muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16450, Karar No: 2022/16487, Tarih: 12.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/16450 E.  ,  2022/16487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.09.2021 tarihli ve 2021/8083 Esas, 2021/11590 Karar sayılı ilâmı ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesinin 11.01.2022 tarihli ve 2021/533 Esas, 2022/1 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozma sonrası İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yetkisiz olarak 29.09.2022 tarihli ve 2022/298 Esas, 2022/1315 Karar sayılı karar ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

"Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir."

Bozma sonrası verilen İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında 6100 sayılı Kanunun 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği temyiz yoluna başvurulması gerekirken istinaf yoluna başvurulmuş ve davalı vekilince istinaf harçları yatırılmıştır. Davanın taraflarının yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Kararın temyiz yolu ile Yargıtay denetimine tabi tutulabilmesi için yatırılması gereken harç türü temyiz harçları olacaktır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Kararı veren İlk Derece Mahkemesi tarafından 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun davalıya yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek davalıya tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun davalıya yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek davalıya tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8839, Karar No: 2019/14915, Tarih: 03.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/8839 E.  ,  2019/14915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 20/01/2004-15/01/2014 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak 15/01/2014 tarihinde feshedildiğini, müvekkilinin işe ilk girdiğinde Anlar Kauçuk Ltd. Şti.'nde çalıştığını, 13/07/2008 tarihinde bu şirketin davalı Anıllar Kauçuk şirketine devredildiğini ve müvekkilinin 15/07/2008 tarihinden itibaren devir alan şirkette çalışmaya başladığını, müvekkiline davalı işyerinde çalışmaktayken 15-16/01/2014 tarihlerinde 2 gün istirahat verildiğini, davalı işverenin ise iş sözleşmesini raporlu olduğu 15/01/2014 tarihinde feshettiğini, işten çıkış bildirgesinde fesih nedeninin istifa olarak bildirildiğini, davalı işverenin müvekkilinin iş sözleşmesini haksız ve hukuka aykırı olarak feshettiğini, müvekkilinin raporun bitmesinden sonra işbaşı yapması gereken 17/01/2014 tarihinde davalı işverene gönderdiği ihtarname ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e maddeleri gereği iş sözleşmesine son verdiğini bildirse de müvekkilinin 17/01/2014 tarihinde gönderdiği fesih bildiriminin zaten geçerli bir iş sözleşmesi olmadığından hukuki sonuç ve etki doğurmayacağını, iş sözleşmesine öncesinde 15/01/2014 tarihinde davalı tarafça son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 20/01/2004 tarihinde işe başladığını iddia ettiği Anlar Kauçuk Ltd. Şti. ile müvekkili şirket arasında işyeri devrinin söz konusu olmadığını, davacının müvekkili şirkette 15/07/2008 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, davacının iş sözleşmesinin 28/10/2013 tarihinde vermiş olduğu istifa dilekçesi ile sona erdiğini ancak bir hafta sonra yeniden çalışmaya devam ettiğini, ikinci dönem çalışmasının 06/11/2013-15/01/2014 tarihleri arasında olup, her iki dönem çalışmalarının da davacının istifası ile sona erdiğini, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanmak için gereken koşulların oluşmadığını, ayrıca davacının fazla çalışma yaptığı dönemlerde hak etmiş olduğu mesailerin kendisine ödendiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı konusunda ihtilaf vardır.

Davacı 20/01/2004-13/07/2008 tarihleri arasında dava dışı Anlar ... şirketinde çalışmış, iddiasına göre bu şirketin davalı Anıllar Kauçuk şirketine devri sonrasında 15/07/2008 - 28/10/2013 ile 06/11/2013-15/01/2014 tarihleri arasında davalı Anıllar Kauçuk şirketinde çalışmıştır. Davalı tanıklarından ... "2004-2013 yılları arasında davacı ile birlikte çalıştım. Davacı kauçukta taşlamacı olarak çalışıyordu. Benim çalışmaya başladığımda Orhan Demir isimli şahıs vardı ve şirket Anlar kauçuktu, daha sonra Anılar kauçuk olarak biz aynı işyerinde çalışmaya devam ettik." şeklinde beyanda bulunduğundan, Anlar şirketi ile Anıllar şirketinde geçen çalışmaların hizmet süresindeki fasılalar çıkarılmak suretiyle birleştirilmesi yerinde olmuştur.

Diğer yandan davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri bakımından 28/10/2013 tarihli ve 15/01/2014 tarihli ayrılışları irdelenerek davacının kıdem ve ihbar tazminatları hakkında bir sonuca ulaşılmalıdır.

Davacının 28/10/2013 tarihindeki işten ayrılma sürecine ilişkin olarak; davalı tarafından el yazılı ve imzalı istifa dilekçesi sunulmuş, davalı Anıllar ... Limited Şirketi'ne hitaben yazılan dilekçede "......28/10/2013 tarihinde kendi isteğimle ayrılmak istiyorum. Gereğinin yapılmasını arz ederim. 28/10/2013" yazmaktadır. Davacı dava dilekçesinde işverenin, diğer işçilerin yanında tüm hakları ödeyeceğine dair verdiği söze güvenerek işverenin verdiği metni yazarak tarih belirtmeksizin imzaladığını, imzalanan bu kağıtların işveren tarafından iradeleri sakatlanmak suretiyle alındığını ileri sürmüş ise de, davacı tanığı olarak bilgisine başvurulan Recep Polat "İşverenin bizi istifaya zorlaması söz konusu değildir. Davacı da ben de işi kendimiz bıraktık, " şeklinde beyanda bulunmuştur. Buna göre davacı ile davalı arasındaki iş sözleşmesinin davacının işyerinden istifa etmesi sureti ile sona erdiği ve davacı tarafın istifa iradesinin fesada uğratıldığını ispatlayamadığı, haklı sebebe dayalı olmayan davacının fesih bildirimine göre, 28/10/2013 tarihine kadar olan dönemdeki çalışmaları için kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanamayacağı anlaşılmıştır.

Davacının son dönem çalışması olan 15/01/2014 tarihindeki ayrılma sürecine bakıldığında; 28/10/2013 tarihinde sona eren çalışma dönemi davacının istifası ile sona erdiğinden, istifa yoluyla sona eren önceki dönem çalışmaları kıdem tazminatı hesabında dikkate alınmayacaktır. Buna göre 1 yıllık çalışma koşulunu gerçekleştirmesi şartıyla işçiye kıdem tazminatı ödenebileceğinden ve davacının son dönem çalışması 06/11/2013-15/01/2014 tarihleri arasında olup 1 yıl şartını sağlamadığından, 15/01/2014 tarihli ayrılış içinde kıdem tazminatına hak kazanamayacağının kabulü gerekir. İhbar tazminatı bakımından; dosyada 15/01/2014 tarihine ilişkin davacı tarafından verilen istifa dilekçesi yoktur, iş sözleşmesine haklı sebeple son verdiğini yada işçinin haksız olarak işten ayrıldığını ispat yükü işveren üzerindedir. Davalı, bu dönemin de işçinin istifası ile sona erdiğini ileri sürse de bu durumu kanıtlayamadığından son dönem kabul edilen 06/11/2013-15/01/2014 tarihleri arasındaki çalışmaları için davacının ihbar tazminatının kabulü gerekir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3421, Karar No: 2019/920, Tarih: 07.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3421 E.  ,  2019/920 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen 03.10.2011 tarihli arsa payı karşılığı sözleşme uyarınca, müvekkiline teslimi gereken bağımsız bölümlerin teslim edilmediğini, tapuda üçüncü kişilere devredildiğini ileri sürerek bu bağımsız bölümlerin aynen teslimini, bu mümkün olmadığı takdirde bedellerinin tahsilini ve teslimi gereken tarihten itibaren gecikme tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekillerinin daireleri tamamlayarak arsa sahiplerine teslim ettiğini, davacnın hissesini vekili Mustafa Bingöl vasıtasıyla devrettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı arsa sahibinin vekili dava dışı .......özleşmenin düzenlendiği 03.10.2011 tarihinde davalı yükleniciye taşınmaz satışını da içeren geniş yetkili vekalet verdiği, davalı yüklenicinin bu vekalete dayalı olarak davacının da aralarında bulunduğu arsa sahiplerinin hisselerini 28.12.2011 tarihinde dava dışı .....attığı, her ne kadar davacı 29.09.2011 tarihli azilnamesi ile vekili......azletmiş ise de azilnamenin adı geçene 13.10.2011 tarihinde tebliği edildiği, davacı taraf, üçüncü kişiye satışı yapılan dairelerin bedellerinin kendisine ödenmediğini ileri sürmüş ise de, bu husustaki talebini vekili olan .......yöneltmesi gerektiği vekaletnamenin kötüye kullanıldığı iddiasının davalı yükleniciye karşı ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı daire teslimi, olmadığı taktirde bedelinin tahsili ve gecikme tazminatı istemlerine ilişkindir.

Kural olarak, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri karşılıklı edimleri içeren, iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerdir. Sözleşmenin taraflarından arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek, yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde de edimi karşılığı yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmekle yükümlüdür. Sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin bedele, başka bir anlatımla sözleşmede kararlaştırılan tapu payı veya bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi için inşaatı sözleşme ve ekleri ile tasdikli proje ve inşaat ruhsatı ile kamu düzeninden olan imar mevzuatı ve bu doğrultuda çıkartılan Deprem Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak tamamlayıp, arsa sahiplerine teslim etmesi gerekir. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince, arsa sahibi tarafından yükleniciye ya da onun istemiyle üçüncü kişi veya kişilere yapılan taşınmaz ya da taşınmaz payı temliki, inşaatın yapımı için finans .../...

S. 2

S. 2

sağlanması amacıyla verilen "Avans" niteliğinde olup yüklenici yüklendiği karşı edimini ifa ettiği oranda "Şahsi hak" elde edebilir ve ancak kazandığı şahsi hakkını üçüncü kişilere temlik edebilir. Yüklenici, tüm edimlerini ifa ettiği takdirde ve sözleşmenin de ifa ile sonuçlanması durumunda şahsi hakkı ayni hakka dönüşür.

Somut olayda, aralarında davacının da bulunduğu bir grup arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 03.10.2011 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiştir. Sözleşmeye konu 896 ada, 2 no.lu parsel, 24.01.1984 tarih 2981 Sayılı Yasa'ya göre düzenlenen tapu tahsis belgesi ile arsa sahiplerine tahsis edilmiştir. Sözleşmede 14 adet bağımsız bölüm inşa edileceği, bunlardan 1. normal katta bulunan 3 adet dairenin arsa sahiplerine ait olacağı kararlaştırılmıştır.

Davacı arsa sahibi, sözleşmenin ifasına yönelik olarak resmi iş ve işlemleri yapmak üzere yüklenici ...'u ... 4. Noterliğinin 03.10.2011 tarih ve ..... yevmiye nolu vekaletnamesiyle yetkilendirmiştir. Yüklenici bu vekaletnamaye ve diğer arsa sahiplerinden aldığı vekaletnamelere dayalı olarak 21.12.2011 tarihinde tapu tahsis belgesine dayalı parseldeki bir miktar hisseyi arsa sahipleri adına .... Belediyesinden satın almış ve davacı adına parselde 11/81 pay teşekkül ettirmiştir. Yüklenici daha sonra belediyeden aldığı davacıya ait bu payı 28.12.2011 tarihinde dava dışı ..... tapuda devretmiştir. Sonuç olarak tapudaki hisselerin bir kısmı .... ve bir kısmı diğer arsa sahipleri adına tesis edildikten sonra kat irtifakı oluşturulmuş ve hali hazırda tapuda kayıtlı olan 15 adet bağımsız bölümün, yüklenici ve çeşitli tarihlerde bağımsız bölüm devralan üçüncü kişiler adına kayıtlı olduğu görülmüştür.

Mahkeme gerekçesinde taşınmazın davacının vekili ....... tarafından verilen vekaletnameyle davalı ... tarafından satıldığı belirtilmiş ise de, böyle bir durum söz konusu olmayıp, yukarıda belirtildiği gibi taşınmaz devri doğrudan yüklenici ...'a, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak verilen vekaletnameyle gerçekleşmiştir. Bu taşınmazın yükleniciye arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca avans olarak devredilmiş olduğu sabit olup tapuda yapılan bu devrin gerçek bir satış işlemi olarak kabulü mümkün değildir. Yüklenici sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirdiği takdirde tapuya hak kazanacak, davacı arsa sahibi de devrettiği bu taşınmaz karşılığında sözleşmeyle kendisine verilmesi taahhüt edilen bağımsız bölüm ya da bağımsız bölüm paylarının devir ve teslimini, teslimin sözleşmede kararlaştırılan sürede yapılmamış olması halinde gecikme tazminatının tahsilini talep edebilecektir. Bu durumda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın vekalet hükümlerine göre değil, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri uyarınca çözümlenmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1174, Karar No: 2015/2881, Tarih: 10.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1174 E.  ,  2015/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR : ... - ...

Taraflar arasındaki tazminat davasında ... 9. Asliye Hukuk ve ... 3. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen hasar bedeli değer kaybı nedeniyle itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davacının tacir olması ve ticari işletmeye ait araçta meydana gelen zararın davacının ticari işlerine yönelik olmasından kaynaklandığından, davanın ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlıkta araç kiralamadan veya ticari ilişkiden kaynaklanmadığı, davacının kiralamada kullandığı araç ile davalıya ait aracın karıştığı maddi hasarlı trafik kazasından kaynaklandığı, bu haliyle talebin haksız fiilden kaynaklı tazminat davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Ticaret Kanunun 4. maddesinde, bu kanundan doğan hukuk "davalarının" ticari dava sayıldığı, aynı Kanunun 5. maddesinin ikinci fıkrasında, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan "davalara", ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

Türk Ticaret Kanunun 3. maddesinde ise, ” Bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir.” düzenlenmiştir.

Bir hukuki işlemin veya fiilin TTK'nın kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen bu kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bir hukuki işlemin veya fiilin olması gerekir.

Somut olayda, davacı şirkettin oto kiralama işi ile iştigal ettiği anlaşılmış ise de, davacı, şirketine ait .. plakalı araç ile davalıya ait.. plakalı aracın sebebiyet verdiği trafik kazası sonucunda, davacıya ait araçta hasar meydana geldiğini belirterek 600,00.- TL değer kaybının davalıdan tahsilini talep etttiği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, araç kiralamadan veya ticari ilişkiden kaynaklanmadığı, davacının kiralamakta kullandığı araç ile davalıya ait aracın karıştığı maddi hasarlı trafik kazasından kaynaklanmaktadır. Bu haliyle uyuşmazlığın haksız fiile dayalı tazminat davası olduğu anlaşıldığından, davanın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21.ve 22. maddeleri gereğince ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13138, Karar No: 2012/16457, Tarih: 08.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13138 E.  ,  2012/16457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/08/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının öteki temyiz itirazına gelince; dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, 1999 yılından beri Avukatlık yaptığını, Seferihisar Sulh Ceza Mahkemesinde babası hakkında açılan davada babasının müdafiisi olduğunu, babasını savunması nedeniyle davalının gerçek somut vakalara dayanmayan uyuşmazlıkla alakası ve bağlantısı bulunmayan beyanlarda bulunduğunu, kamu görevini yaparken görevinden dolayı şahsına yönelik hakaret suçunu işlediğini beyan ederek manevi tazminat istemli eldeki davayı açmıştır.

Davalı vekili; davacının babası ile müvekkili arasında bir takım olaylar yaşandığını, aralarında husumet oluştuğunu,müvekkili hakkında davacının babası tarafından gerçek dışı ihbarlarda bulunulduğunu, bu süreçte davacının vekil olarak babasını savunması nedeniyle olaylara dahil olduğunu, müvekkilinin duvar deliklerinden davacının ailesini gözetlediği iddia edilince savunma amaçlı hazırladığı dava konusu dilekçeyi mahkemeye ibraz ettiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının, Seferihisar Sulh Ceza Mahkemesinde görülen 2004/7 Esas sayılı dosyada, sanık müdafii olarak görev yapan davacıya dosyadaki savunma ve şikayet ile ilgisi bulunmayan, somut vakalara dayanmayan cümleler ile hakaret içerir beyanlarda bulunduğunun sabit olduğu, davacının kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesi ile 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın

-/-

-2-

2011/13138-2012/16457