muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6776, Karar No: 2012/3464, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/6776 E.  ,  2012/3464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca gecikme tazminatı alacağının tahsili istemine, karşı dava ise maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir. Mahkemece asıl ve karşı davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalı arsa sahibinin temyiz itirazlarına gelince; yanlar arasında ... 1. Noterliği'nde imzalanan 20.07.2005 gün 23515 yevmiye nolu düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat yapım ve satış vaadi sözleşmesi ile davalı-karşı davacı yüklenici davacı-karşı davalı arsa sahibine ait arsa üzerinde arsa payı karşılığı inşaat yapımını üstlenmiştir. Sözleşmenin 2-a maddesinde dava konusu işyeri de dahil olmak üzere toplam 6 bağımsız bölümün arsa sahibine, diğer bağımsız bölümlerin yükleniciye kalacağı, 13. maddede toplu iskânı alma yükümlülüğünün yüklenici şirkete ait olduğu kararlaştırılmıştır. Yine sözleşmenin 19. maddesinde inşaatın ruhsat alınma tarihinden itibaren 18 aylık süre sonunda tamamlanıp, arsa sahibine kalacak bağımsız bölümlerin teslim edileceği, 20. maddede de yüklenicinin inşaatı taahhüt ettiği tarihte bitirmemesi ve arsa sahibine teslim etmemesi durumunda arsa sahibinin ihtarda bulunarak eksiklerin giderilmesi ve inşaatın teslimi için en az 4 ay ek süre tanıyacağı, inşaatın verilen ek sürede de bitmemesi halinde

arsa sahibine verilecek her dükkan için aylık 500 USD ve daire için aylık 150 USD kira bedeli ödeneceği ve %2 gecikme faizi ödeneceği kabul edilmiştir. Davalı-karşı davacı yüklenici ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/201 esasında kayıtlı davada kendi aleyhine ihtiyati tedbir kararı alınarak inşaat durdurulduğundan ... kullanma izin belgesini alamadığını savunmuştur.

arsa sahibine verilecek her dükkan için aylık 500 USD ve daire için aylık 150 USD kira bedeli ödeneceği ve %2 gecikme faizi ödeneceği kabul edilmiştir. Davalı-karşı davacı yüklenici ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/201 esasında kayıtlı davada kendi aleyhine ihtiyati tedbir kararı alınarak inşaat durdurulduğundan ... kullanma izin belgesini alamadığını savunmuştur.

Bu durumda sözleşmenin 19. maddesinde inşaat süresi, 20. maddesinde de ek süre ve bunun sonucu olarak teslim edilmeme halinde dükkan ve daireler için maktu gecikme tazminatı kararlaştırıldığı, sözleşmede gecikme tazminatı, kira ya da gecikme halinde cezai şart ödeneceğine dair hüküm bulunmasa dahi yüklenicinin temerrüdü halinde arsa sahibi BK'nın 106/II. maddesi hükmünce gecikmeden doğan zararlarını istemekte haklı olduğundan mahkemece, davalı-karşı davacı yüklenicinin savunmasında bildirdiği dava dosyası da celp edilip alınacak bilirkişi raporuyla sözleşmeye göre ek süre dahil teslimi gereken tarih ve dava tarihine kadar gecikilen süre tesbit ettirilip, davada sadece 16 nolu işyeriyle ilgili talepte bulunulduğundan davacı arsa sahibinin isteyebileceği kira kaybı (gecikme tazminatı) alacağının hesaplattırılıp hüküm altına alınması gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile asıl davanın da reddedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacının temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca arsa sahibinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı-karşı davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3836, Karar No: 2012/5358, Tarih: 06.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3836 E.  ,  2012/5358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.07.2009 gün ve 121/137 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine temsilcisi, mülkiyeti davalıya ait olan 1577, 1639 ve 1742 parsel sayılı taşınmazların 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu, tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davaya bir cevap vermemiştir.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: "Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazların, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15905, Karar No: 2015/28829, Tarih: 19.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/15905 E.  ,  2015/28829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi icra mahkemesine başvurusunda; taşınmaz ihalesi kesinleştiği halde alacaklının süresinde KDV yatırmadığından ihalenin res'en feshine karar verilmesi gerekirken icra müdürlüğünce aksine işlem yapıldığını ileri sürerek memur işleminin iptali isteminde bulunmuş, mahkemece işlemden kaldırılan ve süresinde yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.Şikayetçi borçlunun icra mahkemesine başvurusu İİK'nun 16.maddesi kapsamında şikayet olup, HMK. anlamında dava niteliği taşımaz. Şikayette yargılama usulü İİK'nun 18.maddesindeki hükümlere tâbidir.

İİK'nun 18. maddesinin 3. fıkrası; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir” hükmünü içermektedir.

Şikayetçi borçlu vekilinin geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması, HMK'nun 150/1.maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasını ve sonuçta aynı maddenin 5. fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini gerektirmez.Mahkemece, İİK'nun 18/3.maddesine göre, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılıp şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan gerekçe ile HMK'nun 150. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17812, Karar No: 2018/5219, Tarih: 15.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17812 E.  ,  2018/5219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; fiilen kullandığı elektrik aboneliği nedeniyle davalı şirketin kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, PSH ve sayaç okuma bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100 TL'nin ödeme tarihlerinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı; davacı ile yapılan abonelik sözleşmesinde yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olarak belirlendiğini, 6100 sayılı HMK'nun 17. maddesi gereğince yetkili mahkemelerin ... Mahkemeleri olduğunu savunarak, yetkisizlik kararı verilmesini istemiştir.Mahkemece; taraflar arasındaki abone sözleşmesinde ...mahkemelerinin yetkili kılındığı, HMK'nun 17. maddesi gereğince tacir olan taraflar arasındaki yetki sözleşmesinin kesin yetkili mahkemeyi belirlediği gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davaya konu ticarethane elektrik aboneliğinin dava dışı ...adına kayıtlı olduğu, davacının dava dışı ...'dan aboneliğin tesis edildiği işyerini şirket merkezi olarak kullanmak üzere 01.09.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiralamış bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu durumda; fiili kullanıcı olan davacı tarafından açılan iş bu davada, dava dışı abone ile davalı şirket arasında yapılmış olan abonelik sözleşmesindeki yetki şartının uygulama yeri bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; HMK'nun 331. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, yargılama giderlerine yetkisizlik kararından sonra yargılamaya devam eden mahkemece karar verileceği gözetilmeden, yetkisizlik kararıyla birlikte davacı aleyhine vekalet ücretine karar verilmiş olması da usul ve yasaya uygun değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HMUK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HMUK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3610, Karar No: 2020/10586, Tarih: 22.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/3610 E.  ,  2020/10586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Sanığın TCK’nın 141/1, 53, 63, ve 58. maddeleri gereğince mahkumiyetine

Hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yol üzerinde beklerken, taksicilik yapan katılanın arabasına bindiği ve bir miktar ücret karşılığı Afyon'a gitmek hususunda anlaştıkları, yol boyunca sanığın kendi adını İbrahim olarak tanıtıp, katılana cep telefonu numarasını verdiği, yolda güven telkin eden sanığın sonrasında ablasına uğrayacağını belirtip, kendisinde bozuk para olmadığını, ablasına vereceği için bozuk para lazım olduğunu söyleyerek katılandan para istediği ve 2 adet 100TL olmak üzere toplam 200TL’yi katılandan alarak ara bir sokağa girip, ortadan kaybolduğu, katılanın bir süre bekledikten sonra sanığın kendisine verdiği telefon numarasını aradığı ancak sanığa ulaşamadığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; teşhis, istikrarlı katılan beyanı, sanığın tevilli ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın baştan beri oluşturduğu senaryo dahilinde katılandan para almak ve yol ücretini de ödememek şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, kararın gerekçesinde sanığın daha önceden hırsızlık suçundan cezalandırıldığı için, kazanılmış hak sebebiyle yine hırsızlık suçundan ceza verildiği belirtilerek, hükümde çelişkiye neden olunduğu, bozma ilamı uyarınca sanığın sübut bulan dolandırıcılık eylemi nedeniyle hüküm kurularak, ceza miktarı bakımından sanığın CMK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/32, Karar No: 2018/115, Tarih: 20.03.2018

**Ceza Genel Kurulu         2018/32 E.  ,  2018/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanığın 213 sayılı Kanunun 359/b-1 ile TCK'nun 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 36 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.07.2014 gün ve 100-390 sayılı hükmün, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 21. Ceza Dairesince 06.12.2016 gün ve 9179-7415 sayı ile;

"Sanığın, yetkili müdürü olduğu Venüs Bilgisayar Elektronik ve Yazılım Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. adına 2004, 2005 ve 2006 yıllarında sahte fatura düzenlediği kabul edilmişse de; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve her takvim yılının kendi içinde düzenlenen sahte belge yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği ve 2004 yılına ilişkin davanın da zamanaşımına uğradığı gözetilmeden, hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması, ...” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesi ise 30.05.2017 gün ve 600-358 sayı ile ilk hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2017 gün ve 47808 sayılı “onama” istekli tebliğnamesiyle dosya, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nun 307. maddesi uyarınca, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.12.2016 gün ve 398 sayılı kararı ile kararına direnilen Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 13.04.2017 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına karar verilmesi nedeniyle aynı karar uyarınca bu Daireye ait işlerin devredildiği Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 21.12.2017 gün ve 15220-9196 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eylemlerinin,her bir takvim yılı için ayrı ayrı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçunu mu, yoksa zincirleme şekilde Vergi Usul Kanununa muhalefet suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, aleyhe olan bozma kararına karşı sanığın beyanı alınmadan direnme hükmü verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel mahkemece, bozmadan sonra yapılan yargılamada, sanığa bozma kararı ve duruşma günü davetiyesinin tebliğ edildiği, sanığın tebliğe rağmen duruşmaya gelmemesi üzerine sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan önceki hükümde direnilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 326/2. maddesine göre, hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup müdafiin dinlenilmesi ile de yetinilemez. Aynı kurala 5271 sayılı CMK'nun 307/2. maddesinde de yer verilmiş olup anılan bu kanun hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğurabilecek olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki delillerini sunma imkânı tanınmalıdır. Bu düzenleme, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayandığından, uyulmasında zorunluluk bulunan emredici kurallardandır.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, aleyhe olan bozmaya karşı sanığın beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2017 gün ve 600-358 sayılı direnme hükmünün, aleyhe olan bozmaya karşı sanığın beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2018 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12630, Karar No: 2015/43686, Tarih: 14.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12630 E.  ,  2015/43686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cumhuriyet Savcısının temyizinin sanık lehine olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık, mağdurundan yağmaladığı cep telefonunu borcuna karşılık verdiği ... adındaki şahsı göstererek, bu kişiden alınıp mağdura iadesinin sağladığı, ancak sanık 24.02.2011 günlü oturumda...' ın zararını karşılamadığının belirterek süre istediği verilen süreye rağmen sanığın zararı karşılamadığı, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için failin, bizzat pişmanlık göstererek, mağdurun zararını tazmin etmesi yanında satın alanın zararını da gidermesi gerektiğinden; mahkemece söz konusu maddenin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu konuda bozma isteyen (1) nolu düşünceye katılınmamıştır.

Değerin azlığının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık... savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.