muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7637, Karar No: 2022/4829, Tarih: 17.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7637 E.  ,  2022/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Antalya İli, Muratpaşa İlçesi, Şirinyalı Mahallesi, 5817 ada, 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin14.12.2017 tarihli kararının davalı idare vekilinin istinafı üzerine kaldırıldığı, yeniden yapılan inceleme sonucunda belirlenen m2 birim bedelinin ilk karar ile hükmedilen bedelden daha yüksek olduğu ve ilk karara karşı davacılar vekilince istinaf başvurusunda bulunulmadığından ilk derece mahkemesinin 14.12.2017 tarihli kararıyla hükmedilen bedelin davalı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek birleştirilen davanın reddine ve arta kalan gider avansının iadesine dair yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan temyiz harcının alınmasına, davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6507, Karar No: 2021/4266, Tarih: 23.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/6507 E.  ,  2021/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07/07/2011 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 06/01/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı vekili asıl davaya ilişkin dava dilekçesinde; tarafların evlilik birliği içerisinde edinmiş oldukları 5603 ada 1 parsel sayılı üzerinde iki katlı konut bulunan taşınmazda paydaş olduklarını, 07.07.2005 tarihinde davalının davacıyı evden kovduğunu, davalı tarafından üst katın mesken olarak, alt katın ise kiraya verilerek kullanıldığını ileri sürerek, 07.07.2006 tarihinden 07.07.2011 tarihine kadar birikmiş 8000,00 TL ecrimisil bedelinin 07.07.2006 tarihinden itibaren ödenmeyen her ay için yasal faiz uygulanmak suretiyle tahsiline karar verilmesini istemiş, birleşen 2014/456 Esas sayılı dosyada ise 07.07.2011 ile 14.12.2012 tarihleri arası 7200,00 TL ecrimisil bedelinin 23.12.2013 tarihinden, 14.12.2012 ile 14.06.2014 tarihleri arası 9000,00 TL ecrimisil bedelinin 17.06.2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı taraf; taşınmaz üzerindeki binanın üst katı için "intifadan men" koşulunun oluşmadığını, alt katın ise 2006 yılından bu yana kiraya verilemediği için boş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; asıl davada 18.956,50 TL alacağın dava tarihinden itibaren, birleşen dosyada 27/07/2011-14/12/2012 tarihleri arası için 6.542,50 TL'nin 23/12/2012 tarihinden itibaren, 14/12/2012 -14/06/2014 tarihleri arası için 7.524,00 TL alacağın 07/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22.11.2018 gün ve 2018/3947 Esas - 2018/19084 Karar sayılı bozma ilamı ile;

"...1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22.11.2018 gün ve 2018/3947 Esas - 2018/19084 Karar sayılı bozma ilamı ile;

"...1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. a)Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu 5603 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 110/471’er paylı olarak davacı ve davalı adlarına kayıtlı olduğu, tarafların 10/02/2011 tarihinde kesinleşen Gebze Aile Mahkemesinin 2005/595 Esas, 2009/767 Karar sayılı kararı ile boşandıkları, davacı kadının evden kovulduktan sonra ailesinin yanına taşındığı, davalının taşınmazda oturmayı sürdürdüğü, davacı tarafından 7.7.2006 tarihinden itibaren dava konusu taşınmazın bir kısmında davalının oturması, bir kısmının yine davalı tarafça kiraya verilmesi sebebi ile ecrimisil isteğinde bulunarak eldeki asıl ve birleşen davaların açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere ecrimisil, kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir nevi haksız işgal tazminatıdır. Ecrimisil istemine konu olan dönemde evlilik birliği devam ettiği sürece, eşlerden birinin diğerine ait taşınmazdan yararlanması, yasal ve sosyal destek kabul edilmektedir.

Somut olayda, 7.7.2006 tarihinden boşanma kararının kesinleştiği 10.2.2011 tarihine kadar taraflar evli olup davalı aile konutu niteliğindeki taşınmazda oturmaktadır. Dolayısıyla davalının kötüniyetli olduğu ve ecrimisilden sorumlu tutulacağından söz etmenin olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; davalının bizzat mesken olarak kullandığı kısım ile kiraya vermek suretiyle kullandığı kısım yönünden boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren ecrimisile karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile tarafların halen evli olduğu 7.7.2006 ile 10.2.2011 tarihleri arasındaki dönemlere yönelik olarak da ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

b) Davalının ecrimisilin hesaplanma yöntemine ve miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hal böyle olunca; davalının bizzat mesken olarak kullandığı kısım ile kiraya vermek suretiyle kullandığı kısım yönünden boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren ecrimisile karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile tarafların halen evli olduğu 7.7.2006 ile 10.2.2011 tarihleri arasındaki dönemlere yönelik olarak da ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

b) Davalının ecrimisilin hesaplanma yöntemine ve miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bilindiği gibi, öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nin 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı)

... Öte yandan, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçeleri bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olmalıdır.

.... Ne var ki, somut olayda, Mahkemece hükme yeterli bir araştırma yapıldığı söylenemez. Hükme esas alınan 29.12.2014 tarihli inşaat, emlak, kadastro teknisyeni bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda; denetime elverişli emsal kira bedelleri karşılaştırılmadığı gibi, ecrimisil hesaplamasında, ilk dönem ecrimisil tutarının belirlenip, sonraki dönemler için ecrimisil değerinin, ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere hesaplanması gerekirken, 2014 yılı aylık kira değeri belirlendikten sonra geriye dönük olarak hesap edilmiş olması da doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanması, Mahkemece gerekli görüldüğü takdirde mahallinde yeniden keşif yapılarak bilirkişilerden yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular doğrultusunda bilimsel verilere uygun, denetime elverişli şekilde ecrimisil hesabı konusunda rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile yetinilerek sonuca gidilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir. Yukarıda 2-a ve b bentlerinde açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428.madesi uyarınca BOZULMASINA, 1. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine," karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davacının davalı aleyhine açtığı ecrimisil davasının kısmen kabulü ile; 2.156,00-TL'nin dava tarihi olan 07/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının birleşen Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/456 Esas sayılı dava dosyası ile davalı aleyhine açtığı ecrimisil davasının kısmen kabulü ile; 16.090,99-TL'nin dava tarihi olan 10/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1- 6100 sayılı HMK'nın 304. maddesi gereğince sadece hükümdeki yazı ve hesap hataları mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. HMK'nın 305. maddesinde de hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Bir başka anlatımla hükmü değiştirici nitelikte, taraflara tanınan hakları ve yüklenen borçları değiştirir mahiyette hüküm genişletilemez ve sınırlanamaz (HMK m. 305/2).

O halde; anılan kanun hükmüne aykırı olacak şekilde; hükmün 5. bendinde davacı yararına taktir edilen vekalet ücretinin 07.06.2021 tarihli tavzih kararı ile düzeltilmesi yoluna gidilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

2- Öte yandan; mahkemece verilen bozmadan önceki ilk hüküm davacı vekilince temyiz edilmemiş olup sadece davalı vekilince temyiz edilmiştir. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22.11.2018 gün ve 2018/ 3947 Esas - 2018/19084 Karar sayılı ilamında ise hükmü temyiz eden davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş olmasına karşın bozma sonrasında yapılan yargılamada, davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözardı edilerek birleşen dava yönünden önceki hükümde taktir edilen vekalet ücretinden fazlasına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

3- Dava konusu taşınmazlarda tarafların 1/2 oranında malik oldukları dikkate alınarak paylarıyla orantılı olarak ecrimisile hükmedilmesi gerekirken infaza ve denetime elverişli olamayan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/16412, Karar No: 2017/15656, Tarih: 03.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/16412 E.  ,  2017/15656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞÇİ İLE İŞVEREN İLİŞKİSİNDEN KAYNAKLANAN

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Açmış olduğu birleşen dava ile bakiye kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının en son davalı şirkette çalıştığı zamandan davanın açıldığı tarihe kadar geçen süre dikkate alındığında alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının son çalıştığı şirketle davalı arasında bir bağlantı bulunmadığını beyanla davanın ve birleşen davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalının son işvereni ile davalı işveren arasında irtibat bulunmadığı, davalı işveren yanındaki son çalışmasından davanın açıldığı tarihe kadar geçen süre içerisinde alacakların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine, dairemizin 17.12.2012 tarih, 2012/9468 esas, 2012/28437 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda dava ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık, yabancı dilde düzenlenen ve miktar içeren ibranamelere itibar edilip edilmeyeceği konusundadır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, “final settlement and release” başlıklı, ingilizce düzenlenmiş ibranamelerin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmiş ve belge üzerinde yazılı miktarların davacıya ödendiği kabul edilerek yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Davacı vekili, yabancı dilde hazırlanmış ibranamelere geçerlilik tanınamayacağını, söz konusu belgelerin Suudi Arabistan'dan çıkış yapılabilmesi için işçiye imzalatıldığını, içerikte yazılı miktarın ödenmediğini ileri sürmektedir. “final settlement and release” başlıklı davacı tarafından imzalanmış ibranameler İngilizce düzenlenmiş olup, davacının söz konusu yabancı dili bildiği kanıtlanmamıştır. Bu halde, belgelerin işçi tarafından anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün değildir. Davalı vekili, duruşmadaki beyanında, ödemelere ilişkin banka kaydı sunma durumu da bulunmadığını belirtmiştir. Anılan sebeple, yabancı dilde düzenlenen ibranameler geçersiz kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacı ve davalı arasındaki diğer uyuşmazlık, davacının aylık ücretinin miktarı konusundadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinde; “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davacı, yemek, barınma ve ısınma dışında, en son net 7,5 Suudi Arabistan Riyali saat ücreti karşılığı çalıştığını iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep konusu alacaklar, yemek ve barınma dışında brüt 8,50 Riyal saat ücretine göre hesaplanmıştır. Mahkemece bu kabule göre hesaplanan miktarların net olduğu açıklanarak karar verilmiştir. Buna göre, davacının saat ücreti konusunda talebi aşılarak hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20306, Karar No: 2010/12038, Tarih: 01.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/20306 E.  ,  2010/12038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/06/2009 tarih ve 2009/6-57-168 sayılı kararı uyarınca, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; hükümde temyiz yasa yoluna başvuru süresinin başlangıcı bildirilmediğinden; sanık ... ve savunmanının temyiz başvurularının süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK.nun 149. Maddesinin 1. Fıkrasının (d) bendiyle uygulama yapılması, temel cezanın aynı Yasanın 61. maddesindeki ölçütler gözetilerek belirlenmesi karşısında; sonuca etkili görülmediğinden, kullandığı yakıt tankeri sanıklar tarafından durdurulan ve elleri arkadan kelepçelenen yakınanın, bir süre sanıklara ait araçla dolaştırıldıktan sonra cebine kelepçenin anahtarı konulduktan sonra ara yolda indirildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında ayrıca kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı TCK.nun 109/1, 3-b maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6481, Karar No: 2013/25556, Tarih: 09.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6481 E.  ,  2013/25556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediye başkanlığında 22.11.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, çalışmalarını fasılasız olarak ve sadece davalı belediye bünyesinde sürdürdüğünü, iş akdinin 25.12.2009 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, sulama teknikeri olarak çalışan davacının ücreti dışında, 52 günlük devlet ikramiyesi sosyal hakkından yararlandığını, tüm çalışması boyunca hak ettiği yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, izin ücretlerinin de ödenmediğini iddia ederek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 5 ay 25 gün süreli belirli süreli iş akdi ile çalıştığını, 22.11.2007 tarihinde işe başladığını ve 14.05.2008 tarihinde sözleşme tarihinin sona ermesi sebebiyle iş sözleşmesinin kendiliğinden feshedildiğini, davacının 08.01.2009 tarihinde ...Sulama Birliğinde yine belirli süreli iş akdi ile işe başladığını, anılan birliğin ayrı bir tüzel kişiliği ve bütçesi olduğunu, bu nedenle Sulama Birliğinde çalıştığı sürelerin tazminatı ve yıllık izin ücretinin belediyeden talep edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bir kamu kurumunun ayrı bir kamu tüzel kişiliği olan diğer kamu kurumunun işçilerin kıdem, ihbar ve yıllık izin ücretinden sorumlu tutulamayacağını, işçinin belediyede 1 yıllık kıdemi doldurmaması nedeniyle yıllık izin ücreti ve kıdem tazminatı hakkı doğmadığını, belirli süreli iş sözleşmesinin sona ermesinde yasal bildirim öneli tanınmayacağını ve ihbar tazminatı da ödenemeyeceğini, işçinin sözleşmesinde de sözleşmenin başlangıç ve bitiş tarihinin belli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece davacının 22.11.2007-25.12.2009 tarihleri arasındaki 2 yıl 3 ay 14 günlük çalışmasının “davalı belediye başkanlığı bünyesinde veya bağlı işyerlerinde” geçtiği kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulmuş ise de, davacının bu dönem içerisinde çalıştığı dört işyerinden bir tanesi belediye başkanlığı olup, diğerlerinin farklı işverenler olduğu anlaşılmaktadır.

D) Temyiz:

Karar davalı belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece davacının 22.11.2007-25.12.2009 tarihleri arasındaki 2 yıl 3 ay 14 günlük çalışmasının “davalı belediye başkanlığı bünyesinde veya bağlı işyerlerinde” geçtiği kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulmuş ise de, davacının bu dönem içerisinde çalıştığı dört işyerinden bir tanesi belediye başkanlığı olup, diğerlerinin farklı işverenler olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, talep dönemlerindeki işyerleri ile belediye arasındaki ilişkinin niteliği belirlenip açıklanmadan “belediye başkanlığı bünyesinde veya bağlı işyerlerinde” denilerek hüküm kurulması hatalıdır.F) Sonuç:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 09.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.