muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18528, Karar No: 2014/13674, Tarih: 23.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18528 E.  ,  2014/13674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2011/528-2013/254

Davacı A.. Ö.. vekili Avukat S.A. T. tarafından, davalı S.. Ö.. aleyhine 16/11/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız şikayet nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Manavgat/Ilıca'da bulunan Tek-Ün Sitesi'nin yönetim kurulu başkanı olduğunu, davalının da aynı sitede oturduğunu, hakkında isimsiz ve imzasız bir dilekçe ile Tek-Ün Sitesi başkanının yaz aylarında gelip sitede terör propagandası yaptığı, terör örgütü mensuplarına para yardımında bulunduğu biçiminde şikayet dilekçesi verildiğini, bu dilekçe üzerine soruşturma açılıp ihbar dilekçesini destekleyen hiçbir delil olmadığından takipsizlik kararı verildiğini, daha sonra isimsiz ve imzasız dilekçenin davalı tarafından verildiğinin ortaya çıktığını, davalı hakkında iftira suçundan dava açıldığını, mahkum olduğunu bildirerek davalının haksız şikayeti nedeni ile uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacı hakkında kendisinin şikayetçi olmadığını, aksinin kabulü halinde dahi anayasal hakkını kullandığının kabulü gerekeceğini davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının davacıya yönelik iftira suçundan mahkum olduğu, dilekçe altındaki el yazılarının davalının eli ürünü olduğu da bilirkişi tarafından tespit edildiği böylelikle eylem sabit olduğundan davacının kişilik haklarının zarar gördüğü kabul edilerek takdiren 20.000 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya

göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; şikayet tarihi, davacı ile davalının ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11388, Karar No: 2015/11314, Tarih: 07.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/11388 E.  ,  2015/11314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.10.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..l ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, meraya elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların elatmalarının önlenmesine, taşınmaz üzerindeki muhdesatların kaline, eski hale getirme bedelinin davalılardan tahsiliyle davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ve davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalıların tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise haksız elatmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir. Başka bir ifade ile köy ve belediyelerin eski hale getirme masraflarını, Hazinenin de ot bedelinin tahsilini talep etmesine olanak yoktur. Ecrimisil, 08.03.1950 günlü ve 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre haksız eylemden doğan bir işgal tazminatıdır. Meraların haksız

kullanılması nedenine dayanılarak yararlanma hakkı bulunan köy veya belediye ot bedelinin, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise, meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir.

Somut olayda, eski hale getirme bedelinin davalılardan tahsiliyle davacıya verilmesine dair hüküm kurulurken dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmemesi, 1,059.35 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi gerekirken davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hüküm sonucunun ikinci bendinde yer alan "eski hale getirme bedelinin davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine" cümlesinin çıkarılarak yerine "eski hale getirme bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birikte davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine" eklenmesine, hüküm sonucunun beşinci bendinde yer alan "davalıdan" kelimesinin çıkarılarak yerine "davalılardan" kelimesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalılara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4755, Karar No: 2006/9519, Tarih: 10.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4755 E.  ,  2006/9519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av. ... ile davalı ... Hastanesi Döner Sermaye Müdürlüğü vek.Av. ... arasında görülen dava hakkında ...Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.4.2005 gün ve 1564-216 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 1.3.2005 gün ve 7871-1956 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 25.10.-YTL harç ve takdiren 137.00.-YTL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, .2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11550, Karar No: 2009/14059, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11550 E.  ,  2009/14059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... İlçesi Vakıflar Köyü sınırlarında ve ... Orman İşletmesi ... Bölgesi içerisinde bulunan 91.500 m2’lik alanın, 6831 sayılı yasanın 17. maddesine göre Orman Genel Müdürlüğü tarafından 49 yıllık intifa hakkının davalıya tahsis edildiğini, davalı Belediyenin de taşınmazın bir bölümünü, açılan ihale sonucunda “yap işlet devret” modeli ile aynı süre ile kendisine devrettiğini, bu şekilde intifa hakkı sahibi olduğu alanda, mevzii imar plan ve projesine göre inşa ettiği yazlık evi kullanmaya başladığını, ne var ki dava dışı Orman İdaresinin, davalı ... ile yapmış olduğu intifa hakkına ilişkin sözleşmeyi iptal etmesi ile birlikte kendisinin de söz konusu yeri kullanmaktan men edildiğini, Orman idaresinin bu yeri daha sonra dava dışı ... köyü Turizm ve Yatırım işletmeleri Ltd şirketine kiraladığını ve kendi yerini bu kez bu şirketten kiraladığını ve kira bedeli ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, ödemek zorunda kaldığı kira bedeli ile taşınmaza yaptığı zorunlu ve faydalı masraflar karşılığı olmak üzere şimdilik 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yerin Orman İdaresi tarafından Belediyeye yapılan tahsisin iptal edilmesi üzerine, yeniden yapılan ihale sonucunda, davacının da ortak olduğu şirkete kiralandığını ve davacının halen bu yeri kullandığını, herhangi bir zararının da söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 2008/11550-2009/14059

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 2008/11550-2009/14059

sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831 sayılı Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” kurulması amacıyla 26.1.1987 tarihinde dava dışı Orman İdaresince davalı ... Belediyesine 49 yıl süre ile intifa hakkının tahsis edildiği, bu konuda adı geçen Belediye Başkanlığından 21.10.1987 tarihli taahhüt senedi alındığı, 10.5.1988 tarihinde teslim edilen tahsise konu yerde Belediye tarafından su basman seviyesinde inşaatların yapıldığı, ancak Belediye Encümenince 27.9.1988 tarihinde, “su basman seviyeleri tamamlanmış yerlerin belli bir bedel karşılığında, ihale ile 153 kişiye dağıtımının sağlanması” konusunda alınan karar üzerine, açılan ihale ve 13.12.1988 tarihinde yapılan kura çekimi ile, davacının da aralarında olduğu bu kişilerden taahhütname alınmak suretiyle, inşaatların tip projelerine uygun olarak iki yıl içerisinde kendileri tarafından tamamlanması koşulu ile, söz konusu yerlere ilişkin intifa haklarının 49 yıllığına adı geçen kişilere devredildiği, inşaatların 1989-1990 yılarında tamamlanarak, “yazlık ev” olarak kullanılmaya başlandığı, bu arada Belediye Başkanlığının, dava dışı Orman Genel Müdürlüğüne vermiş olduğu taahhüt senedinin 9. maddesine aykırı hareket ederek, “Eğitim ve dinlenme tesisi olarak kullanılması gereken yerlerin, 49 yıllık intifa hakkının özel kişilere bedeli karşılığında devredildiği, dolayısıyla orman arazisinin tahsis amacı dışında kullanıldığı, 1993-1994 yılarına ait tahsis bedelleriyle ağaçlandırma bedellerinin de ödenmediği” gerekçeleriyle Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, buna rağmen bu yerleri kullanmaya devam eden kişilerin, intifadan men edilerek, 4.10.2000 tarihinde de evlerin mühürlendiği, bu aşamadan sonra ise 24.10.2003 tarihinde davacı ve diğer intifa hakkı sahiplerinin Vakıflar Köyü Şirketini kurarak 15.6.2004 tarihinde de adı geçen şirketin, yapılan ihale sonucunda söz konusu yerleri 116.000,00 YTL yıllık kira bedeli karşılığında 10 yıllık kira sözleşmesi ile kiraladığı, davacı ve diğer kişilerin de aynı tarihte adı geçen şirketle ayrı ayrı kira sözleşmeleri imzalamak suretiyle, 2004 yılından itibaren ve halen de, dava konusu sözleşmeden bağımsız olarak yapılan bu sözleşme ve ödenen kira bedelleri karşılığında evlerini kullandıkları tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda davacı, su basman seviyesinde iken davalıdan bedeli karşılığında intifa hakkını alarak tamamladığı yazlık evini, mühürlendiği tarihten sonra kullanamadığı yıllara ilişkin kira bedeli ile inşa edilen eve yaptığı zorunlu ve faydalı giderleri talep etmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda evin dava tarihi itibariyle belirlenen değeri ile 2001-2006 yılları arasındaki kira bedeli üzerinden taleple bağlı kalınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuşsa da, söz konusu bilirkişi raporu, denetime elverişli olmadığı gibi, az yukarda da açıklandığı üzere, dava dışı Orman İdaresi tarafından, Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” olarak kullanılması amacıyla davalı Belediyeye intifa hakkı tahsis edilen orman arazisinin, söz konusu bu hakkın lehdarı tarafından tahsis amacına aykırı şekilde üçüncü kişilere devredildiği, bu nedenle de 2008/11550-2009/14059

Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, davalının bu işleme karşı ... İdare Mahkemesinde açmış olduğu 2002/491 E. 2003/48 K. sayılı davanın da reddedilerek kesinleştiği sabit olup, böylelikle davalı Belediyenin, kamu kurumu olması itibariyle, dayanağını Orman Kanununun ilgili maddesinden alan tahsis işlemine ve bu tahsis nedeniyle vermiş olduğu 21.10.1987 tarihli taahhüt senedine aykırı davrandığının, kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olması karşısında, davalının tahsise konu yerlerle ilgili üçüncü kişilerle yapmış olduğu sözleşmelerin de geçersiz olduğunun kabulü gerekir. Bu kabule göre de somut olayda davacı, ancak su basman seviyesinde iken davalıdan intifa hakkını alarak tamamladığı binanın yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masraflarının ödetilmesini talep edebilir. Mahkemenin, geçerli olması halinde dahi “yap işlet, devret” şeklindeki niteliği itibariyle mülkiyet hakkı doğurmayan geçersiz sözleşmeye dayanarak, “yapılan binanın dava tarihindeki rayiç değerinin ödetilmesi” gerektiğine ilişkin kabulünde isabet bulunmamaktadır. Öte yandan talep kira bedeli ile taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraflar gideri isteğine ilişkin olup hüküm altına alınan miktarın ne kadarının kira bedeli ve ne kadarının taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraf gideri olduğu da anlaşılamamaktadır. O halde mahkemece davacı tarafından tamamlanan binanın, yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masrafları, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan açıklayıcı ve denetime elverişli rapor alınmak suretiyle belirlenerek, belirlenecek bu miktarın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 3.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21568, Karar No: 2010/5208, Tarih: 30.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21568 E.  ,  2010/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın ... sokak üzerinde kalan 7,10 m²’lik bölümüne yol olarak el atıldığı, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporu ile de sabittir. Bu nedenle, bu bölüm bedelinin de davalı idareden tahsili ile yol olarak terkinine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlırının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı idareden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13914, Karar No: 2018/15708, Tarih: 25.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13914 E.  ,  2018/15708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işverenin ... Dağıtım Pazarlama A.Ş. tesis ve binalarına ait temizlik ihalesini üstlendiğini, bu ihale ile dava dışı şirketin binalarının tüm temizlik işlerini bir bütünlük içerisinde kendi çalışanları ve temizlik malzemeleri ile davalı şirkete ihale ettiğini, dava dışı şirketten tekrar ihale alamayan davalı şirketin ilişiğin kesileceği bir iki gün önce davacıya ve diğer çalışanlara ... il ve ilçelerinde mevcut askerlik şubelerinde çalışılacağına ilişkin olarak yazılı bildirimde bulunmak istediğini ancak çalışanların bunu kabul etmediklerini, muhtemelen imzadan imtina edilmesine ilişkin tutanakların mevcut olduğunu, durumun gerçeği yansıtmadığını, bildirilen işyerlerinde çalışan sayısının yeterli olmadığının tespit edildiğini, çaresiz olarak davacının ve diğer çalışanların büyük çoğunluğunun ihaleyi alan yeni firmanın teklifini kabul ettiklerini ve çalışmaya başladıklarını, daha sonrasında ise ... 34. Noterliğinin 7/4/2014 tarih 8827 ve 8815 yevmiye nolu ihtarnamelerinin gönderildiğini ve hizmet akdinin sonlandırıldığını, ihaleyi kaybeden eski işverenin iş akdini feshetmiş olması yahut da işçiyi başka işyerinde çalışma yolunda bir irade açıklaması yapması durumunda işyeri devrinin söz konusu olmayacağını, işçilik alacaklarının tahsili amacıyla ... 21. İcra Müdürlüğünün 2014/4987 E. sayılı dosyası ile icra başlatıldığını, davalı tarafça itiraz edildiğini, itirazın iptali ile %20’dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazında bulunduklarını, davacının asıl işveren nezdinde çalışmasına devam ettiğini, hizmet akdinin devam ettiğini, ihale ile iş alınması nedeniyle süresinin dolması anında işçilerin açıkta bırakılmaması için çalışma koşullarında değişiklik yapmamak şartıyla görev yeri değişikliği şartının bulunduğunu, davacıya yeni görev yeri bildirilmek istenmesine rağmen imzadan imtina ettiğini, davacının daha sonrasında mazeret bildirmeksizin işe gelmediğini, davalı şirket tarafından noter marifetiyle davacı işçiden devamsızlığına ilişkin mazeret ile bildirmesini aksi takdirde iş akdinin işveren tarafından haklı nedenle feshedileceğinin bildirildiğini buna rağmen davacının ihtara cevap vermediğini öne sürerek hukuki dayanaktan yoksun haksız ve hukuka aykırı açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe: