muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4343, Karar No: 2019/2806, Tarih: 12.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/4343 E.  ,  2019/2806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muvazaalı işlemin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, dava konusu 21 parselin 53/60 payının önceden müvekkili...'ye ait iken, oğullarından ... hakkında adam öldürmeye teşebbüs suçundan dolayı dava açıldığı, muhtemel tazminat ve alacak davaları nedeni ile müvekkilinin ölümü halinde ...'in hissesinin haczini engellemek amacı ile taşınmazın davalı ...'e devredildiğini, fiili kullanımının müvekkiline bırakıldığını ancak davalının bu konuda ihtilaflar çıkardığını, davalıya devredilen taşınmazın tapusunun iptali ile müvekkili adına tescilini alep etmiş, yargılama sırasında davacı ...'nin ölümü üzerine mirasçılar davaya devam etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin taşınmazı 30.10.1997 yılında annesinden bedeli karşılığı satın aldığını, muvazaanın söz konusu olmadığını, annesinin hayatta iken kardeşinin borcundan dolayı annenin malının haczinin mümkün olmadığından iddiaların gerçekle ilgisi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılama sırasında vefat eden...'nin taraf muvazaasına dayalı iddasının yazılı delil ile kanıtlanmadığı, hile hukuksal nedenine dayanıldığı varsayılsa bile zamanaşımı süresinin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraf muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İnanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan, onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı muamelenin sona erme sebeplerini ve devredilen hakkın, inanılan tarafından inanana geri verme (iade) şartlarını içeren borçlandırıcı bir muameledir. Bu sözleşme, taraflarının hak ve borçlarını kapsayan bağımsız bir akit olup, alacak ve mülkiyetin naklinin hukuki sebebini teşkil eder.

5.2.1947 tarihli 20/6 sayılı İnançları Birleştirme kararı uyarınca, inançlı işleme dayalı iddianın, şekle bağlı olmayan yazılı delille kanıtlanması gerekmektedir.

Somut olayda, yanlar arasındaki ilişkinin taraf muvazaası olduğu sabittir. Dolayısı ile bu iddianın anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı bir belge ile kanıtlanması zorunludur. Yazılı belgesi bulunmayan kimsenin son müracaat edeceği kanıtın ise yemin olacağında kuşku yoktur. Davacı taraf davayı kabul etmeyen davalı ... yönünden her ne kadar bir belge ibraz etmemiş ise de, HUMK döneminde açılan davada, dava dilekçesinde hertürlü delile dayanmıştır.

O halde, davacı tarafa davalı ...'e yemin teklif etme haklarının varlığı hatırlatılmalı, davalı ...'in yemini eda etmesi halinde davacıların davasının reddine karar verilmeli, ancak teklif edilen yeminin eda edilmemesi halinde ise davacıların davasını...'e karşı ispat ettikleri kabul edilmelidir.

O halde, davacı tarafa davalı ...'e yemin teklif etme haklarının varlığı hatırlatılmalı, davalı ...'in yemini eda etmesi halinde davacıların davasının reddine karar verilmeli, ancak teklif edilen yeminin eda edilmemesi halinde ise davacıların davasını...'e karşı ispat ettikleri kabul edilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 12/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/648, Karar No: 2020/3782, Tarih: 05.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/648 E.  ,  2020/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26/02/2020 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında katılan ...’e karşı tehdit ve hakaret suçlarından düzenlenen Kale(Denizli) Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2013 gün 2013/130 sayılı iddianame anlatımına göre, sanık ...’ın katılan ...’den olan alacağını tahsil etme amacıyla katılana ait işyerine gidip sinkaflı sözler sarfederek "Yarın siz beni çok aracaksınız, benim motorlarımı teslim etmeniz için son şansınız, yerinizi buldum verin kurtulun, az sonra tokat yapmanın bedelini ağır ödersiniz" şeklinde sözlerle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’ın eyleminin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1.maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19060, Karar No: 2013/10271, Tarih: 17.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19060 E.  ,  2013/10271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanıkların beraatlerine dair

Tebliğname Düşünce : Onama

2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ...'ın yöneticisi olduğu S.S.Çevrekent Konut Yapı Kooperatifine ait, Muğla ili, Milas ilçesi, Hayıtlı mahallesi Şeftaliirimi mevki, 457 ada, 445 parselde bulunan taşınmazda, 14.11.1997 tarihinde üç katlı ve üç bloklu taşınmaz yapımı için yapı ruhsatı alındığı, ruhsat içerisinden de anlaşıldığı üzere hafriyat sırasında herhangi bir kültür varlığının bulunmadığının belirtildiği, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 26.06.2002 tarih 1444 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sit ilanından önce inşaatın kabasının tamamlandığı, inşaat bitiminden sonra 09.09.1998 tarihinde ise bu taşınmazların bir kısmının 1. derece sit alanı olduğuna ilişkin kurul kararı alındığı, 2001 yılında kooperatif yöneticilerinin başvurusu ve bildirimi üzerine, kurul uzmanı arkeolog bilirkişinin, ruhsat yenileme istemini değerlendirdiği, 2002 tarihli raporunda, inşaatın proje aşaması ile mevcut hali arasında bazı farklılıklar olduğu belirtilmesi üzerine, Kurul tarafından, ilgili inşaatın çatılı tadilat projesinin istendiği, akabinde arkeologların ikili olarak düzenledikleri rapor içeriğinden anlaşılacağı üzere, yapının projeye uygun olarak tamamlandığı belirtilerek, iskan verilmesinde bir sakınca olmadığının bildirildiği, 14.02.2007 tarihli Milas Belediyesince Koruma Kuruluna hitaben yazılmış ilk yazıda, ilgili inşaatın su basman vizesinin bulunmadığı belirtilse de, 26.04.2007 tarihli ikinci bir yazıda, ilgili inşaatların su basman projesine uygun yapılıp, su basman vizesinin de verildiği anlaşılmakla, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun, 18.07.2007 tarih ve 3199 sayılı kararıyla, ilgili inşaatların su basmanı vizesinin eksik olması ve sit ilan tarihinden sonra vizenin alınması nedeniyle binaların kaçak olduğundan bahisle, yapı ruhsatı yenileme istemini reddederek, ilgili inşaatların yıkımına ilişkin kararının, Muğla 1. İdare Mahkemesince iptal edilmesi ve iptal gerekçesinde, söz konusu taşınmazın bir kısmının sit alanı içinde bir kısmının ise dışında kalmasının mümkün olamayacağı, bunun aplikasyon hatasından kaynaklanmış olabileceği, yapılan incelemede taşınmaz üzerinde hiçbir kültür ve taşınmaz varlığı kalıntısının olmadığının tespit edilmesi, ayrıca inşaatların bitirildiği ve su basman vizesinde de problem olmadığı, iptalin haksız olduğunun belirtilmesi ve ilgili mahkeme kararının, idarenin temyizi üzerine Danıştay 6. Daire tarafından onanması da dikkate alındığında, yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıkların üzerlerine atılı suç açısından, suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, hüküm fıkrasında "yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle" şeklindeki gerekçeyle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanıkların beraatine karar verilmesi,

2- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca beraat eden ve kendilerini tek vekille temsil ettiren sanıklar lehine, Hazine aleyhine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, her bir sanık için ayrı ayrı ücrete hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1 nolu maddesindeki "yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle" ibaresinin çıkarılıp yerine “yüklenen fiilin unsurlarının oluşmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanıkların beraatine” ibaresi yazılarak, hüküm fıkrasındaki vekalet ücretine ilişkin kısmın da çıkartılarak, yerine "beraat eden sanıklar lehine, Hazine aleyhine 575 TL vekalet ücretinin Hazineden alınıp sanıklara verilmesine" bendinin eklenmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/31787, Karar No: 2020/525, Tarih: 28.01.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/31787 E.  ,  2020/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça konu orman emvalinin dosyaya ibraz edilen nakliye tezkeresine cinsi ve miktarı itibariyle uygun olduğunun anlaşılması nedeniyle, sanığın nakliye tezkeresi değiştirmeden orman emvali nakletmekten ibaret eyleminin 6831 sayılı Kanunun 100/son maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanunun 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi,

Bozmayı gerektirmiş; katılan vekili ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan emvalin ve nakil aracının sahibine iadesine, 28/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4690, Karar No: 2022/6163, Tarih: 05.07.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4690 E.  ,  2022/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM : Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2020 tarih ve 2020/331 Esas – 2020/437 Karar sayılı;

Sanığın “nitelikli kasten yaralama” suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, mağdur ... Aksoy’u 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçakla yaraladığının anlaşılması karşısında, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezasında TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmaması ve mağdurda bir kısmı bıçakla oluşturulmuş birden çok yaralanmanın bulunması karşısında TCK’nin 61. maddesinde belirtilen ölçütlerden meydana gelen zarar dikkate alınarak sanığın TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezasının makul bir oranda asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine kurulan hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın; cezanın fazla olduğuna ve indirilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 05/07/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9390, Karar No: 2019/16377, Tarih: 12.11.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/9390 E.  ,  2019/16377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; borçlu şirkete ödeme emrinin 19.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve bu nedenle takip kesinleşmeden .../10/2015 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın “düşmesine” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, .../11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10231, Karar No: 2013/7912, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10231 E.  ,  2013/7912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ..., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine ve sanıklar ..., ..., ... ile ...'nın ise atılı suçlardan beraatlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.12.2008 gün ve 2008/157 Esas, 2008/197 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ile katılan mağdureler vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık ... müdafii ile katılan mağdureler vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile katılan mağdureler vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4147, Karar No: 2014/11354, Tarih: 26.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/4147 E.  ,  2014/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 24/12/2013

Numarası : 2012/135-2013/778

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının talep ettiği alacakların belediyede çalışan döneme ilişkin olması nedeniyle belediyenin sorumlu olduğu, davacının fazla çalışma alacağı bulunduğu, ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda, dosya içerisinde davalı işveren tarafından 2007-2010 yılları arasında tutulan imzalı puantaj kayıtları ile 2010-2011 yılları arasında tutulan kart basma sistemi şeklindeki işe giriş çıkış kayıtlarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının 2007-2011 yılları arasında, 2010-2011 yılları arasında uygulanan işe giriş çıkış kart basma sistemindeki çalışma esasına göre fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hüküm kurulmuş bir başka deyişle 2010-2011 yılları arasında kart basma kaydında gözüken çalışma düzeni tüm dönem için geçerli kabul edilmiştir. Mahkemece, fazla çalışma alacağının hesaplanmasında 2007-2010 yılları için imzalı puantaj kayıtları, 2010-2011 yılları için kart basma kayıtları, kayıt olmayan dönem için tanık beyanları esas alınmalı iken, davacının tüm çalışma dönemi için 2010-2011 yılları arasında uygulanan işe giriş çıkış kart basma sistemindeki çalışma usulünün esas alınması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18250, Karar No: 2015/36132, Tarih: 16.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18250 E.  ,  2015/36132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/26463

MAHKEMESİ : Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/666 (E) ve 2013/1022 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, mağduru yaşamını tehlikeye sokacak ve vücudunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı adli raporla belirlendiği, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi ile temel ceza tayin edilirken nitelikli yaralanma ile birlikte kemik kırığı da meydana geldiğinden alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA; 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.