muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1027, Karar No: 2011/2843, Tarih: 17.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/1027 E.  ,  2011/2843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/08/2007 gününde verilen dilekçe ile hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, hakaret niteliğindeki haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın özellikleri, kullanılan sözlerin niteliği, özellikle olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 7.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 1.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci paragrafında yer alan “...7.000,00...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...1.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin üçüncü paragrafının silinerek yerine üçüncü paragraf olarak “Davacı tarafından peşin yatırılan 135,00 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine, kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 54,00 TL nispi karar harcının davalıdan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin altıncı paragrafında yer alan “...840,00...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...575,00...” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2849, Karar No: 2021/1918, Tarih: 31.03.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/2849 E.  ,  2021/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davalarda davacılar, mirasbırakanları ... ...’nın maliki olduğu ... ilçesinde yer alan 21, 27, 28, 18, 29 (ifraz ile 4688-4700) parsel sayılı taşınmazlardaki ve ... ilçesindeki 530- 12393- 173 - 1057 parseldeki (imar ile 10662, 10663, 10664, 10665, 10669, 10670, 10671, 10672) paylarını satış göstermek suretiyle davalılara temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek çekişme konusu taşınmazların davalılar adlarına olan tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişler, aşamada çekişme konusu 530 parsel yönünden taleplerini bedele çevirmişlerdir.

Davalılar ..., ..., ..., ... ..., ...; yapılan satışların gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlar, davalı ..., öncelikle adına kayıtlı taşınmazların ...’da olması nedeniyle mahkemenin yetkisiz olduğunu, esasa ilişkin olarak da satışların gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Asıl ve birleştirilen davaların kabulüne ilişkin olarak verilen kararın , Dairece, “Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda mahkemece öncelikle yetki bakımından bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.” gerekçesi ile bozulması üzerine, mahkemece önceki kararda direnilmesine ve davanın kabulüne karar verilmiş, söz konusu kararın davalılardan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca ; direnme kararının yerinde olduğu, işin esasının özel dairece incelenmesi gerektiği gerekçesi ile dosya Daireye gönderilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1919 doğumlu mirasbırakan ... ...’nın 6.9.2006 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak asıl dosyada davacı olan oğlu ..., birleştirilen dosyada davacı olan çocukları ..., ..., ..., ..., ..., davalı üçüncü eşi ..., davalı çocukları ... ile dava dışı çocukları ... ve ...’in kaldıkları, diğer davalılardan ...’nın murisin kardeşi, ...’nun davalı ...’nin eşinin kardeşi, ...’ın davalı ...’in eşinin kardeşi ve ...’nın davalı ...’nin eşi oldukları, ...’da yer alan çekişme konusu 1057 parsel sayılı taşınmazın muris tarafından 7.1.1972 tarihli satış işlemi ile eşit paylarla davalılar ... ve ...’ye, onlar tarafından da 31.7.1989 tarihli satış işlemi ile davalı ...’ye temlik edildiği, murisin 1/8 er paylı olarak maliki olduğu 530 ve 12393 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını 10.11.2005 tarihli satış işlemi ile davalı ...’a, onun da 26.4.2006 tarihli satış işlemi ile davalı ...’ya devrettiği, 530 parsel sayılı taşınmazın 30.12.2008 tarihli işlemle ... tarafından kamulaştırıldığı, 12393 parselin ifrazen 15234 ve 15236 parsellere gitttiği, 173 parsel sayılı taşınmazın ½ payı mirasbırakan ..., ½ payı ise iştirak halinde ... ve ortakları adlarına kayıtlı iken tüm payların 28.1.2005 tarihli satış işlemi ile davalı ...’ya, onun tarafından da 11.4.2005 tarihinde satış yolu ile davalı ...’e devredildiği, 1057 parselin ifrazı sonucu oluşan; 10670 – 10669- 10671-10672 parsel sayılı taşınmazlar davalı ... adına kayıtlı iken 8.8.1997 tarihinde 10671 parselin tamamının, diğer parsellerin ½ paylarının davalı ...’e, (... üzerinde) kalan ½ payların ise 20.2.2007 tarihinde davalı ...’e satıldığı, 10662-10663-10664-10665 parsel sayılı taşınmazların ise 15.4.1987 tarihli taksim işlemi ile davalı ... adına kayıtlı hale geldiği, yine muris ...’nin ... ilçesinde yer alan 27 ve 28 parsel sayılı taşınmazlardaki 58/320’şer, 29 parsel sayılı taşınmazdaki 58/160 payını 3.12.1997 tarihinde satış yolu ile davalı kardeşi ...’e devrettiği, 29 parsel sayılı taşınmazın 4688 ila 4700 parsellere ifraz edildiği, yine murisin adına kayıtlı 21 parsel sayılı taşınmazdaki 3/16 payını 30.3.1995 tarihli, 18 parsel sayılı taşınmadaki 11/60 payını ise 24.1.1968 tarihli satış işlemleri davalı ...’e devretttiği, birleştirilen dava davacılarından ...’nın temyiz aşamasında sunduğu 02.03.2021 tarihli dilekçesi ile davalılardan ... yönünden davadan feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; hükmü temyiz eden davalı ...’e temlik edilen taşınmazlar yönünden hükme yeterli araştırma ve incelemenin yapıldığını söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, davacılardan ...’ın davalılardan ... yönünden açtığı davadan feragat ettiğine ilişkin temyiz aşamasında sunduğu dilekçesi dikkate alınarak yapılan feragat nedeniyle bir karar verilmesi, öte yandan murisin ... ilçesinde yer alan çekişme konusu 18-21-27-28-29 parsel sayılı taşınmazlarının davalı kardeşi ...’e temlikindeki amacının diğer mirasçılardan mal kaçırmaya yönelik olup olmadığı hususunun yukarıdaki ilkelerin de dikkate alınması ve lüzum halinde davacı tanıklarının yeniden dinlenmesi, toplanan ve toplanacak delillerin bir arada değerlendirilmesi, tereddüte yer vermeyecek şekilde murisin kastının belirlenmesi suretiyle varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; dava konusu taşınmazlardan 12393 parselin ifrazen 15234 ve 15236 parsel sayılı taşınmazlara gitttiği anlaşıldığı halde kaydı kapatılan eski parsel numarası üzerinden hüküm kurulması da isabetli değildir.

Kabule göre de; dava konusu taşınmazlardan 12393 parselin ifrazen 15234 ve 15236 parsel sayılı taşınmazlara gitttiği anlaşıldığı halde kaydı kapatılan eski parsel numarası üzerinden hüküm kurulması da isabetli değildir.

Davalı ... vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2138, Karar No: 2022/9299, Tarih: 07.07.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/2138 E.  ,  2022/9299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar ... ve ... haklarında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 16/06/2021 tarihli ve 2021/160 esas, 2021/349 sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, Konya Barosunda kayıtlı avukat olan sanıkların davacı vekili sıfatıyla, Ermenek Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/318-319 esaslarına kayden görülen ortaklığın giderilmesi davalarında 09/07/2007 tarihli duruşmaya yasal mazeret bildirmeksizin katılmayarak, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 409/1. maddesi uyarınca dosyaların işlemden kaldırılmasına dair kararların verilmesine neden oldukları iddiası ile başlatılan soruşturma sonucunda toplanan mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirmesinin de davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18/01/2022 gün ve 94660652-105-70-19687-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Zamanaşımı hükümlerinin davayı görecek mahkemece değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Karaman Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16/06/2021 tarihli ve 2021/160 esas, 2021/349 sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5693, Karar No: 2012/10895, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5693 E.  ,  2012/10895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.10.2007 gün ve 2006/118 Esas, 2007/159 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin onaylı nüfus kayıt örneği getirtilmeden karar verilmiş ise de; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla bu kayıt temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay nedeniyle mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti bakımından Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre (konunun uzmanı bir doktorun ve iki adli tıp uzmanının zorunlu katılımıyla, anılan Kanunun 7/f maddesinde 6. ihtisas kurulunda görev yapması öngörülen diğer dallardan uzman doktorların da iştirakiyle ve toplam en az 5 uzman doktorla) oluşturulmuş bir heyetten rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan ve bir Adli Tıp uzmanınca imzalı 26.07.2007 tarihli "kişinin ruh sağlığının bozulduğu, bu ruh sağlığı bozukluğunun geçirmiş olduğu cinsel saldırı eylemi ile illiyet bağının bulunduğu kanaatini" belirtir rapor esas alınarak eksik soruşturmayla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 18.12.1989 gün ve 1989/314 Esas, 1989/399 sayılı Kararında açıklandığı üzere, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda failin bu ağır neticeden ancak onun gerçekleşmesi halinde sorumluluğu kabul edildiğinden, bu suçların teşebbüse elverişli bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 35. maddesinin aynı Kanunun 61/5. maddesindeki sıraya uygun olarak, ancak 102/2. madde ile tayin edilen ceza üzerinden uygulanıp daha sonra 102/5. madde ile sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, yazılı biçimde 102/5. madde ile verilen cezadan teşebbüs nedeni ile indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/l. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/415, Karar No: 2013/19775, Tarih: 11.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/415 E.  ,  2013/19775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla bölünmüş yolun sol tarafındaki tali yola girmek için karşı yola girerek şikayetçilerin içinde bulunduğu karşıdan gelen aracın önünü kapatması üzerine meydana gelen ve dört şikayetçinin basit tıbbi müdahale ile düzelebilecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, kusur durumu, suçun işleniş şekli, sanığın geçmiş hali, suçtan meydana gelen zararın ağırlığı maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın nedene dayanmayan, temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6018, Karar No: 2006/9414, Tarih: 19.09.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6018 E.  ,  2006/9414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatı ile)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.7.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.4.2006 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.09.2006 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile diğer taraftan ... ve vekili Av. .... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alınması nedeniyle kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükler. Öncelikle üzerine inşaat yapılacak arsayı yükleniciye teslim etmesi gereken arsa sahibi, yüklenicinin karşı edimini yerine getirmesinden sonra da yükleniciye sözleşmeye uygun arsa veya kurulmuşsa kat irtifak tapusunu devretmekle yükümlüdür. Yüklenicinin temel borcu ise eseri (binayı) meydana getirmektir. Bir bina inşasından maksat, o yapının sözleşmeye, fen kurallarına ve amacına uygun imal edilmesidir. İşte, yüklenici bu nitelikleri taşıyan bir bina meydana getirmişse, sözleşmede aksine hüküm bulunmayan hallerde yapının arsa sahibine tesliminde, sözleşmede ayrık hüküm varsa teslimden önce ve ancak sözleşme koşullarına uygun oranda arsa payı veya bağımsız bölümün tescilini isteyebilir. Kuşkusuz yüklenicinin teslimden sonraki borcu ayıba karşı tekeffül borcu olarak devam edeceğinden, yüklenici eserdeki ayıp ve eksikliklerden ve

koşulları yerinde ise arsa sahibinin ceza-i şart alacağı ile sözleşmedeki diğer alacaklarından ve ayrıca kanundan kaynaklanan alacaklarından da sorumludur.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin tarafı olan yüklenici yukardan beri sayılan edimleri yerine getirdiğinde arsa sahibine karşı kazandığı kişisel hak sebebiyle arsa payı veya bağımsız bölüm tapusunun devrini ondan isteyebileceği gibi Borçlar Kanununun 162 ve devamı maddelerine dayanarak kişisel hakkını arsa sahibinin onamı gerekmeksizin üçüncü kişilere yazılı olmak koşuluyla devir ve temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de bu hakkı yüklenicinin halefi olarak arsa sahibine karşı ileri sürme olanağına sahiptir.