muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6837, Karar No: 2014/13518, Tarih: 10.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6837 E.  ,  2014/13518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2013 tarih ve 2012/267-2013/427 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete emtia nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı 92 koli, 1475 adet giyim emtiasının ...'den ... 'ya taşınması amacıyla davalıya ait ... çekici-... römork plakalı kamyona 05.03.2010 tarihinde yüklendiğini ancak emtianın 3 kolisi hasarlı olmak üzere toplam 48 kolinin alıcısına teslim edildiğini, bu hususun ... belgesi üzerine not düşülerek tespit edildiğini, ayrıca hasarın tazmininin sigortalı tarafından 24.03.2010 tarihinde davalıya çekilen ihtarname ile ihbar ve ihtar edildiğini, müvekkilinin hasar bedelini 30.04.2010 tarihinde ödeyerek sigortalısının haklarına TTK'nın 1361. maddesi uyarınca halef olduğunu ileri sürerek, 19.991,25 TL hasar tazminatının ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasar ihbarının süresinde ve usulüne uygun yapılmadığını, bu nedenle davacının dava hakkının olmadığını, müvekkilinin eksik ve hasarlı olduğu iddia edilen teslimden ...'nin 17/2 maddesi uyarınca herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, kaldı ki sorumlu tutulsa bile sorumluluğunun sınırlı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu konfeksiyon - giyim emtiasında, taşıma sırasında hırsızlık sonucu meydana gelen kayıp ve hasarın 12.620,68 TL olduğu, davacı sigortacının dava dışı sigortalısına ödediği bedeli değil, ... konvansiyonu hükümlerine göre hesaplanan miktarı davalı taşıma şirketinden talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 12.620,68 TL'nin 30.04.2010 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1582, Karar No: 2021/4616, Tarih: 07.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1582 E.  ,  2021/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52, 63 ve 5275 sayılı yasanın 106/3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; BOTAŞ tarafından yerleştirilen doğalgaz boru hattında yapılan izolasyon çalışmaları esnasında, BOTAŞ tarafından görevlendirilen personeller ... ve ...'un açılan 2.80 metre derinlik ve 2.47 metre genişliğindeki kanal içerisinde çalıştıkları esnada kanal yanaklarındaki toprağın üzerilerine doğru kayması şeklinde meydana gelen ve BOTAŞ'ta işletme mühendisi olarak görev yapmakta olan, makine mühendisi sanığın tali kusurlu olarak iki kişinin ölmesine sebebiyet verdiği olayda;

Olay günü sanığın çalışma alanı içindeki personelin amiri durumunda bulunduğu, personeli denetleme ve gerekli hallerde uyarmakla görevlendirildiği, bu suretle sanığın kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu ve bu husus Dairemizin 16/12/2019 tarih, 2017/6525 - 2019/11831 sayılı ilamı ile de kabul edildiği anlaşıldığından; tebliğnamede meydana gelen kazada sanığın sorumluluğunun bulunmadığı, sanığın görev tanımı içerisinde iş sağlığı ve güvenliği, tehlikeli alan sorumluluğu gibi hususların yer almadığı, sanığın idari işlerin koordinasyon ve yürütümü şeklinde idari görevinin bulunduğu; sebepleri ile bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi ile birlikte 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması, bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafini hükmün gerekçesiz olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, kusura ilişkin raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine, kusur tayinine, ceza miktarına ve sair nedenlere; katılanlar vekillerinin ise kusur tayinine, ceza miktarına, lehe indirim uygulanmasına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 07/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9631, Karar No: 2011/13754, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9631 E.  ,  2011/13754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, prim yapılandırmasının geçerli olduğunun tespitiyle aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olan davacının 5763 sayılı Yasa gereğince imzaladığı 25.07.2008 tarihli talep ve taahhütnamenin geçerli olduğunun tespiti ile aksi yöndeki davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının eksik ödemesini 5763 sayılı Yasanın 3/3. maddesinde belirtilen şekilde 31.08.2008 tarihine kadar ödemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5763 sayılı yasa ile 5510 sayılı yasaya eklenen geçici 24/4 maddesi olup bu madde de açıklandığı üzere "... borç türü bazında taksitlendirilmiş borçlarıyla ilgili ödeme yükümlülüklerini bir takvim yılında üç defadan fazla veya taksitlendirme süresi içinde tahakkuk edecek aynı mahiyetteki carî ay borçlarıyla ilgili ödeme yükümlülüklerini bir takvim yılında üç defadan fazla yerine getirmemeleri halinde, yeniden yapılandırma hakkını kaybederler ve ödedikleri tutarlar Sosyal Sigortalar Kurumu ve ...’un ilgili mevzuatı uyarınca borçlarına mahsup edileceği, taksit veya carî aya ilişkin ödeme yükümlülüklerinin eksik yerine getirilmiş olması halinde, ödeme yükümlülüğü ihlal edilmiş sayılacağı,.."belirtilmiş ve yapılandırmanın geçersizliği ödeme yükümlülüğünün" bir takvim yılında üç defadan fazla yerine getirilmemesi" şartına bağlanmıştır.

Somut olaya gelince davacı sadece 2009 yılı 4. ay taksitini süresinde ödememiş, yaptığı ödemenin de yasal sürenin sadece 3 gün sonrasında olduğu ve ödeme yükümlülüğünü 3 defadan fazla ihlal etmediği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın kabulü gerekirken hatalı değerlendirme sonucu reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2014/20696, Karar No: 2014/30517, Tarih: 17.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/20696 E.  ,  2014/30517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3276, Karar No: 2024/1563, Tarih: 07.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3276 E.  ,  2024/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekilinin 01.09.2013 tarihli kira sözleşmesi ile davalılara ait karkas binayı yurt olarak imal edip kullanmak üzere kiraladığını, binayı komple imal ederek öğrenci yurdu haline getirildiğini, bunun için çok büyük oranda harcama yaptığını, bu harcamalara rağmen davalıların kira süresi dolmadan

müvekkilini tahliye ettiğini, uzun yıllar faydalanacağı inancı ile yaptığı imalat ve emeğinin heba olduğunu ileri sürerek; davacının yaptığı faydalı masraflar ile bu masraflar nedeniyle kiralananda meydana gelen değer artışı karşılığında şimdilik 10.000,00 TL'nin ve taşınmazın imalatı dışında yaptığı işler için şimdilik 5.000,00 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacı kiracının, kiralanana yaptığı masrafların 01.09.2013-01.09.2016 tarihleri arasında kira bedeli alınmayarak ödenmiş olduğunu, kira bedellerini ödemeyen davacının müvekkillerine tahliye taahhüdü verdiğini, akabinde tahliye taahhüdüne dayanılarak icra takibi başlatıldığını, kiralananın 18.09.2017 tarihinde tahliye edildiğini, davacının alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacı kiracının, kiralanana yaptığı masrafların 01.09.2013-01.09.2016 tarihleri arasında kira bedeli alınmayarak ödenmiş olduğunu, kira bedellerini ödemeyen davacının müvekkillerine tahliye taahhüdü verdiğini, akabinde tahliye taahhüdüne dayanılarak icra takibi başlatıldığını, kiralananın 18.09.2017 tarihinde tahliye edildiğini, davacının alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kira sözleşmesinde, kiracının, kiraya verenin rızasıyla ya da kiraya verenin rızası olmaksızın yaptığı yenilik ve değişiklikler sebebiyle kiralananda ortaya çıkan değer artışının karşılığını isteyemeyeceğinin düzenlendiği, kira sözleşmesinin tarafların özgür iradeleri ile belirlenmiş olup, sözleşmeye bağlılık ilkesi gereğince tarafları bağlayacağı, kira sözleşmesinin (8.1) maddesinde “Kiracının ücret yükümlülüğü, 31/08/2016 tarihine kadar eser meydana getirme edimi, 01/09/2016 tarihinden 31/12/2020 tarihine kadar ise ücret ödeme edimi şeklindedir. Buna göre kiracı eser meydana getirme ediminde, natamam şekilde teslim aldığı taşınmazı vize ve tadilat projelerine uygun olarak tamamlayacak, her türlü inşaat vizesinin yenilenmesi, tadilat projelerinin yapılması, binanın projesindeki statiğine uygun olarak düzenlemeler yapılması, çevre düzenlenmesi, elektrik, su, kapı, pencere, sıhhi tesisat ve doğalgaz sistemlerinin kurulması ile tüm kamu ve belediyelere ait harcamalarının ve giderlerinin karşılanması, iskan, inşaat ve diğer ruhsatların alınması, bunlarla ilgili her türlü giderlerin karşılanması işlemlerini yapacaktır. İşbu sözleşmede bulunmayıp, binanın kullanılması, iyileştirilmesi, değişen mevzuata uygun hale getirilmesi gibi binanın mimari, inşaat projeleriyle ve mevcut kullanımı ile ilgili tüm masraflar bu edime dahildir. Kiracı bu edimi karşıladığında, diğer sözleşme hükümleri saklı kalmak kaydıyla belirtilen tarihe kadar kira ücreti ödemeyecektir. 2016-2020 yılları arasındaki kira bedelleri de kiracının ifa edeceği edimlerinden dolayı düşük tutulmuştur ve kademe kademe artırılmıştır. ” düzenlemesinin bulunduğu, sözleşmenin başlangıç tarihinin 01.09.2013 olduğu, 31.08.2016 tarihine kadar eser meydana getirme edimi şeklinde anlaşma sağlanarak yapılan tüm masraflara binaen kira bedeli ödenmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalı tarafça sözleşmenin haksız feshedildiği hususunda Mahkemece bir değerlendirme yapılmadığını, müvekkili tarafından dava konusu taşınmazın tamamlanarak iskan edilebilir hale getirildiğini, taşınmazı kira amacı doğrultusunda kullanmaya başlamışken davalılar tarafından kira ilişkisinin sona erdirildiğini, davalıların kira süresi içerisinde dava konusu taşınmazı kullanmasına müsaade etmediği için müvekkilinin mağdur edildiğini, Mahkemece müvekkili tarafından taşınmaza yapılan masraf ile mecurda meydana gelen değer artışı keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak tespit edilmeden, tanık beyanları dinlenmeden, tam bir yargılama yapılmadan davanın reddedildiğini, yapım karşılığında müvekkilinden 3 yıl kira bedeli alınmayacağı ve 10 yıl da düşük bedel alınacağı kararlaştırıldığı halde müvekkilinin hile ile kandırılarak ve kira sözleşmesi feshedilerek mağdur edildiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dayanak sözleşme gereğince kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu masrafların karşılığı olarak davacı kiracının kiralananı 3 yıl boyunca bedelsiz olarak kullandığı, böylelikle esasen bu masrafların kira bedeli karşılığı olarak kiralayan tarafından karşılanmış olduğunun kabul edilmesi gerektiği, yine kiralananda meydana gelen değer artışının istenmeyeceğinin sözleşmede hüküm altına alınmış olduğu, yasal düzenlemeler, sözleşme hükümleri ve Yargıtay uygulamaları nazara alındığında, Mahkemece davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, zorunlu ve faydalı masraflar ile kiralananda meydana gelen değer artışının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 299, 321, 530 uncu maddeleri

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, zorunlu ve faydalı masraflar ile kiralananda meydana gelen değer artışının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 299, 321, 530 uncu maddeleri

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa yukarıda yer verilen hukuk kurallarının doğru şekilde uygulandığı, taraflar arasında düzenlenen 01.09.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde; davacı kiracının, kiralanana yaptığı masrafları talep edemeyeceğinin düzenlendiği, kaba inşaat halinde kiralandığı sözleşmede belirtilen kiralanana, kiracı tarafından yapılacak imalatlar karşılığında 01.09.2016 tarihine kadar kira bedeli ödenmeyeceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmakla; davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7306, Karar No: 2012/6158, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7306 E.  ,  2012/6158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların maliki, sürücüsü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın davacının yolcu olarak bulunduğu araca çarpması nedeniyle davacının yaralandığını, uuzn süre tedavi gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.430 TL. tedavi giderinin ve 8.000 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline, sigorta şirketinin maddi tazminat ile sorumlu tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,1.107,59 TL. tedavi giderinin davalılardan tahsiline 2.000 TL. manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmiş hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... şirketinin temyiz itirazları yönünden; 7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK.’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540,00 TL’ye çıkarılmıştır. Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin

reddine karar verilebileceğinden davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

reddine karar verilebileceğinden davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Borçlar Kanunu’nun 47.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Dava konusu olayda, olayın meydana geldiği tarih, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, olayın gerçekleşme şekli, yaralanmanın biçimi,tedavi ve iyileşme süresi ve sonuçlarının davacı üzerideki etkisi gibi nedenler dikkate alınarak hakkaniyete uygun bir tazminata hükmedilmesi gerekir. Açıklanan nedenlerle davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı az olup adalete uygun düşmediğinden hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.. Bu nedenlerle manevi tazminata ilişkin hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz dilekçesinin reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ... ... Sigorta AŞ.'ye geri verilmesine 15.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6924, Karar No: 2013/11964, Tarih: 06.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/6924 E.  ,  2013/11964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisi dul ve yetim aylığını iptal eden kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacılar, Kurumun murise ait 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılığını ve buna bağlı olarak bağlanan dul-yetim aylığını iptal eden işlemin iptalini talep etmişlerdir.

Mahkemece; talep gibi istemin kabulüne karar verilmiş ise de varılan bu sonuç yerinde değildir.

Her uyuşmazlığın, dayandığı işlem veya olayların meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasal kurallara göre çözümlenmesi gerekeceği ilkesinden hareketle yasal koşulların ayrı ayrı ele alınarak Bağ Kur'luluk statüsünün ortaya konması gerekir. 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.