muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10390, Karar No: 2016/9720, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10390 E.  ,  2016/9720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca evlilik dışı doğup tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin “... Mahhallesi, ... Sokak, No:168 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün yerleşim yeri adresinin “... Mahallesi, ... Sokak, No:6/10, ..., .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırma ile kısıtlı adayının yerleşim yerinin babası ile birlikte yaşadığı “... Mahallesi, ... Sokak, No:6/10, ..., .../...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31.10.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10, Karar No: 2013/36971, Tarih: 28.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/10 E.  ,  2013/36971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde "temizlik hizmetlerinde çalıştırması" şeklinde hükme yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında yer alan "temizlik hizmetinde çalıştırılması" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “kamuya yararlı bir işte çalıştırma” ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1608, Karar No: 2025/1738, Tarih: 27.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1608 E.  ,  2025/1738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/242 E., 2024/1006 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Suşehri Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/239 E., 2023/189 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; dava konusu 105 ada 30 parsel sayılı taşınmaz 1970'li yıllardan beri müvekkili tarafından zilyet edilmesine ve bunu tüm köy halkı bilmesine rağmen kadastro çalışmaları sonucunda hatalı şekilde Hazine adına tespit ve tescil edildiğini ve bilahare dava tarihinden önce davalıya satıldığını, davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma-gönderme kararından sonra 30.03.2023 havale tarihli dilekçeyle, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ve davacı tanıklarının dava konusu taşınmazın müvekkilinin dedesinden geldiğini beyan ettikleri göz önünde bulundurulduğunda davanın ıslahının gerektiğini belirterek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline, bunun mümkün olmaması halinde ise müvekkilinin murisi ... mirasçıları adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın Hazine tarafından ihaleye çıkarıldığını, müvekkilinin de açık ihaleden satın almak suretiyle bu taşınmazı edindiğini, ihale öncesinde köyde ilanlar yapıldığını, davacı da dahil tüm köy halkının ihaleden haberdar olduğunu, kaldı ki davacının tespit bilirkişisi sıfatıyla dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağını imzaladığını, taşınmazın sınırında müvekkilinin dedesinin arazisinin üzerinde de senenin belirli zamanlarında kullanılan besi ahırlarının bulunduğunu, müvekkilinin hayvanlarını meraya geçirmek için dava konusu taşınmazı kullanmak zorunda kaldığından taşınmazı satın aldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Mahkemenin 09.02.2022 tarihli ve 2014/211 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamına göre dava konusu taşınmazın eğimli ve taşlık yapıda olduğu, taşınmazda ekonomik amaca uygun kullanım bulunmadığı, bilirkişi tarafından incelenen 1958, 1962, 1973, 1986 ve 2004 yıllarına ilişkin hava fotoğraflarının da bu durumu desteklediği, öte yandan davalının taşınmazı ihale yoluyla Hazineden satın aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Mahkemenin 09.02.2022 tarihli ve 2014/211 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamına göre dava konusu taşınmazın eğimli ve taşlık yapıda olduğu, taşınmazda ekonomik amaca uygun kullanım bulunmadığı, bilirkişi tarafından incelenen 1958, 1962, 1973, 1986 ve 2004 yıllarına ilişkin hava fotoğraflarının da bu durumu desteklediği, öte yandan davalının taşınmazı ihale yoluyla Hazineden satın aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/944 Esas, 2022/1119 Karar sayılı kararıyla; davacı vekilinin son celsede henüz tahkikat aşaması bitmeden evvel ıslah talebinde bulunduğu ancak İlk Derece Mahkemesince bu taleple ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve açıklanan hususta değerlendirme yapılarak karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma-gönderme kararı üzerine, Mahkemenin 13.09.2023 tarihli ve 2022/239 Esas, 2023/189 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamına göre dava konusu taşınmazın eğimli ve taşlık yapıda olduğu, taşınmazda ekonomik amaca uygun kullanım bulunmadığı, bilirkişi tarafından incelenen 1958, 1962, 1973, 1986 ve 2004 yıllarına ilişkin hava fotoğraflarının da bu durumu desteklediği, taşınmazın, kuzeyinde bulunan 101 ada 52 nolu orman parseli ile bütünlük gösterdiği, taşınmazda davacı ve murisi lehine tespit tarihine kadar zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı, davacının davalının kötüniyetini de ispatlayamadığı, davalının taşınmazı ihale yoluyla Hazineden satın aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2024 tarihli ve 2024/242 Esas, 2024/1006 Karar sayılı kararıyla; toplanan delillere, dosya içeriğine, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiden alınan raporda, dava konusu 105 ada 30 parselde davacının hak iddia ettiği (A) harfi ile gösterilen bölümde 1958, 1962, 1973, 1986 ve 2004 tarihli hava fotoğraflarına göre tarımsal faaliyet yapılmadığı, ziraat mühendisi bilirkişiden alınan raporda da keşif tarihi itibariyle taşınmazda halihazırda herhangi bir tarımsal faaliyet yapılmadığının, taşınmazın işlemeli tarıma uygun olmayan arazi olduğunun belirtilmesine göre delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazda müvekkili lehine zilyetlikle iktisap şartlarının oluştuğunu, mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının iddialarını desteklediğini, taşınmazın Hazine tarafından davalıya satışından kimsenin haberinin olmadığını, davanın Orman İdaresine de ihbar edilmesi gerekirken edilmediğini, terditli talepleri ile ilgili olarak da karar verilmediğini, öte yandan Mahkemenin gerekçesinin de yetersiz olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Dava; kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. Kadastro sonucunda Sivas ili, Suşehri ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 30 parsel sayılı 6.747,73 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olmakla Hazine adına ham toprak vasfıyla tespit ve tescil edilmiş; bilahare dava tarihinden önce 14.07.2010 tarihinde kayden satış suretiyle ... adına tescil edilmiştir.

3. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9162, Karar No: 2012/15441, Tarih: 08.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9162 E.  ,  2012/15441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/03/2011 tarih ve 2009/700-2011-94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dairesini yer kayması hasarını da kapsayan, ek sözleşme ile deprem, bina temellerini de içeren konut paket sigorta poliçesi ile sigortalattığını, binada meydana gelen kaymadan oluşan hasar tutarının ödenmesi için davalıya yapılan ihtarın cevapsız bırakıldığını, müvekkilinin hesabına 7.370 TL yatırıldığını ancak ne için yatırıldığının belirtilmediğini ileri sürerek, 24.000 TL tazminatın şimdilik 7.000 TL'sının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bina zeminin çökmesi hasarının binanın yapım hatasından kaynaklanan bir hasar olduğunu ve poliçe teminatı kapsamı dışında kaldığını, ancak ilk ekspertiz raporunda hasar tutarının 3.275 TL olduğunun belirtilmesine rağmen 7.374 TL ödeme yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, tüm kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre, binada meydana gelen hasarın bina zemininin çökmesinden kaynaklandığı, poliçedeki bina klozunda güvence olarak verilen bina zemininin çökmesi ile söz konusu hasar-zarar arasında uygun illiyet bağının bulunduğu, dolayısıyla dava konusu hasar-zararı sigorta poliçesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, davacının davalı sigortalı şirketinden talep edebileceği gerçek zararının 22.080.00 TL olduğu, ıslahla arttırılan miktar olan 21.000 TL'dan ödenen 7.374.00 TL'nın tenzili gerektiği gerekçesiyle 13.726.00 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan diğer temyiz itirazların reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, davasını 03.03.2011 tarihinde ıslah etmiş ve davalı vekili tarafından bu ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunmasına rağmen mahkemece riziko tarihi ile ıslah tarihi arasında TTK.'nun 1268 nci maddesinde öngörülen müruruzaman süresinin dolup dolmadığı hususunda değerlendirilme yapılmaksızın, ıslah ile arttırılan tutar üzerinden davanın kabulü doğru olmamıştır.

2-Davacı vekili, davasını 03.03.2011 tarihinde ıslah etmiş ve davalı vekili tarafından bu ıslaha karşı zamanaşımı definde bulunmasına rağmen mahkemece riziko tarihi ile ıslah tarihi arasında TTK.'nun 1268 nci maddesinde öngörülen müruruzaman süresinin dolup dolmadığı hususunda değerlendirilme yapılmaksızın, ıslah ile arttırılan tutar üzerinden davanın kabulü doğru olmamıştır.

3-Ayrıca mahkemece hükme esas alınan 12.07.2010 tarihli raporda, zararın miktarı açısından yapılan incelemede, davalı ... şirketince tayin edilen sigorta eksperi tarafından düzenlenen rapora atıf yapılarak %40 tenzil ile zarar miktarının 22.080 TL olarak belirlenmiştir. Eksper raporunda zarar miktarının tespitine ilişkin tabloda hasar sonucu binada yapılması gerekenler sıralandıktan sonra talep edilen zarar tutarı ve tespit edilen zarar tutarları belirtilerek hesaplama yapılmış, bilirkişiler eksper raporunda talep edilen zarar kalemlerini esas alarak başkaca bir değerlendirme yapmadan ödenmesi gereken tazminat miktarını hesaplamıştır. Davalı vekilinin bu rapora karşı itirazları değerlendirilmesinin toplam zarar tutarı ve miktarlarının kalem kalem saptanmak suretiyle düzenlenmek üzere ek rapor ya da ikinci bir bilirkişi raporu alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu verilen karar doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4363, Karar No: 2016/1467, Tarih: 18.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4363 E.  ,  2016/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçtan beraat

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu ve beraati kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararının ONANMASINA, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13898, Karar No: 2014/26165, Tarih: 17.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/13898 E.  ,  2014/26165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/333163

MAHKEMESİ : Bayındır Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2013/94 (E) ve 2013/377 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleş- tirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu, bu nedenle bilirkişiye tutanak tarihindeki normal tarifeye göre hesaplanan, vergisiz ve cezasız miktarın tespit ettirilmesinden sonra, katılan kurumdan belirlenen gerçek zarar miktarının giderilip giderilmediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde sanığa makul bir süre verilerek söz konusu miktarı tamamen tazmin etmesi halinde hakkında karşılıksız yararlanma suçundan cezaya hükmolunmayacağı hususunda usulüne uygun bildirimde bulunarak, ödenmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, ödenmemesi halinde ise 04.06.2013 tarihli kolluk tutanağında suç tarihinde söz konusu evlerden birinde sanığın oğlu olan O.. S..'ın ikamet ettiği diğer evin ise depo olarak kullanıldığının belirtilmesi, sanığın suç tarihinde suça konu evde oğlu O.. S..'ın ikamet ettiğini beyan etmesi ve tutanak tanıklarından A.. G..'in kaçak elektrik kullanıldığını tespit ettikten sonra jandarmadan bilgi alarak tutanağı düzenledikleri şeklindeki beyanı karşısında, sanığın oğlu olan Oktay Sayar hakkında karşılıksız yararlanma suçundan dava açılması sağlanarak davalar birleştirilip, tutanak tanıklarından Ş.. G..'in de beyanı alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunu takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35918, Karar No: 2014/23966, Tarih: 21.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35918 E.  ,  2014/23966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/299240

MAHKEMESİ : Bahçe Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2012/143 (E) ve 2012/123 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde düzenlenen "malın değerinin azlığı" kavramının; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan eşyanın alınması durumunda suçun işleniş özelliği değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak suretiyle uygulanabileceği; somut olayda, olay günü saat 15:30 sıralarında sanığın müştekilere ait evin bahçesine girerek burada bulunan kümesten 9 adet güvercini elbisesinin altına saklamak suretiyle çaldığı anlaşılmakla, suçun işleniş şekli ve özellikleri ile sanığın kastı dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-Suç tarihinden önce 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/4. maddesine göre hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali suçunun işlenmesi halinde, bu suçtan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet koşulunun aranmayacağı gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8278, Karar No: 2012/13234, Tarih: 04.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8278 E.  ,  2012/13234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2003, 2004, 2005 ve 2006 tarihli suçlar için; Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

Sanık müdafiinin 27.10.2010 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü 28.10.2010 tarihinde hakime havale ettirdiği dilekçeyle temyiz ettiğinden yapılan temyizin süresinde olduğu anlaşıldığından mahkemenin 27.12.2010 günlü temyiz talebinin reddine ilişkin kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebeplerin nitelik ve derecesi ile azaltıcı sebeplerin olmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarınınn yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihleri olan 15.09.2003 ve 30.12.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.