muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9433, Karar No: 2021/15193, Tarih: 27.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9433 E.  ,  2021/15193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 25.01.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5602, Karar No: 2022/12060, Tarih: 12.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/5602 E.  ,  2022/12060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı aleyhine 02/11/2018 gününde verilen dilekçe ile sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 28/06/2019 günlü karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 11/02/2022 günlü Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi kararının Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu davalıya sigortalı aracın 01/06/2018 tarihinde yaptığı kaza neticesinde yaralandığını ve tedavi altına alındığını, tazminatlarını davalıdan talep etmişse de kendisine cevap verilmediği iddiası ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının davalı şirkete başvuru yapılan 16/08/019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, davacı vekilinin son üç celsedir mazeret dilekçesi vererek dosyayı sürüncemede bıraktığı, verilen mazeret dilekçesinin kabul edilmeyerek dosyanın işlemden kaldırılması kararı verildiği, yenilenen ve tekrar duruşma günü verilen davada davacı vekilinin tekrar mazeret dilekçesi vermişse de kabul edilmediği gerekçesi ile HMK 150/6 maddesi gereği davanın açılmamış sayılamasına karar verilmiş; karara karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 353.maddesinin ilk hâlinde;

“(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a) Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

1) Davaya bakması yasak olan hâkimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hâkimin davaya bakmış olması.

3) Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması veyahut mahkemenin bölge adliye mahkemesinin yargı çevresi dışında kalması.

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

1) Davaya bakması yasak olan hâkimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hâkimin davaya bakmış olması.

3) Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması veyahut mahkemenin bölge adliye mahkemesinin yargı çevresi dışında kalması.

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

5) Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına, merci tayinine karar verilmiş olması.

6) Mahkemece, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması.

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir…” hükmü yer almakta iken;

7035 ve 7251 sayılı Kanunlar ile yapılan değişiklikler sonucu 353 üncü madde;

“…(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a)Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

1) Davaya bakması yasak olan hakimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hakimin davaya bakmış olması.

3) Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması.

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

5) Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına karar verilmiş olması.

6) Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması.

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra başvurunun esastan reddine veya yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir…” şeklinde düzenlenmiştir.

Öte yandan, 7251 sayılı Kanun ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesine eklenen (g) bendine göre; “353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar” hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça hüküm altına alınmış olup, hükmün gerekçesinde de; 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren durumlarda bölge adliye mahkemesinin duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği, fıkraya eklenen yeni (g) bendiyle, 353 üncü madde hükmü ile uyum sağlanarak Kanunun bütünlüğünün korunması amaçlandığı ifade edilerek 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararların kesin nitelikte olduğu vurgulanmıştır.

Bu nedenlerle; HMK’nın 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde yapılan yollama gereği HMK’nın 353. maddesinin birinci fıkrasının, (a) bendinin, 5. alt bendine göre istinaf talebini inceleyen bölge adliye mahkemelerinin, yerel mahkemelerce usule aykırı olarak verilen davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına dair kararları da kesin nitelik taşımaktadır. Somut olayda açıklanan mahiyette bir kararın bulunmasına göre HMK’nın 362/I-g maddesi göndermesi ile uygulanan HMK’nın 353/I-a.5 hükmü uyarınca, temyiz edilemeyecek mahiyetteki bölge adliye mahkemesi kararına karşı verilen temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12/10/2022 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12/10/2022 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda ilk derece mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup davacı tarafın istinaf yoluna başvurması üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararı davacı tarafça temyiz edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince esas incelenmeden kararın kaldırılıp dosyanın gönderilmesi şeklinde verilen bir karar bulunmadığından karar HMK 353/(1)-a) maddesi kapsamında değildir. Bölge adliye mahkemesinin esastan red kararı 6100 sayılı HMK’nın 353/(1)-b)-1) maddesi kapsamında olup aynı kanunun 362. maddesinde yer alan temyiz edilemeyen kararlar arasında sayılmadığından işin esasına girilerek temyiz incelemesi yapılması gerekirken (Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 09/03/2020 tarihli, 2020/599-2020/1161 E.K. sayılı kararı; 25/01/2021 tarihli, 2020/3784-2021/201 E.K. sayılı kararı; 04/11/2021 tarihli, 2021/21473-2021/8229 E.K. sayılı kararı; 25/11/2021 tarihli, 2021/24255-2021/9218 E.K. sayılı kararı da bu yöndedir.) temyiz dilekçesinin reddine karar veren sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/7225, Karar No: 2012/7294, Tarih: 08.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7225 E.  ,  2012/7294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/03/2010 tarih ve 2007/279-2010/72 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/05/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av...... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, "Kürtleşen Türkler" isimli eserin sahibi olduğunu, eserin basımı için davalı şirketin yöneticileri ile görüştüğünü ve incelenmek üzere eseri teslim ettiğini, ancak taraflar arasında mali haklara ilişkin herhangi bir sözleşme yapılmadığını, davalının herhangi bir sözleşme yapmadan ilk önce 3.000 adet basarak 2006 yılında sattığını, ikinci baskı için de 5.000 adet basıp 06.03.2007 tarihinde satışa sunduğunu ileri sürerek, şimdilik FSEK.nun 68 ncı maddesi de nazara alınarak 36.000 TL.nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalının dava konusu eseri basma ve satmaktan men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yetkilisi, davacı ile kitabın basımı konusunda sözlü olarak anlaşıldığını, net satış fiyatı üzerinden tahakkuk eden telif ücretinin 3.000 adet baskı için 2.250 TLnın. tamamına yakın kısmını müteaddit tarihlerde ödendiğini, geriye 250 TL borcun kaldığını, basım yapıldığı iddia edilen 5.000 adet için ilgili bakanlıktan sadece bandrol alındığını, fakat kitabın satış hızının düştüğü için basımın yapılmadığını ve bandrollerin kullanılmadığını savunarak, davanın yetki ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının müdahalenin men’i davasının kabulü ile davacının eseri olan Kürtleşen Türkler adlı eserin davalının basıp yayınlanmasının men’ine,tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile 1.baskı için 2.296 TL, ikinci baskı için 1.388 TL'nin her baskı için yayın tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 143,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 33,55 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 08/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16391, Karar No: 2016/2577, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2013/16391 E.  ,  2016/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin 05/11/2012 günlü celsede bilirkişi raporunu tebliğ almadıklarını, süre verildiği takdirde raporu inceleyerek beyanda bulunmak istediklerini ifade etmesine rağmen bu konuda karar verilmeksizin yargılamanın sonlandırılması suretiyle CMK’nın 67/5. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

Doğrudan temin usulüyle alıma konu olan malzemelerin tek seferde alınabilecek nitelikte olduğu, 4734 sayılı Yasada yer alan ihale yöntemlerinden kurtulmak amacıyla bu alımların kısımlara bölünerek gerçekleştirildiği, şüphelilerin açık ihale usulüyle yapılması gereken bir alımı doğrudan temin usulüne dönüştürmek suretiyle yaptıkları ve bu nedenle kamu zararına sebebiyet verdikleri iddiasıyla kamu davası açılmış olması karşısında, ihale usulüyle yapılması gereken bir ihalenin doğrudan temin usulüyle yapılması isnadında bulunulması nedeniyle bu fiile ilişkin olarak sanıklardan Coşkun'un savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı nazara alındığında, sanık ...’nin 4734 sayılı Kanunun 5. maddesine aykırı olarak, miktarı itibariyle ihaleye tabi alımı, başka isteklilerin kolaylıkla bulunabileceği mahalde kısımlara bölerek doğrudan temin yoluyla alım yöntemini kullanarak yaptırdığı, bu suretle Kamu İhale Kanununun temel ilkelerine aykırı davranarak alımı gerçekleştirdiği kişiye menfaat sağladığı ve doğrudan temin usulünün bir ihale usulü olmaması da nazara alındığında görevi kötüye kullanma suçunun sübuta erdiği bu nedenle de sanık ...’nın mahkumiyetine diğer sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı şekilde tüm sanıkların beraatlerine hükmolunması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5609, Karar No: 2016/1275, Tarih: 08.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/5609 E.  ,  2016/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar (aynı zamanda davacı müteveffa ... mirasçıları) ..., ... ile ... ve ... arasındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.04.2013 gün ve 2013/6 Esas ve 2013/193 Karar sayılı hükmün Dairenin 30.09.2013 gün ve 2013/13946 Esas ve 2013/13091 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerin murisi ve desteği ....'in davaların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı eş ...için 100.000,00 TL manevi, davacı çocuk ... için 100.000,00 manevi, davacı çocuk ... için 100.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 300.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı eş ...için 60.000,00 TL manevi, davacı çocuk .... için 35.000,00, davacı çocuk .... için 35.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş; hüküm davalılar ve davacı tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay ... Hukuk Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda manevi tazminatın çok takdir edilmiş olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiş, yerel mahkemece bozmaya uygun yapılan yargılama sonucunda; davacı eş ....için 40.000,00 TL manevi, davacı çocuk .... için 25.000,00, davacı çocuk .... için 25.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

1-Manevi tazminata ilişkin anılan hüküm, ... antetli dilekçe ile başlık bölümünde temyiz eden davalı olarak .... İşletmeleri Genel Müdürlüğü gösterilmek suretiyle temyiz edilmiş, son bölümünde ise davalı ... vekili Av. ... ve ... vekili tarafından imza edilmiş, temyiz harcı da ... vekili tarafından yatırılmıştır. Bunun üzerine yapılan temyiz incelemesinde yalnızca davalı ... tarafından temyiz itirazları değerlendirilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiş, araç sürücüsü davalı ... vekilinin temyiz dilekçesi altında ismi ve imzasının bulunması konusunda bir değerlendirme ve işlem yapılmamıştır. Davalı ... vekili bu defa kararın müvekkili ... ile davalı ... vekili ile aynı dilekçeyle temyiz edildiğini bildirerek Yargıtay Kararının bozularak, maddi hatanın düzeltilmesini istemiş, davalı ... vekilinin süresi içinde temyiz isteminde bulunduğu ve verilen süreye uyarak temyiz harcını yatırdığı anlaşıldığından karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin 30.09.2013 tarih, 2013/13946 esas, 2013/13091 karar sayılı ilamının ortadan kaldırılmasına karar verilerek dosyanın yeniden yapılan incelenmesi sonunda;

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK.nun 47.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararı karşılanmasını amaç edinmediği gibi Kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülükde değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Bu durumda, meydana gelen trafik kazası sonucu ölüm olayından duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, kusur oranları da göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yüksek düzeyde manevi tazminata karar verilmiş olması nedeni ile Yargıtay....Hukuk Dairesi tarafından hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduğu belirtilerek manevi tazminat miktarları düşürülerek yeniden hüküm kurulmuştur. Ancak yerel mahkeme tarafından ikinci kez takdir edilen manevi tazminat miktarları yukarıdaki ilkeleri karşılamaktan uzak olup, bozmanın gereğinin yerine getirilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 30.09.2013 tarih, 2013/13946 esas, 2013/13091 karar sayılı ilamının ortadan kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar ... vekili ile ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.