muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5791, Karar No: 2010/7705, Tarih: 24.06.2010

Dava konusu olayın gelişim biçimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 5.000,00 YTL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “...5.000,00...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...2.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Alınması gereken 108,00 YTL karar harcı peşin alınan harçtan indirilerek artık 27,00 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...600,00...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...450,00...” sayı dizisinin yazılmasına; davalı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “...600,00...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...450,00...” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “...90,00...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...37,25...” sayı dizisinin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın davalı yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/118, Karar No: 2018/7142, Tarih: 26.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/118 E.  ,  2018/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... ile davalı müflis şirket adına İflas idaresi ve davacı vekilleri tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 09.05.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalılar gelmedi. Karşı taraf davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra eksikliğin giderilmesi bakımından mahkemesine geri çevrilen dosya yeniden gelmekle; belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirket ile aralarında 05.07.2010 başlangıç tarihli 36 ay süreli 9 adet otomobile ilişkin araç kira sözleşmesi bulunduğunu, diğer davalı ...'un ise sözleşmeyi garantör olarak imzaladığını, sözleşmeye göre, davalıların ödemesi gereken kira bedellerini, erken iade için ceza bedelini, lastik ücretleri ve servis yansıtma faturalarını ödemediği için başlatılan icra takibine, davalıların haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini, takibin devamını ve takibe konu miktarın %40 'si oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ekonomik sıkıntılar nedeniyle kiralanan araçların ek protokol ile davacıya erken teslim edildiğini, bu protokol ile taraflar arasındaki cari hesap ekstresinden doğan borcun kapatılması için davacı şirkete muhtelif tarihli çekler verildiğini, bu çeklerden toplam 41.257 TL tutarlı iki adedinin ödenemediğini, davacı şirkete karşı bahsedilen cari hesap ektresinden ve dayanağı sözleşmeden doğan 41.257 TL borcu bulunduğunu, söz konusu

çeklere dayanarak davalılar aleyhine ... 29. İcra Müdürlüğünün 2011/9741 sayılı dosyasından icra takibi yapıldığını, davacı şirketin iş bu takipte kabul edilen borç miktarını haksız ve mükerrer tahsil etmek amacıyla yeniden icra takibi başlattığını, işbu davanın açılmasına dayanak yapılan borcun 41.257 TL'lik kısmı dışında kalan tutarın haksız olduğunu belirterek fahiş talebin reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalıların asıl alacağın 78.337,68 TL'lik kısmı yönünden itirazlarının iptaline, işlemiş faiz talebinin reddine, takip tarihinden tahsil tarihine kadar yıllık % 18 faiz işletilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... ve müflis davalı şirket ile davacı tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'un temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının vekilinin davalı ... hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'un temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının vekilinin davalı ... hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Takibe dayanak yapılan ve davada dayanılan 05.07.2010 başlangıç tarihli ve 36 ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmenin 9/i. Maddesinde; Kiracı’nın ödeme planında ve sözleşmede belirtilen tarihlerde ödeme yapmaması ve belirtilen tüm ödemelerden herhangi birini vade tarihlerinden itibaren iki ay hiç ödenmemesi ya da eksik ödenmesi halinde; BK.101/2 maddesi kapsamında kendisine ihtarda bulunulmasına gerek olmadan temerrüde düşmüş olacağını kabul ve beyan ettiği, temerrüt nedeni ile de gecikilen her türlü fatura için aylık % 6 temerrüt faiz İşletileceği, kararlaştırılmıştır. Özgür irade ile kararlaştırılmış olan sözleşme hükümleri geçerli olup tarafları bağlar. Bu düzenleme özünde temerrüt faiz oranının tespit edilmesine ilişkindir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanun'unun 8/1 maddesinde "ticari işlerde faiz oranı serbestçe belirlenebilir" 4/1. maddesinde "Her iki tarafında ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır", düzenlemeleri bulunmaktadır. Olayımızda; taraflar tacir olup, davanın sebebini oluşturan araçlar da davalı müflis şirketin ticari faaliyetinde kullanmak üzere kiralanmıştır. Davalı tacir olduğundan sözleşme ile faiz oranı serbestçe kararlaştırılabilir. Bu nedenle taraflarca serbest irade ile kararlaştırılmış faiz oranı üzerinden faizin hesaplanması gerekirken yazılı şekilde faiz hesabı yapılması hatalıdır.

3- İflas İdaresi vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Yargılama sırasında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/462 E.- 2012/282 K. sayılı kararı ile 29.05.2012 tarihinde davalı şirketin iflasına karar verildiği, 17.04.2012 tarihinde de 2. Alacaklılar toplantısı yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, kararın başlığında davalı şirketin unvanının yanlış ve eksik yazılması, iflas ile vekaleti sona eren vekilin isim ve soyadına ve davanın tarafı bulunmayan kişi isimlerine yer verilmiş olması maddi hata niteliğinde olup mahallinde her zaman düzeltilebilir nitelikte görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak, davalı şirketin yargılama sırasında iflasına karar verildiğine göre; İİK'nun 236. maddesi uyarınca, vaktinde deftere kaydettirilmeyen alacaklar iflasın kapanmasına kadar kabul olunur. Bu nedenle, belirtilen madde kapsamında davaya kayıt kabul davası olarak bakılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

4- Bozma neden ve şekline göre, davalı ... idaresi vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

4- Bozma neden ve şekline göre, davalı ... idaresi vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'un temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı ... idaresi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, dördüncü bentte yazılı nedenlerle davalı ... idaresi vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden müflis şirkete ve davacıya iadesine, 1.630.TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK. nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7038, Karar No: 2014/8246, Tarih: 28.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/7038 E.  ,  2014/8246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14.03.2007 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8823, Karar No: 2008/13168, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8823 E.  ,  2008/13168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.10.2003 gün ve 2003/10227-10589 sayılı bozma kararında özetle; "Hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli parselin hem 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. Maddesi ve hem de 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B Maddesi uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığının bildirildiği, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içindeki kadastro tesbitlerinin hukuki değeri bulunmadığı, ancak böyle taşınmazların 1744 Sayılı Yasa Uygulamasıyla orman sınrıları dışına çıkarılmışsa sınırlaması itirazsız kesinleşmiş tapulu arazi ise mülkiyetinin tekrar tapu sahibini intikal edeceği, bu şekilde orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin daha sonra nitelik kaybı nedeniyle yeniden orman dışına çıkarılmasının hukuki değerinin bulunmadığı, bu nedenlerle, çekişmeli taşınmazın hangi alışmada orman dışına çıkarıldığının kesin olarak belirlenmesi, 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre orman dışına çıkarılan yerleri tahdit öncesi tapu sahibine intikal edeceği gözetilerek dayanılan tapu kaydının yöntemince uygulanması bilirkişilere uygulamayı gösteren kroki ve rapor düzenlettirilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde kalan tapu kaydının iptali ve tesciline, el atmanın önlenmesine ilişkindir.

Çekişmeli Eldirek Köyü 345 sayılı parselin bulunduğu yerde dava tarihinden önce 28.10.1948 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 Sayılı Yasaya göre 1975 yılında yapılıp, ekip çalışmaları 05.12.1974 tarihinde, komisyon çalışması 27.1.1977 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 5.12.1975 tarihinde, komisyon incelemesine tabi tutulan yerlerde 27.01.1978 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması ile 1989 yılında yapılıp, 18.5.1990 tarihinde ilan edilerek 18.11.1990 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasayla ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

26.04.1976 tarihinde kesinleşen genel kadastroda Eldirek köyü 345 parsel sayılı 6640 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle Ağustos 1308 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydıyla öncesinde, dava dışı 346 Parsel sayılı 11600 m2 yüzölçümündeki kargir ev ve tarla niteliğiyle ... ... ... adına tesbiti kesinleşen taşınmaz ile bir bütün olduğundan söz edilerek ... ve ... adlarına tesbiti kesinleşerek tapuya kayıt edilmiş: Orman Yönetimi tarafından ... ve ... aleyhine kesinleşen orman kadastrosuna göre 12.02.2002 tarihinde açılan tapu iptal tescil davasının kısmen kabulüne, parselin 6542.19 m2 bölümünün 345 parsel sayısıyla kargir ev ve tarla niteliğiyle davalı gerçek kişiler, taşınmazın orman sınırları içinde kaldığı belirlenen sırasıyla 48.14 m2, 36.40 m2, 13.27 m2 bölümlerinin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ilişkin ... Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 21.4.2003 gün ve 2002/77-215 sayılı kararının Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.12.2004 tarihinde 2002/8694 -1370 sayılı kararıyla onanmasından sonra, karar düzeltme isteminde bulunulmadığından 8.3.2005 tarihinde kesinleşmiştir.

Kesinleşmiş orman kadastro tutanakları ve haritası ile mahkeme kararlarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif soncu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parselin Ağustos 1308 Tarih 2 Sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken kesinleşmiş 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B uygulamasıyla 12.11.1974 tarih ve 5 numaralı tutanak ile tapu sahipleri adına orman dışına çıkarıldığı, Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 21.04.2003 gün ve 2002/77-215 sayılı kararı ile orman olduğuna karar verilen bölümlerin 1645, 1646 ve 1647 parsel sayısı ile tapuya tescil, çekişmeli 345 parsel ile dava ışı 346 sayılı parsellerin yüzölçümlerinin tapuya ... geçirildiği bildirilmişse de, hükme dayanak yapılan araştırma ve bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; hükme dayanak yapılan bilirkişi raporları 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosuna ilişkin tutanak ve haritalar ile parselin tesbitine esas alınan tapu kaydı, tapu kaydının uygulandığı parselleri dıştan çevreleyen parsellerin tutanakları ve dayanağı olan tapu vergi kayıtları ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmemiş ve yöntemince uygulanmadığı gibi, çekişmeli parselin yasa gereği tapu sahipleri adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olup olmadığı, başka deyişle yasal koşulların oluşup oluşmadığı irdelenmemiştir.

1744 Sayılı Yasanın 2/1. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yer, orman tahdidinin kesinleştiği tarihten daha önceki zamanlarda tapuya kayıtlı olsa dahi, mülkiyeti tapu sahibine intikal etmez. Çünkü, 1744 Sayılı Yasanın 2/2. maddesinde yazılı “ Evvelce sınırlaması yapılmış ve fakat yukarıdaki fıkra hükümlerine (aynı maddenin birinci fıkrası) uymadığı .... anlaşılan sınırlamaların düzeltilmesi sonucu orman sınırları dışına çıkartılacak yer, sınırlaması itirazsız kesinleşmiş tapulu arazi ise, mülkiyeti tekrar tapu sahiplerine intikal eder” hükmü, sadece ilk orman kadastrosunun yapıldığı tarihinden daha önceki zamanlarda ve öncesi de orman olmayan yerler için oluşturulan tapu kayıtlarına ilişkindir. Taşınmazın öncesinin orman olsun olmasın, o yer kesinleşen orman sınırı içinde bulunduğu sırada oluşturulan tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği gibi, taşınmazın öncesinin orman sayılan yer olması ve 1744 Sayılı Yasanın 2/1. maddesi gereğince 15.10.1961 tarihinden önce nitelik kaybetmesi nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılması halinde, o yer orman sınırı içine alınmadan önce tapuda kayıtlı olsa dahi, tapu kaydı özel mülkiyete konu olmayan orman sayılan yerde oluşturulduğu için yolsuz tescil niteliğinde olacağından, yine bu tapu kaydına değer verilemez ve o yerin mülkiyeti tapu sahiplerine intikal etmez. 1744 Sayılı Yasanın 2/6 maddesi gereğince çıkartılan ve 22 Temmuz 1974 tarihli Resmi Gazete Yayınlanarak yürürlüğe giren "Orman Sınırları Dışına Çıkartılacak Yerler Hakkında Tüzük"ün 34. maddesi "Orman Kadastro ekipleri; düzenleyecekleri tutanaklarda orman sayılmaması gerektiği ve tapulu bulunduğu halde, orman sınırları içine alınmış ve sahibi tarafından itiraz edilmediği için orman sayılan yer haline dönüşmüş ve fakat 6831 Sayılı Orman Yasasının değişik 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarılması gerekli olan yerleri, tapu sahibi kimliğini, tapunun tarih ve numarasını yazmak suretiyle ayrı bir madde halinde belirler. Bu gibi yerler ... fotoğraflarına ve haritalarına işlenir veya yersel ölçüleri yapılır". Yine aynı Tüzüğün 41/2. maddesi "inceleme kurulları ... esasen orman sayılmayan yerlerden olduğu neticesine vardıkları yerler hakkında 6831 Sayılı Yasanın değişik 2. maddesine göre inceleme yapamazlar". Yasanın ve yukarıda yazılı tüzük hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonucu; 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2/2 maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin mülkiyetinin tekrar tapu sahiplerine intikal edebilmesi için;