muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2582, Karar No: 2012/8411, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2582 E.  ,  2012/8411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin, 30.05.2011 tarih, 2011/2953 E., 2011/6514 K. sayılı bozma kararında özetle; "Davacıların taşınmazlarda hayvan otlatmak ve otunu biçmek biçiminde sürdürdükleri zilyetliğin ekonomik amaca uygun zilyetlik olmadığından davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, davacıların çekişmeli taşınmazlarda, hayvan otlatmak ve ot biçmek şeklinde yürüttükleri zilyetliğin, ekonomik amaca uygun bulunmadığı gerekçesiyle, bozma ilamına uygun biçimde davanın reddine ve çekişmeli 133 ada 1 ve 5 nolu taşınmazların kadastro tespitindeki gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesi gereğince kadastrodan önceki sebeplere dayalı olarak 10 yıl içinde açılan tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; çekişmeli parseller hali arazi niteliği ile Hazine adına tapuda kayıtlıdır. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hüküm yerinde mükerrer sicil oluşacak şekilde yeniden tespit gibi tescile karar verilerek sicil oluşturulması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 2. bendinin çıkarılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/06/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6225, Karar No: 2007/2524, Tarih: 18.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6225 E.  ,  2007/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı Kadıköy 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 24.11.2005 tarih ve 2001/523-2005/423 numaralı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat .... Davalı ... vekili ile diğer davalılar ... vs. gelmediler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Davalılar ..., ... ve ... ’a mahkeme kararı, Tebligat Yasası’nın 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu davalılara mahkeme kararının normal usullere göre tebliğe çıkartıldığına dair tebligat parçaları dosyada bulunmadığından, kalemce araştırılarak bu davalılara tebligat parçalarının dosyasına konulması, bulunamaması halinde adı geçen davalılara 24.01.2006 tarihinde çıkartılan tebligat akibetinin ilgili Posta İşletme Müdürlüğünden sorularak belirlenmesi,

2-Borçlu Tekin hakkında düzenlenen aciz vesikasının iptâli ile ilgili dava açıldığı bildirildiğinden taraflardan buna ilişkin icra mahkemesi dosya numarasının öğrenilip celp edilmesi ve dosyanın eksiklikleri tamamlandıktan sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13910, Karar No: 2011/657, Tarih: 25.01.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13910 E.  ,  2011/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.07.2004 ve birleşen dosyada 09.10.2009 gününde verilen dilekçeler ile yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; dava ve birleşen davanın reddine dair verilen 25.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.10.2010 günü duruşma yapıldıktan sonra görülen eksiklik nedeniyle dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir. Anılan eksiklik giderildikten sonra dosya yeniden Dairemize gönderilmiş olmakla, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ve birleşen dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı arsa maliki, yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğini, eksik işler için 14.721,00 TL harcadığı gibi güneş enerjisi sisteminin de bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici, inşaatı %95 seviyesine kadar yaptığını, kalan işler bedelinin arsa malikinden olan alacağına mahsup edildiğini belirterek, davanın kabulü gerektiğini söylemiştir.

Mahkemece, dava ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davalılar arasında düzenlenen 13.06.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince ... ada ... numaralı parselde inşa edilecek binadaki dava konusu dairenin yükleniciye bırakıldığı, yüklenicinin bu alacağını 02.11.2001 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile davacıya temlik ettiği sabittir.

Dosyaya sunulan bilirkişi raporuna göre inşaatın %95 seviyesinde tamamlandığı, iskan ruhsatının bulunduğu, anılan bağımsız bölümün davacının kullanımında olduğu anlaşılmaktadır.

2010/13910 -2011/657

Tarafların beyanları ve tüm dosya kapsamına göre uyuşmazlık, yüklenicinin eksik bıraktığı işlerin kim tarafından tamamlandığı, arsa sahibince yapılan işlerin bedelinin yüklenicinin halefi olan davacı tarafından karşılanıp karşılanmadığı noktasında toplanmaktadır. Arsa maliki yaptığı işler ile ilgili olarak bir kısım belgeler sunmuş, bilirkişi raporunda sözleşmeye göre eksik bırakılan işler ve bedeli belirlenmiştir.

2010/13910 -2011/657

Tarafların beyanları ve tüm dosya kapsamına göre uyuşmazlık, yüklenicinin eksik bıraktığı işlerin kim tarafından tamamlandığı, arsa sahibince yapılan işlerin bedelinin yüklenicinin halefi olan davacı tarafından karşılanıp karşılanmadığı noktasında toplanmaktadır. Arsa maliki yaptığı işler ile ilgili olarak bir kısım belgeler sunmuş, bilirkişi raporunda sözleşmeye göre eksik bırakılan işler ve bedeli belirlenmiştir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81.maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin eksik bıraktığı ve arsa malikinin tamamladığı işler ve bedellerini saptamak, bu bedelin arsa malikine ödenmek üzere depo edilmesi için Borçlar Kanununun 81.maddesi gereğince davacıya usulüne uygun süre verilerek sonucuna göre bir hüküm kurmak olmalıdır.

Eksik ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8860, Karar No: 2017/16939, Tarih: 22.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8860 E.  ,  2017/16939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

12.04.2012 tarihli ilk davada, fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak suretiyle 40.000,00 TL talep edilmiştir. Toplam tespit edilen bedel 794.488,00 TL'dir. Bu dosya dairemiz denetiminde geçerek kesinleşmiştir. Ek olarak açılan iş bu davada, ilk davada belirlenen bedelin kalan kısmı talep edildiğinden, ilk davada talep edilen miktardan geri kalan 754.488,00 TL (Davalılar.... ve ... için 139.244,00'er TL, .... için 273.200,00 TL,... mirasçıları için 202.800,00 TL) bedele hükmetmek gerekirken, yeniden değerlendirme yapılarak fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/50, Karar No: 2010/12274, Tarih: 30.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/50 E.  ,  2010/12274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 04/02/2008 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, kusur durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına ayrı ayrı takdir edilen 15.000,00'er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her bir davacı yararına 4.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı paragraflarında yer alan “…15.000,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…4.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin sekizinci paragrafında yer alan “…3037,50…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…67,50…” sayı dizisinin yazılmasına; dokuzuncu paragrafında yer alan “…1028,80…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…1.012,50…” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin onuncu paragrafının silinerek yerine onuncu paragraf olarak “Davacılar tarafından yapılan toplam 298,30 TL yargılama giderinden kabul ve ret oranına göre 79,30 TL’nin davalılardan dayanışmalı olarak (müteselsilen) alınıp davacılara verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına, davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin onbirinci paragrafında yer alan “…7400,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…2.400,00…” sayı dizisinin yazılmasına; aynı paragrafın sonuna “…reddedilen manevi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir olunan 2.400 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınıp davalılara ödenmesine,” biçimindeki sözcük dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçimin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/684, Karar No: 2017/4986, Tarih: 12.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/684 E.  ,  2017/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacıların tazminat taleplerinin reddine ilişkin hükümler, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Davacılar ... ve ...'in tazminat taleplerinin reddine ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Davaların tümüyle reddedilmesi karşısında, vekili aracılığıyla davaya cevap dilekçesi sunan davalı ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dilekçe yazım ücretine hükmolunması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacılar vekilinin davanın reddi kararının hukuka duyulan güveni zedelediğine, insan haklarına ve adalete gölge düşürdüğüne ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin, isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Davacılar ..., ... ve ...'in tazminat taleplerinin reddine ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2- Davacılar ..., ... ve ...'in tazminat taleplerinin reddine ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında, davacı ...'in 13.06.2013 tarihinde 05.30 sıralarında yakalanarak gözaltına alındığı, davacı ...'in saat 06.30 sıralarında yakalanarak gözaltına alındığı, davacı ...'in ise 05.15 sıralarında yakalanarak gözaltına alındığı, davacıların aynı gün saat 14.15 sıralarında Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığına sevk edildikleri, Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığınca tutuklanmaları istemiyle Bingöl Sulh Ceza Mahkemesine gönderildikleri, Bingöl Sulh Ceza Mahkemesince adli kontrol tedbiri uygulanmasına karar verilmesi suretiyle serbest bırakıldıkları, davacılar hakkında, Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/2096 Soruşturma sayılı dosyası üzerinden 17.11.2013 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve bu suretle davacıların yakalanarak bir süre gözaltında kaldıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 141/1-e. maddesi uyarınca tazminata hak kazandıkları dikkate alınarak, davacılar lehine makul bir miktar manevi tazminat ile maddi tazminat taleplerinin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu ve davacıların soruşturma aşamasında kendilerini vekaletnameli vekil ile temsil ettikleri gözetilerek, ibraz edilen serbest meslek makbuzlarının kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihinden sonra düzenlendiği de nazara alınarak, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde ceza soruşturması evresinde takip edilen işler için belirlenen vekalet ücreti olan 400'er TL maddi tazminata hükmolunması gerekirken, yazılı gerekçe ile davaların reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5381, Karar No: 2023/3772, Tarih: 19.07.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5381 E.  ,  2023/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/822 E., 2022/1236 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/224 E., 2021/645 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve temyiz dilekçesinin davacıya vekâleten Av. ...'a tebliğ edildiği görülmüştür. Ancak, davacı vekili Av. ....'in 04.01.2018 tarihinde vekillikten istifa ederek, tekrar davacı adına vekâletname sunduğu 08.10.2018 tarihinden sonra adı geçen vekili yetkilendirdiğine dair usulüne uygun düzenlenmiş yetki belgesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1. Av. .....'in 08.10.2018 tarihinden sonra Av. ... adına usulüne uygun düzenlediği yetki belgesi ilgilisinden temin edilerek dosyaya eklenmesi,

2. Anılan yetki belgesinin temin edilememesi hâlinde, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve temyiz dilekçesinin davacıya usulüne uygun tebliği sağlanarak temyiz süresinin beklenmesi,

3. Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi, suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3694, Karar No: 2010/4860, Tarih: 21.09.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/3694 E., 2010/4860 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/3694 E., 2010/4860 K.**

**- TAŞINMAZDAKİ MUHDESATLARI YERİNE GETİRENLERİN TESPİTİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 60 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, davacı tarafın paydaş bulunduğu ve ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatları meydana getirenin tespiti istemine ilişkindir.

Makemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Toplanan delillerden, dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu 346 parsel sayılı taşınmazın 1/5 payının 11.10.2002 tarihinde dahili davacıların miras bırakanı davacı E... S... adına intikal ettiği, geriye kalan 4/5 payın ise 22.09.2006 tarihinde davalı N... S...'e satıldığı, tarafların taşınmazda bu suretle paydaş oldukları, davacının taşınmaz üzerinde bulunan ilave ev ve ağaç niteliğindeki muhdesatın kendisine ait olduğunu öne sürerek dava açtığı, muhdesatların davalı tarafça satın alınan 4/5 payın satış tarihinden önce (bir adet incir ağacının dava tarihinden sonra) davacı tarafından meydana getirildiği anlaşılmaktadır.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların mülkiyeti kural olarak arzın mukadderatına tabidir. Taşınmazın arzının maliki olan paydaşlar tapu payları oranında taşınmaz üzerindeki muhtesatların da maliki sayılırlar.

Somut olayda davalı taraf taşınmaz üzerindeki muhdesat meydana getirildikten sonra satın alma yolu ile taşınmazda paydaş olduğuna göre bu satın alma ile üzerindeki muhdesatın da bedelini ödeyerek taşınmaza sahip olduğu tartışmasızdır. Bu halde sebepsiz zenginleşen tarafın taşınmazdaki paylarını davalıya satan kişiler olduğu, davacı tarafın ise ancak o kişilere karşı B.K.'nun 60/1. maddesinde öngörülen haksız zenginleşme hükümlerine göre alacak davası açma hakkının doğduğu kuşkusuzdur. Bu nitelikteki dava ise eda davası niteliğindedir. Öğretide ve uygulamada eda davası açılmasının mümkün bulunduğu hallerde tespit davasının açılmasına yasal olanak bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece bu olgular dikkate alınarak davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek ve yasal düzenlemeler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Nazif Serin'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 201,75 TL harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 21.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.