muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4257, Karar No: 2007/5103, Tarih: 04.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4257 E.  ,  2007/5103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 4.5.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3028, Karar No: 2015/15877, Tarih: 01.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3028 E.  ,  2015/15877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : 2014/104-2014/463

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yapılara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için, değerlendirme tarihinde belediye imar planı içinde olması, değilse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunması ve ayrıca belediye hizmetlerinden yararlanması, etrafının da meskun olması gerekir. .......... Belediye Başkanlığının 05.05.2014 ve 18.06.2014 tarihli yazılarında, taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları dışında olduğu belirtilmiştir.

Taşınmazların mevcut durumu itibariyle arsa vasfını kazanmadığı anlaşıldığından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçildikten sonra bulunan bedele taşınmazların bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesi gereğince % 150 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilavesi suretiyle değer tespiti gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekilllerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18519, Karar No: 2016/4410, Tarih: 12.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/18519 E.  ,  2016/4410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.09.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 13.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 12.04.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar vekili Av. .... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, davalı yüklenici ..... ile arsa maliki diğer davalılar arasında 28.12.2005 günü .... Noterliğinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan 1 parsel sayılı taşınmazdaki (A) blok 14-18 ve 27 numaralı bağımsız bölümleri 15.03.2008 ve 14.06.2008 günlü sözleşmelerle yükleniciden temlik aldığını, temlik aldığı 18 numaralı bağımsız bölümün dava dışı üçüncü kişiye devredilmesi üzerine yüklenici ile .... Noterliğinde 02.09.2009 günü düzenledikleri satış vaadi sözleşmesiyle temlike konu 14 ve 27 numaralı bağımsız bölümlerin yeniden satışının yapıldığını, tapu kaydının devredilmediğini ileri sürerek, taşınmazların adına tescilini istemiştir.

Davalı arsa malikleri, davacının dayandığı temlik sözleşmesinin tarafı olmadığını, yüklenicilerin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği edimlerini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Davalı yüklenici ise, süresi içerisinde yanıtlarını sunmamıştır.

Mahkemece, yüklenicilerin sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; "Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir." Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut uyuşmazlıkta, davalı arsa maliki ile davalı yükleniciler arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca çekişme konusu 14 ve 27 numaralı bağımsız bölümler yükleniciye bırakılmıştır. TBK’nın 183. maddesinde tanımlanan temlik sözleşmesi uyarınca da yüklenici bu bağımsız bölümleri 02.09.2009 günlü sözleşme ile davacıya temlik etmiştir. Bu temlik uyarınca davacının tescil isteminde bulunması için yüklenicilerin arsa malikine karşı edimlerini yerine getirmesi veya katlananılabilecek seviyede yerine getirmiş olması gerekir. ...... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/27 Değişik İş sayılı dosyasında yapılan tespite dayanarak inşaat bilirkişinin düzenlediği 22.03.2010 günlü raporda, dairelerin % 72, dükkanların % 75 ve ortak alanların % 75 oranında tamamlandığı saptanmıştır. Hükme esas alınan 27.10.2010 günlü bilirkişi kurulu raporunda ise, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan edimlerin % 90 oranında yerine getirildiği belirtilmiştir. Davanın reddine ilişkin hüküm ise son bilirkişi incelemesinin yapılmasından 5 yıl sonra verilmiştir. 06.11.2012 günlü duruşmada hazır bulunan yüklenici temsilcisi işin tamamlandığını ve taşınmazlarda ikamet edildiğini belirtmektedir. Bu nedenle, hükme esas alınan rapor ile karar tarihi arasındaki geçen süre ve yüklenici temsilcisinin savunması da dikkate alınarak taşınmazda yeniden keşif yapılarak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yapılan imalatlar tespit edilerek yüklenicinin hak ettiği bağımsız bölüm sayısı ve bunlardan hangilerinin üçüncü kişilere devredildiği saptanmalıdır. Yüklenicinin edimini davalı arsa malikinin katlanabileceği seviyede yerine getirdiğinin anlaşılması halinde eksik iş ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden arsa maliklerinin diğer haklarının davacı tarafından depo edilip edilmeyeceği sorularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar bir yana bırakılarak eksik incelemeye dayanarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

12.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23808, Karar No: 2012/29233, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/23808 E.  ,  2012/29233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, büyükbaş hayvan ticareti ile uğraştığını ve davalıya birçok kez inek ve dana sattığını, davalının borçlarının önemli bir kısmını ödediğini ancak iki ayrı hayvan tesliminden kaynaklanan bakiye 3.900,00-TL ve 4.500,00-TLlik kısımlarını ödememesi üzerine ... 1. İcra Müdürlüğü’ nün 2009/5744 Esas sayılı icra takip dosyası ile takibe geçildiğini, ancak davalının icra takibine haksız itiraz ettiğini ileri sürerek davalının icra takibine yaptığı itirazın iptali ile % 40’ tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayvan alım-satım sözleşmesinden doğan borç hakkında yürütülen takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı ... 1. İcra Müdürlüğü’ nün 2009/5744 Esas sayılı icra takip dosyasında takip dayanağı olarak adi yazılı, isim, imza ve tarih içermeyen belgelere dayanmış, davalının bu belgelerde yazılı olan borcu ödemediğini ileri sürmüştür. Davalı ise, davacı ile aralarında hayvan alım satımı ilişkisinin yaşandığını doğrulamış ve fakat hiçbir borcunun kalmadığını, davacının sunduğu belgelerin içeriğini ve yazının kendisine ait olduğu iddiasını kabul etmemiştir. Mahkemece, davacının alacaklı olduğunu yazılı belge ile ispatlaması gerektiği, sunulan adi yazılı belgeler konusunda davalının isticvab edildiği celsede alış veriş ilişkisini doğrulayıp borcunun kalmadığı ve hatta kendisinin alacaklı

olduğu yönünde verdiği ifadesinin bağlantılı bileşik ikrar mahiyetinde olduğu, bu kez davalının borcu ödediğini kesin delille ispatlaması gerektiği, yazılı delil sunamayan davalıya yemin delilinin hatırlatıldığı, davacının da borcun ödenmediği yönünde yemin ettiği, davalının savunmasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki; davalı tarafça kabul edilmeyen, üzerinde isim, tarih ve imza dahi bulunmayan, ne zaman ve kimler arasında tanzim edildiği anlaşılamayan senetlere dayanan davacının, yazılı ve kesin delil ile ispat yükümlülüğü söz konusu olan somut uyuşmazlıkta iddiasını ispatladığından bahsedilemezken, davalıdan ödeme konusundaki delillerinin sorulması ve bu yönde davacıya yemin eda ettirilmesi hatalıdır. Mahkemece, ispat yükü üzerine düşen davacıdan iddiasını ispatlamaya elverişli yasal delilleri sorulduktan sonra neticesine göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile ispat külfeti yanlış değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulmasını gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11378, Karar No: 2022/1595, Tarih: 23.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11378 E.  ,  2022/1595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun cinsel istismarı suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.04.2019 gün ve 2019/3225 soruşturma, 2019/3582 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 26.06.2019 tarihli, 2019/1374 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı CMK’nın 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada kanuna uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda ise söz konusu kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen mercinin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müşteki ...’ın savcı huzurunda alınan ifadesinde, şüphelinin matematik öğretmeni olduğunu ve kendisini ders çalışmak için evine çağırdığını, müştekinin ailesi ile okulundan izin almasının zor olacağını söylemesi üzerine şüphelinin müştekiden dershaneye gideceğini söylemesini istediğini, şüphelinin evindeyken iç çamaşırıyla müştekinin yanına gelerek elini omzuna attıktan sonra beline indirmeye çalıştığını, müştekinin elini zorla kendi cinsel organına çekmeye çabaladığını, müştekinin ise olay yerinden uzaklaştığını, durumu annesine, arkadaşları ..., ..., ... ile ...'e anlattığını; şüpheli ...'ın savcı huzurunda alınan ifadesinde ise, müştekinin sevdiği bir öğrencisi olduğunu, olay günü kendi evinde ders çalıştıklarını, ancak istismar içerikli bir eyleminin olmadığını, olay anında evde kayınvalidesi ile eşinin de bulunduğunu beyan etmeleri karşısında, tarafların belirttikleri şahısların araştırılıp, tespit edilerek tanık olarak dinlenilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.12.2019 günlü, 94660652-105-07-21676-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakla birlikte dosya Daireye tevdi kılınmakla dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.12.2019 günlü, 94660652-105-07-21676-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakla birlikte dosya Daireye tevdi kılınmakla dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.04.2019 tarihli, 2019/3225 soruşturma, 2019/3582 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı Antalya Barosu ... Çocuk Hakları Kurulunca süreci takip etmek üzere görevlendirilen Av. ... tarafından yapılan itirazın ... Sulh Ceza Hakimliğince "suçtan zarar gören sıfatına haiz olmayan baro avukatının karara itiraz etme yetkisi olmadığından" bahisle sair yönleri incelenmeden reddine karar verilip, bu kapsamda kanun yararına bozmaya konu hususlarla ilgili itiraz merciince herhangi bir değerlendirme yapılmadığından, ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 26.06.2019 tarihli, 2019/1374 Değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, vaki talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1903, Karar No: 2014/6750, Tarih: 17.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1903 E.  ,  2014/6750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/186181

MAHKEMESİ : Kale/Denizli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2012

NUMARASI : 2012/8 Esas, 2012/80 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Öncelikle olay tarihi itibariyle belediyeye ait iş makinası ile tanık olarak dinlenen belediye çalışanlarının nerede görevlendirildiğinin ilgili belediye başkanlığından sorulması, yine çalışanların görev durumu ve kapsamının suç tarihi itibariyle tespit edilmesi, iş makinasıyla çalışma yapılan alanın hukuken kimin tasarrufunda olduğunun araştırılması ve sanığa ait herhangi bir taşınmaza müdahale bulunup bulunmadığının belirlenmesinden sonra TCK'nın 29. maddesi de değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanması durumunda 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün aynen açıklanmasıyla yetinilmesi gerektiği gözetilmeden bu kez cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.