muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19405, Karar No: 2015/24215, Tarih: 08.09.2015

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli sebeplere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel şartlarına uyduğunu içerik yönünden fesih sebeplerinin geçerli veya haklı sebebe dayandığını ispatlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını ve feshin geçerli sebebini oluşturduğunu ispatlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren geçerli sebep teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığı değerlendirilmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil teknik denetim kapsamında bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kuralarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye kullanılmamalıdır. İşverenin keyfi davrandığını ispat yükü işçiye aittir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; işverenin aldığı işletmesel kararın yerindelik denetimi yapılamamakla beraber söz konusu karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında yargısal denetim mümkündür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; işverenin aldığı işletmesel kararın yerindelik denetimi yapılamamakla beraber söz konusu karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında yargısal denetim mümkündür.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi 05.11.2014 tarihinde yeniden yapılanma çalışmaları ve tasarruf tedbirleri uyarınca feshedildiği, mahkemece, iş sözlşemesinin feshinde son çare olma ilkesine uyulmadığı, çıkarılacak işçilerin seçiminde objektflik kurularına uyulduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle feshin geçersiz olduğuna karar verilmiştir.

Davalı işyerinde söz konusu yeniden yapılanma ve tasarruf tedbirlerinin neler olduğu, davalının savunmasında geçen işçilik maliyetleri ve davalı işyerindeki mühendislerin verimli çalışmalarının fesihle bağlantılı olup olmadığı, bağlantılı ise davacıların durumu gereği var olan çalışma sistemine etkisinin olup olmadığının dosyadan tespiti yapılamamıştır. Davalı işyerinde, yeniden yapılanma sonrasında yeni çalışma düzeninde, davacının çalıştığı görevi itibariyle bu durumdan nasıl etkilendiği, davacının görevine ihtiyaç olup olmadığı ve mühendislerce davacının işinin yapılabilecek nitelikte olup olmadığı, iş gücü fazlası oluşup oluşmadığı, davalı tarafça alınan bu kararın tutarlı olarak uygulanıp uygulanmadığı konusunda yeterli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece, davalı işyerinin mali tabloları ve finansal kayıtlarınını değerlendirilmesi, kayıtlara göre organizasyon değişikliği ve iş gücü fazlalığının oluşup oluşmadığı yönünden somut olarak araştırma yapılmalıdır. Bunun için de davacının görev tanımı, çalıştığı bölümü gösteren kayıtlar, işletmesel karar gerekçesinde geçen mühendislerin görev tanımlamaları ve davacı ile bu görev alanının karşılaştırılması, yeniden yapılanma kararı öncesi ve sonrası davacıya duyulan ihtiyaç durumu, fesihten önce ve sonrasını kapsayacak şekilde işçi alımı ve çıkarılmasını gösteren işyeri SGK bildirgeleri getirilmeli, özellikle işletmenin faaliyet alanını ve iş organizasyonunu bilen üç kişilik uzman bilirkişi heyeti aracılığı ile mahkemesinde inceleme yapılmalı ve feshin yukarıda belirtilen ilkelere göre geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6892, Karar No: 2014/8267, Tarih: 05.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/6892 E.  ,  2014/8267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2012/507-2012/992

Dava dilekçesinde, arsa payının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tapu müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; 1068 ada 12 parsel nolu taşınmaz üzerinde yapılan konutların tamamlandığını ve tasfiye aşamasına gelindiğini davalı idarenin hatalı işlemi sonucu kat irtifakı tapularında arsa paylarının eksik hesaplandığını belirterek kat irtifakı tapularındaki hatalı arsa paylarının iptali ile arsa paylarının aynı oranda toplam arsaya uygun olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 3. maddesinin ikinci fıkrasında, kat irtifaklı anataşınmazda bağımsız bölümlerden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının, ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterileceği belirtilmiş ve devamında da arsa paylarının, bağımsız bölümlerin değerleriyle oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde her kat irtifak hakkı sahibinin arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hüküm altına alınmıştır .

Ayrıca arsa payının değiştirilmesi istemiyle açılan davanın sonunda dava konusu edilen bağımsız bölümün arsa payının değişmesi diğer bağımsız bölümlerin paylarında da artmaya ya da azalmaya neden olacağından ve bu durumun bütün kat maliklerinin hukukunu ilgilendirdiğinden husumetin kat maliklerinin tümüne yöneltilmesi gerekmektedir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacı kooperatifin arsa payının düzeltilmesi istenen taşınmazda tapu maliki olmadığı anlaşıldığından ve davalı idareye de husumet yöneltilemeyeceğinden davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan ve davalı tapu sicil müdürlüğü yönünden pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönler incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19720, Karar No: 2011/6484, Tarih: 12.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19720 E.  ,  2011/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, kavun, domates ve çileğin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16038, Karar No: 2014/37330, Tarih: 17.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16038 E.  ,  2014/37330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/369743

MAHKEMESİ : Hınıs(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2013/96 (E) ve 2013/124 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun Hınıs Cumhuriyet Başsavcılığında alınan beyanında olay tarihinde sanığın elinde bulunan ve ot toplamak için kullanılan dirgen isimli alet ile sol kulağının arkasına ve sol koluna vurduğunu açıkça beyan etmesi, mağdurun beyanı ile uyumlu doktor raporunun mevcudiyeti karşısında mağdurun tüm tıbbi tedavi evraklarıyla beraber en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak yaralanmasının silahtan sayılan bir cisim kullanmak suretiyle meydana gelip gelmediği, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile geçip geçmeyeceği konusunda rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak  BOZULMASINA, 17.11.2014  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14710, Karar No: 2012/17131, Tarih: 17.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/14710 E.  ,  2012/17131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun niteliği, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün,Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı'na bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca müşteki Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 17.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11569, Karar No: 2012/12318, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/11569 E.  ,  2012/12318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteklerinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, toplam 32.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 6.000,00 TL cenaze giderinin davalılardan ve 72.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... ve ...'tan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketleri vekili ve davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ... tarafından talep edilen maddi tazminat isteminin reddine, davacı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 18.831,95 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 2.000,00 TL cenaze gideri ve davacı ... için 650,31 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan, toplam 12.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... ve ...'tan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekili ile davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. B.K'nun 47. maddesine göre manevi tazminat hakimin özel halleri gözönüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı, zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta kusur durumu, kazada üç kişinin hayatını kaybetmiş olması dikkate alındığında davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat yetersiz olup, hakkaniyete uygun görülmemiştir.

3-Davacı ... meydana gelen trafik kazasında kardeşi ...'yı kaybettiğini ve destekten yoksun kaldığını ileri sürmüştür. Destekten yoksun kalma tazminatı Borçlar Kanunu’nun 45/II. maddesinde düzenlenmiş olup "Ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir." şeklinde hükme bağlanmıştır.

3-Davacı ... meydana gelen trafik kazasında kardeşi ...'yı kaybettiğini ve destekten yoksun kaldığını ileri sürmüştür. Destekten yoksun kalma tazminatı Borçlar Kanunu’nun 45/II. maddesinde düzenlenmiş olup "Ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir." şeklinde hükme bağlanmıştır.

Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse BK.'nun 45/II. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Ancak, destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesi için öncelikle ölen ile destekten yoksun kalan arasında maddi yönden düzenli ve eylemli bir yardımın varlığı gerekir. Hukuk Genel Kurulu'nun 21.04.1982 gün, 979/4-1528 E., 412 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi;BK.nun 45.maddesinde sözü geçen destek kavramı hukuksal bir ilişkiyi değil, eylemli bir durumu hedef tutar ve ne hısımlığa ne de nafaka hakkındaki

hükümlere dayanır, sadece eylemli ve düzenli olarak geçimini kısmen veya tamamen sağlayacak şekilde yardım eden ve olayların olağan akışına göre eğer ölüm vuku bulmasaydı, az çok yakın bir gelecekte de bu yardımı sağlayacak olan kimse destek sayılır.

Davacı ... kaza tarihinde 22 yaşındadır ve ailesi birlikte yaşamaktadır. Kardeşi ...'nın desteğinden yoksun kaldığının kabulü için desteğin eylemli ve düzenli olduğunun kanıtlanması gerekir. Davacı tarafından bu husus kanıtlanmadığı halde hatalı değerlendirme ile davacı ... yararına destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

4-Davalı ... şirketi trafik sigortacısıdır. Mahkemece davalı ... şirketi aleyhine maddi tazminata hükmedildiği halde yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması isabetli değildir.

5-Kabule göre de, hükmedilen toplam destekten yoksun kalma tazminatı üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti fazla olduğu gibi, reddedilen maddi ve manevi tazminat üzerinden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2, 3, 4 ve 5 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalı ...'a geri verilmesine 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3186, Karar No: 2016/11658, Tarih: 25.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3186 E.  ,  2016/11658 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

DAVALILAR :..

Asıl ve birleşen dava dilekçelerinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak.... 1 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece, asıl davanın ve ... sayılı birleşen davanın kabulüne,... Mahkemesinin 2015/398-193E.K. sayılı birleşen davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davacı ... vd. vekili ile davalılar ... ve ... vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı ... vd. vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 25.10.2016 gününde temyiz edenlerden birleşen dosya davacılar vekili Av.... ile davalılar ... vekili Av.... ve... vekili Av.... geldiler. Aleyhine temyiz olunan diğer davacı adına gelen olmadı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) ayrı ayrı taraflardan, ayrıca dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 303 nolu sokağın hangi tarihte yol olarak açıldığının davalı ... Belediyesi Başkanlığından ve ... hangi tarihte inşa edildiği ve eğitim öğretime başladığı davalı...

2-Dava konusu... parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ...110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belirlenen 2014 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ... 1 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... 4 parsel sayılı taşınmazın 16.05.2003 tarihli (alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösteren) tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

..

4-Birleşen dava...esas sayılı dosya davacılarının, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. maddede öngörülen uzlaşma yoluna gitmek üzere başvuruda bulunup bulunmadığının, bulunulmuşsa ilgili bilgi ve belgelerin davalı idareden,

5-Dava konusu ...parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan...ada 4 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

..

4-Birleşen dava...esas sayılı dosya davacılarının, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. maddede öngörülen uzlaşma yoluna gitmek üzere başvuruda bulunup bulunmadığının, bulunulmuşsa ilgili bilgi ve belgelerin davalı idareden,

5-Dava konusu ...parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan...ada 4 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmaza (1) nolu bent gereği el atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956- 04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevabi yazıların dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/84, Karar No: 2012/2443, Tarih: 13.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/84 E.  ,  2012/2443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I- Yakınana ait kapı camı aralık bırakılan araçtan yapılan hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama sapılması,

II- 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın korunmasına 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.