muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6561, Karar No: 2024/9534, Tarih: 10.06.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkilinin ihale makamı olduğunu ve davacı ile arasında iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya hukuki bir bağlantı bulunmadığını, müvekkilinin toplu iş sözleşmesinin tarafı olmadığını ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi uyarınca davacının çalıştığı dava dışı Şirket ile hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fiyat farkının İdarece ödenmesi durumunun 4734 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendi uyarınca ihale edilen işlere ilişkin olduğunu, davada iki sözleşme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesi alacaklarının talep edildiğini, ancak bu dönemler haricinde bilirkişi tarafından 31.08.2020 tarihine kadar toplu iş sözleşmesi alacaklarının hesaplandığını, talep olmayan toplu sözleşme dönemlerinin hesaba konu edildiğini, talep dışı dönemi kapsayan 01.06.2020-31.08.2020 tarihleri arasında yapılan üçüncü bir toplu iş sözleşmesi mevcut olup bu sözleşme farklarının müvekkili tarafından ödendiğini, yine müvekkili tarafından 2019 Mart ayı ile 2020 Ocak ayı arasında bu aylar dâhil olmak üzere toplu iş sözleşmesi farkı hesaplanarak ödendiğini, bu ödemelerin gözetilmediğini, diğer taraftan toplu iş sözleşmesi bulunmayan 01.02.2020-31.05.2020 dönemine ilişkin hesap yapılmasının hatalı olduğunu, rapordaki hesap hatalarının dikkate alınmadığını ileri sürerek isitnaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının hizmet alım sözleşmelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında olduğunu belirttiği ve toplu iş sözleşmesi farklarına dair ödeme yaptığı dikkate alındığında hükmedilen işçilik alacaklarından sorumlu olmadığı yönündeki istinaf sebebinin yerinde görülmediği, dava dilekçesinde 15.04.2016 - 01.04.2018 ve 01.03.2019 - 31.01.2020 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin yanı sıra dava tarihine kadar davacının yararlanma hakkına sahip olduğu tüm toplu iş sözleşmeleri uygulanarak alacakların hüküm altına alınması istendiğine ve davalı tarafça da 01.06.2020 - 31.08.2020 arasını kapsayan üçüncü bir toplu iş sözleşmesi olduğu ve bu sözleşmenin farklarının ödendiği savunulduğuna göre talep aşımından söz edilmesinin mümkün olmadığı, hükme esas alınan 10.07.2023 tarihli bilirkişi ek raporunda 07.04.2021 tarihli tabloda yer alan alacak kalemlerinin dava sonrası davalı tarafça yapılan ödemelerin tenzil edilmesiyle bakiye alacak hakkına ilişkin olduğunun belirtildiği ve söz konusu tutarların hüküm altına alındığı, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki talep dönemi için arabuluculuk dava şartı yerine getirilmediğinden bu dönemde talep edilen miktarların dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı, uygulanması gereken toplu iş sözleşmesi ile alacakların hesabı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan 01.03.2019 - 31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin art etkisi göz önünde bulundurulduğunda yapılan hesaplamanın yerinde olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3132, Karar No: 2021/961, Tarih: 17.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/3132 E.  ,  2021/961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28/10/2014 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, eski hale getirme bedeli ve ot bedelinin tahsili talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı Hazine, davalı ...' Mahallesi hudutları dahilinde bulunan 611 nolu mera parselinin toplam 17.300 m2'lik kısmını ekip biçmek suretiyle müdahalede bulunduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.560,50TL eski hale getirme bedeli ve ot bedelinin de hesaplanarak yasal faiziyle beraber davalıdan tahsiline, elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yeri kullanmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının elatmanın önlenmesi talebinin dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, 9393,90TL eski hale getirme ve ot bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise haksız elatmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir. Başka bir ifade ile köy ve belediyelerin eski hale getirme masraflarını, Hazinenin de ot bedelinin tahsilini talep etmesine olanak yoktur.

Mahkemece açıklanan yön gözetilmeksizin Hazine yararına ot bedeline hükmedilmiş olması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Mahkemece açıklanan yön gözetilmeksizin Hazine yararına ot bedeline hükmedilmiş olması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile gerekçeli kararın hüküm kısmının 3. bendinde yer alan "...9.393,90TL eski hale getirme ve ot bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,’’ sözcüklerinin çıkarılarak yerine ‘’8096,40TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" sözcüklerinin yazılmasına hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının davalı tarafa iadesine, 17/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/9856, Karar No: 2014/1334, Tarih: 28.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9856 E.  ,  2014/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanunun (5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen) Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında ... İlçesi, ... Köyü, 258 ada 66 parsel sayılı 1690,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile beyanlar hanesinde "... oğlu ...'in kullanımında olduğu, üzerindeki fındık ağaçlarının kendisine ait olduğu ve enerji nakil hattı geçtiği" belirtilerek Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın kısmen eylemli orman olduğu iddiasıyla tesbitin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmişti.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Orman Yönetimi tarafından eylemli orman iddiasıyla açılan kullanım kadastrosu tesbitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazın üzerinde 30 - 40 yaşlarında fındık ağaçları bulunduğu ve eylemli orman olmadığı belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/01/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13084, Karar No: 2019/10886, Tarih: 25.11.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/13084 E.  ,  2019/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/01/2019 tarihli ve 2018/41899 soruşturma, 2019/431 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/04/2019 tarihli ve 2019/1972 değişik iş sayılı kararını müteakip, sunulan yeni delil dikkate alınarak yapılan itiraz üzerine söz konusu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına dair Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/06/2019 tarihli ve 2019/2889 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 17/01/2019 tarihinde müşteki ...’a tebliğ edilmesi, müşteki vekili tarafından da 09/04/2019 tarihinde itiraz edilmesi karşısında, itiraz süresinin 01/02/2019 tarihinde sona erdiği anlaşılmakla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 173/1. maddesi uyarınca itirazın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yapılan itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 04/09/2019 gün ve 94660652-105-06-12059-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 173/1. maddesinde suçtan zarar gören kişinin kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren 15 gün içinde yetkili sulh ceza hakimliğine itiraz edebileceğinin düzenlendiği, şüpheli hakkında taksirle yaralama suçundan Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/01/2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 17/01/2019 tarihinde müştekiye tebliğ edildiği, müşteki vekilinin 09/04/2019 havale tarihli dilekçesiyle olay anını gösteren ve yeni delil niteliğinde olduğunu iddia ettiği kamera görüntüleri ile şüpheliler hakkında kamu davası açılması talebiyle merci Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hakimliğine başvurduğu, başvuruyu inceleyen merci Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/04/2019 tarih ve 2019/1972 değişik iş sayılı kararı ile itiraz yolu açık olacak şekilde "karar verilmesine yer olmadığına" karar verdiği, bu karara karşı da müşteki vekilince süresi içinde itiraz edildiği, itirazı inceleyen Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hakimliğince 2019/2889 değişik iş sayılı karar üzerinden Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilerek 17/01/2019 tarihinde müştekiye tebliğ edilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı 15 gün içerisinde itiraz edilebileceği ve bu sürenin 01/02/2019 tarihi itibariyle geçirilmiş olduğu belirtilerek talebin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde "kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına" karar verilmesi yerinde görülmemiş,

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Ankara Batı 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 21/06/2019 tarihli ve 2019/2889 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca isteme uygun olarak KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14343, Karar No: 2015/10622, Tarih: 12.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14343 E.  ,  2015/10622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 233 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/881, Karar No: 2020/4491, Tarih: 09.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2019/881 E.  ,  2020/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, mağdur ...’a karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nin 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "Değer azlığı"nın 5237 sayılı Yasa’ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve suça sürüklenen çocuğun özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yanlızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; olay günü suça sürüklenen çocuk ... ile suç ortaklarının mağdurdan zorla sigara istediklerinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında TCK’nin 150/2. maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25425, Karar No: 2012/28604, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/25425 E.  ,  2012/28604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... açısından, hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde başka suçtan tutuklu bulunduğu anlaşılan sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 193/1. ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Dosya içeriğine göre, suç tarihinde iki şahsın ellerindeki bidonlarla ara sokaklara kaçtığının görülmesi üzerine yapılan takipte şahısların bidonları bırakarak olay yerinden uzaklaştıkları, aynı sokak üzerinde sanık ...'nın sevk ve idaresindeki aracın kaçmaya çalışırken durdurulduğu ve araçta yapılan aramada sanık ...'e ait nüfus cüzdanının ele geçirildiği, sanık ...'ın olay gecesi ... ile birlikte suça konu araçla gezdiklerini kabul ettiği bir arada değerlendirildiğinde, sanık ...'in atılı suçu diğer sanık ... ile birlikte işlediğini ilişkin cezalandırılmasına yeter derecede delil bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... açısından diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 27/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6551, Karar No: 2011/6277, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/6551 E.  ,  2011/6277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Temizlik Hizm.Taah.Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15.06.2011 gün ve 2008/599-2011/396 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık temizlik hizmetleri sözleşmesinden kaynaklanmış olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5230, Karar No: 2021/13449, Tarih: 27.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/5230 E.  ,  2021/13449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

2008 takvim yılında kullanılan en son faturanın 06.10.2008 tarihli olması ve KDV indiriminde kullanıldığının anlaşılması karşısında, suç tarihinin "25.11.2008" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18455, Karar No: 2024/19617, Tarih: 03.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/18455 E.  ,  2024/19617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/376 E 2018/395 K

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddine

Sanık ...'ın, yasal süresinde vermiş olduğu 26.02.2018 tarihli temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermediği; sanık ... müdafiinin ise, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verdiği belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin

birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünülmüştür:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2017 tarih ve 2015/239 Esas, 2017/456 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile, hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden