muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2098, Karar No: 2022/3571, Tarih: 13.04.2022

Hukuki dinlenilme hakkı Anayasanın 36. maddesi ile düzenlenen iddia ve savunma hakkının kullanılmasına olanak tanınması ilkesinin doğal bir sonucudur ve aynı zamanda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının da en önemli unsurudur.

Bu hak ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir.” şeklinde düzenlenmekle birlikte bu ifadeleri de kapsayan çok daha geniş bir anlama sahiptir.

Kamu düzeni ile ilgili olan hukuki dinlenilme hakkı çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi usulüne uygun tebliğ ile mümkündür. Aksi takdirde tarafların hukuki dinlenilme ve bu kapsamda adil yargılanma hakları ihlal edilmiş olacaktır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; ilk derece mahkemesinin 2014/435 Esas sayılı dosyasının 11/04/2018 tarihli duruşmasında davalı Özel İstanbul Hastanesine karşı açılan işbu davanın tefrikine karar verildiği, mahkemenin 2018/29 Esas sayısına kaydedilen davada, 17/04/2018 tarihli tefrik tensip tutanağı ile taraflara duruşma gün ve saatini bildirir meşruhatlı davetiye tebliğine karar verildiği, Dairece verilen geri çevirme kararı üzerine ilk derece mahkemesince taraflar adına düzenlenen tebligatların posta işlemleri yapılmak üzere ...'ye teslim edilmemiş olması nedeniyle taraflara tebliğ edilemediğinin bildirildiği, ancak mahkemece daha önceden duruşma günü olarak belirlenmiş olan 03/10/2018 tarihli celsede davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

O halde bölge adliye mahkemesince; taraflara tefrik kararı, tefrik tensip tutanağı ile birlikte duruşma gün ve saatinin usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek savunma imkanı tanınıp, taraf iddia ve savunmaları ile delilleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; tarafların hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın aynı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararı verin bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4158, Karar No: 2022/13771, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4158 E.  ,  2022/13771 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve bu nedenle düşme kararı verilmesi gerektiği, ancak hükmün sonucu itibarıyla doğru olduğu anlaşılmakla; sanığa yüklenen 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 02.04.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1458, Karar No: 2013/7401, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1458 E.  ,  2013/7401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını İhlal, Kamu Malına Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen ya da rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK anlamında bir konuttur. Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat) ;konuta bitişik ya da onun yakınında olan, konut veya benzeri yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Apartman giriş kapısından sonraki koridorların, merdiven ve merdiven boşluklarının, daire giriş kapısı ön kısımlarının, sahanlıkların apartmanda oturanlara ait ortak “eklenti” olduğunun kabulü gerekir. Apartman dış kapısının açık kalması, bu kısımların eklenti olma niteliğini etkilemeyeceği gibi eklenti sayılmamasına da neden olmaz. Dış kapının konması; bu yerlerin dış alemle ilgisinin kesildiğine ve yasa dışı bir amaçla içeri girilmesine izin verilmediğine ilişkin iradenin bir göstergesidir. Merdivenler ve sahanlık, konuta giriş çıkış için zaruri, konutun kullanış amacını tamamlayan ve sağlayan, konuta bağlı yerlerdendir. Her isteyenin bu yerlere girmesi ve yararlanması olanaksızdır. Sahanlık ve merdiven olmadan konut olamayacağı gibi, konut olmadan da merdiven ve sahanlık olamaz. Bu itibarla konut ve apartman merdiveni birbirinden ayrılmaz birer parça ve merdivenler konutun eklentileridir.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, emlak bürosu, mimar bürosu, vb. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuk ...’nun, suç tarihinde gece vakti sayılan18:00-05:45 saatleri arasındaki zaman diliminde şikayetçi ...’in Atatürk İlköğretim okulunda işlettiği kantinin bahçeye bakan penceresinin korkuluk demirlerini kırarak kantine girdiği ve içeriden 200 TL bozuk para ile 100 TL değerinde gıda maddelerini aldığı anlaşıldığından, eylemlerinin hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.5395 sayılı Kanun’un 3/a-2 maddesine göre, kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için, “suça sürüklenen çocuk” ibaresinin kullanılması gerekirken, “sanık” ifadesinin belirtilmesi mahallinde düzeltilebileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13796, Karar No: 2012/16539, Tarih: 28.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/13796 E.  ,  2012/16539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :24-44

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalılardan işverene ait inşaatta 23.11.1982 tarihinde inşaat işçisi olarak işe başladığını, 22 günlük çalışmasının tespitini talep etmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davalı işverence, dosyaya, davacıya ait işe giriş bildirgesi ve 02.12.1982 tarihli ücret bodrosu sunulmuş ve mahkemece Kurumdan bu belgelerin doğruluğu sorulmuş, Kurum yazı cevabında, işe giriş bildirgesinin sigortalı dosyasında mevcut olduğu, ücret bordrosunun işveren tarafından düzenlendiğinden Kurumda bulunmadığı bildirilmiş ise de; davalı işverence dosyaya sunulan işe giriş bildirgesindeki imza ve tarihlerin tükenmez kalemle yazılı olduğu, diğer yazıların fotokopi olduğu ve tarihlerin düzeltildiği görüldüğünden işe giriş bildirgesinin aslının mahkemece getirtilip, sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği, ya da, bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21650, Karar No: 2013/10852, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21650 E.  ,  2013/10852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; değişen suç vasfına göre beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.12.2009 gün ve 2006/205 Esas, 2009/351 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar ... ve ... vekilleri ile sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi:

Sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı CMK.nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itiraza tâbi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK.nın 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteklerinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilip gerekli karar da verilebileceğinden, incelemenin yalnızca beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulunun teşekkülüne göre oluşturulmuş içinde çocuk psikiyatristi de bulunan bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, tek adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen, Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 28.07.2009 tarihli mağdurede posttravmatik sendrom arazı

saptandığından bahisle olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunu bildiren raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar ... ve ... vekilleri ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6405, Karar No: 2014/24781, Tarih: 05.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6405 E.  ,  2014/24781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla, sokak üzerinde seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek bahçe duvarına çarpması şeklinde meydana gelen olayda; sanığın olaydan yaklaşık 41 dakika sonra yapılan ölçüme göre 0.50 promil alkollü olduğu, sanığın savunmasında olaydan önce alkol aldıklarını daha sonra direksiyon hakimiyetini kaybederek bahçe duvarına çarptığını beyan ettiği, 12.02.2013 tarihli kolluk tutanağında olaydan sonra sanığın olay yerinden kaçtığının, dur ihtarına uymadığının, ara sokaklarda tehlikeli biçimde seyrine devam etiğinin belirtildiği dikkate alındığında, olay anında 0.60 promil alkollü olan sanığın almış olduğu alkolün de etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği anlaşılmakla, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiş alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA 05.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3729, Karar No: 2009/7777, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3729 E.  ,  2009/7777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının, Bakanlığa bağlı İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin temizlik işlerini üstlendiğini, davalıya ait temizlik şirketinde çalışan dava dışı ...,un haksız olarak işine son verildiği gerekçesiyle kıdem, ihbar ve diğer işçi alacakları için ... mahkemesinde Bakanlık ve davalı hakkında açmış olduğu davanın kabul edildiğini, mahkemece hükmedilen miktarı Bakanlığın ödemek zorunda kaldığını, oysa ki taraflar arasındaki sözleşme gereğince işçilerin tüm hak ve alacaklarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, Bakanlıkça ödenen 9.652,00 YTL’nin rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alt ve üst işveren durumundaki taraflar arasındaki ilişkinin, ... Kanunu kapsamında kaldığı, davada görevli mahkemenin de ... mahkemesi olduğu belirtilerek, görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan temizlik hizmetleri sözleşmesi uyarınca, davalıya bağlı olarak çalışan dava dışı işçinin açmış olduğu dava sonunda, davacı Bakanlığın ödemek zorunda kaldığı tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Dava konusu olayda, davacı Bakanlık ile, Bakanlığa bağlı hastanenin temizlik işlerini kendi işçileri aracılığıyla yerine getirmeyi üstlenen davalı arasında, Borçlar Kanunu hükümlerine göre düzenlenmiş sözleşme ilişkisi mevcut olup, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın çözümünde ... Kanunu hükümlerinin uygulanması da söz konusu olmadığından, davada görevli olan mahkeme ... mahkemesi değil, genel mahkemelerdir. O halde genel mahkeme niteliğinde olan Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış olan ... bu davada, mahkeme davaya bakmakla görevli olduğundan, işin esası incelenerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 8.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/421, Karar No: 2012/18954, Tarih: 19.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/421 E.  ,  2012/18954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1,2-b,62,51/1. maddeleriuyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın gündüz vakti iki yönlü kullanıma açık 9 metre genişliğinde yolda U dönüşü yapmak amacıyla sola doğru manevra yaparak karşıdan gelen katılanın kullanmış olduğu motorsikletin yolunu kapatması sonuçu çarpışmaları şeklinde gerçekleşen eylemde sanığın tam kusurlu bir şekilde katılanı vücudunda kemik kırılması meydana getirecek şekilde yaraladığı şeklindeki suç nedeniyle suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın yargılamadan sonraki davranışları göz önüne alındığında cezanın asgari hadden uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapğılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiin kusur durumuna ve ceza uygulamasına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA 19.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23574, Karar No: 2017/13387, Tarih: 27.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/23574 E.  ,  2017/13387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma davasının yapılan yargılaması sonucu mahkemece, boşanma ve boşanmanın diğer fer'ileri ile birlikte tarafların ortak çocuğu 22.11.2002 doğumlu ... yararına 1.300,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, verilen bu kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.03.2015 tarihli ilamı ile velayeti davacı anneye bırakılan ortak çocuk yararına hükmolunan iştirak nafakasının çok olduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen ikinci kararla, ortak çocuk yararına 1.200,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiş, bu karar ise davalı baba tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak verilen hükümde ortak çocuk yararına hükmolunan iştirak nafakasının miktarı tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ve küçüğün ihtiyaçlarına göre çoktur. Mahkemece verilen bu karar Yargıtay bozma ilamı ile ulaşılmak istenen amacı karşılamamaktadır. Mahkemece, ortak çocuk Simay yararına daha uygun miktarda iştirak nafakası takdiri gerekirken, bu yön dikkate alınmadan hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2019/3007, Karar No: 2022/9766, Tarih: 24.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3007 E.  ,  2022/9766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suç tarihinin, suça konu faturaların en son 2009 takvim yılı haziran ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle 25.07.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte belge kullanma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.