muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2955, Karar No: 2013/9968, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2955 E.  ,  2013/9968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; 1946 yılında kesinleşmiş orman kadastrosu, 1976 yılında yapılan aplikasyon ve 2. madde haritaları ve 1987 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17555, Karar No: 2014/19413, Tarih: 20.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/17555 E.  ,  2014/19413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... 'in vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 5.1.2010 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK“dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekili ve katılan ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17016, Karar No: 2017/5077, Tarih: 07.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/17016 E.  ,  2017/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

1- Hükmün ve temyiz başvuru dilekçesinin dahili davalılar ... ve ...’ye tebliğine dair tebligatın usulüne uygun olarak yapılmadığı görülmüştür. Şöyle ki, ...’ın “...” adresinde ve ...’nin “...” adreslerinde, adresler farklı olmasına rağmen, her iki farklı adreste “aynı adreste oturan ...'a tebliğ edildi” şerhiyle aynı kişiye tebliğ edildiği, bu şekilde farklı iki adreste aynı kişiye, aynı adreste birlikte daimi oturduğu şerhiyle tebligat evrağı verildiği, bu haliyle yapılan tebligatların usule aykırı olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenlerle,gerekçeli kararın ve temyiz başvuru dilekçesinin davalılar ... ve ...’ye 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre usûlünce tebliğ edilip, temyiz için gerekli sürenin beklenmesi,

2- Dosya içinde bulunan 18.06.2013 tarihli orman bilirkişi raporunda hava fotoğrafının taşınmazı kısmen kapsadığından bahisle hava fotoğrafı üzerinde inceleme yapılmadığı anlaşıldığı, bu haliyle orman araştırması ve zilyetlik araştırması hususunda bozma kararında sayılan hususlar da gözetilerek hüküm denetlenemediğinden; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait en eski tarihe ait hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilen memleket haritası ile kadastro tespit tutanağı tarihinden 20 yıl önceye ait (1963 ve öncesi yıllar) ve taşınmazı tamamen kapsayan hava fotoğrafları ile bu fotoğraflara dayanılarak üretilen memleket haritaları bulundukları yerlerden getirtilip dava dosyasının, hükme esas alınan raporları düzenleyen fen, ziraat ve orman bilirkişilerine birlikte verilerek,

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait anılan hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazın, o hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınması,

3-Davalıların dayandığı tapu kayıtları kapsamı dışındaki yerlerde zilyetliğe dayanıldığından; 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tespit ve tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu sicil ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilerek dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 07/06/2017 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8138, Karar No: 2017/5170, Tarih: 04.12.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/8138 E.  ,  2017/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Selçuklu İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından okulların yakıt ihtiyacı için davaya konu ihale neticesinde yüklenici ... Petrol Gıda ve Nak. Tic. San. Ltd. Şirketinden temin ettiği ... ve ... İlköğretim Okuluna teslim edilen yakıtın alınan numunesinin analizi sonucunda, TSE'nin belirlediği sınır değerinin altında olduğu iddiasıyla yapılan yargılamada; yüklenici firma yetkilileri hakkında dosya kapsamına göre verilen tefrik kararı nazara alınarak bu kişiler hakkında dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbetinin araştırılarak dosya ile ilgisi bulunan evrakların aslı veya onaylı suretleri getirtildikten, ayrıca sanıklar hakkında yine ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından yapılan ihaleler neticesinde aynı suçtan açılan ve Dairemizin temyiz denetiminden geçen ... 5. ve 6. Asliye Ceza Mahkemelerinin 2009/535 ile 2009/813 Esas sayılı dava dosyalarıyla mümkünse birleştirilmesinden, birleştirilmesi mümkün değil ise dava dosyaları celp edilip incelendikten sonra hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2201, Karar No: 2025/2901, Tarih: 10.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/2201 E.  ,  2025/2901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince bozma kararına uyularak verilen karar davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; mirasbırakan annesi ...’ın maliki olduğu 615 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu bağımsız bölümü (yeni 126 ada 1 parsel C-Blok 3 nolu bağımsız bölüm) davalıların mirasbırakanı olan oğlu ...’e satış suretiyle devrettiğini, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı gibi, oğlu ...’in de alım gücü bulunmadığını, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar; mirasbırakanları ...’in , dava konusu taşınmazı muris ...’dan 11.000,00 Alman Markı karşılığında satın aldığını, murisin aldığı satış bedelinden 1.000,00 Alman Markını uhdesinde bırakarak kalan satış bedelini kızlarına paylaştırdığını, murisin hiçbir mirasçısı ile bir sorunu olmadığını, özellikle davacı kızına sürekli nakit para yardımı yaptığını, murisin temlik dışı bir çok taşınmazının da bulunduğunu, bir kısım taşınmazının kamulaştırıldığını, murisin aldığı kamulaştırma bedellerinden davacı kızına da verdiğini, murisin çocukları arasında bir ayırım yapmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafın kesin sürelere rağmen iddialarını ispata elverişli tanık ya da başka bir delil bildirmediği, davacı tarafça iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Mahkemece 23.01.2023 tarihli ek karar ile, süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 23.01.2023 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 10.04.2023 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesince 23.01.2023 tarihli ek karar ile davacının istinaf talebinin süre yönünden reddine karar verildiği, ek kararın 14.02.2023 tarihinde davacı asile tebliğ edildiği, davacının ek karara karşı bir haftalık istinaf süresi olduğu halde 27.02.2023 tarihinde süresinden sonra istinaf ettiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA KARARI VE SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA KARARI VE SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.04.2023 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 28.11.2023 tarihli ve 2023/2754 Esas, 2023/6882 Karar sayılı kararı ile; “Somut olayda, İlk Derece Mahkemesi 23.01.2023 tarihli ek kararında istinaf kanun yoluna başvurma süresi "bir hafta" olduğu halde süreyi "iki hafta" olarak belirlemiş, ek karar davacıya 14.02.2023 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı ek kararı Mahkemenin belirlediği iki haftalık süre içerisinde 27.02.2023 tarihinde istinaf etmiştir. Hâl böyle olunca, davacının Mahkemenin ek kararında gösterdiği süreye uyarak bu süre içerisinde istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmış olup yukarıda değinilen yasal düzenlemeler ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.04.2023 tarihli ve 2021/5 Esas, 2023/2 Karar sayılı kararı gereğince, mahkemece kanun yolu süresinin hatalı gösterilmesi halinde hatalı gösterilen kanun yolu süresi içerisinde yapılan başvurunun adil yargılanma hakkı ve mahkemeye erişim hakkı kapsamında incelenmesi gerektiği açık olup Bölge Adliye Mahkemesince yazılı şekilde istinaf talebinin süreden reddine karar verilmesi doğru değildir. ..” gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının istinaf başvurusunun süreden reddine ilişkin Mahkemenin 23.01.2023 ek kararının kaldırılmasına, muris ... ile kendisinden önce ölen eşinin Almanya'da çalıştığı, muris ...'nın eşinin ölümü nedeni ile ondan maaş aldığı, murisin iki kızı bir oğlunun olduğu, tek oğlunun davalıların murisi ... olup 2013 yılında öldüğü, muris ...'nın evlatları arasında hiçbir zaman ayrım yapmadığı, beşeri anlamda ilişkilerinin her dönem iyi olduğu, murisin mirasçı evlatlarına her zaman maddi ve manevi destek verdiği, muris ...'nın dava konusu taşınmazı edinmesinden sonra işçi olarak çalışan oğlu ...'in bu taşınmazda ikamet etmesine izin verdiği, diğer mirasçıların da buna karşı koymadığı, muris adına temlik dışı olarak 307 ada 6 parsel sayılı taşınmazda pay bulunduğu, murisin oğlu ...’in bu taşınmazda oturduğundan dolayı bu taşınmazı oğluna devrettiği, davacının usulünce süresinde delil bildirmediği, davalı tanık anlatımları ile tarafların kabulünde olan hususlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde murisin mirasçılarından mal kaçırmak için bir sebebinin bulunmadığı, bu durumda murisin gerçek irade ve amacının mirasçılarından mal kaçırmak, onları miras hakkından yoksun bırakmak olmadığı, davacı tarafça iddianın ispatlanamadığı, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, murisin taşınmazını oğlu ...’e bağışlamasına rağmen satış olarak gösterdiğini, taraflar arasında gerçek bir satış bulunmadığını, murisin hiçbir zaman taşınmazın satışına ihtiyacı olmadığını, davalı tanıklarının olaylar hakkında bilgi sahibi olmadığını, beyanlarına itibar edilemeyeceğini, tanık beyanlarının birbiri ile çelişkili olduğunu, hiçbir şekilde kendilerine satıştan dolayı herhangi bir bedel ödenmediğini, tapu ve banka kayıtlarının incelenmesinin talep edilmesine rağmen bu hususların araştırılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan 1934 doğumlu ...’ın 01.09.2018 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı kızı ..., dava dışı kızı ... ile kendinden önce ölen oğlu ...’den olma davalı torunu ... ile yine, davalılar oğlu ...’den olma torunu ...’in eşi ... ile çocukları ... ve ...’ın kaldığı; murisin, maliki olduğu 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki C-Blok 3 nolu bağımsız bölümü 08.07.1998 tarihinde oğlu ...’e satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Körfez 2. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

10.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.