muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2798, Karar No: 2024/7093, Tarih: 18.04.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu uyuşmazlığa yabancılık unsuru içermesi nedeniyle Kuveyt hukukunun uygulanması gerektiği, davalı Şirketin Kuveyt'teki işlerini yürütmek amacı ile ... İnş. Kuwait ... şirketini kurduğu, her iki Şirket arasında organik bağ bulunması nedeni ile işçilik alacaklarından davalı Şirketin sorumlu olduğu, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiği, Kuveyt kanunlarındaki düzenlemeler kapsamında yapılan hesaplamaya göre işçinin fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacakları bulunduğunun belirlendiği, ayrıca yapılan ödeme miktarları mahsup edildiğinde işçinin bakiye ücret alacağının varlığının da tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; husumete ilişkin itirazını tekrar ile dava dışı Şirketle müvekkili arasında organik bağ bulunmadığını, davacının iş görme edimini 7 gün üst üste yerine getirmemesi nedeni ile iş sözleşmesinin dava dışı işveren tarafından devamsızlık haklı nedenine dayalı feshedildiğini, ödenmeyen ücret alacağı bulunmadığı gibi davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık anlatımlarına göre hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, davacının fazla çalışma, hafta tatili ücret alacakları bulunmadığını ve mahsup işleminin hatalı gerçekleştirildiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uyuşmazlık hakkında maddi hukuk yönünden Kuveyt hukukunun uygulanması isabetli olduğu, davacının iş görme edimini 7 gün üst üste yerine getirmemesi nedeni ile iş sözleşmesinin devamsızlık haklı nedenine dayalı feshedildiğini ileri süren işverence feshe yönelik yazılı delil sunulmadığı, bu hususta işverene bağlı çalışmasını sürdüren davalı tanıklarının beyanına itibar edilerek sonuca ulaşılamayacağından davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığının kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu, davalı işverenin işyerinde çalışma düzenini gösterir şekilde düzenlenmiş işyeri kayıtlarını dosya içerisine sunmadığı, davacının fazla çalışma ve hafta tatili çalışma iddiasını tanık anlatımları ile ispatladığı, banka kaydı ile ödendiği belirlenen miktarların mahsubu ile ödenmeyen ücret alacaklarının hüküm altına alınmasında hata bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen istinaf nedenlerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen istinaf nedenlerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hüküm altına alınan alacakların ispat ve hesaplanması ile davacının iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatları ödenmesi gerektirecek şekilde son bulup bulmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 24 ve 27 nci maddeleri.

3. Kuveyt İş Kanunu hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda İlk Derece Mahkemesince; hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarından, davalı tarafından ödenen miktar düşüldükten sonra uygun bir indirim yapılmak suretiyle hüküm kurulmuştur. Ne var ki açıklanan yöntemle fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

3. Tanık anlatımı ile ispatlanan fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarından; önce uygun oranda indirim yapılmalı, bundan sonra işverence ödenen miktar mahsup edilmelidir. Bu husus gözetilmeden önce mahsup işlemi uygulanıp daha sonra uygun indirim uygulanarak sonuca gidilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23816, Karar No: 2013/10055, Tarih: 10.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23816 E.  ,  2013/10055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.06.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı kadının davanın açıldığı tarihte çalıştığı işten, yargılama sırasında ayrıldığı anlaşılmaktadır. Davacının çalıştığı işten kendi isteğiyle mi ayrıldığı, yoksa isteği dışında mı işten çıkarıldığının araştırılarak sonucu uyarınca yoksulluk nafakası talebi konusunda hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Kabule göre de; Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.04.2013 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2011/2822, Karar No: 2012/5437, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2822 E.  ,  2012/5437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna dönüştüğünün kabulü ile vâki şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.12.2007 gün ve 2007/459 Esas, 2007/583 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerin takdiri ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8302, Karar No: 2022/16004, Tarih: 07.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/8302 E.  ,  2022/16004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ulaşım araçlarının kaçırılması ve alıkonulması suçunun oluşması için başkasına ait aracın cebir ve tehdit kullanılarak ya da hukuka aykırı başka bir davranışla engellenmesi, durdurulması ya da gitmekte olduğu yerden başka yere götürülmesi gerektiği, somut olayda; sanık ...'nın temyiz dışı sanık ...'ün çalışanı olduğu ve olay gecesi, ... plakalı kamyoneti...'ın ikametine getirdiği, ikametin araç park yerinde ise katılan ...'e ait... plakalı aracın çarpraz şekilde park edilmiş olması nedeniyle park yeri kalmamasından dolayı aracını katılana ait aracın arkasına park etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın park ettiği aracın bir kara aracını durdurması, hareket etmesini engellemesi veya başka bir yere götürmesinin söz konusu olmadığı anlaşılmakla suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de,

TCK.nın 50/1-d maddesinde yer alan “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma” tedbiri, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliği'nin 38/son maddesinde “sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler” olarak tanımlanmış olup, belirli yere gitme yasağının, failin suç işlemesi veya zararlı alışkanlıklar edinmesinde olumsuz etkileri bulunan konulara ilişkin olması ve her durumda çevrilen yaptırımın işlenen suçla mantıki bağlantısının bulunması gerekliliğine karşın; ne suretle ıslah edici özelliği, kanunen tedbir öngörülmesinin amacına uygun olduğu açıklanmadan “10 ay 25 gün süreyle spor müsabakalarına gitmekten yasaklanmasına” şeklinde, içeriği Yönetmelik kapsamına aykırı ve infaz kabiliyeti olmayan seçenek tedbire hükmedilemiyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2799, Karar No: 2024/7094, Tarih: 18.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2799 E.  ,  2024/7094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2262 E., 2023/4142 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/824 E., 2023/21 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Şirketin Kuveyt Havalimanı projesinde kaynakçı ustası olarak çalıştığını, ücreti aylık olduğu belirtilmesine rağmen fiilen çalışılmayan günlerin ücreti kesilmek sureti ile eksik ödeme yapıldığını, işyerinde fazla çalışma yaptığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmaya devam ettiğini, taraflar arasındaki iş sözleşmesinde işçiye yıllık 30 günlük izin verileceği düzenlenmesine rağmen bu izinlerin kullandırılmadığını, müvekkilinin çalışmış olduğu projenin bitme aşamasına gelmesi üzerine davalı Şirketin işçi sayısını azaltmaya başladığını, sonrasında Covid-19 salgınıyla beraber işçilerin toplu şekilde işten çıkartıldığını ileri sürerek kısmi alacak davası olarak kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, eksik ödenen ücret ve yol ücreti, belirsiz alacak davası olarak fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının KWD cinsinden faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle zamanaşımı def'ini ileri sürmüş ve davacının ... İnşaat Kuwait SPC Şirketine bağlı olarak çalıştığını, müvekkili şirket ile ... İnşaat Kuwait SPC Şirketi arasında herhangi bir organik bağın bulunmadığını, uyuşmazlığın Kuveyt kanunlarına göre Kuveyt'te çözülmesi gerektiğini, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle işveren tarafından haklı nedenle feshedildiğini, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanamayacağını, müvekkiline ait şantiyede işin gerektirdiği hâllerde fazla çalışma yapılması hâlinde fazla çalışılan saatlere ilişkin ücretlerin bordrolara yansıtılarak zamlı olarak işçilere ödendiğini, her işçiye mutlaka haftada bir gün izin kullandırıldığını, bu durumun puantaj cetvellerinde sabit olduğunu, davacının ücretinin eksiksiz ödendiğini ve yıllık ücretli izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu uyuşmazlığa yabancılık unsuru içermesi nedeniyle Kuveyt hukukunun uygulanması gerektiği, davalı Şirketin Kuveyt'teki işlerini yürütmek amacı ile ... İnş. Kuwait SPC şirketini kurduğu, her iki Şirket arasında organik bağ bulunması nedeni ile işçilik alacaklarından davalı Şirketin sorumlu olduğu, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiği, Kuveyt kanunlarındaki düzenlemeler kapsamında yapılan hesaplamaya göre işçinin fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacakları bulunduğunun belirlendiği, ayrıca yapılan ödeme miktarları mahsup edildiğinde işçinin bakiye ücret alacağının varlığının da tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; husumete ilişkin itirazını tekrar ile dava dışı Şirketle müvekkili arasında organik bağ bulunmadığını, davacının iş görme edimini 7 gün üst üste yerine getirmemesi nedeni ile iş sözleşmesinin dava dışı işveren tarafından devamsızlık haklı nedenine dayalı feshedildiğini, ödenmeyen ücret alacak bulunmadığı gibi davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık anlatımlarına göre hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, davacının fazla çalışma, hafta tatili ücret alacakları bulunmadığını ve mahsup işleminin hatalı gerçekleştirildiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uyuşmazlık hakkında maddi hukuk yönünden Kuveyt hukukunun uygulanması isabetli olduğu, davacının iş görme edimini 7 gün üst üste yerine getirmemesi nedeni ile iş sözleşmesinin devamsızlık haklı nedenine dayalı feshedildiğini ileri süren işverence feshe ilişkin yazılı delil sunulmadığı, bu hususta işverene bağlı çalışmasını sürdüren davalı tanıklarının beyanına itibar edilerek sonuca ulaşılamayacağından davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığının kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu, davalı işverenin işyerinde çalışma düzenini gösterir şekilde düzenlenmiş işyeri kayıtlarını dosya içerisine sunmadığı, davacının fazla çalışma iddiasını tanık anlatımları ile ispatladığı, banka kaydı ile ödendiği belirlenen miktarların mahsubu ile ödenmeyen ücret alacaklarının hüküm altına alınmasında hata bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen istinaf nedenlerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen istinaf nedenlerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hüküm altına alınan alacakların ispat ve hesaplanması ile davacının iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatları ödenmesini gerektirecek şekilde son bulup bulmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 24 ve 27 nci maddeleri.

3. Kuveyt İş Kanunu hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda İlk Derece Mahkemesince; hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağından, davalı tarafından ödenen miktar düşüldükten sonra uygun bir indirim yapılmak suretiyle hüküm kurulmuştur. Ne var ki açıklanan yöntemle fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

3. Tanık anlatımı ile ispatlanan fazla çalışma ücreti alacağından; önce uygun oranda indirim yapılmalı, bundan sonra işverence ödenen miktar mahsup edilmelidir. Bu husus gözetilmeden önce mahsup işlemi uygulanıp daha sonra uygun indirim uygulanarak sonuca gidilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6727, Karar No: 2014/15803, Tarih: 09.07.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6727 E.  ,  2014/15803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/02/2014

Numarası : 2010/942-2014/79

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazların reddine.

2- Davacı, davalıya ait iş yerinde Nisan 2006 tarihinde tır şoförü olarak işe başladığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, tazminat ve bir kısım işçilik haklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık ücretli izin, hafta tatili ve genel tatil ile ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının 14.09.2010 – 08.10.2010 tarihleri arasında mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmemesi üzerine hakkında 08.10.2010 tarihli tutanağın düzenlendiğini, davacı tarafından gönderilen 16.09.2010 tarihli ihtarnamede iddia edilen hususların gerçeği yansıtmamakta olup cevaben davacıya gönderilen 24.09.2010 tarihli ihtarnamede iş akdinin halen devam etmekte olduğunun ancak davacının iş yerini terk ederek belirtilen tarih aralığında işe gelmediğinin belirtilerek varsa mazeretini bildirmesinin istendiğini, aksi halde iş akdinin feshedileceğinin ihtar edilmesine rağmen davacının işe devam etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının maaşından 21.02.2007 tarihinde haksız olarak mazot parası kesilmesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiği, 26.03.2009 tarihinde yeniden işe girmiş olup bu kez iş akdinin davalı işveren tarafından ihbar öneli verilmeksizin haksız olarak feshedildiği, davacının fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dilekçesindeki iddiası ile dosyada mevcut bulunan 16.09.2010 tarihli ihtarnamesinden anlaşıldığı üzere davacının, iki aylık ücretinin davalı tarafından ödenmemesi sebebiyle iş akdini feshettiği ve ödenmeyen tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarını talep ettiği görülmektedir. Her ne kadar davacı dava dilekçesinde iş akdinin davalı işveren tarafından haksız sebeple feshedildiğini ileri sürmüş ise de; bu iddiasını ispatlayamamıştır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanması mümkün değildir. 1457 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükmü uyarınca işçinin, işveren tarafından ücretinin ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanması mümkün değildir. 1457 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükmü uyarınca işçinin, işveren tarafından ücretinin ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır.

Somut olayda mahkemece, iş akdini ücretinin ödenmemesi sebebiyle haklı nedene dayalı olarak fesheden davacı lehine kıdem tazminatına hükmedilmesi doğru ise de, ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açılanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın istek halinde davalıya iadesine, 09/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.