muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6924, Karar No: 2013/11964, Tarih: 06.06.2013

507 sayılı Yasa'nın 2.5.1983 tarihli ve 62 sayılı K.H.K. ve K.H.K’nun aynen kabulüne dair 14.2.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3153 sayılı Yasa ile değişik 5. maddesine göre ise “Esnaf ve Sanatkar siciline kayıtlı esnaf ve küçük sanatkarlar çalışma bölgesi içindeki derneğe kayıt olmak zorundadır. Kayıt zorunluluğunu 1 ay içinde yerine getirmeyenler sicile kayıt tarihinden itibaren geçerli olmak üzere doğrudan doğruya kaydedilirler.” Değişik 119. maddeye göre “ mesleki faaliyette bulunabilmeleri ve ilgili derneğe kaydedilmeleri için sicile kayıtları şarttır.” 62 sayılı K.H.K.’nun geçici 2. maddesinde “Esnaf siciline kayıt ilgili yönetmeliklerin yayımı tarihinden itibaren 1 yıl içinde çıkarılmak zorunda” olduğu bildirilmiş İlgili Yönetmelik ise 1.1.1984 tarihinde yürürlüğe konmuş ve 1 yıllık geçiş süresi 1.1.1985 tarihinde sona ermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıların murisinin ... Esnaf ve Sanatkarlar Odası kaydına istinaden 15.03.1988 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, oda kaydının 15.1.1988-2.1.1993 tarihleri arasında olduğu, vergi kaydı ile esnaf ve sicil kaydının bulunmadığı, davacıların talebi üzerine 28.5.1998 tarihi itibari ile ölüm aylığı bağlandığı, kurumca oda kayıtlarında yapılan teftiş sonucunda davacının oda kaydına istinaden kazandığı sigortalılık süresinin iptaline, hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, ... Esnaf Odası yöneticileri ve üyelerinden oluşan 59 kişi hakkında resmi evrakta sahtekarlık suretiyle Kamu Kuruluşunu dolandırmak suçlarından Diyarbakır 3.Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı ve dolandırıcılık suçundan açılan davanın zamanaşımı nedeni ile, resmi belgede sahtecilik ve bu suça iştirak nedeni ile açılan davada da sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verildiği, temyiz edildiği ancak henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Gerçekten de kurum müfettişlerince tutulan tutanaktan da anlaşılacağı üzere; ... Esnaf Odası üye kayıtlarının 1997 yılında yeni deftere aktarıldığı, eski üye kayıt defterinin akıbetinin bilinmediği, yok edildiği, yeni kayıt defterlerinin gelişigüzel tutularak haksız olarak bir takım kişilere hizmet süresi kazandırmanın amaç edinildiği, defterde üyelikle ilgili bilgiler ve imzaların olmadığı, eski defterlerin ibraz edilmemesi nedeni ile bu defterlerin güvenilirliği konusunda tereddütlerin oluştuğu, 1997 yılında yeni defterdeki kayıtlara göre vergi ve esnaf sicil kaydı bulunmayan kişilerin Bağ-Kur’a kayıt ve tescilinin yapıldığı, bu kişilerin genellikle zahirecilik ve seyyar satıcılık gibi mesleklerle kaydedildikleri ve oda kaydının oluşturulmasından hemen sonra 1998-2000 tarihleri arasında aylık talebinde bulunmalarının bir takım kişilere sigortalılık hakkı yaratmaya yönelik belge oluşturulmaya çalışıldığının müfettiş tutanağı ve bu hususta açılmış kamu davası ile ortada olduğu açıktır.

Giderek Diyarbakır ve ilçelerinde aynı anda eski defterlerin yok edilip, sonradan yeni defter oluşturulması suretiyle vergi ve sicil kaydının bulunmadığı sürelerde gerçek çalışma olgusu ortaya konmaksızın geçmişe yönelik kayıtlar oluşturulması birtakim kimselere sigortalılık süresi kazandırma yönündeki gerçeği ortaya koymaktadır.

Gerçek ve fiili bir çalışmaya dayandığı kanıtlanamayan oda kaydının, vergi ve esnaf sicil kaydı da olmadığından tek başına sigortalılık hakkı kazandıracağı düşünülemez. Bu durumda davacının yıllarca sürdürdüğünü iddia ettiği bağımsız çalışmasına ilişkin maddi delil ve belgelerinin bulunması gerekir. Salt, soyut tanık sözleri ile de sonuca gidilemez.

Yapılacak iş, davacıların murisine ait söz konusu oda kaydında sözü edilen mesleği icra ettiğine dair maddi delillerini ibraz etmek için süre vererek, bu mesleği sonrasında da devam ettirip ettirmediğine ilişkin tüm delilleri sunması sağlanarak gerekirse zabıta, maliye, muhtarlık marifetiyle davacıların murisinin gerçekten kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının olup olmadığı araştırılıp, davaların murisinin sigortalılık elde edebilmesi için sonradan oluşturulması kuvvetle muhtemel olan oda kaydının gerçekliğinin hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya koyulduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7965, Karar No: 2015/1435, Tarih: 20.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/7965 E.  ,  2015/1435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının talebine rağmen fazla mesai ücretinin davalıca ödenmemesi üzerine davacının iş aktini haklı feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iş aktinin davacı tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının iş aktini 28.05.2011 tarihinde feshettiğini belirtmesine rağmen 11.05.2011 tarihinde farklı bir iş yerinde sigortalı olarak işe başladığı, davalı tarafça dosyaya sunulan ve davacı tarafça imzası inkar edilmeyen 30.04.2011 tarihli belgeye göre "davacının başka bir firmada iş bulduğunu, bu nedenle işi bırakacağını" beyan ederek işten ayrıldığı, fazla çalışma ücretinin ödenmesi yönünde herhangi bir talebinin olmadığı, bu nedenle davacının kıdem tazminatı isteyemeyeceği gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin reddine, fazla mesai ücreti talebinin ise kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacının ileri sürdüğü net 900 TL aylık ücretin fesih tarihinde geçerli asgari ücretin yaklaşık 1,57 katı olduğu, davacı şahidi beyanlarının ve emsal ücret araştırmasının davacının iddiasını desteklediği, davacının davalı işverenlikteki kıdeminin yaklaşık 3 yıl 11 ay ve davacının görevinin kesim ustası otomatikçi makinacı, işin yapıldığı yerin İstanbul olduğu göz önüne alındığında, davacının aylık ücretinin talebi gibi net 900 TL. olarak kabulü ile alacak miktarlarının buna göre hesaplanması gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalıdır.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, fazla mesai sürelerinin hesaplanmasında 12 saatlik çalışmadan 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerekirken 1 saat ara dinlenmesi düşülmesi hatalıdır.

4- Fazla mesai ücretinin net miktarının hesaplanmasında gelir vergisi ve damga vergisi yanında sigorta primi ve işsizlik priminin de düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

5-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre davalı lehine yaklaşık 693,84 TL. vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1320 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı ise de, taraflar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin yukardaki bozma nedenlerine göre değişeceği göz önüne alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/334, Karar No: 2023/2615, Tarih: 20.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/334 E.  ,  2023/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1170 E., 2022/1544 K.

DAVA TARİHİ : 27.02.2017

KARAR : Davalının istinaf başvurusunun esastan reddi, davacının

istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 28. ... Mahkemesi

SAYISI : 2017/100 E., 2020/59 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurunun esastan reddine, davacının istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.12.2009 tarihinden itibaren davalı işyerinin Çatalca Elektrik Arıza Onarım Bakım Monitörlüğüne bağlı olarak muhtelif alt işverenler nezdinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, dava dışı alt işverenler ile kurulan ilişkinin muvazaalı olduğunu, bu hususun Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Teftiş Kurulu raporu ve kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olduğunu, dava dışı ... Elektrik ve Dağıtım AŞ'nin (...) asıl işveren olduğunu, özelleştirme sonrasında dava dışı ...'ın kamuya ait tüm hisselerinin davalıya devrolduğunu, ...'ın tüzel kişiliğinin devam ettiğini, tüm işçilerin ... sözleşmelerinin davalı Beda Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri AŞ'ye (BEDA AŞ) devredildiğini, müvekkilinin ... sözleşmesininde 01.09.2013 tarihinde davalı Şirkete devredildiğini, müvekkilinin özelleştirme öncesine ilişkin hak ve alacakları ile ilgili dava dışı ... aleyhine 08.10.2014 tarihinde ... 15. ... Mahkemesinin 2014/625 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını, huzurdaki davanın 31.08.2013 tarihinden sonraki dönem alacakları için açıldığını, davacının 26.01.2012 tarihinde ... Sendikasına üye olduğunu, davacının 17.10.2011 tarihli 14. dönem ve 11.10.2013 tarihli 15. Dönem Toplu ... Sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, ayrıca özelleştirme nedeniyle devirden sonra da ... sözleşmesi hükmü hâline gelen sendikal hak ve alacaklardan yararlandırılmadığını, müvekkilinin haftanın 7 günü üç vardiya ile çalıştığını, ... bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, müvekkilinin hafta tatili ücretinden ayrı olarak toplu ... sözleşmesi hükümleri gereği cumartesi-pazar günü çalışma ücretlerine de hak kazandığını, fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil günü çalışma ücretlerinin ödenmediğini, son net ücretinin 2.200,00 TL olduğunu, buna ek olarak toplu ... sözleşmesi ile belirlenen birtakım sosyal haklar ile çalıştığını, davacının çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerini kullanmadığını ileri sürerek sosyal yardım, ikramiye, elektrik yardımı alacakları ile ... güçlüğü tazminatı ve vardiya tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının alacak taleplerinin belirlenebilir olduğunu ve davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılamayacağını, hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini, BEDA AŞ’nin kurulmasından önce ...’ın tarafı olduğu toplu ... sözleşmelerinden müvekkili BEDA AŞ'nin sorumlu tutulamayacağını, davalı Şirketin 2013 yılının Mayıs ayında kurulduğunu, davacının dava dışı ... yönünden alınmış olan kararların davalı Şirket için de sonuç doğurması gerektiğine dair taleplerinin kabul edilemeyeceğini, davacının hiçbir dönem ... işçisi olarak çalışmadığını dolayısıyla davalının bu alacaklardan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, devir öncesi ve sonrasında davalı Şirkette başvurusu olan ve dayanışma aidatı ödeyen işçisinin olmadığını, bu nedenle davacının talep ettiği sendikal haklara hak kazanamadığını, muvazaa kabul edilse dahi davacının sendikal haklardan yararlanabilmesi için sendikaya üye olması ve bu üyeliğin işverene bildirilmesi gerektiğini, talep edilen sendikal alacaklardan davacının yararlanamayacağını, davacının faiz taleplerine itirazlarının olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... 1. ... Mahkemesinin 2011/681 Esas 2013/16 Karar sayılı kararı ile; dava dışı ... ile ...'... hizmet alım ihalesi ile ... üstlenen şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna dair tespitte bulunan 10.05.2011 tarihli ... Teftiş Kurulu İnceleme raporuna karşı açılan itiraz ve muvazaalı bir işlem olmadığının tespitine dair davada davanın reddine karar verildiği, buna göre asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı ve davacının başlangıçtan itibaren dava dışı ... AŞ'nin işçisi sayılması gerektiği, ... Sendikasının yazı cevabında davacının sendika üyeliğinin 07.02.2012 tarihinde işverene bildirildiğinin belirtildiği, muvazaa nedeniyle davacının baştan itibaren dava dışı ... AŞ işçisi sayılmasının sonucu olarak davacıya uygulanan haklar ile ... işçisi olarak çalışanlara uygulanan haklar arasındaki farkı ya da hiç ödenmeyen alacakları talep hakkı bulunduğu, davacının 01.12.2009 tarihinden itibaren davalı BEDA AŞ'de çalıştığı, BEDA AŞ'nin 28.05.2013 tarihinde ...'ın %100 hissesini devraldığı, davacının da ...'ın alt işvereni şirketlerden çıkışı yapılarak davalı BEDA AŞ'de sigortalı gösterildiği, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmeleri Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 38 inci maddesinin birinci fıkrasının "İşletme toplu ... sözleşmesi kapsamında olan ya da toplu ... sözleşmesi bulunan bir işyeri veya işyerinin bir bölümünün devrinde, devralan işverenin aynı işkoluna giren işyeri veya işyerlerinde yürürlükte bir toplu ... sözleşmesi var ise; devralınan işyeri veya işyerlerinde uygulanan toplu ... sözleşmesinden doğan hak ve borçlar, ... sözleşmesi hükmü olarak devam eder. Devralan işverenin işyeri ya da işyerlerinde uygulanan bir toplu ... sözleşmesi yok ise; devralınan işyerinde yürürlükteki toplu ... sözleşmesinden doğan hak ve borçlar, yeni bir toplu ... sözleşmesi yapılıncaya kadar toplu ... sözleşmesi hükmü olarak devam eder" şeklinde ve yine 6356 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin ikinci fıkrasının "Sona eren toplu ... sözleşmesinin ... sözleşmesine ilişkin hükümleri yenisi yürürlüğe girinceye kadar ... sözleşmesi hükmü olarak devam eder." şeklinde düzenlendiği, dolayısıyla her ne kadar dava dışı ... AŞ ile imzalanan 15. Dönem Toplu ... Sözleşmesinin yürürlük tarihi 01.03.2013-28.02.2015 tarihleri arasında olsa da yeni toplu ... sözleşmesi davalı BEDA AŞ ile Sendika arasında 01.03.2016 tarihinde imzalandığından bu tarihe kadar davacının önceki toplu ... sözleşmesinden kaynaklı alacakları talep hakkının bulunduğu, dinlenen tanık beyanlarından davacının üç vardiya hâlinde çalıştığının anlaşıldığı, davacı sendika üyesi olduğundan yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 95 ve 96 ncı maddeleri gereğince vardiya tazminatı ile sosyal yardım alacağına hak kazandığı, 88 inci maddesi gereğince ikramiye alacağı ve 98 inci maddesi gereği çıplak yevmiyesinin %20'si tutarında ..

.03.2016 tarihinde imzalandığından bu tarihe kadar davacının önceki toplu ... sözleşmesinden kaynaklı alacakları talep hakkının bulunduğu, dinlenen tanık beyanlarından davacının üç vardiya hâlinde çalıştığının anlaşıldığı, davacı sendika üyesi olduğundan yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 95 ve 96 ncı maddeleri gereğince vardiya tazminatı ile sosyal yardım alacağına hak kazandığı, 88 inci maddesi gereğince ikramiye alacağı ve 98 inci maddesi gereği çıplak yevmiyesinin %20'si tutarında ... güçlüğü tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; taraflar lehine takdir edilen vekâlet ücretinin hatalı olduğunu, vekâlet ücretinin 4.322,35 TL olarak hesaplanması gerekirken 3.457,88 TL olarak hesaplandığını ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalıya husumet yöneltilmesinin hatalı olduğunu, zamanaşımı def'inin gözetilmediğini, davacının çalıştığı şirketler ile müvekkili BEDA AŞ arasında bir hukuki bağ bulunmadığını, dava dışı ... hakkında verilmiş muvazaa kararını kabul etmemekle beraber İlk Derece Mahkemesinin ...'a yönelik tespit ettiği hususların müvekkili Şirket nezdinde sonuç doğuracak nitelikte karara ulaştırmasının hukuka aykırı olduğunu, muvazaa kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de öncelikle muvazaanın her kişi, olay ve dönem açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkili BEDA AŞ'nin taraf olduğu toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanan davacının, dava dışı ...'ın taraf olduğu toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığını, davacının işvereni BEDA AŞ’de işe başladığı tarihten sonrası için bilirkişi tarafından göz önünde bulundurulması gereken toplu ... sözleşmesinin BEDA AŞ ile ... Sendikası arasında imzalanan 01.07.2013-29.02.2016 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesi olduğunu, davacının 01.09.2013 tarihinden itibaren alacak kalemlerinin 01.09.2013'ten itibaren çalışmaya başladığı şirket olan BEDA AŞ'nin taraf olduğu toplu ... sözleşmesi hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.03.2015 tarihi ile dava tarihi arasındaki dönemde dava dışı Şirket ... ile ... Sendikası arasında imzalanan 01.03.2013-28.02.2015 tarihli toplu ... sözleşmesinin art etkisi olduğu gerekçesiyle hesaplama yapıldığını, bu durumun hukuka aykırı olduğunu, yetkili sendika ile müvekkili Şirket arasında imzalanan 1. Dönem Toplu ... Sözleşmesi yok sayılarak hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte toplu ... sözleşmesinin yürürlük tarihinden sonraki dönem için alacağa hükmedilecek ise yasal faiz işletilmesi gerektiğini, ıslah dilekçesine ve bilirkişi raporuna karşı itirazları dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, husumetli tanık beyanlarına göre üçlü vardiya düzeninde çalışıldığının kabulü ile yapılan hesaplamaların kabulünün hatalı olduğunu, davacının son brüt ücreti dosya kapsamına sunulan bordrolarda belirtilen ücret olup aleyhe belirlenen ücrete ilişkin hesaplamaları kabul etmediklerini, davanın tümden reddi gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç