muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9387, Karar No: 2015/4424, Tarih: 09.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9387 E.  ,  2015/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat ve alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacı-birleşen davada davalı şirket vekili ile asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince duruşmalı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde tebligata rağmen taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılamasına karar verildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinden incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı yüklenici vekili, müvekkili şirket ile davalı arsa sahibi arasında düzenlenen 12.06.2007 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, müvekkilinin edimini yerine getirmesine rağmen, yükleniciye isabet eden 8 no'lu bağımsız bölümün arsa sahibince üçüncü kişiye satıldığını ileri sürerek, dairenin rayiç bedeli karşılığı şimdilik 15.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 25.03.2014 tarihli ısyahla talebine 160.000,00 TL'sına yükseltmiştir.

Birleşen davada davacı arsa sahibi vekili, taraflar arasındaki sözleşmede temlik yasağı bulunmasına rağmen, yüklenicinin sözleşmeyi 04.02.2008 tarihli temlik sözleşmesi ile davalı ...'a devir etmesi nedeniyle yüklenicinin aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, 8 nolu dairenin yüklenici ile diğer davalı arasındaki ihtilaf üzerine, arsa sahibince davalılara keşide edilen 30.04.2009 tarihli ihtar sonrası sözleşmenin ifası amacıyla davalı ... ,,,'a devir edildiğini, yüklenicinin sözleşme ile taahhüt ettiği edimleri yerine getirmediğini, davacıya ait daireler ile ortak alanlarda eksik ve kusurlu işler bulunduğu gibi, yapı kullanım izin belgesinin de alınmadığını ileri sürerek, eksik ve kusurlu işler ile gecikme tazminatı karşılığı 5.000,00 Tlmaddi ve 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; asıl davada davacı yüklenici ile davalı arsa sahibi arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yapı kullanım izin belgesi alınarak arsa sahibine ait dairelerin teslimi gerekirken, yüklenici tarafından yapı kullanma izin belgesinin alınmadığından dava konusu 8 nolu bağımsız bölümün hak edilmediği, birleşen davada davalı olan ... ile arsa sahibi arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı, yüklenici şirketin işi sözleşme uyarınca tamamlamadığı, eksik ve kusurlu işler bulunduğu, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davada ... 'a yönelik dava ile manevi tazminat isteminin reddine, yüklenici şirkete yönelik davanın kabulü ile 5.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı şirket vekili ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahibi vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici şirket vekilinin tüm, asıl davada davalı -birleşen davada davacı arsa sahibi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahibi vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; arsa sahibi ... ile yüklenici şirket temsilcisi ... arasında arasında düzenlenen 12.06.2007 günlü düzenleme şeklindeki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, yüklenicinin sorumluluğu baki kalmak üzere, arsa sahibinin sözlemenin devrine muvafakat edebileceği kararlaştırılmış olup, 04.02.2008 tarihinde bu kapsamda yapılan temlik ile yüklenici şirketin sorumluluğu devam etmek üzere, sözleşme birleşen davadaki davalı ...'a temlik edilmiştir. Anılan temlik sözleşmesi, arsa sahibine tebliğ edilmemiş ise de, arsa sahibince birleşen davadaki her iki davalıya keşide edilen 30.04.2009 günlü ihtarname içeriğinden, arsa sahibinin temlikten haberdar olduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan, temlik işlemini öğrenen arsa sahibi buna karşı çıkmadığı gibi, aynı ihtarla dava konusu bağımsız bölümü kime devir edeceği hususunu yüklenici şirket ile temlik alana yöneltmiş ve temlik sözlmeşmesini birleşen dava dilekçesi ekinde sunduğu görülmüştür. Az yukarıda bahsi geçen ihtarname, arsa sahibinde temlik hususunda oluşan iradeyi göstermesi açısından önem arzetmekte olduğu gibi, bu delili birleşen davada kendisinin dosyaya sunması ve tapu devrini temlik alana yapabileceğini bildirmesi nedeniyle artık temlik işlemine muvafakat ettiğinin kabulü gerekir. Her ne kadar davalılardan ... tarafından temlik sözleşmesinin daha sonra temlik eden ve temlik arasında feshedildiğine yönelik başka bir belge ibraz edilmiş ise de, bu belgenin arsa sahibine tebliğ edildiğine ilişkin bir delil ileri sürülmemiştir.

Bu hale göre, sözü edilen temlik gereği dava konusu 8 numaralı bağımsız bölümü sözleşmeyi temlik alan ...'a devir eden arsa sahibinin tazminat ile sorumlu tutulmasının mümkün olamayacağı gerekçesiyle asıl davanın reddi gerekirken, temlikin sözleşmede yasaklandığı ve yüklenicinin henüz 8 numaralı bağımsız bölümü haketmediği için bedelini talep edemeyeceği gerekçesiyle ret kararı verilmesi yerinde görülmemiştir.

Bu hale göre, sözü edilen temlik gereği dava konusu 8 numaralı bağımsız bölümü sözleşmeyi temlik alan ...'a devir eden arsa sahibinin tazminat ile sorumlu tutulmasının mümkün olamayacağı gerekçesiyle asıl davanın reddi gerekirken, temlikin sözleşmede yasaklandığı ve yüklenicinin henüz 8 numaralı bağımsız bölümü haketmediği için bedelini talep edemeyeceği gerekçesiyle ret kararı verilmesi yerinde görülmemiştir.

Sözleşmede ifade edildiği üzere, temliğe muvafakat halinde dahi yüklenicinin sorumluluğunun devam edeceği gibi, yapılan işlemin tabii bir hukuki sonucu olarak temlik alanın da onunla birlikte sorumlu olacağı açıktır. Hal böyleyken, birleşen davada temlik alan davalı hakkındaki davanın, sözleşmenin tarafı olmadığından bahisle ret kararı verilmesi hatalı olduğu gibi, hükmün gerekçesinde sözleşmenin tarafı olmadığı nedeniyle davanın reddi gerektiği belirtilmesine karşın hüküm kısmında davanın sübut bulmaması nedeniyle reddine karar verilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Son olarak, arsa sahibi vekilinin birleşen davadaki maddi tazminat istemi bakımından açık bir feragati bulunmaması nedeniyle, mahkemece fazlaya ilişkin haklarınının saklı tutulduğuna ilişkin bir karar verilmemiş olması aleyhe bir sonucu bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici şirket vekilinin tüm, asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahibi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahibi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, arsa sahibi yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl davada davacı-birleşen davada davalıdan alınmasına, asıl davada davalı-birleşen davada davacıdan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10789, Karar No: 2022/2186, Tarih: 17.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10789 E.  ,  2022/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istekli dava sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 06/10/2021 tarihli ve 2019/1663 Esas - 2021/1397 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan eşi ... ...’ın maliki olduğu 81 ada 24, 27, 35, 36, 37 ve 38 parsel sayılı taşınmazlarını 27/10/2011 tarihinde satış göstermek suretiyle ilk evliliğinden olma kızı davalı ...’e devrettiğini, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, davalının dava konusu taşınmazları murisin vefatından sonra ... isimli bir yakın akrabasına satış yolu ile devrederek, 2014 yılında tümünü tekrardan satış yolu ile geri aldığını, bu suretle muvazaa riskinin bertaraf edildiğinin düşünüldüğünü ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, 1964 doğumlu olup, Almanya’ya 1977 yılında ailesi ile birlikte gittiğini ve çocuk olduğu halde günde 2 saat olmak üzere 1981 yılına kadar çalıştığını, 1981 yılında sigortalı işçi olarak tam gün çalışmaya başladığını, murisin taşınmaz satın almak istediğini ve bunun için krediye ihtiyaç duyduğunu, Almanca bilmeyen ve mesleği olmayan murisin sabit bir işi olmadığından (geliri de dolayısıyla az olduğundan) kredi çekmesinin mümkün olmadığını ve taşınmazların alımı için gereken kredinin kendisinin (davalının) maaşı karşılığı çekildiğini, daha sonra da kredi borcunun maaşıyla ödendiğini, taşınmaz alımı için gereken paranın (40.000,00TL) kalan 10.000,00 TL'sinin de yine Almanya’da yaşayan eniştesi ... ve teyzesi ...’dan borç alındığını ve kendisi tarafından ödendiğini, çektiği krediyle satın alınan dava konusu taşınmazların murisin adına tescil edildiğini, daha sonra emekli olan murisin Türkiye’ye döndüğünü, kendisinin yanında kaldığını, murise kendisi tarafından bakıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Susurluk Asliye Hukuk Mahkemesinin 18/06/2019 tarihli ve 2017/236 E. - 2019/345 K. sayılı kararıyla; dinlenen taraf tanıklarının beyanlarından, davaya konu taşınmazların ediniminde davalı ...'nın büyük katkısının bulunduğu, murisin sağlığında maddi durumu iyi olmadığından yine davalının murise ekonomik olarak destek olmaya devam ettiği, bu hususta özellikle davalı tanığı olarak dinlenen ve davanın kabulü halinde hak sahibi olacak murisin dava dışı çocuğu ... tarafından beyanda bulunulduğu, minnet duygusu ile yapılan temlik işleminin murisin iradesini yansıttığı, dava konusu taşınmazların davalıya temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olmadığı ve muvazaadan ari olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili, Mahkemece davalının kız kardeşi ...'in tanıklığına dayanılarak karar verilmesinin hatalı olduğunu, ...'in davalı ile anlaşarak üveyanne konumunda olan davacıyı miras dışı bırakmak için bu şekilde beyanda bulunduğunu, davalının yurtdışında yaşadığını murise bakmasının maddi destek vermesinin söz konusu olmadığını, dolayısıyla murisin davalıya karşı minnet duymasını gerektirecek bir durum söz konusu olmadığını, davalı tanıkları ... ve ...'ın beyanlarında murisin taşınmazların alımında kendilerinden borç aldıklarını söylediklerini, dava dışı ...'ün davalının yakın akrabası olduğunu, muvazaalı işlem ile bu şahsa devredilen taşınmazların sonradan tekrar geri alındığını, bunun muvazaanın kanıtı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06/10/2021 tarihli ve 2019/1663 E.- 2021/1397 K. sayılı kararıyla; murisin aynı anda 6 parça taşınmazını satmasını gerektirecek ihtiyacının bulunmadığı, davalının parayı murise ödediğini yazılı ve somut delillerle ispat edemediği, taşınmazların murisin ölümünden kısa bir süre önce devredilmesine rağmen terekesinden bu paranın çıkmadığı, davacının ikinci eş olduğu göz önüne alındığında davanın kabul edilmesi halinde menfaati bulunan davalının kız kardeşi ...'in davalı lehine beyanda bulunmasının beklenilebilir olduğu, dolayısıyla beyanlarına itibar edilemeyeceği, taşınmazların devredildiği ...'ın davalıyla akrabalığının bulunduğu, taşımazların 2. devir tarihi itibarı ile 488.000,00 TL olmasına rağmen ...'in 100.000,00 TL borcundan dolayı tümünün teminat olarak verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, borç ilişkisinin yazılı delil ile ispat edilemediği gözetildiğinde yapılan devrin davacıdan mal kaçırma amaçlı olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi yerinde görülmediğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri
Yargıtay — Esas No: 2017/5127, Karar No: 2018/5231, Tarih: 02.07.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/5127 E.  ,  2018/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/01/2013 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/10/2016 günlü karara karşı davacı vekilinin ve davalının istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacının istinaf başvurusunun reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/57 esas, 2016/793 sayılı kararının HMK 3531-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek; maddi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/10/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/07/2018 gününde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kasten yaralama nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekilinin ve davalının başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde davacının istinaf başvurusunun reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulüne, tazminat miktarlarının düşürülmesine karar verilmiş, söz konusu kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kasten yaralama nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekilinin ve davalının başvurusu üzerine yapılan istinaf incelemesinde davacının istinaf başvurusunun reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulüne, tazminat miktarlarının düşürülmesine karar verilmiş, söz konusu kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. (TBK 55) maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, olayın gelişimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, olay tarihi ile yukarıdaki ilkeler dikkate alndığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha fazla miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.02/07/2018
Yargıtay — Esas No: 2018/2381, Karar No: 2018/8440, Tarih: 24.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2381 E.  ,  2018/8440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece her ne kadar, davalı şirket ile davalı ... işyerleri arasında organik bağ olduğu belirtilip davacının davalı ... işyerlerinde çalışmalarının tespitine dair hüküm kurulmuş ise de, dosya kapsamından, davacının işverenin hep ... olduğu anlaşılmakla, davalı şirket hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, şirket hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

3-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın 86. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Belirtilen açıklama ışığında somut olaya dönüldüğünde, mahkemece her ne kadar, 01.01.2009-15.07.2010 tarihleri arasında davacının davalı ... adına Denizli ilinde kayıtlı 1036461 işyeri sicil numaralı işyerlerindeki sigortasız hizmetlerinin tespitine dair hüküm kurulmuş ise de, bu işyerinden ilgili tarihlerde bildirimleri bulunan bordrolu tanık beyanlarına başvurulmadığı belirgin olduğundan, mahkemece, söz konusu eksiklik yönünde araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3714, Karar No: 2012/19875, Tarih: 08.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/3714 E.  ,  2012/19875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Keşap ilçesi Bozkurt Mahallesi muhtar vekili olarak görev yapan sanığın, ... ve ... isimli şahıslar Keşap İlçesi Bozkurt Mahallesinde ikamet etmemeleri ve belgede adres olarak gösterilen “Aydındere İlköğretim Okulu” adında bir okulun adı geçen mahallede bulunmamasına karşın, gerekli araştırmayı yapmadan kimlik bilgileri ...’ya, fotoğraf ... isimli şahsa ait gerçeğe aykırı nüfus cüzdanı talep belgesi vermek şeklindeki eyleminin 29/04/2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 67/1. maddesindeki suça uyacağı, 5235 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca kanıtları değerlendirme ve suçu niteleme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.