muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/265, Karar No: 2006/335, Tarih: 31.05.2006

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık; davacının, zemini davalı Belediyeye ait olan taşınmaz üzerindeki müştemilatın aidiyetinin tespitini istemekte hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümüne geçilmeden önce, tespit davasının şartları ve hukuki niteliği üzerinde durulmasında yarar vardır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda tespit davası olarak bir çeşit davadan bahsedilmemekle beraber, müspet ve menfi tespit davasına cevaz veren hükümleri, Medeni Kanun, Türk Ticaret Kanunu, İcra ve İflas Kanunu ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda bulmak mümkündür (MK m25; İİK m69-II, m72, m89-III; HUMK m519; TK m.58/a).

Ancak uygulama, sanki tespit davalarını düzenleyen genel bir kanun hükmü varmış gibi gelişmiş ve istikrar bulmuştur (YHGK 17.3.1965 gün ve E:9/656 K:120, 20.4.1968 gün ve E:4/437 K:272)

O halde tespit davasının, bir uyuşmazlığın halli zımnında başvurulacak nizalı kazadaki üç dava çeşidinden biri olduğu, her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu noktada tespit davasının işlevi, bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespiti olup, bundan ileri gidemez. Eda davalarında ise tespit işlevinden başka, ikinci bir (eda) bölüm vardır ki, bu bölüm tespit davalarında mevcut değildir. İşte bu nedenledir ki eda davası, aynı konudaki tespit davasını da (talebini) içeren geniş kapsamlı bir davadır. Kısaca tespit davası, eda davasının öncüsüdür.

Önemle vurgulanmalıdır ki; tespit davasının dinlenebilmesi için, genel dava şartlarından ayrı olarak özellikle şu iki unsurun da bulunması gereklidir: Tespit davasının konusu bir hukuki ilişki olmalı ve davacının, bu hukuki ilişkinin var olup olmadığının hemen tespit edilmesinde hukuki yararı bulunmalıdır.

Bir hukuki ilişkinin hemen tespit edilmesinde hukuki yararın bulunduğunun kabulü için ise; davacının bir hakkı veya hukuki durumunun hali hazır bir tehlike ile tehdit edilmiş olması, bu tehdit sebebiyle davacının hukuki durumunun tereddüt içinde bulunması, tespit davasının bekletilmesinin davacıya zarar vermesi ve tespit hükmünün bu tehlikeyi ortadan kaldıracak kabiliyette olması gerekir.

Şu hale göre; eda davası sonunda verilen hüküm ile, aynı zamanda dava konusu hukuki ilişkinin var olup olmadığı da tespit edildiğinden; eda davası açılması mümkün olan hallerde tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı kuşkusuzdur.

Eda davası açmak mümkün ise tespit davası açılamaz kuralının geçerli olabilmesi için, eda davası sonunda verilecek hükmün tespite ilişkin bölümü ile tespit davası sonunda alınacak tespit hükmü arasında, meydana getirdikleri kesin hüküm (m.237) etkisi bakımından hiç bir fark bulunmaması gerekir. Yani tespit davası ile istenen hukuki korunma, eda davası ile tamamen elde edilebilecekse, o zaman, davacının ayrı bir tespit davası açmakta hukuki yararı yoktur (Prof. Dr. Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü Cilt:II 2001 baskı s.1409-1448).

Somut olayda, mülkiyeti davalı Belediye Başkanlığına ait olan taşınmaz kamulaştırma sahası içine alınmış olup; diğer davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce, Kamulaştırma Kanunu’nun idareler arası devrini öngören 30. maddesi uyarınca işlemlere başlanılmıştır. Dava dilekçesinin incelenmesinden, davacının bu dava ile güttüğü amacın, Belediye adına tapulu taşınmaz üzerindeki müştemilatın kendisine ait olduğu ve bu tespit ilamını aldıktan sonra davalı Belediye aleyhine alacak davası açmaktan ibaret bulunduğu, açıkça anlaşılmaktadır. Oysa davaya konu müştemilat, davacı ile davalı Belediye ararında aktedilen kira sözleşmesinin de konusunu oluşturmaktadır. Davacının, kira sözleşmesine dayalı olarak açacağı dava ile, müştemilat bedelini istemesi mümkündür.

Az yukarıda açıklandığı üzere, eda davası açılması mümkün olan hallerde, olumlu tespit davası açılmasında hukuki yarar yoktur. Bu nedenle davacının bu dava ile, müştemilatın kendisine ait olduğunun tespitini istemede hukuki yararı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; Yerel Mahkemece, aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyularak, hukuki yarar konusunda dava şartı gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.05 2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24915, Karar No: 2017/3357, Tarih: 27.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24915 E.  ,  2017/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10050, Karar No: 2014/16152, Tarih: 13.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10050 E.  ,  2014/16152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Davalılar ..., ..., ..., ... ile dahili davalılar ..., ..., ... olmak üzere davalılar/dahili davalıların hepsine mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin "... Köyü .../..." adresine yapıldığı ve bu adreste aynı kişiler tarafından tebliğ alındığı anlaşılmıştır. Bu kişilerin tamamının aynı adreste birlikte oturmaları hayatın olağan akışına uygun bulunmadığından tebligatların gerçekçi olmadığı izlenimi uyanmaktadır. Mahkemece davalıların aynı çatı altında oturup oturmadıklarının, oturmuyorlarsa tebliğe elverişli mernis adreslerinin araştırılıp gerekçeli kararın ve davacı tarafın temyiz dilekçisinin tebliğinin sağlanması ve temyiz ile cevap sürelerinin beklenmesinden,

...-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, taze fasulye, dolmalık biber, kuru soğan ve pırasanın 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine alınmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10087, Karar No: 2012/1999, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/10087 E.  ,  2012/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, konut abonesi olan davalının elektrik faturalarını ödemediğini, hakkında yapılan icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre Davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı hakkında yaptığı icra takibinde, gecikme zammının KDV'sini de talep etmiştir. Mahkemece, 3065 sayılı KDV Kanununun 24/c maddesi gereğince gecikme zammının KDV’sinin de hesaplanarak hükmedilmesi gerekirken, bu kalem isteğin reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 6.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3635, Karar No: 2020/11677, Tarih: 23.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3635 E.  ,  2020/11677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile davalı vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/32 E. - 2017/345 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı idare vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü

- K A R A R –

1-Emsal alınan ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin satış senedi ile tapu kayıtlarının ilgili Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi, emsal alınan taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi oldukları ve imar parseli iseler kesilen, değil iseler kesilecek Düzenleme Ortaklık Payı oranı ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında değerlendirme tarihi olan 2015 yılı için Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m2 değeri) emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4-Şehir Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye,Hükümet Konağı, Belediye Binası, ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

5-Dava konusu taşınmazın bulunduğu alandaki 1/1000 ölçekli ilave - revizyon uygulama imar planı yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise kesinleşip kesinleşmediği sorularak ve dava konusu taşınmazın konumu da imar paftasında işaretlenmek suretiyle getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13610, Karar No: 2010/21634, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13610 E.  ,  2010/21634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Çayır niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dairemize aynı bölgeden intikal eden dosyalardan çayır otunun ortalama dekara verim miktarı otlatma payı da dahil olmak üzere 550-600 kg'dır. Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan çayır otunun dekara verim miktarına yüksek oranda otlatma payı eklenerek 730 kg alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28932, Karar No: 2019/7493, Tarih: 20.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/28932 E.  ,  2019/7493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılara satmış olduğu gayrimenkulün satış bedelinden bakiye kalan miktar ödenmediği için icra takibinde bulunduğunu, gayrimenkulün satış bedeli olarak 320.000,00-TL'ye anlaştığını, ancak davalı tarafın 26.645,00-TL borcu kaldığını, bu sebeple takip yapmak zorunda kaldığını, borçluların borca itiraz ederek takibi durdurduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve borçluların %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davanın reddine, koşulları mevcut görülmediğinden kötü niyet tazminat talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, harici satış sözleşmesi ile satışı yapılıp, bilahare tapu devri yapılan taşınmazın ödenmeyen bakiye bedelinin tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir. Davacı, mesajların bulunduğunu belirterek, mesajlardaki yazışmalara delil olarak dayanmıştır. Mahkemece, resmi senet karşısında davacı vekilinin bildirdiği mesaj görüntüleri yazılı delil olarak değerlendirilmediği gerekçe gösterilerek mesajlar üzerinde durulmadığı, diğer deliller kapsamında dosyanın ele alınıp sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK'nun 199.maddesinde belge kavramı ''Uyuşmazlık konusu vakıaları ispata elverişli yazılı veya basılı metin, senet, çizim, plan, kroki, fotoğraf, film,görüntü veya ses kaydı gibi veriler ile elektronik ortamdaki veriler ve bunlara benzer bilgi taşıyıcıları bu Kanuna göre belgedir.'' şeklinde düzenlenmiştir. Bu halde davacı yanca delil olarak dayanılan mesajlar 6100 sayılı HMK'nun 199. maddesi anlamında belge niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. HMK'nun 202.maddesinde de (1)Senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir. (2) Delil başlangıcı, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belgedir.” şeklinde düzenleme getirilerek bu tür belgeler delil başlangıcı olarak kabul edilmiştir. Davacı delil olarak davalı tarafından gönderilen mesajlara da dayandığından, az yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13212, Karar No: 2015/13829, Tarih: 23.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/13212 E.  ,  2015/13829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: MENDERES 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2011/794-2014/100

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucu Gümüldür Köyü çalışma alanında bulunan 2379 ada 19 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen oluşan 2379 ada 26 parsel sayılı 294.49 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve üzerindeki su basmanın V.. S..'a ait olduğu şerhi yazılarak üzerinde su basmanı bulunan arsa vasfıyla Hazine adına 24.06.2010 tarihinde tapuya tescil edilmiştir. Davacı O.. D.., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 2379 ada 26 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki kullanım şerhinin iptali ile davacı O.. D..'in kullanımında olduğu ve üzerindeki zirai ve inşai muhtesatlar davacıya aittir şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 23.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5855, Karar No: 2024/7090, Tarih: 18.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5855 E.  ,  2024/7090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki işkolu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 08.08.2020 tarihli ve 31207 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2020/89 sayılı işkolu tespitinde, Konyaaltı Belediyesine ait bir belediye şirketi olan Konyaaltı Temizlik İnş. Org. Tic. ve San. AŞ’ye (Konyaaltı AŞ) ait 13483171.007 Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) sicil numaralı işyerinde özel güvenlik hizmetlerinin yerine getirildiğini, bu nedenle yürütülen faaliyetlerin İşkolları Yönetmeliği'nin 19 sıra numaralı savunma ve güvenlik işkolunda yer aldığının tespit edildiğini, işkolu tespit kararının hukuka ve mevcut işkolları uygulamasına aykırı olduğunu, İşkolları Yönetmeliği'nde, genel işler işkolunda "belediye hizmetleri" ibaresinin kodsuz olarak yer almakta olduğunu, yani hiçbir istisna konulmaksızın ve NACE koduna bakılmaksızın genel olarak tüm belediye hizmetlerinin genel işler işkolunda sayıldığını, yine belediye şirketlerinin kurulmasının 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 70 nci maddesinde, "Belediye kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre şirket kurabilir." şeklinde hükme bağlandığını, ayrıca belediyelerin şirket kurmalarının sadece kendi görev alanlarına hasredildiğini ve özel bir prosedüre tâbi tutulduğunu, Konyaaltı AŞ'nin de belediye hizmetlerini yerine getiren bir belediye Şirketi olduğunu, Konyaaltı Belediyesi’ne ait olduğunu, kanun gereği müşterek mahalli belediye hizmetlerini yerine getiren bir belediye şirketinin güvenlik gereksinimini belediye şirketi bünyesinde yerine getirmesi kadar doğal bir durum söz konusu olamayacağını, Bakanlık tarafından yapılan tespitin hatalı olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle işkolu tespit kararının iptali ile Konyaaltı AŞ'ye ait olan 1348371.007 SGK sicil numaralı işyerinin 20 sıra numaralı genel işler işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP