muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24000, Karar No: 2014/21324, Tarih: 03.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/24000 E.  ,  2014/21324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/188862

MAHKEMESİ : Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2005

NUMARASI : 2005/168 (E) ve 2005/227 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-Yüklenen yağma suçunun kanun maddesinde öngörülen ceza miktarının alt sınırına göre, 5271 sayılı CMK.nun 150/3. ve 188/1. maddelerine aykırı olarak hükümlü İ.. A..'ın zorunlu savunmanı hazır edilmeden hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü İ.. A.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24821, Karar No: 2012/22438, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24821 E.  ,  2012/22438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 09.02.2012 tarihli ve 2012/1 sayılı kararı, 18.02.2012 tarihli ve 28208 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun anılan kararına göre 3417, 4853 ve 5568 sayılı Kanunlar uyarınca işçi tarafından tasarrufu teşvik ve nema alacağı ile ilgili işveren aleyhine açılan davalara ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin görev alanı içerisine girmektedir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1601, Karar No: 2018/12315, Tarih: 17.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/1601 E.  ,  2018/12315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. ile davalılar ..., ... Nak. Ot. Tur. İnş. İlet. Day. Tük. Mal. Sos. Hiz San. Ve Tic. Ltd. Şti., ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15/12/2014 gün ve 2012/14-2014/322 sayılı hükmün Dairenin 07/11/2017 gün ve 2015/8538-2017/10228 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 315,00 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 74,80 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 17/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3290, Karar No: 2012/11349, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3290 E.  ,  2012/11349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2008 yılında yapılıp 22.12.2008 ilâ 20.01.2009 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen arazi kadastrosu sırasında ... köyü, 128 ada 27 parsel sayılı 496,54 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte mütegayip eşhastan kalan yani kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasıyla kadastro mahkemesinde tespite itiraz davası açmıştır. Askı ilân süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya sulh hukuk mahkemesine intikal ettirilmiştir. Katılan davacı ... Yönetimi ise, 12.01.2010 tarihli harçlı dilekçesiyle taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu iddia ederek davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin açtığı davanın ise kabulüne ve dava konusu ... köyü, 128 ada 27 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasa ile değişik 5304 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve Hazinenin dayandığı Nisan 1289 tarih 124 sıra numaralı tapu kaydının keşfen yapılan uygulamada mahalline uymadığı belirlenerek, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 08/10/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/747, Karar No: 2014/5545, Tarih: 24.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/747 E.  ,  2014/5545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mağdurenin yaşının düzeltilmesine, atılı suçlardan beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde yer alan mernis doğum tutanağına göre, hastane doğumlu olmayan kayden 17.11.1998 doğumlu mağdurenin nüfusa 17.11.2000 tarihinde tescil edildiği, sanıkların aşamalarda mağdurenin yaşına ilişkin itirazların araştırılması kapsamında alınan ve dosya içerisinde yer alan raporlardan ...Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 30.03.2012 tarihli sağlık kurulu muayane kağıdında radyoloji kliniğindeki muayenede kemik yaşının 17 yaş ile uyumlu olduğunun belirtilmesinin yanısıra diş bölümünde oral muayene yapılarak dişlerin ağızdaki gelişimine ilişkin değerlendirme yapıldığı, bu muayeneler esas alınarak tanzim edilen...Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 26.04.2012 tarihli sağlık kurulu raporunda ise; mağdurenin ruhi bedeni tenasuli gelişimine genel görünüşüne dişlerinin sayısına kemiklerinin radyolojik tetkikine göre halen kemik yaşının 17 yaş sonu ile uyumlu olduğunun belirtildiği, bunun sonucunda mağdurenin yaşının düzeltilmesine karar verildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan SHÇEK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Oluş ve kabule göre, sanık ile mağdurenin rızasıyla cinsel ilişkiye girdikleri olayda mağdurenin düzeltilen yaşına göre sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kaldığı, mağdurenin de gerek soruşturmada gerekse kovuşturmada sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği gözetilmeden reşit olmanyanla cinsel ilişki suçundan şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesi yerine beraat kararı verilmesi,

Oluş ve kabule göre, sanık ile mağdurenin rızasıyla cinsel ilişkiye girdikleri olayda mağdurenin düzeltilen yaşına göre sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kaldığı, mağdurenin de gerek soruşturmada gerekse kovuşturmada sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği gözetilmeden reşit olmanyanla cinsel ilişki suçundan şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesi yerine beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan SHÇEK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan, "Sanıklar hakkında TCK.nın 103. maddesinde belirtilen cinsel istismar suçundan kamu davası açılmışsa da eylemde cebir ve tehditin kullanılmadığı mağdurun kendi rızası ile cinsel birliktelik yaşadığı anlaşıldığından; mağdurun yaşının da 15 yaşından büyük oluşu dikkate alındığından atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından 5271 sayılı CMK.nın 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı BERAATLERİNE" ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanıklar hakkında TCK.nın 103. maddesinde belirtilen cinsel istismar suçundan kamu davası açılmışsa da eylemde cebir ve tehditin kulanılmadığı mağdurun kendi rızası ile cinsel birliktelik yaşadığı ve düzeltilen yaşına göre eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu anlaşıldığından; mağdurenin şikâyetinden vazgeçmesi nedeniyle kamu davalarının CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca ayrı ayrı DÜŞÜRÜLMESİNE," ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/194, Karar No: 2019/9072, Tarih: 12.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/194 E.  ,  2019/9072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 15. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun reddine, davalıların istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen 12.11.2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı vekilleri Av. ... ile Av. ...geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalılar ile aralarında 01.05.2012 başlangıç tarihli uzun süreli operasyonel motorlu araç kiralama sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmenin konusunun muhtelif marka ve modeldeki sıfır kilometre araçların 36 ay süre ile kullanımına ilişkin olduğunu; kiralanan araçların 22.04.2015 ile 28.04.2015 tarihleri arasında hasarlı bir şekilde teslim edidiğini; sözleşmede araçların yıllık 50.000 Km'den fazla kullanılması halinde ek ücret ödeneceğinin de kararlaştırıldığını, bazı araçların 50.000 Km'den fazla kullanıldığını, Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/54 D.İş ve 2015/93 D.İş sayılı dosyalarında tespit yaptırdıklarını, araçlardaki hasar bedelinin 149.980,93 TL olarak belirlendiğini; ... plakalı aracın motoruna verilen zararın giderilmesi için 26.793,37 TL harcama yapılmasının gerektiğinin tespit edildiğini; bilirkişi raporlarına istinaden fatura düzenlendiğini ancak, herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 176.774,30TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; Müvekkili ... Adi Ortaklığının tüzel kişiliği olmadığından taraf sıfatı bulunmadığını, davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini; dava konusu alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını; dava konusu araçların sözleşmeye uygun olarak kullanıldığını ve servislerde bakımlarının yapıldığını, araçların teslimi sonrasında yapılan tespitin gerçeği yansıtmadığını, Km aşım bedeli sözleşmede her Km İçin 0,25 krş olarak belirtildiğini; tespit raporlarının yokluklarından düzenlendiğini, ... plakalı aracın 04.08.2015 tarihinde (teslimden 4 ay sonra) tespit yapıldığını, araçlardaki hasarların teslimden sonra 3. kişilerce yapılmış olma ihtimalinin bulunduğunu, bilirkişinin amortisör, aks mili gibi parçaların ve kullanımdan kaynaklı olarak ortaya çıkan rutin yıpranmaların tutarlarını hasar olarak değerlendirdiğini, işçilik rakamlarının gelişigüzel ve yüksek hesaplandığını, bilirkişi raporunda esas alınan hesaplamaların ve yedek parça ve değiştirme ücretlerinin hangi veriler esas alınarak belirlendiğinin belirsiz olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile 156.726,29TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hükme karşı davacı ... davalılar vekili tarafından istinafa başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile; davalı ... - ... - ... adi ortaklığına karşı açılan davanın reddine, davalılar ... İnşaat Ticaret A.Ş, ... İnşaat Ticaret Sanayi A.Ş. ve ... İnşaat Sanayi Tic.A.Ş.'ne karşı açılan davanın kısmen kabulü ile, 156.726,29 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalıların, hor kullanma tazminatına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6098 sayılı TBK'nın 316. maddesi hükmü uyarınca; kiracı, kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı Kanun'un 334. maddesi gereğince sözleşme sonunda aldığı hali ile kiralayana teslim etmekle yükümlüdür. Ancak, kiracı sözleşmeye uygun kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp, münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur. Davacının kiralananı kullandığı süre ve kullanma amacı gözetildiğinde olağan kullanımdan kaynaklanan yıpranma ve eskimelerin olacağı kuşkusuzdur.

Dava konusu kiralananda hor kullanmadan kaynaklanan bir hasar meydana gelip gelmediği, hasar meydana gelmiş ise bu hasarın ne kadar sürede ve kaç paraya giderilebileceği bilirkişi incelemesi ile tespit edilmelidir.

Somut olayda; davacı ile davalı şirketler arasında imzalanan 01.05.2012 başlangıç tarihli ve 36 ay süreli araç kira sözleşmenin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin "Kiralanan Araçların Kullanım Esasları, Bakım, Onarım ve Genel Hizmetler" başlıklı 3. maddesinde; "Kiraya veren, söz konusu araçları sağlam olarak teslim etmeyi, Kiracı da; taahhüt ettiği süre içerisinde aracı özenle kullanmayı, muhafazayı ve vasıtayı kiralama dönemi sonunda veya kiralayanın haklı sebeplerle akdi tek taraflı feshetmesi halinde derhal ve aynen (olağan kullanımdan kaynaklanan yıpranmalar hariç) geri iade etmeyi kabul eder. Varsa aracın üzerindeki çizik arıza ve problemleri giderip, ayrıca aksesuar avadanlıkla tam ve eksiksiz teslim etmeyi, eğer yapmazsa kiraya verenin bu eksiklikleri giderip göndereceği faturayı kabul eder." B/3-f maddesinde; “Kiralanan araçlardaki hasar ve zararların, kullanıcı hatası sonucunda olup olmadığına, vasıtanın getirildiği yetkili servis karar verir. Yetkili servisin yaptığı bu tespiti tarafların kabul etmemesi halinde hasarlı ya da arızalı vasıta distribütör ya da üretici firmaların yetkilendirdiği kişi ya da heyet tarafından kontrol edilir. Bu kişi ya da heyet tarafından hasarın kullanıcı hatası olup olmadığı tespit edilir” B/3-a maddesinde; "...Araç bakımlarında üretici firmaların belirlediği periyodik bakım parçaları dışında, parça ve sarf malzeme değişmeyecek, değişim gerekirse kiracıdan onay alınacaktır... Debriyaj, baskı, balata değişim süreci her 60.000km bir olup, erken değişimlerde bedeli kiracıya fatura edilecektir." sözleşmenin 2-A-4 maddesinde; "...aracın kira süresince periyodik bakım, onarım ve kaza sonrası tamir masraflarının karşılanması, Eğer kullanıcı hatası, ve sigorta şirketlerinin kabul etmeyeceği, hasarı ödemeyeceği durumlarda işleten karşılar..." düzenlemeleri mevcuttur. Özgür irade ile düzenlenmiş bu şartlar tacir olan tarafları bağlar. Davaya dayanak araç teslim tutanakları ve tespit raporlarının içeriklerinde hasar bedeli, değişen parçalar bedelleri olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda; tespit raporu ve faturada belirtilen hasarların aracın çarpmaları sonucu meydana gelen hasarlara ve bunların giderimine ilişkin oldukları belirtilmiş ise de; tespit raporundaki değişmesi gereken parçalar olarak belirtilen birçok parçanın (depraj baskı balata direksiyon v.b gibi), çarpma sonucu arızalanıp arızalanmadığı belirtilmediği gibi, yukarıda belirtilen sözleşme maddelerinin de irdelenmediği görülmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu davaya konu talepler yönünden Yargıtay denetimine uygun ve elverişli değildir. O halde, mahkemece; içinde makine mühendisi de bulunan yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetinden alınacak rapor ile, sözleşme maddeleri dikkate alınarak, araçlarda tespit edilen hasarların hor kullanım ve olağan kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasar ayrımı yapıldıktan sonra tespiti gerekir

. Hükme esas alınan bilirkişi raporu davaya konu talepler yönünden Yargıtay denetimine uygun ve elverişli değildir. O halde, mahkemece; içinde makine mühendisi de bulunan yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetinden alınacak rapor ile, sözleşme maddeleri dikkate alınarak, araçlarda tespit edilen hasarların hor kullanım ve olağan kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasar ayrımı yapıldıktan sonra tespiti gerekir. Mahkemece, gerçek zararın belirtilen şekilde tespit edilerek taraflarca uyuşmazlık konusu yapılmayan kira sözleşmesindeki düzenlemeler de birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, eksik araştırma ve inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

O halde; bölge adliye mahkemesince; yukarıda açıklanan ilkelere ve sözleşme hükümlerine göre, hor kullanmadan kaynaklı hasar hesabı yapılıp yapılmadığı üzerinde durularak, sonucuna uygun alacağa hükmedilmesi gerekirken; yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı taraf yararına BOZULMASINA, 2.037TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.11.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12007, Karar No: 2019/4500, Tarih: 10.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12007 E.  ,  2019/4500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin oğlu ...'in 08/10/2010 tarihinde, sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesinde yol kenarı bordür taşına çarpması sonucu yaralandığını ve hastanede vefat ettiğini, davacı tarafça dava açmaksızın destek tazminatının ödenmesi talebiyle davalı tarafa başvurulduğunu, davalı tarafın hasarı karşılamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi zararın davalıdan dava tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak kendilerine ödenmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı üzerine bırakılmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 41. maddesinde haksız fiil tanımlanmış, 60. maddesinde de haksız fiilden zarar görenin bundan kaynaklanan maddi ve manevi zararın tazmini istemi ile açacağı davaların bağlı olduğu zamanaşımı süreleri özel olarak düzenlenmiştir. BK'nın 60. maddesinde üç türlü zamanaşımı süresi öngörülmüş olup bunlar, zararın ve failin öğrenildiği tarihten itibaren 1 yıllık sübjektif ve nispi nitelikteki kısa zamanaşımı süresi, herhalde haksız fiil tarihinden itibaren 10 yıllık objektif ve mutlak nitelikte uzun zamanışımı süresi ile olağan üstü nitelikteki ceza zamanaşımı süresidir.

Buna karşılık, özel bir kanun hükmünün, özel olarak zamanaşımı süresi öngördüğü tehlike sorumluluklarında BK m. 60 uygulanmaz. 2918 sayılı KTK'nın 109/I. maddesinde "Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar" hükmüne, yine aynı kanunun 109/II. maddesinde ise, "dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir" hükmüne yer verilmiştir.