muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/33280, Karar No: 2017/92, Tarih: 30.01.2017

**6. Ceza Dairesi         2013/33280 E.  ,  2017/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan-sanık ...'ın sanık olarak bulunduğu hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçları ile kendisine yönelik yağma ve kişiyi hürrriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümleri, katılan-sanıklar... ve...'in sanık olarak bulundukları kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümleri temyiz ettikleri anlaşılmakla bu hükümlerle ilgili olarak yapılan incelemede;

I-Katılan ...'ın sanık ... hakkında yağma suçuna; Sanık ...'ın yakınanlar... ve ...'e karşı hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerine karşı temyiz taleplerinin incelemesinde;

Sanık...'in katılan ...'a karşı hakkında usulüne uygun bir kamu davası açılmadığı gibi bu yönde bir hükümde bulunmadığından; sanık ...'ın yakınanlar... ve ...'e karşı hakaret suçlarından verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan sanık savunmanının vaki temyiz itirazının; 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik tehdit ve kasten yaralama; sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; kasten yaralama ve tehdit suçlarının sanık ..., kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re'sen mahkemece değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde hiçbir isteme bağlı olmaksızın öncelikle uygulanacak, koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise diğer kişiselleştirme nedenleri değerlendirilebilecektir.

5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde olumsuz koşul olarak öngörülen daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamaktan anlaşılması gereken husus;

Mahkumiyetin kasıtlı bir suçtan doğmasıdır. Aynı bentte hükmolunan ceza yönünden herhangi bir ayrım gözetilmediğinden hapis veya adli para cezası olması bu açıdan herhangi bir öneme sahip olmayacaktır.

5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde olumsuz koşul olarak öngörülen daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamaktan anlaşılması gereken husus;

Mahkumiyetin kasıtlı bir suçtan doğmasıdır. Aynı bentte hükmolunan ceza yönünden herhangi bir ayrım gözetilmediğinden hapis veya adli para cezası olması bu açıdan herhangi bir öneme sahip olmayacaktır.

Kanun koyucu başka bir ölçüt getirmediğinden ertelenmiş ve vaki olmamış sayılan eski ve tekerrüre esas oluşturmayan mahkumiyetler yönünden ise CMK'nın 231. maddesinde öngörülen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kuralı uygunabilecek midir sorusuna cevabı yasa koyucunun mahkumiyet sonucu bertaraf etmeyi öngördüğü diğer kurumların değerlendirmesine bakılması zorunludur.

647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmiş mahkumiyetlerde sanık deneme süresinde kasıtlı bir suç işlememesi halinde önceki mahkumiyet 765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesi uyarınca esastan vaki olmamış sayılacaktır. Bu nitelikleri içeren eski bir mahkumiyet kararı artık bu aşamada hükmün açıklanmasına yasal bir engel olarak ele alınması mümkün olamayacağı bir muhakkaktır.

27.07.1948 doğumlu evli, üç çocuklu, bekçilik yaparak geçimini sağlayan, dosyaya yansıyan olumlu kişiliği ve bir daha suç işlemeyeceği kanaatine varılan, adli sicil kaydına yansıyan Kırkağaç Sulh Ceza Mahkemesinin 23.10.1998 gün 28–162 sayılı 6831 sayılı Yasanın 91/1-2-3-son maddesine göre 24 ay hapis ve 18.240.000 lira ağır para cezasına hükmolunup 647 sayılı Yasanın 6. maddesine göre tecil edilen 30.06.1999 tarihinde kesinleşen, deneme süresine göre 765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesine göre vaki olmamış sayılan eski hükümlülük kaydı dışında dosyaya yansıyan başkaca bir olumsuzluğu bulunmayan sanık hakkında "sanığın sabıkalı kişiliği gözönüne alınarak 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" denilerek yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihde yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b bendinde yazılı "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

3-5237 sayılı TCK'nın 109. maddesinin 765 sayılı TCK'da karşılığı sadece aynı Kanun'un 179. maddesi değildir. 5237 sayılı TCK'nın 109. maddesi, 765 sayılı TCK'da yer alan bağımsız birkaç suçu bünyesinde toplamıştır.

Bu suçla fertlerin istedikleri gibi hareket edebilme hürriyeti hukuka aykırı olarak uzun veya kısa süreli ortadan kaldırıldığı gibi çeşitli şekillerde sınırlandırılabilinir.

Bu suçla korunan hukuki yarar kişinin iradesine uygun hareket özgürlüğünün sağlanmasıdır.

Bir kimsenin hukuka aykırı olarak diğerinin hürriyetini sınırlandırması bizatihi hürriyetten yoksun kılma suçunun gerçekleşmesi için yeterlidir.

Bu suçla fertlerin istedikleri gibi hareket edebilme hürriyeti hukuka aykırı olarak uzun veya kısa süreli ortadan kaldırıldığı gibi çeşitli şekillerde sınırlandırılabilinir.

Bu suçla korunan hukuki yarar kişinin iradesine uygun hareket özgürlüğünün sağlanmasıdır.

Bir kimsenin hukuka aykırı olarak diğerinin hürriyetini sınırlandırması bizatihi hürriyetten yoksun kılma suçunun gerçekleşmesi için yeterlidir.

Kişinin hürriyetinden yoksun kılınmasının süresinin uzun veya kısa olmasının suça etkisi yoktur. Serbest hareketli bir suç olup, kişinin ortamı serbestçe terk etmesini yani hareket serbestisini engelleyici hukuka aykırı her fiil TCK'nın 109. maddesinin kapsamına girecektir. Yani fail tarafından yaratılan bir engelin mağdurun yer değiştirme imkanını kısa veya uzun bir süre için tamamen veya kısmen ortadan kaldırması ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma fiili oluşur. Hareketin kısıtlanması ile tamamlanır. Bitme zamanı mağdurun hareket serbestisini tamamen kazandığı andır.

Bu suçun ağırlaştırıcı halleri TCK.nın 109.maddesinin 2. fıkrasında yerini bulmuştur.

Yağma suçu karma unsurlu bir suç olup, bir başkasını kendisinin veya yakınının hayatına veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceği veya mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malın teslimine veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi cezalandırılır. Cebir ve tehditle işlenen hırsızlığa yağma denir.

Ancak yağma bağımsız bir suçtur. Yağmanın nitelikli halleri TCK'nın 149. maddesinde düzenlenmiştir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçları birbirinin unsuru da değildir. Anılan yasa normları ışığında,

Somut olayımıza gelince:

Ancak yağma bağımsız bir suçtur. Yağmanın nitelikli halleri TCK'nın 149. maddesinde düzenlenmiştir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçları birbirinin unsuru da değildir. Anılan yasa normları ışığında,

Somut olayımıza gelince:

Sanıklar ... ve ...’nin anneleri tanık ... ile katılan-sanık ... arasında önceden devirsiz olarak satılmış bulunan motosikletin devrinin alınmaması nedeniyle çekişme bulunduğu, bu sorunu konuşmak amacıyla sanıklar ... ve ...'nin, katılan-sanık ...'ın çalıştığı çiftliğe gittikleri, burada sanıklar ... ve ...'nin, ...'dan motoru üzerine almasını istedikleri, ...'ın ise üzerine almayacağını söylediği, sanık ...'nin bu sırada söz konusu motorun plakasını farklı bir motorda gördüğü ve bunun fotoğrafını çektiği, ...'ın "Sizi vuracağım, öldüreceğim" dediği, eline almış olduğu demir ... ile ...'nin omzuna vurmak suretiyle basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücutta kemik kırığına yol açacak şekilde yaraladığı, daha sonra da ...'ye de vurmaya çalıştığı, sanığın geri kaçtığı sırada ...'ın demir çubukla darbesinin sanık ...'nin eline isabet ettiği ve alınan doktor raporuna göre basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu, sanıkların birlikte ...'ın ellerini bağladıkları, söz konusu motosiklet ile sanık ...'nin, Katılan ...'a ait cep telefonunu da alarak olay yerinden ayrıldıkları; sanık ... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açıldığı olayda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçunun unsurlarının farklı olduğu ve birbirine dönüşemeyeceği, bu suçlardan ayrı ayrı değerlendirme yapılarak suçun hukuki vasfının tayini ile hüküm kurulması gerektiği dikkate alınmadan, hukuki nitelendirmelerde yanılgılı uygulamayla sanık ...'nin yağma suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna dönüştüğü gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda ise haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Uzun süreli hapis cezası ertelenen katılan-sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanacağı, ancak kendi alt soyu üzerinde bu hakların uygulanamayacağının gözetilmemesi,

6-Kabule göre de;

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ve katılan-sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/169, Karar No: 2017/14575, Tarih: 11.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/169 E.  ,  2017/14575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Yargılamaya konu imalat açısından, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun 15. maddesi uyarınca uygulama yapılıp yapılmayacağı tartışılmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23013, Karar No: 2013/6799, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/23013 E.  ,  2013/6799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in, fuhuş suçundan sanık ...'ın (Çoktu) yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2009 gün ve 2009/119 Esas, 2009/343 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklarla arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmayan mağdurenin zorunlu vekil huzurunda verdiği 08.03.2009 tarihli emniyet ifadesi, savunmalar ile iddiaları destekler nitelikteki tanıklar ... ve ...'in beyanları nazara alındığında, suç tarihinden önce geldiği ... il merkezinde tanık Merve ile bir süre kalan ve kayden 10.12.1993 doğumlu olup suç tarihinde 16 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin bu arada Yıldız Kafede çalışan sanık ...'la tanışıp arkadaş olmasının ardından sanık ...'in evinde kalmaya başladığı ve Nezahat'in mağdureyi erkeklerle birlikte olduğu takdirde çok para kazanacağını söyleyerek ikna etmesinden sonra mağdurenin değişik tarihlerde müşteri olarak eve gelip kendisiyle ilişkiye girmek için Nezahat'e muhtelif miktarlarda paralar veren diğer sanıklar Adem, Hamit ve Mürsel'le rızasıyla cinsel ilişkiye girdiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanıklardan Nezahat'in eylemine uyan TCK.nın 227/1. maddesi, sanıklar Adem, Hamit ve Mürsel'in ise TCK.nın 104/1. maddesi gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1830, Karar No: 2013/4474, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1830 E.  ,  2013/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.09.2012 gün ve 2009/235 Esas, 2012/250 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24454, Karar No: 2016/24810, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/24454 E.  ,  2016/24810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret, ilave tediye ile döner sermaye ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... Hastanesinde veri hazırlama ve kontrol işletmenliği ve hasta kayıt elemanı şartnamesine bağlı olarak çalıştığını, ihaleyi alan firmalar işçisi olarak gösterildiğini, davalı kurum ile taşeron firmalar arasında akdedilen hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğunu, davalı işverenlikte çalışan ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan işçi ücretinin tespit edilerek müvekkilin ücretinin bu tutara yükseltilmesi gerektiğini, Fark ücret ve ücret eki alacağı, İlave tediye alacağı, döner sermaye alacaklarını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa iddiası yerinde görülmemekle beraber davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı işçi ile davalı işveren arasında ilave tediye alacağı uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanun 1. maddesinde devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Bu kapsamda yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu’nun merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, mahkemece ücrete ilave tediye ücretine hükmedilmiş ise de davacı, davalıya ait işyerinde altişverenlerin işçisi olarak çalışmıştır. Mahkemece, doğru olarak davalılar arasında asıl-altişveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı kabul edilmiştir. Yukarıda da açıklandığı üzere İlave tediye ücreti 6772 sayılı Kanun kapsamındaki işyerlerinde çalışan işçilere verilen bir ücrettir. Hal böyle olunca, 6772 sayılı Kanun kapsamında bir işyerinde çalışmayan davacının, ilave tediye ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4016, Karar No: 2010/3399, Tarih: 06.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/4016 E.  ,  2010/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın beraetlerine, ..., ..., ... ve ...’ın eylemleri reşit olmayan mağdurenin rızasıyle cinsi münasebette bulunma niteliğinde görülerek bu suçtan mahkümiyetlerine, dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.06.2005 gün ve 2003/251 Esas, 2005/218 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C. Savcısı, katılan SHÇEK vekili ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi.

Sanık ... müdafiin 29.06.2005 tarihinde tefhim edilen hükmü yasal süreden sonra 07.07.2005 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin O Yer C.Savcısı ve katılan SHÇEK vekilinin temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan SHÇEK vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'ın aşamalarda, mağdurenin beyanlarını destekler nitelikte ... ile birlikte sırayla mağdurenin rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdiklerini ifade etmesi, Sanık ...'ın da 24.05.2003 günlü sorguda mağdure ile rızasıyla cinsel ilişkiye girdiğini ikrar etmesi, ayrıca mağdurede saptanan zeka geriliğini bildiklerine ilişkin delil de elde edilememesi gözetilerek sanıklar ... ve ...'in 765 sayılı TCK'nun 416/son maddesi ile mahkümiyetleri yerine beraetlerine karar verilmiş ise de reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu, kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/4 maddesinde belirlenen beş yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, en son zamanaşımını kesen işlem olan sorgularının yapıldığı 23.06.2003 ve 02.07.2003 tarihleri ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi de

../..

-2-

gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8 maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında kurulan mahkümiyet hükmünün temyiz incelemesinde;