muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/28982, Karar No: 2024/3140, Tarih: 27.02.2024

II. Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Şikâyetçi Milli Eğitim Bakanlığının duruşmadan haberdar edilip, iddia ve delillerini sunma, davaya katılma olanağı sağlanarak suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin, suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12446, Karar No: 2010/7999, Tarih: 30.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12446 E.  ,  2010/7999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 11/09/2006 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/04/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan ... manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu yazının eleştiri amaçlı yazılması, yerel bir gazetede yazılanların büyük ölçüde doğru olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 3.000,00 YTL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 1.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “...3000,00...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...1.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...162,00...”, “...513,00...” ve “...162,00...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...54,00...”, “...621,00...” ve “...54,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...1,45...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...0,50...”sayı dizisinin yazılmasına; davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6731, Karar No: 2018/12647, Tarih: 11.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/6731 E.  ,  2018/12647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle; daha önceden belirlenen, 11/12/2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av.... ile davalı ... vekili Av... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının maddi konulardaki ihtilaf nedeniyle üretmiş olduğu 100 ton çeşitli türlerdeki peynirlerine 24/02/2009 tarihinde tuttuğu tutanakla el koyduğunu, yine davalı kurum tarafından 2010 yılı peynirlerinden yaklaşık 150 ton çeşitli ebatlardaki satışa hazır peynire işletmeden çıkış izni verilmeyerek ikinci defa el konulduğunu, davalıdan el konulan peynirlerin yöresel peynir olduğunu, kısa sürede tüketilmesi gerektiğini, işletmedeki soğuk hava depolarının yetersiz olması sebebiyle el koyma işleminin kaldırılması ve çıkış izninin verilmesinin istenildiğini ancak davalının bu talebi reddettiğini, bu durum karşısında davalıya 04/08/2010 tarihli ihtarnamenin gönderildiğini, davalının 24/08/2010 tarihli cevapta, bedeli ödenmek kaydıyla mal çıkışına izin verileceği bildirildiği, davalının sözleşme hükümlerine uymayarak hiçbir hukuki hakka dayanmadan peynirlere el koyarak zarara neden olduğunu, bu nedenle maddi durumu ve ödeme dengesinin bozulduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL maddi zararın, zararın oluştuğu tarihten itibaren ticari işlerde uygulanan faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile 2.773.200 TL'nin zararın oluştuğu tarihten itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taraflar arasında 06/12/2001 tarihli hasılat kira sözleşmesi bulunduğu, davacının mallarına el koyulduğu iddiasının doğru olmadığını, aksine davacının malın olgunlaşmadan piyasaya sürülmesi nedeniyle tat/aroma değişikliği nedeniyle iade edilmesi üzerine yetersiz kalan kiralamaya konu depodan ayrı olarak müvekkiline ait depoya bir kısım mallarını yerleştirdiğini ve deponun kendi gözetiminde olduğunu, depoda yer alan peynirlerin bir kısmının sorunlu sipariş iadelerinden kaynaklanan 2008 ve öncesi dönemlerden devreden peynirlerden oluştuğunu, bedeli ödenmek kaydıyla mal çıkışına izin verileceği kaydını taşıyan ihtarnamedeki ibarenin amacından saptırıldığını, bu bildirimin haciz işleminin yapıldığı 24/08/2010 tarihinde yapıldığını, hacizde mevcut mallara cebri icra yoluyla el konulduğunu, bu kaydın hacze rağmen varsa mevcut siparişlerde aksama yaşanmaması için karşı tarafa gösterdiği iyi niyetten başka bir anlam taşımadığını, ürünlerin bozulmasından sorumlu olmadıklarını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahmemece, 25/01/2013 tarihli karar ile davanın kabulüne, davalı tarafça hapsedilerek piyasaya sürülmesi engellenen davacıya ait 231.100 kg peynirin dava tarihindeki bedelinin 2.773.200,00 TL olduğu anlaşılmakla, 2.773.200,00 TL maddi tazminatın 14.08.2010 tarihinden itibaren işleyen ticari faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesine üzerine " Kira ilişkisinin devamı sırasında davacının teminat ve ödeme yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle davacıya ait 100 ton tulum peynirinin bozulma riski davacıya ait olmak üzere 24.02.2009 tarihinde davalı kiralayanın emanetine alınması kararlaştırılmıştır. Davalının emanetinde bulunan ürünlere yönelik olarak davacı 04.08.2010 tarihli ihtarname ile malların çıkışına izin verilmesini talep etmiş olmasına karşın davalı ödeme taahhüdünün yerine getirilmesi koşulu ile malların çıkışına izin verilmediği bildirilmiştir. Davacı,19.08.2010 tarihinde iki adet depoda yaptırdığı tespitte davalı idareye ait yemekhane binası altındaki depoda bulunan ürünlerin küflenmiş ve bozulmuş olduğu, ürünlerin üzerindeki etiket bilgilerinden bir kısmının 2008 yılı itibariyle, bir kısmının da 2009 yılı itibariyle raf ömürlerinin dolduğu, diğer depoda bulunan ürünlerde ise gözle görülür bir bozulma tespit edilmediği etiket bilgilerine göre ürünlerin raf ömürlerinin 2011 yılının değişik aylarında dolacağı belirtilmiştir. Davacı 31.08.2010 tarihinde açtığı işbu dava ile davalı idare tarafından çıkışına izin verilmeyen ve bozulan ürünler nedeniyle tazminat isteminde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda her iki depoda bulunan ürün miktarının 231.100 kg olup piyasa satış fiyatı olarak kg başına 12 TL üzerinden ürün bedelinin 2.773.200 TL olduğu hesaplanmıştır. Ne var ki zarar ile davalının eylemi arasında sebep sonuç ilişkisi bulunup bulunmadığı yönünde yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Tespit raporuna göre 1 nolu depoda bulunan ürünlerin bir kısmının 2008 yılında bir kısmının 2009 yılında raf ömürlerinin bittiği bildirilmiş olmasına karşın duruşmada dinlenen davacı tanıkları; depolardaki sevkiyatın 2010/Mayıs ayından itibaren yapılamadığını belirtmişler, keza 24.08.2010 tarihli haciz tutanağında davacı şirket yönetim kurulu üyesi olarak beyanı alınan ... da tanık beyanlarına paralel olarak ürünlerin 15 Mayıs 2010 tarihinden itibaren çıkışına izin verilmediğini belirtmiştir. Şu durumda davalının malın çıkışına izin verilmediği iddiasının ortaya atıldığı aşama itibariyle 1 nolu depoda bulunan peynirin raf ömrünün sona erip ermediği ve ekonomik değerini yitirip yitirmediği dolayısıyla davalının eylemi ile zarar arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı mahkemece tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup hüküm bu nedenle bozulmalıdır." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir

. Şu durumda davalının malın çıkışına izin verilmediği iddiasının ortaya atıldığı aşama itibariyle 1 nolu depoda bulunan peynirin raf ömrünün sona erip ermediği ve ekonomik değerini yitirip yitirmediği dolayısıyla davalının eylemi ile zarar arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı mahkemece tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup hüküm bu nedenle bozulmalıdır." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, bozma ilamı gereğince değerlendirilmesi gereken hususun, depo 1 olarak addedilen yemekhane altındaki depoda bulunan peynirlerin raf ömrünün sona erip ermediği, ekonomik değerini yitirip yitirmediği ve bu kapsamda zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı noktasında toplandığı, Yargıtay bozma ilamında depo 2 olarak addedilen süt fabrikası (mandırası) yanında bulunan depodaki peynirler bakımından herhangi bir bozma kararı verilmediği, yemekhane altındaki depo 1 olarak addedilen depodaki peynirlerin davalı ...'in çıkışına izin vermediği 2010 yılı mayıs ayından önce son kullanma tarihlerinin geçmiş olduğu, dolayısıyla yemekhane altındaki depo 1 de bulunan peynirlerin bozulması sebebiyle tezahür eden zarar ile davalı kurumun eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı, salt süt fabrikası (mandırası) yanında bulunan 98.996 kg peynir yönünden davanın kısmen kabulüne karar verildiği belirtilerek davalı tarafça hapsedilerek piyasaya sürülmesi engellenen davacıya ait 98.996 kg peynirin dava tarihindeki bedelinin 1.187.952,00 TL olduğu anlaşılmakla, 1.187.952,00 TL maddi tazminatın 14.08.2010 tarihinden itibaren işleyen ticari faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Taraflar arasında 06/12/2001 başlangıç tarihli 10 yıl süreli mandıra kiralama ve koyun sütü satış sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı, davalı tarafından depolarda bulunan peynirlerin çıkışına izin verilmediği iddia edilerek doğan zararın tazmini talep etmiştir. Davacıya ait peynirlerin 1 nolu yemekhane altındaki depo ile 2 nolu süt fabrikası altındaki depo olmak üzere iki ayrı depoda muhafaza edildiği, 1 nolu depoda 132.104 kg., 2 nolu depoda 98.996 kg. olmak üzere toplam 231.100 kg peynir bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, 1 nolu depoda bulunan peynirlerin bozulması nedeniyle doğan zarardan davalının sorumlu olmadığı belirtilerek bu peynirler nedeniyle tazminat isteminin reddine karar verilmiş, 2 nolu depo yönünden ise ilk kararda hükmedilen tazminatın bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinden bahisle yeniden bir inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın tazminat istemi kabul edilmiştir. Ancak, bozma ilamında, davalının sair temyiz itirazlarının yerinde görülmediği gibi bir ibareye veya bu anlama gelebilecek bir ifadeye yer verilmediği gibi zarar ile davalının eylemi arasında sebep sonuç ilişkisi bulunup bulunmadığı yönünde yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı belirtilirken depolar arasında herhangi bir ayrım yapılmamıştır. Bozma ilamında, 1 nolu depoda bulunan peynirler yönünden bazı hususların özellikle belirtilmiş olması nedeniyle, 2 nolu depoda bulunan peynirler yönünden verilen hükmün bozma kapsamı dışında bırakıldığı sonucu çıkarılamaz. Bu nedenle Mahkemenin 2 nolu depoda bulunan peynirler yönünden verilen hükmün kesinleştiği şeklindeki tespiti yerinde değildir.

Davacı tarafça 19/08/2010 tarihinde ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/4 Değişik İş sayılı dosyasında yaptırılan tespitte alınan bilirkişi raparunda, 1 nolu depoda bulunan peynirlerin raf ömürlerinin bittiği, peynirlerde gözle görülür küf gelişiminin olduğu, 2 nolu depodaki peynirlerde ise herhangi bir küf ve bakteri gelişiminin gözle görülmediği ancak bozuk olup olmadıklarının tespiti için analiz yapılması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece 19/10/2010 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda ise yemekhane altındaki depoda bulunan peynirlerin bozulduğu, diğer depodaki peynirlerin analiz sonuçlarına göre tüketiminde bir sakınca bulunmadığı ancak en geç üç ay içinde satılmasının uygun görüldüğü bildirilmiştir. Öte yandan, davalı kiraya veren tarafından, davacı kiracı hakkında 23/08/2010 tarihinde ... İcra Müdürlüğünün 2010/599 Esas sayılı dosyasında başlatılan icra takibi ile dava tarihinden önce 24/08/2010 tarihinde dava konusu peynirlerin haczedildiği, daha sonra Mahkemece yapılan keşif neticesinde düzenlenen 20/10/2010 tarihli sayım tutanağı esas alınmak suretiyle 25/10/2010 tarihinde 1 nolu depodaki peynirler ile 2 nolu depodaki peynirler yönünden ayrı ayrı haciz tutanağı düzenlendiği ve 2 nolu depoda bulunan peynirlerin cebri icra yoluyla satışının gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, Mahkemece 2 nolu depo yönünden de icra takip dosyası da değerlendirilmek suretiyle davacının zararının doğup doğmadığı ve zarar oluştuğu tespit edildiği takdirde davalının eylemi ile zarar arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, 1.630.TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9178, Karar No: 2016/5553, Tarih: 04.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9178 E.  ,  2016/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Köyü 323 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday ve zeytinin 2014 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-Davaya konu taşınmaza ait kamulaştırma evrakı ile kıymet takdir raporunun idareden ve tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

3-Dava konusu taşınmazın maliki muris ile davalılar arasınadki bağlantıyı gösteren evrakın taraflardan temini ile davada yer almayan mirasçılarına gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8335, Karar No: 2012/15333, Tarih: 17.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8335 E.  ,  2012/15333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Cumhuriyet Savcısı' nın 07.06.2011 havale tarihli dilekçesiyle sanık lehine temyizden vazgeçtiği anlaşılmakla,

I- Müdafiinin sanık hakkında 2005,2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin sübuta, eksik incelemeye ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık müdafinin 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihi olan 31.12.2004'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7396, Karar No: 2019/153, Tarih: 15.01.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/7396 E.  ,  2019/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Çeyiz ve Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.01.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/16943, Karar No: 2013/17554, Tarih: 02.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/16943 E.  ,  2013/17554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : İdari para cezası

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Davanın dayanağını oluşturan, sanığın da imzasını taşıyan suç tutanağında, sanığın emvali dağdan kesip getirdiği beyan etmesine, yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu emvalin gövde odunu olup 8 cm. orta kuturlu dikili meşe ağaçlarından yaklaşık tutanak tarihinde baltayla kesilmek suretiyle elde edildiğinin bildirilmesine göre sanıktan emvali temin ettiği yer tespit edilip burada da keşif yapılması,yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının tesbiti ile bilirkişiden orta kuturları itibariyle emvalin temin edildiği meşelerin ağaç vasfında mı ağaçcık mı olduğu, kesimle hayatiyetini kaybedip etmeyeceği hususunda rapor alınarak, emvalin temin edildiği yerin orman sayılan yerlerden olmaması halinde sanığın eyleminin kaçak orman emvali bulundurma suçunu oluşturacağı da dikkate alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.