muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6897, Karar No: 2014/1956, Tarih: 22.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/6897 E.  ,  2014/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/169932

MAHKEMESİ : Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2008/702 (E) ve 2012/212 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurlar Ruhi ve İsa ile tanık Cumhur'un, olaydan sonra alınan ilk beyanlarında sanık Hakan'ın suçları işlediğini kesin ifadeyle söyledikleri, aşamalarda mağdurların şikayetten vazgeçerek çelişkili ifadelerde bulundukları, mağdurların sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek sanığın müsnet suçlardan mahkumiyeti yerine hatalı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince talebe uygun olarak BOZULMASINA, 22.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15703, Karar No: 2013/2120, Tarih: 29.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/15703 E.  ,  2013/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı kadın tarafından ise kocanın kabul edilen davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası kocanın mali gücüyle orantılı olmayıp çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden L. yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 103.500 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran A. geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.01.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/3986, Karar No: 2011/16025, Tarih: 03.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/3986 E.  ,  2011/16025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Tüm dosya kapsamından, sanığın tarladaki anızı yakmayıp biraraya topladığı otları başında durarak kontrollü bir şekilde yaktığı, orman alanında meydana gelen bir arar olmadığı anlaşılmakla sanığın eyleminin suç teşkil etmediğinin yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9699, Karar No: 2015/25665, Tarih: 15.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/9699 E.  ,  2015/25665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eğitim gideri alacağı ve cezai şart alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının kendi isteği ile sözleşmesini feshederek bankadaki görevinden ayrıldığını, davalının banka ile imzaladığı, sözleşme uyarınca 3 yılık mecburi hizmet süresi dolmadan hizmet akdinin geçerli bir sebep olmaksızın feshedilmesi halinde, bankanın davalıya verdiği eğitim ve diğer harcamaların karşılığı olarak, 2.121,14 TL ile karşılıklı olarak belirlenen 10.000,00-TL tutarındaki cezai şartı ödeme borcu altına girdiğini ileri sürerek eğitim gideri ve cezai şart alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ... cevabında eğitim gideri olarak bildirilen tutarın nasıl hesaplandığının anlaşılamadığını, yükümlülüklerini eksik ifa ettiği düşünülse de talep edilen eğitim giderinin fahiş olduğunu, iş sözleşmesine konulan cezai şartın, davacı lehine, tek taraflı ve davalı aleyhine olduğu, bu nedenle geçerli olmadığını, ayrıca çalışılan dönemde hak edilen 468,93 TL ye bankanın el koyduğunu, bunun da mahsubunun gerektiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... cevaplarında davacı ...'ın yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalı ...'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın geçerli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalı ...'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın geçerli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalının davacı bankada çalıştığı, sözleşme ile 3 yıllık mecburi hizmet süresi kararlaştırıldığı halde süre bitmeden önce istifa ederek ayrıldığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 3. maddesinde " ..banka tarafından Disiplin Mevzuatının ilgili hükümleri ile sair haklı ve geçerli nedenler haricinde, 3 yıllık mecburi hizmet süresi içerisinde iş bu sözleşme feshedilemez. Sözleşmenin sayılan haller dışında feshedilmesi halinde, Banka personele 10.000,00-TL tutarında cezai şart öder, personel tarafından, haklı nedenler haricinde 3 yıllık mecburi hizmet süresi içerisinde, iş bu sözleşme feshedilemez.Sözleşmenin haklı nedenler dışında feshedilmesi halinde, personel tarafından Bankaya 10.000, TL tutarında cezai şart ödenir". Düzenlemesi mevcuttur. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan olgular göz önünde tutulduğunda, sözleşmede davacı lehine iş sözleşmesini geçerli nedenle feshetme hakkı tanınmış, davalının ise sadece haklı nedenle iş akdini feshetmesi durumunda cezai şart ödemekten kurtulacağı belirtilmiş olup cezai şartın karşılıklı olmadığı anlaşıldığından tek taraflı cezai şart geçersizdir. Cezai şart yönünden davanın reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3- Davalı 3 yıllık süre dolmadan haklı bir neden olmaksızın işyerinden ayrılmıştır. Bu sebeple çalıştığı süre ile orantılı olarak eğitim giderlerinden sorumludur.

İşçiye işverence verilen eğitim,işçinin işyerinde mal ve hizmet üretimine katkı sağlanması sebebiyle işveren yararına olmakla birlikte, verilen eğitim sayesinde işçi daha nitelikli hale gelmekte ve ileride daha kolay iş bulabilmektedir. Bu nedenle işçiye masrafları işverence karşılanmak üzere verilen eğitim karşılığında, işçinin belli bir süre çalışmasının kararlaştırılması mümkündür. İşçinin de verilen eğitim karşılığında işverene belli bir süre iş görmesi işverene olan sadakat borcu kapsamında değerlendirilmelidir. Bununla birlikte verilen eğitimin karşılığında yükümlenilen çalışma süresinin de eğitimin türü ve masrafları ile uyumlu olması gerekir. Buna karşın, işçiye 4857 Sayılı İş Kanunun 78.ve devamı maddeleri hükümlerine göre iş sağlığı ve güvenliği önlemleri kapsamında verilmesi gereken eğitimlere ait giderlerin işçiden talebi mümkün görülmemelidir.

İşçiye verilen eğitimin karşılığında işverence yapılan masraflar salt işçi bazında yazılı delille ispatlanmalıdır. İşverenin toplu olarak verdiği eğitimler sebebiyle yapmış olduğu giderlerin işçi başına düşen tutarı, aynı dönemde eğitim alan işçi sayısına bölünmek suretiyle belirlenir. İşçiye verilen eğitim ile ilgili olduğu belirlenmeyen giderlerden işçinin sorumlu olduğu düşünülemez. Yine işçi tarafından karşılanmış olan eğitim giderleri bu kapsamında dışında kalır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; davalının eğitim süresince aynı zamanda çalıştığı dikkate alınarak mecburi hizmet süresi çalıştığı süreye oranlanmak sureti ile hesap yapılmalıdır. Ayrıca işverenin toplu olarak verdiği eğitimler sebebiyle yapmış olduğu giderlerin işçi başına düşen tutarı, aynı dönemde eğitim alan işçi sayısına bölünmek suretiyle belirlenmesi gerekir. Mahkemece Eğitim giderlerine ait belgeler getirilerek hesap yapılması gerekirken, sadece kurumun bildirdiği miktarın kıstelyevm hesaplanması ve yazılı şekilde eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/130, Karar No: 2014/1279, Tarih: 27.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/130 E.  ,  2014/1279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin ve haczin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalının avukatının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere, özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesiyle, 01.03.2012 olan davanın açıldığı tarihin karar başlığına yazımıdaki yanlışlığın HMK.'nın 304. maddesi uyarınca mahallinde herzaman düzeltilmesinin mümkün olmasına ve 6183 sayılı Kanunun Tahsil zamanaşımı başlıklı 102. maddesindeki "Amme alacağı, vadesinin rasladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren 5 yıl içinde tahsil edilmezse zamanaşımına uğrar...Zamanaşımından sonra mükellefin rızaen yapacağı ödemeler kabul olunur." hükmü gözetildiğinde davacının 24.12.2012 - 20.02.2013 arasında rızaen yaptığı ödemelerin zamanaşımına herhangibir etkisi olmamasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25138, Karar No: 2014/25392, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25138 E.  ,  2014/25392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin feshe bağlı tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2014 gün ve 2014/13389 Esas, 2014/14456 Karar sayılı kararı ile “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “tüm süreye göre kayıtların davalıdan istendiği, ibraz edilmemesi üzerine kesin süre verildiği, ibraz edilmemesi nedeni ile de sunulan kayıtlara göre hesaplama yapıldığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı

istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup davalının fazla mesai ve tatil alacaklarına esas kayıtları ibraz etmemesinin davacı aleyhine yorumlanamayacağı, bu durumda 6100 sayılı HMK.’un 220 maddesi uyarınca işlem yapılması yanında çalışma düzeninin aynı olması prensibinden kayıtlı dönemin kayıt bulunmayan dönem için emsal olabileceği gibi mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gerektiği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10657, Karar No: 2021/9028, Tarih: 15.09.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/10657 E.  ,  2021/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kıyı Kenar Çizgisi İçinde Kalması Nedeniyle Tapu İptal Ve Tescil TMK 1007 Uyarınca Tazminat

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 4721 sayılı TMK'nin 1007. Maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı tazminat istemine ilişkin olup, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 02.07.2021 tarihli ve 211 sayılı kararı ile hazırlanan, 09.07.2021 tarihli ve 31536 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (5.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10458, Karar No: 2011/10687, Tarih: 18.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10458 E.  ,  2011/10687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 26/10/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/05/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı .... Tük. Mal. İnş. Oto. Pet. Ürün. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili; duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 18/10/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı şirket vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacılar gelmedi, davacılar vekili Avukat ... ... ...'un mazaret telgrafı gönderdiği görüldü. Okundu. Mazaretinden dolayı duruşmanın başka bir güne ertelenmesini istediği görüldü. Mazaret reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılardan ... Dayanıklı Tük.Mal.Ltd.Şti. tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; ölüm ile sonuçlanan olayın meydana geliş biçimi ve tüm kusurun davalılarda bulunması, davacıların yakınlıklarının derecesi,olay tarihi ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat miktarları azdır. Mahkemece, daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacıların destekten yoksunluk nedeniyle maddi tazminat istemleri, dava açıldıktan sonra yargılama aşamasında zorunlu mali mesuliyet sigortası ve Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan ödemeler nedeniyle reddedilmiştir. Yargılama giderleri ve bu anlamda avukatlık ücretinin, dava tarihindeki hukuki durum gözetilerek değerlendirilmesi gerekir. Dava tarihi itibariyle ödeme söz konusu olmadığına göre; yargılama aşamasında yapılan ödemeler nedeniyle, davacılar yargılama giderleri ile sorumlu tutulamaz. Şu durumda, reddedilen maddi tazminat istemleri bakımından, davalılar yararına avukatlık ücreti takdir edilmemesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle de yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davalının tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6993, Karar No: 2012/630, Tarih: 01.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6993 E.  ,  2012/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Müstehcen içerikli CD satmak suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 10. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 29.04.2008 gün ve 2007/618 Esas, 2008/270 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu CD içeriklerinin bizzat mahkemece ya da tayin edilecek bilirkişi tarafından izlenerek görüntülerin ar ve haya duygularını incitip incitmediği, cinsi arzuları tahrik ve istismar eder nitelikte genel ahlaka aykırı olup olmadığı saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, polis memurlarınca tanzim olunarak CD içeriklerinin soyut olarak porno olduğunu bildiren ve mahkemece suçun unsurlarının tespiti için gerekli ve yeterli açıklamayı taşımayan bilirkişi raporuna dayanarak, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sonuç para cezasının tayininde 21.04.2005 gün ve 5335 sayılı Kanunun 22. maddesi ile 5083 sayılı Kanunun 2. maddesine ilave edilen son fıkra gereği 01.05.2005 tarihinden itibaren para cezalarının hesaplanmasında 1 Türk Lirasının altında kalan tutarların dikkate alınmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13258, Karar No: 2013/2637, Tarih: 12.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/13258 E.  ,  2013/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davalı alt işverenin "...Mah.... Çankaya, Yıldız, Ankara" adresine tebligat çıkarıldığı, davalı adreste bulunmadığından 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre işlem yapıldığı, bilahare gerekçeli karar yine aynı adresten tebliğ edilmek istendiğinde, bu kez, tebligat mazbatasına "evrak üzerinde cadde ve sokak belirtilmediğinden adres yetersiz olup, tebliğ mümkün olmadı" şeklinde şerh düşülüp iade edilmesi üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak, yapılan emsal araştırmasında, birbirine yakın tarihlerde aynı alt işverene açılan davalarda "Hilal Mah. 21. Sokak 5/3 Çankaya/Ankara" adresinden davalı alt işveren şirkete tebliğ yapıldığı görülmüştür. Bu nedenle, davalı alt işverenin özellikle sokak ismi belirtilerek açık adresine gerekçeli karar tebliğ edildikten sonra temyiz süresi beklenerek dosyanın gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.