muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6041, Karar No: 2024/115, Tarih: 09.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/6041 E.  ,  2024/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/564 E., 2023/8 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince hükmedilen hapis cezasının süresine göre reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2020 tarihli ve 2020/88 Esas, 2020/394 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü fıkrasının birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 08.04.2021 tarihli ve 2021/329 Esas, 2021/1382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 08.04.2021 tarihli ve 2021/329 Esas, 2021/1382 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.10.2022 tarihli ve 2021/14685 Esas, 2022/10785 Karar sayılı kararı ile;

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 08.04.2021 tarihli ve 2021/329 Esas, 2021/1382 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.10.2022 tarihli ve 2021/14685 Esas, 2022/10785 Karar sayılı kararı ile;

"Zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesiyle uygulama yapılabilmesi için cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...’de 19.05.2019 tarihinde ele geçen esrarı temin etme eyleminin sabit olmadığı, ancak; 13.06.2019 tarihinde evinde yapılan aramada ele geçen uyuşturucuların kullanım sınırlarının üzerinde olması nedeniyle sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu, sanığın 01.10.2019 tarihinde ikametinde yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu maddelerin ise 13.06.2019 tarihinde ikametinde ele geçirilen maddelerin devamı niteliğinde olduğunun kabul edilmesi gerektiği ve böylece zincirleme suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin TCK'nın 43/1. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/564 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin

üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanık hakkında üst sınırdan mahkûmiyet hükmü kurulmasının kabul edilemez olduğuna,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ikamet adresinde 13.06.2019 tarihinde yapılan aramada net 3,3 gr, 4,56 gr ve 0,52 gr esrar ile dikili vaziyette boyları 50 ile 150 cm arasında değişen hint keneviri bitkilerinin ele geçirildiği, sanığın 01.10.2019 tarihinde ikametinde ikinci kez yapılan aramada ise net 5,26 gr ile 0,93 gr esrarın ele geçtiği olaylarda; sanığın ikametinde ele geçen maddelerin miktarı ve ele geçiriliş şekli ile ayrıca uyuşturucu madde paketlemede kullanıldığı değerlendirilen kağıtların ele geçmesi sebebiyle sanığın atılı uyuşturucu madde ticareti yapma ve sağlama suçunun sübuta erdiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin”

ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/564 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

(7) nolu bendinde yer alan "ödenmeyen kısım yönünden 5275 SY md. 106/3 hükmü uyarınca Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılacağının bildirilmesine (bildirildi)" ibaresinin hükümden tümüyle çıkarılması ve yerine "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9036, Karar No: 2012/9695, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9036 E.  ,  2012/9695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Giresun Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.03.2011 gün ve 2010/65 Esas, 2011/41 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa, mağdurenin aşamalarda değişmeyen özde samimi anlatımlarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağdureye yönelik eylemlerini mağdurenin ağzını eliyle kapatıp, boğazını sıkarak ve "seni köpeğin önüne atayım mı, bıçağımı getireyim mi?’’ şeklindeki sözlerle tehdit etmek suretiyle gerçekleştirdiğinin ve bu şekilde cebir ve tehdit kullandığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki TCK.nın 103/4. maddenin uygulanmaması gerektiği yönündeki ve ayrıca mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 05.06.2009 tarihli raporda çocuk psikiyatristi bulundurulmamış ise de, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunda görevli çocuk psikiyatrisi tarafından 18.05.2009 tarihinde muayenesinin yapıldığı ve bu muayene bulgularının da değerlendirilmesi sonucu 05.06.2009 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu belirtildiğinden tebliğnamedeki bu hususlarda bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27942, Karar No: 2013/23484, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/27942 E.  ,  2013/23484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren Devlet... İşletmesine ait işyerinde değişen alt işverenler bünyesinde, en son davalı alt işveren şirket işçisi olarak çalıştığını, ... sözleşmesini emekliliğe hak kazanması sebebiyle feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Devlet... İşletmesi vekili, müvekkilinin ihale makamı konumunda olup, işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, davacının müvekkili şirkette geçen çalışmasının bir yıldan az olması sebebiyle kıdem tazminatına ve yıllık izne hak kazanmadığını, sair ödenmemiş işçilik alacağının bulunmadığını, diğer alt işverenler bünyesinde geçen çalışmasına ilişkin işçilik alacaklarından ise müvekkilinin sorumlu olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının yıllık izin ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda mahkemece, işverenin ispat yükünü yerine getirmediği gerekçesiyle, davacı işçinin tüm çalışma süresi boyunca sadece ondört gün yıllık izin süresini kullandığı, bakiye izin süresini ise kullanmadığı kabul edilerek, yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davalılar vekilleri, "her türlü yasal delil" ifadesiyle yemin deliline de dayanmış olup, mahkemece davalılara yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmamıştır. Anılan nedenle, yıllık izin ücreti alacağı bakımından ispat yükü üzerinde olan davalılara, yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonuca göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225. ve devamı maddeleri uyarınca işlem yapılması gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5042, Karar No: 2012/11185, Tarih: 12.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/5042 E.  ,  2012/11185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Huzurevi Müdürlüğünde ayniyat saymanı olarak görev yapan ve döner sermaye saymanlığı mutemetlik görevini de kuruluşundan suç tarihine kadar fiilen yaparak kabullenen sanığın, döner sermaye saymanlığının ... hesabında bulunan paralar üzerinde vazülyet bulunup bulunmadığı kurumundan sorulup, emekliye ayrılmış olmaları nedeniyle katkı payları sanığın eşi ...hesabına yatırılmış olan ... ve ...'ın tanık sıfatıyla dinlenilerek; katkı paylarını sanığın mutemet kesintisi yaptığı miktarlar da dahil olmak üzere tam olarak alıp almadıkları sorulup, dava konusu 996,99 TL'den sanığın 28/03/2005 tarihinde 936,45 TL'sini iade ettiği, tanıklardan kestiği mutemetlik ücreti 61,28 TL'sini iade etmediği de nazara alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 61. maddesindeki sıralamaya aykırı olarak 249. maddenin 248. maddeden sonra uygulanması, sabıka kaydı da bulunmayan sanık hakkında yasal olmayan gerekçe ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6714, Karar No: 2014/11041, Tarih: 17.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/6714 E.  ,  2014/11041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/186999

MAHKEMESİ : Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2010/496 Esas, 2012/262 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Kepez ilçesi Yenimahallede bulunan pazar yerinde ..T..isimli şahsın parasını çaldıkları iddia olunan M..K..ve H..A.. isimli şahısların polislere teslim edilmek üzere zabıta karakoluna getirildikleri, bu esnada olay yerine gelen ve karakola girmek isteyen sanığın, kendisine engel olan mağdur kamu görevlilerine saldırıp elinde bulunan bıçağı fırlattığı anlaşılan olayda, öncelikle konuyla ilgili görgüye dayalı bilgisi bulunabilecek N..T.. isimli şahsın usulüne uygun şekilde duruşmalara katılması sağlanarak ayrıntılı beyanlarının alınmasından; soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın mağdur Hamit'e bıçak fırlattığını gördüğünü ancak yargılama aşamasında ise olayla ilgili hiç bir şey görmediğini beyan eden tanık M.. T..'ın yeniden ifadesine başvurularak beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesinden sonra sanığın saik ve amacı üzerinde de durularak eylemin görevin yapılmasını engelleme amacıyla işlenmiş olması halinde görevi yaptırmamak için direnme, aksi takdirde kamu görevlisine karşı kasten yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında beraet hükmü kurulurken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3165, Karar No: 2013/3961, Tarih: 06.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/3165 E.  ,  2013/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/10/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmamasına dair verilen 08/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, takip edilmeyen davanın HMK 150/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kararın davalıya kalemde tebliğ edildiği, tebliğe ilişkin zarf evrakı üzerinde ise 17/11/2012 ve 17/12/2012 tarihlerinin mevcut olduğu görülmektedir. Bu durum kararın davalıya hangi tarihte tebliğ edildiği hususunda tereddüt oluştursa da davalı tarafından verilen temyiz dilekçesinde karar tebliğ tarihi 17/11/2012 olarak gösterildiğinden bu tarih davalının öğrenme tarihi kabul edilmelidir. Buna göre 17/11/2012 tebliğ tarihli karar, 19/12/2012 tarihinde temyiz edilmekle temyiz süresi olan 15 gün geçirildiğinden temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/713, Karar No: 2011/4816, Tarih: 09.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/713 E.  ,  2011/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2005 gün ve 2005/357 Esas, 2005/359 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Anabilim Dalının üç hekim tarafından düzenlenen 24.11.2005 tarihli, mağdurun ruh sağlığının olaydan sonra bozulduğu, ancak bu durumun ailenin de uygun ve koruyucu yaklaşımıyla düzelmiş olduğunun belirtildiği rapor yeterli olmadığından, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğretim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden, sanığın eylemi nedeniyle mağdurun beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, sonucuna göre suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun ilgili hükümleri ayrı ayrı olaya uygulanarak lehe kanunun belirlenmesi gerekirken, söz konusu rapora dayanılarak mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3322, Karar No: 2014/6031, Tarih: 04.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3322 E.  ,  2014/6031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2013

NUMARASI : 2013/135-2013/762

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 13.12.2013 tarih, 30972/39926 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu şirketin iflas erteleme davasında tedbir kararı verildiğini belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, tedbir kararı gereğince takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde;

Şikayetçi şirket tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasında İstanbul 17.Asliye Ticaret Mahkemesinin 24/01/2013 tarih ve 2013/5 E.sayılı dosyasından tensiben “..davacı vekilinin tedbir talebinin kabulü ile İİK.nun 206.maddesinin birinci sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanları hariç olmak üzere 6183 sayılı yasa ile ilişkin ve hangi sebebe dayanırsa dayansın davacı şirketler hakkında yapılan icra takipleri ile şirketin menkul ve gayrimenkul malları ile bankalardaki hesapları ve paraları üzerinde üçüncü kişilerce yapılacak icra takipleri, ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının durdurulmasına...”şeklinde tedbir kararı verildiği, yine aynı mahkemece, 11/03/2013 tarihinde “mahkemizce verilen 24/01/2013 tarihli kararının üçüncü bendinde gösterilen tedbir kararının her iki şirket aleyhine başlamış ve devam etmekte olan icra takiplerinin duracağı yönünde olduğu açıktır. Bu itibarla ....c) tedbir kararından sonra her iki şirkete yönelik takip yapılamayacağı ......” yönünde tavzih kararı verildiği, alacaklı tarafından 07/02/2013 tarihinde çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe başlandığı, borçlu şirketin 14/02/2013 tarihinde tedbir kararına istinaden takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

Her ne kadar, alacaklı 11/03/2013 tarihli tavzih kararından önce takibe başlamış ise de, tedbir kararından sonra borçlu şirkete yönelik takip yapılamayacağına ilişkin tavzih kararı ilk tedbir kararının verildiği 24/01/2013 tarihi itibariyle sonuç doğuracağından anılan tavzih kararı içeriğine göre borçlu şirket hakkında 24/01/2013 tarihinden itibaren takip yapılması imkanı bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece, borçlu şirket hakkındaki takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile takibin durdurulması isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

O halde, mahkemece, borçlu şirket hakkındaki takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile takibin durdurulması isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 13/12/2013 tarih ve 2013/30972 E.-39926 K.sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.