muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19724, Karar No: 2014/8776, Tarih: 05.05.2014

Sanığın, kendisine ait evde kiracı olarak ikamet eden şikayetçiler ile kira ve aidat bedellerini ödememeleri nedeniyle husumetli olduğu, 29.05.2010 tarihinde şikayetçi M.. S..'in iş yerine giderek şikayetçiye hitaben ''sen şerefsizsin, sen ne biçim adamsın, seni rezil edeceğim'' şeklinde sözler söylemek suretiyle hakaret ettikten sonra, 31.05.2010 tarihinde gündüzleyin diğer şikayetçi Sevim'in ikametine giderek, rızası dışında içeriye girip, mutfakta bulunan muhtelif eşyaları kırarak zarar verdiği, bu şekilde sanığın, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali ve hakaret suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, 31.05.2010 tarihinde gündüzleyin şikayetçi Sevim'in ikametine giderek rıza dışında içeriye girip mutfakta bulunan muhtelif eşyalara zarar verdiğine ve diğer şikayetçi M.. S..'e hitaben hakaret niteliğinde sözler söylediğine dair şikayetçilerin anlatımları dışında, sanığın savunmalarının aksini gösterecek somut ve kesin bir delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gözetilmeden, konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret ve mala zarar verme suçlarından sanığın beraati yerine, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde sanığın mahkümiyetine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/389, Karar No: 2014/3499, Tarih: 27.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/389 E.  ,  2014/3499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

19.06.2012 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı Kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22959, Karar No: 2012/32744, Tarih: 02.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/22959 E.  ,  2012/32744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ücret alacağı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirket işçisi olarak Kazakistan da çalışıp ücretini zamanında alamadığını ve sonra iş verilmeyerek Türkiye ye dönmek zorunda bırakıldığını ileri sürerek ücret ve fazla mesai alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının başka bir şirkette çalıştığını, davada husumetlerinin bulunmadığını, ayrıca işi davacının bıraktığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığı ve davacının ücret ve fazla çalışma ücreti alacağı bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, davacının günlük 10 saat çalışmasından 1 saat ara dinlenme düşülerek çalışma süresinin ve buna bağlı olarak fazla çalışmanın hesaplanması gerekirken fazla çalışmanın yazılı şekilde hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2065, Karar No: 2024/3701, Tarih: 03.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2065 E.  ,  2024/3701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2320 E., 2023/1851 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/243 E., 2022/248 K.

Taraflar arasındaki (1) gün süre ile sigortalı çalıştığının ve sigorta başlangıcının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 02.01.1987 tarihinde (1) gün süre ile çalıştığının ve sigorta başlangıcının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde,mahkemece resen gerçek çalışmanın varlığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile davacının, 13712 sicil no.lu Dicle Üniversitesi Döner Sermaye İşleri işyerinde sigorta başlangıç tarihinin 02.01.1987 tarihi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde, Yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, Yerel Mahkemece verilen kabul kararının hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili, temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık 02.01.1987 tarihinde (1) gün süre ile sigortalı çalıştığının ve sigorta başlangıcı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanun'un 2, 9, 79 uncu,108 inci maddesi hükümleridir.

Davalı SGK vekili istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık 02.01.1987 tarihinde (1) gün süre ile sigortalı çalıştığının ve sigorta başlangıcı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanun'un 2, 9, 79 uncu,108 inci maddesi hükümleridir.

Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için sigortalı işe giriş bildirgesinin varlığı yeterli olmayıp, aynı zamanda o kimsenin Kanun'un belirlediği biçimde (506 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi ve 5510 sayılı Kanun'un 4/a maddesi) eylemli olarak çalışması da koşuldur. Bu yön 506 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 7/a maddesinde ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1999/21-549-555, 2005/21-437-448 ve 2007/21-306-320 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Bu bakımdan davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiği ortadadır.

Hizmet tespitinin bir türü olan sigortalılık başlangıç tespiti davasında, dava konusu dönem yönünden hem çalışmaların geçtiği işyerinin varlığı hem de sigortalının çalışmalarının gerçek ve sigortalı çalışma olduğunun hiçbir teredüte yol açmayacak şekilde ispatlanması gerekmektedir.

Bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınmalı ve giriş bildirgesi ile birlikte eylemli çalışmanın bulunup bulunmadığı özellikle belirlenmelidir.

Bu da dava konusu çalışmaların sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı, sigortalı çalışma niteliğinde ise çalışmanın varlığı yönünden dönemde bordrolu olan tanık, yoksa komşu işyeri tanığı araştırarak ifadelerinin alınması, varsa bu döneme ilişkin makbuz, fatura, defter gibi tüm kayıt ve belgelerin incelenmesi, 506 ve 5510 sayılı Kanun'lar ile Yargıtay’ın yerleşik içtihatları gereğidir.

3. Değerlendirme

1.Sigortalılığın kabulü ve hüküm altına alınabilmesi için mutlak koşul niteliğindeki hizmet akdinin ve eylemli çalışmanın varlığı ortaya konulmalıdır.

3. Değerlendirme

1.Sigortalılığın kabulü ve hüküm altına alınabilmesi için mutlak koşul niteliğindeki hizmet akdinin ve eylemli çalışmanın varlığı ortaya konulmalıdır.

2.Mahkemenin yazılı hükmü, eksik inceleme ve değerlendirmeye dayalıdır. Yukarıda anılan yasal düzenleme ve açıklamalara göre inceleme konusu dava değerlendirildiğinde, dava dışı Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Döner Sermaye İşleri Müdürlüğü ünvanlı işverenin 13712 sicil no.lu işyerinden davacı adına 02.01.1987 tarihinde işe giriş bildirgesinin verilmiş olduğu, işyeri tescil bilgilerinin istenmediği, davacının Tıp fakültesinde psikiyatri bölümünde temizlikçi olarak çalıştığını beyan ettiği, işyerinden 1987/1. dönemde verilen dönem bordrosunda bildirilen ...'un ise tanık sıfatıyla alınan beyanında davacıyı hatırlamadığı,öte yandan anılan işyerinde dava konusu dönem sonrası bildirimleri olan ve davacı tanığı olarak dinlenen ... ile ile ...'nın tanık beyanları ile dosyadaki diğer deliller yeterli görülmek suretiyle eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar verildiği anlaşılmıştır.

3.Tüm bu açıklamalara göre mahkemece, döner sermaye işletmesinden davacı adına bir kaydın olup olmadığı, ücret ödemesinin nasıl yapıldığı sorulmalı, dava konusu dönemdeki puantaj kayıtları, o tarihte davacıya ait işyerine giriş-çıkış kayıtlarının olup olmadığı sorulmalı, ayrıca aynı dönemde döner sermaye işletmesi kapsamında davacı ile aynı yada başka bölümlerde çalışması olan kişilerin isim listesi istenerek bu kişilerin tanık olarak beyanları alınmalı, bu kapsamda davacının çalıştığını iddia ettiği psikiyatri kliniğinden de dava konusu dönemde davacının çalıştığına dair bir kaydın olup olmadığı sorulmalı, davacıdan da ücretini nasıl aldığı, dava konusu dönemi içerecek şekilde kimlerle çalıştığı sorulmalı, bu kişilerin de sigorta kayıtları getirtilerek beyanlarına başvurulmalı böylelikle toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle davacının gerçek çalışma olgusu, somut ve inandırıcı bilgilere dayalı biçimde ortaya koyulmalıdır.

4.Kabule göre de davacının (1) gün süre ile sigortalılığının tespiti ve sigorta başlangıcının tespiti talebinde bulunduğu halde sadece sigorta başlangıcına hükmedilmesi isabetsiz bulunmuştur.

5.Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9476, Karar No: 2012/14628, Tarih: 11.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9476 E.  ,  2012/14628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I- Sanıklar hakkında "2003 ve 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003 ve 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği 31.12.2003 ve 31.12.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanıklar hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

II- Sanıklar hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Sanık ...'nün müdürü ve ortağı; sanık ...'nın ise ortağı olduğu şirketin ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla sanıkların cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında yüklenen suçu kabul etmeyerek, dava konusu şirketle herhangi bir ilgilerinin bulunmadığını, nüfus cüzdanı bilgilerinin ele geçirilerek şirket işlemlerinde kullanıldığını savunmaları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından sözkonusu şirket kayıt ve işlemlerinde sanıkların isim ve imzaları ile varsa fotoğraflarını içeren belgeler ile vergi tekniği raporunda bahsedilen hisse devir sözleşmesi ve vergi suçu raporu ekinde bulunan fatura-sevk irsaliyesi matbaa teslim formu, yoklama tutanaklarının asıllarının vergi dairesi, ticaret sicil memurluğu, noterlik ve ilgili yerlerden detaylıca araştırılıp temin edilmesi halinde sanıkların imzasıyla ve varsa belgelerdeki fotoğraflarıyla karşılaştırılması, devir sözleşmesinde adı geçenlerin araştırılarak bu kişilere ulaşılması halinde dinlenmeleri, fatura-sevk irsaliyesi teslim formunda geçen "...Matbaa" ve "Akçan Matbaa" yetkilisinin dinlenmesi, sanık ... 'nın savunmalarına ekli, dosyada sureti mevcut mahkeme karar örneği ile diğer sanığın savunmalarında geçen ve sanıkların ilgili şirketle ilgilerinin bulunmadığı içerikli iddialarına ilişkin mahkeme dosyalarının celbedilep incelenmesi, varsa bu dosyayı ilgilendiren delillerin dosya arasına alınması, dava özetlerinin duruşma tutanağına geçilmesi ve toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirildikten sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile sanıkların beraatine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3864, Karar No: 2015/4793, Tarih: 09.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3864 E.  ,  2015/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/188586

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2011/466 (E) ve 2012/277 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik (değişik vasfı görevi kötüye kullanma)

Olay tarihinde ..............'i, .............'i,.....................olan sanığın, ayırma kararı verilerek hakkında ayrı soruşturma yürütülen ve açık kimliği tespit edilemeyen bir kişinin getirmiş olduğu "nüfus cüzdanı talep belgesi"nde katılan ................'a ait yazılı bilgilerin, belgede fotoğrafı yapışık olan ve açık kimliği tespit edilemeyen bu kişiye ait olduğunu kabul ederek onaylamak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunması; sanığın, tanıdığı olan ...........'ın kendisinden yardım istemesi üzerine aslında mahallesinde oturmadığını bildiği halde kendisini ........ olarak tanıtan şahsa yardım amaçlı ........'ın adresine kaydederek nüfus cüzdanı talep belgesi düzenlediğini beyan etmesi, ....... ve kimliği tespit edilemeyen meçhul şahıs hakkında Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca 2010/25727 numaralı dosya üzerinden soruşturma yürütüldüğünün anlaşılması karşısında; yürütülen soruşturmanın akıbeti araştırılarak dosyanın getirtilip incelenmesi, özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, açılmış bir kamu davasının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün değilse bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosya içersine konulmasından sonra sanık hakkında 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3.maddesindeki ilkeler ışığında yüklenen sahte nüfus cüzdanı kayıp değiştirme belgesi düzenlemek şeklindeki eylemin sübutu halinde, 29.04.2006 tarih ve 26153 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 67/1.maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu suç vasfında yanılgıya düşerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18485, Karar No: 2014/1156, Tarih: 03.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18485 E.  ,  2014/1156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma hususlarının belediye başkanlığından sorulup alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.