muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2627, Karar No: 2021/405, Tarih: 20.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2627 E.  ,  2021/405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma ve mala zarar verme suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Karaman Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/07/2019 tarihli ve 2019/5452 soruşturma, 2019/4568 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Karaman Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/09/2019 tarihli ve 2019/3009 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Karaman Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/09/2019 tarihli kesin kararını müteakip, müştekinin yeniden yaptığı itirazlar üzerine verilen kararların hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, 03/11/2018 tarihinden meydana gelen ölümlü ve yaralamalı trafik kazasına ilişkin evvelce Karaman Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sırasında alınan bilirkişi raporuna istinaden, şüpheli ... hakkında kusuru bulunmadığından bahisle Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2018 tarihli ve 2018/9881 sayılı kararı ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, söz konusu karara müşteki ... vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, mercii Karaman Sulh Ceza Hakimliğinin 21/02/2019 tarihli ve 2019/668 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, yine aynı dosya kapsamında, taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçundan asli ve tek kusurlu kişi kabul edilen ... hakkında anılan Başsavcılığının 23/12/2018 tarihli ve 2018/9881 soruşturma, 2018/2543 esas, 2018/355 sayılı iddianamesi ile Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/2 esasına kayden kamu davası açıldığı, belirtilen kamu davasının yapılan yargılaması sırasında alınan Adli Tıp Kurumunun 25/03/2019 tarihli ve 3605 sayılı bilirkişi raporunda ise, asli kusurlu olan ...'ın yanında şüpheli ...'nin de meydana gelen trafik kazasında tali kusurlu olduğunun mütaala edilmesi üzerine, bu kez müşteki ... tarafından suç duyurusunda bulunulmasını müteakip, aynı olaya ilişkin yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, söz konusu karara karşı müşteki tarafından yapılan itirazın "şüpheli hakkında kamu davası açılmasını gerekli kılan yeterli şüphe uyandıran delillerin bulunmadığı..." gerekçesiyle merciince reddine karar verilmiş ise de;

Karaman Ağır Ceza Mahkemesince alınan incelemeye konu olaya ilişkin ve şüpheli ...'nin tali kusurlu olduğunu belirtir 25/03/2019 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunun mevcut olay hakkında evvelce yapılmış olan soruşturmanın seyrini etkileyecek, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak önemli ve yeni delil mahiyetinde olduğu, bu halde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 172/2. maddesinde, "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz" şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran, daha önce verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar gözetilerek, bu yönde değerlendirme yapılmak ve yeniden soruşturmaya başlanılarak şüpheli hakkında kamu davası açılabilmesi için öncelikle Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2018 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararına yönelik itirazın reddine dair kararı veren mercii Karaman Sulh Ceza Hakimliğince bir karar verilmesi gerektiği, aksi halde kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak özellikte, önemli ve yeni delil elde edilse dahi resen merciinden karar alınmadıkça aynı olay hakkında soruşturmaya başlanılamayacağı, somut olayda ise, aynı olaya ilişkin yeni delilin ortaya çıkmasını müteakip yapılan başvuru üzerine, merciinden belirtilen şekilde usulüne uygun karar alınmaksızın soruşturma yapılmak suretiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, itirazın belirtilen nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03/07/2020 gün ve 94660652-105-70-19671-2019 -Kyb sayılı yazılı istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/08/2020 gün ve 2020/2627 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 18:30 sıralarında meskun mahal dışında tek şeritli iki yönlü azami hız sınırı 90 km/sa ve aydınlatması olmayan kuru asfalt yolda ...'nin sevk ve idaresindeki aracı ile Beydilli-Akçaşehir karayolunda seyir halinde iken aracının sağ ön köşe kısmı ile önünde bir kısmı sağ şeritte park halinde olan sağ reflektörü sağlam, sol arka reflektörü ise yansıtıcı özeliğini yitirmiş sanık ...'a ait traktör römorkunun sol arka kısmına çarpması sonucu ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, araçta yolcu olarak bulunan teyzesi ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandıkları, araçtaki diğer yolculardan annesi ... Eski ve kardeşi ...'nin ise öldüğü olayda; 03.11.2018 tarihli trafik kaza tespit tutanağında traktör römorkunu park eden ...'ın 2198 sayılı KTK'nın 59. maddesine aykırı davranmaktan asli kusurlu olduğu, araç sürücüsü ...'nin kusurunun olmadığının belirtildiği, 12.11.2018 tarihli bilirkişi raporunda, römork sahibi ...'ın KTK'nın 59. ve 84. maddesine göre tamamen kusurlu olduğu, araç sürücüsü ...'nin ise kusurunun bulunmadığının belirtildiği, 23.12.2018 tarihli 2018/9881 sayılı iddianameyle sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında yapılan keşif sonucu alınan 19.02.2019 tarihli bilirkişi ve Adli Tıp Kurumundan alınan bilirkişi raporunda, sanık ...'ın asli kusurlu, ...'nin ise tali kusurlu olduğunun belirtilmesi üzerine 19.02.2019 tarihinde sanık ...'ın şikayeti üzerine Karaman Cumhuriyet Başsavcılığı 05.07.2019 tarihli 2019/5452 sayılı karar ile ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, 22.07.2019 tarihinde tebliğ edildiği, 24.07.2019 tarihinde ... tarafından bu karara itiraz üzerine Karaman Sulh Ceza Hakimliğinin 05.09.2019 tarih 2019/3009 değişik iş sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın reddine karar verildiği, soruşturma aşamasında alınan kusur durumuna ilişkin rapora istinaden ... hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu kararın 23.01.2019 tarihinde tebliği üzerine sanık ... vekilinin itirazı ile 21.02.2019 tarih 2019/668 değişik iş sayılı Karaman Sulh Ceza Hakimliğinin kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, kusur durumuna ilişkin elde edilen yeni delil sonrası ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar gözetilerek, bu yönde değerlendirme yapılmak ve yeniden soruşturmaya başlanılarak şüpheli hakkında kamu davası açılabilmesi için öncelikle Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2018 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararına yönelik itirazın reddine dair kararı veren mercii Karaman Sulh Ceza Hakimliğinden CMK’nın 172/2 maddesi gereğince bir karar alınmaksızın iddianame ile kamu davası açılması kanuna aykırı olduğundan,

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Karaman Sulh Ceza Hakimliğinin 05/09/2019 tarihli ve 2019/3009 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 20.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15029, Karar No: 2017/9607, Tarih: 17.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/15029 E.  ,  2017/9607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar; davalı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti’nin oturdukları sitede, site yönetimi ile yaptığı özel güvenlik sözleşmesi uyarınca güvenlik hizmetlerini yerine getirdiğini, diğer davalı ... ...’in site yöneticisi olduğunu, 03.12.2012 tarihinde konutlarında hırsızlık olayı meydana geldiğini, para, elektronik eşya, altın ve ziynet eşyalarının çalındığını, davalı şirketin sözleşme ve eki talimat hükümlerine aykırı davrandığını, olayın davalıların ihmali ve kusuru sonucu meydana geldiğini, maddi zararın yanı sıra olay sebebiyle ailesinin korku ve panik içine düştüğünü ileri sürerek toplam olarak 20.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... ... yönünden açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının maliki olduğu evde meydana gelen hırsızlık nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararların davalılardan tahsili istemine ilişkindir. Olay akabinde, sıcağı sıcağına hazırlık soruşturmasında polise ifade veren davacı ..., çalınan eşya, altın ve ziynet eşyalarının nelerden ibaret olduğunu tek tek belirtmiş olup, güvenlik görevlileri tarafından hazırlanan bu tutanak davacı tarafından imzalanmıştır. Davacının bu beyanı kendisini bağlar. Mahkemece, bu husus gözetilmeden eksik değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20662, Karar No: 2017/6398, Tarih: 28.09.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/20662 E.  ,  2017/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde, davacı vek. Av. ...gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, dava dışı ... Ltd. Şti.'nin davalı banka ile akdettiği 17.05.2006 tarihli genel kredi sözleşmesine müvekkilinin kefil sıfatıyla imza koyduğunu, bu işlem sırasında boş bir senet imzalanarak teminat olarak bankaya bırakıldığını, söz konusu sözleşmeye dayalı kredinin 15.11.2006 tarihinde kapatılmasına rağmen senedin iade edilmediğini, daha sonra imzalanan 18.06.2007 tarihli sözleşme uyarınca kullandırılan kredinin ödenmemesi üzerine senedin doldurularak icra takibine girişildiğini, ikinci sözleşmede müvekkilinin imzasının bulunmadığını, ikinci sözleşmenin yapılması ile birinci sözleşmenin hükmünü yitirdiğini, takip konusu senedin teminat senedi olup, senedin zorunlu unsurlarının sonradan yazıldığını, senedin bedelsiz olduğunu iddia ederek borçlu olmadıklarının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dışı...Ltd. Şti.'nin ortağı olup, iddialarının asılsız olduğunu savunarak, davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının kefalet miktarının sonradan ve sözleşmeye aykırı doldurulduğu yönündeki iddiasını yazılı delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle dava konusu icra takip dosyasında takip sebebi olarak kambiyo senedine dayanmış olmasına, davacının, dava konusu kambiyo senedinde aval veren sıfatını taşımasına, 6102 sayılı TTK'nun 702/2 maddesi karşısında aval verenin şekle ait noksandan başka bir sebeple borçlu olmadığını ileri süremeyeceğine, somut olayda İİK'nun 72. maddesi uyarınca verilmiş bir tedbir kararı bulunmadığından alacaklı yararına tazminat koşullarının oluşmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davalı yararına hükmedilen vekalet ücretinin "davacıdan alınarak davalıya verilmesi" şeklinde hüküm kurulması gerekirken tam tersine "davalıdan alınıp davacıya verilmesine" biçiminde hüküm kurulması maddi hataya dayanmakta olup, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

2-Mahkemece davalı yararına hükmedilen vekalet ücretinin "davacıdan alınarak davalıya verilmesi" şeklinde hüküm kurulması gerekirken tam tersine "davalıdan alınıp davacıya verilmesine" biçiminde hüküm kurulması maddi hataya dayanmakta olup, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen nedenlerle, hüküm fıkrasının 5. fıkrasında yer alan "davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6646, Karar No: 2016/5168, Tarih: 18.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/6646 E.  ,  2016/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/11/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, eksik ödenen alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ..... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde doktor olarak çalıştığını, 31/03/2007 ve 01/07/2008 tarihleri arasında part-time çalışma yapmadığı halde davalı kurum tarafından döner sermaye alacağının eksik ödendiğini belirterek alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu olayda davacı, personeli olduğu kurumun kendisine yapmış olduğu eksik ödeme nedeniyle alacak talebinde bulunmaktadır. Bu olgu, kamu hizmeti ile ilgili idari işlem niteliğindedir. Bu nedenle İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2/1-b maddesi gereğince İdare'ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re'sen) dikkate alınır. Mahkemece, davalı yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası ile ilgili karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6327, Karar No: 2017/3178, Tarih: 27.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6327 E.  ,  2017/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Beraat

I- Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Sanıklar hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve ... hakkında ayrıca defter belge ibraz etmemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

III-Sanıklar hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve ... hakkında ayrıca defter belge ibraz etmemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Sanıklar hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiası ile açılan kamu davasında, sanıkların duruşmada, ...’ün kendilerini işe alacağını söyleyerek noterde belgeler imzalattığını ve bu şirketi üzerlerine kurduğunu, şirketle bir ilgilerinin bulunmadığını belirterek suçlamayı kabul etmemeleri; sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve zamanaşımı hükümlerinin belirlenebilmesi bakımından; sahte düzenlendiği iddia olunan 2005, 2006 ve 2007 yıllarına ait faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içerisine alınarak, faturaların sanıklar tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin ve sanık savunmalarının doğruluğunun tespiti bakımından, ele geçen faturalardaki yazı ve imzaların sanık ve ... eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Vergi incelemesine esas olmak üzere defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının şirket yetkilisi olan sanık ...’e 01.07.2008 günü tebliğ edildiği, buna rağmen sanığın varlığı noter tasdik bilgileriyle sabit olan defter ve belgeleri 15 günlük süre içerisinde yetkili vergi inceleme elemanına ibraz etmediğinin anlaşılması karşısında, sanık ...’e yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçunun tüm yasal unsurları itibariyle oluştuğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3375, Karar No: 2022/6155, Tarih: 15.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/3375 E.  ,  2022/6155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun olay günü dokuz yaşındaki mağdura nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmesi ve mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunca tanzim edilen 27.03.2014 günlü raporda; mağdura karşı cinsel istismar suçundan başka bir eylem nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmaması suretiyle verilen mahkumiyet kararı bulunan başka dosya sanığı Hüseyin ile suça sürüklenen çocuk ...'in eylemlerinin birlikte mağdurun ruh sağlığını bozduğu yönünde bilgi verilmesi karşısında, anılan rapora istinaden suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanunun 103/6. maddesinin uygulanamayacağı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.