muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1192, Karar No: 2019/419, Tarih: 14.05.2019

İfade etmişlerdir.

Sanık ... Kollukta; müteahhit olduğunu, olay akşamı saat 18.30 sıralarında Beysukent'te ikamet eden kardeşi ...'ın evine iftara katılmak için gittiğini, aracını park ettiği yerde küçük yeğeni ...'i ağlarken gördüğünü, ne olduğunu sorduğunda ...'in aşağı apartmanın kapıcısının kendisini dövdüğünü söylediğini, çocuğun yanındaki arkadaşlarının da bu hususu doğruladıklarını, çocuklardan bu şahsı kendisine göstermelerini istediğini, sitenin bahçesinde yanında bir kadın bulunan bir şahsı gösterdiklerini, bu kişiye çocuğu neden dövdüğünü sorduğunu, şahsın “Sıpanıza sahip olun” şeklinde sözler sarf ettiğini, “Nasıl böyle konuşuyorsun” dediği esnada bu şahsın yanındaki kadının kendisinin yakasına yapıştığını, şahsın da yerden tuğla aldığını, kardeşi ...'ın olay yerine geldiğini, şahsın kendilerine hakaret ederek tehditler savurduğunu, bu esnada birisinin demir çubukla sırtına vurduğunu, ortamın kalabalıklaştığını, sonradan ismini öğrendiği ... ve oğulları Recep ve Satılmış ile eşleri ve kızlarının hep beraber kendilerine saldırdıklarını, 10-15 dakika boyunca bu şahıslar tarafından dövüldüklerini, bir ara şahısların ellerinden kurtularak saldırıyı önlemek maksadıyla çantasında taşıdığı silahını aldığını, ...'in silah bulunan eline yapıştığını, ceketinin kolunun yırtıldığını, bu esnada silahın ateş aldığını, saldırının sürmesi üzerine kendi ve kardeşinin canını kurtarmak için ...'in bacağına 1-2 metre mesafeden bir el ateş ettiğini, silahında 14-15 mermi bulunduğunu, etrafta bulunanların yardımıyla bu grubun elinden kurtulduğunu, kimseyi öldürme niyetinin bulunmadığını, can havliyle olay yerinden ayrıldığını, avukatıyla beraber karakola gelerek teslim olduğunu, kavga ettiği şahısları tanımadığını, olayın bu şekilde gelişmesini arzulamadığını, tutuklanması talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; sekiz yaşındaki yeğeninin dövüldüğünü öğrenince olay yerine gittiğini, yeğenini döven ...'in kendisine “Piçinize sahip çıkın” demesi üzerine tartışma çıktığını, daha sonra kalabalık bir grubun kendisine ve kardeşine saldırdıklarını, fırsatını bulup çantasında taşıdığı silahı eline aldığını, elinden tutulunca boğuşma sırasında silahın ateş aldığını, bir kişinin boynundan yaralandığını, saldırganların dağılmaması üzerine Hasan'ın bacağına ateş etmek zorunda kaldığını, Mahkemede; silahına ilişkin taşıma ruhsatının bulunduğunu, silahın boğuşma sırasında ateş aldığını, kimseyi öldürme kastıyla hareket etmediğini, suçlamayı kabul etmediğini, mağdur olduğunu,

Savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde;

“Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde;

“Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Öte yandan, suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi, failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerektirir ki buna "subjektif unsur" denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, eğer etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini belirleyebilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir. (İçel Suç Teorisi, Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih S. Mahmutoğlu, Yener Ünver 2. Kitap, 2. Baskı, İstanbul, 2000, s.315.)

Bu husus, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup kabul edilen ilkeler açısından 5237 sayılı TCK'nın teşebbüse ilişkin 35. maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 tarihli ve 101-156 sayılı kararında da; “Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır” şeklinde açıklanmıştır.

Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun çözülmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'ın müteahhitlik yaptığı, olay günü saat 18.30 sıralarında kendisi gibi müteahhit olan kardeşi ...'ın Ankara ili, Beysukent semtindeki evine iftar yemeğine katılmak üzere geldiği, aracından indiği sırada sekiz yaşındaki yeğenini arkadaşlarının arasında ağlarken gören sanığın, yeğeni ...'in yan apartmanın kapıcısı ... tarafından bahçenin çiçeklerini kopardığı, zillere bastığı gerekçesiyle azarlandığını ve dövüldüğünü öğrendiği, bunun üzerine çocuklardan bu şahsı kendisine göstermelerini istediği, kendisine gösterilmesi üzerine bahçede bulunan ...'e, yeğeni ...'i neden dövdüğünü sorduğu, ...'in “Sıpanıza, piçinize sahip çıksaydınız” şeklinde karşılık vermesi üzerine sanığın ...'e konuşma biçiminden hoşnut olmadığını söylediği, bu nedenle sanık ile ... ve o sırada yanında bulunan Hasan'ın gelini Kadriye arasında tartışma çıktığı, olaydan haberdar olan sanığın ağabeyi ...'ın da olay yerine geldiği, eve giden Kadriye'nin evdekilere haber vermesi üzerine ...'in eşi..., büyük oğlu ... ve 17 yaşındaki küçük oğlu katılan ...'in de dahil olduğu, kavga sırasında sanık ...'in yanında taşıdığı ruhsatlı tabancasını çıkardığı, tabancayı gören ...'in sanığın elini tutup sanıkla boğuşmaya başladığı, bu sırada sanığın silahını ateşlemesi ile katılan ...'in ensesinin sağından, saçlı deri sınırı alt hizasını sıyıran ateşli mermi çekirdeği ile yaralandığı, ...'in elinden kurtulan sanık ...'ın bu kez 2-3 metre mesafeden ...'in bacağını hedefleyerek bir el daha ateş etmek suretiyle ...'i sol bacağından ateşli silah mermi çekirdeği ile basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı, çevrede oturanların gelip müdahaleleri ile sonlanan kavganın ardından sanığın olay yerinden ayrıldığı, sanığın aynı akşam avukatı ile beraber suçta kullandığı ve şarjöründe sekiz adet dolu mermi bulunan tabancayı da getirerek teslim olduğu, katılan ...'in Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 20.09.2007 tarihli rapora göre ense sağındaki 2x2 cm ebadındaki sıyrık şeklinde ateşli silah yarası nedeniyle yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralandığı olayda; sanığın önceden tanımadığı ve olay nedeniyle tartışıp kavgaya tutuştuğu ...'in olayı haber alarak kavga mahalline gelen oğlu katılan ...'le arasında öldürmeyi gerektirecek herhangi bir husumet bulunmaması, Göcen ailesine mensup kişilerce darbedilen sanığın kalabalık kavga ortamında taşıma ruhsatlı silahı çıkarıp 5-6 metre mesafeden yaptığı atış sırasında bilinçli olarak katılanın yaşamsal bölgesini hedef aldığı konusunda kesin bir belirlemenin yapılamaması, sanığın tartışmaya başladığı ve kavgaya tutuştuğu kişi olan ...'i yaralama kastıyla bacağına sadece bir el ateş ettiği göz önünde alındığında olay yerine sonradan gelen ...'in oğlu katılan ..

...'i yaralama kastıyla bacağına sadece bir el ateş ettiği göz önünde alındığında olay yerine sonradan gelen ...'in oğlu katılan ...'a yönelik öldürme kastı taşıdığının kabulünün makul olmaması, katılanda meydana gelen 2x2 cm ebadındaki sıyrığın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olması, tanık olarak dinlenen... Gürsu'nun Mahkemede sanığın olay sırasında katılan ...'ı hedef alarak ateş etmediği, sanığın ateş etmeyi kendi iradesi ile sonlandırdıktan sonra sanığın kolunu tutarak olay yerinden uzaklaştırdığı yönündeki beyanı, silahının şarjöründe sekiz adet dolu fişek olduğu hâlde sanığın, katılana yönelik tek atış yaptıktan sonra inceleme dışı katılan ...'in bacağını hedefleyerek yine tek atış yapmakla yetindikten sonra ciddi bir engel olmaksızın eylemine kendiliğinden son vererek olay yerinden uzaklaşması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme hükmündeki suç vasfına ilişkin direnme gerekçesinin isabetli olduğuna ve dosyanın bozmaya uyulan yönüyle incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın eyleminin çocuğa yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1. Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2013 tarihli ve 167-298 sayılı hükmündeki direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2. Dosyanın bozmaya uyulan yönüyle incelenmesi için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 14.05.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11317, Karar No: 2015/8232, Tarih: 03.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/11317 E.  ,  2015/8232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili ahin gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır olan vekilin sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile olan ticari ilişkisinden doğan cari hesap alacağı ile ilgili olarak göndermiş olduğu mutabakata davalının itiraz etmediğini, cari hesap ekstresine konu fatura bedellerinin tahsili için yapılan ilamsız icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamış, davalı şirket yetkilisi ... 05.02.2014 tarihli celsedeki isticvap beyanında; gösterilen mutabakat beyanındaki “mutabıkız” ibaresinin kendisine ait olmadığını, kaşe ve imzanın da kendilerine ait olmadığını ifade etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davacı tarafın verilen kesin süreden sonra ve inceleme tarihinde bilirkişi ücretini yatırdığı, inceleme günü ticari defterlerini ibraz etmediği, davalının süresinde olmayan davacının talebini kabul etmediği, davalı şirket yetkilisi ...'nin isticvap beyanında “mutabıkız” ibaresinin, kaşe ve imzanın kendilerine ait olmadığını beyan ettiği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davacı tarafın verilen kesin süreden sonra ve inceleme tarihinde bilirkişi ücretini yatırdığı, inceleme günü ticari defterlerini ibraz etmediği, davalının süresinde olmayan davacının talebini kabul etmediği, davalı şirket yetkilisi ...'nin isticvap beyanında “mutabıkız” ibaresinin, kaşe ve imzanın kendilerine ait olmadığını beyan ettiği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, cari hesap ekstresine dayalı alacağın tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın İİK'nın 67. maddesi hükmü uyarınca iptali istemine ilişkindir. Davacı vekili delil listesinde ticari defterler üzerinde bilirkişi incelemesine dayanmış ve inceleme tarihinden önce vermiş olduğu 06.01.2014 tarihli dilekçe ile de defterlerinin istinabe yolu ile talimat mahkemesince yerinde incelenmesini talep etmiştir. Bu yönde mahkemece davacıya her ne kadar bilirkişi ücretini yatırması için 29.11.2013 tarihli celsede bildirimde bulunulmuş ise de söz konusu ara kararda bilirkişi ücreti, dosya gidiş- dönüş posta masrafları, bilirkişilere çıkarılacak davetiye masrafları kalemler halinde saptanıp bu giderin ne kadar süre içerisinde mahkeme veznesine depo edileceği açıkça belirtilmediğinden verilen kesin mehil ara kararı usulüne uygun kabul edilemez. Kaldı ki davalının posta havalesi yolu ile celse arasında bilirkişi ücretini yatırdığı da anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davacının talebi doğrultusunda mahallinde ticari defterlerin incelenmesi, iddia ve savunmayı karşılayacak bilirkişi raporu alınması gerekirken yazılı şekilde usulsüz kesin mehil ara kararına dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay durulmasında hazır olan davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12200, Karar No: 2019/3490, Tarih: 15.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12200 E.  ,  2019/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Tespit tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtilerek bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenerek bu belgeler ile çekişmeli yer, yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, toprak yapısı, bitki örtüsü, varsa üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, kullanım olup olmadığı, tasarruf sınırlarının belirgin olup olmadığı ve kullanım olup olmadığı hususunda keşfe katılan ... ve fen bilirkişisinden ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir ek rapor alınması,

2-Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde imar uygulamasının ne zaman yapıldığı, çekişmeli taşınmazların imar planı kapsamına alınıp alınmadığı, imarın kesinleştiği tarih ilgili belediyenin imar müdürlüğünden sorulup saptanmalı ve buna ilişkin tüm belge ve evrakların dosya arasına alınması,

Ayrıca dava dosyasının da 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir..

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 15/05/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4156, Karar No: 2022/31, Tarih: 17.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/4156 E.  ,  2022/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Suç tarihi itibarıyle 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocukların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca kamu malına zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 26/04/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6468, Karar No: 2011/8306, Tarih: 05.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/6468 E.  ,  2011/8306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi’nce verilen 17.12.2008 gün ve 2007/706-2008/552 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.03.2011 gün ve 2009/9367-2011/2461 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde sigortalı bulunan üç adet işyerinde, davalıya ait su boru ve tesisatlarının patlaması nedeniyle hasar meydana geldiğini, tespit edilen hasar miktarlarının sigorta ettirenlere ödendiğini, zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 40.509,45 TL’nın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya bakma görevinin idari yargı yerlerine ait olduğunu, hasar meydana gelen taşınmazların iskan ruhsatlarının olup olmadığının belirlenmesinin gerektiğini, sigorta ettirenler ile ilgili müvekkili idarenin de tespit yaptığını, bu tespit ile davacının talebi arasında büyük fark olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalıya ait su borularının patlaması nedeniyle davacı nezdinde sigortalı işyerlerinin su baskınına uğradıkları, davacı tarafından işyeri sahiplerine zarar bedelinin ödendiği, meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğu, olayın haksız fiil olması nedeniyle hükmedilen miktara yasal faiz uygulanmasının gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 39.360,43 TL’nın 14.09.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.03.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14529, Karar No: 2010/6442, Tarih: 06.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14529 E.  ,  2010/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalılar ile yaptıkları 23.6.2006 tarihli sözleşme ile davalılar dava dışı ...’ten ihale ile aldıkları boya basma fabrikasında bulunan şartname ekindeki makine ve teçhizat ve yedek parçaları konusunda ortaklık anlaşması yaptıklarını,KDV hariç malın toplam tutarının 1.660.000 USD olduğu bunun sözleşmede kararlaştırılan şekilde 678.800 USD nin kendileri tarafından ödenmesini taahhüt ettiklerini ve 23.6.2006 tarihinde bu bedelden 150.000 USD nin davalılara ...ğe verilmek üzere ödendiğini,ancak davaların sözleşmedeki edimlerini yerine getirmemeleri nedeniyle ...ğin davalıların resmi muhatabı olduğu ihaleyi feshettiğini,buna göre ödediği 150.000 USD nin ve şu an için belirsiz olan munzam zararın tesbiti ile şimdilik 6.500 TL nin davalılardan dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davacının talep ettiği 150.000 USD nin ...ğe ödendiğini,davacının sözleşmeye uymaması nedeniyle kendisinin de edimini yerine getiremeyerek ihalenin feshedildiğini ve ödemelerin irad kaydedildiğini,davalılardan Joya’nın taraf sıfatının olmadığı,kefalet miktarının belli olmaması nedeniyle kefaletinin de geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 7.maddesine göre her iki davalının da sorumlu olduğu gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

2009/14529-2010/6442

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.