muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3351, Karar No: 2022/7326, Tarih: 24.10.2022

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı-karşı davalı kendi senaryosunu 2006 yılında bitirdiğini ve bu tarihten sonra görüşmelere başladığını beyan ettiğinden, davacı-karşı davalının kendi senaryosunu 2006 yılında tamamlayıp tamamlamadığının tespiti için Kültür Bakanlığı’na müzekkere yazılmasının gerekmediği, davalı-karşı davacının senaryosunu 2006 yılından sonra tamamlamasına ilişkin delil bulunmadığı, davalı-karşı davacının, senaryoyu 2004 yılında yazdığını doğrulayacak CD'ler sunduğu, e-postalara ilişkin tanık olarak dinlenen ...'nın tanıklığının yalan tanıklık olduğunu ispat eder hususların dosya içerisinde bulunmadığı, tanık ile davacı-karşı davalı arasında husumet iddiasının olmadığı, mahkemece tanık beyanına ilişkin yapılan değerlendirmenin yerinde olduğu, davacı-karşı davalı tanığının hangi hususlarda dinletileceğine ilişkin dosya arasında bilgi bulunmadığı, davacının tanık olarak dinlenilmeyen kişinin tanıklığının dosyanın çözüme kavuşmasında önemli bir ispat olacağına dair bilgi yer almadığından mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı-karşı davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Asıl dava; eser haklarına tecavüz nedeniyle telif tazminatı ve manevi tazminat, karşı dava; eser sahipliğinin tespiti ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, davalı-karşı davacının davaya konu eser niteliğinde olan film senaryosunu 2005 yılında tamamladığını tanık beyanı, e-mail yazışması ve esere ilişkin word dosyalarını barındıran CD içeriğine göre ispat ettiği, bu sebeple davacı-karşı davalı film senaryosunu 2006 yılında bitirdiğini ispat etse dahi davalı-karşı davacının eseri bitirme tarihi daha önce olduğundan eseri meydana getiren kişi olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı-karşı davacının istinaf istemleri yukarıda özetlenen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

Dosyada alınan bilirkişi raporlarından, davacı tarafından yazılan “Kirli Para” isimli senaryo ile davalı ... tarafından kaleme alınan “Vay Arkadaş” isimli senaryonun önemli ölçüde benzerlikler gösterdiği ve her ikisinin birbirinden bağımsız olarak yazılmış eserler olma ihtimalinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Bir eserin intihal yolu ile oluşturulduğundan söz edebilmek için önceki eserlerde ifade edilen bilgi, duygu veya düşünce sonraki eserde de tekrar edilmesi gerekir. 5846 sayılı FSEK uyarınca korunan eserin bütününe şamil olabileceği gibi bir parçasına da şamil olabilir.

O halde, 5846 s. FSEK’deki karinelerden de yola çıkılarak ve bir eserin sadece bitmiş şeklinin değil, yazılı veya sözlü olarak ifade edilmiş her bir parçasının Kanun’un koruması altında olduğu gözden kaçırılmaksızın, davaya konu hangi eserin daha önce vücut bulduğunun ispatı gerekir.

O halde, 5846 s. FSEK’deki karinelerden de yola çıkılarak ve bir eserin sadece bitmiş şeklinin değil, yazılı veya sözlü olarak ifade edilmiş her bir parçasının Kanun’un koruması altında olduğu gözden kaçırılmaksızın, davaya konu hangi eserin daha önce vücut bulduğunun ispatı gerekir.

5846 sayılı FSEK’nun 8. maddesi uyarınca, bir eserin sahibi onu meydana getirendir. Eser sahibinin kim olduğu hususunda tereddüt bulunursa, Kanun’un 11. ve 12. maddelerinde yer alan eser sahipliğine ilişkin adi karinelere başvurulması gerekir.

Buna göre FSEK’in 11. maddesinde yer alan “Yayımlanmış eser nüshalarında veya güzel sanat eserinin aslında, o eserin sahibi olarak adını veya bunun yerine tanınmış müstear adını kullanan kimse, aksi sabit oluncaya kadar o eserin sahibi sayılır. (Değişik 2. fıkra: 07.06.1995 - 4110 S.Kanun/Madde 5) Umumi yerlerde veya radyo televizyon aracılığı ile verilen konferans ve temsillerde, mutad şekilde eser sahibi olarak tanıtılan kimse o eserin sahibi sayılır, meğer ki, birinci fıkradaki karine yoluyla diğer bir kimse eser sahibi sayılsın” düzenlemesi uyarınca, her ne kadar davalı DTV’de yayınlanan “Vay Arkadaş” isimli sinema eserinin senaryo eseri sahibinin karineten davalı ... olduğunun kabulü gerekirken, bu karinenin aksi yazılı delillerle ispat edilebilecektir.

Somut olayda, davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı gerçek kişiler davaya konu sinema eseri olan film senaryosu üzerinde gerçek hak sahibi olduklarını ileri sürmektedir. Davacının eserinin 2006 yılında oluşturulduğunun e-posta, kuruma verilen yazı vs. ispatı halinde bu defa davalı-k.davacı ...’in de kendi eserinin bu tarihten daha önce oluşturulduğunu ispat hakkı bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı gerçek kişiler davaya konu sinema eseri olan film senaryosu üzerinde gerçek hak sahibi olduklarını ileri sürmektedir. Davacının eserinin 2006 yılında oluşturulduğunun e-posta, kuruma verilen yazı vs. ispatı halinde bu defa davalı-k.davacı ...’in de kendi eserinin bu tarihten daha önce oluşturulduğunu ispat hakkı bulunmaktadır.

Davalı eserin kendisi tarafından 2005 yılında oluşturulduğu ve eserin bir kopyasının da ...’ya e-posta yoluyla gönderildiği iddiasında bulunmuştur. E-postanın gönderilme tarihinin ispatı halinde posta içeriğinin ve ekinin yazılı HMK 199 vd. uyarınca yazılı belge (delil) ve senet delili olarak kabulünde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Ancak e- postanın gönderilme tarihi ve içeriği tespit edilmeksizin, sadece kendisine e-posta gönderilen kişinin tanık olarak dinlenilerek beyanına üstünlük tanınmak suretiyle öncelik tespiti HMK’nın 201. Maddesinde yer alan senede karşı tanıkla ispat yasağına aykırıdır. Nitekim Mahkemece rapor alınan bilgisayar mühendisi bilirkişinin raporunda da e-postaların gönderilme tarihlerinin tespiti için bir inceleme günü tespit edilerek bilgisayar üzerinde elektronik inceleme sonucu anlaşılacağı bildirildiği, tespit edilen inceleme gününde ise tanık ... mazeretsiz olarak incelemeye katılmadığı halde bu inceleme yapılmaksızın tanık beyanına üstünlük tanınarak sonuca ulaşılması hatalı olmuştur. Oysa 04.08.2017 tarihinde yapılan inceleme gününe davacı gelmiş ve davacının e-postası üzerinden aynı teknik bilirkişi tarafından yapılan bilimsel incelemede, davacının 13.05.2006, 14.01.2007, 03.12.2007, 07.02.2008 ve 09.02.2008 tarihinde gönderdiği çeşitli e-postalarda kendi senaryosunu çeşitli kişilere gönderdiği teknik olarak ispat edildiği anlaşılmaktadır. O halde istinafa ve temyize gelenin sıfatı itibariyle, davalı-k.davacının davaya konu senaryo eserini 2005 yılında e-posta ile gönderdiğini ispat edemediği, buna karşılık yukarıda bahsi geçen e-posta tarihlerindeki içerikleri itibariyle davacının eserinin vücut bulduğu dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken hatalı gerekçeyle davalı-k.davacının dinlettiği tanık beyanına üstünlük tanınarak hüküm kurulması davacı yararına bozmayı gerektirmiştir.

2- Davacı, kendi eserinin daha önce olduğunu ispat vasıtası olarak Kültür Bakanlığı Sinema Destek Kurumu’na 2006’da yaptığı başvuruyu gösterdiği halde, Mahkemece bu belgenin anılan kurumdan istenilerek davalıya ait eserle karşılaştırma yapılmaması hatalı olmuş ve hükmün bu nedenle davacı-k.davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Davacı, kendi eserinin daha önce olduğunu ispat vasıtası olarak Kültür Bakanlığı Sinema Destek Kurumu’na 2006’da yaptığı başvuruyu gösterdiği halde, Mahkemece bu belgenin anılan kurumdan istenilerek davalıya ait eserle karşılaştırma yapılmaması hatalı olmuş ve hükmün bu nedenle davacı-k.davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Davalı – k. davacının, eserinin 2005 yılında yaratıldığını ispat sadedinden dosyaya sunduğu CD’nin oluşturulma tarihinin 2012 yılı olduğu, CD içerisinde yer alan Word dosyasının oluşturulma tarihi 21.03.2005 olarak görünse dahi, bilgisayar cihazındaki tarihe müdahale yoluyla oluşturulan içeriğin daha önce oluşturulmuş gibi gösterilebileceğinin bilgisayar mühendisi bilirkişi tarafından ifade edildiği ve bu nedenle CD’ler yoluyla davalı-k.davacının eseri 21.02.2005 tarihinde oluşturulduğunu ispat edemediğinin kabulü gerektiği halde hatalı değerlendirme sonucu davalının bu iddiasını ispat ettiğinin kabulü de isabetli olmamış ve hükmün bu nedenle de davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Kabulü göre de, bir an için davalı-k.davacının eserinin daha önceki tarihte oluşturulduğunun ispatı halinde dahi, davacının hak arama özgürlüğü sadedinde, kendi eserinin daha önce olduğu iddiasıyla açtığı davada Mahkemece manevi tazminata hüküm olunması doğru olmamış hükmün bu nedenle de davacı-k.davalı yararına bozulması gerekmiştir.

4- Bozma sebep ve şekline göre, davacı-karşı davalının sair temyiz istemlerinin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı-karşı davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davada verilen kararlara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı-karşı davalı yararına BOZULARAK KALDIRILMASINA, (3)

numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı-karşı davalının sair temyiz istemlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacı-karşı davalıya iadesine, 24/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26763, Karar No: 2015/12012, Tarih: 29.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/26763 E.  ,  2015/12012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, olay yeri olan... sokaktan çaldığı motosikleti ittirerek götürdüğü esnada tesadüf sonucu polis görevlileri tarafından ... sokakta görülerek yakalandığı 23.10.2009 tarihli tutanak içeriğinden anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 29.06.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10240, Karar No: 2024/18803, Tarih: 15.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/10240 E.  ,  2024/18803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/634 E., 2022/530 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/277 Esas, 2022/36 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle: 1. Son sözün telefondan sorulması ve yargılama bitmeden hükmün açıklanması sebebiyle adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle: 1. Cumhuriyet savcısından talimat alınmadan delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması gerektiğine, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 5. Tanık ....'in dinlenilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle: 1. Cumhuriyet savcısından talimat alınmadan delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması gerektiğine, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 5. Tanık ....'in dinlenilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, ilişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle: 1. Cumhuriyet savcısından talimat alınmadan delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 2. Tek görgü tanığı ....'in dinlenilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, 4. Eylemin yardım etme niteliğinde olduğuna,

5. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, 6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Olay tutanağı içeriğine, tutanak düzenleyici tanıkların beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde saat 23.00 sıralarında devriye görevi esnasında kolluk görevlisinin ekip otosunu beklediği esnada, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca soruşturma yürütülen ....'in telefon görüşmesi yaptığı ve konuştuğu şahıstan uyuşturucu madde istediğini duyması üzerine diğer kolluk görevlilerine haber verdiği ve yaklaşık 30 dakika sonra sürücüsü sanık ..., sağ ön koltukta sanık ..., sol arka koltukta sanık ... ve sağ arka koltukta hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat hükmü kurulan temyiz dışı sanık ... bulunan aracın geldiği, tanık ...'nin aracın sol arka kapısını açarak bineceği esnada şahıslara müdahale edildiği ve aracın gözle görülür yerinde sağ arka paspas üzerinde 1 adet alüminyum folyo içerisinde metamfetamin ve yine aracın aynı kısmında sanık ...'e ait çanta içerisinde 9 adet alüminyum folyoda metamfetamin ele geçirildiği ve sonrasında Cumhuriyet savcısına bilgi verildiği olayda;

Sanıkların ve aracın yakalanarak muhafaza altına alındığı aşamada, sanığa ait çantanın aranmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı 117 nci ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" bulunmaması nedeniyle çanta içerisinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğu ve hukuka aykırı delillerin de hükme esas alınamayacağı gibi bu uyuşturucu maddelerin sanık ...'e ait olduğu hususunun diğer sanıkların beyanlarına göre şüpheli kaldığı sanığın aracın sağ arka yolcu paspası üzerinde hukuka uygun olarak ele geçirilen suç konusu 1 adet alüminyum folyo içindeki metamfetamin ile ilgisi olduğuna veya diğer sanıklar ... ve ...'in suçlarına iştirak ettiğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ve sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık ...'e ait çantasının aranmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı 117 nci ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da"yazılı arama emri" bulunmaması nedeniyle çanta içerisinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğu ancak suç konusu 1 adet alüminyum folyo içindeki metamfetaminin suç üstü halinde aracın gözle görünür vaziyetteki sağ arka yolcu paspası üzerinde ele geçirilmesi nedeniyle delillerin hukuka uygun olarak toplanıldığı, ....'in beyanı üzerine kendi telefonunda yapılan inceleme ve sanık ...'ın GSM hattı ve telefon cihazı ile ilgi araştırmalar dikkate alındığında sanık ...'in olay yerine aracı ile sanık ...'ı getirerek eyleme iştirak ettiği anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

(A) bendinde yer alan sanık ... hakkındaki bozma nedenine göre, koşulları bulunmadığı halde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) başlıklı bentte açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

B. Sanıklar Hakan ve Mehmet Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) başlıklı bentte açıklanan nedenle, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4609, Karar No: 2019/3571, Tarih: 09.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4609 E.  ,  2019/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalı ... Yapım ve Prodüksiyon Ltd. Şti. vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, 01/05/2012 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının anne, baba ve kardeşlerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat taleplerinin reddi ile davacı anne ... ve baba ...’ya ayrı ayrı 20000 TL manevi tazminatın; davacı kardeşler ... ve ....’a ayrı ayrı 10000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 01/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Davalılar ... Yapım ve Prodüksiyon Ltd. Şti., .... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin ise reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; vefat eden sigortalının söz konusu olayda kusuru bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde Hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.