muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14754, Karar No: 2015/4817, Tarih: 25.11.2015

maddelerin bulunduğu, daha sonra Cumhuriyet savcısına konu ile ilgili bilgi verildiği, yapılan araştırmada bahse konu yerin sanık Ahmet tarafından kullanıldığının tespit edildiği, sanık Ahmet'in yakalandıktan sonra bu yeri kullanması için diğer sanık Uğur'a teslim ettiğini beyan ederek bu kişinin yakalanmasını sağladığı, diğer sanık Uğur'un da alınan beyanında suç konusu uyuşturucu maddelerin sanık Ferzende'ye ait olduğunu, sanıklar Bülent, Murat ve Hacı isimli kişilerin Ferzende'ye yardımcı olduklarını beyan ederek Ferzende, Bülent ve Murat'ı fotoğraflarından teşhis ettiği, bu olay ile ilgili yapılan çalışmalarda Hacı isimli kişinin diğer sanık Hüseyin olduğunun tespit edildiği, şahsın 22.04.2008 tarihinde T. Y.H. Sokak üzerinde kolluk görevlilerince yakalanması üzerine yapılan üst aramasında 13 paketçik halinde kilitli şeffaf poşetlerde eroinin ele geçirildiği, 24.04.2008 tarihinde diğer sanık Ferzende'nin P.sokak ve bu sokağa yakın sokaklarda torbacılığını yapan şahıslara uyuşturucu madde dağıttı ihbarı yapılması üzerine kolluk görevlilerince Peşkirci Sokak ile Narçıl Sokak kesişiminde sanıklardan Ali'nin yanında bulunan diğer sanıklar Urfan ve Mikail'e bir şeyler verdiğinin görülmesi üzerine şahısların yakalandığı, sanıkların ellerinde bulunan poşetlerde yapılan kontrolde ise suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

CMK'nın 116 ve 119. maddelerine göre "adli arama" ise, şüphelinin veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi için yapılan aramadır. Somut bir suçun işlendiği şüphesi varsa adli arama yapılabilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610- 2014/512, 2013/841- 2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, ikrar bulunsa bile Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Somut olayda 19.09.2007 tarihinde sanık Ahmet hakkında yapılan ihbar nedeniyle faili belli olan bir suçun işlendiği konusunda şüphe oluşmuştur. CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde "adli arama kararı" alınmadan, sanık Ahmet'in kiralamış olduğu T.T.B.Sokak no:. sayılı binada arama yapılması, 19.09.2007 tarihli olay ile bağlantısı olduğu gerekçesi kolluk görevlilerince 22.04.2008 tarihinde yakalanan sanık Hüseyin'in üzerinde arama yapılması ile 25.04.2008 tarihinde sanıklar Ali, Urfan ve Mikail'in ellerinde bulunan poşetlerde arama yapılması hukuka aykırıdır. Bu aramalar sonucu bulunan uyuşturucu maddeler ise hem "suçun maddi konusu" hem de "suçun delili" olup "hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden hükme esas alınamaz."
Yargıtay — Esas No: 2015/12940, Karar No: 2016/5305, Tarih: 24.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/12940 E.  ,  2016/5305 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 09/04/2015

NUMARASI : 2011/413-2015/178

DAVACI : İ.. S.. vek.Av. U.. G..

DAVALI : K...S... K...M... T....S...A.Ş.

vek. Av. M.. B..

Taraflar arasındaki menfi tespit-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. U.. G.. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan satın aldığı krom magnezit döner fırın tuğlasının ayıplı çıktığını, üretim yapılamaması nedeniyle zarara uğradıklarını ayrıca ayıplı malın montaj işçilik bedeli, üretimin durması sırasında çalışan işçi maliyeti, tespit masrafı gibi maddi kayıpları olduğunu, mal bedeli olarak verilen çekin bedelsiz kaldığını ileri sürerek, çek ile borçlu olmadıklarının tespitini, maddi zarar .......TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında çek bedelinin .....TL olarak ödenmesi nedeniyle talebini toplam ......TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, malların davacıya ...... tarihinde teslim edildiği, davacının üretime ne zaman geçtiği ve böylece ayıbın hangi tarihte ortaya çıktığına dair bir belge sunmadığı, davacı vekili .......tarihinde üretime başlandığı ve ortaya çıkan ayıbın aynı gün e-mail ile davalıya bildirildiğini beyan etmiş ise de, üretime başlama tarihiyle ilgili bir belge bulunmadığı, davacının bu tarihten sonra da .....günlük yasal süre içerisinde noter marifeti, iadeli taahhütlü mektup veya telgrafla davalıya usulüne uygun ayıp ihbarında bulunduğuna ilişkin bir delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dava konusu tuğlaların üretiminden kaynaklanan hata bulunduğunun ispatlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, ........gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24234, Karar No: 2018/12289, Tarih: 20.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/24234 E.  ,  2018/12289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan zeytinin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8738, Karar No: 2022/5229, Tarih: 29.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/8738 E.  ,  2022/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/01/2020 tarihli ve 2020/463 soruşturma, 2020/130 esas, 2020/1 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/2, 50/1-a, 52/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/1-4. maddeleri gereğince 1.200,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2020 tarihli ve 2020/76 esas, 2020/93 sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2020 tarihli ve 2020/93 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2020 tarihli ve 2020/93 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması halinde, anılan karar sonrası yapılan işlem ve verilen kararların hukuki değerden yoksun olacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan mahkumiyetine dair Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2020 tarihli kararının, Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine, sanığın inceleme konusu suçu evvelce hakkında Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2016 tarihli ve 2015/423 esas, 2016/165 sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde işlendiği gözetilerek, anılan kararı kapsar dosyaya ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle, merciince kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Kanunun 231/11. maddesinde, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran, 04/11/2016 tarihinde kesinleşen Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2016 tarihli ve 2015/423 esas, 2016/165 sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde, incelemeye konu 03/12/2019 tarihli suçu işlediği anlaşılan sanık hakkında, anılan kararın aynen açıklanması için Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2020 tarihli kararında ihbarda bulunulmasının zorunlu olmadığı, nitekim mahkemesince hüküm kesinleştikten sonra söz konusu kararın Suluova Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2016 tarihli ve 2015/423 esas, 2016/165 sayılı kararını kapsayan dosyasına yazı ekinde gönderilerek bildirimde bulunulması durumunda dahi adı geçen mahkemece gereğinin ifa edilebileceği gibi, Suluova Asliye Ceza Mahkemesince adli sicil kaydı kontrol edilmek suretiyle denetim süresi içinde suç işlediği tespit edilen sanık hakkında ihbar beklenmeksizin işlem yapılmasının mümkün olduğu, bu halde anılan gerekçe ile sair yönlerden usul ve yasaya uygun olan kararın kaldırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 10/09/2021 gün ve 94660652-105-73-15594-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/10/2021 gün ve 2021/116103 sayılı ihbarnamesi ile ihbar ve dava tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul eden şüpheli hakkında düzenlenen talepnamenin mahkeme tarafından kabul edilmesi üzerine kurulan hükme karşı itiraz kanun yoluna başvurabileceği 5271 sayılı CMK'nın 250/14. maddesinde düzenlendiği, Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 15. maddesinde ise; itirazın genel hükümlere tabi olduğu belirtildiği, ancak, itiraz her ne kadar genel hükümlere tabi olsa da, itiraz üzerine yapılacak denetim sınırlı olduğu, Yönetmeliğin 14. maddesinde, hüküm kuracak olan mahkemenin talepnameyi eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı, bu usulün şüpheliye kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edilip edilmediği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul edip etmediği açısından değerlendireceği düzenlendiği, kurulan hükmü itiraz üzere inceleyen mahkemenin de denetim sınırları bu kapsamda olduğu, 08.07.2021 tarihli 7331 sayılı Kanun değişikliği ile CMK'nın 250. maddesine eklenen "İtiraz mercii, itirazı üçüncü ve dokuzuncu fıkralardaki şartlar yönünden inceler." şeklindeki ikinci cümle de itirazın sınırlarını açıkça belirlendiği, bu düzenleme uyarınca, itiraz mercii Yönetmeliğin 14. maddesinde yer alan hususlara ek olarak ayrıca talepname doğrultusunda hüküm kurulup kurulmadığını da denetleyebileceği anlaşılmakla,

Olay günü güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak derecede, 1.07 promil alkollü olarak araç kullanan şüpheli hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ilişkin Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2020 tarihli ve 2020/76 esas, 2020/93 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/1-4. maddeleri gereğince 1.200,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırıldığı ancak bu karara karşı Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, sanığın adli sicilde hükmün açıklanması geri bırakılmasına ilişkin kararın denetim süresi içerisinde ihlal edilmiş olduğundan bahisle ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerektiğinden itiraz edildiği ve Şırnak 1.Ağır Ceza Mahkemesi 26/02/2020 tarihli ve 2020/93 değişik iş sayılı kararıyla itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, Şırnak 1.Ağır Ceza Mahkemesinin bu hususa ilişkin yetkisinin olmadığından bahisle itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarname bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Şırnak 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2020 tarihli ve 2020/93 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17948, Karar No: 2023/15466, Tarih: 19.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17948 E.  ,  2023/15466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1306 E., 2023/1242 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karasu 1. Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2022/40 E., 2023/37 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.07.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. 4857 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan; Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kesindir, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/859, Karar No: 2008/2430, Tarih: 18.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/859 E.  ,  2008/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/341 nolu dava dosyasının,

2) Dosya keşif sırasında dinlenen fenni bilirkişi ... ...'e verilerek çekişmeli taşınmazın tahdit hattı ile irtibatlı olarak durumunu gösterir şekilde ek rapor alınarak,

3) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması,; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 18/02/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5656, Karar No: 2016/2144, Tarih: 23.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5656 E.  ,  2016/2144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş, davalılar vekilince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 23.02.2016 Salı günü davalılar vekili Av. ... ile davacı vekili ....geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...'un yönetimindeki diğer davalı şirketin maliki olduğu aracın müvekkili .....nin maliki olduğu ve yine kendisinin idaresindeki araca çarpması sonucu yaralamalı ve maddi hasarlı kazanın meydana geldiğini, kazada müvekkilinin aracının pert olduğunu, müvekkilinin manevi yönden de büyük üzüntü duyduğunu belirterek, 50.000,00 TL manevi tazminat ile işe gidiş geliş masrafı toplam 1.950,00 TL, pert olan araç yerine satın alınmak zorunda kalınan yeni aracın kredi işlem ücreti için 600,00 TL, kredi erken kapatma bedeli olarak 349,60 TL, rehin kaldırma masrafı olarak 60,00 TL, 4 adet noter masrafı için 156,41 TL, pert araç liste fiyatı 45.040,00 TL ile sigortanın ödediği 42.500,00 TL arasındaki fark için 2.540,00 TL olmak üzere toplam 5.656 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir .

Davalılar vekili müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, talep edilen manevi tazminatın çok fahiş olduğunu ileri sürerek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

...

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre; 1.950,00 TL araç kiralama bedeli, 1.116,01 TL pert olan araç ilgili masraf ve 1.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 07/01/2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-... Mahkemesi'nin yukarıda esas ve karar numarası yazılı dosyasında, davacının talebi, 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili isteminden ibaret olup, mahkemece 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. Buna göre,.... Hukuk Mahkemesi'nin 26.11.2013 tarihli kararı, hükmedilen manevi tazminat yönünden ve davalılar açısından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazadından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Dava konusu olayda, olayın meydana geldiği tarih, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, davalının tam kusurlu oluşu, kazada davacının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde yaralanmış olması gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için adalete uygun düşmemekte olup, bir miktar azdır.

...

4-Davacının talep ettiği, pert olan araç yerine satın aldığı araç için yaptığı kredi erken kapatma bedeli, rehin kaldırma masrafı gibi kalemlerin toplamında 50 TL kadar eksik çıkacak şekilde toplama hatası yapılmış olup bu husus bozma sebebi yapılmıştır.

5-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının pert olan aracın yerine alacağı araç için gerekli süre 30 gün olarak belirlenmiş ve bu süre için hesaplanan araç kiralama bedeline hükmedilmiştir. Bilirkişi tarafından yeni araç alma süresi olarak belirlenen 30 gün, hayatın olağan akışına ve gerçeklerine uygun düşmemekte olup, fazladır. O halde yeni araç almak için belirlenecek makul süre boyunca araç kiralama bedeline hükmetmek gerekirken, yazılı olduğu üzere hatalı tespit içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz isteminin hükmün davalılar yönünden miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) ve (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılara verilmesine, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 23/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.