muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8411, Karar No: 2010/4813, Tarih: 22.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8411 E.  ,  2010/4813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/10/2003 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem niteliğindeki hakaret nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 5.000,00 YTL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince davacı yararına 2.500,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Dava konusu olayın olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 5.000,00 YTL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince davacı yararına 2.500,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “...5.000,00...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...2.500,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...270,00...” ve “...202,47...” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...135,00...” ve “...67,47...” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...88,40 TL’nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” biçimindeki sayı ve sözcük dizilerinin silinerek yerine “...88,40 TL yargılama giderinden 44,20 YTL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, artan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına” sayı ve sözcük dizisinin yazılmasına; vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinin silinerek yerine “4-Taraflar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği davanın kabul ve reddolunan tutarları gözetilerek 575,00 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 575,00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın davalı yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6679, Karar No: 2021/4616, Tarih: 23.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/6679 E.  ,  2021/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TERKİN

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile TMK'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı tapu iptali ve sicilden terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 8.Hukuk Dairesince incelenmiş ve bu dosya için karar düzeltme istenmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 02.07.2021 tarih ve 211 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 09.07.2021 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 09.07 .2021 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü ortak hükümler 3.Madde uyarınca bu davanın karar düzeltme incelemesi kararı veren Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24432, Karar No: 2016/24788, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/24432 E.  ,  2016/24788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret, ilave tediye ile döner sermaye ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... Hastanesinde veri hazırlama ve kontrol işletmenliği ve hasta kayıt elemanı şartnamesine bağlı olarak çalıştığını, ihaleyi alan firmalar işçisi olarak gösterildiğini, davalı kurum ile taşeron firmalar arasında akdedilen hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğunu, davalı işverenlikte çalışan ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan işçi ücretinin tespit edilerek müvekkilin ücretinin bu tutara yükseltilmesi gerektiğini, fark ücret ve ücret eki alacağı, ilave tediye alacağı, döner sermaye alacaklarını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa iddiası yerinde görülmemekle beraber davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı işçi ile davalı işveren arasında ilave tediye alacağı uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanun 1. maddesinde devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

7-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

8-Sermayesi değişen kurumlar,

9-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

10-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

11-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

12-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

12-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Bu kapsamda yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu’nun merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, mahkemece ücrete ilave tediye ücretine hükmedilmiş ise de davacı, davalıya ait işyerinde altişverenlerin işçisi olarak çalışmıştır. Mahkemece, doğru olarak davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı kabul edilmiştir. Yukarıda da açıklandığı üzere ilave tediye ücreti 6772 sayılı Kanun kapsamındaki işyerlerinde çalışan işçilere verilen bir ücrettir. Hal böyle olunca, 6772 sayılı Kanun kapsamında bir işyerinde çalışmayan davacının, ilave tediye ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13994, Karar No: 2013/7850, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13994 E.  ,  2013/7850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.03.2010 gün ve 2007/667 Esas, 2010/224 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin ... Kurumu (...)'na bağlı ... Yetiştirme Yurdunda kalması ve ... Aile Mahkemesinin 01.08.2003 tarih ve 2003/71 Esas, 2003/1 Karar sayılı koruma altına alınması kararı nedeniyle, ... vekilinin müdahale talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; 2828 sayılı Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının sayılan istisnalar hariç, çocuk reşit olana kadar devam edeceği, dosyada mevcut nüfus kayıt içeriğine göre mağdurenin hükümden önce, 04.08.2003 tarihinde reşit olduğu ve aynı gün koruma kararının bir yıl süre ile uzatılmasına karar verildiği, uzatılmış koruma süresinin hükümden önce 04.08.2004 tarihinde sona erdiği, mağdurenin yokluğunda verilen hükmün tebliğ edilmesine rağmen temyiz etmediği, yukarıda belirtilen nedenlerle koruma kararı sona erdiğinden katılan kurum vekilinin temyiz hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek, CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/562, Karar No: 2022/4619, Tarih: 29.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/562 E.  ,  2022/4619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21/05/2008 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen 13/04/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 1081, 1396, 1596, 1215, 1421 ve 1597 parsel sayılı meralarının bir kısmına davalının fabrika atıkları, kireç ve toprak dökmek suretiyle kullanılamaz hale getirdiğini ileri sürerek, davalının haksız müdahalesinin menine, meranın eski haline gelmesi için harcanacak bedel ile geriye dönük 5 yıl ve meranın eski haline gelinceye kadar mahrum kalacakları ot bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, davalının mera içerisinde yapmış olduğu yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; talep edilen meblağın fahiş olduğunu, zarar miktarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini, talebin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen 18/12/2015 tarihli karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 13/02/2019 tarihli kararı ile ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile, davalının dava konusu taşınmazlar üzerine yapmış olduğu müdahalenin men'i ile dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan yapıların kaline, dava konusu taşınmazların ot bedeli olan toplam 3.353,02 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 297/2 maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olayda; kurulan hüküm infaza elverişli değildir. Yeterli açıklık bulunmamaktadır. Hükümde hangi parselde hangi bölüme elatıldığının açık ve anlaşılır biçimde gösterilmemesi doğru değildir.

Bunun yanında 12/10/2020 tarihli fen bilirkişi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda B harfi ile yeşil renkle taralı olarak gösterilen bölüm 2503 no'lu parsel kapsamında bulunmasına rağmen 2504 nolu parsel içinde olduğu belirtilerek raporun yanlış düzenlendiği görülmüş, bu hususun mahkemece denetlenmemiş olması da doğru bulunmamış, hükmün tüm bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Bunun yanında 12/10/2020 tarihli fen bilirkişi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda B harfi ile yeşil renkle taralı olarak gösterilen bölüm 2503 no'lu parsel kapsamında bulunmasına rağmen 2504 nolu parsel içinde olduğu belirtilerek raporun yanlış düzenlendiği görülmüş, bu hususun mahkemece denetlenmemiş olması da doğru bulunmamış, hükmün tüm bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/06/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6768, Karar No: 2018/4475, Tarih: 20.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6768 E.  ,  2018/4475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararının ONANMASINA, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4370, Karar No: 2009/5471, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/4370 E.  ,  2009/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.05.2007 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı elatmanın önlenmesi, kal ve muarazanın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, ...nin duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, bayilik sözleşmesinden kaynaklanan elatmanın önlenmesi, kal ve muarazanın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacı şirketin 2809 ada 1 parsel sayılı taşınmazda intifa hakkı sahibi olduğunu ve bu yerde davalı ... Petrol ve Petrol Ürünleri Tic. San. A.Ş.ye verdiği bayilik yoluyla intifa hakkını kullandığını, bu arada müvekkilinin ... A.Ş. ile yaptığı sözleşme nedeniyle bayisine otogaz satış sözleşmesi süresi sonuna kadar otogaz satışına izin verdiğini, ancak sözleşme süresinin dolduğunu, buna rağmen ... A.Ş.nin ve diğer davalının otogaz tesislerini kaldırmadığını ve tabelaları da bulundurmaya devam ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine, otogaz tesisinin kal’ine ve taraflar arasında muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca davacının sözleşme uyarınca süre dolduktan sonra da gaz satışları sebebiyle kar payı almaya devam ettiğini, hatta dava sırasında dahi hesaplarına yatan ve bu satışlardan kendisine düşen kar payını aldığını, bunun da zımni kabul anlamına geldiğini, ayrıca 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanuna göre, davacının bir yerde sadece kendi ürünlerinin satılmasına yönelik olarak

yapacağı bir sözleşmenin hükümsüz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Davacı yan, intifa hakkı sahibi oldukları taşınmazda bu hakka dayanarak elatmanın önlenmesi isteğinde bulunduğunu ileri sürmekte ise de dayanılan vakıalar doğrultusunda uyuşmazlığın temelini intifa hakkını davacı adına kullanan bayi ve bu bayi ile diğer davalı ...Ş’nin yaptığı otogaz satış sözleşmesi ve bu sözleşmeye ... veren çerçeve sözleşmede tanınan sürenin sona erdiği iddiası oluşturmaktadır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Davacı yan, intifa hakkı sahibi oldukları taşınmazda bu hakka dayanarak elatmanın önlenmesi isteğinde bulunduğunu ileri sürmekte ise de dayanılan vakıalar doğrultusunda uyuşmazlığın temelini intifa hakkını davacı adına kullanan bayi ve bu bayi ile diğer davalı ...Ş’nin yaptığı otogaz satış sözleşmesi ve bu sözleşmeye ... veren çerçeve sözleşmede tanınan sürenin sona erdiği iddiası oluşturmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacı ... Ofisi A.Ş.nin 2809 ada 1 parsel sayılı taşınmazda intifa hakkı sahibi olduğu ve bu yerde davalı ... Petrol ve Petrol Ürünleri Tic. San. A.Ş.ye bayilik verdiği anlaşılmaktadır. Davacı şirket, ... Petrol ve Petrol Ürünleri Tic. San. A.Ş.'nin de içinde bulunduğu çok sayıda bayisine bu tip tesislerde belli bir süre için otogaz satışı izni vermiştir. Bu arada davacı, davalılardan ... A.Ş. ile otogaz tesisi kurulması ve satış yapılmasına ... verme anlamında bir çerçeve sözleşme imzalamıştır. Bu çerçeve sözleşme 02.01.2001 tarihli olup buna göre, bu sözleşmenin ekindeki bayi listesinde bulunan tesislerde net kardan %15 pay almak şartıyla otogaz satışına izin verilmiştir. Ekli listede yer ... tesislerden birinin de davalılardan ... Petrol ve Petrol Ürünleri Tic. San. A.Ş.'ye ait olduğu anlaşılmaktadır. ... Petrol ve Petrol Ürünleri Tic. San. A.Ş. ile ... A.Ş. arasındaki otogaz satış sözleşmesinin 19.08.1999 tarihli ve 5 yıllık olduğu konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Çerçeve sözleşmede otogaz satışının süresi sözleşmenin 3-a maddesinde belirlenmiştir. Bu maddeye göre davacı ..., sözleşme ekindeki listede belirtilen istasyonlarında ... A.Ş.nin "otoaygaz" markası ile satış yapmasını ... A.Ş. ile istasyon arasında imzalanmış olan otogaz satış sözleşmesi sürelerinin sona ermesine kadar izin vermiştir. Süresi sona ... sözleşmelerle ilgili olarak taraflar sona erecek ilk sözleşmenin bitim tarihinden 3 ay önce bir araya gelerek durumu değerlendireceklerdir. Dosya incelendiğinde, davacının davalı ...’a sözleşme süresi dolmadan önce 19.08.2004 tarihinde bu sözleşmeyi yenilemeyi düşünmediklerini belirten yazı gönderdiği görülmektedir. Ayrıca Beyoğlu 41. Noterliğinden gönderilen 26.03.2007 tarihli ihtarname ile davaya konu istasyondaki otogaz faaliyetlerinin durdurulması ve tesislerin kaldırılmasını ihtar ettiği anlaşılmaktadır. Son olarak da davacı 09.05.2007 tarihinde işbu davayı açmıştır.