroya tabi tutulmayarak tespit harici bırakılan yer olduğu belirtilerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, tarla vasfıyla, davalı ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi 104 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, Hazineye ait olup tespit dışı bırakılan ve ilk tesis kadastrosu yapılırken kimsenin kullanımında olmayan devletin hüküm ve tasarrufu altında sayılan yerlerden iken yapılan çalışma sonucunda taşınmazın davalı adına tespit edildiğini, 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17 nci maddesinde yer alan zilyetlikle iktisap koşullarının davalı açısından oluşmadığını, yapılan çalışmaların yasa ve genelge hükümlerine aykırı olduğunu belirterek, kadastro tutanağının iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın davalının ve murisi olan babasının 1948 yılından beri kullanımında olduğunu ve taşınmaza buğday ve arpa ekildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taşınmazın davalının ve murisi olan babasının 1948 yılından beri kullanımında olduğunu ve taşınmaza buğday ve arpa ekildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, her ne kadar keşifte dinlenilen mahalli ve tespit bilirkişileri dava konusu taşınmazın eskiden beri ekin ekilerek kullanıldığını beyan etmişler ise de bilirkişi kurulunca hazırlanan raporda taşınmaza ilişkin hava fotoğrafları ve uydu görüntülerine ilişkin tespitler dikkate alındığında dava konusu yerin 2000 li yıllara kadar tarımsal faaliyet yapılmak suretiyle kullanıldığı ancak bu tarihten sonra dava tarihine kadar boş kaldığı, tarımsal faaliyet yapılmak suretiyle kullanımın olmadığı, yabancı otlarla kaplı olduğunun belirtildiği, taşınmazın her ne kadar 1960 lı yıllardan itibaren imar ihyası tamamlanarak kullanılmaya başlanmış ise de bu kullanım 2000'li yıllardan sonra devam etmediği, toprak işlemenin yapılmadığı, dava tarihine kadar taşınmazın boş kaldığı, bilirkişi kurul raporunda 2010, 2013, 2016 ve 2021 tarihli uydu fotoğraflarının değerlendirilmesinde taşınmazda toprak işlemenin yapılmadığı, yabancı otlarla kaplı olduğu, keşif tarihinde yeni sürülmüş olduğunun belirtildiği, ayrıca davalı vekili tarafından her ne kadar delil olarak vergi kaydına dayanılmış ise de zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydının tek başına değer taşımayacağı bu nedenle davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 104 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hakkında 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8 inci maddesi kapsamında yapılan kadastro tespitinin iptaline, taşınmazın Hazine adına kadastro tutanağındaki yüzölçüm ve niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, müvekkili olan davalının taşınmazın imar ihyasını 1953 yılında tamamlandığını ve 2000 yılına kadar kullanımı ile zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunu, taşınmazın boş bırakılmayıp nadasa bırakıldığını, uydu fotoğrafları ile beyanlara göre taşınmaz üzerinde davacının kullanımının bulunduğunu, 2010 - 2021 arasında aralıklı olarak ekim yapıldığı için zilyetliğin kesilmediğini, İlk Derece Mahkemesince delillerinin toplanmadığını ve beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesi yönündeki talepleri hakkında karar verilmediğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taşınmazın 766 sayılı Tapulama Kanunu’na göre yapılarak 29.09