muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35476, Karar No: 2016/18795, Tarih: 31.10.2016

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 İş Kanunu’nun 19’uncu maddesine göre: “Hakkındaki iddialara karşı savunmasını almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışına veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez. Ancak, işverenin 25’inci maddenin (II) numaralı bendi şartlarına uygun fesih hakkı saklıdır”. Bu hükümle, işçinin savunmasının alınması, işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle iş sözleşmesinin feshi için bir şart olarak öngörülmüş ve salt işçinin savunmasının alınmamasının tek başına, süreli feshin geçersizliği sonucunu doğuracağı ifade edilmiştir. Madde açıkça sadece işverenin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II numaralı bendinde sayılan haklı nedenlerle fesihte savunma alınayacağını düzenlemiş, 25. maddenin diğer bentlerini dışında tutmamıştır. şçinin sağlık nedeni ile iş görme edimini yerine getirmemesi, verimi ile ilgili olduğundan 19. madde uyarınca savunmasının alınması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı işçinin iş sözleşmesinin, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/I maddesi uyarınca sağlık nedenleri ile davalı işverence feshedilmiş, ancak savunması alınmamıştır.

Davacının iş sözleşmesinin sağlık sebepleri ile feshedilmesine karşın, fesih öncesinde savunmasının alınmaması feshin geçersizliği sonucunu doğrumaktadır. Diğer taraftan her ne kadar davalı işverence, İş Kanunu'nun 25/1-b maddesi uyarınca davacının iş sözleşmesinin feshedildiği savunulsa da, somut olayda işçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğu hususlarıda ispatlanamamıştır. Tüm bu nedenlerle davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 791.90 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 31/10/2016 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31361, Karar No: 2016/3974, Tarih: 05.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/31361 E.  ,  2016/3974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın 141/1, 31/3, 62, 50/1-a maddeleri gereği 4000 TL adli para cezası.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdur ...'nın arkadaşı olan ...'ın, daha önce bir gurup ile kavga ettiği, olay günü mağdurun yanında arkadaşları ... ve ... ile birlikte okul önünde buluşup, ...'nın kavga ettiği gurubu Heykel civarında aradıkları sırada, mağdurun önceden tanıdığı sanık ...'i ve diğer sanıkları gördüğü, sanıkların mağdur ...'ya biraz konuşalım diyerek bir ara sokağa soktukları, burada sanıklar ... ve ...'in mağdurun kolye, saat ve hırka gibi eşyalarını zorla alıp darp etmeleri şeklinde gelişen olayda; sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde TCK'nın 149/1-c maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de, 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan sanığın, hükmedilen adli para cezasını ödememesi halinde bu cezasının hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1894, Karar No: 2011/4967, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1894 E.  ,  2011/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 24.02.2006 gün ve 2005/1813 Esas, 2006/75 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararıyla, 5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin iptal edilmiş olması itibariyle reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesi kapsamında kaldığı, takibinin şikâyete tâbi olduğu ve suç tarihi itibariyle, 18 yaşı içinde bulunan mağdurenin aşamalarda alınan beyanlarında sanık hakkında şikâyetçi olmaması nedeniyle, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 73/4 ve CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.12.2011 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26037, Karar No: 2014/16202, Tarih: 13.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/26037 E.  ,  2014/16202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/129991

MAHKEMESİ : Göle Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2012

NUMARASI : 2011/179 (E) ve 2012/59 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ardahan Cumhuriyet savcısının mezkur kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310/3.maddesinde belirlenen bir aylık süre içerisinde 23.03.2012 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki düşünce benimsenmeyerek süresinde yapıldığı değerlendirilen temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi,bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, 26.10.2011 tarihinde, gece saat 00:00 sıralarında, katılana ait olan ikametin önünde bulunan otları çakmak ile yakarak görgü tespit tutanağında belirlendiği şekilde muhtelif yerlerinden zarar görmelerine neden olmak suretiyle nitelikli mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, görgü tespit tutanağına, katılanın anlatımlarına, tanıkların beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, katılana ait otları yakarak zarar vermesi şeklinde gerçekleştirdiği iddia olunan eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 152/2.a maddesi ve bendinde düzenlenen ''yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanarak mala zarar verme'' suç tipini oluşturduğu ve anılan suçun resen soruşturulması ve kovuşturulması gereken suçlardan olduğu dikkate alınıp, yargılama devam edilerek esasa dair bütün deliller toplandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden yargıtay denetimine olanak verecek şekilde tarafların ifadeleri alınmadan eksik inceleme ve hukuka uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde düşme kararının verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11601, Karar No: 2006/13622, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11601 E.  ,  2006/13622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının murisi olan ...’ndan 27.11.2004 vade tarihli senetle 75.000.000.000 TL ödünç aldığını, borcunun bir kısmını ödediğini, 24.500.000.000 TL’lik kısmını ödeyemediğini, davalının buna rağmen tüm senet bedeli üzerinden takip başlattığını ileri sürerek, 24.500.000.000 TL’lik kısım dışında takip nedeniyle borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava dışı ...’ye yapılan ödemelerin, murise yapılmış ödemeler olarak kabul edilemeyeceğini, murisin de ödemelerin adı geçen şahsa yapılması konusunda herhangi bir talimatının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından davalının murisinin yanında çalışan ...’ye yapılan ödemelerin belgelerle ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, başlatılan icra takibi nedeniyle davacının, 46.750.750.000 TL borçlu olmadığının tesbitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından davalının murisinin yanında çalışan ...’ye yapılan ödemelerin belgelerle ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, başlatılan icra takibi nedeniyle davacının, 46.750.750.000 TL borçlu olmadığının tesbitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının murisi olan ...’na senet karşılığında 75.000.000.000 TL borçlu olduğunu, borcunun bir kısmını, alacaklının yanında çalışan dava dışı ...’ye ödediğini ileri sürerek, ödediği miktar üzerinden davalıya borçlu olmadığının tesbitini talep etmiş, davalı ise ödemelerin yapıldığı kişinin, murisi ile herhangi bir ilgisinin olmadığını, murisin adı geçen kişiye ödeme yapılması konusunda da bir talimatının bulunmadığını savunmuştur. Davacının, davalının murisi ...’na takip konusu senet nedeniyle borçlu olduğu uyuşmazlık konusu olmadığına göre, alacaklının talimatı ile bir kısım ödemelerin dava dışı ...’ye yapıldığının yasal delillerle kanıtlanması gereklidir. Olayda miktar itibariyle ve davalının açık muvafakatı olmadığı için HUMK’nun 288. ve devamı maddeleri gereğince tanık dinlenemez. Dosyada dava dışı ...’nin, davalının murisinin vekili olduğuna ilişkin de herhangi bir belge bulunmamaktadır. Davacı her ne kadar dava dışı ...’ye yaptığı ödemelerle ilgili olarak yazılı belge ibraz etmişse de, belgelerde alacaklı olan ...’nun imzası bulunmadığından, ödemelerin alacaklının talimatı ile yapıldığı kanıtlanamamıştır. O halde davacı tarafından ...’ye yapılan ödemeler, davacıyı borçtan kurtarmaz. Davacı ibraz ettiği delillerle davasını kanıtlıyamamıştır. Ancak davacı dava dilekçesinde deliller kısmında v.s. deliller demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davacıya iddiası ile ilgili olarak davalı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 450 YTL duruma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11470, Karar No: 2014/22239, Tarih: 10.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11470 E.  ,  2014/22239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/101 Karar no:2014/72

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple tazminat miktarları yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.11.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/20490, Karar No: 2015/35643, Tarih: 14.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/20490 E.  ,  2015/35643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/191046

MAHKEMESİ : Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/905 (E) ve 2013/1165 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki Ruhi'nin 21.11.2007 tarihli celsede davaya katılmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla, daha sonradan müşteki vekilinin talebi üzerine verilen katılma kararının usulsüz olduğu ve müştekiye katılan sıfatını kazandırmayacağı, bu nedenle müştekinin temyiz hakkı bulunmadığından müşteki vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6444, Karar No: 2013/932, Tarih: 19.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6444 E.  ,  2013/932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı ve birleşen davada davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R-

Asıl davada davacı, birleşen davada davacılar vekili, 1986 yılında alınan yönetim kurulu kararına göre m² farkının ödenmesi koşuluyla isteyen üyelerin ilave m² hakkı kazanacağını, ilave hak sahipliği için başvuran davacıların, belirlenen ödemeleri yaparak standart dairelere oranla daha büyük daire için kazanılmış hak elde ettiklerini, ....06.2010 tarihli genel kurulun .... ve .... maddelerinde, kazanılmış haklarını ihlâl ederek tüm üyelere eşit yüzölçümlü daire verilmesi yönünde karar alındığını, yüklenici ile yapılan paylaşımın genel kurul kararlarına aykırı olduğunu, bu doğrultuda şerefiye hesaplaması yapılmasının hatalı sonuçlara yol açabileceğini ileri sürerek, anılan genel kurulun ... ve ... numaralı maddelerinde alınan kararların iptalini talep ve dava etmişlerdir.

Birleşen davada davacı ..., ....01.2011 tarihinde davadan feragat ettiğini beyan etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı kooperatif vekili, iptali istenen genel kurul kararlarının icrai nitelikte olmadığını, fazla m²'li daire ortaklığına ilişkin genel kurulda karar alınmadığını, dolayısıyla kazanılmış haktan sözedilemeyeceğini, bu konuda karar almanın münhasıran genel kurulun yetkisinde olduğunu savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kooperatif inşaatlarının bitme aşamasına geldiği, iptal kararının tüm üyelerin zararına olduğu ve uygulama imkânının bulunmadığı, iptali istenen genel kurul kararlarının Kanun ve anasözleşmeye aykırı olmadığı, ... numaralı gündem maddesinin iptalini gerektirir bir durumun bulunmadığı, davacıların yapmış oldukları ödemeleri isteyebilecekleri gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı ... ile birleşen davada davacı ... vekili temyiz etmiştir.

...) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı ... ile birleşen davada davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

...) Dava, genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir. Davalı kooperatifin ....06.2010 tarihli genel kurulun .... maddesinde "kesinleşmiş inşaat projesinin onaylanması ve muhtelif yıllarda arsamızın borç taksitlerini ödemek amacıyla diğer üyelere göre fazla ödeme yapan üyelerimiz lehine kullanılmak kaydıyla kooperatifimizin müteahhit firma ile

...) Dava, genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir. Davalı kooperatifin ....06.2010 tarihli genel kurulun .... maddesinde "kesinleşmiş inşaat projesinin onaylanması ve muhtelif yıllarda arsamızın borç taksitlerini ödemek amacıyla diğer üyelere göre fazla ödeme yapan üyelerimiz lehine kullanılmak kaydıyla kooperatifimizin müteahhit firma ile

yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre üye sayısı dışında kooperatif uhdesinde kalacak ... adet fazla konuta yeni ortak kaydı veya diğer usul, sistem ve esasların belirlenerek bir sonraki genel kurul toplantısında genel kurulumuzun onayına sunmak üzere yönetim kuruluna tam yetki verilmesi" kararlaştırılmıştır. Dosyaya sunulan, davalı kooperatifin 1986-1988 yıllarında üyelere gönderdiği bildirimlerde, yönetim kurulu kararlarında 100 m² üzerinde daireler için bazı ortaklardan daha fazla aidat alınması kararlaştırıldığı belirtilmektedir. Davacılar ise kooperatifçe belirlenen ödemeleri yaparak standart dairelere oranla daha büyük daire için kazanılmış hak elde ettiklerini, fazla ödemelerin .... maddede belirtilen şekilde borç ödeme amacıyla değil, daha büyük arsa ve daire sahibi olmak için yapıldığını iddia etmektedirler.

Kooperatifin en yetkili organı genel kuruldur. Genel kurulda hakkaniyetin gerektirdiği ölçüde gerekli kararlar alınabileceği gibi daha önce alınan ve uygulanan kararların, benimsenen ilkelerin değişen koşullar ve eşitlik ilkesi gerektirdiğinde, tüm ortaklar ya da aynı koşuldaki ortaklar için değiştirilmesi mümkün ve geçerli olup, bu durumda kazanılmış hakların ihlâlinden sözedilemez. Aksi halde, bu ilkelere uyulmadan alınan sonraki genel kurul kararı, kazanılmış hakları ihlâl edeceğinden yok hükmündedir. Yok hükmünde olan kararlar baştan beri hükümsüz olan, sonradan geçerlik olanağı bulunmayan kararlardır. Bu nitelikteki kararların yokluğunun tespiti davası açabilmek için kararlara muhalif olmak gerekmediği gibi açılacak dava da herhangi bir süreye tabi değildir. Kazanılmış haklara ilişkin ihlâlin varlığının belirlenmesi halinde yokluğun tespitine karar verilmesi gerekir.

Bu durumda, mahkemece, kooperatif defter kayıt ve belgeleri üzerinde kooperatifçilik konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla inceleme yapılarak yönetim kurulu kararları ile gerçekleştirildiği iddia edilen uygulamanın, genel kurul kararı olmasa dahi başlatıldığı iddia edilen tarihten bu yana fiilen uygulanıp uygulanmadığının, davalı kooperatifçe uygulanarak zımnen benimsenip benimsenmediğinin belirlenmesi, ....02.2008 tarihli genel kurulda, anılan yönetim kurulu kararındaki gibi bir karar alınmak ve uygulanmak suretiyle kazanılmış hak oluşup oluşmadığı üzerinde de durularak yukarıda açıklanan ilkeler ışığında dava konusu genel kurulun davacıların kazanılmış haklarını etkileyip etkilemediğinin açıklığa kavuşturulması için ek rapor alınması, .... maddede icrai bir karar alınıp alınmadığının tartışılması, yönetime verilen yetkinin kapsam ve çerçevesinin kazanılmış hakları bertaraf edip etmediğinin davacıların, kazanılmış haklarının ihlâl edildiğini iddia etmiş olmalarına göre, önceki ve sonraki genel kurullarda aynı konuda alınan kararların iptalini istememiş olmalarının, dava konusu genel kurulun yoklukla malûl olduğunu ileri sürmelerine engel teşkil etmeyeceği gözetilerek, oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, kooperatifçe kayıt ve belgeler sunulduğu halde böyle bir iptal kararının tüm üyelerin zararına olacağı ve uygulama imkânının bulunmadığı belirtilerek eksik inceleme, yetersiz ve yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı ..., birleşen davada ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davacı ..., birleşen davada ... yararına BOZULMASINA, asıl davada davacı ...'den peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.