muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23269, Karar No: 2015/9476, Tarih: 02.06.2015

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının sahibi olduğu araca 27.03.2009 – 23.10.2009 tarihleri arasında haksız el konulması iddiasıyla 5271 sayılı CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince tazminat davası açtığı, tazminat istemine dayanak teşkil eden ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/444 Soruşturma nolu dosyasında bahse konu araca ilişkin iade yazısının 16.10.2009 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiğinin anlaşılması karşısında davacının zararının el koyma tarihi olan 27.03.2009 ile iade yazısının tarihi olan 16.10.2009 tarihi arasındaki 203 günlük süreyi kapsayabileceği değerlendirilerek, davacının el koyma nedeniyle oluşan gerçek zararının belirlenmesi bakımından Muş şoförler ve otomobilciler odasından alınan 14.04.2010 tarihli yazıya göre bir günlük kazanç kaybının 50 TL olabileceği düşünülüp buna göre hesaplanacak 10.150 TL’nin ve el konulan aracın 203 gün süreyle yediemin parkında bekletildiği gözetilerek ... Belediye Başkanlığının 17.04.2008 tarihli encümen kararı doğrultusunda kamyonlar için belirlenen günlük 25 TL bedel üzerinden hesaplanacak 5.075 TL‘nin maddi zarara dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. bendinde yer alan maddi tazminat miktarının 15.225 TL’ye yükseltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5694, Karar No: 2023/10625, Tarih: 20.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/5694 E.  ,  2023/10625 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/541 E., 2023/137 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanığın temyiz isteğinin 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında,

a. 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 3 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 3 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Sanığın temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükümlerin; ... 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde, 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 5 nci maddeleriyle yapılan değişiklik uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/541 Esas, 2023/137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

a. 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; gerekçeden yoksun hüküm kurulduğuna, eksik inceleme sonucu delillerin takdirinde hataya düşülerek karar verildiğine, düzenlenen ve kullanılan faturaların gerçek ticari ilişkiye dayandığına, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; gerekçeden yoksun hüküm kurulduğuna, eksik inceleme sonucu delillerin takdirinde hataya düşülerek karar verildiğine, düzenlenen ve kullanılan faturaların gerçek ticari ilişkiye dayandığına, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; açıklanan ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/541 Esas, 2023/137 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9797, Karar No: 2018/8472, Tarih: 03.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/9797 E.  ,  2018/8472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.10.2010 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil mümkün olmadığı takdirde alacak talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; ... iptali ve tescile yönelik talebin reddine, alacak talebin kabulüne dair verilen 27.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı ... iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, arsa sahibi davalı ... ile yüklenici davalı ... arasında ... 2. Noterliğinin 05.12.2007 tarih 7597 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre davalı ...'ya 2431 parsel sayılı taşınmaz üzerine 2'si dükkan olmak üzere toplam 20 adet bağımsız bölüm yapılması için anlaşıldığını, bu bağımsız bölümlerden biri dükkan olmak üzere 7 bağımsız bölümün arsa sahibine, geri kalan biri dükkan toplam 13 bağımsız bölümün yükleniciye bırakılacağının kararlaştırıldığını; yüklenicinin 29.07.2008 tarihli temlik sözleşmesiyle kendisine kalacak olan 11 numaralı bağımsız bölümü müvekkiline temlik ettiğini, müvekkilinin toplamda 75.000,00TL'yi yüklenicinin hesabına aktardığını; 04.12.2008 tarihinde kat irtifakı kurulduğunu, 11 No’lu bağımsız bölümün tamamlanarak müvekiline teslim edildiğini, müvekkilinin kendisine göre bir takım ilaveler yapmak suretiyle bağımsız bölüme taşındığını ve oturmaya başladığını; müvekkili ile birlikte on adet bağımsız bölümde yaşamın devam ettiğini, bu fiili durumun davalı arsa sahibi tarafından taşınmazın kabulü anlamına geldiğini; müvekkilinin yükleniciden satın almış olduğu 11 numaralı bağımsız bölümün tapusunu almak için her iki davalıya da yaptığı şifahi girişimlerin cevapsız kaldığını, son olarak yüklenicinin ortadan kaybolduğunu ve arsa sahibinin ise dava açmak yönünde söylemlerde bulunduğunu, bu nedenlerle davanın kabul edilerek 420 ada 7 parsel 11 No’lu bağımsız bölümün ... kaydının iptali ile müvekkili davacı adına tescilini, bunun mümkün olmaması halinde dava konusu bağımsız bölümün dava tarihindeki rayiç değerinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili tarafından ödenen 75.000,00TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahibi ... vekili, yüklenici ile müvekkili arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, paylaşım krokisine göre müvekkiline ve yükleniciye kalacak yerlerin belirlendiğini; binanın, su basmanı tamamlandığında 1 adet bağımsız bölümün, kaba inşaatı bitirilmesinde 2 adet bağımsız bölümün, tuğla duvarının tamamı örüldüğünde 2 adet bağımsız bölümün, arsa sahibine isabet eden bağımsız bölümlerin tamamlanması ve çevre düzenlemesinin yapılması ile iskan ruhsatının alınıp bağımsız bölümlerin arsa sahibine teslim edilmesinden sonra yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerin geri kalanlarının satış yetkisinin yükleniciye verileceğinin kararlaştırıldığını, bağımsız bölümlerden 2, 9, 12, 13, 15, 16, 17 ve 18 No’lu bağımsız bölümlerin yüklenicinin talebi doğrultusunda, onun hazır olduğu sırada ve satış bedelleri yükleniciye ödendikten sonra tapularının üçüncü şahıslara verildiğini; ancak, binaya çıkış merdiveninin ve asansörün yapılmadığını, sığınak kapılarının, kapı zilleri ve otomatiklerinin takılmadığını, merdiven elektrik tesisatının yapılmadığını, müvekkiline kalacak daire ve kapıcı dairesinin iç işlerinin yapılmadığını, yüklenicinin 2010 yılı Eylül ayı başında ...'i terk ettiğini, binanın yapı kullanma ruhsatının alınması ve yüklenicinin bedeli aldığı yönünde talimat vermesi halinde bağımsız bölümlerin satış yetkisinin yükleniciye devredileceğini veya sattığı kişilere ... devrinin yapılabileceğini, müvekkili ile davacı arasında bir sözleşme bulunmadığından müvekkili açısından davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ... iptal ve tescile yönelik talebin reddine; alacak talebi yönünden, davanın kabulü ile 75.000,00TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemektedir. Yüklenici, finansman sağlayarak arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binaya karşılık, bu binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir. Belirtilen bu nitelikleri itibarıyla, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri iki tipli karma bir sözleşmedir. Bu sözleşmede, eser sözleşmesinin konusu olan inşaat yapma edimi ile taşınmaz satım sözleşmesindeki mülkiyetin nakli borcu bir araya gelmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan ... iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut bulunmamaktadır. Bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2, 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskân koşulu (oturma izni) gibi diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanununun 188. maddesine göre; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Diğer taraftan; kural olarak kendi edimini yerine getirmeyen taraf, karşı tarafın borcunu yerine getirmesini isteyemeyeceğinden, temlik alan davacının bağımsız bölüm bedelini yükleniciye ödemiş olması, yüklenicinin de arsa sahibine karşı olan yükümlülüklerini yerine getirmiş olması gerekir.

Somut uyuşmazlığa gelince; Davacı, arsa sahiplerinin binayı teslim aldıklarını, inşaatın tamamlandığını belirterek, dava konusu bağımsız bölümün adına tescilini talep etmiş ise de; davalı arsa sahipleri yüklenicinin binayı bütünüyle meydana getirmediğini, inşaatın tamamlanmadığını, bir kısım eksikliklerin bulunduğunu ileri sürmüşlerdir. Mahkemece, öncelikle bu savunmalar üzerinde durulması gerekirken, inşaatın getirildiği seviyenin belirlenmediği görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, uzman bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak 05.12.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu inşaatın getirildiği genel fiziki seviye belirlenmeli, inşaatın arsa sahiplerinin reddedemeyeceği fiziki seviyeye geldiği, ancak bazı eksik ve ayıplı işlerin bulunduğu anlaşılırsa, eksik işler bedeli bilirkişi tarafından belirlendikten sonra davacıya süre verilmeli, davacı bedeli yatırdığı takdirde tapunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmelidir. Davacı eksik işler bedelini depo etmez veya yüklenicinin gerçekleştirdiği inşaatın fiziki seviyesi arsa sahiplerinin reddedemeyeceği bir aşamaya gelmemiş ise, ancak bu aşamadan sonra davacının ikinci kademedeki tazminat talebi yönünden hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1577, Karar No: 2010/7064, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1577 E.  ,  2010/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit haritası örneğinin Orman Yönetiminden istenerek,

2- 1 numarada ... belgeler getirtildikten sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 8 ya da 10 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 26.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15740, Karar No: 2023/8886, Tarih: 12.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15740 E.  ,  2023/8886 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/520 E., 2022/131 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-UYAP'... yapılan incelemede, yaşı büyük olması sebebi ile davası ayrı yürütülen sanık ...'ın dosyasında şikâyetçi beyanında, zararını olaydan bir hafta - 10 ... sonra sanığın ailesi tarafından giderildiğini beyan etmesi karşısında; şikâyetçinin zararının giderilip giderilmediği, tamamen giderilmişse ne zaman ve kim tarafından giderildiği araştırılıp tespit edilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun 1243. Sokak No:47 önünden motoru çaldığı, ihbar üzerine aynı gece suça sürüklenen çocuğun 1225/1. Sokak üzerinde yakalandığı, söz konusu motosikletin de 1243. Sokak No:3 önünde polis tarafından bulunduğu olayda, kesintisiz takip olmadığı ve eylemin tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 12.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3945, Karar No: 2021/4877, Tarih: 29.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/3945 E.  ,  2021/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Yüzüncü Yıl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinde araştırma görevlisi olarak çalışırken doktora eğitimini yapmak amacıyla 2547 sayılı YÖK Kanunun 35. maddesi uyarınca kadrosunun geçici olarak Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsüne aktarıldığını, yasal süresi içinde doktora eğitimini başarı ile tamamlayarak doktor ünvanı aldığını, ardından kadrosunun 24.03.2011 tarihinde Yüzüncü Yıl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesine iade edildiğini, bu arada Katip Çelebi Üniversitesine kadrolu olarak geçmek istediğini, ancak davalı üniversitedeki mecburi hizmet yükümlülüğü kaldırılmadığı için mecburi hizmet yükümlülüğü karşılığı 23.683,16 TL tazminat ödeyerek istifa etmek zorunda kaldığını belirterek Yüzüncü Yıl Üniversitesi Rektörlüğünün mecburi hizmet yükümlülüğünün kaldırılması ve lisansüstü eğitim öncesinde imzalamış olduğu taahhüt ve kefalet senedinin iptal edilmesi talebine ilişkin zımni ret kararının iptal edilerek ödemiş olduğu 23.683,16 TL’nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davaya konu taahhütnameyi hata, hile veya tehdit altında kendisine imzalatıldığını ileri sürmediğini,davacının özgür iradesi ile davalı üniversiteye böyle bir yüklenme senedi vermesini yasaklayan bir yasal düzenleme olmadığını,doktora eğitimi için kendi iradesi dışında gönderilmediğini bu nedenle bu taahhütnamenin davacıyı bağladığını davalı üniversitece yükümlülüklerin yerine getirildiğini, davacı tarafından ise yerine getirilmediğini, davacının taahhütname gereğince mecburi hizmet yükümlülüğü devam ettiği, davacı adına tahakkuk edilen miktarı ödemekle sorumlu olduğu ve taahhütnameyi geçersiz kılan bir durumun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2547 Sayılı Yasa'nın 35. maddesi uyarınca imzalanan yüklenme senedinden kaynaklı istirdat istemine ilişkindir.

Dava, 2547 Sayılı Yasa'nın 35. maddesi uyarınca imzalanan yüklenme senedinden kaynaklı istirdat istemine ilişkindir.

Davacı ... tarafından imzalanan noterde tanzim edilen 04.02.2008 tarihli yüklenme senedinin 2. maddesinde Dokuz Eylül Üniversitesinde eğitim bulunduğu süre kadar mecburi hizmet taahhüdünde bulunduğu, 5. maddesinde ....istifa suretiyle ayrıldığı takdirde eksik kalan mecburi hizmet süresiyle orantılı olarak %50 fazlasıyla birlikte ayrıntısı 6. maddede belirtilen bilcümle matlubatı...ödenmesinin taahhüt edildiği, 6. maddesinde ....yapılan ödemelerin %50 fazlası ve yasal faizi ile birlikte ödeneceğinin taahhüt edildiği görülmektedir.

Türk hukukunda mecburi hizmet yükümlülüklerinin bir kısmı Anayasa'da bir kısmı ise kanunlarda düzenlenmiştir. Eğitilme ve yetiştirilme karşılığı olarak öngörülen mecburi hizmet yükümlülüğü 2547 sayılı Yasanın 33.,35. ve 39. maddelerinde düzenlenmiştir. 2547 sayılı Yasanın 35. maddesinde araştırma görevlilerinin yurtiçinde bir diğer üniversitede görevlendirilmeleri, öğretim elemanlarının yurtiçinde ve yurt dışında görevlendirilmeleri ise 39. maddede düzenlenmiştir.