muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10811, Karar No: 2013/4301, Tarih: 26.03.2013

Açıklanan olgular tarafların ve Mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, ilk keşifteki uzman ziraatçi bilirkişinin raporundaki bilimsel belirlemeler dikkate alındığında böyle bir yerin imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılıp kazanılmayacağında toplanmaktadır. Öte yandan, taşınmazın ... Belediyesi sınırları içinde kaldığı yönündeki belirlemeye karşın 1/1000 ölçekli imar planı kapsamında kalıp kalmadığı ve imar planının onay tarihi soruşturulmamış, ayrıca, mera komisyonu çalışmaları nedeniyle söz konusu köydeki mera tahsisine ilişkin evrak ve ekleri keşifte uygulanmamıştır. Yasal hasım olan ... Belediyesi'ne husumet yöneltilmemiş ve noksan harçlar ikmal edilmeden yargılamaya devam edilmiş ise de, dosyada mevcut 18.08.2011 tarihli uzman ziraatçi bilirkişinin yukarıda açıklanan raporunun kapsamı dikkate alındığında, söz konusu taşınmazda herhangi bir imar ve ihya işleminin yapılmadığı, cins ve miktarları belirtilen fidanların keşif tarihi itibariyle 10 yaşından küçük oldukları, aslında bu yerde ekonomik anlamda herhangi bir zirai faaliyetin yapılmadığı anlaşılmakla bilimsel verilere uygun söz konusu rapor dikkate alınarak davanın reddine karar vermek gerekirken takdiri delil niteliğindeki ve soyut içerikli yerel bilirkişi ve tanık sözlerine itibar edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Bu nedenle diğer noksanlıkların araştırılması ve tamamlanmasına gerek görülmemiştir. Karar gerekçesinde sözü edilen Dairenin ilamlarının somut olayla ilişkisi bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar v erildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3579, Karar No: 2021/7299, Tarih: 05.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3579 E.  ,  2021/7299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

01.07.2000 doğumlu olup fiili işlediği 31.07.2015 tarihinde 15 yaşını doldurup, 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi yerine, aynı Kanun'un 31/2. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30185, Karar No: 2013/4822, Tarih: 11.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/30185 E.  ,  2013/4822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18-21. Maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve davacı işçinin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, iş sözleşmesinin işletmenin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli nedenlerle tüm yasal hakları ödenmek suretiyle feshedildiğini, davacı işçinin 28.09.2011 tarihli fesih bildirimini ve feshe bağlı ek ödeme ve sulh sözleşmesini ihtirazi kayıt koymaksızın imzaladığını, sulh sözleşmesi ile davacı işçiye son aya ait 29 günlük brüt ücret , kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve çalışanın 4 aylık ücretine denk gelen brüt ücretten oluşan sosyal paketin ödenmesi konusunda taraflarca mutabakata varıldığını, taraflar arasındaki sulh protokolünün varlığına rağmen dava açılmasının davalı bankadan haksız kazanç elde etmeye yönelik olduğunu, davacı işçinin işbu davayı açmasında hukuki menfaati olmadığını, davacı işçi ile akdedilen sulh sözleşmesinin davacı işçinin lehine makul yararın ötesinde sonuçlar doğurmakta olduğunu ve sulh sözleşmesini davalı banka ile uzlaşarak kendi özgür iradesi ile imzaladığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece keşif sonrası alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, her ne kadar 29.09.2011 tarihinde taraflar arasında Sulh sözleşmesi akdedildiği belirlenmiş ise de 28.09.2011 tarihinde işveren tarafından fesih bildiriminden hemen sonra artık tarafların irade uyuşması ile sözleşme imzalamalarının işveren feshini ortadan kaldırmayacağı, iş sözleşmesinin işveren tarafından alınan yönetimsel karar neticesinde bir takım organizasyonel değişiklikler yapılarak bir çok personelin işten çıkartılmasına karar verildiği, davacı işçinin işten ayrılmak arzusu veya niyetinde olduğuna ilişkin bir bilgi veya delil bulunmadığı, davacıya teklif edilen ve zaten hak ederek işçiye ödenecek olan ücret, yıllık izin ücreti, kıdem ve ihbar tazminatı yanında işbu sözleşme kapsamında 4 aylık ücretine denk gelen brüt ücretinin ödenmesinin işçinin kıdemi, tecrübesi bir daha iş bulabilme ihtimali değerlendirildiğinde makul yarar olarak da değerlendirilmeyeceği, sulh sözleşmesinin davacı tarafından iradi olarak imzalanmadığı kabul edilerek, davacı işçinin iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca işletmesel gereklerden kaynaklanan nedenlerle feshettiği, ancak fesih işleminde tutarlı olmadığı gibi feshin son çare olma özelliğinin de ihlal edildiği bu itibarla feshin geçersiz olarak yapıldığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine, keşif ve bilirkişi giderleri dahil, tüm giderlerin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız). Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı(keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

Yargılama harç ve giderleri, HUMK.’un 417. maddesi uyarınca kural olarak davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Bu durumda yapan taraf haklı ise yaptığı gider karşı tarafa yükletilmeli, haksız ise yapılan yargılama gideri üzerinde bırakılmalıdır.

Yargılama harç ve giderleri, HUMK.’un 417. maddesi uyarınca kural olarak davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Bu durumda yapan taraf haklı ise yaptığı gider karşı tarafa yükletilmeli, haksız ise yapılan yargılama gideri üzerinde bırakılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildikten sonra iş sözleşmesinin sona ermesine bağlı ek ödeme ve sulh sözleşmesinin birlikte imzalandığı, bu sözleşmenin işverenin feshini ortadan kaldırmadığı, iş sözleşmesinin ikale ile sona ermediği, davalı işveren yeniden yapılanma ve bölüm kapanması sonrası kadro iptali nedeni ile iş sözleşmesinin feshinde, davacının istihdam fazlası olduğunu, bu işletmesel kararı tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlayamadığı anlaşıldığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesi yerindedir.

Ancak dosya içeriğine göre keşif gideri ve bilirkişi ücreti olan 523.40 TL’nin davalı tarafından yatırıldığı, bu giderin davanın sonucuna göre davalı üzerinde bırakılması gerektiği halde, davacı yapmış gibi tekrar davalıdan bu miktarın tahsiline karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının keşif gideri ve vekalet ücreti dışında yapmış olduğu 70.00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 11.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4423, Karar No: 2012/5489, Tarih: 12.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4423 E.  ,  2012/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2, CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair

Karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin bahse konu sahte faturaların 2002 takvim yılı kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 01.05.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yıllında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4589, Karar No: 2019/7930, Tarih: 09.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4589 E.  ,  2019/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2-TCK'nın 158/1-d, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, alacaklısı ve 1. cirantasının kendisinin olduğu, katılanın borçlu gözüktüğü sahte olarak tanzim edilmiş 2.000 TL ve 10.750.00 TL bedelli iki adet senedi ciro ederek, hakkında beraat hükümleri verilen ...'a verdiği, ...’ın da sahte olarak tanzim edilen bu senetlerle katılan aleyhine Gaziantep 10. İcra Müdürlüğü’nün 2010/1414 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığı, söz konusu icra takibi kesinleşerek haciz işlemlerinin gerçekleştirildiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarında, katılana sattığı ürün karşılığında senetleri aldığını belirtmişse de; sanığın katılanla aralarında gerçekleştiğini iddia ettiği ticari ilişkiye dair herhangi bir belge yada delil sunmaması, katılanın sanığı tanımadığını beyan etmesi, senetler üzerinde gerçekleştirilen bilirkişi incelemesinde; her iki senet üzerindeki katılan ...’e atfen atılı imzaların katılan ...’in eli ürünü olmadığı yönünde görüş ve kanaatin bildirilmesi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, suçun sabit olmadığına, eksik soruşturmayla karar verildiği, mazereti nedeniyle delil sunamadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27937, Karar No: 2014/14355, Tarih: 08.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27937 E.  ,  2014/14355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

HÜKÜM : Beraate ve mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında, ...'a hakareten açılan davada bir karar veilmemesi, zamanaşımı süresi içinde bir karar verilebileceğinden ve incelenecek hüküm bulunmadığından karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında ...'ı tehdit suçundan kurulan beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Sanık ...'nun kısa süreli hapis cezası ertelenmesine karşın, 5237 sayılı 53/4. maddesine aykırı olarak, sanık hakkında 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi,

b) Sanık ...'ın, uzun süreli hapis cezası ertelenmiş olamasına göre, sanık hakkında, TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca; TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının "TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri" dışında kalan hususlarda infaz tamamlanıncaya değin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık ... ile ilgili

hükümden “hak yoksunluğuna” ilişkin kısmın çıkarılarak, sanık ... hakkındaki kararda ise “hak yoksunluğuna ilişkin kısımın “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık hak ve yetkileri hariç olmak üzere, kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında, Ruhi Başağ'a karşı hakaret suçundan açılan bir dava bulunmadığı halde, sanık hakında ...'a hakaret suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/390, Karar No: 2012/4082, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/390 E.  ,  2012/4082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkeme satış suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar vermiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına, göre temyiz eden davalı vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak dava konusu taşınmaz üzerindeki muhtesatların aidiyeti konusunda uyuşmazlık bulunmamasına göre satış bedelinin dağıtılmasında oran kurulması doğru olup hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde satış bedelinin oran kurulmak suretiyle dağıtılmasıyla yetinilmesi gerekirken ayrıca hüküm fıkrasının 6.bendinde “satıştan elde edilecek paranın tapu kaydı ve veraset belgesindeki hisselere göre paylaştırılmasına” karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından 6.nolu bendin çıkarılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4089, Karar No: 2011/2677, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/4089 E.  ,  2011/2677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne ve temyiz isteminin reddine yönelik olarak verilen hükümlerin süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin murisinin davalı kooperatifin 13 paylı ortağı bulunduğunu, 26.09.2000 tarihinden itibaren kayıp olduğunu, durumun 07.03.2002 tarihinde davalıya bildirildiğini, ancak ihraç prosedürü işletilerek murisin ortaklıklardan ihraç edildiğini, gaipliğin mahkeme kararı ile de sabit olduğunu ileri sürerek, ihraç kararının iptaline, müvekkillerinin ortaklığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ihraç kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi' nin 29.03.2010 tarih ve 2010/3566 esas 2010/3431 karar sayılı ilamıyla bozulması üzerine, bozmaya uyularak, kendisinden en son 26.09.2000 tarihinde haber alınan muris Fikret Ziya Bener hakkındaki ihraç kararına dayanak ihtarların ve ihraç kararının 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu' nun 14. maddesi ve anasözleşmeye göre usulsüz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, kooperatif yönetim kurulunca alınan 24.02.2003 tarih ve 1113 sayılı ihraç kararının iptaline ve davacıların davalı kooperatifteki toplam 13 payda ortaklığının tespitine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiş, mahkemece 23.09.2010 tarihli ek karar ile, davalı vekilinin 06.08.2010 tarihinde tebellüğ ettiği kararı 07.09.2010 tarihinde temyiz ettiği, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 99. maddesi gereği davanın basit yargılama usulüne tabi olduğu, 15 günlük temyiz süresinin geçtiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, ek kararı temyiz etmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 23.09.2010 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 23.09.2010 tarih ve sayılı ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 23.09.2010 tarihli ek kararın ONANMASINA, 19.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13005, Karar No: 2022/202, Tarih: 12.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/13005 E.  ,  2022/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 38. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Ders Aletleri Yapım Merkezi Müdürlüğünde alt işveren işçisi statüsünde çalışmakta iken, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 127. maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23.ve 24.maddeleri gereğince sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazandığını, taraflar arasında 02.04.2018 tarihinde bireysel iş sözleşmesi imzalandığını, işveren tarafından 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ nin 23. maddesi ile sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazanan işçilere, üretime sağladıkları katkı nedeniyle, döner sermayeden ödenmesi gereken üretime teşvik priminin ödenmediğini, kurum nezdinde çalışan sürekli işçi statüsünde bulunan diğer personele üretimi teşvik primi ödendiğini, 3423 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince Milli Eğitim Bakanlığına bağlı döner sermayeli kuruluşlarda, döner sermaye işletme faaliyetlerinden elde edilecek kârın, en çok üçte birinin, bu kârın gerçekleşmesini sağlayan personele, üretimi teşvik primi olarak dağıtılmakta olduğunu, bu konuda ... tarafından yönetmelik yayınlandığını, yönetmeliğin 5/8.maddesinin "öğrenci ile yüz yüze eğitim yapmayan, ancak ders araç gereci üreten, basım, sınav ve değerlendirme hizmetlerini yürüten veya benzeri hizmetlerde, eğitime katkı sağlamak amacıyla katılan işletmelerde, personelin tamamı üretimi teşvik primi almaya hak kazanır" şeklinde olduğunu, davacının kuruma bağlı ders aletleri yapım merkezinde çalışmakta olduğunu, dolayısıyla üretimi teşvik primi almaya hak kazandığını ileri sürerek alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: