muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/489, Karar No: 2023/101, Tarih: 22.02.2023

20. 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, miras bırakanın tapulu taşınmazlarının temliklerinde yaptığı muvazaalı işlemlere ilişkindir.

21. Muris muvazaasında, miras bırakan ile sözleşmenin karşı tarafı, aralarında yaptıkları bağış sözleşmesini genellikle satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile gizlemektedirler. Başka bir anlatımla, miras bırakan ile karşı taraf malın gerçekten temliki hususunda anlaşmışlardır. Görünüşteki ve gizlenen sözleşmelerin her ikisinde de samimi olarak temlik istenmektedir. Ne var ki, görünüşteki satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesinin vasfı (niteliği) muvazaalı sözleşme ile değiştirilmekte, ayrıca gizli bir bağış sözleşmesi düzenlenmektedir. Görünüşteki sözleşmenin vasfı (niteliği) tamamen değiştirildiğinden, muris muvazaası aynı zamanda “tam muvazaa” özelliği de taşınmaktadır.

22. Muris muvazaasını öteki nispi muvazaalardan ayıran unsur ise mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla yapılmasıdır. Daha açık bir anlatımla, 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere bu muvazaa türünde miras bırakan, mirasçısını miras hakkından yoksun etmek amacıyla, gerçekte bağışlamak istediği tapuda kayıtlı taşınmaz malı hakkında tapu memuru önünde iradesini satış veya ölünceye kadar bakma akdi şeklinde açıklamaktadır.

23. Bu nedenle, miras bırakanın muvazaalı işlemi yaparken gerçek irade ve amacı mirasçılarından mal kaçırmak olmalıdır. Murisin mirasçılarından mal kaçırma amacının bulunmaması hâlinde 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararını uygulama olanağı bulunmamaktadır.

24. Muris muvazaasına dayalı olarak açılan davalarda ispat yükü ise muvazaanın varlığını iddia eden tarafa aittir. Gerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 6 ncı maddesindeki “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür” hükmü ve gerekse 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 190/1 inci maddesindeki “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir” hükmü uyarınca, miras bırakanın yaptığı temlikteki gerçek irade ve amacının mirasçıdan mal kaçırmak olduğunu, bu hususu ileri süren davacı taraf kanıtlamalıdır.

25. Diğer bir anlatımla, muris muvazaası davalarında, miras bırakan tarafından yapılan temlikin muvazaalı ve terekeden mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat yükü davacı tarafa aittir.

26. Dava açan mirasçılar, miras bırakan ile davalı arasındaki sözleşmenin dışında olduklarından üçüncü kişi konumundadırlar. Bu nedenle iddialarını tanık dâhil olmak üzere her türlü delille kanıtlamaları mümkündür. Kanunen kendilerine intikal etmesi gereken miras haklarına, miras bırakan tarafından muvazaalı olarak yapılan sözleşme ile engel olunduğundan bu sözleşmenin muvazaalı olduğunu ileri sürerek iptalini istemekte hukuki yararlarının bulunduğu açıktır.

26. Dava açan mirasçılar, miras bırakan ile davalı arasındaki sözleşmenin dışında olduklarından üçüncü kişi konumundadırlar. Bu nedenle iddialarını tanık dâhil olmak üzere her türlü delille kanıtlamaları mümkündür. Kanunen kendilerine intikal etmesi gereken miras haklarına, miras bırakan tarafından muvazaalı olarak yapılan sözleşme ile engel olunduğundan bu sözleşmenin muvazaalı olduğunu ileri sürerek iptalini istemekte hukuki yararlarının bulunduğu açıktır.

27. Ancak bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır.

28. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması ise genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanması yanında, birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

29. Tüm bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, muris muvazaasına ilişkin davaların niteliği gereğince taraflarca sunulan delillerin, her somut olayın özelliğine göre az yukarıda açıklanan objektif olgulardan da yararlanılarak bir bütün olarak değerlendirilmesi ve sonuca ulaşılması gerekmektedir.

30. Yapılan açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; miras bırakanın 14.01.2014 tarihinde öldüğü, geride davacı oğlu ..., 2005 yılında ölen oğlu ...’dan olma torunları davacılar ... ve ... ile davalı oğlu ..., eşi ... ve dava dışı çocukları ..., ..., Satılmış ve Zeynel’in mirasçı olarak kaldıkları, davalı ...’ın davalı ...'ın eşi, davalı ...'in de davalı ...'ın kayınbiraderi olduğu anlaşılmaktadır.

31. Miras bırakanın 02.08.2012 tarihli vekâletname ile davalı eşi ...'ı vekil olarak tayin ettiği, davalı ...'ın söz konusu vekâletname ile miras bırakanın maliki olduğu dava konusu bağımsız bölümü 07.08.2012 tarihinde davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiği tespit edilmiştir.

31. Miras bırakanın 02.08.2012 tarihli vekâletname ile davalı eşi ...'ı vekil olarak tayin ettiği, davalı ...'ın söz konusu vekâletname ile miras bırakanın maliki olduğu dava konusu bağımsız bölümü 07.08.2012 tarihinde davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiği tespit edilmiştir.

32. Dinlenen davacı tanıkları beyanlarında özetle; muris öldükten sonra dava konusu dairede murisin eşi ..., oğlu ... ... ve ...'ın oturduğunu, Türkiye'ye geldiklerinde bu daireyi kullandıklarını, ...'in bu taşınmaz ile hiçbir alakasının olmadığını, aidatların da murisin eşi ... tarafından ödendiğini, murisin ölmeden önce kendisine bakmaları karşılığında daireyi oğlu ...'a vereceğini, diğerlerinin hak sahibi olmaması için başkası adına satışı yapacağını söylediğini; davalı tanıkları ise, murisin ölmeden önce bakıma muhtaç derecede hasta olduğunu, bu süreçte murise oğlu ... ... ve eşi ... baktığını, murisin dava konusu taşınmazı kendisine baktıkları için bu davalılara bıraktığını, Türkiye'ye geldiklerinde bu evde muris ile birlikte oturduklarını, taşınmazın karşılığında para alışverişi olup olmadığını bilmediklerini beyan etmişlerdir.

33. Hükme esas alınan bilirkişi raporu ile taşınmazın satış tarihi itibari ile değerinin 145.000,00 TL, dava tarihindeki değerinin ise 170.000,00 TL olduğu belirlenmiş, resmî senette yer alan bedelin ise 66.000,00 TL olduğu anlaşılmıştır.

34. Dosya kapsamına sunulan delillerden; miras bırakanın taşınmazı satma ihtiyacının bulunmadığı, taşınmazı oğlu ... ...'ye devretmek istediği, devir tarihinden sonra da taşınmazda muris, eşi davalı ... ve diğer davalılardan oğlu ... ... ve ... oturduğu, aidatlarını davalı ...'nin ödediği, davalı ...'in taşınmaz ile ilişkisinin bulunmadığı, resmî senette yer alan devir bedeli ile gerçek bedeli arasında yaklaşık iki buçuk kat fark bulunduğu sabit olduğundan dava konusu taşınmaza yönelik yapılan temlik işleminin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kanıtlanmıştır.

35. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; davacılar tarafından miras bırakanın mal kaçırmasını gerektirir somut bir olgunun ortaya koyulmadığı, sadece bedeller arasındaki oransızlığın muvazaanın kanıtı olarak kabul edilemeyeceği, miras bırakanın terekesinde başka taşınmazlarının da bulunduğu, temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapıldığının davacı tarafça ispatlanamadığından direnme kararının bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de; bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

36. O hâlde, mahkemece temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilerek verilen direnme kararı yasal düzenleme ve ilkelere uygun olup, yerindedir.

37. Ne var ki, Özel Dairece, diğer temyiz itirazları yönünden bir inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ

Açıklanan sebeplerle;

36. O hâlde, mahkemece temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilerek verilen direnme kararı yasal düzenleme ve ilkelere uygun olup, yerindedir.

37. Ne var ki, Özel Dairece, diğer temyiz itirazları yönünden bir inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ

Açıklanan sebeplerle;

Direnme uygun olduğundan, davalılar ... ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 1. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3 üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 /III-1 inci maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

22.02.2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11438, Karar No: 2006/12628, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11438 E.  ,  2006/12628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6050, Karar No: 2013/28070, Tarih: 05.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6050 E.  ,  2013/28070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Dairemizce de incelenen cd içindeki görüntüler birlikte değerlendirildiğinde katılanlar vekilinin kusur durumuna ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.12.2013 tarihinde oyçokluğu karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Müzakere sırasında incelenen dosya kapsamı ve Dairece seyredilen CD görüntülerinden; ölenin bisiklet ile yolun sağından gitmekte iken olay yerine geldiğinde, bölünmüş yolu orta refüjdeki boşluktan karşıya geçmek için yöneldiğinde, aynı istikametten gelen ve bisikletli öleni gören sanığın frene basmasına rağmen, 15 metre fren izi bırakarak, hızının fazla olması nedeniyle ölene çarptığının ve olayda tali kusurlu olduğu anlaşıldığından, sanığın cezalandırılması gerektiği, bu nedenle beraat kararının bozulması düşüncesi ile çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/10470, Karar No: 2017/3941, Tarih: 03.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/10470 E.  ,  2017/3941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; ... İlçesi, ... kasabası ... mevkiinde bulunan taşınmazı davacının atalarında kaldığını,70-80 yıl önce imar ihyasının tamamlandığını, o tarihlerden beridir nizasız ve fasılasız kullandığını, zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanununun 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece; davanın kabulü ile 21/01/2014 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1980,68 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tarla niteliği ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanununun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 14.09.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen ... kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1956 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Yörede 2000 yılında 2859 sayılı Kanuna göre yapılan pafta yenileme çalışması vardır.

Mahkemece, ağaçların yaşları, taşınmaza yapılan teraslama ve öncesinde yerleşim yeri olduğuna yönelik kalıntılar dikkate alınarak ve yerleşik Yargıtay İçtihatları göz önüne bulundurularak, davacının dava konusu yerde yapılan tapulama tarihinde itibaren 20 yıldan fazla, aralıksız, fasılasız, malik sıfatıyla zilyet olarak bulunulduğu, buna yapılan ilanlara rağmen itiraz eden olmadığı belirlendiği gerekçesiyle davanın (A) harfi ile gösterilen 1980,68 m2 taşınmaz yönünden kabulüne karar verilmiş ise de çekişmeli taşınmazın niteliği ve davacı kişi yönünden zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği yöntemince araştırılmamıştır.

Şöyle ki; hükme esas ... bilirkişi raporunda ise çekişmeli taşınmazın ... kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, % 5 eğimli taşınmazın en az 40 yıl önce imar ihyasının tamamlandığı, öncesi ve eylemli durumu itibariyle ... sayılan yerlerden olmadığı rapor edilmiş ise de rapor ekinde çekişmeli taşınmaz ve geniş çevresini gösterir kadastro paftası ile keşifte uygulandığı bildirilen 1957 ve 1986 tarihli hava fotoğraflarında çakıştırma yapılmamış, Dairenin iade kararı ile de belirtilen eksiklik giderilmemiştir. Bunun yanı sıra dava konusu taşınmazın doğu komşusu olup ... ... ve arkadaşları tarafından tescil davasına konu edilen taşınmaza ilişkin davada, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince 17.12.2015 gün ve 2012/586-2015/976 sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne, (A) harfi ile gösterilen 4.828,11 m2 taşınmazın kişiler adına tesciline dair verilen kararın Dairemizin 2016/8283 E sayılı dosyası üzerinden aynı gün yapılan temyiz incelemesi sonunda eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verildiği görülmüş, eldeki dosya kapsamında mahkemece yapılan keşif ve yargılama esnasında ise bahsi geçen dava dosyasının nazara alınmadığı anlaşılmıştır. Eksik inceleme ve araştırma ile yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde, mahkemece önceki keşifte görev almayan ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir fen elemanı bilirkişi ile bir ... yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla yeniden yapılacak keşifte, dosya kapsamında yer alan tüm memleket haritaları, hava fotoğrafları, uydu fotoğrafları dava konusu parsel ile geniş çevresine uygulanıp, bu belgelerde (A) harfi ile gösterilen taşınmaz belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip, çekişmeli taşınmaz bölümünün bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği veya görüldüğü, var ise imar ve ihya ile zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz bölümünün geniş çevresi ile birlikte konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak çekişmeli taşınmaz bölümünün gerçek eğim durumunu ve gerçek yüzölçümünü gösterir rapor alınmalı, çekişmeli taşınmaz bölümünün öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, keşifte, hakim gözetiminde, taşınmaz bölümünün dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli, raporda taşınmazın eylemli durumu, üzerindeki ağaçların cinsi, yaşları, kapalılık durumu ve arazi üzerindeki dağılımı konusunda ayrıntılı bilgi alınmalı, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurlar tek tek sayı olarak tarif edilmeli, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şekli detaylı olarak incelenmeli; taşınmaz bölümünün evveliyatı itibariyle ... olan ve eylemli şekilde ... niteliğinde bulunan bölümleri tespit edilmeli, 3402 sayılı Kanunun 14/1

... olan ve eylemli şekilde ... niteliğinde bulunan bölümleri tespit edilmeli, 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının davacı gerçek kişi ile ortak murisler yönünden araştırılmalı, aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda ziraat mühendisinden kanunun amacına uygun rapor alınmalı, taşınmazın doğu komşusu ... ... ve arkadaşları tarafından tescil davasına konu edilen taşınmaza ilişkin aynı gün incelemesi yapılan ve eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilen dava dosyası yapılan keşif ve yargılama esnasında nazara alınmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve incelemeyle davanın kabulüne karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

Bunun yanı sıra; karar tarihi sonrasında yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanunun gereğince, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının huzuruyla davanın görülmesinde yasal zorunluluk haline gelmiş olup ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya dahil edilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 03/05/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14451, Karar No: 2015/10826, Tarih: 19.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/14451 E.  ,  2015/10826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2015

NUMARASI : 2010/569-2015/112

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, davacıya bağlı hastanede döner sermaye yerine davalı Kalp Sağlığı Koruma Derneğine aktarılan gelirin davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 8 sayılı kararı uyarınca Dairemiz görev alanı dışındadır. Dosyanın inceleme yerinin belirlenmesi için 11 Nisan 2015 Tarihli ve 29323 Sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 60/II. fıkrası uyarınca dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 19/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.