muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2090, Karar No: 2009/2990, Tarih: 11.03.2009

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece, iki kez keşif yapılarak taşınmaz başında dinlenen davacı tanık beyanlarının yetersiz olduğu ve davanın kanıtlanamadığı gerekçesi ile dava redolunmuş ise de, yukarıda açıklanan yöntemce bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Bu bağlamda, özellikle dava konusu taşınmazların kadastro tespitine esas alınan dayanak tapu kayıtları ve ekleri getirtilmemiş, dayanak tapu kayıtları ile davacının miras bırakanı arasında bir irtibat bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazların kadastro tespitine esas alınan dayanak tapu kayıtları ve ekleri getirtilerek, bu kayıtların ne şekilde oluştuğu, davacının miras bırakanı “Serfiraz Sönmez’in” bu kayıtlarda malik olup olmadığı yukarıda açıklanan yöntemce araştırılmalı, tanık beyanları bu belgeler de nazara alınarak alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar bir verilmelidir.Tüm kayıt ve belgeler getirtilmeden ve bu kayıt ve belgelere göre tanıkların bilgi ve görgüleri sorulmadan, eksik araştırma ve soruşturma ile tanık beyanlarının davayı kanıtlamaya yeterli olmadığından söz edilerek davanın reddi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 11.03.2009 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20297, Karar No: 2014/18296, Tarih: 25.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20297 E.  ,  2014/18296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACI-K.DVL : ...

DAVALI-K.DVC. : ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK VE ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı kooperatifin yüklenici şirkete yetki vermesi ile 379 ada 1 parselde yapılan 13 nolu bağımsız bölümü su basman seviyesinde satın alıp inşaatı tamamladığını, ancak davalılar arasındaki uyuşmazlık sonucu inşaat sözleşmesinin feshedilerek kooperatif tarafından kendisine karşı açılan tapu iptal- tescil davasının da aleyhine sonuçlandığını ileri sürüp 50.000,00 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı kooperatif ,asıl davanın reddini savunarak karşı davasında; davalı ...'un 13 nolu bağımsız bölümü haksız işgalettiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemiş, davalı şirket de davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kooperatif aleyhine açtığı davanın kısmen kabulüne, şirket aleyhine açtığı davanın reddine, kooperatifin açtığı elatmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil davasının reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı- karşı davacı kooperatif vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 25.11.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilen vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... Yapı Malzemeleri Mad. San. Ve Tic.Lim.Şir. Yetkilisi ... vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı- karşı davacı Kooperatif'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının ve aşağıda yazılı 2.294,09 .-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı- karşı davacıdan alınmasına, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2963, Karar No: 2010/3948, Tarih: 05.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/2963 E.  ,  2010/3948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 14/12/2009 gün ve 2009/9103-2009/14114 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. İhbar olunan Mamak Belediye Başkanlığı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Kendisine dava ihbar olunan Mamak Belediye Başkanlığı'nın davada taraf sıfatı yoktur. İhbar edenden bağımsız olarak karar düzeltme isteminde bulunamaz. Şu durumda, karar düzeltme istemine ilişkin dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle, ihbar olunan Mamak Belediye Başkanlığı'nın dilekçesinin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18938, Karar No: 2015/27728, Tarih: 07.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/18938 E.  ,  2015/27728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,müvekkilinin 01.04.2013-21.05.2014 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde Müşteri Yöneticisi olarak çalıştığını, müvekkilinin yüksek performansına rağmen iş akdinin haksız ve kötüniyetli olarak feshedildiğini iddia ederek feshin geçersiz olduğunun tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı şirketin 2011 yılında faaliyete başladığını, ancak satışlarda beklenen düzeye ulaşılmaması, siparişlerde azalma olması gibi nedenlerle davalı şirketin büyük miktarlarda zarar ettiğini, alınan önlemlerin yetersiz kalması nedeniyle yönetim kurulu kararı ile üretim faaliyetlerinin kesin ve devamlı surette durdurulmasına ve işlevsiz kalacak çalışanların iş akitlerinin feshedilmesine karar verildiğini, işletmesel karar sonucu davacının da iş akdinin feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı şirkette alınan tüm önlemlere ve tasarruf tedbirlerine rağmen faaliyet zararlarının azaltılamaması nedeni ile fabrikadaki üretim faaliyetlerini kesin olarak ve devamlı surette durdurulmasına karar verildiği, işyeri dışından kaynaklanan nedenlerle alındığı anlaşılan söz konusu kararın işletmesel karar verme özgürlüğünün kötüye kullanılması niteliğinde olmaması nedeni ile yerindelik denetimine tabi tutulamayacağı, alınan kararın 05.06.2014 tarihi itibari ile işletmede fiilen hayata geçirilmiş olduğu ve tutarlı şekilde uygulanmaya devam edildiği fabrikadaki üretimin durdurulması nedeni ile üretim dışında doğrudan çalışan işçiler ile yapılan üretimin satış ve pazarlamasında görev alan büro işcileri tarafından fesih dışındaki başkaca tedbirlerle giderilmesi mümkün olmayacak şekilde iş gücü fazlalığının doğmuş olduğu, işveren tarafından başka şekilde istihdam olanağının bulunmaması nedeni ile son çare olarak işyeri ve işletme gereklerinden doğan geçerli nedenlerle İş K.nun 29.hükmüne uygun olarak toplu işçi çıkarma yoluna başvurulduğunun belirtildiği görülmüş olup, davalı tarafından yapılan feshin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli nedeni olduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmesi, davalı işyerinde üretimin durdurulmasına ve davacının çalıştığı bölümün kapatılmasına karar verilmesi nedeniyle geçerli nedenle feshedilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş sözleşmesi, davalı işyerinde üretimin durdurulmasına ve davacının çalıştığı bölümün kapatılmasına karar verilmesi nedeniyle geçerli nedenle feshedilmiştir.

Davalı işyerinde üretimin durdurulmasına karar verilmiş olsa da davalı şirketin fesih tarihinden yaklaşık iki ay sonra dava dışı başka bir şirkete devredildiği, devrin taraflara fesih hakkı vermediği, kaldı ki davacının üretim bölümünde değil satış bölümünde çalıştığı, işveren tarafından üretimin durdurulmasına karar verilmesine rağmen elde bulunan stokların eritilmesine karar verildiği, davacının işi icabı alınan karar gereği stokların eritilmesi için değerlendirilmesi gerektiği ve istihdam fazlası olduğunun kanıtlanamadığı, bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığı kanıtlanamadığı anlaşıldığından yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500.-TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 418.20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 07.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4416, Karar No: 2016/9629, Tarih: 04.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/4416 E.  ,  2016/9629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücreti, kötüniyet tazminatı, 2013 Ocak ayı ücreti için yapılan takibe itirazın iptali ve %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 21.09.2010 ile 15.01.2013 tarihleri arasında mağaza müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve kötü niyetli olarak feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsili ile ödenmeyen 2013 ocak ayına ait onbeş günlük ücret alacağının tahsili amacı ile yaptığı icra takibine davalı tarafça yapılan itirazın iptali ile icra takibinin devamına ve alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaparak kendi isteği ile iş sözleşmesini feshettiğini, talebe konu edilen alacaklardan hiçbirinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı tarafça tutulan devamsızlık tutanaklarına itibar edilmeyerek iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden bulunmaksızın sona erdirildiği kabul edilerek isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı ve buna ilişkin ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasına ilişkindir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönünde ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

Bu çalışmaların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

Somut olayda, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının 28.10.2010 ile 15/01/2013 tarihleri arasında davalı işverenlikte çoğunluğu imzalı olup ihtirazi kayıt içermeyen bordrolara göre, asgari ücretin 1,27 katına varacak şekilde, haftada 6 gün süre ile çalıştığı, her ne kadar bordrolarda tatil veya mesai ücreti tahakkuku bulunsa da; aylık ücretin sabitlenmiş vaziyette olup değişmeden gelişigüzel zamlı saat ücretlerinin bordroya konulması nedeni ile bordrolara itibar edilmediği, tanık beyanları doğrultusunda davacının haftalık ortalama 6 saat fazla mesai yaptığının, yılın bütün günleri açık olan iş yerinde ulusal bayram genel tatil günleri de dahil olmak üzere çalıştığının kabul edildiği anlaşılmakta ise de davacının tüm çalışma dönemi açısından davacı tanıklarının anlatımlarına varsayıma dayalı olarak değer verilerek fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması alacağının hesap edilmesi hatalı olup tanık beyanları doğrultusunda tanıkların davacı ile birlikte çalıştıklarını bildirdikleri sürelerle sınırlı olarak fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hükmedilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11768, Karar No: 2015/16707, Tarih: 13.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11768 E.  ,  2015/16707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve dahili davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalıların murisine ait işyerinde 07.02.2011- 01.08.2012 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece; istem gibi davanın kabulüne karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davanın niteliği itibariyle, davacının tüp dağıtım işinde çalıştığını ileri sürmesine göre, işyerinde tüp dağıtım işinde kullanılan kayıtlı bir araç bulunup bulunmadığı, davacının geçerli bir sürücü belgesinin olup olmadığı araştırılmalı, varsa ihtilaf konusu dönemde adına kesilmiş trafik cezasına ilişkin belgeler getirtilmeli, araç kullanmak için görevli başka bir çalışan olup olmadığı hususu da belirlenerek çalışma

olgusu ve davacının çalıştığını ileri sürdüğü iddia edilen sürelerin başlangıç ve bitiş süreleri tereddütsüz belirlenmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum ve dahili davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde dahili davalılara iadesine, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28121, Karar No: 2016/1165, Tarih: 26.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/28121 E.  ,  2016/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 26/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.