muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15032, Karar No: 2015/22052, Tarih: 17.06.2015

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun delillerle inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir. Ancak bu durum, uyuşmazlığın çözümlenmesine yetmemektedir. Çünkü yasa koyucu işçiye başka bir olanak daha sunmuştur. Eğer işçi, feshin, işverenin dayandığı ve uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyduğu sebebe değil, başka bir sebebe dayandığını iddia ederse, bu başka sebebi kendisi kanıtlamakla yükümlüdür. İşçinin işverenin savunmasında belirttiği neden dışında, iş sözleşmesinin örneğin sendikal nedenle, eşitlik ilkesine aykırı olarak, keza keyfi olarak feshedildiğini iddia ettiğinde, işçi bu iddiasını kanıtlamak zorundadır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı(keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (06.10.2008 gün ve 2008/30274 Esas, 2008/25209 Karar, 11.09.2008 gün ve 2008/25324 Esas, 2008/23401 Karar sayılı ilamlarımız).

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli nedeni olduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamındaki belgelere göre davalı şirketin tek hastanesinin davacının çalıştığı hastane olmadığı ve davalı şirkete ait başka hastanelerin de bulunduğu izlenimi edinilmiştir. Mahkemece, davacının çalışabileceği, davalıya ait başka hastane işyeri bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1263, Karar No: 2015/20590, Tarih: 15.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/1263 E.  ,  2015/20590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, işsizlik ödeneği fazla mesai ücreti ile manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin feshinin haklı bir sebebe dayanmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının herhangi bir mazeret göstermeksizin 03.01.2012 ve 04.01.2012 tarihlerinde işyerine gelmemesi sebebi ile iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, işçilik alacaklarının bulunmadığını ve manevi tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının işsizlik ödeneğine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

İşsizlik ödeneği konusunda, muhatap davalı işveren değil, Türkiye İş Kurumu'dur. Mahkemece bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4159, Karar No: 2011/2918, Tarih: 21.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4159 E.  ,  2011/2918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve Türkiye Genel Sigorta AŞ aleyhine 14/03/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davacının yaralanmasının niteliği ve derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Davacının yaralanmasının niteliği ve derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin bölümünün ikinci paragrafında yer alan "...8.000.00..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "...4.000,00..." sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin dördüncü paragrafında yer alan "...432.00..." ve "...229.50..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "...216,00..." ve "...13,50..." sayı dizilerinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin beşinci ve altıncı paragraflarında yer alan "...960.00..." ve "...840.00..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...575,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13211, Karar No: 2024/17689, Tarih: 26.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/13211 E.  ,  2024/17689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/721 E., 2022/51 K.

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER :İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz dilekçeleri içeriklerine göre; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların yanısıra suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın da temyiz edildiği, ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2023 tarihli tebliğnamesi ile bahsi geçen suça yönelik görüş bildirilmediğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesi,

2. Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... müdafiine Bölge Adliye Mahkemesi kararının usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz yoluna başvurmadığı, suça sürüklenen çocuğun kendisine ise kararın tebliğ edilmediği, Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'e de tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi sebebiyle gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk ...'e tebliğ edildiğine ilişkin evrakın varsa dosyaya eklenmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın (öncelikle suça sürüklenen çocuğun son bilinen adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12032, Karar No: 2015/45090, Tarih: 17.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/12032 E.  ,  2015/45090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/230714

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

NUMARASI : 2009/26 (E) ve 2010/338 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre, sanık savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Kız kardeşini rahatsız ettiği bahanesi ile bıçak doğrulttuğu mağduru ara bir sokağa götüren sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 109. maddesi uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık U.. S.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/999, Karar No: 2020/2371, Tarih: 11.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/999 E.  ,  2020/2371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında ölüm nedeniyle: Düşme

Sanık ... hakkında 2007 yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet

2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Beraat

Sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçundan: Beraat

2007 yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Beraat

2008 yılında sahte fatura düzenleme suçtan: Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında ölüm nedeniyle verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelemesi:

Hükümden önce öldüğü tespit edilen sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca ölüm nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2-2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik sanık ... ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen "sahte fatura düzenleme" suçunun, 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçundan, sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

3- Sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçundan, sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanık ...’e yüklenen defter ve belge gizleme, sanık ...’a yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, son kesici işlem olan ...’in sorgusunun yapıldığı 13.10.2011, sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 11.04.2011 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

4- Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanık ... ve vefat eden sanık ...'in %50 ortak oldukları, sanık ...'nın müdür tayin edildiği mükellefiyette 2008 takvim yılında sanığın sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul olunan olayda; vergi suçu ve tekniği raporları ekinde yapılan yoklama fişinde sanığın imzasının bulunduğu, dosya içeriği ve savunmalar ve temyiz dilekçesinden, sanığın noterde şirketi devraldığı, şirkete ortak olduğundan haberdar olduğu, şirkette çalıştığının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin kovuşturma neticesinde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında mütalaa ve vergi incelemesine uygun olarak 2008 takvim yıllında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme ile muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, sahte ve muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenleme suçundan şeklinde ifade edilmesi,

Sanık hakkında mütalaa ve vergi incelemesine uygun olarak 2008 takvim yıllında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme ile muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, sahte ve muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenleme suçundan şeklinde ifade edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “ve muhteviyatı yanıltıcı” ibaresi hükümden çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6504, Karar No: 2011/3602, Tarih: 20.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6504 E.  ,  2011/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

K A R A R

Hükmün davalılardan ... adına eşi ...l'a, davalı ... adına ise, gelini ...'a tebliğ edildiği tebligat mazbatasından anlaşılmış, ancak adı geçenlerin açıklanan davalılarla aynı çatı altında ikamet edip etmedikleri açıklanmamıştır. Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olduğu anlaşıldığından, hükmün yöntemine uygun bir biçimde 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca davalı ... ile ...'a tebliğine, temyiz süresinin beklenilmesine, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31501, Karar No: 2021/954, Tarih: 09.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/31501 E.  ,  2021/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanık ...'un, mağdur ...'in Mithat Paşa İlköğretim Okulunda okumakta olan oğlunun hak ettiği Temmuz, Ağustos, Eylül 2005 dönemine ait 123,87 TL öğrenci burs ücretini müşteki tarafından kendisine verilen adi şekilde düzenlenmiş 25/06/2005 tarihli vekaletname ile katılan kurumdan çekerek ...'e gönderdiği, bu şekilde kendisinin güvenini kazandığı, sonrasında oğlunu özel okula kayıt yaptıran mağdura burs hakkının kalktığını söylediği, önceki vekaletname ile aynı şekilde tarihsiz olarak sanık ...'a burs çekme yetkisi veren ve mağdur ... adına sahte imzalı belge düzenlediği, sanık ...'nın bu belgeyi kullanarak katılan kurumdan şartları oluşmayan burs ödemelerini almaya devam ettiği, sanıkların bu şekildeki hareketleriyle haksız menfaat temin ettikleri ve özel belgede sahtecilikte bulundukları iddia edilen somut olayda;

1-Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

TCK’nın 207/1. maddesinde yer alan özel belgede sahtecilik suçu için öngörülen cezanın miktarına göre, aynı kanunun 66/1-e. ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;