muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1472, Karar No: 2011/4873, Tarih: 20.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1472 E.  ,  2011/4873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez) ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; eyleminin ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu ve atılı diğer suçtan mahkümiyetine dair, Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2010 gün ve 2008/441 Esas, 2010/148 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu Kocaeli Şube Müdürlüğü’nün 17.12.2008 tarihli raporunda mağdurelerin olay nedeniyle beden ve ruh sağlığının bozulmadığının belirtilmesine karşılık, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 12.06.2009 tarihli oy çokluğu ile verilen raporunda ruh sağlıklarının bozulduğunun saptandığı nazara alınıp, raporlar arasındaki esasa müessir bu çelişkinin giderilmesi için dava dosyasının, kurulca gerek görüldüğü takdirde mağdurelerin de 4810 sayılı Yasayla değişik 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 15-c maddesine göre, aynı Yasanın 15 ve 23/A maddeleri gereği usulüne uygun olarak teşekkül ettirilecek Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek mağdurelerin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konularında açıklayıcı rapor alınması ve oluşacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Suçların niteliğine etkisi itibariyle mağdurelerin onaylı nüfus kayıt örneğinin getirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanığın, mağdureleri torununun odasını göstereceğini söyleyerek hile ile içeri aldığı oluşa uygun kabul edilmesine karşın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK.nun 109/2. maddesi yerine 109/1. maddesi ile uygulama yapılması,

İddianame ve C.Savcısının esas hakkında mütaalasında yer almadığı halde CMK.nun 226. maddesi hükmüne aykırı olarak ek savunma verilmeden sanık hakkında TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10499, Karar No: 2019/12826, Tarih: 21.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10499 E.  ,  2019/12826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2795, Karar No: 2012/5191, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2795 E.  ,  2012/5191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında 3402 sayılı yasanın Ek. 4. maddesi uyarınca yapılan kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa ile eklenen ek 4. Madde kapsamında 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında 130 ada 5 parsel sayılı 12932.02 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve kullanıcısı ve üzerindeki zeytin ağaçlarının sahibi ... oğlu ... olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... kendi adına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 130 ada 5 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki muhtesat şerhinin iptali ile "kullanıcısı ve üzerindeki zeytin ağaçlarının sahibi Abdullah oğlu Mehmut Budak'tır" şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1434, Karar No: 2016/1924, Tarih: 18.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/1434 E.  ,  2016/1924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....

Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı zamanaşımı nedeniyle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında aracın sürücüsü olan ....ın vefat ettiğini, müvekkilinin eşi olan müteveffanın desteğinden yoksun kaldığını, kazanın meydana gelmesinde desteğin asli kusurlu bulunduğunu, cenaze ve defin masrafları yaptıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; mahkemenin görevli olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu, zararın teminat kapsamında olmadığını ve kaza tarihinden itibaren ticari faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan delillere göre; zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nın 109/I. maddesinde “Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar” hükmüne, yine aynı kanunun 109/II. maddesinde ise, “dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir” hükmüne yer verilmiştir.

...

Aynı fiil bazen, hem sorumluluğu gerektiren hem de ceza kanunlarına göre cezayı gerektiren bir fiil olabilir. Bu fiile göre Ceza Kanununun daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörüldüğü hallerde, tazminat davasının daha önce zamanaşımına uğraması tutarlı bir çözüm oluşturmaz. Zira cezalandırma, müeyyide olarak tazminattan daha ağırdır. Bu sebeple, kanun koyucu uyum sağlamak amacıyla ceza davası için öngörülen zamanaşımı süresince tazminat davasının da devamını temin bakımından genel olarak BK 60/II (6098 sayılı TBK m. 72/I), özel olarak da KTK 109/II. maddesinde düzenleme yapmıştır.

Burada üzerinde durulması gereken, 2918 sayılı KTK'nın 109. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen, ceza kanununda öngörülen daha uzun zamanaşımı süresinin, tazminat talebi ile açılacak davalar için de geçerli olabilmesinin, sadece fiilin Ceza Kanununa göre cezayı gerektiren bir fiil olmasının yeterli olması koşuluna bağlanmış bulunmasıdır. Söz konusu yasa hükmü, ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için sadece fiilin cezayı gerektiren bir eylem olmasını yeterli görmekte; bunun dışında, eylemi gerçekleştiren fail hakkında soruşturma yapılmasını, ceza davası açılmış olması veya mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı koşulu aranmamaktadır. Dahası, söz konusu hükümde, ceza zamanaşımının uygulanması bakımından sürücü ve diğer sorumlular (örneğin işleten veya Güvence Hesabı) arasında bir ayrım da yapılmamış, böylece kuralın bunların tümü için geçerli olduğu, hepsi için aynı zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüştür (HGK'nın 10.10.2001 gün .... ve HGK'nın 16.04.2008 gün, .... HGK. 05.06.2015 tarih .....Karar sayılı kararları ile uzamış ceza zamanaşımı benimsenmiştir).

Ayrıca ceza zamanaşımının uygulanması yönünden hukuk hakiminin tazminat davasını görürken, ceza hukuku kurallarıyla ve özellikle ceza mahkemesinin fail hakkında vermiş olduğu beraat veya mahkumiyet kararıyla bağlı olup olmadığı BK 53. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu maddede hukuk hakiminin ceza hukuku kurallarıyla bağlı olmadığı hükme bağlandığı gibi ceza mahkemesi kararlarıyla da bağlı olmadığı düzenlenmiştir. Bununla birlikte suçun işlendiğine veya işlenmediğine ilişkin ceza mahkemesinin kesin kararı varsa, hukuk hakimi bu kararla bağlıdır. Görüldüğü gibi ceza mahkemesince haksız eylemin suç niteliği saptanmamış ise hukuk hakimine bunu kendiliğinden ve özgürce araştırma ve sonucuna göre karar verme yetkisi tanınmıştır.

Açıklanan ilkeler ışığında somut olay incelenecek olursa; dava konusu trafik kazası 05.10.2009 tarihinde meydana gelmiş olup kaza sonucu davacıların desteği olan sürücü....vefat etmiştir. Dava ise 31.12.2013 tarihinde açılmıştır.

...

Yukarıda açıklandığı üzere KTK'nın 109/II. maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresinin uygulanması için kamu davasının açılmış olması veya mahkumiyet kararı verilmiş bulunması aranmamakta olup cezayı gerektiren fiilin varlığı yeterlidir. Birden fazla kişinin ölümü ile sonuçlanan söz konusu trafik kazası da bu anlamda cezayı gerektiren bir fiil niteliğindedir ve davacılar desteği olan sürücünün vefat etmiş olması sonuca etkili değildir. Yasa koyucunun amacı Karayolları Trafik Kanunu uyarınca tehlike sorumluluğunu doğuran olaylarda sorumlulara karşı daha uzun zamanaşımı süresi içerisinde yönelmeyi sağlamaktır. KTK'nın 109. maddesinin 2. fıkrasındaki “cezayı gerektiren fiil” ifadesinin seçilmesi zamanaşımı yönünden yukarıda da açıklandığı gibi soruşturma veya kovuşturma yapılması koşullarının aranmadığı sonucunu doğurmaktadır.

Buna göre eylem için kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/2. ve 66/1-d maddeleri uyarınca öngörülen zamanaşımı süresi kazada birden fazla kişi öldüğünden 15 yıl olup dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece davalı tarafın zamanaşımı def'inin reddine karar verilerek işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16580, Karar No: 2014/379, Tarih: 09.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16580 E.  ,  2014/379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2011/244-2012/171

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.06.2012 tarih ve 2011/244-2012/171 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dava dışı M. Sağlık Ürünleri A.Ş'nin İzmir 21. Noterliği'nin 17.12.2008 tarih 34167 sayılı temliknamesi ile Hacettepe Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesinden olan alacağının 65.074,61 TL tutarındaki bölümünü davacıya temlik ettiğini, temlik işleminin borçlu Hacettepe Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi'ne 29.12.2008 tarihinde tebliğ edildiği, bankanın temlik almasından sonraki tarihte davalı bankanın İzmir 5. İcra Müdürlüğü'nün 2008/18103 sayılı dosyasında M. Sağlık Ürünleri A.Ş'den alacaklı olduğundan Hacettepe Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi'ne birinci haciz ihbarnamesi göndererek M.'nun alacaklarına haciz konulmasını istediğini, ihbarnamenin 23.12.2008 tarihinde tebliğ edildiğini, o tarihte henüz temlik bildirimini almayan Hacettepe Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğü 26.12.2008 tarihli cevabi yazı ile borçlu şirketin 4.295,36 TL ve 40.435,80 TL alacağı olduğunu, haczin işlendiğini, icra dosyasına ödemenin yapılacağını bildirerek parayı İzmir 5. İcra Müdürlüğü'nün 2008/18103 sayılı dosyasına gönderdiğini, paranın da 40.435,80 TL'sinin 22.01.2009 tarihinde davalı bankaya ödendiğini, davacının bu ödemeden 12.02.2009 tarihinde haberdar olduğunu, aynı gün 5. İcra Müdürlüğü dosyasında paranın iadesinin istenildiğini, icra dairesince istihkak usulünün işletildiğini, sonucunda İzmir 1. İcra Mahkemesi'nin 2009/1258 esasında kayıtlı davanın açıldığını, mahkemenin 29.12.2009 tarih 2009/1917 sayılı kararı ile davanın istihkak davasına konu olmayıp, genel yetkili mahkemelerde farklı dava konusu yapılabileceği gerekçesi ile davanın reddedildiğini, Yargıtay'ca da 25.11.2010 tarihinde onandığını ve kendilerine 08.02.2011 tarihinde tebliğ edildiğini, dava konusu yapılan bedelin davalı bankanın ihtiyati haczinden altı gün önce davacıya temlik edildiğini, bu nedenle bu bedel üzerindeki hak sahibinin müvekkili olduğunu, temliğin yasal şartlarına uygun olduğunu ileri sürerek, yargılama yapılıp 40.435,80 TL’nin 16.02.2009 tarihinden itibaren avans faiz oranı uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hak düşürücü sürenin dolduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, hak düşürücü sürenin dolduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davalının dava dışı M. Sağlık Ürünleri A.Ş aleyhine başlattığı icra takibinin 19.12.2008 tarihinde yapılmış olduğu, temlikin ise 17.12.2008 tarihli olduğu, başka bir ifade ile icra takibinin yapıldığı tarihten önce davacının M.'dan alacağı temlik almış olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile; 40.435,80 TL’nin temerrüt tarihi olan 16/02/2009 tarihinden itibaren, avans faiz oranı uygulanmak sureti ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, dava dışı M. Sağlık Ürünleri A.Ş 'nin İzmir 21. Noterliği'nin 17.12.2008 tarih 34167 sayılı temliknamesi ile Hacettepe Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesinden olan alacağının 65.074,61 TL tutarındaki bölümünü davacıya temlik ettiği iddiasına dayalı olarak davalı şirketten alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının dava dışı M. Sağlık Ürünleri A.Ş. aleyhine başlattığı icra takibinin 19.12.2008 tarihinde yapılmış olduğu, temlikin ise 17.12.2008 tarihli olduğu, başka bir ifade ile icra takibinin yapıldığı tarihten önce davacının dava dışı M.'dan alacağı temlik almış olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 168/1. maddesine göre, “Alacağın temlikinde, temlik eden kimsenin şahsına has olanlardan maada rüçhan hakları ve diğer müteferri haklar dahil olur.” Temlik konusu hakkın devrinin gerçekleşebilmesi için temlik tarihinde temlik edilen alacağın mevcut olması gerekir. Somut olayda, 03/01/2008 tarihli ilk temliknamede dava dışı E. Tıbbi Ürünleri ve Laboratuar Malz. Tic. Ltd. Şti’nin Hacettepe Üni. Döner Sermaye İşl. (Sağlık Hiz. Birimi)’nden olan alacağını dava dışı M. Sağlık Ürünleri Tic. A.Ş.’ye temlik etmekte; 17/12/2008 tarihli temliknamede ise, dava dışı M. Sağlık Ürünleri Tic. A.Ş., dava dışı E. Tıbbi Ürünleri ve Laboratuar Malz. Tic. Ltd. Şti’nin Hacettepe Üni. Döner Sermaye İşl. (Sağlık Hiz. Birimi)’nden olan alacağını davacı bankaya temlik etmektedir. Mevcut davada, alacağı ilk temlik eden E. Tıbbi Ürünleri ve Laboratuar Malz. Tic. Ltd. Şti. Hacettepe Üni. Döner Sermaye İşl. (Sağlık Hiz. Birimi)’nden olan alacağı temlik edildiğine göre, alacak ilk temlik edildiğinde, dava dışı E. Tıbbi Ürünleri ve Laboratuar Malz. Tic. Ltd. Şti’nin gerçekte alacaklı olup olmadığının ve ne miktarda alacaklı olduğunun tespiti gerekir. Bu tespit yapılmadan Hacettepe Üni. Döner Sermaye İşl. (Sağlık Hiz. Birimi) tarafından İİK 89/1’e göre gönderilen haciz ihbarnamesi üzerine davalıya ödeme yapılması doğru olmadığı gibi, mahkemece bu çerçevede bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucunda ve yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9643, Karar No: 2007/11120, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9643 E.  ,  2007/11120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesi imzalandığını,davalının borcunu ödememesi üzerine alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talep ettiği asıl alacak kısmındaki birtakım harcamaların müvekkilinin kredi kartına ilişkin kayıp ihbarının bankaya bildirilmesinden sonraki döneme ilişkin harcamalar olduğunu, bu hususun davacı tarafından açıklığa kavuşturulması gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne,takibin 14.800.67 YTL üzerinden 13.495.80 YTL'ye takipten itibaren %97,5 temerrüt faizi ve %5 BSMV’si uygulanmak suretiyle devamına, davalının %40 oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan 8.6.2005 tarihli bilirkişi raporuna ekli 25.8.2004 tarihli “Hesap Bilgileriniz –İlişik. 2” başlıklı belgede davalının toplam bakiye borcunun 17.814.042.812.TL olduğu görülmektedir. Yanlar arasında imzalanmış olan “Kredi Kartları Üyelik Sözleşmesi”nin 15/2.maddesinde ekstredeki asgari tutarı ve/veya dönem borcu son ödeme tarihine kadar ödenmediği takdirde tüm borcun ayrıca ihbara gerek kalmaksızın muaccel hale geleceği hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle bilirkişinin hesap bilgileri cetvelindeki dönem borcunu asıl alacak olarak hesaba esas alması yanılgılıdır. Açıklanan bu yönler gözetilerek bilirkişiden ek rapor ya da yeni bir bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.12.2007 gününde
Yargıtay — Esas No: 2017/2068, Karar No: 2017/3862, Tarih: 31.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/2068 E.  ,  2017/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-..., 3-... vekili avukat ... ile ... Bakanlığ vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26/05/2015 gün ve 2012/610-2015/251 sayılı hükmün 18. Hukuk Dairesinin 07/04/2016 tarih ve 2015/21006-2016/5869 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı/Birleşen davacılar davada, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle yapılan eğitim-öğretim giderinin bir kısmından sorumlu olmadıklarını ileri sürerek bu yönden menfi tespit isteminde bulunmuşlar; davacıların menfi tespit isteminin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalının temyizi üzerine kararın düzelterek onanmasına karar verilmesi üzerine davalı tarafça karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Asıl dava ve birleşen davalar, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle eğitim-öğretim gideri yönünden menfi tespit istemine ilişkindir. 25.07.2016 tarihinde kabul edilerek 31.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 669 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 105/2 maddesinde, Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmayacağı, çıkarılmış borçların tahsil edilmeyeceği ve başlatılmış işlemlerin durdurulacağı, bu amaçla yapılmış olan tahsilatların iade edilmeyeceği (Ek cümle: 15/8/2016-KHK-670/10 md.), açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmayacağı, hükmolunanların tahsil edilmeyeceği hükme bağlandığından; durumun somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda yeniden bir karar verilebilmesi için kararın bu nedenle bozulması gerekirken, kararın düzelterek onanmasına karar verildiği bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; karar düzeltme isteminin kabulü ile, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 7.4.2016 gün ve 2015/21066 esas, 2016/5869 karar sayılı düzelterek onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının gösterilen nedenle BOZULMASINA,(2) numaralı bent uyarınca diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 31/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.