muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1938, Karar No: 2015/1494, Tarih: 05.06.2015

İşin esasın gelince; uyuşmazlık, 5473 sayılı Kanun’a dayalı olarak denge tazminatından kaynaklanan fark ücret alacağına ilişkin davalarda adli yargı mahkemelerinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi, 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun, 18.06.1994 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 4000 sayılı Kanun’la değiştirilen 1. maddesi uyarınca, Posta işletmesi Genel Müdürlüğü'nce yürütülen telekomünikasyon hizmetlerinin sermayesinin tamamı kamu kesimine ait olacak bir anonim şirket şeklinde yapılandırılması suretiyle kurulmuş ve 233 ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamelere tabi bir kamu iktisadi kuruluşu statüsü verilmiştir

29.01.2000 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve Telekom AŞ'nin özelleştirilmesi amacıyla yapısının yeniden düzenlenmesine yönelik kurallar getiren 4502 sayılı Kanun’un 1.maddesi ile, 406 sayılı Kanun’un 1. maddesine eklenen dokuzuncu fıkrada, Telekom'un, bu Kanun ve özel hukuk hükümlerine tabi bir anonim şirket olduğu, Kamu İktisadi Teşebbüslerinin kuruluş, teşkilât ve faaliyetleri ile ilgili mevzuatın Telekom'a uygulanmayacağı kuralına yer verilmiş; anılan kural, 23.05.2001 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4673 sayılı Kanun’un 1 maddesi ile değiştirilmiş ve Telekom'un, bu Kanun ve özel hukuk hükümlerine tabi bir anonim şirket olduğu, bu Kanun hükümleri saklı kalmak üzere, kamu iktisâdi teşebbüsleri de dahil, sermayesinin yarısından fazlası kamuya ait olan kamu kurum, kuruluş ve ortaklıklarına uygulanan mevzuatın Telekom'a uygulanmayacağı belirtilmiştir.

Ayrıca Türk Telekom AŞ, 4502 sayılı Kanun’un Geçici 3.maddesi ile 233 sayılı KHK'nin ekindeki "B-Kamu İktisadi Kuruluşları (KİK)" bölümünde yer alan kuruluşlar listesinden çıkarılmıştır.

4502 ve 4673 sayılı Kanun’lar ile yapısı yeniden düzenlenen Türk Telekom'da çalışan personelin hukuki statüsü de, 406 sayılı Kanun’a 4502 sayılı Kanun ile eklenen Ek 22.madde ile yeniden düzenlenmiş ve anılan maddede Türk Telekom'daki kamu payı %50'nin altına düşünceye kadar, Türk Telekom Yönetim Kurulu üyeliklerine atanacaklar dışında kalan personelin iş mevzuatı uyarınca istihdam edileceği, iş mevzuatına göre istihdam edilenlere ilişkin kayıt ve şartların Yönetim Kurulu tarafından tayin olunacağı kurallarına yer verilmiş, ayrıca, aynı Kanun’un Geçici 4.maddesinde, 4502 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihte Türk Telekom'da 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tabi olarak kadrolu veya sözleşmeli personel statüsünde çalışmakta olanlardan isteyenlerin iş mevzuatına tabi personel statüsüne geçirileceği, iş mevzuatına tâbi personel statüsüne geçmek istemeyenlerin mevcut statü, sosyal ve özlük haklarıyla istihdamlarına devam olunacağı kurala bağlanarak, iş mevzuatına geçmek istemeyenlerin mevcut statü, sosyal ve özlük hakları korunmuştur.

Hisselerin fiilen devredildiği ve Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi'nin imzalandığı 14.11.2005 tarihinden sonra, hisselerinin yüzde elliden fazlası özel hukuk tüzel kişisine geçen Türk Telekom kamu kuruluşu niteliğini kaybetmiştir.

Ancak, 406 sayılı Kanun’un Ek 29. maddesinin, 5398 sayılı Kanun'un 14.maddesi ile değişik birinci fıkrasında, özelleştirme tarihi itibarıyla Türk Telekom'da çalışmakta olan personelin haklarının korunması amacıyla, hukuki statülerini ve kamu kurumlarına nakil olanaklarını belirleyen bazı özel düzenlemelere yer verilmiştir. Buna göre Türk Telekom hisselerinin devri sonucu kamu payının yüzde ellinin altına düşmesi durumunda; Türk Telekom'da, Ek 22.maddenin (a) bendinin bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri uyarınca belirlenen aslî ve sürekli görevlerde çalışmakta olanlar ile 399 sayılı KHK'ye tâbi olarak kadrolu veya sözleşmeli personel statüsünde çalışanlar ve kapsam dışı personel, kamu görevlerinden yüz seksen gün aylıksız izinli sayılacaktır. Aynı maddeye göre, bu personel belirtilen süre içinde Türk Telekom'da çalışmaya devam edecek malî ve özlük hakları Türk Telekom tarafından karşılanacak, belirtilen süre içinde nakle tâbi personelden Türk Telekom tarafından hizmetine ihtiyaç duyulmayanlar tespit edildikleri tarihten, kendi isteği ile nakil talep edenler ise talep tarihinden itibaren en geç doksan gün içinde nakil için Türk Telekom tarafından Devlet Personel Başkanlığına bildirileceklerdir.

Anılan yasal düzenlemeler karşısında Telekom AŞ.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı anlaşılmaktadır.

Buna göre, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statüleri devam etmektedir.

Diğer yandan, İmtiyaz Sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Kanun hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklenmiştir.

Bu görevler kapsamında 406 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığı'na bildirilmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunmaktadır.

Sayılan işlemler, idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurmakta ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlemekte esas alınmaktadır.

Sayılan işlemler, idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurmakta ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlemekte esas alınmaktadır.

Belirtilen nitelikleriyle, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları anlaşılmaktadır.

Öte yandan, davalı şirketin belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı bir ilişkisi bulunan tüzel kişilerin bazı işlemleri, nitelikleri esas alınmak suretiyle de idari işlem niteliğindedir.

O halde, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Kanun hükümleri ile kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan, diğer bir ifade ile kapsam dışı nakle tabi personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu kabul edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta özelleştirmeden önce statü hukuku hükümlerine tabi davacı niteliğindeki personel, özelleştirme sonrası belirli bir süreliğine davalı ile özel hukuk hükümlerine tabi olarak iş sözleşmesi kapsamında çalıştırılmakta, nakledildiğinde tekrar statü hukuku kapsamına girmektedir. Davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde, davalı şirkete davacının ücreti konusunda “artış oranının, kamudaki memur maaş artış oranında” olacağı yönünde yükümlülük getirildiği gibi 406 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davalı şirkete, hak sahibi personeli Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi; bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi; personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler yaptırıldığı görülmektedir. Bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları açık olup, idari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın ise adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi ve 5473 sayılı Kanun’dan kaynaklanan ek ödeme alacağının tahsili istemiyle, anılan İdareye karşı açılan davalarda, idari yargı yerinin görevli olduğu kabul edilmelidir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.12.2012 gün ve 2012/9-1518 E. 2012/1388 K. sayılı kararı ile Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 07.04.2011 gün 2011/55 E. 2011/205 K. sayılı kararında da; iş sözleşmesi ile çalışılan dönemde, davalı şirkete ücret konusunda “artış oranının, kamudaki memur maaş artış oranında” olacağı yönünde yükümlülük getirildiği gibi, 406 sayılı Kanun hükümleri uyarınca, hak sahibi personeli Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi; bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi; personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler yaptırıldığı görülmektedir. Bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları açık olup, idari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın ise adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği ve 5473 sayılı Kanun’dan kaynaklanan ek ödeme alacağının tahsili istemiyle, anılan İdareye karşı açılan davalarda, idari yargı yerinin görevli olduğu kabul edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, iptali istenilen işlemin tesis edildiği tarihte davalı mevkiinde kamu kuruluşu niteliği taşımayan Türk Telekomünikasyon A.Ş.'nin olması karşısında, idari yargı yetkisi kapsamında açılmış bir idari dava bulunduğundan söz edilemeyeceğinden; uyuşmazlığın, özel hukuk hükümlerine göre görüm ve çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu görüşü dile getirilmiş ise de, yukarıda açıklanan nedenlerle bu görüş çoğunluk tarafından benimsenmemiştir.

Bu durumda mahkemece; somut uyuşmazlıkta idari yargı mahkemelerinin görevli olduğunun kabulü ile bu doğrultuda karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile önceki kararda direnilmesi doğru değildir.

O halde, bozma kararında açıklanan ve Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen nedenlerle Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 05.06.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3833, Karar No: 2015/9458, Tarih: 19.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3833 E.  ,  2015/9458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/137703

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.02.2015

NUMARASI : 2015/25 Esas, 2015/30 Karar

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müdafii huzurunda vermiş olduğu kolluk ifadesinde "bayanı yaklaşık bir aydır tanıdığını, bayana karşı içinde cinsel istek olduğunu, hatta onun evine girip kendisi ile birlikte olmak istediğini, bunu yapmak için nalbura giderek iki tane koli bandı aldığını, saat 22:00 sıralarında evden çıktığını, çıkarken almış olduğu koli bantlarını da yanına aldığını, plandığı cinsel birlikteliği yapacağını, bayanın evini önceden takip edip nereden girilebileceğini planladığını, yanında getirdiği koli bantları ile de katılanı bağlayıp tecavüz etmeyi düşündüğünü” belirttiği, olay gecesi katılanın evine gelerek gizlice eve girdiği, katılana doğru gelip ağzını kaşkolla kapatmaya çalıştığı ve elindeki bıçağı boğazına dayadığı, bu sırada katılanın bıçağı sanığın elinden aldığı, sanığın katılana doğru gelerek belinden tutarak bacaklarına baktığı, katılanın sanığı ittirdikten sonra evin dışına kaçıp komşularından yardım istediği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı eylemin TCK'nın 102/2,102/3-d, 35. maddelerinde tanımlanan nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs olduğu gözetilmeden dosya kapsamıyla bağdaşmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kendisini vekille temsil ettiren katılan mağdure lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/933, Karar No: 2010/4950, Tarih: 30.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/933 E.  ,  2010/4950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin artırılması, birleşen dava dilekçesinde artan kesimin kamulaştırılarak bedelinin faizi ile birlikte ödenmesi istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde kamulaştırılan taşınmazın bedelinin artırılarak faizi ile birlikte tahsilini; birleşen dava dilekçesinde ise kamulaştırmadan artan kesim olup 51 ile 52 parsel numarasını alan taşınmazların yapılan kamulaştırma nedeniyle işe yaramayacağını ileri sürerek bu parsellerin de kamulaştırılmasını ve bedelinin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davada; 51 parselle ilgili talebin reddine, 52 parselle ilgili talebin ise kabulüne karar verilmiştir.

Asıl dava açısından; mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir

Şöyle ki;

Asıl dava açısından; mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir

Şöyle ki;

Dairenin 14.07.2008 tarihli bozma ilamında; mahkemece 06.10.2005 tarihli bozma ilamına uyulduğuna, bu bozma ilamında da aynı kamulaştırma kapsamındaki 320 ada 46 parsel sayılı taşınmazın değerinin delil sayılabileceği, bu ve diğer emsallerle yasaya uygun şekilde karşılaştırma yapan ek raporlar alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına karşın, mahkemece bilirkişi kurullarından ek raporlar alınmadan, yeniden bilirkişi kurulu oluşturularak 320 ada 46 parsel sayılı taşınmaz somut emsal kabul edilerek karşılaştırma yapılıp değer belirlenmiş olması doğru görülmediği belirtilmiş, buna göre de mahkemece re'sen emsal araştırması yapılması, taraflardan yeniden emsal istenmesi, Sivrihisar ilçesinde emsal olabilecek taşınmaz satışı bulunmadığı yapılacak araştırma sonunda kesin bir şekilde saptandığında komşu ilçelerden dava konusu taşınmaza benzer özellikleri olan taşınmaz satışlarının emsal kabul edilip bu emsal taşınmazın ve dava konusu taşınmazın değere etki yapan tüm özelliklerinin (şehir merkezine uzaklığı, konut alanında ya da ticari faaliyetlerin yoğun olduğu yerde olup olmaması, imardaki yapılaşma durumu, imar planına göre cadde veya sokağa cephe durumu vs.) belirlenmesinden ve somut emsalin imar parseli olup olmadığı da saptandıktan sonra hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda bilirkişi kurullarından ek raporlar alınarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuş ancak Dairenin daha önceki 2005 tarihli bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen bilirkişi kurullarının ek raporlarında önceki görüşlerinde ısrar ettiklerini, artırılması gereken bir bedel olmadığını bildirdiklerini, buna göre ek rapor alınsa dahi bilirkişilerin görüşünün değişmeyeceği belirtilerek ikinci kez ek rapor alınması uygun görülmeyerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hakim, bozmaya uyduğuna göre bozma gereğini yerine getirmek zorundadır ve bozma ilamının gereğinin yapılıp yapılmadığını denetlemek ve kendisinin uyduğu hususlara aykırı değerlendirme yapılması halinde bilirkişi kurullarından bozma esaslarına uygun rapor düzenlemelerini istemekle görevlidir.

Birleşen dava açısından ise; kamulaştırmadan artan kesimlerden 52 parsel açısından verilen hükümde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, 51 parsel sayılı taşınmaz için ise asıl dosyada belirlenen kamulaştırma m²’si üzerinden hüküm kurulmuştur. Asıl davadaki değerlendirmeler artan kesim için de geçerli olduğundan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir.

Birleşen dava açısından ise; kamulaştırmadan artan kesimlerden 52 parsel açısından verilen hükümde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, 51 parsel sayılı taşınmaz için ise asıl dosyada belirlenen kamulaştırma m²’si üzerinden hüküm kurulmuştur. Asıl davadaki değerlendirmeler artan kesim için de geçerli olduğundan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir.

Buna göre mahkemece asıl dava ve birleşen dava açısından yapılacak iş; Dairenin 06.10.2005 tarihli ve 14.07.2008 tarihli bozma ilamları da dikkate alınarak re'sen ve tarafların bildireceği emsaller Tapu Sicil Müdürlüğünden temin edilmeli, bulunmaması halinde komşu ilçelerden dava konusu taşınmaza benzer özellikleri olan taşınmaz satışlarının emsal kabul edilip bu emsal taşınmazın ve dava konusu taşınmazın değere etki yapan tüm özelliklerinin (şehir merkezine uzaklığı, konut alanında ya da ticari faaliyetlerin yoğun olduğu yerde olup olmaması, imardaki yapılaşma durumu, imar planına göre cadde veya sokağa cephe durumu vs.) belirlenmeli, aynı kamulaştırma doğrultusunda daha önce incelenip Dairenin denetiminden de geçen (mahkemenin 2002/169 Esas-2003/50 Karar,Dairenin 2003/4043-4939 Karar; 2002/168 Esas-2003/49 Karar, Dairenin 2003/4044-4940 Karar; 2002/171 Esas-2003/52 Karar, Dairenin 2003/4045-4941 Karar sayılı) dosyalar gibi dosyalarda yeknesaklığın sağlanması ve adil bir kamulaştırma bedeli belirlenmesi için değerlendirilip incelenmeli, raporların bozma ilamına uygunluğu denetlenmeli, kamulaştırmadan artan ve kullanılmaya elverişli olmayan kısmın değeri de alınacak bu rapor doğrultusunda belirlenmeli ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 750,00TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11335, Karar No: 2022/4700, Tarih: 16.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11335 E.  ,  2022/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin davada yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirme tarihi olan 2008 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesi'nden istenildikten,

2- Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorulduktan,

3- Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede uygulanan Düzenleme Ortaklık Payı oranı Belediye İmar Müdürlüğü'nden sorulduktan,

4- Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışlarına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğü'nden istenildikten,

5- Dava konusu taşınmaz ile emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve kaymakamlık, belediye binası, adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafeleri fen bilirkişisi tarafından işaretlettirildikten,

6- Dava konusu taşınmazın imar planındaki özgülenme durumunun, konut alanı, imar yolu ve park alanında kalan kısımlarının yüzölçümleri de belirtilmek suretiyle ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3075, Karar No: 2019/12970, Tarih: 10.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3075 E.  ,  2019/12970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında, mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a- Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 25/05/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

b-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19897, Karar No: 2012/16041, Tarih: 13.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/19897 E.  ,  2012/16041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bolu Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.07.2011