muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2930, Karar No: 2018/4236, Tarih: 04.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2930 E.  ,  2018/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davaya konu eklentinin İmar Kanununa ve bina projesine aykırı olduğunun tespiti ile ... ... mahallesi, ... sokak No.6 adresindeki ... nolu dairenin arkasında yer alan kaçak yapının yıkılmasına ve ortak alana müdahalenin men'i ile eski hale iadesine karar verilmesi istenilmiştir. Davalı karşı davacı ....03.2014 havale tarihli dilekçesinde ise davacı karşı davalıya ait olan bağımsız bölümün mesken olan eski hale iadesi talep edilmiştir.

Mahkemece; A) Davacı ve karşı davalının davasının kabulüne; ..., ..., ... mahallesi, ... ... caddesi, ... sokak No:6 adresinde yer alan ... nolu daireyi davacı ve karşı davalının satın almasından önce yapılmış olan 40 m2’lik arka bahçenin kapatılarak daireye dahil edilmiş olan bölümünün kaldırılarak eski hale getirilmesine, ana taşınmazın arkasında ... nolu daireye ait mutfak ve yatak odası piyeslerindeki pencerelerin mimari projesine göre yeniden yapılmasına, arka bahçenin kaldırılması ile .... normal kattaki davalı ve karşı davacıya ait ...nolu dairenin arkasında olması gereken 0,75 x ....00 mt. ebatlı açık balkonun yeniden yapılmasına, eski hale getirmek için ...000,00 TL KMK gereğince kat maliklerinden arsa payları oranında alınmasına davalı ve karşı davacıya eski hale getirme işlemleri için ... aylık süre verilmesine. Bu süre içerisinde yerine getirmediği taktirde kararın icraen infazına, B) Davalı ve karşı davlının davasının kabulüne, davacı ve karşı davalının işyeri olarak kullandığı ... nolu bağımsız bölümün yeniden mesken olarak kullanılmak üzere eski hale getirilmesine, eski hale getirme işlemleri için davacı ve karşı davalıya ... aylık süre verilmesine bu süre içerisinde yerine getirmediği taktirde kararın icraen infazına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin men’i ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

...- Hükümde davalı ve karşı davacıların isimleri yazılarak hangileri hakkında hangi hükümlerin kurulduğunun açıkça belirtilmemiş olması sonucu hükmün infazda tereddüt yaratması,

2- 40 m2’lik arka bahçenin mimari projeye aykırı yapıldığı tespit edilmekle 30 yıl önceden muvafakat verildiği iddia edilmekle varsa tadilat projesi ve bu yönde maliklerin verdiği muvafakatlar araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

Eski hale getirme bedeli olan ...000 TL’den diğer bağımsız bölüm maliklerinin sorumlu tutulmasının gerekçesi açıklanmadan hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

2- 40 m2’lik arka bahçenin mimari projeye aykırı yapıldığı tespit edilmekle 30 yıl önceden muvafakat verildiği iddia edilmekle varsa tadilat projesi ve bu yönde maliklerin verdiği muvafakatlar araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

Eski hale getirme bedeli olan ...000 TL’den diğer bağımsız bölüm maliklerinin sorumlu tutulmasının gerekçesi açıklanmadan hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25143, Karar No: 2014/25397, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25143 E.  ,  2014/25397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin feshe bağlı tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2014 gün ve 2014/13396 Esas, 2014/14463 Karar sayılı kararı ile “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “tüm süreye göre kayıtların davalıdan istendiği, ibraz edilmemesi üzerine kesin süre verildiği, ibraz edilmemesi nedeni ile de sunulan kayıtlara göre hesaplama yapıldığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı

istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup davalının fazla mesai ve tatil alacaklarına esas kayıtları ibraz etmemesinin davacı aleyhine yorumlanamayacağı, bu durumda 6100 sayılı HMK.’un 220 maddesi uyarınca işlem yapılması yanında çalışma düzeninin aynı olması prensibinden kayıtlı dönemin kayıt bulunmayan dönem için emsal olabileceği gibi mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gerektiği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11212, Karar No: 2013/12775, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/11212 E.  ,  2013/12775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ve kötüniyet tazminatı ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Karakülah tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren işyerinde, değişen alt işverenler bünyesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücretleri alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının yüklenici firma işçisi olduğunu, müvekkilinin ihale makamı konumunda olup işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını, kaldı ki dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davacının belediyenin işçisi sayılması gerektiğini, müvekkili şirketin işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını, kaldı ki dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davalılar arasında geçerli asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı ve uygulanan faiz oranı noktalarında toplanmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda mahkemece, davalıların ispat yükünü yerine getirmediği gerekçesiyle, davacı işçinin tüm çalışma süresi boyunca yıllık izin hakkını kullanmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki, davalı ... vekili, yemin deliline de dayanmış olup, mahkemece davalıya, yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmamıştır. Anılan nedenle, yemin deliline dayanan davalı belediyeye, yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonuca göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225. ve devamı maddeleri uyarınca işlem yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, yıllık izin ücreti alacağında, yasal faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7862, Karar No: 2022/9582, Tarih: 19.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7862 E.  ,  2022/9582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının ... (...)’na ait lojmanda 01.11.2008 tarihli sözleşme gereği kiracı olarak bulunmakta iken Yargıtay Cumhuriyet Savcılığından Gaziantep Hakimliğine atandığını ve ... Konut Yönetmeliği'nin 19. maddesi uyarınca 03.06.2015 tarihinde lojmanı boşaltması gerektiğini, görev süresi bitmesine rağmen lojman boşaltılmadığından ... Konut Yönetmeliği'ne göre haksız kullanım süresince 10 kat kira ödenmesi gerektiğini ileri sürerek; davalının taşınmazdan tahliyesine ve 03.06.2015 tarihinden dava tarihine kadar Konut Yönetmeliği'ne göre hesaplanan 10 kat tutardan, ödemeler düşüldükten sonra kalan 5.732,03 TL tutarındaki kira alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine ve 5.732,03 TL alacağın davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairece verilen 26.04.2018 tarihli ve 2018/2692 Esas 2018/4656 Karar sayılı ilamla; Ankara 9. İdare Mahkemesinin 10.12.2013 tarihli ve 2012/237 Esas ve 2013/1871 Karar sayılı dosyasının sonucunun kesinleşmesinin beklenilmesi ve kiralanan taşınmazın tahliyesinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin yöntemine uygun şekilde araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece; davanın kabulü ile 5.732,03 TL kira alacağının ve bir yıllık kira bedeli olmak üzere toplam 9.423,59 TL’nin davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairece verilen 10.10.2019 tarihli 2019/4074 Esas 2019/7801 Karar sayılı ilamla davacı tarafından dava dilekçesinde 03.06.2015 tarihinden dava tarihine kadar Konut Yönetmeliği'ne göre hesaplanan 10 kat tutardan ödemeler düşüldükten sonra kalan 5.732,03 TL tutarındaki kira alacağının tahsili talep edilmiş ise de mahkemece 5.732,03 TL kira alacağının ve bir yıllık kira bedeli olmak üzere toplam 9.423,59 TL’nin tahsiline karar verilmek suretiyle hüküm kurulduğu gerekçesiyle davalının son temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece; davacı tarafça bakiye 5.732,03 TL kira alacağının tahsilinin talep edildiği, taleple bağlı kalınması gerektiği gözetilerek; davanın kabulü ile 5.732,03 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece; davacı tarafça bakiye 5.732,03 TL kira alacağının tahsilinin talep edildiği, taleple bağlı kalınması gerektiği gözetilerek; davanın kabulü ile 5.732,03 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Davacı ile davalı arasında imzalanan 01.11.2008 başlangıç tarihli ve beş yıl oturma süreli sözleşmenin 'Hususi Şartlar' 4. maddesinde " Bu lojmanlar hakim ve savcılara belediye mücavir alanı içinde görev yaptıkları süre boyunca, .... tahsis edilir."

5. maddesinin ikinci fıkrasında "... emeklilik, istifa, başka bir yere nakil ve her ne şekilde olursa olsun memuriyet veya işçi sıfatı kalkanlar ilişiklerinin kesildiği tarihten itibaren 2 ay içinde konutu boşaltmak zorundadırlar."

6. maddesinde " Tahsis edilenlerin tayini, emekliye ayrılması, istifa ya da göreve son verilmesi halleri yine bu gibi görevle ilişiğinin kesilmesi sonucu doğuracak diğer hallerde bu işlemlerin kesinleşmesini takip eden iki ayın sonunda herhangi ihtara gerek olmaksızın lojman tahliye edilecektir. Aksi halde 12.02.1999 tarihli Temsilciler Meclisi tarafından alınan karar doğrultusunda yönetmeliğin 22. maddesi uyarınca konutu tahliye etmeyenlerden aylık kira bedeli 10 katı fazlası ile tahsil edilir. " hususları kararlaştırılmıştır.

Ankara 9. İdare Mahkemesinin 10.12.2013 tarihli ve 2012/237 Esas 2013/1871 Karar sayılı kararıyla; lojman tahsis süresi sona ermesine rağmen taşınmazı haksız yere kullanana karşı ancak müdahalenin önlenmesi (tahliye) veya ecrimisil talebinde bulunulabilecek iken, Kamu Konutları Kanunu ve Kamu Konutları Yönetmeliği'nde bulunmayan bir düzenleme ile konutu tahliye etmeyenlerden aylık kira bedelinin 10 kat fazlasıyla tahsil edileceğini düzenleyen ... Konut Yönetmeliğinin 23. maddesinin üçüncü fıkrasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle, ... Konut Yönetmeliği'nin 23. maddesinin üçüncü fıkrasının iptaline karar verilmiş, karar kesinleşmiştir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı tarafça ... Konut Yönetmeliği'nin 23. maddesinin üçüncü fıkrasına dayanılarak açılan davada davalıdan bakiye kira alacağı talep edilmiş ise de; söz konusu maddenin idare mahkemesi kararıyla iptal edildiği gözetilmeksizin, davacının talebi doğrultusunda karar verilmiş olup; 26.04.2018 tarihli ilk bozma kararına aykırılık teşkil etmektedir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı tarafça ... Konut Yönetmeliği'nin 23. maddesinin üçüncü fıkrasına dayanılarak açılan davada davalıdan bakiye kira alacağı talep edilmiş ise de; söz konusu maddenin idare mahkemesi kararıyla iptal edildiği gözetilmeksizin, davacının talebi doğrultusunda karar verilmiş olup; 26.04.2018 tarihli ilk bozma kararına aykırılık teşkil etmektedir.

Bu itibarla mahkemece; Kamu Konutları Yönetmeliği'nin 34. maddesinde yer alan "20 nci maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca İdarece konutta oturmasına izin verilenler hariç olmak üzere, 33 üncü madde gereğince konutta oturma süresini doldurduğu veya konutta oturma hakkı sona erdiği halde konutu tahliye etmeyenlerden, konutu on beş gün içerisinde tahliye ederek boşaltması, aksi takdirde bu sürenin bitiminden itibaren işgaliye bedeli alınacağına ilişkin olarak İdarece yapılacak tebligata rağmen, konutu tahliye ederek boşaltmayanlardan, yeni bir tebligata gerek olmaksızın, konutun tahliye tarihine kadar geçecek süreler için ödenmesi gereken kira bedeli yerine işgaliye bedeli tahsil edilir. Bu bedel; konutun tahliye edilmesi gereken tarihten sonraki üç ay için, ödenmesi gereken kira bedelinin (yakıt, elektrik, su vb. hariç) iki katı, daha sonraki aylar için ise dört katı olarak uygulanır. Ancak, bu şekilde oturulan süreler 33 üncü madde ile belirlenmiş olan sürelerin uzatılması sonucunu doğurmaz ve oturanlar yönünden bir hak teşkil etmez." düzenlemesi gözetilerek hesaplama yapılıp hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15886, Karar No: 2020/20272, Tarih: 23.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/15886 E.  ,  2020/20272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin suçun sabit olduğuna ve gelişigüzel Muhammet denerek hakaret edildiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2894, Karar No: 2018/1685, Tarih: 10.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2894 E.  ,  2018/1685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

MÜŞTEKİLER : ..., ..., ...,

SUÇ : Kasten adam öldürme, kasten silahla yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkındaki;

1-Maktul ...'ü kasten öldürme eylemi nedeniyle TCK.nun 81/1, 29, 62/1, 63 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

2-Katılan ...'e karşı işlediği kasten yaralama suçu nedeniyle beraat,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında;

Katılanlar Murat ve ...'e karşı işledikleri kasten yaralama suçu nedeniyle beraat (ayrı ayrı),

Sanık ... hakkında;

Yasak bıçak bulundurmak suçu nedeniyle beraat.

.

.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar Murat, Ahmet, Kadir, İbrahim, Halil ve Nureddin vekili sıfatıyla sanıklar Şah İsmail, Musa, ..., ..., Zeynel Abidin, Deniz, Ruhi hakkındaki hükümleri temyiz eden Avukat Ayten Güven'e adı geçen katılanlardan Murat, Ahmet, Kadir, İbrahim adına verilmiş vekaletname bulunmadığı anlaşılmakla, vekaletnamenin olup olmadığının araştırılması ile vekaletnamenin olması halinde dosyaya eklenmesi ile birlikte Dairemize iadesi için, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5111, Karar No: 2023/2087, Tarih: 09.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/5111 E.  ,  2023/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3044 E., 2017/3036 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : 1. Sanıklar ..., ... ve ... için, ilk derece mahkemesi beraat hükümlerine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

2. Sanıklar ... ve ... için, ilk derece mahkemesi mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

1- Sanık ... Müdafii, Katılan ...-... Vekili ile Katılan ... Vekilinin Temyiz Taleplerinin İncelenmesi ile,

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

2- Katılan AYEDAŞ Vekilinin Temyiz Talebinin İncelenmesi ile;

Yargılama konusu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen taksirle öldürme suçu yönünden katılan Kurumun suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı yapılan ön inceleme sonucu anlaşılmakla, gereği düşünüldü:

3- Sanık ... Müdafinin Temyiz Talebinin İncelenmesi ile;

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde yer verilen; “Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığı yapılan ön inceleme sonucu anlaşılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25/04/2017 tarihli ve 2015/16 Esas, 2017/170 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca "...sanıkların olayda kusurlarının olduğuna dair delil bulunmadığından " bahisle beraatlerine karar verilmiştir.