muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/245, Karar No: 2022/807, Tarih: 15.12.2022

6455 sayılı Kanun’la 5015 sayılı Kanun’da yer alan kaçakçılık fiilleri 5607 sayılı Kanun’a aktarıldığından, 5015 sayılı Kanun’un 2/21. maddesinde yer alan;

“a) Kurumca belirlenen seviyede ulusal marker içermeyen akaryakıtı,

b) Yasal yollarla Türkiye'de serbest dolaşıma girdiği belgelendirilemeyen veya menşei belli olmayan petrolü ve petrol ürünlerini,

c) Kurumdan izin alınmadan; akaryakıt haricinde kalan solvent, madenî ve baz yağ, asfalt, solvent nafta ve benzeri petrol ürünlerinden elde edilen akaryakıtı ya da akaryakıta dönüştürmek maksadıyla kullanılan veya bulundurulan akaryakıt haricinde kalan solvent, madenî ve baz yağ, asfalt, solvent nafta ve benzeri petrol ürünlerini,

d) 10/7/2003 tarihli ve 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre kaçak olan petrolü ve petrol ürünlerini,

e) Sıvı veya gaz halindeki hidrokarbonlarla, hidrokarbon türevi olan yakıtları nakleden boru hatlarından (her türlü üretim, iletim ve dağıtım hatları dahil) veya bunların depolarından veya kuyulardan yasalara aykırı şekilde alınan petrolü ve petrol ürünlerini...ifade eder” şeklindeki "kaçak petrol" tanımı, 6455 sayılı Kanun’un 35. maddesiyle, "Kaçak akaryakıt: 21.3.2007 tarihli ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümleri uyarınca kaçak olarak kabul edilen akaryakıtı...ifade eder” biçiminde yeniden düzenlenmiştir.

5607 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 10. fıkrası;

“Kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşyanın akaryakıt ile tütün, tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkiler olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarısından iki katına kadar artırılır, ancak bu fıkranın uygulanması suretiyle verilecek ceza üç yıldan az olamaz.” şeklinde yeniden düzenlenmiş,

Aynı maddeye; “Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan suçların konusunu oluşturan eşyanın değerinin fahiş olması hâlinde, verilecek cezalar yarısından bir katına kadar artırılır.” şeklinde 22. fıkra eklenmiştir.

Somut olayın karşılığı olan 5607 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 5. fıkrası ise;

“Birinci ila dördüncü fıkralarda tanımlanan fiillerin işlenmesine iştirak etmeksizin, bunların konusunu oluşturan eşyayı, bu özelliğini bilerek ve ticarî amaçla satın alan, satışa arz eden, satan, taşıyan veya saklayan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.” hükmünü içermektedir.

6455 sayılı Kanun’un 54. maddesiyle düzenlenen ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 89. maddesiyle değiştirilen 3. maddenin 10. fıkrası ile yerli veya yabancı eşya bakımından ayrıma gidilmiştir. Yerli üretilen ya da yurda yasal yollardan ithal edilen ve alım satıma konu yapılan, ticari amaçla nakledilen veya bulundurulan akaryakıtın markersiz veya belirlenen seviyenin altında marker içermesi hâlinde 5607 sayılı Kanun’un 3/11- ilk cümlesine göre işlem yapılmalıdır (Seyfettin Çilesiz, Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu Açıklaması, Adalet Yayınevi, 5. Bası, Ankara, 2018, s. 342-343).

5607 sayılı Kanun’un 3/11- son cümlesinde ise ticarete konu edilen akaryakıtın yasal olmayan yollardan yurda ithal edilmesi durumunda fiilin işlenişine göre ilgili fıkra hükmüne göre belirlenecek temel ceza anılan Kanun’un 3/10. fıkrasına göre artırıma tabi tutulacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Önleme araması kararına istinaden uygulama noktasında durudurulan sanığın kullandığı kamyonun orijinal yakıt deposu dışında tescil belgesine kayıtlı olmayan iki adet ek deposu olduğunun kolluk görevlilerince tespit edilmesi üzerine nöbetçi Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden yapılan kontrolde; aracın ek deposunda 1100 litre marker seviyesi geçersiz kaçak akaryakıtın ele geçirildiği olayda;

Ulusal markerin ancak rafineri çıkışında, gümrük girişinde ya da diğer şekillerde üretilen akaryakıta, ticari faaliyete konu edilmeden eklenebileceği, sanıktan ele geçen marker seviyesi geçersiz motorin cinsi yakıtın yurt içinde basit yollarla üretilmesinin mümkün olmaması, markersiz akaryakıtın yurt dışı kaynaklı olma ihtimalinin bulunması ve sanığın ele geçen eşyanın menşeini gösteren fatura ya da belge ibraz edememesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin 5607 sayılı Kanun’un 3/11-son cümlesi kapsamında "Yurda kaçak yollardan giren eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın alma" suçu kapsamında kaldığının kabulü gerekir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanığın eyleminin 5607 Kanun’un 3/11-son cümlesi yollamasıyla 3/5 ve 3/10. maddelerinde düzenlenen "Yurda kaçak yollardan giren eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın alma" suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyeleri ..., ..., ... ve ...; "Yapılan yargılama ve incelenen dosya kapsamına göre, suç tarihinde güvenlik güçleri tarafından yapılan yol kontrolü sırasında durdurulan ve sanığın sevk ve idaresinde bulunan 01 LL 650 plakalı araçta ele geçirilen ulusal marker içermeyen 1100 litre akaryakıtın Türkiye’ye yasa dışı yollardan sokulduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delilin elde edilemediği, öte yandan sanığın suça konu kaçak akaryakıtı Yüksekova ilçesinden aldığına ilişkin savunmasının aksini kanıtlamanın soruşturma ve kovuşturmayı yürütmekle görevli adli makamların sorumluluğunda bulunduğu, bu bağlamda sanığa kendi savunmasının doğruluğunu ispat mükellefiyetini yüklemenin ceza hukukunun evrensel ilkeleri karşısında kabulünün mümkün bulunmadığı, eylemin bu yönüyle 5607 sayılı Kanun'un 3/11-1. maddesindeki suçu oluşturduğu düşüncesinde bulunduğumuzdan sayın çoğunluğun kaçak akaryakıtın ülkeye yurt dışından sokulduğuna ve bu nedenle sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/11-son. cümlesinin tatbiki gerektiği," düşünceleriyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi ise "Sanığın eyleminin 5607 sayılı Kanun'un 3/11-ilk cümle kapsamında kaldığı," görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli ve 800-384 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın eyleminin 5607 Kanun’un 3/11-son cümlesi yollamasıyla 3/5 ve 3/10. maddelerinde düzenlenen "Yurda kaçak yollardan giren eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın alma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.12.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34745, Karar No: 2018/11237, Tarih: 04.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/34745 E.  ,  2018/11237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde, üzerindeki ağaçlara yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;Hükme esas bilirkişi raporuna göre dava konusu 974 parsel sayılı taşınmazın zemin ve üzerindeki ağaç bedeli toplamı 15.289,45-TL olması gerekirken hesap hatası sonucu fazlaya hükmedilmesi,Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin birinci ve ikinci satırındaki (17.711,64) rakamlarının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (15.289,45) rakamının yazılmasına, aynı bendin altıncı satırındaki (18.053,36) rakamının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (20.475,55) rakamının yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/421, Karar No: 2012/1070, Tarih: 15.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/421 E.  ,  2012/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, asıl dava ve birleştirilen davada müvekkillerinin haberi olmadan ve ilgililere tebligat yapılamadan davalı kooperatifin genel kurulunun yapıldığını, genel kurulun hazirun ve tebellüğ listesindeki pek çok imzanın sahte olduğunu ileri sürerek 16.06.2006 tarihli genel kurulda alınan bütün kararların iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı kooperatif vekili; asıl davada davanın süresinde açılmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, birleşen dosya cevabında ise davacılardan ...'ın 2007/60 esasında kayıtlı dava dosyası ile aynı genel kurulun iptali istemi ile dava açtığını, bu nedenle anılan davacı yönünden derdestlik ilk itirazında bulunduklarını ileri sürerek, bu davacının davasının açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 2007/60 esas sayılı dosyanın 20.09.2007, 28.02.2008 ve 25.09.2008 tarihli oturumlarda üç defa takipsiz bırakıldığını, dosyanın en son takipsiz bırakıldığı 25.09.2008 tarihli oturumda (zuhulen) davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, bu kararı vermenin mahkeme heyetine ait olması, dosyanın karar numarası verilip karar yazılmaması karşısında hükümle birlikte ana davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, birleşen dava yönünden davalı vekilinin süresinde davacılardan ...'ın açtığı davaya derdestlik ilk itirazında bulunduğunu her iki davanın tarafları, konusu ve dava sebepleri aynı olduğundan ...'ın 2007/107 esasında açtığı davanın, derdestlik ilk itirazı nedeni ile açılmamış, birleşen dosyanın diğer davacıları.... ve ... vekillerinin 14.01.2010 tarihli oturumdan itibaren duruşmalara iştirak etmediği, davalarını takipsiz bıraktıkları bu davacılar yönünden dava dosyalarını anılan oturumda işlemden kaldırılmasına karar verildiği, üç aylık sürede de yenileme talebinde bulunmadıkları gerekçesiyle birleşen dosyanın davacılar.... ile ...'ın davalarının da (HUMK m.409/6-5; HMK m. 150/6 uyarınca) açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı ...'ın esas dava yönünden temyiz itirazlarının sadece ana para yönünden olduğu, derdestlik yönünden verilen karara karşı bir temyizi bulunmadığı dikkate alındığında dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ...' ın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı ...'ın esas dava yönünden temyiz itirazlarının sadece ana para yönünden olduğu, derdestlik yönünden verilen karara karşı bir temyizi bulunmadığı dikkate alındığında dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ...' ın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Birleşen davanın davacılarından ... ve....vekilinin 8.10.2009 tarihinde mazeret dilekçesi verdiği ve bu mazeretin mahkemece kabul edilerek ekli pul ile duruşma gününün tebliğine karar verildiği halde, davacılar vekiline tebligat yapılmadığı, duruşmaya gelmeyerek davayı takip etmediğinden bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasa'nın 90'ncı maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6'ncı, 1982 Anayasası'nın 36'ncı maddesinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 73'ncü maddesi "Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez." hükmünü içermektedir. 6100 sayılı HMK'nun 27'nci maddesinde ise adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş, bu hakkın, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararın somut, açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği belirtilmiştir. Bu durumda, mahkeme ilamı açıklanan hususlara aykırı olduğundan, bu davacılar yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı ...'ın temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davanın davacılarından ... ve...' ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçenler yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacılardan ...' dan alınmasına, diğer davacıların temyiz peşin harcı olmadığından iadesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11242, Karar No: 2023/379, Tarih: 17.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11242 E.  ,  2023/379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek Yeniden Esas Hakkında Verilen Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının reddine, kamu düzeni ilkesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare, davalılar ... vd. ile ... vd. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... Mahallesi 2208 (806 parselden ifraz) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili; objektif değer artış oranının yüksek olduğunu, kapitalizasyon faiz oranın yanlış uygulandığını, üretim masraflarının hatalı değerlendirildiğini, arta kalan kısımda değer düşüklüğü olamayacağını ileri sürmüştür.

2. Davalılar ... vd. vekili; taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

3. Davalı ... vd. vekili; taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının yanlış uygulandığını, objektif değer artış oranının düşük uygulandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalılar ... vd. vekili; taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

3. Davalı ... vd. vekili; taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının yanlış uygulandığını, objektif değer artış oranının düşük uygulandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

4. Davalı ... vd. vekili; taşınmazın arsa vasfında olduğunu, tarım arazisi olarak kabul edilse dahi hatalı İlçe Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alındığını, kapital faizinin yanlış uygulandığını, münavebe ürünlerine itiraz ettiklerini, objektif değer artış oranının düşük uygulandığını, taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda uygulanan kapitalizasyon faizi ile objektif değer artış oranlarının taşınmazın nitelik ve konumuna uygun düştüğü, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden doğru olduğunu; ancak 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesi gerektiğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare, davalılar ... vd. ile davalılar ... vd. vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... vd. vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

3. Davalı ... vd. vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10, 11 ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

3. Davalı ... vd. vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10, 11 ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre vasfının arazi kabulü ile uygulanan kapitalizasyon faiz oranı, objektif değer artış oranı ve arta kalan kısımdaki değer kaybı oranı uygun görülmüştür.

4. Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile ilgili hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare, davalılar ... vd. ile davalılar ... vd. vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13915, Karar No: 2022/16998, Tarih: 14.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/13915 E.  ,  2022/16998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.10.2019 tarihli dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulüne dair verilen 23.11.2020 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili ;davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün kusuru sonucu gerçekleşen kazada davacının yaralandığını, sunulan rapora göre maluliyet oranının %45 olarak belirlendiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 5000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş, 18.02.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 474.767.89 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince tüm dosya kapsamına göre; davanın usulden reddine karar verilmiş; karara davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince; talebin kısmen kabulüne 290.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.201,50 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 291.201,50 TL'nin 30.10.2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, ... kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gereklidir. Söz konusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.