muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18498, Karar No: 2018/3318, Tarih: 01.03.2018

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;... Belediye Başkanlığının 07.10.2015 gün ve 192569 sayılı cevabi yazısında, dava konusu taşınmazın plansız alanda kaldığını, 1/5000’lik plan çalışmalarının devam ettiğini bildirmiş, belediye hizmetlerinden yararlanıp, yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarında bilgi verilmemiştir. Aynı amaçla kamulaştırılan ve dava konusu... Mahallesi 178 parsel sayılı taşınmaz ile benzer konumda, 100 metre mesafede bulunan 163 ve 165 parsel sayılı taşınmazların ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/369-2016/168 E/K sayılı dosyasına sunulan...Belediye Başkanlığının cevabi yazısında 163 ve 165 parsel sayılı taşınmazların belediye sınırları içerisinde oldukları ve belediye hizmetlerinden faydalandıklarının bildirildiği, bu itibarla dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgenin belediye hizmetlerinden yararlandığı ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü'nün Parsel Sorgulama Uygulama sitesinden edinilen bilgilerden etrafının meskun olduğu görülmüş olup, dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12902, Karar No: 2012/5735, Tarih: 27.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/12902 E.  ,  2012/5735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2010

Davacı, sendikaya üye olma ve  sendikal faaliyete katılma  nedeniyle iş sözleşmesinin  feshedildiğinden sözederek   işe  iade  isteminde  bulunmuştur.

Davalı  şirket,  davacı  işçi ile yapılan iş sözleşmesinde ve ayrıca iş sözleşmesinin feshini müteakip 09/12/2009 tarihli “ibraname ve feragatname” de de özel hakeme  gidileceği  konusunda tahkim şartı kabul  edildiğini belirterek, görevsizlik  savunmasında  bulunmuştur.

Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinden önce iş sözleşmesi ile yapılan özel tahkime ilişkin anlaşmanın geçerli olmadığı, 09/12/2009 tarihli İbraname ve Feragatname başlıklı belgede davacı özel hakem şartını kabul etmiş ise de, bu belgenin ödeme baskısı altında imzalatıldığından tahkim şartının geçerli olmadığı  gerekçesiyle davanın esasına girilerek kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, tahkim şartının geçerliliği ve görev yönünde toplanmaktadır. Normatif  dayanağı  4857 sayılı Kanun'un 20. maddesidir. İşçi ve işverenler  arasındaki uyuşmazlıkların çözüm  yeri 5521  sayılı  Kanun'un 1. maddesi gereğince  İş  Mahkemeleridir. Doğal  yargıcı  iş  yargıcıdır. İşe iade davalarında 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince  ayrık  hüküm  getirilmiştir. "Taraflar  arasında uyuşmazlık aynı sürede  özel hakeme götürülür.” tümcesi  yeni bir  yargı  yeri  getirmektedir. Başka bir anlatımla, Yasa Koyucu "özel hakem" kurumunu feshe bağlı bir sonuç olarak görmüştür. Hükmün sözünden de bu  anlaşılmaktadır. İşçinin işveren karşısında ekonomik açıdan zayıf olduğu iş sözleşmesinin  kuruluşunda ve devamında işverene hukuken bağımlı olduğu tartışmasızdır. İşçi, işveren otoritesi altında ve onun emir ve talimatları ile iş görür. Denetim altındadır. İrade  serbestliği  yoktur. Ancak  fesihle bağımlılık ortadan  kalkar.

Gerek metodoloji, gerek taraflar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği, işe iade  davalarının özel hakeme  götürülmesinin ancak  iş  sözleşmesinin  feshinden  sonra  anlaşma - sözleşme ile mümkün olacağı sonucuna götürür. Aksi halde, işçinin iradesi dışında  kendisinin yabancı olduğu bir yargılama sürecine zorlanması söz konusu olur. Yasanın amacı

dışında bir sonuç doğar. Hükmün bu fıkrasının önceki düzenlemesindeki "Toplu iş  sözleşmesinde hüküm  varsa veya ...” tümcesinin Anayasa Mahkemesi'nin 19/10/2005, 2003/66 E.,  2005/72  K. sayılı  kararı  ile iptal edilerek işçinin  iradesine  üstünlük  tanınması   yukarıdaki  gerekçeyi doğrulamaktadır.

Somut olayda, 09/12/2009 tarih ve "ibraname ve feragatname" başlıklı her iki tarafında imzasını içeren belgede, sözleşmenin feshi ve işe iade istemi ile dava açılması halinde söz konusu uyuşmazlığın halli bakımından özel hakeme gidilmesi konusunda tahkim sözleşmesi yaptıkları ve sözleşmenin tarihinin fesih ve davacıya tebliğ tarihinden sonra olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, 09/12/2009 tarih ve "ibraname ve feragatname" başlıklı her iki tarafında imzasını içeren belgede, sözleşmenin feshi ve işe iade istemi ile dava açılması halinde söz konusu uyuşmazlığın halli bakımından özel hakeme gidilmesi konusunda tahkim sözleşmesi yaptıkları ve sözleşmenin tarihinin fesih ve davacıya tebliğ tarihinden sonra olduğu anlaşılmaktadır.

Fesihten  sonra  yapılan özel  hakem  sözleşmesi geçerlidir. Böyle olunca, özel hakem sözleşmesi uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1372, Karar No: 2013/1603, Tarih: 04.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1372 E.  ,  2013/1603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Turunçlu Köyü çalışma alanında bulunan 111 ada 1 parsel sayılı 1363,64 metrekare yüzölçümünde, orman vasıflı taşınmaz, beyanlar hanesine "6831 sıyılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır" şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın cinsinin orman olarak düzeltilerek eylemli orman olduğunun belirtilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın konusuz kalması nedeniyle bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 04.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3975, Karar No: 2023/2400, Tarih: 24.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/3975 E.  ,  2023/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2013 tarihli ve 2013/4979 Soruşturma, 2013/1781 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma, tehdit, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 149 uncu maddesinin (a) ve (h) bentleri, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2013 tarihli ve 2013/128 Esas, 2013/204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı; tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 54 üncü maddesi gereği suçta kullanılna bıçağın müsaderesine karar verilmiştir.

3. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2013 tarihli ve 2013/128 Esas, 2013/204 Karar sayılı kararının katılan ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.02.2018 tarihli ve 2014/13024 Esas, 2018/1453 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet ve yağma suçundan kurulan beraat hükümlerinin onanmasına; tehdit suçundan kurulan mahkumiyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının ise,

1) 29.04.2013 günü gece saat 01:30 sıralarında, terminale yolcu bırakmaya gelen yakınan ...’nın aracına sanık ...’nin izinsiz olarak binip, boğazına bıçak dayamak suretiyle yakınanı ormanlık alana götürüp, basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde darp ettikten sonra aracın bagaj kısmını yakınanı bindirip, bir müddet yol aldıktan sonra ıssız bir yerde tekrar indirip darp ettiği, yakınanın fenalaşması üzerine yol boyunca ‘polise anlatırsan seni öldürürüm’ diye tehdidine devam edip, yakınanı hastaneye götürüp tedavisini yaptırdığı olayda; her ne kadar aracın bagaj kısmında kan izine rastlanılmamış ve olayın meydana geldiği yerlerde suça dair herhangi bir iz veya emare bulunamamış ise de; yakınanın olaya ilişkin değişmeyen beyanları, kamera kayıtları, yakınanın adli raporu, tanık beyanları ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin sübut bulduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2) Kabule göre de; sanığa yüklenen 5237 sayılı Yasanın 106/1. maddesindeki tehdit suçunun, 24.11.2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34.maddesi gereğince uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunulup, sonucuna göre yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2020 tarihli ve 2018/355 Esas, 2020/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2020 tarihli ve 2018/355 Esas, 2020/13 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/985 Esas, 2021/21273 Karar sayılı kararı ile;

5. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2020 tarihli ve 2018/355 Esas, 2020/13 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.11.2021 tarihli ve 2021/985 Esas, 2021/21273 Karar sayılı kararı ile;

"Olay gecesi sanığın, aralarında husumet bulunan ve taksici olan mağdurun taksisine binerek boğazına bıçak dayamak suretiyle aracı Hışıroğlu mevkiindeki ormanlık alana sürmesini istediği, aracı belirttiği noktaya götüren mağduru araç içerisinden çıkartıp darp ettikten sonra aracın bagajına kilitlediği ve mağdurun elinden kontak anahtarı alarak aracı Pınarönü mevkiinde bir fabrikanın önüne doğru sürdüğü ve burada mağduru araçtan çıkarıp "seni öldüreceğim" şeklinde tehdit ederek mağduru tekrar darp ettiği ve aldığı darbeler nedeniyle bayılacak duruma gelen mağduru aracın ön sağ koltuğuna oturtarak hastaneye götürmeye karar verdiği, yolda da mağdura "seni hastaneye götürüyorum, bu olayla ilgili polise birşey anlatırsan seni yaşatmam" şeklinde tehditte bulunduğu olayda, sanığın mağduru hastaneye götürürken de alıkoyma fiilinin henüz sona ermediği, eyleminin bir bütün olarak TCK'nın 109/2, 3-a madde ve fıkralarında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ve ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği gözetilmeden, eylemin ikiye bölünerek ayrıca tehdit suçundan da yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2022 tarihli ve 2021/169 Esas, 2022/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın katılanı bıçakla tehdit edip yaralayarak hürriyetinden alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın katılanı bıçakla tehdit edip yaralayarak hürriyetinden alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

2. Katılan aşamalarda, kullandığı ticari taksi ile terminale müşteri bıraktığı sırada husumetli olduğu sanığın aracın ön koltuğuna oturarak bıçağı boğazına dayadığını ve Hışıroğlu mevkiinde bulunan ormanlık alana doğru aracı sürdürdüğünü, bahse konu yerde araçtan indirip bıçağın arka kısmıyla yüzüne ve kafasına vurduğunu, darbelerin etkisiyle yere düştüğünü, kendisini yerden zorla kaldırarak aracın bagajına kilitlediğini ve bir süre sonra mantar fabrikasının orada kendisini tekrar araçtan indirip kafasına ve vücudunun çeşitli yerlerine vurduğunu, darp ettiği sırada da öldürmekle tehdit ettiğini, sonra da aracın ön koltuğuna oturtarak "seni hastaneye götürüyorum, bu olayla ilgili ifade verirsen polise birşey söylersen seni yaşatmam" diyerek tehdit ettiğini, kendisine ait cep telefonunu da alarak yardım istemesini engellediğini, sanığın kendisini hastaneye götürdükten sonra doktor ve hemşirelere olanları anlatması üzerine kolluğa haber verildiğini belirtmiştir.

3. 29.04.2013 tarihli CD çözüm tutanağı ile terminalden edinilen kamera kayıtlarına göre olay gecesi 01.15 sıralarında sanığın katılana ait ticari taksinin ön sağ tarafa bindikten sonra terminalden çıkış yaptığı belirlenmiştir.

4. 29.04.2013 tarihli CD çözüm tutanağı ile Devrek Devlet Hastanesinden edinilen kamera kayıtlarına göre saat 02.24'de hastane bahçesine katılana ait ticari taksinin geldiği, aracın acil girişi yanında park yerinde durduğu, ön yolcu kapısından inen şahsın katılan, şoför kapısından inen şahsın ise sanık olduğu, araçtan indikten sonra sanığın katılanın koluna girerek hastaneye giriş yaptıkları, doğrudan acil muayene odasına girdikleri, içeride beş dakika kalan sanığın muayene odasından çıktığı ve gelirken kullanmış olduğu katılana ait araç anahtarını elinde tuttuğu, o sırada polis otosunun geldiği ve sanığın üst aramasının yapıldığı belirlenmiştir.

5. a) Devrek Devlet Hastanesinin acil servisinde doktor olarak görev yapmakta olan M.A., olay gecesi saat 02.00 sıralarında yaralı bir şahsın hastaneye getirildiğini, yürüyebilecek durumda olmadığı için sanığın da kolundan girmiş olduğunu, sanığa sorduklarında 4-5 kişi tarafından dövülürken ellerinden kurtardığını anlattığı halde, katılanın sanık müdahale odasından çıktıktan sonra kendisini yaralayan şahsın sanık olduğunu, araç anahtarını ve telefonunu da aldığını belirtmesi üzerine kolluğa haber verdiklerini,

b) Devrek Devlet Hastanesinin acil servisinde tıp teknisyeni N.S. ve hemşire N.Ç., doktor M.A.'nın beyanlarını teyit etmekle birlikte sanığın, katılanın elinden cep telefonunu annesini aramak istediğini söyleyip aldığına bizzat şahit olduklarını, kendilerine sanık ile ilgili anlattıklarını aynı şekilde polis memurlarına da anlattığını,

İfade etmişlerdir.

b) Devrek Devlet Hastanesinin acil servisinde tıp teknisyeni N.S. ve hemşire N.Ç., doktor M.A.'nın beyanlarını teyit etmekle birlikte sanığın, katılanın elinden cep telefonunu annesini aramak istediğini söyleyip aldığına bizzat şahit olduklarını, kendilerine sanık ile ilgili anlattıklarını aynı şekilde polis memurlarına da anlattığını,

İfade etmişlerdir.

6. 29.04.2013 tarihli görgü tespit tutanağı ile katılana ait ticari takside yapılan incelemede ön kaput üzerinde dağınık bir vaziyette kan izlerinin olduğu, 29.04.2013 tarihli olay yeri inceleme raporu ile ön cam silecek üzeri, ön cam ve sağ kapı eşiği üzerinde kurumuş kırmızı renkli lekelerin olduğu belirlenmiştir.

7. 29.04.2013 tarihli tutanak ile katılana ait araç anahtarı ve cep telefonunun sanıktan teslim alındığı belirlenmiştir.

8. 02.05.2013 tarihli tutanak ile Devrek Devlet Hastanesi Acil Servisinin giriş kapısının sağ tarafında çalılıkların altında bulunan ve üzerinde kan izleri olan bıçak katılan tarafından olay sırasında sanığın kullanmış olduğu bıçak olduğuna dair teşhiste bulunduğu belirlenmiştir.

9. 08.05.2013 tarihli adli tıp uzmanınca düzenlenen rapor ile katılanın sol frontopiratietal ve perseptal sefal hematoma ve subkonjuktival hemorojiye neden olan yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı belirlenmiştir.

10. Sanık kollukta ve savcılıkta 4-5 kişi tarafından darp edilirken katılanı onların ellerinden kurtarıp hastaneye götürdüğünü; kovuşturma aşamasında ise katılan ile karşılıklı birbirlerini darp ettiklerini, korkusundan önceki aşamalarda farklı şekilde beyanda bulunduğunu ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun aşamalardaki anlatımları, bu anlatımları destekleyen tanık beyanları, kolluk tutanakları, kamera kayıtları çözüm tutanakları, doktor raporları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, katılanın boğazına bıçak dayayıp öldürmekle tehdit etmek ve darp etmek suretiyle hürriyetinden alıkoyan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2022 tarihli ve 2021/169 Esas, 2022/168 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2022 tarihli ve 2021/169 Esas, 2022/168 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.