muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1287, Karar No: 2020/7958, Tarih: 01.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/1287 E.  ,  2020/7958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl dava satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil; birleştirilen dava satış vaadi söleşmesinin iptali davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 11/11/2019 gün ve 2019/481 Esas, 2019/7574 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar- karşı davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil; birleştirilen dava satış vaadi sözleşmesinin muvazaa nedeniyle iptali istemine ilişkindir.

Asıl davada davacı vekili, 185 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın aslında müvekkillerinin murisi ... adına kayıtlı iken, vefatı sonucu murisin mirasçıları adına intikal ettiğini, dava konusu taşınmazı muris ...'ın ... 1. Noterliğinin 08/11/1971 tarih ve 11378 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile müvekkillerin murisi ...'a sattığını, parasını aldığını ve gayrimenkulün zilyetliğini devrettiğini, muris ...'ın taşınmazı o tarihten beri ekip biçtiğini, murisin vefat etmesi sonucunda davacıların dava konusu taşınmazı ekip biçmeye devam etiklerini, bu nedenle dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen davada birleştirilen dava davacısı-davalı ..., ... 1. Noterliğinin 08/11/1971 tarih ve 11378 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin muvaaza nedeniyle iptalini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada bir kısım davalı vekili, tarafların murisi ...'ın davacıların murisi olan torunu ...'dan satış bedeli almadığını, satış vaadi sözleşmesinin yapıldığı sırada davacıların murisi ...'ın henüz 16 yaşında olduğunu, ekonomik gücünün dava konusu taşınmazı almaya yetmeyeceğini, dava konusu satışın muvazaalı olduğunu ve sözleşmenin zamanaşımına uğradığını beyan ederek davanın reddini savunmuş; davalılar ..., ..., ... ve ... ise davayı kabul etmiştir.

Birleştirilen davada davacı- birleştirilen dava davalılar vekili, muris adına kayıtlı başka taşınmazlar olduğunu, taşınmazın zilyetliğinin 1971 yılından bu yana murisleri ...'da olduğunu, hiçbir mirasçının bu duruma itiraz etmediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleştirilen davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar-birleştirilen dava davalılar vekili ve davalı-birleştirilen dava davacısı vekili temyiz etmişlerdir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleştirilen davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar-birleştirilen dava davalılar vekili ve davalı-birleştirilen dava davacısı vekili temyiz etmişlerdir.

Dairemizin 11.11.2019 tarih, 2019/481 E-2019/7574 K sayılı ilamı ile, “1-Asıl dava yönünden; davalılardan ..., ..., ... ve ... 01.11.2012 tarihli duruşmada davayı kabul etmişlerdir. Davayı kabul etmeyen davalılar açısından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmuyor ise de davayı kabul eden davalılar açısından, kabul beyanı değerlendirilmeksizin, davalıların tamamı yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. 2-Birleştirilen dava açısından, davanın açıldığı tarih nazara alınarak haklılık durumuna göre satış vaadi sözleşmesinin iptaline veya reddine yönelik bir hüküm kurulması gerekirken asıl dava yönünden muvaaza nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekçe gösterilerek dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi hatalı olup belirtilen gerekçelerle hükmün bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle hükmün oy çokluğu ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına karşı, davacılar- birleştirilen dava davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 190. maddesi ve Türk Medeni Kanununun 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olayda, dinlenen tanık beyanlarından davacılar murisi ...’ın küçükken ailesi ile değil dedesi miras bırakan ...’ın yanında besleme olarak kaldığı, birlikte yaşadıkları, davacılar murisi ...’ın dava konusu taşınmazın satış vaadi sözleşmesi ile kendisine devrinden sonra ölümüne kadar taşınmazı ihtilafsız kullandığı, ölümü ile de mirasçılarının kullanmaya devam ettiği, miras bırakan ... adına kayıtlı dava konusu taşınmaz dışında başka taşınmazlar da olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, temlikin mal kaçırma ve muvazaalı yapıldığı iddiasının davalılar tarafından Hukuk Muhakemeleri Kanununun 190. ve Türk Medeni Kanununun 6. maddeleri uyarınca usulünce kanıtlanabildiğinin söyleyebilme olanağı yoktur.

O halde mahkemece, davacılar murisi ...’ın taraf olduğu satış vaadi sözleşmesinin şeklen yasaya uygun düzenlenmiş olduğu, satış bedelinin ödendiği ve taşınmazın davacılar murisine teslim edildiği, davalılar tarafından da muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gözetilerek asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın ise reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle asıl davanın reddine, birleştirilen dava yönünden ise asıl davanın muvaaza nedeniyle reddine karar verilmesi gerekçe gösterilerek dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, bozma ilamında belirtilen değişik gerekçe ile bozulmasına karar verildiği bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından, davacı- birleştirilen dava davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile, Dairemizin 11.11.2019 tarih 2019/481 Esas 2019/7574 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve hükmün açıklanan nedenlerle belirtilen gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, bozma ilamında belirtilen değişik gerekçe ile bozulmasına karar verildiği bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından, davacı- birleştirilen dava davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile, Dairemizin 11.11.2019 tarih 2019/481 Esas 2019/7574 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve hükmün açıklanan nedenlerle belirtilen gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı - birleştirilen dava davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 11.11.2019 tarih ve 2019/481 Esas, 2019/7574 Karar sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA, hükmün yukarıdaki gerekçe ile BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın ve karar düzeltme harcının yatırana iadesine, 01/12/2020 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 11.11.2019 tarih, 2019/481 E-2019/7574 K sayılı ilamında yazılı bozma gerekçesi Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun olduğundan sayın çoğunluğun karar düzeltme talebinin kabulüne dair kararına iştirak edemiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/16493, Karar No: 2015/22614, Tarih: 26.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/16493 E.  ,  2015/22614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/203950

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırı davranmaktan kabahatliler M.. E.., M.. T.. ve M.. V.. hakkında, aynı Kanun’un 3/9, 4/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı 439.513,72 Yeni Türk lirası İdarî para cezası ile cezalandırılmalarına dair Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 21/08/2007 tarihli ve 2007/865 kabahat, 2007/850 sayılı İdarî yaptırım kararma yapılan itirazın reddine dair Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/01/2008 tarihli ve 2007/1464 müteferrik sayılı kararınaa itirazın reddine ilişkin Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2008 tarihli ve 2008/569-641 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27/05/2015 gün ve 34482 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2015 gün ve KYB. 2015/203950 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1- Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17/01/2012 tarihli ve 2010/9833 esas, 2012/10 sayılı ilamında belirtildiği üzere, Ambarlı Gümrük Müdürlüğünce tescilli 2005/D1-00505 sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamına ithalatçı firma olan ..... Tekstil San. ve Ticaret Limited Şirketince ithali yapılan 276.961.7 metre kumaş cinsi eşyanın tekrar ihraç edilmesi amacıyla ....... Sanayi Dış Ticaret adlı aracı firmaya satışına ilişkin 30/04/2007 tarihli ve ..... sayılı ihracat beyannamesini, söz konusu firma adına serbest gümrük müşaviri olarak sunduğu hizmet kapsamında düzenlediği anlaşılan M.. T..’a, Türkiye'ye gelen eşyaların süre bitiminde yurt dışına çıkarılıp çıkarılmadığını “ya da söz konusu eşyanın ithalatçı firma tarafından serbest dolaşıma sokulup sokulmadığını kontrol etme yükümlüğünün yüklenemeyeceği, bu nedenle süresi içinde yurt dışı edilmeyen eşyalardan dolayı sorumluluğunun bulunmadığı ve 4458 sayılı Kanun'un 229/2.maddesinin uygulanmayacağı gözetilmeksizin, bozma ilâmında yeniden uygulama yapılarak yazılı şekilde 4 TL posta masrafının kabahatliler M.. T..’dan ve M.. V..'dan tahsiline cümlesinin eklenmesinde,

2-.... Gümrük Müdürlüğünce tescilli imalatçısı ..... Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. unvanlı firma olan .... sayılı Dahilde İşleme İzin Belgesi kapsamında 10/06/2005/28107 sayılı beyanname ile ithalatı yapılan 90.897,8 metre kumaş cinsi eşya yönünden .... Gümrük Müdürlüğünce tescilli 03/05/2007....... tarih ve sayılı ihracat beyannamesini, sözkonusu firma adına serbest gümrük müşaviri olarak sunduğu hizmet kapsamında düzenlendiği anlaşılan M.. T..’a, Türkiye’ye gelen eşyaların süre bitiminde yurt dışına çıkarılıp çıkarılmadığını ya da sözkonusu eşyanın ithalatçı firma tarafından serbest dolaşıma sokulup sokulmadığını kontrol etme yükümlüğünün yüklenip yüklenemeyeceği ve bu nedenle süresi içinde yurt dışı edilmeyen eşyalardan dolayı sorumluluğunun bulunup bulunmadığı değerlendirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/04/2008 tarih, 2008/569-641 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık Mahsun Tulan hakkında verilen cezanın ve 4 TL posta masrafının kaldırılmasına, 26/11/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14595, Karar No: 2018/5241, Tarih: 31.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/14595 E.  ,  2018/5241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mahkum olduğu 18 ay 22 gün hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezanın tamamının infaz kurumunda çektirileceğine'' dair karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan 2006 ve 2007 takvim yıllarına ilişkin kurulan hükümlerde TCK'nın 51. maddesinin uygulandığı bölümlerden " tamamen infaz kurumunda çektirileceği" ibaresi çıkartılarak yerlerine "... kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine," ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun V.U.K.'nın 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları üzerine sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılara karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5075, Karar No: 2022/11066, Tarih: 25.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5075 E.  ,  2022/11066 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/10/2020 tarihli ve 2020/62646 soruşturma, 2020/84232 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/02/2021 tarihli ve 2021/1928 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/02/2022 gün ve 2022/10515 sayılı istem yazısıyla dava dosyasının kanun yararına bozulması talebiyle Dairemize gönderilmesi üzerine,

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda; müşteki vekili tarafından sunulan 21/02/2020 tarihli dilekçe ile, müvekkili olduğu müştekinin 2001 yılında ekonomik gidişatı protesto etmek maksadıyla, dönemin Başbakanı Sayın ...'e yazar kasa atmak suretiyle eylem gerçekleştiren kişi olduğunu, adı geçen şüphelinin ise facebook hesabından “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımda bulunmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiği iddiasıyla şüpheli hakkında şikayette bulunulması üzerine yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu ... adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin facebook hesabında; ...'de yaşadığı, memleketinin ... olduğu..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 24/03/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (... Nüfus Müdürlüğü, ... ve ... Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 09/10/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin ... adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.