muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5959, Karar No: 2013/4992, Tarih: 13.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/5959 E.  ,  2013/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı tetör örgütüne üye olma ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurmak suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in yapılan yargılanması sırasında; Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesiyle Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 25/01/2013 gün ve 2013/28 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesinin 25/01/2013 gün ve 2011/715 E. 2013/44 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13430, Karar No: 2014/4421, Tarih: 02.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13430 E.  ,  2014/4421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/312546

MAHKEMESİ : Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26.04.2011

NUMARASI : 2010/771 Esas, 2011/295 Karar

SUÇ : Müstehcenlik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu CD’lerdeki görüntülerin ar ve haya duygularını incitip incitmediği, cinsi arzuları tahrik ve istismar eder nitelikte genel ahlâka aykırı olup olmadığı, TCK.nın 226/4. maddesinde düzenlenen suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tayin edilecek bilirkişi tarafından denetime olanak verecek şekilde düzenlenecek raporla saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, CD içeriklerinin porno olduğunu bildiren ve suçun unsurlarının tespiti için gerekli ve yeterli açıklamayı taşımayan soyut bilirkişi raporuna dayanarak, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5846 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan dava tefrik edildiği halde, tefrik edilen dava konusu bandrolsüz CD’lerin de müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11497, Karar No: 2010/9082, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11497 E.  ,  2010/9082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan 5492 ada 1 parsel sayılı taşınmazın incelenen satış tarihi olan 05.05.2008 itibarıyla İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın ve emsal alınarak incelenen 5492 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulundukları sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2008 yılı için belediyece belirlenen vergiye esas asgari m² değerinin ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6771, Karar No: 2023/225, Tarih: 16.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/6771 E.  ,  2023/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01/12/2020 tarihli ve 2020/169 Esas, 2020/467 Karar sayılı

kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 nci maddesinin üçünçü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 18 yıl hapis ve 36.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05/03/2021 tarihli ve 2021/217 Esas, 2021/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Mahkeme gerekçesinin olayı aydınlatacak nitelikte olmadığına,

3. Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

4. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın usulüne uygun yapılan ikamet aramasında ve üst aramasında montunun sağ cebinde 1 paket net 295 gram kokain, ikamette oda içerisinde duvar dibinde 10 paket net 3837 gram esrar, 1 paket net 412 gram kokain, 3 adet terazi, ikametin girişe göre sol tarafta bulunan oda içerisinde iki kapılı dolaba gizlenmiş vaziyette 5 paket halinde 24500 adet net 2482,2 gram MDMA içeren tabletlerin ele geçirildiği olayda, sanığın evinde bulunan uyuşturucu maddelerin miktarı, çeşitliliği, olayın oluş şekli gözönüne alındığında sanığın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçeleriyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yönelik, suç tarihinin eksik yazılması ve temel cezanın tayininde alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kolluk görevlilerince elde edilen istihbari bilgi üzerine sanığın usulüne uygun yapılan ikamet aramasında, 10 paket net 3837 gram esrar, 1 paket net 412 gram kokain, 3 adet terazi, 5 paket halinde 24500 adet net 2482,2 gram MDMA içeren tabletler, sanığın usulüne uygun üst aramasında 1 paket net 295 gram kokain ele geçirildiği, sanığın ele geçen maddeleri satmak için bulundurduğuna ilişkin oluşa ve usulüne uygun tespit edilen ikrarları, ele geçen maddelerin miktarı, çeşitliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde eylemin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının yasal koşullarının oluşmadığı, mahkemenin delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05/03/2021 tarihli ve 2021/217 Esas, 2021/395 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 5. Ağır

Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9529, Karar No: 2013/4773, Tarih: 28.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/9529 E.  ,  2013/4773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK’nın 289/1, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm kurulurken sanık hakkında tayin edilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi, adli para cezasının taksitlendirilmesi ve sanığın kendisine yediemin olarak teslim edilen hacizli malın sahibi olması nedeniyle cezasından 1/2 oranında indirim yapılması sırasında uygulanan Kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasının başına “TCK’nın 289/1-son cümle maddesi uyarınca” ibaresinin, 4. fıkrasının başına “TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin, 5. fıkrasının başına “TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/262, Karar No: 2018/4996, Tarih: 03.07.2018

**6. Ceza Dairesi         2018/262 E.  ,  2018/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma, cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle, sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeretde bildirmedikleri anlaşılmakla sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sakarya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/78 Esas ve 2017/170 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma ve cinsel saldırı suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının, CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 07.11.2017 gün, 2017/1464 Esas ve 2017/1532 Karar sayılı "esastan red" kararına karşı, sanık ... ve savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazlarının CMK'nın 302/1. maddesi gereğince reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 2017/1464 Esas ve 2017/1532 Karar sayılı esastan red hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/390, Karar No: 2011/375, Tarih: 27.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/390 E.  ,  2011/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, bina dahilinde hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı ve atılı diğer suçlardan mahkûmiyetine dair İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.11.2010 gün ve 2008/218 Esas, 2010/304 Karar sayılı çocuğun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçu yönünde re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle, iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Çocuğun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı, mala zarar verme ve bina dahilinde hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Sanık hakında mala zarar verme suçundan usulüne uygun kamu davası açılmadığı halde, bu suçtan da sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Elektrik kablolarının çalınmasına kalkışılan inşaatın kapı ve pencerelerinin olmadığı, yasal anlamda bina niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 141/1. maddesi yerine, 142/1-b maddesinin uygulanması,

Sanığın hırsızlık yaptırmak için zorla götürdüğü inşaatta, mağduru tehdit etmek suretiyle "seni sinkaf edeceğim pantolonunu indir" diyerek pantolonunu indirmesini istemesi, kabul etmemesine rağmen mağdurun pantolonunu birkaç

kez indirmesi ve olay yerine polis ekibinin gelmesi üzerine eylemine son vermek zorunda kalması karşısında, eylemin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi çocuğun basit cinsel istismarı hükmü yönüyle kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek hükümlerin CMUK.nun 321. ve 326 maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/295, Karar No: 2021/1282, Tarih: 29.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/295 E.  ,  2021/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ereğli (Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21/11/2017 tarihinde verilen dilekçeyle meraya elatmanın önlenmesi ve kal talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/02/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin davalı vekili yönünden esastan reddine, davacı vekili yönünden kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalının Bulgurluk Mahallesi 469 parsel sayılı mera vasıflı taşınmazda yaklaşık 8183,41 m²’lik kısma duvar çekilip ev yaparak, aynı şekilde 1304 numaralı harman yeri nitelikli parselin de 380,62 m²’lik bölümüne müdahale ettiğini ileri sürürek, elatmanın önlenmesi ve yapıların kal’ini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu yerin mera vasfını kaybettiğini, köy yerleşim alanı haline gelmiş arazi parçası olduğunu, taşınmazın tüm köylüler tarafından kullanıldığını ve halen de kullanılmakta olduğunu, Büyükşehir Yasası ile birlikte köylerin mahalle olduğunu ve mera vasfının kalktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne, davalının 469 parselde A harfli 8183,41 m²’lik ve 1304 parselde 380,62 m²’lik kısımlara elatmasının önlenmesine, bu bölümler üzerinde yer alana ev, depo ve duvarların kal’ine karar verilmiştir.

Hükme karşı davacı vekili ve davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi 23/05/2019 tarihli karar ile, davalı vekilinin istinaf itirazlarının reddine, davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik istinaf itirazının kabulüne, hakkında istinaf başvurusunda bulunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi hükmü gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar vermiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 353/b-2 maddesinde, “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilir”. 359/2 maddesinde, “Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında, açık, şüphe ve terddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”. hükümlerine yer verilmiştir.

İstnaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu kanısına varırsa, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verir. (HMK. m. 353/b-1).

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararındaki maddi hataların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak (HMK. m. 360, m. 183) aynı kararı verir; yani istinaf başvurusunun esastan reddine karar verir (Karş: İYUK m. 45/3, c.2).

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verir. Bu halde, istinaf mahkemesi aşağıdaki kararları verebilir;

a) İlk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın esası hakkında yeniden karar verilmesi,

b) İlk derece mahkemesi kararının düzeltilmesi ve davanın esası hakkında karar verilmesi (Prof. Dr. Baki Kuru, İstinaf Sistemine Göre Yazılmış Medeni Usul Hukuku, Ekim 2016 s. 698).

Öte yandan, HMK’nun “Yargılama Giderlerinin Kapsamı” başlıklı 323. maddesinde, karar ve ilam harçları yargılama giderleri arasında sayılmış, “Yargılama Giderlerinden Sorumluluk” başlıklı 326. maddesinde, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’na ekli (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı, Bölge Adliye Mahkemelerinin tasdik veya işin esasasını hüküm altına aldığı kararları içinde bu oranda karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı kanunun 16. madde düzenlenmesi ile de temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28/09/2018 tarih, 2018/2 Esas, 2018/8 sayılı Kararının gerekçesinde ise; düzelterek onamanın yargılama giderlerinden olan onama harcı bakımından bozma kararı niteliğinde olması, aslında bozulması gereken bir kararın, bozma sebebinin yeniden yargılamayı gerektirmeyecek mahiyette görülmesi nedeniyle yasanın verdiği takdir yetkisine istinaden onanmasına karar verilmesi, bunun yanında onama kararlarında harç alınacağına yönelik yasal bir düzenleme bulunmaması karşısında, düzelterek onama kararlarında onama harcı alınmayacağı görüşü benimsenmiştir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Dava konusu kararda Bölge Adliye Mahkemesi tarafların istinaf talebini değerlendirerek, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin eksik ve hatalı hesaplandığını gerekçe yaparak, ilk derece mahkemesi kararını düzelterek yeniden hüküm kurmuştur. Ancak bu karar ikiye ayrılarak, ilk bölümde ilk derece mahkemesi gibi işin esası ile ilgili hüküm oluşturarak davacının davasını kabul edilmiş, vekalet ücreti düzeltilmiş ve hüküm altına alınan miktar üzerinden nispi harcın davalıdan alınarak Hazineye ödenmesine karar verilmiştir. Hükmün ikinci bölümü ise “İstinaf Yargılaması” olarak isimlendirilmiş ve davalı tarafın istinaf talebi kabul edilmediği gerekçesiyle sanki ilk derece mahkemesi kararı doğru ve geçerliymiş gibi, başka bir ifadeyle ilk derece mahkemesi kararı tasdik edilmiş gibi hükmün birinci bölümündeki karar ve ilam harcı miktarı kadar, mükerrer olacak bir şekilde istinaf harcının davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi İlk Derece Mahkemesi kararını Yargıtay gibi düzelterek onayamadığından, düzeltme işlemini ilk derece mahkemesi kararını kaldırıp geçersiz hale getirdikten sonra ve yeniden hüküm tesisi suretiyle gerçekleştirdiğinden, ilk derece mahkemesi kararı tasdik edilmediği için istinaf harcına hükmedilmesi mümkün değildir.

Bölge Adliye Mahkemesi tasdik etmediği bir karar için istinaf harcı alamaz.

Taraflardan birisinin istinaf talebinin kabulü ve yeniden hüküm kurulması işlemi, aslında başlı başına bir istinaf yargılaması işlemidir. Bölge Adliye Mahkemesi bu aşamada işin esası ile ilgili hüküm verdiğinden, hüküm altına alınan miktar üzerinden nispi harca hükmedilmeli ve ayrıca hükmün başka bir bölümünde istinaf yargılamasına yönelik mükerrer ve çelişkili hüküm kurulmamalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi bu kararıyla hem ilk derece mahkemesi sıfatıyla hüküm altına aldığı miktar üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmetmekte, hem de ilk derece mahkemesi kararını doğru bularak tasdik etmiş gibi mükerrer harç almaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf yargılaması başlığı altında davalıdan mükerrer harç alınmasına karar verilmesi doğru olmadığından, mükerrer harç alınmasına dair fıkranın hükümden çıkartılarak kararın bu yönde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 23/05/2019 tarih, 2019/344 Esas, 2019/423 Karar sayılı ilamının hüküm kısmının “B” bendi altında yer alan “harç alınmasına” ilişkin 1. maddesinin hükümden çıkartılmasına, HMK’nın 370/2 maddesi gereğince Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Mahkemesi hükmünün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 29/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.