muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27515, Karar No: 2015/11846, Tarih: 15.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27515 E.  ,  2015/11846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile, yaşlılık aylığına müstehak olduğunun tespiti ve kesilen yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması ve ödenmesi gereken aylıkların yasal faizleri ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Görülmekte olan dava, 5510 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonra henüz derdest olup, sosyal güvenlik hukukunun kamu düzeni ile ilgili olması nedeniyle, sigortalı veya hak sahipleri lehine getirilen yasal düzenlemelerin derdest davalara da uygulanması gerekeceği tartışmasızdır.

Yaşlılık sigortasından sağlanan haklar ve yararlanma şartlarını düzenleyen 5510 sayılı Yasanın 28.maddesi incelendiğinde; Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, ...gücündeki kayıp oranının;

a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün,

b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar..”düzenlemesinin yer aldığı görülmektedir .

Eldeki davada; davacının yaşlılık aylığına müstehak olduğunun tespiti istemine ilişkin olarak öncelikle 03.02.2007-01.10.2008 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasanın geçici 8'inci maddesi de gözetilerek davacının sigortalılık niteliği net olarak belirlenmeli, sonrasında 5510 sayılı Yasa ile getirilen yeni ve lehe olan hükümlerin uygulanabileceği hususu dikkate alınarak yasal prosedür çerçevesinde davacıya 5510 sayılı Yasanın 28'inci maddesi kapsamında yaşlılık aylığı bağlanıp bağlanamayacağı hususu incelenmeli ve tedavi giderleri yönünden de irdeleme yapılmak suretiyle bir karar verilmelidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5310, Karar No: 2022/9474, Tarih: 14.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/5310 E.  ,  2022/9474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra hükmün açıklanmasını gerektiren koşulların oluşup oluşmadığının tespiti bakımından sanığın adına çıkarılan ve "denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılmasını müteakip, gelmediği takdirde duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin" ihtarını da içeren meşruhatlı davetiyenin tebligat çıkarılarak tebliğ edilmesi gerekirken, sanığın bilinen adresine yapılan meşruhatlı davetiyede ''mazeretiniz olmadığı halde duruşmaya gelmediğinizde CMK.nın 176/2. maddesi uyarınca zorla getirileceğiniz, CMK.nın 206/1. maddesi uyarınca delillerin ortaya konulmasına başlanacağı; CMK.nın 98/3. maddesi gereğince hakkınızda yakalama emri düzenlenebileceği ihtar olunur.'' şerhi düşülerek, yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2- 5271 sayılı CMK.nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK.nın 34. ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması,

./..

S/2

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4889, Karar No: 2012/5338, Tarih: 06.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4889 E.  ,  2012/5338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil, meni müdahale ve kal

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil, meni müdahale ve kal davasının reddine dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.07.2009 gün ve 699/471 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalıya ait olan 23 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu, tapu kaydının iptali ile davalının müdahalesinin men'i ile üzerindeki binanın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5705, Karar No: 2024/3626, Tarih: 07.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5705 E.  ,  2024/3626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/125 E., 2023/665 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonucunda verilen kararın Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesince bozulması üzerine Mahkemece direnilmiştir.

Direnme kararının temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunca değişik gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 2001 yılında Pamukbank A.Ş ile bireysel bankacılık sözleşmesi imzaladığını, borcunu ödememesi nedeniyle 13.10.2001 tarihinde ihtar çekildiğini ve 391.99 TL asıl alacak 559,41 TL faiz 27,97 TL BSMV olmak üzere toplam 979,38 TL üzerinden hakkında icra takibi başlatıldığını takipte yıllık %375 faiz ve %10 avukatlık ücreti talep edildiğini, takibin işlemsiz bırakılmasından sonra 2011 yılında yenilendiğini ve müvekkilinin maaşına 21.284,89 TL haciz konuluğunu, alacağın zamanaşımına uğradığını, aksi kabulde davalının fahiş oranda faiz talep ettiğini, sözleşmedeki faize ilişkin hükümlerin geçersiz olduğunu, faizin TBK 88 ve120 nci maddelerine göre belirlenmesi gerektiğini, belirterek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 141 inci maddesinde zamanaşımı süresinin yirmi yıl olması nedeniyle davacı tarafça ileri sürülen zamanaşımı definin yerinde olmadığını, davacının 2001 yılından beri borcunu ödemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.03.2015 tarihli kararının Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin menfi tespit hükmü kurulması gerekirken olumlu tespit hükmü kurulduğu gerekçesiyle bozulması üzerine Mahkemece bozmaya uyularak verilen 21.02.2017 tarih, 2016/984 esas 2017/147 karar sayılı kararla, davanın kısmen kabulüne "davalının İzmir 2. İcra Müdürlüğünün 2011/2420 sayılı dosyası ile ilgili olarak takip tarihi olan 26/02/2002 tarihi itibariyle 479,55 TL, dava tarihi olan 03/04/2014 tarihi itibariyle 17.002,19 TL davacıya borçlu olmadığının tespitine" karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 20.02.2019 tarih 2017/2599 esas ve 2019/1048 karar sayılı ilamıyla zamanaşımı itirazının alacak ya da itirazın iptali davalarında defi olarak ileri sürülebilir bir itiraz olup, münhasıran menfi tespit davasına dayanak yapılamayacağı, Türk Borçlar Kanununun 88 inci ve 120 nci maddelerinin 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmesi nedeniyle önceki tarihte doğan hukuki ilişkiye uygulanamayacağı gerekçeleriyle davanın reddi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozma Sonrası Verilen Direnme Kararı

1.Mahkemenin 08.12.2020 tarihli kararıyla 21/02/2017 tarih 2016/984 esas 2017/147 karar sayılı kararda direnilmesine, davanın kısmen kabulü ile davacının İzmir 2. İcra Müdürlüğünün 2011/2420 sayılı dosyası ile ilgili olarak takip tarihi olan 26/02/2002 tarihi itibariyle 479,55 TL, dava tarihi olan 03/04/2014 tarihi itibariyle 17.002,19 TL davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

2. Direnme kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

3. Hukuk Genel Kurulunun 22.11.2022 tarihli ilamıyla davacının tüketici olup, aleyhine hesaplanan faiz miktarının fahiş olduğunu belirterek eldeki davayı açtığı, uygulanacak hukuku belirlemenin mahkemenin görevi olduğu, TBK 'nın 88 ve 120 nci maddelerinin uygulanması mümkün değilse bile Mahkemece 4822 sayılı Kanunla 4077 sayılı Kanuna eklenen geçici 1inci madde hükmü değerlendirilerek faiz hesabı yapılması gerektiği gerekçesiyle direnme kararının değişik gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kısmen kabulüne "davacının İzmir 2.İcra Müdürlüğü 2011/2420 E. Sayılı takip dosyasında, davalıya 26/02/2002 olan takip tarihi itibariyle 479,55-TL; dava tarihi olan 03/04/2014 tarihi itibariyle 15.997,90-TL borçlu olmadığının TESPİTİNE, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE," karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, tarafların özgür iradeleri ile kendi aralarında akdetmiş oldukları sözleşme uyarınca, davacının temerrüte düşmüş olduğu tarihte bankanın belirlediği cari en yüksek kredi faiz oranına göre icra takibi başlatıldığını, davanın reddedilmesi gerektiğini, diğer taraftan icra takibinden itibaren uygulanması gereken faiz oranının ve işlemiş faizin tespit edilmesi gerekirken, takip tarihi ile dava tarihine göre ayrı ayrı hesaplama yapılmasının tereddüt yarattığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2004 sayılı İcra İflas Kanunun 72 nci maddesi kapsamında takip sonrası menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2004 sayılı İcra İflas Kanunun 72 nci maddesi kapsamında takip sonrası menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.2004 sayılı İcra İflas Kanunun 72 nci maddesi

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun (6100 sayılı Kanun ) 297 nci maddesi

3. Değerlendirme

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarında yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendi dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmayıp reddi gerekir.

2. 6100 sayılı Kanunun 297 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

3. Mahkemece, menfi tespit hükmünün takip talebindeki miktarlar üzerinden kurulması ve taraflar arasında özellikle işleyecek faiz oranının çekişme konusu olması karşısında kısmen kabul kararı verildiğine göre hükümde uygulanacak faiz oranının da belirlenmesi gerekirken; bu yapılmayarak infazda tereddüt oluşturacak şekilde hem takip tarihine göre hem de dava tarihine göre menfi tespit hükmü kurulması ve uygulanacak faiz oranının da hükümde açıklanmamış olması belirtilen emredici usul kuralına aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı vekilinin sair itirazlarının reddine

2. Temyiz olunan kararın 6100 sayılı Kanunun geçici 3 üncün maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanunun 437 inci maddesi gereği BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10099, Karar No: 2023/9313, Tarih: 15.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10099 E.  ,  2023/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kısmen, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılara ait işyerinde 16.05.2012-14.04.2016 tarihine kadar işletme müdürü olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini, son ücretinin 6.000,00 TL olduğunu, davalı işyerinde her ... 10.00-01.00 saatleri arasında çalışmasına rağmen alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili asıl davaya ilişkin cevap dilekçesinde; davacının devamsızlığı sebebiyle ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, işyerinde 6 ... çalışma yapıldığını, davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli ve 2016/627 Esas, 2018/81 Karar sayılı kararı ile; ... sözleşmesinin davalılarca haklı neden olmaksızın feshedildiği belirtilerek alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 25.10.2019 tarihli ve 2019/3701 Esas, 2019/1587 Karar sayılı kararı ile; davalı tarafça bir kısım devamsızlık tutanakları sunulmuş ise de tutanak tanıkları dinletilerek tutanakların doğruluğunun ispatlanmadığı, davacının ücretinin 3.000,00 TL olarak kabul edilmesinin dosya kapsamına uygun olduğu, fazla çalışma, hafta tatili ile ... ... ve genel tatil ücretinin tanık beyanlarına göre hesaplandığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 02.02.2021 tarihli ve 2020/5029 Esas, 2021/3099 Karar sayılı ilâmı ile; davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek fazla çalışma, hafta tatili ile ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanmasında davacının davalı işyerinde çalışmadığı 05.12.2012-18.03.2013 tarihleri arasındaki dönemin dışlanmamasının hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Birleşen Dava

1.Dava

Davacı vekili asıl davada verilen kararın bozulmasından sonra açtığı ve somut dava ile birleştirilen davaya ilişkin dava dilekçesinde; davalıların, işçilik alacaklarından kurtulmak maksadı ile davacı aleyhine icra takibi başlattıklarını, takibin haksız ve dayanaktan yoksun olduğunu, müvekkilinin davalılara herhangi bir borcunun bulunmadığını ileri sürerek davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Cevap

Davalılar birleşen davaya cevap vermemişlerdir.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; asıl dava yönünden bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, birleşen dava yönünden ise takibe dayanak belgenin adî yazılı belge olduğu, davalılarca davacının borçlu olduğunun ispatlanamadığı, takibin davacı işçinin ilâmlı icra takibi başlatmasından sonra icra takibini sonuçsuz bırakmaya yönelik ve kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili; cevap dilekçesine belirtilen hususlarla birlikte davacının ücretinin hatalı belirlendiğini, husumetli tanık beyanlarının esas alınmasının hatalı olduğunu, hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre uyuşmazlık, bozmadan sonra açılan davanın asıl dava ile birleştirilip birleştirilemeyeceği ve asıl davada hesaplamaların bozma ilâmına uygun olarak yapılıp yapılmadığı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi.

2. 31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 uncu maddesi gereğince 6100 sayılı Kanun'a eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrası şöyledir: