muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12688, Karar No: 2013/1563, Tarih: 30.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12688 E.  ,  2013/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili Ağaç, Fidan veya Bağ Çubuğuna Zarar Verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, katılana ait incir ağacının dallarını keserek zarar verdiği iddiası üzerine açılan kamu davasında; inkara yönelik savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli, kesin, somut, her türlü şüpheden uzak ve inandırıcı delil elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4068, Karar No: 2015/3745, Tarih: 06.04.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/4068 E.  ,  2015/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.11.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin reddine tazminat isteminin kabulüne dair verilen 12.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, dava dışı arsa sahibi ... ve davalı arsa sahibi ... ile davalı yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yüklenicinin temlik ettiği ...'den temlik aldığını ileri sürerek bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline ilişkin istemin reddine, bedel iadesi talebinin kabulüne 77.000,00 TL'nin ...'den tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı yüklenici ile davalı ... ve dava dışı arsa sahibi arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve yüklenicinin davacıya şahsi hakkını devretmesine ilişkin “alacağın devri” (temlik) sözleşmesidir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı yüklenici ile davalı ... ve dava dışı arsa sahibi arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve yüklenicinin davacıya şahsi hakkını devretmesine ilişkin “alacağın devri” (temlik) sözleşmesidir.

Burada öncelikle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve bu sözleşmenin hüküm ve sonuçları üzerinde durulması gerekmektedir. Bir tanımlama yapmak gerekirse; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, yüklenicinin finansını kendisi sağlayarak arsa maliklerine ait arsa üzerine bina yapımı işini yükümlendiği, arsa malikinin ise bedel olarak binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye geçirmeyi vaat ettiği sözleşmelerdir. Bu sözleşmelerde bina inşaatı sebebiyle yükleniciye ödenmesi gereken ücret (bedel), arsa sahibi tarafından ayın olanak ödenmektedir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde ilk unsur “yüklenicinin bir inşaat (bina) meydana getirme borcu altına girmesidir.” Zira, bu tür sözleşmelerde yüklenici finansı sağlayarak sanat, beceri ve emek sarfıyla bir bina meydana getirmekle, buna karşılık arsa sahipleri de taşınmaz malda belli bir mülkiyet payını yükleniciye devretmekle yükümlüdür. Kural olarak da arsa sahibi bu borcunu Türk Borçlar Kanununun 479. maddesi gereğince eserin teslimi anında yerine getirmekle mükelleftir. Ancak uygulamada, yükleniciye finans kolaylığı sağlamak amacıyla üzerine bina yapılacak taşınmazın kat irtifakı peşinen kurulmakta, daha inşaat meydana getirilmeden yükleniciye satış imkanı sağlanmakta, bu şekilde yükleniciye bir bakıma arsa sahibi tarafından kredi kullandırılmaktadır. Kuşkusuz, bu tür bir işlemle eser teslim edilmeden yükleniciye yapılan devirler bir bakıma arsa sahibinin yükleniciye yaptığı “avans ödemesidir”. Yine uygulamada görüldüğü üzere yüklenici, arsa sahibi tarafından kendisine yapılan avans ödemesinden yararlanarak ileride kazanacağı kişisel hakkını peşinen üçüncü kişilere devretmekte ve bu şekilde bina inşaatına finans (kaynak) sağlamaktadır.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin (davacının) arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81.maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

davacı davasını taşınmazı temlik aldığı ..., yüklenici şirket ve arsa sahibi ...'e yöneltmiş, diğer arsa sahibi ... davada yer almamıştır.

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere, bu gibi davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir. Dolayısıyla, inceleme ve araştırmanın arsa sahiplerinin tamamının taraf olduğu bir davada yapılması gerekir. Bu durumda mahkemece, davacıya arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahibi olan ... hakkında dava açmak üzere mehil vermeli, açılırsa o dava eldeki dava dosyası ile birleştirilmeli, arsa sahibinin savunma ve delilleri toplanmalı, özellikle yüklenicinin inşaat sözleşmesi gereğince edimlerini yerine getirip getirmediği belirlenerek davacının talepleri hakkında bundan sonra bir karar verilmelidir.

Taraf teşkili tam olarak sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12073, Karar No: 2018/2698, Tarih: 20.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/12073 E.  ,  2018/2698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar-karşı davacı ve davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.03.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı-karşı davacı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı; 24.03.2008 tarihli, 31.12.2013 bitiş tarihli sözleşme ile, mağaza (işyeri) olarak kullanılmak üzere davalılardan Tasfiye Halindeki .... Ltd. Şti.'ne kiraya verilen taşınmazın, kira sözleşmesinin 12.06.2009 tarihli ihtarname ile AVM’nin iyi yönetilemediği, yeterli müşteri çekilemediği gerekçesiyle kiracı şirket tarafından haksız olarak feshedildiğini, anahtarların 09.07.2009 tarihinde teslim edildiğini, diğer davalı .... Ltd Şti’nin kiracı Tasfiye Halinde ... Ltd Şti’ne 340.000 Euro’ya kadar kefil olduğunu, 09.10.2008 tarihli indirim protokolüne göre sözleşmenin 01.07.2008-30.06.2009 tarihleri arasında yapılan indirimden kaynaklı, rehnin paraya çevrilmesi ile elde edilen gelir olan 15.000 Euro'nun mahsubu ile kalan 124.446,80 Euro, haksız fesih nedeniyle sözleşmenin 31. maddesine göre 3 aylık cezai şart kira bedeli 82.039,50 Euro, ve BK'nun 264. maddesine göre erken fesih nedeniyle 6 aylık kira bedeli 159.300 Euro'dan banka teminat mektubunun mahsubu ile toplam 320.786,30 Euro'nun davalılardan tahsilini istemiştir.

Karşı davada ise kiracı Tasfiye Halinde ... Ltd.Şti.; 12.06.2009 tarihli ihtarname ile AVM’nin iyi yönetilemediği, yeterli müşteri çekilemediği, AVM'nin girişine masa sandalye konularak turistlerin girişinin engellendiği gerekçesiyle haklı olarak sözleşmenin feshedildiğini belirterek uğradığı zararlara karşılık fazlaya dair haklarını saklı tutarak şimdilik 20.000 TL ve paraya çevrilen teminat mektubu bedeli 45.000 Euro'nun davacıdan, tahsilini istemiştir.

Mahkemece, karşı davanın reddine, asıl davanın kısmen kabulü ile, 138.650 Euro kira indirim farkı, 79.650 Euro erken tahliye nedeniyle 3 aylık cezai şart bedeli ile kira sözleşmesinin tek taraflı olarak feshedildiğinden ve davalının B.K'nun 264 maddesi gereğince 6 aylık kira parasından sorumlu olacağından bahisle 61.077,93 Euro olmak üzere, toplam 277.377,93 Euro'nun tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı kiracı şirket ve davalı kefil şirket tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı-karşı davalı tarafın tüm, davalılar-karşı davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalıların BK 264. maddesine göre hesaplanan tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında imzalanan 24.03.2008 tarihli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 31. maddesinde kiracının sözleşmeyi haklı bir sebeb olmaksızın feshetmesi halinde kiralayanın her türlü zarar, ziyan, tazminat hakları saklı kalmak kaydıyla ve bunlara ek olarak kiracının kiralayana 3 aylık kira bedelini cezai şart olarak ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Şirket olan taraflar arasında özgür irade ile kararlaştırılmış bu şart geçerlidir ve tarafları bağlar. Dava tarihine göre uygulanması gereken 818 Sayılı BK.nun 98/2. maddesi delaletiyle 44.maddesine göre, kural olarak, kiracı kiralananı haklı ve kabul edilebilir bir sebep olmaksızın akit süresi içinde tek taraflı olarak feshetmesi halinde sürenin sonuna kadar geçecek süre için kira parasını kiralayana ödemekle yükümlüdür. Ancak kiralayan da bu süre içerisinde her halükarda kira parasının ödeneceği gerekçesiyle kiralananı kiraya vermekten kaçınmamalı, aynı koşullarla kiralananın kiraya verilebilmesi için beklenen çabayı göstermeli, böylece kiracı borçlunun zararının artmamasına neden olmalıdır.

Hal böyle olunca, kira sözleşmesinin 31. maddesinde erken tahliye halinde 3 aylık kira bedelinin cezai şart olarak ödeneceği kabul edildiğine göre, kiracının tazminat sorumluluğu kararlaştırılan 3 aylık makul süre kadardır. Bu nedenle Mahkemece, erken fesih nedeniyle 3 aylık kira bedeline hükmedildiği halde, erken fesih tazminatı niteliğindeki BK 264. maddesine göre ayrıca 6 aylık kira bedeline hükmedilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı- karşı davalılar taraf yararına HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan (k.davalı) alınıp davalılara (k.davacı) verilmesine 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10412, Karar No: 2014/21375, Tarih: 03.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10412 E.  ,  2014/21375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/401 Karar no:2014/47

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; kusur belirlemesi, maddi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.11.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/1302, Karar No: 2024/6704, Tarih: 14.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/1302 E.  ,  2024/6704 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

SUÇ TARİHLERİ : 12.08.2016 (tüm sanıklar yönünden)

HÜKÜMLER :1-Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddi,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9-6, 63 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyetlerine dair hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddi,

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri ile (sanık ... aleyhine) Bölge Adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞ : Ret, onama, düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı sanık ... müdafiinin gerekçesiz temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakta ise de; gerekçeli kararın tebliğine dair tebligat mazbatasında CMK'nın 295/1 inci hükmü uyarınca "temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirtilen sürenin bitmesinden itibaren yedi günlük yasal süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmediği takdirde hükmün temyiz edilmemiş sayılacağına" dair meşruhatın bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiince 27.08.2018 tarihinde verilen ve gerekçe içeren temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilmekle; sanık ... yönünden temyiz talebinin reddine dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müadafiileri ile sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik sanık müdafii ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müadafiileri ile sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik sanık müdafii ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

1. Temyiz kanun yolu aşamasında dosya içerisine sanık ... yönünden sanığa ait olduğu bildirilen 60796 ID nolu ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı, sanık hakkında anlatımda bulunan ... K. isimli kişinin ifade beyanı ve teşhis tutanağı ile HTS inceleme raporunun; sanık ... yönünden yeni içeriklerle gönderilen 44181 ID nolu ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının, sanık hakkında anlatımda bulunan ... K., ... Ö. ve ... S. isimli kişinin ifade beyanları ve teşhis tutanakları ile HTS inceleme raporunun; sanık ... yönünden sanık hakkında anlatımda bulunan ... K. ve ... Ö. isimli kişinin ifade beyanları ve teşhis tutanakları ile HTS inceleme raporunun gönderildiği görülmekle;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas, 2017/970 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararı ile Anayasa Mahkemesinin ... başvurusuna ilişkin 04.06.2020 tarihli ve 2018/15231 başvuru numaralı kararında belirtildiği üzere; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını ortaya koyan bir delil olacağında şüphe bulunmamakla birlikte, öncelikle sanık ... yönünden temyiz kanun yolu aşamasında gönderilen ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı ile sanık ... yönünden yeni içeriklerle gönderilen 44181 ID nolu ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının duruşmada sanıklar ve müdafiilerine okunarak diyeceklerinin sorulması, gerektiğinde sanıkların ByLock kullanmadığına ilişkin savunmasının denetlenmesi yönünden ByLock tespit ve değerlendirme tutanağında ekleyen, eklenen ve irtibatlı bulunduğu kişiler olarak gözüken şahıslar hakkında soruşturma yahut kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak, varsa sanık ile ilgili aşama beyanları dosyaya getirtilip, tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulması; sanıklar ..., ... ve ... hakkında temyiz kanun yolu aşamasında dosyaya gönderilen HTS inceleme analiz raporları ile sanıklar hakkında anlatımda bulunduğu bildirilen kişilerin ifade ve teşhis tutanaklarının CMK'nın 217 inci maddesi uyarınca duruşmada sanıklar ve müdafiilerine okunarak diyeceklerinin sorulması, raporlarda belirtilen ilgili şahısların ve haklarında ifade veren kişilerin tanık olarak dinlenmesinden sonra yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmesi lüzumu,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanıklar ... ve ... hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının gösterilmesi gerekirken, anılan madenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan aynı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanıklar ... ve ... hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının gösterilmesi gerekirken, anılan madenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan aynı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkındaki beraat hükmünün CMK'nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca dosyanın Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.