muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4040, Karar No: 2020/1249, Tarih: 11.03.2020

Şu durumda, davalılardan ...’nün, Basın Kanunu'nun 13. maddesi gereğince hukuki sorumluluğu bulunmadığından, anılan davalı yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle onun yönünden de davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Diğer davalıların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Tüm bu açıklamalar ışığında davaya konu haberde geçen söz ve ifadeler bütün halinde değerlendirildiğinde, dava konusu yayında kullanılan ifadelerin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, haberde yayın tarihi itibari ile kamu yararının ve toplumsal ilginin bulunduğu özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davanın tümden reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3325, Karar No: 2019/6094, Tarih: 15.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3325 E.  ,  2019/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2018 tarih ve 2017/161 - 2018/98 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince

mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesinin ve zaman gazetesine aboneliğinin bulunmasının örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "17.03.2017" yerine “17.03.2016” olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş, sanığın örgütsel konumu ve faaliyetleri nazara alınarak temel cezanın alt sınırdan uzalaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11566, Karar No: 2022/5596, Tarih: 22.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11566 E.  ,  2022/5596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 08/07/2014 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu araç ile müvekkilinin yolcu konumunda bulunduğu aracın karıştığı trafik kazası neticesinde yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının, 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini toplam 107.177,63 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; başvurunun kabulü ile 107.177,63 TL’nin 30/05/2019 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir. Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Gerçek zarar miktarı; hak sahibinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Somut olayda, davacı tarafça meydana gelen kaza neticesinde yaralanmasına ilişkin maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan 01/10/2019 tarihli aktüer raporunda; PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre ve progresif rant yöntemi uygulanarak maddi tazminat hesaplanmış;anılan rapor Uyuşmazlık Hakem Heyetince benimsenerek başvurunun kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı aktüer raporunda hesaplanan zararın fahiş olduğu itirazında bulunulmuş, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar tazminat hesabında bakiye ömürlerin tespitinde Daire'miz içtihatları uyarınca TRH 2010 tablosu ve progresif rant yöntemi uygulanması gerekir ise de temyiz edenin sıfatına göre aleyhe bozma yapılamayacağı dikkate alınarak, PMF 1931 yaşam tablosunun uygulanarak tazminat hesaplanması bozma nedeni yapılmamış olmakla birlikte hesaplamada bilinmeyen dönem zararı hesaplanırken aktif döneme ilişkin peşin değer hesabında mükerrer olacak şekilde toplama hatası yapılmıştır. Bu dönemde davacının zarar miktarı 767.945,49 TL olması gerekirken 792.196,40 TL olarak hesaplanmış, bu miktar üzerinden davacının maluliyet oranı olan 10,1 e göre bilinmeyen döneme ilişkin aktif dönem zararı 24.250,91 TL davalı aleyhine fazla hesaplanmıştır. Buna göre İtiraz Hakem Heyetince, davacının zararının hesaplanmasında, yukarıda açıklanan hususta davalı vekilinin itirazlarını da karşılayan denetime elverişli, açık ve anlaşılır ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme yazılı olduğu şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Somut olayda, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davacı yararına davalı aleyhine tam nispi vekalet ücretine hükmedilmiş; davalı vekilinin İtiraz Hakem Heyeti nezdinde vekalet ücretine dair yapmış olduğu itiraz reddedilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde tam nispi vekalet ücretine karar verilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu vekalet ücretin altında kalması durumunda AAÜT'nin 17. maddesi gereğince karar yılındaki maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde tam nispi vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9437, Karar No: 2019/3893, Tarih: 27.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/9437 E.  ,  2019/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davalı ... mirasçısı ... adına tebliğe çıkartılan gerekçeli kararın "köy ihtiyar heyetinden aza ...’ya tebliğ edildiği" şerhi ile tebliğ edildiği, ancak çıkartılan tebligat evrakında, adresin dahili davalının adres kayıt sistemlerindeki adresi olduğuna dair şerh bulunmadığı halde; tebliğ imkansızlığı nedeninin açıklanmadan, tebligat sırasında dahili davalının en yakın komşusuna da haber verilmeksizin evrakın azaya teslim edildiği dolayısıyla yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, gerekçeli kararın dahili davalı ...’a 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3626, Karar No: 2023/3321, Tarih: 29.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3626 E.  ,  2023/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/378 Esas, 2021/230 Karar

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki tasarımın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkeme tarafından Dairemiz ilamına karşı direnilmiştir.

Direnme kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozma kararı yerinde bulunarak direnme kararı incelenmek üzere dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun 18.04.2019 tarih, 2017/11-2074 E. ve 2019/477 K. sayılı ilâmı ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının yıllardır değişik sektörlerde kullanılan, kamuya mal olmuş, yenilik ve ayırdedicilik özelliği taşımayan tasarımları incelemesiz sistemden yararlanarak 2008/043321 ve 2010/03030 sayı ile adına tescil ettirdiğini ileri sürerek 2008/04321 sayılı çoklu endüstriyel tasarım tescil belgesinin 3, 6 ve 18 sıra sayılı, 2010/03030 sayılı çoklu endüstriyel tasarım tescil belgesinin de 10 ve 18 sıra sayılı tasarımların hükümsüzlüğüne ve terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin rüçhan hakkının bulunduğunu, tasarımların tamamen özgün olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Mahkemece Verilen ilk Karar

Mahkemece 17.02.2015 tarih, 2013/220 E. ve 2015/33 K. sayılı kararıyla; dava konusu desenlerin sayısız seçenek sunularak eski yüzyıllarda dahi kumaş, kağıt, porselen gibi pek çok materyal üzerinde ve yüzeylerinde kullanıldığı, desenlerin anonim tanım içine girdiği, dolayısıyla tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 23.05.2016 tarih, 2015/10838 E. ve 2016/5565 K. sayılı ilamı ile taraf vekillerinin hazır olduğu 17.02.2015 tarihli celsede duruşmaya son verildiği belirtilerek hüküm verildiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 184 üncü ve 186 ncı maddeleri ile belirlenen düzenlemelere uyulmadan hüküm kurulmasının, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğu, adil yargılanma hakkı ile hukuki dinlenilme hakkına aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün taraflar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemece 22.11.2016 tarih, 2016/176 E. ve 2013/237 K. sayılı kararı ile bozma ilamına konu kararından önce yapılan yargılama sırasında, dosyadaki tarafların dava ile ilgili bilgilendirildiği, dilekçeler teatisinin tamamlandığı, ön incelemenin yapıldığı, tahkikat ve sözlü yargılama aşamasına geçildiği, bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporun taraflara tebliğ edildikten, itiraz ve beyanlar da alındıktan sonra dosyadaki uyuşmazlıkla ilgili davacının davasını kabul yönündeki, davalının ise davayı red yönündeki son beyanları da alınarak yargılamanın sonlandırılıp hüküm kurulduğu, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması ve dolayısıyla adil yargılanma hakkının ihlali söz konusu olmadığı, hukuki dinlenme hakkının da ihlal edilmediği, özellikle tek hâkimle çalışan mahkemelerde tahkikat aşamasından itibaren tarafların sürekli beyanlarına başvurulmuş olması ve son beyanlarının da alınıyor olması halinde 6100 sayılı Kanun'un 186 ncı maddesinde belirtilen surette sözlü yargılama için yeniden gün tayin edilmesine gerek olmadığı, dosya taraflarının da, yargılamaya son verildiği belirtilmesine rağmen, sözlü yargılama için gün talep etmemiş olmaları hususu birlikte değerlendirildiğinde, bozma ilamında belirtilen hususların yerinde olmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

D. Dairemizin İnceleme Kararı

6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede, Daire kararının yerinde olduğu belirtilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Hukuk Genel Kurulunun Direnme Kararı Üzerine Verdiği Karar

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taraf vekillerinin hazır olduğu 17.02.2015 tarihli duruşmada taraflara 6100 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesi gereğince tahkikatın bittiğinin bildirilmediği ve sözlü yargılama için 186 ncı maddede belirtildiği şekilde yeni bir duruşma günü belirlenmediği gibi taraflar hazır olmasına rağmen taraflara sözlü yargılama için yeni duruşma günü verilmesini isteyip istemedikleri dahi sorulmaksızın ve buna ilişkin beyanları duruşma tutanağına geçirilmeksizin sözlü yargılamaya geçilmiş olduğundan, 6100 sayılı Kanun'un 184 ve 186 ncı maddelerinde belirtilen sırasıyla tahkikatın sona ermesi ve sözlü yargılamaya ilişkin usul kurallarına uyulmaksızın verilen hükmün, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına dolayısıyla 6100 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkının unsuru olan silahların eşitliği ilkesi ile usul kurallarının ruhuna ve özüne uygun düşmediği, Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

F. Mahkemece Dairemiz Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

F. Mahkemece Dairemiz Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mülga 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (mülga 554 sayılı KHK) 5 inci ve 10 uncu maddeleri arasında belirtildiği üzere ilgili tasarımın özgün, yeni olması ve daha önce dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmamış olması gerektiği gibi, birbiri ile kıyaslanan tasarımların farklılıklarından çok ortak özellikleri değerlendirilerek tasarımcının tasarımı geliştirme hususunda mevcut seçenek özgürlüğü de nazara alınarak değerlendirmesinin yapılması gerektiği, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporunda davalının 2008/04321 sayılı tescil belgesindeki 3, 6 ve 18 sayılı tasarımları ile 2010/03030 sayılı tescil belgesindeki 10 ve 18 sayılı tasarımların başvuru tarihi itibariyle yenilik ve ayırt edici nitelik özelliklerine sahip olmadıkları yolunda görüş belirtildiği, dava konusu olan desenlerin sayısız seçenek sunularak eski yüzyıllarda dahi kumaş, kağıt, porselen gibi pek çok materyal üzerinde ve yüzeylerinde kullanıldığı, bu desenlerin anonim tanım içine girdiği, dolayısıyla tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olmadıkları gerekçesiyle davalı adına tescilli 2008/04321 sayılı tasarım tescil belgesinin 3, 6 ve 18 sayılı tasarımları ile 2010/03030 sayılı tasarım tescil belgesinin 10 ve 18. tasarımlarının kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin 1978 yılından beri piyasada geniş bir ürün portföyü ile hizmet verdiğini, satış potansiyelinin yüksek olduğunu ve bunu dava konusu tasarımları kullanarak, tescil ettirerek elde ettiğini, tasaımların AR-GE çalışmaları neticesinde ortaya çıkarılarak tescil ettirildiğini, bu tasarımlar üzerinde müvekkilinin rüçhan hakkının bulunduğunu, mülga 554 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinde yer alan düzenleme ve müvekkili tasarımlarından 20008/14321-18 no.lu tasarımın koruma başlama tarihinin 31.07.2008 olduğu tasarım üzerindeki rüçhan hakkının 31.07.2007 tarihine uzadığı, davacının sunmuş olduğu derginin ise Aralık-Ocak 2008 tarihlerini kapsadığı hususları birlikte dikkate alındığında müvekkili tasarımının yeni ve ayırt edici olduğunu, dava konusu diğer tasarımlar açısından da müvekkilinin rüçhan hakkının olduğunu, davacının sunduğu delillerde dahi tasarımların tanıtım ve reklamının müvekkili tarafından yapıldığını, tasarımlardaki farklılıkların küçük ayrıntılar olarak nitelendirilemeyecek derecede farklılar olduğunu, tasarımın bütün olarak düşünülmesi gerektiğini, yeniliğin sadece var olmayanın yaratılması değil, bilinene bazı unsurlar eklenerek bilinenden farklı hale getirilmesi olduğunu, müvekkili tasarımlarında yenilik şartının yerine getirildiğini, tasarımın ayırt ediciliğinin, herhangi bir tasarımın bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı izlenim ile diğer bir tasarımın böyle bir kullanıcıda yarattığı genel izlenim arasındaki belirgin farklılık olarak anlaşılması gerektiğini, müvekkili tasarımlarının bu şartı da sağlandığını, kısıtlı çalışma alanları açısından müvekkilinin çalışma sahasını genişlettiğini ve bu zamana kadar piyasada bulunmayacak şekilde tabak desen tasarımları oluşturduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, endüstriyel tasarımın kısmen hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Mülga 554 sayılı KHK'nın 5 inci ve devamı maddeleri, 43 üncü maddesi.

2. 6100 sayılı Kanun'un 27, 184 ve 186 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesineDosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19178, Karar No: 2015/24979, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19178 E.  ,  2015/24979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/230-2013/145

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan zeytinin değerlendirme yılı olan 2012 yılındaki dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2) 2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı gösterilerek) ve verim miktarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırma ve Politikalar Geliştirme Genel Müdürlüğü ile Tarımsal Ekonomi ve Politikalar Geliştirme Enstitüsü Müdürlüğünden (mevcut ise Artvin-Yusufeli'ndeki zeytinlikler içinde) araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.