muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14389, Karar No: 2016/9186, Tarih: 07.10.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/14389 E.  ,  2016/9186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaza müdahalenin men'i istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 16.01.2016 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.02.2016 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,07.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18825, Karar No: 2022/8480, Tarih: 28.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/18825 E.  ,  2022/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

20/11/2012 tarihli olay tutanağına göre; şüphe üzerine durdurulan sanığın görevlileri görünce elinde bulunan beyaz kağıda sarılı vaziyette tütün ve ot tabir edilen maddeyi yere atarken görüldüğünün belirtilmesi ve net 0,1 gr esrar elde edilebilecek net 0,5 gr tütünle karışık bitki parçasının ele geçirilmesi karşısında, kanaat oluşturacak sayıda tutanak mümziinin tanık sıfatıyla dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1357, Karar No: 2021/5842, Tarih: 26.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/1357 E.  ,  2021/5842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Mahkemece Dairemizce verilen bozma kararına uyulmuş ise de, bozma gereğinin tam olarak yerine getirildiğinden bahsedilmesi mümkün değildir. Davalı işveren tarafından davacıya ait 14.06.2001-11.07.2011 tarihleri arasında bildirimin yapıldığı ve 11.07.2011 tarihinde işyerinden çıkış bildirgesi verilmiş olmasına rağmen, bu tarihten 10.11.2011 tarihli talep tarihine kadar ki çalışmasının olup olmadığı tanıklardan ayrıntılı olarak sorulup, bozma gereğinin yerine getirilmesi gerekir.

Davacının Bozma sonrası yapılan araştırmanın eksik olduğu, bozma gereklerinin yerine getirilmediği, yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olmadığı görülmektedir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda yargılama yapılarak, elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Enes'e iadesine, 26.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27599, Karar No: 2015/104, Tarih: 12.01.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/27599 E.  ,  2015/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, velayete ilişkin düzenleme düzenlenmesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların müşterek çocuğu ... 21.09.2007 doğumludur. Davacı annenin küçüğe fiziksel şiddet uyguladığı, bu eyleminden dolayı yargılanıp, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1233 sayılı kararı ile ceza aldığı sabittir. Dosya içerisindeki mevcut belgelerden davacının, psikolojik olarak bir takım rahatsızlıklarının olduğu ve 21.04.2010 – 07.05.2010 tarihleri arasında depresyon tanısıyla hastanede yattığı da anlaşılmaktadır. Psikolog tarafından verilen raporda davacı annenin ruhsal durumu nazara alınmadığı gibi, küçük, uzmana anesinin kendisine kötü davrandığını beyan etmiştir. Buna karşılık babanın yanında bulunmasının, çocuğun bedeni, fikri ve ruhi gelişimine engel olacağı yönünde bir delil de bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında velayetin davalıya verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.01.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/10925, Karar No: 2016/5739, Tarih: 01.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/10925 E.  ,  2016/5739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ............. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin kurulan hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay günü tarafı olmadığı bir kavgayı izlediği esnada, tarafların birbirlerine attığı taşlardan birinin yanında bulunan 7 yaşındaki oğluna isabet etmesi üzerine sinirlenerek yerden aldığı taşı gelişigüzel atmak suretiyle polis aracının camını kırdığını savunması karşısında, sanığın eylemini olası kast ile işleyip işlemediğinin karar yerinde tartışılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 01/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7146, Karar No: 2010/2493, Tarih: 11.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/7146 E.  ,  2010/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı

... ile ...aralarındaki katkı payı alacağı davasının kabulüne dair Ankara 5.Aile Mahkemesinden verilen 26.03.2009 gün ve 400/401 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; vekil edeni ile davalı ......’nin 2000 yılında evlendiklerini, vekil edeninin Ankara Yüksek İhtisas Hastanesinde hemşire olarak çalıştığını, kendisine takılan ziynet eşyalarını da vermek suretiyle ve evlilik birliğinin devamı boyunca aldığı maaşlarından katkı sağlayarak İzmir Karaburun mevkiinde inşaatı bitme noktasına gelen Mursal Yapı Kooperatifine eşinin üye yapıldığını, 2004 yılının üçüncü ayına kadar düzenli aidat ödediklerini, 2.3.2004 tarih ve 8922 sayılı satış sözleşmesiyle ...’ın ...’e tüm haklarıyla birlikte 200 milyon TL karşılığında payını devrettiğini, kooperatif yönetim kurulunun 15.3.2004 tarih ve 53 sayılı kararıyla kooperatiften ilişiğinin kesildiğini, üyelik devir işlemlerinin tamamen muvazaalı olduğunu, mal kaçırmak amacıyla yapıldığını, bundan ayrı evlilik birliğinin devamı boyunca tasarruflarının bir kısmını İmar Bankasına yatırdıklarını, davalı adına dolar hesabı açıldığını, sözü edilen bankanın TMSF’ye devredildiği için boşanma davasından sonra davalının isteği üzerine yaklaşık 10000 YTL olarak davalıya ödeme yapıldığını, vekil edeninin katkısı oranında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla kooperatif ve bankadaki hesaptan kendisine gelecek paradan şimdilik 1000 YTL'nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 23.2.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle alacak miktarını 8.244,25 YTL artırarak toplam 9.244,25 YTL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, eşler arasında sözleşme yapılmadığını, kanunen aralarında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğunu ve vekil edeninin adına bulunan malların kişisel malları olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, “…Mursal Yapı Kooperatifine davalının üye yapıldığı 18.2.2002 tarihi ile 26.1.2004 tarihi arasında üyeliğinin devamı süresince toplam 9.468,00 YTL ödendiğini, tarafların her ikisinin de çalıştıklarını ve gelirleriyle kooperatife katkı yaptıklarını, 2004 yılında kooperatifin satıldığını, öte yandan tarafların yine birikimleriyle İmar Bankasına tasarruf hesabı açtıklarını, davalı adına bulunan bu hesaptan 19.4.2004 tarihinde TMSF aracılığıyla davalıya 9.468,00 YTL'nin ödendiğini, davacının her iki 9.244,25 YTL alacağı bulunduğunu gerekçe göstermek suretiyle 9.244,25 TL'nin dava tarihi olan 11.4.2005 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 2000 yılında evlenmişler, Ankara 5. Aile Mahkemesinde 26.1.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 13.2.2006 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Dosya arasında bulunan S.S.Mursal Arsa ve Konut Yapı Kooperatifinin 1.10.2005 günlü yazılarına göre, davalı ...Çiftçinin 23.12.1998 tarihinde kurulmuş olan kooperatife iki pay üzerinden üye olduğu, 5.6.2000 tarihinde bir payını devrettiği, kalan payını ise 2.3.2004 tarihinde dava dışı ...’e devrettiği ve anılan kooperatifin 15.3.2004 tarih ve 43 sayılı kararıyla kooperatifle ilişiğinin kesildiği, kooperatifin aynı tarihli yazılarından anlaşılmıştır. Davalının kooperatife üye olduğu 23.12.1998 tarihinden evlendikleri 2000 yılına kadar kooperatife ödediği peşinat ve aidatların davalının kişisel malı olduğu açıktır. Evlenme tarihinden 01.01.2002 tarihine kadar davacının varsa kanıtlandığı taktirde katkı payı alacağını isteme hakkı bulunmaktadır. 1.1.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 26.1.2004 tarihine kadar taraflar arasında yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK md.202-218). Bu dönem için bir eşin bütün malları, aksi kanıtlanıncaya kadar edinilmiş mal kabul edilir. Her eş artık değerin yarısı üzerinde hak sahibi olurlar. (TMK md.219, 222/son.236/1). Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporu yukarıda belirtilen açıklamalara cevap vermekten uzaktır. Ne var ki, bu husus taraflarca temyiz konusu yapılmamış, hüküm sadece davalı vekili tarafından ağırlıklı olarak faiz başlangıcı ve zamanaşımı def’i yönünden temyiz konusu yapılmıştır. Davacı vekili ise, temyiz dilekçesine verdiği cevap dilekçesinde hükmün onanmasını istemiştir. Toplanan deliller, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamı, gösterdiği gerekçe, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde davalı vekilinin hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddiyle hükmün esasının ONANMASINA,

Davalı vekilinin zamanaşımı def’i ve faiz başlangıcı ile ilgili temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 1000 YTL'nin tahsiline karar verilmesini istemiş, ancak herhangi bir faiz isteği bulunmadığı saptanmıştır. Aynı vekil, 23.2.2009 tarihli ıslah dilekçesiyle isteğini 8.244,25 YTL artırarak 9.244.25 YTL ye çıkarmıştır. Artırılan miktar için harcın yatırıldığı belirlenmiştir. Ancak, davalı vekili tarafından yöntemine uygun bir biçimde ileri sürülmüş bir zamanaşımı def’i de söz konusu değildir. Bu nedenle davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde bulunmamaktadır.

Öte yandan, TMSF tarafından davalıya 19.4.2004 tarihinde 9.020,49 YTL ödenmiştir. Kooperatiften kaynaklanan 9.468,00 YTL'nin ise 18.2.2002 – 26.1.2004 tarihleri arasındaki döneme ilişkin bulunduğu ve mahkemece de böyle değerlendirildiği anlaşılmıştır. Açıklanan tarihler 1.1.2002’den sonra yasal mal rejiminin geçerli olduğu edinilmiş mallara katılma rejimi süresi içerisinde bulunmaktadır. O halde davacının alacağı “edinilmiş mallara katılma alacağı” niteliğindedir. 1.1.2002 tarihinden önceki dönem için katkı payı alacağı söz konusu olduğunda faizin başlangıç tarihi dava tarihi olmaktadır. Ne var ki, edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönem için TMK. nun 239/son maddesi gereğince faiz başlangıç tarihi için davanın karar tarihi esas alınmaktadır. Ancak, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ısrarla faizin ıslah tarihinden itibaren yürütülmesini istediği görülmüştür. Bu bakımdan zorunlu olarak bu tarihin gözetilmesi söz konusudur. Şu halde, HUMK. nun 74. maddesi de gözetilerek 8.244,25 YTL katılma alacağı için ıslah tarihi olan 23.2.2009 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken dava tarihi olan 11.4.2005 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün sadece faiz başlangıcı açısından açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 499,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 11.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4565, Karar No: 2018/9385, Tarih: 09.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/4565 E.  ,  2018/9385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2, 62/1, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2017 tarihli ve 2016/32 esas, 2017/60 sayılı kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, sanığın savunmasının alınmadığından bahisle bozulmasına ilişkin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 06/04/2017 tarihli ve 2017/771 esas, 2017/696 sayılı kararını müteakip, sanığın yeniden yapılan yargılanması sonucunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2. ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2017 tarihli ve 2017/234 esas, 2017/968 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 283. maddesinde yer alan, "İstinaf yoluna yalnız (Ek ibare: 20/7/2017 - 7035 S.K./18. Md) sanık lehine başvurulmuşsa, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığın 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2017 tarihli kararının sadece sanık lehine istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 06/04/2017 tarihli kararı ile bozulmasını müteakip yapılan yargılama sonucunda yeniden verilen hükmün, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 28.05.2018 gün ve 94660652-105-33-4569-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2018 gün ve 2018/46722 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemelerince verilen ve içerisinde hata barındıran hükümlerin temyiz ve istinaf incelemesine konu edilmesi halinde "aleyhe değiştirmeme zorunluluğu" ya da "aleyhe düzeltme yasağı" kavramları öğreti ve uygulamada yer almakta ve "temyiz ve istinaf davası davası yalnızca sanık veya müdafii ya da sanık lehine Cumhuriyet savcısı veya sanığın eşi ya da yasal temsilcisi tarafından açıldığında hükümde yaptırımın türü ve ağırlığı bakımından sonucu sanığın aleyhine ağırlaştırıcı, diğer bir anlatımla aleyhe sonuç verici düzeltmelerin yapılamaması veya kurulacak yeni hükümdeki cezanın sanığın aleyhine olarak ilk hükümden daha ağır olamaması" şeklinde tanımlanmaktadır.

Cezayı aleyhe değiştirme yasağı, hükmün temyiz ve istinaf incelemesine başlarken, bakış açısını belirleyen bir usul kuralı olduğu gibi, bozmadan sonraki aşamada da ceza miktarının sınırını belirleyen bir yargılama ilkesidir. Bu sebeple temyiz ve istinaf incelemesinde öncelikle temyizin ve istinafın lehe veya aleyhe mi olduğu tespit edilip, inceleme buna göre yapılmalı ve sanık lehine tecelli eden bir hatanın doğuracağı hukuki neticeler aleyhte başvuru bulunmadıkça değiştirilmemelidir.

Latince "reformatio in pejus" olarak adlandırılan, öğreti ve uygulamada ise, "lehe kanun yolu davası üzerine hükmü aleyhe değiştirmeme, aleyhe bozmama zorunluluğu, aleyhe düzeltme yasağı, yaptırım ve sonuçlarını aleyhe kötüleştirememe ya da ağırlaştıramama kuralı, aleyhe bozma yasağı" olarak ifade edilen bu ilkenin amacı; hükmün aleyhine bozulabileceğini düşünen sanığın bazı davalarda istinaf ya da temyiz kanun yoluna başvurmaktan çekinmesinin önüne geçmek ve kanun yoluna başvurma hakkını daha özgürce kullanabilmesini sağlamaktır.

Buna göre ceza hukukumuzda genel anlamda bir kazanılmış hak kavramından bahsedilemeyeceği, yalnızca 1412 sayılı CMUK'nun 326. maddesinin son fıkrası uyarınca sınırlı biçimde uygulanabilecek olan "cezayı aleyhe değiştirememe" veya "aleyhte düzeltme yasağı"nın söz konusu olduğunun kabulü gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun 20.06.2006 gün ve 124-165 sayılı kararında; istinaf ve temyiz kanun yolları bakımından pozitif hukukumuzda yer alan “cezanın aleyhe değiştirilmemesi” ilkesinin, ceza muhakemesinin mutlak ve vazgeçilemez değerleri arasında yer alan ve evrensel hukukun benimsediği bir ilke olmadığı, kanunun düzenleniş biçimi ve amacı itibarıyla, asıl ceza yargılamasında verilen kararlara karşı kesin hükme kadar masumiyet karinesinden yararlanma hakkı bulunan sanığın temyiz kanun yoluna başvurudan çekinmemesini temine yönelik bir prensip olduğu açıklanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında dosya kapsamına göre; hükmün yalnız sanık tarafından istinaf edildiği dikkate alındığında ve Kanunun açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere; yaptırım ve sonuçlarını aleyhe değiştirme yasağının kapsamı yalnızca ceza ve yaptırım miktarı ile sınırlı olup, Kanun koyucu suçun niteliği veya adı yönünden sanık yararına kazanılmış bir hak tanımamış olduğundan, bozma üzerine yeniden kurulan hükümle belirlenen cezanın ve sonucun önceki hükümle belirlenen cezadan ve sonuçtan daha ağır olamayacağı, CMK’nın 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesi gerektiğinden;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08.11.2017 tarihli, 2017/234 esas, E-2017/968 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25943, Karar No: 2013/18287, Tarih: 18.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25943 E.  ,  2013/18287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, suça konu taşınmazın belediye sınırları ya da belediye mücavir alanı içinde kalıp kalmadığı, özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı; ayrıca sanığın sözü edilen şirketin yetkilisi olup olmadığı ve bu konudaki huku- ki sorumluluğu da saptanıp TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi kapsamında sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken; eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/538, Karar No: 2014/19633, Tarih: 19.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/538 E.  ,  2014/19633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarındaki eylemlerin ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden çok sahte fatura kullanılması durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği ve 2008 yılı itibariyle cezanın alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.