muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17986, Karar No: 2021/18308, Tarih: 08.06.2021

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; ABD'nin hakaret suçlarına ilişkin istinabe taleplerine yanıt vermediğinden şüphelinin tespit edilemediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, failin tespiti bakımından Cumhuriyet Başsavcılığınca etkin bir soruşturma işleminin yapılmadığı, .... Tic. A.Ş.'nin 05/05/2020 tarihli yazısında ... adlı kullanıcıya ait elektronik posta adresi ile IP adres bilgilerinin dosyaya sunulduğu, söz konusu elektronik posta ve IP adres bilgilerine yönelik herhangi bir araştırma yapılmadığı, dolayısıyla şüpheli veya şüphelilerin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüpheli veya şüphelilerin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, şüpheli veya şüpheliler tespit edilemediği takdirde ise dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve bu karara yapılan itirazın reddedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Uşak 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/09/2020 tarihli ve 2020/2648 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-CMK'nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6299, Karar No: 2012/13009, Tarih: 02.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/6299 E.  ,  2012/13009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1070-970

Dava, davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmalar yönünden itibari hizmet süresinin ve anılan sürenin sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı işverene ait işyerinde çalışan davacı ile birlikte toplam 44 sigortalı yönünden aynı avukat tarafından, 26.10.2010 tarihinde 44 adet dava açıldığı, mahkemece yapılan yargılamada; dosya üzerinden yapılan bilirkişi incelemesi sonucu 21.12.2011 tarihinde karar verilerek itibari hizmet sürelerinin hüküm altına alınıp her bir dava yönünden maktu avukatlık ücreti belirlendiği görülmektedir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun ek 5’inci maddesinde; bu Kanuna göre sigortalı sayılanların, maddede sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen sürelerin sigortalılık süresi olarak ekleneceği belirtildikten sonra, inceleme konusu dava yönünden uygulama olanağı bulunan IV. bendinde “Sigortalılar” başlığı altında azotlu gübre ve şeker sanayinde, fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışanlara yer verilmiş, “Hizmetin geçtiği yer” başlığı altında da “çelik, demir ve tunç döküm; zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde; patlayıcı maddeler yapılmasında; kaynak işlerinde çalışanlarda” ibareleri sıralanmıştır.

Anayasa’nın 141’inci maddesinin son fıkrasında, davaların en az giderle ve olanaklı olan çabuklukla sonuçlandırılmasının, yargının görevi olduğu belirtilmiş; 1136 sayılı Avukatlık Kanununun “Avukatlığın Amacı” başlığını taşıyan 2’nci maddesinde, avukatlığın amacının; hukuki ilişkilerin düzenlenmesini, her türlü hukuki mesele ve anlaşmazlıkların adalet ve hakkaniyete uygun olarak çözümlenmesini ve hukuk kurallarının tam olarak uygulanmasını her derecede yargı organları, hakemler, resmi ve özel kişi, kurul ve kurumlar nezdinde sağlamak olduğu, “Avukatlık Ücreti” başlıklı 164’üncü maddesinde, avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan tutarı veya değeri ifade ettiği bildirilmiş; 03.12.2010 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3’üncü maddesinin birinci fıkrasında da, yargı yerlerince avukata ait olmak üzere karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücretinin belirlenmesinde, avukatın emeği ve çabasının, işin önemi ve niteliğinin ve davanın süresinin göz önünde tutulacağı açıklanmıştır.

Diğer taraftan; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 423’üncü maddesinde, davanın önemine göre yasal olarak belirlenecek avukatlık ücretine, yargılama giderleri arasında yer verildiği gibi, 01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Dürüst davranma ve doğruyu söyleme yükümlülüğü” başlığını taşıyan 29’uncu maddesinin birinci fıkrasında, tarafların, dürüstlük kuralına uygun davranmak zorunda oldukları, “Usul ekonomisi ilkesi” başlıklı 30’uncu maddesinde, hakimin, yargılamanın kabul edilebilir süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu, 323’üncü maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücretinin yargılama giderlerinden olduğu, 332’nci maddesinde, yargılama giderlerine, mahkemece kendiliğinden hükmedileceği yönünde düzenleme yapılmış, 29.05.1957 gün ve 4/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da avukatlık ücretinin, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden hükme bağlanacağı belirtilmiştir.

Ayrıca; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 2’nci maddesi “Dürüst davranma” başlığını taşımakta olup, dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralının yer aldığı maddede, herkesin, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasının hukuk düzenince korunmayacağı açıklandıktan sonra “İyi niyet” başlıklı 3’üncü maddesinde ise, kanunun iyi niyete hukukî bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olanın iyi niyetin varlığı olduğu, ancak, durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimsenin iyi niyet iddiasında bulunamayacağı bildirilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığı altında yapılan değerlendirmede; aynı işyerinde gerçekleşen çalışmalar için 44 adet sigortalı yönünden, aynı istemi içeren, aynı davalı işveren ve Kuruma karşı bir anlamda toplu (seri) dava açılmış olması, davacıların aynı avukat tarafından temsil edilmiş bulunmaları, davaların türü, taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliği, yargılamaların süresi, davaların görülmesi sırasında avukatın harcadığı emek ve çaba göz önünde bulundurulduğunda, yargılamada vekil ile temsil olgusu gerekçesiyle her bir dava yönünden 1.200,00 TL. maktu avukatlık ücreti belirlenerek, davalıların adalet ve hakkaniyet ilke ve ölçüleri içerisinde yer almayacak suret ve şekilde avukatlık ücreti ile sorumluluklarının benimsenmesi, özellikle 4721 sayılı Kanunun 2 ve 3 ile 6100 sayılı Kanunun 29’uncu maddeleri olmak üzere yukarıda sıralanan düzenlemelere aykırılık oluşturduğu gibi, seri denebilecek bu tür davalarda harcanan emek ve çabanın oldukça üstünde avukatlık

ücretine hükmedilerek davalılara ölçüsüz bir yükümlülük getirilmesinin hukuk düzenince korunmayacağı da belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, her bir dava yönünden dilekçe yazım ücreti yerine avukatlık ücretinin hüküm altına alınması, isabetsizdir.

3-Davalı işveren kayıtlarından, davacının göre 01.07.1991-03.07.1991, 29.06.1992-31.08.1992 ve 14.07.1993-28.09.1993 arası meydan bölümünde çalıştığı anlaşılmakla; anılan çalışmaların itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda gerçekleşmediği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3’üncü maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3’üncü maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “Davacının çalıştığı işyeri ve mekanik atölye, kazan dairesi, rafineri ve boruhane bölümünde yaptığı işlerin 506 sayılı Yasaya 2098 sayılı Yasa ile eklenen ve 3395 sayılı Yasa ile değiştirilen Ek. 5. maddenin 4. bendi kapsamında olduğunun, 01.07.1991-03.07.1991, 29.06.1992-31.08.1992 ve 14.07.1993-28.09.1993 arası meydan bölümünde çalıştığı süreler haricinde 27.09.1988-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işveren yanında çalışılan sigorta primi ödenmiş günlerine X 0,25 formülü ile belirlenecek sürenin itibari hizmet süresi olarak tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, 4. bendin silinerek, yerine, “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 220,00 TL. dilekçe yazım ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. Gen. Müd.'den alınmasına, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1219, Karar No: 2015/3314, Tarih: 27.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1219 E.  ,  2015/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP :

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Sulh Ceza Mahkemesinin 10.06.2014 tarihli ve 2014/9 esas, 2014/186 sayılı kararıyla ilgili olarak; Aynı sanık hakkında aynı fiil nedeniyle Sulh Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda verilen 06.03.2013 tarihli ve 2012/1088 esas, 2013/210 sayılı kararın Yargıtay Ceza Dairesinin 20.11.2013 tarihli ve 2013/9791 esas, 2013/14131 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesinden sonra, incelemeye konu kararın verildiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/7. maddesinde yer alan "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir" hükmü gereğince ikinci davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, Yüksek Adalet Bakanlığının 05.12.2014 tarih ve 2014-22094/73339 sayılı istemlerine dayanılarak anılan kararın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2014 tarih ve 2014/411456 sayılı tebliğnamesiyle bozma talep edilmiş olmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü.

I) Olay:

a) (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi 06.03.2013 tarih 2012/1088 esas ve 2013/210 sayılı kararıyla hükümlü ...'ı, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan TCK'nın 292/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verdiği, hükümlünün temyizi üzerine Yargıtay Ceza Dairesinin 20.11.2013 tarihli ilamla hükmün onanarak kesinleştiği,

b) Aynı olay nedeniyle (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 27.02.2013 tarih 2013/21 esas ve 2013/58 sayılı kararıyla, hükümlü ...'ı, TCK'nın 292/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırıldığı, hükümlünün temyizi üzerine Yargıtay Ceza Dairesinin 20.11.2013 tarihli ilamla hükmün bozulduğu, bozma ilamı doğrultusunda Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan dava 28.05.2014 tarihli kararla birleştirildiği aynı Mahkeme10.06.2014 tarih 2014/9 esas ve 2014/186 sayılı karar ile hükümlü ...'ın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan TCK'nın 292/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verdiği, temyiz edilmeyen hükmün 08.08.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

II) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Aynı olay nedeniyle hükümlü ... hakkında mükerrer dava bulunup bulunmadığına ilişkindir.

III) Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 223. maddenin 7. fıkrasında; "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir" hükmüne yer verilmektedir.

II) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Aynı olay nedeniyle hükümlü ... hakkında mükerrer dava bulunup bulunmadığına ilişkindir.

III) Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 223. maddenin 7. fıkrasında; "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir" hükmüne yer verilmektedir.

İncelenen dosyada; E Tipi Kapalı ve Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün Açık Bölümünde başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ...'ın, yedi günlük izin alarak 23.10.2012 tarihinde kurumdan ayrıldığı, iznin bitmesinin üzerinden 48 saat geçmesine rağmen ceza infaz kurumuna dönmediği, bu nedenle Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümlü ... hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 2012/16192 numaralı dosya kapsamında yapılan soruşturma sonucunda 06.11.2012 tarih ve 2012/5523 esas sayılı iddianame ile dava açıldığı, 19.11.2012 tarihinde iddianamenin kabulüne karar veren (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi 06.03.2013 tarih 2012/1088 esas ve 2013/210 sayılı kararıyla hükümlü Osman Yılmaz'ı, 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı,

Aynı olay nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümlü ... hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 2012/1324 numaralı soruşturma dosyası kapsamında yürütülen soruşturmada 27.12.2012 tarih ve 2012/391 esas sayılı iddianame ile dava açıldığı, 11.01.2013 tarihinde iddianamenin kabulüne karar veren (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi 27.02.2013 tarih 2013/21 esas ve 2013/58 sayılı kararıyla, hükümlünün mahkumiyetine karar verdiği, Yargıtay Ceza Dairesinin 20.11.2013 tarihli bozma ilamı doğrultusunda Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2014/605 numaralı dosya kapsamında yapılan soruşturmada 20.05.2014 tarih ve 2014/155 esas sayılı iddianame ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dava açıldığı, (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi 22.05.2014 tarihinde iddianamenin kabulüne karar vererek dava dosyalarını birleştirdiği, daha sonra 10.06.2014 tarih 2014/9 esas ve 2014/186 sayılı karar ile hükümlü ...'ın cezalandırılmasına karar verdiği,

Aynı fiil nedeniyle hükümlü ... hakkında daha önceden açılmış bir dava bulunduğundan (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, açılan mükerrer davanın reddine karar vermesi yerine yargılamaya devamla mahkumiyete karar vermesi kanuna aykırılık teşkil etmektedir.

Bu itibarla haklı sebeplere dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

IV) Sonuç ve karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 10.06.2014 tarih 2014/9 esas ve 2014/186 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nın 309/4-a maddesi kapsamında bozma nedeni davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin olduğundan müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/158, Karar No: 2012/19398, Tarih: 14.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/158 E.  ,  2012/19398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Sahte fatura düzenlemek suçundan: 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerine göre davanın ortadan kaldırılmasına,

Defter ve belgeleri gizleme suçundan: Beraat

I-Katılan vekilinin, “2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen ortadan kaldırma kararına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin, “defter ve belgeleri gizlemek” suçundan verilen beraat kararına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Vergi Suçu İnceleme Raporları, yoklama fişleri ve sanık beyanından, iş yerinin faal olmadığının anlaşılmış olması karşısında; sanığa 2000 takvim yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmesi hususunda 10.06.2005 tarihinde usulüne uygun olarak yapılan tebligat usulüne uygun olduğu ve 213 sayılı V.U.K'nun 139. maddesi kapsamında "işi terk" durumunda işyerinin müsait olup olmadığına dair araştırma yapılmasına gerekli bulunmadığı, cihetle yargılamaya devam olunarak sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2647, Karar No: 2020/7040, Tarih: 29.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2647 E.  ,  2020/7040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6425, Karar No: 2016/5917, Tarih: 12.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/6425 E.  ,  2016/5917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı zamanaşımı nedeniyle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline konut sigorta poliçesiyle sigortalı daireye, davalıya ait daireden sızan sular nedeniyle sigortalı konutta hasar meydana geldiğini, hasar nedeniyle sigortalıya hasar ödemesi yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.820,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı süresinin dolduğunu, zararın meydana gelmesinde kusurları olmadığını ve talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere göre; zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.