muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/639, Karar No: 2012/3647, Tarih: 08.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/639 E.  ,  2012/3647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan çocuğu öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan çocuğu kasten öldürme” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7733, Karar No: 2014/10683, Tarih: 16.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7733 E.  ,  2014/10683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2013

NUMARASI : 2013/302-2013/592

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozmaya uyulmuşsa da gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Dairenin bir önceki bozma ilamında kuru arazi olarak tespit edilen taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %5,5 alınması ve bilirkişi raporunda otun dekar başına ortalama verimi 200 kg. yerine 300 kg, zeytinin ortalama satış fiyatı 1,10 TL yerine 1,5 TL alınması hususlarında bozma yapıldığı ve zeytin verim ve üretim gideri ile otun satış fiyatı ve ağaç enkaz bedeli konusunda bozma yapılmadığı halde bozma sonrası alınan ek raporda zeytin veriminin 320 kg. yerine 550 kg. ve üretim giderinin 301 TL yerine 297,19 TL, otun satış fiyatının 0,15 TL yerine 0,20 TL alınması suretiyle hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmıştır.

Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre bozma gereklerinin yerine getirilmesi, bu bağlamda bozma kapsamı dışına çıkılmaması ve bozma kararı lehine olan taraf yararına oluşan usuli kazanılmış haklar gözönünde bulundurularak bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davacı idare vekil ile temsil edildiği halde idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3-Kamulaştırma bedel tespit ve tescil davalarının niteliği gereği maktu karar ve ilam harcına hükmetmek yerine nispi harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15414, Karar No: 2012/7473, Tarih: 02.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/15414 E.  ,  2012/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCY'nın 31/3.maddesi yerine 31/2.maddesi olarak gösterilmesi ve sanığın ... olan isminin Saci Özgür olarak yazılması mahkemece yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince sanık ... savunmanının temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

1-Nüfus kaydına göre 10.06.1990 doğumlu olup kendisine yaş küçüklüğü nedeniyle zorunlu savunman atanan sanık ...’nin, hüküm tarihi itibariyle halen 18 yaşını doldurmadığının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 150/2.

maddesine göre, hükmün açıklandığı 12.02.2008 günlü oturumda zorunlu savunmanının hazır bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle aynı Yasanın 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması,

2-Hapis cezasının ertelenmesi, sanığın kişiliğine uydurulmasını öngören bir kurum olup talep halinde veya resen ele alınıp olumlu veya olumsuz bir karar verilirken gerekçe gösterilmesi zorunludur.

Sanığın kişiliği, sair halleri dahilince sanığın sabıkasının bulunup bulunmadığı, medeni hali, işi, mühitindeki durumu, duruşmadaki tutum ve davranışları mahkemeye karşı tavrı,bunların olup olmadıkları mahkemece belirlenip bir yargıya varılıp, suçun işlenmesindeki özellikler ise; sanığı suç işlemeye iten sebep ve sair, kast ve yoğunluk suç işlemesinde sonraki davranışlar gözetilip, 51.maddelerindeki hapis cezasının ertelenmesinde suçlunun yargılama süresinde gösterdiği pişmanlığı gözetilir. Maddede pişmanlık şartı getirmiş, gerekçede pişmanlıktan söz edilmemiştir. Bu koşul suçu kabul etme ve işlendiğinden dolayı pişman olduğu belirtme şeklinde ele alınmamalıdır. Sanığın duruşmadaki davranışları, mağdura yönelik hareketleri, zararı karşılaması, yardım etmesi gibi olay sonrası ve yargılama sürecindeki tutumu gözetilerek pişmanlık duyup duymadığı saptanmalıdır. TCK.nun 51.maddesinde cezanın ertelenmesi için pişmanlık yanı sıra bir daha suç işlemeyeceği yönünde yargıç üzerinde olumlu etki halinde cezanın ertelemesi olumsuz etki halinde de bunun gerekçesinin gösterilmesi gerektiği, cezanın şahsilendirilmesi, 5237 sayılı TCK.nun 51.maddelerinde öngörülen normlar olup,

Suç tarihi itibarı ile olayda uygulanma imkanı bulunan 15.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23.maddesi ile ise doğurduğu sonuçlar itibariyle karma özelliğe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurallarını getirmiştir.

Bu kurallar;

1) Yargılama sonunda hükmolunan ceza 3 yıla kadar hapis veya adli para cezası ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.

2) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması için daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı mahkûm olmamış bulunması, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat gelmiş olması, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları itibariyle bir cezaya hükmedilmesine gerek görülmemesi, mağdurun veya kamunun uğradığı

zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, ancak bu koşul, çocuğun ailesinin veya kendisinin ekonomik durumunun elverişli olmaması halinde aranmayabilir.

Hal böyle olunca;

Daha önceden herhangi bir suç kaydı bulunmayan, işlediği suçu kendiliğinden karakola müracaat ederek samimi bir şekilde itiraf eden ve çalınan telefon bulanamamış ise de sattığı yeri göstererek suç sonrası hareketleri ile de yardımcı olan, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir hareketi de bulunmayan sanık hakkında, “ilerde bir daha suç işlemeyeceğine kanaat geldiğinden cezasının 5237 sayılı TCK.nun 51/1. maddesi gereğince sanığa verilen cezanın ERTELENMESİNE” karar verildiği halde, bu sefer yeterli olamayan gerekçeyle ilerde suç işlemeyeceği yönünde mahkemeye kanaat gelmemesi sebebi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek kendi içinde çelişki oluşturduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihine göre 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesinin, 5237 sayılı TCK.nun 51/1. maddesine göre daha lehe hükümler içerdiği gözetilerek, hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesi yönünden denetime olanak sağlayacak gerekçe yazılarak değerlendirme yapılıp, anılan Yasa ve maddenin uygulanmamasına karar verilmesi halinde, 5237 sayılı Yasanın 51/1. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Yaşı küçük olan sanık hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadığı gibi anılan Yasanın aynı maddesinin 3. fıkrasına göre de sosyal inceleme raporu alınmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11022, Karar No: 2017/1197, Tarih: 20.02.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/11022 E.  ,  2017/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın, ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğuna dair savunmasının aksine, başkasına temin veya ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin mahkûmiyetine yeterli delil elde edilemediği, sabit olan eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14693, Karar No: 2015/10535, Tarih: 11.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/14693 E.  ,  2015/10535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı taraf vekillerin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 15.09.2003-15.06.2004, 15.09.2004-15.06.2005, 15.09.2005-15.06.2006 ve 15.09.2006-15.06.2007 tarihleri arasında geçen ve Kurum'a bildirimi yapılmayan hizmetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile “Davacının , davalı işverene ait .... ... sicil sayılı işyerinin okulların eğitim ve öğretimde bulunduğu dönemler arasında olmak üzere hizmet akdi ile 506 sayılı yasaya göre asgari ücret üzerinden çalıştığından, dosyada mevcut 03/02/2014 tarihli bilirkişi raporunda açıklandığı üzere; 2004-2005 yılı 249 gün, 2005-2006 yılı 252 gün, 2006-2007 yılı 255 gün olmak üzere toplam 756 gün hizmetinin bulunduğunun tespitine, 15/09/2003 – 15/06/2004 arasındaki dönemde hak düşürücü süre geçtiğinden bu süreye ilişkin taleplerin reddine ” dair hüküm kurulmuştur.

506 sayılı Kanun'un 79/10. maddesi hükmüne göre; Kurum'a bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekir. Bu yönde, anılan madde hükmünde yer alan hak düşürücü süre; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalışmaları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar için geçerlidir.

Çalışma sürelerinin periyodik çalışma olarak nitelenmesi ve periyodik çalışmanın yıllar itibariyle kesintisiz sürdüğünün kabulü halinde çalışılmayan dönemde hizmet akdi askıda olduğundan hükme esas alınan 5 yıllık hak düşürücü sürenin başlangıcı olarak, periyodik çalışmanın sona erdiği yılın sonunun esas alınması gerekir.

Çalışma sürelerinin periyodik çalışma olarak nitelenmesi ve periyodik çalışmanın yıllar itibariyle kesintisiz sürdüğünün kabulü halinde çalışılmayan dönemde hizmet akdi askıda olduğundan hükme esas alınan 5 yıllık hak düşürücü sürenin başlangıcı olarak, periyodik çalışmanın sona erdiği yılın sonunun esas alınması gerekir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı adına davalı işyerince Kurum'a herhangi bir hizmet bildiriminde bulunulmadığı, davacının 11.05.1994- 31/01/1997, 29/07/1998-21/06/2007, 18/10/2007-31/10/2008 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalılığın bulunduğu, davalı işyerinin 09.12.2003 tarihinde “kantincilik” faaliyetinden dolayı Kanun'un kapsamına alınmış olduğu, 2004/10-2007/10.ay arası dönem bordrolarının getirtildiği, Sağlık İl Müdürlüğü'nün yazı cevabı ile davacıya ait 2007-2008 yılı sağlık portör çıktısının sunulmuş olup belge üzerinde davacının 04/10/2007 tarihli sisteme kaydı görülmekle birlikte görevinin “Kantinci” olarak belirtilmiş olduğu, yapılan zabıta araştırması neticesi “Davacının okul kantini(.... Kantini)nde 2003-2007 yılları arasında çalıştığının tespit edildiği”nin tutanağa bağlanmış olduğu, 2003-2007 yılları arasında okulda görev yapan idareci ve personele ait listenin sunulduğu, alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu, yargılama esnasında davacı-davalı tanıkları ile birlikte bordrolu tanıklar ile kamu tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davalı işyerinin okul kantinciliği işletmesi olduğu anlaşılmakla okulların tatil olması nedeniyle çalışmaya ara verildiği dönemlerde verilen hizmetin niteliği gereği çalışmaların kesintili olmasının ve her yıl üst üste tekrarlanmasının gerekmesine göre Mahkemece davacının davalı işyerinde nezdinde 15.09.2003-15.06.2004 tarihleri arasınde geçen hizmetinin tespiti isteminin hak düşürücü süre nedeniyle reddolunması hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, davacının davalı işyeri nezdinde 15/09/2003-15/06/2004 tarihleri arasında geçen hizmetinin tespiti istemi yönünden işin esasına girerek dosya kapsamı toplanan delilleri göz önünde bulundurarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davalı ...'a yükletilmesine, 11/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10722, Karar No: 2019/10057, Tarih: 08.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/10722 E.  ,  2019/10057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 17.04.2000-31.01.2014 tarihleri arasında davalı nezdinde kesintisiz çalıştığını, 26.12.2013 tarihinde ibraname imzalanması istendiğini, müvekkilinin ibranamyi imzalamaması üzerine Gaziantep iline görevlendirildiğini, ardından iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinin davacının devamsızlığı nedeniyle feshedildiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının yıllık ücretli izne hak kazanıp kazanmadığı hususu ihtilaflıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59'uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

2-Taraflar arasında davacının yıllık ücretli izne hak kazanıp kazanmadığı hususu ihtilaflıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59'uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 54'üncü maddesinde, yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında, işçinin aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştığı sürelerin birleştirilerek göz önüne alınacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda, işçinin daha önce aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerinde geçen hizmetlerinin yıllık izne hak kazanma ve izin süreleri hesabı yönlerinden dikkate alınması gerekir. Kamu kurum ve kuruluşlarında geçen hizmetlerin de aynı gerekçeyle izin hesabı yönünden birleştirilmesi zorunludur. Bununla birlikte, işçiye önceki feshe bağlı olarak kullanmadığı izin ücretleri tam olarak ödenmişse, bu dönemin sonraki çalışma sürelerine eklenerek izin hesabı mümkün değildir. Önceki çalışma döneminde izin kullandırılmak veya fesihte karşılığı ödenmek suretiyle tasfiye edilmeyen çalışma süreleri, aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerindeki çalışmalara eklenir. İşçinin aralıklı olarak aynı işverene ait işyerinde çalışması halinde, önceki dönemin kıdem tazminatı ödenerek feshedilmiş olması, izin yönünden sürelerin birleştirilmesine engel oluşturmaz. Yine, önceki çalışılan sürede bir yılı doldurmadığı için izne hak kazanılmayan süreler de, işçinin aynı işverene ait işyeri ya da işyerlerindeki sonraki çalışmalarına eklenerek yıllık izin hakkı belirlenmelidir. Yıllık izin, özde bir dinlenme hakkı olup, aralıklı çalışmalarda önceki dönem zamanaşımına uğramaz.

Bir işyerinde başlangıçta mevsimlik olarak çalıştırılan ve daha sonra devamlılık arz eden işte çalıştırılan işçinin, mevsimlik dönemdeki çalışması kıdeminde dikkate alınmasına rağmen, yıllık ücretli iznin hesabında dikkate alınmaz. Ancak bu olgu için işçinin mevsimlik çalıştığı belirtilen dönemde yapılan işin gerçekten mevsime bağlı olarak yapılması gerekir. Yapılan iş mevsimlik olmayıp, işçi aralıklı olarak çalıştırılmış ise, mevsimlik işten söz edilemeyeceğinden, bu sürenin de izin hesabında dikkate alınması gerekir. Uygulamada tam yıl çalışılması gereken ve devamlılığı olan bir işte, işçilerin işlerine 1-2 ay ara vererek mevsimlik olarak çalıştıkları birçok olayda gözlemlenmektedir. Tam bir yıldan daha az sürmüş olan bu tür çalışmalarda, mevsimlik iş kriterlerinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, sırf bir yıldan az çalışma olduğu gerekçesiyle çalışmanın mevsimlik olduğunu kabul etmek doğru değildir. Bir işyerinde iş kolundaki faaliyeti yılın her dönemi yapılıyor, ancak bazı işçiler yılın belirli bir zamanında çalıştırılmakta ise, bu işçilerin aralıklı çalıştıkları kabul edilmelidir. Zira bu durumda yapılan işin mevsimlik iş olarak kabulü mümkün değildir.

Somut olayda, davacının hurda kesim işçisi olarak çalıştığı, çalışma süresi boyunca yıl içinde yaz kış sigorta bildirimlerinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının yaptığı iş mevsimlik iş niteliğinde değil; aralıklı çalışma olup, davacının bildirilen sigorta prim gün sayısına göre tespit edilecek hizmet süresine göre kullanmadığı yıllık izin ücretinin hesaplanması gerekmektedir.

Öte yandan; hükme esas alınan raporda, davacının hiç yıllık izin kullanmadığı kanaati ile yıllık izin alacağı hesaplanmış ise de; dosya kapsamında davacının farklı tarihlerde izin kullanmak istediğine ilişkin tarih ve imza içerir yıllık izin kullanma talepli dilekçeleri ile izin kullandığına ilişkin dilekçeleri mevcut olup bunlar değerlendirilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11594, Karar No: 2014/2111, Tarih: 20.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11594 E.  ,  2014/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20445, Karar No: 2014/13990, Tarih: 01.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20445 E.  ,  2014/13990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2012/1419-2013/433

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Mahkemece hükme esas alınan 06.03.2013 tarihli ek bilirkişi raporunda 10.000 TL asıl alacak için 50.509,85 TL faiz hesaplanmıştır. Takipte ve icra emrinde ise bu kalem alacak için 50.529,24 TL faiz talep edilmiştir. Bu durumda anılan bilirkişi raporuna göre 10.000TL asıl alacak için fazladan talep edilen faiz kısmının iptaline karar verilmesi gerekirken fazla faiz talep edilmediği gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenlerle kısmen kabulü ile mahkeme kararının bu nedenle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.