muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6198, Karar No: 2017/5412, Tarih: 16.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6198 E.  ,  2017/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Servis Yedek Parça Dağıtım Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... Servis Yedek Parça Dağıtım Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşçiye işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi halinde bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi halinde bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin 2. fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Adı geçen Yönetmeliğin 3. maddesinin 1. fıkrasında da ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda kabul edilen günlük çalışma süresine göre tanık beyanları doğrultusunda günlük 1,5 saat ara dinlenmesi yapıldığı kabul edilerek karar verilmesi gerekirken 1 saat ara dinlenmesi yapıldığının kabulü hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11863, Karar No: 2016/8330, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/11863 E.  ,  2016/8330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak 02.06.2010 tarihinden 01.01.2013 tarihine kadar kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 5.489,27 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 5.489,27 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 04.06.2015 harçlandırma tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün ikinci fıkrasında yer alan '' 4.489,27 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ifadesinin karar metninden çıkartılarak yerine “1.000 TL alacağın dava tarihinden , 4.489,27 TL alacağın ise 04.06.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2028, Karar No: 2012/1689, Tarih: 01.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/2028 E.  ,  2012/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi görevlilere görevlerinden dolayı hakaret, görevliye görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın, lise önünde alkollü içki içmenin yasak olduğunu belirtip uzaklaşmasını isteyen polis memurlarına karşı gerçekleştirdiği bıçakla tehdit ve hakaret eylemlerinin, bir bütün olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı T.C.Y.'nın 258/2 maddesine uyduğu ve sanık lehine yasanın 765 sayılı T.C.Y.'nın belirtilen uygulaması da dikkate alınarak anılan Yasanın 258/2, 55/3 maddeleriyle 5237 sayılı T.C.Y.'nın 265/1-3-4, 43/2, 31/3 ve 125/3a-4, 43/2, 31/3 maddelerinin uygulanması sonucu elde edilecek somut ceza miktarlarının karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Kabule göre,

a)Görevi yaptırmamak için direnme suçunu, birden fazla kamu görevlisine karşı işleyen sanık hakkında, 5237 sayılı T.C.Y.'nın 43/2 maddesinin uygulanmaması,

b)Sanığın gerçekleştirdiği bıçakla tehdit eyleminin, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir unsurunu oluşturduğu ve bu eylemin ayrıca görevliye hakaret suçunda T.C.Y.'nın 269. maddesinin uygulanmasına dayanak alınamayacağının düşünülmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 1.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2374, Karar No: 2021/301, Tarih: 28.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2019/2374 E.  ,  2021/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... Temizlik Ltd. Şti. yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden husumet nedeniyle reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı işçi tarafından müvekkili ve davalılar aleyhine açılan iş davası sonucunda verilen kararın takibe konulması üzerine müvekkilinin yaptığı ödemeden davalı alt işverenlerin sorumlu olduğunu ileri sürerek, ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan sorumluluk oranına göre tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı ve davalı ... Ltd. Şti.nce temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesi tarafından; taraflar arasında imzalanan hizmet alımları tip sözleşmesinin eki olan teknik şartnamenin 14. maddesine göre davalının işe başlatmama tazminatı ve kendi ihale dönemine isabet eden boşta geçen süre ücretinin tamamından sorumlu olacağı gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, ödenen bedelden davalı ... Temizlik Ltd. Şti'nin sorumlu olduğu, diğer davalıların sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle, ... Temizlik Gıda ve Kargo Dağıtım Hiz.San.Tic.Ltd.Şti. aleyhine açılan davanın kabulüne, diğer davalılar aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava işçiye ödenen birtakım işçilik alacaklarının sözleşme hükümlerine göre rücua ilişkindir.

Avukatlık Kanunu uyarınca tarafların avukatla temsil edilmesi halinde A.A.Ü. Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hak kazanırlar. Davacının davalı ... Ltd.Şti. aleyhine açtığı dava kısmen kabulle sonuçlandığına göre nisbi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekir. Hal böyle olunca gerekçesi belirtilmeden davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğininden HUMK 438/7 maddesi uyarınca kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, hükmün 4. paragrafının karardan çıkarılarak yerine "A.A.Ü.T’nin 13. Maddesi gereğince 2.360,00 TL vekalet ücretinin davalı ... Temizlik Gıda ve Kargo Dağıtım Hiz.San.Tic.Ltd.Şti.nden alınarak davacıya verilmesine", kelime grubunun eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2346, Karar No: 2012/14932, Tarih: 02.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/2346 E.  ,  2012/14932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1) Sanığın evinde ele geçen "2" adet kuru-sıkı kalem görünümlü tabanca ile ilgili ... Kriminal Polis Laboratuvarının 21.01.2008 tarihli raporunda; 6136 sayılı Yasa kapsamında sayıldığı, yine aynı tabancalara ilişkin Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 28.05.2008 tarihli uzmanlık raporunda ise 6136 sayılı Yasa kapsamında değerledirilemeyeceğinin belirtildiği cihetle, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Hükmün gerekçesinde iddia makamının görüşüne yer verilmemesi suretiyle CMK.nun 230/1. maddesine aykırı davranılması,

3) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda kasıtlı suçtan mahkumiyetinin silinme koşulları oluşan sanık hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10265, Karar No: 2023/11055, Tarih: 14.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/10265 E.  ,  2023/11055 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2021 tarihli ve 2020/47 Esas, 2021/124 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/830 Esas, 2021/1228 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/830 Esas, 2021/1228 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.12.2022 tarihli ve 2021/16827 Esas, 2022/14176 Karar sayılı kararı ile;"CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince "İlk Derece Mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303. maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince; sanık ... hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılabilmesi için CMK'nın 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirmesi yapıldıktan sonra eylemlerin kabulüne göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, " nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2023/253 Esas, 2023/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci

maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Eksik inceleme yapıldığına, 4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesince;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Eksik inceleme yapıldığına, 4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesince;

Sanık ...’nun aracı ve ikametinde uyuşturucu madde sattığı, ayrıca hakkında mahkûmiyet hükmü temyizde onama ile kesinleşen temyiz dışı sanık ... Türkoğlu’nun sanıktan aldığı uyuşturucu maddeleri sattığına dair edinilen bilgilere istinaden yapılan fiziki takipte; temyiz dışı sanık ...’nın sanığın ikametine girdiği ve bir müddet sonra birlikte ikametten çıkıp sanığa ait araca binecekleri sırada kolluk görevlilerince yakalandıkları, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emriyle yapılan aramalarda; temyiz dışı sanık ...’nın üzerinde 5 adet buzdolabı poşet içinde net 0,59 oranlı net 11,8 gram eroin ele geçirildiği, sanığın ikametinde ise; salonda kırık vazo içerisinde 5 adet buzdolabı poşetinde net 0,435 oranlı net 8,7 gram eroin, mutfakta 2 adet buzdolabı poşetinde net 1,69 oranlı net 33,8 gram eroin ile rulo halinde şeffaf buzdolabı poşeti ve alüminyum folyo, makas ve eroin kalıntılı çay kaşığının ele geçirildiği olayda; sanığın eyleminin temyiz dışı sanık ...’nın aşamalardaki beyanları, sanığın ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin türü, miktarı ve bulundurulma şekli birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğu, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleriyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca delillerin hukuka uygun olarak toplandığı ve araştırılacak başkaca bir husus da kalmadığı anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2023/253 Esas, 2023/311 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8475, Karar No: 2010/2783, Tarih: 15.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/8475 E.  ,  2010/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı-davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira bedelinin tahsiline ilişkindir.Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkili ile davalı ... arasında yapılan sözlü kira akdine göre iş makinesinin kiralandığını, günlük ücret olarak Bayındırlık ve İskan Bakanılığı Karayolları Genel Müdürlüğü'nün 2004 yıl birim fiyatı üzerinden anlaştıklarını,buna göre iş makinesinin 20.7.2004 tarihinde davalı belediyeye teslim edildiğini 13.12.2004 tarihinde de şirketçe teslim alındığını, iş makinesinin günlük 8 saat çalıştığı kabul edilerek 143 gün belediyede çalışması karşılığı birim fiyata göre 31.893.-TL+ KDV ye denk geldiğini, bu bedelin ödenmesi için davalı belediyeye bildirildiği halde ödenmediğini, davalının indirim talebi üzerine belediyenin ödeme güçlüğü içinde bulunması gözönüne alınarak 14.1.2005 tarihine kadar 6.435.-TL + KDV ödenmesi halinde kalan alacaktan vazgeçileceğinin bildirildiğini,davalının şartı kabul etmesi üzerine 5.1.2005 tarihinde 7.593.30. YTL’lik fatura kestiklerini ancak davalının bu miktarı da ödemediğini bunun üzerine indirimi kaldırarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 31.893.-TL alacaktan şimdilik 7.593.30.-TL alacağın 5.1.2005 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili ise mahkemenin yetkisiz olduğunu yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk mahkemesi olduğunu davacının göndermiş olduğu faturaya süresinde itiraz edilerek kendisine iade edildiğini,faturada makine olarak belirtilen iş makinasının asfalt çiğneme silindiri olup hatıra ve dostluğa binaen yardım amacıyla müvekkil belediyeye şirket yetkilisince verilmiş olup toplam 10 saat çalıştığını,kendi isteği ile bırakıp istediği zaman alabileceğini, taraflar arasında bir kira sözleşmesi bulunmadığını kiralandığı kabul edilse bile iddia edilen süre kadar çalışmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.