muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6563, Karar No: 2022/7203, Tarih: 02.11.2022

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın gerekçesiz olarak verildiğini, dosya üzerinden karar verilerek savunma haklarının kısıtlandığını, dava değerinin çok düşük gösterildiğini ve harç tamamlatılmadan yargılamaya devam edildiğini, zamanaşımı definin dikkate alınmadığını, davada asıl husumet yöneltilmesi gereken kişinin tanık olarak dinlendiğini, davalının tapu kaydına güvenerek taşınmazı satın aldığını, ikinci tanık listesindeki tanıkların da dinlendiğini, tüm davalı tanıkları dinlenmeden karar verildiğini, dava dilekçesinde mirasbırakanın ehliyetsiz olduğunun ifade edildiğini ancak davanın muris muvazaası davası olarak açıldığını, dava dilekçesinin çelişkili olduğunu, mirasbırakanın temlik tarihi itibariyle iflas ettiğinin tanık beyanlarından açıkça anlaşıldığını, ...’nin tanık olarak dinlenemeyeceğini, diğer mirasçıların muvafakatleri alınmadan karar verildiğini, davacıların kötüniyetli olduklarını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve birleştirilen davalarda muris muvazaası hukuki nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, Bölge Adliye Mahkemesince dayanılan yasal ve hukuksal gerekçeye göre ve özellikle birleştirilen davada davacı tarafça süresinde sunulan tanık listesinde ...’nin de yer aldığı; diğer taraftan, davalı vekilinin ara karar doğrultusunda bildirdiği 5 kişilik listedeki tanıklar dışında kalan tanıkların dinlenilmesinden 17/11/2020 tarihli duruşmada vazgeçtiği, bir başka ifade ile ...’nin davacı tanığı olarak dinlenmesinde, davalı vekilinin 5 kişilik tanık listesi dışında kalan tanıkların dinlenilmemesinde ve buna göre (IV/3) no.lu paragrafta yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı toplam 35.782,14 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02/11/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6987, Karar No: 2006/9316, Tarih: 07.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6987 E.  ,  2006/9316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Esnaf ve Kefalet Kredi Kooperatifinden kendisi adına kredi çektiğini, çekilen krediyi sözleşme gereği davalının kullanmasına rağmen geri ödemeleri yapmadığını, bu nedenle davalının yatırması gereken toplam 5.230.000.000 Tl.yi kendisinin ödediğini ileri sürerek, bu miktar alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne 2.813.645.833 Tl.nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Esnaf ve Kefalet Kooperatifinden kendisi adına alınan ancak davalının kullandığı kredinin davalı tarafından ödenmediği iddiasıyla bu davayı açmıştır. Mahkemece de davanın kısmen kabulü ile 1.278.645.833 Tl. (12.06.2001 tarihli makbuz) ve 1.250.000.000 Tl. (31.12.2001 tarihli makbuz) , 285.000.000 Tl. toplamı 2.813.645.833 Tl.nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzerine davacının, ... Bankasından aldığı kredinin aslında davalı için alınıp davalıya verildiği hususu dosyada bulunan ve taraflar arasında düzenlenen tarihsiz sözleşme ile dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Taraflar arasında, düzenlenen bu tarihsiz sözleşmede ... Esnaf Kefalet Kooperatifinden alınan 5.000.000.000 Tl. kredinin aslında davalı tarafından kullanıldığı, bu paranın davalı tarafından ödenmediği, davacı tarafından ödenirse ödeme tarihindeki hesap ekstresi dikkate alınarak ve bu ekstre ana para kabul edilerek davacıya iade edileceği kuşkusuzdur. Davacı davalı adına ödemeler yaptığını iddia ederek 12.6.2001 tarihli 2.528.645.833 Tl. ve 31.12.2001 tarihli 2.423.855.325 Tl. tahsil ödeme ve mahsup fişi ile 3.6.2002 tarihli 285.000.000 Tl. lik dekonta dayanmış, mahkemece ... Bankası Yönetmen Yardımcısı ... rapor alınmak istenmiş, ancak bilirkişi tarafından “beyanımdır” başlığı altındaki açıklamanın rapor tekniğine uygun olmadığı gibi banka kayıtları üzerinde de araştırma ve inceleme yapılmadığı Yargıtay ve taraf denetimine açık olmadığı görülmüştür.

Durum böyle olunca anılan beyana itibar edilemez. Mahkemece konusunda uzman bilirkişiden banka kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırarak, az yukarıda sözü edilen tahsil ödeme ve mahsup fişi ile dekontta incelemede değerlendirilip taraflar arasındaki tarihsiz sözleşmede gözetilerek ... esnaf Kefalet Kredi Kooperatifinden kullanılan asıl borçlusunun davacı ... kefilinin davalı ...’un görüldüğü kredi kartı ödemelerinin kim tarafından ne miktar ödeme yapıldığının belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 7.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26543, Karar No: 2014/7516, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/26543 E.  ,  2014/7516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/236169

Mahkeme :ADANA 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası :23.03.2010- 2010/89 esas ve 2010/771 karar

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8124, Karar No: 2013/15406, Tarih: 07.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8124 E.  ,  2013/15406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 7.10.2010 gün ve 405-636 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dairemizin 27.12.2011 tarihli geri çevirme kararında sair hususların yanısıra, 21.08.1948 tarih, ... olan tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm geldi kayıtlarının ve dayanak belgelerinin ilgili tapu sicil müdürlüğünden ya da Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden temin edilmesi istendiği halde, anılan tapu kayıtlarına tapu müdürlüğünde rastlanılmadığı, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünde bulunan kayıtlarla arasında da ilgi kurulamadığı gerekçesi ile sözkonusu tapu kayıtlarının temin edilmeden dosyanın gönderildiği görülmekle;

21.08.1948 tarih, ... olan tapu kayıtlarının bir sureti ile Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü 'nün 13.06.2012 tarihli yazısının bir suretinin eklenerek Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü'ne yeniden müzekkere yazılarak; anılan tapu kayıtlarının geldileri olan Mart 303 tarih, 40 nolu tapu kaydı ile aynı tarih 41 nolu tapu kaydının ve varsa bu kayıtların da geldilerinin titiz bir şekilde araştırılarak onaylı bir suretlerinin mutlaka temin edilerek gönderilmesinin istenmesi, kayıtların Genel Müdürlüklerinde bulunamaması halinde nerelerden temin edileceği hususunda bilgi verilmesinin de talep edilmesi, öte yandan; 13.06.2012 tarihli yazılarında aralarında ilgi kurulamadığı sebebi ile örneklerinin çıkartılmadığı belirtilen Mart 303 tarihli, 40 ve 41 sıra numaralı kayıtların (ilgisi olmasa dahi) ilk tesisinden itibaren tüm gitti kayıtları ile birlikte çıkartılarak gönderilmesinin de talep edilmesi,

Diğer taraftan, ... 'nün komşu köyler olup olmadığının ilgili kadastro müdürlüğünden sorularak, komşu köy olmaları halinde çekişmeye konu ... , 296, 297, 298,299, 300, 301, 302, 303, 304,305, ve 306 parsel sayılı taşınmazlar ile ... 'nün kadastral sınırını aynı haritada gösterir şekilde krokinin düzenlenerek gönderilmesinin istenmesi,

Öte yandan, ...'nün eski veya yeni isimlerinin (zaman içinde köylerin isimlerinin değişmesi ihtimaline binaen) olup olmadığının ilgili idareden sorularak yazı cevabının evrak arasına eklenmesi,

istenilen hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediği denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2247, Karar No: 2024/1041, Tarih: 06.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/2247 E.  ,  2024/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/456 E., 2016/167 K.

SUÇLAR : Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ: Kısmi onama, kısmi bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/456 Esas, 2016/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 205 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz istemi, verilen cezaların uygun olmadığına, mahkemeye çağrılmadığına,

2.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, görevi yaptırmamak için direnme suçunda direnmenin ne şekilde gerçekleştiği ortaya konulmadan mahkumiyet kararı verildiğine, suçun hareket ögesinin her türlü şüpheden uzak şekilde ortaya konulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğine, bu nedenle kararın sanık lehine bozulması talebine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde Çorum Ceza İnfaz Kurumunda ziyaretçi olarak bulunan ve yapılan kimlik kontrolünde hakkında zorlama hapsi bulunduğunun tespit edilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığına götürülmek istenen sanığın, kelepçe taktırmamak için jandarma görevlisi olan mağdurlara direndiği, işlemlerinin bitmesinin ardından getirildiği ceza infaz kurumunda kayıt işlemlerinin yapıldığı sırada jandarma görevlisi mağdurun elinde bulunan resmi belgeleri alarak yırttığı iddialarıyla, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kamu davaları açılmıştır.

2. Sanık atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

2. Sanık atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Mağdurlar beyanların da özetle; sanığın cezaevinden savcılığa sevki sırasında hastaneye ve oradan da yeniden cezaevine götürüldüğü esnada kelepçe taktırmamak için kolluk güçlerine direndiği, takviye ekipler çağrılarak kelepçenin takıldığı, cezaevi kayıt işlemleri sırasında resmi belgeleri yırttığı, sanığın kendilerine yönelik hakaret, tehdit ya da yaralama eyleminin olmadığını beyan etmişlerdir.

4. Mahkemece sanık savunması, mağdur ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın kendisi hakkında düzenlenen belgeleri yırtmak suretiyle belgelerin maddi varlığını ortadan kaldırdığı, ayrıca jandarma görevlilerinin görevlerinin gereklerini yapmalarını engellemeye çalıştığı ve atılı suçu tek fiil ile birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirmiş olduğu sabit kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Resmi Belgeyi Bozmak, Yok Etmek Veya Gizlemek Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden

1. 5237 sayılı Kanun'un 205 inci maddesinde düzenlenen “resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek” suçunun oluşabilmesi için resmî bir belgenin içeriğindeki bilgilerin anlaşılmaz, kullanılamaz hâle getirilmesi neticesinde ondan faydalanma olanağının engellenmesi suretiyle bozulması veya belgenin maddî varlığına son verilerek hak sahibinin ondan yararlanmasının engellenmesi gerekmektedir. Nitekim, belge ortadan kalkınca veya bozulunca bu yararlanma olanağı kalmayacağından failin elde etmek istediği sonuç da gerçekleşecektir. Gerçek belgenin aslı ortadan kaldırılarak veya bozularak sonuç elde edildiğinde suç da tamamlanmış olur. Somut olayda, sanığın yırttığı kabul edilen belge asılları üzerinde Heyetçe yapılan incelemede; parçalarının birleştirilmesi durumunda belgelerden yararlanma olanağının bulunduğunun ve belgelerin hukuki geçerliliğini koruduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık ve Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık ve Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

1. 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesindeki "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı gözetilmeden ve somut olayda sanığın eyleminde, cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (A ve B) bentlerinde açıklanan nedenlerle, Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/456 Esas, 2016/167 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve Cumhuriyet Savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan Tebliğname’ye aykırı, görevi yaptırmamak için direnme suçundan uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/328, Karar No: 2020/641, Tarih: 18.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/328 E.  ,  2020/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs, Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 esas ve karar sayılı kararına göre TCK'nin 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanıkların yakınandan 100,00 TL para istediklerinin anlaşılması karşısında, olayın özellikleri ve suç tarihi de gözetildiğinde yağmalanan ve yağmalanmak istenen miktarın değer olarak az kabul edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Hüküm kısmında TCK'nin "150/2." maddesi yerine "150/1." maddesinin yazılması maddi hata kabul edilip yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1418, Karar No: 2007/2418, Tarih: 09.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1418 E.  ,  2007/2418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Neziha Kızılkan tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Han Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.