muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17072, Karar No: 2024/10357, Tarih: 09.10.2024

Yukarıda açıklanan nedenle, Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli ve 2021/392 Esas, 2023/122 Karar sayılı kararında sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4048, Karar No: 2008/5014, Tarih: 21.07.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4048 E.  ,  2008/5014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı-karşı davacı ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-karşı davalılar vekili avukat ... ile davalı-karşı davacı vekili avukat .... Davalı-k.davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süresi içinde davacı-karşı davalıların temyiz dilekçesinin süresi dışında verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı arsa sahipleri tarafından açılan asıl davada, inşaatın süresinde bitirilip teslim edilmemesi nedeniyle sözleşmeye dayanılarak gecikme cezası talep edilmiş, davalı yüklenici tarafından açılan ve birleştirilen davada ise sözleşmenin ifası imkansız hale geldiğinden arsa sahipleri ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshi dava edilmiştir.

Mahkemece asıl davanın ıslah talebi de gözetilerek kabulü ile toplam 90.341,66 YTL gecikme tazminatının davacı yükleniciden tahsili ile, hisseler nisbetinde davacı arsa sahiplerine ödenmesine, birleşen davanın ise reddine dair verilen karar davacı ve karşı davalı arsa sahipleriyle davalı ve karşı davacı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

1)Davacı ve karşı davalı arsa sahipleri vekili Av. ... tarafından verilen 20.02.2007 tarihli dilekçe ile faiz başlangıcı yönünden temyiz talebinde bulunulmuş ise de dilekçe temyiz defterine kaydedilmediği gibi temyiz harcı da ödenmediğinden HUMK.'nın 434. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2)Davalı ve karşı davacı yüklenicinin temyiz istemine gelince; davacı ve karşı davalı arsa sahipleri ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmeleri 16.04.1999 ve 08.07.1999 tarihlidir. Sözleşmeye konu olan ... 1321 ada 1 parsel sayılı taşınmazda davacıların dışında başka hissedarlar da bulunmaktadır. Bu nedenle her iki sözleşmenin 5.2. maddesinde anılan arsa hisseli olduğundan farklı zamanlarda yapılacak sözleşmeler ve buna dayalı tebligatların masrafları ile anlaşma sağlanamaz ise izale-i şuyu davası açma ve avukat tutma yetkisinin

müteahhite arsa sahiplerince verileceği, 5.3. maddesinde ise hissedarlardan anlaşmaya yanaşmayan olursa kendilerine anlaşmaya davet çıkarılıp 2 ay süre verilerek, bu süre sonunda yasal işleme başvurulacağı, izale-i şuyu davası açılacağı sonuçta, bu hisse arsa sahipleri veya müteahhit tarafından satın alınarak sözleşmeye dahil edileceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmelerin bu hükümlerine dayanarak yüklenici tarafından açılan izale-i şuyu davası sonucu ... Ahkamı Şahsiye 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2005/94 sayılı satış dosyası ile ihale sonucu cebri satış işlemi yapılmış, satış işlemi sonucu celp edilen tapu kaydına göre ..., ..., ... ve ... ile ... Gayrimenkul Yatırım ve Tic. Ltd. Şti. gayrimenkulde hissedarı olmuşlardır. Cebri satış sonucu hissedar olan şahıslar başlangıçta tapu hissedarı olan ancak davalı yüklenici ile yapılan sözleşmelerde arsa sahibi olarak yer almayan ...'ın mirasçılarıdır. Cebri satış suretiyle hissedar olan şirket ile de yüklenici kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapmamıştır. Davalı yüklenicinin tüm paydaşlarla sözleşme yapmamış olması nedeniyle sadece davacı arsa sahipleriyle yapılan sözleşme Türk Medeni Kanununun 692. maddesi uyarınca geçerli bulunmamaktadır. Arsa üzerine inşaat yapımı gibi olağanüstü tasarruf işlemlerinin yapılması bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Bu itibarla davacı arsa sahipleriyle akdedilen 16.04.1999 ve 08.07.1999 tarihli sözleşmeler bağlayıcı nitelikte bulunmadığından bu sözleşmeler dayanılarak gecikme cezası talep edilemeyeceğinden arsa sahipleri tarafından açılan davanın reddi ile yüklenici tarafından açılan ve birleştirilen davanın kabulüne ve taraflar arasında akdedilen sözleşmelerin bağlayıcı olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, tüm bu yönler gözetilmeyerek asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmesi doğru olmamış; kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle davacı ve karşı davalı arsa sahiplerinin temyiz isteminin reddine, 2. bend uyarınca hükmün temyiz eden davalı ve karşı davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL vekâlet ücretinin davacı ve karşı davalı arsa sahiplerinden alınarak, davalı ve karşı davacı yükleniciye ödenmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacı ...'ya geri verilmesine, 21.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/177, Karar No: 2024/4638, Tarih: 25.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/177 E.  ,  2024/4638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1491 değişik iş sayılı kararı

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itirazın kabulü

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/08/2023 tarihli ve 2023/4338 soruşturma, 2023/2413 esas, 2023/391 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanığın anılan Kanunun 179/3. maddesi delaletiyle 179/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250/4. maddeleri gereğince 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Milas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/08/2023 tarihli ve 2023/794 esas, 2023/781 sayılı kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan itirazın kabulüne ilişkin merci Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2023 tarihli ve 2023/1491 değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02/01/2024 sayılı ve 94660652-105-48-26030-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09/01/2024 tarihli ve KYB-2024/1625 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09/01/2024 tarihli ve KYB-2024/1625 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09/01/2024 tarihli ve KYB-2024/1625 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“...Somut olayda, Cumhuriyet başsavcılığı tarafından şüpheliye hakkındaki isnat, seri muhakeme usulüne ilişkin açıklama ve bu usule ilişkin haklarını içerecek şekilde tekliften önce Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 10/1. maddesi gereğince bilgilendirmenin yapıldığı, 29/08/2023 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulü kapsamında şüpheliye tüm sonuçları ile belirtilen teklifin müdafii huzurunda kabul edildiği, Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/08/2023 tarihli talepnamenin anılan Mahkemesince kabul edilmesi ile talepte belirtilen doğrultuda 31/08/2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesine ilişkin olarak indirim uygulanmasının mahkemenin takdirinde olduğu gibi talepnamede belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurulmasının bir zorunluluk olduğu, merci tarafından yapılacak incelemenin isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı ve 5271 sayılı Kanun'un 250/3. maddesinde belirtilen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği hususları ile sınırlı olduğu, bu nedenle talepnameyi inceleyen Asliye Ceza Mahkemesinin sınırının itirazı inceleyen merci Ağır Ceza Mahkemesinin inceleme sınırını da kapsadığı gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şüpheli ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan soruşturma sonunda düzenlenen seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanığın TCK'nın 179/3-2, CMK'nın 250/4. maddeleri gereğince 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Milas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/08/2023 tarihli kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan itirazın merci tarafından " ...sanık hakkında TCK'nın 62/1 maddesinin uygulanmadığı, ayrıca uygulanmama nedeninde gösterilmediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilirken sanığın olumlu kişilik özelliklerinden bahsedildiği birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında TCK'nun 62. maddesinin uygulanmama nedenlerinin denetime elverecek şekilde açıkça gösterilmemesi" sebebiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de,

5271 sayılı CMK'nın 250/4 maddesi; "Cumhuriyet savcısı, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hususları göz önünde bulundurarak, suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında tespit edeceği temel cezadan ve koşulları bulunduğu takdirde zincirleme suça ilişkin hükümler uygulandıktan sonra belirlenen cezadan yarı oranında indirim uygulamak suretiyle yaptırımı belirler."

5271 sayılı CMK'nın 250/4 maddesi; "Cumhuriyet savcısı, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hususları göz önünde bulundurarak, suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında tespit edeceği temel cezadan ve koşulları bulunduğu takdirde zincirleme suça ilişkin hükümler uygulandıktan sonra belirlenen cezadan yarı oranında indirim uygulamak suretiyle yaptırımı belirler."

Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 14. maddesi; "Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar."

CMK'nın 250/9 maddesi; "Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu ve dosyadaki mevcut delillere göre mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği kanaatine varırsa talep yazısında belirtilen yaptırımdan daha ağır olmamak üzere dört ila yedinci fıkra hükümleri doğrultusunda hüküm kurar; aksi takdirde talebi reddeder ve soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla dosyayı Cumhuriyet başsavcılığına gönderir. Mazeretsiz olarak mahkemeye gelmeyen şüpheli, bu usulden vazgeçmiş sayılır."

CMK'nın 250/14 maddesi; "Dokuzuncu fıkra kapsamında mahkemece kurulan hükme itiraz edilebilir. İtiraz mercii, itirazı üçüncü ve dokuzuncu fıkralardaki şartlar yönünden inceler."

Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 15. Maddesi; "Mahkemece Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda kurulan hükme genel hükümler çerçevesinde itiraz edilebilir."

Şeklindeki düzenlemeler göz önüne alındığında, incelenen dosyada Milas Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şüpheliye hakkındaki isnat, seri muhakeme usulüne ilişkin açıklama ve bu usule ilişkin haklarını içerecek şekilde tekliften önce Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 10/1. maddesi gereğince bilgilendirmenin yapıldığı, 29/08/2023 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulü kapsamında şüpheliye tüm sonuçları ile belirtilen teklifin müdafii huzurunda kabul edildiği, Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/08/2023 tarihli talepnamenin mahkemece kabul edilmesi ile talepte belirtilen doğrultuda 31/08/2023 tarihinde karar verildiği anlaşıldığından itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne ilişkin merci Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/1491 değişik iş sayılı kararında isabet görülmemiş olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2023 tarihli ve 2023/1491 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2023 tarihli ve 2023/1491 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5614, Karar No: 2014/21188, Tarih: 16.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5614 E.  ,  2014/21188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2007/190-2013/614

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalar, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumları ve enerji nakil hattı güzergahları nazara alınarak dava konusu taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün (binde beş) oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, bu yönteme uyulmadan irtifak geçen alana değer kayıp oranı belirleyen geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmazda bulunan pilon yerlerinin yüzölçümü 2 rapor da farklı belirlenmesine rağmen bu çelişkinin giderilmemesi ve pilon yer bedelinin re'sen 10,00 TL/m2 üzerinden hesaplamsı suretiyle fazlaya hükmedilmesi

Doğru olmadığı gibi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25955, Karar No: 2013/1461, Tarih: 22.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/25955 E.  ,  2013/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

...nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan raporda, borçlunun oturduğu yerden başka yerlerde de haline münasip evi alabileceği değer belirlenmemiştir. Takip hukukunda asıl olan borcun ödenmesi olup, borçlunun mutlaka meskeniyet şikayeti nedeniyle haczedilmezlik itirazında bulunduğu taşınmazın olduğu yerde veya o yere yakın yerlerde meskeninin olması zorunluluğu bulunmamaktadır. Bu bağlamda mahkemece, borçlunun bulunduğu yerden daha mütevazı bir semtte, daha mütevazı koşullarda haline münasip evin değerinin belirlenerek, birlikte oturduğu kişilerin bakmakla yükümlü olduğu kişilerden olup olmadıkları ve bu kişilerinde gelir durumlarının da saptanarak oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9986, Karar No: 2018/21610, Tarih: 21.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/9986 E.  ,  2018/21610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki ... Köyü 105 ada 4 parsel sayılı taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmünONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6663, Karar No: 2019/601, Tarih: 17.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6663 E.  ,  2019/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin son olarak düzenlenen fatura tarihi olduğu cihetle, en aleyhe kabulle 2006 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2006 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.