muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9142, Karar No: 2012/10367, Tarih: 17.09.2012

Ayrıca nüfus müdürlüğünden usulüne uygun şekilde bir araştırma yapılmadığı anlaşıldığından bu defa Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda;

a) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki nüfus müdürlüğünden “Dava konusu 740 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında maliki olarak görünen ... oğlu ... ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadığı” sorulmalı,

b)Aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının gönderilmesi halinde bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazda mülkiyet ... iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; malikin doğum tarihinin ve anne adının düzeltilmesine ilişkin davanın reddi yerine istemin hüküm altına alınması da yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 17.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/416, Karar No: 2013/1679, Tarih: 20.12.0213

**Hukuk Genel Kurulu         2013/17-416 E.  ,  2013/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.07.2010 gün ve 2006/155 E.,-2010/282 K sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin 29.3.2012 gün, 2012/3236 E.,-2012/3843 K sayılı ilamı ile;

‘‘…1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekili ve davalı Ak Sigorta A.Ş vekilinin tüm, davalı İbrahim Boz ve Gökhan Boz vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. BK.nun 47.maddesi hükmüne göre, hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda, ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde, tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Dava konusu olayda olayın meydana geldiği tarih (3.1.2005), tarafların ekonomik ve sosyal durumu, yaralanmanın niteliği gibi nedenler karşısında davacı için takdir edilen manevi tazminat miktarı fazla olup adalete uygun düşmemiş bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir...”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkilinin yaralandığı ileri sürerek 21.998,96 TL işgücü kaybı ve 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın yerinde olmadığını bildirip davanın reddine karar verilmesi savunmuşlardır.

Mahkemece, maddi tazminat isteğinin kabulü ile 21.998,96 TL tazminatın yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile takdiren 10.000 TL tazminatın yasal faizi ile davalılar G. B.. ve İ. B..’dan müteselsilen taksiline karar verilmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın yerinde olmadığını bildirip davanın reddine karar verilmesi savunmuşlardır.

Mahkemece, maddi tazminat isteğinin kabulü ile 21.998,96 TL tazminatın yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile takdiren 10.000 TL tazminatın yasal faizi ile davalılar G. B.. ve İ. B..’dan müteselsilen taksiline karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine, Özel Daire’ce yukarıda açıklanan nedenlerle karar kısmen bozulmuş, Yerel Mahkeme’ce; önceki karardaki gerekçeler genişletilmek suretiyle maddi tazminat isteği yönünden hükmün kesinleştiği belirtilerek manevi tazminat isteği yönünden direnme kararı verilmiş, direnme kararı davalılar İbrahim Boz ve Gökhan Boz vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Yerel Mahkeme’ce takdir edilen manevi tazminat miktarının yüksek olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yapılan görüşmeler sonucunda, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları, paranın alım gücü, kusur oranları ve maluliyet oranı gözetildiğinde, takdir edilen manevi tazminat miktarının makul oranda ve hakkaniyete uygun bulunduğu, Yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu Hukuk Genel Kurulu'nun çoğunluğunca benimsenmiştir.

Yapılan görüşmeler sırasında, bir kısım üyelerce, Özel Daire kararının yerleşik uygulamaya uygun olduğu, Yerel Mahkeme’nin direnme kararının yerinde olmadığı, bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğunca yukarıda belirtilen nedenlerle benimsenmemiştir.

O halde, Hukuk Genel Kurulu'nun çoğunluğunca usul ve yasaya uygun olduğu benimsenen direnme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalılar İ. B.. ve G. B...vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz ilam harcının peşin alınan harçtan mahsubu ile artan 35,30 TL’nin temyiz edenlere iadesine, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.12.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16454, Karar No: 2016/207, Tarih: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16454 E.  ,  2016/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2014/119-2014/693

KISITLI : C.. T..

VASİ : Y.. T..

Vesayet hukukuna ilişkin davada İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk ve Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının adresinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.02.2011 tarih ve 2010/1353 E.- 2011/140 K. sayılı ilâmı ile C.. T.. kısıtlanarak kendisine Y.. T.. vasi olarak atanmıştır.

Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından dosyanın re'sen incelenmesinde; UYAP üzerinden yapılan araştırmada kısıtlının yerleşim yeri adresinin “A.. Mah. E.. S.. Cad. No:.. Sancaktepe/İSTANBUL” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlının "M.. Mah. ... Sk. No:.. Dilovası/GEBZE" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 412. maddesinde de; “Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.” hükümlerine yer verilmiştir.

Kısıtlının, Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.02.2011 tarih ve 2010/1353 E. - 2011/140 K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, o tarihten itibaren vesayetin aynı mahkemece takip edildiği, kısıtlı ya da vasinin herhangi bir adres değişikliği talebi olmadan Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verildiği, kaldıki kolluk araştırmasına göre kısıtlının "M.. Mah. ... Sok. No:... Dilovası/GEBZE" adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25323, Karar No: 2019/23516, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/25323 E.  ,  2019/23516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili ile ihbar olunanlardan ...vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-İhbar Olunan ... İnşaat ... Sağlık Hizmetleri İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti temyizi yönünden;

İhbar olunanın yer aldığı davada hüküm, taraflar hakkında verilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvuru hakkı da, yalnız davanın taraflarına aittir. İhbar olunan, yanında davaya katıldığı tarafla birlikte kararı kanun yoluna götürebilir. Yalnız başına kanun yoluna başvurma yetkisi yoktur. Ancak, kanuna aykırı olarak kendisi hakkında hüküm verilmişse, sadece hükmün kendisine ilişkin bölümünü tek başına temyiz edebilir.

Dosya içeriğine göre, ihbar olunanın hakkında verilen bir hüküm bulunmamaktadır. Bu sebeple kararı tek başına temyiz hakkı bulunmayan ihbar olunanın temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davalı ... Başkanlığı temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı ... Başkanlığı'na yükletilmesine, 17/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8351, Karar No: 2019/1788, Tarih: 11.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/8351 E.  ,  2019/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığa yüklenen suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi ...'nun açılan davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, şikayetçi kurum adına vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık müdafiinin temyizine gelince;

Suç tarihinde yürürlükte olan ve 31.03.2007 tarih ve 26479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5607 sayılı Kanunun 25. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre el konulan akaryakıtın, 5607 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. bendindeki “Bu maddenin yayımı tarihinden önce kaçak akaryakıt ile birinci ve ikinci fıkralar kapsamı dışındaki kaçak şüphesiyle el konulan eşya hakkında, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde gerekli tespitler yaptırılarak soruşturma aşamasında hâkim, kovuşturma aşamasında mahkeme tarafından tasfiye kararı verilir. Bu süreler içinde karar verilmemesi halinde eşya derhal tasfiye edilir.” hükmü ve aynı Kanunun geçici 3. maddesindeki “Eşyanın miktar bakımından fazla olması veya saklanması özel tesis ve tertibatı gerektirmesi hallerinde eşya özelliklerine göre doğrudan ilgili idarelere, bunun mümkün olmaması halinde İçişleri Bakanlığı, Gümrük Müsteşarlığı ile Maliye Bakanlığı Tasfiye İşleri Döner Sermaye İşletmeleri Genel Müdürlüğünce belirlenecek usul ve esaslara göre mahallin en büyük mülki amirinin uygun göreceği bir yere konulur." hükümleri karşısında, somut olayda; 15.10.2010 tarihinde el konularak sanığa yediemin olarak teslim edilen akaryakıtın kanunun amir hükümlerine rağmen ilgili kanunda belirtilen kurumlar yerine sanığa teslim edilmesi ve sanıktan, öngörülen üç aylık süre geçtikten sonra, 06.04.2011 tarihinde tesliminin istenmesi nedeniyle zamanında da tasfiye edilmemiş olduğu anlaşılmakla; sanığa suça konu eşyayı bedelsiz olarak bu kadar uzun süre saklama yükümlülüğü yüklenemeyeceğinden unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/339, Karar No: 2013/1691, Tarih: 05.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/339 E.  ,  2013/1691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... aleyhine 09/12/2010 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 11/10/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı .... Ltd. Şti. duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar ile ihbar olunan vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 05/02/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı .... Ltd. Şti. yetkilisi . ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat Mehmet Tavakçı geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan davacılar ile davalı... Ltd. Şti'nin temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-) Davada taraf olmayan ve aleyhine hüküm kurulmayan ihbar olunan ...'nün temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesi reddedilmelidir.

2-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar ile davalılardan ... Ltd. Şti'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-) Davalılardan ..... Ltd. Şti'nin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılardan ... Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, kusur durumu ve özellikle olay tarihi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

4-) Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklandığından ve alacak olay gününde istenilebilir durumda olduğundan davacının davalıyı ayrıca temerrüde düşürmesine gerek olmadığı gibi istek bulunması durumunda kabul edilen tazminatlara olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Davacılar hem dava hem de ıslah dilekçelerinden hükmedilecek tazminata olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesini istemişlerdir. Bu hususlar gözönüne alınmaksızın dava dilekçesinde istenen miktara dava tarihinden ıslah dilekçesi ile artırılan kısıma ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (3) nolu bennte gösterilen nedenlerle temyiz eden davalı yararına, (4) numaralı bentte açıkalanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davacılar ile davalılardan .... Ltd. Şti'nin diğer temyiz itirazlarının (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, ihbar olunan ...'nün temyiz dilekçesinin ilk bentte belirtilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalı .... Ltd. Şti.'ne ve temyiz eden davalı şirket yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma avukatlık ücretinin de davacılara yükletilmesine ve davacılar ile davalı şirketten peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 05/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4103, Karar No: 2014/7162, Tarih: 29.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4103 E.  ,  2014/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'in kasten öldürme suçuna teşebbüsten mahkûmiyetine, sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümleri ile kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4559, Karar No: 2019/2998, Tarih: 26.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/4559 E.  ,  2019/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin yüklenicinin temerrüdü nedeniyle feshi ile davalı yükleniciye devredilen tapu pay kayıtlarının iptâli, sözleşmeden önceki kayıt ve oranlar esas alınarak davacılar adına tapuya kayıt ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davalı yüklenici N.. D.. hakkında açılan davanın kabulüyle arsa sahipleriyle aralarında imzalanan gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine, davacı H.. M.. yönünden tapu iptâli ve tescil davasının reddine, davalı C.. Ç.. hakkında açılan davanın pasif husumet nedeniyle reddine, davalılar E.. B.., Ş.. A.., K.. B.., M.. M.., C.. B.., Ö.. B.., K.. Ç.., O.. İ.., B.. Y.., ..., ..., A.. K.. ile... mirasçıları dahili davalılar S.. B.., H.. B.. ve... hakkındaki tapu iptâl ve tescil davasının reddine, davalı Ayla Gürpınar yönünden davanın kabulüne dair verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar, bir kısım davacıların murisleri, davaya muvafakat eden arsa sahipleri ve davaya muvafakat etmemeleri sebebiyle davaya katılan arsa sahipleri ile davalı yüklenici N.. D.. arasında imzalanan 19 Haziran 1998 gün 35668 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı yüklenici, arsa sahiplerine ait taşınmaz üzerinde bağımsız bölüm karşılığı inşaat yapımını üstlenmiştir. Dosya kapsamı, alınan bilirkişi raporu ve mahkemenin kabulüne göre davalı yüklenici tarafından inşaat, sözleşme ve ekleri, imar mevzuatı ve projeye aykırı, kaçak olarak yapılmış olup yüklenici aleyhine geriye etkili fesih koşulları gerçekleşmiştir. Davalı yüklenicinin sözleşmenin geriye etkili feshine yönelik mahkemenin kabulüne karşı bir temyizi de bulunmamaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde arsa sahibi ya da arsa sahiplerince yüklenici veya yüklenicinin talimatıyla üçüncü kişilere borcunun tapu payı ya da bağımsız bölümün devri, arsa sahibinin üstlendiği arsa payı devri ödenmesi borcu ile ilgili avans niteliğinde olup bu yolla yapılan temlik sonucu oluşturulan tapu kaytıları ile adına tescil yapılanlar, gerçek mülkiyet hakkını kazanmaz. Yüklenici, sözleşme ve ekleri, tasdikli ruhsat ve projesi ile imar mevzuatına uygun olarak edimini yerine getirmiş olması halinde kararlaştırılan bağımsız bölüm ya da tapu paylarına hak kazanır ve avans niteliğinde yapılan tapu devirleri de gerçek mülkiyetin devri niteliğine dönüşür.