muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14541, Karar No: 2015/9265, Tarih: 29.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/14541 E.  ,  2015/9265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili Hanım'ın eşi diğer müvekkillerinin babası olan ...... ...'ın sahibi ve sürücüsü olduğu, davalı ... şirketininde zorunlu mali sorumluluk ... poliçesini düzenlediği araç ile tek taraflı olarak kaza yapması sonucu vefat ettiğini, müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını belirterek müvekkili Hanım için 4.000,00-TL diğer müvekkilleri için ayrı ayrı 3.000,00-TL olmak üzere toplam 13.000,00-TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren en ... faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, Karayolları Trafik Kanunun 109/1 maddesindeki zamanaşımı süresinin geçtiğinden bahisle davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddine,aksi halde davanın esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosyada bulunan diğer belgelere göre,talep hakkında 2918 sayılı yasanın 109/1 maddesinde öngörülen 2 yıllık zamanaşımının uygulanması gerektiği kanaati ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tek taraflı trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Çekişmelerin bir an önce sonuçlandırılmayıp uzun süre askıda bırakılmasının toplumun barış ve huzurunu bozacağı düşünülerek yargı yoluyla hak aramaya konulan zaman sınırı olarak öngörülen zamanaşımı kurumu bir maddi hukuk kurumu değildir. Bir borcu doğuran, değiştiren, ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır.

6098 sayılı Türk Boçlar Kanunu'nun 49.maddesinde haksız fiilden bahseldilmiş, 72. maddesinde de haksız fiilden zarar görenin bundan kaynaklanan maddi ve manevi zararın tazmini istemi ile açacağı davaların bağlı olduğu zamanaşımı süreleri özel olarak düzenlenmiştir. Aynı Kanunun 72. maddesinde üç türlü zamanaşımı süresi öngörülmüş olup bunlar, zararın ve failin öğrenildiği tarihten itibaren 2 yıllık sübjektif ve nispi nitelikteki kısa zamanaşımı süresi, herhalde haksız fiil tarihinden itibaren 10 yıllık objektif ve mutlak nitelikte uzun zamanışımı süresi ile olağan üstü nitelikteki ceza zamanaşımı süresidir

Buna karşılık, özel bir kanun hükmünün, özel olarak zamanaşımı süresi öngördüğü tehlike sorumluluklarında TBK 72. maddesi uygulanmaz. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109/I. maddesinde "Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar" hükmüne, yine aynı kanunun 109/II. maddesinde ise, "dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir" hükmüne yer verilmiştir.

Aynı fiil bazen, hem sorumluluğu gerektiren hem de ceza kanunlarına göre cezayı gerektiren bir fiil olabilir. Bu fiile göre Ceza Kanununun daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörüldüğü hallerde, tazminat davasının daha önce zamanaşımına uğraması tutarlı bir çözüm oluşturmaz. Zira cezalandırma, müeyyide olarak tazminattan daha ağırdır. Bu sebeple, kanun koyucu uyum sağlamak amacıyla ceza davası için öngörülen zamanaşımı süresince tazminat davasının da devamını temin bakımından genel olarak 6098 sayılı TBK m. 72/I, özel olarak da ... 109/II. maddesinde düzenleme yapmıştır.

Burada üzerinde durulması gereken, 2918 sayılı ...'nın 109. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen, ceza kanununda öngörülen daha uzun zamanaşımı süresinin, tazminat talebi ile açılacak davalar için de geçerli olabilmesinin, sadece fiilin Ceza Kanununa göre cezayı gerektiren bir fiil olmasının yeterli olması koşuluna bağlanmış bulunmasıdır. Söz konusu yasa hükmü, ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için sadece fiilin cezayı gerektiren bir eylem olmasını yeterli görmekte; bunun dışında, eylemi gerçekleştiren fail hakkında soruşturma yapılmasını, ceza davası açılmış olması veya mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı koşulu aranmamaktadır. Dahası, söz konusu hükümde, ceza zamanaşımının uygulanması bakımından sürücü ve diğer sorumlular (örneğin işleten veya Güvence Hesabı) arasında bir ayrım da yapılmamış, böylece kuralın bunların tümü için geçerli olduğu, hepsi için aynı zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüştür (HGK'nın 10.10.2001 gün 2001/19-652-705 ve HGK'nın 16.04.2008 gün, 2008/4-326-325 sayılı kararları ile uzamış ceza zamanaşımı benimsenmiştir. Aynı zamanda tek taraflı kazada desteğin vefatı üzerine talep edilen destekten yoksun kalma tazminat talaplerinde ceza zamanaşımı uygulanacağına dair HGK'nın yeni 05.06.2015 tarihli 2014/17-2198 esas 2015/1495 Karar sayılı kararı bulunmaktadır.)

Ayrıca ceza zamanaşımının uygulanması yönünden hukuk hakiminin tazminat davasını görürken, ceza hukuku kurallarıyla ve özellikle ceza mahkemesinin fail hakkında vermiş olduğu beraat kararıyla bağlı olup olmadığı TBK 74. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu maddede hukuk hakiminin ceza hukuku kurallarıyla bağlı olmadığı hükme bağlandığı gibi ceza mahkemesi kararlarıyla da bağlı olmadığı düzenlenmiştir. Görüldüğü gibi ceza mahkemesince haksız eylemin suç niteliği saptanmamış ise hukuk hakimine bunu kendiliğinden ve özgürce araştırma ve sonucuna göre karar verme yetkisi tanınmıştır.

Açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; kazanın 20/07/2006 tarihinde meydana geldiği, tek taraflı kaza sonucu davacıların desteği araç sürücüsü (aynı zamanda işleten) ...... ...'ın vefat ettiği davanın 27/09/2013 tarihinde açıldığı görülmüştür.

Yukarıda açıklandığı üzere,...'nın 109/II. maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresinin uygulanması için kamu davasının açılmış olması veya mahkumiyet kararı verilmiş bulunması aranmamakta olup cezayı gerektiren fiilin varlığı yeterlidir. Söz konusu trafik kazası da bu anlamda cezayı gerektiren bir fiil niteliğindedir ve sürücü davacı desteğinin vefat etmiş olması sonuca etkili değildir. Yasa koyucunun amacı Karayolları Trafik Kanunu uyarınca tehlike sorumluluğunu doğuran olaylarda sorumlulara karşı daha uzun zamanaşımı süresi içerisinde yönelmeyi sağlamaktır....'nın 109. maddesinin 2. fıkrasındaki “cezayı gerektiren fiil” ifadesinin seçilmesi zamanaşımı yönünden yukarıda da açıklandığı gibi soruşturma veya kovuşturma yapılması koşullarının aranmadığı sonucunu doğurmaktadır. Buna göre trafik kazasında desteğin ölümü ve 3 yaranlının bulunduğu eylem için kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'da öngörülen ceza zamanaşımı süresi dikkate alındığında dava tarihinde zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, davalı tarafın zamanaşımı def'inin reddine karar verilerek işin esasına girilip tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 29/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5613, Karar No: 2015/3986, Tarih: 14.09.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5613 E.  ,  2015/3986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, başka bir olay ihbarı üzerine olay yerine giden ekiplerin yaptıkları araştırma sırasında İzel sokak içinde boş arazide otların arasında kırmızı bir poşet içerisinde pıonner marka cd çaların ele geçirdikleri ve müşteki ... 'a ait ... plakalı kartal marka aracın kilitli kapısı belirlenemeyen şekilde açılarak içinden alındığını tespit ettikleri, sanığın tekrar poşeti almaya gelebileceği düşüncesi ile içerisine kağıt doldurularak yerine bırakıldığı, sanığın aynı gün 12:00 sıralarında...plaka sayılı mazda marka araç ile geldiği, kalabalık olması sebebiyle alamadığı, aracın plaka sorgusu ve parmak izinden sanığa ulaşıldığı ve suçun da tamamlandığının anlaşılması karşısında; tebliğnamadeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1466, Karar No: 2015/2211, Tarih: 27.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1466 E.  ,  2015/2211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada .......... Sulh Hukuk Mahkemesi, ........... Sulh Hukuk Mahkemesi ile ..........Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

........... Sulh Hukuk Mahkemesince cezaevine ve kolluğa yazılan müzekkere cevaplarında hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “....... Mah. .... Sk. No: .../.... ..../.......” olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

........... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce “..... Mahallesi ..... Sokak No: .. İç Kapı No: ... ..../.... adresinde ikamet ettiği”gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

.......... Sulh Hukuk Mahkemesi ise hükümlünün cezaevinde alınan beyanına göre ise hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “.... Mahallesi .... Sokak No: ../... ..../....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar hükümlünün adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre yerleşim yerinin bulunmadığı, hükümlünün mahkumiyetine esas ceza ilâmına ve hükümlünün cezaevinde alınan beyanına göre ise hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “Cihangir Mahallesi Şık Sokak No: 8/1 Avcılar/İstanbul” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ........... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ........... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.03.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15463, Karar No: 2018/9903, Tarih: 20.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/15463 E.  ,  2018/9903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-h, 62/1, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın... dayanaklı tüketim malları isimli ticari işletmenin sahibi olduğu, olay günü beraberinde iki şahısla birlikte katılanların birlikte yaşadığı eve giderek temizlik robotu, tencere seti, elektrikli fırın almaları halinde LCD televizyon ve diz üstü bilgisayarı hediye olarak vereceklerini söylediği, bunun üzerine katılan ...'ye tencere seti ve temizlik robotunu piyasa değerinin çok üstünde ve peşin olarak 850 TL'ye, katılan ...'e ise temizlik robotu ve elektrikli fırını değerinin üstünde 50 TL elden almak ve 630 TL'lik kısmı için senet yapmak suretiyle 680 TL'ye sattığı, ancak ertesi gün teslim edeceğini vaadettiği televizyon ve bilgisayarı teslim etmediği, katılan ... aleyhine senet üzerinden icra takibi başlattığının iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Katılanların akraba olduğu ve suç tarihinde aynı evde yaşadıkları,bu hususun katılanların beyanları ile belirtildiği, suç tarihinde sanığın katılanların yaşadığı eve gelerek yaptığı satışlar sebebiyle eyleminin TCK’nın 43/2 maddesinde birden fazla kişiye karşı tek fiille işlenmesi kapsamında değerlendirilerek, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 20/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8186, Karar No: 2011/9283, Tarih: 26.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/8186 E.  ,  2011/9283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :30.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2009/3115, Karar No: 2013/6354, Tarih: 28.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/3115 E.  ,  2013/6354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi ( Kapatılan Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçirli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlalşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere; "Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin," belirtilmesi karşısında;

Hükmün, mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanın yüzüne karşı verildiği ve savunman tarafından süresi içinde temyiz edildiği, ancak atanan savunmandan sanık ...'ın haberdar olmadığı anlaşıldığından,

Sanık ...'a vekili Av. ...'ün de davayı takip etmeyeceğini bildirdiğini, bu nedenle kendisine savunman atandığını bildiren belge ile başvurabileceği yasa yolu, türü, süresi ve mercii, sürenin ne zaman başlayacağı,

nerelere ne biçimde müracaat edilebileceği, bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul ettiğini belirtebileceği veya süresi içerisinde dilekçe vererek temyiz isteminde bulunabileceği, temyiz isteminde bulunmadığı takdirde zorunlu savunmanın temyiz isteminin inceleneceği hususlarını gösterir biçimde açıklamalı olarak yöntemine göre karar tebliğ edildikten ve sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6594, Karar No: 2024/9930, Tarih: 24.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6594 E.  ,  2024/9930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1128 E., 2023/1578 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/51 E., 2023/165 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan ilk yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve davalı tarafından temyize konu edilen toplam miktar ile reddedilen ve davacı tarafından temyize konu edilen toplam miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2001, Karar No: 2013/5593, Tarih: 03.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/2001 E.  ,  2013/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

"2004 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davalarıyla ilgili olarak mahkemesince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2003 olan suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ÇY
Yargıtay — Esas No: 2013/6763, Karar No: 2014/6369, Tarih: 22.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/6763 E.  ,  2014/6369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı tarafça zorunlu mali mesuliyet sigortası yapılmış olan aracın ....karayolunda 23/06/2011 tarihinde trafik kazasına uğraması neticesinde müvekkillerin murisi olan Hakim ....'ın hayatını kaybettiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı tarafın sigortalısı olan araç sürücüsünün kusurlu olduğu, davalı tarafın sigortaladığı aracın birleşik kasko poliçesinde meydana gelecek ölümlü kazalarda ödenecek manevi tazminatın teminat altına alındığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla kaza tarihinden itibaren ticari avans faizinin uygulanması suretiyle Hakim ....ın vefatı ile eş ... için 25.000,00 TL, ....için 10.000,00'er TL olmak üzere toplam 85.000,00 TL manevi tazminatın davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; kasko poliçesi ile müvekkil şirketince manevi tazminat teminatı verildiğini, bu teminat doğrultusunda sigortalının tazmin edeceği manevi tazminat

taleplerinin teminat limitleri dahilinde müvekkili şirket tarafından sigortalısına ödeneceğini, manevi tazminat davasının zarar verene karşı açılması gerektiğini,müvekkili şirketçe verilen teminatın mesuliyet kapsamında bir teminat olmadığından doğrudan ... şirketine karşı dava açılmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların murisinin davalı tarafça ... poliçesi ile sigortalanmış olan Abdülkerim ...'ın sevk ve idaresindeki araç ile ücret karşılığı seyahat etmekte iken meydana gelen kaza sonucu hayatını kaybettiği, araç sürücüsünün asli kusurlu olduğu, düzenlenen ... poliçesinde manevi tazminatın da sorumluluk kapsamında olacağının belirtildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacılar Davut ....çin 5.000'er TL, davacı ... için 20,000 TL olmak üzere toplam 50.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.561,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.