muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1224, Karar No: 2023/43, Tarih: 16.01.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1224 E.  ,  2023/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sarıkamış Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında suç uydurma suçundan açılan davada, Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2015/439 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 271 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 50 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ilamın usul ve yasalara aykırı olduğuna, savunmalarının dikkate alınmadığına, atılı suçu işlemediğine, yalan beyanda bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1- Sanık; 17.06.2015 tarihinde Erzurum ... Bölge Komutanlığını telefonla arayarak ailesinin bölücü terör örgütü (BTÖ) mensuplarınca rehin alındığına dair ihbarda bulunmuştur.

2- 17.06.2015 tarihli olay yerinde bulunan kişilerin beyanlarını da yansıtan tutanak içeriğine göre, Kayalıboğaz köyüne gidilip yapılan araştırmada ihbar tarihinde böyle bir olayın yaşanmadığı anlaşılmıştır.

3- Sanığın savunmasında bahsettiği köy basma olayının ise, 27.05.2015 tarihinde gerçekleştiği ve ayrı bir soruşturma konusu olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç uydurma suçunun oluşabilmesi için; işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili makamlara işlenmiş gibi ihbar edilmesi ya da işlenmeyen bir suçun delil veya emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurulması gerekir.

Bu itibarla; yukarıda belirtilen olgular karşısında mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı,aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı,eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazı yönünden hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2015/439 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37859, Karar No: 2015/24690, Tarih: 17.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/37859 E.  ,  2015/24690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/82478

MAHKEMESİ : Sorgun Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2013/23 (E) ve 2013/423 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafıinin 16.04.2014 tarihli dilekçesi de gözetilerek dava konusu yere ilişkin tapu kaydı getirtilip, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı kesin olarak saptanarak, belediye sınırları içinde bulunduğunun tespiti halinde Belediye Başkanlığı davadan haberdar edilerek, sonucuna göre karar verilmesi, belediye sınırları içinde bulunmadığının tespiti halinde ise dava konusu yere ilişkin mahallinde teknik bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, yerin niteliği, öteden beri köylünün ortak kullanı- mına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı, yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3262, Karar No: 2018/9803, Tarih: 19.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/3262 E.  ,  2018/9803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 29/11/2017 tarihli ve 2015/9158 Esas, 2017/12701 Karar sayılı kararıyla, mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ... ile müteveffa ...'nın eşyasının çalınmasına dair olayda, ...'nın mirasçılarından ... ve ...'ya usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edilmesinin istendiği; mahallince sanık ...'a 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesi uyarınca 12/01/2018 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği işlemi, haber verilen ve imzadan imtina eden en yakın komşusunun ismini ve kaç no'lu dairede oturduğu gibi herhangi bir bilgiyi ihtiva etmemesi sebebiyle geçersiz olduğu; yine, mağdur ...'ya 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca mernis adresinde 21/02/2018 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği işlemi bakımından ise, mağdur ...'nın son bilinen adresi olan 05/01/2014 tarihli soruşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği “3. No'lu...Mahallesi ... Sokak No:5 ...” adresi yerine sokak isminin “...Sokak” olarak yanlış yazılması nedeniyle, belirtilen yerde “.... Sokak” bulunmadığından tebligatın yapılamaması üzerine mağdurun mernis adresinde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşıldığından; sanık ...'a ve mağdur ...'ya usulüne uygun olarak (öncelikle muhatabın cezaevinde olması halinde burada tebliği, aksi halde muhatabın ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması halinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23548, Karar No: 2019/15805, Tarih: 11.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23548 E.  ,  2019/15805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde ameliyathane oda personeli olarak çalıştığını, maaşının düşürüleceğinin ve temizlik işlerinde görevlendirileceğinin kendisine bildirildiğini ancak kabul etmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyan ederek kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının feshinin haksız olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işçinin ücretinde eksiltme olduğu, daha ağır şart taşıyan yer ve görev değişikliği yapıldığı ve bu değişimin yazılı olarak yapılmadığı, tüm bu nedenlerin iş şartlarında önemli değişikliği olduğu gerekçesiyle davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin kıdem tazminatı gerektirecek şekilde son bulup bulmadığı uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin kıdem tazminatı gerektirecek şekilde son bulup bulmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı ameliyathane oda personeli olarak çalıştığını, işveren tarafından temizlik işlerine verileceğinin ve ücretinin düşürüleceğinin söylendiğini, bu durumu kabul etmeyeceğini bildirerek iş sözleşmesini feshettiğini beyan etmiş, davalı kendilerinin sorumluluğunun bulunmadığını davacının alt işveren işçisi olduğunu ve davacının iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğini savunmuştur. Yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı kabul edilmiş ise de varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Davacının davalı Üniversite bünyesinde en son ... Grup Sosyal Hizm. İnş. Tem. Taah. Tic. Ltd.Şti. isimli alt işverende çalıştığı, davacının alt işveren ... Grup Sosyal Hizm. İnş. Tem. Taah. Tic. Ltd.Şti.'ne verdiği el yazılı istifa dilekçesinde, 16.09.2014 tarihi itibariyle istifa ettiğini bildirdiği ve iş sözleşmesinin 16.09.2014 tarihinde sona erdiği görülmektedir. Davacı her ne kadar ücretinin düşürüleceği ve ameliyathane oda personeli vasfının elinden alınarak temizlik işlerinde görevlendirileceğinin kendisine bildirildiğini, kabul etmediğini ve iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş ise de; davacı, üniversite bünyesindeki işinden yukarıda belirtildiği gibi 16.09.2014 tarihinde istifa etmek suretiyle ayrılmış olup, bu tarih itibariyle ücrette düşüş olduğuna dair davacıya ulaşan bir bilgi ve belge olmadığı gibi dosya kapsamına göre de ücretinde düşüş tespit edilememiştir. Kaldı ki davacı tanıklarından ... 2015 yılı Ocak ayında maaşlarının düştüğünü, 2014 yılı Aralık ayında asgari ücretin %30 fazlasını alırken 2015 yılında asgari ücret aldıklarını beyan etmiştir. Yine taraf tanıklarınca temizlik işleri ile ilgili görevlendirilmenin ücret düşüklüğü ile beraber gerçekleştiğine dair beyanda bulunulmuştur. Bu duruma göre, davacının işten istifa etmek suretiyle ayrıldığı tarih itibariyle ücretinde düşüş tespit edilemediği gibi dosya içeriğine göre işyerinde ücret düşüşünün ve temizlik görevi verilmesinin 2015 yılında gerçekleştiği böylelikle davacının istifa ederek işten ayrıldığı tarih itibariyle iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanmadığı anlaşılmakla davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 11.09.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18333, Karar No: 2021/5292, Tarih: 22.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18333 E.  ,  2021/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin sürücüsü olduğu kamyon ile davalı şirketin Dilovası'ndaki fabrikasından Rize’deki bayisine davalının ürünlerini taşımak üzere Dilovası'ndaki fabrikaya gittiğini, çeşitli boya ve ısı yalıtım levhaları yüklendikten ve kantardaki tartı işleminden sonra aracı park ederek yükün branda ile kapatılmasını beklediğini, bu işlemin davalı personeli tarafından yapılması gerekirken davacıdan istendiğini, yüklerin üzerinin davalı tarafça branda ile örtülmemesi ve kendisi tarafından örtülmesinin istenilmesi üzerine kamyonun üzerine çıkarak görevi olmamasına rağmen branda ile yükü kapatmaya çalıştığını, brandayı çekmek isterken müvekkilinin kamyonun arka sağ köşesinden kafa üstü yere düştüğünü, düşme nedeninin davalı personeli tarafından yüklemenin gelişigüzel, kontrolsüz ve düzensiz yapılmış olması olduğunu, tüm kusurun davalıya ait olduğunu belirterek belirsiz alacak olarak 1.000,00 TL maddi 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte tahsilini istemiş; 01.10.2018 tarihli dilekçesiyle talebini 119.975,01 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 6.659,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16062, Karar No: 2014/1053, Tarih: 23.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16062 E.  ,  2014/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 18.05.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15149, Karar No: 2013/14533, Tarih: 09.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15149 E.  ,  2013/14533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : 1- GALATASARAY SPOR VE FUTBOL İŞL. TİC. A.Ş.

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.05.2012 tarih ve 2009/48-2012/132 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ... Yönetim Kurulu'nca alınan 20/03/2000 tarihli kararı gereği, Galatasaray Profesyonel Futbol Takımı'nın posterini, ayrı ayrı basma veya gazete olarak yayınlamak, tamamen veya futbolcuların resimleri ile takvim yapmak, kulüp adı veya logosu ile promosyon malzemesi olarak vermek için, öncelikle Galatasaray Kulübü'nden izin alınması gerektiğini, Yönetim Kurulu'nun aynı kararının 2. maddesinde, yayınlananın emtia olması halinde talebin, değerine göre olacağı, 3. maddesinde de her bir birimi için 50.000 USD talep edileceğinin belirlendiğini, bu hususunun davalıya 2000 yılında keşide edilen ihtarname ile bildirildiğini ve davalı hakkında ihlalleri ile ilgili açılan diğer davaların da devam ettiğini, ancak hal böyle iken, davalı tarafından basım ve yayımı gerçekleştirilen Pas Fotomaç Gazetesi'nin 22/04/2008 tarihli nüshasında, Galatasaray Futbol Takımının posterini, sözleşme yapılmaksızın ve önceden izin alınmaksızın yayınlandığını iddia ederek, 50.000 USD telif hakkı bedelinin, karar gününde aynen ödenmesi veya dava tarihindeki kur üzerinden hesaplanmak suretiyle bulunacak Türk Lirası karşılığının, dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, futbolcuların fotoğraflarının yayınlanmasının serbest olduğunu ve yayınlanan fotoğrafın poster niteliğinin bulunmadığını, dava konusu fotoğrafta davacılara ait hiçbir fikri ürünün kullanılmadığını, yabancı para cinsinden tazminat istenemeyeceğini ve tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve kısmen yararlanılan bilirkişi raporuna göre, 22/04/2008 tarihli Fotomaç gazetesinde yayınlanan ve davacı tarafın takımının yine en büyük takımlardan biri olan Fenerbahçe ile yapacağı derbi maçı ile ilgili haberin devamı niteliğindeki gazetenin 9. sayfasında tam boy verilen takım oyuncularını gösterir fotoğrafın takımın taraftarlarına yönelik ilgi çerçevesinde bulunduğu ve fotoğrafın

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve kısmen yararlanılan bilirkişi raporuna göre, 22/04/2008 tarihli Fotomaç gazetesinde yayınlanan ve davacı tarafın takımının yine en büyük takımlardan biri olan Fenerbahçe ile yapacağı derbi maçı ile ilgili haberin devamı niteliğindeki gazetenin 9. sayfasında tam boy verilen takım oyuncularını gösterir fotoğrafın takımın taraftarlarına yönelik ilgi çerçevesinde bulunduğu ve fotoğrafın

yayınlanmasında spor severler adına kamu yararı olduğu, gazete dışında poster niteliğinde özel bir baskı yapılmadığı hususları da nazara alındığında, fiilin haksız rekabet olarak değerlendirilmesinin de mümkün olmadığı, zira söz konusu fotoğraftan gazeteyi alan kişinin gazeteyi okuduktan sonra haberdar olduğu, ayrıca bir poster verilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1416, Karar No: 2023/6328, Tarih: 19.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1416 E.  ,  2023/6328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/47 E. 2014/328 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

29.09.2014 tarihli süre tutum dilekçesi sunan Cumhuriyet savcısının 05.09.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiğini belirttiği anlaşıldığından, yalnızca sanık ...'nın temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kınık Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.

2. Kınık Asliye Ceza Mahkemesinin 03.09.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

1. Gerekçede mağdur beyanlarına yer verilmediğine,

2. Kararda kanun yoluna başvuru süresinin belirtilmediğine,

3. Atılı suçu işlemediğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna,

4. Verilen cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmediğine ve erteleme hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın temyiz dışı sanık .... ile birlikte henüz on beş yaşını doldurmamış mağdurları hürriyetinden alıkoydukları iddiasına ilişkindir.

2. Mağdur ve sanıkların beyanları ile 05.10.2013 tarihinde buluştukları, birlikte bir gece araçta kaldıkları ve 06.10.2013 günü sabah saatlerinde sanıkların mağdurları mağdur ...'nın ailesi ile birlikte yaşadığı eve bıraktıkları belirlenmiştir.

3. Mağdur ...'nin babası olan ...'in kızının kayıp olduğuna dair Bergama Polis Merkezi Amirliğine 06.10.2013 tarihinde müracaat ettiği; mağdur ...'nın babası Yıldıray'ın ise anılan tarihte mağdurenin bir arkadaşında kalacağına dair kendisine bilgi verdiğini ifade ettiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Hükümde Eksik Hususlar Bulunduğuna Yönelik;

1. Hükümde mağdur beyanlarına değerlendirme kısmında yer verilerek sanığa yüklenen suçun unsurlarının açıklandığı ve gerekçesinde 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesi yönünden bir eksiklik olmadığı anlaşıldığından, sanığın bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.