muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10224, Karar No: 2014/14174, Tarih: 15.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10224 E.  ,  2014/14174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar, mirasbırakanlarının kayden malik olduğu 191 ada 1 parsel sayılı taşınmazda tapuda "...oğlu ..." yazan kimlik bilgilerine, “...” soyadının eklenmesini istemişlerdir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden, dava konusu 191 ada 1 parselin 18/07/1955 tarihinde kadastroca tespit edildiği, kadastro tesbit tutanağında kayıt maliki ...oğlu ...’nin .. ve ...isimli çocukları ile isimlerine ulaşılamayan başka mirasçılarının olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki özellikle; davacılar kayıt malikinin mirasçıları olduklarını iddia ettikleri halde ırs ilişkisini sağlayan mirasçılık belgesi istenmediği gibi verilen hükümle Soyadı Kanunu’ndan önce ölen ve nüfus kaydında soyadı bulunmayan kişiye soyadı eklenmiştir. Ayrıca mahkemece kadastro tesbit tutanağında tapu kayıt malikinin ismi geçen çocukları ile ilgili de bir araştırma yapılmamış, Nüfus Müdürlüğü’nden tüm “...oğlu ...” kayıtları getirtilip, incelenerek dosya ile irtibat sağlanmamıştır.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak öncelikle ırs ilişkisinin sağlanması, tesbit tutanağında adı geçen mirasçılarla ilgili araştırma yapılması, Nüfus Müdürlüğü’nden tüm “...oğlu ...” kayıtlarının getirtilmesi, davacıların kayıt malikinin mirasçıları olduğunun saptanması halinde çoğun içinde azı da vardır kuralı gereğince kayıt malikinin davacıların mirasbırakanları olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, nüfus kaydında soyadı bulunmayan kişiye soyadı eklenmesi doğru olmadığı gibi, dava 5 kişi tarafından açıldığı halde bir kısmına karar başlığında yer verilmemesi eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1196, Karar No: 2014/10563, Tarih: 30.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/1196 E.  ,  2014/10563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2011/656-2013/494

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işverenin sözleşmedeki hükme göre 27.06.2011 tarihinde yeni eğitim-öğretim yılında iş sözleşmesinin yenilenmeyeceğine yönelik ihtarın hemen üç gün sonrasında 30.06.2011 tarihinde iş sözleşmesini haklı ve geçerli neden olmaksızın feshettiğini bildirerek ödenmeyen Haziran, Temmuz, Ağustos aylarına ait ücreti ile kıdem tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren, davacı ve 48 arkadaşının toplu olarak işi bırakarak kendisini zor durumda bıraktıklarını, davacının ve diğer öğretmenlerin, öğrenci velilerini telefon ve başka iletişim yollarıyla arayarak öğrencilerin kayıtlarının mevcut okuldan alınarak TED tarafından kurulan yeni okula alınması hususunda faaliyet gösterdiklerini, bu durumun da davalı vakfı zor duruma düşürdüğünü öğretmenlerin bu haksız eylemleri sonucunda sözleşmelerinin feshedilmesi yoluna gidildiğini, kıdem tazminatını hak etmediklerini, çalışmadıkları aylara ait ücretleri hak kazanmadıklarından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, halen yürürlükte olan sözleşmenin sona erdirilmesi hususunda tarafların iradelerinin birleşerek iş sözleşmesinin sona erdirildiği, bu durumda iş sözleşmesinin davacının kıdem tazminatını hak kazanacak şekilde sona ermediği gerekçesiyle kıdem tazminatı isteğinin reddine davalı işverenin davacının süresi içinde iş sözleşmesini yenilemeyeceğini, sözleşme bitim tarihine kadar çalışacağını işverene bildirdiği, edimini sözleşme bitimine kadar ifa etmek istediği ancak işverenin hiçbir haklı sebep olmaksızın işi kabulde temerrüde düştüğü gerekçesiyle çalışılmayan aylar yönünden ücret alacağı hüküm altına alınmıştır.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı davalı işverenin 24.06.2011 tarihli "Başvuruya Davet" yazısı üzerine süresi içerisinde ve sözleşme bitmeden 27.06.2011 tarihinde sözleşmeyi yenilemeyeceğini ancak sözleşmenin bitim tarihi olan 31.08.2011 tarihine kadar çalışacağını bildirmiş, bunun üzerine davalı işverenin davacının işine son verdiği, davacının 30.06.2011 tarihinde işyerinden çıkışının yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının işverene gönderdiği ihtarname içeriğine göre sözleşmeyi yeni eğitim öğretim yılında yenilemeyeceğini bildirmesi iş sözleşmesinin feshi veya işverene sözleşmenin sona erdirilmesi yönünde yöneltilmiş bir irade beyanı olarak değerlendirilmesi hatalıdır. Davacının sözleşmeyi yeni dönemde işverene yenilemeyeceğini bildirmesi üzerine sözleşme süresi sona ermeden 30.06.2011 tarihi itibariyle işveren tarafından davacının işyerinden çıkışı yapılmak suretiyle iş sözleşmesi işveren tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. Sözleşmenin feshi konusunda tarafların bir mutabakatı olmadığına göre davacının kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak sözkonusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının sözkonusu olacağı kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Kanunun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Dosya içeriğine işyerinde sınıf öğretmeni olarak çalışan davacı günlük ve haftalık çalışma saati belirtmeksizin işyerinde Cumartesi günü bile çalışarak fazla çalışma yaptığı iddiasıyla fazla çalışma ücret alacağı isteğinde bulunmuştur.

Dosya içeriğine işyerinde sınıf öğretmeni olarak çalışan davacı günlük ve haftalık çalışma saati belirtmeksizin işyerinde Cumartesi günü bile çalışarak fazla çalışma yaptığı iddiasıyla fazla çalışma ücret alacağı isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece fazla çalışma ücreti davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının cumartesi günleri çalışmaları için yapılan haftalık 4 saat için hesaplama yapan hesap raporuna itibarla hesaplanan tutardan %30 oranda hakkaniyet indirimi yapılarak hüküm altına alınmıştır. Karara esas alınan hesap raporunda davcı tanıklarının beyanlarına göre davacının hafta içinde 45 saat çalıştığı, cumartesi günü saat 09:00-13:00 saatler arasında ara dinlenme hariç haftalık 4 saat için hesaplama yapılmıştır. Dava konusu fazla çalışma ücreti salt davacı tanıklarının beyanları esas alınarak hesaplanmış olup davacının cumartesi günleri etüt yapmak suretiyle fazla çalışma yaptığı davalı tanıklarınca doğrulanmadığı gibi davacı tanıklarının beyanları işyeri kayıtları ile de desteklenmemiştir. Bu durumda davacının fazla çalışma yaptığı usulüne uygun olarak ispatlanamadığından fazla çalışma ücreti isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28350, Karar No: 2010/33598, Tarih: 14.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/28350 E.  ,  2010/33598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/281441

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2006

NUMARASI : 2006/855

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığının gözetilmemesi ve kaçak elektrik kullanmak suretiyle hırsızlık suçuna ilişkin zararın hazırlık soruşturması sırasında, rızaen, tamamen iade ve tazmin edilmesinin 5237 Sayılı TCK.nun 168. maddesi gereğince cezadan indirim nedeni olduğu, yasal bir indirim nedeninin aynı zamanda hapis cezasını tamamen ortadan kaldıracak şekilde, aynen tazmin tedbirine dönüştürülmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde 5237 sayılı TCK.nun 50/1-b bendi gereğince yazılı biçimde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19153, Karar No: 2012/17668, Tarih: 05.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/19153 E.  ,  2012/17668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :295-493

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira tanık beyanlarının da bulunduğu 13.12.2010 tarihli duruşma tutanağının dosya içerisinde bulunmadığı, dosyada bulunan 13.12.2010 tarihli duruşma tutanağının ise aynı gün duruşması olan 2010/291 E. sayılı dosyaya ait olduğu ve sehven dosya içerisine girdiği, sehven dosyaya giren 2010/291 E. sayılı dosyaya ait 13.12.2010 tarihli duruşma tutanağında tanık olarak dinlenilen davacının beyanında "çalışmalarının bir yılının kesintili diğerlerinin kesintisiz olduğunu" bildirmesi rağmen mahkemece bu husus yeterince araştırmadan çalışmanın kesintisiz olduğunu kabul ile eksik bildirilen günlerin tespitine karar verilmesi hatalıdır. Şu halde; mahkemece 13.12.2010 tarihli tutanak dosyaya eklenmeli, davacının 2010/291 E. sayılı dosyasındaki beyanı ve diğer deliller birlikte değerlendirilmeli, gerekirse davacı isticvap edilip dinlendikten sonra, hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Aktif Ltd. Şti.'ye iadesine, 05.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3300, Karar No: 2011/4270, Tarih: 18.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/3300 E.  ,  2011/4270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Temizlik İnşaat San. Tic. ve Ltd. Şti ve diğerleri aleyhine 29/03/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... Temizlik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3884, Karar No: 2011/8255, Tarih: 18.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3884 E.  ,  2011/8255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar, davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkına konu edilen payın iptali ile davacı adına tesciline ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının paydaşı olduğu 102 parsel numaralı taşınmazda pay sahibi olan...’in 20030/112640 payını davalı ...'a sattığını, satış yapılırken kendisine haber verilmediğini, belirterek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini istemiştir. Davalı vekili, taşınmazda fiili taksim yapıldığını, şufa hakkının kullanılamayacağını, belirterek davanın reddini savunmuş tanık beyanın da dayanmıştır.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın keşfen belirlenen değerine göre davanın görev yönünden reddi ile görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiş, hükmün temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 11.03.2010 tarih ve 2009/9711-2698 esas ve karar sayılı kararı ile, mahkemenin görevinin tapuda gösterilen satış bedeli ile harç ve masraflar toplamına göre belirleneceğinden, keşif yapılarak bilirkişi raporu ile belirlenen değer esas alınmak sureti ile görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmediğinden, hüküm bozularak dosya mahkemesine iade edilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasanın 141/3 maddesi uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması zorunludur. HUMK.nun 388/3 maddesi mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutma sebepleri sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin bulunması gerektiğini hükme bağlamıştır.

Bir mahkeme kararının gerekçesi, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere

dayandırıldığını ortaya koyar; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterir. Tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün bulunması, zorunludur.

İncelenen kararın yukarıda açıklanan nitelikte bir yasal gerekçeyi içermediği çok açıktır. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek gerekçesiz bir şekilde ve usulün 388/3 maddesine aykırı olarak yazılı biçimde hüküm kurmuş olması doğru görülmediği gibi davalının fiili taksim savunmasına ilişkin delil listesinde göstermiş olduğu tanıklar... ve ...’ın dinlenmeksizin karar verilmesi ve davacı tarafça depo edilen satış bedeli hususunda da bir karar verilmemiş olması da doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.