muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29054, Karar No: 2016/29639, Tarih: 29.12.2016

Temyize konu davada, davacı dava dilekçesinde, aylık net 2000 ..ücret aldığını,üç öğün yemek ve barınma ihtiyaçlarının işverence karşılandığını iddia etmiş, dosyaya ücreti tespite yarar bodro sunulmamıştır.davacı tanıkları davalı ile husumetli olup beyanlarında davacıyı doğrulamışlar, mahkemece ücret araştırması yapılmış ve davacının 2000 ... net ücret ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanan dava konusu alacaklar hüküm altına alınmıştır. Ancak ücretin belirlenmesine ilişkin yapılan araştırma yetersizdir. Mahkemece davacının Azerbaycan ülkesinde çalıştığı belirtilmek suretiyle araştırma genişletilerek, işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek ünvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı neticeye göre tüm deliller yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

3-Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı bulunduğunu iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma, ve genel tatil alacağının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmalarının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre bu çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında, fazla çalışma ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları konusunda, kendileri de işverene karşı dava açmış olan tanıkların anlatımı ile sonuca gidilmiştir. Sözkonusu edilen alacaklar için sadece işverene dava açan tanıklarla ispat yoluna gidildiğinde bu durumdaki tanıkların beyanını destekleyen başkaca somut deliller veya işin mahiyetinin gerektirdiği durumlar ve yahutta herkesçe bilinecek maddi olguların bulunup bulunmadığının dikkate alınması gerekir. Açıklanan bu durum karşısında işverenle husumetli durumda bulunan tanıklar dışında başkaca bir delil bulunmadığından, somut olarak fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı ispat edilemediğinden reddi yerine mahkemece kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

4-Dosya içeriğinden, davalı işverenlikçe dosyaya ücret ödemelerine ilişkin ödeme makbuzları ve dekontlar sunulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, bu kapsamda dosyaya sunulan 26.12.2012 tarihli ödemenin dikkate alınmadığı anlaşılmakla, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4867, Karar No: 2012/6623, Tarih: 17.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4867 E.  ,  2012/6623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 08/04/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/12/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ve ... tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 17/04/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan davalı ...'in temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

1-Davalı ...'nin temyizi yönünden; İlam, temyiz eden tarafa 21/01/2011 gününde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 10/02/2011‘de verilmiştir. HUMK’nun 432/1. maddesi uyarınca temyiz süresi onbeş gündür. Kararın tebliğ tarihi ile temyiz edildiği gün gözetildiğinde onbeş günlük yasal süresinin geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalı ...'in diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir

Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu haberin veriliş biçimi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA, davalı ...'in diğer temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, davalı ...'nin temyizi yönünden (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 17/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21327, Karar No: 2013/5220, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21327 E.  ,  2013/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılana ait bahçede bulunan ve katılan tarafından yetiştirilen ağaçları söküp attığı ve dallarını kırarak zarar verdiğinin iddia edildiği olayda, zarar gördüğü iddia edilen ağaçların sanığın babasına ait tapulu taşınmaz içerisinde kaldığı dikkate alınarak, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9879, Karar No: 2006/12925, Tarih: 06.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9879 E.  ,  2006/12925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada ... 3. Sulh Hukuk ile 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 18.03.2005 günlü dilekçesinde davalı Üniversitenin ... Sağlık Yüksek Okulu kantinini kiraladığını, okulun ... binasına taşınması nedeniyle zarara uğradığını belirtip, 20.000.-YTL tazminat talep etmektedir.

Dava, kira sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

H.Y.U.Y.'nın 8/II-1. maddesi gereğince kira sözleşmesine dayalı tahliye davaları ile birlikte tazminat davası açılması halinde, değere bakılmaksızın sulh hukuk mahkemesi görevlidir.

Somut olayda; yalnızca tazminat telep edildiğinden, genel hükümlere göre dava tarihindeki değer esas alınır. Açıklanan nedenle; H.Y.U.Y.'nın 8/1. maddesi gözönünde bulundurulduğunda, davanın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10702, Karar No: 2022/3781, Tarih: 08.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10702 E.  ,  2022/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

En son 2008 takvim yılı "Aralık " ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe yorumla suç tarihinin 31.12.2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ile müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1278, Karar No: 2020/1086, Tarih: 16.09.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/1278 E.  ,  2020/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : İcrai davranışla görevi kötüye kullanmak, hakaret ,kasten yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olayın vukuu şekli ve meydana geldiği yer de göz önüne alındığında tanık beyanlarının yargılamada hakikatin ortaya çıkarılması hususunda önemli olduğu, ancak mahalli mahkemesince olayın tanıklarına ulaşılamadığından bahisle tanıkların dinlenilmesinden vazgeçildiği, ihbarda bulunun ...'in beyanlarına hiç başvurulmadığı, tanıklardan Afganistan uyruklu ...'nın Türkiye'de olup olmadığı, Türkiye'de ise adres araştırmasının kolluk ve ilgili kurumlardan sorulmadığı anlaşıldığından, eksik inceleme ve araştırma ile sanıklar hakkında yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Mağdur ...'ün ifadesinin alındığı 03/09/2012 tarihli duruşmanın açık yerine kapalı yapılması suretiyle CMK'nın 182/1. maddelerine aykırı davranılması,

Mağdurun soruşturma aşamasındaki ifadesinde iddiasına konu eylemlerin 21.12.2011 tarihinde meydana geldiği iddiası karşısında suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 22.02.2012 ve 2011 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, sair hususları incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, 16.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15171, Karar No: 2015/6862, Tarih: 18.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15171 E.  ,  2015/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/98240

MAHKEMESİ : Selendi Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/82 (E) ve 2013/13 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanlara ait yayla evine ve sürüye yürüyerek yaklaştığı, bu esnada katılanın yeni yavrulayan kangal köpeklerinin olduğu ve yaklaşmaması için uyardığı, sanığın uyarıyı dikkate almadan köpeğe yaklaştığı, köpeğin de sanığa doğru yöneldiği, aralarında az bir mesafe kala sanığın yanında bulundurduğu ruhsatsız av tüfeği ile katılana ait kangal cinsi köpeği bacağından vurmak suretiyle ölümüne neden olduğu, bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kendisini korumak amacıyla hareket ettiği, zarar verme kastıyla hareket etmediği anlaşıldığından, sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/266, Karar No: 2011/7015, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/266 E.  ,  2011/7015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde geceleyin müştekinin kapıları kilitli aracının sanıklar tarafından adli emanette kayıtlı bıçak ile zorlanarak açılması ve düz kontak yapılarak çalıştırılmak istenmesi sırasında müştekinin gelmesi üzerine sanıkların eylemlerini tamamlayamadan kaçmaları şeklinde gerçekleşen eylemin, Mahkemenin uygulamasında olduğu gibi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu anlaşılmakla, aynı Yasa'nın 142/1-e maddesini oluşturduğu yönündeki tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın sanıklar lehine görülerek uygulama yapıldığı halde sanık ...'ye verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi yerine 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesi gereğince ertelenmesine, yine suçta kullanılan adli emanette kayıtlı bıçağın 5237 sayılı TCK'nın 54/1 maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken 765 sayılı TCK'nın 36. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

İştirak halinde suç işleyen sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklara 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine göre ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken yazılı şekilde sanıklardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6156, Karar No: 2022/1388, Tarih: 25.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6156 E.  ,  2022/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanığın olay günü mağdurenin boğazına bıçak dayayarak işyerinin önünden zorla bir ara sokağa götürdüğü,ardından polislerin gelerek mağdureyi sanığın elinden kurtardığı anlaşılmakla, sanığın mağdura karşı hürriyetten yoksun kılma eylemini cebren gerçekleştirdiği, bu kapsamda temel cezasının TCK'nın 109/2. maddesine göre tayin edilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde TCK.nın 109/1. maddesine göre hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini

2-Sanığın mağdura yönelik gerçekleştirdiği kabul olunan eşe karşı ve silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda TCK.nın 109/3-a ve 109/3-e fıkrasında sayılan nitelikli hallerden birden fazlasının gerçekleşmiş olması nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın mağdurenin işyerinin önünden boğazına bıçak dayayarak ara sokağa götürdüğü,o sırada polislerin gelerek mağdureyi sanığın elinden kurtardığı olayda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeden teşebbüs hükümleri gereğince cezadan indirim yapılması yasaya aykırı,

Kabule göre de;

4- 5237 sayılı TCK.nın 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla; adli sicil kaydına göre ertelemeye engel sabıkası olmayan, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden, "şartları oluşmadığından " denilmek suretiyle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün

5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2022 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13823, Karar No: 2014/680, Tarih: 04.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13823 E.  ,  2014/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HAKKARİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2011/289-2012/374

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Merkez D.. Köyü çalışma alanında bulunan 262 ada 37 parsel sayılı 1335,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmaz bölümü hakkında tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından ot biçmek suretiyle sürdürülen zilyetliğin, kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap şartlarını taşımadığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm verilmiştir. 22.06.2012 havale tarihli ziraat bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın uzun yıllardır yem bitkisi olan korunga ekili olduğu belirtilmiştir. Mahallinde 12.06.2012 tarihinde yapılan keşifte, dava konusu taşınmazın üzerinde çeşitli otların bulunduğu mahkeme gözlemi olarak keşif zaptına yazılmıştır. Kararın gerekçesinde ise, mahkeme gözlemi karşısında, ziraat bilirkişi raporuna itibar edilmediği ifade edilmiştir. Ancak dava konusu taşınmaz üzerinde yetişen otların kendiliğinden mi yetiştiği yoksa, davacı tarafından yem bitkisi olarak ekilip biçilen otlar mı olduğu, kendiliğinden yetişen otlar olsa dahi davacı tarafından bakımının yapılıp yapılmadığı araştırılmamış, mahkeme gözlemi ile ziraatçi bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmemiştir. Eksik inceleme ve araştırmaya; ziraatçi bilirkişi raporuyla çelişen gözleme dayanılarak karar verilemez. Hal böyle olunca; taraflarla husumeti ve yakınlığı bulunmayan, olabildiğince yaşlı ve yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişiler ve taraf tanıkları hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılarak, mahalli bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan otların davacı tarafından yem bitkisi olarak ekilip ekilmediği, kendiliğinden yetişen otlar olup olmadığı, kendiliğinden yetişen otlar ise davacı tarafından bakımının yapılıp yapılmadığı, bakımı yapılıyorsa hangi aralıklarla yapıldığı hususları tereddüte yer verilmeyecek şekilde ayrıntılı şekilde sorularak açıklığa kavuşturulmalı, ziraatçi bilirkişiden çekişmeli taşınmaz üzerindeki otların niteliği hakkında denetime elverişli, açık ve ayrıntılı rapor alınmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.