muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10358, Karar No: 2010/6069, Tarih: 24.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10358 E.  ,  2010/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 20/10/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davacının yaralanma derecesi, tarafların kusur oranları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 18.000.00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 9.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci paragrafında yer alan “…18.000.00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…9.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin üçüncü paragrafının tümden silinerek yerine üçüncü paragraf olarak “Alınması gereken 522,00 TL karar harcının peşin alınan 675,00 TL harçtan indirilerek artık harcın isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin dördüncü paragrafında yer alan “…2.160.00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…1.080,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davalılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin beşinci paragrafında yer alan “…1.440.00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…1.080,00…” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/6716, Karar No: 2013/6017, Tarih: 09.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6716 E.  ,  2013/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde marangoz olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin feshi ile birlikte ödenen kıdem ve ihbar tazminatının sosyal hakların dikkate alınmaması nedeni ile eksik hesaplanarak ödendiğini, davacının yaz kampı niteliğindeki davalı işyerinde yazın ve kışın fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı ile diğer kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacıya tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, fazla mesai, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil mesai ücretine ilişkin iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 12/09/2011 tarihli kararı ile özetle kıdem ve ihbar tazminatı dışındaki feshe bağlı olmayan alacaklar bakımından gerekçesiz hüküm kurulması, kabule göre de dava ve ıslaha karşı yönelen zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi, fazla mesai ve tatil ücretinden hakkaniyet indirimi yapılmaması nedenleri ile bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkeme tarafından başka bir bilirkişiden zamanaşımı def'ini de kapsayacak şekilde rapor alındıktan

sonra 29/05/2012 tarihinde fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram ve genel tatil mesai ücretleri bakımından davanın kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatı hakkında ise bozma kararı dışında kalıp kesinleşmesi nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu kararın da temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24/09/2012 tarihli kararı ile özetle "...Mahkeme tarafından hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonunda bütün talepler hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken “Kıdem ve ihbar tazminatı yönünden karar kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde karar verilmesi hatalı olduğu " gerekçesi ile yeniden bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında davacının tanık anlatımlarına istinaden kamp sezonunda yani 1 Haziran ile 10 Ekim tarihleri arasındaki dönemde haftanın 7 günü 08.00-23.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek 1,5 saat ara dinlenme tenzili ile 7.günden 6 saat eklenmek sureti ile haftalık 42 saat üzerinden fazla mesai ücreti kamp döneminde tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili alacağı hesap edilmiştir.

Ancak dinlenen davacı tanıklarının bir kısmı ile davalı tanıklarının anlatımlarından garsonlar dışındaki işçilerin kamp döneminde 10 günde bir gün izin kullandıkları anlaşılmaktadır. Davacı vekili de dava dilekçesinde davacının 10 günde bir gün izin kullandığını, ayda bir hafta tatilinde çalıştığını beyan ve kabul etmiştir. Bu hale göre kamp döneminde yani sezonda ayın 3 haftası 6 gün üzerinden, bir haftası ise 6 güne ilaveten 7.günden 6 saat daha eklenmek sureti ile fazla mesai ücretinin ayda 1 hafta tatili için hafta tatili alacağının hesaplanması, ayrıca davacının yıllık izin belgeleri, vizite kağıtlar mevcut olup bunların tetkiki ile davacının yıllık izin,rapor ve sair nedenlerle fiilen çalışmadığı günlerin tespiti ve çalışılmayan bu günlerin fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram ve genel tatil mesai ücretinin hesabında dışlanması gerekir.

Yapılacak iş; bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir değerlendirme yapıldıktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. .../...

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine 09.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/621, Karar No: 2021/3, Tarih: 28.01.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/621 E.  ,  2021/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 19. Ceza Dairesi

Mahkemesi : ANKARA 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza

Sayısı : 310-171

Katılanlar :1-Bağlantılı Hak Sahibi Fonogram Yapımcıları Meslek Birliği (MÜ-YAP), 2-Müzik Yorumcuları Meslek Birliği (MÜYORBİR)

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın aynı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik 71/1, TCK’nın 62, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 6.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Ankara 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 11.07.2013 tarihli ve 310-171 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 19. Ceza Dairesince 05.03.2018 tarih ve 13857-2328 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 04.07.2018 tarih ve 44195 sayı ile;

"...5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca başta soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar olmak üzere bazı suçlarda uzlaşma hükümleri öngörülmüştür. Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olanlar hariç olmak üzere diğer kanunlarda yer alan suçlarla ilgili olarak uzlaştırma yoluna gidilebilmesi için, kanunda açık hüküm bulunması gerekir. Bunun yanında, 08.02.2008 tarihli değişiklikle, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilememektedir. O hâlde, 08.02.2008 tarihinden sonra işlenen suçlarda, 71. madde anlamında uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması gerekir. Bu tarihten önce işlenen suçlarda lehe yasa olduğundan etkin pişmanlık hükümleri ve şikâyete bağlı olduğu için uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerekecektir.

Somut olayda suç tarihi 17.09.2012 olup, bu tarih itibarıyla etkin pişmanlık hükümleri bu suçlar için geçerli ve CMK'nın 253/3. maddesi gereğince de uzlaşma hükümleri geçerli değildir. Ancak 253. maddede 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile yapılan değişiklik sonrası 'etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile' ifadesi kanun metninden çıkarıldığından bu suç itibarıyla da 02.12.2016 tarihinden sonra uzlaşma hükümleri uygulanabilir hâle gelmiştir. Uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, hakkın doğumu 02.12.2016 olduğundan ve bir hakkın doğmasından önce kullanılması ve bu haktan vazgeçilmesi de mümkün görülmediğinden, müşteki vekilinin 17.09.2012, 29.11.2012 ve 29.01.2013 tarihli uzlaşma istemediklerine ilişkin beyanları hukuken geçerli sayılamayacağından, bu beyanlar dikkate alınmaksızın yeniden uzlaşma yoluna gidilmesi ve 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması gerekecektir.

Yukarıda değinilen gerekçelerle yerel mahkemenin mahkûmiyet hükmünün sanık lehine bozulmasına karar verilmesi gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 19. Ceza Dairesince 21.11.2018 tarih ve 4495-12205 sayı ile itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; 5846 sayılı Kanun'un 71. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde düzenlenen "Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın temsil etmek" suçu bakımından aynı maddenin son fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı, bu bağlamda Yerel Mahkeme kararından sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca "uzlaştırma" işlemi yapılması gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılanlar Bağlantılı Hak Sahibi Fonogram Yapımcıları Meslek Birliği (MÜ-YAP) ve Müzik Yorumcuları Meslek Birliği (MÜYORBİR) tarafından 27.07.2009 tarihli ve 33308 sayılı vekaletname ile başkalarını tevkil etme yetkisi verilerek Av. ...’nun vekil tayin edildiği, adı geçen avukat tarafından ise 02.03.2012 tarihli ve 2867 sayılı vekaletname ile Av. ...’nın vekil tayin edilmesi üzerine 17.09.2012 havale tarihli dilekçesi ile ... Çankaya/Ankara adresinde bulunan “Hamburg Cafe” isimli işletmede müzik yayını yapılarak meslek birliklerinin haklarının ihlal edildiğinden bahisle işletme sahipleri, yöneticileri ve müstahdemlerinden şikâyetçi olunduğu ve uzlaşmak istemediklerinin beyan edildiği,

Cumhuriyet savcısının talimatı üzerine yapılan tespit sonucu düzenlenen 17.09.2012 tarihli tutanağa göre; Hamburg Cafe isimli iş yerinin kapalı alan ve bahçe kısmından oluştuğu, bahçe kısmında (3) müşterinin, kapalı alanda ise (4) müşterinin bulunduğu, bahçe kısmında müzik yayını yapılmadığı, kapalı alanda ise canlı müzikte “Demet Akalın” isimli sanatçının “Allah’ından bul” eseri ile CD üzerinden “...” isimli sanatçının “Mikrop” isimli eserinin temsil edildiği,

Ankara Ticaret Odası Ticaret Sicil Memurluğunun 21.12.2012 tarihli yazısı ekinde bulunan 06.04.2011 tarihli ve 7788 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesine göre; Huser Lokantacılık Turizm ve Otelcilik Limited Şirketinin müdürlüğüne Hasan Tabak ve ...’ın 10 yıl süreyle seçildiği,

Çankaya Vergi Dairesi Müdürlüğünün 08.01.2013 tarihli yazı ekinde bulunan 27.12.2012 tarihli yoklama fişinde, Huser Lokantacılık Turizm ve Otelcilik Limited Şirketinin mükellefi ve şirket ortağı olarak sanığın beyanda bulunduğu,

17.09.2012 tarihli uzlaşma teklif formuna göre sanık ...’ın uzlaşmak istemediği,

Çankaya Vergi Dairesi Müdürlüğünün 08.01.2013 tarihli yazı ekinde bulunan 27.12.2012 tarihli yoklama fişinde, Huser Lokantacılık Turizm ve Otelcilik Limited Şirketinin mükellefi ve şirket ortağı olarak sanığın beyanda bulunduğu,

17.09.2012 tarihli uzlaşma teklif formuna göre sanık ...’ın uzlaşmak istemediği,

Katılanlar vekiline tespit edilen eserlerin 26.11.2012 tarihinde bildirilmesi üzerine Av. ... tarafından 02.03.2012 tarihli ve 2867 sayılı, 06.02.2013 tarihli ve 1565 sayılı vekaletnameler ile vekil tayin edilen Av. ...’in 29.11.2012 tarihli dilekçe ile hak sahipliğine ilişkin belgeleri ibraz ederek şikâyetin devam ettiğini ve uzlaşmak istemediğini beyan ettiği,

Dilekçe ekinde sunulan belgeler incelendiğinde; katılan ... Yayıncıları Meslek Birliği (MÜYORBİR) ile ... arasında akdedilen 02.01.2004 tarihli yetki belgesine ve üye icra bildirim listesine göre; 12 (6+6) yıl süreyle “Mikrop” isimli müzik eseriyle ilgili mali hakların anılan meslek birliğine devredildiği, katılan Bağlantılı Hak Sahibi Fonogram Yapımcıları Meslek Birliği (MÜ-YAP) ile Emre Grafson Müzik Sanat Filmcilik Gösteri Hizmetleri İletişim Sistemleri Üretim Pazarlama Danışmanlık ve Ticaret AŞ arasında akdedilen 15.02.2007 tarihinden itibaren geçerli yetki belgesi, yetki belgesi bildirim listesi ve fonogramlara ilişkin kayıt tescil belgesine göre; yapımcı şirket tarafından 10 (5+5) yıl süreyle “Mikrop” isimli müzik eseriyle ilgili mali hakların anılan meslek birliğine devredildiği,

Kovuşturma aşamasında ise katılanlar vekili Av. ...’in 29.01.2013 tarihli dilekçe ile şikâyetlerinin devam ettiğini, uzlaşmak istemediklerini ve davaya katılmak istediklerini beyan ettiği,

Bilirkişi raporuna göre; sanığa ait iş yerinde tespit edilen şarkının orijinaliyle aynı olduğu, bu şarkının 5846 sayılı Kanun’un 3. maddesine göre musiki eseri sayıldığı, müştekilerin hak sahibi olduğu, müştekilerin temsil hakkının ihlal edildiği, MÜ-YAP için 2.649,74 TL, MÜYORBİR için 1.717,92 TL maddi zarar oluştuğu,

Beyoğlu 24. Noterliğince düzenlenen 27.07.2009 tarihli ve 33308 sayılı, Beyoğlu 1. Noterliğince düzenlenen 02.03.2012 tarihli ve 2867 sayılı ve 06.02.2013 tarihli ve 1565 sayılı vekaletnamelerde uzlaşmayı kabul ve reddetme yetkisinin katılan vekillerine verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılanlar vekili Av. ... istinabe olunan Mahkemede; şikâyetlerinin devam ettiğini, uzlaşmak istemediklerini ve davaya katılmak istediklerini,

Beyoğlu 24. Noterliğince düzenlenen 27.07.2009 tarihli ve 33308 sayılı, Beyoğlu 1. Noterliğince düzenlenen 02.03.2012 tarihli ve 2867 sayılı ve 06.02.2013 tarihli ve 1565 sayılı vekaletnamelerde uzlaşmayı kabul ve reddetme yetkisinin katılan vekillerine verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılanlar vekili Av. ... istinabe olunan Mahkemede; şikâyetlerinin devam ettiğini, uzlaşmak istemediklerini ve davaya katılmak istediklerini,

Tutanak tanığı ... mahkemede; tutanak içeriğinin doğru ve altındaki imzanın kendisine ait olduğunu, iş yerinin kapalı alanında müzik yayını yapıldığını tespit ettiklerini, burada oturan kişileri tutanakta müşteri olarak belirttiklerini, iş yerinde doğum günü kutlaması yapıldığını görmediklerini, iş yerinin bahçe kısmında ise herhangi bir müzik yayını yapılmadığını, hatırladığı kadarıyla olay yerine sonradan gelen kişinin burada arkadaşlarının doğum günü kutlaması yaptığı şeklinde beyanda bulunduğunu ancak bu beyanın doğruluğuna yönelik belirti olmadığından bu beyanı kabul etmediklerini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık savcılıkta; iş yeri yetkilisi olduğunu, tespiti yapılan eserlerle ilgili herhangi bir anlaşması olmadığını, izin alması gerektiğini bilmediğini, mahkemede; iş yerinin Huser Lokantacılık Turizm ve Otelcilik Ltd. Şti.’ye ait olup bu şirketin ortağı ve yetkili müdürlerinden biri olduğunu, iş yerinin 1. sınıf turistik restoran olarak faaliyet gösterdiğini, olay günü iş yerinde olmadığını, iş yerinde çalışanların kendi aralarında doğum günü kutladığı sırada da gitar çalan şahsın dizüstü bilgisayarından müzik eseri çaldıklarını, haber verilmesi üzerine iş yerine geldiğini, olay sırasında müşteri olmadığını, bu şekilde müzik yayını yapılmasının suç olduğunu bilmediğini savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki sonuca ulaşılabilmesi bakımından 5846 sayılı Kanun'un 71. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan suçun konusu, unsuru, mağduru, faili, bu suç ile korunmak istenilen hukuki değer ve manevi unsurunun irdelenmesi gerekmektedir.

"Manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz" başlığı altında düzenlenen 5846 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun'un 138. maddesi ile değişik 71. maddesinin birinci fıkrası;

"Bu Kanunda koruma altına alınan fikir ve sanat eserleriyle ilgili manevi, mali veya bağlantılı hakları ihlal ederek:

1. Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleyen, temsil eden, çoğaltan, değiştiren, dağıtan, her türlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten, yayımlayan ya da hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz eden, satan, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle ya da sair şekilde yayan, ticarî amaçla satın alan, ithal veya ihraç eden, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran ya da depolayan kişi hakkında bir yıldan beş yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiştir.

5728 sayılı Kanun'un 138. maddesinin gerekçesi ise;

"...

5728 sayılı Kanun'un 138. maddesinin gerekçesi ise;

"...

Maddenin (1) numaralı bendi altında seçimlik hareketli bir suç tanımı yapılmıştır. Söz konusu suçu oluşturan fiiller, bir eseri hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın bir ticarî faaliyet çerçevesinde işlemek, çoğaltmak, dağıtmak, yaymak, elektronik ortam da dahil olmak üzere yayımlamak ya da hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz etmek, satmak, ticarî amaçla satın almak, ithal veya ihraç etmek, elinde bulundurmak ya da depolamak olarak gösterilmiştir. Suçun konusu bu Kanunla koruma altına alınan manevi veya malî hakların ilişkin olduğu fikri eserdir. Bu suçun oluşabilmesi için, söz konusu seçimlik hareketlerden birinin, hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın gerçekleştirilmesi gerekir..." şeklinde gösterilmiştir.

5846 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun'un 138. maddesi ile değişik 71. maddesinde düzenlenen "Manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz" suçunun maddi konusu, suçun üzerinde gerçekleştiği fiziksel varlığı ifade eden eser, icra, fonogram veya yapımlar ile hukuka aykırı şekilde işlenen veya çoğaltılan eserler, hukuki konusu ise hak sahiplerinin manevi ve mali hakları ile bağlantılı haklarının korunmasıdır.

Anılan maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçun unsurunu oluşturan seçimlik hareketler iki grup hâlinde düzenlenmiştir. Birinci grup seçimlik hareketler; eser, icra, fonogram veya yapımlar yönünden hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın "işlemek", "temsil etmek", "çoğaltmak", "değiştirmek", "dağıtmak", "her türlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletmek" ve "yayımlamak", ikinci grup seçimlik hareketler ise hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri "satışa arz etmek, satmak, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle ya da sair şekilde yaymak", "ticari amaçla satın almak", "ithal veya ihraç etmek", "kişisel kullanım amacı dışında elinde bulundurmak ya da depolamak" eylemleridir.

Suçun mağduru, manevi, mali veya bağlantılı hakların sahibi olan kişi veya kişiler olup Kanun'un 75. maddesi uyarınca bu suçtan soruşturma ve kovuşturma yapılması şikâyete bağlıdır.

Manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz suçunun faili açısından kanun koyucu herhangi bir sınırlama getirmemiş olup bu suçun faili herkes olabilir.