muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11057, Karar No: 2023/2210, Tarih: 04.05.2023

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 ... maddesi, 176 ncı maddesi, 182 nci maddesi, 327 nci maddesi, 328 ... maddesi, 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ... maddesi, 371 nci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 ... maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlk Derece Mahkemesi tarafından taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarına ilişkin yapılan yargılama sonucunda boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddî tazminatın ve çocuklar yararına hükmolunan tedbir ve iştirak nafakasının miktarları, reddedilen manevî tazminat ve nafaka talepleri yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, maddî tazminat, nafakalar, reddedilen tazminat ve nafaka talepleri ile velâyet yönünden istinaf edilmiştir. Davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından verilen istinaf dilekçesinde erkeğin karşı davasının kabulünün de istinaf edildiği, ne var ki kadın vekilinin bu talebinin Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi dışında bırakılarak incelenmediği, istinaf sınırlamasının "Kusur belirlemesi, maddî tazminatın ve çocuklar yararına hükmolunan tedbir ve iştirak nafakasının miktarları, reddedilen manevî tazminat ve nafaka talepleri" olarak belirlendiği, tarafların kusur belirlemesi ve kadının reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, tarafların diger istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

3. 6100 sayılı Kanun'un 355 ... maddesine göre re'sen gözetilecek kamu düzenine aykırı haller dışında istinaf incelemesi, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ayrıca hükmün sonuç kısmında her bir talep hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmalı ve taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. O halde Bölge Adliye Mahkemesince, davacı-karşı davalı kadın vekilinin erkeğin davasının kabulüne yönelik istinaf talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken istinaf sınırlamasının hatalı yapılması ve bu hatalı sınırlandırmaya göre kadının erkeğin davasının kabulüne yönelik istinaf talebinin incelenmemesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2024, Karar No: 2022/19280, Tarih: 21.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2024 E.  ,  2022/19280 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17.01.2022 tarih ve 2021/11438 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.02.2022 tarih ve KYB-2022/10551 sayılı ihbarname ile;

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ...hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Edremit Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/06/2017 tarihli ve 2017/354 soruşturma, 2017/1847 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Burhaniye Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/03/2018 tarihli ve 2017/1374 değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden yapılan soruşturma evresi sonunda şüphelinin eyleminin basit dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı ve dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek taraflar arasında uzlaşma sağlandığından bahisle Edremit Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/07/2018 tarihli ve 2018/3330 soruşturma, 2018/3638 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Burhaniye Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/10/2020 tarihli ve 2020/2159 değişik iş sayılı kararının "Şüphelinin üzerine atılı eyleme ilişkin olarak uzlaşma işlemlerinin yapılabilmesi için soruşturma dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaştırmacının 04/06/2018 tarihli raporunu dosyaya ibraz ettiği, anılan rapora istinaden şüphelinin 2.000,00 Türk lirası olarak belirlenen ediminin ilk taksitinin 25/09/2018 tarihinde ikinci taksit olarak 25/11/2018 tarihinde müşteki ...'a ait Ziraat Bankası ... Şubesi TR ... iban numaralı hesabına yatırması karşılığında taraflar arasında uzlaşma sağlandığının belirtildiği ve anılan rapora istinaden Edremit Cumhuriyet Başsavcılığınca şüphelinin edimini yerine getirdiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "uzlaşma" başlıklı 253. maddesinde yer alan, "(19) Uzlaşma sonucunda şüphelinin edimini def'aten yerine getirmesi halinde, hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde, 171 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilir. Erteleme süresince zamanaşımı işlemez. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, 171 inci maddenin dördüncü fıkrasındaki şart aranmaksızın, kamu davası açılır. Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, şüphelinin ediminin ileri tarihe bırakılması nedeniyle Edremit Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 171. maddedeki şartlar aranmaksızın, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi ile uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde 171

." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, şüphelinin ediminin ileri tarihe bırakılması nedeniyle Edremit Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 171. maddedeki şartlar aranmaksızın, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi ile uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde 171. maddenin dördüncü fıkrasındaki şart aranmaksızın kamu davası açılması, yerine getirilmesi halinde ise kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği halde, henüz ifa tarihi gelmediği gözetilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmediği gibi, edimin yerine getirilip getirilmediğine ilişkin de herhangi bir araştırma yapılmaksızın doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2018 tarihli, 2018/3330 Soruşturma ve 2018/3638 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Burhaniye Sulh Ceza Hakimliğinin 12.10.2020 tarih ve 2020/2159 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15055, Karar No: 2010/11739, Tarih: 11.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/15055 E.  ,  2010/11739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 11/05/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, hakaret ve tehdit niteliğindeki haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluş biçimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına her bir davalı yönünden takdir edilen 500,00'er TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına her bir davalı yönünden 1.500,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm bölümünün manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan “…500…” ve “…1.000…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…1.500,00…” ve “…3.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin ikinci paragrafında yer alan “…54…” ve “…148,50…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…162,00…” ve “…40,50…” sayı dizilerinin yazılmasına; beşinci paragrafında yer alan “…54…” ve “…56…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…162,00…” ve “…164,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davalıların tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5390, Karar No: 2007/5952, Tarih: 25.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5390 E.  ,  2007/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca irtifak, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan raporlar hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının tespiti için Belediye Başkanlığına yazılan yazıya verilen cevapta, imar planı dışında kalan taşınmazın Belediye mücavir alanı sınırları içinde olmakla birlikte Belediye hizmetlerinden yararlanmadığı; meskun alanda olmayıp beldenin gelişme istikametinde de bulunmadığı açıklanmış, harita mühendisi bilirkişinin dosyaya sunduğu raporda ise en yakın yerleşim merkezine 1150 mt. mesafede bulunduğu saptanmıştır. Keşif sırasında dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kullanıldığı belirlenmişse de mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda arsa niteliğinde kabul edilerek değerlendirme yapılmıştır.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde bulunan taşınmazların arsa sayılabilmeleri ise Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 Sayılı Kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı ve kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılığının yakın gelecekte var olmasına bağlıdır.

../..

2007/5390-5952 -2-

Saptanan durumu itibarıyla, kamulaştırma hukuku açısından yukarıda açıklanan arsa sayılabilme koşullarını taşımayan davaya konu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ve bu niteliğine göre değerlendirilmesi gerekirken, arsa niteliğinde değerlendirme yapılan bilirkişi raporlarına dayalı olarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

../..

2007/5390-5952 -2-

Saptanan durumu itibarıyla, kamulaştırma hukuku açısından yukarıda açıklanan arsa sayılabilme koşullarını taşımayan davaya konu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ve bu niteliğine göre değerlendirilmesi gerekirken, arsa niteliğinde değerlendirme yapılan bilirkişi raporlarına dayalı olarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20363, Karar No: 2013/7619, Tarih: 11.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/20363 E.  ,  2013/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, güvenlik görevlisi olarak davalı şirketin ... ... Projesinde çalıştığını, işyerinde haftada altı gün çalıştığını ve bir gün izin yaptığını, çalışanların bu izinlerini birbirleri ile takas edebildiklerini, bölge sorumlusunun bu takasa izin verdiğini, bütün güvenlik elemanlarının arkadaşlarıyla izin takası yaparak aynı ay içinde izin sürelerini dört güne kadar uzatabildiklerini, işine son verildiği tarihte de bir arkadaşı ile izin takası yaptığını ve izninin üçüncü gününde bölge sorumlusu tarafından gerekçesiz olarak işten çıkartıldığını, tazminatlarının ödenmediğini, ayrıca yapmış olduğu fazla mesai ücretlerinin eksik ödendiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iddia ettiği gibi izin takası yapılması şeklinde bir işyeri uygulamasının bulunmadığını, bölge sorumlusunun denetleme yetkisinin olduğunu, denetleme sırasında davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğinin tespit edildiğini, izinsiz ve mazeretsiz işe gelmeyen davacıya mazeret bildirmesi için ihtarname gönderilmesine rağmen mazeret bildirmemesi üzerine iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, ayrıca işyerinde fazla mesai yapılmadığını, yapılması halinde ücretinin ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, sözleşmenin feshinde tutunulan devamsızlık olgusunun açık, net, hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya konduğunun kabul edilemeyeceği, mahkemece işyeri çalışanı ve tutanakta imzası olan tanık beyanına üstünlük tanınarak davacının haksız sebeplerle işten çıkartıldığının kabul edildiği ayrıca davacının fazla mesai ücretlerinin ödendiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatları hüküm altına alınmış, fazla mesai karşılığı ücret ödemesi yapıldığından bu talebin reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin işçinin işyerine devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-g. maddesinde: “İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebep dayanmaksızın ardı ardın iki iş günü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç iş günü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-g. maddesinde: “İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebep dayanmaksızın ardı ardın iki iş günü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç iş günü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez.

Somut olayda davacı, davalı şirketin ... ... Projesinde haftanın altı günü, günde oniki saat çalıştığını ve bir gün izin yaptığını, çalışanların bu izinlerini birbirleriyle takas edebildiklerini, bölge sorumlusunun da izin takasına izin verdiğini, bütün güvenlik elemanlarının arkadaşlarıyla izin takası yaparak aynı ay içinde izin sürelerinin dört güne kadar uzatabildiğini, işine son verildiği tarihte de diğer arkadaşı ile izin takası yaptığını ve izninin üçüncü gününde bölge sorumlusu tarafından gerekçesiz olarak işten çıkartıldığını belirtmiştir. Davalı işveren ise, 4-5-6 ve 7.11.2008 tarihlerinde işe gelmediğini ve iş sözleşmesinin davacının devamsızlık yapması sebebiyle haklı olarak feshedildiğinii savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının görev yaptığı arkadaşları ile anlaşmak sureti ile izin sürelerini toplu olarak kullandığı anlaşılmaktadır. Davacı bu şekilde yaptıkları uygulamadan işverenin bilgisinin olduğunu iddia etmiş, işveren ise işyerinde bu şekilde bir uygulama bulunmadığı gibi davacı yada diğer çalışanların bu konuda bilgi vermediklerini savunmuştur. Davacının çalıştığı işyerinde bölge sorumlusu tarafından yapılan denetimde program çizelgesine göre görevde bulunması gereken davacının görevi başında olmadığının tespit edildiği ve davacı ile yapılan telefon görüşmesinde ise diğer çalışanlarla izin takası yaparak şehir dışına çıktığı anlaşılmaktadır. Mahkemece dinlenilen tanıkların da 04-05-06 ve 07.11.2008 tarihli devamsızlık tutanaklarının içeriğini doğrulamaları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak dikkate alındığından davacının izinsiz olarak göreve gelmemesi ve devamsızlık yapması sebebiyle iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiğinin kabulü ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu taleplerinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.