muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1160, Karar No: 2018/4739, Tarih: 22.02.2018

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmühaberindeki ücrete eklenemiyeceği,davacının nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmühaberindeki ücrete eklenemiyeceği,davacının nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

H.Y.D.
Yargıtay — Esas No: 2024/8104, Karar No: 2024/9792, Tarih: 13.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8104 E.  ,  2024/9792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/582 E., 2024/689 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/750 E., 2023/562 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 10.07.2020 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 24.11.2022 tarihli kararı ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; reddedilen ve temyize konu edilen alacak toplamının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibarıyla Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden Türk lirası karşılığı, temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1929, Karar No: 2021/11058, Tarih: 01.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1929 E.  ,  2021/11058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 2 yıl denetime tabi tutulmasına dair ... 5. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli ve 2015/334 esas, 2015/928 sayılı kararı ile, anılan kararın temyiz edilmeksizin 07/01/2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde 20/10/2017 tarihinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle erteli hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezası ile konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen 4 ay hapis cezasının aynen infazına ... 5. Çocuk Mahkemesinin 04/01/2019 tarihli ve 2015/334 esas, 2015/928 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2019 tarihli ve 2019/465 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/01/2021 gün ve 18673-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2021 gün ve 2021/11187 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 2 yıl denetime tabi tutulmasına dair ... 5. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli ve 2015/334 esas, 2015/928 sayılı kararı ile, anılan kararın istinaf edilmeksizin 07/01/2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 20/10/2017 tarihinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle erteli hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezası ile konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen 4 ay hapis cezasının aynen infazına ... 5. Çocuk Mahkemesinin 04/01/2019 tarihli ve 2015/334 esas, 2015/928 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2020 tarihli ve 2019/465 değişik iş sayılı kararının kapsayan dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuğun erteleme süresinde işlemiş olduğu bir başka suç sebebiyle cezasının aynen infazına dair ... 5. Çocuk Mahkemesinin 04/01/2019 tarihli ve 2015/334 esas, 2015/928 sayılı ek kararı ile anılan karara yönelik itirazın

reddine ilişkin mercii ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2020 tarihli ve 2019/465 değişik iş sayılı kararının, konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından ... 5. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli kararının bozulması hâlinde, infaz kabiliyeti olmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

reddine ilişkin mercii ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2020 tarihli ve 2019/465 değişik iş sayılı kararının, konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından ... 5. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli kararının bozulması hâlinde, infaz kabiliyeti olmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

1-Nitelikli hırsızlık suçu yönünden ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2020 tarihli ve 2019/465 değişik iş sayılı kararı hakkında yapılan incelemede;

... 5. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli kararında, nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuğunun 1 yıl 4 ay hapis cezasına mahkum edildiğinin anlaşılması karşısında, denetim süresi içinde suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında, en fazla 1 yıl 4 ay hapis cezasının aynen infazına karar verilmesi gerektiği halde, adı geçen suçtan 2 yıl hapis cezasının aynen infazına karar verilerek fazla ceza tayin edildiği cihetle, hırsızlık suçu yönünden itirazın belirtilen nedenlerle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-Konut Dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden ... 5. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli ve 2015/334 esas, 2015/928 sayılı kararı hakkında yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, kayden 06/06/1994 doğumlu olan ve suçun işlendiği 25/02/2012 tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamamış bulunan, dosyada mevcut adli sicil kaydına göre de suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan belirlenen 4 ay hapis cezasının kısa süreli olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, müşteki ...’in yokluğunda verilen ... 5. Çocuk Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli kararının 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, öncelikle müştekinin beyan ettiği, en son adrese tebliğ edilmesi, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekirken doğrudan MERNİS adresine tebligat yapılması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu ve gerekçeli karar tebliği işlemi geçersiz olduğundan, hükmün

usulüne uygun kesinleşmediği ve sonrasında ... 5. Çocuk Mahkemesinin aynen infaza ilişkin 04/01/2019 tarihli ve aynen infaza yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kararının da yok hükmünde sayılabilecek bir karar olduğu belirlenmekle; ... 5. Çocuk Mahkemesinin 08/12/2015 tarihli, 2015/334 esas, 2015/928 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11051, Karar No: 2011/12965, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11051 E.  ,  2011/12965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ..., ...,

... vd. Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyada davalılardan.........., ... ve ...’ın Av....’a verdiği vekaletnameleri bulunmamaktadır. Yukarıda adı geçen davalıların varsa vekaletnamelerinin aslı veya onaylı örneğinin dosya içerisine konulması, bu davalıların vekile verilmiş vekaletnameleri yoksa adı geçen ilgili davalılara gerekçeli karar ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan arpa, fiğ ürünlerinin 2011 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin il tarım müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19963, Karar No: 2022/686, Tarih: 19.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/19963 E.  ,  2022/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Mersin 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli, 2019/470 esas ve 2020/100 sayılı kararı (sanık ... hakkında)

2- Beraat; Mersin 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli, 2019/470 esas ve 2020/100 sayılı kararı (sanık ... hakkında)

3- İstinaf başvurularının esastan reddi; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 15.06.2020 tarihli, 2020/1428 esas ve 2020/791 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkındaki ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre; Seymenli Mah. ... Sitesi K:14 D:37 adresinde ikamet eden Suriye uyruklu ... isimli şahsın ikametinde yüklü miktarda uyuşturucu madde bulundurduğu ve bu uyuşturucu maddeleri ... plakalı araç ile sattığı şeklindeki istihbari bilgi üzerine yapılan çalışmalarda, olay günü sürücüsü sanık ... olan bahsekonu aracın benzin istasyonunda bulunduğu ve Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emri ile yapılan aramada aracın sağ ön koltuğu altında suç konusu 805 adet uyuşturucu nitelikli tabletin ele geçirildiği, diğer sanık ...’ın ise benzin istasyonunun market kısmında durumundan şüphelenilerek yakalandığı anlaşılmakla, olay günü sürücülüğünü yaptığı ... plakalı araçta ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı ve ele geçiriliş biçimi dikkate alındığında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olan sanığın, aleyhinde mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı aşamada diğer sanık ...’ın suçla ilgisini açıklayıp diğer sanık ...’ın suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım etmesi nedeniyle, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri de uygulanmak suretiyle,

mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın incelenmesinde:

mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1- Dosya kapsamına göre; Seymenli Mah. ... Sitesi K:14 D:37 adresinde ikamet eden Suriye uyruklu ... isimli şahsın ikametinde yüklü miktarda uyuşturucu madde bulundurduğu ve bu uyuşturucu maddeleri ... plakalı araç ile sattığı şeklindeki istihbari bilgi üzerine yapılan çalışmalarda, olay günü sürücüsü diğer sanık ... olan bahsekonu aracın benzin istasyonunda bulunduğu ve Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emri ile yapılan aramada aracın sağ ön koltuğu altında suç konusu 805 adet uyuşturucu nitelikli tabletin ele geçirildiği, sanık ...’ın ise benzin istasyonunun market kısmında durumundan şüphelenilerek yakalandığı anlaşılmakla, aleyhinde mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı aşamada diğer sanık ...’ın sürücülüğünü yaptığı araca bindiğini ve içerisinde ayakkabı bulunan poşeti araca koyduğunu söyleyerek tevilli ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ve hizmet eden sanık hakkında, TCK'nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile takdiren 24 eşit taksit ile tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

3- Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

3- Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

CMK'nın 304. maddesi uyarınca dosyanın Mersin 10. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine,

19/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.