muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3492, Karar No: 2012/44, Tarih: 16.01.2012

Alt-asıl işveren arasındaki ilişki, niteliğine göre, eser, taşıma, kira gibi sözleşmelere dayanır. Alt işveren üstlendiği işi sözleşme koşulları doğrultusunda, ama kendi adına ve bağımsız bir biçimde yürütür. Çalıştırdığı işçilerle kendi adına iş sözleşmesi yapar; gerekli talimatları verir; işçilere ücretlerini kendisi öder; ücret bordrolarını düzenler; ... primlerini yatırır.

Dosya içeriğine göre davalı ... şirketi yardımcı iş niteliğindeki güvenlik hizmetini alt işverene vermiştir. Güvenlik hizmeti yardımcı iş niteliğinde olduğundan alt işverene verilmesi yasaya uygundur. Tanık beyanlarına göre davacı güvenlik hizmetine davalılar arasındaki sözleşme süresince sadece davalı asıl işverene ait işyerinde çalışmıştır. Davacının alt işveren tarafından ihale bitmeden önce ihale bitimi başka işyerinde işe gönderileceğinin belirtilmesi, hizmetini sadece davalı asıl işveren hasretmediği şeklinde değerlendirilemez. Davalı ... şirekti asıl işveren olarak sorumlu olduğundan vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden müştereken sorumludur. Ayrıca davalı yararına vekalet ücretine karar verilmesi için davanın onun yönünden husumetten reddi gerekirdir. Oysa adı geçen davalı hakkında husumetten red kararı da verilmemiştir. Davalı asıl işverenin davacı yararına takdir edilen vekalet ücreti ve yargılama giderinden birlikte sorumluluğuna karar verilmemesi ve ayrıca lehine vekalet ücretine karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26496, Karar No: 2013/22488, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26496 E.  ,  2013/22488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ile komisyon ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin davalıya ait işyerinde kamyon şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işyerinden fazla mesai ve hafta sonları çalışıldığını, yıllık izinlerini kullanmadığını beyan ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve banka komisyon bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının kamyon şoförü olarak çalıştığını, işyerini izin almaksızın terk ettiğini, en son 16-17-18 Nisan tarihlerinde işe devamsızlık yapması sebebi ile tutanak tanzim edildiğini, davacının iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, beyan ederek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yıllık izin hakkını talep ettiği halde kendisine izin verilmediği ve baş şoförün bilgisi dahilinde işe gelmediği halde davalı işverenin iş sözleşmesini haksız olarak feshettiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin davalı işverence devamsızlık sebebiyle haklı olarak feshedilip edilmediği başka bir anlatımla işverence yapılan feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Karar, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin davalı işverence devamsızlık sebebiyle haklı olarak feshedilip edilmediği başka bir anlatımla işverence yapılan feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; dosya içeriğine göre, davacının ardı ardına üç iş günü işe gelmemesi üzerine hakkında devamsızlık tutanakları düzenlendiği, devamsızlığa ilişkin mazereti bildirilmesi istenen davacının yıllık izin talebinde bulunduğu halde kendisine yıllık izin verilmediğini, işyerine baş şoförün bilgisi dahilinde ve şahsi sebeplerle gelmediğini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Davacı fesih sebebi yapılan devamsızlık günlerinde işe gelmediğini kendisi de kabul etmiş, ancak bunun baş şoförün bilgisi dahilinde olduğunu bildirmiştir. Davacı baş şoförün bilgisi dahilinde işe gelmediğni bildirmiş ise de devamsızlık tutanaklarının baş şoför tarafından düzenlendiği görülmüş ve baş şoförün kendisine izin verdiği ve bu konuda yetkili olduğunu kanıtlayamamıştır. İşçinin yıllık iznini kullanma zamanını ve izni kullanacağı tarihleri belirleme yetkisi işverene ait olup, işverence izin verilmemesi halinde kendi belirleyeceği zamanda izne ayrılması mümkün değildir. Bu hususla birlikte dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde feshe esas alınan devamsızlığın işverenin iznine ve geçerli bir mazerete dayanmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca işverence davacının iş sözleşmesinin ardı ardına üç iş günü izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi sebebi ile haklı olarak feshedildiğinin kabulü ile ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.10.2013 gününde oybirliği ile karar
Yargıtay — Esas No: 2015/4677, Karar No: 2015/17916, Tarih: 13.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/4677 E.  ,  2015/17916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay gecesi saat 04.15 sıralarında sanığın idaresindeki otomobille seyri sırasında, plakasi tespit edilemeyen bir araçtan daha önce yola düşürülmüş olan demir direğe çarparak takla atması sonucu meydana gelen olay sonrası saat 04.50 de yapılan ölçümde 0.57 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın, araca binmeden önce 2 bira içtiğini beyan etmesi, olay anı ile alkol ölçümü arasında 35 dakikalık bir fark bulunması ve olay anında sanığın alkol miktarının 1.00 promilin oldukça altında olduğunun anlaşılması, yine kazanın meydana geliş şekli de göz önüne alındığında, sanığa atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısı'nın suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 13.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3993, Karar No: 2014/19488, Tarih: 16.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/3993 E.  ,  2014/19488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZİNCAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2010/476-2011/486

DAVA :Davacı, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının İ.. M..nde işçi olarak çalıştığını, 2009 yılının 9. ayında emekli olduğunu, davacının gece bekçisi olarak gece 24:00-sabah 08:00 saatleri arasında çalıştığını, bu işinin yanında fidan dikme ve ağaç sulama işlerinde çalıştırıldığını, 2005 yılından sonra hafta sonları da çalışmaya devam ettiğini, 2005 yılından sonra dini ve milli bayramlarda çalıştırıldığını, bu çalışmaları karşılığında fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacıya 30 gün süre ile idari izin verildiğine ilişkin belge imzalattırılmasına rağmen bu iznin kullandırılmadığını belirterek, 200 TL fazla mesai ücreti ile 200 TL genel tatil ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı cevap dilekçesinde, davacının davasının hukuki mesnedinin bulunmadığını, davalı kurumun tüzel kişiliği bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının 14.09.2006 tarihinden itibaren E. M. E. yeşil kuşak ağaçlandırma sahasında günlük 8 saat vardiyalı bekçilik ve ağaç sulama işinde çalıştığını, tanık beyanlarında fazla çalışmaya ilişkin beyanları kabul etmediklerini, davacının aldığı raporlar nedeniyle uygun işlerde çalıştırıldığını, davacının çalışma gücünü %68 oranında kaybetmesi nedeniyle belirtilen oranda fazla mesai yapmasının mümkün olmadığını, davacının emekli olduğu sırada kurumdan alacağının bulunmadığını bildirdiğini, davacının dava tarihine kadar idareden herhangi bir fazla çalışma ücreti talep etmediğini, davacının okur yazar olup imzaladığı belgeleri bilerek imzaladığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 15.07.1992 tarihinden emekli olarak davalı idareden ayrıldığı 15.09.2009 tarihine kadar davalı kurumda bekçi olarak çalıştığı, bekçi olarak çalıştığı bu süre içinde 18.07.2005 tarihine kadar haftanın 6 günü 8 saat çalıştığı, bir gün ise ücretli izin kullandığı, 18.07.2005 tarihinden itibaren bekçilik görevi yanında E.Y. Sahasının bakımı ile de görevlendirildiği, bu tarihten itibaren günlük yaklaşık 2 saat fazla mesai yapmaya başladığı, çalıştığı hafta tatilleri karşılığında ücretli izin kullanırken, ulusal ve dini bayram günlerinde çalıştırıldığı, çalışmaları karşılığında kendisine ücret ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi istek konusu dönemde 8 saatlik çalışması dışında her gün 2 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek istekle ilgili karar verilmiştir. Davacının gece bekçisi olarak çalıştığı tanıklarca ifade edilmiş, bir tanık ne iş yaptığını açıklamaksızın günde 2-3 saat fazla çalışma yaptığından söz etmiş, diğer tanık gece 24:00’dan sonra 2 saat ağaç sulama işinde çalıştığını açıklamıştır.

Davacı tanıkların beyanları fazla çalışma hesabı açısından açık değildir. Davacının günde 8 saat olduğu belirtilen bekçilik görevi dışında 2 saat süreyle yaz ve kış ayrım olmaksızın ağaç sulama işini yapması imkansızdır. Gerekirse bu yönde tanıklar yeniden dinlenerek günlük çalışma saatleri ve fiilen yapılan iş açıklatılarak sonuca gidilmelidir. Dosya içinde bulunan ve davacı işçinin % 68 oranında iş gücünü kaybettiğine dair doktor raporu da dikkate alınarak davacının günlük ne kadar süreyle ve hangi işlerde çalıştığı belirlenmelidir.

Öte yandan bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde ileri sürülen yıllık izin ve işgöremezlik belgeleri değerlendirilmeli ve fiilen çalışma olmayan bu dönemler fazla çalışma ile bayram ve genel tatil hesabında dikkate alınmamalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20747, Karar No: 2021/12442, Tarih: 12.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20747 E.  ,  2021/12442 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 39/2. maddesine aykırılıktan kabahatli Şenyurt Turizm Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında Sultangazi Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 19/12/2019 tarihli ve MA 49422297 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 1.002,00 Türk Lirası idari para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine dair GAZİOSMANPAŞA 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/03/2020 tarihli 2019/8118 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20/04/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/06/2021 tarihli ve KYB.2021/56774 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 19/12/2019 tarihinde kabahatli şirkete ait olup araç sürücüsü ...'ın sevk ve idaresindeki 34 TU 2902 tescil plakalı araç ile ilgili yapılan denetim esnasında, araç sürücüsünün B sınıfı sürücü belgesi ile bahse konu otobüs cinsi aracı sürmeye yetkili olmadığından bahisle 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 39/2. maddesinde yer alan, "Sürücü belgesi sahiplerinin, sürücü belgelerinin sınıfına göre sürmeye yetkili oldukları araçların dışındaki araçları sürmeleri yasaktır. Bu fıkra hükmüne aykırı hareket eden sürücüye …. Türk Lirası idari para cezası verilir. Bu kişilere araç kullandıran araç sahibine de tescil plakası üzerinden aynı miktarda idari para cezası verilir" şeklindeki hüküm gereğince araç sürücüsüne otobüs cinsi aracı sürmeye yetkili olmadığından, araç sahibi kabahatli şirkete ise araç kullandırmaktan dolayı idari yaptırım kararı uygulandığı, kabahatli şirketin söz konusu idari yaptırım kararına konu aracı kullanan ...'ın E sınıfı ehliyeti bulunduğu yönündeki itirazı konusunda herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadan Gaziosmanpaşa 2. Sulh Ceza Hakimliğince itirazın reddine karar verilmiş ise de; aracı kullanan ...'ın kendisine yönelik düzenlenen idari yaptırım kararına karşı Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Hakimliği'ne başvuruda bulunduğu, anılan mahkemenin 26/02/2020 tarihli ve 2019/8102 değişi iş sayılı kararı ile ''itiraz eden hakkında 2918 sayılı Trafik Karayolları Trafik Kanunu'nun 39/2 maddesi uyarınca idari yaptırım uygulanmış ise de; itiraz edenin dilekçe ekinde sunmuş olduğu T.C. İç işleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü'ne ait sürücü belgesi bilgileri evrakında itiraz edenin ehliyet sınıfının E-Otobüs olduğu açıkça görüldüğünden söz konusu idari para cezasının kaldırılmasına'' şeklinde karar verildiğinin anlaşılması karşısında, aracı kullanan kişinin E sınıfı ehliyetinin olup olmadığına ilişkin araştırma yapılmasızın eksik inceleme ile kabahatlinin sürücü belge sınıfına göre sürmeye yetkili olmadığı aracı kullandırdığı gerekçesiyle, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki husus yerinde görüldüğünden Gaziosmanpaşa 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 17/03/2020 tarih, 2019/8118 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 12.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11340, Karar No: 2022/24310, Tarih: 05.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/11340 E.  ,  2022/24310 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/12/2020 tarihli ve 2020/95440 soruşturma, 2020/112340 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/03/2021 tarihli ve 2021/3632 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "TC ..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımın şüpheli ... kullanıcı isimli ... hesabından paylaşılarak müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adlî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabında; Türkiye Cumhuriyeti ... Bakanlığı'nda çalıştığı, ... Lisesi'nde okuduğu, ...'da yaşadıüı, memleketinin ... olduğu..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 16/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (... Nüfus Müdürlüğü, ... Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 01/12/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20/06/2022 gün ve 94660652-105-06-26173-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.

" denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'', 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.", 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde;