muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2136, Karar No: 2017/1755, Tarih: 23.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2136 E.  ,  2017/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/12/2012 gün ve 2011/11-2012/274 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı birleşen davada davalı ... A.Ş. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece, asıl davada davalı ... aleyhinde açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalılar ..., ..., ..., ..., ... aleyhinde açılan davanın reddine, 920.303,49-TL'nin ve 83.146,00-EURO'nun faizi ile birlikte davalılar ..., ..., ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, EURO cinsi talep yönünden fazlaya dair istemin reddine, birleşen davanın ise kabulüne ilişkin olarak verilen kararın davacı-birleşen davada davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.10.2015 günlü ilamı ile onanması üzerine bu karara karşı davacı-birleşen davada davalı banka vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş ise de onama ilamının ve bu ilama karşı davacı-birleşen davada davalı ... AŞ vekilinin verdiği karar düzeltme dilekçesinin asıl davanın davalıları ..., ..., ..., ... ve ... mirasçılarına tebliğ edilmediği anlaşılmakla onama ilamının ve davacı-birleşen davada davalı ... AŞ vekilinin karar düzeltme dilekçesinin anılan davalılara tebliğ edilerek yasal karar düzeltme süresinin geçmesi de beklendikten sonra dosyanın gönderilmesi gerekirken tebligat konusunda yapılan bu eksiklik giderilmeden dosyanın gönderilmesi yerinde görülmediğinden davacı-birleşen davada davalı banka vekilinin karar düzeltme isteminin incelenmesinden önce açıklanan bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle eksik hususun ikmali için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10541, Karar No: 2019/4109, Tarih: 07.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10541 E.  ,  2019/4109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.07.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, yüklenicinin temlikine dayanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı yükleniciler ... ve ... ile, davalı arsa sahibi ... arasında noterde düzenleme şeklinde yapılan 22.04.1998 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yükleniciye düşen zemin kat 14/270 arsa payına tekabül eden 6 No'lu bağımsız bölümün yükleniciler tarafından noterden düzenleme şeklinde yapılan 07.08.2000 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını, bedelini ödediğini, 2000 yılından beri taşınmazı kullandığını, dava konusu 7343 ada 2 parsel sayılı taşınmazda davalı arsa sahibi ... adına kayıtlı 13/24'lük payın davacıya ait 6 No'lu bağımsız bölüme isabet eden 1/24 payının tapusunun iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

Davalı arsa sahibi ... vekili, 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının tapu masraflarını ödemek için yüklenicilere başvurmadığını, noterde düzenleme şeklinde yapılan 07.08.2000 tarihli satış vaadi sözleşmesinin tarafı olmadığını, bu nedenle müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar, 6 No'lu bağımsız bölümü davacıya satıp, bedelini aldıklarını, davacının tapu harç ve masraflarını ödeyerek tapusunu alabileceğini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın inşaatının başlanıldığı ve kaçak inşaat tutanaklarının tutulduğu, Sarıyer Belediye Başkanlığı'nın 07.07.2015 tarihli cevabi yazılarında da tasdikli projesinin ve iskan belgesinin bulunmadığı bildirildiğinden bu haliyle tescilin mümkün olmaması nedeniyle tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanunu'nun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerini hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmüne göre “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir” Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici, arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak, eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada "şey" olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da asıl olan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Somut olaya gelince; her ne kadar mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de; araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli değildir. İnşaatın geldiği seviye tespit edilmemiştir.

Noterde düzenleme şeklinde yapılan 07.08.2000 tarihli satış vaadi sözleşmesinde iskan şartının bulunmadığı görülmektedir.

Yapılan açıklamalar ve yukarıda belirtilen ilkeler ışığında; mahkemece tarafların tüm delilleri toplandıktan sonra; uzman inşaat mühendisi bilirkişi vasıtasıyla keşif yapılarak arsa sahibi ile yüklenici arasındaki inşaat sözleşmesine göre yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediğinin saptanması, inşaat eksik bırakılmış ise hangi aşamada bırakıldığının ve eksik işler tespit edilerek inşaat seviyesinin yüzdelik ifade ile belirlenmesi, bilirkişilerden denetime elverişli ve ayrıntılı rapor alınması ve daha sonra sözleşme hükümleri de göz önüne alınarak bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabülü ile hükmün BOZULMASINA, davacı tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10656, Karar No: 2013/10995, Tarih: 25.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10656 E.  ,  2013/10995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya haksız ve yersiz ödenen döner sermaye katkı payı olarak 6.941,93 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davalının kendisine fazla ödeme yapılmasında kusurunun bulunmadığı, yapılan fazla ödemenin davalının açık hata ve hilesinden kaynaklanmadığı, 60 günlük idari dava açma süresi içinde geri istenmesinin mümkün olduğu gerekçeleriyle davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; fazla ödenenin iadesi istemine ilişkin alacak davasıdır.

Mülga 818 Sayılı Borçlar Kanununun 62.maddesi, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunun 78.maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir. Bu maddelerde belirtilen yanlışlık eda ile ilgili olup, edada bulunanda bağışlama irade ve arzusunun bulunmadığını gösteren bir yanılmadır. Buradaki yanılma; davacı idarenin hataya düşmeseydi, davalıya edada bulunmayacağı anlamına gelmektedir.

HGK'nun 1982/13-387 E.-1984/997 K. sayılı kararında; hatalı intibak ve hatalı terfi gibi şart tasarrufun yanlış yapılması veya sonradan geri alınması halinde, daha önce bu şart tasarrufa dayanılarak memura yapılan fazla ödemenin idare hukuku ilkelerine göre geri istenebileceği ve geri isteme süresinin 60 gün olduğu, ancak şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin ise Borçlar Kanununun haksız iktisap kuralları çerçevesinde geri istenebileceği açıklanmıştır.

Mahkemece; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin, Borçlar hukukunun haksız iktisap kuralları çerçevesinde istenip istenemeyeceği tartışılmadan, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8167, Karar No: 2015/8809, Tarih: 15.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/8167 E.  ,  2015/8809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NAZİLLİ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2012/1622-2014/225

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 230 ada 4 parsel sayılı taşınmazını tapu kayıtlarında sehven adının “Fadime”, baba adının ise “Şükrü” olarak yazıldığını ileri sürerek, anılan kayıtlarda adının “Fatma”, baba adının “Mehmet” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

./..

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

./..

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın tesciline esas teşkil eden kadastro tespit tutanağı incelendiğinde, kayıt maliki Fadime babasının Şükrü , kardeşlerinin ise H.. K.. ve Mustafa isimli kişiler olduğu, doğum tarihinin de 1927 olarak belirtildiği, oysa nüfus kayıtlarında davacının babasının Mehmet Köse, kardeşlerinin ise Musa Kazım, Özkan ve İhsan isimli kişiler olduğu ve doğum tarihinin de 1967 olduğu, öte yandan nüfus kayıtlarında davacının annesinin H.. K.., H.. K..'nin ise; kardeşinin Mustafa, annesinin 1927 doğumlu Fadime, babasının Şükrü olduğu dolayısı ile davacı ile kayıt malikinin aynı kişi olmadıkları görülmektedir.

Hal böyle olunca, taşınmazın kayıt maliki ile davacının aynı kişi olmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19491, Karar No: 2018/5266, Tarih: 25.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/19491 E.  ,  2018/5266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında distribütörlük sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre ... bölgesinde alkollü içecek satış ve dağıtımı yapma hakkının münhasır olarak davacı şirkete verildiğini, davacının faaliyet bölgesi içinde doğrudan veya dolaylı olarak satış yapma hakkı bulunmayan davalı şirketin sözleşmeye aykırı davranarak davacıya tahsis edilen bölgede satış yapmaya başlayarak davacının münhasır satış hakkını ihlal ettiğini, davalının ihtara rağmen sözleşmeye aykırı hareketlerine devam ettiğini, ikinci bir ihtarname gönderilerek sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini, davacının, sözleşmenin devam edeceği inancıyla sabit ve döner mal varlığı yatırımı yaptığını ileri sürerek, davacı şirketin uğradığı zararın tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine uymadığını, davacının turizm açısından elverişli bölgede çok düşük satışlar gerçekleştirdiğini, davalı şirketin tüm uyarılarına rağmen az araçla elverişsiz dağıtım yapmaya devam ettiğini, bu nedenle davalı şirketin sözleşmenin 13. maddesi uyarınca gerekli tedbirleri almak zorunda kaldığını, bu kapsamda davalı şirketin satış ve dağıtımın aksamadan ifasını temin etmek adına faaliyet bölgesinde ürün satışının sağlanabilmesi için bizzat satış işlemleri gerçekleştirmek durumunda kaldığını belirterek, haksız ve hukuka aykırı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında tek satıcılık sözleşmesinin yapıldığı, tek satıcılık sözleşmesinin unsurlarından birinin de yapımcının tek satıcıya belli bir bölgede satış tekeli hakkı tanıması olduğu, dava konusu olayda davacı distribütörün dağıtım ve satış tekeline sahip olduğu bölgede davalı yapımcı tarafından doğrudan doğruya dağıtım ve satış yapılmış olduğu konusunda bir ihtilaf bulunmadığı, davalının bu durumun davacının kusurlu davranışlarından ileri geldiğini iddia ettiği ancak bu iddiasını ispatlayamadığı, davacı şirketin ...'daki dağıtım bölgesine ...’nın da eklenmiş olduğu, davacı şirketin dağıtım ve satış bölgesinin hem de ...’ya kadar genişletmesinin davalı şirketin davacının yeterli dağıtım aracına sahip olmadığı ve sürümün arttırılmasında başarısız olduğu yönündeki savunmaları ile çeliştiği, davalı şirketin sözleşme bölgesinde doğrudan doğruya satış ve dağıtım yapmama yükümlülüğüne aykırı davranmış olduğu davalı şirketin sözleşmeden doğan borcunu ihlal ettiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Davalı vekilinin portföy tazminatına ilişkin temyiz isteminin reddine,

1) Davalı vekilinin portföy tazminatına ilişkin temyiz isteminin reddine,

2) Mahkeme davacının satın almış olduğu araç bedellerini maddi zarar olarak kabul etmiş ise de, söz konusu taşıtlar halen davacının mülkiyetinde olup araçların ekonomik değeri gözetilmeksizin araç bedellerinin tahsiline hükmedilmesi doğru değildir.

Davacının ... yerinde davaya konu tek satıcılık ilgili faaliyet dışında herhangi bir ticari faaliyette bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın davacının yaptığı tüm harcama giderlerinin sözleşme nedeniyle yapıldığının kabulü de doğru değildir. Ayrıca davacı tarafından yapılan yatırım ve demirbaşların davacı uhdesinde olması nedeniyle bunların davacıya ekonomik yarar sağlayıp sağlamadığı belirlenmeden tüm harcamaların zarar olarak kabulü de doğru değildir. Mahkemece tüm bu belirtilen hususlarda yeniden 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının portföy tazminatına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7920, Karar No: 2017/179, Tarih: 16.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/7920 E.  ,  2017/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Mağdure vekilinin talebi üzerine mahkemece 26.11.2010 tarihli duruşmada mağdure ile vekilinin davaya katılmasına karar verildiği gözetilerek evrak tetkik edilmekle gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.