muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14701, Karar No: 2023/1968, Tarih: 05.04.2023

Sanığın örgüt içerisinde yer aldığı tabaka ve eylemlerinin bir özellik arzetmemesi nedeniyle sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesi yoluna gidilmiştir.

Her ne kadar sanık ve müdafii tarafından suç tarihinde bu yapının bir terör örgütü olduğuna dair mahkemelerce bir karar verilmemiş olduğundan, terör örgütü olarak kabulüne olanak bulunmadığı savunulmuş ise de, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2016/7162 Esas, 2017/4786 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere bir oluşumun suç örgütü olarak faaliyette bulunması her zaman mümkün olup, suç örgütü kabulü için mahkemenin bu yönde bir tespit yapması zorunlu değildir.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 10.07.2017 tarihli, 2017/1517- 4830 Esas, Karar sayılı ilamı ve benzer nitelikteki ilamlarında belirtildiği üzere suçun aydınlatılmasına ilişkin, örgüte katılışı, örgüt tarafından gizliliği sağlamak için kullanılan haberleşme araçları ve örgüt mensupları hakkında konumuna uygun olarak samimi şekilde beyanda bulunan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerekeceği, sanık ...'ın aşamalarda yaptığı savunmalarda samimi bir şekilde işlediği suçun aydınlatılmasına yöhelik ve ayrıca örgüt mensuplarına ve örgütsel faaliyetlere ilişkin konumuna uygun olduğu değerlendirilen beyanlarda bulunduğu (ByLock programı kullanma, ByLock programını yükleyen ve yükleten kişilere ilişkin bilgi verme, zorunlu sendika üyeliği, bir kısım örgütsel faaliyetler ile bir kısım örgüt mensubu olabileceğini düşündüğü kişilerle ilgili bilgiler verme) anlaşılmakla, verilen cezadan TCK'nın 221/4-2 nci cümle maddesi uyarınca, verdiği bilgilerin zamanı, niceliği ve niteliği, göz önüne alındığında, takdiren 2/3 oranında indirim yapılmış ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, silahlı terör örgütüne üye olan sanığın verdiği bilgilerin örgütteki konum ve faaliyetine uygun nitelikte faydalı olup olmadığı ilgili birimlerden araştırılarak, sanık hakkında TCK'nın 221/4 maddesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, yeterli araştırma yapılmadan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği görülmüş ise de, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından, bu husus eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.

Belirtilen hususlar dışında mahkemenin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göreyapılan incelemede;

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göreyapılan incelemede;

Diğer delillerin atılı suçun sübutu ve cezanın kişiselleştirilmesi için yeterli olduğu ve sanığın tüm aşamalarda ByLock kullandığına ilişkin ikrarda bulunduğu görülmekle, ByLock kullanıcısı olduğuna ilişkin ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı getirtilmeden ByLock kullandığının kabul edilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, usule uygun şekilde hükme esas alınan CGNAT kayıtları ve sanık savunmalarına göre, ByLock kullandığının, örgüte müzahir okulda muhasebe elemanı olarak çalıştığının, yine örgüte müzahir Pak Eğitim-İş Sendikasına üye olduğunun tespit edildiği, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; karar gerekçelerine göre sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 24.09.2018 tarihli ve 2018/317 Esas, 2018/52 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz

sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2020/237, Karar No: 2021/6691, Tarih: 20.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/237 E.  ,  2021/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı Kurum, davalıya ait işyerinde meydana gelen iş kazası nedeniyle, vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan aylığın rücüan tahsilini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı şirketin meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını, kazanın işçinin kusurundan kaynaklandığını beyanla, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“1-Davanın kabülü ile,

Davalı şirketin kusur oranının %70 olduğu ve 130.698,51 TL alacağın davacı kurumca davalı şirketten rücuen talep edebileceğinin tespiti ile;

79.289,44 TL PSD gelirinin tahsis ve onay tarihi olan 28/10/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,” dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Alınan hesap bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu ve yapılan hesaplamada gerçek zararın kurumun bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden düşük olduğu, bu nedenle davalı işverenin sorumluluğunun gerçek zarar miktarın üzerinden davalının kusur oranına göre hesaplanması gerektiği, mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan, davalının istinaf talebi kabul edilerek, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve dosyada mevcut delillerin hüküm kurmak için yeterli olduğundan tespit hükmü düzeltilerek davanın kabulüne dair yeniden esas hakkında karar verilerek, davacının davalıdan talep edebileceği ilk peşin değerli gelirin 119.461,51 TL olduğunun tespiti ile; 79.289,44 TL ilk peşin sermaye değerli gelirinin tahsis ve onay tarihi olan 28/10/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, hükmedilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, kusur ve hesap raporlarındaki değerlendirmenin hatalı olduğundan bahisle kararın temyizen incelenmesini istemiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, kusur ve hesap raporlarındaki değerlendirmenin hatalı olduğundan bahisle kararın temyizen incelenmesini istemiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, kusur ve hesap raporlarındaki değerlendirmenin hatalı olduğu, müfettiş raporundaki hususların denetlenmediği, kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmediği, ceza dosyasının kesinleşmesinin beklenmesi ile nitelikleri farklı bilirkişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğinden bahisle kararın temyizen incelenmesini istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir. Bu suretle, işveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 21. maddeye göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde ise, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca (TÜİK) bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Mahkemece, çocuklar yönünden; kızçocuğuna ilişkin olarak TÜİK verileri, erkek çocuğu yönünden ise öğrenim durumu araştırılıp belirlenmek suretiyle destek sürelerinin buna göre belirlendiği denetime elverişli hesap raporu alınıp sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ... 4. İş Mahkemesi’nin kararının kaldırılarak davanın kabulüne ilişkin hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.5.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17590, Karar No: 2023/6004, Tarih: 13.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/17590 E.  ,  2023/6004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/153 E., 2016/539 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ordu 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 10.10.2012 tarihli ve 2011/516 Esas, 2012/554 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 108 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 25 gün hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, emvalin müsaderesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine Ordu 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/539 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 50 nci 52 nci maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen 500,00 TL ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, diğer sanığın tapulu arazisinden kendisinin kestiğini beyan etmesi üzerine emvali naklettiğine, sanığın suç kastının olmadığına, ağaçların kesildiği dip köklerin diğer sanık Aydın'ın beyanlarını doğruladığına, sanığın hatır taşımacılığı yaptığına ve beraati gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.09.11.2011 tarihinde yapılan kontrolde üzeri açık orman emvali yüklü aracın görülmesi üzerine durdurularak nakliye belgesinin sorulduğu, belge ibraz edilememesi üzerine sanık ve temyiz dışı sanık Aydın Otur hakkında tutanak düzenlendiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında ağaç kesme ile ilgisinin olmadığını, diğer sanık Aydın'ın tapulu araziden kestiğini beyan ettiği ağaçların taşınmasını rica ettiğini, köy içi taşıma olduğundan nakliyesinin olup olmadığını sormadığını beyan etmiştir.

3.Temyiz dışı sanık Aydın ağaç kestiği yerin babaannesine ait arazi olarak bildiğini, yıkılmış ağaçları kestiğini ve sanık ...'den taşımasını rica ettiğini beyan etmiştir.

2.Sanık savunmasında ağaç kesme ile ilgisinin olmadığını, diğer sanık Aydın'ın tapulu araziden kestiğini beyan ettiği ağaçların taşınmasını rica ettiğini, köy içi taşıma olduğundan nakliyesinin olup olmadığını sormadığını beyan etmiştir.

3.Temyiz dışı sanık Aydın ağaç kestiği yerin babaannesine ait arazi olarak bildiğini, yıkılmış ağaçları kestiğini ve sanık ...'den taşımasını rica ettiğini beyan etmiştir.

4.Orman bilirkişi raporunda yapacak nitelikte emval veren ağaçların orman sayılan yerden kesildiği tespit edilmiştir. Fen bilirkişi raporunda dip köklerin orman parseli içinde kaldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ordu 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/539 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunması, temyiz dışı sanık Aydın Otur'un sanık beyanlarını doğrulaması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

1.Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçu olması, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, hükmün açıklanmasına neden olan ilama konu tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması ve yeni düzenleme karşısında, tehdit suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2.02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 Sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un önödemeyi düzenleyen 75 inci maddesinde yapılan değişiklik sonucu, 6831 sayılı Kanun'un 108 inci maddesine aykırılık suçunun önödeme kapsamına alındığı ve Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas 2021/4 Karar sayılı ve 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararları ile 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile; sadece adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda "basit yargılama usulü"nün uygulanması mümkün hale getirilmiş olduğu olmakla; sanık hakkında önödeme prosedürü ve basit yargılama usulünün uygulanarak, sonucuna göre hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/539 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4248, Karar No: 2021/6240, Tarih: 09.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4248 E.  ,  2021/6240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davalı ile kardeş olduğunu, babaları...'nin mirasçıları olduklarını, babalarının 1999 yılında vefat etmesi üzerine, babadan kalan dükkanların kira paralarının tamamının davalı ... tarafından alındığını, kira paralarından hisselerine düşen miktarın davalı tarafından ödenmediğinden bahisle yasal olarak takip tarihinden 5 yıl öncesine kadar davalı tarafından alınan kira paralarından hisselerine düşen miktarın Bodrum 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/3274 esas sayılı dosyasıyla icra takibine konu edildiğini, ancak davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, tüm bu sebeplerle icra takibine yapılan itirazın iptalini, takibin devamını, davalının %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini, tüm yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davalı tarafın davacıya 73.046,59-TL borçlu olduğu anlaşıldığından davalı tarafın Bodrum 2.İcra Müdürlüğü'nün 2014/3274 esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın 73.046,59-TL yönünden iptali ile takibin bu yönden devamına, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, mirasçılar arasında kira gelirinden kaynaklanan sebepsiz zenginleşmeye dayalı itirazın iptali ve takibin devamı taleplerine ilişkindir. İlk derece Mahkemesince; davalının diğer mirasçılar payına düşen kira paralarını da kendisinin almasıyla davacılar aleyhine sebepsiz yere zenginleştiğinden, her ne kadar davalı taraf bazı kira paralarınınn tahsil edilemediğini beyan etmiş ise de bu yönde kendisinin kiracıya karşı takip başlatabilecekken başlatmayarak kira alacağını tahsil etmemiş olmasının kendi kusurundan kaynaklandığı ve bu nedenle mahsup talebinin yerinde olmadığından, davacıların miras paylarına isabet eden giderler de düşülmek suretiyle, ÜFE artış oranları dikkate alınarak yapılan hesaplama sonucunda, davacıların 73.046,59-TL kira bedeli istemekte haklı olduğu kanaatine varılarak taleple bağlı kalınarak davalı tarafın davacı tarafa 73.046,59-TL borçlu olduğu anlaşıldığından davalı tarafın Bodrum 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/3274 esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın 73.046,59-TL yönünden iptali ile takibin bu yönden devamına, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine, fazlaya ilişkin taleplerin ise ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir. Davalı taraf cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmış olup, 5 nolu celsede "2- Davalı tarafça tanıkların hangi hususlarda dinlenmesini istedikleri yönünde beyanda bulunmak ve kendileri hazır etmeyecek iseler her bir tanık için 40'ar TL tanıklık ücreti ile birlikte tebligat ücreti 10'ar TL'yi yatırmak üzere 2 haftalık kesin süre verilmesine, bu yönde beyanda bulunulmadığı yahut tanıklar bir dahaki celsede hazır edilmediği takdirde tanık dinletme talebinden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun ihtarına ihtar edildi," şeklinde Mahkemece ara karar verilmiştir. 06/11/2015 tarihli 6. celse nolu karar duruşmasında ise davalının bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile tanık isim ve adres bilgilerini içerir listenin dosyaya sunulduğunun görüldüğü, Mahkemece duruşma tutanağında belirtilmiş; davalı vekilinin ise, yazılı beyanla tanıklarının ismini bildirip, duruşmada hazır edeceklerini bildirmiş olduğu ve son celse de; "tanığımız hasta ve yaşlı olduğundan hastaneye kaldırdık ve duruşmada hazır edemedik bu hususta süre verilsin" şeklinde beyanda bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmıştır. Mahkemece bu hususta bir karar verilmeden 06/11/2015 tarihli son celsede, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. Davalı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde, tanıklarının 06/11/2025 tarihli Türkiye Kamu Hastaneleri Birliği (Muğla) 135438 protokol nolu raporu dosyaya sundukları görülmüştür. Buna göre tarafların anneleri olan tanığın geçerli bir mazeretinin varken dinlenmemesinin davalının savunma hakkının kısıtlanması olarak değerlendirileceğinden, davalı vekili kararı temyiz etmiştir.