muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20315, Karar No: 2014/8144, Tarih: 21.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20315 E.  ,  2014/8144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2012/150-2013/643

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi ...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki; çekişme konusu 165, 167, 168, 170, 171, ve 177 parsellerin tesciline dayanak teşkil eden 22.7.1952 tarihli tapu kaydının getirtilmediği, 322 ve 323 parseller ile ifrazen oluştukları anlaşılan 520 ve 522 parsellerin tesciline ilişkin kayıt ve belgelerin getirtilmediği, nüfus ve zabıta araştırmalarında mahkemece yazılan müzekkerelerde belirtilmediğinden, çekişme konusu 322 ve 171 parsellerde kayıt maliki görünen Mustafa oğlu A.K. ilişkin araştırmanın yapılmadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, çekişme konusu 165, 167, 168, 170, 171, ve 177 parsellerin tesciline dayanak teşkil eden 22.7.1952 tarihli tapu kaydı ile 322, 323, 520 ve 522 parsellerin tesciline ilişkin tüm kayıt ve belgelerin (kadastro tutanağı, mahkeme kararı vs.) ilgili yerlerden getirtilmesi, nüfus müdürlüğünden, kayıt maliki Mustafa oğlu A.K.ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının sorulması, zabıta aracılığı ile kayıt maliki Mustafa oğlu A.K.ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının araştırılması, tapu kayıtları ile nüfus kayıtları arasında bağlantı bulunup bulunmadığının tespiti, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5847, Karar No: 2019/2807, Tarih: 07.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/5847 E.  ,  2019/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın müştekiye bıçak göstermek suretiyle kasa içerisinde bulunan tüm parayı yağmaladığının anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması ile 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-d, 150/2, 168/2-3 maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 8 ay hapis cezasından, anılan yasanın 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 3 yıl 20 gün yerine, 2 yıl 12 ay 20 gün hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22826, Karar No: 2014/2147, Tarih: 28.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/22826 E.  ,  2014/2147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2011/635-2013/178

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, açılan ihaleler sonucunda, davalı işverenlerle hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalı şirketlerin çalıştırmış oldukları işçilerden R.. İş..’nun, kıdem, ihbar tazminatı ve benzeri işçilik alacakları nedeniyle, iş mahkemesinde açmış olduğu davanın Belediye aleyhine sonuçlandığını, başlatılan icra takibi üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, dava dışı işçiye yapılan ödemenin, faiziyle birlikte davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 21.1.2013 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, ilamda her bir davalı yönünden ayrı ayrı belirtilen miktarların, 13.7.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz

itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalı şirketler tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece, Belediye tarafından ödenen işçi alacaklarından, asıl işveren davacı Belediye ile davalıların yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulü ile hüküm kurulmuş ise de, bir kısım davalılar ile Belediye arasında imzalanan hizmet sözleşmeleri ve eki olan şartnamelerde, “yüklenicinin sözleşme ile ilgili kıdem tazminatı gibi işçilik haklarından ve işçi ile arasındaki ihtilaflardan kendisinin sorumlu olacağı” açıkça belirtilmiştir. Buna göre, sözleşme ve eki olan şartnamelerde bu şekilde açık hüküm bulunan davalılar yönünden, davacı Belediye ve davalıların yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulüne olanak yoktur. Tarafların serbest iradeleri ile düzenlemiş oldukları sözleşme ve şartname hükümleri tarafları bağlayacağından, hizmet sözleşmelerinde yüklenicinin sorumluluğuna ilişkin bu şekilde açık hüküm olan hallerde, davacı Belediyenin asıl işveren olarak ödemiş olduğu miktarın tamamını ilgili davalıdan rücuen tahsilini talep edebileceğini kabul etmek gereklidir.

O halde mahkemece taraflar arasındaki hizmet sözleşmeleri ve eki olan şartnamelerde, dava konusu işçi alacakları nedeniyle yüklenicinin sorumlu olduğunun düzenlendiği davalılar yönünden, davacı Belediyenin asıl işveren olarak ödemiş olduğu miktarın tamamını davalılardan rücuen tahsilini talep edebileceğinin, bu hususta sözleşme ve eki şartnamelerde hüküm bulunmayan davalılar yönünden ise, davacı Belediye ve davalı yüklenicinin, kararda olduğu gibi yarı yarıya sorumlu olacaklarının kabulü ile, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, açıklanan hususlar göz ardı edilerek, tüm davalılar yönünden yarı oranda sorumluluğun kabul edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ :1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14531, Karar No: 2017/9397, Tarih: 28.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/14531 E.  ,  2017/9397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulü ile zamanaşımı nedeniyle ödeme emirlerininin iptaline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, dava dışı A.Ş.'nin davalı kuruma olan borçları nedeniyle, 6183 sayılı Yasa'nın 35’inci maddesi kapsamında kendi adına düzenlenen ödeme emrinin zamanaşımı nedeniyle iptalini bunun kabul görmemesi halinde ise şirketten istifası nedeniyle şirket borçlarından sorumlu olmadığından hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin iptalini talep etmiştir.

506 sayılı Kanunun 80. maddesinde 3917 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda zamanaşımı süresi bakımından, 3917 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihinden önceye ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden Kurumun alacak hakkı, Borçlar Kanununun 125. maddesinde öngörülen on yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, zamanaşımının başlangıç tarihi, anılan Kanunun 128. maddesi hükmü gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ile durmasına ilişkin 132. ve ardından gelen maddelerindeki düzenlemeler de burada uygulama alanı bulmaktadır. 08.12.1993 tarihi ve sonrasına ilişkin prim ve gecikme zammı borcu yönünden ise, 6183 sayılı Kanunun “Tahsil zamanaşımı” başlığını taşıyan 102. ve ardından gelen maddeleri uygulanacaktır. Anılan madde hükmüne göre, zamanaşımı süresi beş yıl olup, zamanaşımı süresinin başlangıcı da, alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını izleyen yılbaşı olarak belirlenmiştir. 06.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı Kanun ile bu konuda yeniden bir düzenleme yapılarak 506 sayılı Kanunun 80. maddesinin beşinci fıkrasında değişiklik yapılıp, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanunun 51. maddesiyle birlikte 102. maddesinin de uygulanmayacağı hükme bağlanarak 3917 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki duruma dönülmüştür.

Diğer taraftan; 6183 sayılı Yasa'nın 103. maddesi ile tahsil zamanaşımını kesen sebepler düzenlenmiş olup; anılan düzenlemede; ''1. Ödeme, 2. Haciz tatbiki, 3. Cebren tahsil ve takip muameleleri sonucunda yapılan her çeşit tahsilat, 4. Ödeme emri tebliği, 5. Mal bildirimi, mal edinme ve mal artmalarının bildirilmesi, 6. Yukarıdaki 5 sırada gösterilen muamelelerden her hangi birinin kefile veya yabancı şahıs ve kurumlar mümessillerine tatbiki veya bunlar tarafından yapılması, 7. İhtilaflı amme alacaklarında kaza mercilerince bozma kararı verilmesi, 8. Amme alacağının teminata bağlanması, 9. kaza mercilerince icranın tehirine karar verilmesi, 10. İki amme idaresi arasında mevcut bir borç için alacaklı amme idaresi tarafından borçlu amme idaresine borcun ödenmesi için yazı ile müracaat edilmesi, 11. (Ek bent: 25/12/2003 - 5035 S.K./1. md.) Amme alacağının özel kanunlara göre ödenmek üzere müracaatta bulunulması ve/veya ödeme planına bağlanması.

Kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Zamanaşımının bir bozma kararı ile kesilmesi halinde zamanaşımı başlangıcı, yeni vade gününün rasladığı; amme alacağının teminata bağlanması veya icranın, kaza mercilerince durdurulması hallerinde, zamanaşımı başlangıcı teminatın kalktığı ve durma süresinin sona erdiği tarihin rastladığı; takvim yılını takip eden takvim yılının ilk günüdür.'' hükmü öngörülmektedir.

Eldeki davada ise, davaya konu prim borcu miktarı dikkate alınarak, mahkemece davacı hakkında 6183 sayılı Kanunun 103. maddesi kapsamında zamanaşımını kesen sebeplerin bulunup bulunmadığının ayrıntılı şekilde Kurumdan sorulmak suretiyle araştırılması veya yapılandırma yapılıp yapılmadığı hususu ile dava konusu ödeme emrinin Kurumca tanzimi anında davacının hisse oranının dikkate alınıp alınmadığı belirlendikten sonra, davacının sorumlu bulunup bulunmadığı tespit edilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22826, Karar No: 2012/16610, Tarih: 02.07.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22826 E.  ,  2012/16610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen cezanın cinsi nedeniyle koşulları bulunmadığından, katılanlar vekilinin duruşma isteminin Reddine,

İnceleme aşamasında sanığa ait sürücü belgesi örneği UYAP sisteminden alınıp dosya içine konulmuş olduğundan, tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusursuz olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık hakkında teşdiden ceza verilmesinin doğru olmadığına, katılanlar vekilinin ise, sanığın daha fazla kusurlu olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, tanık ...'in yeminsiz dinlenmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı olup, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme “karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereğince hesaplanan 500 TL'nin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine” kısmının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5776, Karar No: 2013/7180, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/5776 E.  ,  2013/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nın atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'nın ise beraatine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.01.2013 gün ve 2010/185 Esas, 2013/6 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı mahkûmiyet hükümleri kurulduğu halde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.05.2013 günlü, 14-2013/135094 sayılı tebliğnamenin 2. bendinde sanık ...'nın işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu bakımından yapılan inceleme neticesinde verilen hükmün onanması istenilmiş iken 3. bendinde sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuyla ilgili yapılan incelemeye göre gerekçe gösterilmeksizin anılan suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle kararın bozulmasının talep edildiği ve adı geçen sanığın işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile ilgili olarak herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından, bu haliyle sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden tebliğnamede yer alan çelişkinin giderilip sanığın işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleriyle ilgili olarak açık ve anlaşılır görüşleri içerir biçimde ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19070, Karar No: 2014/5309, Tarih: 24.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19070 E.  ,  2014/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakların davalı idareden,

2-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve FEDAŞ idaresinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fasülye ve domatesin 2012 ve 2013 yılları itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin verilerin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

Getirtilip alınan cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

4-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1426, Karar No: 2024/3660, Tarih: 19.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/1426 E.  ,  2024/3660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3646 E. 2023/3318 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2023 tarihli ve 2023/354 Esas, 2023/459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (h) bentleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08.12.2023 tarihli ve 2023/3646 Esas, 2023/3318 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

1. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine,

2. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun aracıyla yolda gittiği sırada inceleme dışı sanık D.S.'nin işaret ederek mağduru durdurup yardım istediği, yardım etmeyi kabul eden mağduru ara sokağa yönlendirdiği, sokak içinde aracın yanına gelen sanık ve inceleme dışı suç arkadaşı H.T.'nin mağduru arabadan indirip darp ettikleri, bıçak gösterip üstünde bulunan para ve araç içinde bulunan cep telefonunu aldıkları, olaydan bir kaç saat sonra üç sanığın bir arada aynı sokakta yakalandıkları, sanığın üst aramasında olayda kullanılan bıçak ve mağdurdan alınan paranın bir kısmının çıktığı, polis tarafından sorulması üzerine sanık D.S.'nin mağdura ait cep telefonunu sakladığı metruk binayı gösterdiği ancak mağdurun kısmi iadeye muvafakat vermediği, anlaşılmış ve İlk Derece Mahkemesince yağmanın silahla, birden fazla kişi tarafından ve gece vakti işlendiği kabul edilerek Hukukî Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği belirlenmiştir.