muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14900, Karar No: 2010/11279, Tarih: 02.11.2010

Yerel mahkemece, kazada davalı sürücü ...'ın %70, davacının % 30 oranlarda bölüşük kusurlu bulunduğu, kamyon sürücüsü diğer davalının kusurunun bulunmadığı biçimindeki Adli Tıp Kurumu'nun 04.03.2009 günlü raporu benimsenerek belirlenen tazminat tutarlarından indirim yapılmış; ayrıca, yargılama aşamasında davacı tarafından sunulan basit (adi) yazılı oto satış sözleşmesinde belirtilen tutar aracın hurda değeri olarak kabul edilmiştir.

2009/14900-2010/11279

Borçlar Yasası'nın 43. maddesi gereğince yargıç, tazminatın biçimini ve tutarını belirlerken, kusur yanında durumun özelliklerini de göz önünde tutmak zorundadır. Bu özel durumlara; zarar görenin bölüşük kusuru, zarar tutarının önceden saptanamaması, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, hak ve adalet düşüncesi, olayın oluş biçimi, zarar görenin zararın artmaması için aldığı önlemler gibi olguların girdiği kabul edilmektedir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, yargıcın Adli Tıp Kurumu'nun belirlediği kusur oranı ile bağlı olmaması ve yukarıda açıklanan özel durumlar gözetildiğinde davacıya verilen % 30 kusur oranı azdır. Davalının alkollü olduğunu bildiği davalıya aracını kullandırmış olması olgusu gözetilerek tarafların yarı yarıya kusurlu oldukları kabul edilmeli ve buna göre indirim yapılmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacı dava dilekçesinde, hurda haline gelen aracı 9.000,00 TL’ye sattığını bildirdiği halde sonradan sunduğu belgeye değer verilerek maddi zarar hesabında aracın hurda değeri olarak 6.500,00 TL indirim yapılmış olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3011, Karar No: 2012/12920, Tarih: 02.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/3011 E.  ,  2012/12920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Yangının ot biçme makinesinden çıkan kıvılcımlar sonucu meydana geldiğinin anlaşılmasına göre, yangına neden olan aracın bakımının yapılıp yapılmadığı, mevzuatta yazılı gerekli tedbirlerin alınıp alınmadığı hususlarının uzman bilirkişiler marifetiyle tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekeceği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/783, Karar No: 2016/4939, Tarih: 26.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/783 E.  ,  2016/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği cihetle; Mahkemenin “Motor numarasının bariz şekilde sonradan vurulduğunun, vurma esnasında rakamların taşkınlığı, yer yer çevresine vermiş olduğu zarar nedeniyle, yapılan sahteciliğin dışarıdan bakıldığında çıplak gözle kolaylıkla anlaşılabileceğine, yapılan işlemin iğfal (aldatma) kabiliyetine sahip olmadığına ilişkin 07.10.2015 tarihli bilirkişi ek raporu, bilirkişi raporuna ekli motor numarasını gösterir fotoğraflar ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde; yapılan sahteciliğin objektif olarak çoğu kimse tarafından ve ilk bakışta anlaşılamayacak derecede olmadığına, aldatma (iğfal) kabiliyetinin bulunmadığına ve sanık yönünden resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına kanaat getirilmiştir.” şeklindeki kabulü, 07.10.2015 tarihli ek bilirkişi rapor içeriği karşısında; toplanan delilleri karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nun 217. maddesine uygun olarak duruşmada edindiği kanaate göre değerlendirip, sübuta yeter nitelik ve derecede olmadığını kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığa yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16504, Karar No: 2017/3808, Tarih: 13.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/16504 E.  ,  2017/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Alaşehir (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma sonucunda İzmir 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27/01/2010 tarih ve 2008/700 esas ve 2010/155 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25141, Karar No: 2014/25395, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25141 E.  ,  2014/25395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin feshe bağlı tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2014 gün ve 2014/13375 Esas, 2014/14442 Karar sayılı kararı ile “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “tüm süreye göre kayıtların davalıdan istendiği, ibraz edilmemesi üzerine kesin süre verildiği, ibraz edilmemesi nedeni ile de sunulan kayıtlara göre hesaplama yapıldığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı

istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup davalının fazla mesai ve tatil alacaklarına esas kayıtları ibraz etmemesinin davacı aleyhine yorumlanamayacağı, bu durumda 6100 sayılı HMK.’un 220 maddesi uyarınca işlem yapılması yanında çalışma düzeninin aynı olması prensibinden kayıtlı dönemin kayıt bulunmayan dönem için emsal olabileceği gibi mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gerektiği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1016, Karar No: 2011/2544, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1016 E.  ,  2011/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 17.12.2007 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol,su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10841, Karar No: 2011/488, Tarih: 08.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/10841 E.  ,  2011/488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; eylemlerinin reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyetlerine dair, Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.09.2005 gün ve 2005/85 Esas, 2005/138 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, sanık ...’ın adli sicil kaydında yer alan hükümlülükten dolayı uyarlama kararı verilip verilmediği, CMK.nun 231. maddesine göre değerlendirme yapılmış olup olmadığı ve adli sicilden silinip silinmediği de araştırıldıktan sonra sonucuna göre mahkemece hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21707, Karar No: 2014/4796, Tarih: 05.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21707 E.  ,  2014/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.05.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/720 Karar no:2013/510

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, babaanne ve dede ile torun arasında kişisel ilişki kurulmasına ilişkindir. Kişisel ilişki kurulması kararına konu olan küçük Aşkın 08.02.2006 doğumludur. Kişisel ilişki kurulurken, babaanne ve dedenin torun özlemleri ve torun sevgileri yanında, küçüğün bedensel, fikri ve ruhi gelişimi de dikkate alınmalıdır. Mahkemece babaanne ve dede ile küçük arasında kurulan kişisel ilişki, çocuğun bedeni ve fikri gelişimini olumsuz etkileyebileceği gibi, davalı annenin de velayet görevini yerine getirmesine engel olacak derecede fazladır. Küçüğün yaşı, eğitimi ve gelişimi, kişisel ilişkinin niteliği ve tarafların farklı yerlerde yaşadıkları da göz önüne alınarak daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/1582, Karar No: 2020/11159, Tarih: 05.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1582 E.  ,  2020/11159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, bilişim sistemini engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme, haksız rekabet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca tüm suçlardan ayrı ayrı beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, bilişim sistemini engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme ile haksız rekabet suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların suç tarihinden önce katılan şirketin ortakları olduğu, sanık ...'ın şirketin müdürü, diğer sanık ...'ın ise yazılım müdürü olduğu, sanıkların katılan şirketin bünyesinde bulunan ... Platformu isimli programları... numaralı şirket IP'sine uzaktan erişimle dışarıdan bağlanarak sildikleri ve program kodlar, database, yapılan geliştirme ve güncellemeleri ... no’lu IP adresteki bilgisayara aktardıkları, sanık ...'ın 23/08/2010 tarihli ortaklar kurulu kararı ile şirket müdürlüğünden azline karar verildiği halde 01/09/2010 tarihinde şirketin HSBC Bank hesabından 13.092,11 USD’yi çekerek uhdesine geçirdiği ayrıca ... no’lu şirket adına olan GSM hattını eski imza sirkülerini kullanarak kendi üzerine aldığı, yine diğer sanık ...'ın şirket işlerinde kullanması için kendisine tahsis edilen ... plaka sayılı aracı, şirkete ait bilgisayar ve diğer malzemeleri şirket ile ilişkisi bitmesine rağmen iade etmediği, sanıkların haksız olarak ele geçirdikleri bu programları Intıme ... isimli kendi kurdukları şirketin ticari faaliyetlerinde kulanmak suretiyle haksız rekabet, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ile bilişim sistemini engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların atılı suçlamaları reddettikleri, ilgili programları dışardan müdahale ile silip, kopyalamadıklarını, program güncellemelerinde yapılan silme işlemlerinin suç kastı ile yapılmış gibi gösterildiğini ifade ettikleri, sanık ...'ın şirket müdürlüğünden alındığına dair kararın usule aykırı alınıp, kendisine usulünce tebliğ edilmediğini, HSBC Bank'tan çekilen paranın müdürlük görevi gereği rutin işlemlerden olup, şirketin borçları için harcadığını ifade ederek buna dair makbuzlarının bulunduğunu, ... no’lu hattın öncesinde kendisine ait olup, daha sonra şirkete devrettiğini, şirket ile iş ilişkisi bitince hattı tekrar üzerine aldığını savunduğu, diğer sanık ...'ın da; suça konu aracın alındığı tarihten itibaren kendisi tarafından kullanıldığını, şirkete ortak olduğu dönemde şirketin usulsüzce borçlandırılıp icra yoluyla aracın kendisinden alındığını savunduğu, yine taraflar arasında ortaklar kurulu kararının iptali, durdurulması, çıkma payının tespiti ve ödenmesi konulu Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/251 Esas ve Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/522 Esas sayılı hukuk davalarının bulunduğu, İstanbul Emniyet Müdürlüğü'nün 28/04/2011 tarihli ve bilişim uzmanı ... tarafından düzenlenen 10/12/2015 tarihli bilirkişi raporlarında; dava konusu yazılımların silindiğine dair komut çalıştırıldığı, ancak kopyalamaya dair veriye rastlanmadığının bildirildiği, ... no’lu IP'ye ait BTK'nın 11/04/2011 tarihli cevabi yazısında, ilgili IP'ye ilişkin tarih ve saat bilgileri bildirilmeden kim tarafından kullanıldığının tespitinin mümkün olmadığının bildirildiği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1)Suça konu programların ... numaralı şirket IP'sine uzaktan erişimle dışarıdan bağlanılarak silinip, program kodlar, database ile yapılan geliştirme ve güncellemelerin ... no’lu IP adresli bilgisayara aktarıldığına dair bilgiyi nasıl edindiği, dışarıdan müdahale edildiğine dair delillerin neler olduğu, kopyalamanın hangi tarih ve saatte ... no’lu IP adresine yapıldığının katılan şirkete sorulup, tarih ve saat bilgisi verildiği takdirde, ilgili IP'ye ait kullanıcı bilgilerinin BKT’dan sorulması, sanıklarla ilgi ve irtibatı olup olmadığının araştırılması,

2)10/12/2015 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, inceleme konusu yaptığı hard diskteki "Team Foundation Server" programının dışarıdan erişime açık olup olmadığı, mümkün ise sanıklara bu hakkın verilip verilmediğinin araştırılması, sanıkların savunmalarında belirttikleri ve tanık beyanları ile de desteklendiği üzere programın güncellemeleri esnasında, rutin silme işleminin yapılıp yapılmadığını açıklayacak şekilde program silme ve kopyalama iddiasına karşı yeniden bilirkişi incelemesi yapılması,

3)Halk Bankası ve HSBC Bank'tan, suç tarihinden sonra katılan şirket tarafından sağlanan suça konu programları kullanıp kullanmadıkları, hukuka aykırı olarak programların silinmesi ya da kopyalanması nedeniyle zarara uğrayıp uğramadıkları, müşterilerine ait bilgilerin iddia edildiği üzere hukuka aykırı olarak alınması durumunun söz konusu olup olmadığının sorulması,

4)Sanık ...'ın şirket müdürlüğünden alındığına dair kararın ilgiliye nasıl ve ne şekilde tebliğ edildiği katılandan sorularak, buna ilişkin tebligat evrakının dosyaya istenmesi ve sanık ...'ın şirket hesabından çektiği ... USD’yi şirket işleri için harcadığına dair elinde makbuzlar olduğunu savunması karşısında, sanığın bu hususta ayrıntılı beyanı alınarak, varsa makbuz ve belgeleri ibraz etmesinin istenmesi,

5)... no’lu hattın suç tarihi ve öncesinde kimler tarafından kullanıldığı, devir işlemi yapılıp yapılmadığı, hangi tarihte, kim tarafından, kime devredildiği hususları ilgili operatörden sorularak, varsa bilgi ve belgelerin dosyaya istenmesi,

6)Katılan şirketten sanıklara şirket işleri için kullanmak üzere verildiği bildirilen hat, araç ve bilgisayarların teslimine dair belgelerin istenmesi,

7)Sanıklar ile katılan şirket arasındaki davaların akıbeti araştırılıp, sanıkların şirket ile ilişiklerinin hukuka aykırı olarak sonlandırılıp sonlandırılmadığı, sanıklara ödenmesi gereken çıkma payı bulunup bulunmadığı varsa uhdelerinde kaldığı iddia edilen para ve mal varlıklarının bu bağlamda hapis hakkı kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi için karar yerinde tartışılması,

7)Sanıklar ile katılan şirket arasındaki davaların akıbeti araştırılıp, sanıkların şirket ile ilişiklerinin hukuka aykırı olarak sonlandırılıp sonlandırılmadığı, sanıklara ödenmesi gereken çıkma payı bulunup bulunmadığı varsa uhdelerinde kaldığı iddia edilen para ve mal varlıklarının bu bağlamda hapis hakkı kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi için karar yerinde tartışılması,

8)Suça konu programların, programlara ait veri ve bilgilerin sanıklar tarafından kurulan Intıme Solutions isimli şirket ya da başka bir şahıs ya da şirket tarafından ne şekilde kullanıldığı, buna ilişkin somut delillerin neler olduğunun katılan şirkete sorulup, varsa ibraz etmesi istendikten sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.