muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15744, Karar No: 2023/3602, Tarih: 14.06.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz talebi, mahkûmiyete dair delil bulunmayan dosyada suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocuğun aynı iş yerinde müdür olarak görev yapan şikâyetçinin odasında bulunan masa çekmecesindeki iki adet Samsung S4 marka cep telefonunu çaldığı ve dosyada tanık olarak dinlenen H. H. Ö'e sattığı iddiasıyla açılan davada, suça sürüklenen çocuk her ne kadar suçlamayı kabul etmeyerek telefonları kendisinin çalmadığını beyan etmiş ise de, tanıklar A. Y, H. H. Ö ve A. A'nın beyanları ile şikâyetçinin beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun savunmasının inandırıcı bulunmadığı, suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu, savunmasında soyut olarak tanık H. H. Ö ile arasında bir ara sürtüşme olduğunu bu nedenle aralarının iyi olmadığını belirttiği, suça sürüklenen çocuğun şikâyetçiye ait suça konu cep telefonlarını tanık H. H. Ö'e sattığı ve tanık H. H. Ö de telefonlardan birini tanık A. Y'a sattığı hususlarının tanıklar tarafından doğrulandığı, tanıklar A. A ve H. H. Ö hakkında suç eşyasını satın alma ve kabul etme suçlarından Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi'ne 2015/148 Esas sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucu beraat kararı verildiği, suça sürüklenen çocuğun bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Tanık H. H. Ö "suça sürüklenen çocuk bir tanesi Samsung S4 marka diğeri de Samsung S4 mini marka iki tane cep telefonu bana gösterdi satacağını söyleyince de kendisi ile anlaşıp 700,00 TL'ye iki tane telefon satın aldım, parasını verdim, bana faturalarını getireceğini söylemişti, telefonlardan S4 olanı kardeşime S4 mini olanı da kendime kullanmak için almıştım, her ikisi de ikinci el telefondu, bir hafta kadar bu telefonu kullandım, bir hafta kadar bu telefonlar bizde kaldı, belki bir haftadan da fazla kalmış olabilir, bu telefonları ne ben ne kardeşim kullanmadı sadece bir kez annem adına kayıtlı hattı takarak kontrol ettim, kullanmama nedenimiz kardeşimin telefon hattı olmamasıydı, telefon hattı almaya fırsat bulamadık, benim de kendi telefonum olduğu için kullanmadım, daha sonra evde arkadaşım ... ile otururken ... bana abi satılık telefon varsa satın alabilirim deyince bende S4 mini marka telefonu kendisine 400,00 TL'ye sattım 100,00 TL'sini verdi, kalanını daha sonra verecekti, telefon bir hafta kadar onda kaldı, sonra suça sürüklenen çocuk telefonların faturasını getirmeyince bende telefonların hırsızlık olabileceğinden şüphelendim, sorun yaşamamak için ...'ten sattığım telefonu geri aldım, bir hafta kadar sonra da her iki telefonu götürüp suça sürüklenen çocuğa verdim ancak kendisine ödediğim 700,00 TL'yi bana iade etmedi, ben ...'ten aldığım 100,00 TL'yi kendisine iade ettim" şeklinde beyanda bulunduğu tespit edilmiştir.

3.Tanık ...'ın cep telefonlarını diğer tanık ...'e sattığını beyan ettiğini, tanık ...'in soruşturma aşamasında dinlenilmesinde "2014 yılı aralık ayı içerisinde ... ile anlaşarak cep telefonlarını satın aldığını, 4 gün kullandıktan sonra ...'ın kendisini arayarak bahse konu telefonu patronundan para alacağı karşılığında aldığını ve parasını aldığı için geri iade etmesi gerektiğini söylemesi üzerine telefonları ...'a iade ettiğini beyan ettiği, yargılama sırasında dinlenilmesinde ise, ...'ın cep telefonlarının kendisine ait olduğunu söylediğini, ...'ın çalıştığı iş yerinden telefonları alacağı karşılığında aldığını, alacağını alması sebebiyle telefonları geri vereceğini bu işe aracı olan Sami isimli arkadaşının kendisine söylediğini beyan ettiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Şikâyetçinin çalınan cep telefonlarını 12.12.2014 tarihinde satın aldığını, iş yerinde bulunan kilitli masa çekmecesine koyduğunu, 21.12.2014 günü telefonların yerinde olmadığını fark ettiği, cep telefonlarının çalındığı tarihe ilişkin net bir tespitin yapılamadığı, dosya kapsamında getirtilen HTS kayıtlarının incelenmesinde, çalınan cep telefonlarının 10.12.2014 tarihi ile 24.12.2014 tarihleri arasına ilişkin kayıtlarının istenildiği, bu kayıtlarda ilk olarak cep telefonunun 16.12.2014 tarihinde 23:21-23:22 saatleri arasında tanık H. H. Ö 'ün annesi olan M. Ö adına kayıtlı hat ile kullanıldığının bundan sonraki kullanımın ise, 21.12.2014 tarihinde V. Y adına kayıtlı olan tanık A. A'in kullandığı hat olduğunun tespit edildiği, diğer telefonun ise ilk olarak 16.12.2014 tarihinde saat 23:24'te tanık H. H. Ö'ün annesi olan M. Ö adına kayıtlı hat ile kullanıldığı ve kullanımın 20.12.2014 günü saat 00:11'e kadar devam ettiği, HTS kayıtlarında çalınan cep telefonlarının suça sürüklenen çocuk tarafından kullanıldığına dair bir tespitin olmadığı, tanık olarak dinlenen ve hırsızlık eyleminin meydana geldiği iş yerinde çalışan tanık A. Y'ın 30.01.2015 tarihli beyanında ...'ın elinde iki-üç ay önce iki adet cep telefonu gördüğünü, bu telefonları suça sürüklenen çocuk Muhammet Ali'den satın aldığını kendisine söylediğini beyan etmiş ise de, tanığın cep telefonlarının çalındığı ana dair görgüye dayalı bir bilgisinin olmadığı ve telefonları suça sürüklenen çocukta gördüğüne dair bir anlatımı bulunmadığı, tanık ...'in soruşturma aşamasında dinlenilmesinde "2014 yılı aralık ayı içerisinde ... ile anlaşarak cep telefonlarını satın aldığını, 4 gün kullandıktan sonra ...'ın kendisini arayarak bahse konu telefonu patronundan para alacağı karşılığında aldığını ve parasını aldığı için geri iade etmesi gerektiğini söylemesi üzerine telefonları ...'a iade ettiğini" söylediği anlaşılmakla, hırsızlık eyleminin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğini kanıtlar nitelikte kesin, somut, inandırıcı delil bulunmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 2.Çocuk Mahkemesinin, 07.03.2022 tarihli ve 2021/456 Esas, 2022/120 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10690, Karar No: 2021/6798, Tarih: 12.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10690 E.  ,  2021/6798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/4-1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusur durumuna ve cezanın fazla olduğuna, katılanlar vekilinin ise suçun olası kast veya bilinçli taksirle işlendiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Dosya içeriğine göre, sanığın sevk ve idaresindeki otomobille gündüzün meskun mahal dışındaki bölünmüş yolda tanık beyanlarına göre yağışlı havada seyri sırasında kaza mahalli olan sola doğru virajlı buna dair trafik işaretlerinin ve aynı zamanda gevşek zemine dair trafik işaretinin bulunduğu mevkiiye geldiğinde, frene basmasıyla kontrolden çıkan aracının seyrine göre solunda bulunan gevşek zemin tabelasına çarpmasıyla dönerek savrulduğu ve karşı yönden gelen araçların seyir istikametine girdiği, bu sırada bölünmüş yolun sol şeridinden sollama yaparak seyir yönünde devam eden aracın kendisine arka kısımdan çarpması sonucu araçta bulunan 2 kişinin hayatını kaybettiği, mahal şartlarını ve trafik işaretlerini dikkate almadan yol durumu ile aracının teknik özelliklere uygun hızda seyretmeyerek sevk ve idare hatası yapan sanığın tam kusurlu olduğu olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu 2 kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak, BOZULMASINA, 12/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12094, Karar No: 2011/13820, Tarih: 22.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/12094 E.  ,  2011/13820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.03.2010
Yargıtay — Esas No: 2013/19061, Karar No: 2014/645, Tarih: 21.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/19061 E.  ,  2014/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2012

NUMARASI : 2011/51-2012/401

Davacı D.. Y.. (kendi adına asaleten H..Y..'a velayeten) vekili Avukat Z.. T.. tarafından, davalılar Z..Asansör İnşaat Mühendislik Pazarlama Sanayi Ticaret Limited Şirketi vdl. aleyhine 14/01/2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı Z..Asansör İnşaat Mühendislik Pazarlama Sanayi Ticaret Limited Şirketi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Z..A.. İnşaat Mühendislik Pazarlama Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılardan Z.. A..İnşaat Mühendislik Pazarlama Sanayi Ticaret Limited Şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalılardan A.. Ö..'in sevk ve idaresindeki aracın desteklerinin kullandığı motorsiklete çarpması sonucu ölümüne neden olduğunu belirterek, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğu belirlenerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu edilen olayda; olay tarihi, kusur durumu, davacıların ölene yakınlıkları ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA davalı Z.. A.. İnşaat Mühendislik Pazarlama Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının ise (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12818, Karar No: 2013/10511, Tarih: 16.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/12818 E.  ,  2013/10511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı Kurum, gerçeğe aykırı olarak düzenlendiği anlaşılan iki adet sahte fatura gereği ödenen sağlık giderlerinin, sigortalı ... mirasçısı ... ile ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Döner Sermaye Saymanlığı ve bu sahte faturaları Bağ-Kur Genel Müdürlüğünden tahsil ederek veya sigortalıya tahsil ettirerek kendisine yarar sağlayan davalı ...’ten tahsili için yapılan takibe yönelik itirazların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, sigortalının mirasçısı davalı ...’a yapılan icra takibinde geçerli bir tebligat yapılmaması ve takip aşamasında bu davalı tarafından da takibe yönelik bir itiraz olmaması; diğer davalı ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Döner Sermaye Saymanlığının tüzel kişiliğinin bulunmaması ve ... Üniversitesi Rektörlüğü adına başlatılmış bir takip olmaması gerekçesiyle, bu iki davalı hakkındaki davanın reddine; paranın Mehmet tarafından tahsil edildiğinin sabit olması gerekçesiyle, davanın ...yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davanın İş Mahkemesine açılmasının ve bu mahkemede görülüp karara bağlanmasının sebebi, davalılardan ...’ın murisi olan ... kurum sigortalısı olması olup, dava bu davalı yönünden yersiz ödemenin istirdadı davasıdır. Diğer davalıların kuruma yönelik isnat edilen eylemleri Borçlar Kanunun 41. maddesi gereği haksız fiil niteliğindedir. Mahkemece de belirtildiği üzere, kurum tarafından başlatılan takipte, tebliğe çıkarılan ödeme emrinin sigortalı ... mirasçısı davalı ...’a tebliğ edilemediği, bu kapsamda bu davalı hakkında başlatılmış bir icra takibinin ve bu davalı tarafından takibe yapılan bir itirazın olmadığı, bu nedenle de davalı ...’ın bu davanın tarafı olmadığı ve mahkemece bu davalı yönünden verilen ret kararının isabetli olduğu ortadadır.

Buna göre, Davacı Kurum vekilinin, husumet yönelttiği diğer davalılar ile Davacı Kurum arasında hizmet sözleşmesinden veya sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunmadığı, istirdat iddiasının haksız fiile dayalı olup, genel hükümlere dayalı uyuşmazlığın çözümünde de genel mahkemelerin görevli olduğu; buna göre, anılan davalılar yönünden davanın, mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre, açılan dava reddedilmesine rağmen, davalı ... aleyhine vekalet ücretine hükmedilmiş olması da isabetsizdir.

O halde, davacı Kurum vekilinin ve davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Kabule göre, açılan dava reddedilmesine rağmen, davalı ... aleyhine vekalet ücretine hükmedilmiş olması da isabetsizdir.

O halde, davacı Kurum vekilinin ve davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2026, Karar No: 2020/4812, Tarih: 24.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2026 E.  ,  2020/4812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen vasiyetnamenin iptali davasının reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; muris ...'nin Karamürsel Noterliğinin 26/02/2013 tarih ve 1907 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde (mirasçılıktan çıkarma) vasiyetnamesinin Karamürsel Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2016/465 E., 2016/789 K. sayılı dosyası ile açıldığını, muris ...'nin bu vasiyetname ile aile hukukundan doğan yükümlülükleri yerine getirmediğinden bahisle kendisini ve alt soyunu mirasçılıktan çıkardığını, mirasçılıktan çıkarma işleminin usul ve yasaya aykırı olduğunu, murisin akli melekelerinin yerinde olmadığını, vasiyetnamenin resmi şekil kurallarına riayet edilmeden yapıldığını, ayrıca davalıların baskı ve telkinleri sonucu mirasçılıktan çıkarma vasiyetinin düzenlendiğini, yasaya aykırı olarak alt soyunun da mirasçılıktan çıkarıldığını belirterek, Karamürsel Noterliğinin 26/02/2013 tarih ve 1907 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde vasiyetnamenin (mirasçılıktan çıkarma) iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ; murise baskı yapmak gibi bir durumlarının söz konusu olmadığını, murisin kendi özgür iradesi ile hareket ettiğini ve akli melekelerinin yerinde olduğunu, davacının muris babası ile ilgilenmediğini, 4 yıl boyunca ne davacı ne de çocuklarının bayram da dahil gelip gitmediklerini, hatrını bile sormadıklarını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince; dava dilekçesinde TMK'nın 510. maddesinde düzenlenen ıskat sebeplerine dayalı vasiyetnamenin iptalinin ileri sürülmediği, vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte murisin fiil ehliyetine haiz olduğu, vasiyetnamenin davalıların baskısı altında düzenlendiğinin davacı tarafça ispat edilemediği, vasiyetnamenin kanunda belirlenen şekle ve usule uygun olarak düzenlendiği, alt soyun mirastan çıkarılmasında da herhangi bir yasaya aykırılığın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; davanın, vasiyetnamenin iptali hususunda açıldığı, bu davadan ayrı olarak açılmış mirastan ıskatın iptali ve tenkise ilişkin bir dava bulunmadığından, davanın vasiyetnamenin iptali davası olduğunun kabulü gerektiği, vasiyetnamenin şekil şartlarına uygun olarak düzenlenmesi, işlem tarihinde murisin fiil ehliyetinin tam olduğunun Adli Tıp Kurumu tarafından rapor edilmesi, vasiyetnamenin alt soyu da kapsamasının vasiyetnamenin iptali nedeni olamayacağı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun, HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

04.06.1958 gün 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da vurgulandığı gibi; bir davada dayanılan maddi vakıaları açıklamak tarafların, bu olguları hukuken nitelendirmek, uygulanacak yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak yorumlayıp uygulamak da hakimin görevidir. Diğer bir deyişle; dayanılan delilleri bildirmek ve vakıaları açıklamak taraflara, hukuki niteleme ise hakime aittir. (HUMK.nun madde 76, HMK madde 31).

Mirastan ıskat, murisin tek taraflı ölüme bağlı bir tasarrufu ile gerçekleşir. Iskat, cezai (olağan) ve koruyucu olmak üzere 2 türlüdür. Mirasçı, miras bırakana ve yakınlarından birine karşı TMK’nın 510. maddesinde gösterilen ağır bir suç işler veya murisine veya ailesine karşı kanunen yerine getirmekle yükümlü olduğu aile görevlerini ifada büyük bir kusur işlerse cezai (olağan) ıskat nedenleri doğmuş olur. Koruyucu ıskat ise, tamamen iyi niyete dayalı adından anlaşılacağı üzere murisin ıskat ettiği mirasçıdan çocuklarını koruma amacına yöneliktir.

TMK’nın 512. maddesine göre; mirasçılıktan çıkarma, mirasbırakan ancak buna ilişkin tasarrufunda çıkarma sebebini belirtmişse geçerlidir.

Mirasçılıktan çıkarılan kimse itiraz ederse, belirtilen sebebin varlığını ispat, çıkarmadan yararlanan mirasçıya veya vasiyet alacaklısına düşer.

Sebebin varlığı ispat edilememiş veya çıkarma sebebi tasarrufta belirtilmemişse tasarruf, mirasçının saklı payı dışında yerine getirilir; ancak, muris bu tasarrufu çıkarma sebebi hakkında düştüğü açık bir yanılma yüzünden yapmışsa, çıkarma geçersiz olur.

Tüm bu hukuki açıklamalar ışığında somut olayda; dava dilekçesi incelendiğinde, mirasçılıktan çıkarma işleminin usul ve yasaya aykırı olduğu açıkça belirtilerek, düzenleme şeklinde vasiyetnamesinin (mirasçılıktan çıkarma) iptalinin talep edildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; hukuki niteleme görevi dikkate alınarak, Karamürsel Noterliğinin 26/02/2013 tarih ve 1907 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde vasiyetname ile muris ... tarafından, kızı ... ve alt soyunun mirastan ıskat edildiği, ıskat sebeplerinin varlığını ispat yükünün davalı tarafta olduğu kabul edilerek, davalıya ıskat sebeplerinin varlığını ispat etme olanağı tanınmak suretiyle sonucuna uygun

O halde mahkemece; hukuki niteleme görevi dikkate alınarak, Karamürsel Noterliğinin 26/02/2013 tarih ve 1907 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde vasiyetname ile muris ... tarafından, kızı ... ve alt soyunun mirastan ıskat edildiği, ıskat sebeplerinin varlığını ispat yükünün davalı tarafta olduğu kabul edilerek, davalıya ıskat sebeplerinin varlığını ispat etme olanağı tanınmak suretiyle sonucuna uygun

bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile mirastan ıskatın iptaline ilişkin bir dava bulunmadığı ve ispat yükünün davacı tarafta olduğu kabul edilip, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.