muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12325, Karar No: 2015/516, Tarih: 15.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12325 E.  ,  2015/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, fiilen el atılmayan yerler bakımından davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dava davacılarI vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen .... Mahallesi 1239 ada 6 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1239 ada 6 parsel parsel sayılı taşınmazın 30.06.2006 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının dayanak belgelerinin, özellikle dava konusu taşınmazda yola terk vs işlemi olup olmadığı, bu yönde bir işlem var ise ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından,

5-Dava konusu taşınmaz ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının dayanak belgelerinin, özellikle dava konusu taşınmazda yola terk vs işlemi olup olmadığı, bu yönde bir işlem var ise ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından,

6-Davacı ...'nun ıslah dilekçesinin dosyada bulunmadığı anlaşılmış olup varsa bu belgelerin dosyaya konulmasından, yok ise bu durumun tutanakla tespit edilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/13039, Karar No: 2014/14722, Tarih: 07.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/13039 E.  ,  2014/14722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01/01/2001-01/09/2010 tarihleri arasında asıl işveren... Üniversitesi ve alt işveren ...Ltd. Şirketi bünyesinde,.... Tıp Merkezi'nde hasta bakıcı olarak çalıştığını, çalışması karşılığında en son asgari ücret aldığını, çalışma şartlarını, saatini ve yerini Üniversite'nin belirlediğini, yasal yükümlülüklerden kurtulmak amacıyla ayrı işveren gibi gösterilerek muvazaa yapıldığını, emir ve nöbetleri hastane yönetimi belirlerken, şirketin ise kağıt üstündeki formalitelerde devreye girdiğini, yasal şartları kazanarak emekliliğe hak kazadığını ve emekli olarak işten ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının Hastanede temizlik ve ilaçlama hizmeti işine ilişkin ihaleyi alan firmalar bünyesinde 27/12/2001 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını ve çalışmasını firmalar bünyesinde sürdürdüğünü, Üniversite'nin hiçbir zaman davacının işvereni olmadığını, davacının kıdem tazminatı ve başkaca hak ve alacaklarının belirlenmesi halinde bunu ödeyecek olanın hizmet süreleriyle orantılı olarak bünyesinde çalıştığı şirketler olduğunu ve Üniversite'nin davada taraf sıfatının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının kıdem tazminatından şirketlerinin değil, asıl işveren konumunda olan Rektörlüğün sorumlu olduğunu, bu hususun Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü'nün 14/08/2008 tarih ve 4744 sayılı raporu ile belirtildiğini, Rektörlük ile şirketleri arasında yapılan sözleşmede kıdem tazminatının yaklaşık maliyet hesabına dahil edilmediğini, bu nedenle şirketleri yönünden öncelikle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddini, dava konusu tazminata ilişkin faiz talebinin de yerinde olmadığını, faiz alacağına hak kazanılması için kişinin kuruma müracaat ettiğine dair belgenin işverene de bildirilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin emeklilik nedeniyle sona erdiği, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Hüküm süresi içerisinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin emeklilik nedeniyle sona erdiği, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Hüküm süresi içerisinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı Üniversitenin 2547 Sayılı 56/a -b maddesi yollaması ile Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın davalı üniverste aleyhine harca hükmedilmek suretiyle karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasındaki;

3 ve 5 numaralı bentlerin tamamen çıkartılarak yerine;

“3- Peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye 292,00 TL harcın davalı ...Temizlik Tur. Ot. Ltd. şirketinden tahsili ile hazineye irad kaydına, davacı tarafından yapılan 17,15 TL peşin harcın ise davalı ...Temizlik Tur. Ot. Ltd. şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine,

5- Davacı tarafından yapılan 3 davetiye gideri 15,00 TL, bilirkişi ücreti 175,00 TL, ıslah dilekçesinin tebliği masrafı 6,00 TL olmak üzere toplam 213,15 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, cümleleri yazılması suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılardan ...Temizlik Tur. Ot. Ltd. Şti'ye yükletilmesine, 07.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37968, Karar No: 2013/9223, Tarih: 18.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/37968 E.  ,  2013/9223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalı işverene sözleşmede kararlaştırılan cezai şart hükmünün geçersiz olması nedeni ile borçlu bulunmadığının tespitine ve sebepsiz alınan cezai şart alacağının geri ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren ile davacı arasında belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını ve fiilen uygulandığını, sözleşmenin 10.maddesinde işveren ve davacı için eşit ve karşılıklı olmak üzere iş süresinin bitmesinden önce sözleşmenin feshine ilişkin olarak cezai şart ödenmesi ve miktarının kararlaştırıldığını, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, sözleşme ile kararlaştırılıp olan cezai şart tutarının işverence davacıdan yazılı olarak talep edilerek muaccel hale getirildiğini, ancak cezai şart düzenleyen hükmün geçersiz olduğunu belirterek, davacı işçinin davalı işverene sözleşmede kararlaştırılan cezai şart hükmünün geçersiz olması nedeni ile borçlu bulunmadığının tespitine ve sebepsiz alınan cezai şart alacağının geri ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının göreve başlayıp, iş sözleşmesinin eki niteliğinde taahhütname imzaladığını, istifayla ayrıldığını, cezai şart tutarının davacı tarafından 01.12.2009 tarihinde ödendiğini, davanın İİK 72.maddesi ve BK'nın 36.maddesine göre 1 yıllık zamanaşımı gerçekleştikten sonra açıldığını, davanın reddi gerektiğini, esasa ilişkin olarak taraflar arasında asgari süreli iş sözleşmesi olup, kararlaştırılan cezai şartın hukuken geçerli ve talep edilebilir olduğunu, belirsiz süreli iş sözleşmelerinde dahi cezai şart kararlaştırılabileceğini, davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının isteğiyle iş akdinin fesihten sonra davalı işverence sözleşme ve eki taahhütname doğrultusunda cezai şart talep edilip, 9.367,32 TL'nin davacı tarafından 23.11.2009 tarihinde davalı işverene ödendiği, ödeme tarihi konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, davacının ödemeye ilişkin hata, hile ve ikrah iddiası bulunmadığı, cezai şart hükümlerinin geçersizliğinin ileri sürüldüğü, ödemenin cezai şarta ilişkin olduğu, ödeme yapılırken de cezai şart nedeniyle yapıldığının bilindiği, davacı vekilinin ödemenin haksız olduğunu bilmediği, bilebilecek durumda olmadığı iddiasının

gerekçelendirilmediği, buna göre davacının son ödeme tarihinden itibaren geçersiz cezai şart nedeniyle ödeme yaptığını ileri sürerek verdiğini geri isteyebileceği, Borçlar Kanununun 66. maddesinde haksız suretle mal iktisabından dolayı ikame olunacak davanın, mutazarrır olan tarafın verdiğini istirdada hakkı olduğuna ıttılaı tarihinden itibaren 1 sene ve her halükarda hakkın doğduğu tarihten 10 yıl içinde zamanaşımının gerçekleşeceğinin düzenlendiği, yasal düzenleme dikkate alındığında davanın kabul edilen ödeme tarihinden itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresi geçirildikten sonra açıldığı, ödeme tarihi konusunda ihtilaf bulunmayıp, buna göre davanın Borçlar Kanunu 66.maddesinde öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açılıp, davalının süresinde zamanaşımı definde bulunduğu, kaldı ki rızaen ödemenin cebri icra tehtidi altında yapılan ödemeden daha ağır koşulda yapılmış ödeme sayılamayacağı, sözleşmede cezai şart kararlaştırılmış olup, davacının imzasının yer aldığı, yine davacının sözleşme hükümlerine göre cezai şart ödemesinde bulunduğu, BK 65.maddesindeki düzenlemeye göre de talepte bulunamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Sebepsiz zenginleşme, bir kimsenin malvarlığının haklı bir sebep olmaksızın diğer bir kimsenin malvarlığı aleyhine çoğalması (zenginleşmesi) demektir. Zenginleşme haklı bir sebebe dayanmakta ise sebepsiz zenginleşme hükümleri uygulanmaz.

Dosya içeriğine göre, davacı ile davalı aralarından iş sözleşmesi ve taahhütname imzalamışlar ve asgari süreden önce bazı nedenler olmaksızın ayrılma halinde caza koşuluna yer vermişlerdir. Davacı işçi asgari süreli sözleşme süresinden önce ayrılması nedeni ile davalı sözleşmedeki ceza koşulunu talep etmiş, davacı da ödemiştir. Bu ödeme iş sözleşmesindeki ceza koşuluna dayanmaktadır. Taraflar arasında iş ilişkisi bulunmaktadır. Davacı bu dava ile sözleşmedeki ceza koşulunun geçersiz olduğunu ileri sürerek, ödediği tazminatı geri istemektedir. Sözleşme ilişkisi nedeni ile dava genel zamanaşımı kurallarına tabii olup, zamanaşımı süresi on yıldır. Dava zamanaşımı süresi içinde açılmıştır.

Mahkemece uyuşmazlıkta yeri olmayan sebepsiz zenginleşme hükümleri uygulanarak, davanın yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece uyuşmazlıkta yeri olmayan sebepsiz zenginleşme hükümleri uygulanarak, davanın yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

Diğer taraftan 4857 Sayılı İş Yasasında cezai şarta ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Cezai Şart, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 158-161, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun179-180 maddelerinde düzenlenmiştir. 6098 sayılı TBK.’un 420. Maddesinde de hizmet sözleşmelerine sadece işçi aleyhine konulan ceza koşulunun geçersiz olduğu belirtilmiştir. Genel hüküm niteliğinde olması sebebiyle Borçlar Kanunu dışındaki uyuşmazlıklar bakımında da bu hükümler uygulanmamaktadır. İşçi lehinde tek taraflı ceza koşulu içeren sözleşme hükümleri geçerlidir. Bunun yanında ceza koşulunun özellikle işveren lehine geçerli olabilmesi için karşılıklı olması ve eşit koşulları taşıması, denk olması gerekir.

Somut uyumazlıkta hükme esas alınan taraflar arasındaki ceza koşulunu içeren sözleşmenin 10. Maddesi ve taahhütname incelendiğinde, işçi açısından iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde, işveren açısından ise aynı kanunun 25/II maddesindeki nedenler yanında 18. Maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde cezai şart ödenmesi öngörülmüştür. Kurala göre işverenin cezai şart tazminatı ödemesi nedenleri geçerli nedenler de içerisine alınarak sınırlandırılmış ve işverene lehine, işçi aleyhine fesih nedenleri yönünde bir düzenleme getirilmiştir. Cezai şartın işveren lehine ve işçi aleyhine olması nedeni ile geçersiz olduğu kabul edilmelidir. Nitekim aynı gerekçe ile ... 3. İş Mahkemesi tarafından cezai şartın davacı işçi açısından geçersizliğine ve davacının borçlu olmadığına dair verilen 16.02.2012 gün ve 2011/659 Esas, 2012/59 Karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2012/6347-27583 sayılı ilamı ile onanmış ve kesinleşmiştir. Taraflar arasında sözleşmede düzenlenen cezai şart davacı açısından geçersiz olduğundan davanın tamamen kabulü gerekir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2826, Karar No: 2022/14145, Tarih: 12.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2826 E.  ,  2022/14145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; "defter, kayıt ve belgeleri gizleme ile 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçları yönünden ise aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 27.06.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 12.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1018, Karar No: 2011/2546, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1018 E.  ,  2011/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 17.12.2007 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol,su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14651, Karar No: 2017/3168, Tarih: 13.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/14651 E.  ,  2017/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi ve dahili davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; raporda incelendiği bildirilen, yöreye ait 1958 ve 1981 tarihli memleket haritalarının yapımına esas alınan hava fotoğraflarının ölçekleri, 1/5000 ölçekli fotogrametrik kadastro paftası ölçeğine, bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte gösterildiği, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazın niteliği ile üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin, hangi tarihlerde kullanılmaya başlandığının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ek rapor alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 13/04/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27027, Karar No: 2015/7482, Tarih: 26.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/27027 E.  ,  2015/7482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur...'nin velisi olan ...'nin kovuşturma aşamasında 15.01.2013 sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği 5271 sayılı CMK'nin 243. maddesine göre, katılanın şikayetten vazgeçmesinin davaya katılmayı hükümsüz kıldığı, yerleşik yargısal kararlarda da, kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen kimsenin davaya katılma hakkının bulunmadığı yolunda olduğu bu durumda, mağdur velisinin sanık hakkında şikayetçi olmadığını kovuşturma aşamasında 15.01.2013 tarihli duruşmada açıklamasından sonra 26.02.2013 tarihli duruşmada bu defa davaya katılamak istediğini beyan etmesi üzerine davaya katılmasına karar verildiği davaya katılmasına yasal olanak bulunmadığı ayrıca duruşma tarihinde 15 yaşını ikmal eden mağdur şikayetçi olduğunu beyan etmiş ise de özürlü olup farik ve mümeyyiz olmadığından, şikayet hakkı konusunda mağdurun velisinin iradesine üstünlük tanınması gerektiğinden,velisi şikayetçi olmadığından mağdurun katılan sıfatını kazanamadığı davada, mağdur vekilinin taraf sıfatının bulunmaması nedeniyle temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 26/02/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18756, Karar No: 2012/23560, Tarih: 12.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/18756 E.  ,  2012/23560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.