muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/16733, Karar No: 2010/3334, Tarih: 15.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/16733 E.  ,  2010/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, fazla mesai ile genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar

Verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi halinde bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/ 35281 E, 2008/ 30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin 2. fıkrasında, ara dinlenmelerinin ilkim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Adı geçen yönetmeliğin 3. maddesinin 1. fıkrasında da ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, davacının 8 saat süren çalışmasından bir, 16 saat süren çalışmasından ise birbuçuk saat ara dinlenme indirilmesi gerekir iken, ara dinlenme kullanmadan aralıksız çalıştığının kabul edilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13811, Karar No: 2013/16201, Tarih: 07.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/13811 E.  ,  2013/16201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi gereğince 18 ay hapis cezası. Ayrıca TCK.nun 53/1. maddesi (2 defa ayrı ayrı uygulanmak üzere)

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine,incelenen dosya içeriğine göre sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Aynı takvim yılı içerisinde değişik tarihlerde düzenlenen faturalardan dolayı işlenen suçların zincirleme suçu oluşturacağı gözetilmeden, 2006 ve 2007 takvim yıllarında birden çok sahte fatura düzenlediği kabul edilen sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5948, Karar No: 2025/206, Tarih: 07.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5948 E.  ,  2025/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/75 Esas, 2023/207 Karar

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 12.05.2016

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kocaeli ili, ... ilçesi,... Mahallesi 1314 ada 1 parsel sayılı taşınmaza kamulaştırma yapılmaksızın fiilen el atıldığından tazminat ve ecrimisil bedelinin davalı idareden tahsiline talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; uzlaşma talebinde bulunulmadığını, husumetin kendilerine düşmediğini, zamanaşımı ve görev itirazlarının bulunduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2017 tarihli ve 2016/231 Esas, 2017/323 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.12.2019 tarihli ve 2018/1459 Esas, 2019/4928 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.12.2019 tarihli ve 2018/1459 Esas, 2019/4928 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; mahallinde yapılan keşif sonucu, ... ilçesi, ... Mahallesi 1314 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş; ancak arsa niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, dava konusu taşınmazın ve bölgede benzer taşınmazların el atmadan önce ne şekilde kullanıldığı, ayrıca civar taşınmazların ecrimisil istenilen dönemdeki kullanma biçimleri araştırılarak, bu kullanma şekillerine uygun kira sözleşmelerinin taraflardan ibrazı istenmeli, ayrıca bilirkişilerin re'sen bulacakları emsaller de dikkate alınmak suretiyle, taşınmazın ilk dönem getirebileceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için, ÜFE'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır.Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeden benzer nitelikteki davaya konu taşınmaza biçilen değere dayalı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmediğinden Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı ortadan kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilin kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; m² birim fiyatının piyasa değerinin çok üstünde olduğunu, emsal incelemesinin doğru yapılmadığını, ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlk karar davalı idare vekilinin temyiz istemi üzerine bozulmuş olduğundan, davalı idarenin usuli kazanılmış hakkı gözetilerek ecrimisil bedelinin hüküm altına alınması gerekirken, taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması nedeniyle davalı idarenin usuli kazanılmış hakkı sonuç itibarıyla ihlal edilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2540, Karar No: 2016/5548, Tarih: 16.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/2540 E.  ,  2016/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler ile davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişiler vekili 02.09.2013 havale tarihli dilekçesiyle; müvekkillerinin murisinin maliki olduğu 2156 sayılı parselin tapu kaydının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle 2012 yılında kesinleşen mahkeme kararıyla iptal edildiğinden bahisle fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla 750.000,00.-TL maddi tazminatın tapu iptal kararının kesinleştiği 20.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesi isteğiyle dava açmıştır.

Tazminat isteğine dayanak 2156 parsel sayılı taşınmaz “Kargir Ev” niteliğiyle ve 62,00 m² yüzölçümüyle davacıların murisi adına tapuda kayıtlı iken, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.02.2012 gün ve 2011/88 E. - 2012/10 K. sayılı kararı ile 2156 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına ve taşınmazın üzerindeki zeminde 62,00 m² büyüklüğündeki dört katlı toplamda 314,00 m² büyüklüğündeki betonarme yapının yıkılması suretiyle müdahalenin önlenmesine karar verilmiş, bu karar Yargıtay denetiminden geçerek 20.12.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne ve 321.485,00.-TL tazminatın dava tarihi olan 02.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler ile davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini isteğine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuyla taşınmazın değeri usûlüne uygun belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 16/05/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2967, Karar No: 2015/14712, Tarih: 06.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/2967 E.  ,  2015/14712 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na aykırılık eylemi ile ilgili gemi işletmecisi (kiracısı) ... Denizcilik ve Tic.Ltd.Şti olan . ...kayıtlı, 3700 Gross, 2118 net tonlu, gemi kaptanlığını ...’un yaptığı ... IMO numaralı ... isimli gemide gümrük kontrolü sonrasında 21.190 kg motorin cinsi transit akaryakıtın gümrük beyanı harici tutulduğunun tespit edildiği iddiası ile sözkonusu gemiye 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 107/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 128/4. maddeleri gereğince el konulmasına dair Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2014 tarihli ve 2014/17647 soruşturma sayılı talebinin kabulüne, suça konu beyan haricinde tespit edilen 21.190 kg motorin cinsi akaryakıtı taşıyan Komoros Adaları bayraklı ... IMO numaralı ... isimli gemiye 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 128/4. maddesi uyarınca el konulmasına, el konulan sözkonusu geminin Türkiye’de sicile kayıtlı olmaması nedeni ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 10/2. maddesi uyarınca alıkonulmasına, sahibinin aracın değeri kadar teminatı alıkoyma tarihinden itibaren otuz gün içinde gümrük idaresine teslim etmesi halinde aracın sahibine iadesine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2014 tarihli ve 2014/609 değişik iş sayılı kararına yönelik...ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılan itirazın kabulüne ve sözkonusu geminin gemi sahibine (donatana) iadesine, 21.190 kg motorinin gümrüklenmiş değeri olan 103.266,12 Türk lirasının varsa ... Gümrük idaresi Emanet hesaplarına yoksa ... Mal Müdürlüğü emanet hesabına talep eden şirket tarafından veya şirket adına hareket edenler tarafından yatırılıp makbuzunun ibraz edilmesi halinde geminin el koyması ve alıkonulması işleminin fiilen sona erdirilmesine ilişkin ...Ağır Ceza Mahkemesinin 15/10/2014 tarihli ve 2014/964 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12/01/2015 gün ve 2072 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2015 gün ve KYB. 2015/22031 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, beyan dışı olduğu tespit edilen 21.190 kg motorinin gümrüklenmiş değerinin 103.266,12 Türk lirası olması, geminin ise sigorta değerinin 850.000 dolar olduğu, suça konu değer ile el konulan mal arasında orantısızlık bulunması, hak ve nesafet ölçüleri gereğince itirazın kabulüne karar verilmiş ise de; 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 10. maddesi gereğince bu Kanunda tanımlanan suçların ikasında kullanılan taşıtlara 5271 sayılı Ceza Muhakemesi

Dosya kapsamına göre, beyan dışı olduğu tespit edilen 21.190 kg motorinin gümrüklenmiş değerinin 103.266,12 Türk lirası olması, geminin ise sigorta değerinin 850.000 dolar olduğu, suça konu değer ile el konulan mal arasında orantısızlık bulunması, hak ve nesafet ölçüleri gereğince itirazın kabulüne karar verilmiş ise de; 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 10. maddesi gereğince bu Kanunda tanımlanan suçların ikasında kullanılan taşıtlara 5271 sayılı Ceza Muhakemesi

Kanunu’nun 128/4. maddesine göre el konulacağı, el konulan aracın Türkiye’de sicile kayıtlı olmaması halinde alıkonulacağı, sahibinin aracın değeri kadar teminatı alıkoyma tarihinden itibaren 30 gün içinde Gümrük İdaresine teslimi halinde taşıtın sahibine iade edilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.10.2014 tarihli ve 2014/964 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.10.2014 tarihli ve 2014/964 değişik iş sayılı kararının kaldırılmasına, 06.05.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12732, Karar No: 2015/12275, Tarih: 03.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/12732 E.  ,  2015/12275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bucak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2011/518-2013/569

Davacı A.. S.. vekili Avukat M.. O.. tarafından, davalı G.. Y.. aleyhine 25/08/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı kişilere davalı tarafından gönderilen elektronik posta içeriğindeki sözlerle kendisinin küçük düşürüldüğünü, hakaret edildiğini, kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; B.. M.. 2013/19 esas, 2013/466 karar sayılı dosyasında, davaya konu yazı içeriğinin hakaret niteliğinde olduğu gerekçesiyle davalının hakaret suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar hükmün açıklanmasının ertelenmesi yönündeki ceza mahkemesi kararları bağlayıcı nitelikte değilse de, B.. M.. dosyası ve davalı tarafından gönderildiği anlaşılan elektronik posta içeriğinden, davalının davacıya “... ” demek suretiyle hakaret ettiği sabittir. Olay tarihi, olayın gelişimi, dosya kapsamı, sarfedilen sözlerin ağırlığı ve yukarıdaki ilkeler birlikte değerlendirildiğinde davalı aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır, daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.