muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4682, Karar No: 2010/5497, Tarih: 10.05.2010

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,

Ancak hemen belirtilmelidir ki; her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davada haksız çıkarsa davayı kaybetmiş olmasına rağmen, yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı aksine diğer tarafın sorumluluğu cihetine gidilmesi gerektiği tartışmasızdır.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir

O halde, taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalması halinde davacı hazinenin dava tarihinde dava açmakta haklı olacağı dikkate alındığında ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden avukatlık ücreti ve harçtan sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Oysa mahkemece keşif yapılmış ve taşınmazın bir bölümünün kıyıda kaldığı saptandığına göre böylelikle dava tarihinde davacı Hazinenin kısmen haklı olduğu anlaşıldığına göre yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücreti ve harçtan davalının sorumlu tutulması gerekirken aksine düşüncelerle yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4811, Karar No: 2016/5681, Tarih: 21.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4811 E.  ,  2016/5681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın savunmasında; şirket yetkilisi olduğunu bilmediği, başkası tarafından şirketin yönetildiği, adı geçen ... ve ... hakkında 2004 yılında C.Başsavcılığına şikayette bulunduğu şeklindeki savunması karşısında, maddi gerçeğin hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından;

a ) Sanığın 2004 yılı içinde şikayetçi sıfatıyla Cumhuriyet Başsavcılığına yapmış olduğu bir şikayet başvurusu olup olmadığı ve sonucunun araştırılması,

b ) Adına sahte fatura düzenlenen kişi veya firma temsilcilerinin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak, fatura ve mal alımı esnasında kiminle muhatap olduklarının sorulması,

c ) Sahte düzenlendiği iddia olunan faturalardan temin edilebilenlerin konusunda uzman bilirkişiye tevdii ile faturalardaki yazı, imza ve rakamların sanığın eli ürünü olup olmadığı tespiti için rapor alınması,

Sanık hakkında hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik ve yetersiz araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,

Kabule göre;

2- Sanığın her bir takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle hükmolunan cezalarının TCK'nın 43. maddesi gereğince arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3-Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları ile ilgili olarak hükmolunan ve ertelenmesine karar verilen 15 ay hapis cezasının kısa süreli olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 53/3. fıkrası da gözetilerek 53/1. maddesinin uygulanmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

4- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili hükümde T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki istem gibi BOZULMASINA, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3994, Karar No: 2023/9024, Tarih: 16.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3994 E.  ,  2023/9024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/77 Esas, 2023/257 Karar

KARAR : Düzeltilerek esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/231 Esas, 2020/96 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun Kamu düzeni gereğince kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 53 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda değer belirleme esaslarına uyulmadığını, belirlenen birim değerin yüksek olduğunu, emsalin uygun olmadığını, idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini, fark bedel zaten bankada üçer aylık vadeli hesapta nemalandırıldığından ayrıca faiz ile ilgili hüküm kurulmaması gerektiğini, kamulaştırma davasının sona ermesinin dört aydan daha fazla bir süreyi kapsamasının sebebinin müvekkili davacı idare olmadığını belirterek, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin yöntem itibarıyla doğru olduğunu, ancak emsal alınan taşınmaz ortaklığın giderilmesi davası sonucunda Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/6 sayılı satış dosyasında, 21.09.2016 tarihinde yapılan ihale sonucu gerçek kişiye ... olup, tapudaki tescili 15.12.2016 tarihinde yapıldığı buradaki tescilin hak doğurucu değil bildirici nitelikte olduğunu, mülkiyet ihale ile satın alana geçtiğinden dolayı emsal alınan taşınmazın satış tarihindeki birim değerini dava tarihine taşırken, 2016/Eylül endeksi dikkate alınması gerekirken, 2016/Aralık ayı endeksine göre işlem yapılmasının hatalı olduğunu ve ... Belediye Başkanlığının 24.04.2018 tarihli yazısına göre, emsal alınan taşınmaz 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18 inci madde uygulaması görmemiş, düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmamış, tesis kadastrosu ile oluşmuş, tedavüllü tapu kaydında da rızaen terke ilişkin bir kayıt bulunmadığı, emsal alınan taşınmazın, imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastral parsel olduğu, dava konusu taşınmaz da kadastral parsel olduğundan, hükme esas alınan raporda düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılarak sonuca gidilmesi hatalı ise de tespit edilen metrekare birim fiyatı davalı tarafın istinaf talebi bulunmadığından istinafa gelen davacı taraf aleyhine değerlendirilmeyerek tespit edilen kamulaştırma bedelinin uygun olduğu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesine dair mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu ancak ilk kararla tespit edilen bedelin faiziyle depo edilmesinin hatalı olduğu, faiz başlangıç ve bitiş tarihlerinin hatalı gösterildiği, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı doğrultusunda derhal ödeme kararı verilmesi gerektiğinden İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; emsal olarak alınan taşınmazla ilgili itirazlarının dikkate alınmadığını, aynı kamulaştırma kapsamında aynı yer 62 ada 20 parsel sayılı taşınmaza ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2020/1272 Esas sayılı dosyası ile belirlenen m² birim bedeli düşük görülerek bozma yapıldığı da dikkate alınarak taşınmazın düşük belirlenen bedeli yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki Manisa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 53 ada 18 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek,ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesinde,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10712, Karar No: 2012/27633, Tarih: 24.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/10712 E.  ,  2012/27633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimitarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla yapılan ilamsız icra takibinin kesinleşmesinden sonra borçlunun kredi sözleşmesinde müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak yer aldığını,   asıl borçlu ile banka arasında yapılan protokol nedeniyle kendi maaşı ve döner sermaye ücreti üzerine konulan haczin kaldırılması gerektiğini beyan ederek hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği,mahkemece protokolden sonra haczin devam ettirilmesinin protokol hükümlerine aykırı olduğu gerekçesiyle hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.'nun 71. maddesine göre ; “Borçlu, takibin kesinleşmesinden sonraki devrede borcun ve ferilerinin itfa edildiğini yahut alacaklının kendisine bir mühlet verdiğini noterden tasdikli veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispat ederse, takibin iptal veya talikini her zaman icra mahkemesinden isteyebilir.”

Somut olayda ; ibraz edilen protokolde şikayetçi taraf olmadığı gibi, sunulan protokol İİK.'nun 71. maddesinde belirtilen belgelerden de değildir.

Bu nedenlerle mahkemece şikayetin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6343, Karar No: 2020/4415, Tarih: 09.06.2020

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2017/6343 E.  ,  2020/4415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ... Gorup Tic. Ltdi. Şti ile 17.06.2007 tarihinde satış ve inşaat sözleşmesi adı altında ... konutlarından V/6 nolu taşınmazı satın alıp tüm bedeli ödediğini, taşınmazın zilyetliği kendisine devredilmesine rağmen arsa sahibi ve yüklenici arasında yaşanan ihtilaflar nedeniyle tapunun devredilmediğini, oysa davalı arsa sahibi ...’inde tadil edilen sözleşmelerle tapuyu alıcılara vermeyi taahüt ettiğini ileri sürerek; taşınmazın adına tescilini, olmadığı taktirde 332.775,00 Euro’nun dava tarihindeki TL karşılığının hesaplanarak sözleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir. Yargılama sırasında davacı tapu iptal tescil talebinden vazgeçmiştir.

Davalı arsa sahibi, davanın reddini dilemiştir.

Davalı yüklenici, usulüne uygun tebliğe rağmen duruşmalara katılmamış ve savunma yapmamıştır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davanın davalı müteahhit şirket yönünden kabulüne, diğer davalı arsa sahibi ... yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile davalı mütahit ile davalı arsa sahibi arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince müteahhide karşı yapmış olduğu ödemelerden her iki davalının birlikte sorumlu olduğu iddiası ile alacağın tahsilini istemiştir. Mahkemece, sözleşmenin geçersiz olduğu kabul edilerek yalnızca müteahhidin sorumluluğuna hükmedilen ilk karar 14. Hukuk Dairesince kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayanan mütahit ile 3. kişi arasında düzenlenen harici sözleşmenin yazılı yapılmakla geçerli olduğu ve geçerli sözleşmelerde sözleşme hükümlerinin yerine getirilip getirilmediği denetlenmek suretiyle bir sonuca varılması gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, mütahitin arsa sahibine karşı edimlerini yerine getirmediği, ödemelerinde yalnızca mütahit şirkete yapıldığı gerekçesi ile davanın davalı mütahit şirket yönünden kabulüne, diğer davalı arsa sahibi ... yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında yapılan incelemede; davalı mütahit ile arsa sahibi arasında ilk olarak 30.09.2005 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşme ile mütahitin arsa sahibinin arazisine 160 adet daire ve 10 villa yapılması karşılığında 4.000.000,00 Sterlin ödeyeceği, arsa sahibinin de şirket ödeme yaptıkça yaptığı ödeme kadar tapu karşılığını mütahite devredeceği düzenlenmiş ancak, davalı mütahitin ödeme edimini tam yerine getirememesi nedeni ile ana sözleşme tadil edilerek taraflar arasında 29.11.2008 tarihli protokol imzalanmış, bu protokol ile mütahitin arsa sahibine kalan bakiye ödemeyi 56 adet daire ve 3 adet villa vererek yapacağı, arsa sahibinin ise mütahitçe bugüne kadar yapılan 111 adet daire/villa satışının geçerliliğini 3. kişilere karşı tanıyacağı düzenlenmiş, bu protokole yapılan itirazlar üzerine 20.04.2009 tarihli ek protokol imzalanmış, bu protokol ile 29.11.2008 tarihli protokolün geçerliliği tanınmış ancak, arsa sahibine verilecek dairelerden ikisinin 3. kişilere mütahitçe satılmış olması nedeniyle bunların mütahite kalacağı ve sağlanan mutabakat uyarınca kat irtifakının kurulması için yapılacak masrafların tamamının mütahitçe karşılanacağı kararlaştırılmıştır. Bu kapsamda mütahitten daire satın alan dava dışı bir takım 3. şahıslar vekili ... tarafından arsa sahibi vekili hesabına 22.04.2009 tarihinde kat irtifakının kurulması için 42.000,00 İngiliz Paundu gönderilmiştir. Arsa sahibi de 20.04.2009 da tadil edilen protokole dayalı olarak mütahite karşı Didim (Yenihisar) 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2009/494 E. ile kendisine verilmesi planlanan dairelere yapılan müdahalenin menni ile taşınmazların tahliyesine karar verilmesini istemiş, mahkemece 2011/368 K. sayılı ilamı ile bu talep kabul edilerek verilen karar kesinleşmiştir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, arsa sahibi ...’in ana sözleşme ve eki niteliğindeki tadil sözleşmeleri ile mütahit şirketçe yapılan satışların geçerliliğini tanıdığı ve yapılan ödeme oranında mütahit şirkete tapuların verilmesinin kabul ettiğini ve özellikle 20.04.2009 tarihli protokol ile davacı arsa sahibinin 3. kişilere de satışın geçerliliğini taahüt ettiğini kabul etmek gerekir. Kaldı ki Didim (Yenihisar) 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2009/494 E. sayılı dosyası ile açılan dava ile arsa sahibi kendisine verilmesi planan tüm daireleri fiilen almış ve karar kesinleşmiştir. Ayrıca aynı konuda açılmış benzer davalarda bu olgular nazara alınarak hem Dairemiz’in 2015/29750 E. ve 2015/36136 K. sayılı ilamı hem de 3. Hukuk Dairesi’nin 2014/8653 E.ve 2014/13221 K.sayılı ilamı ile davalı arsa sahibinin 3. kişilere olan sorumluluğu kabul edilmiştir. O halde mahkemece, davalı arsa sahibinin de ödenen bedelden sorumlu olduğu gözetilip arsa sahibi yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/06/2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davanın dayanağını oluşturan 17/06/2007 tarihli Sözleşme, davacı ile, davalı Şirket arasında akdolunmuş olup, diğer davalı ..., bu sözleşmenin tarafı değildir. Davalı şirket ise, Sözleşmeye konu satış bedelini tahsil ederek, 31/10/2008 tarihli faturayı tanzim etmiştir.

Külli halefiyet gibi istisnai durumlar dışında sözleşme, ancak sözleşmenin tarafları için bağlayıcıdır ve bu nedenle, ancak sözleşmenin tarafları, sözleşmenin gereğinin yerine getirilmesini karşı taraftan isteyebilir. Bu husus, Türk Borçlar Hukukunun temel ilkelerindendir ve Dairemizce de, bugüne kadar istikrarlı bir şekilde uygulanmıştır. Hal böyleyken, davaya konu sözleşmenin tarafı olmayan davalı ...'in, diğer davalının yaptığı sözleşmeden dolayı sorumlu tutulması, gerek Türk Borçlar Kanunu'na, gerekse Dairemizin yerleşik uygulamalarına aykırıdır.

Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmelerinde, yüklenicinin payına düşen bağımsız bölümü satın alan üçüncü kişi, ancak, yüklenicinin arsa sahibine karşı tüm edimlerini yerine getirmiş olması halinde arsa sahibinden, payına düşen taşınmazın adına tescil edilmesini talep edebilir. Oysa yüklenici, arsa sahibine karşı gerek 30/09/2005 tarihli, gerekse 29/11/2008 ve 20/04/2009 tarihli protokollerden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğinden, davacı, davalı Şirket ile yaptığı sözleşmeye dayanarak, sözleşmeye konu taşınmazın adına tescilini isteyemez; kaldı ki davacı, 18/06/2015 tarihli celsede, tapu iptali ve tescil talep etmediğini, ödediği bedelin iadesini talep ettiğini beyan etmiştir. Yine aynı oturumda davacı vekili de, müvekkilinin diğer davalı şirkete ödediği bedelin sebepsiz zenginleşme nedeniyle iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı şirket yönünden bu talep ve verilen karar doğru olmakla birlikte, davalı ...'in, davacı aleyhine sebepsiz zenginleşmesi söz konusu değildir. Buna rağmen, zenginleşilmeyen bir bedelin iadesine karar verilmesi, Türk Borçlar Kanunu'na ve Türk Medeni Kanunu'nun hakkaniyet hükümlerine aykırıdır.

Dairemizin bozma kararının gerekçesinde davalı ...'in ana sözleşme ve eki niteliğindeki tadil sözleşmeleri ile yüklenici tarafından üçüncü kişilere yapılan satışları tanıdığından söz edilmekte ise de, 29/11/2008 tarihli protokolde, davalı ..., davalı yüklenici şirketin üçüncü kişilerle yaptığı 111 daire veya villanın satışını kabul etmekle birlikte, protokolün devamı maddelerinde bu kabulün, davalı yüklenicinin, arsa sahibinin payına düşen toplam 3 adet villa ile 56 dairenin arsa sahibine bitmiş olarak teslim edilmesi şartına bağlı tutulmuştur. Ancak bu husus gözetilmeden, protokolün sadece bir maddesine dayanılarak arsa sahibinin sorumlu tutulması hatalıdır.

Bu açıklamalar ışığında, ilk derece mahkemesinin, davalı ... hakkında vermiş olduğu ret kararı Türk Borçlar Kanunu ve Türk Medeni Kanunu hükümlerine uygundur. Bu nedenle kararın onanması gerektiği kanaatiyle, sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/2744, Karar No: 2008/4333, Tarih: 26.09.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2744 E.  ,  2008/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı borçlu ...'in tapu satış senedindeki adresi "453 sokak no.5 d.6 İzmir olduğu halde, yerel mahkeme kararı adı gecen davalıya "153 sokak no:5 Daire 6 ... İzmir" adresinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Mahkemece Tapu Sicil Müdürlüğüne müzekkere yazılarak davalı borçlunun 13.2.2004 tarihli satış sözleşmesinde bildirdiği adresin tespiti ile yerel mahkeme kararının belirtilecek adreste davalı borçluya tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.9.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.