muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/587, Karar No: 2020/268, Tarih: 16.01.2020

İlk Derece Mahkemesince; dava konusunu oluşturan saman, meyve ağaçları ve trafo panosunun bulunduğu yere yaklaşık 1 km uzaklıkta otların yanmaya başladığı, yangının çıkış sebebinin tespit edilemediği, rüzgarın etkisiyle yangının hızlı ilerlediği, köylülerce traktör pullukları ile yangının geldiği taraf sürülüp yangının büyümesinin engellenmeye çalışıldığı, ancak petrol boru hattının zeminin üstünden geçirilmesi sebebiyle pulluk takılı olan

traktörlerin borudan geçemediği ve borunun etrafında kalan otların sürülemediği, yangının petrol boru hattının etrafındaki otların yanması sonucu zararın meydana geldiği yere kadar ilerleyerek dava konusu zararın gerçekleştiği, petrol boru hattı olmasa idi bu bölge de sürüleceğinden zararlı sonucun meydana gelmeyeceği, zira yangının traktör ile sürülen bölgelerden öteye geçemediği, petrol boru hattın varlığı ile zararlı sonuç arasında uygun illiyet bağının bulunduğu, yapı maliği olan davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, toplam 68.183,40 TL tazminatın olay tarihi olan 19/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karara karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; yangının davalı kuruma ait petrol boru hattından kaynaklanmadığı, zarar gördüğü iddia edilen saman yığınlarının bir kısmının boru hattının bir tarafında, bir kısmının da petrol boru hattının diğer tarafında olduğu, yangının çıkış noktası ve geliş istikameti ilk derece mahkemesi tarafından tespit edilmemiş ise de; davacı tarafın ve tanıkların iddiasına göre, yangının petrol boru hattının evin bulunduğu kısımdan değil petrol boru hattının diğer kısmından geldiği, petrol boru hattının diğer tarafında kalan saman yığınlarının yanmasıyla petrol boru hattının doğrudan bir bağlantısı olmadığı, davacıya ait evin hemen yanında bulunan saman yığını ve badem ağaçları yönünden ise petrol boru hattı ile yanan saman yığınları ve badem ağaçları arasında belli bir mesafe bulunduğu, boru hattının hemen yanından tarlanın traktör ile sürülmesine bir engel olmadığı, aradaki mesafe dikkate alındığında gerekli önlemin alınması halinde yangının engellenebileceği, yalnızca petrol boru hattının çevresindeki kuru otların yanmasına dayanılarak davalının sorumlu tutulmaya çalışılmasının hakkaniyete uygun olmadığı, yangının 3.kişilerin eyleminden başladığı dikkate alındığında davalı kurum yönünden oluşan zarar açısından illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulüne, Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/1075 Esas, 2017/619 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, 6100 sayılı HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca Daire tarafından esas yönünden hüküm kurulması yoluna gidilmek suretiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK 266.maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme yaptırabileceği açıklanmıştır

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

İlk derece mahkemesince yargılama sırasında fen, ziraat ve petrol mühendisi bilirkişilerden raporlar alınmış ise de, söz konusu raporlarda; yangının çıkış sebebi, yayılma yönü, petrol boru hatlarının ve çevresinin yangına etkisi, tarafların kusuru, zararın artmasına sebebiyet verip vermedikleri gibi hususlarda herhangi bir tespit içermediği görülmüştür. Bölge Adliye Mahkemesince; bilirkişiden rapor alınmadan, dosyadaki belgelere göre değerlendirme yapılmak suretiyle hüküm tesisi yoluna gidilmiş ise de, kusur durumu hakimin hukuki bilgisi ve genel hayat tecrübelerine göre değerlendirebileceği bir konu olmayıp, uzman bilirkişi incelemesini gerektiren teknik bir konudur. Eldeki uyuşmazlığın çözümü noktasında HMK 266 ve devam eden maddeleri uyarınca alanında uzman bilirkişi heyetinden rapor alınması suretiyle hüküm tesisi gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece; gerekirse mahallinde keşif de yapılması suretiyle, konusunda uzman, aralarında ziraat mühendisi, akaryakıt/boru hatlarından anlayan petrol mühendisi ve yangın uzmanı/itfaiye bilirkişinin bulunduğu, 3 kişilik bilirkişi kurulu aracılığı Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak, dava konusu yangının nasıl ve ne şekilde gerçekleştiği, yangının büyüyüp yayılma sebepleri, yangının yayılma yönü, davalıya ait petrol boru hatlarının çevresinde kuru otlar bulunup bulunmadığı, bunların davalı tarafından bakımı yapılıp, düzenli temizlenip temizlenmediği, petrol boru hatlarının ve varsa çevresindeki otların yangının büyümesine ve davacının samanlarına/badem ağaçlarına /trafosuna ulaşmasına neden olup olmadığı, dava konusu yangında, yangını söndürmede veya zararın artmasında davacının kusurunun bulunup bulunmadığı araştırılmak suretiyle olayın meydana gelmesinde tarafların sorumlulukları, kusur oranları ve meydana gelen zararın miktarının tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi, hesaplanacak tazminat miktarından indirim yapılıp yapılmayacağı da araştırılıp tartışılarak, varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 16/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24042, Karar No: 2012/4312, Tarih: 12.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/24042 E.  ,  2012/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Adapazarı 2.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre,silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231 .maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCY'nın 522. maddesindeki "hafif" veya "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7301, Karar No: 2022/2786, Tarih: 22.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/7301 E.  ,  2022/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

I) Sanıklar .... ve ... hakkında 2009 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık.... müdafileri ile sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II) Sanıklar.... ve ... hakkında 2010 takvim yılında, sanık ... hakkında 2009-2010 takvim yıllarında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

1)Sanık ...’in UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 06.05.2019 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2) 213 sayılı VUK’nin 359/b. maddesinde düzenlenen “sahte fatura kullanma“ ile 359/a-2. maddesinde düzenlenen "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma" suçlarının birbirinden farklı ve bağımsız suçlar olduğu ancak birbirine dönüşebildiği, muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma suçunun oluşabilmesi için taraflar arasında gerçek bir mal veya hizmet alışverişinin bulunması, ancak alışveriş miktar veya mahiyetinin gerçekte olduğundan farklı gösterilmesinin gerektiği; somut olayda ise, Adana Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 30.10.2012 tarihli ve 2012-A-2951/62 sayılı vergi suçu raporunda, sanıkların farklı mükelleflerden gerçekleştirdiği faturasız alışlarını, sahte faturalarla belgelendirdiğinin iddia olunması sebebiyle, sanığın eylemlerinin VUK’nin 359/b. maddesinde düzenlenen sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanıklar....ve ... hakkında VUK’nin 359/a-2. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3) Dosya arasında bulunan Albaraaktürk Bankasına ait 08.04.2010 tarihli dekonta göre faturaları düzenleyen.....’a havale olarak 205.255 TL’nin yine gelen havale olarak aynı miktarda paranın ...- Bilge İnşaat ismine gönderildiği tespit edilmekle, bu ödemenin suça konu faturaların bedeline ilişkin olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre sanıklar ..... ve ...'ün hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile mahkumiyet hükümleri tesisi,

Yasaya aykırı, sanık.... müdafileri, sanık ...’ün ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6039, Karar No: 2008/7501, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/6039 E.  ,  2008/7501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ..., ... ve ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Belediye Başkanlığının 14.06.2006 gün ve M.23.8.YAZ.0. 11/82-243 sayılı yazısında dava konusu taşınmazın mücavir alanda kaldığı belirtilmesine karşın fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 08.09.2006 günlü kroki ve ekindeki raporda belediye sınırları içerisinde olduğu ve nazım imar planında bulunduğu açıklanmıştır.

Mevcut bu çelişkinin giderilmesi için taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3698, Karar No: 2015/368, Tarih: 19.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/3698 E.  ,  2015/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat Mustafa tarafından, davalı ... aleyhine 26/10/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yersiz ödenen döner sermaye ek ödemelerinin tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının devlet hastanesinde çalışırken aynı zamanda özel kurumlarda da ek işler yaptığını bunu kuruma bildirmediğini ve döner sermayeden pay almaya devam ettiğini bu şekilde davalıya hak etmediği halde ödeme yapılarak kamunun zarara uğradığını iddia ederek uğranılan zararın davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalı, çalışmakta olduğu devlet hastanesinin bilgisi dahilinde özel sürücü kursunda ilk yardım dersleri verdiğini ve iş yeri hekimliği yaptığını açılan davanın yersiz olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının idarece kendisine yapılan uyarı ve yazılı bildirimlere rağmen serbest olarak yaptığı işleri ... Devlet Hastanesi Döner Sermaye Saymanlığı'na bildirmediği, gerçeğe aykırı beyanlarda bulunduğu, bu suretle hak ettiğinden daha fazla ek ödeme aldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu 104/son maddesindeki hüküm, hiçbir tereddüde yer vermeyecek bir açıklıkla, geçmiş günler faizinin ödenmesinde temerrüde düşülmesinden dolayı, faiz borcuna ayrıca faiz yürütülemeyeceğini öngörmektedir. Bu hükmün anlamı, para borcunu ödemede temerrüde düşen borçlunun, geçmiş günler faizine mahkum olduktan sonra, geçmiş günler faizini ödemekte de temerrüde düşmesi halinde, bunlar için tekrar temerrüt faizi yürütülemeyeceğidir (F. Necmettin Feyzioğlu, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C:2, Fakülteler Matbaası, İstanbul 1977, sh: 251 ). 3095 sayılı Yasa'nın 3. maddesindeki, yasal faiz ve temerrüt faizinin hesaplanmasında mürekkep faiz yürütülemeyeceğine ilişkin kural da, Borçlar Kanunu'nun 104/son maddesi hükmüne paralel ve bir bakıma onu açıklayıcı niteliktedir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; bilirkişi raporunda 2006 yılından itibaren asıl alacak 24.530,60 TL ve 3.042,81 TL faizi olmak üzere toplam 27.573,41 TL'nin idarenin talep edebileceği miktar olduğunun mütalaa ettiği anlaşılmaktadır. Davacı ise talebinde asıl alacak ve dava tarihine kadar hesaplanan faiz toplamı olan 27.573,41 TL'nin tahsili isteminde bulunmuştur.

Yerel mahkemece, 27.573,41 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair hüküm kurulması 3.042,81 TL faiz alacağına dava tarihinden itibaren yeniden faiz işletilmesi anlamına gelecektir. Yasal mevzuata aykırı olarak faize faiz yürütülmesi hatalı olmuş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2757, Karar No: 2018/4237, Tarih: 04.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2757 E.  ,  2018/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; bağımsız bölümlerin arsa paylarının ilk defa tespit edildiği dönem dikkate alınarak arsa paylarının tespiti, eski arsa paylarının iptali, düzeltilen yeni arsa paylarının tapuya tescillerine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; davalı ... ile ilgili davanın husumet yokluğundan reddine, diğer davalılar ile ilgili davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Sözkonusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda özellikle bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulduğu tarih açıkça belirtilmeyerek sadece kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerler dikkate alınarak değerlendirmelerde bulunulduğu ifadesi yer almıştır. Kat irtifakının kurulduğu tarihte; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız

bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Dava konusu anataşınmazda kat irtifakı kurulup kurulmadığı dosya içerisinden anlaşılamamaktadır. Taşınmazda kat irtifakı kurulmuş ise tarihi açıkça belirtilerek arsa payının belirlenmesinde bu tarihin esas alınması gerektiği, kat irtifakı kurulmamış olup doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise tarihi açıkça belirtilerek bu tarihteki değerinin esas alınması gerekeceği dikkate alınarak yukarıda açıklanan hususlar tek tek değerlendirilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/06/2018 günü oy birliği ile karar verildi.