muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2815, Karar No: 2007/3134, Tarih: 22.03.2007

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10433, Karar No: 2012/2385, Tarih: 06.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/10433 E.  ,  2012/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: AKYAZI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kök murisin maliki olduğu .., ..ve .. parsel sayılı taşınmazlarını kadastro çalışmasında davalı adına tespit ettirdiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,  kök murisin ölüm tarihinde davacının mirasçı olmadığı gibi bir kısım taşınmazlar yönünden 3402 sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 06.03.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat gelmedi, temyiz edilen vekili Avukat İ... D.. geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1961 yılında yapılan kadastro çalışmasında,  murisin zilyetliğinde iken davalıya hibe ettiği ve zilyetliğini devrettiğinden çekişme konusu 1 ve .. nolu parsellerin senetsizden davalı adına tespit edildiği, itiraz edilmeksizin 18.1.1962 de kesinleştiği, ..nolu parselin ise senetsizden muris adına tespit yapıldığı ve itiraz üzerine  12.5.1964 tarihinde muris adına hükmen sicil kaydının oluştuğu, murisin .. parseli 4.5.1974 tarihinde son eşi E..'ye satış suretiyle temlik ettiği, ondanda 21.8.2001 tarihinde müşterek çocukları davalıya intikal ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakanın yaptığı temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, çekişme konusu .. ve .. nolu parseller bakımından 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin dava tarihi itibariyle geçmiş bulunduğu, .. parsel sayılı taşınmaz bakımından da murisin ölüm tarihinde davacının annesinin sağ olduğu ve böyle bir durumda davacının mirasçı sayılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, çekişme konusu .. ve .. nolu parseller bakımından 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin dava tarihi itibariyle geçmiş bulunduğu, .. parsel sayılı taşınmaz bakımından da murisin ölüm tarihinde davacının annesinin sağ olduğu ve böyle bir durumda davacının mirasçı sayılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; çekişme konusu 1 ve 7 nolu taşınmazların öncesinde tapusuz ve miras bırakan M..'e ait olduğu, onun tarafından bağışlanması sebebiyle kadastro tespitinin davalı adına yapılarak kesinleşmesi ile çap kaydının oluştuğu sabittir. Muris M.. tarafından yapılan tasarruf, mülkiyeti davalıya geçiren işlemlerden ise de; böylesi bir durumda 1.4.1974 tarih ½ sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulama yerinin bulunmadığı ve muris muvazaasına ilişkin iddianın dinlenemeyeceği, koşullarının varlığı halinde TMK nun 560 ila 571. maddelerinde öngörülen tenkis davasına konu edilebileceği açıktır. Davada böyle bir istekte bulunmadığına göre bu parseller bakımından bu gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile ret kararı verilmesi isabetsizdir. Zira, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12/3 maddesi hükmü uyarınca, tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz ise de tespitten sonra doğan haklara ilişkin açılacak davalarda bu yasa hükmünün uygulama olanağı yoktur.

Somut olaya gelince; miras bırakan  M.. , kadastro tespitinin kesinleşmesinden sonra 10.4.1983 tarihinde ölümü ile TMK nun 599. maddesi hükmü gereğince davacı tereke üzerinde hak sahibi olmuştur. Bir başka ifade ile davacının dayandığı hak, kadastrodan önceki neden olmayıp murisin ölümü ile elde ettiği haktır. Öyleyse anılan hadisede sözkonusu hak düşürücü hükmün uygulanmasına olanak bulunmamaktadır. Diğer taraftan 4722 sayılı Yasanın 17.maddesine göre mirasçılık ve miras murisin ölüm tarihindeki hükümlere göre belirlenir.

O halde; mahkemece 1 ve 7 nolu parseller bakımından davanın reddine karar verilmesi yukarıda değinilen ilkeler gereğince sonucu itibariyle doğrudur. Davacının buna yönelik temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacının 104 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince; anılan taşınmazın kadastro sonucu muris  M.. adına tescil edildiği ve çap kaydının oluştuğu, murisin 4.5.1974 tarihinde eşi E..'ye satış suretiyle temlik ettiği ve E..'nin de muristen sonra ölümü ile 21.8.2001 tarihinde irsen davalıya intikal ettirildiği görülmektedir.

Davacının 104 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince; anılan taşınmazın kadastro sonucu muris  M.. adına tescil edildiği ve çap kaydının oluştuğu, murisin 4.5.1974 tarihinde eşi E..'ye satış suretiyle temlik ettiği ve E..'nin de muristen sonra ölümü ile 21.8.2001 tarihinde irsen davalıya intikal ettirildiği görülmektedir.

Gerçektende muris 10.4.1983 tarihinde ölmüş, kızı olan davacının annesi ise muristen sonra ölmüştür. Miras bırakanın ölümünden sonra davacının annesinin yapılan temlike karşı dava açmamış olması onun ölümünden sonra halefiyet yolu ile mirasçısı olan davacının dava açmasına engel teşkil etmez. Esasen, dava açmasına mani yasal bir engelde bulunmamaktadır.

O halde miras bırakan tarafından satış suretiyle E..'ye yapılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda,   yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki;  bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, çekişme konusu .. parsel sayılı taşınmaz yönünden iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanması, yukarıda değinilen ilkeler ile birlikte somut olguların değerlendirilmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.03.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36110, Karar No: 2017/7384, Tarih: 07.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/36110 E.  ,  2017/7384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ...'ın temyizi yönünden yapılan incelemede;

Sanığın 7 günlük temyiz süresi geçtikten sonra temyiz dilekçesi verdiği anlaşıldığından 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyizi yönünden;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1 maddesinin birinci fıkrasına eklenen (c) bendi uyarınca, üst sınırı üç yılı geçmeyen atılı suçun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafiilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmüş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, başka yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/06/2017 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

A. Olay

11/02/2013 günü saat 09.00 sıralarında yapılan ihbar nedeniyle olay yerine gelen görevliler ..., ..., ..., ... ve ...'i yakalamışlar.

Başlatılan soruşturmada yaşları küçük suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında 19/02/2013 tarihinde Ayırma Kararı verilmiş. ... ve ... hakkında 20/02/2013 gün ve 2013/92 sayılı iddianame ile TCK'nın 116/4., 119/1-c, 151/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları için kamu davası açılmış, Niksar Asliye Ceza mahkemesi 04/03/2013 tarihli temyizle 15/05/2013 tarihi duruşma günü olarak belirlenmiş. Duruşmaya taraflar gelmeyince, oturum 20/06/2013 tarihine ertelenmiş, 22/05/2013 günlü ara oturumda ..., ... tanık sıfatıyla dinlenmişler. (Tanıklara CMK'nın 48. maddesi hakları hatırlatılmamış)

20/06/2013 günlü oturumda sanık ... ve müşteki ...'ın beyanları tesbit edilmiş. Müşteki şikayetçi olmadığını, maddi zararı bulunmadığını ifade etmiş, başka bir anlatımla şikayetinden vazgeçmiştir. Yargılama 17/07/2013 ve daha sonra 05/09/2013 ve 03/10/2013 tarihine ertelenmiş, 17/09/2013 tarihinde sanık ... dinlenmiş, 03/10/2013 günlü duruşmada tanık ...'ın dinlenmesinden vazgeçilmiş ve davanın diğer suça sürüklenen çocukların davası ile birleştirilmesine karar verilmiş.

20/06/2013 günlü oturumda sanık ... ve müşteki ...'ın beyanları tesbit edilmiş. Müşteki şikayetçi olmadığını, maddi zararı bulunmadığını ifade etmiş, başka bir anlatımla şikayetinden vazgeçmiştir. Yargılama 17/07/2013 ve daha sonra 05/09/2013 ve 03/10/2013 tarihine ertelenmiş, 17/09/2013 tarihinde sanık ... dinlenmiş, 03/10/2013 günlü duruşmada tanık ...'ın dinlenmesinden vazgeçilmiş ve davanın diğer suça sürüklenen çocukların davası ile birleştirilmesine karar verilmiş.

20/02/2013 gün ve 2013/90 sayılı iddianame ile ..., ... ve .... hakkında TCK'nın 116/4, 119/1-c, 151/1, 32/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması içn kamu davası açılmış. 04/03/2013 tarihinde iddianame kabul edilmiş, 04/03/2013 günlü tensiple duruşmanın 15/05/2013 tarihinde yazılmasına karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocukların yargılandığı dosyada tanık sıfatıyla ... ve ... dinlenmişler ve CMK'nın 48. maddesi hakları hatırlatılmamış. Mağdur şikayetinden vazgeçtiğine, zararı olmadığını beyan etmiş. Suça sürüklenen çocukların ifadelerini tesbit eden mahkeme 13/02/2014 tarihli oturumda;

a) Mala zarar verme suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle sanıklar ....ve suça sürüklenen çocuklar hakkında CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca açılan davanın düşürülmesine.

b) Suça sürüklenenen çocuklar ..., ... ve ...'in TCK'nın 116/4. 119/1-c. 31/3. 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ceza ile cezalandırılmasına.

c) .... TCK'nın 116/4. 119/4. 119/41-c. 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

d) .... TCK'nın 116/4. 119/1-c. 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının ertelenmesine, karar vermiş.

... müdafii, ... müdafii, ... müdafii, ve ... kararı temyiz etmişler.

Yargıtay C. B. Savcılığı 05/11/2013 günlü tebliğname ile ...'ın temyiz isteminin ... ve ....yönünden kararın onanmasını talep etmiş.

Yargıtay 18. Ceza Dairesi 07/06/2013 gün ve 2017/7384 sayılı kararı ile ...'ın Temyiz isteminin oy birliği ile temyiz süresini geçmiş olması nedeniyle Reddine ve suça sürüklenen çocuklar..... ve ....yönünden 02/12/2016 gün ve 6763 sayılı Yasa ile değişik CMK'nın 253/1-c fıkrası uyarıca uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle hükmün Bozulmasına oy çokluğu ile karar vermiştir.

Yüksek Dairenin Bozma kararına katılmıyorum.

B-Nedenler

Uzlaştırma

Madde 253 – (Değişik: 6/12/2006-5560/24 md.)

"(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3. (Ek: 24/11/2016-6763/34 md.) Tehdit (madde 106, birinci fıkra),

4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

5. (Ek: 24/11/2016-6763/34 md.) Hırsızlık (madde 141),

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3. (Ek: 24/11/2016-6763/34 md.) Tehdit (madde 106, birinci fıkra),

4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

5. (Ek: 24/11/2016-6763/34 md.) Hırsızlık (madde 141),

6. (Ek: 24/11/2016-6763/34 md.) Dolandırıcılık (madde 157),

7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),

8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239),

suçları.

c) (Ek: 24/11/2016-6763/34 md.) Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar.

(2) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olanlar hariç olmak üzere; diğer kanunlarda yer alan suçlarla ilgili olarak uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için, kanunda açık hüküm bulunması gerekir.

(3) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, (…)(1) cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez. (Ek cümle: 26/6/2009 - 5918/8 md.) Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.

(4) Soruşturma konusu suçun uzlaşmaya tâbi olması ve kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunması hâlinde, dosya uzlaştırma bürosuna gönderilir. Büro tarafından görevlendirilen uzlaştırmacı, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar görene uzlaşma teklifinde bulunur. Şüphelinin, mağdurun veya suçtan zarar görenin reşit olmaması halinde, uzlaşma teklifi kanunî temsilcilerine yapılır. Uzlaştırmacı, uzlaşma teklifini açıklamalı tebligat veya istinabe yoluyla da yapabilir. Şüpheli, mağdur veya suçtan zarar gören, kendisine uzlaşma teklifinde bulunulduktan itibaren üç gün içinde kararını bildirmediği takdirde, teklifi reddetmiş sayılır.

(5) Uzlaşma teklifinde bulunulması halinde, kişiye uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmesinin hukukî sonuçları anlatılır.

(6) Resmî mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene, şüpheliye veya bunların kanunî temsilcisine ulaşılamaması halinde, uzlaştırma yoluna gidilmeksizin soruşturma sonuçlandırılır.

(7) Birden fazla kişinin mağduriyetine veya zarar görmesine sebebiyet veren bir suçtan dolayı uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için, mağdur veya suçtan zarar görenlerin hepsinin uzlaşmayı kabul etmesi gerekir.

(8) Uzlaşma teklifinde bulunulması veya teklifin kabul edilmesi, soruşturma konusu suça ilişkin delillerin toplanmasına ve koruma tedbirlerinin uygulanmasına engel değildir.

(9) (Mülga: 24/11/2016-6763/34 md.)

(7) Birden fazla kişinin mağduriyetine veya zarar görmesine sebebiyet veren bir suçtan dolayı uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için, mağdur veya suçtan zarar görenlerin hepsinin uzlaşmayı kabul etmesi gerekir.

(8) Uzlaşma teklifinde bulunulması veya teklifin kabul edilmesi, soruşturma konusu suça ilişkin delillerin toplanmasına ve koruma tedbirlerinin uygulanmasına engel değildir.

(9) (Mülga: 24/11/2016-6763/34 md.)

(10) Bu Kanunda belirlenen hâkimin davaya bakamayacağı haller ile reddi sebepleri, uzlaştırmacı görevlendirilmesi ile ilgili olarak göz önünde bulundurulur.

(11) Görevlendirilen uzlaştırmacıya soruşturma dosyasında yer alan ve Cumhuriyet savcısınca uygun görülen belgelerin birer örneği verilir. Uzlaştırma bürosu uzlaştırmacıya, soruşturmanın gizliliği ilkesine uygun davranmakla yükümlü olduğunu hatırlatır.

(12) Uzlaştırmacı, dosya içindeki belgelerin birer örneği kendisine verildikten itibaren en geç otuz gün içinde uzlaştırma işlemlerini sonuçlandırır. Uzlaştırma bürosu bu süreyi en çok yirmi gün daha uzatabilir.

(13) Uzlaştırma müzakereleri gizli olarak yürütülür. Uzlaştırma müzakerelerine şüpheli, mağdur, suçtan zarar gören, kanunî temsilci, müdafi ve vekil katılabilir. Şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenin kendisi veya kanunî temsilcisi ya da vekilinin müzakerelere katılmaktan imtina etmesi halinde, uzlaşmayı kabul etmemiş sayılır.

(14) Uzlaştırmacı, müzakereler sırasında izlenmesi gereken yöntemle ilgili olarak Cumhuriyet savcısıyla görüşebilir; Cumhuriyet savcısı, uzlaştırmacıya talimat verebilir.

(15) Uzlaşma müzakereleri sonunda uzlaştırmacı, bir rapor hazırlayarak kendisine verilen belge örnekleriyle birlikte uzlaştırma bürosuna verir. Uzlaşmanın gerçekleşmesi halinde, tarafların imzalarını da içeren raporda, ne suretle uzlaşıldığı ayrıntılı olarak açıklanır. (Ek cümle: 24/11/2016-6763/34 md.) Uzlaştırma bürosu soruşturma dosyasını, raporu ve varsa yazılı anlaşmayı Cumhuriyet savcısına gönderir.

(16) Uzlaşma teklifinin reddedilmesine rağmen, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören uzlaştıklarını gösteren belge ile en geç iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar Cumhuriyet savcısına başvurarak uzlaştıklarını beyan edebilirler.

(17) Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder.

(18) Uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemez.