muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10666, Karar No: 2024/4390, Tarih: 15.04.2024

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline ve yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karara karşı davalı vekili sadece vekâlet ücretine ilişkin istinaf talebinde bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinde belirtilen taleple bağlılık ilkesi ve aleyhe hüküm verme yasağı gözetilerek kaldırma kararı öncesi tespit edilen bedel üzerinden karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/609, Karar No: 2013/870, Tarih: 26.06.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/4-609 E.  ,  2013/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4.Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ : 04/02/2013

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince;

“Dava dilekçesinden, davalı mahkeme hakim veya savcıların eylemi nedeniyle uğranılan zararının ödetilmesinin istenildiği, davanın  HMK’nun  46 ve devamı maddeleri ile 2802 Sayılı Kanunun 93/A maddesinde yer alan hakimlerin hukuki sorumluluğu nedenine dayanıldığı anlaşılmaktadır.

04.02.1959 gün ve 14/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince hakimlerin sorumluluğuna ilişkin özel hükümlere dayanılarak avukatın ödence davası açabilmesi için temsil belgesinde (vekaletnamesinde) bu yetkinin açıkça yazılı bulunması gerekir. Nitelik ve başvuru yerinin farklı olması nedeniyle vekaletnamede yer alan yargıcın şikayetine ilişkin olan yetkinin, aynı zamanda dava açma yetkisini de içerdiği kabul edilemez. Bu tür davalarda, bu eksikliğin sonradan tamamlanamayacağı ve özel yetkiyi gerektirdiği yukarıda belirtilen İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça ifade edildiği gibi Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yöndedir. 6100 Sayılı Yasanın, HMK.nun 74.maddesinde de konu açıkça düzenlenmiş olup, vekaletnamede açık yetki bulunmaması halinde hakim veya savcıların eylemi nedeniyle hazine aleyhine dava açılamayacağı benimsenmiştir. Davacı adına dilekçe veren vekilin dayandığı, vekaletnamede yargıç ve savcılar hakkında tazminat davası  açma  yetkisi  bulunmadığından,  dava  ve  usul ekonomisi gözetilerek dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç    :

1-Açıklanan nedenlerle davacının vekiline verdiği vekaletnamede, İçtihadı Birleştirme Kararında ve HMK.nun 74.maddesinde açıklandığı ve kabul edildiği biçimde öngörülen koşulları içeren yetki bulunmadığından, evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda dava dilekçesinin REDDİNE

2-Davacı taraftan peşin alınan nispi harç 15,60.-TL'den alınması gereken ret harcı 24,30.-TL mahsup edilerek geriye kalan 8,70.-TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,”

Dair oybirliği ile verilen 04.02.2013 gün ve 2013/2-16 sayılı kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine kararın süresinde temyiz edildiğinin anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kâğıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı vekili 6100 sayılı HMK’nun 46.maddesine dayanarak devlet aleyhine tazminat davası açmıştır.

Mahkemece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 46 ve devamı maddelerinde hakimin hukuki sorumluluğu düzenlenmiş, söz konusu davaların ancak devlet aleyhine açılabileceği, aynı Kanun’un 74.maddesinde ise açıkça yetki verilmemesi halinde vekilin hâkimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine tazminat davası açamayacağı kabul edilmiştir.

Mahkemece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 46 ve devamı maddelerinde hakimin hukuki sorumluluğu düzenlenmiş, söz konusu davaların ancak devlet aleyhine açılabileceği, aynı Kanun’un 74.maddesinde ise açıkça yetki verilmemesi halinde vekilin hâkimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine tazminat davası açamayacağı kabul edilmiştir.

6100 sayılı HMK 114.maddenin (f) bendinde de vekil aracılığıyla takip edilen davalarda, vekilin davaya vekâlet ehliyetine sahip olması ve usulüne uygun düzenlenmiş bir vekâletnamesinin bulunması dava şartı olarak düzenlenmiştir.

Dava şartının eksik olması halinde, nasıl bir usul işlemi yapılacağı ise 6100 sayılı HMK’nun 115.maddesinde belirlenmiştir. Kural olarak dava şartı noksanlığını tespit edilmesi halinde, davanın usulden reddine karar verilmesi asıl ise de, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verilmesi, verilen bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemesi halinde davanın dava şartı yokluğundan usulden reddedilmesi gereklidir.

Somut olayda; davacı vekili tarafından ibraz edilen 18.03.2009 harç tarihli dava dilekçe ekinde bulunan vekaletnamede, “hakimleri redde ve yakınmaya” yetkisinin bulunduğu, vekaletin HMK 74.maddesine uygun olmadığı mahkemece (Dairece) tespit edilmiş ancak, 6100 sayılı HMK 115.maddesi uyarınca kesin süre verilmeden yukarıda başlık bölümünde belirtilen gerekçe ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

1086 sayılı HUMK’da düzenleme olmaması nedeniyle, 04.02.1959 gün ve 14/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde çözümlenen hakimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine açılan tazminat davalarında vekaletname sorunu, 6100 sayılı HMK 74.maddesinde somut bir norma bağlanmış, söz konusu norm ile vekaletnamede özel yetki bulunmaması halinde, hâkimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine tazminat davası açılamayacağı kabul edilmiş ve bu husus aynı Kanun’un 114.maddesi (f) bendi uyarınca dava şartı haline getirilmiştir.

Yukarıda de belirtildiği üzere, dava şartlarından birisinin eksik olması halinde nasıl hareket edileceği de HMK 115. maddesinde düzenlenmiştir. Uyuşmazlık konusu olan dava şartı eksikliği tamamlanabilir bir eksiklik olduğuna göre, HMK 115 /2 maddesi uyarınca davacıya HMK 74 maddesine uygun vekaletname ibraz etmesi için kesin süre verilmesi, verilen süre içinde eksikliğin tamamlanması halinde yargılamaya usulün öngördüğü şekilde devam edilmesi, eksikliğin tamamlanmaması halinde ise, 6100 sayılı HMK 115/2 maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gereklidir.

Görüşmeler sırasında, yargısal faaliyetten dolayı açılan tazminat davalarında özel yetkili vekaletnamenin dava dilekçesi ile birlikte ibrazının zorunlu olduğu, sonradan bu eksikliğin giderilmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle daire kararının onanması gerektiği bir kısım üyelerce savunulmuş ise de, bu görüş söz konusu zorunluluğun somut düzenleme bulunmayan 1086 sayılı HUMK yürürlükte bulunduğu dönem için geçerli olduğu, 6100 sayılı HMK’nun getirdiği somut düzenlemeler karşısında eski uygulamanın devam ettirilmesinin mümkün bulunmadığı, kaldı ki davacının temyiz dilekçesi ile HMK 74.maddesine uygun vekaletnamede ibraz etmiş bulunması gerekçesi ile  kurul çoğunluğunca  kabul edilmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen kararın bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın; yukarıda açıklanan nedenle, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 12. Maddesi ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’na eklenen 93/A-5 maddesi ve 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.06.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13606, Karar No: 2010/21633, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13606 E.  ,  2010/21633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Çayır niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dairemize aynı bölgeden intikal eden dosyalardan çayır otunun ortalama dekara verim miktarı otlatma payı da dahil olmak üzere 550-600 kg'dır. Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan çayır otunun dekara verim miktarına yüksek oranda otlatma payı eklenerek 730 kg alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21361, Karar No: 2014/4560, Tarih: 18.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21361 E.  ,  2014/4560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun alış veriş merkezinin tuvaletinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddenin (h) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanıklar hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması; sanık ...'un, diğer sanıkla birlikte yaptığı plan ve önceden verdikleri karar doğrultusunda yağma suçuna doğrudan katıldığı gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15259, Karar No: 2013/4018, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/15259 E.  ,  2013/4018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Mahkeme kararının davalı ... ve ...'a Tebligat Yasasının 21. maddesine göre tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, durumun haber verildiği komşu imzasının alınmadığından yapılan tebligat usulüne uygun değildir.

Bu nedenle mahkeme kararının, 7201 sayılı Tebligat Yasası ve bu Yasanın 6099 sayılı Yasa ile değişik hükümleri ile buna ilişkin Yönetmelik de dikkate alınarak adı geçenlere usulünce tebliği ile temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan kapama bağın 2012 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösteren veri cetvelinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden getirtilmesinden,

3-Dava konusu taşınmazın bütün takyit ve şerhleri ile birlikte en son tapu kaydının tapu müdürlüğünden istenilerek ilgili bilgi ve belgelerin dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6894, Karar No: 2023/7338, Tarih: 22.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6894 E.  ,  2023/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1859 E., 2022/1908 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/329 E., 2019/269 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın davalı kısmen kabulüne, davalı Taştepe İnş. Nakl. Sosyal Hizmetler Peyzaj Makine Elektrik San. Taah. Tic. Ltd. Şti. yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile feri müdahil SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile feri müdahil SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığının, yapılan güvenlik soruşturması sonucunda davacının Belediye bünyesinde çalışmasının uygun olmadığı yolundaki komisyon kararının davacıya hangi tarihte tebliğ edildiği, bu kararın Belediyenin resmi internet sayfası üzerinden de duyurulduğu yönündeki davacı iddiası ve tanık beyanlarının mevcut olması nedeniyle söz konusu kararın Belediyenin internet sayfasından yayınlanmış olması halinde bu duyurunun hangi tarihte yapıldığı hususu ile buna dayanak ilgili kayıt ve belgelerin davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından istenilmesi,

Bu itibarla sözü geçen eksikliklerin giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14880, Karar No: 2014/4314, Tarih: 17.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/14880 E.  ,  2014/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/221059

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2010

NUMARASI : 2007/323 Esas, 2010/256 Karar

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

TCK'nın 212. maddesi gözetilerek sahtecilik fiili yönünden N.. T.. ve C.. U.. hakkında zamanaşımı süresi içinde mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette zimmet suçundan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 22/06/2012 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Hazinenin sadece bu suçtan katılma talebinin kabulüne, sanık N.. T..'un yasal süresinden sonra yaptığı ve hükmolunan sonuç ceza miktarları itibariyle de koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin zimmet suçundan sanık C.. U.. hakkında verilen beraet hükmüne yönelik katılanlar vekillerinin, görevi kötüye kullanma suçlarından verilen beraet hükümlerine yönelik katılan İ.. R.. vekilinin, zimmet ve dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak ise sanık N.. T.. ve müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak ve duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar E.. S.., O.. Ö.., B.. K.., N.. H.. ve C.. E.. hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık C.. U.. hakkında zimmet suçundan kurulan beraet, N.. T.. hakkında zimmet ve dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık Nurullah hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık C.. U.. hakkında zimmet suçundan kurulan beraet, N.. T.. hakkında zimmet ve dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık Nurullah hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde İstanbul Üniversitesi H.... Eğitim Fakültesi Dekanlığında mutemet olarak görev yapan N.. T..'un, 2003 yılından 2006 yılı Haziran ayına kadar olan dönemdeki nema ödemelerinde, Fakülte personeline ödenecek miktarları içeren liste ve personelin alması gereken tutarlardan kesinti yapılarak kendi hesabına aktarılmış olan liste olmak üzere iki farklı banka ödeme listesi hazırlayıp bunları yetkili kişilere imzalattıktan sonra kesinti yapılan listeyi bankaya göndermek ve oluşan farkı kendi hesabına aktarmak suretiyle toplam 3.302,26 TL'yi zimmetine geçirdiği, ayrıca 2002 yılından 2006 yılı Haziran ayına kadar olan dönem içerisinde Fakülte öğrencilerinin İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı uygulama okullarında yaptığı stajlar nedeniyle uygulama öğretmenleri olarak adlandırılan eğiticilere bu görevlerinin karşılığında Fakülte bütçesinden ödenen ek ders ücretleriyle ilgili föy doldurmayı ihmal eden öğretmenler yerine sahte föyler düzenleyip tahakkuk evrakı hazırladıktan sonra bunlara ödenmesi gereken ücrete ilişkin banka listelerine farklı kişilerin isim ve hesap numaralarını yazarak paranın bu hesaplara yatmasından sonra bu kişilerden aldığı, yine Milli Eğitim Müdürlüğünden Fakülteye gönderilen uygulama okulları ve öğretmenlerini gösteren listeye gerçekte var olmayan okullar ve öğretmen olmayan kişilerin adlarını ekleyerek bunlar adına föy doldurup tahakkuk evrakı düzenlemek suretiyle ek ders ücretinin bu kişiler adına ödenmesini sağladıktan sonra parayı söz konusu kişilerden aldığı, bu yollarla toplam 23.179 TL'yi de mal edinmesi şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olaylarda;

Sanığın nema ödemelerini mal edinmesi ve ek ders ücretine ilişkin föy doldurmayı ihmal eden öğretmenler yerine sahte föyler düzenleyip tahakkuk evrakı hazırladıktan sonra bunlara ödenmesi gereken ücreti mal edinmesi eylemlerinin zincirleme şekilde nitelikli zimmet suçunu, uygulama okul ve öğretmen listesine gerçekte var olmayan okullar ve öğretmen olmayan kişilerin adlarını ekleyerek bunlar adına föy doldurup tahakkuk evrakı düzenlemek suretiyle ek ders ücretlerini mal edinmesi eyleminin ise görevi nedeniyle zilyetliği kendine devredilen malın söz konusu olmaması karşısında zincirleme şekilde kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık ve kamu görevlisinin belgede sahteciliği suçlarını oluşturacağı anlaşılmakla, ek ders ücreti ödemelerine ilişkin tüm belge ve evrakların temin edilmesinden sonra bunlardan hangilerinin föy doldurmayı ihmal eden öğretmenler için tanzim edildiği, hangilerinin uygulama okul ve öğretmen listesine sonradan eklenen, gerçekte var olmayan okullar ve öğretmen olmayan kişilere

ilişkin olduğu ve ödemelerin ne kadarının hangi duruma göre yapıldığı hususlarında Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor aldırılarak oluşacak sonuca göre hangi eyleminden dolayı ne kadar parayı mal edindiği, buna göre de TCK'nın 248 ve 249. maddelerinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi ayrıca sanık C.. U..'un bankadan çektiği ve diğer kişilerden aldığı paraları sanığa vermek şeklindeki davranışlarının hangi eyleme yönelik olduğu belirlenerek bu fiile yardım eden sıfatıyla iştirak edip etmediği tartışılarak hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği nazara alınmadan eksik araştırma ve yanılgılı nitelendirmeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanık N.. T..'un sahte belgelerle ek ders ücretlerini alması eylemlerinde 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" biçimindeki düzenleme nedeniyle, dolandırıcılık suçu yanında kamu görevlisinin zincirleme şekilde belgede sahteciliği suçundan da cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 158/1-e-son maddesi uyarınca adli para cezası tayininde tespit olunacak temel gün adli para cezasının suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenmesi, zincirleme suç nedeniyle artırımın ve takdiri indirimin bu miktar üzerinden yapılması gerektiği nazara alınmayarak eksik adli para cezası tayin edilmesi,

Zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde sanık Nurullah'ın 3.302,26 TL'yi mal edindiğinin kabul edilmesine ve suç tarihi itibariyle bu değerin az olmasına rağmen TCK'nın 249/1. maddesinin uygulanmaması,