muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10182, Karar No: 2015/1242, Tarih: 06.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/10182 E.  ,  2015/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacının tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı arsa sahibi ... temyiz etmiştir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerin hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır. Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmüne göre “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu def’ileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı def’ileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin “eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder.” Yasada “şey” olarak ifade edilen “eser”dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez;

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olaya gelince;

Davalılar arasında resmi şekilde düzenlenen 05.12.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, davalı yüklenicinin diğer davalının maliki

olduğu ... ada 1 parsel sayılı arsa üzerine bir bina yapım işini yüklendiği ve çekişmeli bağımsız bölümün yükleniciye bırakıldığı konularında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olaya gelince;

Davalılar arasında resmi şekilde düzenlenen 05.12.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, davalı yüklenicinin diğer davalının maliki

olduğu ... ada 1 parsel sayılı arsa üzerine bir bina yapım işini yüklendiği ve çekişmeli bağımsız bölümün yükleniciye bırakıldığı konularında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dosya içerisindeki inşaat bilirkişinin 10.02.2012 tarihli raporunda inşaatın % 94 seviyesinde bırakıldığı, eksik iş bedelinin 82.985 TL olduğu, genel iskan raporunun alınmadığı, bu oranın arsa maliki yönünden katlanabilir seviyede olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece eksik iş bedeli olan 82.985 TL davacı tarafa depo ettirilmek suretiyle davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.

Taraflar arasında düzenlenen inşaat sözleşmesinde genel iskan masrafları, vergi borçları ve .... prim borçlarının davalı yükleniciye ait olacağı kararlaştırıldığı halde bilirkişi raporunda bu masraflar saptanmamış, davalı arsa sahibinin eksik iş bedelinin tam olarak tespit edilmediği yönündeki itirazları da mahkemece dikkate alınmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davalı arsa sahibinin eksik iş bedelinin tam olarak tespit edilmediği yönündeki itirazları doğrultusunda mahallinde yeniden keşif yapılarak 05.12.2007 tarihli inşaat sözleşmesi uyarınca söz konusu inşaatın fiziki oranı ve katlanılabilir seviyede olup olmadığı belirlenmeli ayrıca sözleşme gereğince iskan alma borcu yükleniciye ait olduğundan yapıya genel iskan ruhsatı verilmesine herhangi bir engel olup olmadığı yetkili merci olan belediyedeki işlem dosyasından da yararlanılarak bilirkişiye incelettirilmeli, bir engel bulunmadığı sonucuna varılırsa genel iskan giderlerinin, varsa vergi borçları ve ... prim borçlarının ne olduğu yetkili merciden sorulmalı, bu bedel ve eksik iş bedelinden kaynaklanan bedel toplamını arsa sahibine ödenmek üzere davacıya depo ettirmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12833, Karar No: 2009/1386, Tarih: 05.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12833 E.  ,  2009/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UŞAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 25/09/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 1108 parsel sayılı taşınmazı satış yoluyla H.S. M.’e, onun da davalıya satış yoluyla temlik ettiğini, satışların gerçek olmadığını ileri sürü, muvazaa nedeniyle tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline,olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını belirtip,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaz hakkında taraflar arasında kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Duruşma isteği dava değeri yönünden reddedildi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakanın çekişme konusu 1108 parsel sayılı taşınmazı vekili aracılığıyla 29.02.1980 tarihli akitle dava dışı H.S.M.e,onun da 06.11.1989 tarihli akitle davalıya satış yoluyla temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan bu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, dava reddedilirken red gerekçesi olarak davacının miras bırakanı A.K. tarafından davalı Y.ve arkadaşları aleyhine açılan Uşak 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.09.1992 tarih,1987/183 Esas,1992/432 Karar sayılı kesinleşen ilamının eldeki dava bakımından kesin hüküm oluşturduğu sebebine dayanmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki; taraflar arasında kesin hükmün varlığı sabit ise davanın bu nedenle reddedileceği kuşkusuzdur.

Ne varki, anılan ilama konu dava dosyasında davacı ehliyetsizlik ve hile hukuksal nedenlerine dayalı olarak 1108 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan H.arafından davalı Yaşar’a intikalinin geçersizliği ve bu nedenle tapu iptali ve tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece iddianın sabit olmadığı belirlenerek dava reddedilmiştir. Oysa, eldeki dava miras bırakanın temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasına dayanılarak açılmıştır.

O halde, sebepleri ayrı olan davalar yönünden taraflar arasında kesin hüküm bulunduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

O halde, sebepleri ayrı olan davalar yönünden taraflar arasında kesin hüküm bulunduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Hal böyle olunca; işin esasına girilip taraf delillerinin toplanması, gerekli inceleme ve araştırma yapılarak soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.2.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22927, Karar No: 2016/22557, Tarih: 20.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/22927 E.  ,  2016/22557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feragat beyanının iptali ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 15.03.2013 – 02.08.2014 arasında çalıştığını iddia ederek iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini daha önce ... 3. İş Mahkemesi'nin 2014/586 Esas sayılı dosyasında 15.03.2013-24.07.2014 arasında çalıştığını iddia ederek dava açtığını ancak iradesinin fesada uğratılarak feragat ettirildiğini ileri sürerek feragat beyanının iptali ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücetli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacınındaha önce açtığı davada özgür iradesi ile feragat ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işverene karşı daha önce açtığı davadan feragat ettiğini feragat beyanının irade fesadı altında alındığının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının davalı işverene karşı açtığı daha önceki davasından iradesinin fesada uğratılarak feragat edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacı işverenine karşı 01.08.2014 tarihinde ... 3. İş Mahkemesi'nin 2014/586 Esas, 2014/552 Karar sayılı dosyasında davalıya ait işyerinde 15.03.2013-24.07.2014 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücetli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı 01.08.2014 tarihinde dava açtığı gün ... 3. İş Mahkemesi'nin 2014/586 Esas, 2014/552 Karar sayılı dosyasındaki haklarından feragat ettiğini bildiren dilekçeyi mahkemeye sunmuş ve mahkeme tarafından davacının imzalı beyanı alınmıştır.

Davacı 01.08.2014 tarihinde dava açtığı gün ... 3. İş Mahkemesi'nin 2014/586 Esas, 2014/552 Karar sayılı dosyasındaki haklarından feragat ettiğini bildiren dilekçeyi mahkemeye sunmuş ve mahkeme tarafından davacının imzalı beyanı alınmıştır.

Davacı eldeki dosyada davalıya ait işyerinde 15.03.2013 – 02.08.2014 arasında çalıştığını iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ancak daha önce ... 3. İş Mahkemesi'nin 2014/586 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını fakat iradesinin fesada uğratılarak feragat ettirildiğini ileri sürerek feragat beyanının iptali ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücetli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Somut olayda, davacı işçi ile birlikte aynı nitelite yirmi dört işçinin davalı işverene karşı işçilik alacaklarını matbu olarak hazırlanan dilekçelerle talep ederek dava açtıkları ve bir kısmının dava açtıkları gün bir kısmının ise dava açtıktan sonra çok kısa süre sonra yine matbu olarak hazırlanmış feragat dilekçeleri ile haklarından feragat dilekçeleri verdikleri ve işçilerin bir kısmının tekrar işe alındıkları ancak 2- 3 ay sonra tekrar işyerinden ayrıldıkları, bir kısım işçilere bono aracılığı ile baskı uygulandığı Dairemizce aynı gün incelenen ... ... 4. İş Mahkemesi'nin 2015//371 Esas, 2016/194 Karar sayılı dosyası, 2015/373 Esas, 2016/196 Karar sayılı dosyası, 2015/374 Esas, 2016/197 Karar sayılı dosyası, 2015/375 Esas, 2016/198 Karar sayılı dosyası, 2015/376 Esas, 2016/199 Karar sayılı dosyası, 2015/377 Esas, 2016/200 Karar sayılı dosyası, 2015/378 Esas, 2016/201 Karar sayılı dosyası, 2015/379 Esas, 2016/202 Karar sayılı dosyası, 2015/493 Esas, 2016/203 Karar sayılı dosyası, ... 2. İş Mahkemesi'nin 2015 742 Esas, 2016/391 Karar ve ... ... 23. İş Mahkemesi'nin 2015/431 Esas, 2016/192 Karar sayılı dosyasının birlikte yapılan değerlendirmesi sonucunda anlaşılmıştır. Mevcut delil durumu ve özellikle sayılan davalardaki matbu ve aynı yazı ve nitelikteki dava ile ıslah dilekçeleri ile ... ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/14863 Soruşturma, 2016/1308 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın gerekçesinde belirtildiği gibi hukukui ihtilaf niteliğinde olduğunu belirtilen sürecin birlikte değerlendirilmesi sonucunda davacı işçinin iradesinin fesada uğratıldığı sabit olup davacının feragat beyanının iptali ile davanın esası değerlendirimesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı davanın usulden reddine karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemenin kabulüne göre karar değerlendirildiğinde, davacının ilk davada talep ettiği alacaklara ilişkin çalışma süresi ile eldeki dosyadaki talep ettiği alacaklara ilişkin çalışma süresi birbiri ile uyumlu değildir. Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir. Davasından feragat eden davacının, aynı kişiye karşı açacağı yeni davada dayandığı maddi vakıalar aynı ise ve talep sonucu aynı istemi içeriyorsa, önceki dava tarafları bağlar. Davacının ilk dava dosyasındaki çalıştığını iddia ettiği hizmet süresi ile ikinci davadaki çalışmasa süresi nazara alındığında, feragat dilekçesi ile henüz doğmamış haklarından da feragat ettiğinin kabulü mümkün değildir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9587, Karar No: 2013/25598, Tarih: 10.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/9587 E.  ,  2013/25598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre suça sürüklenen çocuk ... ...'nun temyizi süresinden sonra ise de, hüküm suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı okunduğu halde, kararda "tefhim ve tebliğden itibaren" denilmek suretiyle suça sürüklenen çocuk yanıltılması nedeniyle, tebliği tarihinden sonra suça sürüklenen çocuk tarafından yapılan temyiz süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar'ın yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nun tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ...'nun tehdit eyleminden verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Suça sürüklenen çocuk ...'nun aşamalarda, olayın katılanın kendisine küfür etmesiyle başladığını ve önce katılanın kendisine yumrukla vurduğunu savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün suça sürüklenen çocuk lehine uygulanma olanağı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5836, Karar No: 2013/3304, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5836 E.  ,  2013/3304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçunun reşit olmayanla ilişki kabulüyle şikâyet bulunmaması nedeniyle düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.07.2011 gün ve 2011/157 Esas, 2011/251 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı Kanunun 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık aslî ve ilaveli zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7031, Karar No: 2020/5855, Tarih: 08.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/7031 E.  ,  2020/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göredosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tanık ...’in sanığın yeğeni olduğunun anlaşılması karşısında, tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı hatırlatılmadan dinlenmesi suretiyle CMK’nın 45 ve 51. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanığın tehdit suçunu kabul etmemesi, olayda kullanıldığı iddia edilen bıçağın ele geçmemesi, sanığın annesi olan tanık ...’un aşamalarda mağdur beyanlarını destekler nitelikte sanığın elindeki bıçağı mağdurun boğazına dayadığına yönelik anlatımları, tanık ...’in beyanında sanığın tehdit eylemini görmediğini belirtmesi karşısında, soruşturma aşamasında dinlenen ve olaya ilişkin bilgisi olduğu anlaşılan ...’in tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve hangi delillere göre sanık hakkında mahkumiyet hükmü verildiğinin kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

3-Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.