muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/38838, Karar No: 2017/18423, Tarih: 19.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38838 E.  ,  2017/18423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı veya geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının çalışanları olmadığını, bu nedenle davanın sadece diğer davalı şirkete açılması gerektiğini, davada hasım gösterilmelerinin doğru olmadığını savunarak davanın husumetten reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; müvekkili ile diğer davalı ... Genel Müdürlüğü arasında yapılan ihalenin feshedildiğini, müvekkili şirket tarafından bu kadar işçinin başka bir işte çalıştırılmasının imkansız olduğunu, son çare olarak davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverenin feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat edemediği, dosyaya sunulan belgelerden ihale süresi bitmeden tarafların karşılıklı anlaşması üzerine sözleşmenin sona erdirildiğinin anlaşıldığı, bu durumun davacının iş sözleşmesinin feshi için geçerli bir neden olamayacağı, davacıyla aynı sebeple iş sözleşmesi feshedilen işçiler tarafından açılan işe iade davalarının kabulüne karar verildiği ve bu kararların Yargıtayca onanarak kesinleştiği gerekçesiyle davacının davasının kabulüne, alt işverene işe iadesine, işçinin başvurusu ile işverence işe başlatmamanın sonuçlarından her iki davalının birlikte sorumlu olduğuna dair hüküm kurulmuştur.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, ... sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel koşullarına uyduğunu içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli veya haklı nedene dayandığını kanıtlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olayda, güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin davalı asıl işveren ... tarafından feshedilmesi sebebiyle diğer davalı alt işverence feshedilmiştir. Davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesine yönelik işveren kararı işletmesel karar niteliğinde olup yukarıdaki açıklamalarda da belirtildiği üzere yerindelik denetimine tabi değildir. Dosya içeriğine göre davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesinden sonra aynı işyerinde ihaleyi kazanan firma ile davalı alt işveren arasında herhangi bir organik bağın varlığı iddia ve ispat edilmemiştir. Bu durumda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesi nedeniyle davalı alt işveren şirketinde istihdam fazlalığının ortaya çıkması kaçınılmaz olup yargısal denetimin sadece feshin son çare olması ilkesi kapsamında yapılması gerekmektedir. Bu doğrultuda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdiği tarihte davalı alt işverenin başka işyerlerinin olup olmadığı, davacının bu işyerlerinde değerlendirilme imkanının bulunup bulunmadığının belirlenmesi söz konusu ilkenin uygulanması noktasında önem arzetmektedir. Mahkemece bu yönde gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalı şirketin fesih tarihinde davacıyı çalıştırabileceği başka işyerlerinin olup olmadığı, bu işyerlerine fesih tarihinden kısa bir süre önce ve sonra davacı ile aynı vasıflarda yeni işçi alımı yapılıp yapılmadığı araştırılarak, davacıyı çalıştırabileceği başka işyeri ve yeni işçi alımı yok ise davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesine ilişkin bu durumun geçerli fesih sebebi oluşturacağı kabul edilerek davanın reddine, var ise feshin son çare olma ilkesine uyulmadan yapılan feshin geçersizliğine karar vermekten ibarettir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5335, Karar No: 2020/1265, Tarih: 18.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/5335 E.  ,  2020/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdureyle ilgili İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 24.02.2012 günlü raporda mağdurede Anksiyeteli Major Depresif Bozukluk, Posttravmatik Stres Bozukluğu tespit edildiği ve ruh sağlığının bozulduğu, tespit edilen bu bozulmanın iddia edildiği gibi bir cinsel saldırıya bağlı olabileceği gibi cinsel saldırı olmaksızın fiziksel saldırı veya başka olay ve/veya olaylara, ilişki ile ilgili sorunlara bağlı olarak gelişen psikososyal stres ve çatışmalar sonucu da olabileceği bunlar arasında ayırım yapılamadığı, adli tahkikat sonucu cinsel saldırının gerçekleştiğinin sübutu ve tespiti halinde ruh sağlığındaki mevcut bozulmanın cinsel saldırıya bağlı geliştiğinin kabulünün uygun olacağının bildirilmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 102/5. maddesinin uygulanması hususunda şüphe oluşup, şüpheden sanığın yararlanacağı ilkesi de nazara alındığında söz konusu maddenin sanık hakkında uygulama imkanının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde lehe kanun karşılaştırması yapıldığı sırada anılan maddenin tatbiki suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5265, Karar No: 2013/277, Tarih: 21.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/5265 E.  ,  2013/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, kaçak elektrik tüketimi nedeniyle tahakkuk ettirilen bedele yönelik olarak borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç ve oluşturulan hüküm davanın niteliğine, yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Kaçak kullanımda gecikme zammı olmaz. Bu durumda davacının gecikme zammı ve gecikme zammı KDV'si istemi yerinde değildir. Ne var ki, çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince gecikme zammı isteminin aynı zamanda yasal faiz uygulanması gerektirdiği gözetilerek ödenmeyen bedele yönelik olarak son ödeme tarihinden itibaren yasal faiz hesaplaması yapılması gerekmektedir.

O halde mahkemece davacının gecikme zammı talebi yasal faiz olarak değerlendirilip takip tarihine kadar işlemiş yasal faiz oranının hesaplattırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile gecikme zammı hesabına göre karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 21.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8497, Karar No: 2009/10557, Tarih: 23.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8497 E.  ,  2009/10557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.01.2008 gün 2008/15458 - 769 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli ...Mahallesi 103 ada 17 parselin (1419 m2) belgesizden ağaçlık cinsiyle yapılan tespitine karşı Orman Yönetiminin açtığı davanın reddine karar verilmişse de, hükme esas alınan uzman bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporda, taşınmazın (A) işaretli (1078 m2) bölümünün orman sayılan yerlerden olduğunun açıklandığı halde, mahkemece gerekçe gösterilmeksizin davanın tümüyle reddine karar verilmesi isabetsiz olduğu" açıklanmıştır. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin A(1078 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına; B(340 m2) bölümünün tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4761, Karar No: 2020/1865, Tarih: 06.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/4761 E.  ,  2020/1865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... ili ... Belediyesinde işçi olarak çalışmakta iken 5747 ve 6360 sayılı Kanunlar uyarınca 30/03/2014 tarihinde mahalli idareler seçimi ile belediyenin kapandığını, belediyenin kapanması nedeniyle tüm mal varlıkları hak alacak ve borçları ile bağlı olduğu ... İl Özel İdaresine devredildiğini, davacının ... Belediyesinde çalıştığı sürede sosyal hak ve maaş farklarının ödenmediğini, buna ilişkin 2011 yılında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca müfettişlerin gönderildiğini ve davacının 2007-2011 tarihleri alacaklarının kalem kalem tespit edildiğini ve rapor düzenlendiğini, ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devir esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden davacının sosyal hak ve maaş farkı alacaklarının (yol yardımı, giyim yardımı, çocuk yardımı, ek mesai vs.) davalı kuruma resmi yazı ile bildirildiğini, davacının 2011-2014 yıllarına ilişkin hak ve alacakları bugüne kadar davalı Kurum tarafından bilinmesine ve resmi yazılı belge ile bu alacakların sabit olmasına rağmen herhangi bir ödemede bulunulmadığından dava açma zorunluluğu doğduğunu öne sürerek ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı Kuruma devir esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve yazılı gerekçe ile davacının ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devir esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının davalıdan yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve yazılı gerekçe ile davacının ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devir esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının davalıdan yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut uyuşnazlıkta; davacı vekili ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devri esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden davacının sosyal hak ve maaş farkı alacaklarının (yol yardımı, giyim yardımı, çocuk yardımı, ek mesai vs.) davalı kuruma resmi yazı ile bildirildiğini ancak davalı kurumca herhangi bir ödeme yapılmadığını öne sürerek komisyon kararında belirtilen miktarın yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsilini talep etmiş; Mahkemece ise kapatılan ... Belediyesinin 28.03.2014 tarih ve 68 Sayılı Yazıları ile davacıya borçlı olduğunu ikrar ile durumu davalı ... İdaresine bildirdiğine göre,davalının bu borcu ödediğini kanıtlaması gerektiği ancak dosya içerisinde 28.03.2014 tarihinden sonra yapılan herhangi bir ödeme olmadığı gerekçesiyle komisyon kararında belirtilen ve davacı tarafından talep edilen miktar, yasal faizi ile hüküm altına alınmıştır.

Ne var ki; davanın Kamu kurum ve kuruluşunun mamelekini ilgilendirdiği de dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Öncelikle, dava dilekçesinde toplam rakam içerisinde talep edilen alacak kalemlerinin hangileri olduğu tek tek açıklanmadığı gibi mahkemece de talep edilen toplam miktar üzerinden hangi alacak kalemlerinin ne miktarda hüküm altına alındığı tek tek açıklanmadan karar verilmiştir. Bir başka deyişle, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan işçilik alacaklarının hangileri olduğu tereddütsüz netleştirilmemiştir. Dolaysıyla, Mahkemece beliritlen şekilde kurulan hükmün de taraflar arasında herhangi bir alacak kalemi yönünden uyuşmazlığı sonlandırdığından söz etmek mümkün olmayacaktır.

Şu halde; Mahkemece davacı vekiline ya da davacı asile talep edilen toplam miktarın hangi işçilik alacağı kalemlerine ilişkin olduğu, 2011-2014 yıllarına ait tam olarak hangi alacakların ödenmediği ya da eksik ödendiği tek tek açıklattırılmalıdır. Bundan sonra kapatılan Belediye’nin devredildiği davalı kurumdan davacının 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devri esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının hangi işçilik alacağı kalemlerine ve tam olarak hangi tarih aralığına ilişkin olduğu, miktarın belirlenmesine dayanak belgelerin neler olduğu ve alacak miktarının ne şekilde hesaplandığı sorulmalı, yazı cevapları dosyaya eklenmelidir.

Ayrıca uyuşmazlık konusu olduğu belirlenen alacak kalemlerine ilişkin davacının ücret bordroları ve davacıya yapılan tüm ödeme belgeleri temin edilmelidir.

Her ne kadar dosyaya aldırılan bilirkişi raporunda 2012 yılından itibaren 2014 yılı Şubat ayına kadar hesaplama yapılması gerektiği kabul edilerek ücret bordroları ve banka ödemeleri karşılaştırarak banka kanalıya ödenmeyen fark alacak miktarı belirlenmiş ise de, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamanın denetime elverişli olmadığı zaten Mahkemece de hükme esas alınmadığı, yine davacının dayanak yaptığı Devir Tasfiye Komisyonu Kararının eki olarak bir takım belgeler gönderilmiş ise de; gönderilen belgelerin eksik olduğu ve Komisyon Kararında alacak olarak belirtilen toplam miktarı karşılamadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, ... İcra Müdürlüklerinde ... Belediyesi aleyhinde başlatılan icra takiplerine ilişkin dosyalar tüm dayanakları ile birlikte eksiksiz dosya içerisine alınmalı, davacının icra takip dosyasına konu yaptığı alacakları iş bu dava ile de isteyip istemediği belirlenmeli, icra takibine konu edilen bir alacak miktarının eldeki davada da istenildiğinin ya da 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davacının davalı kuruma devri esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının içerisinde olduğunun tespit edilmesi halinde mükerrer talep ve ödeme olmaması bakımından icra takip dosyasında talep edilen alacakların eldeki davada yapılan hesaplamadan dışlanması yoluna gidilmelidir.

Bundan sonra talep konusu alacaklar hesaplanmalı, icra dosyasında talep edilen 2011 yılı alacaklarının hangileri olduğu tereddütsüz tespit edilerek mükerrer talep ve ödeme olmamasına dikkat edilmeli, sonucuna göre davacının kapatılan belediyedeki çalışması nedeniyle talep ettiği alacak kalemleri nedeniyle davalı kurumun borçlu olup olmadığı, borçlu ise hangi alacak kaleminden ne tutarda borçlu olduğu belirlenmeli bundan sonra Mahkemece taraflar arasındaki hangi alacak kalemlerine ilişkin hangi tutarda uyuşmazlığın sonlandırıldığı tek tek açıklanarak infazı mümkün bir karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.