muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3004, Karar No: 2011/14334, Tarih: 24.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3004 E.  ,  2011/14334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30/12/2009 tarih ve 2007/324-2009/810 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde taşıma sigorta poliçesiyle sigortalı emtianın davalı tarafından Türkiye’den İngiltere’ye taşındığını, emtianın bulunduğu sekiz paletten ikisinin hasarlı ve 525 parçanın eksik olarak teslim edildiğini, sigorta ettiren satıcıya tazminatın ödendiğini, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 2.612.000.000 TL’nın faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşımayı yapan aracın müvekkiline ait olmadığını, husumet düşmeyeceğini, emtianın alıcıya hasarsız şekilde teslim edildiğini, çekince konulmadığını, tazminatın fahiş bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıya taşıma rizikolarına karşı sigortalı emtianın Türkiye’den İngiltere’ye taşınması işinin davalı tarafından üstlenildiği, uyuşmazlığa CMR hükümlerinin uygulanacağı, davalının asıl taşıyıcı olarak sorumluluğunun bulunduğu, CMR sözleşmesinin 23/3 maddesi uyarınca kayıp malların kg başı 8.33 SDR karşılığı dikkate alındığında istenilen tazminatın sorumluluk sınırı içinde kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 2.612 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 119,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2318, Karar No: 2012/22902, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2318 E.  ,  2012/22902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1-Davalı ...'un yokluğunda verilen kararın, davalıya “... Sokak, No:16 Muğla” adresine çıkartılan tebligatın adresten ayrıldığı gerekçesi ile iade edildiği,”... Mahallesi, Belediye Sokak, No:6 ...” adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, davalının 09.05.2006 tarihli duruşmada adresini “... Mahalle, ... Sokak, ...” olarak bildirdiği, anlaşılmakla, davalıya yokluğunda verilen kararın “... Mahalle, ... Sokak, ...” adresine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde HMK'nun 366. maddesindeki prosedür işletildikten sonra,

2-Davacının sürekli iş göremezlik oranı ile ilgili olarak 2009/8 Esas sayılı dosya kapsamında Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alındı ise bu raporun da onaylı suretinin eklenerek, gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10350, Karar No: 2024/10871, Tarih: 12.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/10350 E.  ,  2024/10871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1290 E., 2023/71 K.

KATILANLAR : ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri, katılan Bakanlık vekili,

bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ...'ya ait apart otelde sanık ... ile katılan mağdurenin oda kiralayarak normal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri kabulü ile sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle eksik inceleme ve hatalı tespitlerde bulunulduğuna, olay günü mağdurenin üzerinde okul kıyafetinin bulunmadığına, sanığın, mağdure ve diğer sanığı odada baş başa bırakmadığına, diğer sanığın odada kendisinin konaklayacağına ifade ettiğine, pansiyon işletmecilerinin konaklama yapmayacağını beyan eden şahıslar yönünden kimlik sorma yetkisine sahip olmadıklarına, sanığın iştirak iradesi kapsamında somut delil bulunmadığına, sanığın mağdureyi karşısına alıp yaş analizi yapacak kadar vakit geçirmediğine, iştirak iradesi bulunmayan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle sanığın mağdureyle bir hafta önce tanıştığına, tanıkların mağdurenin yaşını on beşten büyük olarak bildiklerine, olayların içinde olan Mahmut'un da mağdurenin yaşını on beşten büyük olduğunu bildiğini ifade ettiğine, mağdurenin olay tarihide on beş yaşını doldurmasına iki ay kaldığına, sanığın mağdurenin yaşını biliyor ihtimaliyle, bilmesi gerektiği gerekçesiyle ceza aldığına, mağdure beyanlarında sanığın kedisini on beş yaşında bildiğini beyan ettiğine, hata hükümlerinin uygulanması geretiğine, tek delil olan mağdure beyanlarının çelişkili ve tutarsız olduğuna, Adli Tıp raporunda sanık aleyhine bulguya rastlanmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulanmamasına yönelik yeterli delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcsısının Temyiz İstemi

C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcsısının Temyiz İstemi

Özetle ruhsatlı otel işletmeciliği yapan sanık ...'nın eyleminin ticari faaliyet çerçevesinde oda kiralamaktan ibaret olduğuna, kamera kayıtları ve mağdure beyanı ile tüm beyanlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın, sanık ...'nin hazırlık hareketlerine katılmadığı gibi eylemin diğer sanık tarafından icrasına da iştirak etmediğine, sanığın kiraya verdiği odada suç işlenebileceğini öngörmesinin mümkün olmadığına, ilk kez oda kiralama sırasında mağdureyi gören ve odada kalmayacağına beyan edildiği için kimlik bilgilerini almayan sanığın on dört yaşının sonlarında olan mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmesinin beklenemeyeceğine, odaya giren mağdure ve sanık ...'nin suç teşkil eden bir harekette bulunmamalarının da mümkün olduğuna, sanığın savunmasının aksine yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

D. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle takdiri indirim uygulanmasının kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Savunma, mağdure beyanları, sanık ...'nin anlatımları, olayın gerçekleştiği yer ve zaman dilimi ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanık ...'nın, sanık ... ile mağdurenin olay yeri olan pansiyon odasını cinsel ilişki için tuttuklarını bilmediği yönünde ki savunmasının aksine dolayısıyla sanık ...'nin eylemine yardım etme kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafii, katılan Bakanlık vekili ile bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14295, Karar No: 2015/10447, Tarih: 11.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14295 E.  ,  2015/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1-3, 58/6 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 186 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10675, Karar No: 2013/18065, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10675 E.  ,  2013/18065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı İZSU Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazlara, hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazların el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.01.2006 olan satış tarihi ve dava konusu taşınmazların 08.05.2012 olan değerlendirme tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4881, Karar No: 2014/15126, Tarih: 03.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/4881 E.  ,  2014/15126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi : 23/09/2013

Numarası : 2012/534-2013/286

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalıya ait otelin restoran bölümünde garson olarak 14.4.2007 gününden itibaren çalışmaya başladığını, fazla mesai ulusal bayram genel tatil, 2012 yılı Ağustos-Eylül ücretlerinn ödenmemesi, ara dinlenme sürelerinin çok kısa olması nedenlerinden dolayı iş aktini haklı nedenle 4.9.2012 gününden geçerli olmak üzere feshettiğini 6.9.2012 günlü ihtarname ile davalıya bildirdiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti yıllık izin ücreti ile Ağustos-Eylül 2012 ücretlerinden oluşan işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı cevabında iddiaların gerçek dışı olduğunu, davacının mazeretsiz işe gelmediğinden kıdem tazminatı isteminde bulunamayacağını ve herhangi bir ücret alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece ücret alacakları ödenmeyen davacı işçinin iş akdini haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti istemlerinin kabulüne Ağustos ve Eylül 2012 tarihli ücretlerinin yargılama sırasında ödendiği anlaşıldığından buna ilişkin dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda 2007-2008-2009-2010 ve 2011 yıllarında garson olan davacının günlük 12 saat çalıştığı belirtilip yarım saat ara dinlenmesi düşülerek günde 4 saat fazla mesai yaptığı 2012 yılında antraklı çalışma sisteminde günlük 10,5 saat çalıştığı belirtilip yarım saat ara dinlenmesi düşülerek günlük 10 saat çalışması bulunduğu esas alınarak fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa yukarıda belirtilen yasal düzenleme ve ilkeler gözetildiğinde günlük 12 saatlik çalışmanın bulunduğu dönemde günlük 1,5 saat,10,5 saatlik çalışmanın bulunduğu dönemde 1 saat ara dinlenme süresi düülmelidir.

Anılan yön gözetilmeksizin ara dinlenme sürelerinin düşük sürelerde kabul edilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 3.7.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1277, Karar No: 2009/3236, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1277 E.  ,  2009/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı SS Uzman Sultandere Konut Yapı Kooperatifi ile davalı ... İnş. ve Malz.Nak.San.Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.12.2005 gün ve 2004/352-2005/1059 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Daire’mizin 23.01.2009 tarihli kararıyla Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/168 Esas sayılı dosyasının birlikte gönderilmesi ikinci kez istenilmiş olup 02.03.2009 tarihli gönderme formunun yazı işleri müdürü ile katip imzasının bulunduğu bölümünde “Mahkememizin 2007/168 sayılı dosyasının” şeklinde ibare konulmuş olmasına rağmen sözkonusu dosyanın gönderilmediği anlaşıldığından; görevin başkasına bırakılmayarak bizzat mahkeme başkanı tarafından yerine getirilmesi suretiyle;

1-İki kez geri çevirme kararına rağmen gereğini yerine getirmeyerek görevde özensizlik gösteren kalem görevlileri hakkında adli ve disiplin yönünden gereğinin yapılarak sonucunun Daire’mize bildirilmesi,

2-Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/168 Esas sayılı dosyasının temin edilerek birlikte gönderilmesi, bu kez de geri çevirme kararı gereğinin yerine getirilmemesi halinde yetkili mahkeme başkanı ve hakimleri hakkında suç duyurusunda bulunulacağı ihtarıyla dosyanın 3. kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.