muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12893, Karar No: 2013/2192, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12893 E.  ,  2013/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine dair Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2009 gün ve 2004/463 Esas, 2009/189 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve kabule uygun reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun zamanaşımı süresi bakımından lehe olan 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4, 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi bulunduğu ve suç tarihi olan 07.10.2003 gününden inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13037, Karar No: 2010/20561, Tarih: 16.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/13037 E.  ,  2010/20561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Küfür etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ...’a yönelik yağma suçları için, 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından, aynı yakınana yönelik yağmaya kalkışma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin, 35. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16.12.2010 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18489, Karar No: 2016/1164, Tarih: 04.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/18489 E.  ,  2016/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davalı ...'a gerekçeli kararın usulsüz tebliğ edildiği gerekçesiyle dosyanın daha önce geri çevrilmesine karar verildiği halde tebliğin yine usulüne uygun olmadığı (ehil yengesine tebliğ edildiği belirtilmesine rağmen aynı konutta ikamet edip etmediği belirtilmediğinden) anlaşıldığından adı geçen davalıya gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmesi, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde HMK'nun 366. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3452, Karar No: 2021/4524, Tarih: 31.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3452 E.  ,  2021/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında ...‘nın 01/02/2011 tarihli ve 214 sayılı Komisyon Mütalaası ile "2007 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme" suçundan mütalaa verilmesine karşın, Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/11/2011 tarihli 2011/756 Soruşturma ve 2011/1469 Esas sayılı iddianamesi ile "2007 takvim yılında sahte belge düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11/03/2014 tarihli 2012/11-1382 Esas ve 2014/124 Karar, 11/07/2014 tarihli 2012/11-1512 Esas ve 2014/366 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, "sahte belge düzenleme" ve "muhteviyatı itibarıyle yanıltıcı belge düzenleme" suçlarının vasıfları farklı olmakla birlikte birbirlerine dönüşebileceği, mahkemenin bu suçlar yönünden yeniden mütalaa almasının gerekmediği gözetilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, VUK‘nin 367. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen "2007 takvim yılında sahte belge düzenleme" suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 31/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6984, Karar No: 2024/1905, Tarih: 20.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6984 E.  ,  2024/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/793 Esas, 2022/211 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararı nın kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, Nilüfer ilçesi, ... Mahallesi 2024 ve 761 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde ve yargılama aşamasındaki beyanlarında özetle; dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğunu, değerli bir konuma sahip olduğunu, bedelinin buna göre hesaplanması gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.04.2017 tarihli ve 2016/1055 Esas, 2017/352 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.12.2017 tarihli ve 2017/1797 Esas, 2017/1190 Karar sayılı ilamı ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin 07.12.2017 tarihli ve 2017/1797 Esas, 2017/1190 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.12.2017 tarihli ve 2017/1797 Esas, 2017/1190 Karar sayılı ilamı ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin 07.12.2017 tarihli ve 2017/1797 Esas, 2017/1190 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda, dava konusu 761 parsel sayılı taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu, yüzölçümü, Dairemiz genel uygulamaları, aynı yöreden gelen Dairemiz denetiminden geçen dosyalar dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının %5 uygulanması gerekirken, bu oranın %4 kabulü ile fazla bedel tespiti,doğru olmadığı gibi Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kanun'un 10 ncu maddesinin 8 nci fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden; istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 14.11.2022 tarihli ve 2021/793 Esas 2022/211 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyulmak suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; belirlenen bedelin yüksek olduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; belirlenen bedelin düşük olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının ve objektif unsurun doğru tespit edilmediğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; belirlenen bedelin düşük olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının ve objektif unsurun doğru tespit edilmediğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi ile 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Bursa ili Nilüfer ilçesi ... Mahalesi 761 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir metodu esas alınarak değer belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Bozma ilamı öncesi mahkemece verilen kararda,dava konusu Bursa ili, Nilüfer ilçesi, ... Mahallesi 2024 parsel sayılı taşınmaza uygulanan %4 oranında kapitalizasyon faiz oranının, taşınmazın üzerinde artezyen kuyusu bulunması nedeni sulu kabul edildiğinden Dairemizce bozma konusu yapılmadığı anlaşıldığı hâlde, bozma ilamı sonrası davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek 2024 parsel sayılı taşınmazın değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının %5 alınması suretiyle eksik bedele hükmedilmesi hatalıdır.

5. Mahkemece verilen ilk kararda kamulaştırma bedelinin 324.187.68 TL(tavzihle düzeltilmiş hali) olarak tespiti edildiği halde hüküm fıkrasına 314.910.96 TL olarak hatalı yazılması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, temyiz olunan Mahkemenin kararının sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA,

Davalıdan 2107.84 TL temyiz başvuru harcının alınmasına,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3089, Karar No: 2016/6203, Tarih: 29.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/3089 E.  ,  2016/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret

Hüküm : Kovuşturmanın ertelenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 Sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının temyiz kabilyeti bulunmadığı, itiraz yasa yoluna tabi olduğundan temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılması için İAEDE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10713, Karar No: 2014/16966, Tarih: 30.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10713 E.  ,  2014/16966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/272918

MAHKEMESİ : Akhisar 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2012

NUMARASI : 2011/115 (E) ve 2012/542 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Dosya kapsamından, sanığın emval naklederken yakalanıp aşamalardaki savunmalarında emvalin A.. Y..’in tapulu arazisinden kesildiğini beyan etmesine; tanık olarak dinlenilen A.. Y..’in sanığın savunmasını doğrulamasına karşılık keşfin sadece suça konu emval üzerinde yapıldığı, ağaçların kesildiği iddia edilen sahada inceleme yapılmadığı anlaşılmakla, emvalin temin edildiği iddia edilen yerde de uzman bilirkişiler vasıtasıyla keşif yapılarak suça konu emvalin kesim tarihi, miktarı, vasfı, kesim şekli ve cinsi itibariyle tapulu araziden kesilen ağaçlardan elde edilmesinin mümkün olup olmadığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sanığın beraatine ve emvalin sahibine iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5271, Karar No: 2021/1073, Tarih: 09.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5271 E.  ,  2021/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde asıl ve birleşen dosya davacısı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl davada davacı, davalı ...'ya ait 10 Sokak No:16 ... adresinde bulunan arsa niteliğindeki taşınmaz üzerine apartman yapmayı yüklenen davalı müteahhit ...'ten apartmanın 2. kat 5 nolu bağımsız bölümünü 29.12.1997 tarihli inşaat sözleşmesi ile 35.000,00 DM bedelle satın aldığını ve bedelini peşin olarak ödediğini, davalı müteahhitle düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesini 20.04.2011 tarihinde Bornova 1. Noterliğince 11188 yevmiye ile gerçekleştirebildiğini, sözleşmeye uygun olarak taşınmazı devretmeyen davalıların bu davranışları nedeni ile maddi kayıplara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı müteahhiditin gayrimenkulü zamanında teslim etmemesi ve eksik imalat yapması nedeni ile uğradığı zararların, kendisinin yaptığı imalat bedellerinin, kira alamaması nedeniyle uğradığı maddi kayıpların, bitirilip tarafına teslim edilmeyen taşınmazdaki eksik imalat bedellerinin toplamı 39.553,21-TL alacağın doğduğu andan itibaren uygulanacak en yüksek faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla talebini arttırmıştır.

Birleşen davada davacı, davalı ...'ya ait 10 Sokak No:16 ... adresinde bulunan arsa niteliğindeki taşınmaz üzerine apartman yapmayı yüklenen davalı ...'ten apartmanın 1. kat 1 nolu bağımsız meskenini 06.11.2006 tarihinde arsa payı ile satın aldığını ve bedelini nakden ve peşinen ödediğini, aralarında yapılan ek inşaat sözleşmesi gereğince, müteahhit davalının kendisinden 32.500,00-TL ek ücret alarak inşaatta ek işler ve farklar yapmayı üstlendiğini, ancak bu ek işler ve farklar yapılmadığı gibi dairedeki imalatın bir kısmını kendisi yapmasına rağmen dairenin hala tam olarak bitirilmediğini, oturma ruhsatı alınmadığını, bu nedenle daireyi satamadığın, maddi zararlarının karşılanmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı müteahhidin taşınmazı zamanında teslim etmemesi ve eksik imalat yapması nedeniyle uğradığı zararlar, kendisinin yaptığı imalat bedelleri, kira alamaması nedeniyle uğradığı maddi kayıplar, bitirilip tarafına teslim edilmeyen taşınmazdaki imalat bedelleri toplamı olan 36.004,50-TL alacağın doğduğu andan itibaren uygulanacak en yüksek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla talebini arttırmıştır.

Davalı ... , davacı ile arasında akdedilen herhangi bir sözleşme olmadığı gibi davacı lehine herhangi bir taahhütte de bulunmadığını, davacıyı tanımadığını, herhangi bir sorumluluğu olmadığını, bu nedenle davada husumet ehliyeti bulunmadığını, inşaatın tamamlanmaması nedeniyle aynı şekilde mağdur olduğunu savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., asıl ve birleşen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin yargı yeri olarak belirleme kararına istinaden asıl davada, davanın ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davanın maddi tazminat yönünden kabulü ile dava konusu gayrimenkulün zamanında teslim edilmemesi nedeniyle davacının uğramış olduğu ve ıslah ile arttırılan toplam 51.112,52-TL'nin (bu tutarın 39.553,21-TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 11.559,31-TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine; birleşen davada, davanın ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davanın maddi tazminat yönünden kabulü ile dava konusu gayrimenkulün zamanında teslim edilmemesi nedeniyle davacının uğramış olduğu ve ıslah ile arttırılan toplam 50.071,11-TL'nin ( bu tutarın 36.004,50-TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 14.066,61-TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince, mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK'nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK'nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.