muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5399, Karar No: 2024/4903, Tarih: 11.06.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk iki bilirkişi raporuna göre müvekkil markasının 2013'den beri tescili olup sektörde ayırt edicilik kazandırıldığını, markanın farklı olduğunun tespit edildiğini, son bilirkişi heyetinin önceki rapora katılmama gerekçelerini açıklamadıklarını, sektör bilirkişisinin değerlendirmesinde markaların karıştırılamayacğının tespit edildiğini, ürünlerin bilinçli tüketiciye hitap etmesinden dolayı karışıklığa yol açmayacağını, markanın sektörde 5 yıldır kullanıldığını, marka kullanımın kendi özgün markası şeklinde olduğunun raporda tespit edildiğini, müvekkilinin 5 yıldır markayı kullandığını, sessiz kalma yolu ile hak kaybı oluştuğunu, 2013 yılının önceki aylarına ilişkin delillerin gözardı edildiğini, davacının kötüniyetli olduğunu, davacının kendisine ayırt ediciliği düşük bir marka seçtiğini, ONDULE ibaresinin cins, vasıf, tür bildiren bir ibare olduğunu, mahkemenin bu savunmaya hiç değinmediğini, ONDULE ibaresinin Fransızca "dalgalı" anlamına geldiğini, müvekkilinin ONDUMİT markasını ilk ihdas eden kişi olup 2013 de tescil ettirdiği gibi ticaret unvanı olarak da kullandığını, gerçek hak sahibi olduğunu, müvekkili markasının ONDU ve MİT kelimelerinin birleşimi olduğunu, ONDU kelimesini kıvrımlı dalga olduğunu, MİT kelimesinin KİREMİT ibaresinden alındığını, tüketici nezdinde farklı izlenim yarattığını, müşterilerin tecrübeli ve bilgi sahibi kişiler olduğunu belirterek davanın kısmen kabul edilen kısımlar yönünden de reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk raporda ONDULİNE markasının tanınmış marka olduğu kabul edilmiş ise de markanın hitap ettiği tüketici kesiminin bilinçli tüketici olduğu kabul edilerek markalar arasında iltibas olmayacağın görüşüne varıldığı, ikinci bilirkişi raporunda markanın hitap ettiği tüketici kesiminin perakende alım yapacak kişilerden de oluşabileceği dikkate alınarak karşıklığa sebebiyet vereceği yönünde rapor tanzim edildiği, üçüncü bilirkişi raporunda da davacı yanın dayandığı seri markalar, tescil sınıfları dikkate alındığında davalı markalarının davacı markasının serisi izlenimi yaratacağına da değinilerek karşıklığa sebebiyet vereceğinin açıklandığı, birinci bilirkişi heyeti raporundaki tespitlerin dosya kapsamına ve delil durumuna uygun olmadığı, raporlar arasındaki çelişkinin 3. rapor ile giderildiği, davacı marka sahibi değil ise de ONDULİNE markası yönünden dosyaya sunulan inhisari lisans sözleşmesinin markanın davacı yanca Türkiye'de kullanımına ilişkin deliller, faturalar dikkate alındığında davacının dava açmakta hukuki menfaati ve aktif dava ehliyetinin olduğu, sessiz kalma yolu ile hak kaybı oluştuğundan söz edilemeyeceği, davalının ONDUMİT markalarının tescil tarihinde ONDULİNE markasının sektörde tanınmış olduğu dikkate alındığında markalar arasında benzerlik olduğu ve tüketici nezdinde seri marka izlenimi yaratarak karışıklığa sebebiyet vereceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Davacı, davalı adına tescilli 2013 97103 numaralı "ondumit" markası ve 2013 53479 numaralı "ONDUMİT" markasının, lisans hakkı sahibi olduğu "ONDULINE" markası ile iltibas oluşturduğu, tescilin kötü niyetli olduğu ve ONDULİNE markasının tanınmış marka olduğu iddiası ile markaların hükümsüzlüğünü istemiştir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/356, Karar No: 2025/3079, Tarih: 26.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/356 E.  ,  2025/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/493 E., 2021/394 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi, nakil aracının

iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kamu davasının zamanaşımından düşmesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) "Sanığın veya hükümlünün ölümü" kenar başlıklı 64/1. maddesi; "Sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir. Ancak, niteliği itibarıyla müsadereye tabi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunabilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Sanık hakkında Defne Kaymakamlığı Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen 31.10.2024 tarihli araştırma tutanağında; sanığın 06.02.2023 depreminden önce ... Mah. ... Cad.No./ .../... adresinde ikamet ettiği, depremde sanığın ikamet ettiği binanın yıkıldığı ve sanığın depremde vefat ettiğinin beyan edildiği, yine Göç İdaresi Başkanlığı tarafından düzenlenen Kişisel Bilgi Formunda sanığın vefat ettiğinin tescil edildiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği sanığın vefat etmesi nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, suça konu gümrük kaçağı eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1144, Karar No: 2018/5355, Tarih: 20.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1144 E.  ,  2018/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı.

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm re'sen ve Sanık ve Katılan vekilince temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; yapılan duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4443, Karar No: 2019/1056, Tarih: 21.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/4443 E.  ,  2019/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nin 150/2.maddesindeki “Malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nin 522.maddesindeki “Hafif” veya “Pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-5271 sayılı CMK’nin 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil az olması) halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 16,00 TL yargılama giderinin sanık ...'den tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20393, Karar No: 2014/5371, Tarih: 06.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/20393 E.  ,  2014/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/05/2013

Numarası : 2010/352-2013/398

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, birkısım ücretlerinin ödenmemesi, muvafakatinin olmamasına rağmen başka işte çalıştırılması ve ücretinin düşürülmesi nedenleriyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek, kıdem tazminatı, ikramiye, yıllık izin, ilave tediye, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, gece zammı ve ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ödenmemiş ücret alacakları olduğundan feshin haklı olduğu belirtilerek, bilirkişi raporu doğrultusunda taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının ücret farkı ve bu farka bağlı olarak diğer alacak talepleri için fark alacak talebi hakkı bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalı belediyede sendika üyesi olarak işçi statüsünde çalışmaktadır. İşyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesi bulunmaktadır. Fakat işyerinde Toplu İş Sözleşmesi bulunmasına rağmen Belediye Encümen Kararı ile birkısım işçilerin ve davacının yevmiyeleri yükseltilmiştir. 12.05.2009 tarihli Belediye Encümen kararı ile de, Toplu İş Sözleşmesinden farklı olarak ücret alan işçilerin ücretinin normal Toplu İş Sözleşmesi ücretine düşürülmesine karar verilmiştir. Davacı söz konusu encümen kararı sonrasında bir süre daha çalışmaya devam etmiş ve daha sonra iş sözleşmesini feshetmiştir. İşyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesi bulunduğuna göre, Belediye Encümen kararı ile belirli bir dönem için artırılan ücretler yine Belediye Encümen kararı ile Toplu İş Sözleşmesindeki ücret seviyesine düşürülmüştür. Davacının fesih tarihine kadar bu duruma itirazı da olmamıştır. Belediye Encümen kararı ile, Toplu İş Sözleşmesi uygulanan işyerinde Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş olması davalı Belediye aleyhine değerlendirilemez. Bu nedenle ücret farkı ve ücret farkından kaynaklanan tazminat farkı ile alacak farklarının reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcın davacıya yükletilmesine, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25893, Karar No: 2013/4225, Tarih: 04.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25893 E.  ,  2013/4225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/102682

MAHKEMESİ : Kemer Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2007

NUMARASI : 2007/253 (E) ve 2007/575 (K)

SUÇ : Basın yoluyla hakaret

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın savunmasını içeren,son oturum tutanağının ilk sayfasının yargıç tarafından imzalanmamak suretiyle CMK.nun 219/1 maddesine aykırı davranılması,

2-Hükümden sonra,02.07.2012 tarihinde kabul edilerek,28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. K..’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8208, Karar No: 2022/1254, Tarih: 07.02.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/8208 E.  ,  2022/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı yanca borçlu hakkında yapılan ilamlı icra takibinde, borçlu Kartal Belediyesinin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı uhdesinde bulunan vergi hükmündeki alacaklarının haczine karar verildiği, borçlu belediye vekilince, haczi kabil olan ve olmayan tüm hak ve alacakların haczedildiği ileri sürülerek haczedilmezlik şikayetinde bulunulduğu, mahkemece şikayete konu tüm hesaplar yönünden haczin kaldırılmasına karar verildiği, alacaklının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile belediyenin kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Ayrıca, 277 Sayılı Kanunun 1.maddesinde; 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan paylar, belediye vergi ve resmi hükmünde olup, bu paraların da haczinin caiz olmadığı belirtilmiştir.

Ancak, somut olayda borçlu belediyenin İSPARK'tan aktarılan park yerleri işletme gelirleri payına ilişkin gelirinin, 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 44/son maddesine dayanılarak çıkartılan yönetmeliğin 10 ve 11.maddelerinde düzenlenen otopark geliri niteliğinde olmadığı dolayısıyla haczine engel bir düzenlemenin bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu hesaba ilişkin şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken tüm hesaplar yönünden haczin kaldırılmasına dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklıların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesinin 11/06/2021 tarih ve 2020/3101E. - 2021/1605 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, ... ... .... İcra Hukuk Mahkemesinin 26/10/2020 tarih ve 2019/761E.- 2020/383 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5853, Karar No: 2024/3078, Tarih: 22.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5853 E.  ,  2024/3078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI :2020/15 Esas, 2023/236 Karar

HÜKÜM :Davanın açılmamış sayılmasına

Taraflar arasındaki acentelik sözleşmesine ilişkin alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasındaki acentelik sözleşmesi gereğince acente olan davalının tahsil ettiği primlerinden müvekkiline vermesi gereken 244.829,52 TL'lik kısmını uhdesinde tuttuğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile sözü edilen miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın yerinde olmadığını, taraflar arasında 6 yıl boyunca hiç bir ihtilaf çıkmadığını, davacının alacağının kalmadığını, davacı şirketin alacağın hangi poliçeden ya da poliçelerden kaynaklandığını ispat etmesi gerektiğini, taraflar arasında yapılan sözleşmeye göre müvekkilinin tüm edimlerini yerine getirdiğini, ödemelerin de harfiyen yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 22.12.2015 tarih, 2010/105 E. ve 2015/838 K. sayılı kararı ile davalının cevap dilekçesinde borcu kabul etmesine rağmen ödediğini savunması karşısında ispat külfetinin yer değiştirdiği, davalının ödeme iddiasını hukuken geçerli, somut ve yazılı belge ile kanıtlaması gerekirken kanıtlayamadığı, davacı defterleri uyarınca davacının 235.254,65 TL alacağının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 23.10.2019 tarih, 2018/1442 E. ve 2019/6619 K. sayılı karar düzeltme ilamı ile eksik inceleme ile hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu işaret edilerek karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı yanca mahkemenin 14.04.2023 tarihli duruşmasına katılınmaması nedeni ile dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç aylık süre içerisinde davacının davasını yenilemediği gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 14.04.2023 tarihli celseye duruşmaları bulunduğundan bahisle yetişemeyeceklerinden UYAP üzerinden mazeret dilekçesi verildiğini, dilekçenin işlemler menüsünden dosya içerisine alınmadığını, bu nedenle dosyanın düşürüldüğünü, daha sonra taraflarına herhangi bir tebligatın da yapılmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın açılmamış sayılmasının koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409 uncu ile 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddelerinin altıncı fıkralarına göre, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı, aksi hâlde davanın açılmamış sayılacağına karar verilmesi gerektiği, eldeki davada davacı vekilinin 26.07.2011, 11.02.2022 ve 14.04.2023 tarihlerinde davasını işlemsiz bıraktığı halde son işlemsiz bırakma üzerine mahkemece 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince doğrudan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, dosyanın 14.04.2023 tarihinde işlemden kaldırılmasından itibaren üç ay geçtikten sonra karar verilmesi doğru olmamakla birlikte bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, mazeret dilekçesinin duruşma saatinden sonra gönderilmiş olmasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1123, Karar No: 2023/4001, Tarih: 14.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1123 E.  ,  2023/4001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/514 E., 2022/2983 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/244 E., 2021/1458 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA