muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19050, Karar No: 2015/6831, Tarih: 27.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19050 E.  ,  2015/6831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Manevi tazminat talebinin reddi, 38 YZ 515 plakalı tankere el konulması nedeniyle 8.633,34 TL maddi tazminat ve .... plakalı tankere el konulması

nedeniyle 11.666,67 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçlarını, başka bir deyimle zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlar. Manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile gerek iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartlarında duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılar. Tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik durumu üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek davacı lehine el koyma nedeniyle manevi tazminata hükmedilmemesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... plakalı tankere fiilen 49 gün süre ile el konulduğu ve el koyma süresinin mahkemece belirleneceği dikkate alınmadan, el koyma süresini 1 ay 20 gün olarak belirleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınması suretiyle ... plakalı tanker açısından maddi tazminatın fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ... plakalı tankere ilişkin 2 numaralı bendindeki maddi tazminat miktarının 11.433,3 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6769, Karar No: 2019/16814, Tarih: 19.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6769 E.  ,  2019/16814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...Ş’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davalı ...Ş. hakkındaki davanın feregat nedeniyle reddine karar verildiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde alacakların diğer davalıdan tahsiline karar verilmesi, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı ...Ş lehine hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeksizin hüküm tesisi hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının “ 1.455,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının, 500,00 TL lik kısmına dava tarihi olan 16.10.2015 tarihinden itibaren geri kalan kısmına ıslah tarihi olan 15.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

Fazlaya ilişkin taleplerinin reddine,

Alınması gereken 1.488,08 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL peşin harç ve 290,00 TL ıslah harcının mahsubu ile 1.194,72 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, davacı tarafça karşılanan 317,70 TL harcın bilahare davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafça karşılanan 27,70 TL başvuru harcı, 4,10 TL vekalet harcı, 123,00 TL yazışma gideri, 30,00 TL tebliğ gideri ve 300,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 484,80 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranı dikkate alınarak 470,75 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyenin davacı üzerinden bırakılmasına,

Karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.614,10 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 652,78 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” kısımları çıkarılarak yerine,

“1.455,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının, 500,00 TL lik kısmına dava tarihi olan 16.10.2015 tarihinden itibaren geri kalan kısmına ıslah tarihi olan 15.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş’den tahsili ile davacıya ödenmesine,

“1.455,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının, 500,00 TL lik kısmına dava tarihi olan 16.10.2015 tarihinden itibaren geri kalan kısmına ıslah tarihi olan 15.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş’den tahsili ile davacıya ödenmesine,

Fazlaya ilişkin taleplerinin reddine,

Alınması gereken 1.488,08 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL peşin harç ve 290,00 TL ıslah harcının mahsubu ile 1.194,72 TL harcın davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San.ve Tic. A.Ş’den tahsili ile hazineye gelir kaydına, davacı tarafça karşılanan 317,70 TL harcın bilahare davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş.’den alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafça karşılanan 27,70 TL başvuru harcı, 4,10 TL vekalet harcı, 123,00 TL yazışma gideri, 30,00 TL tebliğ gideri ve 300,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 484,80 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranı dikkate alınarak 470,75 TL yargılama giderinin davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San.ve Tic. A.Ş.’den alınarak davacıya verilmesine, bakiyenin davacı üzerinden bırakılmasına,

Karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.614,10 TL vekalet ücretinin davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş’den alınarak davacıya verilmesine, reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 652,78 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş’ye verilmesine, feragat nedeniyle reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 2.725,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...Ş’ye verilmesine, ” rakam ve sözcükleri yazılarak hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş'ye iadesine, 19.09.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13127, Karar No: 2016/11576, Tarih: 24.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13127 E.  ,  2016/11576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davaya konu ve kat mülkiyetine tabi anataşınmazda arsa paylarının hatalı olarak tespit edildiğini ileri sürerek yeniden düzenlenmesini istemiş; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3.maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulduğu 1977 yılında; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 1977 yılında kat irtifakının 08.02.1980 tarihinde de kat mülkiyetinin kurulduğu dikkate alındığında, aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1106, Karar No: 2025/904, Tarih: 21.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/1106 E.  ,  2025/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1256 Esas, 2023/2425 Karar

DAVA TARİHİ : 30.05.2017

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/149 Esas, 2022/1161 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiş.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.01.2025 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı idare vekili Avukat Şükran Kaya gelmiş, davalı vekili duruşmaya katılmamıştır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Davacı idareden 20.04.1998 tarihli ve 1965 sayılı kamu yararı kararı ve bu karara binaen kamulaştırılacağı kararlaştırılan taşınmazların listesi ve projesi ile 25.05.2015 tarihli ve 2160 sayılı kamu yararı kararı yerine düzenlenen onay kararının eki olan projenin ve bu projeye göre kamulaştırılacak taşınmazların listesinin dosya içinde yer almadığı anlaşılmıştır.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Davacı idareden 20.04.1998 tarihli ve 1965 sayılı kamu yararı kararı ve bu karara binaen kamulaştırılacağı kararlaştırılan taşınmazların listesi ve projesi ile 25.05.2015 tarihli ve 2160 sayılı kamu yararı kararı yerine düzenlenen onay kararının eki olan projenin ve bu projeye göre kamulaştırılacak taşınmazların listesinin dosya içinde yer almadığı anlaşılmıştır.

2. Dava konusu taşınmazın bulunduğu Mutlugün Köyünde 25.05.2005 tarihli olur onayı ile kamulaştırma kararı verildiği dikkate alınarak, 2942 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin son fıkrası uyarınca davacı idarece kamu yararı kararının ekindeki projenin ve bu projeye göre kamulaştırılacak taşınmazların ada parsel numaralarını ve maliklerini gösterir listesinin Mutlugün Köyünde ilan edilip edilmediği, edildi ise ilanın askıya çıkarılma ve indirme tutanakları(ilan edilen tüm belgeler ekleri ile birlikte) ilgili köy muhtarlığı ile davacı idareden sorulup, varsa dosya arasına alınmalıdır.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan domates, hıyar, taze fasulye (sırık), mısır (dane), mısır (hasıl) ile hükme esas rapordaki meyve ağaçlarının dekar başına verim miktarları Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2017 yılı dekar başına üretim masrafı (kalem kalem masraf dökümü) ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatı ise ilgili resmi kuruluşlardan getirtilmelidir.

4. Kamulaştırma bedelinin bloke edildiğine(varsa ödendiğine) dair dekontlar davacıdan ve ilgili banka şubesinden temin edilerek dosya içine alınmalıdır.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikleri giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/38484, Karar No: 2013/2588, Tarih: 23.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/38484 E.  ,  2013/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 09/2005 tarihinden itibaren davalıya ait gemi yapım işinde çalışmakta iken iş akdinin 3 Eylül 2007 tarihinde herhangi bir bildirimde bulunulmadan feshedildiğini, aylarca maaş alamamasına rağmen çalışmalarını fedakarlıkla sürdürdüğünü, davalı işverenin yasal hiçbir gerekçe mevcut değilken keyfi olarak, haksız, sebepsiz ve yazılı bildirimde bulunmaksızın iş akdini feshettiğini, usta işçi olan davacının son net ücretinin 1.400 TL ve diğer sosyal haklar olduğunu, davacının ödenmeyen 8 aylık ücretinin bulunduğunu iddia ederek, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen 8 aylık ücret alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işi kendisinin terk ettiğini, ücretleri ödendiği için ücret alacağı bulunmadığını, diğer hakların ise tahakkuk etmediğini, ekte sunulan sözleşme ile de gemi yapımı devam etmekte iken davacı ve arkadaşlarının işin geç bitmesine ve tazminat ödenmesine neden olduklarının kanıtı olduğunu, bu konuda müvekkilinin uğradığı zararın tazmini için dava açma haklarını saklı tuttuklarını beyan etmiştir. Tanık beyanları karşısındaki cevap dilekçesinde ise, davacıların 8 aylık ücret alacağı iddiasının yersiz olduğunu, gerçeği yansıtmadığını, davalının işi bırakıp giden işçilerine karşı ödenmeyen ücretleri bulunmadığını, ücret bordrolarının kesin ve nihai delil olmadığını, ücretlerin ödendiğine dair imza alınmaması nedeniyle davacıların böyle bir iddiada bulunduklarını, bu hususu da belgeleyemediklerini, işçilerin işyerinin ... Belediye Başkanlığı tarafından mühürlenmesi sonucu bir yerde takım çalışması halinde olmaları ve takım çavuşu konumundaki kişinin ... ...’ta iş bulması üzerine işi kendileri bırakarak ayrıldıklarını, davacı tanıklarının beyanlarını hem davacı hem tanık olmaları nedeniyle kabul etmediklerini, davacının fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin alacağı bulunmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı iş yerinde 2005 senesi Eylül ayında çalışmaya başlayan davacının, ücretinin ödenmemesi, iş yerinde işin durması nedenleri ile iş akdinin haklı nedenlerle 20/07/2007 tarihinde sona erdirdiği anlaşıldığından, davacının 1 yıl 8 ay 2 günlük hizmeti karşılığında, 3015,71 TL kıdem tazminatı, 2.582,40 TL fazla mesai alacağı, 475,83 TL genel tatil ücreti alacağı,714,62 TL yıllık ücretli izin alacağı ve 7323,33 TL ücret alacağına hak kazandığı, buna karşın iş akdinin davacı işçi tarafından feshedilmesi nedeni ile, davacının ihbar tazminatı talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.