muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27131, Karar No: 2016/2193, Tarih: 27.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/27131 E.  ,  2016/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin üst işveren olan davalı ... Belediyesinden ihale ile ...’de 30.04.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, 31.12.2009 tarihinde Belediye tarafından yapılan ihaleyi kazanamaması üzerine iş akdinin bildirimsiz ve neden gösterilmeksizin son verilmesine kadar alt işverende çalışmasını sürdürdüğünü, daha sonra müvekkilinin davalılardan asıl işveren olan Adalar Belediye’sinin taşeron olarak iş verdiği Simge İnşaat adlı firmada çalışmaya devam ettiğini, 30.03.2011 tarihinde emekli olması nedeniyle ış ilişkisini sona erdirdiğini, müvekkilinin davalı alt işveren Tem-İş Döneminde ve diğer taşeron şirkette şoför olarak çalıştığını, çalışma saatlerinin haftanın 6 günü, bazı haftalar 06.00-15.00, bazı haftalar 07.00-16:00 saatleri arasında olduğunu, en son net aylık ücretinin 1.078,00 TL. olduğunu, Tem iş şirketinde çalışırken davalı işverence müvekkilinin işine ihbar öneline uyulmadan ve neden gösterilmeksizin son verildiğini, müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını, Tem-İş dönemi için müvekkilinin işe giriş tarihi 30.04.2005 ve iş akdine son veriliş tarihi 31.12.2009 tarihleri arasında geçen kıdem ve ihbar tazminatına esas çalışma süresinin 5 yıl 8 ay olduğunu, müvekkilinin 31.12.2009 tarihinden itibaren Adalar Belediyesinin taşeron olarak iş verdiği Simge İnşaat isimli firmada çalışmaya başladığını ve emekli olduğu tarih olan 30.03.2011 tarihine kadar çalıştığı sürenin 1 yıl 3 ay olduğunu, Müvekkilinin haftada 6 gün, günde 9 saat olmak üzere haftada toplam 54 saat çalıştığını, fazla çalışmalarının karşılığının kendisine ödenmediğini, Müvekkilinin 30.04.2005-31.12.2009 ve 31.12.2009-30.03.2011 tarihleri arasındaki tüm dini milli bayramlarda, tüm resmi bayramlarda çalıştığını, çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, müvekkilinin tüm çalışma dönemi boyunca hak ettiği yıllık ücretli izinlerin de kullandırılmadığını, yıllık izin alacağının ödenmediğini, Davalı ilk taşeron şirketin müvekkilinin içeride kalan 15 günlük ücret alacağını kendisine vermediğini, Müvekkiline ödenmesi gereken asgari geçim indirimlerinin de ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı ve asgari geçim indirimi alacaklarının faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Vekili özetle, müvekkili şirketin Adalar Belediyesinin temizlik ve çöp toplama işini 2004 yılından 2009 yılının sonuna kadar çeşitli dönemlerde açılan ihale tarihlerine bağlı olarak ihale yoluyla yürüten taşeron firma-alt yüklenici olduğunu, davacının esasen Adalar Belediye Başkanlığının işçisi olduğunu, davacının talepleri bakımından tek hukuki sorumluluğun Adalar Belediyesi’ne ait olduğunu, davacının 30.04.2005 tarihinde davalı taşeron şirkette sigortalı olarak çalışmaya başladığını ve ihalenin bittiği 31.12.2009 tarihine kadar “belirli süreli iş sözleşmeleri” kapsamında çalıştığını, davacının halen Adalar Belediyesi ve yeni alt yüklenici firma nezdinde çalışmaya devam ettiğini, davacının çalışma saatlerinin kış sezonunda 07.00-16.00, yaz sezonunda 06.00-15.00 olarak belirlendiğini, öğle tatilinin 1 saat olduğunu, günde 2 kez 15’er dakikadan çay molası olduğunu, teknik şartnameler incelendiğinde araçların günde sadece 4 saat çalıştıklarının sabit olduğunu, fazla mesainin söz konusu olmadığını, davacıya çalıştığı Pazar ve tatil günlerine ilişkin ücretlerinin ödendiğini, bu ücretlerin resmi hesap pusulalarına yansıtıldığını, fazla mesai alacaklarına ilişkin talep hakkının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, dıva tarihinin 18.04.2011 olduğu gözetildiğinde 18.04.2006 tarihinden öncesine ilişkin fazla mesai ve yıllık ücretli izin alacağına ilişkin taleplere ve diğer tüm taleplere ilişkin zamanaşımı itirazında bulunduklarını diğer dönemlere ilişkin fazla mesai alacağının ise bulunmadığını, maaş bordroları ve hesap pusulalarında davacının hiçbir ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin imzasının mevcut olduğunu, ayrıca davacının tüm alacak ve haklar bakımından davalı şirketi geçmişe yönelik olarak ibra ettiğini, davacının, davalı şirket ihaleyi almadan önce de önceki alt işveren (Paytem Temizlik) nezdinde çalıştığını, aynı şekilde davalının ihale süresi bittikten sonra da gerek Adalar Belediyesinde gerekse yeni taşeron firmada çöp toplama ve temizlik işinde aynı şartlarda ve aynı yerde çalışmaya devam ettiğini, bu durumda davalı ile yeni alt işveren arasında 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi anlamında işyeri devrinin gerçekleştiğinin kabulünün gerektiğini, bu nedenle davalının feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarından sorumluluğunun bulunmadığını, davalı şirketin henüz kıdem tazminatı ödeme borcu bulunmamasına rağmen, ileride hak kazanılacak kıdem tazminatına mahsuben, davacı işçi hesabına 23.06.2009 tarihinde 445,16 TL., 24.07.2009 tarihinde 205,38 TL. ve 20.08.2009 tarihinde 750,00 TL olmak üzere toplam 1.400,54 TL. kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, dava dilekçesi ile “içerde kalan ücret alacağı” talep edilmişse de, davacının ücret alacağı olmadığını, en son çalıştığı ay olan Aralık 2009 ayı hesap pusulasında görüleceği üzere maaşının tam olarak davacıya verildiğini, 590,00 TL.’sinin banka kanalı ile asgari geçim indirimi alacağı ile birlikte bakiye 394,79 TL

.06.2009 tarihinde 445,16 TL., 24.07.2009 tarihinde 205,38 TL. ve 20.08.2009 tarihinde 750,00 TL olmak üzere toplam 1.400,54 TL. kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, dava dilekçesi ile “içerde kalan ücret alacağı” talep edilmişse de, davacının ücret alacağı olmadığını, en son çalıştığı ay olan Aralık 2009 ayı hesap pusulasında görüleceği üzere maaşının tam olarak davacıya verildiğini, 590,00 TL.’sinin banka kanalı ile asgari geçim indirimi alacağı ile birlikte bakiye 394,79 TL.’sinin Belediye tarafından imzası karşılığı elden ödendiğini, asgari geçim indirimi alacağının davacının maaşına dahil edildiğini, hesap pusulalarında miktarının açıkça gösterildiğini ve maaşı ile birlikte banka hesabına yatırıldığını, bu nedenle asgari geçim indirimi alacağının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...’na usulüne uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmalara katılmamış ve açılan davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; bakiye kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı ve asgari geçim indirimi alacaklarının kabulüne fazla mesai ücreti alacağının kısmen kabulüne ve fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı ... Vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davacı vekili kararı temyiz etmiş ise de, usulüne uygun çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz harç ve masrafları yatırılmadığından, davacının temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

2-Davalı temyizine gelince;

A)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

B)Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinin 1 numaralı bendinin 2. paragrafı ve 3 numaralı bendinde, fazla mesai çalışmaları ile ilgili olarak, günlük 9 saatten haftada 6 günde 54 saat çalıştığını, bazen 06:00-15:00 bazen 07:00-16:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Fazla mesai ücretlerinin bu açıklamalar doğrultusunda hesaplanması gerekirken, talep aşılarak hesaplama yapılan bilirkişi raporunda ki hesaba itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır

C)Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de ayrı bir bozma nedenidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14302, Karar No: 2015/11774, Tarih: 10.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14302 E.  ,  2015/11774 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10/06/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14006, Karar No: 2008/108, Tarih: 14.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14006 E.  ,  2008/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm müdahil Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek 347 ila 358 numaralı (OTS) noktaları ve aradaki tüm kadastro parselleri görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

2) Çekişmeli taşınmaza komşu 118 ada 729, 728, 727, 726, 725 ve 724 nolu parsellerin kesinleşme şerhli olarak kadastro tutanak örneklerinin Kadastro Müdürlüğünden, davalı olanların dava dosyası aslının mahkemesinden istenerek,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/01/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/300, Karar No: 2010/12219, Tarih: 29.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/300 E.  ,  2010/12219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/12/2005 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 13/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; davalı sürücünün kusuru ile meydana gelen trafik kazası nedeniyle yaralandığını, dişlerinin kırıldığını ve yüzünde sabit iz kaldığını belirten davacı, uğradığı maddi ve manevi zararın davalıdan alınmasını istemiştir.

Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, tarihi, yaralanmanın derecesi, tarafların kusur oranları, ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 10.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde bir manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 5.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "…10.000,00…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…5.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "…614,00…" ve "…384..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "…343,50…" ve "…113,50…“ sayı dizilerinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 6 ve 7 nolu bentlerinde yer alan "…1.363,00…" ve "…677,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "…1.175,00…" ve "…1.175,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1863, Karar No: 2022/6200, Tarih: 04.10.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1863 E.  ,  2022/6200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24.maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece 04/11/2021 tarihli 4 numaralı celsede basit yargılama usulünün uygulanmaması gerekçelerinin açıklanarak, genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği gözetildiğinde mahkemenin uygulama yapılmayacağına ilişkin takdirinin olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık müdafinin 04/11/2021 tarihli son duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret beyan ederek duruşmanın ertelenmesini talep etmesine karşın, bu istemin ''dosyanın geldiği safahat dikkate alındığında" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle reddedilmesi suretiyle, savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 04/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9637, Karar No: 2023/141, Tarih: 10.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/9637 E.  ,  2023/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi ile resen kamu düzenine ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Gaziantep ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 134 ada 70 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili; lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının % 5 olarak alınması gerekirken % 4 olarak alınmasının hatalı olduğunu, taşınmazın 3. sınıf kuru tarım arazisi olduğunu, objektif değer artışının % 160 oranında uygulanmasının hatalı olduğunu ve taşınmazın objektif değer artışı uygulanması gerekmeyen bir taşınmaz olduğunu, Yargıtayın yerleşik içtihatlarına göre tarımsal taşınmazlarda oluşabilecek kıymet düşüklüğü taşınmazın büyüklüğüne, geometrik durumuna, taşınmaza isabet eden enerji nakil hattının araziden geçiş şekline göre değişiklik göstereceğini ve irtifak hakkı, irtifak alanının mülkiyet bedelinin % 35'ini geçmeyecek şekilde belirlenmesi gerektiğini, % 35 maksimum sınır olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda uygulanan kapitalizasyon faizi ile objektif değer artış oranlarının taşınmazın nitelik ve konumuna uygun düştüğü, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, ancak 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhâl ödenmesi gerektiğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının % 5 olarak alınması gerekirken % 4 olarak alınmasının hatalı olduğunu, taşınmazın 3. sınıf kuru tarım arazisi olduğunu, objektif değer artışının % 160 oranında uygulanması hatalı olduğunu ve taşınmazın objektif değer artışı uygulanması gerekmeyen bir taşınmaz olduğunu, Yargıtayın yerleşik içtihatlarına göre tarımsal taşınmazlarda oluşabilecek kıymet düşüklüğü taşınmazın büyüklüğüne, geometrik durumuna, taşınmaza isabet eden enerji nakil hattının araziden geçiş şekline göre değişiklik göstereceğini ve irtifak hakkı, irtifak alanının mülkiyet bedelinin % 35'ini geçmeyecek şekilde belirlenmesi gerektiğini, % 35 maksimum sınır olduğunu ileri sürerek kararın bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.