muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27940, Karar No: 2020/5372, Tarih: 11.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/27940 E.  ,  2020/5372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin, davalı kurumda 18.11.2013 tarihinde kadrolu baş mühendis olarak çalışmaya başladığını, dört ay deneme süreli ve 1 yıllık belirli süreli iş akdi yapıldığını, süre bitmeden belirli süreli iş akdi süresinin 30.01.2014 tarihinde, 18.11.2017 tarihine kadar uzatıldığını, ancak davalı tarafından 25.3.2014 tarihinde iş akdinin haksız ve kötüniyetli olarak sonlandırıldığını, müvekkilinin en son ücretinin net 8.500,00 TL olduğunu iddia ederek; ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, bakiye süre ücreti, yıllık izin ücreti ve manevi tazminat alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili özetle; müvekkilinin davalı Kurum’un başkanı olduğunu, bu sıfatı taşımasından kaynaklı olarak yaptığı tasarruflar da doğrudan sorumlu olamayacağını, kendisine bu davanın yöneltilemeyeceğinden bahisle husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, öte yandan davacının özellikle tazminat talepleri yönünden haklı olmadığını ve tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın esastan da reddini talep etmiştir.

Davalı Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu vekili özetle; davacının deneme süreli olmak kaydı ile bir yıllık belirli süreli iş sözleşmesiyle işe başladığını, ancak daha deneme süresi dolmadan 2017 yılında bitecek olan yeni bir sözleşme imzaladığını, bu yapılan yeni sözleşmenin kurum bünyesinde güven zedelediğini, o dönem ki kurum başkanının yetkilerinin alınacağı duyumu üzerine apar topar yeni bir sözleşme yapıldığını bunun hakkın kötüye kullanımı olduğunu, işgücü ihtiyacı sorgulaması yapılmadan böyle bir yenileme işleminin yapıldığını, bunun da mevzuata aykırı olduğunu, bu sebeplerle 854 sayılı yasanın 14.maddesi kapsamında iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını ve davacının kötüniyet tazminatı hakkının bulunmadığını, öte yandan yapılan iş sürekli bir iş olup belirli süreli iş akdi yapılmasını gerektiren nedenler bulunmadığından bakiye ücretlerin de talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalı ... yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu vekili ile davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalı ... yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu vekili ile davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu’nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkide kötüniyet tazminatının koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirsiz süreli iş sözleşmesinin taraflarca ihbar öneli tanınmak suretiyle ya da ihbar tazminatı ödenerek her zaman feshi mümkün ise de, bu hakkın da her hak gibi Medenî Kanunun 2 nci maddesi uyarınca dürüstlük ve objektif iyiniyet kurallarına uygun biçimde kullanılması gerekir. Aksi takdirde fesih hakkının kötüye kullanılmış olduğundan söz edilir.

Fesih hakkını kötüye kullanan işveren, 4857 sayılı İş Kanununun 17 nci maddesi uyarınca, bildirim sürelerine ait ücretin üç katı tutarında tazminat ödemek zorundadır. Bahsi geçen tazminata uygulamada kötüniyet tazminatı denilmektedir.

Kötüniyet tazminatına hak kazanma koşulları ve tazminat miktarının hesaplanması açısından, 4857 sayılı Yasada önemli değişiklikler öngörülmüştür. Yasanın 17 nci maddesinin altıncı fıkrasının açık hükmü gereğince, iş güvencesi kapsamında olan işçiler yönünden kötüniyet tazminatına hak kazanılması mümkün değildir.

1475 sayılı Yasada, “işçinin sendikaya üye olması, şikâyete başvurması” gibi sebepler ileri sürülerek iş sözleşmesinin sonlandırılması, kötüniyetin varlığı açısından örnekseme biçiminde sayıldığı halde, 4857 sayılı Yasada genel anlamda fesih hakkının kötüye kullanılmasından söz edilmiştir. Maddenin gerekçesinde de belirtildiği üzere, işçinin işvereni şikâyet etmesi, aleyhine dava açması veya tanıklık yapması nedenlerine bağlı fesihlerin kötüniyete dayandığı kabul edilmelidir.

Tazminat miktarının belirlenmesi de Yasa ile açıklığa kavuşturulmuş, “kötüniyet tazminatının” ihbar önellerine ait ücretin üç katı tutarında olacağı belirtilmiş ve ayrıca ihbar tazminatının da ödeneceği hüküm altına alınmıştır.

Yasanın 17 nci maddesinin son fıkrasındaki düzenleme kötüniyet tazminatını da kapsamakta olup, bu tazminatın hesabında da işçiye ücreti dışında sağlanmış para veya para ile ölçülebilir menfaatler dikkate alınmalıdır (Yargıtay 9.HD. 12.6.2008 gün 2007/21422 E, 2008/ 15336 K).

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren, feshin haklı veya geçerli nedene dayalı olduğunu ispat edememiş ise de davacı işçi de feshin kötüniyetli olduğunu somut deliller ile ortaya koyamadığından kötüniyet tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren, feshin haklı veya geçerli nedene dayalı olduğunu ispat edememiş ise de davacı işçi de feshin kötüniyetli olduğunu somut deliller ile ortaya koyamadığından kötüniyet tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5106, Karar No: 2022/12618, Tarih: 18.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5106 E.  ,  2022/12618 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/12/2019 tarihli ve 2019/198130 soruşturma, 2019/116821 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair merci ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/02/2020 tarihli ve 2020/1380 değişik ... sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73. maddesinde yer alan (1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz." şeklindeki ve 131. maddesinde yer alan “(1) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikayetine bağlıdır." şeklindeki düzenlemeler ile,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi...hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müşteki ... hakkında facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde yapılmış paylaşımın altına, şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı tarafından ''yalaka herif" şeklindeki yorum dolayısıyla şikayetçi olunması üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda müştekinin iddiasına konu hakaret eyleminin 6 aylık şikayet süresine tabi olduğu, eylemin gerçekleştiği tarih ile şikayet tarihi arasında 6 aylık sürenin dolduğu, şikayetin yasal süresi içerisinde yapılmadığından bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Şüpheli tarafından sosyal medya paylaşımının şikayet tarihi olan 10/12/2019'dan 1 yıl önce yapıldığı, paylaşımın yapıldığı günün belirlenemediği, müşteki vekilinin anılan paylaşımın 18/11/2019 tarihinde öğrenildiğini şikayet dilekçesinde beyan ettiği, şikayetin ise 10/12/2019 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, hakaret eylemine ilişkin paylaşımın 18/11/2019 tarihinden önce öğrenildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı gibi şikayet üzerine açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ayrıca şikayetin süresinde yapıldığı gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Öte yandan şikayete konu edilen maddi vakıa tipik bir suça vücut vermiyorsa bu durumda da Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığında dair karar verilmesi gerekmektedir.

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Somut olayda, 6 aylık şikayet süresinin geçmesi gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, itiraz mercii tarafından sözlerin hakaret suçunu oluşturmadığından bahisle verilen itirazın reddi kararı yerinde görüldüğünden, kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21949, Karar No: 2014/7283, Tarih: 16.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21949 E.  ,  2014/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/104130

MAHKEMESİ : Bursa 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2009

NUMARASI : 2006/599 (E) ve 2009/16 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 20/11/2006 tarihli olay, yakalama ve üst arama tutanağına göre; hırsızlık olayının fark edildiği günün sabahında yapılan çalıntı ihbarından sonra, aynı gün, saat 12:45’te polis tarafından, suça konu çalıntı araç içerisinde görülen dört şahıstan birisinin, sanığın babası olan ve yaşı büyük olduğu için yargılaması ayrı yürütülüp, mahkumiyet kararı verilen, A. E.’ün ikametinin bulunduğu, G. İlçesi, İ.Mahallesi, A. Sokak No:.. adresinin yaklaşık 10 metre ilerisinde çalıntı kırmızı renkli, Ş. tipi otonun park halinde olduğu, araçtan diğer yaşı büyük sanıklardan U. D.'ın indiğinin görülmesi üzerine bu şahsın yakalandığı, etraftaki vatandaşlarla yapılan görüşmede, “araçtan iki kişinin daha inip, A. E.'ün evine girdiklerini" beyan etmeleri üzerine, yaşı büyük sanıklar A.E.ve U.Y.'in yakalandıkları, yaşı büyük üç sanık hakkında Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28/12/2007 tarih, 06/923 Esas-2007/1140 Karar sayılı mahkumiyetlerine konu karar ve soruşturma evraklarının içeriğinden; sanığın babası A. E., kolluktaki savunmasında, “H. Y. isimli cezaevinde iken tanıştığı, açık kimlik ve adresini bilmediği arkadaşının, telefonla sabah saat 09:00 sıralarında arayıp, kendisini ziyarete geleceğini belirtip, Şahin tipi, kırmızı renkli bir araç ile saat 10:00 sıralarında yanına geldiğini, kendisine “Bursa’da işlerinin Olduğunu, aracın kendisinde durmasını istediğini” belirtmesi üzerine aracı kontrol ettiğinde, aracın düz kontak yapılarak çalıştırıldığını görünce bunu sorduğunda, Hakan’ın kendisine aracı çaldığını söylediğini, bu haliyle aracı alıp, oğlu Volkan ile oğlunun arkadaşları Uğur ve Ufuk’u da yanlarına alıp, araç ile gezdiklerini, tekrar eve dönüp, aracı park ettikten sonra yakalandıklarını, diğer sanıkların bu olayla bir ilgilerinin bulunmadığını” belirtmiş, sanıklardan U. Y. “arkadaşları olan Volkan ve Uğur ile Volkan’ın babasının kullandığı suça konu araç ile saat 11:00 sıralarında, internet kafede iken kendisini kafeden alıp, araç ile gezdiklerini” U. D.'da “arkadaşı olan Volkan ve onun babası Akan’ın kullandığı suça konu araç ile saat 11:00 sıralarında, evde iken kendisini evden alıp, araç ile gezdiklerini” dosyamızın sanığı olan V.. E.

. Y. “arkadaşları olan Volkan ve Uğur ile Volkan’ın babasının kullandığı suça konu araç ile saat 11:00 sıralarında, internet kafede iken kendisini kafeden alıp, araç ile gezdiklerini” U. D.'da “arkadaşı olan Volkan ve onun babası Akan’ın kullandığı suça konu araç ile saat 11:00 sıralarında, evde iken kendisini evden alıp, araç ile gezdiklerini” dosyamızın sanığı olan V.. E.. de aşamalardaki savunmalarında “suça konu aracı babasının çalıp, eve getirdiğinde önce kendisini, sonra da arkadaşları Uğur ve Ufuk’u bulundukları yerden araca alıp, onlarla birlikte gezdiklerini” belirterek, suça konu aracın çalıntı olduklarını bilmedikleri gibi, aracı da kendilerinin çalmadıklarını belirterek, özetle “inkara” dayalı savunmalarda bulunmuşlar, buna göre, sanık Volkan’ın babası Akan dışındaki diğer sanıkların ifadelerinden, “suça konu aracı Akan’ın temin edip, getirdiği” anlaşılmış; yakınanın da kolluktaki “sabah, aracını bıraktığı yerde bulamayınca, Beşyol’da ikamet eden halasının oğlunun aracını almak için Beşyol’a gittiğinde, çalınan aracının Beşyol köprüsünün olduğu yerde trafik lambalarından Balıklı yönüne doğru gittiğini gördüğünde, araç içerisinde yüzünü göremediği bir kişinin olduğunu” da belirtmesi karşısında, yakalama tutanağında; sadece “çevreden yapılan araştırma sonucu çalıntı otomobilden indiği belirtilen sanık Volkan’ın, babası diğer sanık Akan’ın evinde iken yakalandığı” belirtilmiş, bu haliyle sanığın savunmasının aksine atılı suçtan mahkûmiyetine yeterli, açık ve inandırıcı olabilecek hukuki ve kanuni deliller bulunmadığından sanığın beraati yerine, yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Yakınanın, camlarını kapatıp, kapılarını kilitlemiş olduğu aracını sokak üzerine park ettikten sonra 19.11.2006 tarihinde, saat 23:00 sıralarında evin penceresinden baktığında aracı yerinde iken, 20.11.2006 tarihinde, sabah saat 06:30’da işe gitmek üzere kalktığında aracının yerinde olmadığını belirtmesi, Bursa/Yıldırım’da kış saati uygulamasına göre güneşin de saat 06.51’de doğduğunun anlaşılması nedeniyle; suçun geceleyin işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereğince cezada arttırma yapılması,

3- Sanığın, yaş büyüklüğü nedeniyle yargılaması ayrı yürütülen diğer sanıklar ile birlikte, yakınanın kapı ve camlarını kilitleyip yol üzerine park ettiği aracın kapı kilidini kırıp, düz kontak yapmak suretiyle aracı çalması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uymasına rağmen aynı Yasanın 142/1-e maddesinden uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık V.. E.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6166, Karar No: 2011/5859, Tarih: 24.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6166 E.  ,  2011/5859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/08/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Ergenekon soruşturması olarak bilinen soruşturma kapsamında gözaltına alındığını, davalı Şirket'e ait gazetede iddianame ve ekleri arasındaki bir belgeden hareketle yayımlanan haberin kişilik haklarına saldırı oluştuğunu ileri sürerek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, görülmekte olan ceza davasının iddianamesi ve eklerine dayanılarak hazırlanan dava konusu haberin görünür gerçekliğe ve hukuka uygun olduğunu belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; dava konusu haber başlığının “...’in kirli paraları” olmakla birlikte yazı içeriğinde iddianamenin ekleri arasında yer aldığı bildirilen ‘fabrikatör’ adlı dokümana ve ona yollamada bulunularak davacının liderliğini yaptığı ... grubunun parasal yapısı ile ilgili bilgilere yer verildiği, ... grubunun liderliğini yapsa da davacı ile ... grubunun farklı kişiler olduğu, yazının başlığının davacının kişiliği; içeriğinin ise ... grubunun parasal yapısıyla ilgili olduğu, iddianamede sanık olarak görünmeyen davacı hakkında kullanılan sözlerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Medeni Yasası'nın 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davalı şirkete ait Takvim gazetesinin 20.08.2008 günlü sayısında “...’in kirli paraları” başlığı altında yayımlanan haberde “Ergenekon iddianamesinin ek klasörleri arasında yer alan ‘Fabrikatör’ isimli doküman nedeniyle, ...’in liderliğini yaptığı ... hareketinin mali yapısı mercek altına alınıyor…” biçimindeki anlatımlara yer verilmiştir.

Okuyucunun ilgisini artırmak amacıyla, habercilik tekniğine uygun olarak, özle biçim arasındaki denge korunarak kullanılan çarpıcı başlık kişilik haklarına saldırı oluşturmaz.

Dava konusu haberde kullanılan başlık haberin içeriği ile birlikte bir bütün olarak değerlendirildiğinde; özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, yargılamanın dayanağı olan belgelere dayanılarak yayımlanan haberin görünür gerçekliğe uygun olduğu, hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI