muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12920, Karar No: 2019/10385, Tarih: 17.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/12920 E.  ,  2019/10385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar hakkında açılan davanın reddine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamının incelenmesinde; Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/304 Esas, 2013/719 Karar sayılı dosyasında, sanıkların aynı eylem nedeniyle yargılandığı, dosyanın karara çıkarak kesinleştiğinden bahisle, eldeki davanın CMK’nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmiş ise de; UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/304 Esas, 2013/719 Karar sayılı dosyasına konu 22/04/2013 tarihli 2013/207 iddianame nolu iddianameye konu eylemlerin; 29/05/2006 tarihli yapı tatil zaptına konu olan, su basman betonu üzerine prefabrik konut üzeri ve teras katlı kullanılır konut yapımına ilişkin olduğu, eldeki davada iddianameye konu eylemlerin ise; 29/05/2006 tarihli yapı tatil zaptına konu eylemler ile birlikte 29/05/2013 tarihli yapı tatil zaptına konu olan; önceden mevcut, mühürlü prefabrik binaya bitişik ( 29/05/2006 tarihli yapı tatil zaptı ile tespit edilen ), 10.00x8.23 metre ebadında depo, 9.90x5.00 metre ebadında traktör garajı, 10.00x5.00 ebadında kümes, 5.00x4.90 ebadında kümes, 5.90x9.20 metre ebadında işçi evi, 2.50x2.50 metre ebadında depo, 6.00x6.00 metre ebadında su deposu, 156 ada 1 parsel sayılı yerde 11.40x3.90 metre ebadında kümes yapımını da içerdiği, Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/304 Esas, 2013/719 Karar sayılı dosyasına ait iddianamenin, tarih itibariyle, 29/05/2013 tarihli yapı tatil zaptından da önce düzenlendiği, dolayısıyla her iki davaya konu eylemlerin tamamının aynı olmadığı gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8988, Karar No: 2019/11303, Tarih: 24.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8988 E.  ,  2019/11303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 7/1-b maddesi gereğince, kovuşturma aşamasında görev yapmak üzere Baro tarafından görevlendirilen müdafinin görevinin hükmün kesinleşmesi ile sona erdiği gözetilmeden, kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocuk müdafii olarak atanan ve ilk derece mahkemesi tarafından verilen hükmü istinaf eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin zorunlu müdafiilik görevi devam ettiğinden 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde belirtilen “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır.” hükmü uyarınca, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 05.02.2019 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin reddine dair 21.02.2019 tarihli ek kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii Avukat ...'a tebliğ edildiğine dair bilgi ve belgeye dosyada rastlanmadığından, tebliğ edilmiş ise tebliğ tebellüğ belgesinin eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin 05.02.2019 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin reddine dair 21.02.2019 tarihli ek kararının suça sürüklenen çocuk müdafiine tebliği yapılarak, verildiği takdirde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname düzenlenerek dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi amacıyla Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9562, Karar No: 2017/4755, Tarih: 12.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9562 E.  ,  2017/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12624, Karar No: 2011/3320, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12624 E.  ,  2011/3320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporlarında münavebeye alınan buğday, tütün ve zeytin ürünleri için 2008 yılı itibariyle dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve kg başına ortalama satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30637, Karar No: 2016/29137, Tarih: 26.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/30637 E.  ,  2016/29137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli bir sebep olmadan feshedildiğini belirterek iş sözleşmesinin geçersiz sebeple feshedildiğinin tespiti ile davacının işe iadesine ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücret alacaklarına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının iş sözleşmesinin müvekkili belediye tarafından feshedilmediğini, alt işveren tarafından feshedildiğini belirterek öncelikle davanın husumet yönünden olmak üzere esastan reddini istemiştir.

Dahili davalı ... Kurumsal Temizlik Yapı İnşaat Ltd. Şti., davacının ihale yoluyla aldıkları işte 1 ay çalıştığını, sözleşmelerinin sona erdiğini, davacıya karşı bir yükümlülüklerinin kalmadığını, bütün yükümlülüğün asıl işveren davalı belediyede olduğunu belirtmiştir.

Dahili davalı...Hizmetler A.Ş. tarafından davaya cevap verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, savunma alınmadan iş sözleşmesinin feshinin başlı başına işe iade sebebi olduğu, dolayısıyla feshin geçerli bir fesih olmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının davalı belediyedeki işe iadesine, işe başlatma tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak belirlenmesine ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının ödenmesi gerektiğine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İşe iade davalarında, bir asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığı sonucuna varılırsa alt işveren işyerinde işe iadeye ve kanuni haklardan alt işverenle birlikte asıl işverenin de sorumluluğuna karar verilmesi gerekmektedir.

Dosya içeriğine göre, davacı vekili tarafından dava dilekçesinde sadece davalı belediyeyi hasım göstermek suretiyle dava açıldığı, yargılama aşamasında davacı vekili tarafından verilen dahili dava dilekçesi ile davacı işçinin.... Kurumu kayıtlarına göre iş sözleşmesinin feshi tarihinde alt işvereni olduğu belirtilerek ...... Gıda Temizlik İnşaat Turizm Kurumsal Hizmetler Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi-... ... Hizmetler Ticaret A.Ş. iş ortaklığında yer alan şirketlerin de davaya dahil edilmesini talep ettiği,...Ticaret Sicili Müdürlüğünce mahkemenin müzekkeresine verilen cevapta ...nin eski ünvanının .. ... Gıda Temizlik İnşaat Turizm Kurumsal Hizmetler Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi olduğunun bildirilmesi üzerine .... Hizmetler Ticaret A.Ş. ile ...nin davaya dahil edildiği, davacının iş sözleşmesinin sonlandığı 31.01.2016 tarihinde... Gıda Temizlik İnşaat Turizm Kurumsal Hizmetler Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi-... Hizmetler Ticaret A.Ş. iş ortaklığı işçisi olduğu, davalı ... ile iş ortaklığını oluşturan dahili davalı şirketler arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu, davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli veya haklı sebebe dayandığının da kanıtlanamadığı görülmektedir.

Tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı alt işveren...Kurumsal Temizlik Yapı İnşaat Ltd. Şti.-... Hizmetler Ticaret A.Ş. iş (adi) ortaklığına iadesine, belirlenecek tazminat ve alacaklardan davalıların (asıl işveren belediye ile alt işveren iş ortaklığının) müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı...Kurumsal Temizlik Yapı İnşaat Ltd. Şti.-... Hizmetler Ticaret A.Ş. iş (adi) ortaklığına ait işyerindeki İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 40,40 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, oybirliğiyle 26.12.2016 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13823, Karar No: 2016/11437, Tarih: 09.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/13823 E.  ,  2016/11437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan... A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... AŞ vekili davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalının davaya karşı savunmada bulunmadığı anlaşılmıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılardan... AŞ ve davacı vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... AŞ’nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının dava ve ıslah dilekçelerinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20282, Karar No: 2019/3644, Tarih: 19.02.2019

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/20282 E.  ,  2019/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2008 Ekim ayından itibaren ustabaşı olarak davalı işyerinde kesintisiz çalıştığını, sigorta girişinin 2009 yılı Nisan ayında yapıldığını, müvekkilinin fazla çalışma karşılığı ücetlerinin ödenmediğini, tüm resmi tatillerde çalıştığını ancak ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerin kullandırılmadığını, maaşlarının zamanında ödenmediğini, sigorta ücretlerinin düşük ücretten yatırıldığını, bu sebeplerle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 17.04.2009-01.07.2014 tarihleri arasında müvekkili nezdinde çalıştığını, davacının talep konusu alacaklara hak kazanmadığını ve kendi isteği ile ayrıldığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyerinde ara dinlenme süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyerinde ara dinlenme süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftaiçi günlük on saat çalışma süresinde bir saat ara dinlenmesi kullandığı kabul edilmiştir. Davacı ve davalı tanıkları, haftaiçi günde bir saat yemek molası ile iki kez 15'er dakikadan 30 dakika çay molası kullandıklarını beyan etmişlerdir. Tanık beyanları gözetilerek, davacının haftaiçi on saat çalışma süresinde birbuçuk saat ara dinlenme süresinin kullanıldığının kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5013, Karar No: 2015/6456, Tarih: 30.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/5013 E.  ,  2015/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğun eylemini şikayetçiye ait iş yeri içerisinden gerçekleştirdiği halde TCK'nın 142/1-b maddesi yerine suç niteliğinde yanılgıya düşülerek TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

2) Suça sürüklenen çocuğun olay günü mağdura ait iş yerine girerek iki paket sigara ile 25 TL parayı alıp dışarı çıktığı sırada mağdur tarafından yakalandığı oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, suça sürüklenen çocuğun eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

3) 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük suça sürüklenen çocuk hakkında adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

4) 17/04/2012 tarihli duruşma tutanağına nüfus ve adli sicil kaydının okunduğu yazılmış ise de, nüfus ve adli sicil kaydının dosya içerisine konulmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 209. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 30/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13973, Karar No: 2011/2161, Tarih: 02.03.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/13973 E.  ,  2011/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülüklerine ve zoralıma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

07.06.2002 tarihli mahkumiyet kararının sanık ...'in belirlenen son adresi olan "..." adresinde 02.07.2002 tarihinde eşine tebliğ edildiği, 12.07.2005 tarihli kararın ise Tebligat Kanununun 35/2.maddesine göre savunmasında gösterilen adresinde usule aykırı olarak tebliğ edilmesi sonucunda, belirlenen son adresinde usulüne uygun tebligat yapılması için dairemizce verilen TEVDİİ kararı sonrasında ise "Hasan Paşa mahallesinde Sezenler sokak yoktur, alıcı ismen tanınmıyor" açıklaması ile iade edilmesi üzerine Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; 7201 sayılı Kanun'un 35.maddesi uyarınca yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, evvelce sanığa usulünce bir tebliğ yapılması gerekmektedir. Buna göre;

1-Daha önce sanığın eşine tebligat yapılan adreste belirtilen sezenler sokağın olup olmadığına ilişkin çelişkinin sorulup açıklattırılması, böyle bir sokak yok ise sanığın adres kayıt sisteminden veya zabıta marifetiyle tespit edilecek tebligata yarar adresinde müsadereyi içeren gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğiyle eksikliğin giderilmesi,

2-Kararın sanığa tebliğinden sonra kararın temyizi halinde anılan sanık yönüyle ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.