muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15954, Karar No: 2024/8192, Tarih: 01.07.2024

“Cebir ve tehdit, malvarlığına karşı işlenen suçta araç olduğundan, yağma suçuna malvarlığına karşı işlenen suçlar bölümünde yer verilmiştir (Hasan ... GÖKCAN – Mustafa ARTUÇ, Yorumlu/Uygulamalı Türk Ceza Kanunu Şerhi – 4. Cilt, sahife 5242–5343).”

Bu açıklamalardan sonra somut olay ve fiil, yağma suçunun maddi ve manevi unsuru yönünden değerlendirildiğinde;

I.Sanık ...'nun katılan ... 'un eski eşi olduğu, suç tarihi olan 18.01.2016 tarihinde sabah saat 08.00 sıralarında işe gitmek için evden çıkan katılanın apartman boşluğunda olduğu sırada sanığın yanına gelerek telefonunu istediği, katılanın telefonu vermeyeceğini söylemesi üzerine boğazına bıçak dayayarak "seni keserim, vermezsen buradan ölün çıkar" diyerek tehdit ettiği, korkan mağdurun "bıçağı verirsen, telefonu vereceğim" demesi üzerine sanığın bıçağı katılana verip telefonu aldığı ve daha sonra da telefonla birlikte olay yerinden uzaklaştığı iddia edilerek kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde, sanığın katılanı bıçakla ölümle tehdit etmek suretiyle telefonu almasıyla yağma eyleminin tamamlandığı, sanığın telefonu almasındaki saikin suçun oluşumuna herhangi bir etkisi olmadığı gibi, telefonun makul bir sürede mağdura geri verilmemesi dikkate alındığında sanığın kastının sadece telefonu incelemek olmadığının da açıkça ortada olduğu, buna göre sanığın yağma suçundan cezalandırılması gerektiği belirtilerek sanık hakkında nitelikli yağma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, katılanın kollukta alınan beyanında; sanığın kendisini bıçakla tehdit etmesi üzerine sanığa bıçağı verirse telefonu vereceğini söylemesi bıçağı veren sanığa telefonunu verdiğini belirtmesine karşın, mahkemede alınan beyanında, "omuzumda çapraz vaziyette asılı bulunan çantamı asılı olduğu halde ters çevirerek içini boşalttı. Cüzdanımı düştüğü yerden aldı ve içini karıştırdı. Sonrasında cebimde bulunan cep telefonumu aldı. Telefonumu almadan önce beni duvara sıkıştırdı. Ben onu iteklemeye çalıştım. Ancak o bana telefonunu ver, beni uğraştırma dedi. Üzerimi arayarak eteğimin cebinde bulunan telefonu elimden aldı." şeklinde birbiriyle çelişen beyanları ile bilirkişi raporlarında cep telefonunun zorla alındığına dair bir kaydın bulunmadığı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter ölçüde her türlü şüphden uzak kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı anlaşılmakla, şüphe sanık lehine yorumlanarak atılı suçtan beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II. Kabule göre de, sanık ile katılanın eski eş oldukları, aralarında husumet bulunduğu, katılanın mahkemede alınan beyanında, sanığın kendisinden boşandıktan sonra başka biri ile evlendiğini, ancak kendisinden boşandıktan sonra bunu hazmedemediğini, kendisine biriyle evlenecekmişsin böyle birşey yapma gibisinden uyarıda bulunduğunu olay günü de telefonunun şifresini istediğini "bu telefonun içinden bişey çıkarsa parça parça keseceğim" şeklinde tehdit ettiğini belirtmesi karşısında, sanığın ekonomik yarar sağlamak amacıyla, faydalanma kastı ile atılı suçu işlediği yönünde delil bulunmadığı, sanığın katılanı silahla tehdit ederek katılanın cep telefonunu alması fiilinde, silahla tehdit suçu yanında ayrıca yağma suçunun oluşmayacağı, zira sanığın, Kanun'un kabul ettiği anlamda yarar sağlama maksadıyla hareket etmediği, bu nedenle müsnet suçun manevi unsurunun oluşmadığı, sanığın silahla tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği ve telefonu faydalanmak maksadı ile aldığı hususu ... olmadığından, unsurları yönünden oluşmayan nitelikli yağma suçundan beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz isteği bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ilk cümlesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6546, Karar No: 2024/9521, Tarih: 10.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6546 E.  ,  2024/9521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/303 E., 2024/617 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 38. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/164 E., 2023/520 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler bünyesinde işletme teknisyeni olarak çalıştığını, sendika ile dava dışı alt işveren arasında yürütülen toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan 16.12.2016 imza tarihli ve 15.04.2016-01.04.2018 yürürlük süreli, devamında 01.03.2019-31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmelerinin imzalandığını, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, davalı ile dava dışı yüklenici Şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğundan işçilik haklarından birlikte sorumluluğun söz konusu olduğunu ileri sürerek belirtilen toplu iş sözleşmeleri ve dosyaya intikal edecek başka sözleşmeler var ise onlar da dâhil olmak üzere davacının ödenmeyen ücret farkı, ikramiye ve toplu iş sözleşmesinden doğan sosyal haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre, zamanaşımı, dava şartları yönünden resen inceleme yapılarak şartlar oluşmamış ise davanın reddi gerektiğini, davanın yüklenici Şirkete ihbarı gerektiğini, yüklenici Şirket ile aralarında anahtar teslimi olarak ihale sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacı ile aralarında iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya başka bir hukuki bağlantı bulunmadığını, 15.04.2016-01.04.2018 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak fiyat farkı ödemesinin mümkün bulunmadığını, 01.03.2019-31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak ise yükleniciye fiyat farkı ödemesinin yapıldığını, tüm işçilik hak ve alacaklarından yüklenici Şirketin sorumlu olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının üye sıfatı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma hakkı bulunduğu, üyelik tarihi gözetildiğinde toplu iş sözleşmesinin yürürlük süreci başlangıcından itibaren ve yürürlük süresi sona ermiş olsa bile iş sözleşmesi hükmü hâline gelen haklarının devam edeceği dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, dava tarihi itibarıyla alacakların zamanaşımına uğramadığı, sunulan belgeler nazara alındığında iş bitim tarihi 30.04.2020 olarak gösterilmiş ise de, Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümlerinden 30.04.2020 tarihinden sonra yüklenicinin faaliyetine devam ettiği ve davacının da davalının alt yüklenicisi nezdinde çalışmaya devam ettiği, hesaplamaların buna göre yapıldığı, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararında belirtilen hususlara göre değerlendirme ve hesaplama yapılan 10.07.2023 tarihli ek raporda, dava sonrası davalı tarafça yapılan ödemelerin tenzil edilmesiyle bakiye alacakların hesaplandığı, bilirkişi ek raporunun denetime elverişli olduğu ve hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkilinin ihale makamı olduğunu ve davacı ile arasında iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya hukuki bir bağlantı bulunmadığını, müvekkilinin toplu iş sözleşmesinin tarafı olmadığını ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi uyarınca davacının çalıştığı dava dışı Şirket ile hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fiyat farkının İdarece ödenmesi durumunun 4734 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendi uyarınca ihale edilen işlere ilişkin olduğunu, davada iki sözleşme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesi alacaklarının talep edildiğini, ancak bu dönemler haricinde bilirkişi tarafından 31.08.2020 tarihine kadar toplu iş sözleşmesi alacaklarının hesaplandığını, talep olmayan toplu sözleşme dönemlerinin hesaba konu edildiğini, talep dışı dönemi kapsayan 01.06.2020-31.08.2020 tarihleri arasında yapılan üçüncü bir toplu iş sözleşmesi mevcut olup bu sözleşme farklarının müvekkili tarafından ödendiğini, yine müvekkili tarafından 2019 Mart ayı ile 2020 Ocak ayı arasında bu aylar dâhil olmak üzere toplu iş sözleşmesi farkı hesaplanarak ödendiğini, bu ödemelerin gözetilmediğini, diğer taraftan toplu iş sözleşmesi bulunmayan 01.02.2020-31.05.2020 dönemine ilişkin hesap yapılmasının hatalı olduğunu, rapordaki hesap hatalarının dikkate alınmadığını ileri sürerek isitnaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının hizmet alım sözleşmelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında olduğunu belirttiği ve toplu iş sözleşmesi farklarına dair ödeme yaptığı dikkate alındığında hükmedilen işçilik alacaklarından sorumlu olmadığı yönündeki istinaf sebebinin yerinde görülmediği, dava dilekçesinde 15.04.2016 - 01.04.2018 ve 01.03.2019 - 31.01.2020 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin yanı sıra dava tarihine kadar davacının yararlanma hakkına sahip olduğu tüm toplu iş sözleşmeleri uygulanarak alacakların hüküm altına alınması istendiğine ve davalı tarafça da 01.06.2020 - 31.08.2020 arasını kapsayan üçüncü bir toplu iş sözleşmesi olduğu ve bu sözleşmenin farklarının ödendiği savunulduğuna göre talep aşımından söz edilmesinin mümkün olmadığı, hükme esas alınan 10.07.2023 tarihli bilirkişi ek raporunda 07.04.2021 tarihli tabloda yer alan alacak kalemlerinin dava sonrası davalı tarafça yapılan ödemelerin tenzil edilmesiyle bakiye alacak hakkına ilişkin olduğunun belirtildiği ve söz konusu tutarların hüküm altına alındığı, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki talep dönemi için arabuluculuk dava şartı yerine getirilmediğinden bu dönemde talep edilen miktarların dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı, uygulanması gereken toplu iş sözleşmesi ile alacakların hesabı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan 01.03.2019 - 31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin art etkisi göz önünde bulundurulduğunda yapılan hesaplamanın yerinde olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3791, Karar No: 2013/2914, Tarih: 19.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3791 E.  ,  2013/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/04/2011 tarih ve 2008/162-2011/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin genel müdürlük hizmet binası ile hava liman/meydanlardaki temizlik hizmetlerini davalı ... İnşaat Güvenlik Gıda Temizlik Ltd. Şti.'ne yaptırdığını, davalının işçileri tarafından müvekkili aleyhine kıdem ve ihbar tazminatı davaları açıldığını, açılan davalar sonucunda müvekkilinin ....872.... TL ödeme yapmak zorunda kaldığını, ancak aralarında yapılan sözleşmeye göre bu tür alacakların yüklenici tarafından karşılanacağının kabul edildiğini, davalı tarafından da müvekkili aleyhine prim farklarının tahsiline yönelik dava açıldığını ve dava sonucunda müvekkilinin 128.932.30 TL ödemesine karar verildiğini, davalının bu dava sonucu ... tüm alacaklarını davalı Burakcan Otomotiv Ltd.Şti.'ne devrettiğini, bu davalının da müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını ileri sürerek, ....872.... TL'nin davalı ... İnşaat Güvenlik Gıda Temizlik Ltd. Şti.'den tahsilini, takas taleplerinin kabulü ile Burakcan Otomotiv Ltd. Şti.'ne yapılan 255.000 TL tutarlı temlikten şimdilik ....872.... TL'nin mahsubunu talep ve dava etmiştir.

Davalı Burakcan Otomotiv Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin diğer davalıdan olan alacağına karşılık temlik yapıldığını, davacının diğer davalı ile aralarında sözleşmesel ilişki bulunması nedeniyle muaccel hale gelmeyen alacak bulunduğunu, muaccel hale gelmeyen alacaklar için de takas definde bulunulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnşaat Güvenlik Gıda Temizlik Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin davacıya işçi alacaklarından dolayı ödemesi gereken herhangi bir miktar olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacının dayandığı ... İş Mahkemesi kararlarının kesinleşmediği, temlik tarihinde talep edilebilir alacağın bulunmadığı, ayrıca davacı ve davalı ... İnşaat Güvenlik Temizlik Ltd. Şti. aleyhine açılan davalarda her ikisinin de zarardan sorumlu tutulduğu, davacının iş mahkemesinin hükmettiği borcu ödemesi halinde rücu şartlarının varlığının ancak mahkeme kararı ile belli olacağı, iş mahkemesinin rücu konusunda hüküm vermediği, temlik tarihinde davacının temlik eden şirketten talep edilebilir alacağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının dava tarihi itibariyle kendisi aleyhine açılan davalar sonucu dava dışı işçilerin işçilik alacaklarını henüz ödememiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11443, Karar No: 2017/10140, Tarih: 27.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/11443 E.  ,  2017/10140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/8416, Karar No: 2022/179, Tarih: 13.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/8416 E.  ,  2022/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜMLER : 1)...Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2020 tarih, 2020/122 Esas, 2020/139 Karar sayılı,

a- Sanık ...'nun, maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 53, 63 maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine,

b- Sanık ...'nın, maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 53, 58, 63 maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine,

c- Sanıklar ... ve ...ın, maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine dair kararı.

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.12.2020 tarih, 2020/1988 Esas, 2020/2485 Karar sayılı,

a- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine,

.../...

S/2

b- Sanıklar ... ve Ummuhan Doğan hakkında verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanıklar ... ve ...ın suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan TCK'nin 281/1, 62, 53, 63 maddeleri gereğince ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.12.2020 tarih, 2020/1988 Esas, 2020/2485 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanıklar ... ve ...'nın haklarında hükmedilen hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle,

Sanıklar ... ve ...ın haklarında 5237 sayılı TCK’nin 81/1 maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanıkların 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından ise sanıkların TCK'nin 281/1, 62 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen beraate dair karar istinaf mercii tarafından mahkumiyet kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararların temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;