muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1057, Karar No: 2019/9071, Tarih: 12.11.2019

Davalılar vekili; Müvekkili ...Adi Ortaklığının tüzel kişiliği olmadığından taraf sıfatı bulunmadığını, davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini; dava konusu alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını; dava konusu araçların sözleşmeye uygun olarak kullanıldığını ve servislerde bakımlarının yapıldığını, kira sözleşmesinin devamı müddetince yapılan servis bakımlarında davacı şirket tarafından bu tarz bir tespiti gerektirir herhangi bir talep yapılmadığını; bu nedenle, araçların teslimi sonrasında yapılan tespitin gerçeği yansıtmadığını; Km aşım bedeli sözleşmede her km İçin 0,25krş olarak belirtildiğini ancak, bilirkişi raporlarında 0,25TL üzerinden hesap yapıldığını, tespit raporlarının yokluklarından düzenlendiğini, araçlardaki hasarların teslimden sonra 3. kişilerce yapılmış olma ihtimalinin bulunduğunu, bilirkişinin amortisör, aks mili gibi parçaların ve kullanımdan kaynaklı olarak ortaya çıkan rutin yıpranmaların tutarlarını hasar olarak değerlendirdiğini, işçilik rakamlarının gelişigüzel ve yüksek hesaplandığını, bilirkişi raporunda esas alınan hesaplamaların ve yedek parça ve değiştirme ücretlerinin hangi veriler esas alınarak belirlendiğinin belirsiz savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile, 64.271,10TL'nin davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hükme karşı davacı ... davalılar vekili tarafından istinafa başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; davalılar ... İnşaat Ticaret A.Ş, Özaltın İnşaat Ticaret Sanayi A.Ş. ve... İnşaat Sanayi Tic.A.Ş.'ne karşı açılan davanın kabulüne, 71.453,86TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalıların, hor kullanma tazminatı ve fazla km bedeline yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6098 sayılı TBK'nın 316. maddesi hükmü uyarınca; kiracı kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı Kanun'un 334. maddesi gereğince sözleşme sonunda aldığı hali ile kiralayana teslim etmekle yükümlüdür. Ancak, kiracı sözleşmeye uygun kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp, münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur. Davacının kiralananı kullandığı süre ve kullanma amacı gözetildiğinde olağan kullanımdan kaynaklanan yıpranma ve eskimelerin olacağı kuşkusuzdur.

Dava konusu kiralananda hor kullanmadan kaynaklanan bir hasar meydana gelip gelmediği, hasar meydana gelmiş ise bu hasarın ne kadar sürede ve kaç paraya giderilebileceği bilirkişi incelemesi ile tespit edilmelidir.

Dava konusu kiralananda hor kullanmadan kaynaklanan bir hasar meydana gelip gelmediği, hasar meydana gelmiş ise bu hasarın ne kadar sürede ve kaç paraya giderilebileceği bilirkişi incelemesi ile tespit edilmelidir.

Somut olayda; davacı ile davalı şirketler arasında imzalanan 24 ay süreli araç kira sözleşmenin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin "Kiralanan Araçların Kullanım Esasları, Bakım, Onarım ve Genel Hizmetler" başlıklı 3. maddesinde; "Kiraya veren, söz konusu araçları sağlam olarak teslim etmeyi, Kiracı da; taahhüt ettiği süre içerisinde aracı özenle kullanmayı, muhafazayı ve vasıtayı kiralama dönemi sonunda veya kiralayanın haklı sebeplerle akdi tek taraflı feshetmesi halinde derhal ve aynen (olağan kullanımdan kaynaklanan yıpranmalar hariç) geri iade etmeyi kabul eder. Varsa aracın üzerindeki çizik arıza ve problemleri giderip, ayrıca aksesuar avadanlıkla tam ve eksiksiz teslim etmeyi, eğer yapmazsa

kiraya verenin bu eksiklikleri giderip göndereceği faturayı kabul eder." B/3-f maddesinde; “Kiralanan araçlardaki hasar ve zararların, kullanıcı hatası sonucunda olup olmadığına, vasıtanın getirildiği yetkili servis karar verir. Yetkili servisin yaptığı bu tespiti tarafların kabul etmemesi halinde hasarlı ya da arızalı vasıta distribütör ya da üretici firmaların yetkilendirdiği kişi ya da heyet tarafından kontrol edilir. Bu kişi ya da heyet tarafından hasarın kullanıcı hatası olup olmadığı tespit edilir” B/3-a maddesinde; "...Araç bakımlarında üretici firmaların belirlediği periyodik bakım parçaları dışında, parça ve sarf malzeme değişmeyecek, değişim gerekirse kiracıdan onay alınacaktır... Debriyaj, baskı, balata değişim süreci her 60.000km bir olup, erken değişimlerde bedeli kiracıya fatura edilecektir." sözleşmenin 2-A-4 maddesinde; "...aracın kira süresince periyodik bakım, onarım ve kaza sonrası tamir masraflarının karşılanması, Eğer kullanıcı hatası, ve sigorta şirketlerinin kabul etmeyeceği, hasarı ödemeyeceği durumlarda işleten karşılar..." ve 2-A-1 maddesinde; yıllık km sınırı 50.000km olup, fazla her km için 0,25krş fark alınır" düzenlemeleri mevcuttur. Özgür irade ile düzenlenmiş bu şartlar tacir olan tarafları bağlar. Davaya dayanak araç teslim tutanakları ve tespit raporlarının içeriklerinde hasar bedeli, değişen parçalar bedelleri olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; araçlardaki hasarların hor kullanmadan kaynaklı olup olmadığı belirtilmediği gibi, tespit raporunda; değişmesi gereken parçalar olarak belirtilen birçok parçanın (depraj baskı balata v.b gibi), hor kullanmadan kaynaklı olarak değişmesi gerekip gerekmediği üzerinde de durulmadığı görülmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu davaya konu talepler yönünden Yargıtay denetimine uygun ve elverişli değildir. O halde, mahkemece; içinde makine mühendisi de bulunan yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetinden alınacak rapor ile, sözleşme maddeleri dikkate alınarak, araçlarda tespit edilen hasarların hor kullanım ve olağan kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasar ayrımı yapıldıktan sonra tespiti gerekir. Mahkemece, gerçek zararın belirtilen şekilde tespit edilerek, taraflarca uyuşmazlık konusu yapılmayan kira sözleşmesindeki düzenlemeler de birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, sözleşmede açıkça yıllık 50.000 km'den fazla yapılacak her bir km için 0,25krş ödeme yapılacağı belirtilmesine rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; hesaplamanın her bir km için 0,25TL üzerinden yapılması da doğru değildir.

Ayrıca, sözleşmede açıkça yıllık 50.000 km'den fazla yapılacak her bir km için 0,25krş ödeme yapılacağı belirtilmesine rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; hesaplamanın her bir km için 0,25TL üzerinden yapılması da doğru değildir.

O halde; bölge adliye mahkemesince; yukarıda açıklanan ilkelere ve sözleşme hükümlerine göre, hor kullanmadan kaynaklı hasar hesabı yapılıp yapılmadığı üzerinde durularak ve her bir fazla km için 0,25krş esas alınarak hesaplama yapılarak sonucuna uygun alacağa hükmedilmesi gerekirken; yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı taraf yararına BOZULMASINA, 2.037TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.11.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1323, Karar No: 2016/4114, Tarih: 09.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/1323 E.  ,  2016/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 793 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2904, Karar No: 2020/2885, Tarih: 17.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/2904 E.  ,  2020/2885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Ölüme sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama

HÜKÜM : ...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/01/2019 tarih ve 2018/223 esas, 2019/20 karar sayılı hükmü ile; TCK'nin 86/1, 87/4, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik istinaf talebinin kabulü ile anılan kararın kaldırılarak sanığın TCK'nin 86/1, 87/4, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan ... vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii tarafından 21.11.2019 tarihinde süre tutum dilekçesi verilerek temyiz iradesi açıklanmış ise de, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 18.11.2019 gün ve 2019/1259 esas, 2019/2941 sayılı gerekçeli kararın müdafiiye 02.12.2019 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafii tarafından CMK’nin 295/1. maddesinde belirtilen yasal süresinden sonra 12.12.2019 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmakla, süre tutum dilekçesi temyiz sebeplerini içermediğinden, temyiz isteminin aynı Kanunun 294 ve 298. maddeleri uyarınca REDDİNE, Üye Hakimler ... ve ...’in temyizin geçerli olduğuna dair karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verilmiştir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

.../...

S/2

Sanık ... hakkında; maktul ...’a yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK’nin 86/1, 87/4 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair ...1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kurulan hükme yönelik olarak katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından istinaf başvurularında bulunulması üzerine, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine, katılanlar vekilinin istinaf talebinin kabulüne ve yeniden kurulan hükümle sanık ... hakkında; maktul ...’a yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK’nin 86/1, 87/4 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.11.2019 gün ve 2019/1259 esas, 2019/2941 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; anılan karara karşı yasal süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan katılanlar vekilinin üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, cezadan takdire bağlı indirim yapılmamasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ...1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY:

(M) (M)

KARŞI OY:

Sanık ... müdafiinin yasal süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesi ile BAM daire kararına karşı temyiz iradesini gösterdiği sanık müdafiinin verdiği bu dilekçenin geçerli ve yeterli olduğunu düşündüğümüzden, temyiz sebebini içermediğinden bahisle sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'da olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1. md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295. md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301. md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK.nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK.nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. Şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı Yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Görüldüğü üzere aynı Yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yürürlükte olan mevzuat göz önüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin Yargıtay Dairesince reddolunacağı, ancak; Yargıtay Cumhuriyet savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı, bunun da vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10,11, 36, 90 md. ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adına TBMM tarafından yapıldığını, ancak; bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK da sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK.nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK.nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifiz. Saygılarımızla.

Muhalif Üye Muhalif Üye

... ...
Yargıtay — Esas No: 2014/5218, Karar No: 2014/24340, Tarih: 02.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5218 E.  ,  2014/24340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacı vekilinin 11.03.2011 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının sahibi olduğu çaylara bir suç soruşturması nedeniyle el konulduğunu, yapılan yargılama sonunda çayların iadesine hükmedildiğini belirterek, CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı vekili 11.03.2011 tarihli dilekçesi ile 06.02.2010 tarihinde Müvekkiline ait 5.150 kg çaya el konulduğunu, yapılan yargılama sonunda da beraatine hükmedildiğini, gerekli tedbirlerin alınmaması sebebiyle çayların nemlenerek kullanılamaz hale geldiğini belirterek, çürüyen çayların bedeli olarak 56.400 lira maddi ve 5.000 lira manevi tazminat verilmesini talep etmiştir.

Tazminat davasının dayanağı olan Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/117 Esas - 2010/374 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; davacının sahibi olduğu çaylara, bozulmuş veya değiştirilmiş gıda ticareti suçu nedeniyle, 06.02.2010 – 02.03.2010 tarihleri arasında el konulduğu, yapılan yargılama sonunda beraatine ve çayların da iadesine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 13.09.2010 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 11.03.2011 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı anlaşılmış; manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçlarını, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlar, manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi, özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile, gerek iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılar, tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır, bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek davacı lehine el koyma nedeniyle manevi tazminata hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmemiş; elkoyma işlemi 06.02.2010 tarihinde yapılmış olup, Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2010 tarihli kararı ile birlikte el konulan çayların

davacıya iadesine karar verilmiş, 02.03.2010 tarihinde de fiilen teslimat yapılmış olup böylece 24 gün süreyle davacıya ait çaylara el konulmuştur, el koyma CMK hükümlerine uygun olarak yapılmış, ancak el koyma koruma tedbiri nedeniyle tazminat verilmesini öngören CMK’nın 141/1-j maddesi gereğince el konulan çayların “zamanında geri verilmemesi” nedeniyle davacının zararının oluşmadığı, el koymaya konu olan çayların nemlenmeye bağlı olarak bozulduğuna ilişkin tespit bulunmadığı gibi davacı tarafından çayların imha edildiğine dair bir iddianın da bulunmaması ve elkonulan çayların makul sürede geri verilmesi nedeniyle davacının maddi tazminata hak kazanmadığı gözetilerek davacı lehine el koyma nedeniyle maddi tazminata hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.