muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11326, Karar No: 2016/13027, Tarih: 13.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/11326 E.  ,  2016/13027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/2. maddesi delaleti ile 125/1, 125/4, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2015 tarihli ve 2015/48 esas, 2015/104 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2015 tarihli ve 2015/1320 değişik iş sayılı kararının,...Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/02/2016 gün ve 33051 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “.... Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2015 tarihli ve 2015/1320 değişik iş sayılı kararına gerekçe olarak gösterilen ...Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2015 tarihli ve 2014/122573 soruşturma, 2015/6898 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına konu haberin... Gazetesinde yayınlandığı ve haber içeriğinde "çakma, tokatlama, çarpma, cebe indirme, vurgun yapma, göz boyama, kandırma, oyalama" türü ibarelere yer verilmişken, iş bu dosyaya konu haberin ... Gazetesinde yayınlanan habere ilişkin olup sanığın müştekiye dolandırıcı dediği iddiasına dayandığı, bu haliyle sanığın her iki fiilinin aynı olduğundan bahsedilemeyeceğinden yapılan itirazın reddi yerine sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 172. maddesi, “(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

(2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.” hükümlerini,

173. maddesi ise: “(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(6) İtirazın reddedilmesi halinde; Cumhuriyet savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davasını açabilmesi, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan sulh ceza hâkimliğinin bu hususta karar vermesine bağlıdır.” hükümlerini içermektedir.

İncelenen dosya kapsamında;

(6) İtirazın reddedilmesi halinde; Cumhuriyet savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davasını açabilmesi, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan sulh ceza hâkimliğinin bu hususta karar vermesine bağlıdır.” hükümlerini içermektedir.

İncelenen dosya kapsamında;

Sanığın, ... Gazetesinin 27.11.2014 tarihli nüshasında “...” başlıklı yazısında ve aynı gazetenin internet sitesinde “Borsacıyım dedi piyasayı tokatladı” başlığıyla yayınlanan yazısında müştekiye '...', 'şatafatlı hayatı lüks otomobillerle müşterilerin gözünü boyayan finans danışmanı', 'piyasadan 2 milyon tokatladı', 'yatırımcılardan 2 milyon TL çarptı', 'yatırımcılarını kandırdığı ortaya çıktı', 'kısa sürede 2 milyon TL vurgun yaptığı iddia edildi', 'kandırdığı yatırımcıların 2 milyon lirasını cebe indirdi', 'hesaplarda hareket var, para kazanıyoruz şeklinde oyaladığı tespit edildi' ifadelerini kullandığından bahisle yapılan soruşturmada, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.02.2015 tarih ve 2015/6898 sayılı kararıyla kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara müşteki vekilinin itirazı üzerine .... Sulh Ceza Hakimliğince 02.04.2015 tarih ve 2015/1966 Değişik İş sayılı kararla itirazın reddine karar verildiği ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleştiği;

Yine sanığın, ... Gazetesinin 27.11.2014 tarihli nüshasında “...” başlıklı yazısında müştekiye yönelik olarak yukarıdaki ifadelere benzer ifadelerin yanında 'dolandırıcı yakayı ele verdi' ifadesini kullandığından bahisle yapılan soruşturmada,... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.02.2015 tarih ve 2015/6875 sayılı kararıyla kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara müşteki vekilinin itirazı üzerine ... Sulh Ceza Hakimliğince 10.04.2015 tarih ve 2015/1661 Değişik İş sayılı kararla, “yazı içeriğindeki 'dolandırıcı yakayı ele verdi' ibaresinden dolayı şüpheli hakkında hakaret suçundan dava açılması gerektiği” gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırıldığı, bunun üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Basın Kanunu'ndaki dava açma süresi içerisinde (Basın Kanunu'nun 26/6 maddesindeki durma süresi de gözönünde bulundurularak) 16.04.2015 tarihinde, Sulh Ceza Hakimliğinin kararı uyarınca şüpheli hakkında .... Asliye Ceza Mahkemesinde sanığın hakaret suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda mahkemece sanığın... Gazetesindeki “....” başlıklı yazısında müştekiye yönelik olarak dolandırıcı demek suretiyle hakaret suçunu işlediğinden bahisle sanık hakkında TCK'nın 125/1-4, 62 ve 52. maddelerinden 1740 TL adli para cezasına hükmedilip hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafiince bu karara karşı yapılan itirazda, mercii .... Ağır Ceza Mahkemesi 25/12/2015 tarih ve 2015/1320 değişik iş sayılı kararla, dava konusu haber içeriğinin ... Gazetesinin 27.11.2014 tarihli nüshasında ve internet sitesinde yayınlanması üzerine açılan soruşturmada kovuşturmaya yer olmadığına karar verilip, karara itirazın .... Sulh Ceza Hakimliğince reddedilerek kararın kesinleştiği, aynı haber içeriğinin ...Gazetesinin 27.11.2014 tarihli nüshasında yayınlanması üzerine başlatılan soruşturmada sanık hakkında sonradan aynı fiil nedeniyle dava açıldığından bahisle mahkemenin CMK'nın 172 ve 223/8 maddeleri uyarınca, itirazı reddeden merciiden karar alınması gerektiğinden durma kararı verilmesi yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle, itirazın kabulüne karar vermişse de;

Yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, .... Sulh Ceza Hakimliğinin 02.04.2015 tarih ve 2015/1966 Değişik İş sayılı kararıyla kesinleşen...Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.02.2015 tarih ve 2015/6898 sayılı kararıyla kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına konu eylemler ile.. Asliye Ceza Mahkemesinde görülen davanın dayanağı olan iddianamede geçen ve mahkemece hakaret oluşturduğu kabul edilen “dolandırıcı” sözünden ibaret eylemin aynı olmadığı, dolayısıyla aynı eylem veya fiillerden ötürü hem kesinleşmiş bir takipsizlik kararından hem de verilmiş bir mahkumiyet kararından söz edilemeyeceği, dolayısıyla CMK'nın 172 ve 173/6 maddelerine aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, mercii ... Ağır Ceza Mahkemesi'nce itirazın reddi yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle itirazın kabulüne karar vermesi hukuka uygun bulunmamıştır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-.... Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2015 tarihli ve 2015/1320 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 13.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28242, Karar No: 2016/5690, Tarih: 21.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28242 E.  ,  2016/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi sınırları içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06/11/2014 gün ve 2014/10746 Esas - 2014/25277 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 261,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11125, Karar No: 2017/5158, Tarih: 08.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11125 E.  ,  2017/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirketin ... Rent a car markası altında uzun süreli filo araç kiralama işi yaptığını davalı ... Dekorasyon'a ait ve davalı ... ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın 26/06/2014 tarihinde müvekkili şirketine ait ... plaka sayılı araca %100 kusurlu olarak çarptığını ve araçta 3.119,14 TL hasar meydana geldiğini davalıların bu zarardan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu gereği müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu , meydana gelen kaza sebebi ile müvekkili firmaya ait araçta 500 TL değer kaybı olduğunu belirterek kaza nedeniyle meydana gelen hasar için 3.119,14 TL ile değer kaybı 500 TL ve mahrum kalınan kira bedeli karşılığı 636 TL olmak üzere toplam 4.225,14 TL tazminatın davalılardan tahsili ile kendilerine ödenmesini ayrıca vekalet ücreti ile yargılama giderinin de davalılara yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ vekilinin ve Davalı ... ve ... Dekorasyon ... İnş San Ltd. Şti vekilinin cevap dilekçeleri ile kısaca davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre davanın feragat nedeniyle reddine, karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece haklarındaki maddi tazminata ilişkin dava feragat nedeniyle red edilen davalı ... ... ... AŞ lehine 1500 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Somut olayda hakkın özünden feragat söz konusu olmayıp; Davacı alacağına yargılama sırasında kavuştuğu için feragat etmiştir. Esasen dava konusuz kalmıştır. davalılar kendilerine karşı dava açılmasına yine kendileri sebebiyet vermişlerdir. Bu nedenle, feragat nedeniyle reddedilen maddi tazminat yönünden anılan bu davalı ... AŞ lehine davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 4.bendinin tümden hükümden çıkartılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 08/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8943, Karar No: 2019/10710, Tarih: 18.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2017/8943 E.  ,  2019/10710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... haklarında beraat, diğer sanıklar hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında teşekkül oluşturmak ve teşekkül halinde kaçakçılık suçlarından ayrı ayrı verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyizine göre;

Katılan... İdaresi vekilinin temyiz itirazları kapsamında sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

30.06.2005 tarihinde ... mah.... sokakta bulunan depodan... plaka sayılı araca kaçak içki yüklendiği ayrıca kaçak içki yüklü... plaka sayılı aracın ise sokakta park halinde bulunduğu ihbarı üzerine, Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesinden 2005/542 değişik iş sayılı arama kararı alındığı, sürücüsünün ... olan ...plaka sayılı araçta yapılan aramada 1607, sanık ...'da anahtarı bulunan park halindeki ...plaka sayılı araçta yapılan aramada ..., ..., ... ve ...'ın sorumlusu oldukları ... Dağıtım, Pazarlama Limited şirketinin... mah. ... sokakta bulunan ve sanıklardan ...'ın kiraladığı deposunda yapılan aramada 1555, aynı şirkete ait ... mah. 1531 sokakta bulunan idari ofiste 226, aynı gün ...'ın kullandığı... plaka sayılı araçta Kemer'de yapılan aramada 1692 şişe içkilerin ele geçirildiği olayda,

Dosya kapsamına göre sanıklar arasında teşekkül oluşturulduğuna dair yeterli delil bulunmadığı ve eylemlerinin devamlılık arzetmediği anlaşılmakla atılı eylemlerinin 4926 sayılı Yasanın 5/3. maddesinde yer alan toplu kaçakçılık suçunu oluşturduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıkların eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 66/2 ve 67. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı temyiz inceleme gününde tamamlanmış bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, suça konu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca 5237 sayılı Yasanın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine, suçta kullanılan ve müsaderesi talep edilen 07 CPH 46 ve 07 N 9756 plaka sayılı araçların yargılama sırasında satılarak tasfiye edildiği anlaşıldığından tasyfiye bedellerinin ruhsat sahibine iadesine, 18.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3573, Karar No: 2018/5448, Tarih: 07.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3573 E.  ,  2018/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 16/04/2013 tarihinde 1 gün sigortalı olarak çalıştığının tespitiyle, 24/06/2014 tarih OT-60 sayılı raporun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16643, Karar No: 2015/10096, Tarih: 27.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/16643 E.  ,  2015/10096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde 14.03.2008-04.01.2011 tarihleri arasında ürün dağıtım elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından en son 4 gün rapor alması nedeniyle rahatsız olup bu nedenle haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili,yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının kullnadığı aracı teslim ederek başka bir firmada işe başlayacağından işi ve işyerini terk ettiğini, devam eden günlerde de işe devam etmediğini, bu sebeple 04-05-06/01/2011 tarihli devamsızlık tutanaklarına istinaden 07/01/2011 tarihli Adana 7. Noterliğinin 544 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile davacının iş akdinin devamsızlık sebebiyle feshedildiğini ve başka bir alacağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş akdinin kim tarafından feshedildiği, buna bağlı olarak da davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

Maddede düzenlenen bildirimli fesih, belirsiz süreli iş sözleşmeleri için söz konusudur. Başka bir anlatımla belirli süreli iş sözleşmelerinde fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda davacı iş akdini davalının feshettiğini iddia etmiş, davalı davacının başka bir iş bulmak suretiyle işyerini terk ettiğini savunmuş, mahkemece davacı iddialarına itibarla kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiştir. Oysa dosya incelendiğinde davacı tanıklarının feshe ilişkin doğrudan görgüye dayalı bilgiye sahip olmadıkları, davalı tanık beyanlarına ve usulğne uygun şekilde tutulmuş devamsızlık tutaklarına göre davacının iş akdini işi bırakmak suratiyle eylemli şekilde sonlandırdığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan davacının fazla mesai ve diğer bazı işçilik alacakları da bulunduğu anlaşılmakla davacı işçi iş akdini haklı nedene dayalı olarak feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazanır. Fakat haklı nedene dayansa iş akdini fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamaz. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

3- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının haftada 6 gün, 7.30-21.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile haftalık 27 saat fazla mesai hesaplanmıştır. Oysa aynı işyerinde çalışıp aynı iş yapan işçileri açtığı ve Dairemizce de onanan emsal Dairemiz 2014/1236 E. ve 2013/14912 E. sayılı dosyalarda davacıların haftada 6 gün, 7.30-20.00 saatleri arasında çalıştıkları ve ayda 1 hafta tatilinde de yaptığı 4 saatlik fazla mesai ile birlikte haftada 22 saat fazla mesai yaptıkları kabul edilmiştir. Aynı işyerinde çalışan işçilerin aynı koşullarda çalışması esas olup fazla mesai saatinin emsal dosyalardan fazla miktarda hesaplanması hatalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin fazla miktarda fazla mesai ücretine hükmedilmiş olması hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

4- Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda mahkemece gerekçeli kararda dava konusu tüm alacaklar hakkında yeterli gerekçe yazılmaması da doğru olmayıp, karar bozulmalıdır.