muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13671, Karar No: 2018/4786, Tarih: 25.06.2018

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kurum elemanları tarafından yapılan kazı çalışmalarında hasara sebebiyet verildiğinin olay günü düzenlenen hasar tespit raporlarından anlaşıldığı, davalı kurumun kazı yapacağı güzergahın alt yapı durumunu tam ve kesin olarak belirlemeden kazı yapmaması, ilgili kurumlardan alınacak bilgiler doğrultusunda kazı işlemlerinin sürdürülmesi gerektiği, davalı kurumun yapacağı her işte gerek kendi çalıştırdığı personel gerekse diğer kişi ve kuruluşların mal ve can güvenliğine zarar vermeyecek şekilde her türlü emniyet tedbirlerini almakla yükümlü olacağı, olay yerinin büyükşehir belediyesi mücavir alanı kapsamında bulunduğu, kazı çalışması yapılması gereken yerlerde kazıdan önce doğalgaz boru hattının geçtiği güzergahın tespit edilmesi, yerinin net olarak belirlenmesi ve daha sonra kazının yapılması gerekirken davalının bu hususlara riayet etmeden gelişigüzel ve plansız bir çalışma ile kazı yapılmasıyla dava konusu boru hattına zarar verildiği, davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl/birleşen davalarda davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl/birleşen davalarda davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, dava konusu alacak tazminat alacağı niteliğinde olduğundan likit olmayıp miktarının tespiti yargılamayı gerektirdiğinden, davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmekte ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl/birleşen davalarda davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl/birleşen davalarda davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının asıl davada 2 numaralı bendinin, birleşen 2014/760 E. sayılı dosyada 2 numaralı bendinin, birleşen 2014/766 E. sayılı dosyada 2 numaralı bendinin, birleşen 2014/768 E. sayılı dosyada 2 numaralı bendindeki ‘‘takip konusu alacağın %20 si oranında 297,23 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine’’ ibaresinin, birleşen 2014/809 E. sayılı dosyada 2 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmak suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden asıl ve birleşen davalarda davalıya iadesine, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14751, Karar No: 2013/26037, Tarih: 19.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/14751 E.  ,  2013/26037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi uyarınca davanın reddi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının reddine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

13/06/2005 tarihli yapı tatil tutanağı ile sanık tarafından İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 07/05/1992 tarih ve 3683 sayılı kararı ile belirlenen 1. derece doğal sit alanı içerisinde yer alan Karaburun İlçesi, Parlak Köyü, Badembükü Mevkii, 118 ada, 17 parsel sayılı taşınmazda 5.60x10.70 metre ebatlarında su basman betonu üzerine prefabrike tek katlı konut inşa edildiğinin tespiti ile İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 31/08/2010 tarihli suç duyurusu üzerine sanık hakkında 23/03/2011 tarihli 2011/78 esas sayılı iddianame ile incelemeye konu dava açılmış ise de, sanığın, aynı konuya ilişkin olarak 31/03/2004 tarihli, 2004/751 esas sayılı iddianame ile açılan dava kapsamında Karaburun Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/47-52 esas karar sayılı dosyası ile yargılanmış olması, inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 20/02/2012 tarihli ek rapor ile her iki dosyanın konusunu teşkil eden yapıların aynı olduğunun belirlenmesi karşısında, sanık hakkındaki mükerrer davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda sanık hakkında açılan kamu davasının, aynı eylem nedeniyle önceden açılmış bir dava ve verilmiş bir karar bulunduğu gerekçe gösterilerek mahkemece reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kamu davasının reddine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2606, Karar No: 2023/8832, Tarih: 12.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2606 E.  ,  2023/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/34 Esas, 2022/3493 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/634 Esas, 2020/267 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, Bornova ilçesi, ... Mahallesi ... ada 8 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Bir kısım davalılar vekili Avukat ... cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen bedelin düşük olduğunu, taşınmazın konumu itibarıyla değerli olduğunu, bu niteliği gözetilerek emsal değerler üzerinden bedelinin tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Bir kısım davalılar vekili Avukat ... cevap dilekçesinde özetle; davacı idare ile kamulaştırma bedeli konusunda uzlaşmaya varıldığını, ancak bir bağımsız bölüm üzerindeki ihtiyati tedbir şerhinden dolayı bedelin kendilerine ödenmediğini, dolayısıyla müvekkillerinin dava açılmasına sebebiyet vermediğini, davalı idare lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğini, dava konusu taşınmaz için uzlaşmaya varılan bedelin düşük olduğunu, uzlaşma üzerinden geçen zamanda enflasyon nedeniyle taşınmazın değerlendiğini, 2942 sayılı Kanun'da belirtilen esaslar dahilinde dava konusu taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin yüksek olduğunu, yeterli emsal araştırması yapılmadığı gibi emsal karşılaştırmasının da kanunun aradığı şartlara uygun olarak yapılmadığını, emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmazdan farklı özelliklere sahip olduğunu, emsal alınan taşınmaz satışının eski tarihli olduğunu, emsalin dava konusu taşınmaza göre oldukça küçük yüzölçümlü ve uzak mesafede bulunduğunu, mevcut irtifak hakkının oluşturduğu değer düşüklüğü oranının düşük uygulandığını, davalılardan bir kısmı ile müvekkili idare arasında dava açılmadan önce anlaşma sağlandığını, ancak tapu kaydında bulunan ihtiyati tedbir şerhi nedeniyle tapuda tescil işlemlerinin yapılamadığını, bu malikler yönünden de dava açılmak durumunda kalındığını, anlaşma sağlanan maliklerin hisseleri yönünden müvekkili idare tarafından belirlenen bedel üzerinden kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arsa vasfında kabul edilerek emsal karşılaştırma metoduna göre yapılan değer tespitinin doğru olduğunu, hükmü esas alınan bilirkişi kurulu raporunun 2942 sayılı Kanun'un değer belirlemeye ilişkin düzenlemelerine teknik olarak uygun olduğu, dava konusu taşınmaza ilişkin evrakların toplandığı, emsal taşınmaza ilişkin evrakların da Daire tarafından tamamlandığı, bilirkişi raporunun dava konusu taşınmazın niteliğine uygun olarak düzenlendiği, alınan emsalin uygun olduğu, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla, emsal alınan taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar parseli olması nedeniyle düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmamasının doğru olduğu, belirlenen birim metrekare değerinin taşınmazın niteliği ile uyumlu olduğu, uygulanan irtifak oranının da enerji nakil hattının geçtiği güzergah itibarıyla yerinde olduğu, taşınmazın tapu kaydında bulunan mevcut irtifak hakkının yarattığı değer düşüklüğü hesaplanmasının ve irtifak öncesi değerin hesaplanmasında zemin değerine, taşınmaz üzerinde bulunan inşai ve zirai muhtesatların eklenmesinin de yerinde olduğu, ancak karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedelin Anayasa Mahkemesinin iptal kararı doğrultusunda neması ile birlikte derhal ödenmesi gerektiğinden davacı idare vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki İzmir ili, Bornova ilçesi, Erzene Mahallesi 4680 ada 8 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9810, Karar No: 2019/21233, Tarih: 28.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/9810 E.  ,  2019/21233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalının yöneticisi olduğu apartman görevlisi olarak 21.10.2009 -29.10.2013 tarihleri arasında çalıştığını, kendisine asgari ücret ödeneceği kararlaştırılmasına rağmen ücret alacaklarının neredeyse hiç ödenmediğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacı ile müvekkili apartman yönetimi arasında herhangi bir işçi-ışveren ilişkisi bulunmadığını, davacının eşi ...’nin bina yönetimi ile muhatap olduğunu, görevli dairesini davacının eşi ile birlikte işgal ettiklerini, bu nedenle kendilerinden 06.12.2013 tarihli ecrimisil talebinde bulunduklarını, müvekkiller davalı F Bloktaki dâirelerini aldıklarında kapıcı dairesinde oturan bu şahıslarla sözlü olarak kapıcı dairesinde oturmaları ve çöplerin alınması şeklinde anlaştıklarını, davacıya temizlik parası adı altında da para verildiğini, müvekkillerince binanın ve bodrum katın temizliği, bahçe, peyzaj gibi işlerin başka kişilere ücret mukabili yaptırıldığını, müvekkilleri tarafından davacı ve eşine resmi olarak görevli statüsünde çalışmalarının teklif edilmesine rağmen davacı tarafın bundan kaçındığını, çöpleri toplama dışında davacının bir çalışması olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı vekilinin müvekkilinin 21.10.2009 - 29.10.2013 tarihleri arasında çalıştığını beyan ettiği, Kurum kayıtlarına göre davacının sigortalılık kaydı bulunmadığı, davacı vekilince dosyaya ibraz edilen 15.02.2010 ve 10.06.2010 tarihli para makbuzlarında “Görevli Gülbahar" ibaresi ile davacıya Ödemeler yapıldığı, davacı tanıklarının davacının 2009 kış aylarından 2013 yılına kadar apartman görevlisi olarak çalıştığı yönündeki beyanları ve özellikle davalı tanıklarından ...’ın kendisinin 2007 yılından beri F Blokta oturduğu, davacı ve ailesinin ise bu tarihten 1,5 yıl kadar sonra kapıcı dairesine taşındıkları yönündeki beyanı dikkate alındığında, davacının hizmet süresinin 21.10.2009- 29.10.2013 olduğu kabul edildiği, davacı vekilinin müvekkiline asgari ücret ödeneceği yönünde anlaşma yapıldığını beyan ettiği, davalı vekilinin davacının kapıcı görevlisi olmadığını ancak çöp toplamaları karşılığında temizlik parası adı altında davacıya ödeme yapıldığını savunduğu, davalı sitede İkamet eden davacı tanıkları davacının ücretini bilmediklerini beyan ettiği, davalı tanıkları ise eski yönetim tarafından davacıya bir miktar ücret verildiğini ancak tutarını bilmediklerini beyan ettiği, davacı vekilince F Blok tarafından davacıya 15.02.2010 tarihinde 190,00 TL ve 10.06.2010 tarihinde 350,00 TL ödeme yapıldığını gösterir para makbuzları sunulmuş ise de ödemelerin neye istinaden yapıldığının belirsiz olduğu, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, konut kapıcılarının yaptığı işe göre çalışmasının günde kaç saat sürdüğü tespit edilerek ve tespit edilecek haftalık çalışma saatinin yasal haftalık çalışma süresi olan 45 saate oranlanması ile alacaklarının bu miktar üzerinden hesaplanması gerektiği, davacının fesih tarihindeki ücreti aylık net 405,74 TL / brüt 477,34 TL olduğu değerlendirilmiştir. öte yandan, Konut Kapıcıları Yönetmeliğinin 13. maddesinde kapıcının su, elektrik, ısınma gibi giderlere kısmen ya da tamamen katılıp katılmayacağının sözleşme ile belirleneceği düzenlendiği, davacı tanıklarından ... nün davacının oturduğu kapıcı dairesinin doğalgaz, su ve elektrik giderlerinin davacının eşi tarafından karşılandığını beyan etmiş olmakla, kıdem tazminatına esas ücrete yalnızca konut yardımı ilave edilmesi gerekeceği, davalı tarafça davacıya gönderilen İhtarnamede davacı tarafından kapıcı dairesinin haksız işgali nedeniyle aylık 600,00 TL tutarında ecrimisil bedeli talep edilmiş olmakla, kapıcı dairesinin aylık emsal kira bedelinin 600,00 TL olacağı, bu tutarın aylık brüt ücrete ilavesi ile giydirilmiş brüt ücret 1,077,34 TL olduğu, davacının davalı apartmanın çöp toplama, merdivenleri silme, genel temizlik gibi işleri yaptığı, yaptığı işin günde 3 saat, haftada 21 saat sürdüğü, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde düzenlenen iş ilişkisi olduğu ve davacının haftalık çalışma süresi dikkate alındığında iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 13

. maddesinde düzenlenen iş ilişkisi olduğu ve davacının haftalık çalışma süresi dikkate alındığında iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 13. maddesinin '‘İşçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” düzenlemesi gereğince “kısmi süreli iş sözleşmesi” olarak kabul edilmesi gerektiği, konut Kapıcıları Yönetmeliği’nin 13. maddesinde kapıcıya görevi nedeniyle konut verilmesinin zorunlu olmadığı, verilmiş olan konut için iş sözleşmesinin devamı süresince kira istenemeyeceği, buna göre davacının yaptığı İşlerin karşılığı hak etmiş olduğu ücret yerine kapıcı dairesinde ikamet etmesi İşverenin ücret ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı, davacı vekilinin müvekkilinin sigortasının yapılmaması, işçilik alacaklarının ödenmemesi, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmaması nedenleriyle İş sözleşmesini haklı olarak sona erdirdiğini beyan ettiği, yerleşik Yargıtay içtihatları, birden fazla gerekçe İle iş akdinin feshi halinde, gerekçelerden birinin dahi sübut bulmasının feshi haklı kılacağı yönünde olduğu, davalı tarafça davacımn ücret alacaklarının eksiksiz olarak ödendiğini gösterir yazılı deliller dosyaya ibraz edilmemiş olması ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde davacı işçinin iş sözleşmesini ücretinin ödenmemesi sebebiyle haklı nedenle feshetmiş olduğu, iş sözleşmesini haklı nedenle fesheden davacının kıdem tazminatına hak kazanacağı, diğer işçilik alacakları da olduğu, ıslah dilekçesi de dikkate alınarak bayram ve genel tatil alacaklarından 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı gerekçesi ile fazla mesai ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, tüm hesaplamalara esas ücret miktarı ve fazla mesai ücreti açısından;

Hükme esas bilirkişi raporunda; davacının davalı apartmanda çöp toplama, merdiven silme, genel temizlik gibi işler yaptığı, yaptığı işin günde 3 saat, haftada 21 saat sürdüğü, 4857 sayılı Kanun’un 13 maddesine göre kısmi süreli iş akti olarak kabulü gerektiği, konut kapıcılarının ücretlerinin yaptığı işe göre günde kaç saat sürdüğü tespit edilerek ve tespit edilecek bu çalışma saatinin haftalık yasal çalışma saati olan 45 saate oranlanarak alacakların bu ücret miktarı üzerinden hesaplanması gerektiği belirtilerek tespit edilen 21 saatlik çalışmanın 45 saate oranı olan 0,466 oranına göre fesih tarihindeki asgari ücret olan 1021,50 TL’na 0,466 oranı uygulandığında davacının ücretinin brüt 477,31 TL olduğu açıklamaları ve kabulü ile hesaplama yapılmıştır.

Davacının çalışma süresinin varsayıma göre belirlenmesi hatalıdır.

Mahkeme tarafından, davacının çalıştığı bloğa gidilerek keşif yapılmalı, çalışma süreleri, çalışma sistemi ve davacının tam süreli mi yoksa kısmi süreli mi çalıştığı saptanmalıdır. Gerekirse bu konularda tanıklar yeniden dinlenmelidir.

Yukarıda bahsedilen şekilde çalışma süreleri tespit edilerek fazla mesai süreleri varsa hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

Ayrıca, yine yukarıda belirtilen şekilde belirlenecek çalışma sürelerine göre ücret miktarı belirlenmeli ve bunun tüm alacak kalemlerine etkisi irdelenmelidir.

3-Davalının sıfatı bakımından;

Konut kapıcılarının hak ve alacaklarından kat malikleri sorumludur. İşveren vekili konumundaki yöneticiliğe dava açılması yerinde ise de hüküm altına alınan hak ve alacaklardan kat malikleri sorumludur. Bu nedenle işçilik alacaklarından 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 20/a maddesi uyarınca kat maliklerini eşit olarak sorumlu tutacak şekilde hüküm kurulması gerekirken sorumlulukta tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17684, Karar No: 2013/16770, Tarih: 18.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/17684 E.  ,  2013/16770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hapis cezasının seçenek yaptırımlardan kamuda yararlı bir işte çalıştırma yaptırımına çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlayacak şekilde kamuda temizlik işlerinde çalıştırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince hükmün 5. paragrafındaki ''5 ay süre ile kamuda temizlik işlerinde çalıştırılmasına'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''5 ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına'' şeklinde yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.