muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9056, Karar No: 2018/1774, Tarih: 13.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/9056 E.  ,  2018/1774 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki arsa payının bedele dönüştürülmesi davasında hükmedilen alacağın tahsiline yönelik takibe maktu vekalet ücreti uygulanması gerektiğinin tespiti davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairenin 20/06/2017 gün ve 2017/789 E - 2017/5655 K. sayılı kararıyla bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü

K A R A R

Anataşınmazda arsa payı tahsisli ancak fiilen bulunmayan (alacaklı) davalıya ait bağımsız bölümün arsa payının iptali ile arsa paylarının yeniden düzenlenerek tesciline ve iptal edilen arsa yapı bedelinin tespitiyle bağımsız bölümlere özgülenen oranda arsa payı bedelinin tahsiline ilişkin davada, (alacaklı) davalının arsa payının iptali ile bedelinin tespitine ve bağımsız bölümlere isabet eden oranda arsa payı bedellerinin bağımsız bölüm maliklerinden tahsiline karar verildiği ve hükmün kesinleştiği, uyuşmazlığın kat mülkiyetinden kaynaklanması nedeniyle davada maktu vekalet ücretine hükmedildiği, (alacaklı) davalı tarafından hükmedilerek kesinleşen arsa payı karşılığı bedelin tahsili için icra takibi yapıldığı, takipte 550,00 TL mahkeme vekalet ücretinin istenmediği, takip dosyasında icra müdürlüğünce nispi vekalet ücreti hesaplandığı, (borçlu) davacılar tarafından hükmedilen arsa payı karşılığı bedelin tahsiline ilişkin icra takibine maktu vekalet ücreti uygulanması gerektiğinin tespiti davası açıldığı ve davanın reddedildiği, hükmün davacılar vekilince temyiz edildiği, uyuşmazlığın hükmedilen ve kesinleşen arsa payı karşılığı bir kısım tazminat alacağının tahsiline yönelik takip vekalet ücreti olduğu halde, uyuşmazlığın kat mülkiyetinden kaynaklandığı ve hükümde vekalet ücretinin maktu olduğu, maktu vekalet ücreti dışındaki taleplerin reddine karar verilmesi gerektiği, ayrıca hükümde bulunmayan “550,00.-TL vekalet ücreti takdir edilmesi” ifadesine yer verilmek suretiyle hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde, icra ve iflas müdürlüklerinde ücretin, konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücretinin tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği düzenlenmiş olup, arsa payı karşılığı hükmedilerek kesinleşen tazminat alacağının tahsili için yapılan takibe, icra müdürlüğünce tarifenin üçüncü kısmına göre nispi vekalet ücreti uygulanmasında yasaya bir aykırılık ve davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 20/06/2017 gün ve 2017/789 E- 2017/5655 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA 13/03/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2348, Karar No: 2019/702, Tarih: 11.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2018/2348 E.  ,  2019/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine, temyiz isteminin reddine

Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2016 gün ve 2016/1937-131 sayılı iddianamesi ile sanıkların TCK'nin 81/1, 35, 149/1-c-d-f-g, 109/2-3-b, 43, 220/1-2-3, 6136 sayılı Kanunun 13/3-4. maddeleri gereğince cezalandırılmaları için açılan davanın yargılaması sonucunda, Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2017 gün ve 2016/229-2017/165 sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın TCK'nin 86/1-3-e, 87/1-d-son, 62. maddeleri gereğince 5 yıl hapis, TCK'nin 109/2-3-b, 62/1. maddeleri gereğince iki kez 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve haklarında TCK'nin 58/9. maddesinin uygulanmasına, sanık ...'ün TCK'nin 150/1 yollamasıyla TCK'nin 106/2-c, 43/1, 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis, TCK'nin 220/1, 62/1. madddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında TCK'nin 58/9. maddesinin uygulanmasına, 6136 sayılı Kanunun 13/4, TCK'nin 62. 50/1-a maddeleri gereğince 500 TL ve 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanıklar ..., ... ve ...'ın TCK'nin 149/1-c-d, 43/1, 62. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezalandırılmalarına haklarında TCK'nin 58/9. maddesinin uygulanmasına, sanıklar ... ve ...'ün TCK'nin 220/2, 62, 50/1-a maddeleri gereğince 6000 TL adli para cezasıyla, sanık ...'ün 6136 sayılı Kanun'un 13/3, TCK'nin 62, 50/1-a maddeleri gereğince 6000 TL ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükümlere karşı sanıklar ..., ... ve ... ile savunmanları, sanık ... savunmanının CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu verilen 07.02.2018 gün, 2017/1923 Esas ve 20187/174 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme ve üye olma, kasten yaralama, sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin TCK'nin 58. maddesinin düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurularının esastan reddine, sanıklar hakkında tehdit ve yağma suçlarından kurulan hükümlerin kaldırılarak sanık ...'ün TCK'nin 149/1-c-d, 62/1, CMK'nin 283. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında TCK'nin 58/6-7. maddesinin uygulanmasına; sanıklar ..., ... ve ...'ın TCK'nin 149/1-c-d, 62/1. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında TCK'nin 58/6-7. maddesinin uygulanması kararına karşı sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanları tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 07.03.2018 gün ve 2017/1923-2018/174 sayılı ek kararı ile sanık ..

. maddesinin uygulanmasına; sanıklar ..., ... ve ...'ın TCK'nin 149/1-c-d, 62/1. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında TCK'nin 58/6-7. maddesinin uygulanması kararına karşı sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanları tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 07.03.2018 gün ve 2017/1923-2018/174 sayılı ek kararı ile sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının kesin olması nedeniyle reddine karar verildiği, anılan kararın da sanık ... savunmanı tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

I-Yasal süresinde ileri sürülmediği ve bu nedenle duruşmalı incelenmesi olanaklı bulunmadığı için sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının duruşmalı inceleme istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi gereğince,

Sanık ... savunmanının, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nin 109/2-3-b, 62, 58/9. maddeleri uyarınca verilen 3 yıl 4 ay hapis (iki kez) cezasına karşı TCK'nin 58. maddesinin 9. fıkrasının çıkartılarak yerine aynı maddenin 6-7. fıkralarının eklenmesi, sanık ... savunmanının, sanık ... hakkında TCK'nin 109/2-3-b, 62, 58/9. maddeleri uyarınca verilen 3 yıl 4 ay hapis (iki kez) cezasına karşı TCK'nin 58. maddesinin 9. fıkrasının çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükümler TCK'nin 286/2. maddesi uyarınca kesinleşmiş olup temyizi olanaklı bulunmadığından, sanıklar Abdullah ve Özgür savunmanının anılan yöndeki talebinin CMK'nin 298. maddesi gereğince, sanıklar savunmanlarının vaki taleplerinin REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma suçlarından kurulan hükümler ile, sanık ... hakkında ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 07.03.2018 gün ve 2017/1923-2018/174 sayılı ek kararına yönelik temyiz taleplerinin incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nin 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan hükümlerin kesin olması nedeniyle reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 07.03.2018 gün ve 2017/1923-2018/174 sayılı ek kararı ile 07.02.2018 gün ve 2017/1923-2018/174 sayılı, sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.04.2017 gün ve 2016/229-2017/165 sayılı kararının kaldırılarak yeniden kurulan hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz istemlerinin CMK 302/1. maddesi uyarınca esastan reddi ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 07.02.2018 ve 07.03.2018 günlü kararlarının isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4620, Karar No: 2024/480, Tarih: 22.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4620 E.  ,  2024/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

( Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2023/113 Esas, 2023/255 Karar

DAVALILAR :1....

2.Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.03.2019 tarihli ve 2017/267 E., 2019/121 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli ve 2019/1556 E., 2021/1188 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.12.2022 tarihli ve 2022/702 E., 2022/9558 K. sayılı kararıyla davanın zamanaşımından reddi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

2. Dairemizin 28.12.2022 tarihli ve 2022/702 E., 2022/9558 K. sayılı kararıyla davanın zamanaşımından reddi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılar kötüniyetli olduğundan zamanaşımını ileri süremeyeceklerini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 ..., 55 ... ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 ... ve 336 ncı maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13399, Karar No: 2025/3534, Tarih: 26.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/13399 E.  ,  2025/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/235 E., 2022/219 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2015/6-1219 Esas, 2019/13 Karar sayılı kararına göre; “...5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir...” şeklindedir.

Söz konusu şartlar;

"Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır."

Dosya kapsamına göre, sanığın, katılan ...'in kendisine borcu olduğunu iddia etmesi ve bu borcu tahsil etmek için iş yerine gittiği ve iş yerinde ...'in borcu inkar etttiği yönündeki savunmaları ile sanığın daha önce katılanın iş yerinde çalıştığı ve bu çalışmasına karşılık katılandan tazminat beklentisinde olduğu, alacağını almak için katılanın iş yerine gittiği, bu sırada katılan ile arasında tartışma çıktığının kabul edildiği göz önünde bulundurulduğunda, olayın başlangıcı, çıkış nedeni, gelişimi değerlendirilerek sanık lehine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca korunmasına,

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37823, Karar No: 2018/3743, Tarih: 29.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/37823 E.  ,  2018/3743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına bağlı bulunan ... Atatürk Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurdu Müdürlüğü tarafından gerçekleştirilen 2012/160238 kayıt numaralı ihalenin üzerinde kaldığını, davalı ile 27.12.2012 tarihli sözleşme düzenlendiğini, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanununun 24/son maddesinde ve yine sözleşmenin 29.1.son maddesinde sözleşme bedelinin % 80'inden daha düşük bedelle tamamlanacağı anlaşılan işlerde yüklenicinin işi yapmak zorunda olduğu, ancak yapmış olduğu gerçek giderler ile sözleşme bedelinin %80 ile gerçekleşen iş tutarı arasındaki farkın %5'inin yüklenici karı olarak ödeneceğinin ifade edildiğini, dava konusu işte sözleşme bedelinin % 64'ü oranında fiilen gerçekleşme olduğunu, fiili gerçekleşmenin bu düzeyde bulunmasına rağmen Teknik Şartnamenin 46.maddesinde belirtilen personelin tamamının şartname gereği, iş yerinde hizmete hazır halde bulundurulduğunu, söz konusu işte, işçilik maliyeti, sözleşmenin ifası için zorunlu olarak yapılmış gerçek giderler olduğunu, bununla birlikte sözleşme bedelinin %64'ü oranında gerçekleştiğinden sözleşme bedelinin %80'i (1.037.846,67 TL ile fiili gerçekleşen bedel %64, (843.250,42 TL) arasındaki farkın 194.596,25 TL %5'inin (9.729,81 TL) yüklenici karı olarak ödenmesi gerektiğini, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile gerçek giderlerine karşılık olmak üzere 10.000,00 TL ve yüklenici karına karşılık olmak üzere 9.729,81 TL nin işin bitim tarihi olan 30.12.2013 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı tarafın talep etmiş olduğu 9.999,22 TL miktarın (belirtilen miktarın 9.729,81 TL kısmına 30.12.2013 tarihinden, kalan 270,11 TL kısmına ise ıslah tarihi olan 17.03.2015 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 1.maddesi gereğince yasal faiz işletilmesi kaydı ile) davalı taraftan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince yüklenici karı ve gerçek giderlerin tahsili istemine ilişkindir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 117. maddesi gereğince muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Davacının gerçek giderlerinin ve yüklenici karının kendisine ödenmesi konusunda davalıyı temerrüde düşürecek ya da sözleşmede bu kalemlerin ödenmesi konusunda açık tarihin belirlenmesi gerekecektir. Ancak davacı davalıyı temerrüde düşürmediği gibi sözleşmede de söz konusu kalemlerin ödenme tarihi konusunda açık düzenleme bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece 9.729,81 TL lik kısım için faiz başlangıcı yönünden dava tarihi esas alınması gerekirken, 30.12.2013 tarihinin esas alınması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm ve davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm bölümünün ikinci bendinin ikinci satırında yer alan “30.12.2013 tarihinden” söz ve rakamlarının hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "dava tarihinden” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL. kalan harcın davacıdan alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.