muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19197, Karar No: 2014/26129, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19197 E.  ,  2014/26129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/172-2014/252

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9891, Karar No: 2023/1860, Tarih: 01.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/9891 E.  ,  2023/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı lehine tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 248 ada 15 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilinin cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare lehine tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının % 8 alınması gerektiğini, üretim masraflarının düşük ve münavebeye hatalı ürünlerin alındığını, böylelikle taşınmaza fazla kamulaştırma bedeli tespit edildiğini ileri sürmüştür.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının % 8 alınması gerektiğini, üretim masraflarının düşük ve münavebeye hatalı ürünlerin alındığını, böylelikle taşınmaza fazla kamulaştırma bedeli tespit edildiğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; üretim masraflarının brüt gelirinin 1/3'ünü aşacak şekilde hesap edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, düşük bedel hükmedildiğini, mısır samanının yan ürün olarak hesaplamaya dahil edilmesi gerektiğini, sulu tarım arazisi verilerine göre hesaplama yapılması gerektiğini, tarımsal ürünlere ilişkin veri cetvelindeki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, verimin düşük hesaplandığını, %50 objektif değer artışının uygulanması gerektiğini, TAMSİS verilerine göre hesaplama yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, ilçe verilerinin uygulanması gerektiğini, veriler arasındaki çelişkinin giderilmediği iddialarını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği; ancak hükmün idare tarafından fazla depo edilen bölümüne ilişkin kısmın hatalı olduğu, davacı idare harçtan muaf olduğu hâlde, dava açılırken yatırılan peşin harcın davacı idareye iadesine karar verilmemesi hatalı bulunarak, hükmün bu yönlerden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının tespitinde değerlendirilen unsurların mükerrer olarak objektif değer artış oranının tayininde de dikkate alındığını, taşınmazın objektif değer artışı uygulanmasını gerektiren bir özelliğinin bulunmadığını, karar kesinleştiğinde davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı hâlde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, yapı bedelinin uygun hesap edilmediğini ve müvekkili idarenin harçlardan muaf olduğu hâlde, aleyhine istinaf başvuru harcına hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin hesaplanmasında ilçe verilerinin esas alınması gerektiğini, masrafların gelirin 1/3'ünden az olamayacağı gözetilmeden hüküm kurulduğunu, objektif değer artışı uygulanıp uygulanmayacağı hususunda ek rapor alınmamasının hatalı olduğunu ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin hesaplanmasında ilçe verilerinin esas alınması gerektiğini, masrafların gelirin 1/3'ünden az olamayacağı gözetilmeden hüküm kurulduğunu, objektif değer artışı uygulanıp uygulanmayacağı hususunda ek rapor alınmamasının hatalı olduğunu ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Karışık meyve bahçesi niteliğindeki Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 248 ada 15 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme yılına ait resmî verilerinde sulu arazi koşullarına ait verim değerlerinin bulunduğu ve aynı münavebe planının aynı yöreden gelen Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda da uygulandığı tespit edilmiştir.

4. Dava konusu taşınmazların hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9865, Karar No: 2015/26364, Tarih: 05.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/9865 E.  ,  2015/26364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2015

NUMARASI : 2014/701-2015/37

DAVA : Davacı, denge tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

TARİHİ : 05/02/2015

NUMARASI : 2014/701-2015/37

DAVA : Davacı, denge tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirkette teknisyen ünvanı ve 137974 sicil numarası ile çalışmakta iken 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi ve 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesine göre diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakli için 02.04.2007 tarihinde Devlet Personel Başkanlığına bildirimini yaptığını, bunun üzerine 15.10.2010 tarihinde Kayseri İl Milli Eğitim Müdürlüğü Melikgazi İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü Mimarsinan Endüstri Meslek Lisesine ataması yapılan müvekkilinin burada görevine başladığını, maaş nakil ilmühaberinde 2 tam 4 yarım olmak üzere 4 tam maaş tutarındaki ikramiyenin ve Yüksek Planlama Kurulu kararıyla alması gereken ve 40+40 olarak da bilinen denge tazminatının maaş nakil ilmühaberindeki maaşına eklenmemiş olduğunu fark ettiğini, bunun üzerine müvekkilinin 17.08.2011 havale tarihli dilekçesi ile Türk Telekom A.Ş. Anadolu 2. Bölge Müdürlüğünden maaş nakil ilmühaberinde maaşına yansıtılmamış olan ikramiye ve ek ödemelerin yeniden hesaplanarak maaş nakil ilmühaberinin yeniden düzenlenmesini ve kendisine bu konuda bilgi verilmesini talep ettiğini, ancak geçen 60 günlük süre içerisinde müvekkilinin talebine olumlu ya da olumsuz hiçbir işlem gerçekleştirmeyen ve bu konuda müvekkiline bilgi vermeyen davalı şirketin müvekkilinin işbu talebini zımnen reddettiğini, bunun üzerine Kayseri 1. İdare Mahkemesinin 2011/1497 esas sayılı dosyası ile dava ikame edildiğini, görevsizlik kararı verilmesi üzerine temyiz olunan kararın Danıştay 5. Dairesinin 2012/2470-7633 E.K. sayılı kararı ile bozulduğunu, bozma üzerine 1. İdare Mahkemesinin görevlilik kararı verdiğini, davalı tarafından olumlu görev uyuşmazlığı talebi neticesinde Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilen dosya hakkında Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 2013/1418-1606 E.K. sayılı ilam ile davaya bakmakla adli yargının görevli olduğuna dair karar verildiğini, 4046 sayılı Kanuna göre ataması gerçekleştirilen müvekkilinin özlük haklarının ihlal edildiğini, müvekkilinin 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi ve sözleşmenin 7. maddesi uyarınca aynı statüde kamuda çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılmadığını, maaş nakil ilmuhaberine yansıtılmamış olan ikramiye ve 40+40 denge tazminatı olarak bilinen ek ödeme neticesinde müvekkilinin maddi kaybının söz konusu olduğunu, müvekkilinin bu nedenle halen eksik maaş almakta olduğunu bildirerek, maaş nakil ilmuhaberinin düzenlenme tarihi itibariyle tespiti, fark tutarlarının fazla çıkması halinde artırılmak üzere ikramiye, denge tazminatı ve ek ödemelerin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İsteminin Özeti:

Davalı İsteminin Özeti:

Davalı vekili, davacının nakil olduğu kurumun, yargı kararı olmadan maliyenin düşüncesine aykırı bir ödemeyi maaş bordrosuna yansıtması ve maliyeden geçirmesinin mümkün olmayacağını, şirketlerinin maddi ve hukuki menfaati ile çatışmayan 40+40 TL artış işleminin (Denge tazminatı) nakil ilmuhaberine yansıtılmaması eyleminin bir alt işlem olduğunu, üst işlemin ise Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün görüşünü yansıtan ve ekte bir örneklerini sundukları yazılar olduğunu, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen Ek 3. maddenin kamu görevlilerine uygulanan genel nitelikte bir uygulama olmayıp ek ödemeden yararlanamayacaklar arasındaki ücret dengesizliğini içeren bir uygulama olduğunu, bu düzenlemenin kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir uygulama olmadığı için 406 sayılı Kanun'un Ek 29 maddesinin 3. fıkrasının uygulanmasından kamu görevlilerine yapılan artış miktarı kapsamında da değerlendirilmesinin mümkün olmayacağı gibi, maliye Bakanlığının da ek ödemelerin geçiş ücretine ilavesinin mümkün olamadığı yönünde görüş bildirdiğini, zira 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3 maddesinde 01.01.2006 tarihi itibariyle yürürlükte olan ek ödemenin müvekkil şirketin kamu payının %50’nin altına düşmesinden ve şirketin statüsünün anonim şirketi haline dönüşmesinden sonra yapıldığını, bu nedenle şirketin yapmış olduğu ödemelerin kanun hükmü gereği değil, tamamen müvekkili şirketin takdiri ile yapıldığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık 4046 sayılı Kanuna göre ataması gerçekleştirilen davacının, 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi ve sözleşmenin 7. maddesi uyarınca aynı statüde kamuda çalışanlara uygulanan artışlardan yararlanan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların yer aldığı ücreti gösteren nakil maaş ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır. Davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazların reddi gerekmiştir;

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Karamameve tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir."

Davalı ile nakle tabi kapsam dışı personel arasından imzalanan Tip 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yârdım vs gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır (2.i). Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır (3.f)”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Kanunu'nun 22/5. maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır.

Davacı öncelikle Kayseri 1. İdare Mahkemesinin 2011/1497 esas sayılı dosyası ile dava ikame etmiş, görevsizlik kararı verilmesi üzerine temyiz olunan kararın Danıştay 5. Dairesinin 2012/2470-7633 E.K. sayılı kararı ile bozulmuş, bozma üzerine 1. İdare Mahkemesinin görevlilik kararı vermesi neticesine, davalı tarafından olumlu görev uyuşmazlığı talebi neticesinde Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilen dosya hakkında Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 2013/1418-1606 E.K. sayılı ilam ile davaya bakmakla adli yargının görevli olduğuna dair karar verilmiştir. Davaya bakmakla görevli yargı yolunun adli yargı olduğu hususu kesinlik kazanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının tespit talebi ve alacaklarının tahsili istemiyle açılmış bulunan işbu davada, mahkeme kararı, davacının nakilden sonraki talepleri için doğru ise de, davacı taraf Türk Telekomda ayrılırken maaş nakil ilmühaberinde hesapların yanlış yapıldığını ileri sürmüştür. Bu nedenle davacının tespit talepleri bakımından Türk Telekom'a davanın yöneltilmesi yerindedir. Bu durumda bilirkişiden davacının talep ettiği ikramiye, denge tazminatı ve ek ödeme tutarları konusunda rapor alınmalı ve yasal dayanaklarının olup olmadığı tespit edilmeli, maaş nakil ilmühaberinin doğru düzenlenip düzenlenmediği de denetlenerek bu yönde hüküm kurulmalıdır. Belirtilen yönlerden araştırma yapılarak hüküm kuruması gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme ile davanın husumet yönünden reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12189, Karar No: 2021/2392, Tarih: 01.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12189 E.  ,  2021/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, ...3. Sulh Hukuk ile ...1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, Uyap üzerinden çıkartılan nüfus kayıtlarında yapılan incelemede; küçüğün yerleşim yeri adresinin "... Mah. .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce verilen 13/05/2019 tarihli araştırma yazısı ekindeki 13/05/2019 tarihli tutanakta kısıtlı adayının ....../... adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilenin baba ...'ın yanında ... Mahallesi, .../... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.