muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4078, Karar No: 2025/589, Tarih: 03.02.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı şirketin işlettiği otoyolu kullanan davalının aracında meydana gelen maddi zararın giderilmesine yönelik Darıca İlçe Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığınca verilen kararın iptali istemine ilişkin olup, kanun yararına temyiz yolunda uyuşmazlık, davalının aracında meydana gelen zararın giderilmesi isteminde Tüketici Mahkemesinin görevli olup olmadığı, hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde karar verilip verilmediği noktasında toplanmaktadır.

1. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekalet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı Kanun'un 73. maddesi, bu Kanun'un uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür.

Bir hukuki işlemin sadece 6502 sayılı Kanun'da düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta, aracın hususi araç vasfında olduğu, davacı şirketin ücretli otoyoldan geçişi sırasında hizmet kusurundan kaynaklı olarak davalının aracında maddi hasarın meydana geldiği, davalının talep ettiği bedelin Tüketici Hakem Heyetinin görevi kapsamında kaldığı anlaşıldığından uyuşmazlığın bu noktada çözümü 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmaktadır. Bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılır ve görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Hal böyle olunca, davaya bakmaya Tüketici Mahkemesinin görevli olduğunun kabulü gerekir.

O halde Mahkemece, Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan Adalet Bakanlığının bu yöne ilişen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekmiştir.

2. Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

2. Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuki dinlenilme hakkı Anayasanın 36. maddesi ile düzenlenen iddia ve savunma hakkının kullanılmasına olanak tanınması ilkesinin doğal bir sonucudur ve aynı zamanda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının da en önemli unsurudur.

Bu hak ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 27. maddesinde “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, Mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir.” şeklinde düzenlenmekle birlikte bu ifadeleri de kapsayan çok daha geniş bir anlama sahiptir.

Kamu düzeni ile ilgili olan hukuki dinlenilme hakkı çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Aksi takdirde tarafların hukuki dinlenilme ve bu kapsamda adil yargılanma hakları ihlal edilmiş olacaktır.

Somut olayda; davacı davasını açtıktan sonra Mahkemece 09.05.2024 tarihinde tensip tutanağı başlıklı tutanakla tensiben görevsizlik kararı verilmiş olup davalıya dava dilekçesi tebliğ edilip cevap dilekçesi sunma imkanı verilmeden hüküm tesis edilmiştir.

Mahkemece, hukuki dinlenilme hakkının ihlaline neden olacak şekilde davalıya dava dilekçesi tebliğ edilip cevap dilekçesi sunma imkanı tanınmadan tensiben görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, Adalet Bakanlığının bu yöne ilişen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Adalet Bakanlığının HMK’nın 363/1 hükmüne dayalı kanun yararına temyiz istemlerinin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Kararın bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine,03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3823, Karar No: 2011/2557, Tarih: 11.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/3823 E.  ,  2011/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/11/2008 tarih ve 2008/131-2008/415 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.03.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ..... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin Çınar Oto Yıkama ticari ünvanlı işyerinde ortak olarak ticari işletme sahibi olduklarını, davalı ile yaptıkları sözleşme ile davalının lojistik taşıma işlerinde kullandığı 23 adet tanker ve bunun iç temizliklerinin yapılması konusunda vagon başı birim fiyat KDV hariç 800,00 YTL olarak anlaştıklarını, süresinde işi yaparak teslim ettiklerini, iş bedelinin ödenmesi talep edildiğinde davalının vagonların temizliğinde kullanılan 22 ton mazotun depo vagon musluğunun ...’ın açık bırakması nedeni ile zayi olduğunu belirterek ödeme yapmadığını, düzenledikleri faturaları noter vasıtası ile davalı şirkete gönderdiklerini,ancak davalı tarafından iade edildiğini, müvekkillerinin taahhüdünün vagonların temizlik işçiliğine yönelik olup işyerinin güvenliğinin sağlanması yönünde sorumluluklarının bulunmadığını, kaldı ki zayii olduğu bildirilen 22 ton mazotun teslimine ilişkin bir belge de bulunmadığını, Cumhuriyet Savcılığınca yapılan soruşturmanın da takipsizlikle sonuçlandığını ileri sürerek KDV dahil 21.712,00 YTL alacaklarının fatura tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında vagon başına 800,00 YTL üzerinden yapılmış anlaşma bulunmadığını, kaldı ki 23 vagonun temizliğinin de yapılmadığını, davacıların temizlik yapmak üzere geldikleri istasyonda vagonlardan birinin vanasının açık bırakılması nedeni ile 22 ton mazotun zayii olduğunu, davacı ... hakkında yapılan şikayet üzerine C.Başsavcılığının 2006/11887 hz. Sayılı dosyasında eylemin, hukuki sorumluluk gerektireceğinin belirtildiğini, bu kararın davacıların ihmali neticesinde mazotu zayii ettiklerini ortaya koyduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, karşı dava da ise, davacıların müvekkiline ait vagonun vanasını açık bırakarak 22 ton mazotun zayiine ve müvekkilinin zarara uğramasına neden olduklarını ileri sürerek meydana gelen 68.000,00 YTL zarardan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 YTL'sının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Cumhuriyet Savcılığı hazırlık dosyasında bizzat davalı tarafından sunulan 21.07.2006 tarihli sözleşmede tarafların toplam 23 adet vagonun davacılar tarafından temizlenmesi hususunda anlaştıkları, sözleşme içeriğine göre sözleşmede gerek işin yapıldığı yerin gerekse bilahare işi biten vagonların çekildiği yerin emniyetinin ve kontrolünün davacılar tarafından sağlanacağına dair herhangi bir ibarenin bulunmadığı, vagonların dolu olarak davacılara teslim edildiğine ilişkin kanıt bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 21.712,00 YTL alacağın 06.09.2006 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karşı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınark davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 996.80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7580, Karar No: 2012/8966, Tarih: 21.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7580 E.  ,  2012/8966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 31/12/2003 gününde verilen dilekçe ile taksirle ölüme sebep olmadan dolayı destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davacılar desteğinin bilinçsiz taksirle öldürülmesi sebebi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

a- Dosya kapsamından, davacıların desteğinin darp eylemi sonucu yaşamını yitirdiği anlaşılmaktadır. Ceza yargılaması sırasında düzenlenen Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 21/01/2009 tarihli raporunda:'' kişinin ölümünün, kendisinde bulunan kronik kalp hastalığı sonucu olay sırasında sarf ettiği efor ve stresin de oluşması ile kronik kalp hastalığının akut hale geçmesinden dolayı gelişen solunum ve dolaşım durması sonucu ölümün gerçekleştiği'', ancak sanık tarafından maktulde mevcut olan kronik kalp hastalığının bilinmediği ve bu vaziyetteyken sanık tarafından fiilin işlendiği olayın bu çerçevede gerçekleştiği sonuç ve kanaatine varılarak; Ceza yargılaması sonucunda sanığın (davalının) eylemi 5237 sayılı TCK’nın 85/1 maddesi çerçevesinde değerlendirilmiş ve mahkumiyet kararı verilmiştir.

Mahkemece, yukarıda alıntılanan Adli Tıp Kurumu Başkanlığının raporunda belirtilen ve vefat eden kişide mevcut rahatsızlık konusunda bir değerlendirmede bulunulmamıştır. Oysa ki davalı tarafından bilinmeyen bu yön; zararın artmasına ve ölüm sonucunun meydana gelmesine etken olmuştur. Şu durumda, zararın tümünden davalı sorumlu tutulamaz. Borçlar Kanunu’nun 43.maddesi, hakime ‘’hal ve mevkiin icabına göre’’ tazminatın miktarını tayin yetkisi vermiştir. Madde, zarar görenin karşılık kusuruna dayanmadığı gibi; BK’nın 44. maddesinden daha geniş bir uygulama alanına sahiptir. O halde, vefat edenden kaynaklanan bu özel durum sebebiyle ve BK’nın 43. maddesi uyarınca maddi tazminat tutarından uygun bir miktar indirim yapılmalıdır. Karar, açıklanan sebeple yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

b- Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olayın gerçekleştiği tarih, oluş biçimi, (a) bendinde yapılan açıklamalar ve yukarıda belirtilen ilkeler birlikte değerlendirildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen sebeple davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18345, Karar No: 2017/19306, Tarih: 12.07.2017

**4. Ceza Dairesi         2017/18345 E.  ,  2017/19306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'in mahkumiyetine, sanıklar ... ve ...'ın beraatine dair Beylikova Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23/03/2010 gün ve 2012/20378 esas, 2013/29916 karar sayılı hükmün katılan sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 27/11/2013 gün ve 2012/20378 esas, 2013/29916 sayılı kararıyla,

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'e yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında sonuç hapis cezası 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak belirlenmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarının da usul ve Kanuna uygun bulunduğu,

Anlaşıldığından katılan sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, karar verildiği.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/06/2017 gün 2017/34181 sayılı yazısı ile,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarının da usul ve Kanuna uygun bulunduğu,

Anlaşıldığından katılan sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, karar verildiği.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/06/2017 gün 2017/34181 sayılı yazısı ile,

Beylikova Cumhuriyet Başsavcılığının, 24/09/2008 tarih ve 2008/101 Esas sayılı iddianamesiyle, katılan sanık ... ile, annesi katılan ...'in pazar yerinde bulunduğu sırada, diğer katılan sanıklar ... ve ... ile karşılaştıkları ve önceden aralarında varolan husumetin etkisiyle, katılan sanık ...'nin diğer katılan ...'ye " oğlumu öldürdünüz, gidin buradan şeklinde sözlerle üzerine yürüyerek katılan ...'yi iteklediği ve yere düşürdüğü, bu durum üzerine, katılan sanık ...'in, annesine yapılan saldırıya karşılık vererek, katılan sanık ...'ye yumruk atarak etkili eylemde bulunduğu, eşinini korumaya çalışan katılan sanık ...'nın sanık ...'ın üzerine yürüdüğü ve ona vurmak istediği sırada, görevli memurlarca engellendiği, bu sırada, katılan sanık ...'in üzerinde taşıdığı tabancayı havaya doğrultarak ateş etmeye çalıştığı ve tabancanın tutukluk yaptığı, ve sanık ...'ın eylemi görevli polis memurlarınca engellenmeye çalışıldığı sanık ...'ın önce görevli polis memurlarından kurtularak kaçtığı sonrasında, görevli polis memurları tarafından yakalandığı ve yürütülen soruşturma kapsamında karakola ifade vermek isteyen katılan ...'e sanık ... saldırarak etkili eylemde bulunduğu, şeklinde gerçekleşen eylemler nedeniyle katılan sanık ... hakkında silahla tehdit, yaralama, 6136 sk aykırılık ve görevli memura etkin direme suçlarından, diğer katılan sanık... hakkında tehdit suçundan katılan sanık ... hakkında yaralama ve basit tehdit suçundan, diğer sanık ... hakkında yaralama teşebbüs suçlarından kamu davası açıldığı,

Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin, 23/03/2010 tarih ve 2008/54 Esas ve 2010/27 Karar sayılı ilamıyla,

1- Katılan sanık ...'in TCK 106/2-a, 43/2, 62 md 1 Yıl 13 Ay Hapis ve TCK 53/1, 54 63 md 2- 6136 sk 13/1, 62 md 10 Ay Hapis ve 25 Gün Adpc ve TCK 52/2 md 500 TL Adpc ve C.M.K'nun 231/5 md HAGB 3- TCK 86/2, 62 md 5 Ay Hapis ve C.M.K'nun 231/5 md HAGB 4- Beraat (görevliye etkin direnme suçundan)

2- Katılan sanık ...'ın TCK 86/2, 62 md 5 Ay Hapis ve C.M.K 231/5 md HAGB ve Beraat (tehdit suçundan )

3- Katılan sanık ... ve ...'ın TCK 86/2, 35, 62 md 3 Ay 22 Gün Adpc ve C.M.K'un 231/5 md HAGB ve beraat (tehdit suçundan )

Hüküm, katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle yapılan incelemede Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27/11/2013 tarih ve 2012/20378 Esas ve 2013/29916 Karar sayılı ilamıyla, Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin ilamının onanmasına karar verildiği,

2- Katılan sanık ...'ın TCK 86/2, 62 md 5 Ay Hapis ve C.M.K 231/5 md HAGB ve Beraat (tehdit suçundan )

3- Katılan sanık ... ve ...'ın TCK 86/2, 35, 62 md 3 Ay 22 Gün Adpc ve C.M.K'un 231/5 md HAGB ve beraat (tehdit suçundan )

Hüküm, katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle yapılan incelemede Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 27/11/2013 tarih ve 2012/20378 Esas ve 2013/29916 Karar sayılı ilamıyla, Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin ilamının onanmasına karar verildiği,

Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin, 23/03/2010 tarih ve 2008/54 Esas ve 2010/27 Karar sayılı ilamında katılan sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan verilen onama kararının hukuka aykırı nitelikte olduğu ve katılan sanık hakkında TCK 29 maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı nitelikte olduğu, katılan sanık ...'in annesi olan katılan ...'ye diğer katılan sanık ... tarafından saldırıda bulunulması ve sonrasında diğer katılan sanık ...'ın üzerlerine yürümesi ve etkili eylemde bulunmak istemesi üzerine üzerinde taşıdığı silahı, gelişen olayları engellemek ve kendi güvenliğini sağlamak amacıyla havaya yönelterek ateşlemek istemesi şeklindeki eyleminin TCK 29 maddesinde yazılı tahrik altında işlendiğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 4 Ceza Dairesinin, 27/11/2013 tarih ve 2012/20378 Esas ve 2013/29916 Karar sayılı ilamına, katılan sanık ... hakkında TCK 29 maddesinin uygulanması istemiyle itirazda bulunulmuştur.

İTİRAZ NEDENLERİ: Katılan sanık ...'in, silahla tehdit suçundan Beylikova Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararda, suçun sübutu ile fiilin vasıflandırılmasına yönelik herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, söz konusu, çözülmesi gereken uyuşmazlığın, katılan sanık ...'in üzerine atılı bulunan silahla tehdit suçunu TCK 29 maddesinde yazılı haksız tahrik altında işleyip işlemediklerinin belirlenmesine ilişkindir.

Türk Ceza Kanununun 29. maddesinde tahrik; "haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir, diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, düzenlenmiştir.