muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4829, Karar No: 2014/8021, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4829 E.  ,  2014/8021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'un vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 02.03.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21895, Karar No: 2013/8561, Tarih: 24.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/21895 E.  ,  2013/8561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin değişen alt işverenler işçisi olarak, davalı asıl işveren belediye işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ihale makamı konumunda olup, asıl işveren sayılamayacağını, davacının yüklenici firma işçisi olduğunu, işçilik hak ve alacaklarından yüklenici firmaların sorumlu olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından emekliliği sebebiyle feshedildiğini, hakettiği işçilik alacaklarının müvekkilince ödendiğini, davacının müvekkilini ibra ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacı işçinin yıllık izin ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, mahkemece, davalı işverenin ispat yükünü yerine getirmediği gerekçesiyle, davacı işçinin onüç yılı aşkın çalışma süresi boyunca yıllık izin hakkını kullanmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki, davalılar vekilleri, yemin deliline de dayanmış olup, mahkemece davalılara, yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmamıştır. Anılan sebeple, yıllık izin alacağı bakımından ispat yükü üzerinde olan davalılara, yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonuca göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225. ve devamı maddeleri uyarınca işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/660, Karar No: 2013/4961, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/660 E.  ,  2013/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporlarında değerlendirmeye alınan kuru ot için (sulu ve kuru sartlarda) 2010 ve 2011 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ve kg başına satış fiyatına ilişkin veri listesinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü ve ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden (ayrı ayrı) getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15552, Karar No: 2016/3490, Tarih: 10.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/15552 E.  ,  2016/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakalama tutanağında, ihbar üzerine sanıkların bulundukları yere giden kolluk görevlilerinin, sanıkların ara sokaklara girdiklerini farketmeleri üzerine bölgede yaptıkları araştırma sonunda sanıkları bulup yakaladıklarının belirtilmesi karşısında, olaydan itibaren kesintisiz takip bulunmadığı ve suçun tamamlanmış olduğu anlaşılmakla, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına dair tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tanık beyanları ve olay tutanaklarına göre suçuna konu eylemin, TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca geceden sayılan zaman dilimine denk gelen saat 03:00 sıralarında işlenmiş olması karşısında, sanığa verilen cezadan TCK'nın 143. maddesine göre artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında Antalya 5. Asliye Mahkemesin'in 2002/115 esas - 2003/608 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen ve 22/09/2009 tarihinde infaz edilen 1 yıl 13 ay 16 gün hapis cezasına dair tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde, daha az ceza içeren hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması suretiyle 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesine aykırı hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/5637, Karar No: 2014/1094, Tarih: 17.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/5637 E.  ,  2014/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2012

NUMARASI : 2011/208-2012/190

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve ferağa icbar davalarının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne 2. birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalılar A. S.. vekili ve A.. A.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, yüklenici müvekkili ile bir kısım davalılardan olan arsa sahipleriyle 02.07.1993, 1.07.1993 ve 26.11.1993 tarihlerinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri imzalandığını, ancak arsa sahiplerinin müvekkiline devredilmesi gereken tapudaki hisseleri devretmediğini, diğer bir kısım davalıların da sözleşmeden sonra tapuda hissedar olduklarını ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı tapudaki hissenin % 50’sinin iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş; birleşen davaların reddine karar verilmesini istemiştir.

Asıl davada davalı-birleşen Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1995/757 Esas ve 1995/661 Karar sayılı dava dosyasında dava devam ederken vefat eden davacı Hüseyin Atalay vekili, yüklenicinin edimlerini tam olarak yerine getirmediğini savunarak, asıl davanın reddine; 5. kat güney batı cepheli 19 no'lu dairenin tapusunun müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

Asıl davada davalı-birleşen Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2002/587 Esas, 2002/861 Karar sayılı dava dosyasında davacı A.. M.. mirasçıları, yüklenicinin edimlerini tam olarak yerine getirmediğini savunarak, asıl davanın reddine; 2 no'lu dairenin tapusunun müvekkili adına tescilini ve davalı yüklenicinin vaki müdahalesinin önlenmesine, bu talebinin kabul edilmemesi durumunda 12.000,00 TL tazminatın ve 1.300,00 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl davada dahili davalı A.. A.., 2817 ada, 2 parseldeki binanın 1. kat güney batı cepheli eski kapı numarası 7, yeni kapı numarası 6 olan daire ile zemin kat güney batı cephedeki bodrumlu dükkanı 1994 yılında asıl davada davacı-yükleniciden inşaat henüz bitmeden satın aldığını, bu hususta satış sözleşmesi yapıldığını, bu nedenle arsa niteliğindeki taşınmazda yüklenicinin, arsa sahibi M.S..’un 08.09.1994’te satış yoluyla devraldığı hissesinin tamamını 14.09.1994’te kendisine devrettiğini, her iki bağımsız bölümü de yıllardır kullandığını ve emlak vergilerini ödediğini belirterek, söz konusu iki bağımsız bölümün kendi adına tesciline karar verilmesini istemiş, yüklenicinin beyanlarının doğru olmadığını belirtmiştir.

Davalılar A.. D.., S.. K.., N.. D.., M.. D.., , N.. M.. ve H.. B.., mahkemeye sundukları 06.10.1995 ve 13.10.1995 tarihli dilekçeleri ile davayı kabul ettiklerini belirtmişlerdir.

Davalılar A.. D.., S.. K.., N.. D.., M.. D.., , N.. M.. ve H.. B.., mahkemeye sundukları 06.10.1995 ve 13.10.1995 tarihli dilekçeleri ile davayı kabul ettiklerini belirtmişlerdir.

Davalılar M. Ö..ve H.. O.. vekilleri ile M.. U.., yüklenicinin taahhütlerini yerine getirmediğini beyan etmişlerdir.

Davalı H.. O.. vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Dahili davalı E.. A.., davalı arsa sahiplerinden olan R.. E..’ndan 5. kat güney batı cepheli 20 no'lu daireyi satın aldığını bildirmiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Asıl ve 1. birleşen Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1995/757 Esas ve 1995/661 Karar sayılı davada, tüm dosya kapsamına göre; davanın çözümlenebilmesi için kat mülkiyeti veya kat irtifakının kurulması gerektiği, makul süre geçmiş olmasına rağmen tarafların böyle bir başvuruda bulunmadıkları, mahkemece tarafların mülkiyet durumunu belirleyen böyle bir işlem yapılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, 12.10.1999 tarihinde davanın reddine dair verilen kararın asıl davada davacı-yüklenici vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay Yüksek 15. Hukuk Dairesi’nin 2000/4719 Esas, 2001/1035 Karar sayılı ve 26.02.2001 tarihli ilamıyla bozulmasına karar verilmiş; bu arada 2. birleşen Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2002/587 ( öncesi 2000/471 ) Esas, 2002/861 ( 2001/513 ) Karar sayılı davasında ecrimisil talebinin kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Yüksek 15. Hukuk Dairesi’nin 2001/5909 Esas, 2002/2245 Karar sayılı ve 01.05.2002 tarihli ilamıyla; asıl dava dosyasıyla birleştirilerek davanın kararı bağlanması gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiş, mahkemece birleştirme kararı verilmiştir. Asıl ve her iki birleşen davada, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, 29.05.2008 tarihinde asıl ve 1. birleşen davanın kabulü ile kararda gösterildiği şekil ve hisselerle kat irtifakı tesisi ile bağımsız bölümlerin belirtilen taraflar adına tapuya tesciline; 2. birleşen davada, davacı A.. M..’e verilmesi taahhüt edilen dairenin verilmesinin fiilen imkansız olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 7.500,00 TL daire bedeli ile 1.232,85 TL’nin ecrimisilin davalıdan tahsiline dair verilen kararın asıl davada davalı-1. birleşen davada davacı Hüseyin Atalay mirasçıları vekilinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay Yüksek 15. Hukuk Dairesi’nin 2009/3987 Esas, 2010/5069 Karar sayılı ve 07.10.2010 tarihli ilamıyla bozulmasına karar verilmiş; bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, benimsenen 03.04.2012 tarihli bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, 05.04.2012 tarihinde asıl ve 1. birleşen davanın kabulü ile kararda gösterildiği şekil ve hisselerle kat irtifakı tesisi öngörülmüş ancak nihai olarak ne karar verildiği belirtilmemiş; 2. birleşen davada, önceki kararla gerekçeyle, davanın kısmen kabulü ile 7.500,00 TL daire bedeli ile 1.232,85 TL’nin ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalılar A.. S.. vekil ve A.. A.. temyiz etmiştir.

1) Asıl ve 1. birleşen dava tapu iptal tescil, 2. birleşen dava tapu iptal tescil ve el atmanın önlenmesi, bu taleplerin kabul edilmemesi durumunda tazminat ve ecrimisil istemine ilişkindir. Mahkemece verilen kararda asıl ve Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1995/757 Esas ve 1995/661 Karar sayılı ( 1. ) birleşen davanın kabulüne karar verildiği açıklanmış ise de hüküm yerinde, yerleri ( bağımsız bölüm numaraları ) ve arsa payları gösterilen bağımsız bölümlerle ilgili hangi mahiyette bir karar verildiği belirtilmediğinden, bu hususun re’sen dikkate alınması gerektiği de gözetilerek HMK’nın 297. maddesine aykırı surette karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2) Bozma neden ve şekline göre, asıl davada davalılar A.. S.. vekilinin ve A.. A..’un diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalılar A.. S.. vekilinin ve A.. A..’un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2)numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3447, Karar No: 2013/4119, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3447 E.  ,  2013/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... VE MÜŞTEREKLERİ

...

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanı içindeki 163 ada 16 parsel sayılı 6.982,22 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı  zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit hisselerle davacılar ...,...,... adlarına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri, adlarına tespiti yapılan taşınmazın yüzölçümünün dayanak tapu  kayıt miktarı olan 12 hektar 110 metrekare olarak düzeltilmesi istemiyle Hazine, ... ve ... aleyhine dava açmışlardır. Mahkemece  yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve 163 ada 16 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz ve komşu taşınmazların 20 yılı aşkın süredir mevcut yüzölçümleriyle kullanılageldiğinin kabulü ile ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir. Davacılar belgesiz olarak adlarına tespit edilen 163 ada 16 parsel sayılı taşınmazın aslında tapuda kayıtlı olduğu ve bu tapu kayıt miktarına göre eksik tespit edildiği iddiası ile komşu 163 ada 18, 21 ve 165 ada 8 parsel sayılı taşınmazların tespit maliki ... ile 163 ada 20 ve 165 ada 10 parsel sayılı taşınmazların tespit maliki ...'ye ve Hazineye karşı dava açtıklarına göre, davanın sözü edilen bu parsellere yönelik olduğu kuşkusuzdur. Ancak bu parsellerin kadastro tutanak asılları getirtilmek suretiyle davalı hale getirtilmemiş, inceleme ve araştırma 16 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılmış, tarafların dayandıkları tapu kayıtları tüm tedavülleri ile getirtilerek usulünce taşınmazlara uygulanmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için, davanın tapu kaydına dayalı olduğu ve davalılar tarafından da ayrı tapu kaydına dayanıldığı göz önüne alınarak öncelikle dava konusu olan komşu parsellerin tutanak asılları dosya içerisine alınmalı, oluşan tapu kayıtlarına davalı şerhi verdirilmeli, bundan sonra taraflarındayandıkları tapu kayıtları tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ve oluşum belgeleri ile varsa haritalarıyla birlikte

./...

2013/3447-4119 S/2