muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12642, Karar No: 2024/3863, Tarih: 28.03.2024

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Bursa ili, Karacabey ilçesi, ... 127 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüşse de, banka tarafından ödenen faiz ile Kanun gereği ödenen yasal faizin birbirinden farklı nitelikte olduğu ve hukuka aykırılık oluşturmadığı sonucuna varılmıştır.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11986, Karar No: 2007/14340, Tarih: 10.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/11986 E.  ,  2007/14340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlular tarafından icra mahkemesine sunulan ödeme belgesinde (1 Kasım 2004) tarihli bonodan sözedildiği için, bu belge takip dayanağı olan 01.10.2004 vade tarihli bonoyu kapsamaz.

Ayrıca, alacaklı vekili 18.09.2006 tarihli cevap dilekçesinde sunulan belgedeki yazıları da kabul etmemiş ve 12.03.2007 tarihli bilirkişi raporunda, yukarıda sözüedilen belgede yer alan (1 Kasım 2004 tarihli senetten 60 bin USD tarafıma ödendi. 1 Ekim 2004 tarihli 65 bin USD alacak gösterilmiş senedin tamamı tarafıma ödendi. Başka alacağım yoktur.) ibarelerin ise (tahrifen ikinci bir kalemle ilave edildiği) açıklanmıştır.

Bu durumda, söz konusu belgenin geçerli bir ödeme belgesi olarak kabulü mümkün bulunmadığından borçluların itirazlarının reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlular vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 10.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12004, Karar No: 2010/17184, Tarih: 13.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12004 E.  ,  2010/17184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece 20 yıllık hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmaza Yunus Emre İlköğretim Okulu yapılmak suretiyle el atılmıştır. 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanununun 63/2. maddesine göre "satın alma ve kamulaştırma, köy okulları için köy tüzel kişiliğine, şehir ve kasaba okulları için İl Özel İdaresine aittir. Taşınmaz belediye sınırları içerisinde bulunduğundan davanın İl Özel İdaresi Müdürlüğü aleyhine açılması gerekir. Açıklanan nedenle ... aleyhine açılan davasının husumetten reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 1961 yılında el atılmıştır.

16.05.1956 gün ve 1956/1-6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, taşınmazına el konulan kişi, el atmanın önlenmesi davası açabileceği gibi, dilerse kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davası da açabilmekte ise de; 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde uyarınca “09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında malikin rızası olmaksızın taşınmaza fiili olarak el konulması halinde uzlaşmazlık tutanağının tanzim edildiği veya 2. fıkradaki sürenin uzlaşmaya davet olmaksızın sona erdiği tarihten itibaren üç ay içerisinde malik tarafından sadece tazminat davası açılabilir” hükmü karşısında, davacıya talebi açıklattırılmak suretiyle yeni düzenleme doğrultusunda işlem yapılarak sonucuna göre;

Karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15505, Karar No: 2024/10104, Tarih: 26.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/15505 E.  ,  2024/10104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/135 E., 2015/608 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı,kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, uyuşturucu madde ticareti yapma ve sağlama suçlarını; sanıklar hakkında ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, uyuşturucu madde ticareti yapma ve sağlama suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, mağdurenin beyanlarının tutarlı olduğuna, mağdure hakkında alınan adli rapora göre sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının " kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, mağdure ...'nın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin anılan suçtan kurulan hükümlere ilişkin temyiz inceleme isteğinin, aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Beden Veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Şantaj Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

IV. KARAR

A. Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Beden Veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Şantaj Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13665, Karar No: 2018/3521, Tarih: 19.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13665 E.  ,  2018/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir

2- Taraftarın tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/3353, Karar No: 2022/4269, Tarih: 31.03.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/3353 E.  ,  2022/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu belediye hakkında genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız takipte, borçlu belediye vekilinin icra mahkemesine başvurusunda, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca belediye mallarının haczedilemeyeceğini ileri sürerek belediyeye ait menkullerin üzerine konulan haczin kaldırılmasını istediği, mahkemece şikayetin reddine hükmedildiği, borçlunun istinaf yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 6552 Sayılı yasa ile getirilen değişiklikten önceki 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir.

Buna göre borçlu belediyeye ait taşınır ya da taşınmaz bir malın haczedilmezliği için o malın fiilen kamu hizmetinde kullanılmasının gerektiği tartışmasız olup, bir malın fiilen kamu hizmetinde kullanıldığının kabulü için ise, o malın kamu hizmetinin yürütülebilmesi amacına uygun bulunması gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 12.04.2021 tarihli haciz tutanağı ile haczedilen menkullerin hukuk bürosunda, koordinatör, belediye başkan yardımcısı odaları ve sekreter odasında bulunan bilgisayar ve ekipmanlar olduğu kamu hizmetinde fiilen kullanılan mallar grubuna girmediği sonucuna varılmış ise de raporda bu sonuca hangi nedenlerle ulaşıldığı Yargıtay denetimine elverişli şekilde ortaya konulamamıştır.

Buna göre 12.04.2021 tarihli haciz tutanağı ile haczedilen menkullerin, kamu hizmetlerinin yürütülmesi için uygun ve zorunlu olduğu ve fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı kabul edilmelidir.

Buna göre 12.04.2021 tarihli haciz tutanağı ile haczedilen menkullerin, kamu hizmetlerinin yürütülmesi için uygun ve zorunlu olduğu ve fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı kabul edilmelidir.

O halde ilk derece mahkemesince şikayetin kabulü ile 12.04.2021 tarihinde menkullere uygulanan haczin kaldırılmasına karar verilmesi yerine şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi ve Bölge Adliye mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 01.02.2022 tarih ve 2022/20 E. - 2022/302 K. sayılı istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve Menemen İcra Hukuk Mahkemesi’nin 22.09.2021 tarih ve 2021/83 E.- 2021/225 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4493, Karar No: 2015/18363, Tarih: 14.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4493 E.  ,  2015/18363 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/4493

KARAR NO : 2015/

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2014

NUMARASI : 2013/368-2014/586

DAVACI :

DAVALI :

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytinin 2013 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim gideri ile dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2013 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2016/10220, Karar No: 2016/11706, Tarih: 26.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10220 E.  ,  2016/11706 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 8. İş Mahkemesinden verilen 20.05.2015 gün ve 2014/405-2015/300 sayılı hükmün, Dairemizin 05.11.2015 gün 2015/20351 E. 2015/18697 K. sayılı ilamı ile BOZULMASINA karar verilmiştir. Bozma sonrası, Mahkemenin verdiği 23.03.2016 gün ve 2016/84-2016/111 sayılı karar ile önceki kararında 6100 sayılı HMK’nın 373/(5). maddesi uyarınca direndiği anlaşılmış olmakla ve Direnme üzerine yapılacak işlemlerin neler olduğu 6100 sayılı HMK’nın 373’ncü maddesinin (5). fıkrasında; “İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır. (6) fıkrasında da; “(6) Hukuk Genel Kurulunun verdiği karara uymak zorunludur.” şeklinde ifade edilmiş olmakla birlikte 5 Temmuz 2012 gün ve 28344 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 40. Maddesi ile 5521 sayılı Kanuna eklenen Geçici 2’nci Maddedeki;“ Bölge adliye mahkemelerinin, 5235 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, Yargıtayın bozma kararlarına karşı verilen direnme kararının temyizi halinde dava dosyası, önce kararı veren daireye gönderilir. Direnme kararları daireler tarafından öncelikle incelenir. Kararı veren daire, direnmeyi yerinde görürse kararı düzeltir; yerinde görmezse talebi on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletir.” şeklindeki düzenleme karşısında, direnme kararının süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmesi üzerine Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, asıl dava davacının ölüm aylığının iptaline yönelik Kurum işleminin iptali, birleşen dava ise yersiz ödenen ölüm aylıklarının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece asıl davanın kabulüne birleşen davanın reddine karar verildiği, hükmün Dairemizce, “Mahkemece verilen ilk hükmün, Dairemizin temyiz denetimi sonrasında 13.03.2014 gün ve 2013/22620 E. 2014/5584 K. sayılı ilamla bozulması üzerine, anılan ilama uyularak gereken inceleme ve araştırmanın yapıldığı anlaşılmakla; Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu görevlilerince gerçekleştirilen soruşturmada elde edilen somut veri ve saptamalar ile bu soruşturma kapsamında ifadesine başvurulan apartman yöneticisi ... ile apartman komşusu ...'nin taraflar arasında boşandıktan sonra da fiili beraberliğin bulunduğu yönündeki beyanları, 01.12.2009 tarihinde boşanma gerçekleşmesine karşın, yalnızca davacının oturduğu ileri sürülen daire yönünden, 15.04.2011, 06.05.2011 ve 06.01.2012 tarihli apartman toplantısı haziran

cetvellerinde boşanılan eşin isim ve imzalarının bulunması, bahse konu dairenin 2010-2012 Ocak tarihleri arasındaki dönemine ait apartman aidatı makbuzlarının boşanılan eş adına düzenlenmiş olması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, davacı ile boşandığı eşinin fiili olarak birlikte yaşadıkları belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu asıl davanın kabulü, itirazın iptali davasının ise reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.” gerekçesi ile bozulduğu, Mahkemece, “…tarafların iddia ve savunmalarında belirtilen tüm deliller,... C.Başsavcılığının 2011/86419 soruşturma sayılı dosyası,... 12. aile mahkemesinin 2009/1020 E,2009/957 K sayılı dosyası,... 27. icra müdürlüğünün 2012/11249 sayılı takip dosyası,yetim aylığı tahsisine yönelik SSK dosyası celp edilip bilirkişi incelemesi yaptırılıp toplanan delillere göre mahkememizce, mahkememiz dava dosyası yönünden davanın kabulüne, birleşen dava dosyası yönünden davanın reddine karar verilip hükmün davalı kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 05/11/2015 tarih,2015/20351 E,2015/18697 K sayılı kararı ile bozularak gelmekle dosya mahkememize tevdi edilip yeniden esasa kayda yapılmıştır.

Her ne kadar mahkememiz kararı Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 05/11/2015 tarih,2015/20351 E,2015/18697 K sayılı kararı ile bozulmuş ise de mahkememizce verilen kararın usul ve yasaya uygun olması nedeni ile önceki kararda direnmek gerekmiştir. Zira;

Davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 56. Maddesinin son fıkrası ile 96. Maddesini a bendidir.

5510 sayılı Kanunun 56. Maddesinin son fıkrasında; Eşinden boşandığı halde boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Davalı Kurum, Kontrol Memuru ... tarafından düzenlenen 25.05.2011 tarih ve 2011/EAB-42 sayılı rapor ile; “tarafların boşandıktan sonra fiilen birlikte yaşadıkları, kişilerin 01.12.2009 tarihindeki boşanmalarının muvazaalı bir işlem olduğu, ” tespit edilmesi üzerine, SGK Sigortalı Emeklilik İşlemleri Daire Başkanlığı tarafından davacının babasından dolayı almakta olduğu yetim aylığı 15.12.2009 itibariyle kesilerek 15.12.2009-20.07.2011 süresi kendisine ödenen 11.745,11.-TL aylıklar ve bu sürede yapılan 142,58.-TL tedavi gideri yersiz ödeme borç kaydı yapılarak 5510 sayılı Kanunun 96/1-a bendi gereğince kendisinden tahsiline karar verilmesi yönünde görüş bildirdiği anlaşılmaktadır.