muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/410, Karar No: 2020/2375, Tarih: 30.06.2020

Dairemizin 19.09.2019 tarihli geri çevirme kararı ile davacıların dayandıkları Kasım 1944 tarih 18, 21 ve 22 nolu tapu kayıtların geldilerinden olan Mart 1334 tarih 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 ve 19 nolu tapu kayıtlarının tercüme ettirilerek dosya arasına alındığı, ancak bu kayıtların da geldisi olarak gösterilen Kanunisani 329 tarih 322, 323, 324, 325 ve 329 nolu kayıtlar ile gittisi olarak gösterilen Nisan 1936 tarih 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 nolu kayıtların ve bu kayıtların revizyon gördüğü bildirilen tüm parsellere ait tutanak örneklerinin ve tapu kayıtlarının getirtilmediği anlaşılmakla, yukarıda bahsedilen dayanak kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar ile (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) varsa tesis ve ifraz haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından ayrı ayrı sorulup getirtilmesi, eski yazı tapu kayıtlarının bulunması halinde tercümelerinin yaptırılması, bu kayıtlara revizyon gören ... Köyü ve Karşıyaka Mahallesindeki taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile kadastroca tapu kaydı oluşmuş ise oluşan tapu kayıtlarının, tapu kayıtları hükmen oluşmuşsa ilgili mahkeme kararları ile varsa Yargıtay ilamlarının onaylı örneklerinin ve adı geçen kayıtların yüzölçümlerinin arttırılmasına ilişkin ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1950/21 Esas, 1950/13 Karar sayılı dosyasının mahkemesinden getirtilerek dosya içine konulması istenildiği halde; ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1950/21 Esas, 1950/13 Karar sayılı dosyasının imha edilmesi sebebiyle getirtilemediği anlaşılmakta ise de, istenilen tapu kayıtlarından dava konusu taşınmazların kök tapuları olan Kanunisani 329 tarih 322, 323, 324, 325 nolu kayıtların getirtildiği, ancak bu kayıtların gittilerinden olan Nisan 1936 tarih 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 nolu kayıtların getirtilmediği, dayanak tapuların tesisinden itibaren tüm tedavülleri istenildiği halde mahalli Tapu Sicil Müdürlüğünce sadece bir kısım kaydın gönderildiği ve bu kayıtların da çekilen fotokopilerinin zımbalanmak suretiyle birbirine tutturulduğu ve özellikle tüm bilgileri içerir okunaklı kayıtların gönderilmesi istenilmesine rağmen, bazı kayıtlarda tapuların tesis tarihlerinin bile bulunmadığı, sadece sıra numaralarına yer verildiği, yine tapu kayıt sütunlarında “bu dahi” ifadelerine yer verildiği, ancak atıf yapılan kayıtlar gönderilmediği için “bu dahi” ifadesi ile kastedilen bilginin de ne olduğunun tespit edilemediği, yine ilgili kayıtlara revizyon gören taşınmazların tutanak ve tapu kayıtları istenilmiş ve dosya kapsamından kayıtların ... Köyü ve Karşıyaka Mahallesinde bir çok taşınmaza revizyon gördüğü anlaşılmış ise de, sadece ... Köyü’ne ait 101, 102, 103, 204 ve 205 parsellere ait tutanak ve tapu kayıtlarının gönderildiği, ..

... Köyü ve Karşıyaka Mahallesinde bir çok taşınmaza revizyon gördüğü anlaşılmış ise de, sadece ... Köyü’ne ait 101, 102, 103, 204 ve 205 parsellere ait tutanak ve tapu kayıtlarının gönderildiği, ... Köyü’ndeki diğer taşınmazlara ve Karşıyaka Mahallesindeki taşınmazlara ait tutanak ve tapu kayıtlarının ise gönderilmediği, revizyon hususunda da Tapu Müdürlüğünce hiçbir bilgi verilmediği, başka bir ifade ile Dairemizin geri çevirme kararı gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle;

1- Davacıların dayandığı Kasım 1944 tarih 18, 21 ve 22 nolu tapu kayıtların geldilerinden olan Mart 1334 tarih 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 ve 19 nolu tapu kayıtları ile bu kayıtların da geldisi olarak gösterilen Kanunisani 329 tarih 322, 323, 324, 325 ve 329 nolu kayıtların dosya arasına alındığı, ancak gittisi olarak gösterilen Nisan 1936 tarih 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 nolu kayıtların ve bu kayıtların revizyon gördüğü bildirilen tüm parsellere ait tutanak örnekleri ile tapu kayıtlarının getirtilmediği anlaşılmakla, yukarıda bahsedilen dayanak kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir ve birbirlerini takip eder şekilde ayrıntılı kayıtlar ile (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) varsa tesis ve ifraz haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından ayrı ayrı sorulup getirtilmesi, eski yazı tapu kayıtlarının bulunması halinde tercümelerinin yaptırılması,

2- Bu kayıtlara revizyon gören ... Köyü ve Karşıyaka Mahallesindeki taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile kadastroca tapu kaydı oluşmuş ise oluşan tapu kayıtlarının, tapu kayıtları hükmen oluşmuşsa ilgili mahkeme kararları ile varsa Yargıtay ilamlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması, kayıtların gittilerinde dayanak kayıtların revizyon gördüğü parsel bilgilerine yer verildiği anlaşılmakla revizyon araştırması yapılırken bu hususun göz önüne alınarak eksik tutanak gönderilmesine sebebiyet verilmemesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3039, Karar No: 2015/22603, Tarih: 30.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3039 E.  ,  2015/22603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmesi için 24/07/2002 tarihinde eşi Mehmet'ten anlaşmalı olarak eşinden boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 30/03/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35127, Karar No: 2015/22802, Tarih: 01.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/35127 E.  ,  2015/22802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı , bakiye ilave tediye alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı tarafın bakiye ilave tediye alacağı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Emsal nitelikte olan ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesinden 03/06/2013 tarihli, 2012/27658 esas ve 2013/16879 karar sayılı ilamıyla onarak kesinleşen Ankara 12. İş Mahkemesinin 2010/456 esas ve 2011/887 karar sayılı ilamında davacı ile aynı durumda olan işçilerin çalıştığı dönemlerde her ay otuz gün üzerinden döner sermaye ödemesi yapıldığı, 2005 yılından sonraki dönemlerde döner sermaye ödemesinin bir kısmının ilave tediye adı altında ücret bordrosunda gösterildiği, ancak fiilen ödenmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Yerel mahkemece emsal nitelikteki dosyalarda gözetilerek işçinin ücret ve ücret niteliğindeki ödemelerin rızası olmadan düşürülemeyeceği, davacıya ödenen döner sermaye miktarı, ödenen ilave tediye miktarları istenerek, 2005 öncesi ve sonrasında fiilen ödeme olup olmadığı araştırılarak bakiye alacak hakkında karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.07.2015 gününde oybirliği karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5190, Karar No: 2013/2505, Tarih: 01.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/5190 E.  ,  2013/2505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde Bartın Fatih İlköğretim Okulunda öğretmen olarak görevli olduğu, personelin maaş, ek ders ücreti ve tedavi giderlerinin muhasebeleştirilmesi amacıyla görevlendirildiği, fiilen de bu görevi yerine getiren sanığın, ek ders ücretlerine ilişkin Eylül, Ekim, Kasım, Aralık aylarına ait tahakkuk müzekkeresi verile emirlerinin okulda kalan ve muhasebe müdürlüğüne gönderilen suretlerini ayrı ayrı miktarlar içerecek ve haksız kazanç sağlayacak şekilde düzenleyip hakkında görevi ihmal suçundan beraet kararı verilen okul müdürüne de imzalattıktan ve ita amiri olan İl Milli Eğitim Müdürünün de onayına müteakip resmi belge hüviyeti kazandırdıktan sonra, ilgili banka nezdindeki hesabına geçmesini sağladığı ve bu durumun banka görevlilerince sanığın hesabına aylar itibariyle alışılmışın dışında fazla para yatırılması nedeniyle fark edildiği, olağan bir denetim yahut daire içindeki araştırma ile ortaya çıkarılması söz konusu olmayıp gerçeğe aykırı olarak düzenlenen belgelerdeki miktarlar dışındaki tüm imza ve mühürlerin gerçek olduğu, sanığın bu şekilde oluşturulan belgelerle para çekerek menfaat temin ettiği anlaşılmakla;

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

.../...

-2-

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen dolandırıcılık suçu için 765 sayılı Yasanın 504. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen beş yıllık asli ve yedi yıl altı aylık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 09/12/2001 ile inceleme günü arasında yedi yıl altı aylık ilave zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/3609, Karar No: 2012/10679, Tarih: 04.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/3609 E.  ,  2012/10679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1-3, 43/1, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası (her iki sanık için)

Dosyaya talimat mahkemesi aracılığıyla celbedilen sanık ......'ya ait vesikalık fotoğraf ile dosyada asılları mevcut suça konu vekaletname, nüfus cüzdan kayıp ve yenileme formu ve suç tarihinden sonraki döneme ilişkin sanık ... ile sanık ...'in evlenme beyannamesindeki fotoğrafları ile yapılan karşılaştırmada aradan geçen zaman da gözetildiğinde farklılıklar bulunduğu görülmüşse de, Bozyazı Belediye Başkanlığından celbedilen sanık ... ile ....'in 25.06.2002 tarihli evlenme beyannamesindeki ...'ye ait vesikalık fotoğraf ile suça konu müşteki Binnazlı adına düzenlenen vekaletname ve nüfus cüzdanı yenileme formundaki vesikalık fotoğrafların birebir aynı olması ve tanık ...'ın da vekaletnamede fotoğrafı bulunan kişinin kendisiyle görüştüğünü beyan etmesi karşısında mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan hüküm kurulurken, kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanununun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan denetime olanak vermeyecek şekilde sanıkların mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 04.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8827, Karar No: 2019/10844, Tarih: 18.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8827 E.  ,  2019/10844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2167, Karar No: 2024/3523, Tarih: 01.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2167 E.  ,  2024/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/753 E., 2023/1095 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/465 E., 2019/735 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esasdan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, müvekkili eşinden boşanması sonrasında babasından dolayı davalı Kurumdan yetim aylığı aldığını, davalı Kurumca boşanmanın muvazaalı olduğu gerekçesi ile ödenen yetim aylığının kesildiğini, boşanmanın muvazaalı olmaması sebebi ile yetim aylığının bağlanmasına ve bugüne kadar ödenmesi gereken yetim aylığının yasal faizi ile birlikte ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının boşandığı eşi ile fiilen yaşadığının tespit edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile dosyada toplanan bilgi ve belgeler ile tanık beyanlarının değerlendirilmesi sonucunda kurum raporunun aksinin ispatlanamadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davacının eski eşiyle fiilen birlikte yaşamadığını, boşanmanın gerçek olduğunu, mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, tanık beyanları, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme