muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/22046, Karar No: 2023/4896, Tarih: 27.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/22046 E.  ,  2023/4896 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1338 E., 2023/1001 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi; temyiz isteminin esastan reddi

ile hükmün onanması

A. İş yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2023/1338 Esas, 2023/1001 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Kızıltepe 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/584 Esas, 2022/718 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2-4 ve 43. maddeleri uyarınca iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-b. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 19.08.2022 tarihli ve 2022/1667 esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında Kızıltepe Anadolu İmam Hatip Lisesi bahçesinde bulunan mobese kamera kutusu içindeki cihaz ve kabloların çalınması eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 43, 53 ve 58. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kızıltepe 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/584 Esas, 2022/718 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 43, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Kızıltepe 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/584 Esas, 2022/718 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 43, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2023/1338 Esas, 2023/1001 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyizi; sanığın madde bağımlısı olduğuna, mahkemece yeterli araştırma yapılmadan ve sanık beyanlarına itibar edilmeden hüküm kurulduğuna, resen dikkate alınacak nedenler de gözetilerek hükmün bozulmasına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyizi; sanığın madde bağımlısı olduğuna, mahkemece yeterli araştırma yapılmadan ve sanık beyanlarına itibar edilmeden hüküm kurulduğuna, resen dikkate alınacak nedenler de gözetilerek hükmün bozulmasına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Şikâyetçi ...'in müdür olarak görev yaptığı Kızıltepe Anadolu İmam Hatip Lisesi Okulu bahçe duvarı içerisinde 15/08/2022 ile 17/08/2022 tarihleri arasında meydana gelen eylemde, mobese kamera kutusu içerisinde yer alan cihazların, kabloların ve bahçe duvarı üzerinde bulunan aydınlatma lambaların çalındığı, kamera kayıtlarının incelenmesi sonucu sanığın 15/08/2022 tarihinde saat: 23.25'te, 16/08/2022 tarihinde saat: 06.23'te, 17/08/2022 tarihinde saat: 05.30-06.30 sıralarında olmak üzere peş peşe 3 gün okul bahçe duvarından içeriye girerek hırsızlık olayını gerçekleştirdiği, elde edilen görüntülerden eylemi gerçekleştiren şahsın sanık ... olduğunun tespit edildiği, sanığın aşamalardaki savunmasında; uyuşturucu madde almak için bahse konu okula gittiğini ancak hırsızlık yapmadığını söyleyerek suçlamayı reddettiği, sanık söz konusu okul bahçesine uyuşturucu almak için gittiğini beyanla hırsızlık suçlamasını reddetmiş ise de; Görüntü İnceleme ve Araştırma Tutanakları ile sabit olduğu üzere sanığın okul bahçesine 15/08/2022 - 17/08/2022 tarihleri arasında peşpeşe üç gün girdiği, bahçede bulunan elektrik trafo merkezinin yanına gelip kapısını açtığı, kablolar ile uğraştığı, yine aydınlatma güvenlik kamera direklerinin kutuları ile panoların kapılarını açarak kablolar ile uğraştığı, okul bahçesi duvar dibindeki kabloları söktüğü ve kabloları alıp bahçe kapısının üzerinden atlayarak uzaklaştığı, söz konusu kablolar ile ilgilenmesinin makûl bir açıklamasının olmadığı, yine uyuşturucu madde almak için okul bahçesine girdiğini savunsa da, görüntüler ile sabit olduğu üzere okul bahçesinde kendisinden başka bir şahsın olmadığı hususlarının tamamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın suç ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiş olup etrafı çevrili olan okul bahçesi içerisine farklı zamanlarda girerek mobese kamera kutusu içerisinde yer alan cihazları, kabloları ve bahçe duvarı üzerinde bulunan aydınlatma lambalarını almak şeklindeki eylemine uyan zincirleme şekilde ve gece vakti bina veya eklentileri içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yargılama sürecindeki usule veya esasa ilişkin işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, delil ve işlemlerde herhangi bir eksik husus bırakılmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosyadaki deliller ve bilgilerle uyumlu olarak fiilin sanık tarafından işlendiğinin kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların, cezayı azaltıcı ve artırıcı nedenlerin kanuni bağlamda hak ve nısfetle belirlenip doğru biçimde uygulandığı tespit edilmiş, ancak 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı hususu düzenlenmiş olup, sanığın ikinci kez mükerrerliğini gerektiren Kızıltepe 4. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2021/653 Esas, 2022/43 Karar sayılı ilamı yerine birinci kez mükerrerlik gerektiren ilamın tekerrüre esas alınması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesi uyarınca, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum yararına sanık aleyhine maktu vekalet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı olup, katılan vekilinin ilk derece mahkemesince kurulan hükmüne ilişkin istinaf başvurusu bu nedenlerle yerinde ise de; belirtilen hukuka aykırılığın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-c ve 303/1-a. maddeleri gereğince, sanık lehine olan istinaf nedenleri nazara alındığında, suçun sübutuna, niteliğine ve failine ilişkin olayın daha ziyade aydınlanması ve yeniden duruşma açılarak yargılama yapılması gerekmeden karar verilmesi mümkün olduğundan bu hususlar düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında yer alan CD izleme tutanakları, olay yeri raporu, şikâyetçi beyanları, sanık savunmaları, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken İlk Derece Mahkemesince gözetilen hususlar ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği kabul edilerek, mahkemece uygulanan hükümler bakımından hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

2.Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, ve 43. maddelerinin uygulanması sonucu 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, sanığın 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş, ancak bu aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

2.Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, ve 43. maddelerinin uygulanması sonucu 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, sanığın 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş, ancak bu aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2023/1338 Esas, 2023/1001 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, yine aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılarak 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kızıltepe 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7610, Karar No: 2011/11882, Tarih: 15.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/7610 E.  ,  2011/11882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Orman Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın tüm aşamada bahçelerinde ateş yakmadığını savunmasına yanında yevmiyeceği olarak çalışanların da hiç ateş yakılmadığını doğrulamalarına karşın, yangının sanıkların bahçesi ile orman sınırı arasında başladığının belirlenmesi itibariyle, olayın tam olarak aydınlatılabilmesi kapsamında olay yerine ilk gelen tanık ... ...'in ayrıntılı olarak dinlenerek ayrıca hazırlık ifadesinde olay yerine jeepe köylü arkadaşlarla binip birlikte gittiklerini ifadesine göre tespit edilebilirse bu tanıklar da dinlenerek yangın çıkan kısımda veya yakınında öbek halinde toplanmış kuru ot yığını görüp görmediği, ot yığını görmüşse, bahçenin neresinde gördüğünün ve yakılıp yakılmadıklarının sorulması ayrıca keşifte hazır bulunan bilirkişi orman mühendisinden de yangının neden başladığını keşif mahallindeki verilere göre belirlenmesinin mümkün olup olmadığı, mevsim itibariyle yangının ateş yakılması dışında tabiat şartları yanıcı, yakıcı, yansıtıcı bir madde ile oluşup oluşamayacağı konusunda ek mütalaası sorularak sonucuna nazaran sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan orman idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7094, Karar No: 2017/290, Tarih: 17.01.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/7094 E.  ,  2017/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne

yardım etmek

Hüküm : 1-5237 sayılı TCK'nın 314/3 maddesi delaleti ile

220/7. maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 3713

sayılı Kanunun 5/1. maddesi, TCK'nın 53 ve 63

maddeleri uyarınca mahkumiyet (sanıklar Muhammed

Muhammed, ..., ..., ... hakkında),

2-5237 sayılı TCK'nın 314/2. maddesi, 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddesi, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet (sanık ... hakkında)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan incelemede;

Sanık ...'ın beyanında; suça konu kalıpları, İstanbul ilinden bir şahsın gönderdiğini, ismini bilmediğini bu şahsın kendisine paketlerin içerisinde metal kalıplar olduğunu, ayakkabı kalıbı olarak kullanacaklarını ve bunları Suriye'de bulunan abisine göndereceğini ifade etmesi karşısında, sanığın ismini bilmediği bir kişiden bu malzemeleri temin etmesi ve bunların para basma kalıbı olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve sanığın örgüte ait para basma kalıplarını temin ile örgüte ulaştırma yönünde sorumluluğu yüklenen kişi olduğu, ayrıca ele geçen cep telefonunda tespit edilen fotoğraflar da gözetildiğinde mahkemenin kabulünde ve verdiği kararda bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olup sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olup sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında TCK'nın 62. maddesi uyarınca "1 er yıl 18 er ay hapis cezası"ndan 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın "1 er yıl 13 er ay hapis cezası" olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılarak sonuç cezanın "2 şer yıl 1 er ay hapis cezası" olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. maddesinin 7. fıkrasından "2 şer yıl 1 er ay haspis cezası" kısmı çıkartılarak yerine "1 er yıl 13 er ay hapis cezası" yazılması ve hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar bütünüyle çıkarılarak yerlerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53/1. maddesinin

uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

1-Yapılan yargılama ve dosya içeriğine göre, sanık ...'in tüm aşama beyanlarında suça konu çantayı polisten korkması sebebiyle sanık ...'ın iş yerine geri almak üzere bıraktığına dair beyanı ve sanık ...'ın da aksi ispatlanamayan savunması gözetilerek, sanığın üzerine atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3763, Karar No: 2011/7882, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/3763 E.  ,  2011/7882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacı işçinin devamsızlıktan haklı nedenle feshedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 25 II- (g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermemektedir.

Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. Toplu iş sözleşmesinde ya da iş sözleşmesinde genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından 21.10.2009 tarihli bildirim ile 15-16-17 Ekim 2009 tarihlerinde izinsiz ve geçerli mazeretsiz olarak davacının devamsızlık yapması nedeniyle 4857 sayılı yasanın 25/II-g maddesi gereğince feshedilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından 21.10.2009 tarihli bildirim ile 15-16-17 Ekim 2009 tarihlerinde izinsiz ve geçerli mazeretsiz olarak davacının devamsızlık yapması nedeniyle 4857 sayılı yasanın 25/II-g maddesi gereğince feshedilmiştir.

Davacı 15 Ekim 2009 Perşembe günü çocukta yüksek ateş ve şiddetli öksürük ortaya çıkınca çocuğu acilen Özel Çekirge Doruk Hastanesine götürmek zorunda kaldıklarını, 16 Ekim 2009 günü ise davacının 23.39'da işe geldiğini, durumu vardiya amiri Güner Hanıma anlattığını, ondan izin alarak 35 dakika işyerinde kaldıktan sonra 00.15'de işyerinden ayrıldığını iddia etmiş davacının 15.10.2009 günü çocuğunu muaye ettiğine ilişkin yazılı beyanını sunmuş ve mazeretini davalı işyeri yetkilisine iletmesi için haber gönderdiği diğer çalışan Necmiye Çolak davacı tarafından tanık olarak gösterilmiş ancak adı geçen tanık tanıklıktan çekinmiştir. 16.10.2009 günü ise mesai başlangıcında davacının işyerine geldiği bir süre kaldıktan sonra ayrıldığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki delil durumuna göre davacının feshe dayanak yapılan günlerde çocuğu rahatsız olması nedeniyle geçerli mazerete dayandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle iş aktinin haklı nedenle feshi için 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/ II- g maddesindeki koşulların oluşmadığından davanın kabulü yerine hatalı değerlendirme ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-)Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-)Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-)Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.100,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-)Davacı tarafından yapılan 83.70 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-)Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 20.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.