muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22527, Karar No: 2013/18860, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22527 E.  ,  2013/18860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir.Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 05.06.2001 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/728, Karar No: 2006/3785, Tarih: 28.02.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/728 E.  ,  2006/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bir senedin çek sayılabilmesi için öncelikle TTK'nun 692/1. maddesi gereğince "çek kelimesini ve eğer senet Türkçe'den başka dille yazılmış ise o dilde (çek) karşılığı olan kelimeyi içermesi gereklidir.

TTK'nun 583 ve 688. maddelerinde "poliçe" ve "bono" kelimelerinin senet metninde bulunması zorunluluğu açıkça belirtilmiş iken çeke ilişkin TTK'nun 692. maddesinde "çek kelimesinin senet metni içinde yer alması hususuna değinilmemiştir. TTK'nun anılan hükümleri "çek" kelimesinin senet metni içinde yer almasının gerekli olmadığı şeklinde yorumlanmalıdır (Kalpsüz Turgut; Hukuki Yönden Çek, Ankara 1974 s.55 vd.).

Somut olayda, takibe konu senet metninin Türkçe tercümesinde, çekin ön yüzünde "çek no: 222" ve "........... Bank. ............ Çek Merkezi tarafından çaprazlama iptal edildi" sözcükleri yer almakta ve bir çekte bulunması gereken unsurların tümü bulunmaktadır. O halde, yukarıda yazılı ilkeler uyarınca Türk Hukuk'na göre çek netiliğinde olan senede dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapılabileceğinden bu hususa ilişkin şikayetin reddi ile diğer şikayet sebeplerinin incelenmesi gerekirken takibin iptali yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1089, Karar No: 2010/12848, Tarih: 13.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/1089 E.  ,  2010/12848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/01/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Yerel mahkemece, davacıların dava dilekçesinde maddi tazminat olarak 1.000,00 YTL istedikleri gözetilmeyerek ve istek aşılarak davacılar için toplam 3.000,00 YTL maddi tazminata karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11074, Karar No: 2011/12850, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11074 E.  ,  2011/12850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresinde davacılar ... Tur, ... ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen davada davalıların işleteni-sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteklerinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek davacılar ..., ..., ..., ..., ..., Hasibe, ... ... için toplam 3.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı davacılar ..., ... ve ... için 50.208,86 TL

destekten yoksun kalma tazminatının ve toplam 45.000,00 TL manevi tazminatın, davacılar ... ve ... için 1.000,00 TL ve birleştirilen davada sigorta şirketi aleyhine 3.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 50.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini ... için 11.894,88 TL, ... için 25.176,42 TL destekten yoksun kalma tazminatı olarak artırmıştır.

Davalılar vekilleridavanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... aleyhine açılan davaların atiye bırakılması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, asıl ve birleştirilen davalar yönünden, davanın kısmen kabulü ile davacılar ..., ... ve ... için toplam 51.708,43 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve toplam 17.500,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan, davacılar ... ve ... için 37.071,30 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan ve 7.500,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan tahsiline karar verilmiş hüküm davacılar ... Tur, ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Davalı ... kazaya neden olan aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısıdır. Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`nın B.2. maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Dosya kapsamından, davalı ... şirketine davadan önce ihbar yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece anılan düzenleme uyarınca davalının temerrüt tarihi belirlenerek karar verilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri gözönüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Meydana gelen kazada yolcu olan davacıların desteği hayatını kaybetmiştir. Olayın meydana geliş biçimi, kaza tarihi tarafların sosyal koşulları dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat yetersiz görülmüş, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar ... Tur ve ... ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ... Tur ve ... ...'e geri verilmesine 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17608, Karar No: 2021/20329, Tarih: 01.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17608 E.  ,  2021/20329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Yüze karşı 08/03/2016 tarihinde verilen hükümleri, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 17/03/2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 30/09/2012 gününden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 01/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7296, Karar No: 2006/10847, Tarih: 30.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/7296 E.  ,  2006/10847 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında Nallıhan Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.4.2005 ... ve 156-63 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davalı, mahkeme ilamının kendisine yasaya uygun olarak tebliğ edilmediğini bildirerek 21.2.2006 tarihli dilekçe ile kararı temyiz etmiştir. Davalı tarafın 24.11.2005 tarihli dilekçe ile adalet Bakanlığı'na müracaat ederek, temyiz edilmeden kesinleşen kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için yazılı emir yoluna gidilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır. Tebilgat kanununun 32. maddesi "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebiliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur" hükmünü içermektedir. Mahkemece ilamının davalıya ilk kez tebiliğine dair tebligat, yasaya uygun olarak tebliğ edilmediği için geçerli kabul edilemez isede, davalının Adalet Bakanlığına müracaat ettiği 24.11.2005 tarihinde karara ve tebliğe muttali olduğunun kabulü gerekir. Davalı ise bu tarihten çok sonra 21.2.2006 tarihinde kararı temyiz etmiştir. Bu durumda davalının temyiz talebininsüresinde yapılmadığının kabulü zorunludur. Bu itibarla davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; süresinde verilmeyen temyiz dilekçesinin REDDİNE, 30.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33371, Karar No: 2019/19118, Tarih: 05.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/33371 E.  ,  2019/19118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 01.04.2004-21.05.2007 ve 01.08.2010-30.07.2012 tarihleri arasında 2 dönem halinde davalılar bünyesinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, işe başlamadan önce zorlama ile teminat senedi imzaladığını, davalı ... Uluslararası Nakliyat İhracat ve Ticaret A.Ş. ’nin 25.09.2006 tarihinde kurulduğunu ve her iki davalı arasında organik bağ olduğunu, faaliyet adresleri ve hakim ortaklık yapısının aynı olduğunu, ilk dönem çalışmasında iş akdinin davalılarca haksız ve önelsiz olarak feshedildiğini, ikinci dönem çalışmasında ise ücretinin SGK’ya eksik beyan edilmesi, primlerinin eksik yatırılması, asgari ücretlerinin ödenmemesi, yıllık izinlerini kullanamaması ve karşılığı ücretlerin ödenmemesi, genel tatil ve hafta tatili çalışma ücretlerin ödenmemesi nedeni ile iş akdini haklı olarak feshettiğini, her iki dönem için de tazminat ödemesinin yapılmadığını, İngiltere ağırlıklı olmak üzere Almanya, Fransa, Hollanda, Belçika gibi ülkelere asgari ücret + sefer başına net 700.00 Euro prim usulü ile çalıştığını, 21.05.2007 tarihinden önceki 1 yıl ve 30.07.2012 tarihinden önceki 1 yıl içinde yaptığı sefer sayısının ücretinin belirlenmesinde dikkate alınması gerektiğini, ikinci dönem çalışmasında sefer primlerinin eksik ödendiğini, asgari ücretlerinin ise ekonomik krizler vs. çeşitli bahaneler gösterilerek ödenmediğini ileri sürerek; birinci dönem kıdem ve ihbar tazminatı, ikinci dönem kıdem tazminatı, ücret, sefer primi, ücretli izin, hafta tatili ve dîni/ resmi bayram ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, 18.06.2004-21.05.2007 ve 01.10.2010-30.07.2012 tarihleri arasında müvekkili ... Uluslararası Nakliyat İhracat ve Ticaret Ltd. Şti.’de çalıştığını ve ... Uluslararası Nakliyat İhracat ve Ticaret A.Ş. yönünden husumet itirazında bulunduklarını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının 01.05.2007 tarihinde işten ayrılmak istediğini ancak bu hususun kabul edilmemesi ve işten ayrılmak istiyorsa istifa dilekçesi vermesinin istenmesi üzerine kızarak şirketi terk ettiğini, 15.05.2007 tarihinde gönderilen ihtarname karşısında tarihinde iş akdinin haksız ve bildirimsiz feshedildiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, bu nedenle ilk dönem tazminat taleplerinin reddi gerektiğini, ikinci dönem çalışmasında ise iş akdinin verilen görevleri yerine getirmemesi ve amirine hakaret ederek darp etmesi nedeni ile Beşiktaş 17. Noterliği’nin 30.07.2012 günlü ihtarnamesi ile sona erdiğini, davacının 17.06.2012 tarihinde çıktığı 30 günlük izinden dönmeyince telefonla işe davet edildiğini ve vize işlemlerini hallederek işbaşı yapmasının istendiğini, izninin bitmesinin üzerinden 10 gün geçtikten sonra 26.07.2012 tarihinde vize işlemlerini hallederek işe geldiğinde izinden önce kullandığı aracın verilmesini talep etmişse de amiri olan baş şoför ...'ın aracın başka bir şoförle seferde olduğunu, şirket araçlarının çalışanlara tahsis edilmediğini, davacıya sefer için uygun ve sırada olan başka bir araç verileceğini ilettiğini, davacının da başka araçla sefere çıkmayı kabul etmeyerek amiri ile tartışarak darp ettiğini, iş bu sebeple kıdem tazminatı talep edemeyeceğini anlayan davacının 1 gün sonra iş akdini haklı nedenle feshettiğine ilişkin ihtarnameyi şirkete gönderdiğini, davacının sefer başına harcırah esası ile çalışmak üzere istihdam edildiğini, harcırahtan ayrı olarak ödenen asgari ücret uygulaması olmadığını, SGK bildirgelerinin ve prim ödemelerinin asgari ücret üzerinden yapılacağı ve asgari ücretin ödenecek harcıraha dahil olduğunun da hizmet sözleşmesinde açıkça yer aldığını, iş akdinin feshinden sonra 06.08.2012 tarihli ibraname ile davacının hiçbir hak ve alacağı olmadığını imzası ile kabul ve ikrar ettiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulü diğer alacak taleplerinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.