muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6514, Karar No: 2019/1735, Tarih: 11.03.2019

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 01.03.2000 tarih 2000/1-126 Esas, 2000/143 Karar ilamında da belirtildiği üzere, 1.4.1974 tarih ½ sayılı Yargıtay İnançları Birleştime kararında” bir kimsinen mirasçısını miras hakkından yoksun etmek amacıyla tapu sicilinde kayıtlı taşınmaz malını gerçekte bağışlamak istediği halde, tapu sicil memuru önünde iradesini satış doğrultusunda açıkladığının gerçekleşmesi durumunda saklı pay sahibi olsun ya da olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçıların görünürdeki satış sözleşmesinin muvazaalı olduğunu ve gizlenen bağış sözleşmesinin de biçim koşulundan yoksun bulunduğunu ileri sürerek açabilecekleri bu dava hakkının geçerli sözleşmeleri için düzenlenen Medeni Kanunun 565 ve 669. maddelerinin sağladığı haklara etkili olamıyacağı öngörülmüştür.Gerek kararın gerekçesinden, gerekse bağlayıcı olan sonuç bölümünden böyle bir davanın temlikin yapıldığı tarihte mirasçılık sıfatını taşıyanların açabileceğini kabul etme olanağı yoktur.Aksine değinilen kararda belirli bir mirasçı veya mirasçılardan söz edilmeyip genel “mirasçı sözcüğü kullanılmak “miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar”denmek suretiyle temlik tarihinde mevcut ve sonradan ortaya çıkabilecek mirasçılar bakımından ayrım yapılmış değildir. Nitekim 22.05.1987 tarih 4/5 sayılı inançları birleştirme kararının sonuç bölümünde de “mirasbırakanın yaptığı temliki tasarruflardan zarar gören mirasçıların “dava açabilecekleri belirtilmiştir.O halde muvazaalı temlik tarihinde miras bırakanın başka bir mirasçısının bulunması, mirasçıdan mal kaçırma iradesinin oluşması için yeterlidir.Esasen muvazaalı temlikten bir veya bir kaç mirasçı değil, tüm mirasçıların zarar göreceği aşikardır.

Öte yandan Türk Medeni Kanunu’nun 580. maddesi uyarınca “mirasçı olabilmek için mirasbırakanın ölümü anında mirasa ehil olarak sağ olmak şarttır.”Başka bir koşul söz konusu olamaz.Yine aynı kanunun 599.maddesinde”mirasçılar , mirasbırakanın ölümü ile mirası bir bütün olarak, kanun gereğince kazanırlar.Kanunda öngörülen ayrık durumlar saklı kalmak üzere mirasçılar, mirasbırakanın ayni haklarını, alacaklarını, diğer malvarlığı haklarını, taşınır ve taşınmazlar üzerindeki zilyetliklerini doğrudan doğruya kazanırlar ve mirasbırakanın borçlarından kişisel olarak sorumlu olurlar” hükmü getirilmiştir.Türk Medeni Kanunu’nun değinilen açık hükümleri karşısında bir mirasçının daha önce değil, murisin ölüm tarihinde (mirasın açılma tarihinde)mirasçılığa ehil ve sağ olması esastır.İstikrar kazanmış Yargıtay İçtihatlarında murisin muvazaalı temliki yaptığı tarihteki çocukları ile bundan sonra ana rahmine düşen çocukları arasında dava hakkı yönünden hiç bir fark gözetilmemiştir.Türk Medeni Kanunu’nun 500.maddesinin “evlatlık ve altsoyu, evlât edinene kan hısımı gibi mirasçı olurlar “ hükmü gereğince füruu ve evlâtlık arasında bir ayırım yapmak da olanaksızdır.Bunun yanında mirasbırakanın başka bir mirasçısının muvazaa nedeniyle dava açıp tapu kaydının iptali ile terekeye döndürülmesini sağladığı takdirde temlik tarihinden sonra mirasçı olan kişinin o taşınmaza payı oranında malik olacağı kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca, muvazaalı temlik tarihinden sonra mirasçılık sıfatı kazanan mirasçıya muvazaa nedeniyle dava açmak hakkı tanınmaması izahı güç bir çelişki oluşturur, muvazaalı işlemlerin hüküm ve sonuçlarına ilişkin ilkelere, Türk Medeni Kanunu’nun açık hükümlerine, sözü edilen inançlar birleştirme kararlarına, Yargıtay’ın yerleşmiş içtihatlarına ters bir sonuç doğurur. Öyle ise miras bırakanın muvazaalı temlikinden sonra evlât edindiği, veya evlendiği kişinin yahut ana rahmine düşen çocuğunun muris muvazaasına dayanarak tapulu taşınmazlar hakkında açtığı iptal ve tescil davalarında 1.4.1974 tarih ½ sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulama yeri bulacağı, buna bağlı olarak somut olayda da davacının dava açabileceği kabul edilerek,yukarıda açıklanan ilke ve olgular gözetilmek suretiyle işin esasına girilmesi, taraf delillerinin eksiksiz toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6615, Karar No: 2014/13045, Tarih: 22.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/6615 E.  ,  2014/13045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanığın eylemlerinin zimmet suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

11/05/2012 havale tarihli dilekçesiyle temyizden vazgeçtiğini bildiren Hazine vekilinin tek başına kanun yoluna başvurmadan vazgeçme yetkisinin bulunup bulunmadığının Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği Muhakemat Müdürlüğünden sorulup saptandıktan sonra iadesinin temini için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15331, Karar No: 2014/454, Tarih: 16.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15331 E.  ,  2014/454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde imza bulunmadığı anlaşıldığından imza eksikliği giderilip dosya içerisine konulduktan sonra,

2-Dava konusu 4380 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 07.06.2012 tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım- uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su. elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3- Dava konusu ... Köyü 4380 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 07.06.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen .... Mahallesi 5387 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 18.11.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4- Dava konusu ile somut emsal olarak alınan taşınmazların bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9384, Karar No: 2017/6341, Tarih: 05.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/9384 E.  ,  2017/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanık ... ....'nin savunmasında söz konusu şirkette işçi olarak çalıştığını, sigorta başlangıcı ve maaş bordrosu için imzasını istediklerini, kendisinin de çeşitli evrakları bu nedenle imzaladığını, ancak şirkette ortak ya da müdür olarak çalışmadığını, kısa bir süre çalışıp şriketten ayrıldığını beyan etmesi, sanık ...'nun ise söz konusu şirkette hiç çalışmadığını, kendisinin bir iş için ....'ya kimlik fotokopisini verdiğini, şirket kurma işlerini daha sonra ....'nın yaptığını öğrendiğini savunması ve suçlamaları kabul etmemesi ile sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 2005 takvim yılına ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullandığı belirlenen şirket ya da şahıslar hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ve haklarında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açılmış ise bu dava dosyalarının getirtilip incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, yine ....'nın tanık olarak beyanına başvurulması ve gerektiğinde faturalardaki imza yazıların sanıklara ait olup olmadığı hususunda da bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a-) 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle; aynı takvim yılında değişik zamanlarda birden fazla sahte fatura düzenlenip düzenlenmediği araştırılıp düzenlendiğinin tespiti halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a-) 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle; aynı takvim yılında değişik zamanlarda birden fazla sahte fatura düzenlenip düzenlenmediği araştırılıp düzenlendiğinin tespiti halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık ....... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası nazara alınarak 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği ve her iki sanık hakkında ise 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4648, Karar No: 2012/4709, Tarih: 06.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4648 E.  ,  2012/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/40374

MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 15/06/2010, 2010/99 (E) ve 2010/293 (K)

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs, yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Sadık ve Tolga'nın suçlarının sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeblerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Sadık müdafiinin meşru savunmaya, cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, tahrikin derecesine vesaireye, sanık Tolga müdafiinin lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık Sadık'ın bıçakla Mustafa'yı diyaframda ve dalakta yaralanmaya neden olacak şekilde yaraladığı, splenektomi uygulamasının duyularından veya organlarından işlevinin yitirilmesine neden olduğu; sanık Tolga'nın bıçakla Murat'ı sağ 9 ve 10 kaburga hizasından böbrekte, karaciğerde ve dalakta yaralanmaya neden olacak şekilde yaraladığı, mağdurların hayati tehlike geçirdikleri, mağdur Murat'ın .../...

kapıyı sanıkların arkasından kapattığı, mağdur Mustafa'nın kaçarak kurtulduğu, tanık Tuğba'nın yardım çağırmak için dışarıya kaçtığı olayda; kullanılan aletlerin elverişliliği, darbelerin şiddeti ve yerleri, engel durum bulunması hususları dikkate alındığında, sanıkların ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu düşünülmeden yazılı şekilde kasten yaralama suçlarından hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Tolga ve Sadık müdafıilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 06/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4839, Karar No: 2025/317, Tarih: 03.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/4839 E.  ,  2025/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1853 E., 2023/1515 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/31 E., 2020/210 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; maliki olduğu dava konusu 6430 ada 14 parsel sayılı taşınmazdaki 3 numaralı bağımsız bölümünü kredi çekebilmek için davalıya devrettiğini, kredi borcunu kendisinin ödediğini, davalı ile aralarında sözleşme de olduğunu, borcun bitmesine rağmen taşınmazın davalıda kaldığını, vergiler ödendikten sonra taşınmazın adına tescil edileceğini ancak vergileri ödemekte zorluk çektiği için eldeki davayı açtığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, aşamada taşınmazın cebri icra ile satışı üzerine davacı vekili 05.02.2020 tarihli dilekçesi ile yeni malike karşı davaya devam edeceklerini bildirmiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., süresinde davaya cevap vermemiş; 22.05.2019 tarihli celsede davayı kabul ettiğini bildirmiş, aşamada 11.11.2021 tarihinde ölümü üzerine mirasçısı yargılamaya dahil olmuştur.

Fer’i müdahil; davalı ...’ın, Şirketlerine 160.000,00 TL borcu olduğunu, davalı aleyhine İzmir 20. İcra Müdürlüğünün 2019/226 Esas sayılı takip dosyasında ilamsız icra takibi başlatıldığını, borçlunun itirazı nedeniyle takibin durduğunu, İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/43 Esas ve 2019/259 Karar sayılı kararı ile açtıkları itirazın iptali davasının kabulüne karar verildiğini ve kararın 11.07.2019 tarihine kesinleştiğini, mal kaçırma amacıyla eldeki davanın kabul edildiğini ileri sürerek davalı yanında davaya katılmayı ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...; dava konusu taşınmazı ihale ile satın aldığını, ihalenin kesinleştiğini, taraflarla bir bağlantısı olmadığını, satış ilanında ve satış anında taşınmazın davalı olduğuna dair bir ibare bulunmadığını, davalıdır şerhinin ihaleden bir gün önce tesis edildiğini, iyi niyetli olduğunu ve haklarının korunması gerektiğini, davalıdır şerhinin kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ...; dava konusu taşınmazı ihale ile satın aldığını, ihalenin kesinleştiğini, taraflarla bir bağlantısı olmadığını, satış ilanında ve satış anında taşınmazın davalı olduğuna dair bir ibare bulunmadığını, davalıdır şerhinin ihaleden bir gün önce tesis edildiğini, iyi niyetli olduğunu ve haklarının korunması gerektiğini, davalıdır şerhinin kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının kabul beyanına göre işlem yapılacağını ancak taşınmazın eldeki dava devam ederken İzmir 20. İcra Müdürlüğünün 2019/226 Esas sayılı takip dosyasındaki borç nedeniyle ihale ile üçüncü kişiye satıldığı, davacının davasını yeni malike yönelttiği, taşınmaza davalıdır şerhinin 25.12.2019 tarihinde tesis edildiği, taşınmazı 26.12.2019 tarihinde ihale ile satıldığı, ihale hazırlık evrakında ve satış ilanında bu şerhin bulunmadığı, önceki malikin kabul beyanı dikkate alındığında ihale alıcısının kötüniyetinin hangi nedenle gerçekleşeceği hususunun da aydınlatılması gerektiği, üçüncü kişinin iyi niyetli olmadığına dair delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a. Kararın gerçeğe, hak ve adalet duygusuna aykırı olduğunu, müvekkilinin kredi çekmek için dava konusu taşınmazı güvendiği davalı ...’a temlik ettiğini, krediyi müvekkilinin kullandığını ve borçlarını da onun ödediğini, taşınmazın davalı ...’a temlik edilmesine rağmen müvekkilinin oturmaya devam ettiğini,

b. Davanın reddi gerekçesinin HMK’nın 125. maddesine dayalı olduğunu, dava konusu taşınmazın dava sırasında başkasına devredilmediğini, taşınmazın icra yoluyla cebren ve mülkiyeti ihtilaflı bir biçimde yargılama bitmeden satıldığını, taşınmazı ihaleden satın alan kişinin taşınmazın davalı olduğunu bile bile ihaleye girdiğini, davalıdır şerhinin 25.12.2019 tarihinde şerh edildiğini, ihalenin 26.12.2019 tarihinde yapıldığını,

c. Mahkemenin kendi kusur ve ihmalini gerekçede açıkladığını, davası açıldığı gün tapu siciline "davalıdır" şerhinin bildirilmesi gerektiğini, bunun yapılmadığını ve defalarca talep edilmesine rağmen, ihtiyati tedbir kararının verilmediğini, yerleşik içtihatlar uyarınca şerhin tapu siciline şerh verilmesinden sonra iktisap eden üçüncü kişilerin iyi niyet iddiasında bulunamayacağını, şerhin konulduğu gün Tapu Müdürlüğünce icra dosyasına bildirim yapıldığını,

c. Mahkemenin kendi kusur ve ihmalini gerekçede açıkladığını, davası açıldığı gün tapu siciline "davalıdır" şerhinin bildirilmesi gerektiğini, bunun yapılmadığını ve defalarca talep edilmesine rağmen, ihtiyati tedbir kararının verilmediğini, yerleşik içtihatlar uyarınca şerhin tapu siciline şerh verilmesinden sonra iktisap eden üçüncü kişilerin iyi niyet iddiasında bulunamayacağını, şerhin konulduğu gün Tapu Müdürlüğünce icra dosyasına bildirim yapıldığını,

d. 26.12.2019 tarihli ihalede borçlu davalının bu durumu beyan etmesine rağmen İcra Müdürlüğünün ihaleye devam ettiğini, 7 günlük ihale kesinleşme sürecinde de şerhin görülmesinin mümkün olduğunu,

e. Davalı ihale alıcısının iyiniyetli olmadığını, tanığının dinlenilmediğini, eksik araştırma yapıldığını, sözleşmenin dikkate alınmadığını,

f. HMK’nın 125. maddesinin yanlış yorumlanıldığını, son duruşmada davalı ...'ın davalı sıfatı kaldırılarak sıfatı kalmadığı belirtilerek yargılamaya devam edildiğini, ihale alacaklısı ...’ın davalı yanında davaya müdahil olarak katılmasına karar verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... mirasçısı Erdin vekili temyiz dilekçesinde özetle;

Müvekkilinin babası ...’ın onurlu bir avukat olduğunu, bu olaya üzüntüsü nedeniyle kalp krizi geçirdiğini ve öldüğünü, davacının da eski bir futbolcu olduğunu belirterek davacı vekilinin dilekçesindeki nedenleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, inançlı işlem hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden; 6430 ada 14 parsel sayılı taşınmazdaki 3 numaralı bağımsız bölümün davalı ...’a devrine ilişkin resmi senedin dosya arasında yer almadığı, anılan bağımsız bölümün davalı ... adına kayıtlı iken 26.12.2019 tarihinde yapılan ihale nedeniyle 10.01.2020 tarihinde davalı ... adına tescil edildiği görülmüştür.

Bilindiği üzere; inanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan, onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı muamelenin sona erme sebeplerini ve devredilen hakkın inanılan tarafından inanana geri verme (iade) şartlarını içeren borçlandırıcı bir muameledir. Bu sözleşme, taraflarının hak ve borçlarını kapsayan bağımsız bir akit olup alacak ve mülkiyetin naklinin hukuki sebebini teşkil eder.

Taraflar böyle bir sözleşme ve buna bağlı işlemle genellikle teminat teşkil etmek ve iade edilmek üzere mal varlığına dahil bir şey veya hakkı, aynı amacı güden olağan hukuki muamelelerden daha güçlü bir hukuki durum yaratarak inanılana inançlı olarak kazandırmak için başvururlar. Diğer bir anlatımla, bu işlemle borçlu, alacaklısına malını rehin edecek yani yalnızca sınırlı ayni bir hak tanıyacak yerde, malının mülkiyetini geçirerek rehin hakkından daha güçlü, daha ileri giden bir hak tanır.