muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/273, Karar No: 2012/2979, Tarih: 28.02.2012

KARŞI OY YAZISI

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasa'nın 141/2 maddesine göre "bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." HMUK 388. maddesi ve 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK 297. maddesinde de hükümde "tarafların iddia ve savunmaların özeti, anlaştıkları ve analaşamadıkları hususları, çekişmeli vakalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla; bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri" içermesi gerektiği düzenlenmiştir.

Oysa yerel mahkemece davaya konu gazete yazısındaki hangi ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu, açıklamadan "davacının bu yazı nedeniyle manevi yönden etkilendiği, gazete yazılarının davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu" şeklindeki soyut ifade Anayasa ve H.M.K da düzenlenen gerekçe niteliğinde değildir. Öncelikle mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerektiği düşencesiyle dairemiz çoğunluğunun bozma gerekçesine katılmıyoum. 28/02/2012
Yargıtay — Esas No: 2014/2637, Karar No: 2014/22013, Tarih: 06.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2637 E.  ,  2014/22013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 53/1, 58/1-7.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 183 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5421, Karar No: 2012/5352, Tarih: 12.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5421 E.  ,  2012/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri ile düşme

Sanıklara yüklenen suçun “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” olup son faturanın 18.08.2002 tarihli olduğunun anlaşılması nedeniyle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4,104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 18.08.2002 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1, Karar No: 2016/9288, Tarih: 05.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/1 E.  ,  2016/9288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/07/2015 tarih ve 2015/313-2015/619 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirket yetkilisinin geriye yönelik tarama ve tasnif amacıyla 2010-2011-2012-2013 ve 2014 yıllarına ilişkin ticari defterler ile alış satış ve gider faturalarının 20/03/2015 tarihinde tutanak ile muhasebecisinden teslim aldığını ve kapalı bir koli içerisinde arabasının bagajına koyduğunu, aracı park ettiği yere geldiğinde aracın sağ arka camının kırık olduğunu ve arabada bulunan bilgisayarı ile birlikte ticari defter ve faturaların bulunduğu kolinin de çalındığının tespit ettiğini, polis merkezine başvurulduğunu ve tutanak tutulduğunu, ayrıca ulusal bir gazeteye kayıp ilanı verildiğini ileri sürerek TTK’nın 82/7 maddesi gereğince zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin yetkilisinin arabasında hırsızlık olduğunun ileri sürüldüğü, ancak bununla ilgili karakola başvuru ve gazete ilanı gibi kendi iradesi ile oluşan başvurular dışında bir delil sunmadığı, gece vakti ticari defter ve belgeleri arabasına alması ve sokakta bırakıp arabanın bagajından ticari defter ve belgelerin çalınmasının inandırıcı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10306, Karar No: 2023/7200, Tarih: 06.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10306 E.  ,  2023/7200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/442 E., 2023/415 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükmedilen ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca reddiyle duruşmasız yapılan değerlendirmede, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/352 Esas, 2023/118 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/352 Esas, 2023/118 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2022/352 Esas, 2023/118 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/442 Esas, 2023/415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden esastan reddi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden kesin olmak üzere esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sadece sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden temyiz haklarını kullandıklarına, sanığın alt hadden uzaklaşılarak cezalandırılmasına, katılan kurum lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık müdafii mağdurenin kemik yaşının tespit edilmemiş olmasına, sanığın mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; ''Kırşehir Eğitim ve Araştırma Hastanesinin yazılan müzekkere cevabında, katılan ...'ün annesi olan ...'ün 20/09/2007 tarihinde kız çocuğu doğurduğuna dair doğum kayıt defterinin dosya arasına gönderildiği anlaşılmıştır.

Kırşehir Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 14/09/2022 tarih, 2022/321 sayılı raporunda, katılan ...'ün yapılan iç beden muayenesinde; kızlık zarında yırtık saptandığının, bu durumun vajinal yolla organ sokulmuş olduğunun öyküsüyle uyumlu bulunduğunun, yırtığın muayene tarihinden on günden daha eski bir zamana ait olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan uzmanlık raporunda, katılan ...'e ait eşofman altı, külot ve sütyeninde sanık ...'a ait genotipe rastlanıldığı bildirildiği anlaşıldı. Her ne kadar sanık aşamalarda mağdurenin yaşının 15'den küçük olduğunu bilmediğini savunmuş ve hata hükümlerinden faydalanmak istemiş ise de; 20/02/2023 tarihli Veri Çıkarım Raporunda, katılan ... ile sanık ...'ın 26/08/2022 tarihli konuşmalarında, katılanın sanığa 'bütün bu hayallere 16 yaşında başlamalıyız inşallah' şeklinde mesaj gönderdiği, sanığın da katılana 'sen yaşını büyüttür' şeklinde mesaj gönderdiği, sanık ile mağdur çocuğun ilişki sürelerinin uzun sürdüğü, olayın anlık yaşanmadığı, sanığın mağdurun okulu bildiği, yine mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanlarında doğum gününün konuşulduğu ve 15 yaşına gireceğini sanığa söylediğine yönelik şikayet etmemesine rağmen ısrarlı beyanları, mağdurun hastane doğumlu olması, nüfustaki yaşının bununla uyumlu olması bir bütün olarak değerlendirildiğinde, mağdurun yaşı hususunda veri inceleme raporunda belirtildiği üzere 'yaşını annen büyütsün, bu yaş da anne mi olunur' gibi ifadelerle mağdurenin bu ısrarlı beyanlarını doğruladığı, yine doğum gününe dair yapılan yazışmalarında mağdurenin sanığa 15 yaşından küçük olduğunu söylediği hususunundaki beyanlarını doğruladığı dikkate alındığında, sanığın mağduru yaşı noktasında hataya düşmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu kanaatine varılarak suçtan kurtulmaya yönelik bu savunmalara itibar edilmemiştir. Sanık ...'ın gönül ilişkisi yaşadığı on beş yaşından küçük mağdure ...'le cinsel ilişkiye girmek suretiyle bir kez mağdurenin evinde bir kez okulda olmak üzere zincirleme şekilde üzerine atılı Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı suçunu işlediği, sanığın on beş yaşından küçük mağdure ...'ü ... su deposuna götürmesi nedeniyle sanığın üzerine atılı mağdue ...'ü cinsel amaçlı olarak Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma suçunu işlediği, sanığın mağdure ...'ün anne ve babasının rızası olmadan meşru olmayan bir amaçla ikamette bulunarak üzerine atılı Konut Dokunulmazlığını İhlal Etme suçunu işlediği anlaşılmakla; Sanık ...'ın üzerine atılı katılan ..

...'ü ... su deposuna götürmesi nedeniyle sanığın üzerine atılı mağdue ...'ü cinsel amaçlı olarak Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma suçunu işlediği, sanığın mağdure ...'ün anne ve babasının rızası olmadan meşru olmayan bir amaçla ikamette bulunarak üzerine atılı Konut Dokunulmazlığını İhlal Etme suçunu işlediği anlaşılmakla; Sanık ...'ın üzerine atılı katılan ...'e yönelik 'Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı' suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan TCK'nın 103/2 maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı, failin kasta dayalı kusurunun yoğunluğu ve güttüğü amaç dikkate alınarak takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı suçu aynı mağdura karşı farklı zamanlarda birden fazla kez işlediği sabit olduğundan TCK'nın 43/1 maddesi gereğince cezasında takdiren 1/4 oranında artırım yapılmak suretiyle cezalandırılmasına, sanığın duruşmadaki saygılı tutumu, sosyal ilişkisi, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak sanığa verilen cezadan TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak cezalandırılmasına, Sanık ...'ın üzerine atılı katılan ...'e yönelik 'Kişiyi Hürriyetinden Alıkoyma' suçunu işlediği sabit olduğundan eylemine uyan TCK'nın 109/1 maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı, failin kasta dayalı kusurunun yoğunluğu ve güttüğü amaç dikkate alınarak takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına, sanığın üzerine atılı suçu çocuğa karşı işlediği anlaşıldığından TCK'nın 109/3-f maddesi gereğince sanığa verilecek cezada kanunen bir kat artırım yapılmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına, sanığın üzerine atılı suçu cinsel amaç ile işlediği anlaşıldığından TCK'nın 109/5 maddesi gereğince sanığa verilecek cezada kanunen yarı oranında artırım yapılmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına, sanığın sabıkasız geçmişi ve cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri, lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 62/1 hükmüne göre takdiren 1/6 oranında indirilerek sanığın cezalandırılmasına, Sanık ...'ın üzerine atılı katılan ...'e yönelik 'Konut Dokunulmazlığını İhlal ' suçunu işlediği sabit olduğundan suçun önemi ve ağırlığı, suçun işlendiği yer ve zaman, suçun işleniş şekli göz önünde bulundurularak suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK

...'ın üzerine atılı katılan ...'e yönelik 'Konut Dokunulmazlığını İhlal ' suçunu işlediği sabit olduğundan suçun önemi ve ağırlığı, suçun işlendiği yer ve zaman, suçun işleniş şekli göz önünde bulundurularak suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK.’nun 116/1-4 üncü maddesi gereğince takdiren cezalandırılmasına, sanığın sabıkasız geçmişi ve cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri, lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 62/1 hükmüne göre takdiren 1/6 oranında indirilerek sanığın cezalandırılmasına, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, mahkememizce sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, mağdurun somut, belirlenebilir bir zararının bulunmaması ve sanığın HAGB hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 231/5 vd hükümleri gereğince sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. Sanığın cinsel istismar suçu yönünden atılı suçu işlediği noktasında tam bir kanaate ulaşılması, atılı suçun katalog suçlardan olması dolayısıyla kaçma ihtimalinin varlığı, kanunda ön görülen azami tutululuk süreleri ile sanığın tutuklu kaldığı sürenin orantılı oluşu bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın tutukluk halinin devamına karar verilmiştir.'' şeklindeki gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesinin bozması sonrası kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Vekalet Ücretine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

C. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/442 Esas, 2023/415 Karar sayılı kararında, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10172, Karar No: 2016/13019, Tarih: 27.09.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/10172 E.  ,  2016/13019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun, mağdur tarafından direksiyondan kilitlenerek sokağa park edilen motosikleti, çay kaşığı ile kilidini açıp çalıştırmak suretiyle çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle hüküm kurulması, ayrıca ihbar gelmesi üzerine araştırma yapan kolluk görevlilerinin, trafikte seyir halinde olan suça sürüklenen çocukları ve suça konu motosikleti görüp dur ikazında bulundukları, suça sürüklenen çocukların motosikleti ara sokakta terk ederek kaçtıklarının anlaşılmasına göre de, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından ve 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin aynı Kanun'un 31/2. maddesinden önce uygulanmak suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç cezaya etkisi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinin alt sınırının bir yıl hapis olması ve suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın alt sınırdan belirmesi karşısında, aynı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafa “1 yıl” yerine “2 yıl” yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.