muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5066, Karar No: 2023/6434, Tarih: 13.07.2023

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Alınan ihbarlar üzerine usulüne uygun alınan arama kararına istinaden 08.11.2019 tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada 5 parça esrar ele geçirildiği ve arama sırasında ikametin içinde sanık ile haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca soruşturma yürütülen ...,

..... ve .....,'nın bulunduğunun görüldüğü; sanığın, 25.02.2020 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen .....,'a metamfetamin, 11.06.2020 tarihinde ise hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ....'e esrar sattığının kabul edildiği ve 18.06.2020 tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada esrar ve metamfetamin içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olaylarda; ..., .....,.....,....., ve.......,'in aşamalardaki beyanları ve teşhisleri, 25.02.2020 tarihli eylemle ilgili sanığa ait iletişimin tespiti tutanakları, alınan ihbarlar, ikametinde ele geçen maddelerin paketler halinde satışa hazır vaziyette oluşu gerekçesiyle zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticaretini yapma suçunu işlediği sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine, etkin pişmanlıktan faydalanmak istediğini belirterek uyuşturucu madde ticaretini yaptığına ilişkin beyanda bulunmuş ise de, ikrarı olmasa dahi tüm dosya içeriğinden mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunduğundan, sanık hakkında koşulları oluşmadığından, etkin pişmanlık hükümlerininin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilebileceği ve "08.11.2019, 25.02.2020, 11.06.2020, 18.06.2020" olan suç tarihlerinin yanlış yazılmasının mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu kabul edilerek hükme yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/2208 Esas, 2020/3415 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/2208 Esas, 2020/3415 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/148, Karar No: 2020/3422, Tarih: 25.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2020/148 E.  ,  2020/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

AVUKAT ...

DAVALILAR : 1-) VODAFONE TELEKOMÜNİKASYON A.Ş ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

2-) PİEM ENERJİ ELEK. ELEKT. İNŞ. MÜH. TUR. TAAH. SAN. VE TİC. LTD. ŞTİ. ADINA VEKİLİ

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 39. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı ...Ş. vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/02/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı ...Ş. adına vekili Avukat ... geldi. Davalı Piem Enerji Elek. Elekt. İnş. Müh. Tur. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davacı adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalı işverenler emrinde baz istasyonları arıza bakım teknikeri olarak çalıştığını, müvekkilinin hiçbir gerekçe gösterilmeden kendisiyle beraber teknisyen olarak çalışan bir kısım arkadaşlarının işten çıkartıldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini, müvekkillerinin emir ve talimatları Vodafone’dan aldığını, işin yapılmasındaki gerekli malzemelerin Vodafone tarafından sağlandığını, sadece sigortalarının çeşitli taşeronlar üzerinden gösterildiğini, bu durumun kanuna karşı hile olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekili ile davalı ...Ş. vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, davalı ...Ş. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı ...Ş. vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesine göre;

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesine göre;

“(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası Açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir.”

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hâli, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen, miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn: 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51,56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda indirim yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Dava açılmasının sonuçlarından birisi de zamanaşımının kesilmesidir. Zamanaşımı dava dilekçesinde belirtilen talep sonucu miktar için kesilecektir. Belirsiz alacak davasında zamanaşımının dava dilekçesinde belirtilen geçici talep sonucu için mi yoksa yargılama sonucunda miktarı tam olarak belirlenen kesin talep sonucunun tümü için mi dava tarihinde kesileceği konusunda 6100 sayılı HMK'da açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Dava açılmasının sonuçlarından birisi de zamanaşımının kesilmesidir. Zamanaşımı dava dilekçesinde belirtilen talep sonucu miktar için kesilecektir. Belirsiz alacak davasında zamanaşımının dava dilekçesinde belirtilen geçici talep sonucu için mi yoksa yargılama sonucunda miktarı tam olarak belirlenen kesin talep sonucunun tümü için mi dava tarihinde kesileceği konusunda 6100 sayılı HMK'da açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Belirsiz alacak davasının düzenlenme nedeni, davacının dava açarken alacağının tümü için dava açmak istediği hâlde, alacağının miktarını belirlemesi imkânsız veya kendisinden beklenemeyecek olmasıdır. Davacının belirsiz alacak davası açarken amacı alacağının tümünü dava etmek ve tümü hakkında karar verilmesini sağlamaktır. Kısmî dava açmakta olduğu gibi, alacağının bir kısmını dava etmek değildir. Dava dilekçesinde belirttiği talep sonucu da geçicidir, dava açarken asıl amacı alacağının belirlenir belirlenmez bu miktar üzerinden karara bağlanmasıdır. Belirsiz alacak davasında davacıya alacağını belirlemesinin imkânsız veya kendisinden beklenemeyecek olduğu istisnai bir durumda böyle bir dava açma olanağı tanınmıştır. Kanun koyucu alacağın belirlenmesinin imkânsız veya kendisinden beklenemeyecek durumda olması hâlinde belirsiz alacak davası açma imkânı tanıdığına göre, böyle bir davanın sonuçlarının da amaca uygun olarak değerlendirilmesi gerekir. Bu nedenle talep sonucu hangi tarihte kesin olarak belirlenirse belirlensin, dava açıldığı tarihte kesin talep sonucu miktarınca zamanaşımı süresi kesilmiş sayılmalıdır (Pekcanıtez, H.: Belirsiz Alacak Davası (HMK m.107), Ankara 2011, s. 59).

Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları belirsiz alacak davası konusu yapılmıştır. Söz konusu alacaklar tanık beyanlarına istinaden kanıtlandığından ve mahkemece uygun bir indirim suretiyle hüküm kurulduğundan, bu alacakların belirsiz alacak davasına konu edilebilmesi olanaklıdır.

Bu itibarla, yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, belirsiz alacak davası olarak açılan fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin gerek dava konusu edilen miktar gerekse talep artırımı ile yükseltilen miktarlar bakımından zamanaşımı dava tarihi itibariyle kesilecektir. Bir başka ifadeyle, zamanaşımı definin ileri sürülmesi durumunda, dava edilen ve artırılan miktarlar bakımından, dava tarihi itibariyle zamanaşımı değerlendirmesi yapılmalıdır.

Somut olayda, davalı tarafından kanuni süre içinde cevap dilekçesi verilmesine karşın, davaya karşı zamanaşımı defi ileri sürülmemiştir. Bununla birlikte davacının talep artırım dilekçesi vermesinden sonra davalı tarafından ibraz edilen dilekçe ile cevap dilekçesinin ıslah edildiği ve bu suretle zamanaşımı definin ileri sürüldüğü bildirilmiştir.

Somut olayda, davalı tarafından kanuni süre içinde cevap dilekçesi verilmesine karşın, davaya karşı zamanaşımı defi ileri sürülmemiştir. Bununla birlikte davacının talep artırım dilekçesi vermesinden sonra davalı tarafından ibraz edilen dilekçe ile cevap dilekçesinin ıslah edildiği ve bu suretle zamanaşımı definin ileri sürüldüğü bildirilmiştir.

Bilindiği üzere kavram olarak ıslah, taraflardan birinin yapmış olduğu usul işleminin tamamen veya kısmen düzeltilmesidir (6100 sayılı HMK. m. 176).

Islah, mahkemeye yöneltilen tek taraflı bir irade beyanı olduğundan, kanuni şartları yerine getirildiği takdirde karşı tarafın ya da mahkemenin kabulüne bağlı olmaksızın yapılabilir. Davanın tamamen ıslahı mümkün olduğu gibi kısmen ıslahı da mümkündür.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında belirtmek gerekir ki, kanuni süre içinde davaya cevap veren davalının, daha sonra cevabını ıslah suretiyle zamanaşımı defini ileri sürebilmesi olanaklıdır ve bu suretle ileri sürülen zamanaşımı definin dikkate alınması gerekmektedir. Nitekim davalı ...Ş. vekili tarafından sunulan 21/11/2018 tarihli dilekçe ile cevap dilekçesinin ıslah edilerek zamanaşımı definin ileri sürüldüğü açık bir şekilde ifade edilmiştir.

Bu itibarla, İlk Derece Mahkemesince, davalının cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürdüğü zamanaşımı defi dikkate alınarak ve dava tarihinden geriye doğru beş yıllık süreye göre zamanaşımı hesabının yapılması suretiyle hüküm kurulması isabetlidir. Buna mukabil, Bölge Adliye Mahkemesince, yanılgılı değerlendirme ile eldeki belirsiz alacak davasında ıslaha karşı zamanaşımı definin ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalı ...Ş. yararına takdir edilen 2.540,00 TL. duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2400, Karar No: 2015/1638, Tarih: 03.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2400 E.  ,  2015/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'nin tekerrüre esas adli sicil kaydının bulunduğunun anlaşılması karşısında, hakkında TCK 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın müştekinin aracının sağ ön kapısının kilit kısmına bıçak sokmak ve bıçağı kilit gibi kullanmak suretiyle, kilide zarar vermeden kapıyı açarak, araçtaki teybi çaldığının anlaşılması karşısında, mahkemenin sanık hakkında hırsızlık suçuna ilişkin uygulamasının kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre başka nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından hak yoksunluklarına ilişkin paragrafa "Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet, kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişiler karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı."fıkrasının eklenmesi suretiyle, diğer yönleriyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA

03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16969, Karar No: 2017/11970, Tarih: 16.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/16969 E.  ,  2017/11970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, suça konu kamyonunu 13/10/2005 günü saat 16.00’da evin önüne park ettiğini, 07.11.2005 tarihli ifadesinde yengesinin 14/10/2005 günü saat 04.00 sıralarında kamyonun yerinde olmadığını gördüğünü ve 14.10.2005 tarihli ifadesinde ise yengesinin kamyonu 14/10/2005 günü saat 04.00 sıralarında yerinde gördüğünü kendisine söylediğini beyan ederek çelişkiye neden olması ve sabah saat 08.00 sıralarında kamyonunun yerinde olmadığını gördüğünü beyan ettiği ve UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 05.54’de bittiğinin anlaşılması karşısında, olayın meydana geldiği saatin araştırılması, olayın meydana geliş saatine göre eylemin gece veya gündüz işlenip işlenmediğinin açıklığa kavuşturulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken suçun işlendiği saat açıklığa kavuşturulmadan suçun gece işlendiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29810, Karar No: 2014/31236, Tarih: 12.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/29810 E.  ,  2014/31236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/148-2014/207

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya işyerinde mühendisi olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara %30 zamlı ücret ödeneceği, yine toplu iş sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın %15 verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği %30 zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından eksik uygulanması sebebi ile hak ettiği verimlilik teşvik primi, idarecilik primi ve yabancı dil tazminatı alacaklarının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi verimliliği eşvik pirimi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davacının teşvik primi ve idarecilik primi ile yabancı dil tazminatı hesabının, mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin c ve ç fıkralarında öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram, genel, hafta ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının teşvik primi ve idarecilik primi ile yabancı dil tazminatı alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Femi, Uçak, Metalürji, Endüstri. Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri %25, Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri %30 zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram, genel, hafta, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alıancağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca verimliliği teşvik primi ile idarecilik primi ve yabancı dil tazminatı hesabında mühendisler için öngörülen zammın dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler dikkate alınmadan davacının teşvik primi ile diğer taleplerine dair alacağının eksik ödendiği gerekçesi ile bilirkişi raporu ile tespit edilen tutarın hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6901, Karar No: 2017/1347, Tarih: 23.02.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/6901 E.  ,  2017/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bu eylemi, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturmada Alaçam Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27/06/2007 tarihli, 2007/112-43 karar sayılı kararı ile hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 23/02/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.