muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15879, Karar No: 2019/6580, Tarih: 17.12.2019

Mahkemece, davalılar ... ve ...'ın taşınmazı kötü niyetli olarak edindiklerinin kanıtlanamadığı, davalıların iyi niyetli 3 ncü kişiler oldukları gerekçesi ile bu davalılar hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar yönünden yapılan temlik işleminin muvazaalı olduğu gerekçesi ile tazminat yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1909 doğumlu mirasbırakan ...’un 01.04.1989 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı kızı ... , murisin 1989 yılında ölen kızı...’den olma davacı torunları ... , ... , yine murisin ölü kızı ...’den olma davacı torunları ... , murisin 2003 yılında ölen torunu ... ’in davacı eşi ...ile davacı çocukları ... ve ... ile murisin 1996 yılında ölen oğlu ... ’nın çocukları olan davalı torunları ... ve ...ile dava dışı çocukları ve torunlarının kaldığı, diğer davalılar ... ve ... ’in mirasçı olmayan üçüncü kişiler oldukları, mirasbırakanın tam malik olduğu 89 parsel sayılı taşınmazdaki 417/717 payını üzerinde ipka ederek 300/717 payını 08.12.1988 tarihinde davalıların murisi olan oğlu Hakkı’ya satış yolu ile devrettiği, Hakkı’nın ölümü ile söz konusu payın mirasçılarına intikal ettiği, daha sonra tüm mirasçıların bir araya gelerek 25.06.2013 tarihli satış işlemi ile 89 parsel sayılı taşınmazı ½ şer paylı olacak şekilde diğer davalılar ... ve ... 'e temlik ettikleri anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; 6100 sayılı HMK’nın 140/3. maddesinde; “Ön inceleme duruşmasının sonunda, tarafların sulh veya arabuluculuk faaliyetinden bir sonuç alıp almadıkları, sonuç alamadıkları takdirde anlaşamadıkları hususların nelerden ibaret olduğu tutanakla tespit edilir. Bu tutanağın altı, duruşmada hazır bulunan taraflarca imzalanır. Tahkikat bu tutanak esas alınmak suretiyle yürütülür.” hükmüne yer verilmiştir. Davacı taraf dava dilekçesinde ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğinde bulunmuş ancak, 18.12.2014 tarihli ön inceleme duruşmasında isteğini muris muvazaası hukuksal nedenine hasretmiştir. Bu nedenle 6100 sayılı HMK.nun 140/3. maddesi gereğince ehliyetsizlik iddiası bakımından bir inceleme yapılmamış olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK'nun 190. maddesi ve TMK'nun 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olayda, davacı tanıklarının dava konusu edilen temliki işlemin muvazaalı ve mal kaçırma amaçlı olduğunu kanıtlayıcı beyanlarda bulunmadığı, ayrıca murisin dava konusu taşınmazda sadece pay temliki yaptığı, eğer mal kaçırma amacı olsaydı taşınmazın tamamını devredebileceği hususları bir arada değerlendirildiğinde amacın diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı, gerçek bir satış işleminin söz konusu olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen davalılar vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz edenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18660, Karar No: 2014/7192, Tarih: 08.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18660 E.  ,  2014/7192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılardan Sağlık Bakanlığının temyiz itirazlarının reddine, davalı ...’nün temyiz itirazlarının ise kabulüne,

2-Dava; davacının sigorta başlangıç tarihinin tespiti ile hizmet tespitine ilişkindir.

Mahkemece, ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacının ... İl Sağlık Müdürlüğüne ait 1133.21 sicil sayılı işyerinde 11.09.1984 tarihinde 1 gün, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Döner Sermaye işletme Müdürlüğüne ait 13712.21 sicil sayılı işyerinde de 04.03.1987 – 30.08.1987 tarihleri arasında toplam 177 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, ... ile ilgili davanın tefrik edilerek ... 2. İş Mahkemesi’nin 2012/917 E. sırasına kaydedildiği, 06.03.2013 tarihinde 2013/122 Karar numaralı ile bu davada kabul kararı verildiği, Kararın Dairemiz tarafından 08.04.2014 tarihinde 2013/7193 E. – 2014/7191 K. sayılı ilam ile onandığı, buna rağmen aynı hükmün yeniden iş bu dava dosyasında da kurulduğu anlaşılmıştır.

Davası tefrik edildiği için iş bu davada taraf sıfatı olmayan ... aleyhine hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, ...’nün ...’nün adı karar başlığındaki davalılar arasından çıkarılmak ve aleyhine olan hüküm silinmek suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Gerekçeli kararın karar başlığındaki, davalı ... ile vekiline ait bilgilerin silinmesine,

2) Hüküm fıkrasının “3- Davacının ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Döner Sermaye işletme Müdürlüğüne ait 13712.21 sicil sayılı işyerinde 14827953 sigorta numarası ile 04/03/1987 - 30/08/1987 tarihleri arasında toplam 177 gün süre ile çalıştığı, bu çalışma gün sayısının diğer davalı kurum SGK 'na bildirilmediğinin TESPİTİNE;” şeklindeki 3. bendinin tamamen silinmesine,

3) Davalıların, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumluluğuna ilişkin 6. ve 7. bentlerindeki “... dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen” sözcüklerinin silinerek yerine “davalılardan Sağlık Bakanlığına İzafeten ... ...’nden” sözcüklerinin yazılmasına,

4)Hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14084, Karar No: 2011/822, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14084 E.  ,  2011/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2010 gün ve 2010/237 Esas, 2010/238 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmek, delilleri takdir ve gerekçeleri gösterilmek suretiyle kurulan hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13251, Karar No: 2022/14246, Tarih: 03.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/13251 E.  ,  2022/14246 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 18. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının 22.02.2016 tarihinden sonra 7,5 saatlik çalışma kapsamına alındığı, bu tarihten sonraya ilişkin uyuşmazlık bulunmadığı, somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

03.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9924, Karar No: 2023/389, Tarih: 07.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/9924 E.  ,  2023/389 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/85 E., 2018/98 K.

SUÇLAR : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18/10/2018 tarihli ve 2018/60-2018/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birici fıkrası ve Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21/11/2018 tarihli ve 2018/85- 2018/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.05.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın terör örgütü üyeliğinin sabit olmadığı ve bylock kullanıcısı olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eczacı olduğu ve kendisine ait iş yerinde faaliyette bulunduğu, hazırlık aşamasında kollukta alınan 10.11.2017 tarihli savunmasında, hakkındaki iddiaların tamamını reddettiği, 15.11.2017 tarihinde Cumhuriyet Savcılığınca müdafii huzurunda alınan savunmasında, ara ara ... isimli şahsın düzenlemiş olduğu sohbetlere katıldığını, sohbetlerde risale-i nur isimli kitaplar okunduğunu, ...'in peygamber sevgisiyle alakalı videolarını izlettirildiğini, bu yapılanmanın en son faaliyetine Haziran 2014 ayında katıldığını, 2015 yılında Ağrı'ya eşinin yanına gittiğinde ... isimli şahsın ziyaretine geldiğini, Tango isimli uygulamayı Ağrı'da kaldığı dönemde ... isimli şahıs ile görüşmek için kullandığını savunduğu, daha sonra sorgusu sırasında alınan savunması ve savcılık aşamasında alınan ikinci savunmasının da benzer mahiyette olduğu,bu savunmalarında da özetle örgüt tarafından yapılan bazı etkinliklere katıldığını, otel kayıtlarının doğru olduğunu, oteldeki toplantıların organize ettiği programlar olduğunu, bu programlara oturup kalktığı arkadaşlarla beraber gittiğini, bylock kullanıcısı olmadığını, Tango isimli programı kullandığını savunduğu, sanığın yargılama aşamasında alınan savunmalarında, suçlamaları kabul etmediği, daha önce savcılık aşamasında müdafisi nezaretinde iki kez ve sorgusu sırasında alınan savunmalarını inkar ettiği, etkin pişmanlık kapsamında herhangi bir ifade vermediğini, orada verdiği ifadeleri cezaevinde bulunması nedeniyle psikolojik baskı altında hissettiği için ifade verdiğini söylediği, toplanan delillere göre sanığın 2014 yılı Haziran ayına kadar fetö yapılanması tarafından düzenlenen etkinliklere katıldığı, Cennet isimli kişinin düzenlemiş olduğu sohbetlere katıldığı, Ağrı ilinde kaldığı dönemde ... isimli şahıs ile görüşmek için Tango isimli programı kullandığı, örgüt tarafından otellerde düzenlenen toplantılara katıldığını ikrar ettiği, yargılama devam ederken ikrarından dönmüş ise de, bunun suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın kullandığı 0 535 (...) (..) (..) nolu telefon hattı ile haklarında FETÖ/PDY terör örgütüne yönelik soruşturmalarda ismi geçen kişilerle çok sayıda görüşmesinin olduğu, sanığın adına kayıtlı olan ve kullandığını kabul ettiği 0 535 (...) (..) (..) nolu GSM hattı ve ... IMEI nolu telefon cihazı ile ByLock programına bağlanıldığı, BTK resmi internet sitesinden yapılan IMEI sorgulamasında bu cihazın Sony Xperia Z2 marka olduğunun anlaşıldığı, sanığın duruşmada 2014 yılının sonuna doğru Sony marka cep telefonu kullandığını ve modelinin Z1 veya Z2 olduğunu kabul ettiği, bylock içeriklerine rastlanılmadığı, ancak 0 535 (...) (..) (..) nolu hatta ilişkin CGNAT kayıtlarına göre, bu telefon hattı ile 28.04.2015 ile 22.05.2015 tarihleri arasında 1262 kez erişim sağlandığı, bu bağlantıların ..

...) (..) (..) nolu hatta ilişkin CGNAT kayıtlarına göre, bu telefon hattı ile 28.04.2015 ile 22.05.2015 tarihleri arasında 1262 kez erişim sağlandığı, bu bağlantıların ... IMEI nolu Sony Xperia Z2 marka telefon cihazı ile ByLock sunucuları/sistemlerine ait ByLock'un belirlenen 9 adet IP numaralarından bağlanılarak gerçekleştirildiği, yine CGNAT bilgilerine göre sanığın kullandığı telefon hattı üzerinden ByLock IP adreslerine erişim sağlanan tarihlerde telefonun sinyal aldığı baz istasyonlarının sanığın eşinin görev yaptığı Ağrı ilinde ikamet ettikleri konuta yakın Ağrı-Erzurum yolu ... petrol arkası yüzüncü yıl mahallesi olduğu, telefonun Ağrı-Konya ili araç güzergahı olan ... ili ... ilçesi ve .... ili ... ilçesinde sinyal verdiği, yine Konya-Ağrı ili aktarmalı uçak güzergahı olan İstanbul ili Bahçelievler ilçesinde sinyal verdiği, tüm bu hususlar karşısında sanığın kullandığını kabul ettiği telefon hattı ve telefon cihazı ile ByLock programına bağlanarak terör örgütünün gizli haberleşme aracı olan ByLock programını kullandığı, bu şekilde sanığa isnat edilen maddi eylemlerin sabit olduğu, sanığın örgüt üyeliğini gösterir bir çok eylemde bulunduğu, bu eylemleri örgüt üyeliği için gerekli olan süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluğa sahip olduğu, bu yönüyle sanığa atılı bulunan suçun sabit olduğu kanaatine varılmış ve cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutunun kabulünde, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfının tayininde, cezanın belirlenmesinde, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesinin takdirinde, savunmasının inandırıcı gerekçelerle red edilmesinde ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin istinaf talebi yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgüt olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükumet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda “paralel yapı” veya “terör örgütü” olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı,