muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13139, Karar No: 2023/24276, Tarih: 20.11.2023

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 160 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'', 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.", 172 nci maddesinin birinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinde;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, 5271 sayıl Kanun'un “soruşturma” başlıklı ikinc kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Anılan maddeye göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

5271 sayılı Kanun'un 172 nci maddesinin üçüncü fıkrasında; “Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” denilmek suretiyle, etkin soruşturma yapılması zorunluluğu vurgulanmıştır.

İncelenen dosyada; şüpheli hakkında hakaret suçu bakımından, şikâyetçi ile şikâyetçiyi doğrulayan tanıklar arasında akrabalık ilişkisi bulunması nedeniyle bilgi sahiplerinin tarafsız tanık olarak kabul edilemeyeceğinden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında tanıklar T. S. ve E. Ö.'nün 17.05.2021 tarihli kolluk ifadelerinde, telefondaki şahsın, şikâyetçiye hitaben söylediği sözleri duyduklarını belirtmeleri karşısında, mevcut delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte olduğu ve şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphe bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirmenin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Konya 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 02.11.2021 tarihli ve 2021/4741 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Konya 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 02.11.2021 tarihli ve 2021/4741 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendine göre, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3851, Karar No: 2012/6971, Tarih: 24.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/3851 E.  ,  2012/6971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 23/08/2005 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/03/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile ödenen tazminatın rücuen ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalıların bölüşük kusurları ile meydana gelen patlama olayında zarar gören dava dışı......’e ödemek zorunda kaldığı tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., dava dışı......’ün el bombasının patlaması sonucu yaralanmasına yol açan eylemde bir kusuru bulunmadığını, ceza yargılamasında ölüm ve yaralanmaya neden olmaktan değil, ruhsatsız patlayıcı madde bulundurmak suçundan mahkum edildiğini, eylemi ile zarar arasında illiyet bağı bulunmadığından davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, benimsenen bilirkişi görüşü uyarınca davalıların dava dışı......’un yaralanması eyleminde belirlenen kusurları oranına isabet eden tazminat tutarlarının ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalı ...’in ......’da astsubay olarak görev yaptığı süre içinde bir köy korucusundan aldığı el bombasını uzun süre dolabında sakladıktan sonra diğer davalı astsubay ...’e verdiği, ...’ün el bombasını oyuncak olduğunu söyleyerek davalı ...’in eşi astsubay ......’e verdiği, ......’in oyuncak sandığı bombanın pimini çekmesi sonucu hayatını kaybettiği ve birden fazla kişinin yaralanmasına neden olduğu anlaşılmaktadır.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalı ...’in ......’da astsubay olarak görev yaptığı süre içinde bir köy korucusundan aldığı el bombasını uzun süre dolabında sakladıktan sonra diğer davalı astsubay ...’e verdiği, ...’ün el bombasını oyuncak olduğunu söyleyerek davalı ...’in eşi astsubay ......’e verdiği, ......’in oyuncak sandığı bombanın pimini çekmesi sonucu hayatını kaybettiği ve birden fazla kişinin yaralanmasına neden olduğu anlaşılmaktadır.

Kara Kuvvetleri Komutanlığı 7. Kolordu Komutanlığı’nın 2006/355-2006/464 Esas sayılı dosyasında yargılanan sanıklar ..., ... haklarında ruhsatsız el bombası bulundurmak, büyük zararlar veren emre itaatsizlikte ısrar suçlarından yapılan yargılama sonunda sanık ... hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan mahkumiyet, ruhsatsız el bombası bulundurmak suçundan beraat, sanık ... hakkında tedbirsizlik ve dikkatsizlik ile bir kişinin ölümüne birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmak suçundan mahkumiyete ilişkin verilen kararın ...... 2. Dairesinin 07.07.2004 gün ve 2004/130-923 Esas Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine sanık ... hakkında ruhsatsız el bombası bulundurmak suçundan mahkumiyet, büyük zarar veren emre itaatsizlik suçundan beraat, ... yönünden ise eylemini ruhsatsız el bombası bulundurmak olup ölüm ve yaralanmanın ......’in eylemi sonucu gerçekleştiği, sanık ...’ün eylemi ile ölüm ve yaralanma arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesi ile ruhsatsız el bombası bulundurmak suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve kararın ...... 2. Dairesinin 28.03.2007 gün ve 2007/496-2007/505 Esas Karar sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

Yukarıda incelenen ceza davası dosyasında, davalı ...’in eylemi ruhsatsız el bombası bulundurmak olarak saptanmış olup, ruhsatsız el bombası bulundurmak eylemi ile ölüm ve yaralanma olayı arasında illiyet bağı kurulamadığından büyük zararlar veren emre itaatsizlik suçundan beraat etmiştir.

Şu durumda ceza mahkemesinde belirlenen maddi vaka, kararın kesinleşmesi ile hukuk hakimi yönünden de bağlayıcı hale geldiğinden, davacının dava dışı......’ün yaralanması nedeni ile ödemek zorunda kaldığı tazminatı yaralanma ile eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı belirlenmiş bulunan davalı ...’den isteyemeyeceğinin kabulü ile istemin reddi yerine kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8551, Karar No: 2024/4839, Tarih: 01.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/8551 E.  ,  2024/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/714 E., 2019/1035 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 25.000 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin davanın kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 100 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; haksız gözaltı işlemi nedeniyle müvekkilinin açığa alındığını ve bu süreçte ödenmeyen döner sermaye ve mesai dışı döner sermayesinin, avukata ödenen vekalet ücretinin maddi tazminat olarak hükmedilmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/157 Esas - 2018/241 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 18/10/2016 -19/10/2016 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 21/06/2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı vekiline16/08/2018 tarihinde tebliğ edildiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, manevi tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5222, Karar No: 2014/21267, Tarih: 28.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5222 E.  ,  2014/21267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : Davacı ... için; 4.187,05 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine Davacı ... için; 1.883,75 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacıların tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Ereğli Ağır Ceza Mahkemesinin, 2007/129 Esas - 2008/177 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanık (davacı) ...’ın taksirle öldürme suçundan, 15.08.2007 – 24.01.2008 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, davacı ...’a ait araca 11.08.2007- 03.07.2008 tarihleri arasında el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacı ...’ın beraatine, aracın ise ...’a iadesine hükmedildiği, hükmün temyiz incelemesi sonucu onanmak suretiyle 18.12.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 18.03.2013 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Davacılar yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Davacı ... hakkında kurulan hükme yönelik davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçlarını, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlar. Manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile gerek iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılar. Tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının çok istisnai şartlarda oluşabileceği gözetilerek davacı lehine el koyma nedeniyle manevi tazminata hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Davacı ... hakkında kurulan hükme yönelik davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının 15.08.2007 – 24.01.2008 tarihleri arasında 162 gün süreyle tutuklu kaldığı, tutuklanmadan önce müzisyenlik yaptığını iddia eden davacının bu dönem içerisinde maddi zararını vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi resmi bir belgeyle ispatlayamadığı nazara alınıp, davacının vasıfsız bir işçi gibi değerlendirilerek tutuklu kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden kesinti yapmadan hesaplanacak 2.285,38 TL’nin maddi zarar olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, hesap hatası sonucu maddi tazminatın fazla belirlendiği bilirkişi raporu hükme esas alınarak maddi tazminatın fazla tayini ile davacı ...'ın cezaevinde yaptığı harcamaların gerçek maddi zarar kapsamında değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi ve talep uyarınca davacı ... için kabul edilen tazminat miktarlarına davacının tutuklanma tarihi olan 15.08.2007'den itibaren faize hükmedilmesi yerine 12.08.2007 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. bendinde davacı ...’a ile ilgili hükmün maddi tazminat miktarının 2.285,38 TL’ye indirilmesi ve aynı kısımdaki faiz tarihine ilişkin “12/08/2007” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “15/08/2007” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/695, Karar No: 2014/220, Tarih: 29.04.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/695 E.  ,  2014/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İSTANBUL 2. Çocuk Ağır Ceza

Günü : 20.03.2012

Sayısı : 343-45

Nitelikli yağma suçundan sanık S.. E..'ın beraatına ilişkin, Beyoğlu Çocuk Ağır Ceza mahkemesince verilen 13.10.2008 gün ve 107-157 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 14.09.2011 gün ve 1350-39758 sayı ile;

"Mağdur M.. A..’ın soruşturma aşamasında, yaşı büyük sanıklar yönünden Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2002/468-432 karar sayılı dosyada, ifadesinde sanıkların eşgalini verdiği, sanığın arkadaşları ile birlikte 20.03.2002 tarihinde başka bir taksiciyi yağmaya çalıştıkları esnada yakalandıkları, vermiş olduğu eşgal üzerine, sanığın ve arkadaşlarının mağdura çoklu ortamda teşhis yaptırıldığı ve mağdurun sanığı tereddütsüz olarak teşhis ettiği, yargılama esnasında da mahkeme heyetine de sanığı kendisini yağmalayan kişiye benzettiğini söylemesi karşısında; eylemi sübut bulan sanığın yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine, yazılı gerekçe ile beraatına karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Beyoğlu Çocuk Ağır Ceza mahkemesinin kapanması üzerine dosyanın devredildiği İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince 20.03.2012 gün ve 343-45 sayı ile;

"...Mağdurun açıklanan ilk aşamada alınmış emniyet müracaat beyanlarının, olaydan 23 gün sonra alınmış emniyet teşhis beyanlarının, Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ndeki ve mahkememizdeki beyanlarının, sanık savunmalarının, yakalamalı olay tutanağının, yetişkin sanıklar Veysi Sanır ve Nuri Kemik'in aynı atılı suç nedeniyle yargılandıkları ve beraatleriyle sonuçlanan Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesi dosyasındaki savunma ve kanıtların, dosaymız kapsamındaki diğer kanıtların ve belgelerin, yargılama aşamalarıyla birlikte incelenip değerlendirilmesi sonucunda;

S.. E..'ın üzerine atılı olan mağdur M.. A..'a yönelik yağma suçuna katıldığına ilişkin kamu davası iddiasının, her türlü şüpheden uzak, kesin ve tutarlı kanıtlarla sübuta ermediği, mağdurun, olaydan hemen sonra ilk aşamada alınmış emniyet müracaat ifadesi ile sanığın yaşına ve eşgal durumuna uygun düşmeyen ve mahkeme aşamalarında alınmış ifadeleriyle de doğrulamadığı aksine benzetmeye dayalı olduğunu söylediği, olaydan 23 gün sonra başka gasp olaylarına bağlı genel şüphe üzerine yakalandığı, sanığı teşhis ettiğine ilişkin emniyet teşhis tutanağı beyanına tek başına değer verilemeyeceği, mevcut bu kanıt dururumu karşısında sanığın suçluluğu yönünde vicdani kanaat oluşmasına olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Mahkememiz çoğunluğunda oluşan kanaatle, önceki kararda direnilmek suretiyle, sanığın beraatine hükmedilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur" şeklindeki gerekçeyle direnilerek, ilk hükümdeki gibi sanığın beraatına karar verilmiştir.