muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4197, Karar No: 2022/8127, Tarih: 21.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4197 E.  ,  2022/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 20.12.2017 tarih ve 2015/356 E- 2017/1212 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.04.2021 tarih ve 2018/2397 E- 2021/766 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, eşinden ayrı olan müvekkilinin maddi yönden sıkışınca davalılardan çeşitli miktarda 3 ayda bir % 10, yıllık % 40 tutarında faizle döviz bazında borç para aldığını ve bunun sürekli devam ettiğini, müvekkilinin anapara borçlarına fazlasıyla faiz ödediğini, davalıların istediği faizleri ödeyemeyince davalıların tehdidiyle 31/12/2014 vadeli 11.500-Euro bedelli ve 15/06/2014 düzenleme tarihli 31/12/2014 vadeli 37.000 USD bedelli lehdarı ... olan iki adet senedi imzalamak zorunda kaldığını, bu senetlerde yazıların üzerinden geçildiği, karalandığı, düzeltme yapıldığı, müvekkilinin baskı altında kaldığının açık göstergesi olduğunu, dosyaya sunulan ses kaydına göre müvekkilinin evini kurtarmak için senetleri baskı altında imzaladığının açık göstergesi olduğunu, davalı ...’in lehdarı olduğu senedi, eşi ...'e ciro ettiğini, ...'in de kendisinden önce ciranta olan ...'i borçlu göstermeksizin İstanbul Anadolu 7. İcra Müdürlüğü'nün 2015/1786 E sayılı dosyası ile müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını, davalıların evli olması, zorla senet imzalatma ve tefecilik suçunu birlikte işlemeleri nedeniyle sadece ciranta aleyhine değil lehdar aleyhine de menfi tesbit davası açtıklarını, her iki davalının birlikte hukuka ve ahlaka aykırı işlemi yaparak könütiyetli davrandığını ileri sürerek İstanbul Anadolu 7. İcra Müdürlüğü'nün 2015/1786 sayılı dosyasına konu senetler nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, % 40'tan az olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının tefecilik iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacı ile davalılar arasında arkadaşlık ilişkisi bulunduğunu, davacının maddi zorluğu nedeniyle borç para verdiklerini, davacının da ödediğini, davacının son yıllarda çeşitli bahanelerle davalılardan döviz bazında borç para istediğini, ancak davacının faiz iddiasının doğru olmadığını, davacının icra takibine konu borcunu ödememek için iftira attığını, icraya konulan senetlerin davacı tarafından kendi isteğiyle imzalandığını, davacı aleyhine yapılan icra takibinin kesinleştiğini, takibe itiraz süresi içinde ne imzaya ne de borca itiraz etmediğini, davacının müvekillerinin rızası dışında aldığı ses kaydının yasal delil olamayacağını, ayrıca sözkonusu kayıtta davacının baskı altında tutan bir durumun olmadığını, davacının kötüniyet tazminat talebinin usul ve kanuna aykırı olduğunu savunarak davanın reddine ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, davada ispat yükünün kambio vasfındaki senetlere karşı borçlu olmadığını iddia eden davacı üzerinde olduğu, davacının tanık, ses kaydı, savcılık soruşturma dosyası ve diğer tüm delillere dayandığı ancak açıkça yemin deliline dayanmadığı, davacı, davaya konu senetlerin kendisine zorla ve tehditle imzalatıldığı iddiasında bulunduğundan söz konusu tehdit ve ikrah iddiaları hususu maddi vakıa olup tanık dinlenmesi mümkün olduğundan davacı tanıklarının dinlendiği, davacı tarafın ses kaydı delilinin davalıların özel yaşamı olan evlerinde ve davalıların izni olmaksızın oluşturulduğu, bu şekilde oluşturulan delilin HMK’nın 189. maddesi gereği hukuka aykırı olacağı, kaldı ki söz konusu ses kaydının dökümünün incelendiği ve davaya konu senetlerin zorla ve tehditle imzalatıldığı hususunda bir kanaat uyandırmadığı, davaya konu senetlerin para cinsinin TL olarak düzenlendiği, daha sonra üzerinin çizilmesi suretiyle USD ve EURO para cinsine çevrildiği ve fakat bu değişikliğin davacı parafını taşımadığı, senetlerde TL para cinsinin EURO ve USD para cinsine çevrilmesinin tahrifat olarak kabul edilmesi gerektiği düşünülmüşse de gerek dava dilekçesinde gerek yargılamada, gerekse de davacı vekilinin 23/02/2016 tarihli dilekçesinde ve özellikle 24/02/2016 günlü duruşmada davacı beyanlarından, davacı tanığı ...'un anlatımlarından taraflar arasında dövizle borç ilişkisinin bulunduğu, bonoların EURO ve USD para cinsi olarak düzenlendiğinin davacı tarafça kabul edildiği, bu durum karşısında da her ne kadar davaya konu senet metninde TL olan para cinsinin üzeri çizilerek EURO ve USD olarak değiştirilmiş ve bu değişikliğin davacının parafını taşımadığı görülmüş ise de davacının beyanlarından bu değişikliklerin davacının bilgisi, açıkça itirazı olmaksızın yapıldığı kabul edilerek davaya konu senetlerde netice olarak herhangi bir tahrifat olmadığının anlaşıldığı, davalıların tefeci oldukları yönündeki iddia, Yargıtay kararları gereği ancak tefecilik suçundan verilen bir mahkumiyet hükmü ile ispat edilmesi gereken bir iddia olup bu yöndeki suçlamalar için yapılan soruşturma sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği ve itiraz üzerine bu kararın kesinleştiği, davacının dava konusu senetleri ödediği konusunda herhangi bir belge sunmadığı, ödeme iddiasının ancak kesin delillerden olan yemin ile ispat edilebileceği ancak davacının açıkça yemin deliline dayanmadığı, senetlerin tehditle imzalatıldığı konusunda ise zaten yemin teklif edilemeyeceği, davacının davasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın ve koşulları oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının senetlerdeki imzayı inkar etmediği, senetlerin zorla, tehdit ve korku ile alındığını, davalıların tefecilik yaptığını iddia ettiği ancak dosyaya yansıyan delil durumu, ceza soruşturma dosyasındaki KYOK kararı, tanık beyanlarına göre bu iddianın ispatlanamadığı, ilk derece mahkemesinin davacının delil olarak sunduğu ses kaydını hukuka aykırı delil olarak kabul etmesi ve kabulü halinde ise içeriği itibarı ile de senedin zorla ve tehditle alındığına yönelik kanaat oluşturmadığına yönelik gerekçesinin yerinde olduğu, davacı dava dilekçesinde, senetlerde yazıların üzerinden geçildiğini, karalandığını, düzeltme yapıldığını belirttiği, senetteki USD ve EURO yazıları yönünden açıkça tahrifat iddiasında bulunmadığı, öninceleme duruşmasında bu iddiayı ileri sürdüğü, ancak davacı asilin 24.02.2016 tarihli duruşmadaki ifadesinde bonoların; "11500 Avro ve 37 bin Dolar bedelli bonolar" olduğunu, senet tanzim edilirken yanlarında başka hiçbir tanığın olmadığını açıkça beyan ettiği, dava dilekçesinde de döviz bazında borç alındığının yer aldığı, bu durumda ilk derece mahkemesinin davacının aşamalardaki beyanları ve kabulü de dikkate alınarak senedi değerlendirilmesinin yerinde olduğu, senetteki rakamlar değiştirilmeksizin üzerinden birden fazla kez geçilmesinin yahut "37 bin" yazısında "bin" yerine "000" yazılmasının senedin geçerliliğine etkisinin olmadığı dikkate alındığında ilk derece mahkemesinin davanın reddine dair kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3211, Karar No: 2015/17491, Tarih: 10.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/3211 E.  ,  2015/17491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 183 promil alkollü olarak araç kullandığının tespit edildiği somut olayda, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/305, Karar No: 2013/6997, Tarih: 27.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/305 E.  ,  2013/6997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/312892

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/06/2011, 2010/281 (E) ve 2011/199 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Selçuk'un mağdur Ahmet'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ile mağdurun olaydan yaklaşık bir ay önce tartıştıkları, bu tartışmada mağdurun bıçakla sanığı hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, olay günü sanığın mağduru görmesi üzerine hiçbirşey söylemeden yanına yaklaşıp epigastrik bölgeden batına nafiz tek bıçak darbesi ile mağduru yaraladığı, karaciğer ve pankreas yaralanmasına neden olan yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda, hedef alınan vücut bölgesi, kullanılan aletin niteliği, darbenin şiddeti ve meydana gelen yaralanmaya göre, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nun 82/1-e, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde suç niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, hak yoksunluğuna ilişkin 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9407, Karar No: 2018/2857, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9407 E.  ,  2018/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, aynı şikayetçinin birden fazla şikayette bulunması halinde dosyaların birleştirilerek tek bir mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği, bu durumda zincirleme suç hükümlerinin de uygulanamayacağı, sanık hakkında İstanbul 1. İcra Ceza Mahkemesi’nin 15/03/2017 tarih, 2014/473 Esas, 2017/187 Karar sayılı kararı ile tarafları aynı olan dosyada aynı suçtan mahkumiyet hükmü kurulduğu ve temyiz edilmeksizin kesinleştiği, bu aşama itibariyle davaların birleştirilmesi olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, anılan dosya getirtilerek incelenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi, mükerrer yapılan şikayetin tespiti durumunda davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin 09/06/2015 havale tarihli dilekçesinde, borçlu şirketin ticari faaliyetini .... Sok. .... Kent Kompleksi AVM Kat:1 No:585 .... adresinde sürdürdüğünü, ticareti terk etmediğini beyan etmesine rağmen, borçlu şirketin yukarıda belirtilen adresinde ticareti terk edip etmediği hususunda zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

3-Sanık hakkında verilen kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

4-Yargılama giderleri ve vekalet ücretinin sanıktan alınıp şikayetçiye verilmesine karar verilmesi gerekirken, şikayetçi vekili lehine hükmedilmesi,

5-Suç tarihinin 30/04/2014 olmasına rağmen karar başlığında 12/06/2014 olarak gösterilmesi,

3-Sanık hakkında verilen kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

4-Yargılama giderleri ve vekalet ücretinin sanıktan alınıp şikayetçiye verilmesine karar verilmesi gerekirken, şikayetçi vekili lehine hükmedilmesi,

5-Suç tarihinin 30/04/2014 olmasına rağmen karar başlığında 12/06/2014 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18855, Karar No: 2016/19730, Tarih: 19.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/18855 E.  ,  2016/19730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait yurt dışında bulunan işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını ve davacıya ibraname karşılığı kıdem tazminatının ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, hüküm altına alınan alacaklarla ilgili dönemde davalı ve davalının organik bağı bulunduğu iş yerlerinde çalışmasını sürdürdüğü, ispat yükü kendisinde olan davalı tarafça iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir. Dairemizin 2013/32792 esasi 2015/4113 karar sayılı bozması ardından Mahkeme bozma kararına uymuş, hesap raporu aldıktan sonra bilirkişi raporundaki tespitleri de benimseyerek davacının iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği, bazı dönem çalışmalarının tasfiye edildiği, tasfiye edilmeyen dönem açısından kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar bu kez de taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı işçinin imzasını taşıyan, yabancı dilde hazırlanmış “...” başlıklı ibranameler ve bir kısım yine yabancı dilde hazırlanmış makbuzlara itibar edilerek, belgelerde yazılı ödeme tutarları, kıdem tazminatı alacağından mahsup edilmiştir. Ne var ki, yabancı dili bildiği ispatlanmayan davacı işçi tarafından, yabancı dilde düzenlenmiş belgelerin anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün değildir. Davacı asil de, duruşmada alınan beyanında, uyuşmazlığa konu belgelerdeki ödemeleri kabul etmemiştir. Diğer taraftan, söz konusu belgelerdeki ödemelerin banka aracılığıyla yapıldığı hususu da davalı tarafça ispatlanamamıştır. Bu halde, bahsi geçen yabancı dilde hazırlanmış belgelere itibar edilmemesi gerekirken, aksi yönde kabulle sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

3-Ayrıca dairemiz bozma kararında düzenlenen son ücretinin para biriminin belirlenmesine yönelik bozma değerlendirilmemiştir. Dava ve ıslah dilekçesinde, davacının ihbar tazminatı alacağının,.. Doları üzerinden hükme bağlanması talep edilmiştir.

Bozmadan önceki yargılamada, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacıya ... Riyali üzerinden ödenen ücret miktarı, ... Dolarına çevrilerek ihbar tazminatı alacağı tutarı hesaplanmış, mahkemece de, ... Doları üzerinden ihbar tazminatı hüküm altına alınmıştır. Bozma ilamında, davalı vekilinin bu yöne ilişkin savunma ve itirazlarının değerlendirilmemesinin hatalı olduğu belirtilmiştir.

Bozmadan sonra düzenlenen ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ihbar tazminatı ... Riyali üzerinden hesaplanmış ve hesaplanan tutar ... Dolarına çevrilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilmesine rağmen, bozma ilamı doğrultusunda değerlendirme yapılmadan, ihbar tazminatı alacağı yine Amerikan Doları üzerinden hükme bağlanmıştır.

Dosya kapsamına göre, davacının son ücretinin, ... Riyali olarak ödendiği sabittir. Eldeki davaya uygulanacak mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 83. maddesinin üçüncü fıkrasında, “Yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklı, bu borcu vade veya fiilî ödeme günündeki rayice göre Türk parası ile ödenmesini istiyebilir” hükmü düzenlenmiş olup, davacı,... ve Türk Lirası arasında tercih hakkına sahiptir. Alacağının ... Doları üzerinden hükme bağlanması talebi yerinde değildir. Bu halde, davacı taraftan, ...i ve Türk Lirası arasında tercih hakkını kullanması istenilmeli ve neticeye göre sonuca gidilmelidir. Mahkemece, anılan kanun hükmünün gözardı edilerek, ihbar tazminatı alacağının ... Doları üzerinden hükme bağlanması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.