muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10021, Karar No: 2014/12547, Tarih: 26.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10021 E.  ,  2014/12547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TAVAS ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2011/309-2013/250

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortak mirasbırakan Hatice Uzelli'nin kayden maliki bulunduğu 2423 ve 2782 parsel sayılı taşınmazlarını, mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak tapuda satış gibi göstermek suretiyle oğlu olan davalıya temlik ettiği, gerçekte bağış yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davanın 20/10/2011 tarihinde açıldığı, 13/03/2013 tarihli celsede; tamamlama harcının ikmali, davalı tanıklarından M.. S.. için Denizli Asliye Hukuk Mahkemesine yazılan talimat yanıtının beklenmesine, hazır edilmesi halinde davalı tanığı A.. Y..'ın dinlenmesine karar verilerek bir sonraki duruşma tarihinin 15/05/2013 olarak belirlendiği, anılan celse için davalı vekilince; "İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinde 2009/ 235 Esas, İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinde ise 2013/51 Esas sayılı dava dosyalarının duruşması olduğunu belirterek " 14/05/2013 havale tarihli mazeret dilekçesi verdiği, mahkemece 15/05/2013 tarihli celsede gerekçe gösterilmeksizin mazeret dilekçesinin reddedildiği, böylelikle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 184/2. ve 186. maddeleri uyarınca işlem yapılmadan aynı tarihli oturumda davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 186. maddesinde “ Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir.

Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir” düzenlemesine yer verilmiş, madde gerekçesinde ise; hangi yargılama usulü uygulanırsa uygulansın tarafların yargılamada sözlü olarak görüş ve değerlendirmelerini ifade etmeleri özel bir önem tasımaktadır. Yazılı yargılama usulü içerisinde de tarafların hükümden önce son kez mahkeme huzurunda sözlü değerlendirme yapıp açıklamada bulunmaları, doğru bir karar verilmesi bakımından önemli olacağı vurgulanmıştır.(1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 376 ve 377. maddesinde de paralel düzenlemelere yer verilmiştir.)

Öte yandan; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 184/2. maddesinde açıkça; mahkemenin tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini, taraflara tefhim edeceği, yine aynı kanunun 186. maddesi hükmü ile de; mahkemenin tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği, taraflara çıkartılacak davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkeme de hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunu bildireceği, mahkemenin sözlü yargılamada tarafların son sözlerini sorarak hükmünü vereceği düzenlenmiş olup, anılan düzenlemelerin emredici nitelikte olduğu açıktır.

Somut olaya gelince, mahkemece söz konusu ilkeler dikkate alınmadan, yargılama sonunda tahkikatın bittiği tefhim edilmeden ve sözlü yargılama aşamasını uygulayıp taraflara son sözleri sorulmadan sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 184/2. maddesi hükmü gereğince tahkikatın bittiği tefhim edildikten sonra taraflara sözlü yargılama için duruşmanın başka bir güne bakılmasını isteyip istemediklerinin sorulması, talep halinde başka birgün tayin edilmesi; başka bir duruşma gününü istememeleri halinde sözlü yargılama aşamasına geçilerek aynı Kanunun 186. maddesi gereğince taraflara sözlü yargılama yoluyla beyanda bulunma hakkı verilmesi, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen yasal düzenlemeler gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davalı vekilinin belirtilen nedenle temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6796, Karar No: 2023/371, Tarih: 13.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/6796 E.  ,  2023/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, davalı vekilinin, yokluğunda verilen kararın 24.03.2019 tarihinde, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin ise; 12.06.2019 tarihinde tebliği üzerine 12.06.2019 tarihinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin temyiz sebeplerini bildirerek katılma yoluyla temyiz isteminde bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 16.07.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; doktor olan davacının 17.11.2008 tarihinde gözaltına alınıp 21.11.2008 tarihinde tutuklandığını, 08.05.2009 tarihinde tahliye edildiğini, yapılan yargılama sonucunda beraatine karar verildiğinden bahisle, tutuklandığı döneme ilişkin kendisine eksik yatırılan döner sermaye alacağına ilişkin olarak 19.614 TL, yargılama sürecinde yaptığı avukatlık masrafı vs. için 10.000 TL, cezaevinde yatığı masraflar ile yakınlarının kendisini ziyarete gelmesi nedeniyle yaptıkları masraflara ilişkin olarak 8.800 TL olmak üzere toplam 38.414 TL maddi, tutuklanması ve yargılama sürecinde yaşadığı olumsuzluklar ve duyduğu üzüntü nedeniyle 150.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 03.08.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; aynı konuya ilişkin açılmış başka bir dava olup olmadığı, davanın süresinde olup olmadığı gibi hususların araştırılmasını talep etmiş, zarara yönelik belge sunulmadığını, davacının tazminat istemeyecek kişilerden olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2019 tarihli ve 2018/322 Esas, 2019/43 Karar sayılı kararı ile davacının maddi tazminat talebinin reddiyle manevi tazminat yönünden talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2019/685 Esas, 2019/795 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2019/685 Esas, 2019/795 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2021 tarih, 2019/65480 sayılı tebliğnamesi ile hükmedilen manevi tazminatın yetersiz olması nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Davacı vekilinin temyiz sebepleri doktor olan davacının tutuklandığı dönemde döner sermaye alacağının eksik yatırılması nedeniyle maddi kayba uğradığından bu miktarın maddi tazminat olarak ödenmesi gerektiğine, davacının süreçte yaşadığı manevi sıkıntılar nazara alındığında hükmedilen manevi tazminatın yetersiz olduğuna yöneliktir

2.Davalı vekilinin temyiz sebepleri davacı hakkındaki tedbir kararlarının usul ve yasaya uygun olması sebebiyle davanın manevi tazminat bakımından da reddi gerektiğine yöneliktir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2.Davalı vekilinin temyiz sebepleri davacı hakkındaki tedbir kararlarının usul ve yasaya uygun olması sebebiyle davanın manevi tazminat bakımından da reddi gerektiğine yöneliktir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tazminat davasının dayanağını oluşturan ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/169-2017/387 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etmek ve ihaleye fesat karıştırmak suçlarından 17.11.2008-08.05.2009 tarihleri arasında gözaltına ve tutuklu kalan davacının talep ettiği döner sermaye kazancının ek ödeme niteliğinde olduğu ve fiilen çalışılmadığı takdirde ödeme yapılamayacağı, davacının tutuklu kaldığı süreçte zaten çalışmadığı için döner sermaye alacağının bulunmadığı, tazminata konu dava ile ilgili yapılan masraf ve vekalet ücretinin ilgili mahkemeden talep edilmesinin mümkün olduğu, dolayısıyla davacının maddi zarar olarak belirttiği döner sermaye kazancı ve yaptığı masrafların koruma tedbirlerinden doğan doğrudan zarar olmadığı için maddi tazminat talebinin reddine, objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına, tutuklanmasına ve adli kontrol altına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında, tutuklulukta ve adli kontrol altında geçirdiği süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususların da gözeltilmesi gerektiği, davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı süreçte çevresi tarafından hakir görüldüğü, bu durumun davacının kişilik haklarına zarar verdiği, onun manevi olarak elem ve üzüntü duymasına neden olduğu, bunun giderilmesi gerektiği anlaşılmakla manevi tazminatın zenginleşme aracı olmadığı, duyulan elem ve üzüntü ile orantılı olması gerektiği, davalı için de bir ceza niteliğine dönüşmemesi gerektiği şeklindeki kriterleri dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları gereği 4.000,00 TL manevi tazminatın 17.11.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat davasının dayanağını oluşturan ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/169-2017/387 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etmek ve ihaleye fesat karıştırmak suçlarından 17.11.2008-08.05.2009 tarihleri arasında 172 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonucunda davacının her iki suçtan da beraatine hükmedildiği, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etmek suçundan kurulan hükmün 05.01.2018 tarihinde, ihaleye fesat karıştırmak suçundan kurulan hükmün ise 02.04.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma ve tutuklanma tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK hükümlerine tabi olduğu, süresinde açıldığı ve kanunda öngörülen yasal koşulların gerçekleştiği anlaşılmıştır.

A.Davacı vekilinin temyiz sebeplerine yönelik olarak;

1.Dairemizin yerleşik uygulamaları kapsamında, davacının tutuklu kaldığı döneme için döner sermayeye ilişkin ödeme tutarlarının performansa bağlı ödemeler olduğu ve ancak fiili çalışmaya dayalı olarak değişkenlik gösterir şekilde ödendiği dolayısıyla gerçek zarar olarak 5271 sayılı Kanunun 141 vd. maddeleri kapsamında maddi zarar hesabına dahil edilemeyeceği anlaşıldığından maddi tazminat talebinin reddinde karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Davalı vekilinin temyiz sebeplerine yönelik olarak;

Davacının hangi suçtan gözaltında kaldığının tespiti amacıyla davacı hakkında düzenlenen yakalama, olay, gözaltı ve sevk – serbest bırakma tutanaklarının Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde aslının veya onaylı örneğinin dosya arasına alınması gerekirken ve tazminat talebinin dayanağı olan tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihleri ceza infaz kurumundan sorularak infaz edilen tutukluluk süresinin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek, eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A.2) ve (B) paragraflarında açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2019/685 Esas, 2019/795 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A.2) ve (B) paragraflarında açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2019/685 Esas, 2019/795 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11682, Karar No: 2016/1777, Tarih: 08.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/11682 E.  ,  2016/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av.... geldi, davalı taraftan gelen olmadı, hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından kiralayan aleyhine açılan 5.755.761 TL imalat bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kiracı tarafından kiralayan aleyhine açılan 5.755.761 TL imalat bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde,davacının davalı ... Başkanlığına ait 29 ada 49 parselde kayıtlı arsa niteliğindeki taşınmazı 13.3.2003 tarihli Belediye Encümen kararıyla 13.9.2003 başlangıç tarihli ve 15 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraladığını,kira süresinin 15 yıl olduğunu, davacının sözleşme gereğince taşınmaza yatırım yaptığını, taşınmazı 15 yıl kullanması gerektiğini, sözleşmede 15 yıllık kira süresi bittikten sonra davacı tarafından yapılan tesis ve yapıların içindeki makine ve teçhizatlarıyla birlikte davalıya kalacağının kararlaştırıldığını, davacının 2003-2004 yıllarında aqua park,kapalı otopark,yıkama yeri, eğlence ve AVM dükkanlar,hamam,sinema vs.gibi kompleks bir tesis yaptığını,yapılanların sökülemeyen sabit yatırımlar olduğunu,sözleşme süresi bitmeden davalı tarafın ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2009/481 Esas, 2009/1202 Karar sayılı tahliye kararının .... İcra Müdürlüğü'nün 2009/259 Esas sayılı dosyasıyla infaz edildiğini, davalının kira konusu taşınmazı 3. kişiye kiraya verdiğini, davacının taşınmazı kullanma imkanının kalktığını, davacının 15 yıl boyunca kullanacağı düşüncesiyle kiralanana yatırım yaptığını,davacının taşınmazdan süreden önce tahliye edilmesi sebebiyle davalının sebepsiz zenginleştiğini, .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/133 Değişik İş sayılı dosyasında taşınmaza yapılan iyileştirmelerin değerinin 9.592.935 TL olduğunun tespit edildiğini, davalının yararlandığı 6 yıllık süre düşüldükten sonra kalan 9 yıllık süre için davalının 5.755.761 TL sebepsiz zenginleştiğinin kabulü gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kadıyla 5.755.761 TL nin harcamaların yapıldığı tarihten itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili,cevap dilekçesinde,davacı kiracı şirketin kira bedellerinin ödememesi üzerine başlatılan icra takibi sonucu verilen tahliye kararı ile kiralananı tahliye ettiğini,davacının tahliyesinde davalı kusuru bulunmadığını, davacı kiracının sözleşmede kira müddeti sonunda kiracının yaptığı tesis ve yapıların bedelsiz olarak belediyeye bırakılacağının kararlaştırıldığını belirterek davanın reddini savunmuş, Mahkemece, “...davacı tarafın, davalının kiralananı erken tahliye ettirmesi sebebiyle davalının daha fazla kazanç elde ettiğini ispat etmesi gerektiği, davacı vekili tarafından dosyaya sunulan yeni kiracının kira sözleşmesindeki kira bedelinin taraflar arasındaki sözleşmedeki kira bedelinden fazla olmadığı, bu nedenle davalının sebepsiz zenginleştiğinin ispat edilemediği...” gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Genel olarak, kiracının kiralanana yaptırdığı imalat ve tesisler taşınmazın tahliyesinden sonra kiralayana kalacağına göre kiralayanın sebepsiz zenginleşmesi söz konusudur. Bu durumda kiracı tarafından taşınmaza yapılan imalat ve tesisler ile ilgili uyuşmazlıklarda dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nun 410 vd. Maddelerinde (TBK. 526 vd. mad.)düzenlenen vekaletsiz iş görme hükümlerine göre masraf ve harcamaların kiraya verenden istenebilmesi mümkündür. Ancak 1.7.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK 77. maddesi gereğince bu bedelin kiralayandan istenebilmesi için kiracının yaptığı giderlerin mal varlığından çıkarak kiralayanın mal varlığına geçmiş olması ve kiralananın tahliye edilmiş olması gerekir. Davacı kiracı vekaletsiz işgörme hükümleri çerçevesinde ancak, sabit,sökülemeyen faydalı ve zaruri imalatların yapım tarihindeki bedelini davalı kiralayandan talep edebilir. İmalatların sözleşmenin başında yapıldığının kabulü gerekir.

Taraflar arasında 13.9.2003 başlangıç tarihli ve 15 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği, davacı kiracının kiralanan arsa üzerine 2003-2004 yıllarında aqua park,kapalı otopark,yıkama yeri,eğlence ve AVM dükkanlar,hamam,sinema vs.gibi kompleks bir tesis yaptığı ve yapılan imalatların sökülemeyen sabit yatırımlar olduğu, davacı kiracı hakkında ödenmeyen kira paralarının tahsili amacıyla başlatılan icra takibi üzerine açılan ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2009/481 Esas, 2009/1202 Karar sayılı tahliye kararının .... İcra Müdürlüğü'nün 2009/259 Esas sayılı dosyasıyla infaz edilerek davacı kiracının kiralanan taşınmazı 4.5.2009 tarihinde tahliye ettiği hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kiracının 15 yıl süreli kira sözleşmesi boyunca kullanacağını düşünerek kiralanan taşınmaz üzerine kira sözleşmesi gereğince büyük harcamalar yaparak kompleks bir tesis yaptığı,davalı kiralayan tarafından davacının tahliyesinden dava dışı 3.kişiye bu yerin kiraya verildiği ve davacı tarafından yapılan imalatların davalı kiralayan ve yeni kiracı tarafından benimsenerek kullanıldığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar kira sözleşmesinin eki olduğu yazılı encümen kararında yer alan sözleşme başlıklı metnin 2.maddesinde “kira sözleşmesi sonunda projesine göre gerçekleşen tesis ve yapıların .alışır vaziyette bedelsiz olarak belediyeye terk edileceği” kararlaştırılmış ise de, 15 yıllık sözleşme süresi dolmadan sözleşmenin 6.yılında tahliye edilen kiralayanın tahliye nedeniyle kira süresinin geri kalan süresinde kullanamadığı imalat bedellerinin tümünü alamaması davalı kiralayan yararına sebepsiz zenginleştirme oluşturur. Bu durumda Mahkemece, gerektiğinde yerinde yeniden keşif yapılarak kiracının kiralanan üzerine yaptırdığı imalat ve tesislerin faydalı,zaruri ve kalıcı imalatlar olup olmadıkları,bu imalat ve tesislerin taşınmazın değerini artırıcı nitelikte olup olmadıkları araştırılıp faydalı ,zaruri ve değer artırıcı imalatlar ise yapım tarihlerindeki değerlerinin(sözleşmenin başında yapıldığının kabulü ile) tespiti ile yapılan giderlerin 15 yıllık kira süresinin 6.yılında tahliye edildiği dikkate alınarak davacı kiracının kiralananı kullandığı sürenin tahliye nedeniyle kullanamadığı süre ile oranlanarak kiralananın kullanılamayan süre oranındaki imalat bedeli belirlenip tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.350.-TL vekalet ücretinin davalıda alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.