muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/15461, Karar No: 2009/481, Tarih: 20.01.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15461 E.  ,  2009/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan Harita Mühendisi ... Vurgun ve Orman Yüksek Mühendisi ... Hançerli'ye verilerek; davacının dayanağı olan ve kesin hüküm olduğu kabul edilen tescil dosyasındaki 26.04.1993 tarihli ... memuru bilirkişi raporunun eki olan tescil krokisi, orman kadastro haritası, arazi kadastrosuna ilişkin pafta, memleket haritası ve imar uygulamasına ilişkin hataların ölçekler denkleştirilip birbiri üzerine ablike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 6-7 (O.T.S.) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın bu haritalardaki konumunun tereddüte yer vermeyecek şekilde ayrı renkli kalemlerle çizilmek ve koordinat değerleri de eklenmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı ve krokili ek rapor alınarak ve farklılıkların nereden geldiğinin de açıklanması suretiyle dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 20/01/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17392, Karar No: 2013/10335, Tarih: 07.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/17392 E.  ,  2013/10335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kadıköy 4.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkeme kararlarına karşı ilgililerin Yargıtay nezdinde temyiz davası açabilmesi için;

Yasa yoluna başvurmaya yetkisi olanın; (resen temyiz incelemesine tabi olan hükümler dışındakilerde) bir dilekçe veya sözle yazılıp tutanağa bağlanan ve yargıç tarafından onaylanan istek; tefhim ve/veya tebliğden itibaren 7 gün içinde gerçekleşmesi gereken süre; koşullarına bağlıdır.

Bunlardan birinin bulunmaması halinde temyiz davasının usulünce açıldığından bahsedilemez.

07.03.2007 günü sanık ve savunmanının yüzüne karşı hüküm verilmiştir.

Başka suçtan Ümraniye Cezaevinde bulunan sanık ..., Mahkemeye hitaben 13.03.2007 tarihli dilekçesinde “ konu:Dosya kararı (h.k) şeklinde belirtip devamında da” Cezaevi firarisi olduğu için halen Ümraniye cezaevinde olduğunu, aldığı tahliye kararını ve o gün duruşmada verdiği ifadesinin kendisine gönderilmesini belirtip mahkumiyet hükmüne karşı temyiz davası açma irade ve istemini ortaya koymadığı ve anılan dilekçenin bu şekilde kabulüde olanaklı olmadığının anlaşılması karşısında,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06/11/2007 tarihinde temyiz eden sanık ...'nun temyiz isteminin anılan Yasanın 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/3826, Karar No: 2019/11529, Tarih: 04.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/3826 E.  ,  2019/11529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı depoda, yangın tesisatında meydana gelen su patlaması sonucu hasar meydana geldiğini, sigortalı şirkete 17.903,20 TL hasar ödemesi yapıldığını, deponun davalı şirkete ait olduğunu, sigortalının kiracı olduğunu, zarardan davalı şirketin sorumlu olduğunu belirterek 17.903,20 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen davada, davalının depoda hissedar olduğunun anlaşıldığı belirtilerek 17.903,20 TL tazminatın davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Davalı ... Yazı Tahtaları ve Eğitim Gereçleri AŞ vekili, deponun %40 hissesinin müvekkili şirkete ait olduğunu, %60 hissesinin ...'a ait olduğunu, deponun ... tarafından ... Ürünleri Tic. Ltd. Şti.'ne kiralandığını, davacıya sigortalı şirketle müvekkil şirketin bir ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, rizikonun meydana geldiği deponun müvekkili tarafından ... Ürünleri Tic. Ltd. Şti.'ne kiralandığını, kira sözleşmesine göre deponun başkasına devredilemeceğini bildirerek davanın husumet yönünden gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; Asıl davanın kısmen kabulüne, tazminatın 2/5'i oranında olmak üzere 7.161,28.-TL'nın 29.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan (... Yazı Tahtaları ve Eğitim Gereçleri A.Ş) alınarak davacıya verilmesine; Birleşen dosyada; davanın kısmen kabulüne, tazminatın 3/5'i oranında olmak üzere 10.741,92.-TL'nin 29.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı( ...)'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 917,21 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12099, Karar No: 2024/4893, Tarih: 02.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/12099 E.  ,  2024/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/267 Esas, 2016/267 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 5 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin kusurunun bulunmadığı, maktulün kazada tam kusurlu olduğu, müvekkiline fazla ceza verildiği, müvekkilinin müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delilin bulunmadığı, beraatine karar verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 29.02.2016 tarih saat 16:45 sıralarında sanık ...'ın idaresindeki ... plaka sayılı kamyonu ile olay mahalli olan ... Mahallesi 4010 sokak üzerinde güneyden kuzey istikametine seyir ederken, 4018 sokak kavşağına geldiğinde aracının sağ arka teker hizasından, 4018 sokaktan gelerek kavşağın köşesindeki duvar yanından 4010 sokağa çıkış yapan 4,5 yaşındaki yaya ...'a çarpması sonucu ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde kaza mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda; Berat'ın, henüz trafik bilinci gelişmemiş olması nedeniyle, trafiği engelleyecek, tehlikeye düşürecek davranışlarda bulunduğu, 4018 sokaktan 4010 sokağa aniden çıkarak, kendisine yaklaşan araçların uzaklık ve hızını dikkate almadığı ve asli kusurlu olduğu, sanık ...'un ise 4018 sokak kavşağına geldiğinde aracının hızını azaltması, kavşağın köşesinde bulunan 3 metre yüksekliğindeki bahçe duvarından dolayı, 4018 sokak üzerindeki yaya ve araçları görememesi nedeniyle dikkatli olması, dikkatini tamamen yola vermesi gerekirken, kavşağı geçerken kardeşi tarafından çocuklardan birisine çarptığına dair uyarılması, çarpma noktasının 35 metre ilerisinde aracını durdurabilmesi, seyir hızıyla kavşağa girerek, fren tedbirinde geç kalması nedeniyle 2918 sayılı KTK'nın 52/1-a-b. maddeleri uyarınca tali kusurlu olduğunun belirlendiği, dosya kapsamında mevcut kamera görüntülerinde kaza anının mevcut olduğu, Yerel mahkemece rapordaki ve kamera görüntülerindeki tespitler ile sonuç olarak sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

5237 sayılı Kanun'un 61. maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3/1.maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, tebliğnamede bu konuda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 61. maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3/1.maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, tebliğnamede bu konuda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Mersin 18.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6773, Karar No: 2016/8545, Tarih: 26.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6773 E.  ,  2016/8545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

Dava dilekçesinde, arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ....ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle orantılı bir şekilde belirlenmediğini ileri sürerek malik olduğu 5 numaralı bağımsız bölümün konumu ve diğer özellikleri bakımından değerli olduğunu bu sebeple arsa paylarının düzeltilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 3.maddesinde "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." hükmü yer almaktadır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlanmaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 1979 yılında kat mülkiyeti kurulduğu, kat mülkiyetine doğrudan geçiş tarihi olan 1979 tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya ....

Somut olayda dava konusu taşınmazda 1979 yılında kat mülkiyeti kurulduğu, kat mülkiyetine doğrudan geçiş tarihi olan 1979 tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya ....

konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 1979 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkça saptanmadığına göre, mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken, herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak ve paydaya eşit olmayan arsa payı toplamı üzerinden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HlJMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21500, Karar No: 2018/5575, Tarih: 19.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/21500 E.  ,  2018/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 5. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi, İlk Derece Mahkemesi'nin kararının HMK 353/1-6-2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına ve davanın kabulüne karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalılardan Uludağ Üniversite Rektörlüğü'nün yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 19/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/137, Karar No: 2021/4691, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/137 E.  ,  2021/4691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak ;

1-Sanığın aşamalarda tehdit suçunu kabul etmemesi, mağdurun soruşturma evresindeki anlatımında, sanığın kendisini telefonla aradığında yanında kimsenin olmadığını söylemesine karşın kovuşturma evresinde yanında tanık ...'ın olduğunu ve onun da hoparlörden sanığın konuşmalarını duyduğunu belirtmesi, bozma sonrasında ise sanıkla olan telefon konuşmasında yanında kimsenin olmadığını beyan etmesi, soruşturma aşamasında dinlenilmeyen tanık ...'ın da kovuşturma evresinde sanığın mağdur ile telefon konuşmasını hoparlörden duyduğunu söylemesi karşısında, sanık, mağdur ve tanık anlatımlarının yöntemince irdelenmesi, ifadeler arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve hangi anlatımlara hangi nedenlerle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de ; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21724, Karar No: 2012/13074, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/21724 E.  ,  2012/13074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinde saat 21.30 sıralarında sanığın... İlköğretim Okulu'na pencereyi açmak suretiyle girdiği, öğretmenler odasından matkap, tornavida ve penseyi aldıktan sonra tornavida sokmak suretiyle kilitli olan kapıyı açarak okul müdürünün odasına girdiği buradan da 2 adet VCD ve tüm odaların anahtarlarını aldığı, kantin yazılı anahtarla kantine girerek buradan da hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin bütün olarak 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi kapsamında kaldığı, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı kanun ile değişiklikten önce 5395 sayılı yasanın 24. maddesine göre kasten işlenen alt sınırı 2 yılı aşan suçlarda uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde kararverilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.