muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18598, Karar No: 2023/5074, Tarih: 01.06.2023

Adli Sicil kayıtlarında birden fazla hüküm bulunduğunda, bu hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğu konusunda mahkemelerin bile zaman zaman yanıldığı, tekerrüre esas olmayan hükmün tekerrüre esas alındığı dikkate alındığında, hakim ve Cumhuriyet savcılarının bile uygulamada yanıldıkları bir konuda sanıklardan adli sicil kayıtlarındaki hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğunu bilmesini beklemenin doğru olmayacağı kanaatindeyiz.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

İncelenen dosyada emredici nitelikte olan CMK’nın 226. maddesi gözardı edilerek, sanıklara ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, sanıklar hakkındaki hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımızdan çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz. 01.06.2023
Yargıtay — Esas No: 2007/10482, Karar No: 2010/473, Tarih: 28.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/10482 E.  ,  2010/473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’ün yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.02.2006 gün ve 2005/93 Esas, 2006/63 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra yürürlüğe giren 19.12.2006 günlü 5560 sayılı Yasanın 23. ve 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7108, Karar No: 2024/6415, Tarih: 25.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7108 E.  ,  2024/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1294 E., 2023/1768 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/975 E., 2023/155 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiş, hüküm kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve kadın vekilinin temyize konu ettiği çeyiz eşya alacağı miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; kadın vekilinin ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Reddedilen yön dışında diğer yönlerden temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin günlük inşaat işlerinde çalışan bir birey olduğunu, davalının ev hanımı olduğunu, taraflar arasındaki evlilik birliğinin tesis edildikten 3-4 ay kadar iyi gitmesine rağmen davalının bu tarihten sonraki süreçte ise ortak konutun yemek, çamaşır, bulaşık, temizlik ihtiyaçlarını yapmamaya başladığını, işten yorgun gelen davacı eşine bir tabak çorba yapmayı bile çok bulduğunu, davalının evlilik birliği ile alakalı olarak yaptığı davranışlarına müvekkilinin anlam veremediğini, müvekkilinde evlilik birliğinin devamına yönelik istek ve iradenin kalmadığını, davalının müvekkilinin işte çalıştığı bir günde kendi akrabalarına gerekse de davacı müvekkiline ailesinden herhangi birine eşine haber vermeden düğünde takılan ziynet eşyaları ile birlikte ortak konutu sebepsiz bir şekilde terk ettiğini, davalı eşin ortak konutu sebepsiz bir şekilde terk etmesinden sonra davacı müvekkilinin davalı eşine ulaşamadığını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına müvekkili lehine 100.000 TL maddî, 100.000 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin bir eş olarak üzerine düşen sorumluluklarının yerine getirmesine rağmen, evlilik sonrası davalının ailesinin etkisiyle müvekkiline karşı olumsuz kişiliğinin ortaya çıktığını, davalı tarafın ailesinin davalının anlattıklarından hareketle müvekkiline karşı tavır aldığını, ailecek ne zaman bir araya gelince müvekkilinin ve müvekkilinin aile sorunlarının ortaya atıldığını, sadece karşı davalı eş ile müvekkilini ilgilendiren konular hakkında söz sahibi olmayan diğer aile fertleri ve üçüncü kişiler tarafından zaman zaman aşağılama ve hakaret boyutuna varan müvekkiline yönelen eleştiriler yapıldığını, davacının evlilik tarihinden itibaren müvekkilinin arkadaşları ile buluşup dışarı çıkmalarına hiçbir zaman müsaade etmediğini, davacının müvekkilini sürekli ev hapsine maruz bıraktığını, sürekli baskı altına kalan ve kendisine güvenilmeyen müvekkilinin psikolojik olarak yıprandığını 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun)166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müvekkili için aylık 500,00 TL nafakaya, 1.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, karşı davalının gasp ettiği 6 adet altın bilezik (60gr), 10 adet çeyrek altının ve müvekkiline ait mutfak çeyizlerinin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalı-karşı davacı kadının ortak konutu havalandırmayarak, yemek yapmayarak üzerine düşen birlik görevlerini yerine getirmediği, eşi ile ilgilenmediği, erkeğe "ben seninle kendi isteğimle evlenmedim, annemin zoruyla evlendim'' şeklinde ve ''ben seninle evlenmiyordum, benim sevdiğim vardı, annem o taraf gariban geçinemezsin dediği için seninle evlendim, senin erkekliğinden şüphem var, yoksa bu zamana kadar boşardın gibi sözler söyleyerek duygusal şiddet uyguladığı, davalı-karşı davacı kadının ayrı odada yattığı, davalı-karşı davacı kadının davacı-karşı davalı erkeğe "seni de istemiyorum, akrabalarını da istemiyorum, kimseyi istemiyorum, ben senden bugün ya da yarın ayrılacağım, köye gideceğim" şeklinde sözler söylediği, davalı-karşı davacı kadının habersizce evi terk ettiği, kadının sürekli telefonla meşgul olduğu; erkeğin de davalı-karşı davacı kadını sürekli köye kendi ailesinin yanına götürdüğü, davacı-karşı davalı erkeğin davalı-karşı davacı kadının ailesi ile görüşmesini ve ortak konuta gelmesini istemediği, davacı-karşı davalı erkeğin kombiyi açmayarak eşine ekonomik şiddet uyguladığı kısaca birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşi ile ilgilenmeyen, sürekli olarak telefonla ilgilenen, eşine duygusal şiddet uygulayan, ayrı yataklarda yatan ve habersizce evden ayrılan davalı-karşı davacı kadın ile eşini sürekli köye götüren, eşinin ailesi ile görüşmesini ve eşinin ailesinin ortak konuta gelmesini istemeyen, eşine ekonomik şiddet uygulayan davacı-birleşen davalı erkeğin boşanmaya yol açan olaylarda eşit kusurlu olduğu, asıl boşanma davasının ve kadının birleşen davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun)166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkeğin maddî ve manevî tazminat talebinin ayrı ayrı reddine, kadın için bağlanan aylık 400,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren aylık 100,00 TL artırılarak aylık 500,00 TL nafakanın hükmün kesinleştiği tarihe kadar tedbir, hükmün kesinleştiği tarihten itibaren yoksulluk nafakası olarak davacı- karşı davalı erkekten alınarak davalı-karşı davacı kadına verilmesine, kadının maddî ve manevî tazminat talebinin ayrı ayrı reddine, ziynet eşyası davasının kabulü ile 6 adet 22 ayar 10'ar gram ağırlığında toplam 48.000,00 TL değerinde bileziğin ve toplam 13.370,00 TL değerinde 10 adet çeyrek altının davacı-karşı davalı erkek tarafından davalı-karşı davacı kadına aynen iadesine, mümkün olmaması halinde bedeli olan 61.370,00 TL'nin davacı-karşı davalı erkekten alınarak davalı-karşı davacı kadına verilmesine, kadının çeyiz eşyası davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davalı-karşı avacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; çeyiz eşyaları yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadının davası ve fer'îleri, kendi tazminat taleplerinin reddi, ziynet yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece taraflara yüklenen kusurlu davranışlar dikkate alındığında boşanmanın meydana gelmesindeki olaylarda kadının ağır kocanın hafif kusurlu olduğunun anlaşıldığı, hükmün kusura ilişkin gerekçesinin bu şekilde düzeltilmesi gerektiği, kadın boşanmada daha ağır kusurlu bulunduğu anlaşıldığından kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, koca yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının, ziynet eşyalarının kayınpederi tarafından alındığını iddia etmiş olması nazara alınarak ziynet eşyası alacağı davası yönünden husumetin davalı kocaya yöneltilemeyeceği, kocaya yöneltilen davanın husumet nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesinin isabetli bulunmadığı, kocanın TMK.'nun 174/1 maddesi kapsamında maddî tazminat isteminin kısmen kabulü ile boşanmaya ilişkin hükmün kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 10.000,00 TL maddî tazminat ile birlikte 10.000,00 TL manevî tazminatın davalı-karşı davacı kadından alınarak davacı-karşı davalı kocaya verilmesi gerektiği, aylık 500,00 TL tedbir nafakasının kocadan alınarak kadına verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, kadının yoksulluk nafakası isteminin reddine, kadının ziynet alacağı davasının husumet nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kusur durumlarının hatalı olduğunu, manevî tazminatın dayanağı ve erkek eşin kişilik haklarının ne sebeple zedelendiğinin somutlaştırılmadığını, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkek eşin kusurlu olduğundan maddî tazminat kararının hatalı olduğunu, yoksulluk nafakasının reddinin hatalı olduğunu belirterek kararı, kusur belirlemesi, erkek lehine verilen tazminatlar, yoksulluk nafakasının reddi, çeyiz eşyası yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve çeyiz eşyası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve çeyiz eşyası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi,174 üncü maddesi,175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup kadın vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Kadın vekilinin çeyiz eşya alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Kadın vekilinin diğer hususlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Öznur'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine.

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4214, Karar No: 2021/953, Tarih: 21.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4214 E.  ,  2021/953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanununa dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 02.07.2021 tarihli ve 2021/211 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle dosyanın sözü edilen görevli Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6399, Karar No: 2017/4408, Tarih: 15.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6399 E.  ,  2017/4408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TMK'nın 426. maddesi kapsamında kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ...3. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nın 426. maddesi kapsamında kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir

...3. Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım tayini istenilen küçüklerin MERNİS sisteminde nüfusa kayıtlı olduğu yerin “...”olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise kollukça yapılan araştırma sonucu kısıtlı adayının “...” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar... Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırması sonucunda 26.01.2017 tarihli yazısından, kayyım tayini istenilen küçüklerin anneleri ile birlikte "...." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ...3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/05/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1592, Karar No: 2013/20164, Tarih: 19.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1592 E.  ,  2013/20164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/03/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının haksız ve kötü niyetli olarak 18/06/2002 tarihinde ...köyünde koyun otlatmakta olan davacının yanına gelip küfür ederek, yerde bulunduğu sırada elinde bulunan çakı ile davacının yüzünde iz bırakacak şekilde yaraladığını belirterek maddi ve manevi tazminat istemli eldeki bu davayı açmıştır.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının davacıyı yüzünde sabit eser bırakacak şekilde yaraladığı gerekçesi ile manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda, özellikle olay tarihi, olayın davacının ağır tahriki ile meydana gelmiş olması ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda, özellikle olay tarihi, olayın davacının ağır tahriki ile meydana gelmiş olması ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8119, Karar No: 2013/4624, Tarih: 02.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/8119 E.  ,  2013/4624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görülen;

1-Dava dışı borçlular Oluşum Tütün ve Mamülleri Gıda İnşaat ve Malzemeleri Oto Kiralama San. ve Tic. Ltd Şti. ile İncidelen Gıda İnşaat Tekstil Nakliyat Otomotiv Petrol Temizlik İhracat Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Tic.Ltd.Şti.'nin kuruluşundan bugüne kadar tüm ticari sicil kayıtlarının (kurucuları,ortakları,hisse devirleri ,adres ve temsilcilerini gösterir şekilde)ilgili ticaret sicil memurluğundan istenerek dosyaya eklenmesi,

2-Koçbank ile dava dışı borçlu İncidelen Gıda İnşaat Tekstil Nakliyat Otomotiv Petrol Temizlik İhracat Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Tic.LTD.Şti. arasında 28.12.2005 tarihinde imzalanan ticari müşteri sözleşmesi ile bu sözleşme gereğince adı geçen şirkete kullandırılan krediler ve geri ödemeleri ve bu sözleşmenin varsa kefillerini gösterir kredi sözleşmelerinin ilgili yerden getirtilerek dosyaya eklenmesi (Davacı vekilinin8.1.2013 tarihli temyiz ek beyan dilekçesi ekindeki sözleşme)

3- Davacı banka ile dava dışı borçlu İncidelen Gıda İnşaat Tekstil Nakliyat Otomotiv Petrol Temizlik İhracat Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Tic.Ltd.Şti.arasında imzalanan 20.10.2006 tarihli 500.000,00 TL meblağlı kredi sözleşmesine ilişkin kullandırılan kredi tutarı ve geri ödemelerinin davacı bankadan istenerek dosyaya eklenmesi, (Davacı vekilinin 8.1.2013 tarihli temyiz ek beyan dilekçesi ekindeki sözleşme)

4-Davacı banka vekilinin 17.5.2012 tarihli temyiz dilekçesi ekindeki dava dışı borçlu İncidelen Gıda İnşaat Tekstil Nakliyat Otomotiv Petrol Temizlik İhracat Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Tic.Ltd.Şti.'nin kredi başvuru belgeleri ile 15.1.2009 tarihli banka onay belgelerinin tasdikli örneklerinin davacı bankanın genel müdürlüğünden istenerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 2.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.