muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8959, Karar No: 2024/12481, Tarih: 05.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8959 E.  ,  2024/12481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/685 E., 2024/1085 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/88 E., 2024/35 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının geçirmiş olduğu iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının tespitini ve buna uygun biçimde sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle, davacının 61 İnşaat Md. Nak. Tur. Yapı Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin sigortalı işçisi iken 15.11.2014 tarihinde maruz kaldığı iş kazası nedeniyle Kurumdan 8/226138 tahsis numaralı dosyadan %23,20 SİD oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri aldığını, Adli Tıp raporlarının Kurumu bağlayıcı özelliği bulunmadığından dolayı davacı sigortalının talebine yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı işverenlik cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının davasının kabulüne;

1-)Davacının 15.11.2014 tarihli iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücünden kayıp oranının 16.09.2015 tarihinden itibaren %44,2 olduğunun tespitine, 01.10.2015 tarihinden itibaren davacıya sürekli işgöremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

Kararın gerekçesinde, davalı vekilinin, davacının 02.05.2010 tarihinde kaza geçirdiğini ve bu kazanın davaya konu olan davacının 15.11.2014 tarihli kazaya ilişkin sürekli iş göremezlik derecesindeki artışa neden olabileceğini iddia etmesi karşısında Mahkemece bu hususun değerlendirilmesi Adli Tıp Kurumu 2.Üst Kurulundan istenmiş, anılan Kurulca, davacının;

A- 02.05.2010 tarihinde geçirdiği birinci iş kazasıyla illiyetli yaralanması nedeniyle; maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan maluliyetinin %0 (yüzde sıfır) olduğu,

B- 07.09.2013 tarihinde geçirdiği ikinci iş kazasıyla illiyetli yaralanması nedeniyle; maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan maluliyetinin %0 (yüzde sıfır) olduğu,

A- 02.05.2010 tarihinde geçirdiği birinci iş kazasıyla illiyetli yaralanması nedeniyle; maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan maluliyetinin %0 (yüzde sıfır) olduğu,

B- 07.09.2013 tarihinde geçirdiği ikinci iş kazasıyla illiyetli yaralanması nedeniyle; maluliyetine neden olacak düzeyde araz bırakmamış olduğundan maluliyetinin %0 (yüzde sıfır) olduğu,

C- 15.11.2014 tarihinde meydana gelen üçüncü iş kazasıyla illiyetli yaralanması nedeniyle sağ el parmaklarında hareket kısıtlılığı arızası nedeniyle; 16.09.2015 tarihinden itibaren E cetveline (yaşına) göre %44.2 (yüzde kırk dört nokta iki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirtildiği anlaşıldığından Rapor hükme esas alınarak davacının 15.11.2014 tarihli iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücünden kayıp oranının 16.09.2015 tarihinden itibaren %44,2 olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle, davacının davalı Şirket işçisi iken 15.11.2014 tarihinde maruz kaldığı iş kazası nedeniyle müvekkili Kurumdan davacıya %23,20 SİD oranı üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlandığını, davacının 28.02.2022 tarihli dilekçesi ve Adli Tıp Raporu ile SİD oranının %44,20 olduğundan bahisle almakta olduğu gelirinin yeniden hesaplanmasını talep ettiğini, ancak Adli Tıp raporlarının Kurumu bağlayıcı özelliği bulunmadığından dolayı davacı sigortalının söz konusu talebine yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığı ve talebin reddi yönündeki Kurum işleminin yerinde olduğunu, eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulduğunu, aleyhe yargılama gideri olmaması gerektiğini; ayrıca, Mahkemenin kararında esas almış olduğu Adli Tıp Kurumu raporu incelendiği vakit Kurul tarafından yapılan incelemenin salt evrak üzerinden yapıldığının ve davacının muayene edilmediğinin görüldüğünü, Kurumca davacının şahsen muayenesi sonucu tespit edilen oran yerine evrak üzerinden belirlenen oranın kabul edilmesinin hukuken ve kanunen mümkün olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan davacı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 5510 sayılı Kanun'un 95 nci maddesinde öngörülen prosedür ve en son Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan alınan rapora göre usul ve kanuna uygun olup, davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3520, Karar No: 2018/4240, Tarih: 04.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3520 E.  ,  2018/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerleri ile aynı olduğundan gerçek arsa paylarının Kat Mülkiyeti Kanunu 3/...maddeye göre yeniden düzenlenmesi ve düzeltilen arsa paylarının tapuya tescili ile tapu kaydının tashihine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; ana taşınmazdaki arsa paylarının kat irtifakının tesis edildiği tarihte bağımsız bölümlerin değerleri ile orantılı olarak düzenlenmediği, bulundukları kat, kat içerisindeki konumları, alanları, piyes sayıları, ışık ve manzara durumları gibi değerlerine etken faktörlerin hiçbirinin dikkate alınmadan belirlendiği, taşınmazdaki arsa paylarının KMK’nın 3. maddesine de hakkaniyet kurallarına aykırı olduğu kanaatine varıldığından davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulduğu ....01.1986 yılında;bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi

gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1521, Karar No: 2014/14284, Tarih: 21.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1521 E.  ,  2014/14284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06.04.2012 gününde 1/5000 ölçekli nazım imar planı veya 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planı içinde bulunup bulunmadığı araştırılarak; plan içinde değilse belediye vaya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, en yakın yerleşim alanına mesafesi belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2) Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

3)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4)... otoyolu yapımı nedeniyle ... iline bağlı ... ilçesi dahilinde kamulaştırılan tüm taşınmazları ve dava konusu taşınmazı da gösterir kamulaştırma paftaları davacı idareden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarlarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1023, Karar No: 2024/10382, Tarih: 03.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/1023 E.  ,  2024/10382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/99 E., 2023/76 K.

SUÇ : Çoğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan mağdureye vajinal yoldan organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine, tanık ve sanık beyanlarının çelişkili olduğuna ve dilekçesinde belirtiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12755, Karar No: 2012/978, Tarih: 02.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/12755 E.  ,  2012/978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 09.06.2011 tarihli dilekçesinde Kale mahallesi 5230 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ... tarafından 3402 sayılı Kadastro Kanunu Ek-1. maddesine istinaden sayısallaştırma çalışması yapıldığını, eskiden 1.015 m2 olan taşınmazın bu çalışma sonunda 993 m2 haline getirildiği, Mersin Milli Emlak Müdürlüğü tarafından yapılan incelemede parselin yüzölçümünde meydana gelen azalmanın komşu parselin yüzölçümünde artışa neden olduğunun saptandığını belirterek dava konusu parsel üzerinde yapılan sayısallaştırma işleminin iptal edilmesi ve dava konusu parselin yüzölçümünün sayısallaştırma işleminden önceki haline getirilmesini talep ederek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, ... ilçesi, ... köyü ... mevkii 54 cilt 5315 sayfa 5230 parselde kayıtlı taşınmazın tapuya tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3828, Karar No: 2010/11326, Tarih: 15.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3828 E.  ,  2010/11326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ve dahili davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, dahili davalı ... vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 15.06.2010 günü temyiz eden davalı ... vekili Av.... ve dahili davalı ... vekili ile aleyhine temyiz olunan davacı asilin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı ... vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı asil ile davalı ... ve dahili davalı ... vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı ... ve dahili davalı ... yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ve dahili davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, ... hakkındaki davanın reddine, diğer Belediye Başkanlıkları yönünden ise kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kısmen ticaret alanında, kısmen de yolda kaldığı, dava konusu taşınmazın 139,06 m²'lik kısmına el atıldığı, daha sonra taşınmazın bir bölümündeki el atmaya son verildiği, halen 39,42 m²'lik bölümde yol ve tretuvar olarak el atmanın devam ettiği anlaşılmıştır.

Bu durumda imar planı krokisi zemine uygulanarak dava konusu taşınmazın daha önce el atılarak yol haline getirilen ve daha sonra el atmaya son verilen bölümlerinin imar planında yolda kalıp kalmadığı tespit edilerek, yolda değil de ticaret alanına isabet eden kısımda kalıyor ise bedeline hükmedilmemesi, yolda kalıyor ise ne kadarlık kısmının ana arter niteliğindeki cadde üzerinde, ne kadarının da sokakta kaldığı tespit edilerek, caddede kalan bölümün bedelinin davalı ... Başkanlığından, sokakta kalan bölümünün de davalı ... Başkanlığından tahsiline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... ve dahili davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı ... ve dahili davalı ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 750,00-TL. vekalet ücretinin ayrı ayrı karşı tarafa yükletilmesine, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5958, Karar No: 2019/7623, Tarih: 20.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5958 E.  ,  2019/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Murisin terekesinin tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada .... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, murisin terekesinin tespiti istemine ilişkindir.

.... sistemi üzerinden alınan nüfus kaydının yapılan incelemesinde; MERNİS kaydına göre miras bırakanın son ikamet adresinin Avusturya Cumhuriyeti adresi olduğu, nüfusa kayıtlı olduğu adresin .... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

.... Mahkemesi tarafından ise; mirasbırakanın son yerleşim yerinin MERNİS kayıtlarında ....olduğu belirtilerek dosya nüfusa kayıtlı olduğu yer mahkemesine gönderilmiştir. Her ne kadar mirasbırakanın yerleşim yerinin tespit edilememiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek dosya mahkememize gönderilmiş ise de tereke tesbiti istemli davalarda terekenin mevcudunun bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanunun 43. maddesinde "Mirasa ilişkin davalar ölenin Türkiye'deki son yerleşim yerindeki mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiyede olmaması halinde terekeye dahil malların bulunduğu yer mahkemesinde görülür" hükmü uyarınca yetkisizlik kararı verilerek dosya merci tayini için Yargıtay 20. Hukuk Dairesine gönderilmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13/05/2019 gün ve 2019/1831 - 2019/3396 E.K. sayılı kararı ile ".... Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine" karar verilmiştir.

...., mahkememizce yapılan kolluk araştırmasında; murisin eşi ...'in 4 sene önce ... adresine taşındığı, ancak zaman zaman İzmir de ikamet eden oğlunun yanında kaldığı, muris ...'in 23/03/2013 tarihinde Avusturya'da vefat ettiği ve bu adreste hiç ikamet etmediğinin bildirildiği görülmüştür. Yine mahkememizce yapılan .... malvarlığı sorgulamasında; murisin ....de taşınmazlarının bulunduğu, yine nüfusa kayıtlı olduğu yerin ....son yerleşim yeri adresinin ya da terekeye dahil malların bulunduğu yerin Manisa sınırları içinde olmaması sebebiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Mahkemesi tarafından ise; mirasbırakanın son yerleşim yerinin MERNİS kayıtlarında Avusturya Cumhuriyeti olduğu belirtilerek dosya nüfusa kayıtlı olduğu yer mahkemesine gönderilmiştir. Her ne kadar mirasbırakanın yerleşim yerinin tespit edilememiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek dosya mahkememize gönderilmiş ise de tereke tesbiti istemli davalarda terekenin mevcudunun bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu görevsizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

6100 sayılı HMK'nın 23/2. maddesinde, “Yargıtayca verilen merci tayini kararları ile temyiz incelemesi sonucu kesinleşen göreve ve yetkiye ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda .....Mahkemelerince verilen karşılıklı görevsizlik kararları Yargıtay 20. Hukuk Dairesine merci tayini incelemesi için gönderilmiş ve Dairemizce de "...." yetkili olduğuna dair merci tayini verilmiştir. Bu durumda davaya bakmada yetkili mahkeme ....ait olduğu Dairemizin kabulündedir. Dairemizce verilen merci tayini kararının mahkemeleri bağlayıcılığı özelliği vardır.

O halde, uyuşmazlığın .... görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ....YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.