muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2167, Karar No: 2024/3523, Tarih: 01.04.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali, aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

İnceleme konusu dosyada; davacının boşandığı eski eşiyle birlikte yaşadığının 29.04.2011 tarihli kurum raporuyla tespit edilmesi üzerine aylığının kesildiği, davacının 28.01.2010 tarihinde boşandığı, muris babasının 04.04.2004 tarihinde, annesinin 09.03.2010 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır, Kurum raporunda davacının 2007yılında beyan ettiği adreste yapılan araştırmada çiftin birlikte ikamet ettiği, ancak eşi il dışında çalıştığından arada sırada eve geldiğinin tespit edildiği belirtilmiştir. Adres bilgileri raporlarına göre davacı ve eski eşin 2007 yılındaki TÜİK adreslerinin aynı olduğu, boşanmadan sonra davacının 2012 yılında eski eşinin ise 2015 yılında adres değişikliği yaptıkları görülmektedir.

Somut dosyada davacı ve eşinin boşandıktan rapor tarihine kadar ikametlerinin aynı adres olduğu görülmekle, Mahkemece davacı ve eski eşinin adreslerinden re'sen kamu tanığı araştırması yapılarak beyanlarının alınması gerekmektedir. Bu itibarla adreste komşu olarak ikamet edenler, apartman görevlisi gibi görevlerde çalışanlar, çevrede bakkal, market gibi iş yeri olan işverenler veya çalışanları tespit edilmeli, tespit edilen kişiler tanık olarak dinlenilmeli, tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde çelişkiler giderilmeli, tanıklara ilişkin ikamet kayıtları, çalışma kayıtları celp edilmeli, bu şekilde tanık beyanları denetlenmeli, ayrıca davacı ve eski eşine ait MEDULA kayıtları celp edilerek kayıtlar incelenmeli, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21623, Karar No: 2015/23059, Tarih: 14.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/21623 E.  ,  2015/23059 K.**

* HIRSIZLIK VE KONUT DOKUNULMAZLIĞINI İHLAL SUÇU

* SANIĞIN SUÇU BAŞKASI İLE BİRLİKTE İŞLEDİĞİNİ İDDİA ETMESİ

* SUÇA KONU ARACI KULLANAN KİŞİNİN TEŞHİSİ

* TEK BİR HIRSIZLIK SUÇUNUN OLUŞMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 119

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 142

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 143

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık F.. D.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın konut dokunulmazlığını bozma suçunu diğer sanıklarla birlikte işlediği kabul edildiği halde hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında yasal şartları oluştuğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi,karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar H.. K..,İ.. Y.. ve F.. D.. hakkında hırsızlık,

Sanıklar İ.. Y.. ve H.. K.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar hakkında yasal şartları oluştuğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar İ.. Y.. ve H.. K.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar hakkında yasal şartları oluştuğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanıklar İ.. Y.. ile H.. K..'ın aşamalarda atılı suçu işlemediklerini savunmaları karşısında, 28/09/2011 tarihli Gebze İlçe Jandarma Komutanlığı Olay Yeri İnceleme Raporunda belirtilen, katılana ait terk edilmiş olarak bulunan aracın direksiyon ile vites topuzundan iki adet svap örneklerinin alındığı belirtildiği halde söz konusu svapların adı geçen sanıklarla ilgisi olup olmadığına ilişkin rapor düzenlenip düzenlenmediği araştırılıp, yine,sanık F.. D.. atılı suçları N. Ç.ile birlikte işlediğini savunduğu , dosya içerisindeki belgelerden N. Ç.hakkında Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/18700 sayılı evrakı üzerinden soruşturma yürütüldüğünün anlaşılması karşısında, adı geçen N. Ç. 'İN tanık olarak beyanı alınıp,gerekirse hakkında suç duyurusunda bulunulup dava açılması halinde birlikte yargılanmaları sağlanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2) Sanıklar hakkında kurulan hükmün gerekçesinde,24/09/2011 tarihinde .... sayılı yerde bulunan akaryakıt istasyonuna ait kamera kaydında sanıkların içerisinde bulunduğu katılana ait aracın üzerinde sahte plaka ile görüntülendiği ve aracı kullananın da sanık F.. D.. olduğuna yönelik pompacı Özgür Y.'nin teşhiste bulunduğu belirtildiği halde, dosya içerisinde söz konusu teşhis tutanağına rastlanmadığının anlaşılması karşısında, tutanağın onaylı örneği getirtilmeden ve adı geçen Ö. Y.'nin beyanına başvurulup adı geçen tanığa teşhis yaptırılıp sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilip sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Sanıkların yakınanın konutuna girip bir kısım eşyalarla birlikte suça konu aracın anahtarını da çalıp, bu anahtarla aracı da çalıştırarak çalmaları biçimindeki eylemlerinin bir bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde iki ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Kabule göre de;

4) Sanıklar hakkında TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl

hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 143. maddesine göre ¼ oranında artırım yapılırken 3 yıl 9 ay yerine 4 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

5) Sanıklar İ.. Y.. ve H.. K..'ın konut dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işledikleri kabul edildiği halde haklarında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

4) Sanıklar hakkında TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl

hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 143. maddesine göre ¼ oranında artırım yapılırken 3 yıl 9 ay yerine 4 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

5) Sanıklar İ.. Y.. ve H.. K..'ın konut dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işledikleri kabul edildiği halde haklarında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H. ve F. ile sanık İ. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan cezanın ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15676, Karar No: 2017/5677, Tarih: 25.09.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/15676 E.  ,  2017/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan, 347 ada 5 parsel sayılı 521,71 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazda (A) ile belirtilen ve Hazine hissesine isabet eden 171,13 metrekarelik kısmın 2002 yılından beri ...’ın ve (B) ile belirtilen ve Hazine hissesine isabet eden 328,81 metrekarelik kısmın 2002 yılından beri ...’in kullanımında bulunduğu; (A) kısmında yer alan evin ..., (B) kısmında bulunan evin ... tarafından yapıldığı şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., davalı ... ile müşterek kullandığı taşınmaz üzerindeki çıkmaz sokağın davalı ... adına tespit edildiği ve kendi kullanımında 172 metrekarelik yeri bulunduğu iddiasına dayanarak ortak kullandıkları çıkmaz sokağın kullanıma açık tespiti istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu 347 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9624, Karar No: 2025/2245, Tarih: 18.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/9624 E.  ,  2025/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/102 E., 2024/237 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli

cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Akşehir Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile karar verildiğine, olayda atılı suçların unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç kastının bulunmadığına, sanığın zihinsel engelli olması nedeniyle vesayet altında olduğuna, ceza ehliyetinin bulunmadığına, mağdurelerin mahkeme aşamasında çelişkili beyanda bulunduklarına ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdureler Vekillerinin Temyiz İstemleri

Özetle, sanığın lehine olan indirim hükümlerinden faydalandırılmadan üst hadden cezalandırılmasına ve sair hususlara ilişkindir.

C. Katılanlar ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırımasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32/2. maddesi gereği indirim uygulanmamasına karar verilerek hükümlerin bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdureler vekilleri ve katılanlar ... ve ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/873, Karar No: 2013/7105, Tarih: 16.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/873 E.  ,  2013/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 10/03/2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine dair verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiş, karar taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ...’ın diğer davalı ...’in avukatı olup, hazırladığı cevap ve düzeltme metninde kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesi ile uğradığı manevi zararın davalılara müştereken ve müteselsilen ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, cevap ve düzeltme metninin eleştiri sınırları içinde kaldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalılar tarafından hazırlanan cevap ve düzeltme metninin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu kabul olunarak istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya

göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; uyulan bozma ilamı gereğince dava konusu cevap ve düzeltme metninde eleştiri sınırları aşılarak davacının kişilik haklarına saldırıda bulunduğu kabul edilmiş ise de tarafların konumları, yayın tarihi ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde yerel mahkemece davacı yararına takdir edilen 10.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenler ile reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3674, Karar No: 2022/12720, Tarih: 18.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/3674 E.  ,  2022/12720 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Tehdit suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/2-a ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine dair, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/12/2020 tarihli ve 2020/190 esas, 2020/432 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

"Dosya kapsamına göre, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve anılan Kanun’un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin; a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması, b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir.” şeklindeki 51/1. maddesinin emredici hükmü karşısında, sanığın adlî sicil kaydında yer alan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2012 tarihli ve 2011/683 esas, 2012/303 sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis cezasının bulunduğu ve kararın 14/10/2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, sanık hakkında belirlenen hapis cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 23/11/2021 gün ve 94660652-105-68-10219-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Erteleme, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesinde;

"(1) İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin;

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,

b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir.

(2) Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir. Bu durumda, koşul gerçekleşinceye kadar cezanın infaz kurumunda çektirilmesine devam edilir. Koşulun yerine getirilmesi hâlinde, hâkim kararıyla hükümlü infaz kurumundan derhâl salıverilir.

(2) Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir. Bu durumda, koşul gerçekleşinceye kadar cezanın infaz kurumunda çektirilmesine devam edilir. Koşulun yerine getirilmesi hâlinde, hâkim kararıyla hükümlü infaz kurumundan derhâl salıverilir.

(3) Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.

(4) Denetim süresi içinde;

a) Bir meslek veya sanat sahibi olmayan hükümlünün, bu amaçla bir eğitim programına devam etmesine,

b) Bir meslek veya sanat sahibi hükümlünün, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

c) Onsekiz yaşından küçük olan hükümlülerin, bir meslek veya sanat edinmelerini sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesine, Mahkemece karar verilebilir.

(5) Mahkeme, denetim süresi içinde hükümlüye rehberlik edecek bir uzman kişiyi görevlendirebilir. Bu kişi, kötü alışkanlıklardan kurtulmasını ve sorumluluk bilinciyle iyi bir hayat sürmesini temin hususunda hükümlüye öğütte bulunur; eğitim gördüğü kurum yetkilileri veya nezdinde çalıştığı kişilerle görüşerek, istişarelerde bulunur; hükümlünün davranışları, sosyal uyumu ve sorumluluk bilincindeki gelişme hakkında üçer aylık sürelerle rapor düzenleyerek hâkime verir.

(6) Mahkeme, hükümlünün kişiliğini ve sosyal durumunu göz önünde bulundurarak, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine de karar verebilir.

(7) Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir.

(8) Denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Buna göre, iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilenlerin cezası ertelenebileceği gibi, fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş olanlar bakımından ise bu sürenin üst sınırının üç yıl olduğu anlaşılmaktadır. Ancak erteleme kararının verilebilmesi, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak ve suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla sanığın tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması koşullarının gerçekleşmesi gerekmektedir.