muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11522, Karar No: 2019/15506, Tarih: 10.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11522 E.  ,  2019/15506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C. ... ve dahili davalı ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Elek. Tic. Sanayi Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin davalı işyerinde hizmet akdi ile 01.04.2002-16.10.2013 tarihine kadar çalıştığını, işverenin iş akdini 16.10.2013 tarihinde haksız olarak feshettiğini, müvekkilinin aşçı ve temizlik görevlisi olarak çalıştığını, müvekkilinin çalıştığı süre içerisinde hiçbir hata kusur işlemediğini, işverence herhangi bir ihbarda bulunulmadan iş akdinin feshedildiğini, çalışmış olduğu süreler için de müvekkiline hiçbir tazminat ödenmediğini ileri sürerek; kıdem tazminatı,ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili alacağı, yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı bakanlık vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle husumet itirazlarının bulunduğunu ve T.C. ... yönünden davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkının bulunmadığını zira davacının hizmet alımı usulü ile okulların açık olduğu dönemde mevsimlik olarak çalıştığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacının ... Yatılı Bölge Okulunda T.C. ... ile sürekli alt işveren ilişkisi içinde temizlik ihalesini alan şirketler üzerinden olduğu, bu durumda, kanunun ve Yargıtay’ın kararlarında belirttiği, işyeri devri davacının çalışma şeklinde mevcut olduğu, davacının çalıştığı yer aynı kalmakla birlikte sürekli ihaleleri alan şirketlerin değiştiği, tanık anlatımları esas alanarak 01 Ocak ve 15 Haziran arası dönemlerde davacının yaptığı kalorifer yakma işinde yaklaşık 2 ayda 27 saatlik fazla çalışma saati dikkate alınarak geri kalan aylarda ise haftada 9 saat baz alınarak fazla çalışmanın hesabı yapıldığı,tanık beyanları ile genel tatilde çalışıldığı anlaşıldığı gerekçesi ile kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti,genel tatil ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... ve dahili davalı ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Elek. Tic. Sanayi Limited Şirketi temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. Milli Eğitim Bakanlığının tüm dahili davalı ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Elek. Tic. Sanayi Limited Şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... ve dahili davalı ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Elek. Tic. Sanayi Limited Şirketi temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. Milli Eğitim Bakanlığının tüm dahili davalı ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Elek. Tic. Sanayi Limited Şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta;mahkemece ara karar ile alt taşeron firmaların dahili davalı olarak davaya dahil edilmelerine karar verilmiş ve davacı tüm alt işveren firmalara dahili dava dilekçesi tebliğ ettirmiştir. Asıl işverenler ile alt işverenler arasında zorunlu dava arkadaşlığı değil ihtiyari dava arkadaşlığı olduğundan ve dahili dava yoluyla davada taraf sıfatı kazanılamayacağından ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Elek. Tic. San. Ltd. Şti. hakkındaki davanın bu nedenle reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7249, Karar No: 2012/7623, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/7249 E.  ,  2012/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Tokat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2011 gün ve 2011/150 Esas, 2011/312 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin ruh veya beden sağlığı ile ilgili Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve araştırma Merkezinden alınan 23.09.2011 tarihli raporda; mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmekle beraber, sınırda mental kapasite nedeniyle olayın etkisi ve sonuçlarıyla ilgili uygun değerlendirmeler yapamadığı şeklindeki görüşü karşısında, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan ya da Adli Tıp Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun teşekkül ettirilmiş yüksek öğrenim kurumlarına bağlı hastanelerden rapor alındıktan sonra TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanmasının gerekli olup olmadığının değerlendirilmemesi, yine sanığın mağdurenin dayısı olması nedeniyle TCK.nın 102/3-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3644, Karar No: 2023/3500, Tarih: 26.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3644 E.  ,  2023/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/443 E., 2023/478 K.

DAVA TARİHİ : 20.09.2021

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/441 E., 2022/717 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun HMK'nın 352/1. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 21.02.2023 tarihli ek karar ile dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf isteminin reddine dair karar temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli ve 2021/441 Esas, 2022/717 Karar no.lu ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 345 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 22.01.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; istinaf dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 07.02.2023 tarihinde verilmiştir.

İstinaf dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar ile bu kararın istinaf edilmesi üzerine verilen Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararı yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 22.11.2022 tarihli ve 2021/441 Esas, 2022/717 Karar sayılı ek kararın ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10003, Karar No: 2013/14133, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10003 E.  ,  2013/14133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ..., ... ..... ve .....'ye gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarına dosya içinde rastlanılamamıştır. Gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıtlarının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday ve bostanın sulu şartlarda 2011 yılında dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4840, Karar No: 2022/6510, Tarih: 03.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/4840 E.  ,  2022/6510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ 2015/137 ESAS

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09.12.2020 gün ve 2020/4 - 2020/47 sayılı kararı onayan Daire'nin 20.04.2022 gün ve 2021/1001 - 2022/3212 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada müvekkilinin Polonya'da mukim bir firma olduğunu, 2006'dan beri tescilli markasının Polonya'da korunduğunu, Türkiye'de bu marka ile fason üretim yaptırdıklarını, müvekkili şirketin ortağı medika şirketinin, fason üretimi Türkiye'de 2006-2013 tarihleri arasında Ağaoğlu Sağlık Ürünleri Teks. San. Tic. Ltd.'ye yaptırdığını, Polonya büyük elçiliğinin 'Fastplast' markasının hak sahipliğine ilişkin yazı düzenlediğini, davalı şirketin kötüniyetli olarak 2009 yılında aynı markayı adına tescil ettirdiğini, müvekkilinin başka bir firmaya üretim yaptırdığında davalı tarafından toplatma kararı alınınca davalının adına markanın tescilli olduğunun anlaşıldığını, davalı şirketin bu markaya ilişkin tescilin kötüniyetle yapıldığını iddia ederek 2009/01012 numaralı "Seyitler Fastplast" markasının sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili, asıl davada davacının söz konusu markasının sahibi olmadığını, asıl tescil sahibinin Polonya'daki Teva (pliva) firması olduğunu, dolayısıyla davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, birleşen dava yönünden müvekkilinin 1991 yılından beri sağlık sektöründe faaliyet gösterdiğini, flaster, ilk yardım bantları ve romatizma yakısı türündeki ürünleri ürettiğini, bu ürünler için 2009 yılında marka tescili yaptığını, Polonya firmasına ihraç ettiğini, ihraç talebi gelmeyince yapılan araştırmada davalı Ağaoğlu şirketince müvekkil firmanın markalarının kullanılarak aynı ürünlerin Polonya'ya ihraç ettiğini, suç duyurusu neticesinde mallara el konulduğunu iddia ederek müvekkil markasına yapılan marka tecavüzünün men'i ve tespitine, kararın ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı Ağaoğlu Sağlık Ürünleri Şirketi vekili, dava konusu markanın gerçek hak sahibinin Polonya'daki şirket olduğunu, müvekkilinin Polonya'daki firmaya fason üretim yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı Ağaoğlu Sağlık Ürünleri Şirketi vekili, dava konusu markanın gerçek hak sahibinin Polonya'daki şirket olduğunu, müvekkilinin Polonya'daki firmaya fason üretim yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre asıl davanın kabulüne birleşen davanın reddine dair verilen karar asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Asıl davada davalı-bireşen davada davacı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 168,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 1.419,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl davada davalı-birleşen davada davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6528, Karar No: 2018/2207, Tarih: 14.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/6528 E.  ,  2018/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte faturaları düzenlediği iddia edilen ... ... Ürünleri.. Ltd. Şti yetkilisi ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/31 E. ve 2014/300 K. sayılı ilamı ile beraat kararı verildiği ve 5271 sayılı CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçların sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14146, Karar No: 2024/3201, Tarih: 26.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/14146 E.  ,  2024/3201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/4550 E., 2022/1418 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/681 E., 2021/359 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; müvekkilinin iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelişinde davalının kusurlu olduğundan bahisle 210.000,00 TL maddi, 28.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle iş kazası nedeniyle davacının %19,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın meydana gelişinde davacının %20, davalının %80 oranında kusurlu olduğundan bahisle davacının manevi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 28.942,50 TL maddi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, maddi tazminat hesaplamasına esas alınan ücretlerin gerçeği yansıtmadığını, bilirkişi raporlarında davacının aktif ve pasif yaşam süresi ile ilgili tespitlerin de mesnetsiz ve hukuka aykırı olduğunu, hükme esas alınan 22.03.2021 tarihli Bilirkişi Raporunda önceki rapora yapmış oldukları süresinde itirazlarının hiçbirisinin değerlendirilmediğini, davacının 49 yaşından sonraki tüm döneminin pasif devre kabul edilerek, salt asgari ücrete göre hesap yapılmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davalı işveren tarafından, emeklilik sebebiyle davacının iş akdine son verildikten sonra, davacı işçinin başka bir iş yerinde aktif olarak fiilen çalışmasını sürdürmekte olması nedeniyle aktif dönem hesabının olağan emeklilik yaşı olan 60 yaşına kadar devam ettiği kabul edilerek hesaplama yapılması gerektiğini, davacı işçinin 09.10.1964 doğumlu olup, kaza tarihindeki yaşının 42 olduğunu, PMF-1931 Yaşam Tablosuna göre bakiye ömrü 27 yıl, aktif ömrü 17 yıl, Pasif döneminin ise 10 yıl olduğunu, Yargıtay içtihatları gereğince, davacının maddi zarar hesaplamasının farazi değil, fiilen çalışması gözetilerek, bu bilgiler ışığında yapılması gerektiğini, davacı işçiye verilen %20 kusur oranının mesnetsiz olduğunu, kazanın işverenin tam kusurundan kaynaklanan nedenlerle gerçekleştiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasını istemiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, kusurun oran ve aidiyetinin hatalı tespit edildiğini, hesaplamada ve özellikle pasif dönem hesabında hata yapılarak davacının geliri ve maddi zararın hesabında hataya düşüldüğünü, davacının sürekli iş göremezlik oranının %60’ın altında kaldığını, bu nedenle pasif dönem için zarar hesabı yapılmaması gerektiğini, hüküm altına alınan manevi tazminatın fazla olduğunu, peşin harç ve bakiye harcın hatalı paylaştırıldığını istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan red kararında manevi tazminata ilişkin hüküm yönünden miktar itibariyle kesinliğin söz konusu olduğunun belirtilmesi gerekirken tüm hüküm yönünden temyiz yolu açık karar verilmesinin yerinde olmadığını, ücretin hatalı ve eksik tespit edildiğini, müvekkil işçi, her ne kadar davalı iş yerinden emekli olarak 01.11.2013 tarihinde ayrlmışsa da, o tarihten, bu güne başka bir iş yerinde, aynı ücretle makina operatörü olarak fiili çalışmasını sürdürdüğünü, davacının 49 yaşından sonraki tüm döneminin pasif devre kabul edilerek, salt asgari ücretten hesap yapılmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davaya konu iş kazasının meydana gelmesinde kusurun tamamının davalı işverene ait olduğunu, müvekkiline verilen %20 oranındaki kusuru kabul etmediklerini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, müvekkiline verilen %80 oranındaki kusurun fazla olduğunu, davacının sürekli iş göremezlik oranının %60’ın altında olmasına göre pasif dönem hesabı yapılmasının hatalı olduğunu, hüküm altına alınan manevi tazminatın fazla olduğunu, peşin harç ve bakiye harcın doğru paylaştırılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle asıl temyiz dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

a.Davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz istemi yönünden

Davalı vekilinin süresinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı gerekçeli temyiz dilekçesi verdiği, davacı tarafın gerekçeli temyiz dilekçelerinin kendilerine tebliğinden sonra yine süresinde katılma yoluyla temyiz dilekçesi ibraz ettiği, katılma yoluyla temyiz dilekçesinde ileri sürülen itirazların gerekçeli temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz itirazlar ile aynı mahiyette olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

b.Davalı vekilinin temyiz istemi ile davacı vekilinin davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarnın incelenmesinde