muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/34819, Karar No: 2019/5788, Tarih: 27.03.2019

7-Havaalanı kamulaştırması nedeniyle dava konusu taşınmazda inşaat yasağı olup olmadığı olacaksa oranı ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

8-Dava konusu taşınmazın bulunduğu alandaki 1/1000 ölçekli ilave - revizyon uygulama imar planın yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise kesinleşip kesinleşmediği sorularak ve dava konusu taşınmazın konumu da imar paftasında işaretlenmek suretiyle getirtildikten,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31427, Karar No: 2015/23127, Tarih: 24.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/31427 E.  ,  2015/23127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 24.11.2015 Salı günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... vekili Av.... ile davacı ... vekili Av.... geldiler. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı yanında 05.02.2007 tarihinde işe girdiğini,12.08.2014 tarihinde şirket yetkilisi tarafından işten çıkarıldığını, davacı ve yanındaki ... ile birlikte işten çıkarıldığı ve hakları için muhasebeye gitmesinin söylendiğini, muhasebede ibraname imzalaması istenince bunu kabul etmeyerek dava açtığını, fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının 12.08.2014 tarihi ve sonrasında işe gelmediğini, davalının yasal işlemleri yaparken davacının birlikte hareket ettiği ... ile birlikte 12.08.2014 günü avukata vekalet verdiğini, ertesi gün dava açıldığını, davacının sebepsiz yere işi terkettiğinden devamsızlığı sebebiyle tutanak tutulduğunu ve 18.08.2014 tarihinde devamsızlığı ile ilgili ihtarname çekilerek mazeretinin sorulduğunu ve 27.08.2014 tarihinde devamsızlık sebebiyle iş akdinin haklı olarak fesih edildiğini,bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı hakkının bulunmadığını,davacının ücretinin bordoda yazılı ücret olduğunu ve davacının hiç bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin feshi ihtilaflıdır.

Davacı vekili, davacının haklarını talep etmesi nedeni ile işten çıkartıldığını iddia etmiş; davalı ise davacının devamsızlık yaptığını, hakkında devamsızlık tutanağı tutulduğunu, mazeretini belgelendirmesi için ihtarname gönderildiğini, sonuç alınamayınca işten çıkartıldığını savunmuştur.

İş sözleşmesinin feshi ihtilaflıdır.

Davacı vekili, davacının haklarını talep etmesi nedeni ile işten çıkartıldığını iddia etmiş; davalı ise davacının devamsızlık yaptığını, hakkında devamsızlık tutanağı tutulduğunu, mazeretini belgelendirmesi için ihtarname gönderildiğini, sonuç alınamayınca işten çıkartıldığını savunmuştur.

Dinlenen davacı tanıklarından ... Dairemizin 2015/31410 Esas sırasında aynı gün temyiz incelemesi yapılan davanın davacısı olup aynı iddia ve istemlerle dava açmıştır. Bu tanık dahi işverenle konuşmaya birlikte gitmediklerini, önce kendisinin, bir gün sonra davacının gittiğini beyan etmiş olup tanığın feshe ilişkin doğrudan bilgi ve görgüsünün olmadığı anlaşılmaktadır. Diğer davacı tanığı da davacının kendisinin mi çıktığını yoksa işverenin mi işten çıkardığını bilmediğini belirtmiştir. Görüldüğü üzere davacı tanık anlatımları iş sözleşmesinin feshinde kesin bir sonuca varmak için yeterli değildir. Davalı tanıkları ise genel olarak davacının işe gelmediğini bildirmişlerdir. Davalının sunduğu devamsızlık tutanakları ve ihtarname davacının bildirdiği fesih tarihinden sonrasına ait olduğundan sonuca etkili değildir. Ancak iş sözleşmesinin feshedildiğini iddia ettiği 12.08.2014 tarihinde davacının avukata vekaletname verdiği, davanın da ertesi gün açıldığı gözönünde bulundurulduğunda davacının fazla mesai ücretlerinin ödenmesi ve prime esas kazancının gerçek ücret üzerinden bildirilmesine ilişkin taleplerinin yerine getirilmemesi nedeni ile 12.08.2014 tarihinde eylemli olarak iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla davacı yararına kıdem tazminatının hüküm altına alınması yerinde ise de, iş sözleşmesini kendisi fesheden davacının ihbar tazminatı talebinin reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalı olmuştur.

3-Davacı fazla mesai ücreti talep etmiş, mahkemece davacı tanık beyanlarına göre hesap edilen fazla mesai ücreti hakkaniyet indirimi uygulanarak hüküm altına alınmış ise de, dosya içeriğine göre davacının bir hafta 3 saat, 1 hafta 12 saat fazla mesai yaptığı sabit olup bilirkişi raporundaki tespit de bu yönde olduğu halde, davacının her hafta 15 saat fazla mesai yapmış gibi fazla mesai ücretinin hesap edilmesi ve mahkemece bu rapora göre karar verilmesi doğru olmamıştır.

4-Milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti hesap edilirken 2014 yılı Nisan ve Mayıs aylarında zamlı tahakkuklar bulunduğu halde bu aylar için de hesaplama yapılması hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 24.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10265, Karar No: 2014/23906, Tarih: 27.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10265 E.  ,  2014/23906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/382-2013/266

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değerinin tespit edilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın imar durumu hakkında Belediye İmar Müdürlüğünden verilen cevabi yazılardaki özellikleri dikkate alındığında %50 oranında objektif değer artırıcı unsur oranı uygulanmak suretiyle bedel tespiti yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile daha az bedel tespit eden rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4928, Karar No: 2011/9487, Tarih: 30.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/4928 E.  ,  2011/9487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişinin raporunda, dava konusu yerin 1977'de yapılan aplikasyon ve 2 madde çalışmalarında yaylak olarak kullanımının memleket ekonomisi yönünden faydalı olduğu kanaatine varılarak 465000 m2'lik alanın yaylak olarak kullanılmak üzere Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanda kaldığının, inşaat mühendisi bilirkişi tarafından da sahada taş duvardan su basmanı seviyesine kadar ev inşaatı yapıldığının bildirilmesine göre sanığın eyleminin TCK 154 maddesi kapsamında kalıp kalmadığının görevli mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9514, Karar No: 2009/12565, Tarih: 03.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9514 E.  ,  2009/12565 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... Bakanlığı İst. Üni. Döner Sermaye Saymanlık Müdürlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 2.6.2008 tarih ve 523-279 sayılı hükmün Dairenin 21.5.2009 tarih ve 14512-6971 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan her iki tarafın karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170.00 (Yüzyetmiş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 3.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/686, Karar No: 2019/9616, Tarih: 17.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/686 E.  ,  2019/9616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; 16/10/2003 tarihinde davalının sürücüsü ve maliki bulunduğu aracın çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında ...'in yaralanarak malul kaldığını, meydana gelen kazada davalı araç sürücüsünün 8/8 oranında kusurlu olduğunu, kazaya karışan ve davalının maliki olduğu aracın kaza tarihinde geçerli bir ZMMS poliçesinin bulunmadığını, bu nedenle müvekkili kurum tarafından Karayolları Trafik Kanununun 108/b ve Karayolları Trafik Garanti Sigortası Hesabı Yönetmeliğinin 8. maddesi gereğince yaralanan ...'e 09/08/2005 tarihinde 27.715,00 TL tazminat ödendiğini belirterek, müvekkili kurum tarafından ödenen 27.715,00 TL'nin ödeme tarihi olan 09/08/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporu ve bu raporu teyit eden Adli Tıp Genel Kurulu raporuna göre, kazayla dava dışı ...'in gözlerinde oluşan görme kaybı arasında illiyet bağı kurulamadığından dava dışı ...'e ödenen tazminatın davalı ...'den tahsilinin mümkün olmadığından açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından dolayı meydana gelen çalışma gücü kaybı nedeniyle dava dışı şahsa ödenen maddi tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlâl etmesi hali BK m. 46/I’de özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince “Cismani bir zarara düçar olan kimse külliyen veya kısmen çalışmaya muktedir olamamasından ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zarar ve ziyanını ve bütün masraflarını isteyebilir”. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlâli halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddî zararın türleri; masraflar, çalışma gücünün kısmen veya tamamen kaybından doğan zararlar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan zararlar şeklinde düzenlenmiştir. Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde belirtilen “bütün masraflar” deyimi çok geniş kapsamlıdır. Bu giderlere zarara uğrayanın katlanmak zorunda kaldığı bütün giderler dahildir. Bu bakımdan zarara uğrayanın tedavi giderleri yanında, işlerini görememesi nedeniyle tutmak zorunda kaldığı yardımcı da dahildir.

Vücut bütünlüğü ihlâl edilen zarar gören kişi hüküm anında tamamen iyileşmiş, çalışma gücündeki azalma ortadan kalmış ise; çalışma gücünün kaybı nedeniyle istenebilecek tazminat, zarar görenin iyileşme anına kadar çalışamaması nedeniyle ortaya çıkan kazanç kayıplarından ibarettir. Buna karşın çalışma gücündeki kayıp daimi nitelikte ise yani maluliyeti sonuçlamış ise bu durumda yaşam faaliyetleri ve çalışma hayatının sürdürülebilmesi için daha fazla efor sarfı gerektiğinden ortaya çıkan zarar ihlale uğrayanın yaşamı süresince devam edeceğinden yaşam sonuna kadar talep edilebilecektir.

Somut olayda davacı vekili, dava dışı ...'in yaralanmasından dolayı %55 sürekli maluliyetine göre ödenen tazminatın davalı araç sürücü/araç malikinden rücuen tahsilini talep etmiştir. Dosya kapsamında alınan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu’nun 11.11.2013 tarihli raporunda, ...'in 16.10.2003 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı gelişen arızası sebebiyle 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri muvacehesinde olay tarihli kranial BT tetkiklerinin normal olduğu, muayenesinde de her iki gözün sağlam olduğu bildirildiğinden olayla gözlerinde oluşan görme kaybı arasında illiyet kurulamadığı bu nedenle maluliyet oranı tayini yapılamadığı, trafik kazasının olduğu 16.10.2003 tarihi öncesine ait (sağlık karnesi, SGK kayıtları, çevre hastanelere ait göz

muayene kayıtları) tıbbi belgelerin temini halinde yeniden değerlendirilebileceği belirtilmiş, 19.11.2015 tarihli ATK Genel Kurulu raporunda da, ... hakkında düzenlenmiş adli ve tıbbi belgelerde bildirilen veriler Genel Kurulca tekrar değerlendirildiğinde, ...'in 16.10.2003 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı arızası sebebiyle 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri kapsamında yapılan değerlendirmede, olay tarihli kranial BT tetkiklerinin normal olduğu, son kurul muayenesinde Sol gözdeki ambliyopi (görme tembelliği)'ye bağlı görme kaybının kazayla illiyeti kurulamadığı cihetle maluliyet oranı tayinine mahal olmadığı, trafik kazasının olduğu 16.10.2003 tarihi öncesine ait (sağlık karnesi, SGK kayıtları, çevre hastanelere ait göz muayene kayıtları) tıbbi belgelerin temini halinde yeniden değerlendirileceği belirtilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Mahkemece ...'e ait ATK raporlarında belirtilen kaza tarihinden öncesine ait sağlık karnesi, SGK kayıtları, çevre hastanelere ait göz muayene kayıtları getirtilerek, maluliyete ilişkin yeniden rapor alınması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması ve davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2249, Karar No: 2022/14624, Tarih: 13.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2249 E.  ,  2022/14624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hüküm tarihine kadar yapılan suça sürüklenen çocuk başına düşen yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuklardan ayrı ayrı tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocukların, hakkında ayrı yargılama yürütülüp mahkumiyet kararı verilmiş bulunan Kemal Kaya ile birlikte, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında aynı gün saat 08:10 ve 12:38 sıralarında, mağdura ait işyerinden hırsızlık yaptıkları ve eylemin bir bütün olarak zincirleme suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

1- Tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocukların, hakkında ayrı yargılama yürütülüp mahkumiyet kararı verilmiş bulunan Kemal Kaya ile birlikte, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında aynı gün saat 08:10 ve 12:38 sıralarında, mağdura ait işyerinden hırsızlık yaptıkları ve eylemin bir bütün olarak zincirleme suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Soruşturma aşamasındaki 02/07/2014 tarihli ifadesinde; 01/07/2014 günü işyerine gelen iki şahsın çalınan malzemelerini tam ve sağlam olarak iade ettiklerini ve olaydan dolayı zararının giderildiğini beyan eden mağdurun, kovuşturma aşamasında çalınan eşyalarının hepsini, satıldığı kişiden parasını ödemek suretiyle satın aldığını belirttiği, suça sürüklenen çocuk ..., temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ve hakkında ayrı yargılama yürütülmüş olan sanık Kemal Kaya’nın ise malzemeleri mağdura iade ettiklerini savunduklarının anlaşılması karşısında; mağdurun beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve suça sürüklenen çocukların savunmalarının doğruluğunun araştırılmasından sonra suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 13/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6118, Karar No: 2010/14105, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6118 E.  ,  2010/14105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 35 ton civarında kuru soğan satışı karşılığı sözlü olarak anlaşmaları üzerine 21.2.2008 tarihinde 8.250TL, 25.4.2008 tarihinde 3.500TL olmak üzere toplam 11.750TL’yi davalıya banka havalesi yoluyla gönderdiğini, ancak, davalının kuru soğan göndermediği gibi parayı da iade etmediğini ileri sürerek, fazlasını saklı tutarak sözleşmenin feshi ile 11.750TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarında kuru soğan alım-satımı hususunda yazılı veya sözlü anlaşma bulunmadığını, gönderilen paraların oğlu .....’e ödenmesi gereken ve bu nedenle kendisine gönderilen paralar olduğunu, bu paraları alarak davacının ve .....’in borçları için yatırdığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının ikrarının bağlantısız bileşik ikrar niteliğinde olup ispat külfetinin davalıya düştüğü, davalının bu savunmasını ispat edemediği, yemin teklifinde de bulunmadığını bildirdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, kuru soğan alım-satımı nedeniyle anlaştıkları davalıya soğan karşılığı banka havalesi ile para gönderdiğini, ancak, davalının kuru soğan göndermediği gibi aldığı parayı da iade etmediğini ileri sürerek ödediği 11.750TL’nin davalıdan tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı ise davacı ile aralarında kuru soğan alım-satımı hususunda sözleşme bulunmadığını, gönderilen paraların oğlu Muzaffer’e verilmek üzere kendisine gönderildiğini savunarak, gerekçeli inkarda bulunmuştur. Bu durumda ispat külfeti kuru soğan alımı nedeniyle davalıya para havale ettiğini iddia eden davacı taraftadır. Kural olarak havale, borç ödeme vasıtasıdır. Davacının ibraz ettiği banka dekontlarında paraların kuru soğan alımı nedeniyle gönderildiğine ilişkin açıklama bulunmamaktadır. Davacı, ibraz ettiği delillerle davalı ile aralarında kuru soğan alım-satımı hususunda sözleşme bulunduğunu ve bu nedenle para gönderdiğini ispatlayamamıştır. Bu durumda mahkemece, davacı delil listesinde “sair yasal deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, davadaki iddiası konusunda davalıya yemin yöneltmeye hakkı olduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile davalının savunmasını ispat edemediğinden bahisle ispat külfeti ters çevrilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bent gereğince hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 175.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.