muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/445, Karar No: 2025/353, Tarih: 04.02.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.09.2020 tarih ve 2020/14 Esas, 2020/842 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olmadığı, davacıların zilyetliğe dayalı olarak eldeki davayı açtıkları, bu tür iddiaların özellikle zilyetliğini maddi olaylardan olduğu ve tanık ifadeleriyle ispatlanması gerektiği, ancak dinlenilen tanıkların beyanlarının sıhhatinin de teknik bilirkişiler vasıtasıyla denetlenmesi gerektiği, Mahkemece getirtilen hava fotoğrafının dava konusu taşınmazı kapsamadığının anlaşıldığı, yine dava konusu taşınmaza ait 2008 ve 2018 tarihli Google uydu görüntülerinde taşınmazın yarıdan fazlasının kapalılık teşkil edecek biçimde ağaçlık olduğu görüldüğü halde ağaçların niteliğine dahi açıklık getirmeyen ziraat bilirkişisinin hangi bilimsel verilere dayalı olduğu belli olmayacak biçimde taşınmazın 35-40 yıldır ziraat amaçlı olarak kullanıldığı inancında olduğunu açıkladığı, esasen tanıkların dava konusu taşınmazın hayvan otlatılmak suretiyle kullanıldığını beyan ettikleri, hal böyle olunca, taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun bir zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa taşınmazın tamamı mı yoksa bir kısmına mı ilişkin bir zilyetlik olduğu, kazanmayı sağlayıcı zilyetlik bulunduğu anlaşılsa dahi taşınmazın görünen ağaçlık vasfına göre kadastro tespitinden önce zilyetliğin terk edilip edilmediği, başka bir deyişle fasılsız sürdürülüp sürdürülmediği hususlarında yeterli araştırma yapılmadan karar verilmiş olmasının doğru olmadığı, öte yandan eklemeli zilyetlikten faydalanan davacıların murisinin 1998 yılında zilyetliği devraldığı ve 2004 yılında öldüğü, kadastro tespit tarihine kadar müstakilen 20 yıllık bir sürenin dolmadığının anlaşıldığı, davacıların, murisleri ... ... ve ... ...’nın zilyetliği devraldığı satıcı ... ... adlarına senetsizden kayıtlı taşınmazlar bulunup bulunmadığı araştırılarak kamu düzenine ilişkin 40 ve 100 dönümlük sınırların aşılıp aşılmadığının araştırılmamasının da doğru olmadığı, çekişmeli taşınmazın kullanım süresi ile niteliğini en iyi belirleme yönteminin hava fotoğrafları olduğu, Mahkemece çekişmeli taşınmaza ait kadastro tespit gününden geriye doğru 15-20-25 yıllık stereoskopik hava fotoğrafları ve varsa ortofotolar Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek bilirkişiye yorumlatılması, tanık ve mahalli bilirkişilerden davacıların ve murislerinin zilyetliğinin başlangıç tarihi, süresi ve sürdürülüş biçimi olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanarak teknik bilirkişi raporlarının verileri ile denetlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı beyanı, tapu kayıtları, yazı cevapları, keşif tutanağı, mahalli bilirkişi beyanları, hüküm kurmak için yeterli görülen bilirkişi raporları ile dosya içerisinde mevcut tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu 151 ada 39 parsel sayılı taşınmazın davacılara ait olan 151 ada 96 sayılı parsel ile bir bütün olarak kullanıldığı, davacılara murisi ... ...'dan intikal ettiği, ... ...'ya da babası ... ...'dan geldiği, söz konusu taşınmazların ... ...'nın ölümüne kadar hayvan otlatmak, ... ...'nın ölümüyle (28.08.2004) birlikte mirasçıları tarafından icara verilmek suretiyle kullanıldığının anlaşıldığı, taşınmazlar üzerinde ekonomik amaca uygun ve malik sıfatıyla zilyetliğinin bulunmadığı, davacıların ve murislerinin kullanımının kanunun aradığı anlamda fiili kullanım olmadığı, zira saya yapmak ve hayvan beslemek şeklindeki zilyetliğin ekonomik amaca uygun zilyetlik olarak değerlendirilemeyeceği, açıklanan bu nedenlerle dava konusu taşınmaz üzerinde zilyetlik yoluyla 20 yılı aşkın bir süredir nizasız, fasılasız, ekonomik amaca uygun ve malik sıfatıyla zilyetliğinin bulunmadığı, zilyetlikle mülk edinme şartlarının davacıların lehine gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya içeriği, toplanan deliller, kararda yazılı gerektirici nedenler, istinaf talep dilekçesi içeriği değerlendirilerek yapılan inceleme sonucu tarafsız yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile incelenen hava fotoğraflarına göre çekişmeli taşınmaz üzerinde davacılar lehine kazanmayı sağlayacak süre ve nitelikte ekonomik amaca uygun bir zilyetliğin sürdürülmediği anlaşıldığından davanın reddine dair mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir husus bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosya içerisinde bulunan 05.03.2019 tarihli kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen dava konusu taşınmazı ve çevresindeki taşınmazları gösteren krokide dava konusu 151 ada 96 parsel ile bu parsele bitişik olarak kullanılan ve müvekkili adına tescil gören 39 parselin çevresinde orman vasıflı taşınmaz bulunmadığını, çevresinde yer alan 97, 64, 41 ve 38 parsel sayılı taşınmazların tarım arazisi olarak gerçek kişiler adına tescil edildiğini, 39 parselin bir yönünün de yol olarak tespit edildiğinin görüldüğünü, gerek ilk keşifte gerekse son keşifte dinlenilen mahalli bilirkişilerin ve tanıkların tamamına yakınının dava konusu 151 ada 96 ve 39 sayılı parsellerdeki taşınmazların bir bütün olarak aralarında sınır olmadan 65-70 yılı öncesinden beri ... ..., onun satımından sonra ... ... ve ... ...'nın ölümünden sonra mirasçıları tarafından nizasız fasılasız olarak malik sıfatıyla kullandıklarını ifade ettiklerini, dinlenilen mahalli bilirkişiler ve tanıkların belirtilen komşu parsel malikleri ile aralarında bir sınır ihtilafı olduğu yönünde herhangi bir beyanda bulunmadıklarını, 09.02.1988 tarihli satış senedini aza olarak imzalayan ... İribaş'ın komşu 38 parselin mirasçılarından biri olduğunu, söz konusu satış senedi incelendiğinde senette taşınmazın niteliğinin tarla olduğunun açıkça belirtildiğini, senette yer alan tanık ... Deveci'nin her iki parselin (96 ve 39 parseller) tamamının birlikte kullanıldığını ve niteliğinin tarla olduğunu belirttiği, ayrıca taşınmazın üzerinde müvekkillerinin babasının yaptığı çeşme ve ağıl kalıntılarının durduğunu, bu hususun bilirkişi raporlarında sabit olduğunu, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Kadastro sonucu; Balıkesir ili, Balya ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 151 ada 39 parsel sayılı taşınmaz 17.369,67 metrekare yüz ölçümü ve "ham toprak" vasfı ile senetsizden Maliye Hazinesi adına tespit ve tescil edilmiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 345,55 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19211, Karar No: 2013/19647, Tarih: 14.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/19211 E.  ,  2013/19647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın eylemini, silahtan sayılan çekiçle işlemesi sebebiyle cezasının TCK'nin 86/3-e maddesi gereği arttırılması gerekirken kısa kararda eylemin "eşe karşı işlenen yaralama" olarak nitelendirilmesiyle TCK'nin 86/3-a maddesi ile arttırım yapılması,

2) Hükmolunan adli para cezasının taksit aralığının hükümde belirtilmemesi,

3) Mağdurun, el arabasının lastiğine sanığın işyerinde O'nun makinasını kullanarak hava basmaya kalkışması sebebiyle olayda sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulama yeri bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4644, Karar No: 2014/11155, Tarih: 15.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4644 E.  ,  2014/11155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Gerekçeli hükmün 2. bendinin birinci fıkrasında TCK.nın 109/1. maddesi yerine TCK.nın 109/2. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş ve sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçu ile ilgili olarak eylemine uyan TCK.nın 102/2 ve 102/3a. maddeleri uyarınca verilen ceza 10 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın aynı Kanunun 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar arttırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak anılan kanun maddeleri gereğince hakkaniyet kuralları gözetilerek uygun bir arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması sonucunda eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

S/P
Yargıtay — Esas No: 2014/20036, Karar No: 2015/16067, Tarih: 08.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/20036 E.  ,  2015/16067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2012/643-2014/424

Davacı, 21/03/2007-31/03/2011 tarihleri arasında davalı işyerindeki çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de, göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosya içeriğinden; davalı işverence davacı adına düzenlenen işe giriş bildirgesinin bulunmadığı, kurum kayıtlarında gözüken hizmetinin bulunmadığı, bordro tanığının dinlendiği ancak davacının çalışmasının davalı işyeri kapandıktan sonra da bir süre devam ettiğinin belirtilmesine rağmen, davacının bu dönemde ne şekilde çalıştığı yönünde araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; mahkemece daha detaylı bir araştırma ile işyerinin hangi tarihte kapandığı hususu işyerine ilişkin varsa kira kontratı, belediye, elektrik, su abonelikleri vs. gibi belgeler ile araştırılarak, bu tarihten sonra da davacının ne şekilde çalışmaya devam ettiği hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9724, Karar No: 2018/3228, Tarih: 24.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/9724 E.  ,  2018/3228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/07/2015 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; genel cerrahi uzmanı olan davalı doktorun ...Devlet Hastanesi’nde kurulan Kriz Koordinasyon Merkezinde sorumlu hekim olarak görevlendirildiğini, davalının bu görevi gönüllü olarak kabul ettiğini, davalıya anılan merkezde görev yaptığı Ekim-Kasım-Aralık 2014 aylarına ilişkin olarak poliklinik faaliyeti yürütmemesine ve tabip muayene ve girişimsel işlem puanı üretmemesine rağmen döner sermaye ödemesinin fazla yapıldığını, davalının bu ödemeyi iade etmediğini ileri sürerek, alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; müvekkilinin bu görevlendirmeyi gönüllü olarak kabul etmediğini, Kriz Koordinasyon Merkezinin yeni faaliyete geçtiğini ve 24 saat esasına göre çalışıldığını, döner sermaye ödemesinin dayanağı olan Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna Bağlı Sağlık Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik’ten 1 sene sonra anılan merkezin açıldığını, bu nedenle anılan Yönetmelikte müvekkilinin anılan Merkez’deki görevi nedeniyle mali ve sosyal haklarına ilişkin açık bir düzenlemenin bulunmadığını, döner sermaye ödemesinde müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını, davacı ... yanıltmamış olduğunu, müvekkilinin Kriz Koordinasyon Merkezi’ndeki görevinin masa başında görev yapan idari bir personel olarak değerlendirilmesinin doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, ilgili Yönetmelikte belirtilen katsayı farkından dolayı yapılan ek ödemelerin haksız ödeme niteliğinde olduğu, davacı Kurumun kendisini borçlu sanarak yanlışlıkla ödeme yaptığı ve bu ödemenin iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar vermiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, ilgili Yönetmelikte belirtilen katsayı farkından dolayı yapılan ek ödemelerin haksız ödeme niteliğinde olduğu, davacı Kurumun kendisini borçlu sanarak yanlışlıkla ödeme yaptığı ve bu ödemenin iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar vermiştir.

25/08/2017 tarihli ve 30165 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 193. maddesi ile 663 sayılı KHK'ye eklenen Geçici 15. maddesinin 3. bendine göre; "Bu Kanun Hükmünde Kararname ile kaldırılan Türkiye Halk Sağlığı Kurumu ve ... Başkanlıklarının üçüncü kişilerle yapmış olduğu veya taraf olduğu her türlü taahhüt, sözleşme, hak, alacak ve borçları ile dava ve icra takipleri, teşkilat bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine uygun hale getirildiğinde Bakanlığa devredilmiş sayılır" şeklinde düzenlenme mevcuttur. Somut olayda davacı ...’nun, olağanüstü hal kapsamında çıkarılan Kanun Hükmünde Kararname ile hak ve alacaklarının Sağlık Bakanlığı’na devredildiği anlaşıldığından, mahkemece bu konuda değerlendirme yapılarak karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8060, Karar No: 2017/9191, Tarih: 05.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/8060 E.  ,  2017/9191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 27/12/2007 tarihinden 09/07/2010 tarihine kadar davalıya banka yoluyla havaleler gönderdiğini, havale yoluyla gönderilen paralardan bir kısmının iade edildiğini, kalan kısmın faizi ile birlikte ödeneceğinin kabul edilmesine rağmen ödenmediğini, bu nedenle.... İcra Müdürlüğünün 2011/12034 esas sayılı dosyasıyla 29.650,00TL asıl alacak ve 5.200,00TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 34.850,00TL alacağın tahsili amacıyla icra takibine giriştiğini, icra takibine yapılan itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile davalının %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davalıya borcunun bulunmadığını beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davanın Kabulü ile davalının .... İcra Müdürlüğünün 2011/12034 esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına, takibin devamına karar verilen 29.650,00-TL asıl alacak üzerinden %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı banka havalesi ile gönderdiği paraların tahsili için yaptığı icra takibine itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmış, delil olarak da davalıya gönderdiği havalelere dayanmıştır. Davalı, davacıya borcu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Hemen belirtmek gerekir ki, havale bir ödeme vasıtası olup, var olan bir borcun ödendiğini gösterir. Bu karinenin aksini havaleyi gönderen şahsın ispat etmesi gerekir. Öte yandan banka dekontlarında paranın borç olarak gönderildiğine dair bir açıklamanın bulunmadığı da sabittir. Açıklanan bu yönler birlikte değerlendirildiğinde, davacının iddiasını ispat ettiğinin kabulü imkansızdır. Davacı, iddiasını yasal delillerle kanıtlamalıdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın miktar ve niteliği gözetildiğinde açık bir muvafakat olmadıkça tanık dinlenemez, dinlenen tanık ifadelerine değer verilemez. Mahkemece, ispat yükünün davacıda olduğu gözetilerek davacının bu konudaki tüm delilleri toplanarak bir değerlendirme yapılmalı ve sonucuna uygun bir karar tesis edilmelidir. Yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 3. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2296, Karar No: 2019/5800, Tarih: 26.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2296 E.  ,  2019/5800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.