muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7751, Karar No: 2015/10115, Tarih: 02.06.2015

Somut olayda, dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgelerden; çarşı esnafının, elektrik kesintilerine karşı gerekli hassasiyeti gösterip, bir arada bulunmanın ortak bilinci ile hareket etmedikleri, tehlike anında kullanılacak mahallerin kaçak dükkan olarak kiralanmasına sessiz kaldıkları, hiçbir tedbir almadan sadece her esnafın kendi dükkanını beslemek için kullandığı jenaratörleri gelişigüzel çalıştırdığı, hassas malzemeleri önlem almaksızın depoladıkları anlaşılmıştır.

Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında alınan raporda; çarşıda sürekli elektrik kesilmesine rağmen gerekli girişimde bulunmadıkları, elektrik kesintilerini sonlandırmak üzere alınması gerekli tedbirleri belirleyemedikleri, çarşı içerisinde yanıcı, parlayıcı ve patlayıcı madde bulundurulmasına, satılmasına karşı ortak hareket etmedikleri, ortak mahallerin amacı dışında işyeri yapılmasına karşı çıkmadıkları, ortak mekanların düzensiz kullanılmasına müsamaha gösterdikleri, çarşının güvenliğini tehlikeye düşürebilecek taksirli davranışları önlemede yetersiz kaldıkları belirtilerek çarşı esnafının %20 oranında kusurlu olduğu rapor edilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan 15.04.2004 tarihli tespit raporunda; elektrik kesintilerine karşı çarşı esnafının gerekli hassasiyeti gösterip, bir arada bulunmanın ortak bilinci ile hareket etmedikleri, çıkan olumsuzluklar karşısında münferit çözümler aramadıkları, tehlike anında kullanılacak mahallerin kaçak dükkan olarak kiralanmasına sessiz kaldıkları, hiçbir tedbir almadan sadece her esnafın kendi dükkanını beslemek için kullandığı jenaratörleri gelişigüzel çalıştırdığı, başkalarının çalıştırmasına da seyirci kaldığı, hassas malzemeleri önlem almaksızın depoladıkları, hem kendi hem de aynı mekanı paylaşan diğer dükkan sahiplerinin hayatını ve mülkünü tehlikeye attığı, bu bakımından çarşı esanafının %20 oranında kusurlu oldukları rapor edilmiştir.

Mahkemece; zarar bedelinin tamamından esnafın kusur oranına göre hesaplanacak miktar indirilerek, hasıl olacak sonuca göre kalan miktarın davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu esnaf kusuruna yönelik bir değerlendirme yapılmaksızın hüküm tesis edilmiş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

C) Davacı dava dilekçesinde; 40.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 50.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 28.12.2012 tarihli beyan dilekçesinde, maddi tazminat talebinin hangi kalemlerden oluştuğunu açıklamış, 40.000,00 TL maddi tazminat talebinin 1.000,00 TL'sinin yanan malların bedeline ilişkin olduğunu, 39.000,00 TL'sinin ise faaliyet giderlerinin artması, ticaret tarzını değiştirmekten kaynaklanan giderler, ciro kaybı gibi kazanç kaybı başlığı adı altında toplanabilecek giderlerden oluştuğunu beyan etmiştir.

Mahkemece bu hususta bilgisine başvurulan bilirkişiler, 17.01.2012 tarihli raporda; davacının ciro kaybı, kira farkı ve taşınma giderlerinden kaynaklanan bir zararının tespit edilemediğini rapor ettikten sonra, yanan iş yeri nedeniyle, yeni bir işyerinde faaliyete başlayana kadar geçen sürede meydana gelen ve talep edebilecek zararın 26.803,73 TL olduğunu rapor etmişlerdir.

Bu rapora itiraz üzerine alınan 12.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda; işletmenin faaliyetlerini sürdürebilmek için katlanmak zorunda olduğu genel yönetim, pazarlama, satış, dağıtım gibi giderlerin faaliyet gideri olduğu tanımlanmış, davacı şirketin yangından önce faaliyet giderlerinin satışlara göre %7 ile % 13 arasında seyrederken yangından sonraki yıllarda ciddi bir artış gösterdiği, davacı şirketin yangın nedeniyle faaliyet giderlerini artırmak zorunda kaldığı, davacı şirketin faaliyet gideri artış tutarının 2004 yılı için 80.324,51 TL, 2005 yılı için 154.873,92 TL olmak üzere toplam 235.198,43 TL olabileceği hesaplanmış, 2005 yılı sonrası için gider artış oranı hesaplaması yapılmayacağı rapor edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, yangından sonra davacı şirketin faaliyet giderlerinin artığı, bu nedenle 12.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan faaliyet giderlerinin artmasından kaynaklanan zararın hüküm altına alınması gerektiği kanaatiyle davacı şirketin bu yöndeki talebiyle bağlı kalınmak suretiyle 39.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, faaliyet giderlerinin artması ile yangın arasında illiyet bağının mevcut olmadığı, faaliyet giderlerinin artmasının kazanç kaybı olarak değerlendirilemeyeceği, davacı şirketin satışlarında gerileme olmadığı, satış maliyetlerinde değişiklik olmadığı ve gayri safi kârının incelenmesinde zarar etmediği gözden kaçırılarak hüküm tesis edilmiştir.

Bu bağlamda davacının talep edebileceği kazanç kaybı tutarı, 17.01.2012 tarihli raporda belirtildiği üzere davacı şirketin yangın sonrası işyerini tahliye etmesinin ardından yeni işyerinde faaliyete geçinceye kadar geçen sürede uğranılan kâr kaybı olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece; faaliyet giderleriyle yangın arasında illiyet bağının bulunmadığı, davacı şirketin yoksun kalınan kâr başlığı altında talep edebileceği miktarın yalnızca, yeni işyerinde faaliyete başlayıncaya kadar geçen süredeki kazanç kaybına ilişkin olduğu nazara alınarak, 17.01.2012 tarihli raporda bu hususta yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15061, Karar No: 2018/4618, Tarih: 05.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15061 E.  ,  2018/4618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminatların miktarları ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadın tarafından yasal süresi içerisinde tanık listesi vermediği, ne varki duruşmanın ertelendiği ilk celse tanıklarını hazır edip dinlettirdiği, yargılamanın gecikmesine sebebiyet vermediği anlaşılmakla aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.04.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/287, Karar No: 2019/4717, Tarih: 24.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/287 E.  ,  2019/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı açıklanarak öncelikle davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte açıkta pay kalmayacak biçimde maliklerini ve pay oranlarını gösterecek biçimde Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesi, bundan sonra tapu kaydına dayanan davalı tarafın kayıt maliki ya da malikleri ile akdi ya da irsi ilişkisinin sorulup saptanması, bu nedenle kayıt maliki ya da maliklerinin tüm mirasçılarını gösterecek şekilde onaylı nüfus aile kayıt örneklerinin getirtilmesi ya da bu konuda istihsal edilmiş veraset belgesi varsa ibraz ettirilmesi, bu yolla irsi ilişkinin sağlıklı biçimde duraksamasız belirlenmesi, akdi ilişkiye dayanıldığı takdirde ilgiliden bu konudaki delillerinin sorulup saptanması, göstereceği delillerin toplanması ya da bu konuya ilişkin yazılı kayıt ve belgelerin ibraz ettirilmesi, kayda dayanan tarafın tapu kayıt maliki ya da malikleri ile akdi ya da irsi ilişkisi saptandığı takdirde dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının dava dışı başka taşınmaz ya da taşınmazlara revizyon görüp görmediğinin ayrı ayrı sorulup saptanması, revizyon görmüş iseler dava konusu taşınmazlarla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik haritanın Kadastro Müdürlüğünden getirtilmesi, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyalarının getirtilmesi, dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı olduğu saptandığı takdirde dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulması, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve kaydın kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğunun özellikle dikkate alınması, daha sonra yöntemince yeniden keşif yapılması, dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle ayrı ayrı yerine uygulanması, uygulamada tapu ve vergi kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazların özellikle göz önünde tutulması, tapu ve vergi kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması, uzman bilirkişiye tapu ve vergi kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinin düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmesi, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmesi, bu yolla dava konusu taşınmazların dayanılan tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığının duraksamasız saptanması, dava konusu taşınmazların tümü ya da bir bölümünün dayanılan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden tutunulan vergi kayıtlarının mülkiyet

ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmesi, bu yolla dava konusu taşınmazların dayanılan tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığının duraksamasız saptanması, dava konusu taşınmazların tümü ya da bir bölümünün dayanılan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden tutunulan vergi kayıtlarının mülkiyet belgesi olmadığı, zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği dikkate alınarak yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılması, bu konuda zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınması, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişkilerin giderilmesi, daha sonra çekişmeli taşınmazlar uzman ziraatçi bilirkişi aracılığıyla mahkeme heyeti hazır olduğu halde hep birlikte gezilip görülmesi, özellikle taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalan bölümlerinin kültür arazisi niteliğinde olup olmadığının incelenmesi, bu nedenle taşınmazların fiziksel yapısının keşif tutanağına aynen geçirilmesi, meyil durumu taş ya da toprak unsurundan hangisinin galip olduğunun incelenmesi, özellikle keşif tutanağına mahkemenin gözlemi yansıtılırken hükme dayanak yapılan keşifte taşınmazların (10) yıl önce tarım arazisine dönüştürüldüğü haber verildiğine göre bu olgunun da dikkate alınması, taşınmazların ilk tespitinin 1959 yılında yapıldığı sonradan tutanakların yöntemine uygun biçimde 2003 tarihinde yeniden düzenlendiği davalılar adına kayıtsız ve belgesizden dava dışı (100) yüzdönüm taşınmaz mal tespit edildiği dikkate alınarak davanın dayanağını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14/son maddesi hükmü uyarınca davalı taraf ile babaları Halis hakkında sözü edilen ilgililer yönünden adlarına kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediğinin sorulup saptanması, uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye uzman ziraatçi bilirkişiden ise gözlemi yansıtmaya imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli ayrı ayrı rapor alınması, bundan sonra davalıların tapu kayıtlarındaki payları da göz önüne alınarak toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir

. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 12 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın reddine, 13 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın ise kısmen kabulüne, çekişmeli 12 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, 13 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi Ali Polat'ın 29.06.2015 tarihli rapor ve rapor ekindeki krokisinde (C) harfi ile gösterilen 281.488,00 metrekare yüzölçümündeki kısmının davacı ... adına ve geriye kalan ve aynı raporda (A) harfi ile gösterilen 210.500,00 metrekare ve (B) harfi ile gösterilen 18.512,00 metrekare yüzölçümündeki kısımların ise davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına göre davalı vekilinin hükme esas alınan bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen bölüme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece, 12 parsel sayılı taşınmaz ile 13 parsel sayılı taşınmazın (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümleri yönünden davalı tarafın dayandığı ve tespite esas alınan tapu kayıtları ile vergi kayıtlarının uyduğu gibi davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Davalının dayandığı ve tespite esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının sınırlarında okunan şahıs yerleri mahalli bilirkişi ve tanıklarca gösterilemediği gibi diğer sınırlarda gayri sabit sınırlar olup her yere uyabilecek niteliktedir. Dolayısı ile sözü edilen tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsadığının ispat edildiğinden söz edilemez. Diğer taraftan davacının aynı çalışma alanında komşu taşınmazlardan belgesizden edinilebilecek miktarı aşacak şekilde yer aldığı anlaşılmakta olup taşınmazların davalı tarafından zilyetlikle iktisap edilebilmesi de mümkün değildir. Hal böyle olunca; davacı Hazinenin davasının kabulü ile taşınmazların ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... temsilcinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/49, Karar No: 2012/3438, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/49 E.  ,  2012/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali - Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali-tahliye davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen aylar kira bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali takibin devamı, temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir Mahkemece, itirazların iptaline, takibin devamına ve temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, davalıların kendi kabul ettikleri miktar üzerinden dahi ödeme yaptıklarını kanıtlayamadıklarına göre davalıların tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılar vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazına gelince;

Davacı vekili dava dilekçesinde davalıların davacıya ait taşınmazda sözlü kira akdi ile kiracı olduklarını, aylık kira bedelinin 200 TL olup, 2007 yılı Ocak ayından 2011 yılı Mart ayları dahil 51 aylık toplam 10.200-TL kira alacağının tahsili için icra takibi yapıldığını, itirazları üzerine takibin durduğunu bildirerek haksız itirazların iptali ile takibin devamına, % 40 icra tazminatının tahsiline ve temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalılar 2015 yılına kadar sözlü kira akdi ile taşınmazı kiraladıklarını, aylık kira bedelinin 2007 yılında 50-TL, 2008 yılında 60-TL, 2009 yılında 70-TL, 2010 yılında 80-TL ve 2011 yılında ise 90-TL kira olduğunu 2007, 2008, 2009 ve 2010 yılları kira bedelleri ile 2011 yılı Mart ayı kira bedelleri dahil tamamının davacı ... ’e ödendiğini kira borcu bulunmadığını bildiren itirazlarını tekrar ederek ödeme makbuzlarını sunmak için süre istemişler ancak ödeme makbuzlarını sunmamışlardır.

Davacı vekili, davada sözlü kira sözleşmesine dayanmış, davalılar itirazlarında ve davaya verdikleri cevaplarında akdin varlığına karşı çıkmayarak kira miktarı konusunda uyuşmazlık çıkarmışlardır. Bu gibi hallerde davacı iddia ettiği kira parasının miktarını ve davalılar da ödeme yaptıklarını kanıtlamak zorundadır. HUMK.nun 288. maddesine göre kira alacağı miktarını tanıkla kanıtlama olanağı yoktur. Davacı dava dilekçesinde ve delil listesinde "her türlü yasal delile"dayandığından bunun içinde yemin delilinin de bulunduğunun kabulü gerekir. Mahkemece davacıya kira miktarı yönünden davalılara yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatılması ve sonucuna göre alacak hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle hükmün tahliyeye ilişkin bölümünün ONANMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle hükmün alacağa ilişkin kısmının 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene iadesine, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3012, Karar No: 2018/6489, Tarih: 05.07.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/3012 E.  ,  2018/6489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmda belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Karayolları Genel müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki 6001 sayılı Kanunun 12/2 maddesinde " Genel Müdürlük; bu Kanun kapsamındaki görevleri dolayısıyla yapacağı işlemler yönünden, katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi hariç, her türlü vergi, resim, harç ve paydan, tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan her türlü döner sermaye ücretinden muaftır. Ancak, yargı harçlarının Genel Müdürlüğün haklılığı nispetinde karşı taraftan tahsiline ilgili merciince karar verilir." hükmü düzenlenmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunun 326/1. maddesine göre yargılama harç ve giderlerinde davada haksız çıkan yani aleyhine hüküm kurulan taraf sorumlu ise de 6001 sayılı Kanunun 12/2 maddesine göre ...'nün harçtan muaf olduğu gözetilmeksin davalı Kurum’dan tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün birleşen 2011/51 Esas, 2012/8 Karar sayılı dosya yönünden; "alınması gerekli 695.87 TL peşin harcın davalılardan alınarak Hazineye gelir kaydına" cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine "Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına," ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.07.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13391, Karar No: 2022/4963, Tarih: 23.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2019/13391 E.  ,  2022/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, TCK’nın 62, 51/1-3, 53.

maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

26/12/2014 günü akşam saatlerinde kolluk kuvvetlerini arayan bir şahıs tarafından, Atabeygazi mahallesi, ... adresinde kaçak kazı yapıldığı ve kazı yapanların sesini duyduğu yönünde ihbarda bulunması üzerine, usulüne uygun olarak alınan arama kararına istinaden ertesi gün belirtilen adrese gidilerek kapının çalındığı, kapıyı sanık ...’in açtığı, ikamette yapılan aramada bir odanın 1 metre çapında ve 360 cm derinliğinde kazıldığının tespit edildiği, haklarında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklar ... ve ...’nın saklanmış oldukları tuvalette yakalandıkları, sanıkların üzerlerinin topraklı ve çamurlu olduğunun görüldüğü, sanıkların aşamalardaki savunmalarında kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptıklarını beyan ettikleri, dosya kapsamında mevcut 30/12/2014 tarihli raporda, suça konu ikametin Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 28/05/1990 tarih ve 1226 sayılı kararı ile tescilli tarihi - kentsel sit alanı içerisinde kaldığının belirlendiği anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sanık hakkında verilen cezanın ertelenmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 23/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.