muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9648, Karar No: 2022/10481, Tarih: 30.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/9648 E.  ,  2022/10481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.05.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 30/05/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 30/05/2022
Yargıtay — Esas No: 2018/16237, Karar No: 2019/10564, Tarih: 19.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16237 E.  ,  2019/10564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygunc olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Sanığın müştekiye ait iş yerinde suça konu kot pantolunu ve bilgisayarı alıp, alarm çalması üzerine çaldığı eşyaları pencereden attığı, polis siren sesi duyması üzerine yere attığı kırılan bilgisayar ve kot pantolunu almadan kaçtığı, bu haliyle müştekiye yönelik eylemin tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuğa hırsızlık suçundan TCK’nın 35. maddesi gereği teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 31/2. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Kanunun 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının karar tarihi olan 02.04.2015 tarihinden, dairemizin inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14230, Karar No: 2020/2623, Tarih: 19.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14230 E.  ,  2020/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 4.6.2013-24.03.2015 tarihleri arasında İl Emniyet Müdürlüğünden ihale ile iş alan davalı ... Temizlik ve Yemek Pişirme Bakım ve Isınma Hizmetleri Gıda İmalat İnşaat Turizm Nakliyat İthalat ve İhracat San ve Tic. Ltd. Şti. firmasında, aylık net 1.149,00 TL ücret ve ücrete ek olarak yemek ve yol yardımı ile çalıştığını, yaz aylarında 07:00-16:30 saatleri arasında ancak çoğu zaman 19:00-20:00’ ye kadar, kış aylarında 07:00-16:00 saatleri arasında, hafta sonları maç, etkinlik, şenlik gibi aktiviteler nedeniyle 10:00’ da çalışmaya başlayıp 24:00’ lere kadar çalıştığını, fazla çalışma karşılığının ödenmediğini, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücretinin faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Şirket vekili, davacının temizlik işlerini yeterince yerine getirmediğini, işe geç gelip erken çıktığının tespit edildiğini, buna ilişkin tutanaklar düzenlendiğini, davacının defalarca uyarıldığını, çalışmasında bir düzelme olmaması sebebiyle iş akdinin İş Kanunun 25/II-h maddesi uyarınca haklı sebeble feshedildiğini, fazla çalışma yapılmadığını, ulusal bayram genel tatillerde çalışma olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. ... vekili süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı T.C. ...'nın aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. ... vekili süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı T.C. ...'nın aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davası niteliğinde olup hükmedilen ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacağında faiz başlangıcı yönünden dava ve talep artırımı ayrımı yapılması gerekirken alacakların tamamı için dava tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmesi ve davacının yaptığı harç masraflarının kabul/redde göre oranlanması ve davalı bakanlığın harçtan muaf olduğu gözden kaçırılarak peşin ve ıslah harcı toplamı olan 117,15 TL' nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2, 3, 4, 9 ve 10 numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkarılarak yerlerine;

2-Davanın ihbar tazminatı yönünden kabulü ile, brüt 2.105,88 TL ihbar tazminatından 100,00 TL' sinin dava tarihi olan 04/05/2015 tarihinden, bakiyesinin talep artırım tarihi olan 29.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranını geçmemek kaydıyla bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranıyla, birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

3-Davanın fazla çalışma ücreti alacağı yönünden kabulü ile, brüt 255,22 TL fazla çalışma ücretinden 100,00 TL' sinin dava tarihi olan 04/05/2015 tarihinden, bakiyesinin talep artırım tarihi olan 29.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranıyla birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

4-Davanın yıllık izin ücreti alacağı yönünden kabulü ile, brüt 560,70 TL yıllık izin ücreti alacağından 100,00 TL' sinin dava tarihi olan 04/05/2015 tarihinden, bakiyesinin talep artırım tarihi olan 29.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranını geçmemek kaydıyla bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranıyla birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

9-Davacının yaptığı, 27,70 TL başvuru harcı, 27,70 TL peşin harç ve 89,45 TL ıslah harcı toplamı 117,15 TL. harç masrafının davalı bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı şirketten alınarak davacıya ödenmesine,

9-Davacının yaptığı, 27,70 TL başvuru harcı, 27,70 TL peşin harç ve 89,45 TL ıslah harcı toplamı 117,15 TL. harç masrafının davalı bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı şirketten alınarak davacıya ödenmesine,

10-Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 456,30 TL yargılama giderinden kabul/redde göre belirlenen 447,86 TL. sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, " bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4037, Karar No: 2011/7304, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4037 E.  ,  2011/7304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar... vd. ile davalılar Vakıflar Genel Müdürlüğü vd. aralarındaki galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklarının tespiti davasına dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.03.2010 günlü ve 2007/766-2010/62 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 11.10.2010 günlü ve 2010/9621-2010/12805 sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosyanın yeniden yapılan incelenmesinde; dava dilekçesinde küçükler... ve ...'in Şehit ... ... Vakfı'nın galleye müstehak vakıf evladı olduklarının tespiti istenilmiş olup; bu istemin vakıf evladı olduklarının tespitini de kapsayacağından, çoğun içinde az da vardır kuralından hareketle, küçükler...'nın annesi ... ile ...'in babası ...'in kesinleşen mahkeme kararları ile vakıf evladı oldukları anlaşılmakla, adları geçen küçüklerin davaya konu Şehit ... ... Vakfı evladı olduklarının tespitine karar verilmesi gerekirken, istemin tümünün reddedildiği anlaşıldığından, davacıların karar düzeltme istemlerinin sadece bu yönden kabulü ile Dairemizin 11.10.2010 gün 2010/9621-12805 sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının salt yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3019, Karar No: 2014/7790, Tarih: 06.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/3019 E.  ,  2014/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/82480

MAHKEMESİ : Sakarya Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2012

NUMARASI : 2011/659 (E) ve 2012/1 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Otomobilinin içerisinde oturmakta olan tanık A.. U..'un, ara sokaktan bir motosikleti sürükleyerek götürmekte olan sanık Sabri ile hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen O.. A..'yı görüp, plakasından bu motosikletin aynı mahallede oturan müştekiye ait olduğunu anlayarak yanlarına gittiğinde, kaçmaya yeltenen sanık Sabri'yi yakalaması şeklinde gelişen somut olayda; 12 yaşından küçük olması sebebiyle kovuşturmaya uğramayacağını bilen O.. A..'nın hırsızlığı kendisinin gerçekleştirdiğine ve yolda giderken sanık Sabri'yi tesadüfen gördüğüne ilişkin gerçeğe aykırı beyanına itibar edilerek; sanığın mahkumiyeti yerine hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/03/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10185, Karar No: 2016/7428, Tarih: 13.12.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2015/10185 E.  ,  2016/7428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. Mehmet Melih Yönet ile davalı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma nedeniyle taşınmazda oluşan zararın tazmini ve mahrum kalınan kira bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkeme, davanın kısmen kabulüne, 7700,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek 11.833,33 TL nin 10/06/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin elektrik tesisatındaki hor kullanmaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin elektrik tesisatındaki hor kullanmaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesinde; Davacıya ait fabrika binası niteliğindeki taşınmazı, 01.01.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalı şirketin kiraladığını, taşınmazın boş ve bakımlı vaziyette kiraya verildiğini, ancak 2013 yılı sonuna doğru kira bedelinin ödenmemesi nedeni ile kira ilişkisinin zedelendiğini ve davacı tarafından yenilenmeyeceğinin bildirildiğini, davalı tarafından mecurun tahliye edildiğini, taşınmazın harap hale geldiğini, elektrik ve sıhhi tesisatın harap edildiğini, tavan taban , hatta duvar ve kapıların hasarlandırıldığını, elektrik kablolarının neredeyse tamamının kesildiğini, Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/101 D.İş sayılı dosyası ile yapılan tespitte binaya dair hasarın 6.700 TL +KDV olarak belirlendiğini, Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/3 D.İŞ sayılı dosyası ile yapılan tespitte elektrik aksamına dair hasarın 40.373,70 TL olarak belirlendiğini, muhtemel kiracıların binanın harap hali nedeni ile kiralamaktan vazgeçtiklerini belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak bina hasarı inşaat masrafı için 6.700 TL, elektrik aksam hasarı için 40.373,70 TL, mahrum kalınan kira geliri için 1.000 TL, olmak üzere toplam 48.073,70 TL zararın, tespit raporlarının tebliği tarihinden itibaren ( kabul görmediği ahvalde dava tarihinden ) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 10/06/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile 1000 TL olarak talep ettikleri mahrum kalınan kira geliri sebebiyle uğradığı zararın 12.833.33 TL olduğunu bildirerek davasını ıslah etmiştir. Davalı vekili, davaya konu işyerinin bakımını onarımını yaparak işyerine taşındığını, 29.12.2011 tarihli ve 40.450,00 TL bedelli fatura ile belgelendiği üzere davaya konu işyerine davalının taşınmadan önce elektrik tesisatını komple yeniden

yaptırdığını ve bedelini ödediğini, davalı mecuru kiraladığı zaman işyerinin elektrik tesisatının olmadığını, davalının bu işyerinin hem elektrik tesisatını yaptırdığını, hem idari binadaki alçıpanları, duvarları, asma tavanları, zemindeki tahtaları, ahşap kapıları yaptırdığını, davalı işyerini boşaltıp henüz anahtarı teslim etmeden önce işyerine hırsız girdiğini, davacının bahsettiği zararın da bundan kaynaklandığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

yaptırdığını ve bedelini ödediğini, davalı mecuru kiraladığı zaman işyerinin elektrik tesisatının olmadığını, davalının bu işyerinin hem elektrik tesisatını yaptırdığını, hem idari binadaki alçıpanları, duvarları, asma tavanları, zemindeki tahtaları, ahşap kapıları yaptırdığını, davalı işyerini boşaltıp henüz anahtarı teslim etmeden önce işyerine hırsız girdiğini, davacının bahsettiği zararın da bundan kaynaklandığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında 01.01.2012 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı ve kiralanan taşınmazın tahliye edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlarında, fabrika binasının sağlam ve kullanılabilir vaziyette teslim edildiği, tahliye durumunda aynı şekilde sağlam ve kullanılabilir vaziyette teslim edileceği kararlaştırılmış olup özgür irade ile belirlenmiş bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar. Hukukumuzda sözleşmeye bağlılık ilkesi esas olup taraflar serbest iradeleri ile oluşturdukları kira sözleşmesi ile bağlıdır. TBK.nun 316/1.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve aynı kanunun 334.maddesi hükmü uyarınca sözleşme sonunda aldığı hali ile kiralayana teslim etmekle yükümlüdür. Kiracının bu yükümlülüğünün ihlali halinde kiraya veren, bu yüzden uğradığı zarar için giderim isteminde bulunabilir. Sözleşmede mecurun iyi halde teslim alındığı tespit edildiği başka her hangi bir eksik olduğuna ilişkin sözleşmeye hüküm konulmadığı ayrıca taşınmazın kiralayana teslim edildiği tarihe kadar kiracının özenle kullanma ve koruma sorumluluğunun bulunduğu nazara alınarak taşınmazda yeniden bilirkişi incelemesi yapılıp elektrik tesisatında oluşan zararın tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken elektrik tesisatının davalı tarafından yaptırıldığı gerekçesi ile eksik ve yetersiz tespit ve bilirkişi raporları esas alınarak hüküm verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.350 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.