muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2413, Karar No: 2011/6202, Tarih: 09.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/2413 E.  ,  2011/6202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumuna ilişkin uygulama esasları ve koşullarının belirlendiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesinde zarar yönünden, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği" görüşünün benimsenmesi dikkate alınarak mahkeme tarafından mağdurda meydana gelen zarar, kanaat verici ve basit bir araştırma ile saptanıp, sanıktan tespit edilen bu zararı giderip gidermeyeceği sorulup, diğer koşullarında mevcudiyeti halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili olarak bir karar verilmesi gerekirken, belirtilen eksiklikler yerine getirilmeden ve denetime imkân verecek şekilde değerlendirme yapılmadan "meydana gelen zararların karşılıklı olarak karşılanmadığı ve koşulları oluşmadığından" gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18713, Karar No: 2015/37740, Tarih: 03.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/18713 E.  ,  2015/37740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; sanık .... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA;

II- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın yağma suçunu işlemek için silahtan sayılan ekmek bıçağı çıkarıp karın bölgesine şiddetli şekilde iki kez vurmak suretiyle saldırıp yere düşürdüğü yakınana, iki kez daha bıçak saplayıp telefonunu zorla aldığı, yakınanda batına nafız karaciğer ve ince bağırsakta organ yaralanmasına, her iki eksremite uyluk ön yüzde yaralanmaya ve sağ elde hayat fonksiyonlarına orta (3.) derece etkileyen kırığa yol açarak hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; kullanılan aletin özelliği, hedef alınan bölge, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8659, Karar No: 2012/13205, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8659 E.  ,  2012/13205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı alacaklının davalı borçluya mal sattığını ve davalı borçlunun buna ilişkin cari hesap borcunu ödemediğini, davalı borçlu aleyhine Denizli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/12534 Esas sayılı dosyasından takip yapıldığını, davalı borçlunun borca itiraz ettiğini,itirazın haksız olduğunu belirterek, davalının yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı asil cevap dilekçesi vermemiş ve duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece, toplanan delillere, dayanak icra takip dosyası ve bilirkişi raporuna göre;davacı alacaklı şirketin davalı borçluya 25/05/2011 tarih ve 025606 nolu fatura ile 1.680 kg kalorifer yakıtı sattığı, davacı alacaklı şirketin ticari defterlerinde bu faturanın kayıtlı olduğu, faturanın davalı borçluya tebliğ edildiğine dair herhangi bir kaydın olmadığı ve sevk irsaliyesinde de teslim alan bölümünde herhangi bir ismin bulunmadığı belirtilmiş ise de duruşmada dinlenen davacı alacaklı şirkette çalışan tanıklar ... ve Ayhan Duygun'un yeminli beyanlarında davalı borçluya 2005 yılının Ocak ayında davacı alacaklı şirket tarafından 1.680 Kg yakıt teslim edildiği, davalının herhangi bir ödemede bulunmadığına dair beyanı ile dosyaya sunulan fatura ve davacı defter ve kayıtları da nazara alınarak davanının kabulüne, itirazın iptaline, takibin devamına, 1.797,60 TL asıl alacağın % 40 oranında icra inkar tazminata hükmedilmesine, asıl alacak üzerinden davalıya takip tarihinden itibaren yıllık %9 yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya mal satıp teslim ettiğini ancak bedelini alamadığını iddia etmiş, davalı aleyhindeki icra takibine borcu bulunmadığını belirterek itiraz etmiş ise de itirazın iptali davasındaki yargılamaya katılmamıştır. Davalı duruşmalara gelmemekle davayı inkar etmiş sayılır. Bu durumda, ispat külfeti kendisinde bulunan davacı davalıya mal satıp teslim ettiğini yazılı delille ispatlamak zorundadır. Davanın niteliği ve alacağın miktarı gözetildiğinde somut olayda tanık dinlenmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, davacı dava dilekçesinde deliller arasında "ticari defterleri" göstermek suretiyle davalının ticari defterlerine de delil olarak dayanmıştır.

Taraflar tacir olduğundan mahkemece davalının ticari defterleri üzerinde de bilirkişi incelemesi yaptırılarak eksiksiz olarak toplanacak deliller hep birlikte değerlendirilip davanın açıldığı tarih itibariyle dava dilekçesinde "vs kanıt" denmekle yemin deliline de dayanıldığının kabulü icap ettiğinden gerektiğinde davacıya yemin teklif hakkı da hatırlatılıp varılacak uygun sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin harcın istek halinde iadesine, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/32359, Karar No: 2018/11754, Tarih: 14.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/32359 E.  ,  2018/11754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde fazla çalışma yapmasına ve ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen alacaklarının ödenmediğini belirterek fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak davacının fazla çalışma yapmadığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmadığını belirtmiş ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmenin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hafta içi haftanın 3 günü 08.00-20.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile 10,5 saatten 3 günde 31,5 saat; haftanın 2 günü 08.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile 9 saatten 2 günde 18 saat; cumartesi günleri de 08.00-14.00 saatleri arasında 6,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapıldığı görülmektedir. Dosyada dinlenen davacı tanıkları toplamda 1,5 saat ara dinlenme yapıldığına ilişkin beyanda bulunmuşlardır. Bu durumda davacının 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı günlerde de 1,5 saat ara dinlenme yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken 1 saat ara dinlenme yaptığının kabulü hatalı olmuştur.

Diğer yandan, davacının cumartesi günleri 08.00-14.00 saatleri arasında çalıştığı, 6 saat çalışmasına rağmen 6,5 saat çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması hatalıdır. Ara dinlenme süresinin düşülmesiyle cumartesi günleri 5,5 saat çalışıldığının kabulü gerekirken hatalı hesaplamaya dayanarak hüküm kurulması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2042, Karar No: 2009/4052, Tarih: 01.07.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2042 E.  ,  2009/4052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, proje revizyonu, su basman kotlarının yükseltilmesi, imalât değişiklikleri, elektrik ve su sayaçlarının takılması nedeniyle yapıldığı iddia edilen sözleşme dışı işlerin bedellerinin ve 2862 sayılı Kararname nedeniyle fiyat farklarının tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında imzalanan 20.06.2000 tarihli sözleşmede 552 adet deprem konutunun yapımı kararlaştırılmıştır. İşin süresi 150 gün olup, bedel götürü olarak 5.381.435,00 TL’dir. Daha sonra idare tarafından yapılacak konutların sayısı 2 adet arttırılmış, toplam konut sayısı 554 olmuştur. Taraflar arasındaki sözleşmenin 39/f maddesine göre Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi sözleşme eki olarak kabul edilmiştir.

Davacı yüklenici şirket vekili proje revizyonu ve su basman kotlarının yükseltilmesi nedeniyle fazla imalât yaptıklarını iddia edip bedel isteminde bulunmuştur. Davalı Bakanlık vekili ise sözleşmenin imzalanmasından sonra projede değişiklik yapılmadığını savunmuştur. Bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda blok değişikliklerinden sözedilmiş, bu değişiklikler sonucu bazı blokların bodrumlu olarak yapılmak suretiyle bedel hesaplaması yapılmıştır. Ayrıca su basman kotlarının yükseltilmesi nedeniyle davacı yüklenici şirketin bedel istemekte haklı olduğu bildirilmiştir. Proje değişikliği nedeniyle fazla imalât bedelinin karar altına alınabilmesi için bu değişikliğin sözleşmeden sonra yapılması gerekir. Proje

ÖÇ

./..

s.2

15.H.D.

2008/2042

2009/4052

değişikliğinin sözleşmeden sonra yapıldığı davacı tarafça ispatlanamamıştır. Ayrıca proje değişikliğinin sözleşmenin imzalanmasından sonra yapıldığının düşünülmesi durumunda da, yüklenici tarafından iş sahibi Bakanlığa sözleşme eki Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 13. maddesi uyarınca 15 günlük süre içinde bildirim yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı tarafın proje değişikliği nedeniyle olan sözleşme dışı iş bedeli isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, bu istemin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bilirkişiler tarafından su basman kotlarının yükseltilmesi nedeniyle de davacı yüklenici şirketin sözleşme dışı bedel isteme hakkı bulunduğu bildirilmiştir. Davacı yüklenici şirket tarafından Bakanlığa verilen 12.06.2000 tarihli teklif mektubunda sözleşmenin, projelerin, şartnamelerin okunduğu, işin yapılacağı yerin görüldüğü, mahallin özelliklerinin öğrenilip kabul edildiği bildirilmiş, su basman altı ve üstü olmak üzere vaziyet planı gereğince binaların oturacağı alandaki her türlü kazılar, temel iç ve dış dolguları ile betonarme perde duvarları ve iksa sistemleri, projesi gereği temellerde yapılacak beton, betonarme betonu, demir techizatı, gerektiğinde neme, suya ve ısıya karşı yapılması gerekecek her türlü tecrit ve drenaj imalâtı, zemin iyileştirmesi işleri dahil olmak üzere bedel kararlaştırıp teklifte bulunduğu, bu bedelin götürü olduğu açıklanmıştır. Davacı yüklenici şirketin teklif mektubu uyarınca ve teklif mektubunda belirtilen iş bedeli üzerinden sözleşme imzalandığına göre, su basmanlarının yapılması sözleşme kapsamında iş olarak kabul edilmesi zorunlu olduğundan, davacı yüklenici şirketin fazla iş olarak su basman kotlarının yükseltilmesi nedeniyle iş bedeli isteminde bulunması mümkün değildir. Bu husus dikkate alınmadan bilirkişi raporu doğrultusunda su basman kotlarının yükseltilmesi nedeniyle fazla iş bedelinin de karar altına alınması hatalı olmuştur.

3-Sözleşmenin “Hakedişler” başlıklı 16/9. maddesinin (d) bendinde kalorifer kazanı ve şofben veya kombi ile su sayacının montajı yüklenicinin yükümlülükleri arasında sayılmıştır. Bilirkişiler raporlarında su sayacının ile montajı kelimeleri arasında “ve” kelimesinin yer almaması nedeniyle su sayacı alma yükümlülüğünün yüklenici de olmadığını, su sayaçlarının yüklenici tarafından temin edilmesi nedeniyle bu yönden de yüklenicinin sözleşme dışı iş bedeline hak kazandığını bildirmişlerdir. Yüklenici işi götürü bedelle almıştır. Yüklenicinin teklifinde anahtar teslimi ibaresi yer aldığına göre, götürü bedel içerisine su sayacının dahil olmaması hayatın doğan akışına aykırıdır. Yüklenicinin sadece su sayacının montajını üstlendiği düşünülemez. Ayrıca 25.09.2000 tarihli toplantı tutanağı başlıklı belgede su sayacının yüklenici şirket tarafından temin edileceği kararlaştırılmış, yüklenici şirket tarafından buna karşı herhangi bir itiraz ileri sürülmemiştir. Bu nedenle su sayacı bedeli olarak istenilen ve karar altına alınan miktarın reddi yerine kabulü de doğru olmamıştır.

4-Bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda imalât değişikliği nedeniyle yüklenici şirkete sözleşme dışı iş bedeli ödenmesi gerektiği bildirilmiştir. Dosyada bulunan 25.09.2000 tarihli toplantı tutanağı başlıklı belgede yer döşemesi ve süpürgeliklerin aynı fiyatlı veya

ÖÇ

./..

s.3

15.H.D.

2008/2042

2009/4052

4-Bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda imalât değişikliği nedeniyle yüklenici şirkete sözleşme dışı iş bedeli ödenmesi gerektiği bildirilmiştir. Dosyada bulunan 25.09.2000 tarihli toplantı tutanağı başlıklı belgede yer döşemesi ve süpürgeliklerin aynı fiyatlı veya

ÖÇ

./..

s.3

15.H.D.

2008/2042

2009/4052

daha yüksek fiyatlı malzeme ile yapılabileceği kabul edilmiştir. Odaların ve salonların yer döşemeleri ve süpürgeliklerin yapımı götürü bedelin içerisindedir. Toplantı tutanağında alınan karar yüklenici şirket tarafından benimsenip değişik imalât yapıldığına, bu imalâtlar nedeniyle yüklenici şirkete fazla bedel ödeneceğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığına göre, bu konulardaki sözleşme dışı iş bedeli isteminin reddi yerine kabulüne karar verilmesi de hatalı olmuştur.

5-Bilirkişiler tarafından düzenlenen 18.05.2007 tarihli ek raporda dava konusu olan sözleşme dışı imalât bedeline 2862 sayılı Fiyat Farkı Kararnamesi uyarınca 68.073,48 TL fiyat farkı uygulanması gerektiği bildirilmiş, mahkemece bu miktar da karar altına alınmıştır. Fiyat farkı kararnamesi sözleşme kapsamında bedel ödenen işlere şartları varsa uygulanabilir. Bu davada dava konusu yapılan iş bedelinin tamamı sözleşme dışı işlere ilişkin olduğundan, sözleşme dışı işlerin bedellerine ayrıca 2862 sayılı Kararnamenin uygulanması suretiyle fiyat artışı verilmesi mümkün değildir. Mahkemece bu husus da gözden kaçırılarak sözleşme dışı iş bedellerine ayrıca fiyat farkı uygulanmak suretiyle bedel hesaplanması da yanlış olmuştur.

Davacı yüklenici tarafından ıslahla arttırılan miktara da, daha önce temerrüt söz konusu olmadığı halde ıslah tarihi yerine dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi, ayrıca sözleşme dışı işlerin bedellerinin yapıldığı yıl mahalli serbest piyasa rayiçleri yerine Bayındırlık Birim Fiyatlarına göre hesaplanan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm oluşturulması da kabule göre bozma nedenidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davalı Bakanlığın sair temyiz itirazlarının reddine, 2, 3, 4 ve 5. bentler uyarınca kararın davalı yararına BOZULMASINA, 01.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ÖÇ
Yargıtay — Esas No: 2016/4620, Karar No: 2017/9913, Tarih: 21.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4620 E.  ,  2017/9913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, nafaka, reddedilen maddi-manevi tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.09.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/13489, Karar No: 2010/13570, Tarih: 30.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13489 E.  ,  2010/13570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dava, memur statüsündeki davalıya fazla ödenen döner sermaye farkının tazmini iddiasına dayalı olup, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.