muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4013, Karar No: 2019/11460, Tarih: 25.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4013 E.  ,  2019/11460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakaları, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile maddi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle velayeti davacı anneye verilen ortak çocuk Nahide'nin temyiz inceleme tarihi itibariyle ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.25.11.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/9218, Karar No: 2010/4485, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9218 E.  ,  2010/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 6 parsel sayılı 364875 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, komisyon tutanağı ve tapu kayıtları nedeniyle payları oranında davalılar ... ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ... ve müşterekleri, yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalılar adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, müdahil ve bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın tespit ve davalıların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı ve davalılar yararına edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. 03.10.1989 tarihli komisyon tutanağında Mart 1948 tarih 21 numaralı tapu kaydı ile diğer 17 adet tapu kayıtlarının ... ait 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 247, 248 ve 250 ile Kamışlı Birliğine ait 29, 31, 32, 33, 34, 43, 44 ve 45 parsel sayılı taşınmazları kapsadığı kabul edilerek tespitleri yapılmıştır. Dosya içinde bulunan geldi kayıtlarına göre bu tapu kayıtlarının tesislerine kadar geldileri izlenememektedir. Ayrıca kayıtların uygulanmalarını denetlemek yönünden uygulandıkları tüm taşınmazları birlikte gösterir geniş sınırlı kroki üzerinde tapu kayıtlarının sınırları gösterilmemiştir. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, tespitin dayanağını oluşturan tapu kayıtları, tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile dosya içine getirtilmeli, aynı kökten gelip gelmedikleri ve tesis tarihindeki yözülçümleri belirlenmeli, gerektiğinde bu hususta tapu kayıtları üzerinde uzman bilirkişiye inceleme yaptırılmak suretiyle rapor alınarak tespit ve davalıların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının toplam yüzölçümleri saptanmalı, varsa sınır ve yüzölçümü değişikliklerinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususları üzerinde durulmalıdır. Bundan sonra, tespit ve davalıların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının uygulandığı tüm taşınmazları birlikte gösteren geniş sınırlı kroki ile tapu kayıtlarının uygulandıkları tüm taşınmazlar bir bütün olarak düşünüldüğünde bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örnekleri; varsa kadastro tespitlerinin dayanaklarını oluşturan kayıtlar tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile dosya içine getirtildikten sonra mahallinde davada yararı bulunmayan elverdiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları hazır olduğu halde keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte tespit ve

davalıların dayanağını oluşturan tapu kayıtları köy mevki ve tüm sınırları okunarak mahalline uygulanmaya çalışılmalı, gösterilen sınırlar uzman fen bilirkişisine işaret ettirilmeli, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağı tanınmalı ve yerel bilirkişi ile tanık sözleri komşu parsellere ait tutanak ve dayanaklarını oluşturan kayıtlarla denetlenmelidir. Aynı şekilde, yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın hangi tarihten beri kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı, zilyetliğin kimden kime geçtiği, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin yarıcılık anlaşmalarına mı dayandığı, yoksa mülkiyet idiası ile mi sürdürüldüğü gibi hususlar da sorulup saptanmalıdır. Keşfe katılacak uzman fen bilirkişisinden keşif ve uygulamaları izleyip denetlemeye olanak verir, çekişmeli taşınmaz ile aynı kayıtların uygulandığı tüm taşınmazları birlikte gösteren; yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilmiş tüm sınırlar işaretlenmiş ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bu şekilde yapılacak araştırma, inceleme ve uygulama sonucunda ulaşılacak sonuca göre; dayanak kayıtların çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı, kapsıyorsa tapu miktarları, kapsayan tapu kayıtlarının hangi taşınmazlara hangi miktarlarla uygulandıkları, çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresine göre tapu kaydının hukuki değerini koruyup korumadığı ve davacılar yararına edinme koşullarının oluşup oluşmadığı gibi hususlar değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Bu değerlendirme sırasında dayanak kayıtların uygulandığı tüm taşınmazların kesinleşme durumları ile varsa kesinleşmelerine esas mahkeme kararları da göz önünde tutulmalıdır. Müdahil ve bazı davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2850, Karar No: 2011/4689, Tarih: 08.04.2011

14. Hukuk Dairesi 2011/2850 E., 2011/4689 K.

**14. Hukuk Dairesi 2011/2850 E., 2011/4689 K.**

**- DELİL SÖZLEŞMESİ

- YÜKLENİCİNİN TEMLİKİ İŞLEMİNE DAYALI TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 162 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 181 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 287 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.12.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.07.2010 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Süleyman ve Ömerşen vekili ile diğer davacı arsa sahipleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, yüklenici şirket ve yetkilileri ise haricen yapılan sözleşmenin geçersiz olduğunu, arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi ile üstlenilen yükümlülüklerin yerine getirilmediğini, ödemelerin tamamlanmadığını savunarak, davanın reddini is-temişlerdir.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı Gülter dışında kalan tüm davalılar temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; davalı arsa sahipleri ile yüklenici şirket arasında 62 ada 5, 6 ve 7 sayılı parseller üzerine villa yapımı için arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiştir.

Yüklenici şirket ile davacı arasında 15.07.2005 ve 19.07.2005 günlü haricen düzenlenen sözleşmelere göre, 6 sayılı parselde yapılacak 2 adet (ikiz) villanın anahtar teslimi olarak davacıya satıldığı görülmüştür.

Mahkemece mahallinde keşif yapılmış ve keşif tarihi itibariyle dava konusu iki adet villanın oturmaya müsait olduğu, tüm inşaat faaliyetinin bitirildiği, yüklenicinin edimini yerine getirdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yükleniciye şahsi hak sağlar. Koşulları yerinde ise kazandığı şahsi hakka dayanarak yüklenici arsa sahibini bir şey vermeye veya yapmaya zorlayabilir. Şahsi hak kazanan yüklenici bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi arsa sahibinin rızası gerekmeksizin ve ancak yazılı olmak koşulu ile üçüncü bir kişiye de temlik edebilir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanunu'nun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yükleniciye şahsi hak sağlar. Koşulları yerinde ise kazandığı şahsi hakka dayanarak yüklenici arsa sahibini bir şey vermeye veya yapmaya zorlayabilir. Şahsi hak kazanan yüklenici bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi arsa sahibinin rızası gerekmeksizin ve ancak yazılı olmak koşulu ile üçüncü bir kişiye de temlik edebilir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanunu'nun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanunu'nun 167. maddesi gereğince; "Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu def'ileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir." Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür def'iler ileri sürebilecekse, aynı def'ileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut olaya gelince; davalıların da kabulünde olan tarihsiz daire karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenici şirketin edimini yerine getirip getirmediği araştırılmamıştır. Keşif sonucu hazırlanan raporlar yetersiz olup hükme dayanak yapılamaz.

Bu durumda mahkemece, tüm sözleşme içeriklerinin HUMK'nın 287. maddesi gereğince delil sözleşmesi niteliğinde olduğu ve yüklenicinin halefi durumundaki davacıyı da bağlayacağı gözetilerek, yüklenici şirketin davalı arsa sahiplerine karşı edimlerini yerine getirip getirmediğinin keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak saptanması, uyuşmazlığın oluşacak sonuç dairesinde çözümlenmesi gerekir.

Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S o n u ç: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalılar yararına (BOZULMASINA), peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 08.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3323, Karar No: 2012/9810, Tarih: 28.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3323 E.  ,  2012/9810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Düşme

2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suretiyle kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet verildiğinin iddia olunması nedeniyle, 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 22 ve 29. maddeleri gereğince suç tarihi 01.05.2003 olduğundan, gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin 01.05.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16852, Karar No: 2012/10904, Tarih: 26.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/16852 E.  ,  2012/10904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle ölüme sebep olma suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/1. 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince söz konusu hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2011 tarihli ve 2007/15 esas, 2011/273 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 20/06/2011 tarihli ve 2011/610 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; suça konu olayda sanığın katılanların zararını gidermediğinin anlaşılması karşısında 5271 sayılı Kanunun 231. maddesinin uygulanması için gerekli şartların mevcut olmadığı cihetle, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 16.12.2011 gün ve 264449 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2012 gün ve 2012/2643 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2011 tarih ve 2011/610 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12320, Karar No: 2006/12599, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12320 E.  ,  2006/12599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36335, Karar No: 2020/8908, Tarih: 07.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/36335 E.  ,  2020/8908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Mağaza İşletmeleri Ticaret ve Sanayi A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı ... Mağaza İşletmeleri Tic. ve San. A.Ş’nin ... Şubesi'nde diğer davalı ...Güvenlik Şirketi’ne bağlı olarak 20/09/2006 tarihinden itibaren özel güvenlik görevlisi sıfatıyla çalıştığını, davalı... Mağazası ... Şubesi yetkililerince şirket genel merkezinden görev süresi 10 yılı aşmış kişilerin işlerine son verilmesi talimatı alındığını ve bu talimat gereğince 03/09/2014 tarihi itibariyle işten çıkarılmış olduğunun bildirildiğini, iş akdine haksız ve bildirimsiz şekilde son verilmesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri, davacının iddialarının doğru olmadığını, davacının haklı bir mazereti olmaksızın işe devam etmeyi kendisinin bıraktığını,işe dönmesi yönündeki çağrılara cevap vermediğini, fazla çalışma ücret alacağı olmadığını beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Beğendik AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık mevcuttur.Davacı, davalı asıl işveren ... Mağaza İşletmeleri Ticaret ve Sanayi AŞ. ... Şubesi'nde, diğer davalı alt işveren ...Güvenlik Ltd.Şti nezdinde olmak üzere 20/09/2006 tarihinden itibaren özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davalı ... Mağazasının Nevşehir Şubesi yetkililerince; şirket genel merkezinden görev süresi 10 yılı aşmış kişilerin işlerine son verilmesi talimatı verilmesi sebebiyle 03/09/2014 tarihi itibariyle iş akdine haksız şekilde son verildiğini iddia etmiştir.Davalı işveren şirket vekillerince, davacının iş akdine son verilmediği, davacının kendisinin haklı neden olmaksızın işi bırakmış olduğu, tazminat taleplerinin reddedilmesi gerektiği savunulmuştur.

Mahkemece davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatlarına hükmedilmiştir.