muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9920, Karar No: 2021/9410, Tarih: 21.09.2021

Yargıtay bozma ilamında özetle “Mahkemece, tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmesi, bundan sonra tapu kaydına dayanan tarafların kayıt maliki yada malikleri ile akdi irsi ilişkilerinin yöntemine uygun şekilde belirlenmesi, tapu kayıtlarının ilk oluştuğu güne göre sonraki tedavül kayıtlarında taşınmazların türünde, yüzölçümlerinde ve özellikle kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinde bir değişiklik varsa anılan değişikliklerin haklı hukuksal bir nedene dayanıp dayanmadığı üzerinde durulması, tapu kaydına dayanan tarafların kayıt malikleri ile akdi yada irsi ilişkisi yöntemine uygun biçimde saptandığı takdirde anılan tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı başka taşınmaz yada taşınmazlar varsa anılan taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtların davalı iseler dava dosyalarının getirtilmesi, bu yolla dava dosyası keşfe hazır hale getirtildikten sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve 3 kişiden oluşacak harita yüksek mühendisi, harita mühendisi ve tapu fen elamanı, tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar ile çekişmeli taşınmazların tespit tutanağı bilirkişilerinden ölenler varsa vukuatlı nüfus kayıt örnekleri getirtilip durum belgelendirildikten sonra taşınmazlar başında yeniden keşif yapılması, öncelikle tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi kurulu eliyle ayrı ayrı yerlerine uygulanması, uygulamada kayıtlardan haritaya dayananlar varsa 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20

. maddesi hükmü uyarınca kapsamlarının haritasına göre belirleneceği düşünülerek tapu kayıtlarının dayanağı haritaların ölçekleri ile kamulaştırma haritasının ölçeği ve geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği eşitlenerek tüm haritaların yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi kurulu eliyle çakıştırılarak yerine uygulanması, tutunulan tapu kayıtlarının ve kamulaştırma haritasının kapsamı duraksamasız belirlenmesi, tapu kayıtlarının haritaya dayanmaması halinde kapsamlarının anılan tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri esas alınarak belirlenmesi, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yeri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması, yapılacak bu tür uygulamada tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden sonraki tedavüllerine göre kök tapu kaydında tarif edilen sınır yerlerinde haklı hukuksal bir nedene dayanılarak yapılan değişiklikler varsa bu olguların da gözönüne alınması, bu yolla dava ve temyize konu taşınmazların taraflardan hangisinin tutunduğu tapu kaydının kapsamında kaldığının sağlıklı biçimde belirlenmesi, bu belirleme yapılırken taraflardan birinin tutunduğu tapu kaydının kapsamı dışında kalan taşınmaz yada taşınmazların diğer tarafın dayandığı tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığının özellikle dikkate alınması, tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının iç içe girmesi halinde önceki günlü doğru temele dayanan ve hukuksal değerini yitirmeyen kayda değer verileceğinin, kayıtların ifraz görmesi halinde ifraz yoluyla oluşan müfrez tapu kayıtlarının kapsamının kök tapu kaydı içinde aranmasının zorunlu olduğunun düşünülmesi, dava ve temyize konu taşınmazların tümü yada bir bölümü taraf kapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı takdirde taraf tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalan taşınmaz yada taşınmaz kesimleri yönünden yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılması, anılan sınır yerlerinin değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırlardan olduğu ve bu nitelikteki kayıtların kapsamının ise yüzölçümü ile belirlenmesinin zorunlu olduğu yönleri üzerinde de durulması, davacıların dayandığı mahkeme ilamlarının dayanağı haritalar varsa anılan yöntemle yerlerine uygulanıp kapsamlarının belirlenmesi, sözü edilen ilamların dayanakları harita bulunamıyorsa ilamlarda tarif edilen sınır yerlerine göre kapsamlarının belirlenmesi, sözü edilen ilamların yukarıda vurgulandığı gibi yanlar arasında koşulları usulün 237. maddesi hükmünde tanımlanan biçimde kesin hüküm oluşturup oluşturmadığı, kesin hüküm oluşturmasa bile güçlü delil niteliğinde olup olmadığı, güçlü delilin aksinin daha güçlü delillerle kanıtlanabileceği yönlerinin de dikkate alınması, uzman bilirkişi kurulundan keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye elverişli ayrıntılı gerekçeli yargı denetimine açık rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, 32 parsel sayılı taşınmazın ifrazından gelen 81 parsel, 33 parsel sayılı taşınmazın ifrazından gelen 83 parsel, 34 parsel sayılı taşınmazın ifrazından gelen 85 parsel ve 35 parsel sayılı taşınmazın ifrazından gelen 87 parsel sayılı taşınmazların her biri ayrı ayrı 192 pay kabul edilerek; 54 payının ... ..., 14 payının ..., 44 payının ..., 44 payının ..., 8 payının ... ..., 14 payının ... ...(...), 14 payının ... adlarına tesciline, 32 parsel sayılı taşınmazın ifrazından gelen 80 parsel, 33 parsel sayılı taşınmazın ifrazından gelen 82 parsel, 34 parsel sayılı taşınmazın ifrazından gelen 84 parsel, 35 parsel sayılı taşınmazın ifrazından gelen 86 parsel sayılı taşınmazların DSİ adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 3.050,00 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı vekiline verilmesine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 35,90-TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

K.K.
Yargıtay — Esas No: 2022/2419, Karar No: 2023/3891, Tarih: 16.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2419 E.  ,  2023/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/335 E., 2022/372 K.

DAVA TARİHİ : 05.05.2015

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/856 E., 2021/585 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilleri ile davalı arasında düzenlenen 19.03.2012 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile tevhid ile oluşacak parsele inşaa edilecek dairelerin %25’inin müvekkillerine ait olacağının kararlaştırıldığını, emsal artışı ile inşaat alanının arttığını ve daha fazla daire yapıldığını ileri sürerek, 3.000 m²'lik inşaat alanının %25'ine tekabül eden kısmın tapu kaydının iptaline, bu alanların müvekkilleri adına tesciline, olmadığı takdirde müvekkillerinin hissesine düşecek parasal değerin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların sözleşme gereğince hakkı olan daireleri aldıklarını, dava konusu alanın ise satın alma ile oluşturulduğunu, bu nedenle davacıların hak sahibi olmadıklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında düzenlenen sözleşmede davaya konu olabilecek herhangi bir tazminat hükmüne rastlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle, dava dilekçesinde tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak talebinde bulunduklarını, ancak tapu iptali ve tescil kararı verilebilecek iken verilmediğini, mahkemece talebin cezai şart olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, raporlar arasında çelişkiler bulunduğunu, daire değerlerinin doğru hesaplanmadığını, belirsiz alacak davası açıldığı halde mahkeme kararı ile harcın yüksek dava değerinden tamamlanmak zorunda kalındığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince Niğde 1. Noterliğinin 19.03.2012 tarih ve 2665 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davaya konu olabilecek herhangi bir tazminat hükmüne rastlanılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasının yerinde olmadığı, davacıların sözleşmede yer alan bir tazminat şartına dayalı olarak işbu davayı açmadıkları, sözleşme hükümlerine göre, belediye tarafından sonradan yapılan plan düzenlemesine göre fazladan yapılan dairelerden kendi paylarına düşen kısımların tapusunu ya da bedelini talep ettikleri, bilirkişi raporları denetime elverişli, gerekçeli, somut olaya uygun nitelikte olup, hüküm kurmak için yeterli olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, 160.200,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle temyiz yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava konusu parselin satın alma ile oluştuğunu, davacıların arsa paylarına düşen dairelerin tümünü teslim aldıklarından davanın reddi gerektiğini belirterek, temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26, 297/1-e, 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri

3. Değerlendirme

1-Davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında Niğde 1. Noterliğinin 19.03.2012 tarih ve 02665 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiştir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26, 297/1-e, 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri

3. Değerlendirme

1-Davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında Niğde 1. Noterliğinin 19.03.2012 tarih ve 02665 yevmiye numaralı gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiştir.

Anayasanın 141/3. maddesine göre bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Adil yargılanma hakkının sağlanması kapsamında kararların gerekçeli olmasıyla ilgili kamu düzenine ilişkin hükümlere 6100 sayılı HMK’da da yer verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 297/1-c maddesi uyarınca hükmün tarafların iddia ve savunmalarının özetini; anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsaması, aynı maddenin 2 no.lu bendi uyarınca da hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hüküm ile taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK'nın 26. maddesi uyarınca talep sonucuyla bağlı kalınarak talep edilen tüm istekler hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmesi zorunludur.

Somut olay incelendiğinde; davacı arsa sahipleri vekili dava dilekçesinde öncelikle tapu iptali ve tescil, bu talebin reddi halinde alacağın tahsili talebinde bulunmuştur. Bölge adliye mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davacıların sözleşme hükümlerine göre, belediye tarafından sonradan yapılan plan düzenlemesine göre fazladan yapılan dairelerden kendi paylarına düşen kısımların tapusunu ya da bedelini talep ettikleri belirtilmiş, ancak tapu iptali ve tescil talebinin neden reddedildiği açıklanmadan, bedel talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Anılan yasa hükümleri uyarınca, davada talep edilen her bir kalem ile ilgili değerlendirme yapılması ve hüküm kurulması zorunlu olduğundan, tapu iptali ve tescil talebi ile ilgili değerlendirme yapılmaması usule aykırı olmuş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2-Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harçların istek hâlinde taraflara iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5332, Karar No: 2023/1288, Tarih: 06.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5332 E.  ,  2023/1288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.11.2017 tarih ve 2017/264 E., 2017/986 K. sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.05.2019 tarih ve 2018/234 E., 2019/648 K. sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 19.02.2020 tarih ve 2019/3965 E., 2020/1700 K. sayılı kararıyla 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Dairemizin 19.02.2020 tarih ve 2019/3965 E., 2020/1700 K. sayılı kararıyla 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi kapsamında dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava hakkında 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu, anılan yasal düzenlemenin Anayasa'ya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi kapsamında karar verilmiş olmasına rağmen karar içeriğinde zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11204, Karar No: 2014/13856, Tarih: 30.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/11204 E.  ,  2014/13856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samandağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2010

NUMARASI : 2010/32-2010/148

Hazine ile F.. Ö.. aralarındaki tapu iptali davasının reddine dair Samandağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.03.2010 gün ve 32/148 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kaldığını açıklayarak, bu kısmın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, resmi kayıtlara güvenerek nizalı taşınmazı 1998 yılında ihaleyle Samandağ Belediyesi'nden satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, hüküm 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2. ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer Kamu Tüzel Kişileri dâhil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10.maddesinde ise; "Bu Kanun'un 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklinde düzenleme getirildiği görülmektedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.