muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6380, Karar No: 2014/7782, Tarih: 22.04.2014

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5539, Karar No: 2012/4890, Tarih: 15.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/5539 E.  ,  2012/4890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmalar yönünden itibari hizmet süresinin ve anılan sürenin sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı işverene ait işyerinde çalışan davacı ile birlikte toplam 178 sigortalı yönünden aynı iki avukat tarafından, 30.07.2010, 02.08.2010 tarihlerinde 167, 05.11.2010, 12.11.2010, 22.11.2010, 02.12.2010 tarihlerinde 11 adet dava açıldığı anlaşılmakta olup, mahkemece yapılan yargılamada; tüm dosyalar yönünden 06.11.2010 ve 04.12.2010 tarihlerinde işyerinde keşif yapılıp, aynı bilirkişilerce rapor düzenlendiği, 168 dava hakkında 10.03.2011, kalan 10 dava hakkında 13.03.2011, 15.03.2011, 31.03.2011, 06.05.2011 günü karar verilerek itibari hizmet sürelerinin hüküm altına alınıp her bir dava yönünden ayrı maktu avukatlık ücreti belirlendiği belirgindir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun ek 5’inci maddesinde; bu Kanuna göre sigortalı sayılanların, maddede sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen sürelerin sigortalılık süresi olarak ekleneceği belirtildikten sonra, inceleme konusu dava yönünden uygulama olanağı bulunan IV. bendinde “Sigortalılar” başlığı altında azotlu gübre ve şeker sanayiinde, fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışanlara yer verilmiş, “Hizmetin geçtiği yer” başlığı altında da “çelik, demir ve tunç döküm; zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde; patlayıcı maddeler yapılmasında; kaynak işlerinde çalışanlarda” ibareleri sıralanmıştır.

Anayasa’nın 141’inci maddesinin son fıkrasında, davaların en az giderle ve olanaklı olan çabuklukla sonuçlandırılmasının, yargının görevi olduğu belirtilmiş; 1136 sayılı Avukatlık Kanununun “Avukatlığın Amacı” başlığını taşıyan 2’nci maddesinde, avukatlığın amacının; hukuki ilişkilerin düzenlenmesini, her türlü hukuki mesele ve anlaşmazlıkların adalet ve hakkaniyete uygun olarak çözümlenmesini ve hukuk kurallarının tam olarak uygulanmasını her derecede yargı organları, hakemler, resmi ve özel kişi, kurul ve kurumlar nezdinde sağlamak olduğu, “Avukatlık Ücreti” başlıklı 164’üncü maddesinde, avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan tutarı veya değeri ifade ettiği bildirilmiş; 03.12.2010 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3’üncü maddesinin birinci fıkrasında da, yargı yerlerince avukata ait olmak üzere karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücretinin belirlenmesinde, avukatın emeği ve çabasının, işin önemi ve niteliğinin ve davanın süresinin göz önünde tutulacağı açıklanmıştır.

Diğer taraftan; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 423’üncü maddesinde, davanın önemine göre yasal olarak belirlenecek avukatlık ücretine, yargılama giderleri arasında yer verildiği gibi, 01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Dürüst davranma ve doğruyu söyleme yükümlülüğü” başlığını taşıyan 29’uncu maddesinin birinci fıkrasında, tarafların, dürüstlük kuralına uygun davranmak zorunda oldukları, “Usul ekonomisi ilkesi” başlıklı 30’uncu maddesinde, hakimin, yargılamanın kabul edilebilir süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu, maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücretinin yargılama giderlerinden olduğu, 332’nci maddesinde, yargılama giderlerine, mahkemece kendiliğinden hükmedileceği yönünde düzenleme yapılmış, 29.05.1957 gün ve 4/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da avukatlık ücretinin, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden hükme bağlanacağı belirtilmiştir.

Ayrıca; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 2’nci maddesi “Dürüst davranma” başlığını taşımakta olup, dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralının yer aldığı maddede, herkesin, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasının hukuk düzenince korunmayacağı açıklandıktan sonra “İyi niyet” başlıklı 3’üncü maddesinde ise, kanunun iyi niyete hukukî bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olanın iyi niyetin varlığı olduğu, ancak, durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimsenin iyi niyet iddiasında bulunamayacağı bildirilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığı altında yapılan değerlendirmede; aynı işyerinde gerçekleşen çalışmalar için 178 adet sigortalı yönünden, aynı istemi içeren, aynı davalı işveren ve Kuruma karşı bir anlamda toplu (seri) dava açılmış olması, davacıların aynı iki avukat tarafından temsil edilmiş bulunmaları, davaların türü, taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliği, yargılamaların süresi, davaların görülmesi sırasında avukatların harcadığı emek ve çaba göz önünde bulundurulduğunda, yargılamada vekil ile temsil olgusu gerekçesiyle her bir dava yönünden 1.100,00 TL. maktu avukatlık ücreti belirlenerek, davalıların adalet ve hakkaniyet ilke ve ölçüleri içerisinde yer almayacak suret ve şekilde avukatlık ücreti ile sorumluluklarının benimsenmesi, özellikle 4721 sayılı Kanunun 2 ve 3 ile 6100 sayılı Kanunun 29’uncu maddeleri olmak üzere yukarıda sıralanan düzenlemelere aykırılık oluşturduğu gibi, seri denebilecek bu tür davalarda harcanan emek ve çabanın oldukça üstünde avukatlık ücretine hükmedilerek davalılara ölçüsüz bir yükümlülük getirilmesinin hukuk düzenince korunmayacağı da belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, her bir dava yönünden dilekçe yazım ücreti yerine avukatlık ücretinin hüküm altına alınması isabetsiz olduğu gibi; davacı sigortalının 03.05.1990 – 10.09.1990, 01.07.1991 – 24.09.1991 dönemlerinde davalı işverene ait işyerinin inşaat bölümünde çalıştığı ve davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun ek 5’inci maddesinde sınırlı olarak belirtilmiş fiziksel etkenlere maruz kalmadığından maddede öngörülen koşulların gerçekleşmediği belirgin bulunmasına karşın, mahkemece, anılan dönemlere ait çalışmaların itibari hizmet süresi yönünden karara bağlanması da usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün; (1) numaralı bendinde yer alan “03.05.1990” tarihinin çıkartılarak yerine “10.09.1990” tarihinin, “01.07.1991” tarihinin çıkartılarak yerine “24.09.1991” tarihinin, “İnşaat” sözcüğünün çıkartılarak yerine “rafineri” sözcüğünün yazılmasına, (5) numaralı bendinde yer alan sözcüklerin çıkartılarak yerine “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 200,00 TL. dilekçe yazım ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan, .... alınmasına, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7421, Karar No: 2010/6471, Tarih: 06.09.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/7421 E.  ,  2010/6471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan hükümlüler ..., ..., ... ve ...'in haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 17.10.2008 gün ve 2008/139 Esas, 2008/288 sayılı kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlüler müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; kesinleşmiş hükümlerde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya reddine ilişkin kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun 5728 sayılı Yasanın Geçici 1, 5275 sayılı Yasanın 101 ve 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz olduğu, bu itibarla hükümlüler hakkında atılı suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK.nun 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince 25.07.2010 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun hükümleri de gözetilip gerekli karar verilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7165, Karar No: 2023/4691, Tarih: 27.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/7165 E.  ,  2023/4691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/434 E., 2022/1454 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 2. Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/344 E., 2020/252 K.

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşma isteğinin ise davanın niteliği gereği reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. 7143 ... Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un (7143 ... Kanun) Geçici 1 inci maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, ... ili Sultanbeyli ilçesi Orhangazi Mahallesi çalışma alanında bulunan 8494 ada 1 ve 8 parsel ... 253,21 ve 524,48 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 7143 ... Kanun'un Geçici 1 inci maddesi hükmüne tabi tutuldukları ve kullanıcılarının tespit edilemediği şerhi yazılarak arsa vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazları 1989 yılında satın aldığını ve bu tarihten itibaren etrafına çit çekip, üzerine de ağaç dikmek suretiyle fiili kullanımında bulundurduğunu ileri sürerek taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesine lehine kullanıcı şerhi verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, 7143 ... Kanun'un Geçici 1 inci maddesinde iş bu çalışmaların kadastro müdürlüğü tarafından yürütüleceği açıkça belirtildiğinden idari ve hukuki sorumluluğun davalı idareye ait olmadığını öne sürerek davanın öncelikle husumet yokluğu nedeniyle, aksi durumda ise esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, 7143 ... Kanun'un Geçici 1 inci maddesinde iş bu çalışmaların kadastro müdürlüğü tarafından yürütüleceği açıkça belirtildiğinden idari ve hukuki sorumluluğun davalı idareye ait olmadığını öne sürerek davanın öncelikle husumet yokluğu nedeniyle, aksi durumda ise esastan reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; keşif sırasında dava konusu taşınmazların zeminde etrafının çevrili olarak bir bütün halde yer almakta olup, üzerinde yer yer meyve fidanlarının bulunduğunun gözlemlendiği, bilirkişi raporunda ise 2006, 2011, 2015, ve 2017 tarihli hava fotoğraflarında taşınmazın boş olup kullanılmadığı ve davacının dava konusu yere ilişkin vergi kaydının da tespit edilemediği, şu hale göre davacının 2006 yılından 2017 yılına kadar taşınmazlara ilişkin fiili kullanımı ya da vergi beyannamesinin bulunmadığı, taşınmazların zilyetliğine ilişkin bilgi içermeyen tanık beyanına itibar edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçelerinde; keşif sırasında alınan beyanlara göre taşınmazın 20 yılı aşkın süredir devam eden zilyetliğine hukuken ya da fiilen bir itiraz söz konusu olmadığını, müvekkilinin taşınmazı bahçe haline getirmek istese de bu yerde bulunmadığı zamanlarda ağaçlara zarar verildiğini, taşınmaza yakın yerdeki dere ıslah ve yol çalışması sırasında moloz nedeni ile taşınmazın tahrif edildiğini, bunun üzerine taşınmaza yeni ağaçlar ekildiğini, aleyhe beyanda bulunan mahalli bilirkişi beyanının yanlı olduğunu ileri sürerek ve re'sen dikkate alınacak sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; icra edilen keşfe göre dava konusu taşınmazların zeminde bir bütün olarak kullanıldığı, etrafının tel örgü ile çevrili olduğu ve içinde yer yer meyve ağaçlarının bulunduğu, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanına göre taşınmazların etrafının kadastro tespitinden sonra tel örgü ile çevrildiği ve ağaçlarında daha sonra dikildiğinin beyan edildiği, dosyaya sunulan ziraat bilirkişi raporuna göre de taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının 1-2 yıl önce dikildiğinin tespit edildiği, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve Kanun'a uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazlarda fiili bir kullanım bulunup bulunulmadığı ve bu kapsamda taşınmazların tapu kaydının beyanlar hanesine davacı taraf yararına kullanıcı şerhi verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 7143 ... Kanun'un Geçici 1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. İlk Derece Mahkemesince, yukarıda (III) numaralı paragrafta açıklanan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmiş ve davacı vekilinin istinaf başvurusu (IV.C) numaralı paragrafta açıklanan gerekçe ile esastan reddedilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

2. 7143 ... Kanun'un Geçici 1 inci maddesi ile "26/9/2011 tarihli ve 2011/2266 ... Bakanlar Kurulu Kararına ekli kroki ile sınırları gösterilen alanda bulunan ve iyileştirme, yenileme ve dönüşüm uygulamaları kapsamında bulunan taşınmazlar bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla iyileştirme, yenileme ve dönüşüm uygulamaları yapılarak fiili kullanıcılara devredilmek üzere talebi halinde tapuda ayni ve şahsi haklar ile temlik hakkını kısıtlayan veya yasaklayan şerhe ilişkin muvafakat aranmaksızın Sultanbeyli Belediyesi adına tescil edilir. Bu taşınmazlarla birlikte daha önce bu kapsamda Maliye Bakanlığınca Belediyeye devredilen taşınmazlar, zilyetleri veya fiili kullanıcıları tespit edilmek ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle 21/6/1987 tarihli ve 3402 ... Kadastro Kanununun ek 4 üncü maddesi hükümlerine göre kadastrosu yapılarak Belediye adına tescil edilir." şeklinde düzenleme yapılmış ve iş bu düzenleme 17.05.2018 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

3. Şu halde, iş bu madde uyarınca yapılan çalışmanın amacı, madde içeriğinde belirtilen nitelikteki taşınmazlarda kanunun yürürlük tarihi esas alınarak fiili kullanımı bulunanları ve muhdesatları tespit ederek tapunun beyanlar hanesinde göstermektir.

3. Şu halde, iş bu madde uyarınca yapılan çalışmanın amacı, madde içeriğinde belirtilen nitelikteki taşınmazlarda kanunun yürürlük tarihi esas alınarak fiili kullanımı bulunanları ve muhdesatları tespit ederek tapunun beyanlar hanesinde göstermektir.

4. Somut dosya kapsamında, icra edilen keşif sırasında dinlenen ve özellikle taşınmazın durumunu bilen mahalli ve tespit bilirkişileri ile tanık beyanlarında ağırlıklı olarak taşınmazın davacıya ait olduğu, üzerine ev yapmaya çalıştığı ve fakat ... ve çimentonun çalınması üzerine korktuğu ve ev yapmaktan vazgeçtiği, taşınmazların etrafındaki tel örgünün yeni olduğu, ancak daha evvelinde de etrafını çevirdiği, yine öncesinde de taşınmazlara ağaç diktiği, ancak hırsızlık nedeni ile etrafı çevreleyen demirlerin ve ağaçların sökülerek götürüldüğü ve davacının taşınmaza 17.05.2018 tarihinden evvelini ihtiva eder şekilde gelip gittiği beyan edilmiş olup, taşınmazların niteliği arsa vasfında olduğuna ve taşınmazları bilen bilirkişi ve tanıklarca somut olguya dayalı olarak sahiplenme iradesi doğrulandığına ve ayrıca da uydu fotoğraflarında taşınmazda kullanım bulunmama nedeni de beyanlarda izah edildiğine göre davanın kabulüne ve davacı yararına taşınmazların beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesine karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

5. Bu itibarla İlk Derece Mahkemesince, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmiş olması nedeni ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'na iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16042, Karar No: 2023/601, Tarih: 21.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16042 E.  ,  2023/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU DURUŞMA VE TAHLİYE TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/218 E., 2021/663 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

17.02.2020 (Sanık ... hakkında)

HÜKÜM : İstinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ve müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2018/340 Esas, 2020/301 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca sanık ... hakkında 7 yıl 6 ay hapis cezası, sanık ... hakkında 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve sanıklar hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2021/218 Esas, 2021/663 sayılı Kararı ile; sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.09.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz sebepleri;

Özetle; atılı suçu işlemediğine, hakkındaki ifadelerin gerçek dışı olduğuna ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri;

Özetle; ByLock delilinin hukuka aykırı elde edildiğine, mahkumiyet hükmünün gerekçe içermediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, tanık beyanının kendisini cezadan kurtarmak amacıyla verildiğini, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ve sair nedenlerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

Özetle; atılı suçu işlemediğine, hakkındaki ifadelerin gerçek dışı olduğuna ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri;

Özetle; ByLock delilinin hukuka aykırı elde edildiğine, mahkumiyet hükmünün gerekçe içermediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, tanık beyanının kendisini cezadan kurtarmak amacıyla verildiğini, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ve sair nedenlerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Sanık ...'in temyiz sebepleri;

Özetle; mahkumiyet hükmünün yasaya ve usüle aykırı olduğuna, atılı suçlamayı kabul etmediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ve sair nedenlerle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. SanıkYahya Özdemir müdafiinin temyiz sebepleri;

Özetle, sanığın atılı suçu işlemediğine, ByLock kullanmadığına, Bank ... hesabının maaş hesabı olduğuna, örgüt okullarında çalışma sebebinin aile geçimini sağlamak amacıyla olduğuna, suç kastı bulunmadığına ve sair nedenlerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

'' ... yönünden yapılan değerlendirmede;