muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15163, Karar No: 2023/2436, Tarih: 13.03.2023

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer biçilmek suretiyle adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumu dikkate alındığında uygulanan değer azalışı oranının makul olduğu sonucuna varılmıştır.

4. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. İlk Derece Mahkemesi kararı ile belirlenen ve üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark bedel 20.04.2021 tarihli müzekkere ile davalılara ödenmesine karar verildiği halde, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi olan 09.03.2020 tarihine karar faiz işletilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafının tüm, davalı tarafın ise diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının açıklanan sebeple kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (B) numaralı bendinin (5) numaralı alt bendinde yer alan “09.03.2020” tarihinin çıkartılmasına yerine “20.04.2021” tarihinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20366, Karar No: 2016/21642, Tarih: 20.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20366 E.  ,  2016/21642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

vekili Av. ...

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı şirketin davalı Belediyeden Cadde ve Sokakların Bakım Onarım Tadilat, Yeşil Alan Düzenlenmesi Operatör, Şoför İnşaat ve Yardımcı Personel Alımı ve Temizlik Hizmet Alım işini ihale ile aldığı, iki adet işyeri dosyasının bulunduğu, bu işyerlerinde 20+20= 40 işçisinin olduğu, davacıların 8122 temizlik işkolundaki SGK işyeri dosyasında çalıştıkları belirtilmesine karşın büro elemanı, bakım onarım işçisi, kültür işleri görevlisi, itfaiye ve gece bekçisi olarak çalıştıkları, Belediye tarafından verilen cevapta ise fesih tarihinde davacılar hariç hizmet alım personeli olarak 27 işçinin temizlik işleri Müdürlüğü işçisi olarak çalıştığının bildirildiği anlaşılmakla temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılara yükletilmesine, 20/12/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11554, Karar No: 2021/11044, Tarih: 29.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11554 E.  ,  2021/11044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2014 tarihli, 2010/260 Esas ve 2014/224 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında beraat hükmü verildiği ancak 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı halde hüküm kurulmadığı, temyiz üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.06.2017 tarihli, 2017/13266 Esas ve 2017/4734 Karar sayılı ilamı ile bu hususun “ ...2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından da kamu davası açıldığı, ancak bu suçlardan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla...” şeklinde belirtilmesi sonrasında onanan dosyanın mahalline gönderilmesine karar verildiği, bozma sonrası aynı mahkemenin 17.10.2017 tarihli, 2017/349 Esas ve 2017/386 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmünün temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay’a gönderildiği anlaşılmış ise de;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, sanık hakkında incelemeye konu dosyadaki hükmün daha önce Yargıtay incelemesinden geçmemiş, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra ilk kez verilmiş hüküm olması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin mercisince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 29.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18243, Karar No: 2016/6656, Tarih: 31.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/18243 E.  ,  2016/6656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1299 parsel sayılı taşınmazına komşu 1287 ve 2170 parsel sayılı taşınmazların maliki olan davalı tarafından duvar inşa edilmek, tel çit çekilmek ve ağaç dikilmek suretiyle müdahale edildiğini, öte yandan davalının komşuluk hukukuna aykırı şekilde çekme mesafesine uymadığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesine, duvarın, tel çitin, ağaçların ve sair unsurların kaldırılmasına, davalının kullanımının çekme mesafesi ile sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava tarihi itibariyle davanın Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle gerekçeli karar başlığında "Aile Mahkemesi Sıfatıyla" ibaresine yer verilmesinin mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu anlaşıldığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.00.TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3478, Karar No: 2019/5424, Tarih: 24.09.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/3478 E.  ,  2019/5424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne, karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemenin 07/10/2015 tarihli maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair kararı Dairemizin 28/11/2017 Tarih 2016/8270 Esas 2017/9870 Karar sayılı ilamı ile davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddiyle tazminat miktarının; işçinin ve destek görenin olay tarihindeki bakiye ömrü (PMF yaşam tablosuna göre) esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, geçici iş göremezlik döneminde sigortalının % 100 oranında iş göremez olduğunun kabulü gerektiği, pasif dönem zararının asgari geçim indirimi dahil edilmeden asgari ücretin netinin esas alınarak belirlenmesi gerektiği, hesap uzmanı yeni bir bilirkişiden yukarıda açıklanan şekilde ve özellikle geçici iş göremezlik döneminde sigortalının % 100 oranında iş göremez olduğunun kabulüne göre ve pasif dönem zararının asgari geçim indirimi dahil edilmeden asgari ücretin netinin esas alınması suretiyle rapor alıp sonucu gereğince karar vermek gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin yada tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Kazanılmış haklar Hukuk Devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasanın 2.maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, bir çok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır:

Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Somut olayda, hükme esas alınan hesaba ilişkin bilirkişi raporunda pasif dönemin AGİ'siz net asgari ücret üzerinden hesaplanması isabetli ise de aktif dönem hesabında esas alınan günlük 70,00 TL net ücretin bozma dışı kalarak kesinleştiği gözönünde bulundurulmadan asgari ücret üzerinden zararın belirlenmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, 13/07/2018 tarihli hesap raporundaki verilerin göz önünde bulundurulması, işlemiş devrenin bu raporda kabul edilen tarihten ileri çekilmemesi ve bu rapordan sonra yürürlüğe giren asgari ücretteki farkların rapora yansıtılmaması suretiyle aktif dönem hesabında günlük 70,00 TL net ücretin dikkate alınması suretiyle zararın belirlenerek sonucuna göre karar vermektir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8506, Karar No: 2016/5547, Tarih: 04.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8506 E.  ,  2016/5547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 130 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Temyiz dilekçesinde temyiz eden olarak .... gösterilmiş olup, dava dosyasında davacı ... olduğundan, ... adına verilmiş temyiz dilekçesi bulunup bulunmadığı belirlenerek, varsa ... adına verilen temyiz dilekçesinin ve davayı temyiz eden .... tarafından Av....'ya verilmiş vekaletnamenin dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, taze fasulye ve ş.pancarının 2013 yılı itibariyle sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

3-Davaya konu taşınmaza ait kamulaştırma evrakı ile kıymet takdir raporunun idareden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6108, Karar No: 2023/8950, Tarih: 11.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/6108 E.  ,  2023/8950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/385- 2023/135

Asıl davada, Birleşen Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin ( 2016/358-/2019/88) davası ve Birleşen Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin (2016/470-2016/514) sayılı davasında

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın da Dairece bozulmasına karar verilmiş; mahkemece direnme kararı verilmiş; direnme kararının temyiz incelemesi sonucunda Dairece direnme kararı usul ve yasaya uygun bulunarak bozma kararı kaldırılıp mahkeme kararı farklı gerekçeyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davaların ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; davacıya ait ... plaka sayılı araca kaçakçılık suçunda kullanıldığı şüphesi ile el konulduğunu, aracın teminatla iadesine karar verilmesine ve teminatı yatırmasına rağmen aracın teslim alınabilmesi için içerisindeki yakıtın boşaltılması gerektiğini, bu nedenle araç içerisinde bulunan yükün yükleme yeri olan Mersin’e sevkine karar verildiğini, aracın yükleme yerine getirilmesinden sonra yakıtın standarda uygun olmaması nedeniyle tanklara alınamadığını ve aracın Mersin Ataş Rafineri Gümrük Müdürlüğünde antrepo sahasına çekilerek dava sonuçlanıncaya kadar iade edilmeyeceğinin bildirildiğini belirterek araçtaki değer kaybı ve yoksun kaldığı kazanç kaybının tahsilini talep etmiş; 26.02.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle 30.000,00 TL olan talebini 364.645,00 TL'ye artırmıştır.

Davacı vekili birleşen Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/470 Esas sayılı dosyasındaki dava dilekçesinde; asıl davada bozma kararı üzerine alınan ek raporda müvekkilinin zararının hesap edildiğini, dava değerinin ıslah edildiğini ancak Yargıtay kararında bozma ilamından sonra ıslah yapılamayacağı belirtilerek kararın tekrar bozulduğunu belirterek asıl davada hesaplanan tutarın bozma sonrası ıslah nedeniyle talep edilemeyen kısmına ilişkin açılan ek davayla talepte bulunulmuştur.

Davacı vekili birleşen Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/470 Esas sayılı dosyasındaki dava dilekçesinde; asıl davada bozma kararı üzerine alınan ek raporda müvekkilinin zararının hesap edildiğini, dava değerinin ıslah edildiğini ancak Yargıtay kararında bozma ilamından sonra ıslah yapılamayacağı belirtilerek kararın tekrar bozulduğunu belirterek asıl davada hesaplanan tutarın bozma sonrası ıslah nedeniyle talep edilemeyen kısmına ilişkin açılan ek davayla talepte bulunulmuştur.

Davacı vekili birleşen Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/358 Esas sayılı dosyasındaki dava dilekçesinde ise; davacının 10.01.2005 - 12.01.2010 tarihleri arası zararının hesaplatılıp hüküm altına alındığını, ancak dava konusu aracın 11.08.2014 tarihinde teslim edildiğini, asıl davanın açılış tarihinden sonraki gün olan 13.10.2010 tarihinden itibaren aracın fiili teslim tarihi olan 11.08.2014 tarihine kadar olan kazanç kaybına ilişkin maddi zararının da hesaplanarak haksız el koyma tarihi olan 10.01.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili asıl ve birleşen davalara verimiş olduğu cevap dilekçelerinde; idarece yapılan işlemlerin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek açılan asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13.01.2010 tarih ve 2010/15 Esas, 2010/1 Karar sayılı ilamıyla, davaya bakma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13.01.2010 tarih ve 2010/15 Esas, 2010/1 Karar sayılı ilamıyla, davaya bakma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 04.03.2010 tarih ve 2010/2244 Esas, 2010/2340 Karar sayılı ilamıyla, "...01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 7. bölümünde "Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat" konusu düzenlenmiştir. Yasası'nın 141. maddesinde, suç soruşturması veya kovuşturması sırasında "Eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen kişilerin, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebileceği öngörülmüş; aynı Yasa'nın 142/2. maddesinde "İstem, zarara uğrayanın oturduğu yer Ağır Ceza Mahkemesinde ve eğer o yer Ağır Ceza Mahkemesi tazminat konusu işlemle ilişkili ise ve aynı yerde başka bir Ağır Ceza Mahkemesi yoksa en yakın yer ağır ceza mahkemesinde karara bağlanır." biçimindeki düzenlemeye yer verilmiştir. Ancak, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasa'nın 6/1. maddesinde de Ceza Muhakemesi Yasası'nın 141 ile 144. maddelerinde yer alan düzenlemelerin 01.06.2005 gününden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanacağı belirtilmiştir. Yerel mahkemece, el koyma işleminin 01.06.2005 gününden önce, 13.07.2004 günü gerçekleştirildiği gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir ..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 31.05.2011 tarih ve 2010/303 Esas, 2011/189 Karar sayılı kararıyla, davanın kısmen kabulü ile 12.860,00 TL'nin dava tarihinden yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp, davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 31.05.2011 tarih ve 2010/303 Esas, 2011/189 Karar sayılı kararıyla, davanın kısmen kabulü ile 12.860,00 TL'nin dava tarihinden yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp, davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece 20.11.2012 tarih ve 2011/11366 Esas, 2012/17428 Karar sayılı ilamıyla, tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek "... Dosya kapsamından, elkonulan aracın, usulüne uygun olarak davacıya iade edilmemiş olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, bu konuda yetersiz tespit ve değerlendirmeler içeren bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir. Açıklanan nedenle, dosyanın yeni bir bilirkişi kuruluna tevdi edilerek dava tarihine kadar elkoymadan kaynaklanan zararın hesaplattırılması gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; ceza dosyası içeriğinden, araca şüphe sebeplerine dayalı olarak elkonulduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, dava konusu yapılan elkoyma işlemi bakımından, davacının da bölüşük kusurlu sayılması ve BK'nun 44. maddesi uyarınca tazminat miktarından uygun bir oranda indirim yapılması gerekir. Mahkemece bu yönün gözetilmemesi de doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş; Dairenin 04.06.2013 tarihli ve 2013/7527 Esas, 2013/10613 Karar sayılı ilamıyla taraf vekillerinin karar düzeltme istemleri reddedilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 30.03.2015 tarih ve 2013/359 Esas, 2015/134 Karar sayılı kararıyla, dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi de nazara alınarak davanın kabulüne, 364.645,00 TL davacı alacağının 30.000,00 TL'sine haksız el koyma tarihi olan 10.01.2005 tarihinden itibaren, bakiyesi olan 334.645,00 TL'sine de ıslah tarihi olan 27.02.2015 tarihinden itibaren işletilecek değişen oranda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.