muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6337, Karar No: 2010/4512, Tarih: 15.04.2010

2-Bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen ve ... 11.Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan istirdat davası yönünden ise bu davanın davacısı ... vekili, dava konusu senedin tahsil cirosu ile bu davanın davalısı ...’a verildiğini ancak bu kişinin senedin bedelini tahsil ettiği halde müvekkiline ödeme yapmadığını ileri sürmüştür. TTK.nun 600/1.maddesi “ciro” bedeli tahsil içindir, “ kabz içindir”, “vekaleten” ibaresini veya sadece tevkili ifade eden diğer herhangi bir kaydı ihtiva ederse hamil poliçeden doğan bütün hakları kullanabilir; fakat o poliçeyi ancak tahsil cirosu şeklinde tekrar ciro edebilir” hükmüne haizdir. Dava konusu bonoda cironun tahsil cirosu olduğuna ilişkin bir açıklama veya kayıt yoktur. Bu durumda mahkemece açıklanan husus gözetilmeden somut olaya uygun düşmeyen yazılı gerekçe ile istirdat davasının kabulü doğru görülmemiş olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile istirdat davasının da bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl dava olan menfi tespit davasının davacıları ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle birleştirilmesine karar verilen istirdat davasının davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalısı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8851, Karar No: 2022/3827, Tarih: 21.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8851 E.  ,  2022/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suçlar bakımından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerine uyan nitelikli hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 04/02/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1417, Karar No: 2022/10543, Tarih: 30.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/1417 E.  ,  2022/10543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.05.2022 tarihinde 2006,2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 30.05.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2006, 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan) kamu davalarının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 30.05.2022
Yargıtay — Esas No: 2020/4150, Karar No: 2020/5686, Tarih: 08.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4150 E.  ,  2020/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK ( TÜKETİCİ ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki satıcının açtığı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıların müşterek çocuklarının davacı şirketin işlettiği ... Özel Öğretim Kurumları ... ... Koleji Ortaokulunda öğrenim gördüğü döneme ilişkin 23.12.2014 tarihli fatura ile okul ve yemek ücretlerini ödememiş olmaları sebebiyle haklarında ... 3. İcra Müdürlüğünün 2014/5174 sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlattıklarını, her iki borçlunun da takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiş, davalı ... davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... 3. İcra Müdürlüğünün 2015/5174 E. sayılı dosyasındaki takibin 14.522,50 TL asıl alacak üzerinden asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek yıllık % 9 ve değişen oranlarla yasal faizi uygulanmak suretiyle davalılardan tahsili suretiyle sürdürülmesine, hükmonulunan tutarın % 20'si oranında hesaplanan 2.904,50 TL icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile davalıların müşterek çocuklarının eğitim ve yemek ücretlerinin tahsili amacıyla başlattıkları takibe vaki itirazın iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, hüküm fıkrasında takibin 14.522,50 TL asıl alacak üzerinden asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek yıllık % 9 ve değişen oranlarla yasal faizi uygulanmak suretiyle davalılardan tahsili suretiyle sürdürülmesine karar verilmiş olmakla, hüküm alacak ya da itirazın iptaline ilişkin olduğu hususunda infazda tereddüde neden olabilecek niteliktedir. Mahkemece, talep gibi ve gerekçede açıklandığı üzere infazda tereddüt yaratmayacak şekilde itirazın iptaline ilişkin hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın gerekçede belirtildiği şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın gerekçede belirtildiği şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin karardan çıkartılmasına, yerine aynen “DAVANIN KABÜLÜ İLE; her iki davalının itirazının iptaline, ... 3. İcra Müdürlüğünün 2015/5174 E. sayılı dosyasındaki takibin 14.522,50 TL asıl alacak üzerinden asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek yıllık % 9 ve değişen oranlarla yasal faizi uygulanmak suretiyle devamına” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 248,00 TL temyiz harcının davalı ...'a, 248,00 TL temyiz harcının davalı ...'a iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24081, Karar No: 2013/2353, Tarih: 11.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/24081 E.  ,  2013/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, Kasten yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, katılan sanık ... hakkında kasten yaralama ile sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan sanık ...'in, tezgahının kaldırılmasına ve hakkında ceza uygulanmasına engel olmak amacıyla görevli zabıta memurları olan yakınanlara elindeki bıçakla saldırması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturabileceği; kabule göre de dosya kapsamında bulunan tanık beyanlarına, doktor raporlarına ve emanet makbuzuna göre yaralamanın bıçakla yapıldığı gözetilmeden katılan sanık hakkında aynı Kanunun 86/2 ve 86/3-c maddelerinden hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Hükmün verildiği oturumda yalnızca katılan sanık ... müdafiinin hazır bulunduğu ve esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra başka bir işlemin yapılmadığının anlaşılması karşısında, son sözünün sorulmaması sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki (2) no'lu; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken “suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın, tazmin suretiyle tamamen giderilmediği” şeklindeki gerekçenin yanı sıra “sanığın kişilik özellikleri ile yargılama sırasındaki tutum ve davranışlarına göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmadığı” biçiminde gösterilen gerekçe ile 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen koşulun oluşmadığının anlaşılması nedeniyle tebliğnamedeki (3) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 11/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1984, Karar No: 2014/6216, Tarih: 13.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1984 E.  ,  2014/6216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2011/62-2013/351

Davacı S.. E.. vekili tarafından, davalılar S.. T.. vd. aleyhine 17.02.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne, asli müdahilin isteminin reddine dair verilen 18.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi asli müdahil vekili ve davalı M.. E.. İnş. Tic. San. Ltd. Şti. vekili ile duruşmasız olarak davalı S.. T.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.05.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden asli müdahil vekili Av. M.. Y.. ile davalı M.Ltd. Şti. vekili Av. C. A. geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıkalamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı, davalı arsa maliki Salih ile davalı yüklenici M. Ltd. Şti. arasında 20.07.2007 tarihinde yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye bırakılan 15 numaralı bağımsız bölüm meskeni yükleniciden 12.03.2010 tarihli sözleşmeyle 200.000 TL bedelle temlik aldığını, noter ihtarına rağmen tapu kaydının devredilmediğini ileri sürerek taşınmazın adına tescilini veya ödenen 200.000 TL bedelin 12.03.2010 tarihinden itibaren işleyen faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Asli müdahil, dava konusu bağımsız bölümü yükleniciden 01.08.2007 günlü sözleşmeyle kaba inşaat olarak temlik alıp eksikliklerini tamamladığını ve taşınmazı 2009 yılından bu yana tasarrufunda bulunduğunu ileri sürerek adına tescilini, 22.02.2013 günlü dilekçesiyle de tescil mümkün olmadığı takdirde ödenen 200.000 TL bedelin 01.08.2007 tarihinden itibaren faiziyle birlikte alınmasını istemiştir.

Davalı yüklenici, dava konusu taşınmazı davacı S.. E..'ten aldığı borç karşılığı teminat olarak verdiğini, taşınmazı asli müdahil Mehmet’e bedeli karşılığı temlik ettiğini; davalı arsa maliki Salih ise, davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, tarafına husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, arsa maliki, yüklenici ve asli müdahil vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı yüklenici M.. E.. Ltd. Şti. vekili ile asli müdahil Mehmet vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı arsa maliki vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, arsa maliki, yüklenici ve asli müdahil vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı yüklenici M.. E.. Ltd. Şti. vekili ile asli müdahil Mehmet vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı arsa maliki vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil; ikinci kademede alacak istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükler. Öncelikle üzerine inşaat yapılacak arsayı yükleniciye teslim etmesi gereken arsa sahibi, yüklenicinin karşı edimini yerine getirmesinden sonra da yükleniciye sözleşmeye uygun arsa veya kurulmuşsa kat irtifak tapusunu devretmekle yükümlüdür. Yüklenicinin temel borcu ise eseri (binayı) meydana getirmektir. Bir bina inşasından maksat, o yapının sözleşmeye, fen kurallarına ve amacına uygun imal edilmesidir. Yüklenici bu nitelikleri taşıyan bir bina meydana getirmişse, sözleşmede aksine hüküm bulunmayan hallerde yapının arsa sahibine tesliminde, sözleşmede ayrık hüküm varsa teslimden önce ve ancak sözleşme koşullarına uygun oranda arsa payı veya bağımsız bölümün tescilini isteyebilir. Kuşkusuz yüklenicinin teslimden sonraki borcu ayıba karşı tekeffül borcu olarak devam edeceğinden, yüklenici eserdeki ayıp ve eksikliklerden ve koşulları yerinde ise arsa sahibinin ceza-i şart ile sözleşmedeki diğer alacaklarından ve ayrıca kanundan kaynaklanan alacaklarından da sorumludur.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan yüklenici edimini yerine getirdiğinde arsa sahibine karşı kazandığı kişisel hak sebebiyle arsa payı veya bağımsız bölüm tapusunun devrini ondan isteyebileceği gibi Borçlar Kanununun 162 ve devamı maddelerine dayanarak kişisel hakkını arsa sahibinin onamı gerekmeksizin üçüncü kişilere yazılı olmak koşuluyla devir ve temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de bu hakkı yüklenicinin halefi olarak arsa sahibine karşı ileri sürme olanağına sahiptir.

Yükleniciden temellük edilen kişisel hakkın dava edilerek arsa sahibine karşı ileri sürülmesi halinde mahkemece, tüm bu yönler üzerinde durulmalı, yüklenici, üçüncü kişi davacıya ancak hak kazandığını devir ve temlik

Yükleniciden temellük edilen kişisel hakkın dava edilerek arsa sahibine karşı ileri sürülmesi halinde mahkemece, tüm bu yönler üzerinde durulmalı, yüklenici, üçüncü kişi davacıya ancak hak kazandığını devir ve temlik

edebileceğinden bu husus duraksamaksızın saptanmalıdır. Bütün bu araştırmalar sonunda eserin (binanın) arsa sahibinin reddedemeyeceği bir seviyeye getirildiği, ne var ki, yüklenicinin arsa sahibine gerek ayıp ve eksik işlerden, gerekse sözleşmede yer alan bazı hükümler sebebiyle sözleşme veya kanundan kaynaklanan nedenlerden dolayı borçlu bulunduğu ortaya çıkarsa yüklenicinin halefi olarak davacıya bunları yerine getirmek üzere uygun süre tanınmalı ya da olanaklı bulunursa karşılıkları para olarak depo ettirilerek depo edilecek tutar arsa sahibine ödenmek üzere (birlikte ifa kuralı) kişisel hakkın sonuçlarını meydana getirdiği düşünülüp istem kabul edilerek tescil hükmü kurulmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu 15 numaralı bağımsız bölüm davalı S.. T.. adına kayıtlıdır. Davacı, davalı yüklenici ile davalı arsa maliki ve dava dışı diğer arsa malikleri arasında noterde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik aldığı adi yazılı sözleşmeye dayanarak tapu iptali ve tescil; ikinci kademede alacak isteminde bulunmuştur.

Hükme esas alınan 04.06.2012 günlü bilirkişi kurulu raporunda, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin % 95 oranında yerine getirildiği, eksik iş bedelinin 23.728,50 TL, SGK ve yapı denetim firması borcu toplamının 67.423,45 TL olduğu belirtilmiştir. Aynı bilirkişilerin 15.08.2012 tarihli ek raporunda, dava konusu taşınmaza bu bedellerden 8.723,40 TL isabet ettiği saptanmış, mahkemece bu bedel ile 392 TL iskan gideri toplamı 9.128 TL’nin depo edilmesine karar verilmiştir. Yüklenici binayı % 95 oranında tamamlamakla davalı arsa malikinin edimi reddedemeyeceği, başka bir ifadeyle yüklenicinin eksik bıraktığı edimin arsa maliklerince katlanılabilecek seviyede olduğu anlaşılmaktadır. Yüklenici, arsa malikine karşı sözleşmeden doğan edimlerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirdiğinde arsa malikinin karşı edimini ifa etmesini isteyebilir. Eğer, yüklenici edimi arsa malikinin katlanabileceği oranda yerine getirmiş ise eksik ve ayıplı işler ile varsa tazminata konu borçların 818 sayılı BK’nın 81. maddesi uyarınca depo edilmesi halinde tescile hak kazanabilir. Bu durumda, yükleniciden temlik alan üçüncü kişi de 818 sayılı BK’nın 81. maddesi uyarınca arsa malikini ifaya zorlayamaz.