muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6130, Karar No: 2019/309, Tarih: 21.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6130 E.  ,  2019/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, ... 3. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, küçük ...'ün MERNİS adresinin ''... Mahallesi, ... Sokak Kapı No:14/2 .../...'' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün nüfus kaydı incelendiğinde ikametgah adresinin "... Mah. ... Cad. No:125 İç Kapı No:... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise; İlgili kolluk birimine müzekkere yazılarak kayyım tayini istenilenin nerede ikamet ettiğinin araştırılması istenilmiş olup, ...'ün ikamet adresinin '' ... Mah. .... Sokak, No:5 .../..." olarak bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ... Sulh Hukuk Mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen ... Sulh Hukuk Mahkemesinin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle mercitayini koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 21/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16046, Karar No: 2012/6347, Tarih: 18.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16046 E.  ,  2012/6347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/04/2010 tarih ve 2008/524-2010/274 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı -karşı davalı vekili ve katılma yoluyla davalı karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalılar vekili, müvekkilleri ve davalı gerçek kişilerin diğer davalı Özgür Metal San ve Tic A.Ş'nin ortakları olduğunu, şirketin hakim ortaklarından davacı ... ile yine şirketin hakim ortaklarından olan davalı ...'in 30/11/2003 tarihli sözleşme koşulları içinde, birbirlerine karşılıklı taşınır taşınmaz mal, hak ve hisse terk ederek karşı ivazları denkleştirmek ve taraflardan birisinin 30/08/2004'den itibaren davalı şirket ortaklığından temeli ayrılmasını temin etme konusunda haricen anlıştıkları, şirketten kimin ayrılacağının ve ivaz denkleşmesinin nasıl yapılacağının belirlenmesi konusunda davalı ...'e seçim hakkı tanındığı ve bu doğrultuda ...'ün ortaklığa devamı konusunda mutabık kalındığı, anılan sözleşmenin ikmali için taraflar arasında, 15/10/2003 ve 21/10/2003 tarihli sözleşmeler imzalandığını, davalı ...'in bu sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmediğini bu sebeple müvekkilinin de şarta bağlı olan hisse devir edinimini ifaya zorlanamayacağı, şirketin ticaret sicilinde yayınlanan 21/11/2003 tarihli 55 nolu kararında, yönetim kurulu üyelerinden Nebahat ve ...'ün toplantıya katılmadıkları halde imzalarının sahte olduğu, buna bağlı olarak da toplantı nisabının oluşmadığı ve yine buna bağlı olarak davalılarının oğulları ...'ü yönetim kurulu üyeliğine atamalarının geçersiz olduğu, 56 nolu kararla ...'ün istifa ettiği belirtilmiş ise de, böyle bir istifanın varit olmadığı, aynı kararda bu kez davalıların kızları ...'ün yönetim kurulu üyesi olarak atandığını, bununda hükümsüz olduğunu, 57 nolu kararla da ... yerine sahte imza atılarak davacılar dışında kalan kişilerden yönetim kurulu oluşturulduğunu, dolayısıyla geçerli bir yönetim kurulu teşkil edilemediğini ileri sürerek davacıların davalı şirketin halen ortağı ve hissedarı olduklarının ve paylarının tesbiti, davalıların muarazalarının men'i, A.Ş. yönetim kurulu oluşumuna ilişkin kararların yok hükmünde olduklarının tespiti ve iptali, buna bağlı olarak oluşmayan yönetim kurulu sebebiyle tedbiren kayyum atanması ve genel kurul toplantılarının yapılmasının tedbiren önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili, müvekkillerinin 15/10/2003 tarihli sözleşmeden doğan borçlarını yerine getirttiğini, hisse devrinin geçerli olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, karşılık davada ise müvekkillerinin asıl davanın açılması ile maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 2000 TL maddi ve 300 TL manevi tazminatın davacı karşı davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; anonim şirketlerde TTK 416 maddesi uyarınca nama yazılı hisse senetlerinin devri, bu senetlerin cirosu ve devralana teslimi suretiyle olduğu ve devrin şirkete karşı ancak pay defterine kayıtla hüküm doğuracağı, pay senede bağlanmamış ise, bunların devri, alacağın temliki hükümlerine tabi olup, devir beyanı ile gerçekleşeceğini, devrin şirkete karşı hüküm ifade etmesi ise devrin TTK 416/2 uyarınca pay defterine kaydı ile mümkün olduğu, somut olayda davacının payları devrettiği ve 18/11/2003 tarihli 53 nolu yönetim kurulu toplantısı ile oybirliği ile devrin kabul edildiği ve davacıların pay sahipliği sıfatını kaybettikleri, 53 nolu yönetim kurulu kararının iptalinin talep konusu yapılmadığı, davalının 15/10/2003 tarihli sözleşme ile üstlendiği edimlerini yerine getirdiğini, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan bilirkişi raporunda, 55 nolu kararda, ...'e, 56, 57, 58 nolu kararlarda ...'e izafeten atılan imzaların bu şahıslara ait olmadığı belirlendiğinden, toplantı ve karar yeter sayılarına aykırılık sebebiyle yok hükmünde olduğunun kabul edilebilir olduğu, ancak şirket yönetim kurulu oluşmadığından, organsız kalmaya karşın, Hacer Sevgi Öztürk'ün talebi üzerine, K.Çekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı ile denetçi olarak atanan şahsın çağrısı üzerine, 27/10/2004 tarihli toplantı ile genel kurul toplantısının yapılarak, yönetim kurulu üyeliğinin oluşturulduğu, dolayısıyla geçerli yönetim kurulu oluşmadığı yönündeki iddiaların dayanağının kalmadığı gerekçeleriyle asıl davanın, zararın ispat edilemediği gerekçesiyle karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı-karşı davalılar vekili ve katılma yolu ile davalı-karşı davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı-karşı davalılar vekili ve katılma yoluyla davalı-karşı davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davalılar vekili ve katılma yoluyla davalı-karşı davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılar - karşı davalılar ve davalılar karşı davacılardan ayrı ayrı alınmasına, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5802, Karar No: 2016/9279, Tarih: 18.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5802 E.  ,  2016/9279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından sunulan 01.03.2016 tarihli dilekçede özetle; [...aynı mahkemenin 2014/107 E. sayılı dosyasının gerekçeli kararında "... kamuoyunda 17 ve 25 Aralık operasyonları olarak bilinen adli soruşturması kapsamında bazı bakanların yakınlarına ve üst düzey devlet görevlilerinin tutuklanma ve ifadeye çağrılması gibi adli işlemler sonrasında devlet içinde oluşturulan paralel devlet yapılanması ile ilgili iddialara yer verildiği, oluşumun liderinin de davacı olduğu yönündeki basında ve kamuoyunda yazılı haberlerden anlaşıldığından..." ifadelerini kullandığını, davalı tarafça müvekkilinin de mensup olduğu sivil toplum kuruluşunun "... yapı" adı altında "Ceza hukuku anlamında bir terör örgütü" olarak suçlandığını, müvekkilinin masumiyet karinesinden yararlanma hakkını ihlal eden suçlamaları gerçekmiş gibi karar gerekçesine yazarak tarafsız olmadığını gösterdiğini, davayı karara bağlayan yargıcın da kararın gerekçesinde davalı tarafın kullandığı ifadelere yer verdiğini, kararın gerekçesindeki ifadelerin açık bir suçlama olup, müvekkili hakkında bu yönde kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmadığını, bu ifadelerin karar veren hâkimin önyargılarını karara yansıtmasından başka bir anlam taşımadığını, bu ifadelerin hâkimin tarafsız olmadığına da delalet ettiği...] gerekçeleri ile reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, reddi hâkim talep edenin 500,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, reddi hâkim talep edenin 500,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 36. maddesine göre, taraflardan birisi veya onun adına takip yetkisi bulunan yetkili vekili tarafından, vekâletnamesinde özel yetkisi var ise (HMK m.74) reddi hâkim yoluna başvurulabilecektir. Somut olayda davacı vekiline ait vekâletnamede, reddi hâkim yoluna başvurulabilmesi için özel yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Açıklanan sebeple, reddi hâkim talebini değerlendiren merci tarafından reddi hâkim talebinin esastan değil usulden reddine karar verilmesi ve usulden ret kararı verilmesi nedeni ile reddi hâkim talep eden hakkında para cezasına hükmedilmemesi gerekir ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükmün birinci bendinin son cümlesinde yazan "Reddi hâkim talebinin reddine" ibaresinin kaldırılarak "Davacı vekilinin vekaletnamesinde reddi hâkim talep etme hususunda özel yetkisi olmadığından

reddi hâkim talebinin usûlden reddine" şeklinde yazılmasına, ayrıca hükmün üçüncü bendinin hükümden tamamen çıkarılarak yerine; "3-reddi hâkim talebinin usulden red edilmesi nedeni ile HMK'nın 42/4. maddesinde yazan koşullar yerine gelmediğinden davacı hakkında disiplin para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına” cümlesinin eklenmesi sureti ile düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/10/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3878, Karar No: 2015/5897, Tarih: 19.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/3878 E.  ,  2015/5897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kömür hırsızlığı iddiasıyla 5237 sayılı ...'nın 141/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, Yargılama evresinde sanığa atılı ...'nın imtiyaz sahası içinde maden açarak kömür çıkartma eyleminin 3213 sayılı Kanun'un 12/5. maddesi gereğince idari yaptırımı gerektiren kabahat niteliğinde olduğu kabul edilerek sanığın eyleminin üretim faaliyetine hazırlık aşamasında olması nedeniyle kabahat eylemine teşebbüs olamayacağından idari yaptırım uygulamasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.02.2014 tarhli 2012/3-1517 Esas ve 2014/36 Karar sayılı ilamında; 5326 sayılı Kanun'un "Başvuru yolu" başlıklı 27. maddesinin uyuşmazlığa ilişkin olan 7. fıkrası; "Kovuşturma konusu fiilin suç değil de kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idarî yaptırım kararı verilmesi halinde; fiilin suç oluşturmaması nedeniyle verilen beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idarî yaptırım kararına karşı itiraz da bu kanun yolu merciinde incelenir." şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre kovuşturma safhasında, kovuşturma konusu fiilin suç oluşturmayıp, kabahat sayıldığının anlaşılması halinde, idari yaptırım kararı verilmesi için dosyanın ilgili kamu kurum yada kuruluşuna gönderilmesi yerine davayı gören mahkemece idari yaptırım kararı verilecektir. Bu halde mahkemece, açılan kamu davası dolayısıyla yürütülmekte olan kovuşturma konusu fiilin suç oluşturmadığı gerekçesiyle hükmolunacak beraat kararıyla sonuçlandırılması ve idari yaptırıma karar verilmesi gerekecek ve bu uygulama 5326 sayılı Kanun'un 27. maddesi, 5237 sayılı ... ve 5271 sayılı ...'nın sistematiği birlikte değerlendiğinde hükmün karıştırılması niteliğinde olmayacaktır. "Buna göre sanık hakkında açılan kamu davasında yapılan kovuşturma sonucunda, sanığa isnat edilen fiilin suç değil de kabahat oluşturduğu tespit edildiğinde, sanık hakkında isnat edilen hırsızlık suçundan beraat kararı verilip, sanık hakkında kabahat eyleminin oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/387, Karar No: 2015/5984, Tarih: 30.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/387 E.  ,  2015/5984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3334, Karar No: 2023/10849, Tarih: 11.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3334 E.  ,  2023/10849 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 142 nci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi, 143 üncü maddesi, 35 inci maddesi, 116 ncı maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesive 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2014 tarih, 2014/221 Esas, 2014/213 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan görevli mahkemenin sulh ceza mahkemelerinin olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

C. Konya (Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2014 tarih, 2014/296 Esas, 2014/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezasına dair hükmün, açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 19.11.2014 tarihinde itiraz reddi ile kesinleşmiştir.

D. Sanığın denetim süresi içinde 20.02.2015 tarihinde işlediği tehdit ve hakaret suçundan Buldan Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarih, 2015/270 Esas, 2016/148 Karar sayılı mahkûmiyet kararının ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2016 tarih, 2016/326 Esas, 2016/683 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; gereğinin yapılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

Sanık ...'in, yaş küçüklüğü nedeniyle hakkında 2014/8485 sayılı dosyasında ayrıca soruşturması yürütülen ... Gülmez ile birlikte hırsızlık yapmaya karar verdikleri, bu kapsamda suç tarihinde geceleyin müştekinin müdürü olduğu Meram ilçesi Arif Bilge Mah. Küreçay Sokakta bulunan ... Ethem İmam Hatip Lisesinin müdür odasının kapısını kırdıkları, hırsızlık yaptıkları, okul müdürünün bir işi dolayısıyla okula geldiği, odasının kapısının kırık olduğunu görünce polislere haber verdiği, sanık ...'ın bu nedenle 3. kattan atlayarak bir şey almadan kaçtığı, görevlilerce okulda yapılan kontrolde suça sürüklenen çocuk ...'ın ise sınıfta gizlenirken yakalandığı, sanığın alınan savunmasında da uyuşturucu madde almak için hırsızlık yaptığını ikrar ettiği, sanık ...'ın sevk edildiği Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesinden aldırılan raporunda opiatların pozitif çıktığının anlaşıldığı, böylelikle sanığın uyuşturucu kullandığının da tespit edildiği dosya içerisindeki tüm evrak kapsamından anlaşılarak açılan kamu davasında sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın 20.02.2015 tarihli tehdit ve hakaret suçları nedeni ile hüküm açıklanarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Hırsızlık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında 21.02.2014 tarihinde yakalanan ve aynı gün alınan savunmasında uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi üzerine sanıktan alınan 21.02.2014 tarihli örneklere ilişkin tahlil sonucunda sanığın idrarında opiatların pozitif olarak saptandığı anlaşılan somut olayda, başka suç soruşturması sırasında resmi makamlar tarafından haber alınmadan önce uyuşturucu madde kullandığını belirterek ikrarı ile kendi suçunu ortaya çıkaran sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezaya hükmolunamayacağının gözetilmemesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya (Kapatılan) 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2016 tarih, 2016/326 Esas, 2016/683 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5783, Karar No: 2013/1443, Tarih: 26.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5783 E.  ,  2013/1443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/66037

MAHKEMESİ : Bergama Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 18/11/2011, 2010/107 (E) ve 2011/106 (K)

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi sanıklar Hüseyin ve Himmet'in "öldürme" suçundan kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Sanıklar Hüseyin ve Himmet' in, maktulün ölümünden sonra üzerindeki paraları alma biçimindeki eylemleri yönünden kamu davası açılmasının sağlanması, açılacak davanın bu dosya ile birleştirilmesi ve sonucuna göre yargılamaya devam edilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin edilmesi yerine, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hükümler kurulması,

Usul ve Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Hüseyin ve Himmet müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.