muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9637, Karar No: 2023/141, Tarih: 10.01.2023

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi yerindedir.

3.Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4.Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin davalı tarafa ödenmesine, bu hakkın davacı idare adına tesciline ve tespit edilen bedelin derhâl ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usûl ve kanuna uygun olup, davacı idare vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3562, Karar No: 2015/22605, Tarih: 30.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3562 E.  ,  2015/22605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen Hafize'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmesi için 08/10/2008 tarihinde anlaşmalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 30/03/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1474, Karar No: 2012/1016, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1474 E.  ,  2012/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.10.2006 gün ve 2006/342 Esas, 2006/586 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 14.04.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 08.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8838, Karar No: 2024/11768, Tarih: 26.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8838 E.  ,  2024/11768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3214 E., 2024/1720 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/60 E., 2022/286 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekilleri ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı ... nezdinde Mayıs 2000 – Mayıs 2019 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen sürelerde kapıcı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı ... nezdinde Mayıs 2000 – Mayıs 2019 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen sürelerde kapıcı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Apartman Yönetim ile ilişkisinin 2009-2013 seneleri arasında olduğunu, bu dönem sonrasında davacı ile olan iş ilişkilerinin davacı yanın söz konusu eylemleri gerçekleştirmemesi sebebiyle karşılıklı ibralaşılarak sonlandırıldığını, bu dönem sonrasında davacının ev temizlik işleri, hasta bakımı ve çocuk bakımı gibi işlerle meşgul olduğunu, davacının eşi ...'ın 2013 senesinden sonra sadece apartmanın temizlik ve bahçe bakım işlerini davalı ... Yöneticiliğine ait binada aylık 150,00 TL bedelle çalıştığını, bina yönetiminin 2013 senesi sonrasında davacı ...'dan apartman kapıcılık işleri ile ilgili herhangi bir iş talep etmediğini, davacının kocası ...'ın ayda bir gün çalışmadığı günlerde apartman temizliği ve yaz aylarında bahçede bulunan ağaçların budama işlerini, apartman işletme hesabı defterinde belirtilen 150,00 TL karşılığında çalıştığını, davacının çalıştığı dönem içerisinde yalnızca çöp alma, bina temizliği ve yaz aylarında bahçe işlerinin bir kısmını ifa ettiğini, davacının hizmetlerinin tam zamanlı olmadığını, davacının işine son verilmesinin ardından apartmanın bir takım asgari ihtiyaçlarını günlük veya saatlik işçiler/şirketler tutarak giderdiğini, davacının kocası ...'ın sadece bahçe bakım işlerini ücretini saat üzerinden alacak şekilde, ayda bir gün 3 saat binanın temizliği, yazları ve kışları ise mevsim şartları nedeniyle bahçe temizliği yaparak üstlendiğini, davacının eşinin de iş yerinde izinli olduğu dönemlerde apartman yönetiminde değil çevre apartmanlarda çalıştığını, davacının şikayeti üzerine işyerinde denetim yapıldığını, eksik inceleme ile davacının 1 yıllık hizmetine ilişkin primlerinin davalı yana ödetildiğini, davacının varsa çalışmalarının eşe yardım mahiyetinde olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Fer’i müdahil SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Yapılan yargılama, toplanan deliller, Kurum kayıtları, tanık anlatımları, denetime açık bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacının davalı ... Apartmanı Yöneticiliği ünvanlı 1316196.06 sicil sayılı işyerinde Kuruma bildirilen hizmetleri dışında 2013/6-2018/6 ayları arasında her ay, ayda 4 gün kısmi süreli (part-time) 5510 sayılı Kanun'a tabi olarak günlük brüt asgari ücret üzerinden hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının davalı işyerinde tam zamanlı çalıştığını, kararın eksik incelemeye dayalı verildiğini belirterek, kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davanın hak düşürücü süreden reddinin gerektiğini, davacının çalıştığı tüm dönemlerin eksiksiz bildiriminin yapıldığını belirterek, usul ve yasaya aykırı verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

3.Fer'i Müdahil SGK Başkanlığı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; fiili çalışmanın ispatlanamadığını, Mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ile tüm dosya kapsamından, davacı adına davalı işyerinden 03.03.2009-31.05.2013 tarihleri arasında tam zamanlı, davalı Kuruma yaptığı şikayet sonrasında ise 03.07.2018-03.07.2019 tarihleri arasında ayda 4 gün olmak üzere hizmet bildirimi yapıldığı, davacının nizalı dönemde 5 kat ve 10 daireden oluşan davalı ... işyerinde kapıcı olarak çalıştığı, dinlenen kamu tanıklarının beyanlarının davacının müfettişe verdiği beyanını doğruladığı ve yaptığı işe göre günlük ortalama 1 saat olmak üzere part-time çalıştığı, denetime elverişli bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükme ilişkin Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve dava tarihi itibari ile Sosyal Güvenlik Kurumunun davadaki sıfatının feri müdahillik olduğu ve Daire karar başlığında bu husus düzeltilmekle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

3.Fer'i Müdahil SGK Başkanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri.

3.Değerlendirme

3.Fer'i Müdahil SGK Başkanlığı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2738, Karar No: 2020/7110, Tarih: 12.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/2738 E.  ,  2020/7110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğe Dayalı Ecrimisil (Tazminat)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair kararın davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 12.12.2017 tarihli ve 2015/15070 Esas, 2017/16682 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekili ve katılma yoluyla davalılardan ... vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, asıl davada dava konusu 95 parselin 89500 m2'lik kısmını uzun yıllardır davacının kullandığını, davalının üstün hakkı olmadan taşınmaz üzerindeki çayırı topladığını bu nedenle 2007-2008-2009-2010 yılları için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla her yıl için 4000 TL’den 4 yıllık 16000 TL nin dava tarihinden başlayarak yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Birleşen dosyada ise davalılardan ...'ın 2011 yılında diğer davalı ...’tan otu satın aldığını belirterek biçip götürdüğünü, 2012 yılında ise ...’ın ...’tan satın alarak biçmeye başladığını 16000 m2’lik kısmı biçip götürdüğünü bu nedenle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 2011 yılı için 5000 TL 2012 yılı için ot bedeli olarak 4698 TL tazminatın dava tarihinden başlayarak yasal faizi ile davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini , İcra Müdürlüğünde yedieminde olan 2095 balya çayırın davacıya verilmesini mümkün olmadığı takdirde paraya dönüştürülerek bedelleri tutarı olan 18855 TL nin davacıya ödenmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili; taşınmazın davacı zilyetliğinde olduğunun doğru olmadığını taşınmaz mülkiyetinin ihtilaflı ve dava konusu olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü kısmen reddine; buna göre Mahkemenin 2011/121 Esas sayılı dosyasıyla açılan davada 2007 yılı için 13.327,20 TL, 2008 yılı için 14.284,40 TL, 2009 yılı için 14.628,00 TL, 2010 yılı için 15.106,60 TL olmak üzere toplam 57.346,20 TL tazminatın dava tarihi 16.03.2011 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'tan alınarak davacıya verilmesine, Mahkemenin 2012/258 Esas sayılı dosyasıyla açılan davada; 2011 yılı için 16.063,80TL ot bedelinin dava tarihi 21.06.2012

tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'tan alınarak davacıya verilmesine, 2012 yılı için ihtiyati tedbir yoluyla muhafaza edilip ... İcra Müdürlüğünün 2012/1196 Esas sayılı dosyasıyla yedimine teslim edilen 2095 balya çayır otunun aynen davacıya teslimine veya bedeli olan 13.742,79TL'nin dava tarihi 21.06.2012 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...’tan alınarak davacıya verilmesine, 2012 yılı için 16 da kesimden toplanan 2.971,41 TL ot bedelinin dava tarihi 21.06.2012 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'tan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddi ile davalılar ... ve ...’a açılan davaların husumet eksikliği nedeniyle reddine karar verilmiştir. Hüküm davalılardan ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olup Dairemizin 12.12.2017 tarihli 2015/15070 Esas ve 2017/16682 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Davacı vekili ve katılma yoluyla davalılardan ... vekili tarafından süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Davalı ... vekilinin karar düzeltme talebi incelendiğinde ; Dairemizin 12.12.2017 tarihli 2015/15070 Esas ve 2017/16682 Karar sayılı ilamı ile “1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Mahkemece, her ne kadar, “Davalı ...'ın 2011 ve 2012 yıllarının çayır otunu davalı ...’a satıp terk etmek suretiyle tasarrufta bulunduğu, davalı ...'nin ise davalı ...’ın oğlu olup onun adına ve hesabına hareket ettiği, dolayısıyla davacının zararının oluşmasına asıl sebep olanın ve menfaat sağlayanın davalı ... olduğu” gerekçesi ile 2012 yılına ilişkin olarak da davalılardan ... hakkında kabul kararı verilmiş ise de, dosyaya davalı ... tarafından sunulan 2012 yılı otunun satışına ilişkin olduğu bildirilen belgede, satıcı olarak ...'ın yer aldığı, yargılama sırasında da, 2012 yılında otun davalı ... tarafından toplandığına veya satıldığına dair kabule yeterli tanık ifadesi ya da başkaca delil olmadığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, davalı ...'ın, 2012 yılına ilişkin olarak, taşınmaza müdahalesi kanıtlanamadığından, bu yıla yönelik ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru olmamıştır.” gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.