muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/24463, Karar No: 2008/5958, Tarih: 15.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/24463 E.  ,  2008/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulubey(Uşak) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı(3. Kişi) ile davalılardan (Alacaklı) E. D. E. D. Dök. San. A.Ş vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı 3.kişinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı alacaklı E. D.  E. Dokuma San.A.Ş.’nin temyizine gelince;

Uyuşmazlık 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Davacı 3.kişi borçlu şirkete 25.04.2006 tarihli adı nitelikteki kira sözleşmesi  ile kiralanan 19 kalem 33 adetten oluşan makinaların borçlu şirketin borcundan dolayı Ulubey İcra müdürlüğünün 2005/83 E,2006/137 E sayılı takip dosyalarından alacaklı yanca çeşitli tarihlerde  haczedilmesi nedeniyle  yapılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Borçlu şirketin takip ve faaliyet adresinde Ulubey İcra Müdürlüğü'nün 2005/83 sayılı takip dosyasından 12.8.2005,1.8.2006 ve 27.1.2007 tarihlerinde,aynı icra müdürlügünün 2006/147 sayılı takip dosyasından da 22.12.2006 ve 27.1.2007 tarihlerinde haciz uygulanarak bir kısım mallar haczedilmiştir.Her iki takip dosyasından da 27.1.2007 tarihli hacizde hazır bulunan  davacı şirket temsilcisi H.H.Ö. Davacı şirket adına istihkak iddiasında bulunmuştur.Haciz borçlu şirket adresinde ve elinde   gerçekleştiğinden İİK’97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır.Bu karinenin aksinin davacı 3.kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle kanıtlanması gerekir.Davacı dayanağı adı nitelikteki kira sözleşmesi HUMK 299.maddesi uyarınca alacaklıların haklarını etkilemez.

Davacı hacizli mallara ilişkin olduğunu ileri sürdüğü faturalar ve bu malların borçlu adresine  sevkine ilişkin sevk irsaliyesi sunmuş bu konuda dosya üzerinde inceleme yapan bilirkişi tarafından davacı tarafça istihkak iddiasında bulunulan 19 kalem 32 adet makinenin 16.5.2006 ve 15.5.2006 tarihli sevk irsaliyeleri ile davacı tarafından borçluya gönderildiği bildirilmiştir .Ancak alınan rapor denetime elverişli olmayıp sunulan faturaların gerçekliği ve hacizli mallara uygunluğu konusunda açıklayıcı değildir.

Yapılacak iş;borçlu ve davacı 3.kişinin tacir oldukları dikkate alınarak Ticaret Kanunu hükümleri uyarınca her iki tarafta usulüne uygun olarak defter tutmak ve işlemlerini kaydettirmekle yükümlü olduğundan öncelikle borçlu ile davacı arasında kira ilişkisinin bulunup bulunmadığı, borçlu tarafından davacıya, hacizli malların kiralanması dolayısıyla kira bedeli ödenip ödenmediği saptanmalı,kira ilişkisinin tesbiti halinde ise hacizli makinaların mahallinde uzman bilirkişi eşliğinde yapılacak keşifle marka ve seri numaraları eş söyleyişle, ayırıcı özelliklerinin tesbit edilip sunulan faturaların hacizli mallara uyğunluğu saptanmalı, sunulan faturaların hacizli mallara uygunluğunun tesbiti halinde ise bu faturaların davacının ticari defterinde ve hacizli malların envanterinde kayıtlı   olup olmadığı saptanarak sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin  eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm  kurulmuş olması  usul ve yasaya alkırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı alacaklı E.D. A.Ş’nin.bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalı (Alacaklı) E.D.E.D. Dök. San. A.Ş 'ye iadesine, 15.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8680, Karar No: 2014/77, Tarih: 06.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/8680 E.  ,  2014/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 29. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/15-2013/25

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.02.2013 tarih ve 2012/15-2013/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 19/01/2011 tarihinde 1 yıl süreli opsiyon sözleşmesi imzalandığını, sözleşme içeriğine göre bu sözleşmenin davalı bankanın tek yanlı iradesiyle oluşturulduğunu, bu kapsamda müvekkilinin sözleşmeye bağlı 19/01/2011 tarihinde 1.075.000 TL almak ile birlikte sözleşme süresi içinde banka tarafından opsiyon alım talebinde bulunulduğu anda bankaya 500.000 Euro satma yükümlülüğü altına girdiğini, ancak bu değerlerin bankanın alım hakkını kullandığı ana kadar soyut değerler ifade ettiğini, banka alım hakkını kullandığı anda yanlar arasında alacak / borç ilişkisinin doğabileceğini, bu esas içinde müvekkilinin herhangi bir nakdi veya gayrinakdi kredi kullanımının söz konusu olmadığını, müvekkilinin sözleşmede Euro üzerinden bir bedeli riske ettiğinden döviz piyasasındaki dalgalanmalar nedeniyle bankanın Euro değeri düşse de, yükselse de sözleşmede öngörülen 2.222,50 Euro tutarındaki opsiyon primini riske etmek durumunda olduğunu, müvekkilinin opsiyonu satan taraf olarak sözleşmenin pasif tarafını oluşturduğunu, bankanın sözleşme sonuna kadar istediği bir anda alım hakkını kullanacağının ortaya çıktığını, opsiyon seviyesinin 2,06 Euro/TL'nin altına düşmesi halinde sözleşmeyi tek yanlı iptal hakkının ortaya çıktığını, yine sözleşmede 2,15 Euro/TL olarak gösterilen fiyatın hedef fiyat olarak belirlenmiş olmasına karşın, müvekkilinin bu değeri aşan durumlarda dahi sözleşmeyi iptal hakkının olmadığını sözleşmenin imzalanmasından sonra öğrendiğini, sözleşmenin imzalanmasından sonra Euro değerinin 2,15 Euro seviyesini aşmış olmasına göre müvekkilinin talebine karşın sözleşmenin banka tarafından iptal edilmediğini, esas olarak müvekkilinin sözleşme imzalanırken hataya düşürüldüğünü, bu hatanın davalı bankanın hileli davranışlarıyla ortaya çıktığını, sözleşmenin imzalanması aşamasında gerekli aydınlatıcı bilginin verilmediğini ileri sürerek, 19/01/2011 tarihli opsiyon sözleşmesinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 15/09/2010 tarihinde "temel bankacılık hizmetleri sözleşmesi" ve "türev işlemleri çerçeve sözleşmesi" imzalandığını, bu sözleşmeler kapsamında müvekkili bankanın M. Özel Bankacılık Merkezi'nde davacı adına hesap açıldığını, bu hesap üzerinden anılan sözleşmeler kapsamında ve takip eden tarihlerde dava konusuna benzer opsiyon işlemleri yapıldığını, bu işlemler sonucu işlemin niteliğine göre opsiyon prim bedellerinin davacıya 1 veya 2 günlük valörlerle ödendiğini, bu işlemden sonra 05/10/2010 ve devam eden tarihlerde de işlem yapılmaya devam edildiğini, davacının bu işlemlere bağlı 1.401 USD ve 1.222 Euro tutarında opsiyon primi elde ettiğini, davacının son olarak Euro/TL paritesinin düşeceği beklentisi ile 19/01/2011 tarihinde 1 yıl vadeli 2,15 Euro/TL hedef fiyatlı ve 2,06 Euro/TL kullanım iptal hakkı seviyesi üzerinden 500.000 Euro tutarlı opsiyon işlemini gerçekleştirdiğini, bu opsiyon ile davacının 1 yıl sürede Euro/TL kurunun 2,06 seviyesine gelmediği takdirde 19/01/2012 tarihinde 500.000 Euro tutarını 2,15 Euro/TL kurundan bankaya satma taahhüdünde bulunduğunu, bu işleme ait 2.222 Euro tutarındaki opsiyon priminin 1 gün sonra davacının hesabına geçirildiğini, bu işleme itiraz edilmediğini, davacının emir ve talimatlarıyla yapılan bu ve benzeri işlemler sonucunda davacının kimisinde kâr, kimisinde zarar elde ettiğini, ancak verilen emir kapsamında yapılan son işlemin döviz kurlarındaki aşırı hareketlilik sonucu davacının hesabında zarar meydana gelmesine neden olduğunu, opsiyon işleminin bitmesine iki gün kala açılan bu davanın yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen 19/01/2011 tarihli opsiyon sözleşmesinin düzenlenmesine esas sentetik ürün işlemine yönelik olarak davalı bankanın davacıyı yeterli şekilde aydınlatmadığı, oluşabilecek risklerin nelerden olabileceği konusunda ayrıntılı bilgilendirme yapılmadığı, yanlar arasında geçen telefon kayıtlarında da hedefi aşan durumlara ilişkin riskin ayrıntısına yer verilmediği, davacı yönünden oluşabilecek kazanç imkanından soyut olarak söz edildiği, bu kapsamda düzenlenen sözleşmenin bankacılık teamülleri ve hukuk normlarına uygun bulunmadığı, düzenlenen çerçeve sözleşmesi içeriğindeki konuların sadece genel işlem koşullarını içerdiği, borçlar hukuku kapsamında bunların yazılmamış sayılacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile taraflar arasındaki 19/01/2011 tarihli opsiyon sözleşmesinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında akdedilen opsiyon sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında akdedilen opsiyon sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu uyarınca, davacı ve davalı banka arasında akdedilen 19/01/2011 tarihli opsiyon sözleşmesine esas, sentetik ürün işlemi yönünden davalı bankanın oluşabilecek risklere ilişkin olarak ayrıntılı bilgilendirme yapmayarak aydınlatma yükümlülüğüne aykırı davrandığı, düzenlenen sözleşmenin bankacılık teamülleri ve hukuk normlarına uygun bulunmadığı kanaatiyle davanın kabulü ile dava konusu sözleşmenin iptaline karar verilmiştir. Ancak, davalı vekilinin, yapılan işlemlerin davacının emir ve talimatlarına dayandığı, yapılan işlemlerin riskli işlemler olduğunun davacı tarafından imzalanan tüm sözleşmelerde ve risk bildirim formunda düzenlendiği gibi telefon konuşmaları ve opsiyon teyit formunda davacıya açıkça bildirildiği, dava konusu işlemlerin davacı tarafından daha önce de yapıldığı yönündeki savunmaları ile hükme esas alınan bilirkişi raporuna davalı vekili tarafından opsiyon sözleşmelerinin iptal hakkının, opsiyon alıcısı ve satıcısı olmanın getirdiği hukuki durumun, davacı tarafından daha önce yapılan işlemler ile dava konusu işlemin benzerliklerinin ve sentetik işlem olma özelliğinin eksik ve yanlış yorumlandığı yönünde ciddi itirazları ayrıntılarıyla karşılanmamış olup karar gerekçesinde de tartışılmamıştır. Bu itibarla, mahkemece, bilirkişi heyetinden belirtilen savunma ve itirazları karşılayacak şekilde ek rapor veya yeni bir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde noksan incelemeyle ve yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın açıklanan nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14767, Karar No: 2016/7294, Tarih: 14.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/14767 E.  ,  2016/7294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 14.06.2016 Salı günü davalı ... vekili Av. ... geldi. Davacı ve davalı ...tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların maliki ve trafik sigortacısı oldukları yolcu minibüsüne bindiğini, araçtan indikten sonra araç sürücüsünün kontrolsüz geri manevrası nedeniyle müvekkilinin aracın altında kalarak yaralandığını belirterek 10.000 TL maddi tazminatın davalılardan, 50.000 TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08.04.2014 tarihli celsede maddi tazminat taleplerinden feragat ettiklerini bildirmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin olaydaki kusurunun büyük olmadığını savunmuş, davalı ... şirketi vekili ise davanın davacı tarafça ispat edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 40.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsiline, maddi tazminat talebinin ise vaki feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda, davacının vücudunda kemik kırıkları oluştuğu anlaşılmakta olup, maluliyetine sebep olacak düzeyde yaralanmasının olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Oysa ki; manevi tazminatın miktarının tayininde davacının yaralanmasının boyut ve mahiyeti büyük önem arzetmekte olup, davacının iyileşme süresi, yaralanmasının sürekli iş göremezliğe sebep olup olmadığı, oldu ise süresi konularında rapor aldırılmaksızın manevi tazminat takdiri yanlış olup, bozmayı gerektirmiştir.

Anılan nedenle davalı ... vekilinin manevi tazminat miktarına yönelik temyiz itirazı şimdilik incelenmemiştir.

Anılan nedenle davalı ... vekilinin manevi tazminat miktarına yönelik temyiz itirazı şimdilik incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma kapsam ve nedenine göre davalı ... vekilinin manevi tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'a verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 14/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2570, Karar No: 2023/3447, Tarih: 20.06.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2570 E.  ,  2023/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/220 E., 2021/184 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen el atmanın önlenmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, tarafların ortak murisinden kalan dava konusu taşınmazlara müvekkilinin ölünceye kadar bakma akdi nedeniyle malik olduğunu ancak davalı tarafından kullanıldığını belirterek elatmanın önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunmuş, müvekkilinin dava konusu taşınmazları kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.06.2016 tarihli 2015/215 Esas ve 2016/81 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, davanın 169 ada 91 parsel yönünden reddine, 154 ada 1 parsel, 103 ada 7 parsel, 165 ada 7 parsel yönünden kabulüne, davalının müdahalesinin men'ine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 14.06.2021 tarihli 2020/1835 Esas ve 2021/5083 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin davanın esasına yönelik yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazına gelince; toplanan delillere göre 151 ada 1 parsel ve 167 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tamamına müdahale ettiği ancak bahçeli kerpiç ev ve ahır niteliğindeki 103 ada 7 parsel sayılı taşınmaza müdahalesinin ahırlara saman balyası koymak suretiyle bulunduğu gözetildiğinden 103 ada 7 parsel sayılı taşınmaz yönünden ahır ve samanlığın bedeli gözetilerek dava değeri belirlenip buna göre toplam değer üzerinden harç ve vekalet ücreti hesaplanması gerekirken 103 ada 7 parsel arsa ve ev bedeli de eklenmek suretiyle hesaplama yapılmasının doğru olmadığı belirtilerek hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulüne, davanın 169 ada 91 parsel yönünden reddine, 154 ada 1 parsel, 103 ada 7 parsel, 165 ada 7 parsel yönünden kabulüne, davalının müdahalesinin menine, alınması gereken 4.513,80 TL ilam harcından peşin alınan 1.370,00+102,47=1.472,47 harcın mahsubu ile bakiye 3.041,33 TL nispi harcın davalı yandan alınarak Hazineye irat kaydına, dava konusu taşınmazların keşfen belirlenen değeri üzerinden 9.390,15 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen dava konusu taşınmazın keşfen belirlenen değeri üzerinden hesaplanan nispi vekalet ücreti maktu vekalet ücretinin altında kaldığından 4.080,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; elatmanın önlenmesi talebinin reddedildiği dava konusu 169 ada 91 parsel sayılı taşınmaz yönünden mahkemenin eksik inceleme yaptığını, talebin kabul edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına tâbi olduğunu, dava konusu taşınmazlarda davalının miras hakkı olduğunu, taşınmazlara müdahalesinin olmadığını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1481, Karar No: 2012/1018, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1481 E.  ,  2012/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.06.2005 gün ve 2004/468 Esas, 2005/249 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsel münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsel münasebette bulunma suçundan mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 29.06.2005 ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla alıkoyma suçundan sanığın sorgusunun yapıldığı 31.10.2005 tarihleri ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 ayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 08.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/10278, Karar No: 2010/17489, Tarih: 04.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/10278 E.  ,  2010/17489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

2- Sanığın soruşturma aşamasında yakalandığında yağmaladığı çantanın yerini göstererek teslimini sağladığının anlaşılması karşısında, koşulları oluştuğu halde 5237 Sayılı TCK.’nın 168/3 maddesiyle uygulama yapılmaması,

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 04/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...

.