muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2896, Karar No: 2018/547, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2896 E.  ,  2018/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisine vekil atandığından haberdar olmayan katılan mağdure Zeynep'in yokluğunda verilen hükümlerin adı geçen mağdureye tebliğine ilişkin dosyada bilgi veya belge bulunmadığından, varsa buna ilişkin belgenin dosyaya eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9889, Karar No: 2021/9840, Tarih: 30.09.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/9889 E.  ,  2021/9840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiş olup, hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi yargılamanın yenilenmesini talep edenler tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.09.2021 Perşembe günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü temyiz eden ... ve arkadaşları vekili Avukat ... ile ... vekili Avukat ... ' in katılımlarıyla duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83 ve 84 parsel sayılı sırasıyla 70.500, 1.593.000, 648.900, 4.229.250, 924.000, 133.811, 3.159.750 ve 7.164,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek, malikhaneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edildikten sonra, Silopi Kadastro Mahkemesi'nin 25.9.2008 tarih ve 1988/1 Esas, 2008/8 Karar sayılı ilamı ile, 78, 82 ve 83 parsellerin ... mirasçıları adına; 79 ve 80 parsellerin ifrazından oluşan 86, 89, 92 ve 94 parsellerin ... mirasçıları adına; 81 ve 84 parsellerin ... mirasçıları adına; 77 parselin ise hisseli olarak ... mirasçıları, ... mirasçıları, ... mirasçıları adına hükmen tesciline karar verilmiş ve bu karar 08.06.2009 tarihinde temyiz edilmeksizin 8.6.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

Bilahare ... ve ... vekili 20.9.2012 tarihli dilekçesi ile; mahkemece taraf teşkili sağlanmadan karar verildiğini, zira murisleri olan davalı ... karar tarihinden önce 2004 yılında öldüğünü, bu durum araştırılmadan karar verildiğini ve davacı tarafında bu durumu bildiği halde bu hususu gizleyip ilanen tebliğ yapılmasına neden olduklarını ileri sürerek, yargılamanın iadesi talebinde bulunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, yargılamanın iadesini talep edenler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, yargılamanın iadesini talep edenler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebine konu Silopi (Kapatılan) Kadastro Mahkemesi' nin 1981/1 Esas, 2008/1 Karar Sayılı dosyasından verilen 25.09.2008 tarihli kararın kesinleştiği, asıl dosya davalıları ... ve diğerleri mirasçılarının tebligatların usulsüz yapıldığını, taraf teşkili sağlanmaksızın karar verildiğini belirterek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulundukları, yargılamanın yenilenmesi yolunun olağanüstü ve istisnai bir yol olup 6100 sayılı yasanın 375'inci maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup usulsüz tebligat ve taraf teşkili ile kararın kesinleştirilmesinin bu sebeplerden biri olmadığı, kadastro yargılamasında hakimin duruşma gününü taraflara tebligat kanunu hükümlerine göre resen tebliğ etme ve taraf teşkilini resen gözetme yükümlülüğü dikkate alındığında asıl dosya davacılarının bu yönüyle bir bildirim yükümlülükleri bulunmadığından usuli eksikliklerin karara tesir eden hileli bir davranış olarak nitelendirilemeyeceği gerekçeleriyle yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Ne var ki, somut olayda, "yargılamanın iadesi" şeklinde talepte bulunan davalı ... ve ... vekili, Kadastro Mahkemesinde yürütülen yargılama ve gerekçeli kararın taraflara tebliği aşamalarında yapılan tebligatların usulsüz olduğunu, karardan haberdar olmadıklarını; murisleri ... karar tarihinden önce 2004 yılında öldüğünü; ancak bu durum dahi tespit edilmeden ilanen tebliğ yapılarak hükmün kesinleştiğini iddia etmiştir. Nitekim; yargılamanın iadesine konu dava dosyasının 10.5.2007 tarihli celse tutanağı incelendiğinde "celse arasında davalılar ... mirasçıları; ... , ..., ... ( ...), ... ve ... mirasçıları ... , ... , ... , ... , ... ve ... vekili olduğunu belirten Av. ...'nin....." ( yargılamanın iadesini davalılar adına talep eden vekil olup) mazeret dilekçesi gönderdiği ..." hususunun yazıldığı; aynı celsenin 1. nolu ara kararı ile adı geçen vekilin "mazeretinin kabulüne, masraf karşılandığında duruşma gün ve saatinin kendisine tebliğine" karar verildiği görülmekle; talep edenlerin murisi ... o tarihte ölü olduğu hususunun tutanağa yansımış olduğu anlaşıldığı halde Mahkemece bu husus üzerinde durulmamış; ... güncel nüfus kaydı nüfus müdürlüğünden istenip dosya arasına konulmamış; bunun yerine davalı tarafın adresi kolluk vasıtasıyla araştırılmakla yetinilmiş; açık adresleri bilinemediğinden de yargılamanın iadesi istemine konu 1988/1 Esas, 2008/1 Karar sayılı mahkeme ilamı ... ve ... mirasçılarına ilanen tebliğ edilerek karar şeklen kesinleştirilmiş ve dosya kül halinde (kararın infazı için) Tapu Müdürlüğü'ne gönderilmiştir.

1. Yukarı da anlatılan tüm bu safahat ve davalı (talep eden) tarafın usulünce tebliğ edilmeyen karardan haberdar olmadıkları şeklindeki iddianın ileri sürülüş biçimine göre; davalı (talep edenler) vekilinin isteminin, usulen kesinleşmeyen kararın bozulmasına ilişkin olduğunun ve bu nedenle taleplerinin "yargılamanın iadesi" değil; "temyiz" istemi olarak değerlendirilmesi gerektiğinin kabulü zorunludur. Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi dilekçesi temyiz dilekçesi olarak kabul edilerek dava esasının kapatılmasına, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderilmesine karar vermesi gerekirken yargılamanın yenilenmesi istemi hakkında karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu nedenle Cizre Kadastro Mahkemesi'nin 31.3.2015 tarih ve 2013/47 Esas, 2015/6 Karar sayılı yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilerek, Silopi Kadastro Mahkemesi'nin 25.9.2008 tarih ve 1988/1 Esas, 2008/1 Karar sayılı dosyasının temyiz incelenmesine geçilmiştir.

2. Dosyanın Dairece incelenmesi sırasında, davalılar adına yargılamanın iadesini talep eden Av. ...'nin, yargılamanın iadesine konu dava dosyasının içerisinde bulunan tüm evrakların suretini davalılar vekili olarak istediğine dair tapu müdürlüğü görevlilerince tutulan 23.09.2011 tarihli tutanak değerlendirilerek; adı geçen vekilin dosya içeriğinden ve gerekçeli karardan 23.09.2011 tarihinde haberdar olduğu anlaşılmakla, somut olayda Tebligat Kanunu'nun 32. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı ön sorun olarak ele alınmıştır. Zira; anılan düzenlenmenin somut olayda uygulanabilir olduğunun kabul edilmesi halinde, talep eden vekilinin karardan haberdar olduğu 23.09.2011 tarihi ile talep tarihi olan 20.09.2012 tarihi arasında yasal 15 günlük temyiz süresi geçmiş olacaktır. Tebligat Kanunu' nun "Usulüne aykırı tebliğin hükmü" başlıklı 32. maddesi, "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur." hükmünü içermektedir. Anılan maddenin uygulanabilmesi ancak usule aykırı bir tebligatın varlığı halinde mümkündir. Bu hususta Dairemizce yapılan değerlendirmede;

a) Öncelikle adına ilanen gerekçeli karar tebliğ edilen Siyament Yağbasan'ın karar tebliği tarihinde ölü olması dolayısıyla, somut olayda usulsüz tebligat değil tebliğ yokluğu olduğunun kabulü gerektiği sonucuna varılmıştır.

a) Öncelikle adına ilanen gerekçeli karar tebliğ edilen Siyament Yağbasan'ın karar tebliği tarihinde ölü olması dolayısıyla, somut olayda usulsüz tebligat değil tebliğ yokluğu olduğunun kabulü gerektiği sonucuna varılmıştır.

b) Yine diğer davalılar yönünden; bu davalıların da davada vekille (yukarıda ayrıntısı ile bahsedilen 10.05.2007 tarihli celse tutanağına göre, "bir kısım davalılar vekili" olarak mazeretinin kabulüne karar verilen Av. ... tarafından) temsil edildiklerinin kabulü gerekir. Zira 23.09.2011 tarihli tutanağa göre "dosya davalıları tarafından verilen vekaletnameler uyarınca" dosyanın evraklarının birer suretinin verildiği anlaşılmaktadır. Vekil ile takip edilen işlerde tebligatların ilanen asillere yapılmış olması da, Tebligat Kanunu' na aykırı olduğundan, yine tebliğ yokluğunun söz konusu olduğunun kabulünün gerektiği sonucuna varılarak; temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Mahkemece yazılı şekilde esasa girilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, taraf teşkilinin sağlanması dava şartlarından olup, bu koşul yerine getirilmedikçe davanın esasına girilerek hüküm kurulması hukuken mümkün bulunmamaktadır. Muris ... ve ... yargılama sırasında öldükleri anlaşılmış olup, adı geçenlerin mirasçılarının usulüne uygun şekilde davaya katılımları sağlanmadan ve savunma ve delilleri sorulmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle Cizre Kadastro Mahkemesi'nin 31.3.2015 tarihli ve 2013/47 Esas-2015/6 Karar sayılı yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair kararının bozularak ortadan kaldırılmasına; 2. nolu bentte açıklanan nedenlerle; Davalı ... ve arkadaşları vekilinin Silopi Kadastro Mahkemesi'nin 25.9.2008 tarih ve 1988/1-2008/1 Esas-Karar sayılı dosyasına yönelik temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle; hükmün 6100 Sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3801, Karar No: 2013/5586, Tarih: 10.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3801 E.  ,  2013/5586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.10.2005 gününde verilen dilekçe ile yükleniciden temlik alınan hakka dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı yüklenici, davaya cevap vermemiş, arsa malikleri ise yüklenicinin edimini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının eksik işler bedelini ödemeyi kabul etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerin hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmüne göre “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan

Hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada “şey” olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez;

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince;

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince;

1- Davalılar arasındaki 26.05.1994 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, yapının “genel iskanının alınması” borcunu yükleniciye yüklemiştir. Yapıya genel iskanın alınmadığı ... Belediye Başkanlığının 08.01.2007 tarihli yazı cevabı ile anlaşılmaktadır. Mahkemece iskan ruhsatının alınması konusunda hiçbir araştırma yapılmamış ve eksik işler arasında sayılmayarak bedeli konusunda her hangi bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davacıya genel iskan ruhsatı almak üzere yetki ve uygun bir süre verilmeli ya da yapıya genel iskan ruhsatı verilmesinin engeli olup olmadığı yetkili merci olan belediyedeki işlem dosyasından da yararlanılarak mahallinde keşif yapılarak bilirkişiye incelettirilmeli, bir engel bulunmadığı sonucuna varılırsa genel iskan giderlerinin ne olduğu yetkili merciden sorulmalı, bu bedel arsa sahiplerine ödenmek üzere davacıya depo ettirilmelidir.

2- Yine anılan sözleşmenin özel şartlar bölümünün 5. maddesinde düzenlenen cezai şarta ilişkin olarak arsa maliklerine verilecek olan bağımsız bölümlerin teslimlerinin gecikmesi halinde Kasım 1995 tarihinden sonra kira bedeli ödeneceği kararlaştırılmıştır. Buna ilişkin olarak inşaat mühendisi ve hukukçu bilirkişinin sunduğu 17.11.2011 tarihli raporlarında; arsa maliklerinin kira alacağı daha önce aynı konuda görülerek kesinleşen ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/248 esas sayılı dosyasında hüküm altına alınan kira alacağına ilişkin karar tarihi olan 28.11.1997 tarihinden başlatılarak bu davadaki bilirkişi raporunun düzenlendiği tarih olan 17.11.2011 tarihine kadar belirlenmiş ve mahkemece belirtilen rapor ile belirlenen 23.270,03 TL eksik

işler bedeli ile 226.361,38 TL kira bedelinin davacı tarafından depo edilmesi için davacıya süre verilmiş, davacı tarafından tazminat tutarına itiraz edilerek bedel depo edilmemiştir.

Her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceği ve dava süresince işleyecek kira bedellerinin tazmininin ayrı bir dava konusunu oluşturacağı gözetilmeden mahkemece dava süresince işleyen kira bedellerini de kapsayacak şekilde kira tazminatına karar verilmesi doğru olmamıştır.

3- Davalı arsa malikleri tarafından diğer davalı yükleniciye karşı, ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/248 esas sayılı dosyasında eksik işler ve cezai şart bedelinin tahsili için açılan davada eksik işler bedelinin 2.037,40 TL olduğu belirlendiği halde çelişkili olarak bu davada bedelin 23.270,03 TL olarak belirlenmesi de isabetli olmamıştır.

3- Davalı arsa malikleri tarafından diğer davalı yükleniciye karşı, ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/248 esas sayılı dosyasında eksik işler ve cezai şart bedelinin tahsili için açılan davada eksik işler bedelinin 2.037,40 TL olduğu belirlendiği halde çelişkili olarak bu davada bedelin 23.270,03 TL olarak belirlenmesi de isabetli olmamıştır.

Mahkemece tarafların iddia ve savunmaları ile toplanan deliller ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek, bilirkişilerden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmak suretiyle belirtilen çelişki giderilmeden son bilirkişi raporunda belirlenen bedele itibar edilerek bu bedelin depo edilmemesinden dolayı davanın reddine karar verilmesi de yerinde değildir.

Mahkemece, değinilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4013, Karar No: 2019/9495, Tarih: 16.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/4013 E.  ,  2019/9495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

2005 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında; belirtilen takvim yılında kullanılan son fatura tarihinin 19.10.2007 olması ve sahte faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle suç tarihinin 25.11.2007 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; sanığa yüklenen suçun, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 16.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14187, Karar No: 2012/21092, Tarih: 09.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/14187 E.  ,  2012/21092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 16.954 TL alacağın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, davalıya döner sermaye ödemelerine ilişkin fazla ödeme yapıldığını, idari yargı kararı neticesinde fazla ödenen miktarın davalı tarafından davacı idareye geri ödendiğini, bu ödemelerin davacı idare tarafından yapıldığı tarihten itibaren hesaplanan yasal faizinin 16954 TL. olduğunu beyan ederek, 16954 TL.’nin davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Dava konusu uyuşmazlık, davacı idarenin davalı tarafından yapılan geri ödemede faiz talep edip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

BK.nun 101/2.maddesi gereğince, muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Zenginleşen kimseden (iyiniyetli ya da kötüniyetli olsun) iade talep edilmeden önce temerrüde düşmüş sayılmasının yasal dayanağı bulunmamaktadır.

Sebepsiz zenginleşmede gecikme faizinin işlemesi için borçlunun bir ihtar ya da dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir.Somut olayda, davacı tarafından, davalının temerrüde düşürülme durumu söz konusu olmadığından, geri ödemeye ilişkin faiz talep edemeyeceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.