muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2139, Karar No: 2011/5543, Tarih: 04.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2139 E.  ,  2011/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 159 ada 87 parsel sayılı 3854,24 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden Hazineye kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla ... Kadastro mahkemesine dava açmış ancak askı ilan süresi içinde dava açılmadığı gerekçesiyle ... Kadastro Mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Orman Yönetimi ise orman savı ile davaya katılmıştır. Mahkemece davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu Kahramanmaraş İli, ... İlçesi, ... Köyü, 159 ada 87 parsel sayılı taşınmazın ... oğlu ... adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılarak 27/08/2008 ila 25/09/2008 tarihleri arasında sonuçları ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve Hazinenin dayandığı tapu kaydının keşfen yapılan uygulamada mahalline uymadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 04/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11007, Karar No: 2015/7593, Tarih: 10.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/11007 E.  ,  2015/7593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar ... vd. vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, duruşma gününün taraflara tebliği için gerekli posta plunun dosyada bulunmaması ve durumun 13.06.2014 tarihli kalemde düzenlenmiş tutanakla saptanmış olması nedeniyle REDDİNE;

2- a- Tarafların ortak kök miras bırakanı olan ... oğlu ...'ın tüm mirasçıları adına ... İlçesi ... Köyü çalışma alanı içinde tespit edilmiş bütün taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin, kadastro tespitleri kesinleşmişse oluşmuş sicil kayıtlarının,

b- Tarafların ortak kök miras bırakanı olan ... oğlu ...'ın tüm mirasçıları adına aynı yerde tespit edilmiş taşınmazlardan hükmen kesinleşmiş olanlar var ise bu taşınmazların kesinleşmelerine esas olan ilamların onaylı örneklerinin (yerel mahkeme ilamları ile varsa ilgili Yargıtay Dairesi ilam örneklerinin),

c- Tarafların ortak kök miras bırakanı olan ... oğlu ...'ın tüm mirasçıları adına aynı yerde tespit edilmiş ve varsa halen mirasçıları arasında dava konusu olan tüm dava dosyaları hakkında düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının,

d- Gerekçeli kararın ... mirasçıları ... ve ...; ... mirasçısı ... ile yargılama sırasında vefat ettiği anlaşılan ... mirasçısı ...'in mirasçıları olan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yöntemince tebliğleri sağlanarak, temyiz sürelerinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3058, Karar No: 2023/3719, Tarih: 07.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3058 E.  ,  2023/3719 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/264 E., 2022/462 K.

DAVA TARİHİ : 28.12.2018

HÜKÜM/KARAR : Davanın Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/462 E., 2022/22 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında 12/03/2017 tarihinde imzalanan sözleşme gereğince müvekkiline ait taşınmazda mühendislik, sertifikasyon, bitki pasaportu, eleme, boylama, ilaçlama ve paketleme işleri davalı şirkete ait olmak üzere, davalı şirketin fasülye (08/03 ve perolar) tohumluk çeşitlerinin üretim ve teslimini taahhüt ettiğini, müvekkilinin üretim sorumlusu tarafından davalının ekim sahalarında yapılan denetimlerde bir çok alanda bakteriyel bir hastalığın varlığı konusunda oluşan şüpheye düşüldüğünü, yapılan analiz numunelerinde "bakteriyel enfeksiyonla pozitif" sonucuna ulaşıldığını, sözleşmenin 5. maddesine aykırı olarak üretilen tohumluğun satışının da mümkün olmadığını, müvekkilinin hem ürünü almadığından dolayı hem de almadığı ürüne karşı yaptığı avans ödemesinden dolayı zararının bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davalı şirkete avans olarak ödenen 640.000,00 TL’nin 21/03/2018 tarihinden itibaren temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını, davacı yanın hasat anında mahkeme aracılığı ile tespit yaptırmadığını, davacı şirketin gerçeği yansıtmayan bahanelerle ürünleri teslim almadığını, davacının müvekkili şirkete 638.826,10 TL ödeme yaptığını, bu ödemeden 84.082,50 TL ve 15.930,00 TL perolar cinsi fasulyenin ödemesi olarak düşüldügünü, 29.500,00 TL’sinin de depo kira bedeli olarak düşüldüğünü, dolayısıyla müvekkili şirketin avans olarak eline geçen net paranın 509.313,60 TL olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Konya BAM 5. Hukuk Dairesinin 19/12/2020 tarihli kaldırma kararı sonrası yapılan araştırma ve kaldırma kararı gereğine Bursa Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi kanalı ile alınan 04/06/2021 tarihli rapor ve 05/11/2021 tarihli ek raporlara göre; Tarım ve Orman Bakanlığı Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü Ankara Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkez Müdürlüğü ile Antalya Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Bitki Sağlığı Bölüm Başkanlığı tarafından yapılan testlere göre davaya konu edilen 08/03 çeşidi fasulye tohumlarının, çimlenme oranlarının standartların gerektirdiği minimum çimlenme oranı olan %75 değerinin altında kaldığının tespit edilmesi karşısında, davalı tarafından üretilen 08/03 fasulye tohumlarının taraflar arasında düzenlenen 12/05/2017 tarihli sözleşmenin 5. maddesinde belirtilen kalite standartlarında bulunmadığı gerekçesiyle davalı yüklenicinin MK 471. maddesi gereğince edimini tam olarak yerine getirmediği, ayıplı ürün teslim ettiği, bu nedenle avans olarak aldığı bedeli iade etmek yükümlülüğünde olduğu gerekçesiyle davacının davasının kabulüne, 640.000,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 05/11/2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacı yanın davasının yasal ihbar sürelerine uyulmadan açıldığı için öncelikle usulden reddedilmesi gerektiğini, TTK.23/1 gereğince hak düşürücü süre içerisinde ayıp ihbarı yapılmadan dava açıldığını, hükme esas alınan 04.06.2021 tarihli ve 05.11.2021 tarihli ek rapor ile, 30.03.2020 tarihli önceki hükme esas alınan raporun çeliştiğini, çelişki giderilmeden karar verildiğini, davacının müvekkili şirkete 638.826,10 TL ödeme yaptığını, bu ödemeden 84.082,50 TL ve 15.930,00 TL perolar cinsi fasulyenin ödemesi olarak düşüldügünü, 29.500,00 TL’sinin de depo kira bedeli olarak düşüldüğünü, dolayısıyla müvekkili şirketin avans olarak eline geçen net paranın 509.313,60 TL olduğunu, davacı yanın paketleme malzemesini göndermediği için ürünün final temizliği yapılıp ilaçlanıp paketlenemediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, mevcut delillerin takdirinin ve kararın dayandığı gerekçenin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, mevcut delillerin takdirinin ve kararın dayandığı gerekçenin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tohumluk fasülye üretim sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İstinaf mahkemesinin kaldırma kararı sonrasında; dosya kapsamındaki bilirkişi raporları çeliştiğinden farklı bir heyetten bilirkişi raporu alınmış, bu raporda; Tarım ve Orman Bakanlığı Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü Ankara Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkez Müdürlüğü ile Antalya Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Bitki Sağlığı Bölüm Başkanlığı tarafından yapılan testlere göre davaya konu edilen 08/03 çeşidi fasulye tohumlarının, çimlenme oranlarının standartların gerektirdiği minimum çimlenme oranı olan %75 değerinin altında kaldığının tespit edilmiş, bu nedenle davalı tarafından üretilen 08/03 fasulye tohumlarının taraflar arasında düzenlenen 12/05/2017 tarihli sözleşmenin 5. Maddesinde belirtilen kalite standartlarında bulunmadığı anlaşılmıştır.

Davalı temyizinde tohumluk işleme teknolojisinde çimlenme testleri eleme, gravite (hafif tane temizliği), sortex (farklı renkteki tanelerin ayrılması) ve boylama işlemleri yapılan ilaçlanmamış ve ambalajlanmamış saf tohumlar üzerinde yapılmış olmasının çimlenme oranları üzerinde etkisi olmayacağı, dolayısıyla davacı tarafça ambalaj teslim edilmemesinin davalının ayıplı üretim yapması sonucunu doğurmayacağı tespit edildiğinden ve davalı depolarından alınan numunelerin Konya İl Tarım ve Orman Müdürlüğü elemanlarınca alındığı göz önüne alındığında ve söz konusu işlemlerin hukuka aykırı yapıldığı, kaldı ki numune alma işlemi davalı yüklenicinin iddia ettiği gibi doğru olmasa bile, bu hususun çimlenme oranına etkisinin olmadığı yukarıda anlatılan bilirkişi raporuyla sabittir. Bu husustaki davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Yine davalı vekilince 19.03.2018 tarihli fatura karşılığı perolar fasulye bedeli olan 84.082,50 TL, 19.03.2018 tarihli fatura karşılığı Perolar fasulye işleme bedeli olan 15.930,00 TL ve 28.05.2018 tarihli fatura karşılığı depo kira bedeli olan 29.500,00 TL olmak üzere toplam 129.512,50 TL bedelin, dava konusu fasulyeler için değil, sözleşmede belirtilen pero cinsi fasulyeler için yapıldığı ileri sürülmüş ise de; davacı tarafından bu faturaların bedelinin 30.06.2022 tarihinde ayrıca ödendiği her iki tarafın da kabulündedir. Bu nedenle sonuç itibariyle 08.03 cinsi fasülyelerin ayıplı olması nedeniyle davacıdan alınan avansın davalıdan tahsiline karar verilmesi yerinde olup davacının bu husustaki itirazlarının da reddi gerekmiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7741, Karar No: 2015/1682, Tarih: 21.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/7741 E.  ,  2015/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla, kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma, yıllık ücretli izin, ulusal bayram genel tatil ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı taraf avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının yasal hakkı olan asgari geçim indirimi alacağı talebinin kabulü yerine hatalı değerlendirme sonucu idari personele verilmemesi yönünde işyeri uygulaması bulunduğu gerekçesiyle reddi hatalıdır.

3-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dâhil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması hâlinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dâhilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Mahkemece, günlük 10,5 saatlik çalışmadan 1 saat yerine 1,5 saat ara dinlenmesi düşülerek noksan fazla çalışma hesabı yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetsizdir.

4- Hesaplanan fazla çalışma alacağından %40 oranında taktiri indirim yapılması hakkın özünü etkileyecek nitelikte yüksek olup daha makul oranda hakkaniyet indirimi yapılmaması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13723, Karar No: 2024/9839, Tarih: 19.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13723 E.  ,  2024/9839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/130 E., 2015/384 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Mağdure ... vekili, şikayetçi Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Mağdure ... vekili tarafından katılma talebinde bulunulduğu halde bu husustan karar verilmediği anlaşılmakla, mağdurenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. ve 260. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında katılan ... ve mağdure ...'ye karşı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, mağdure ... ile mağdur ...'a karşı ise, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını; sanık ... hakkında ise mağdure ... ile mağdur ...'a karşı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Eksik inceleme ile karar verildiğine ve katılma kararı verilmesine ilişkindir.

B. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği

Eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

B. Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.