muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2052, Karar No: 2014/6394, Tarih: 20.05.2014

görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtların Tapu Müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları bir arada gösterir geniş kapsamlı birleşik haritanın Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/306, Karar No: 2014/8231, Tarih: 25.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/306 E.  ,  2014/8231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/666, Karar No: 2015/2127, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/666 E.  ,  2015/2127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/976-2015/62

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/243 E. 2014/282 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/20164 E. 2014/26179 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13571, Karar No: 2011/371, Tarih: 27.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13571 E.  ,  2011/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.01.2011 gün ve 2010/94 Esas, 2011/10 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 27.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1190, Karar No: 2019/6293, Tarih: 29.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1190 E.  ,  2019/6293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, suç tarihinde iş yerini saat 06:45’te açtığında hırsızlık yapıldığını gördüğünü belirttiği anlaşılmakla, suçun gece işlendiğine ilişkin başkaca delil de bulunmaması karşısında; eylemin gündüzleyin işlendiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 116/2, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 12.12.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7051, Karar No: 2010/7904, Tarih: 06.07.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/7051 E.  ,  2010/7904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.06.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.01.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin satış vaadi nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istek hüküm altına alınmıştır.

Hükmü, davacılar ve davalı arsa sahipleri temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden davalı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici ... arasında 05.01.1993 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu, yüklenicinin bu sözleşmeyle kazandığı kişisel hakkını 30.06.1993, 26.04.1993, 14.08.2002 ve 16.052006 tarihli günlü satış vaadi sözleşmeleri ile davacılara temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bu gibi sözleşmelerde arsa sahibinin borcu, üzerine inşaat yapılacak arsayı hukuki ayıptan arî olarak yükleniciye teslim etmek, yüklenicinin önde gelen borcu ise teslim aldığı arsa üzerine fenne, sözleşmeye ve imar mevzuatına uygun bina inşa etmektir. İşte yüklenici böylesine bir yapı meydana getirmişse bir bakıma eserin bedeli olan bağımsız bölümün tescilini arsa sahibinden talebe hak kazanır. Yüklenici, kazandığı şahsi hakkını doğrudan arsa sahiplerine karşı ileri sürebileceği gibi bu hak onun tarafından üçüncü kişilere temlik edilmişse yazılı olmak koşulu ile bu temlike dayanan üçüncü kişi de devraldığı şahsi hak sebebiyle arsa sahibinden mülkiyet naklini isteyebilir.

Ancak bu tür davalarda yükleniciden temellük edilen şahsi hakka dayanan kişinin bu hakkın varlığını devri yapan yükleniciye karşı, alacağa hak kazandığını ise yükleniciyle yapılan sözleşmenin tarafı olan arsa sahiplerine karşı kanıtlaması gerekir. Duraksamadan söylenmelidir ki, bu tür davalarda yüklenici ile arsa sahibi olan davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Zorunlu dava arkadaşlığı olan durumlarda zorunlu dava arkadaşlarından birinin yokluğu halinde taraf teşkili tamamlanmadan hüküm kurulamaz. Böyle olunca mahkemece, zorunlu dava arkadaşı olan dava dışı yüklenicinin davaya katılması sağlanarak çekişmenin esası onun da katılması suretiyle ve bildirirse delilleri toplanarak incelenmeli, böylelikle bir sonuca ulaşılmalıdır.

Taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların ve davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 06.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10156, Karar No: 2023/5616, Tarih: 15.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/10156 E.  ,  2023/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/379 E., 2023/175 K.

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanıklar...ve ... müdafilerinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemeleri ve geçerli bir mazeret de bildirmemeleri nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/435 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ... ve ...'ın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,

2. Sanıklar ...ve ...in, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar müdafileri taraflarından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.06.2021 tarihli ve 2021/5884 Esas, 2021/8026 Karar sayılı kararı ile;

"Temyiz incelemesi, müdafiinin süresindeki isteği nedeniyle sanık ... yönünden duruşmalı, tebliğe rağmen müdafileri duruşmaya gelmeyen ve mazeret de bildirmeyen sanıklar ...ve Çevik ile müdafiinin mazereti duruşmada reddedilen sanık ... hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Karar verilmiştir.

B. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar müdafileri taraflarından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.06.2021 tarihli ve 2021/5884 Esas, 2021/8026 Karar sayılı kararı ile;

"Temyiz incelemesi, müdafiinin süresindeki isteği nedeniyle sanık ... yönünden duruşmalı, tebliğe rağmen müdafileri duruşmaya gelmeyen ve mazeret de bildirmeyen sanıklar ...ve Çevik ile müdafiinin mazereti duruşmada reddedilen sanık ... hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- TCK’nın 188/5. maddesinin uygulanması açısından; faillerin bir suçu işleme hususunda, suçun işlenmesinden önce veya işlendiği sırada ortak bir irade ile hareket etmeleri ve suçun icrasında

doğrudan doğruya etkili olan hareketleri birlikte gerçekleştirmeleri halinde müşterek faillik söz konusu olacağından, suçun üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nitelikli halinin oluşabilmesi için faillerin, TCK’nın 188/3. maddesinin 3. fıkrasında sayılan “satan, satın alan, nakleden...” şeklindeki seçimlik hareketlerden birini müşterek fail olarak birlikte gerçekleştirmeleri ve bir eylem birlikteliği içerisinde aynı yönde hareket etmeleri gerektiği, somut olayda; sanıklar...ve ...’in esrarın ele geçtiği çantayı kendilerine herhangi bir polis müdahalesi olmadan önce diğer sanıklar ...ve Çevik’in aracında bırakıp gittikleri esnada yakalandıkları hususu da dikkate alındığında...ve ...’in ele geçirilen esrarı veren konumunda olduğu, alıcı konumundaki sanıklar ...ve Çevik’in ise uyuşturucu maddeyi kendi nam ve hesaplarına aldıkları, dolayısıyla müşterek fail sıfatıyla değil birbirinden bağımsız olarak hareket ettikleri sabit olduğundan, sanıklar hakkında TCK'nın 188/3. maddesi uyarınca belirlenen ceza üzerinden TCK'nın 188/5. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2021/379 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararı ile;

2- Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2021/379 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ... ve ...'ın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,

2. Sanıklar ...ve ...in, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle,

1. Aramanın hukuka aykırı olarak yapıldığına,

2. Kesin delil bulunmadığına,

3. Alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle,

1. Aramanın hukuka aykırı olarak yapıldığına,

2. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

D. Sanık ... müdafii kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, kolluk görevlilerinin, sanıkların içerisinde bulundukları aracı gördükleri ve sanıkların şüpheli hareketleri nedeniyle takibe aldıkları, sanıklardan ... ve ...'ın, aracın arka koltuğundan indikten sonra tüm sanıkların yakalandıkları, sanıklardan ...in üzerinde toz halde esrar ele geçirildiği, aracın sol arka koltuğunun üzerindeki bavulda önleme arama kararına istinaden yapılan aramada da dokuz adet şeffaf naylon poşet içerisinde toz halde suça konu esrarın ele geçirildiği olayda; sanıkların savunmaları, tanıkların beyanları, kolluk tutanakları, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...'ın, suça konu esrar maddesini sanıklar ...ve ...e verdikleri, sanıklar ...ve ...in de kendi nam ve hesaplarına uyuşturucu maddeyi aldıkları gerekçesiyle; sanıkların kişiliği, sosyal durumu, suçun işlenmesindeki özellikler ve meydana gelen zarar ve ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza belirlenmek suretiyle sanıkların mahkûmiyetlerine; şartları oluşmadığından sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezaların alt

sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun yöntemlerle elde edildiği anlaşıldığından sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2021/379 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.