muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3170, Karar No: 2023/3956, Tarih: 20.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3170 E.  ,  2023/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/34 E., 2022/436 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; murisleri ...'in ölümüyle birlikte Malatya Merkez, Saray Mah. 124 ada 186 parsel sayılı taşınmazın kendilerine intikal ettiğini, dava konusu mahalde belediye tarafından yol çalışmaları yapıldığını, yaptıkları inceleme sonunda bu yerin Belediye adına tescil edildiğini öğrendiklerini taşınmazın özel mülkiyet hükümlerine tabi olduğu halde mülkiyetinin bu şekilde el değiştirmesinin hukuki dayanağının bulunmadığını belirterek dava konusu edilen taşınmazın intikal yoluyla davacılar adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.03.2014 tarihli ve 2013/15 Esas, 2014/441 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... ile davacı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 27.04.2021 tarih, 2018/2719 Esas, 2021/3096 Karar sayılı ilamı ile ; ''...Yapılan yargılama sonucunda dava konusu parsellerden dava dışı.....’nin 124 ada 37 sayılı kadastral parselde 18.09.1995 tarihinde, 124 ada 42 sayılı kadastral parselde 16.08.1990 tarihinde tam malik olduğu, 124 ada 177 sayılı imar parselinin...... adına kayıtlı olduğu, 124 ada 186 sayılı imar parselinin ise dava dışı...... ile Malatya Belediyesi adına kayıtlı olduğu, söz konusu kadastral parsellerde davacı murisi...in bir hakkının bulunmadığı, bu taşınmazların dava dışı başka kişilere ait olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, davacı tarafından yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı olarak tapu iptal ve tescil isteğinde bulunulduğuna göre, bu tür ihtilafların inceleme yerinin Adli Yargı Yeri olduğu gözetilerek davanın esası ile ilgili bir karar verilmesi gerekir...'' gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bu durumda, davacı tarafından yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı olarak tapu iptal ve tescil isteğinde bulunulduğuna göre, bu tür ihtilafların inceleme yerinin Adli Yargı Yeri olduğu gözetilerek davanın esası ile ilgili bir karar verilmesi gerekir...'' gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'in hak iddia etmiş olduğu Malatya Merkez, Saray Mahallesi 124 ada 186 parselde bulunan taşınmaz için şuyulandırma iptali davası açıp bu davanın olası şekilde kazandıktan sonra kadastral parselin ihyası davası ile tapu iptali ve tescil talepli dava açması gerekirken, doğrudan tapu iptali ve tescil davası açmış olduğu anlaşılmış, kaldı ki murisleri ...'in dava konusu taşınmazda payının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyizinde, hükmün eksik inceleme ile verildiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyizinde ise lehlerine takdir edilen vekalet ücretinin eksik hesaplandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın reddi kararının usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri, 3194 sayılı Kanun.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve temyizin kapsamına göre kararın bozulmasını gerektirecek bir neden görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,20.09.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5698, Karar No: 2012/13607, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5698 E.  ,  2012/13607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.02.2007 gün ve 2006/13 Esas, 2007/56 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.02.2007 gün ve 2006/13 Esas, 2007/56 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus kaydına göre 01.01.1987 doğumlu olup, suç tarihinde 19 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin kollukta alınan 02.12.2005 tarihli beyanında; sanığın çalıştığı işyerine gittiklerini, burada sanığın ısrarları sonucu bir sigara içtikten sonra bayıldığını, kendine geldiğinde külodunun üzerinde olduğunu ve cinsel organından kan geldiğini gördüğünü, sabah saat 06.00 sıralarında dışarı çıktıklarında polisleri görünce sanıkla beraber kaçmaya başladıklarını, sanığın kaçtığını ancak polislerin kendisini yakaladığını, savcılıkta alınan 03.12.2005 tarihli ifadesinde, olay günü sanığın da içinde bulunduğu üç kişinin yanına gelerek arkadaşlık teklif ettiklerini, diğer iki şahıs ayrıldıktan sonra sanığın kendisini kolundan tutarak istemediği halde çalıştığı kebapçıya götürdüğünü, burada bir sigara içtikten sonra yarı baygın hale geldiğini, bu durumdayken sanıkla bir defa anal ve bir defa da vajinal yoldan ilişkiye girdiğini, dükkandan çıktıktan sonra yolda gördüğü polislerin yanına giderek durumu anlattığını, 03.12.2005 tarihinde sulh ceza mahkemesinde alınan beyanında çalıştığı işyerine geldiklerinde sanığın içine yeşilimsi renkte bir ot koyduğu sigarayı içerek kendini kaybettiğini, bu sırada kendisiyle hem önden hem de arkadan ilişkiye girdiğini, ilişki sonrası bacaklarında veya külodunda kan olmadığını, 14.03.2006 tarihli celsede ise sanığın içerisinde üç kişinin bulunduğu araca kendisini zorla bindirdiğini, burada ... isimli şahsın ağzını bezle bağladığını ve sanığın çalıştığı işyerine getirdiklerini, diğer iki şahıs gittikten sonra sanığın kendisini iple bağladığını, boğazını sıkarak bıçak çektiğini, bu sırada sanığın verdiği içinde ot bulunan sigaranın etkisiyle bayıldığını, kendine geldiğinde sanığın anne ve babasıyla dükkandan ayrıldığını, bir taksinin önünde oturmuş ağlarken polislerce bulunduğunu belirten çelişkili anlatımları, mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 30.10.2006 tarihli raporda mağduresi olduğu fiilin anlam ve sonuçlarının idrakinde olup kendini savunabilecek durumda bulunduğunun, aynı Kurulun 22.05.2006 tarihli raporunda ise mağdurenin vücudunda fiili livatanın delillerinden olan kronik fıssür bulunduğunun belirtilmesi, sanığın kovuşturma aşamasındaki inkara yönelik savunması ve tüm dosya içeriğinden eylemini zor kullanarak gerçekleştirdiğine dair savunmanın aksine, kesin ve inandırıcı herhangi bir kanıt bulunmadığı gözetilerek, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1572, Karar No: 2015/6281, Tarih: 11.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1572 E.  ,  2015/6281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 22.04.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sari temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda çocuk mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden suç tarihinden 5 ay sonra yapılan muayeneye dayanılarak ... Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince düzenlenen 04.06.2014 tarihli rapora dayanılarak mağdurun ruh sağlığının bozulması nedeniyle sanık hakkında 6545 sayılı Kanunla değişiklik öncesi TCK'nın 103/6. maddesinin tatbikinin gerekeceğinin kabul edilmesi suretiyle lehe kanunun tespitinin eksik incelemeyle yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4445, Karar No: 2009/5345, Tarih: 30.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4445 E.  ,  2009/5345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman tahdidine itiraz davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16.12.2008 gün ve 2008/12694-17710 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, çekişmeli taşınmazın arazi kadastro çalışması yapılmasından önce orman sayılan yer olduğu, davacının dayandığı ... 1943 tarih 1 nolu sicilden gelen Ocak 1957 tarih 119 numaralı mera cinsli tapu kaydının taşınmaza cins ve miktar olarak uyduğunun kabul edilmeyeceği gibi, 4785 Sayılı Yasa karşısında da hiçbir yasal değerinin kalmadığı 1958 yılında hataen kadastro ekiplerince çekişmeli taşınmazın otlakiye cinsi ile tesbit tutanağının düzenlendiği orman kadastrosunun kesinleştiği tarihe ve taşınmazın öncesinde orman sayılan yerlerden olması nedeniyle davacıların orman kadastrosuna nitelik ve hudut olarak uymayan tapuya dayanarak iptal ettirmelerinin olanaklı olmadığına göre, usul ve yasaya da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 170.00.- TL. para cezası ile Harçlar Yasası uyarınca 32.30.- TL. red harcının düzeltme isteyenlerden alınmasına 30.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6739, Karar No: 2015/25665, Tarih: 22.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/6739 E.  ,  2015/25665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

Dosya içerisinde fotokopileri bulunan senetlerin incelenmesinde suç tarihinde yürürlükte olan Türk Ticaret Kanunu'nun 688/1. maddesinde belirtilen “. Senet metninde (Bono) veya (Emre muharrer senet) kelimesini ve senet Türkçe'den başka bir dilde yazılmışsa o dilde bono karşılığı olarak kullanılan kelimeyi;” ihtiva eder koşulunun suça konu senetlerde bulunmadığı gibi senetlerin ciro yoluyla tedavül imkanının da olmadığından, anılan belgelerin özel belge hükmünde olduğu cihetle mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ve değişen suç vasfına göre "dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının suç tarihi olan 18/02/2005'den iddianamenin tanzim edildiği 01.06.2010 tarihine kadar gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13905, Karar No: 2018/2469, Tarih: 12.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13905 E.  ,  2018/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sivas Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 02.08.2012 tarihli uyarı yazısının sanığın bilinen en son adresi olan ....sokak 4/4 .... adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak sanığın adres bırakmadan söz konusu adresten ayrıldığı belirtilerek iade edildiği, sonrasında o tarihte sanığın mernis adresi olan .... Sokak No:89/1 ... adresine Tebligat Kanunu'nun 21.maddesine göre tebliğe çıkarılması gerekirken ....sokak 4/4 .... adresine Tebligat Kanunu’nun 35.maddesi uyarınca tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; 08.07.2011 tarih, 2010/385 esas ve 2011/494 karar sayılı denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek, mahkûmiyet kararı verilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17516, Karar No: 2020/13252, Tarih: 26.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17516 E.  ,  2020/13252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 12/02/2009-30/07/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, en son aylık 1.700,00 TL brüt ücret aldığını, haftada 45 saatten fazla çalıştığını, hafta tatili iznini kullanmadığını, dini bayramlarda 2 gün hariç dini ve milli bayramlarda çalıştığını, en son mağaza sorumlusu olarak çalışırken davalı şirket yetkilileri tarafından genel performansının düşüklüğü ve mağaza personeline karşı uygunsuz davranışlar sergilediği gerekçesiyle iş akdinin haksız feshedildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; alacakların zamanaşımına uğradığını, haklı nedenle iş akdinin sonlandırıldığını, iş yerinde bayramlarda ve hafta tatilinde çalışılmadığını, çalışılması durumunda sonraki günlerde izin kullandırıldığını, fazla mesai yapılmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.