muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2174, Karar No: 2024/3144, Tarih: 03.06.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda sadece arsa üzerinden hesaplama yapıldığını, taşınmaz üzerindeki muhdesatın değerlendirilmediğini, ecrimisil bedelinin düşük hesaplandığını, yeniden rapor alınmasına ilişkin talebin reddedildiğini, el atmanın önlenmesi ve kal talebi yönünden vekalet ücretine hükmedilmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece eksik incelemeyle karar verildiğini, kıyı kenar çizgisinin durumu araştırılmadan 1416,73 m² için ecrimisil hesaplandığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı yargılama giderinin davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7803, Karar No: 2021/4165, Tarih: 22.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/7803 E.  ,  2021/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 13.04.2021 tarih, 2021/989 Esas - 2021/2744 Karar sayılı mahalline iade kararı ile; dosyanın eksiklikler nedeniyle mahkemesine iade edilmesine karar verilmiş ise de; iade kararının gerekleri yerine getirilmemiştir.

1-Dava ve birleştirilen dava dilekçesinin aslı ve ekleri davacının adına davayı açıp takip eden avukatına verdiği vekaletname,

2-Yargılama sırasında birleştirildiği belirtilen 2007/178 Esas sayılı dosya aslı,

3-Dava ve birleştirilen dosyada davalı tarafın sunmuş olduğu cevap dilekçesi,

4- Dava konusu taşınmazların tapu kayıt asılları ve feragat dilekçeleri,

5-18.07.2014 tarihli 14. Hukuk Dairesinin 2014/192 muh. yazısında belirtilen Bafra Sulh Hukuk Mahkemesi 2012/885 Esas, 2013/283 Karar sayılı dosyası asılları, (dava dilekçesinin aslı ve ekleri, cevap dilekçeleri, delil listeleri ve sunulan deliller, vekaletnameler, tebligat parçaları, mirasçılık belgeleri, keşif zaptı, bilirkişi raporları, mahkemece yazılan müzekkereler ve gelen cevabi yazılar vs. tüm bilgi ve belgeler),

Dosya içerisinde bulunmamakta olup dosyada yer alan çoğu evrakın UYAP çıktısı şeklinde dosya arasına alındığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; 14. Hukuk Dairesinin önceki mahalline iade kararı ile belirtilen eksikliklerin tam olarak yerine getirilmediği anlaşıldığından yeniden yazışmaya sebep olunmaması amacıyla mahkeme hakimince mahalline iade kararı gereğinin yerine getirilip getirilmediği hususu denetlenerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 22/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1414, Karar No: 2012/6174, Tarih: 14.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/1414 E.  ,  2012/6174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit ve hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen tehdit ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

a) TCY.nın 125/3a maddesindeki seçenek yaptırımlardan her ikisinin de alt sınırı 1 yıl (365 gün) olduğundan kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunda cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

b) Tehdit suçuna ilişkin ceza uygulamasında, TCY.nın 106/1f, 1'deki temel cezanın hapis olduğu gözetilmemiş ise de, yargıcın takdirini sanığa para cezası verme yönünde kullanması ve TCY.nın 50/1a, 52/2 maddelerine göre hükmedilebilecek ceza karşısında, sonuca etkili görülmeyen bu hususun bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından sanık ...'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7666, Karar No: 2010/14058, Tarih: 09.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/7666 E.  ,  2010/14058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilgileri otomatik işleme tabi tutmuş bir sistemi kullanarak kendisi veya başkası lehine hukuka aykırı yarar sağlamak

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi Türk Telekomünikasyon A.Ş.adına vekilinin 30.04.2004 tarihli dilekçesiyle vaki katılma istemi hakkında bir karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,.

Yasaya aykırı, şikayetçi Türk Telekomünikasyon A.Ş.adına vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/622, Karar No: 2015/2083, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/622 E.  ,  2015/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/918-2015/14

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/267 E. 2014/351 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19186 E. 2014/26118 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6168, Karar No: 2016/1527, Tarih: 18.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/6168 E.  ,  2016/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, şantaj (suça sürüklenen çocuk ...); çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti ile şantaj suçundan beraatine, suça sürüklenen çocuk ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj suçundan kurulan beraat hükmü ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan mağdure vekili ile suça sürüklenen çocuklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj suçundan kurulan beraat, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2-4-6 ve 43. maddeleri gereğince hükmedilen 19 yıl hapis cezası üzerinden, aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 indirim yapılarak bulunan 12 yıl 8 ay hapis cezasının, aynı maddenin son cümlesindeki düzenleme gereği 12 yıldan fazla olamayacağı ve TCK'nın 62. maddesinin bu ceza üzerinden tatbiki gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması neticesinde fazla ceza tayini,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2-4-6 ve 43. maddeleri gereğince hükmedilen 19 yıl hapis cezası üzerinden, aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 indirim yapılarak bulunan 12 yıl 8 ay hapis cezasının, aynı maddenin son cümlesindeki düzenleme gereği 12 yıldan fazla olamayacağı ve TCK'nın 62. maddesinin bu ceza üzerinden tatbiki gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması neticesinde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk Bekir can müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2-B nolu bendinde TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan TCK'nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirilerek 12 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ibaresinden sonra "... ve TCK'nın 31/3-son maddesi gereğince 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki "10 yıl 6 ay 20 gün hapis” ibaresinin çıkartılıp yerine ''10 yıl'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17821, Karar No: 2013/15371, Tarih: 30.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17821 E.  ,  2013/15371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/09/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, binayı su basmasından dolayı uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından döşenen, bina önündeki su borusunda meydana gelen patlama sonucu taşan suların, dairesinin bodrum katında birikip hasara neden olduğunu belirterek, maddi ve manevi tazminat istemlerinde bulunmuştur. Davalı, haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı tarafından döşenen su borusunun patlaması sonucu taşan suların davacının dairesine verdiği zararların tazmin edilmesi gerektiği, buna karşın şahıs varlığına yönelik bir saldırı olmadığı kabul edilerek, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Haksız eylem nedeniyle oluşan zararın tazminine karar verebilmek için, hukuka aykırı kusurlu bir eylem sonucu bir zararın doğması ve hukuka aykırı kusurlu eylem ile zarar arasında illiyet bağının olması gerekir. İlliyet bağının varlığı halinde zarar veren, zararı gidermekle yükümlüdür. Ancak ödenmesi gereken zararın kapsamı belirlenirken, tarafların zararın oluşumuna hangi oranda etki ettikleri yani müterafik (bölüşük) kusurlarının olup olmadığı belirlenerek bölüşük kusurun varlığı halinde kusur durumu da gözetilerek uygun bir indirim yapılmalıdır.

Somut olayda; davalı tarafından döşenen su borusunun patlaması sonucu taşan suların, davacının mesken olarak kullandığı binanın bodrum katını bastığı, zarara neden olan su borusundaki patlamanın, davalının hizmetin gereklerine uygun hareket etmemesinden kaynaklandığı, bu nedenle özensiz döşenen su borusu ile davacıya ait binadaki zarar arasında uygun illiyet bağı bulunduğu, davalının meydana gelen zarardan haksız fiil esasları uyarınca

...

Somut olayda; davalı tarafından döşenen su borusunun patlaması sonucu taşan suların, davacının mesken olarak kullandığı binanın bodrum katını bastığı, zarara neden olan su borusundaki patlamanın, davalının hizmetin gereklerine uygun hareket etmemesinden kaynaklandığı, bu nedenle özensiz döşenen su borusu ile davacıya ait binadaki zarar arasında uygun illiyet bağı bulunduğu, davalının meydana gelen zarardan haksız fiil esasları uyarınca

...

sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Ancak, mimari projede bağımsız bölüm olarak kullanılamaz denilen bodrum katının davacı tarafından bağımsız bölüm haline getirildiği, buraya ev eşyası konulduğu, binanın iskan ruhsatının da bulunmadığı, bu şekilde davacının ruhsatsız, projesiz ve yapı yönetmeliğine aykırı kaçak bağımsız bölüm yapmakla yasaların kendisine verdiği yükümlülükleri yerine getirmediği, yasalara saygılı vatandaştan beklenen davranışı sergilemediği, bu şekilde zararın meydana gelmesine ve artmasına etken olduğu, diğer bir ifade ile davacının oluşan zararda müterafik (bölüşük) kusurunun olduğu, buna rağmen bu hususun tazminat miktarının belirlenmesi aşamasında dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır.

Şu halde, davacının yukarıda belirtilen bölüşük kusuru, yasalara aykırı hareket eden tutum ve davranışları nedeniyle, belirlenen zarar tutarından BK’nun 43 ve 44. maddeleri (TBK m.51 ve 52) uyarınca uygun bir indirim yaparak sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklanan hususa aykırı düşecek biçimde maddi tazminat isteminin tümden kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.