muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5269, Karar No: 2021/250, Tarih: 14.01.2021

Kabule göre de, kısa süreli hapis cezası TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince paraya çevrilen sanıklar hakkında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanması,

b)Eczacı olan sanık ...'in, müşterisi olması nedeniyle irtibatı bulunan bir kısım hastalar ile ilgili tedavi ve muayene edilmeden sağlık kurumlarının denetimini zorlaştıracak yoğunluğundan faydalanarak reçete tanzim ettirip ve yine bir kısım hastalara ait olmayıp teslim etmediği ilaçları kuruma fatura ettirerek, bir kısım hastalar yönünden de reçetelere ilaç eklemesi yapılmak, bir kısım reçetelerin tarihlerini değiştirmek suretiyle bilirkişi raporuna göre toplam 89.400,55 TL haksız menfaat elde ettiğinin kabul edildiği somut olayda, idari tahkikat evrakı ve kurum müfettişi tarafından düzenlenen rapor, hükme esas alınan 24/11/2014 tarihli bilirkişi heyet raporu ve tanık olarak beyanı alınan bir kısım hastaların ifadelerinden, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla birlikte, TCK 158/1-son hükmünde adli para cezasının zararın iki katından az olamayacağına dair hükmü dikkate alınarak, zarar miktarının esas alındığı reçetelerle ilgili bir kısım hastaların kurum müfettişine verdiği ifadeden farklı olarak mahkemede ilgili doktorlara ilaç yazdırdığını, bir kısmının ise hatırlamadığı yönünde ifadede bulunduğu, bir kısım hastanın reçetedeki imzanın kendisine ait olmamasına rağmen ilaçlarının bazen yakınları tarafından teslim alındığını beyan ettiği, iddiaya konu tüm reçete sahiplerinin beyanlarının alınmadığı, reçeteye sonradan ilaç ekleme hususu yönünden ise eklemenin kim tarafından hangi aşamada yapıldığının her bir reçete yönünden doktor, hasta ve eczacıya eklemeye dair yazının aidiyeti sorulup, kim tarafından eklendiğinin, mümkün olmaması halinde kimin eli mahsulü olduğu hususunda yazı ve imza incelemesine dair bilirkişi raporu alınmadığı anlaşıldığından, bu eksikliklerin tespiti ile, tedavi ve muayene edilmeden sahte reçete ile menfaat temini, adı geçen şahsa ait olmayıp ona teslim edilmeyen ilaç bedelleri yönünden menfaat temini, reçetelere ilaç eklenmesi suretiyle menfaat temini olaylarında her bir reçete açısından kesin ispatı olmayan miktarın sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinden, gerçek zarar miktarının tespiti ve sanığın TCK'nın 168. anlamında bu zarar miktarı üzerinden ödeme yapıp yapmadığının bilirkişi raporu ile tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve buna göre, haksız menfaat miktarının mahkeme kabulüne göre 89.400,55 TL, haksız menfaatin iki katının 178.801,00 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 8940 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve buna göre artırım-indirim yapılması gerektiği halde, kurulan hükümde temel cezanın eksik olarak belirlenip, TCK'nın 43 ve 62. maddeleri uygulandıktan sonra haksız menfaatin iki katına çıkarılması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca sanık ... açısından ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 14/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10949, Karar No: 2013/10327, Tarih: 20.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10949 E.  ,  2013/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.04.2012 tarih ve 2010/179-2012/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-kaşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/karşı davalı vekili, ... ili İnönü ilçesinde doğalgaz çevrimli elektrik üretim santrali kurmak ve işletmek amacıyla, İnönü sınırları içerisinde mevcut muhtelif parsellerin satın alınması, gerekli imar izinlerinin yerel ve idari kamu kurum ve kuruluşlarından alınmasını sağlamak amacıyla, müvekkili ile davalı arasında 26.08.2008 tarihli hizmet sözleşmesi imzaladıklarını, uygun parseller bulunmaması nedeniyle sözleşmenin amacını oluşturan nedenlerin konusuz ve sebepsiz kaldığını, bu nedenle sözleşmeyi iptal ettiklerini, sözleşmenin 1/g maddesine göre davalıya ödenen 150.000 USD avansın karşılıksız kaldığını ileri sürerek, anılan meblağın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davanın ise reddini savunmuştur.

Davalı/karşı davacı vekili, davacının talepleri doğrultusunda uygun gayrimenkullerin satın alınması hususunda gayrimenkul sahipleri ile harici satış sözleşmesi imzaladıklarını, bu nedenle kendilerine davacı tarafından aralarındaki hizmet sözleşmesi kapsamında ödenen 150.000 USD avansın 100.000 USD'sini gayrimenkul sahiplerine kaparo olarak ödediklerini, davacı ile aralarındaki sözleşmenin tellallık sözleşmesi olduğunu, 77.330 USD tellallık ücretine hak kazandıklarını, uhdelerinde kalan 50.000 USD'nin tellallık ücretine mahsuben kendilerinde bulunduğunu, bu bedel için BK’nun 122/1. maddesi uyarınca takas def’inde bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiş, karşı davada ise, 77.330 USD tellallık ücretine hak kazandıklarını ve bu bedelin 50.000 USD'si uhdelerinde bulunduğundan bu bedel için cevap süresi içinde takas savunma talebinde bulunduklarını, bakiye 27.330 USD

karşılığı 40.585 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davacıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın, EPDK'ya müracaat edip gerekli izinleri almaksızın davalı ile sözleşme yapıp avans ödemelerinde bulunarak basiretli bir tacir gibi hareket etmediği, akabinde tek taraflı olarak sözleşmeyi feshederek, kendilerinin yazılı onayı olmadan davalı tarafın avans ödemeleri yaptığını ileri sürdüğü, davacı tarafından taşınmazların, sözleşmeye uygun taşınmazlar olmadığını belirtilmişse de, taraflar arasındaki yazışmalar, mailler, davalı tanıklarının beyanları, davalı tarafın yaptığı etüt çalışmaları, harici gayrimenkul satım sözleşmeleri ve davacı şirket tarafından davalı şirkete 150.000 USD avansın gönderilmiş olması birlikte değerlendirildiğinde, davacı şirketin, davalı şirket tarafından bulunan ve maliki ile anlaşma sağlanan taşınmazlara ilişkin, taşınmaz sahibine avans ödenmesine onay verdiğinin anlaşıldığı, taraflar arasında düzenlenen hizmet sözleşmesinin 1/g maddesi uyarınca, amaca uygun saha belirlendikten sonra ve davacı şirketin yazılı onayı akabinde davalı şirketin sahadaki her bir parsel için ilgili parsel malikine parselin satın alınmasına yönelik olarak avans ödemesi yapacağının kararlaştırıldığı, tüm parseller için yapılacak avans ödemesinin toplamda 200.000 USD'yi geçmeyeceği, davacı şirket parsellerin tümü veya herhangi biri veya bazısını satın almak hakkını kullanmaktan imtina eder veya satın alma hakkını kullanmaktan vazgeçer ise ilgili parsel malikinin kendisine davalı tarafından yapılan avans ödemesini alıkoyma hakkına sahip olacağının belirtildiği, sözleşmenin bu hükmüne göre, davalı tarafından, arsa maliki Mer. İnş. Malz. ve Turizim İşletmeciliği San. ve Tic. A.Ş'ne 09/09/2008 tarihinde ve 02/12/2008 tarihinde EFT yolu ile toplam 100.000 USD ödendiği, sözleşmenin 1/g maddesi uyarınca davacının bu bedelin iadesini isteme hakkının bulunmadığı, sözleşmenin 2/b maddesinde ise, davacı şirket tarafından herhangi bir nedenle herhangi bir parselin satın alınmaması durumunda davalının sözleşme kapsamında herhangi bir komisyon ödemesi veya ne ad altında olursa olsun herhangi bir bedel isteyemeyeceğinin düzenlendiği, sözleşmenin tarafları ticari şirket olup, tacir oldukları, tüm eylem ve işlemlerinde basiretli bir tacir gibi davranmak zorunda bulundukları, sözleşme serbestisi olup sözleşmeyi özgür iradeleri ile düzenleyip imzaladıkları, sözleşmenin hükümlerinin taraflar için bağlayıcı olduğu, bu durumda davacı tarafın sözleşmeyi feshederek taşınmazların satın alınmasından vazgeçmiş olması nedeniyle; davalının tellallık ücreti talep etmesi ve takas savunmasının sözleşmenin 2/b maddesi uyarınca yerinde bulunmadığı, dolayısıyla uhdesinde bulunan 50.000 USD'yi davacıya iade etmekle yükümlü olduğu, bu bedel yönünden kendisine, ihtarnamenin tebliğ edildiği 22.02.2010 tarihinden itibaren 7 gün sonrası 02.03.2010 tarihinde davalı açısından temerrüdün gerçekleştiği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile davalının uhdesinde bulunan 50

.000 USD'yi davacıya iade etmekle yükümlü olduğu, bu bedel yönünden kendisine, ihtarnamenin tebliğ edildiği 22.02.2010 tarihinden itibaren 7 gün sonrası 02.03.2010 tarihinde davalı açısından temerrüdün gerçekleştiği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile davalının uhdesinde bulunan 50.000 USD alacağın 02/03/2010 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca Devlet bankalarının USD cinsinden bir yıl vadeli mevduat hesabına uyguladıkları en yüksek faiz oranı üzerinden hesaplanacak ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin ve yerinde olmayan 100,000 USD'nin iadesine yönelik talebin ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı/karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde

dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.009,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1490, Karar No: 2023/3122, Tarih: 06.06.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/1490 E.  ,  2023/3122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 06.06.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Avukat ..., karşı taraftan davalı vekili Avukat.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında düzenlenen geri alım sözleşmesinin hukuki imkansızlık ve kış koşullarının etkisiyle taşınmazın satışının zor olması nedenleri ile uyarlanarak 28.02.2018 tarihinden itibaren 18 ay uzatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşmenin uyarlanması koşullarının somut olayda gerçekleşmediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarlayarak hatalı karar verildiğini ve aleyhine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğunu beyan ederek ve re'sen gözetilecek sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmenin uyarlanması koşullarının oluşmadığı, 399.000,00 TL üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, taşınmazın kaydına tedbir konulmuşken davacının taşınmazı satmasının beklenemeyeceğini, emsal dosyada verilen kararın karşı oy gerekçesinin dikkate alınması gerektiğini, hukuki engelden kaynaklanan geçici imkansızlık hâlinde sözleşme sona ermediği için geçici engelin var olduğu süre boyunca davacının edimini ertelemesi gerektiğini beyan ederek, önceki beyanlarını tekrarlayarak ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanunu) 138 inci maddesi uyarınca adi yazılı geri alım sözleşmesinin uyarlanması istemine ilişkinkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanunu) 138 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Yargıtay duruşma vekâlet ücreti 8.400,00 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2158, Karar No: 2012/6882, Tarih: 26.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/2158 E.  ,  2012/6882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, düzenlemek ile defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 2004 yılına ilişkin Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan; Beraat,

2002 yılına ilişkin Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK'nun 62, 647 sayılı Kanunun 6 maddeleri uyarınca Erteli 15 Ay Hapis Cezası,

Sanığın 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması karşısında suç tarihlerinin 31.12.2002, 31.12.2003 ve 31.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, katılma kararının verildiği 23.10.2008 tarihli duruşmada hazır bulunan sanık müdafiinin o celse ve daha sonraki celselerde katılma kararına karşı bir itirazda bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

I- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi ve fıkrası uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hukuka ayrılıkların bu aşamada temyize konu edilemeyeceği anlaşılmakla, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, vaki istemin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II- 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeyerek kamu davasının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyete karar verilmesi yasaya aykırı, sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun ise, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK''nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında anılan suçlardan açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

III- 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın % 90 hisseli ortağı ve şirket müdürü olduğu Ege Yapı Malzemeleri Hırdavat Madencilik Nakliyat Tic. Ltd. Şirketi adına gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın sahte faturalar düzenleyip komisyon karşılığı sattığının iddia olunması, sanığın 21/08/2003 - 21/11/2004 tarihleri arasında askerde olduğunu beyan ederek suçlamayı kabul etmemesine karşın kayıtlarda 2004 takvim yılında sanığın halen şirket müdürü olarak yer alması, söz konusu şirketin bilinen adreslerinde bulunamaması, tanınmaması, faaliyette olduğuna dair hiçbir verinin bulunmaması, mükellef kurum adına beyan edilen defter tasdik bilgilerinin gerçek olmaması, buna rağmen 2004 yılında verilen Katma Değer Vergisi beyannamelerinin çok yüksek miktarda matrahlar içermesi, Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/262 esas sayılı dosyasında yargılaması yapılan başka bir mükellefin 07.01.2004 – 25.10.2004 tarihleri arasında anılan şirkete ait sahte faturaları KDV beyannamesinde kullandığının tespit edilmesi, sanığın bu şirket haricinde iki şirkette genel müdürlük görevinin, 9 şirkette ise ortaklığının söz konusu olup tüm bu şirketlerin sahte fatura düzenlemek için kurulan paravan şirketler olduğuna dair vergi inceleme raporlarının bulunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; katılan kurumdan başka mükelleflerde sanığın sorumlusu olduğu anılan şirkete ait 21.11.2004 – 31.12.2004 tarihli faturalara rastlanıp rastlanmadığının sorulması, var ise bu faturaların asılları ve onaylı suretleri getirtilerek sahte faturalarının yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19651, Karar No: 2014/8770, Tarih: 05.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19651 E.  ,  2014/8770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...’ün, temyiz dışı ... ile birlikte, katılana ait arazide bulunan bir adet meşe ağacını motorlu testereyle, bir adet erik ağacını da balta ile kestiklerinin iddia edildiği olayda;

Sanığın eyleminin TCK’nın 152/1-c maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunu oluşturmasına rağmen aynı kanunun 151. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.