muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2993, Karar No: 2014/14260, Tarih: 09.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2993 E.  ,  2014/14260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Mülkiyeti katılan bankaya ait olan ... ili ... ilçesi ... köyü ... mevkiinde ve 4. sanayı bölgesinde ... ve ... nolu parseller üzerinde kurulu fabrikanın tüm mütemmim cüz ve teferruatı ile birlikte güvenliğinin sağlanması, düzenli bir şekilde takip ve kontrol hizmetlerinin görülmesi için 07/09/2007 tarihinde sanık ... ile, 21/01/2008 tarihinde de sanık ... ile hizmet sözlemesi yapıldığı, sanıkların fabrikada görevleri devam ederken, 06/06/2008 tarihinde tespiti yapılan makine techizatlarından bir adet hidrolik elyaf basma presi, bir adet pnömatik elyaf basma presi ile bobin makinasına ait 80 adet kafa ile birçok makinanın üzerinde bulunan alüminyum parçaların eksik olduğunun banka görevlilerince yapılan 22/06/2009 tarihli tespit raporu ile belirlendiği, söz konusu malzemelerin sanıkların hizmet sözleşmesi ile denetim, koruma ve tam gün sorumlulukları altında bulunduğu sırada fabrikadan

çıkarılarak götürüldüğü iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanıkların, söz konusu malzemelerin götürülmesine ilişkin bilgilerinin bulunmadığına ve kendilerine zimmetle mal teslimi yapılmadığına yönelik savunmalarının aksine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/09/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6350, Karar No: 2019/10362, Tarih: 25.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/6350 E.  ,  2019/10362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, beden veya ruh sağlığını bozacak şeklide nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Nitelikli yağma ile konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan hüküm kurulurken eylemin konutta gerçekleşmesinden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d. maddesinin tatbiki yerine dosya içeriğiyle de uyuşmayacak şekilde katılanın beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunduğu kabul edilerek aynı Kanunun 149/1-e. maddesinin uygulanması ve nitelikli yağma suçunun konutta işlenmesi nedeniyle olayda konut dokunulmazlığının ihlali suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek bu suçtan açılan davayla ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu suçtan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2854, Karar No: 2010/1938, Tarih: 25.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/2854 E.  ,  2010/1938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 22/01/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, sosyal güvenlik kurumu tarafından karşılanmayan protez bedeli ile birlikte % 10 ilaç katılım payının da davalılardan alınmasını istenmişlerdir. Yerel mahkemece, benimsene bilirkişi raporunda ise sadece davacıya takılan protezin bedeli belirlenmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden; dava konusu kazada yaralanan davacılardan ...‘in uyluk kemiğinin kırıldığı, bir süre hastanede yatarak tedavi gördüğü, ameliyat geçirdiği, % 43 oranında meslekten kazanma gücünü kaybetmiş sayılacak biçimde yaralandığı ve davacıların sosyal güvenlik kurumuna ilaç katılım payı olarak 209,7 YTL ödedikleri anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, davacılar tarafından ödenen ilaç katılım payından kusur indirimi yapılarak kalan tutarın davalılardan alınmasına karar verilmesi gerekirken, ilaç katılım payına ilişkin istem gözetilmeyerek, sadece protez bedelinin kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece, davacılar tarafından ödenen ilaç katılım payından kusur indirimi yapılarak kalan tutarın davalılardan alınmasına karar verilmesi gerekirken, ilaç katılım payına ilişkin istem gözetilmeyerek, sadece protez bedelinin kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b) Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davacının yaralanma derecesi, olay günü, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmesi için karar bozulmalıdır.

2009/2854-2010/1938

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında kabul edilen tazminatların toplam tutarının yazımı sırasında yapılan yanlışlığa yönelik temyiz itirazının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30694, Karar No: 2013/24852, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/30694 E.  ,  2013/24852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, ödenmeyen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve ücret alacaklarını istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesince, sair hususların reddi ile davacının birkaç gün dışında yıllık ücretli izin kullanmadığı yönündeki beyanı değerlendirilmeden karar verildiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak davacıya kaç gün yıllık izin kullandığı açıklattırılmış, mazeret izni kullandığını beyan etmiş, ancak dava dilekçesinden birkaç gün yıllık izin kullandığı anlaşılmış ve bu ifade üç gün olarak değerlendirildikten sonra karar verilmiş, diğer alacaklara ilişkin ise “İzin ücreti dışındaki talepler konusundaki mahkememizin 11/10/2011 tarihli kararı onanmış ve bu nedenle kesinleşmiş olmakla söz konusu talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ” şeklinde hüküm oluşturulmuştur.

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasında, davacı işçinin yıllık izin ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, bozma kararından sonra davacı vekiline kaç gün yıllık izin kullanıldığı sorulmuş, davacı vekili de davacının yıllık izin kullanmadığını sadece mazeret izni kullandığını belirtmiştir. Mahkemece, davacının dava dilekçesinden birkaç gün yıllık izin kullandığı anlaşılmış, takdiren üç gün yıllık izin kullandığı kabul edilmiştir. Ne var ki, davalı vekili, delil listesinde yasal delillere dayanılmak suretiyle yemin deliline de dayanmış olup,

mahkemece davalı tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmamıştır. Yıllık izin alacağı bakımından ispat yükü üzerinde olan davalı tarafa, yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonuca göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225. ve devamı maddeleri uyarınca işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-6100 sayılı Kanun'un 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

mahkemece davalı tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmamıştır. Yıllık izin alacağı bakımından ispat yükü üzerinde olan davalı tarafa, yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonuca göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225. ve devamı maddeleri uyarınca işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-6100 sayılı Kanun'un 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, ... görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

İçermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

Somut olayda, bozma sonrası mahkemece “İzin ücreti dışındaki talepler konusundaki mahkememizin 11.10.2011 tarihli kararı onanmış ve bu nedenle kesinleşmiş olmakla söz konusu talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ” şeklinde hüküm oluşturulmuştur.

Yargıtay'ca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Bozma ile birlikte önceki hüküm ortadan kalkarak hukukî geçerliliğini yitirir. Mahkemece bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesine uygun olmalıdır.

Mahkemece yukarıdaki kanuni düzenlemeler ve ilkeler dikkate alınmaksızın, bozma nedeni yapılmayan alacak kalemleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm oluşturulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3686, Karar No: 2011/5699, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/3686 E.  ,  2011/5699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.08.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yerel mahkemece uyulan Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 28.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4744, Karar No: 2023/5634, Tarih: 22.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4744 E.  ,  2023/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/602 E., 2022/187 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında mahkemesinde görülen mirasın reddinin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıdan alacaklı olduğunu, İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2010/13864 Esas sayılı dosyası ile davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, alacak miktarının 200.000,00 USD olduğunu, davalıya babası ...'ndan miras kaldığını, mirasın aktifinin pasifinden fazla olduğunu, miras kalan yerler arasında Kadıköy'de taşınmazlar olduğunu, davalının sırf borçlarını ödememek amacıyla kötüniyetle mirası reddettiğini, borçların ödenmesi için teminat da göstermediğini belirterek mirasın reddinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; mirasın kötüniyetle reddedilmediğini, davalının murisininin terekesinin aktif pasif durumunun belirsiz olduğunu, davalı gibi kız kardeşinin de murisin mirasını reddettiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI:

Mahkemenin 30.6.2015 tarihli ve 2011/115 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 30.06.2015 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi 07.07.2020 tarih ve 2016/13775 Esas, 2020/4455 Karar sayılı ilamında; kötüniyetle redden söz edilebilmesi için, reddeden mirasçının malvarlığının borcunu karşılamaya yetmediğinin ... olması gerektiği, onun için her şeyden önce davalı durumunda bulunan mirasçının malvarlığının borcunu karşılamaya yeterli olup olmadığı hususunun etraflı şekilde araştırılıp tespit edilmesinin zorunlu olduğu, icra takibinin ... süre devam etmesi, ... başına acze delalet etmeyeceği, davacı tarafından borçlu mirasçı hakkında “aciz vesikası” alınmamış olduğuna göre, mahkemece, davalının şahsi malvarlığının ret tarihindeki değeri tespit edilip, bu malvarlığının borcunun karşılamaya yeterli olup olmadığının usulünce araştırılıp saptanması; yeterli ise talebin reddi, yeterli olmadığının görülmesi halinde ise davalı da yeterli güvence göstermediği takdirde reddin iptaline karar verilmesinin gerektiği gerekçeleriyle hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davalının 06.01.2011 mirasın reddi tarihinde ödemeden acz halinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı ve davalı arasında pek çok dava ve icra takibi olduğunu, pek çok icra dosyasında davalının alacaklı konuda olduğunu, davacının alacaklı olduğu icra dosyasına ilişkin menfi tespit davası açıldığını davanın devam ettiğini, bozma ilamında mirasın reddi tarihinde borcu karşılayacak malvarlığının araştırılmasının istendiği, bu yönde yapılan araştırmanın eksik olduğunu, davalının yurt dışında çalıştığını, yaşadığını, borcu ödeyecek durumda olduğunu ancak davacı ile husumet haline gelen alacak borç ilişkisi bitmeden borçlu olduğu kesin olmayan bir borcu ödemek istemediğini, yurt dışında çalıştığı firmalara yazı yazılarak durumun kanıtlanabileceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacaklıları zarara uğratmak amacıyla kötü niyetle yapılan mirasın reddinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 617 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

2. Somut olayda, mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm kurulsa da, bozma ilamının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Şöyle ki, davalının malvarlığının tespiti amacıyla yapılan araştırmada Garanti Bankasında davalıya ait hesapların olduğu tespit edilmiş, ancak 2010- 2011 dönemlerine ilişkin mevduat bilgilerinin dosya içerisinde yer almadığı görülmüştür. Bu yönüyle mirasın ret tarihinde davalının malvarlığına yönelik araştırmanın tam yapıldığını söyleyebilme imkanı yoktur.

3. Öte yandan, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamında belirtildiği üzere; davalının malvarlığının usulünce araştırılıp borçlarını ödemede yeterli olmadığının görülmesi halinde davalı yeterli güvence göstermediği takdirde mirasın reddinin iptaline karar verilmesi gerektiğinden Mahkemece davalının güvence göstermesi hususunda bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hatalıdır.

3. Öte yandan, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamında belirtildiği üzere; davalının malvarlığının usulünce araştırılıp borçlarını ödemede yeterli olmadığının görülmesi halinde davalı yeterli güvence göstermediği takdirde mirasın reddinin iptaline karar verilmesi gerektiğinden Mahkemece davalının güvence göstermesi hususunda bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hatalıdır.

4. O halde Mahkemece, davalıya ait 2010- 2011 mevduat bilgilerini içerir hesap detaylarının Garanti Bankasından getirilip davalının borcu ödemede güvence göstermesi hususu üzerinde durularak karar verilmesi gerekirken belirtilen nedenler üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37919, Karar No: 2015/16333, Tarih: 15.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/37919 E.  ,  2015/16333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/01/2014

NUMARASI : 2010/352 (E) ve 2014/3 (K)

SANIK : S.. U..

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

TEMYİZ EDEN : Sanık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında 70 ve 100 numaralı mera parsellerine ot biçmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasıyla dava açıldığına göre, meranın otunu biçerek götürmesi halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı cihetle eylemin niteliği kesin olarak saptandıktan sonra suç vasfının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hüküm kurulması,

2- Sanığın katılan ...'ya ait taşınmaza tecavüz eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Katılanın, sanığın aynı konutta oturmayan kardeşi olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK.nun 167/2. madde ve fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326. maddeleri gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmay kaydıyla (BOZULMASINA), 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.