muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19389, Karar No: 2022/1474, Tarih: 07.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/19389 E.  ,  2022/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile ilgili temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiiin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair somut deliller olmadığı, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediği, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6992, Karar No: 2023/8797, Tarih: 21.09.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/6992 E.  ,  2023/8797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1718 Değişik iş

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/1718 Değişik iş sayılı Kararı ile ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2020/373 Esas, 2021/405 sayılı görevsizlik Kararına yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57303 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57303 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, ... Belediyesinde veznedar olarak çalışarak tahsil edilen paraları Belediye hesaplarına geçirmesi gerekirken uhdesinde tutarak zimmet suçunu işlediğinden bahisle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/11/2019 tarihli ve 2019/285 esas, 2019/606 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verilen ... ...'ın üst amirleri olması sebebiyle denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sırasında ... ...'ın tanık sıfatıyla Mahkeme huzurunda verdiği ifadesinde vezneden ihtiyaç duyduğu parayı sanıkların bilgisi dahilinde alıp, kullandıktan sonra kasaya geri koyduğunu, benzer şekilde onlara da istedikleri parayı kullanıp iade etmek üzere verdiğini beyan etmesi ve benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 19/11/2013 tarihli ve 2012/11315 esas, 2013/10892 karar sayılı ilâmında "...merkez müdürü ve şefi olan diğer sanıkların eylemlerinin ise denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin değerlendirme yetkisinin de eylemler arasındaki bağlantı nedeniyle yine ağır ceza mahkemesine ait olduğu..." şeklindeki açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 247. maddesi kapsamında "zimmet" suçunu oluşturup oluşturmayacağı yönünde değerlendirme yapılması gerektiği, bu değerlendirme görevinin de üst dereceli mahkeme olan ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2020 tarihli ve 2019/2184 Soruşturma, 2020/3770 Esas, 2020/2498 numaralı İddianamesiyle ... Belediyesinde veznedar olarak görev yapan tahsildar ...'in zimmet suçunu işlediğinden bahisle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2019 tarihli ve 2019/285 Esas, 2019/606 sayılı Kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, ... Belediye Başkanlığında mali hizmetler müdürü olarak görev yapan sanık ... ile aynı yerde gelir servisi sorumlusu olan sanık ...'in gerekli denetimi yapmamaları sebebiyle denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete neden olma suçunu işledikleri ve bu suretle 5237 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2020/373 Esas, 2021/405 sayılı Kararı ile sanıklara yüklenen suçun 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinde düzenlenen zimmet suçu kapsamında kalıp kalmadığı hususunda delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesince yapılması gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

3.Sanıklardan Ruhi müdafiinin görevsizlik kararına vaki itirazı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/1718 Değişik iş sayılı Kararı ile itirazın kabul edilerek görevsizlik kararının kaldırıldığı anlaşılmıştır.

4.5271 sayılı Kanun'un 225 ... maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile sanıklar hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmet suçunun işlenmesine imkan sağladıkları isnadıyla kamu davası açıldığı, zimmet suçunun işlenmesine kasten göz yumduklarına ya da zimmet suçunu işlediklerine ilişkin iddianamede anlatım bulunmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçtan yargılama yapılmasının ve hüküm kurulmasının 5271 sayılı Kanun'un 225 ... maddesine aykırı olacağı, bu itibarla ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/1718 Değişik iş sayılı Kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlenen ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14206, Karar No: 2015/11563, Tarih: 15.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14206 E.  ,  2015/11563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karadeniz Ereğli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2014/1-2014/180

Davacı Recep velayeten G.. Ö.. ve diğeri vekili Avukat Nefer tarafından, davalı Karadeniz Ereğli Belediye Başkanlığı ve diğerleri aleyhine 02/01/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı belediye vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davalı Karadeniz Ereğli Belediye Başkanlığı'nın temyizi yönünden;

Dava, kasten yaralama eylemi nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar vekili ve davalı belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, olay tarihinde davalı Karadeniz Ereğli Belediyesine ait olan düğün salonu etrafında bisiklete binen davacıların çocuğu Recep Şaban'ın davalı güvenlik görevlisi İ.. K.. tarafından bisikletten düşürülerek darp edilmesi sonucunda ayağının kırılmasına sebep olunduğu, hakkında kamu davası açıldığını, cezalandırıldığını belirterek müvekkillerinin manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalı Belediye, davalı güvenlik görevlisinin kişisel sorumluluğu olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların olay nedeniyle üzüntü yaşadığı belirtilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstemin ileri sürülüş biçimine ve davalının sıfatına göre davacılar; açıkça davalı Karadeniz Ereğli Belediyesinin hizmet kusuruna dayanmıştır. Davalı Belediye kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan uyuşmazlıklarda idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2)

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine kararı verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

3- Davacıların diğer temyiz itirazına gelince;

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

3- Davacıların diğer temyiz itirazına gelince;

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluşu, davacı çocuğun bacağında 3. derece kırık olması, yaralanma derecesi, vücut çalışma gücü kaybı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde; davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı Belediye yönünden, (3) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine, davacıdan ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8008, Karar No: 2013/17395, Tarih: 07.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/8008 E.  ,  2013/17395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlu haciz konulan taşınmazın haline münasip evi olduğundan dolayı haczin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

İİK.nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan raporda, borçlunun oturduğu yerden başka yerlerde de haline münasip evi alacağı değer belirlenmemiştir. Bu bağlamda mahkemece, borçlunun bulunduğu yerden daha mütevazı bir semtte, daha mütevazı koşullarda haline münasip evin değerinin belirlenerek, oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8850, Karar No: 2025/3755, Tarih: 05.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/8850 E.  ,  2025/3755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/425 E., 2023/439 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 20.10.2019 tarihinde karıştığı trafik kazasında, araçta yolcu olan müvekkilinin yaralandığını, sürekli ve geçici iş göremezliğe uğradığını ayrıca bakıcı gideri talebinde bulunduğunu açıklayarak fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini 259.985,19 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak hesap yapılması gerektiğini, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 olarak uygulanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyaya sunulan maluliyet raporunun ve TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesap raporunun uygun ve denetime elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 250.368,87 TL sürekli iş göremezlik, 8.587,92 TL geçici iş göremezlik ve 1.010,40 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 259.985,19 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin itirazının vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun hatalı olduğunu, kusura yönelik tespiti kabul etmediklerini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılarak hesap yapılması gerektiğini, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı şirkete Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı bedensel zarar nedeniyle tazminat talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı şirkete Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı bedensel zarar nedeniyle tazminat talebine ilişkindir.

1. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 52 nci maddesi uyarınca zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış (müterafik kusur hâli söz konusu) ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir. Müterafik kusura ilişkin savunma bir def’i olmadığından bu yönde bir savunma olmasa da resen dikkate alınması gerekir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 78 inci ve Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 150 nci maddesi uyarınca emniyet kemeri takılması zorunluluğu bulunan araçlardan biri de otomobildir.

Somut olayda; davalıya sigortalı araçta yolcu konumunda bulunan davacının kendi beyanına göre, trafik kazası sırasında araçtan fırladığı ve buna göre davacının emniyet kemeri takmadığı anlaşılmakla, davacının emniyet kemeri takmaması nedeniyle zararın artmasında katkısının bulunduğu gözetilerek TBK’nın 52 nci maddesi gereğince Dairemizin yerleşik uygulamasına göre %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılmak suretiyle davalının sorumlu olduğu tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/755, Karar No: 2013/17648, Tarih: 04.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/755 E.  ,  2013/17648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.04.2011 tarih ve 2009/387-2011/109 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04.10.2013 ünü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı taşıma şirketi arasında nakliyat sigorta poliçesi düzenlendiğini, bu kapsamda galvaniz kaplı aydınlatma direklerinin sigortalandığını, bu direklerin davalı alt taşıyıcı tarafından taşınması sırasında gerçekleşen tek taraflı trafik kazası sonucunda zayi olduğunu ileri sürerek, müvekkili tarafından sigortalıya ödenen toplam 58.568,42 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçesiyle sigortalanan hususun taşıma sırasında meydana gelecek rizikolar olduğunu, ferdi sigorta poliçesinde müvekkiline ait araçların plaka numaralarının yazılı olduğunu, bu haliyle müvekkilinin sigortalı konumunda olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının dava dışı sigortalının altı taşıyanı olduğu ve dava konusu malların nakliyesini gerçekleştirmek için çekici ve dorse ile taşımayı gerçekleştirirken kaza meydana geldiği ve malın hasara uğradığı, Türk Ticaret Kanunu’nun 781/1 maddesi gereğince taşıyıcı olan davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 58.568,42 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.131,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4100, Karar No: 2016/5171, Tarih: 26.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4100 E.  ,  2016/5171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'nın atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün de, vekalet ücreti yönünden sanık müdafiince temyiz edilmesine karşılık bu temyiz ile ilgili tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından, anılan hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelemeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.