muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15782, Karar No: 2013/18676, Tarih: 28.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/15782 E.  ,  2013/18676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 14/03/2013 gün ve 2012/5996-2013/4709 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde Davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları reddedilmelidir.

2-a)Davacıların diğer karar düzeltme itirazına gelince;dava trafik kazasında desteğin ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 14/03/2013 tarih 2012/5996 Esas ve 2013/4709 Karar sayılı ilamı ile düzelterek onanmış, davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edimemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, kusur durumu, davacıların ölene yakınlık derecesi, ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Dairemizin 14/03/2013 tarih, 2012/5996 Esas, 2013/4709 Karar sayılı düzelterek onama kararında manevi tazminat miktarına yönelik onama kararı kaldırılarak, davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

b)Davanın kabul biçimine göre de reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden davalı lehine vekalet ücretine karar verilmemesi doğru değildir. Bu nedenle de karar bozulmalıdır.

b)Davanın kabul biçimine göre de reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden davalı lehine vekalet ücretine karar verilmemesi doğru değildir. Bu nedenle de karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacıların karar düzeltme nedenlerinin (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 440-442 maddeleri gereğince davacıların karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin 14/03/2013 tarih, 2012/5996 Esas, 2013/4709 Karar sayılı düzelterek onama kararının kaldırılarak, Mahkeme kararının yukarıda (2a-b) no'lu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve karar düzeltme talep eden davacılardan önceki düzelterek onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2486, Karar No: 2015/13234, Tarih: 29.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2486 E.  ,  2015/13234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av. ... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan nar ürününün 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına asgari ve azami toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim gideri (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ile özellikle nar ürününün dekara ağaç sayısının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6657, Karar No: 2019/7978, Tarih: 23.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6657 E.  ,  2019/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16430, Karar No: 2016/6214, Tarih: 05.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16430 E.  ,  2016/6214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/04/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava icra dosyasına yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendilerinden sulama hizmeti aldığını ancak hizmet bedelini ödemediğini, borcun tahsili amacıyla başlatılan takibe de itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yargılama sırasında tarafların anlaşarak borcu yapılandırdıkları gerekçesiyle istem kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından; hükmün verildiği 30/04/2015 tarihli oturuma davacı tarafın mazeretsiz olarak katılmadığı, davalının ise saatli mazeret dilekçesi verdiği ancak belirttiği saatin geçmiş olmasına rağmen duruşmaya katılmadığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 150/1. maddesi uyarınca; usulüne uygun olarak duruşmaya davet edilen taraflar duruşmaya katılmazlar ya da davayı takip etmeyeceklerini bildirirlerse mahkemece dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Mahkemece anılan düzenlemeye aykırı olarak taraflarca takip edilmeyen davanın yargılamasına devam edilmiştir. Açıklanan yasal düzenleme gözetilerek dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken işin esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9183, Karar No: 2006/12242, Tarih: 01.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/9183 E.  ,  2006/12242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.02.2005 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalının 382, 418 ve 158 nolu mera vasıflı parsellere tarla olarak kullanmak suretiyle tecavüz ettiğini belirterek tecavüzün önlenmesi ve meranın yeniden tesis ve kullanılan süreye ait ot bedeli olan 6.789.870.724 TL. tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı Hazine'nin men'i müdahale ve tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Dava açılırken üç ayrı istemde bulunulmuştur. Bunlar; elatılan mer'a'dan elçektirme, bozulan meranın eski hale getirilmesi için tazminat ve yararlanılmayan süredeki menfaat kaybının tazminen tahsili istemleridir.

Taşınmazın mer'a olmasından ötürü davalıca yapılan elatmanın önlenmesine ilişkin karar da yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Mer'aların çıplak mülkiyeti Hazine'ye ait olup bozulan mer'anın eski hale getirilmesini isteme hakkı da hazineye aittir. Ne varki tasarruf hakkı köy yada Belediye'ye ait olmakla kullanılmamış süreler için ot bedeli isteme hakkı mutasarrıfına (zilyedine) ait bulunduğundan bu istem için hazine yararına hüküm kurulması yasaya aykırıdır. Hüküm yerinde eski hale getirme ve ot bedeli için tek kalemden ibaret bir hüküm kurulmuştur. Bu şekilde hüküm tesisi yasaya aykırılığı oluşturmuştur. Mer'anın eski hale getirilmesi isteminin ayrı olarak tespiti ile bunun hüküm altına alınması ot bedeline ilişkin istemin ise reddine karar verilmesi gerekir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent uyarınca davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 1.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1996, Karar No: 2014/2992, Tarih: 07.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1996 E.  ,  2014/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumdaki kimseyi öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Sanık ...'nin kasten çocuğu öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK 82/1-e, 35/2, 62/1, 53/1-2-3, 63, 54 maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık müdafiinin yasal süreden sonraki duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine,

2-Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık...’ın, bıçakla mağdur ...’a 4 kez vurarak, karaciğer, ince bağırsak ve duedonum yaralanması meydana getirdiği, batına nafiz üç bıçak darbesi nedeniyle ayrı ayrı yaşamsal tehlike geçirmesine, sağ dirsekten ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralanmasına neden olduğu olayda, 13-20 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı Yasanın 35. maddesinin uygulaması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, 16 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bu hususta bozma yapılmamıştır

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...’ın çocuğu öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, teşebbüs uygulamasında alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21210, Karar No: 2019/1891, Tarih: 11.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/21210 E.  ,  2019/1891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 35, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı)

Dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, katılanı telefondan arayarak kendilerini Valilik Özel Kalem Müdürü olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin etmeye çalışarak dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediklerin iddia edildiği olayda,

Eylemin, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/29418, Karar No: 2010/33655, Tarih: 15.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/29418 E.  ,  2010/33655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/248561

MAHKEMESİ : Aydın 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2007

NUMARASI : 2007/141 Karar - 2006/1101 Esas

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sürücü belgesi olmayan sanığın motosikleti ile Denizli bulvarında ters şeride girerek seyri sırasında ara sokaktan bulvara çıkan mağdurun aracı ile çarpışması şeklinde gelişen olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 179/2.maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4006, Karar No: 2014/6240, Tarih: 14.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4006 E.  ,  2014/6240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 23. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/12-2013/325

Davacı O.. Ü.. vekili Avukat A. S. M. tarafından, davalı T.C. Garanti Bankası A.Ş. aleyhine 15/01/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, haksız eyleme dayalı manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; kimlik bilgileri kullanılmak ve imzası taklit edilmek suretiyle dolandırıcılar tarafından davalı banka şubesine kredi kartı başvurusunda bulunulduğunu, başvuru sonucu çıkartılan kredi kartıyla harcamalar yapıldığını, kartın borcunun ödenmemesi nedeniyle hakkında icra takibine girişildiğini, ancak takipten haberi olmadığını, bu olay nedeniyle kredi kurumları nezdindeki itibarının sıfırlandığını, kredi başvurularının geri çevrildiğini belirterek, manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, kimlik cüzdanını korumakla yükümlülüğü bulunan davacının kusurlu olduğunu, davacının Kredi Kayıt Bürosu nezdinde kötü bir kaydının söz konusu olmadığı gibi Kredi Kayıt Bürosu verilerine göre dokuz banka ile sorunsuz çalıştığını belirterek, davacının sebepsiz zenginleşmeye yönelik taleplerinin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili, kimlik cüzdanını korumakla yükümlülüğü bulunan davacının kusurlu olduğunu, davacının Kredi Kayıt Bürosu nezdinde kötü bir kaydının söz konusu olmadığı gibi Kredi Kayıt Bürosu verilerine göre dokuz banka ile sorunsuz çalıştığını belirterek, davacının sebepsiz zenginleşmeye yönelik taleplerinin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişimi ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12261, Karar No: 2022/2635, Tarih: 28.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12261 E.  ,  2022/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2019/1168-2021/1496

İlk Derece

Mahkemesi : ... 22. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ile feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince davalı vekili istinaf talebinden feragat ettiğinden istinaf başvurusunun HMK 349/2. maddesi nedeniyle reddine, feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının 03.04.2001-14.11.2013 tarihleri arasında davalı apartmanda aralıksız ve tam gün olarak 1.321.50 TL. ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili, davacının kapıcı dairesinde kiracı olarak oturduğunu, apartmanın 12 daireli ve doğalgazlı olduğunu, davacının evlere temizliğe gittiğini, tam süreli çalışmayı gerektirir bir apartman olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Feri Müdahil Kurum vekili, davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi, davanın kabulüne, davacının 03.04.2001 - 14.11.2013 tarihleri arası davalı işyerinde ayda 30 gün üzerinden asgari ücretle çalıştığının tespitine karar vermiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, davalı site yönetimi vekili istinaf talebinden feragat ettiğinden istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 349/2 maddesi gereğince reddine; davalı apartmanda eşinin işten ayrılmasından sonra kapıcı dairesinde oturması karşılığı kapıcılık faaliyetlerini yerine getirmek üzere davalı ile anlaşma sağlandığının, denetmen raporu, SGK kayıtları ve tanık beyanları, işçi alacağı dosyasından anlaşıldığı, davaya konu dönemi kapsar şekilde bordrolu tanık dinlendiği, tanık beyanlarının davacı iddiasını doğruladığı, çalışma olgusunun hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendiği gerekçeleri ile de feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Fer'i müdahil kurum vekili, kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu beyanla, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Fer'i müdahil kurum vekili, kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu beyanla, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı kanunun 79. maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddesidir. 506 sayılı Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanması gerektiği özellikle göz önünde bulundurulmalıdır.