muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9423, Karar No: 2013/13994, Tarih: 17.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/9423 E.  ,  2013/13994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itirazın incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ihtiyati hacze itiraz eden 3.kişi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, çeke istinaden ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, talep uygun görülerek mahkemece ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden üçüncü kişi vekili, ... Mağazacılık ile diğer çek borçluları hakkında alınan ihtiyati haciz kararının müvekkili hakkında uygulandığını, müvekkilinin çek borçlusu olmadığı gibi borçlu kişilerle bir bağının da bulunmadığını, faktoring şirketlerinin fatura ile tevsik edilmeyen alacakları bir kambiyo senedine dayansa dahi temlik alamayacaklarını belirterek ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati haciz kararı verilirken faktoring sözleşmesinin aslı ile evrakların incelendiği, bu hususun kararda belirtildiği gerekçesi ile itirazın reddine karar verilmiş, kararı muteriz vekili temyiz etmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun (İİK) 265,I hükmü uyarınca borçlu ihtiyati haczin dayandığı sebeplere itiraz edebilir. İhtiyati haczin dayandığı sebepler, sadece İİK’nın 257’nci maddesindeki ihtiyati haciz kararı verilmesinin koşullarına ilişkin değildir. Söz konusu alacağın tahsilini bazı koşullara bağlayan veya yasaklayan kamu hukuku karakterli emredici mevzuat hükümleri de dikkate alınmalıdır. 10/10/2006 tarih ve 26315 sayılı Resmî Gazetede Yayımlanan Finansal Kiralama, Faktoring Ve Finansman Şirketlerinin Kuruluş Ve Faaliyet Esasları Hakkında Yönetmeliğin 22/2 hükmü uyarınca “Birinci fıkrada belirtilen hususlara ilave olarak faktoring şirketleri kambiyo senetlerine dayalı olsa bile, bir mal veya hizmet satışından doğmuş veya doğacak fatura veya benzeri belgelerle tevsik edilemeyen alacakları satın alamazlar veya tahsilini üstlenemezler.”

Öte yandan İİK’nun 265’inci maddesinin 3’üncü ve 4’üncü fıkralarına göre mahkeme, gösterilen sebeplere hasren tetkikât yaparak itirazı kabul veya reddeder. İtiraz eden, dilekçesine istinat ettiği bütün belgeleri bağlamaya mecburdur. Bu nedenle ihtiyati hacze itiraz eden ihtiyati hacze itiraz nedenlerini değiştiremez. Bu ilkeye paralel olarak, ihtiyati haciz isteyen, talepte bulunurken dayandığı vakıaları ihtiyati hacze itiraz edildikten sonra değiştiremeyeceği gibi, mahkeme de ihtiyati haciz kararı verirken dayandığı vakıalar dışındaki sebeplere istinaden ihtiyati haczin devamına karar veremez.

Somut olayda ihtiyati haciz isteyen vekili sadece çeke dayalı olarak ihtiyati haciz isteminde bulunmuş ve dilekçesinin ekinde delil olarak sadece çeki göstermiş ve ibraz etmiştir. İhtiyati haciz kararında da sadece çeke ve faktoring sözleşmesine dayalı olarak ihtiyati haciz kararı verildiği yazılı olup faturaya ilişkin bir bilgi yer almamaktadır. İhtiyati hacze itiraz da mevcut ihtiyati haciz dosyasındaki bilgi ve belgelere göre yapılmış olduğundan, itirazdan sonra ihtiyati haczin dayandığı vakıaların değiştirilmesi veya değiştirilen vakıalara göre itirazın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21907, Karar No: 2023/2818, Tarih: 11.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/21907 E.  ,  2023/2818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2014/242 Esas, 2015/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, nitelikli dolandırıcılık suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve 158 inci maddesinin (son) fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 7.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, çeki tekstil malzemesi verdiği ... ... isimli kişiden aldığına, atılı suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın katılan ...'dan almış olduğu makinelere karşılık 2.000,00 TL nakit para ve Ziraat Bankası Sefaköy şubesine ait 04.05.2015 keşide tarihli, 0000052 seri numaralı, 4.700,00 TL bedelli, ... adına düzenlenmiş tamamen sahte oluşturulmuş çeki ciro ederek verdiği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Çek aslı Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanet memurluğu 2014/1123 sıra numarasında kayıt altına alınmıştır.

3. 18.02.2014 tarihli ve 2014/1936 uzmanlık numarası ile İstanbul Emniyet Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarlığı Müdürlüğü raporuna göre çekin tamamen sahte olduğu ve aldatma yeteneğinin bulunduğu tespit edilmiştir.

4. 04.05.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; çek üstündeki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığı, lehtar ve 1. ciranta ile 2. ciranta yazı ve imzalarının gelişigüzel atılmış, belirli ve birbiriyle uyumlu şekilde tersim edilmiş olduğu ancak aynı elden çıktığını gösterir grafolojik ilişki saptanmadığı, sanığın eli ürünü de olmadığının tespit edildiği bildirilmiştir.

4. 04.05.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; çek üstündeki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığı, lehtar ve 1. ciranta ile 2. ciranta yazı ve imzalarının gelişigüzel atılmış, belirli ve birbiriyle uyumlu şekilde tersim edilmiş olduğu ancak aynı elden çıktığını gösterir grafolojik ilişki saptanmadığı, sanığın eli ürünü de olmadığının tespit edildiği bildirilmiştir.

5. Sanık çeki ... ... (... ...) isimli kişiye sattığı tekstil ürünü karşılığında aldığını beyan etmiş, bu kişiler mahkeme tarafından araştırılmış ancak herhangi bir sonuca ulaşılamamıştır.

6. Mahkemece sanığın atılı suçları işlediğinin kabulü ile her iki suç yönünden mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın sahte çek verip katılandan mal alarak resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği anlaşılmakla, Bakırköy 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2014/242 Esas, 2015/154 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 3.Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2014/242 Esas, 2015/154 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4921, Karar No: 2015/11437, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4921 E.  ,  2015/11437 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2015

NUMARASI : 2015/8-2015/26

DAVACI : Y.. U..

DAVALI : A.. D..

Taraflar arasındaki davada Elazığ 1. Aile ve Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesi, tarafından davacının oğlu ile davalının nikah tarihlerinin 27/05/2010 tarihi olmasına rağmen bundan önce de gayri resmî olarak birliktelikleri bulunduğu, dava konusu taşınmazın 22/03/2010 tarihinde birlikte alındığı ileri sürülmüş olup taraflar arasındaki evlilik öncesi bir taşınmaz edinilmesi ve bununla ilgili bir katkı alacağı olması durumunda sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre katkı bedelinin talep edilebileceği, gayri resmî birliktelik sırasında yani evlilik dışı edinildiği ileri sürülen taşınmaz ile ilgili talep ve davaların genel mahkemede dava konusu yapılabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise karı ve kocanın nikah işlemlerini yapmadan önce düğün töreni yapmak suretiyle birlikte oldukları ve yaşadıkları, oturdukları evi de ortak katkıyla satın aldıkları dava konusu taşınmazın kişisel mal varlığı, katkı ve katılma alacağına konu olup olmadığının değerlendirme ve bu hususta karar verme yetkisinin özel mahkemeye ait olması nedeniyle, uyuşmazlığın aile mahkemelerinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle, görevsizlik kararı vermiş; kararlar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Somut olayda davacının oğlu ile davalının nikah tarihi 27/05/2010 ise de fiili birlikteliklerinin ve aynı evde yaşamaya başladıkları tarihin 22/03/2010 olduğu, fiili birliktelik içinde edinilen ve davalı adına tapuya tescil edilen taşınmaz için davacının oğlunun yerine katkı sağladığı ve davalının bu şekilde sebepsiz zenginleştiği iddiası ile 32.000,00.-TL katkı bedelinin davalıdan tahsilini talep ettiği anlaşılmıştır. Davacının oğlu Ruhi ile davalının boşandıkları, boşanmanın kesinleştiği, mal rejiminin tasfiyesi talebinde bulunulmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15574, Karar No: 2014/3670, Tarih: 30.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/15574 E.  ,  2014/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Sanığın cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde " kamuda temizlik işlerinde çalıştırılmasına " şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince,hükmün 5 numaralı paragrafından '' temizlik işlerinde '' kısmının çıkartılarak ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/63, Karar No: 2008/110, Tarih: 06.02.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-63 E.  ,  2008/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2007

Taraflar arasındaki “alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Denizli İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.7.2006 gün ve 87-646 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 21.5.2007 gün ve 2006/29025-2007/15676 sayılı ilamı ile, (...1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık fazla çalışma ücreti konusunda toplanmaktadır. Dairemizin kökleşmiş içtihatlarına göre uzunca bir süre çalışan bir işçinin mazeret, hastalık gibi nedenlerle işe devamında ve fazla çalışma yapma sürecinde kesintiler olacağı kuşkusuzdur.Söz konusu fazla mesai ücretinden uygun bir miktar indirim yapılması gerekirken, tam alacak miktarının kabulü hatalıdır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle bilirkişi tarafından düzenlenen ve hükme esas kılınan raporda fazla çalışma ücretinden indirim yapıldığının ve buna uygun karar verildiğinin anlaşılmış olması karşısında, yerel mahkemenin direnme kararı isabetli bulunmaktadır.

Ne varki, yukarıda açıklanan nedenlerle, Özel Daire yapılan indirim oranına yönelik temyiz itirazlarını incelememiş olup, dosyanın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenebilmesi için Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan dosyanın fazla mesai ücretinden yapılan indirim oranına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için 9.HUKUK DAİRESİNE gönderilmesine, 6.2.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23761, Karar No: 2018/12783, Tarih: 27.06.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/23761 E.  ,  2018/12783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit,mala zarar verme,6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın, evde bulundurma ruhsatlı silahının süresi dolması üzerine 6 ay içerisindeki yeniletme süresinde 06.09.2012 tarihli sağlık raporu alıp ve diğer evrakını hazırlayarak ruhsatını yenileme kastıyla evrakla birlikte silahını emniyete götürerek ruhsat almak için işyerine olay günü getirdiğinin iddia edilmesi karşısında, olayda suçun manevi unsurunun nasıl oluştuğu tartışılmadan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararları yönünden;

... Camii Derneğine ait olan demirbaşlara zarar verildiği olayda; dernek başkanının ve derneği temsile yetkili olan şahısların tespit edilerek şikayet ve katılma hakkının sorulmaması,

3-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden ise:

Silahın masanın çekmecesinde bulunduğu, sanığın, arbede sırasında masa gözünde bulunan tabancanın düştüğünü iddia ettiği olayda; bu hususla ilgili kararın gerekçe kısmında, ibraz edilen fotoğraflara göre sanığın savunduğu gibi masada herhangi hasar meydan gelmediği, masanın çevresindeki sandalye ve cam üzerinde hasar meydana geldiği belirtmiş ise de; gerekçede gösterilen fotoğraflarda masanın çekmecelerinin sanığın beyanında belirttiği şekilde masadaki yerinden ayrılarak yere düştüklerinin görüldüğü gibi olay yeri tutanağınında da masa çekmecelerinin üçününde açık olarak belirtilmesi karşısında eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

4-Kabule göre de;

Cami derneği başkanı olan sanık ...'nun savunmasında, camiye ait hattan kaçak elektrik alan diğer sanıkların, Tedaş tarafından elektriklerin kesilmesi üzerine camiye ait dernek odasına gelerek kendisiyle tartışmaya başlamaları nedeniyle olayın meydana geldiğini ileri sürmesi karşısında, bu hususlar araştırılıp olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durulup TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/13149, Karar No: 2006/13699, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13149 E.  ,  2006/13699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.