muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5298, Karar No: 2015/8522, Tarih: 16.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/5298 E.  ,  2015/8522 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu belediye vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; belediyenin T.C. ... Bankası ... Şubesi'nde bulunan yapı denetim hesabına haciz konulduğunu, 4708 sayılı Yapı Denetim Kanunu ile Yapı Denetimi Uygulama Usul ve Esasları Yönetmeliği'nin uygulanmasından doğan kanuni hizmet bedelleri olduğunun belirlendiğini, belediye'ye ait hesabın niteliği gereğince haczedilemeyeceğini ve 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesi gereğince de haciz konulamayacağını ve ayrıca yargılama sırasında da 6552 sayılı Yasa'nın Geçici 8. maddesi gereğince belediye mallarına haciz konulamayacağı gibi yürürlüğe girdiği tarihten itibaren uygulanan hacizlere ve devam eden takiplere uygulanacağını ileri sürerek söz konusu müvekkil belediye hesabı üzerindeki hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış alınan rapora göre de hesabın havuz hesabı niteliğinde olduğu anlaşıldığından ve her ne kadar 6552 sayılı Yasa gereğince belediye mallarının haczi mümkün değil ise de yapılan değişikliğin geçmişe yürümesinin mümkün olmadığı, kanun değişikliğinden önce başlamış olan icra takiplerine ve konulan hacizlere uygulanamayacağı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

11.09.2014 tarihli 29116 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda 15. maddenin son fıkrasına "İcra Dairesi'nce haciz kararı alınmadan önce belediyeden borca yeter miktarda haczedilebilecek mal gösterilmesi istenir ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır. On gün içinde yeterli mal beyan edilmemesi durumunda yapılacak haciz işlemi alacak miktarını aşacak veya kamu hizmetini aksatacak şekilde yapılamaz" hükmü eklenmiştir.

Yine aynı Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede “15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü icra takipleri hakkında da uygulanır. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce yapılmış icra takipleri gereğince konulan tüm hacizler, söz konusu fıkra hükümleri dikkate alınarak kaldırılır." hükmü yer almaktadır.

Yine aynı Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede “15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü icra takipleri hakkında da uygulanır. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce yapılmış icra takipleri gereğince konulan tüm hacizler, söz konusu fıkra hükümleri dikkate alınarak kaldırılır." hükmü yer almaktadır.

Mahkemenin her ne kadar havuz hesabı değerlendirilmesi doğru ise de; şikayet dilekçesinde borçlu vekilince 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda 15. maddenin son fıkrasına göre ve yargılama aşamasında da 6552 sayılı Yasa gereği haczin kaldırılması talebinin olması dikkate alındığında anılan Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddesinin "15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü icra takipleri hakkında da uygulanır." hükmü gereğince de derdest icra dosyaları içinde uygulanacağından Mahkemece İcra Müdürlüğü'ne 6552 sayılı Kanun'un 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda 15. maddenin son fıkrasına eklenen hüküm gereğince işlem yapılması yönünde talimat verecek şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2810, Karar No: 2024/10566, Tarih: 05.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/2810 E.  ,  2024/10566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/268 E., 2023/339 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin beyanları ile bu beyanları doğrulayan tanık Sıla'nın anlatımları, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin rapor, mağdurenin olaydan sonra anne ve babasına hitaben yazmış olduğu mektubun içeriği ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin çocuk izlem merkezindeki beyanları ile tanık Sıla'nın anlatımları, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin sağlık kurulu raporu, mağdurenin olaydan sonra anne ve babasına hitaben yazmış olduğu mektubun içeriği, sanığın daha önce çocuğun cinsel istismarı suçundan yargılanması hususları dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde cezalandırılmasına yeterli delil bulunduğu gözetilmeden beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7733, Karar No: 2011/24921, Tarih: 24.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7733 E.  ,  2011/24921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kilis İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun almakta olduğu döner sermaye ücretinin maaş sayılacağına dair 209 Sayılı Yasada bir düzenleme bulunmamaktadır. Anılan yasanın 5.maddesinin ek fıkrası uyarınca bu ücretin esas maaşına ek olarak aldığı bir ödeme olup bu nedenlerle bu ücretin tümünün haczedilmesine yasal bir engel yoktur. O halde mahkemece şikayetin reddi yerine, davacının döner sermaye alacağının tamamı üzerine haciz konulmasına ilişkin işleminin iptali ile haczin 1/4 oranında devamına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5297, Karar No: 2015/8531, Tarih: 16.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/5297 E.  ,  2015/8531 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu belediye vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; belediyenin T.C. ... Bankası ... Şubesi'nde bulunan yapı denetim hesabına haciz konulduğunu, 4708 sayılı Yapı Denetim Kanunu ile Yapı Denetimi Uygulama Usul ve Esasları Yönetmeliği'nin uygulanmasından doğan kanuni hizmet bedelleri olduğunun belirlendiğini, belediye'ye ait hesabın niteliği gereğince haczedilemeyeceğini ve 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesi gereğince de haciz konulamayacağını ve ayrıca yargılama sırasında da 6552 sayılı Yasa'nın Geçici 8. maddesi gereğince belediye mallarına haciz konulamayacağı gibi yürürlüğe girdiği tarihten itibaren uygulanan hacizlere ve devam eden takiplere uygulanacağını ileri sürerek söz konusu müvekkil belediye hesabı üzerindeki hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış alınan rapora göre de hesabın havuz hesabı niteliğinde olduğu anlaşıldığından ve her ne kadar 6552 sayılı Yasa gereğince belediye mallarının haczi mümkün değil ise de yapılan değişikliğin geçmişe yürümesinin mümkün olmadığı, kanun değişikliğinden önce başlamış olan icra takiplerine ve konulan hacizlere uygulanamayacağı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

11.09.2014 tarihli 29116 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda 15. maddenin son fıkrasına "İcra Dairesi'nce haciz kararı alınmadan önce belediyeden borca yeter miktarda haczedilebilecek mal gösterilmesi istenir ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır. On gün içinde yeterli mal beyan edilmemesi durumunda yapılacak haciz işlemi alacak miktarını aşacak veya kamu hizmetini aksatacak şekilde yapılamaz" hükmü eklenmiştir.

Yine aynı Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede “15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü icra takipleri hakkında da uygulanır. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce yapılmış icra takipleri gereğince konulan tüm hacizler, söz konusu fıkra hükümleri dikkate alınarak kaldırılır." hükmü yer almaktadır.

Yine aynı Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddede “15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü icra takipleri hakkında da uygulanır. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce yapılmış icra takipleri gereğince konulan tüm hacizler, söz konusu fıkra hükümleri dikkate alınarak kaldırılır." hükmü yer almaktadır.

Mahkemenin her ne kadar havuz hesabı değerlendirilmesi doğru ise de; şikayet dilekçesinde borçlu vekilince 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda 15. maddenin son fıkrasına göre ve yargılama aşamasında da 6552 sayılı Yasa gereği haczin kaldırılması talebinin olması dikkate alındığında anılan Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddesinin "15'inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü icra takipleri hakkında da uygulanır." hükmü gereğince de derdest icra dosyaları içinde uygulanacağından Mahkemece İcra Müdürlüğü'ne 6552 sayılı Kanun'un 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda 15. maddenin son fıkrasına eklenen hüküm gereğince işlem yapılması yönünde talimat verecek şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/239, Karar No: 2018/7603, Tarih: 03.07.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/239 E.  ,  2018/7603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının tiyatro ekibi ile birlikte kurumda 26.02.2010-06.03.2010 tarihleri arasında konakladığını ancak konaklama bedelini ödemediğini, konaklama bedelinin tahsili amacıyla ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/1183 esas sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibi başlatılmış olduğunu, davalının icra takibine yasal süresi içinde itiraz ederek takibin durdurduğunu, davalının itirazının haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek itirazın iptali ile % 40'dan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir,

Davalıya usulüne uygun tebligat çıkartılmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/1183 takip sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline,2.970,00 TL için takibinin kaldığı yerden devamına,hüküm altına alınan 2.970,00 TL alacağın %20'si olan 594,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş;hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-3797 sayılı... Bakanlığı’nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 37. maddesinin a) bendine göre... Bakanlığı’nın birimlerinden olan ... Hizmet ve Sosyal İşler Dairesi Başkanlığı’nın görevleri arasında ..., ... lokalleri, ... eğitim merkezi ve tatil köyleri ile diğer sosyal tesisleri açmak, kurmak, bu tesislerin yönetimi ile ilgili hizmetleri düzenlemek ve yürütmek bulunmaktadır. Ayrıca,... Bakanlığı ..., ... ve Akşam Sanat Okulları, ... Lokalleri ve Sosyal Tesisler Yönetmeliği’nin 6. maddesine göre, .../... ve akşam sanat okulları, sosyal tesisler ile .../... ve akşam sanat okullarına bağlı olarak ... lokali,... müdürlüğünün teklifi, valiliğin uygun görüşü ve Bakanlık onayı ile açılır ve kapanır denmektedir. Bu durumda, ...... Bakanlığı’na bağlıdır.

Somut olayda, ... ... Müdürlüğü’nün... Bakanlığı'na bağlı olup,tüzel kişiliği yoktur. Davacı ...’nün aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken,mahkemece bu husus gözardı edilerek yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’un 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.07.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2004, Karar No: 2019/7003, Tarih: 23.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2004 E.  ,  2019/7003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... adına kayıtlı taşınmazın 2886 sayılı Yasanın 45. maddesi gereğince, 24/10/2010 tarihli ihale ile yıllık 9.000,00 TL bedelle 5 yıl süreyle davalıya kiraya verildiğini, ilk yıla ait birinci dönem kira bedelinin ödendiğini ve yer tesliminin yapıldığını, kalan kira bedellerinin ödenmemesi nedeniyle kira sözleşmesinin feshedileceğinin davalıya bildirildiğini, buna rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını, sözleşmenin davacı Hazine tarafından feshedildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, ödenmeyen kira bedelleri ile bir yıllık kira bedeli karşılığı tazminat bedeli( cari yıl kira bedeli ) toplamı olan 28.191,12 TL nin vade tarihlerinden itibaren işleyecek gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya cevap vermemiş, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece; taraflar arasında yazılı kira sözleşmesinin düzenlendiği ve taşınmazın davalıya teslim edildiği, davalı tarafından kira bedellerinin ödendiğinin ispat edilemediği, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda ödenmeyen kira bedeli toplamının 17.683,09 TL olarak hesaplandığı, TBK'nın 346. maddesi uyarınca cezai şarttan davalının sorumlu olmadığı, kira bedellerinin 15 gün içinde ödenmesine dair davalıya 07/03/2013 tarihinde ihtarat yapıldığı, ancak verilen süre içerisinde ödeme yapılmayarak bu süre sonunda davalının temerrüde düştüğü gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 17.683,09 TL nin 23/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kira ve cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Temerrüt (gecikme) faizi; borçlunun, para borcunu zamanında ödememesi ve temerrüde düşmesi üzerine kanun gereği kendiliğinden işlemeye başlayan ve temerrüdün devamı müddetince varlığını sürdüren, alacaklının zararın varlığını, miktarını ve borçlunun kusurunu ispat zorunda kalmaksızın borçlunun ödemesi gereken, miktarı yasalarla belirlenmiş asgari bir tazminat türü olarak tanımlanabilir (Nami Barlas, Para Borçlarının İfasında Borçlunun Temerrüdü ve Temerrüt Açısından Düzenlenen Genel Sonuçlar, İst.1992, s.127 vd.).

Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Borcun ifa edileceği gün, birlikte belirlenmiş (kesin vade bulunması) veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bir bildirimde bulunmak suretiyle belirlemişse, bu günün geçmesiyle; haksız fiilde fiilin işlendiği, sebepsiz zenginleşmede ise zenginleşmenin gerçekleştiği tarihte borçlu temerrüde düşmüş olur. Ancak sebepsiz zenginleşenin iyiniyetli olduğu hâllerde temerrüt için bildirim şarttır. (TBK 117. madde) Kesin vade olmadığı gibi temerrüde düşüren ihtarname de çekilmeden icra takibi yapılmış ise takip tarihinde temerrüt gerçekleşir. (11.12.1957 tarih 17/29 sayılı İçihadı Birleştirme Kararı) Temerrüde esas icra takibi de bulunmuyorsa dava tarihinde temerrüt gerçekleşir.

6183 sayılı Kanun'un 51. maddesinde; " Amme alacağının ödeme müddeti içinde ödenmeyen kısmına vadenin bitim tarihinden itibaren her ay için ayrı ayrı % 1,40 oranında gecikme zammı tatbik olunur. " şeklinde düzenleme yapılmıştır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun " Temerrüt Faizi" başlıklı 120. maddesinin 1. fıkrasında; " Uygulanacak yıllık temerrüt faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir.", 2. fıkrasında ise ; " Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faiz oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz. " hükümlerinin , 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7. maddesinin 1. fıkrasında; " Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76. faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi, görülmekte olan davalarda da uygulanır." hükümleri düzenlenmiştir.

Bununla birlikte; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 8/1 maddesinde; "Ticari işlerde faiz oranı serbestçe belirlenebilir. " hükmü getirilmiştir.

Bununla birlikte; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 8/1 maddesinde; "Ticari işlerde faiz oranı serbestçe belirlenebilir. " hükmü getirilmiştir.

Somut olayda; taraflar arasında 19/01/2011 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 3. maddesinde; ilk yıl kira bedelinin 9.000,00 TL olduğu, takip eden yıllar kira bedelinin ise bir önceki yılın aynı ayına göre ÜFE oranında artırılacağı, yıllık kira bedelinin üçer aylık dönemler halinde peşin olarak tahsil edileceği, vadesinde ödenmeyen kira bedellerine, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunun 51. maddesi gereğince belirlenen oranda gecikme zammı uygulanacağı kararlaştırılmıştır. Mahkemece yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda; her bir kira alacağına, sözleşmede kararlaştırılan vade tarihlerinden itibaren dava tarihine kadar gecikme zammı hesaplanmış olup, 17.683,09 TL kira alacağı ile 4.585,94 TL gecikme zammının talep edilebileceği belirtilmiştir. Buna rağmen mahkemece, sözleşmeye aykırı olacak şekilde, temerrüt tarihi belirlenip, bu tarihten itibaren 17.683,09 TL toplam kira alacağına yasal faiz işletilmek suretiyle karar verildiği görülmüştür.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, tarafların hür iradeleri ile kararlaştırdıkları sözleşme şartlarının geçerli olduğu, tarafları bağlayacağı, kira sözleşmesinde ödeme zamanı ve vadesinde ödenmediği takdirde uygulanacak faiz oranının belirlendiği, bu nedenle kira alacağına vade tarihinden itibaren sözleşmede kararlaştırılan faiz oranın uygulanması gerektiği dikkate alınarak, dava konusunun 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 3. ve 19. maddeleri gereğince ticari iş olup olmadığı da değerlendirilerek, ticari iş olmadığının anlaşılması halinde faize ilişkin hesaplamanın 6098 sayılı TBK'nın 120. maddesine göre azami oranı geçmeyecek şekilde yapılması; ticari iş olması halinde ise, davaya konu edilen kira bedellerine vade tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca gecikme zammı uygulanması suretiyle, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.