muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4779, Karar No: 2014/7439, Tarih: 12.05.2014

Aynı fiil bazen, hem sorumluluğu gerektiren hem de ceza kanunlarına göre cezayı gerektiren bir fiil olabilir. Bu fiile göre Ceza Kanununun daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörüldüğü hallerde, tazminat davasının daha önce zamanaşımına uğraması tutarlı bir çözüm oluşturmaz. Zira cezalandırma, müeyyide olarak tazminattan daha ağırdır. Bu sebeple, kanun koyucu uyum sağlamak amacıyla ceza davası için öngörülen zamanaşımı süresince tazminat davasının da devamını temin bakımından genel olarak BK 60/II (6098 sayılı TBK m. 72/I), özel olarak da KTK 109/II. maddesinde düzenleme yapmıştır.

Burada üzerinde durulması gereken, 2918 sayılı KTK'nun 109. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen, ceza kanununda öngörülen daha uzun zamanaşımı süresinin, tazminat talebi ile açılacak davalar için de geçerli olabilmesinin, sadece fiilin Ceza Kanununa göre cezayı gerektiren bir fiil olmasının yeterli olması koşuluna bağlanmış bulunmasıdır. Söz konusu yasa hükmü, ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için sadece fiilin cezayı gerektiren bir eylem olmasını yeterli görmekte; bunun dışında, eylemi gerçekleştiren fail hakkında soruşturma yapılmasını, ceza davası açılmış olması veya mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı koşulu aranmamaktadır. Dahası, söz konusu hükümde, ceza zamanaşımının uygulanması bakımından sürücü ve diğer sorumlular (örneğin işleten veya G.. H..) arasında bir ayrım da yapılmamış, böylece kuralın bunların tümü için geçerli olduğu, hepsi için aynı zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüştür (HGK'nun 10.10.2001 gün 2001/19-652-705 ve HGK'nun 16.04.2008 gün, 2008/4-326-325 sayılı kararları ile uzamış ceza zamanaşımı benimsenmiştir).

Ayrıca ceza zamanaşımının uygulanması yönünden hukuk hakiminin tazminat davasını görürken, ceza hukuku kurallarıyla ve özellikle ceza mahkemesinin fail hakkında vermiş olduğu beraat veya mahkumiyet kararıyla bağlı olup olmadığı BK 53. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu maddede hukuk hakiminin ceza hukuku kurallarıyla bağlı olmadığı hükme bağlandığı gibi ceza mahkemesi kararlarıyla da bağlı olmadığı düzenlenmiştir. Bununla birlikte suçun işlendiğine veya işlenmediğine ilişkin ceza mahkemesinin kesin kararı varsa, hukuk hakimi bu kararla bağlıdır. Görüldüğü gibi ceza mahkemesince haksız eylemin suç niteliği saptanmamış ise hukuk hakimine bunu kendiliğinden ve özgürce araştırma ve sonucuna göre karar verme yetkisi tanınmıştır.

Açıklanan ilkeler ışığında somut olay incelenecek olursa; kaza 18.08.2008 tarihinde gerçekleşmiş, davaya konu trafik kazası sonucunda davacı desteği Süleyman Bilmez’in vefat ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere KTK'nun 109/II. maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresinin uygulanması için kamu davasının açılmış olması veya mahkumiyet kararı verilmiş bulunması aranmamakta olup cezayı gerektiren fiilin varlığı yeterlidir. Bir kişinin ölümü ile sonuçlanan söz konusu trafik kazası da bu anlamda cezayı gerektiren bir fiil niteliğindedir ve davacının sürücü desteğinin vefat etmiş olması sonuca etkili değildir. Yasa koyucunun amacı Karayolları Trafik Kanunu uyarınca tehlike sorumluluğunu doğuran olaylarda sorumlulara karşı daha uzun zamanaşımı süresi içerisinde yönelmeyi sağlamaktır. KTK'nun 109. maddesinin 2. fıkrasındaki “cezayı gerektiren fiil” ifadesinin seçilmesi zamanaşımı yönünden yukarıda da açıklandığı gibi soruşturma veya kovuşturma yapılması koşullarının aranmadığı sonucunu doğurmaktadır. Buna göre eylem için kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nda öngörülen ceza zamanaşımı süresi dikkate alındığında dava tarihinde zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır. Bu hale göre zamanaşımı süresinin dolmadığı dikkate alınmak suretiyle işin esasına girilip, tarafların delilleri toplanıp, sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31990, Karar No: 2013/19805, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31990 E.  ,  2013/19805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 01.07.2003 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5346, Karar No: 2016/3804, Tarih: 02.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5346 E.  ,  2016/3804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, bu suça yardım etme, bu suça teşebbüs ve bu suça teşebbüse yardım etme, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, olası kastla yaralama

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan; Karar verilmesine yer olmadığına,

TCK'nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 1.500. TL adli para cezası

TCK'nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası.

2-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraat

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan; Karar verilmesine yer olmadığına,

TCK'nun 81, 39/1-c, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası

TCK'nun 81, 35, 39/1-c, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; TCK'nun 81, 39/1-c, 29, 31/3, 62. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası

4-Sanık ... hakkında; Genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi suçundan; Karar verilmesine yer olmadığına,

6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 90 gün adli para cezası

TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 21/2. maddeleri gereğince 2 yıl 12 ay hapis cezası (2 kez)

TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/3. maddeleri gereğince 5 yıl 12 ay hapis cezası

TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası (2 kez)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ve... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümler hakkında temyiz bulunmadığından inceleme konusu yapılmamıştır.

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'nin katılan ...'a yönelik kasten yaralama eylemine ilişkin kurulan hükümde sanığa TCK 86/1 maddesi uyarınca 3 yıl, TCK 86/3-e maddesi uyarınca 1/2 artırım ile 4 yıl 6 ay, 87/3 maddesi uyarınca 1/3 artırım uygulanıp 5 yıl 12 ay cezaya hükmolunduktan sonra, TCK.nun 21/2 maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken hataya düşülerek 3 yıl cezaya hükmolunması gerekirken 2 yıl 12 ay şeklinde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından Bozma konusu yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip,

A) Sanıklar ...ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet ayrıca sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden, sanıklar...i ve...'nin 6136 sayılı Yasaya muhalefet ayrıca sanık ...'nin katılan ...'e yönelik yaralama suçlarının

Toplanan deliller karar yerinde incelenip,

A) Sanıklar ...ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet ayrıca sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden, sanıklar...i ve...'nin 6136 sayılı Yasaya muhalefet ayrıca sanık ...'nin katılan ...'e yönelik yaralama suçlarının

sübutu kabul, oluşa ve soruşturma suçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin ile sanık ... ...hakkında uygulanan takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümlerinde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin ve sanık ... hakkında verilen beraata dair hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık ...'nin maktüle yönelik kasten öldürme ve ..'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eylemlerinde, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç vasfına, yasal savunma koşullarının bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; sanık ... ile maktulün silahla sanık ...'nin bulunduğu yere gelerek, alt katta bulunan bar içerisinde ve sonrasında dışarıda ateş etmeleri üzerine kendilerine yönelik bir saldırı olduğu düşüncesi ile karşılık vermesi şeklinde gelişen olayda, tahrik nedeniyle sanığa verilen cezalarda indirim yapılırken hak ve nesafet kurallarına uygun olacak şekilde makul bir oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde asgari düzeyde indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA,

C) Sanıklar... ile....'in maktule yönelik kasten öldürme eyleminde, sanıkların suçlarının sübutu kabul ve savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin sübuta, suç vasfına, yasal savunma koşullarının bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

C) Sanıklar... ile....'in maktule yönelik kasten öldürme eyleminde, sanıkların suçlarının sübutu kabul ve savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin sübuta, suç vasfına, yasal savunma koşullarının bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ...'nin barda ateş etmesi üzerine kendilerine saldırı olduğunu düşünen sanıklardan...i'nin önde, .... ve ...'in arkada olacak şekilde sahile doğru koşmakta olan maktül ve sanık ...'nin peşinden koştukları, bu esnada...i'nin,... ve maktulün olduğu yöne doğru ateş ettiği, ... ve maktulün ateşle karşılık verdiği,...i'nin ayağından yaralanarak düştüğü, bu safhadan sonra ....'ın ...'e,...i'nin silahını alarak kaybetmesini söylediği, ardından .... ve ...'in yerde yaralı vaziyette yatan maktulün yanına gittikleri, ...'in maktulün eline satırla vurarak maktulün elindeki silahı düşürdüğü, sanık ...'ın maktule ateş ettiği değerlendirildiğinde, sanık ... ile ...'in eyleme fiili hakimiyet kurmak suretiyle doğrudan doğruya katıldığının anlaşılması karşısında sanıkların her birinin müşterek fail olarak sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeksizin, öldürme eyleminde yardım edenler olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanıklardan ....'ın işlettiği bara maktul ve sanık ...'nin geldikleri, sanık ...'nin tehdit amacıyla barda gelişigüzel ateş ettiği, müşterilerden Kamil'in yaralandığı, sanıkların bu eylemlerine kızarak atılı suçu işledikleri olayda, tahrik nedeniyle sanıklara verilen cezalarda indirim yapılırken hak ve nesafet kurallarına uygun olacak şekilde makul bir oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde asgari düzeyde indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA,

D) Sanık ...'ın...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eylemine ilişkin yapılan değerlendirmede ise,

Oluşa, dosya içerisindeki delillere göre,...'nin sanıklar...... ve ...'in kendisini takip ettiğini görmesi üzerine kendi beyanlarında da belirttiği üzere gizlenerek hedeften çıkması karşısında,...'ye yönelik sanık ...'ın herhangi bir eyleminin bulunduğunun kabul edilemeyeceği anlaşılmakla bu suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA,

E) Sanık ...'nin genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçuna ilişkin yapılan incelemede, sanığın suçunun sübutu kabul ve savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin sübuta,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA,

E) Sanık ...'nin genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçuna ilişkin yapılan incelemede, sanığın suçunun sübutu kabul ve savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin sübuta,

yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'nin maktulle birlikte bara gelerek gündüz bir arkadaşının bara alınmamasına kızarak barda çok sayıda ateş etmek şeklinde gerçekleşen eyleminin bar işleteni ve çalışanlarına yönelik zincirleme biçimde silahla tehdit suçunu oluşturacağının ve TCK'nun 106/2-a-c, 43 maddelerinin uygulanmasının gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA,

F) Sanık ...'nin barda ateş ettikten sonra maktul ... ile birlikte kaçarken sanıklar...i, .... ve ...'in onun peşinden koştukları, sanık ...'nin tabancası ile ateş ederken sanık ...'nin de maruz kaldığı ateşten korunmak için kaçarken geriye doğru tabancasıyla ateş ettiği anlaşılmakla, ilk haksız hareket sanık ...'den kaynaklanmış olsa da sanık ...'nin tabanca ile ateş etmesi,...'nin eylemi sonlanmasına rağmen, diğer sanıklarca takip edilmesi ve çatışmanın bir müddet daha devam etmesi, ateş sayısı dikkate alınarak sanık ...'nin kendisi ile maktulün vücut bütünlüğüne yönelik devam eden silahlı saldırıya karşı kendisini korumak amacıyla yasal savunma altında mağdurlar ..., Mehmet, .... ve ...'e yönelik eylemleri işlediği anlaşıldığından, sanık hakkında atılı suçlardan yasal savunma nedeniyle ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle bozmayı gerektirmiş, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 02/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/11/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 03/11/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/8519, Karar No: 2016/5761, Tarih: 11.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/8519 E.  ,  2016/5761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R-

Davacılar vekili; davalının sürücüsü ve işleteni olduğu otomobilin emniyet şeridinde arızalı olarak park halinde bulunan aracı tamir eden davacı oto tamircisi...'e çarpması sonucunda meydana gelen kazada davacının malül kaldığını, eşi davacı ...'in ona bakması nedeniyle dışarıya ev işlerine gidemediğinden maddi kayıpları olduğunu, ayrıca manevi olarak üzüldüklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 1.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminat ile eş ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın sigorta şirketine ihbarının gerektiğini, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı sigorta şirketinin yaptığı ödeme ile davacının maluliyet zararının karşılandığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacı eş ...'in manevi tazminat talebinin eşi ...'in ölümü yada ağır bedensel yaralanması söz konusu olmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün davacı ... yönünden onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.