muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13963, Karar No: 2011/441, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13963 E.  ,  2011/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... VD.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.06.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı arsa maliki ... ile davalı yüklenici ... arasında yapılan arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye bırakılan 20 parsel sayılı taşınmazdaki (B) blok 29 numaralı bağımsız bölüm dükkanı davalı yükleniciden temlik aldığını, yükleniciye karşı edimlerini yerine getirdiğini ileri sürerek, 20 parsel sayılı taşınmazdaki 29 numaralı bağımsız bölüm dükkanın tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalılar savunmada bulunmamışlar, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye bırakılan bağımsız bölümün kişisel hakkın temliki suretiyle edinilmesi nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin,

2010/13963 - 2011/441

ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerin hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmüne göre “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

2010/13963 - 2011/441

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada “şey” olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez;

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince;

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince;

Davalı taraflar arasında Bornova 1.Noterliği’nde 31.10.1996 tarihinde düzenlenen sözleşme ile 147 ada 20 parsel sayılı taşınmazda bina yapımı konusunda anlaşmışlardır. Hükme esas alınan 21.07.2008 tarihli inşaat bilirkişi raporunda, 20 parsel sayılı taşınmazdaki (A) bloğun 0/0100 oranında, (B) bloğun ise, 0/048 oranında tamamlanmış olduğu belirtilmiştir.

Davacı, davada tarihsiz ve adi yazılı biçiminde düzenlenmiş yüklenicinin temliki işlemine dayanmaktadır. Bir tanımlama yapmak gerekirse, temlik işlemi alacaklı (yüklenici) ile onun kişisel hakkını devralan üçüncü kişi (davacı) arasında borçlunun (arsa sahibi) rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen yazılı şekle tabi ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan akittir. Davacı, tarihsiz olarak düzenlenen sözleşmeye dayanarak yüklenicinin kazanacağı, ancak kendisine temlik edilen kişisel hakkı arsa sahibine karşı ileri sürebilir. Ancak, başlangıçta temlik işlemine vakıf olmayan bu hakkın kendisine karşı ileri sürülmesiyle temlik işlemine vakıf olan borçlu (arsa maliki) temlik edene (yükleniciye) karşı ne gibi def’iler ileri sürebilecekse, bu def’ileri yeni alacaklıya (davacı üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Dolasıyla davalı arsa sahibi 31.10.1996 tarihli sözleşmeden kaynaklanan haklarını davacıya karşı da ileri sürebilir. Bu yüzden 31.10.1996 tarihli sözleşmenin davalı arsa sahibi bakımından ifa ile sonuçlanıp sonuçlanmadığı yönü üzerinde durulmalıdır.

2010/13963 - 2011/441

Hükme esas alınan inşaat bilirkişinin 21.07.2008 günlü raporunda 20 parsel sayılı taşınmaz üzerinde (A) ve (B) blok olarak inşaatların bulunduğu, (A) bloğun 0/0100 oranında, (B) bloğun ise 0/048 oranında bitirildiği belirtilmiştir. Davalı taraflar arasında düzenlenen sözleşme bir bütün olup, (B) blokta yapılmakta olan inşaatın kabul edilebilir bir seviyede bulunmadığından, davalı yüklenicinin, davalı arsa sahibine karşı olan edimlerini tümünü yerine getirmemiştir. Bu edimler yerine getirilmediği sürece, ne yüklenici ne de onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişi arsa sahibinden taşınmazın devrini isteyemez. Bu nedenle, davanın reddi gerekirken, istemin hüküm altına alınması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 20.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19672, Karar No: 2014/6895, Tarih: 01.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19672 E.  ,  2014/6895 K.**

* MURİZ MUVAZAASI

* TAPU İPTALİ VE TESCİL DAVASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 706

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 213

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 237

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1923 doğumlu mirasbırakanın, kayden maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 numaralı bağımsız bölümü 06.07.2004 tarihinde intifa hakkını üzerinde tutarak davalı İfdadiye'ye satış suretiyle temlik ettiği, 24.01.2011 tarihinde öldüğü, davacı Serpil'in mirasbırakanın önceki eşi Mualla'dan olma kızı, davacı Celalettin'in mirasbırakanın önceki eşi Mualla'dan olma ölen oğlu Ahmet'in oğlu, davalı İfdadiye'nin ise mirasbırakanın ikinci eşi olduğu, taraflardan başka yasal mirasçı olarak mirasbırakanın davalı İfdadiye'den olma bir çocuğunun daha bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706, Türk Borçlar Kanunu'nun 237 (Borçlar Kanunu 213) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakanın sağlığında davalı eşi ile birlikte dava konusu bağımsız bölümde hayatını idame ettirdiği hatta son 2- 3 yılını yatalak hasta olarak bu bağımsız bölümde geçirdiği, tüm sosyal ve ekonomik ihtiyacının kendinden 36 yaş küçük 1959 doğumlu davalı eşi tarafından karşılandığı, mirasbırakana hayatı boyunca bir eşin bakmakla ve göstermekle yükümlü olduğu şartların fevkinde ilgisini ve hizmetini esirgemediği, temlik tarihinde 81 yaşında olan mirasbırakanın dava konusu taşınmazın intifasını da üzerinde tutarak satış işlemini yaptığı, temlik işleminden sonra da aynı taşınmazda yaşamlarını sürdürdükleri anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. (HGK.'nun 29.4.2009 gün 2009/1-130 S.K.) Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde mirasbırakanın gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı, akitte gösterilen bedel ile gerçek bedel arasında fahiş fark var ise de, bu hususun tek başına muvazaanın kanıtı sayılamayacağı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden dolayı (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden dolayı (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.04.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Miras bırakanın ilk eşinden olan kızı Serpil ve ölü oğlu A.S.oğlu C. E. miras bırakan M.. B..’ün maliki olduğu .. parsel sayılı taşınmazdaki 2 bağımsız bölüm numaralı evini intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini 06.07.2004 tarihinde ikinci eşi İfdadiye’ye satış şeklinde devrettiğini, temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranın da tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararı, davalının temyizi üzerine; “malın bedelinin mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da bir emek de olabileceği, miras bırakanın gerçek irade ve amacının mirasçıdan mal kaçırma olmadığı, bedeller arasındaki farkın tek başına muvazaanın kanıtı sayılamayacağı davanın reddine karar verilmesi gerektiği” görüşüyle oy çokluğuyla bozulmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı, adil ve doğru çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün ve miras bırakanın asıl irade ve amacının açık bir şekilde ortaya çıkarılmasına bağlıdır.

Somut olayda; miras bırakanın oturduğu evini intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini 06.07.2004 tarihinde satış şeklinde ikinci eşine devrettiği, taraf tanık beyanlarına göre miras bırakanın ölümünden iki üç sene önce 2008 – 2009 yıllarında hastalanarak yatalak hale geldiği, bu süreç de kızı davacı Serpil’in hastaneye götürüp getirdiği, oksijen tüplerini aldığı, ihtiyaçlarını karşılayıp maddi yardım da bulunduğu, davalı eşinin yanında bakımına destek olduğu, temlikin yapıldığı 2004 yılı itibariyle miras bırakan emekli olup maaş geliri ve sosyal güvencesinin bulunduğu, oturduğu evinin çıplak mülkiyetini davalı ikinci eşine satmasını gerektiren hiçbir haklı neden bulunmadığı gibi davalının satış bedelini ödeyebilecek sabit bir işi ve gelirinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davalı, cevap dilekçesinde ve yargılama sırasındaki beyanlarında, dava konusu taşınmazı gerçek bedelini ödeyerek satın aldığını, ödeme ile ilgili belgeleri bulunduğunu savunmuş ancak ödeme belgesi ibraz edilmemiştir.

Öte yandan, davalı, yargılamanın hiçbir aşamasında miras bırakan eşini iyi baktığı için emek ve hizmetlerine karşılık dava konusu taşınmazın devredildiğini ileri sürmemiştir. .

Davalı, cevap dilekçesinde ve yargılama sırasındaki beyanlarında, dava konusu taşınmazı gerçek bedelini ödeyerek satın aldığını, ödeme ile ilgili belgeleri bulunduğunu savunmuş ancak ödeme belgesi ibraz edilmemiştir.

Öte yandan, davalı, yargılamanın hiçbir aşamasında miras bırakan eşini iyi baktığı için emek ve hizmetlerine karşılık dava konusu taşınmazın devredildiğini ileri sürmemiştir. .

Bilindiği üzere, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 75. maddesi ile ayni yönde düzenleme getiren 6100 sayılı HMK’nun 25. maddesinde ‘taraflarca getirilme ilkesi ‘ kabul edilmiştir. Bu ilke gereğince kural olarak Hakim, kendiliğinden taraflarca ileri sürülmemiş vakıaları araştıramaz, dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. Bu ilkenin bir sonucu olarak, bir tarafın yargılama sırasında ileri sürmediği bir hususun temyiz incelemesinde resen göz önünde bulundurulması usul hükümlerine uygun değildir O halde; yukarıda değinilen somut olgular ve ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın davalı ikinci eşine yaptığı temlikte gerçek iradesinin bağış olduğu ve mirasçılarından mal kaçırma amacıyla bedelsiz ve muvazaalı olarak oturduğu evini devrettiği saptanmış bulunduğuna göre, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil davasının kabulüne ilişkin mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan, davanın reddine karar verilmesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/9320, Karar No: 2011/4816, Tarih: 16.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9320 E.  ,  2011/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, dava dışı ...’ın idaresindeyken meydana gelen tek taraflı kazada hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı sigorta şirketinin ödeme yapmadığını belirterek, 1.935.00 TL’nın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı araç, ehliyetnâmesiz ve alkollü davacı tarafından kullanılırken kazanın meydana geldiğini, hasarın teminat dışında kaldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kaza sırasında araç sürücüsünün ehliyetnâmeli ve alkolsüz ... olduğu, alkollü veya ehliyetsiz sürücü tarafından kullanıldığının ve münhasıran alkolün etkisiyle kazanın meydana geldiğinin davalı sigorta şirketince ispatlanamadığı, rizikonun sigorta teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1.662.05 TL’nın 02.09.2004 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Kasko Sigortası Genel Şartları’nın B.3.1 maddesi uyarınca, davalı sigortacının temerrüde düştüğü tarih 02.09.2006 olup, bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, mahkemece, kazadan bile önceki 02.09.2004 tarihinin esas alınması doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 1. bendindeki “02.09.2004” ibaresi hükümden çıkartılarak, yerine “02.09.2006” ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 81,57 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 16.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29420, Karar No: 2015/9946, Tarih: 04.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29420 E.  ,  2015/9946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/354-2014/493

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.

Bu nedenle, davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazına gelince;

Mahkemece üretim giderlerine, idare giderleri, beklenmeyen giderler ve sermaye faizi eklenmek suretiyle, masrafı fazla tespit eden bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.