muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14212, Karar No: 2015/11791, Tarih: 21.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14212 E.  ,  2015/11791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2010/27-2014/65

Davacı Esen tarafından, davalı Muhammet ve diğerleri aleyhine 19/01/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Muhammet hakkındaki davanın atiye terk edildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davalı Nuri varislerinden mirası reddetmeyen Ö.. A.. yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Ö.. A.. vekili Avukat Ömer tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/10/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacının müdür başyardımcısı olarak görev yaptığı lisenin "Yıllığını" hazırladığı, yıllıkta bir kadın modelin çıplak reklamına, göğüsleri dışarda bırakan giysiler giyen öğrenci fotoğraflarına ve poker kağıtlarına ilişkin reklama yer verilmiştir.

Davalılardan Muhammet isimli muhabirde diğer davalı gazetede bu yıllıktaki fotoğraf ve görüntülerden hareketle " L." başlığı altında haber yapıp, haberde "okul yönetimi baloda ahlaksız görüntülere yer verdi" " kadın bedenini teşhir eden reklam aldı" kumar oynamayı teşvik edecek şekilde "p." şeklinde değerlendirmeler yapmıştır. Ve ayrıca davacının ismini yazarak yıllığı hazırlayan olarak haberde takdim etmiştir.

Yıllıkta yer alan fotoğraf ve görüntüler göz önüne alındığında davalı muhaberin değerlendirmelerinin hedefi davacı olmayıp, genel bir değerlendirme olarak okul yönetimi hedef alındığı gibi, ayrıca değerlendirmeler tamamen değer yargısı, basının toplumu bigilendirme görevi ve eleştiri niteliğinde olduğundan davacının kişilik haklarına saldırıdan bahsedilemez. Davanın tümden reddi gerekir düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüş ve kararlarına katılmıyorum.21/10/2015

KARŞI OY YAZISI

Yıllıkta yer alan fotoğraf ve görüntüler göz önüne alındığında davalı muhaberin değerlendirmelerinin hedefi davacı olmayıp, genel bir değerlendirme olarak okul yönetimi hedef alındığı gibi, ayrıca değerlendirmeler tamamen değer yargısı, basının toplumu bigilendirme görevi ve eleştiri niteliğinde olduğundan davacının kişilik haklarına saldırıdan bahsedilemez. Davanın tümden reddi gerekir düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüş ve kararlarına katılmıyorum.21/10/2015

KARŞI OY YAZISI

Dava; davacı İstanbul'da yayın yapan A. V.Gazetesi'nin 24 Aralık 2009 tarih, 2908 sayılı nüshasının 18. sayfasında Muhammet adlı muhabirin "L." başlığı altındaki haber ve yazının içeriğinde mezuniyet yıllığında ahlaksız görüntülere yer verildiği, bir kadın modelin çıplak fotoğraflarının yer aldığı, yıllık fotoğraflarında kız öğrencilerin göğüslerini ortaya çıkaran giysiler giydiği, öğrencileri kumar oynamaya teşvik eder bir profil çizildiği kendisinin toplumun ahlak kurallarına saygısız ve ahlaksızca davrandığını yansıttığından bahisle davalılardan manevi tazminat isteminde bulunmuş, mahkemece davalılardan Muhammet hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalılardan Nuri mirası reddetmeyen mirasçısı dahili davalı Ö.. A.. yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, dahili davalı Ö.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Basının modern toplumlarda oynadığı rolün önemi dikkate alındığında basın organlarının sorumluluğu günümüzde daha da önem kazanmıştır. Bu çerçevede medya organları sadece bilgi vermekle yetinmemekte, diğer yandan bilgileri sunma tarzı ile hedef kitlenin bunu nasıl değerlendireceğini de belirleyebilmektedirler. Gerek geleneksel gerekse elektronik medya araçları aracılığı ile ve giderek daha çok aktörün müdahale ettiği yoğun bir bilgi akışı ile karşı karşıya kalan bireylerin yaşadığı günümüz dünyasında gazeteci deontolojisine saygının denetlenmesi daha da önem kazanmıştır.

Somut olayda 24/12/2009 tarihli gazete haberinde davacının şahsına yönelik bir itham, hakaret veya örseleyici ibare bulunmadığı gibi, haber tamamen değer yargısı ve olaya dayalı bilgilendirme kapsamında kalmaktadır. Bu çerçevede davacının MK'nın 24. ve 25. maddelerinde yer alan kişilik haklarına saldırıda bulunulduğundan söz edilemez. Nitekim anılan gazetenin aynı haberinin son paragrafıyla ilgili olarak okul müdürü Sırrı tarafından davalılar aleyhine açılan ve reddedilen manevi tazminat davası Dairemizin 2014/15513 esas, 2014/17790 karar sayılı ilamı ile onanmış olup, bu davacının davasının kabulü bu yönden de usule uygun olmayacağından, yerel mahkeme kararının bozulması görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 21/10/2015
Yargıtay — Esas No: 2015/5289, Karar No: 2017/2514, Tarih: 19.04.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/5289 E.  ,  2017/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği Sandıklı Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06.09.2011 tarih 2011/179 esas, 2011/399 karar sayılı kararında belirtilen, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5945, Karar No: 2021/915, Tarih: 28.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/5945 E.  ,  2021/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı işverene ait işyerinde 15.03.2005 – 04.04.2010 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İnceleme konusu davada, 15.03.2005 – 08.01.2008 arası dönem bakımından bozma ilama uyulmasına karşın, bozma gereklerinin yerine getirilmediği ve yapılan araştırmanın eksik olduğu anlaşılmıştır. Bu sebeple özellikle anılan dönem bakımından mahkemece; davalı işyerinden gönderilen kayıtlarda ki tanıklar ile komşu işyeri tanıkları resen belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı; belirtilen tarihleri içerir dönemsel sigorta primleri bordroları aylık prim ve hizmet belgeleri Kurumdan getirtilmeli, dinlenen tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli, davalı işyerinde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ... ve davalı ... Ltd. Şti.ne iadesine, 28.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/3271, Karar No: 2014/2524, Tarih: 25.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3271 E.  ,  2014/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2010/186-2012/396

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı sürücünün neden olduğu tek taraflı kazada araçta yolcu olarak bulunan davacılar desteği Yasemin V..’ın vefat ettiğini belirterek davacılar anne ve baba için ayrı ayrı 25.000 TL. diğer davacı kardeşler için ayrı ayrı 15.000 TL. den olmak üzere 95.000 TL. manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalının sürücüsü olduğu araçta yolcu olarak bulunan ve kazada vefat eden davacılar desteğinin davalının eşi olduğu, davacıların evlatlarını ve kardeşlerini kaybetmesi, davalının da eşini kaybetmiş olması nedeniyle her iki tarafın da aynı şekilde acı ve üzüntü çektiği, davalı aleyhine manevi tazminata hükmetmenin adaletle uygun olmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK.nun 47.(TBK.nun 56.) maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararı karşılanmasını Amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülüklerde değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Davacılar Galip ve Meryem Y..’ın kızı diğer davacıların kardeşi olan Yasemin V..’ın davalı Birgen V.. idaresinde bulunan araçta yolcu olduğunu ve davalının tam kusurlu olarak neden olduğu kazada davacılar desteğinin öldüğünü belirterek manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır. Mahkemece davalı Birgen V..’ın ölenin eşi olması nedeniyle aynı şekilde acı ve üzüntü çektiği belirtilerek manevi tazminata hükmedilmemiş ise de davalı kazaya tam kusuru ile neden olmuş olup, hangi hallerde manevi tazminata hükmedileceği BK.47 (TBK.56.) maddesinde açıklanmış olduğundan somut olayın buna göre değerlendirilmesi gerekir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47.(TBK.56) maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde uygun bir manevi tazminata hükmedilmek gerekirken yazılı şekilde manevi tazminat talebinin reddi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 25.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7534, Karar No: 2011/3063, Tarih: 05.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7534 E.  ,  2011/3063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı Bilge Öngel vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın müvekkili ... idaresinde bulunan araca çarptığını, kaza nedeniyle sürücü ... araçta bulunan ..., ve ...’ın yaralandığını belirterek geçici iş göremezlik ve belgelenemeyen tedavi giderleri için 1.000 TL maddi, araçta meydana gelen 3.000 TL hasar bedeli ve her davacı için 3.000 TL'den olmak üzere 9.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, ve davalı ...l vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ot. Tic. ve San Ltd. Şti vekili aracın uzun süreli kiralama sözleşmesi ile kiraladıklarını işleten olmadıklarını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ...Ot. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, ...’ın maddi tazminat talebinin reddine, diğer davacılar yönünden 120 TL maddi tazminatın, davacı ... yönünden 3.000 TL araç hasar bedelinin davalı ... şirketinden 25.9.2007 tarihinden Bilge Öngel’den kaza tarihinden

işleyecek yasal faizi ile tahsiline, her davacı için 1.500 TL'den olmak üzere 4.500 TL manevi tazminatın davalı ...’den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı Bilge Öngel vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı...’in tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacılar lehine kabul edilen manevi tazminat miktarı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinin 10.maddesinde Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği belirtilmiştir. Bu hale göre davacılar lehine 1.000 TL. vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücreti belirlenmesi doğru görülmemiş, bozma nedeni ise de yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK.438/7. maddesi gereğince düzeltilmesi uygun görülmüştür.

SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının yedinci bendinde yazılı “540 TL. “ ibaresinin çıkarılarak yerine “1.000 TL.” ibaresinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 226,65 TL kalan harcın temyiz eden davalı Bilge Öngel'den alınmasına, aşağıda dökümü

yazılı 1,25 TL kalan onama harcın temyiz eden davacılardan alınmasına 5.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/754, Karar No: 2017/1580, Tarih: 08.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/754 E.  ,  2017/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na 6572 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen Geçici 14. maddesi gereğince 12/02/2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararla Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

23/07/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi gereğince, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı görevli olduğu kanısına vardığı ilgili Hukuk Dairesine gönderecektir.

İnceleme konusu karar, ilamlı icraya ilişkin takipte, borçlu üniversitenin döner sermaye işletme müdürlüğüne haciz ihbarnamesi gönderilmesi yönündeki taleplerine karşı icra müdürlüğünün verdiği red kararının kaldırılması talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi gereğince dosyanın görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/626, Karar No: 2015/12665, Tarih: 15.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/626 E.  ,  2015/12665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İntifa Hakkı Tesisi ve Tescili

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalıyla “anlaşarak” boşandıklarını, boşanma kararıyla müşterek çocukların velayetlerinin kendisine bırakıldığını, tarafların birbirlerinden nafaka ve tazminat talep etmediklerini, aralarında düzenledikleri, hakim tarafından da tasdik edilen boşanma anlaşmasına göre; “davalının, mülkiyetinde bulunan davacının kuaför olarak işletmekte olduğu, ... mahallesindeki tapuda 69 ada (18) parselde kayıtlı kargir apartman niteliğindeki taşınmazın zemin katındaki (1) nolu bağımsız bölümü, davacının kira ödemeksizin ve üçüncü kişilere kiraya verilmemek koşuluyla işletmeye süresiz olarak devam edeceğini kabul ve taahhüt ettiğini” boşanma anlaşmasında yer alan bu kaydın mahkemece de boşanma kararına aynen geçirildiğini, kararın 4.6.2012 tarihinde kesinleştiğini, varılan anlaşma uyarınca, davalıya ait “bağımsız bölüm” niteliğindeki bu taşınmazı home ofis olarak düzenlediğini, hem kuaför olarak işlettiğini hem de velayetine bırakılan çocuklarıyla birlikte ikamet yeri olarak kullandığını, boşanma ilamındaki hükme dayanarak intifa hakkını tapuya şerh verdirmek istediğinde, boşanma kararında tapu bilgileri yer almadığı için tapu müdürlüğünün bu talebini yerine getiremediğini, boşanma dosyasında da taşınmazın tapu kaydı bulunmadığı için boşanma kararı veren mahkemenin de “kararın açıklanması” talebini reddettiğini, davalıdan tapuya intifa hakkı yönünde ferağ vermesini istediğinde davalının bundan kaçındığını ileri sürerek, davalıya ait taşınmazın tapu kaydına, lehine intifa hakkının tescil edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, boşanma protokolü ile, davacıya mesleğini sürdürmesi için taşınmazı sadece kullanma hakkını verdiğini, davacı lehine intifa hakkı yaratacak bir beyan ve taahhüdünün bulunmadığını, apartman yönetimi tarafından açılan dava sonucu bağımsız bölümün”mesken” dışında işyeri olarak kullanılamayacağına karar verilmekle, davacının taşınmazı “kuaför” olarak kullanım hakkının da ortadan kalkmış olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.