muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10301, Karar No: 2014/18094, Tarih: 11.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10301 E.  ,  2014/18094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asil tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalının vekili Avukat ... ... 'e mahkeme kararının tebliğ edilmediği anlaşılmakla, adı geçen vekile mahkeme kararı tebliğ edilip temyiz süresinin beklenmesinden.

2-Dava dilekçesinin dosya içerisinde yer almadığı anlaşılmakla dosyaya konulmasından,

3-Dava konusu 629 parsel sayılı taşınmazın 22.04.2011 tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, ... imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından istenmesinden,

4-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve yeşil fiğ'in 2011 yılı itibariyle kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başı asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına üretim giderinin (özellikle ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine alınmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15292, Karar No: 2023/6629, Tarih: 17.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/15292 E.  ,  2023/6629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1526 E., 2022/1198 K.

HÜKÜM/KARAR : Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne/davanın kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çaycuma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/5 E., 2021/1096 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 21.05.2013 tarihinde davalının sevk ve idaresindeki traktörüne bağlı tamburlu ot biçme makinesi ile tarlasında ot biçerken tedbirsiz ve dikkatsiz davranarak davacı ...'un yaralanmasına sebep olduğunu, kaza neticesinde çocuğun her iki ayağının dizden aşağısının kesilmek zorunda kaldığını, davalının kazada ağır kusurlu olduğunu ve ceza mahkemesince cezalandırılmasına karar verildiğini, bu olay nedeniyle çocuğun psikolojisinin bozulduğunu, iki bacağına protez takıldığını, bu nedenle fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL iş gücü kaybı nedeniyle maddi tazminat, Harun için 20.000,00 TL manevi tazminat, Ramazan için 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle ve 6.860,00 TL tedavi giderlerinin faturalardaki ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 04.06.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle tedavi gideri talebini 34.437,27 TL'ye ve iş göremezlik tazminatı talebini 439.161,43 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın köyden 800 metre uzaklıkta, etrafı çit ile çevrili yulaf ekili tarlada meydana geldiğini, 8 yaşındaki çocuğun kendi başına gezmesi ve tarlaya girmesi nedeniyle velisi bulunan davacının kusurlu olduğunu, tarlada davalı yanında eşi ve komşusunun yardım için bulunduğunu, davalının otların yüksekliği nedeniyle çocuğu göremediğini, olayın meydana gelmesinde davalının kusuru bulunmadığını, kusuru bulunsa dahi sürekli iş göremezliğin tedavi hatalarından kaynaklanmış olabileceğini, küçüğün tedavi masraflarını davalının karşıladığını, buna ilişkin banka dekontları bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 21.05.2013 günü davalı traktörüne bağlı "Tamburlu Ot Biçme Makinesi" ile tarlasında ot biçerken dikkatsiz ve tedbirsiz davranarak küçük Harun'un her iki bacak kısmından yaralanmasına ve bacaklarının kesilmesine neden olduğu, Çaycuma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.012.2016 tarih ve 2014/554 E.ve 2016/ 77 K. sayılı dosyasında davalının cezalandırılmasına karar verildiği, Adli Tıp Kurumu raporunda davacının % 70 oranında sürekli iş göremez duruma geldiği, kusur raporunda olayın meydana gelmesinde davalının % 30 oranında, bakım ve gözetim görevini ihlalden dolayı davacı baba ve dava dışı anne Jale'nin %70 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, buna istinaden maddi zarar yönünden 30.04.2021 havale tarihli bilirkişi raporunda yapılan hesaplamada davacı küçük Harun'un 439.161,43 TL zarara uğradığının belirlendiği, ayrıca davacı ... için 7.000,00 TL, davacı küçük Harun için 15.000,00 TL manevi tazminata dosya içerisinde bulunan kusur raporu, davacıların maddi durumları, manevi tazminatın amacı dikkate alınarak hükmedildiği gerekçesiyle küçük ...‘un yaralanması sebebiyle 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi gereğince toplam 439.161,43 TL davalıdan davacının maddi tazminat alacağının olduğunun (ilgili alacak kaleminin mükerrer ödemeye yol açmayacak şekilde 2 numaralı kısa kararda belirtilen süre zarflarından başlamak üzere yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine) tespitine, 30.04.2021 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen ilgili tazminatın tedavi giderleri bölümündeki 7.000,00 TL'sine 07.02.2020 tarihinden, 24.408,00 TL'sinin 25.01.2020 tarihinden, 1.429,00 TL'sinin 10.11.2020 tarihinden, 1.600,24 TL'sinin 18.02.2021 tarihinden itibaren bakiye kalan (394.724,19 TL) ise olay tarihi olan 21.05.2013 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanarak davacıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacı vekilinin manevi tazminat talebinin kısmi kabulü ile davacı baba ... lehine olay tarihi olan 21.05.2013 tarihinden itibaren yasal faiziyle 7.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, küçük Harun Mosmos lehine olay tarihi olan 21.05.2013 tarihinden itibaren yasal faiziyle 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; aktüer bilirkişi raporuna karşı ek rapor taleplerinin reddedildiğini, ret gerekçesinin belirtilmediğini, ancak raporda ciddi hatalar bulunduğunu, davalının % 30 oranında kusurlu olduğunun tespit edilmiş olmasına rağmen ve maddi tazminatın tarafların kusurlarına oranlanmasına rağmen harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin tamamından davalının sorumlu tutulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosyada alınan ATK raporunda çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit edilirken küçük çocuğun kaza öncesine dair engellilik hali hiç sorgulanmayarak küçük Harun'un tüm engellilik halinin davalıya yüklendiğini, küçük çocuğun kazadan önce psikolojik rahatsızlıklarının olduğuna dair Bartın Devlet Hastanesinden celp edilen 14.05.2012 Tarih ve 104 numaralı ve süreklidir ibareli % 25 oranında zihinsel, ruhsal davranışsal bozukluğuna dair engellilik raporunun mevcut olduğunu, tüm bu hususlar değerlendirildiğinde küçük çocuğun çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranına ilişkin yeniden rapor aldırılması elzem olduğu halde ATK raporuna itirazlarının da kabul görmediğini, ayrıca küçük çocuğun engelli kalmasında sağlık kuruluşlarının da ihmalleri bulunduğunu, çocuğun Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesinden zamanında sevk edilmediğini, hastanede uzun süre bekletilerek kopan uzuvlarının doku ve hücrelerinin ölmesine neden olunduğunu, ilk derece mahkemesi tarafından birlikte kusur olgusunun atlandığını, tek sorumlu davalı gibi değerlendirme yapıldığını, ağır bir tazminata mahkum edildiğini, tedavi evraklarının teyit edilmediğini, tedavi giderleri bakımından fazlaya dair hakların saklı tutulmadığını, müvekkilinin tedavi gideri ödemesi yaptığını açıklayarak kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " Somut olayda, davaya konu tedavi giderlerinin tamamının faturalı bu anlamda belgeli tedavi gideri olduğu ve 6111 sayılı Kanun gereğince Sosyal Güvenlik Kurumunun tamamından sorumlu olduğu anlaşılmakla, tedavi giderleri yönünden talebin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği, davalı vekilinin bu husustaki istinaf isteminin kabulüne karar verildiği, davacı vekilinin dava dilekçesinde fazlaya dair haklarını saklı tuttuğu, 04.06.2021 tarihli ıslah dilekçesinde tedavi gideri talebini 34.437,24 TL'ye, iş göremezlik tazminatı talebini 439.161,43 TL'ye, toplam talebini de 473.598,67 TL'ye artırdığı, bu durumda mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi ve yargılama giderlerinin buna göre hesabı gerekirken tümden kabulünin hatalı olduğu, davalı vekilinin bu hususa ilişkin istinaf isteminin de kabulü gerektiği, İlk Derece Mahkemesinin kararında bulunan ve yukarıda belirtilen yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davalı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verildiği, tedavi giderleri talebinin reddine, dosya kapsamındaki aktüer rapor tarihindeki verilere göre yapılan iş göremezlik tazminatı hesabının mahkemece kabul edilen toplam miktardan fazla olduğu anlaşıldığından davacı tarafın istinafa başvurmaması nedeniyle davalı taraf lehine oluşan kazanılmış hakka göre davanın kısmen kabulü ile 439.161,43 TL iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilerek yeniden hüküm kurulduğu gerekçesiyle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 439.161,43 TL iş göremezlik tazminatının olay tarihi olan 21.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... için 7.000,00 TL ve davacı küçük ... için 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 21.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile anılan davacılara verilmesine, fazlaya dair talebin reddine, tedavi gideri talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 21.05.2013 tarihinde davalının kullandığı traktöre bağlı ot biçme makinesinin, davacının yaralanarak malul kalmasına sebep olması nedeni ile kazadan doğan sürekli iş göremezlik tazminatı, tedavi gideri ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Kanun'un 49, 54 ve 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; özellikle, davacı çocuğun kaza nedeni ile oluşan maluliyeti dikkate alınarak düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporunun olayın oluşuna ve yasaya uygun oluşu, hükmedilen manevi tazminat miktarının olayın ağırlığına nazaran yüksek olmayışı dikkate alındığında davanın kısmen kabulünün dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla; davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1556, Karar No: 2011/4724, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1556 E.  ,  2011/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KATILAN DAVACI: ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 160 ada 29 parsel sayılı 195,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden Hazineye kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla ... Kadastro Mahkemesine dava açmış ancak askı ilan süresi içinde dava açılmadığı gerekçesiyle ... Kadastro Mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Orman Yönetimi ise orman savı ile davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu Kahramanmaraş İli, ... İlçesi, ... Köyü, 160 ada 29 parsel sayılı taşınmazın Mustafa oğlu ... adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılarak, 27/08/2008 ila 25/09/2008 tarihleri arasında sonuçları ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve hazinenin dayandığı tapu kaydının keşfen yapılan uygulamada mahalline uymadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 20/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22866, Karar No: 2016/20938, Tarih: 28.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/22866 E.  ,  2016/20938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan .... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiği 14.08.2015 tarihine kadar asıl işveren davalı banka, alt işveren davalı ... bünyesinde kesintisiz şekilde Kobi Pos Görevlisi Satış Takım Lideri olarak çalıştığını, davalılarca herhangi bir geçerli neden bildirmeksizin gerçeklere aykırı şekilde iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacı ile aynı pozisyonda Pos Satış Elemanı veya Takım Lideri olarak çalışan birçok işçinin davalılar bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, davalı ... ihtarnamesiyle davacı işçinin görev yerinde işin bitmesiyle iş sözleşmesinin feshedildiğinin bildirildiğini, davalıların davacı işçiyi aynı ücret, eğitim ve görev alanına uygun bir işte çalıştırabileceklerken kendisine yeni bir işin teklif edilmediğini, çalışanlar arasında eşit davranma yükümlülüğüne ve feshin son çare olması ilkesine aykırı davranıldığını iddia ederek fesih işleminin geçersizliğinin tespitine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı işçinin davalı banka personeli olmadığını, iş sözleşmesinin davalı ... Şirketi tarafından feshedildiğini savunmuştur.

Davalı ... Anonim Şirketi cevap dilekçesinde özetle; davalı ... firmasının davacı işçinin işvereni olmadığını, davalı ... firmasının işyerlerinde istihdam edilmek üzere işçi arayan şirket ve kuruluşlara portföyünde bulunan kişilerden aranan niteliklere uygun işçi sağlayan ve bordrolama hizmeti sunan özel istihdam bürosu niteliğinde bir aracı kurum olduğunu, ayrıca davacı işçinin istihdam edildiği diğer davalı banka ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin de olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçerli olmadığı gerekçesi ile davalı .... hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı ... Anonim Şirketi hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı .... vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır.

Mahkemece, feshin geçerli olmadığı gerekçesi ile davalı .... hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı ... Anonim Şirketi hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı .... vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2’nci maddesinde belirtilen unsurları taşımayan alt işveren uygulaması, fesih için geçerli neden kabul edilemez. İş Kanunu’da yardımcı işlerin alt işverene verilmesinin herhangi bir koşula bağlanmaması nedeniyle, bu nevi işlerin muvazaa olmaması kaydıyla alt işverene devri sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilmesi hâlinde, feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilebilir. Buna karşılık, 6’ncı fıkra gereğince, asıl işin bir bölümünde işletme ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler alt işverene devredilebilecektir. Anılan düzenlemede baskın öğe, “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren” işlerdir. Başka bir anlatımla işletmenin ve işin gereği ancak teknolojik nedenler var ise göz önünde tutulur. Dolayısıyla, söz konusu hükümdeki şartlar gerçekleşmeden asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi hâlinde, asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçersiz olacağından iş sözleşmesinin feshi de geçersiz olacaktır.

Bilindiği üzere, alt işveren asıl işveren karşısında bağımsız hizmet sunan bir işveren durumundadır. Alt işveren, asıl işverenin emir ve talimatlarına göre değil, alt işverenlik sözleşmesinde belirtilen proje ve teknik şartlara göre işi yürütür. Asıl işverenin alt işveren işçilerine karşı yönetim veya işin ifasını isteme hakkı olamayacağı ancak işçi sağlığı ve güvenliği ile ilgili olarak asıl işverenin genel nitelikli talimatlar verebileceği bilinmektedir.