muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12409, Karar No: 2023/12091, Tarih: 29.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12409 E.  ,  2023/12091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1707 E., 2023/909 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2016/535 E., 2018/117 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliyeç Mahkemesince istinaf isteminin esasten reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dava açmada hukuki yararının bulunması dava şartlarından olduğu gibi temyiz Kanun yoluna başvuracak olan tarafın da temyiz yoluna başvuruda hukuki yararının bulunması gerekir. Davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla temyiz yoluna başvurabilir (HMK m. 361/2). İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmayan veya süresini geçirdiği için istinaf yoluna başvurmamış olan taraf yönünden, verilen karar kesinleşeceği için artık bu tarafın temyiz yoluna başvurmasında hukuki yararı yoktur. Şayet, karşı tarafın istinaf yoluna başvurması üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından yeniden esas hakkında karar verilmiş ise, o takdirde karara karşı istinaf yoluna başvurmamış olan taraf temyiz yoluna gidebilir. Zira, bunda hukuki yararı vardır. İnceleme konusu eldeki davada, davalı Kurum vekilinin İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, istinaf yoluna başvurmadığı, bu itibarla fer'i müdahil SGK Başkanlığı yönünden ilk derece mahkemesinin kararı kesinleştiğinden, temyiz yoluna başvurmasında hukuki yarar bulunmamaktadır.

Temyiz edenin hukuki yararının bulunmadığının anlaşılması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi kararı fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilince istinaf edilmediğinden, kararı istinaf etmeyen tarafın aleyhine bir durum oluşmadıkça, bu kararı temyiz etme hakkı bulunmamaktadır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Feri müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13336, Karar No: 2011/4183, Tarih: 05.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13336 E.  ,  2011/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalılardan ...........,i'nin 25.08.2010 günlü dilekçesinde bildirdiği ikamet adresine gönderilen karar ekli tebligat "......., 29.Sokak, 44 numarası yok, ismen tanınmıyor, muhtar onayı alınıp" şerhi ile bila tebliğ iade olunmuş, karar tebliği bu defa, olmayan sokak ve numarasında Tebligat Yasası 35. maddesine göre tebliğ yapılmıştır. Bu durumda davalıya Tebligat Yasası ve tüzüğü hükümlere uygun şekilde karar tebliğinin yapılması, temyiz süresinin beklenmesinden sonra gönderilmesi için, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13323, Karar No: 2023/1758, Tarih: 28.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/13323 E.  ,  2023/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan Bakanlık vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.01.2019 tarih ve 2019/256 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin

ikinci fıkrası 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları, 63 ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmesi istemli kamu davası açılmıştır.

2. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesi 29.05.2019 tarih ve 2019/69 Esas, 2019/187 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi 25.06.2021 tarihli ve 2019/2073 Esas, 2021/1113 Karar sayılı ilamı ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Şikayetçinin aşamalardaki samimi ve tutarlı beyanları, sanığa suç isnad etmesini gerektirir bir husumutein ralarında bulunmaması, dosyadaki raporlar, deliller ve tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında mahkûmiyet verilmesi gerektiğini sanığın suçu işlediğini, dosyanın tekemmül etmesi ile sanığın şikayetçiye karşı atılı suçları işlediğinin sabit olduğunu, ilk derece mahkemesince sanık hakkında hüküm kurulurken delil ve ifadelerin yeterince araştırılmadığını, tamamiyle sanık lehine hüküm kurduğunu beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; "Mağdur ... \*\*\*'in sanık ... \*\*\* ile mahalleden tanıştıkları, olay günü mağdurun mahallede markete giderken sanığın zorla mağduru başkasının kullandığı bir araca cebir ve tehditle bindirerek ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan bir eve götürdüğü, burada mağdura yönelik "Bağırırsan seni vururum, çocuklarına zarar veririm" diyerek tehditte bulunduğu, burada 20-25 gün kadar alıkonulduğu, sanığın evin kapılarını kilitleyip mağdurun rızası dışında normal ve anal yolla birden çok kez ilişkiye girdiği, mağdurun 01.12.2018 tarihinde evden kaçarak Bornova İlçesi ... Mahallesindeki evine gittiği, başlangıçta eşi ...'e olaydan bahsetmediği, tekrardan sanık tarafından tehdit edilerek alıkonulduğu eve gelmesi istendiğinde olayı eşine anlattığı ve karakola giderek şikayetçi olduğu olayda sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama ve toplanan deliller ışığında; Sanığın aşamalarda vermiş olduğu savunmalarda özetle mağdur ile aralarında bir gönül ilişkisi olduğu, mağduru zorla evinde alıkoymadığı, mağdurun ve kendisinin evli olması sebebiyle aralarında anlaşmazlık çıktığı, kendisini bu sebeple şikayet etmiş olabileceğini, cinsel ilişkide boşalma konusunda herhangi bir sorun olmadığı beyanı karşısında BTK tarafından gönderilen HTS kayıtlarında mağdurun suç tarihinde birden çok kişiyle telefonla görüştüğü, polisi arayıp haber verme ihtimali olduğu ancak yapmadığı, telefonunun kendisinde olduğu ve özgürce kullanabildiğinin saptandığı, mağdur ... \*\*\* 30.11.2018 tarihinden bir ay öncesine kadar kendisinin ... semtinde adresinde bilmediği bir evde tutulduğunu, tecevüze uğradığını belirtmiş ise de Bornova PMA'ya giderek 2018/2946 suç numaralı olayla 10.11.2018 tarihinde polis merkezine gelerek kendisini darp ettiğini söyleyerek eşi hakkında şikayetçi olduğu, 20.11.2018 tarihinde polis merkezine tekrar gelerek eşinin kendisini tehdit ettiğini ... iline gideceğini söylemek suretiyle ek ifade verip şikayetinden vazgeçtiği tutanaklarla sabit olduğu, ayrıca mahkememizde vermiş olduğu çelişkili beyanlarında tutulduğu evin pencere kenarında dahi polis olduğu ancak kendisinin çocuklarıyla tehdit edildiğinden bahisle polise bir şey söyleyemediğini beyanı karşısında mağdurun HTS kayıtları ve polis tutanakları ile sabit olan eyleminde sanığın evine istediği gibi girip çıkabildiği, bu sürede telefonuyla istediği şahısla görüşebildiği ve kendisini zorla alıkoymaya yönelik hiçbir delil bulanamadığı, gelen adli raporda ise tecavüze uğradığına yönelik herhangi bir delil olmadığı anlaşıldığından mağdurun vermiş olduğu çelişkili ifadeleri

. HTS kayıtları, polis tutanakları ile adli rapor ve tanık beyanları göz önüne alınarak sanığın müsnet suçlardan cezalandırılmasını gerektirir her türlü şüpheden uzak somut, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediğinden sanığın savunmasına itibar edilip beraatine karar vermek gerekmişse de mağdurun sanık ile olan gönül ilişkisi, bahsettiği tarihlerde rahatlıkla karakola gidip eski eşini şikayet edip bu şikayetinden geri vazgeçebilmesi, HTS kayıtları ile telefon görüşmeleri ve adli rapor göz önüne alındığında sanığın ve kendisinin evli olup birbirleriyle gönül ilişkileri olduğu bu sebeple aralarında ... ve tam olarak saptanamayan bir menfaat çatışması sebebiyle sanığa yönelik kuvvetle ihtimal iftira suçunu işleyebileceği anlaşıldığından mağdur hakkında iftira suçundan dolayı suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiş olup yukarıda açıklanan sebeplerle aşağıdaki biçimde hüküm kurulmuştur. " gerekçeleriyle sanığın beraatine karar vermiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi 25.06.2021 tarihli ve 2019/2073 Esas, 2021/1113 Karar sayılı ilamı ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi 25.06.2021 tarihli ve 2019/2073 Esas, 2021/1113 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17310, Karar No: 2016/2036, Tarih: 29.02.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/17310 E.  ,  2016/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından sanık ... hakkında duruşmasız, sanıklar ... ve ... yönünden ise duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdükleri yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu uyuşturucu maddeden alınan numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarının müsadereye ilişkin bölümüne "ambalajların" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce alınan numunelerin" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan re'sen de temiyze tabi olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

29.02.2016 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı Kadir Ünal'ın huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. Yıldırım Erkin Tüzün ile sanık ...'in savunmasını yapmış bulunan Av. ...'ın yokluklarında, 02.03.2016 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/7069, Karar No: 2015/8930, Tarih: 28.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/7069 E.  ,  2015/8930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaza emsal alınan .... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 19.10.2011 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşüldü ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden sorulması istenmiş olup geri çevirme kararı sonrası bu hususa ilişkin bilgi verilmediği anlaşılmıştır. Buna göre, dava konusu taşınmaza emsal alınan .... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 19.10.2011 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşüldü ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınan.... parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından sorulması istenmiş olup geri çevirme kararı sonrası .... Belediye Başkanlığının 31.03.2015 günlü 1356 sayılı yazısında emsal taşınmaz bilgilerine ulaşılamadığından talebin yerine getirilemediği belirtilmiştir. Emsal taşınmaz .... parselin ifraz sonucu 89 ada 69 parsele dönüştüğü geri çevirme kararı sonrası dosyaya ibraz edile belgelerden anlaşılmış olup, buna göre dava konusu taşınmaza emsal alınan... parsel (ifraz sonucu 89 ada 69 parsel olan) sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından

3-Somut emsal alınan ....parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 19.10.2011 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı bir örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilmesi istenilmiş olup geri çevirme kararı sonrası bu hususa ilişkin bilgi verilmediği anlaşılmıştır. Buna göre, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal alınan ....parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 19.10.2011 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı bir örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın ilk tesisi tarihinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilmesi istenilmiş olup, geri çevirme kararı sonrası bu hususa ilişkin bilgi verilmediği anlaşılmıştır. Buna göre, dava konusu taşınmazın ilk tesisi tarihinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

5-Dairenin geri çevirme kararı sonrası .... Belediye Başkanlığının 31.03.2015 günlü 1356 sayılı yazısında dava konusu taşınmazın 16. maddeye göre yola terk gördüğü belirtilmiş olup, terk işlemine dayanak tüm bilgi ve belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4140, Karar No: 2019/6527, Tarih: 12.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4140 E.  ,  2019/6527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 25/06/2019 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 12/11/2019 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı ... vekili ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının anataşınmazın 2/6 arsa paylı, 2. kat 3 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalıların aynı adreste ve 1 ve 2 numaralı 2/6 arsa paylı bağımsız bölümlerin malikleri olduğunu, davacıya ait dubleks dairenin özellikleri bakımından diğer hissedarlara ait dairelerden çok üstün olduğunu, 6306 sayılı Kanun kapsamında yıkılması halinde, kaçınılmaz ve talefisi imkansız zararlara uğrayacaklarını, davacının kat irtifakı ve kat mülkiyetinin kurulması işlemleri tesis edilirken taşınmazın maliki olmadığını, bağımsız bölümler ile bağımsız bölümlere tekabül eden arsa payları arasında denklik bulunmadığını, 01/06/1956 tarihli onaylı projede 3. kattaki çatı katının da yer aldığını, projenin çatı katının, yasal, ruhsatlı ve iskanlı olduğunu ortaya koyduğunu belirterek; davacıya ait 2/6 arsa paylı 2. kat 3 nolu bağımsız bölümün arsa payındaki yanlışlığın düzleltilerek tapuya 200/400 olarak işlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine .... Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi 2018/2939 E- 2019/1319 K. ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine .... Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi 2018/2939 E- 2019/1319 K. ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması,mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu anataşınmazda tüm bağımsız bölümlere aynı arsa payının (2/6) verilmiş olması nedeniyle arsa paylarının verildiği dönemde gerçekten değerleri ile orantılı olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. Ancak mahkemece yapılan araştırma ve inceleme de alınan uzman bilirkişi raporunda da yapılan değerlendirmenin kat irtifakı yahut kat mülkiyeti tarihi esas alınarak yapılmamıştır. Bu nedenle bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu da davacılar tarafından ispatlanmalıdır. Dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Ayrıca bu değerlendirme kat irtifakı/kat mülkiyeti tesisi tarihi esas alınarak yapılmamıştır.

.... Bölge Adliye Mahkemesince, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucunda ilk derece mahkemesince yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, temyiz isteminin duruşmalı yapılması nedeni ile Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 2.037,00.-TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davacı ...’ya verilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/11/2019 günü oy birliği ile karar verildi.