muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12290, Karar No: 2006/12600, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12290 E.  ,  2006/12600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Han Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5843, Karar No: 2008/3230, Tarih: 12.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5843 E.  ,  2008/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Amasra Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :29.11.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı kadın dava dilekçesinde Amasra Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/146 esas 2005/37 karar sayılı ilamı ile lehine takdir edilen aylık 150.00 YTL. tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 300.00 YTL.'ye yükseltilmesini de talep etmiştir. Bu nedenle davacı kadın tedbir nafakasının artırılmasını da dava etmiştir. Başvurma harcı yatırılmıştır. Bu konuda nisbi harç tamamlattırılarak (Harçlar Kanunu mad.30-32) değerlendirilip sonucu itibariyle karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Ziynetler yönünden dava kısmen kabul edildiği halde kabul edilen ziynetlerin cinsi, miktarı ve herbirinin değerinin ayrı ayrı gösterilmediği gibi, istek aynen iade, aynen iade mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsiline ilişkin olduğu halde yalnızca ziynetlerin bedelinin tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. (HUMK.mad.74, 388)

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 1. bentte gösterilen nedenlerle kadın yararına 2. bentte gösterilen nedenlerle koca yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2008 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/1701, Karar No: 2011/6067, Tarih: 09.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1701 E.  ,  2011/6067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR TARİHİ :20.10.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, tarafların 2007 yılında evlendiklerini, düğünde takılan ziynetlerin elinden alınarak bozdurulduğunu, geri verilmediğini bildirerek ziynetlerin aynen iadesine veya bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı, davacının geçimsizlik çıkması üzerine kendi isteği ile evi terkettiğini, giderken ziynetlerini yanında götürdüğünü bildirerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, ziynet eşyalarının davalıda kaldığı kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını ispat yükü altındadır.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını ispat yükü altındadır.

Olayda davacı vekili dava dilekçesinde taraflar arasında geçimsizlik çıkması üzerine davalının müvekkiline ait ziynet eşyalarını ev alacağını bahanesi ile elinden alarak davacıyı evden kovduğunu, listesini sunduğu ziynet eşyalarının halen davalının elinde olduğunu ileri sürmüşse de bu iddiasını kanıtlayamamıştır. Bununla birlikte davacı, delil listesinde “her türlü yasal kanıt” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1585, Karar No: 2016/4120, Tarih: 12.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/1585 E.  ,  2016/4120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

TCK'nın 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanıkların, kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

İstanbul Emniyet Müdürlüğünün 19.01.2015 tarihli fezlekesinde; sanık ...'nın yakalandığında suçlarda kullandıkları tabanca, bıçak ve kar maskelerinin evinin bahçesinde olduğunu beyan etmesi nedeniyle sanığın ikametinin bahçesinde kar maskeleri, eldivenler, mont, silah ve bıçak ele geçirildiği, söz konusu eşyaların üzerinde biyolojik inceleme yapılması için Şube Müdürlüğüne teslim edildiği ve olay yeri incelemelerinde biyolojik bulgular elde edildiğinden sanık ...'ın Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü Biyolojik İnceleme Şube Müdürlüğünde inceleme yapılmak üzere sıvı kan numunesi alındığının belirtilmesi karşısında; sanık ...'nın ikametinde ele geçirilen kar maskeleri, eldivenler, mont, silah ve bıçak üzerinde biyolojik inceleme yapılıp yapılmadığı, DNA profili tespit edilip edilmediği ve tespit edilmiş ise sanık ...'ın DNA profili arasında karşılaştırma yapılıp yapılmadığı hususları araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9636, Karar No: 2022/281, Tarih: 17.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9636 E.  ,  2022/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasındaki taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası ...'in 11920 parsel sayılı taşınmazdaki 19 numaralı bağımsız bölümünü 30/12/2003 tarihinde oğlu olan davalıya devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın dava konusu temlikten 4 ay önce dava dışı 2 adet bağımsız bölüm daha satın aldığını, taşınmazını satma ihtiyacı bulunmadığını, davalının dava konusu taşınmazı dava dışı üçüncü kişiye sattığını ileri sürerek, taşınmazın dava tarihindeki değerinin tespiti ile miras payı oranında bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu, dava konusu taşınmazda kendisinin oturduğunu, mirasbırakan babası ve annesinin başka daire satın almak istediklerini ancak yeterli paraları bulunmadığını söylemeleri üzerine, parayı bulabileceğini ancak karşılığında kendisinin oturduğu, dava konusu taşınmazın satışını ve devrini talep ettiğini, mirasbırakanın bu öneriyi kabul ettiğini, istedikleri evi satın almaları için nakit para verdiğini, satın aldıktan sonra da mirasbırakanın dava konusu taşınmazı kendisine sattığını, miasbırakanın Bahçelievler'de bulunan taşınmazının satılarak davacıya da araç alındığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08/07/2020 tarihli ve 2018/225 E. 2020/125 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın 08/08/2003 tarihinde dava dışı 24 numaralı bağımsız bölümü dava dışı üçüncü kişiden satın aldığı ve bu taşınmazı satın aldıktan sonra dava konusu taşınmazı davalıya sattığı, davacının davasını ispatlayamadığı, akitte satış bedeli düşük gösterilmiş ise de bu hususun muvazaa olgusunu göstermediği, mirasbırakanın irade ve amacının mal kaçırma olmadığı, temlikin gerçek bir satış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazda davalının uzun yıllar bedel ödemeden oturduğunu, mirasbırakanın dava dışı taşınmazı satın aldığı tarihte ekonomik durumunun iyi olduğunu, başka taşınmazları da bulunduğunu, davalının ekonomik desteğine ihtiyacı olmadığını, akitteki satış bedelinin taşınmazın gerçek değerinin 1/9'una tekabül ettiğini, davalı tanık beyanlarının gerçeğe aykırı ve davalı ile çelişkili olduğunu, davacı tanık beyanının iddiayı ispata yettiğini, davalının savunmasında belirttiği gibi bir araç alımı olmadığını, mirasbırakanın terekesinde satış bedelinin çıkmadığını bildirmiş ve iddiasında ileri sürdüğü beyanları tekrar etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21/09/2021 tarihli ve 2021/1234 E. 2021/1358 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın dava konusu taşınmazı 30/12/2003 tarihinde davalı oğluna satış suretiyle devrettiği, bu tarihten önce 08/08/2003 tarihinde dava dışı başka bir taşınmaz satın aldığı, anılan taşınmaz ile birlikte birden çok taşınmazının bulunduğu, tanık anlatımlarının davalının savunması ile uyumlu olduğu, mirasbırakanın mal kaçırmasını gerektirecek bir nedeni bulunmadığı, bu yönde davacının herhangi bir ispatının olmadığı, davalının evlenerek dava konusu taşınmazda oturmaya başladığı, mirasbırakanın başka bir taşınmaz satın almak istemesi sebebiyle de bedelini ödeyerek taşınmazı satın aldığı, bu dönemde mirasbırakanın dava dışı taşınmazı satın aldığı, kalan mal varlığı da dikkate alındığında, temlikin muvazaalı olmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mirasbırakanın dava konusu taşınmazı davalıya devretmeden önce dava dışı başka taşınmazı satın aldığını, yani dava dışı taşınmazı satın almak için dava konusu taşınmazı devretmediğini, dava konusu taşınmaz davalıya devredildiğinde zaten dava dışı taşınmazın satın alındığını, dava konusu taşınmazda davalının uzun yıllar bedel ödemeden oturduğunu, mirasbırakanın dava dışı taşınmazı satın aldığı tarihte ekonomik durumunun iyi olduğunu, başka taşınmazları da bulunduğunu, davalının ekonomik desteğine ihtiyacı olmadığını, akitteki satış bedelinin taşınmazın gerçek değerinin 1/9'una tekabül ettiğini, davalı tanık beyanlarının gerçeğe aykırı ve davalı ile çelişkili olduğunu, davacı tanık beyanının iddiayı ispata yettiğini, davalının savunmasında belirttiği gibi bir araç alımı olmadığını, mirasbırakanın terekesinde satış bedelinin çıkmadığını bildirmiş ve iddiasında ileri sürdüğü beyanları tekrar etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

3.2.2. Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

3.2.3. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (III.) nolu bendinde yer verilen İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesine, kararın (IV./3.) nolu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.