muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11464, Karar No: 2024/3183, Tarih: 14.03.2024

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki Bingöl ili, Solhan ilçesi, ... köyü 192 ada 16 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 2019 yılı Solhan İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin uygulanması, dava konusu taşınmazın belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre belirlenen kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3405, Karar No: 2024/9826, Tarih: 19.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3405 E.  ,  2024/9826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/3303 Değişik İş

SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2022 tarihli kararı ile şüpheli hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu karara karşı şikayetçinin itirazı üzerine Giresun Sulh Ceza Hakimliğinin 01.09.2022 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verildiği, bu karara karşı yeni delil elde edildiğini beyan ederek talepte bulunması üzerine Giresun Sulh Ceza Hakimliğinin 21.11.2022 tarihli kararı ile karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 2023/8118 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91972 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/6. maddesinde yer alan "İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır" ile 172/2. maddesinde yer alan "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin talebinde gösterilen hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konularında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172/1. maddesi;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir..."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir..."

Hükümleri yer almaktadır.

3. 5271 sayılı Kanun’un, 172/2. maddesinde; "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." denilmektedir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüpheli hakkında atılı suçtan yapılan soruşturma neticesinde, Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2022 tarihli kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bahse konu karara yönelik itiraz üzerine, Giresun Sulh Ceza Hakimliğinin 01.09.2022 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verildiği, şikâyetçinin 21.11.2022 havale tarihli dilekçesi ile yeni delil elde edildiğini beyan ederek talepte bulunduğu ve Giresun Sulh Ceza Hakimliğinin 21.11.2022 tarihli kararı ile "...müştekinin Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/3244 sayılı soruşturma dosyasına yeni delil sunularak soruşturmanın yeniden ele alınması ve davanın açılması talebine ilişkin Giresun Cumhuriyet Başsavcılığına dilekçe göndermesi gerektiği..." şeklindeki gerekçe ile karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de; talepte gösterilen hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konusunda Sulh Ceza Hakimliğince bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Giresun Sulh Ceza Hâkimliğinin 21.11.2022 tarihli ve 2022/3303 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/555, Karar No: 2023/2713, Tarih: 22.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/555 E.  ,  2023/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/415 E., 2022/506 K.

DAVA TARİHİ : 28.08.2013

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Başkanlığında 01.01.1982-14.10.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, 6111 Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (6111 sayılı Kanun) 16 ncı maddesi uyarınca ... Milli Eğitim Müdürlüğüne atandığını, burada da bir süre çalıştıktan sonra 14.05.2013 tarihinde emekli olduğunu, davacının ... Belediyeler ve Genel Hizmetleri İşçileri Sendikasına üye olduğunu, bu Sendika ile ... Belediyesi arasında bağıtlanan toplu ... sözleşmesi hükümlerine tâbi işçi olduğunu, kış ve yaz farkı olmaksızın her gün sabah 07.30'da işe başladığını, bir saatlik ara dinlenme ile en erken akşam saat 20.00'de işi bıraktığını, haftanın 7 günü ve resmî tatillerde de aynı şeklide çalıştığını ve yıllık izinlerini hiç kullanmadığını, bu çalışmayla birlikte toplu ... sözleşmesi hükümlerine tâbi fazla çalışmalarının kısmen ücretine yansıtılarak ödendiğini, yıllık ücretli izinlerinin hiç ödenmediğini, hafta tatilinde çalıştırıldığını, ... bayram ve genel tatillerde de nöbetçi olduğu dönemde çalıştırıldığını, davacıya ödenecek ücretlerin toplu ... sözleşmesinde yer aldığını, bu sözleşmenin 30 uncu maddesinde haftalık çalışma süresinin 40 saat olduğu ve davacının her gün 11 saat çalıştığını, haftada 90 saat çalışarak 50 saat fazla çalıştığını, davacının en son prime aylık kazancının 4.930,05 TL olduğunu iddia ederek toplu ... sözleşmesi hükümleri uyarınca eksik ödenen kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil, yıllık izin,, sosyal yardım ödemeleri ve ikramiye alacakları ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; iddia edilen hususların doğru olmadığını, davacının yasal çalışma saatleri arasında çalıştırıldığını, fazla çalışma yapmadığını, bütün sosyal haklarının ödendiğini, yıllık izinlerinin de kullandırıldığını, ... bayram ve dinî bayramlarda İdare bünyesinde çalıştırılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; iddia edilen hususların doğru olmadığını, davacının yasal çalışma saatleri arasında çalıştırıldığını, fazla çalışma yapmadığını, bütün sosyal haklarının ödendiğini, yıllık izinlerinin de kullandırıldığını, ... bayram ve dinî bayramlarda İdare bünyesinde çalıştırılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının 6111 sayılı Kanun kapsamında ... Belediyesinde çalışmakta iken kurumlarına geçtiğini, davacının üyesi olduğu Sendika ile İdare arasında imzalanmış bir toplu ... sözleşmesi olmadığını, toplu ... sözleşmesinden kaynaklı husumetin kendilerine yöneltemeyeceğini, davacının müştereken ve müteselsilen tahsil talebinin doğması için teselsül hükümlerinin bulunması gerektiğini; ancak 6111 sayılı Kanun'da bunun önlendiğini, davacının fazla çalışma alacağının olmadığını, kamuda çalışan bir işçinin yıllık izinlerini hiç kullanmadığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yıllık izin ücretinin ödendiğine dair belge olmadığını, kıdem tazminatının doğru hesaplanıp ödendiğini, davacının diğer taleplerinin kabul etmediklerini, dava dilekçesinde talep edilen tüm alacak kalemlerine karşı zamanaşımı def'inde bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 05.09.2014 tarihli ve 2013/733 Esas, 2014/798 Karar sayılı kararı ile; toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 13.02.2018 tarihli ve 2017/39640 Esas,2018/3008 Karar sayılı ilâmı ile; Mahkemece taraflara ek bilirkişi raporunu incelemek ve varsa beyanlarını sunmak için süre verildikten sonra çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken savunma hakları kısıtlanarak yargılama yapılıp karar verilmesi, yine uzman bir bilirkişi marifetiyle davalı Belediyenin kayıtları üzerinde, gerekirse yerinde inceleme yaptırılarak davacının yıllık izin alacağı bulunup bulunmadığının hesaplattırılması gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi, ayrıca dosyada eksik olan toplu ... sözleşmeleri, davacının sendikaya üye kayıt fişi ve eksik olan tüm belgeler dosyaya kazandırılarak dava konusu hakkında inceleme ve araştırma yapılması gerekirken tüm bu hususlar gözetilmeksizin sonuca gidilmesi hususlarının hatalı olduğu gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 14.02.2022 tarihli ve 2021/601 Esas, 2022/80 Karar sayılı kararı ile; izin belgeleri davacıya gösterilerek beyanının alındığı, imzaya itiraz üzerine imza incelemesi yaptırılıp bilirkişi hesap raporu alındığı, ... Sendikasına yazılan müzekkereye davacının sendika üye kayıt belgesinin olmadığına ilişkin cevap verildiği anlaşıldığından davacının sosyal yardım alacaklarının reddine karar verildiği, bozma konusu yapılmayan hususlar hakkında önceki mahkeme kararı uyarınca hüküm kurulduğu, Yargıtay bozma ilâmı gereğince yöntemince ispatlanamayan fazla çalışma, hafta tatili ve ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddine karar verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 25.05.2022 tarihli ve 2022/4485 Esas, 2022/6518 Karar sayılı ilâmı ile; Mahkemece bozma ilâmının mahiyeti yanlış tespit edilip bozma sonrası usule ve kanuna aykırı yargılama yapılarak hatalı karar verildiği, kararda hüküm gerekçe çelişkisi yaratıldığı, kararın yeterli ve usule uygun bir gerekçeyi ihtiva etmediği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda bozma kararında işaret edilen eksikliklerin giderildiği ve usule uygun bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının davalı Belediyeden ve davalı Bakanlıktan işçilik alacaklarının bulunduğunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; müvekkilinin kıdem tazminatının eksik hesaplandığını, müvekkiline her tam yıl için 60 günlük ücret tutarında kıdem tazminatı hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiğini, yıllık ücretli izin alacağının eksik ve hatalı hesaplandığını, bilirkişinin tahakkuk yapılmayan yıllar ve aylar ile imza bulunmayan ücret bordrolarının olduğu dönemler için fazla çalışma ücretini hesaplaması gerekirken hesaplamadığını, müvekkilinin 01.03.1999-28.02.2001 tarihleri arasında ve sonrasında toplu ... sözleşmesi hükümlerinin uygulnmaması nedeniyle eksik ödenen tüm haklarının hesaplanması gerektiğini, ek bilirkişi raporunda 2000 yılı sonrası ilave tediye ve ikramiye ödendiğine ilişkin tespitin hatalı olduğunu, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının dava tarihi itibarıyla alım gücü değeri tespit edilmeden eski ... Lirası üzerinden hesaplanmasının doğru olmadığını ve hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... vekili; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmadığını, davacının kıdem tazminatının ödendiğini, kesintisiz çalıştığı kabul edilerek bu hesabın yapılmasının yerinde olmadığını, davacının fasılalı çalıştığının gözardı edildiğini, davacı lehine hükmedilen aile, yakacak, yemek, gıda, giyim, bayram yardımı alacaklarının kendisine tam olarak ödenmiş olduğunu, hükmedilen yıllık izin ücreti alacağını da kabul etmediklerini, davacının uzun süreli bir çalışması boyunca çok az bir süre izin kullanmış olmasının olağan ... tecrübesi ile örtüşmediğini, diğer davalı ile ihtiyari dava arkadaşlığı sözkonusu olduğundan vekâlet ve yargılama giderinin ayrı ayrı belirlenmesi gerektiğini belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

3. Davalı ... vekili; alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, dava dosyası içerisinde bulunan davacıya ait şahsi dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılacağı üzere davacının talep ettiği alacakların kendisine ödendiğini, yıllık izinlerin de kullandırıldığını, ayrıca davacının talep ettiği alacaklar açısından 6111 sayılı Kanun gereğince devralan kurum olan diğer davalı Kurumun sorumlu olduğunu, bilirkişi raporunda yıllık izin ücreti net olarak hesaplanması gerekirken brüt olarak hesaplandığını, dinlenen tanıkların davacı ile menfaat birliği içinde olmaları sebebiyle beyanlarının dikkate alınmasının hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının talep konusu işçilik alacaklarının ispat ve hesabı ile davalıların bu alacaklardan sorumluluğu, yargılama gideri ve vekâlet ücretleri noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 6100 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 24, 41, 53, 57 ve 63 üncü maddeleri ile aynı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi, 6111 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlerden davacı ve davalı ... Başkanlığına yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5780, Karar No: 2019/5573, Tarih: 24.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5780 E.  ,  2019/5573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar ... ve ...’in yetkilisi ve müdürü oldukları Mersinler Makine isimli şirketin 2008 takvim yılında ... Limited Şirketine ait 9 adet sahte fatura kullandığından bahisle açılan davada; sanıkların ... Limited Şirketi ile olan ticaretin gerçek olduğunu ve sahte olduğu iddia edilen faturaların aldıkları malzemeler karşılığı verilen gerçek faturalar olduğunu savunmaları, ödemelere ilişkin banka dekontu ve senetleri duruşma aşamasında sunamadıklarından temyiz dilekçesiyle sunmaları karşısında; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Mükellef sanıklara ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin araştırılarak dosya kapsamında bulunan temyiz dilekçesi ile sunulan bir kısım dekontlar ve senetler ile fatura bedellerinin uyumlu olup olmadıklarının tespit edilmesi ve mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tartışılması gerekliliği,

2- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, 2008 takvim yılında birden fazla fatura düzenleyen sanıklar hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafii ve ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibarıyla sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.