muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14426, Karar No: 2010/10717, Tarih: 21.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14426 E.  ,  2010/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/05/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Olayın gelişimi, davaya konu sözlerin söylendiği ortam ve niteliği ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 2.500,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 1.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…2500…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…1.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan sözcük dizisinin silinerek yerine 2 nolu bent olarak "2-492 sayılı Harçlar Yasa’sı gereğince hesaplanan 54,00 TL nispi karar harcından peşin alınan 102,00 TL harç indirilerek fazla alınan 48,00 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; 3 nolu bendinde yer alan "…102.00…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…54,00…" sayı dizisinin yazılmasına, yargılama giderlerine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan "…42.00…" ve "…84,00…" biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…16,80…" ve "…109,20…" sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16320, Karar No: 2014/17804, Tarih: 18.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/16320 E.  ,  2014/17804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2013/470-2013/458

Taraflar arasında görülen davada Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2013 tarih ve 2013/470-2013/458 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ....Yapı Malz. Dek. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...Yapı Malz. San. Tic. Ltd. Şti. yetkililerinin Tokat ilinde yapacakları yapı market binasının cephe giydirme işi ile ilgili olarak müvekkili şirket ile irtibata geçtiklerini, müvekkili şirketin tasarım ve çizim ofisinin çok uzun süren çalışmaları neticesinde görsel olarak cephe tasarımı hazırladığını, e-mail yolu ile gönderilmek suretiyle onaya sunduğunu, bu tarihten sonra davalının müvekkili şirket ile irtibatı kestiğini, bir daha görüşmediklerini, aradan uzun süre geçtikten sonra müvekkili şirketin sahibinin Tokat'ı ziyaretinde müvekkilince davalı Aksoy firması için hazırlanan tasarımın yine bu firma için diğer davalı firma tarafından uygulandığını gördüğünü, davalıların eylemlerinin 5846 sayılı Fikri ve Sınai Eserler Kanunu ve haksız rekabet hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, davalıların tecavüzlerinin tespiti ile kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı.... Yapı Malz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davaya konu gayrimenkulün Tokat ilinde olduğunu, müvekkili davalının ikametgah adresinin de Tokat ilinde olduğunu savunarak, yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davalılar tarafından 5846 sayılı Fikri ve Sınai Eserler Kanunu ve haksız rekabet hükümlerine aykırılık teşkil ettiği belirtilen söz konusu taşınmazın Tokat ilinde bulunduğu ve davalı ... Yapı Malz. San. Tic. Ltd. Şti. sahibinin de Tokat ilinde ikamet ettiği yetkili mahkemenin Tokat Asliye Hukuk Mahkemeleri (fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesi) olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... Yapı Malz. Dek. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, FSEK kapsamında tecavüzün tespiti ve kaldırılması istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... Yapı Malz. Dek. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, FSEK kapsamında tecavüzün tespiti ve kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın Tokat'ta bulunması ve davalı ... Yapı Malz. San. Tic. Ltd. Şti. sahibinin Tokat ilinde ikamet etmesi nedeniyle Tokat Asliye Hukuk Mahkemelerinin (fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesi) yetkili olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş ise de, davacı vekili dava dilekçesinde eser üzerinde hak sahibi bulunduğu iddiasıyla FSEK'nin 66. maddesi uyarınca tecavüzün tespiti ve kaldırılması isteminde bulunmuş olup, söz konusu Yasa'nın 66/son maddesi uyarınca eser sahibinin ikamet ettiği yerde de tecavüzün ref'i ve men'i davası açabileceğinden dava dilekçesinin yetki nedeniyle reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı .... Yapı Malz. Dek. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Yapı Malz. Dek. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, davalı ... Yapı Malz. Dek. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti'den temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13475, Karar No: 2020/1832, Tarih: 04.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13475 E.  ,  2020/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken gerekçede iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu kabul edildiği halde hüküm fıkrasında konut dokunulmazlığını bozma suçu olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

1-5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında kurulabileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında iddianame içeriğine göre hırsızlık suçundan dava açılıp, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğa ek savunma verilerek yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğa iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk için 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafii, 06.11.2015 tarihli mazeret dilekçesinde yokluğunda beraat kararı verilmesini, aksi takdirde duruşma günü verilmesini belirtmesine rağmen, hükmün açıklandığı 06/11/2015 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hüküm kurularak aynı Kanun'un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Suça sürüklenen çocuk için 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafii, 06.11.2015 tarihli mazeret dilekçesinde yokluğunda beraat kararı verilmesini, aksi takdirde duruşma günü verilmesini belirtmesine rağmen, hükmün açıklandığı 06/11/2015 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hüküm kurularak aynı Kanun'un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2652, Karar No: 2024/8424, Tarih: 25.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2652 E.  ,  2024/8424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/678 E., 2022/1141 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/678 Esas, 2022/1141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; zamanaşımı süresinin gerçekleşmediğine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 25.11.2010 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin zamanaşımının gerçekleşmediği yönündeki temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak, sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan dava açıldığı ve hükmün gerekçe kısmında da 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu açıklandığı halde, hüküm fıkrasında 2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

2. Ancak, sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan dava açıldığı ve hükmün gerekçe kısmında da 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu açıklandığı halde, hüküm fıkrasında 2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2022/678 Esas, 2022/1141 Karar sayılı kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "2009" ibaresinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1794, Karar No: 2018/11738, Tarih: 05.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/1794 E.  ,  2018/11738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; asıl dava davacısı ...'ın ve birleşen dava davacısı ...'ın yolcu olarak bulundukları ZMMS poliçesi bulunmayan motosiklet ile davalı ....'ne ZMMS poliçesi ile sigortalı aracın 09/09/2006 tarihinde çarpışması şeklinde meydana gelen trafik kazasında davacıların yaralandıklarını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere ayrı ayrı 2.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi, kabul edilmezse temerrüt tarihi, kabul edilmezse dava tarihinden avans faizi ile her iki davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili; 18/02/2015 havale tarihli ıslah dilekçesiyle davacı ... için talep edilen 2.000,00 TL maddi tazminat miktarını 37.199,39 TL arttırarak toplam 39.199,39 TL ve davacı ... için talep edilen 2.000,00 TL maddi tazminat miktarını 42.609,07 TL arttırarak toplam 44.609,07 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı .... vekili; davalı şirketin sorumluluğunun sigortalının kusuru oranında ve poliçe limiti gereği 57.500,00 TL ile sınırlı olup uğranılan gerçek maddi zararın tespiti ve bu gerçek zararın tazmininin esas olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, süresinde açılmayan davanın zamanaşımı sebebiyle reddi gerektiğini, davalı kurumun sorumluluğunun trafik poliçesi olmayan motorlu aracın kusur oranı ve kaza tarihindeki teminat limiti ile sınırlı olduğunu bu nedenle tarafların kusur oranları ile davacının maluliyet oranının belirlenmesi gerektiğini ayrıca davalı kurumun temerrüdü söz konusu olmadığından faiz türü ve başlangıç tarihinin kabul edilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 23.519,63 TL tazminatın 23/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı üzerinden davalı ....'nden, 7.839,88 TL tazminatın 23/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı üzerinden davalı ...'ndan tahsiline; davacı ... için 26.764,84 TL tazminatın 21/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı üzerinden davalı ....'nden, 8.921,82 TL tazminatın 21/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı üzerinden davalı ...'ndan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davanın uzamış ceza zamanaşımı süresinde açılmış olmasına ve davalı ....'nin 01 AC 975 plakalı aracın sigortacısı olup, davacıların içinde bulunduğu sigortasız aracın sorumluluğunu üstlenen diğer davalı ...'nın ileri sürebileceği hatır taşıması indiriminden faydalanamaması gerekmesine rağmen, bu konuda temyiz olmadığı için bozma sebebi yapılmamış olmasına göre, davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların, çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihe göre 11.10.2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında ise Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihinden sonra ise Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, kaza neticesinde davacıların maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak dosya içerisinde mevcut ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen maluliyet raporu ile davacı ...'ın genel beden gücünden kayıp oranının %11.3 ve kalıcı, geçici iş göremezlik için öngörülen sürenin 135 gün olduğu, davacı ...'ın genel beden gücünden kayıp oranının %14.1 ve kalıcı, geçici iş göremezlik için öngörülen sürenin 135 gün olduğunun bildirildiği görülmüştür.

Mahkemece, davacılarla ilgili olarak hükme esas olan aktüer tazminat hesabında esas alınan maluliyet raporu, Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne göre alınmamıştır.

Bu durumda mahkemece, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne göre, davacılar yönünden kalıcı işgöremezliğe maruz kalıp kalmadıkları, varsa geçici ve sürekli maluliyet oranları konusunda, davalı itirazlarını da irdeleyen ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne göre, davacılar yönünden kalıcı işgöremezliğe maruz kalıp kalmadıkları, varsa geçici ve sürekli maluliyet oranları konusunda, davalı itirazlarını da irdeleyen ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ....'ne geri verilmesine, 05/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.