muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3385, Karar No: 2012/5867, Tarih: 10.10.2012

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinin, tapuda pay devri yükümlülüğünü içermesi nedeniyle, tek taraflı irade beyanı ile feshi ya da sözleşmede öngörülen sürenin geçmesiyle kendiliğinden sona ermesi mümkün değildir. Ayrıca, sözleşmenin konusu olan taşınmazın ya da taşınmazdaki payın devri, sözleşmeden kaynaklanan şahsi hakların da devri anlamına gelmemektedir. Somut olayda, sözleşmede ismi geçen arsa sahiplerinden biri olan davacı fesih talebinde bulunmuştur. Sözleşmeye konu taşınmazın, satış silsilesi sonucu üçüncü kişinin mülkiyetinde bulunması, üçüncü kişinin sözleşmeden kaynaklanan kişisel haklara da halef olduğu anlamına gelmeyecektir. Zira dosya kapsamında, sözleşmeden doğan hakların üçüncü şahsa devredildiğine dair bir delile de rastlanmamıştır.

Öte yandan, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, TMK'nun 692. maddesi kapsamında, olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerinden olup, oybirliğiyle aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Somut olayda, 22.12.1994 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi, arsa sahipleri S.. Ö.., D.. A.. ve davacı tarafından imza edilmiştir. Mahkemece, S.. Ö.., D.. A..'ın payları ile birlikte arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan kişisel haklarını da davacıya devredip etmedikleri araştırılarak, ayrıca bir devir bulunmadığının tespiti halinde diğer paydaşların da davaya muvafakatlerinin alınması veya ayrı bir dava açılarak davaların birleştirilmesi için davacı tarafa mehil verilmesi ile taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek deliller toplandıktan sonra uygun sonuç dairesinde karar verilmesi gerektiğinden yazılı şekilde yanılgılı gerekçeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18559, Karar No: 2019/3481, Tarih: 15.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18559 E.  ,  2019/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 01.02.2007 – 10.12.2010 tarihleri arasındaki kesintisiz çalışmaların tespiti istemine ilişkin olup, yapılan yargılama sonunda mahkemece, davacının ne iş yaptığı, kimlere hizmet verdiği belirlenmeden, tanık olarak dinlenen dernek üyelerinin üyelik kayıtları denetlenmeksizin, ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Resen araştırma ilkesi çerçevesinde; davacının beyanı alınarak, hangi işleri ne şekilde yaptığı, hangi üyelere hizmet verdiği açıklattırılmalı, bahse konu üyelerin üyelik kayıtları getirtilip dava konusu döneme ilişkin olarak beyanlarına başvurulmalı, daha önce dinlenen tanıkların üyelik sürelerine ilişkin kayıtlar getirtilip beyanları denetlenmeli, çelişki varsa giderilmeli, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4180, Karar No: 2024/6254, Tarih: 11.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4180 E.  ,  2024/6254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/219 Esas, 2023/617 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/709 E., 2020/490 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

-KARAR-

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında "Yerli Ham Petrol Alım Satım Anlaşması" kapsamında ticaret yapıldığını, 6491 sayılı Türk Petrol Kanunu ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu (5015 sayılı Kanun) ile düzenlenmiş bir piyasada faaliyet gösterildiği için gerek ham petrol üreticileri bakımından gerekse rafineri şirketleri bakımından taraflar arasında sözleşme serbestisi çerçevesinde yapılmış bir anlaşmanın olduğundan bahsedilemeyeceğini, 5015 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinde yerli ham petrolün fiyatının ne şekilde belirleneceğinin açıklandığını ve rafinericilere alım zorunluluğu getirildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin 8 inci maddesinde fiyat düzenlenirken 5015 sayılı Kanunun 10 uncu maddesine atıf yapıldığını ve kanundaki değişikliklerin sözleşmeye aynen yansıtılacağının belirtildiğini, müvekkilinin itiraz konusu faturalar karşılığında aynı miktar ve evsaftaki yeni ham petrol için 5015 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinde 22.02.2019 tarihli ve 30694 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 716 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrasında hesaplama şeklinin değiştirilmesi nedeniyle milyonlarca meblağ ilave ödeme yapmak zorunda kaldığını, öncesinde fiyat belirlenirken Ras Gharib ham petrol fiyatı emsal alınmaktayken yasal değişiklik ile daha değerli olan Arab Heavy ham petrol fiyatının emsal alınmaya başlandığını, değişiklikten önce navlun ücretinin yarısı fiyata ilave edilirken değişiklikle navlun ücretinin tamamının fiyata ilave edildiğini, yine daha önce boru hattı geçiş ücreti fiyatta dikkate alınmazken değişiklikle boru hattı geçiş ücretinin de fiyata eklendiğini, yasa değişikliğinin Anayasa'nın 2,10,13,35,48 inci maddelerine aykırı olduğunu belirterek Anayasaya aykırılık iddiasının ciddi görülerek dosyanın Anayasa Mahkemesine gönderilmesini ve davalıya ihtirazı kayıtla ödenen meblağın fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'sinin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ham petrol üreticilerinin 7164 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile piyasa fiyatında yapılan değişiklikle uluslararası serbest piyasada oluşan fiyattan mallarını satma olanağına tekrar kavuştuğunu ve böylece üreticiye 1954 yılında verilen kazanılmış hakkı iade ettiğini, davacının 2019 yılında yapılan yasal değişiklikle hukuki güvenlik ve belirlilik ilkesine aykırı hareket edildiğini iddia ettiğini, ancak davacının yerli ham petrolün piyasa fiyatı ile ilgili yasal düzenlemenin 2003 yılında ilk defa düzenlendiği varsayımı ile hukuki değerlendirme yaptığını, yerli ham petrolün piyasa fiyatı ile ilgili ilk düzenlemenin 1954 yılında olduğunu, 1954 yılından 2003 yılına kadar ilk düzenleme ile getirilen esasların korunduğunu, 2003 yılında 5015 sayılı Kanun ile yaklaşık 50 yıl korunan esasların yerli ham petrol üreticisinin aleyhine rafinerici lehine değiştirildiğini, 2003 yılında yapılan yasal değişiklik ile bozulan hukuki güvenilirlik ve belirlilik ilkesinin tekrar tesis edildiğini, sonuç olarak davacının 2003 yılında 5015 sayılı Kanun ilke piyasa fiyatında yapılan düzenleme ile rafinericilerin yerli ham petrol üreticilerinden uluslararası piyasada oluşan fiyat altında ham petrol satın alarak üreticiler aleyhine rafinericilerin haksız kazanç sağladığını, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7164 sayılı Kanunun 31 inci maddesi ile bu haksızlığın giderildiğini, yerli ham petrol yatırımcısının 1954-2003 yılları arasındaki kazanılmış haklarının iade edildiğini, hak ve adaletin sağlandığını, davacı ile davalı arasında mevcut sözleşmeler gereğince ham petrolün fiyatının yeniden belirlendiğini ve davalı tarafından düzenlenen faturaların buna göre düzenlendiğini, faturaların TÜPRAŞ tarafından ödendiğini savunarak davacının Anayasa'ya aykırılık iddiasının reddi ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; petrol madeninin Türkiye Cumhuriyeti Devleti açısından stratejik bir ürün olduğu, ürünün fiyatının belirlenmesine yönelik yapılan yasa değişikliklerinde kamu yararının bulunduğu, öncesinde Mısır'da belirlenen Ras Gharib'e göre fiyat belirlemesi yapılırken Mısır'daki belirlemenin düzenli olmaması ve belirsizliğin ortadan kalkmaması nedeniyle kanun değişikliği ile sürekli yayın yapan Arap Heavy'e göre fiyat belirlemesinin yapıldığı, bu hususun her iki tarafı da korumaya yönelik olduğu, Arap Heavy petrolü daha değerli ise de satın alınan petrolün yoğunluğuna göre petrolün ücretinde indirim veya artış yapıldığı, piyasanın belirsizlikten çıkarak belirgin hale gelmesi için yapılan değişiklikte ölçüsüzlük bulunmadığı, davacının rafineride işlediği petrolün büyük kısmının yurt dışından ithal ettiği, yurt dışından ithal ettiği ürünlerin tamamına Suveyş Kanalı ve Botaş Boru hattı ücretlerini ödediği, bu ödemelere rağmen ürünlerden kâr ettiği, yurt içinden çıkan petrol madeninin ücretine bu taşıma ücretlerinin hiç yapılmasa dahi eklenmesinin tamamen yurt dışından gelen ürün ile yurt içindeki ürünü birbirine dengelemeye yönelik olduğu, davacının özelleştirme yapılırken tekel konumunda olup Türkiye'de çıkan petrolü alma konusundaki zorunluluğu bilerek özelleştirmeyi kabul ettiği, bu aşamada ileri sürülen hususların hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, açıklanan nedenlerle davacının yasa değişikliğinin Anayasaya aykırı olduğu iddiasının yerinde görülmediği, davacının Anayasaya aykırılık dışında faturalardaki hesaplamalara itirazının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının istirdata konu fatura bedellerine ilişkin itirazı bulunmadığı, itirazının esas itibariyle faturaların düzenlenmesinde esas alınan yasal değişikliğin Anayasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunun 10 uncu maddesinde 22.02.2019 tarihinde yapılan değişikliğin Anayasaya aykırılık iddiası ile ilgili olarak Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından Anayasa Mahkemesine başvuru yapıldığı, Anayasa Mahkemesinin 01.06.2022 tarih, 2021/128 E.- 2022/68 K. sayılı kararı ile ilgili yasal değişikliğin Anayasaya aykırı olmadığına karar verildiği, Mahkemece verilen kararda usul ve esas yönünden yasaya aykırılığın olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, fazla ödeme yapıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunun 10 uncu maddesinde 22.02.2019 tarihinde yapılan değişikliğin Anayasaya aykırılık iddiasının ciddi olup olmadığı, davacı tarafından fazla ödeme yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, fazla ödeme yapıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunun 10 uncu maddesinde 22.02.2019 tarihinde yapılan değişikliğin Anayasaya aykırılık iddiasının ciddi olup olmadığı, davacı tarafından fazla ödeme yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunun 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2330, Karar No: 2021/3050, Tarih: 31.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2021/2330 E.  ,  2021/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, Hazine tarafından, kadastro tespiti 1954 yılında yapılan dava konusu taşınmazın 17.08.1977 tarihinde yapılıp onaylanan kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla tapu iptali ve tescil istemiyle açılmış olup, tespitten sonraki hukuki nedene dayalı olarak dava açıldığı anlaşılmakla; temyiz inceleme görevi Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun Hukuk Daireleri arasındaki iş bölümüne ilişkin 23.1.2020 tarih 1 sayılı kararı ile Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın, anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1164, Karar No: 2011/5922, Tarih: 17.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1164 E.  ,  2011/5922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, ... ve ... aralarındaki tescil davasının reddine dair ... / ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.12.2010 gün ve 780/747 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı taşınmaz bölümünün vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, uyuşmazlık konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak, davanın reddi ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, nizalı taşınmazın teraslama ile ağaçlandırılmak ve sebze bahçesi yapılmak suretiyle tasarruf edildiği belirtilmekle beraber mevcut eğimi nedeniyle imar-ihya olgusunun gerçekleşmediğinden bahisle davanın reddine, teknik bilirkişinin 25.5.2010 havale tarihli rapor ve krokisinde A harfiyle gösterilen 587 m2 taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu taşınmazın 1952 yılında Taşpınar köyünde yapılan kadastro çalışmalarında boş, taşlık ve hali arazi niteliğiyle tespit dışı bırakıldığı bildirilmiştir. Dosya kapsamından; uyuşmazlık konusu taşınmazın davacının anne-babası tarafından satın alındığı, imar-ihya ile meyve ve sebze bahçesi niteliğiyle tasarruflarında bulunurken zilyetliğin davacıya devredildiği yerel bilirkişi ve tanıklar, sonuç itibariyle imar-ihya ve ıslah edilmiş tarımsal nitelikte arazi olduğu ziraatçı bilirkişi tarafından açıklandığına göre, mahkemece, benimsenen ve kendi içinde çelişkili red gerekçesi dosya içeriğine uygun bulunmamaktadır. Ancak taşınmazın niteliğinin belirlenmesi ile üzerinde sürdürüldüğü iddia edilen zilyetliğin süresi ve kapsamı bakımından yapılan araştırma ve inceleme de hüküm vermeye yeterli değildir.

Bir taşınmazın olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılabilmesi ve tapu siciline tescili için taşınmazın nitelik itibariyle kazanılmaya elverişli yerlerden olması ve dava tarihine kadar yasada belirtilen koşullar altında tasarruf edilmiş olması gerekir. Davacı, dava dilekçesinde taşınmazın annesinden intikal ettiğini ileri sürmüş ve 4.5.1964 tarihli senede dayanmıştır. Mahallinde yapılan keşifde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların bir kısmı nizalı taşınmaz bölümünün davacının annesi Lütfiye’den intikal ettiğini, bir kısmı ise davacının babası Ünal tarafından davacıya devredildiğini açıkladığına göre, bu husustaki çelişkinin giderilmesi ve davacıya intikal şekli ile gerektiği takdirde dava şartı üzerinde durulması gerekir (TMK.nun m.701,702.).

Öte yandan nizalı taşınmazın doğusunda yer alan ve davacının babası ... adına kayıtlı bulunan 1230 ada 10 numaralı imar parselinin öncesine ilişkin kayıt ve belgeler de dosya arasında bulunmamaktadır. Mahkemece yapılacak iş; HMK.nun 288.maddesi uyarınca mahallinde keşif icrasıyla HMK.nun 243 ve 244. maddeleri gereğince çağrılacak yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın öncesi itibariyle niteliği, zilyetliğin kim tarafından, ne şekilde sürdürüldüğü, taşınmaz üzerinde imar-ihya çalışmaları yapılıp yapılmadığı; yapılmışsa imar-ihya faaliyetlerinin ne zaman başladığı ve bitirildiği hususlarının sorulup belirlenmesi; dava konusu taşınmaz bölümüne komşu 1230 ada 10 parselin öncesine ilişkin kadastral parsel numarasının belirlenerek ilgili parsele ait intikalleri gösterir şekilde tapu kayıtları ile kadastro tutanağının varsa dayanak kayıtlar ve hüküm dosyası ile birlikte getirtilmesi, yine nizalı taşınmazın kuzey yönünde yer alan 2125 ve güneyinde bulunan 2055 parsellere ait hüküm dosyalarının getirtilerek keşifde uygulanmaları ve nizalı taşınmaz yönünü ne olarak gösterdikleri üzerinde durulması, ayrıca dava konusu taşınmaza ilişkin olarak daha önce açıldığı ve takipsiz bırakıldığı bildirilen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/321 Esas sayılı dosyasının getirtilerek uyuşmazlığın çözümünde nazara alınması gerekir.

Bundan ayrı bir arazinin kullanım süresi ve niteliği ile üzerinde imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihin en iyi belirlenme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının kadastrodan sonraki geçmiş yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tespit dışı bırakılma tarihi olan 1952 yılından sonra dava tarihine göre (nizalı taşınmazın dava tarihinden evvel imar planı dahiline alındığının belirlenmesi halinde bu tarihe göre) 20 – 25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğraflarının dosyada yer almış olması ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerekir. Mahkemece uyuşmazlığın net bir biçimde çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli bulunan hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Mahkemece yapılacak keşfe ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeodezi ve fotoğrametri mühendisinden oluşacak üç kişilik uzman bilirkişinin de katılımı sağlanarak dava tarihine göre 20 – 25 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının getirtilip stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliğinin ve kullanım süresinin ne zaman başlandığının belirlenmesine çalışılması, ziraatçı uzman bilirkişiden taşınmazın niteliğini belirtir ayrıntılı ve çevre taşınmazlarla mukayeseli rapor alınması, şahit-bilirkişi sözlerinin ilmi esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmesi, davalı taşınmazın bulunduğu yerin bilahare ... Belediyesine mahalle olarak bağlandığı belirtildiğine göre 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17/son maddesi gereğince imar durumunun da belirlenmesinden sonra toplanan deliller ile iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirilme yapılarak karar verilmesi gerekir. Eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru değildir. Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 17.11.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili, mevkii ve sınırları dava dilekçesinde yazılı olan taşınmazın 20 yılı aşkın süreden beri müvekkilinin zilyetliği altında olduğunu ve komşu arazi maliklerinin aynı nitelikteki yerler için açmış oldukları tescil davalarının kabulle neticelendiğini açıklayarak dava konusu yerde vekil edeni lehine TMK. nun 639 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun aradığı şartların gerçekleştiğini açıklayarak bu yerin müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını açıklayarak davacının davasının reddine ve bu yerin Hazine adına tesciline karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davaya dahil edilen ... vekili davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını açıklayarak davacının davasının reddine ve bu yerin Hazine adına tesciline karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davaya dahil edilen ... vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, taşınmazın %50 üzerinde meyilli olması ve her ne kadar teraslama ağaç dikilerek, sebze ekilerek bahçe haline getirilmiş ise de, bu yerde imar ve ihya olgusunun gerçekleştiğini göstermeyeceğinden ve kazanma koşulları da gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.