muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3452, Karar No: 2012/9564, Tarih: 01.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3452 E.  ,  2012/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/12/2010 tarih ve 2010/22-2010/486 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 14.510 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından fuar amacı ile Türkiye’den İran’a gidiş dönüş taşıması üstlenilen makinelerin aksamı olan tel toplama yeri ile bir adet soğutucunun hasarlı, bir adet tüpün de kayıp olduğunun tespit edildiğini, hasarın taşıma kusurundan kaynaklandığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 6.317.98 TL’nin temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, CMR'nin 17. maddesi gereğince emtianın tesliminden önce tespit edilen ve tutanak ile belirlenen dava konusu hasardan davalı taşımacının sorumlu bulunduğu, nakliyeci firma adına hareket etmediği halde ...'in tutanağı bu sıfatla imzalamasının da hayatın olağan akışına uygun olmadığı için ...'in hasara ilişkin tutanağı, taşıyıcı firma adına imzaladığının kabulü gerektiği gerekçesiyle 6.317,98 TL'nin 09.03.2004 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 281,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11414, Karar No: 2011/3998, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11414 E.  ,  2011/3998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili ile davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Osmaneli İcra Müdürlüğünün 2010/33 talimat sayılı takip dosyasında haczedilen... plakalı araçların müvekkiline ait olduğunu, borçlu ile tüzel kişiliklerinin farklı bulunduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, Davacı 3.kişi ... ile borçlu ... İktisadi İşletmesi'nin Ziraat Odası Tüzel Kişiliği altında bulunan aynı tüzel kişilik olduğunu, ... İktisadi İşletmesinin, ... bünyesinde oda meclisinin 22.3.2007 tarihli kararı ile sermayesinin tamamı ziraat odası tarafından karşılanarak kurulduğunu, adreslerinin aynı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... ile ... İktisadi İşletmesinin iki farklı tüzel kişilik olmadığı, iktisadi işletmenin, oda meclis kararı ile ziraat odası bünyesinde kurulmuş olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili ile davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, takip borçulusu ... İktisadi İşletmesinin ... bünyesinde, oda meclisi kararı ile sermayesinin tamamı ...'nca karşılanarak kurulmuş olmasına göre davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı alacaklı vekilinin temyizine gelince;

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK.nun 96 vd maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkin olup istihkak davaları İİK.nun 97/11 ve HUMK.nun 512.maddeleri uyarınca genel hükümlere göre görülür ve nisbi harç ve vekalet ücretine tabidir. Hal böyle olunca takip konusu toplam alacak miktarı ile haczedilen malın değerinden hangisi az ise o değer üzerinden nisbi harç ve vekalet ücreti hesaplanması gerekir. Mahkemece bu yön gözönünde bulundurulmadan daha az olan mahcuzların toplam değeri (43,000 TL) üzerinden nisbi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 4.bendindeki "maktu 330,00 TL" ibaresinin hükmünden çıkarılarak yerine "nisbi 4.930,00 TL." ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 28.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7909, Karar No: 2015/1674, Tarih: 21.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/7909 E.  ,  2015/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, prim, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız ve ihbarsız bir şekilde feshedildiği iddiasıyla, kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma, yıllık ücretli izin, prim, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı ile kar ortaklığı şeklinde çalıştıklarını, bilgileri dışında davacının ünvanlarını kullanarak iş alması ve şirket sırlarını ifşa etmesi nedeniyle kar ortaklığına son verdiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı taraf avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İddia, davacının yaptığı iş, kıdemi, ön muhasebe bölümünde çalışan davacı tanığının iddiayı doğrulayan beyanı, işverenden temin edilen bankaya hitaben düzenlenen ücret yazısı içeriği ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının ücretinin aylık net 1750,00 TL ücret, 500 TL primden oluştuğunun anlaşılmasına rağmen Mahkemece gerekçesi açıklanmadan prim alacağı talebinin reddedilmesi hatalıdır.

3- Davacının imzasını taşımayan ücret bordrolarındaki tahakkuklara itibar edilerek ücret alacağından söz konusu tahakkukların mahsubu hatalıdır.

4- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

3- Davacının imzasını taşımayan ücret bordrolarındaki tahakkuklara itibar edilerek ücret alacağından söz konusu tahakkukların mahsubu hatalıdır.

4- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dâhil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması hâlinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dâhilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Mahkemece, günlük 12 saatlik çalışmadan 1,5 saat yerine 1 saatlik ara dinlenme mahsubu ile fazla çalışma alacağını fazla hesaplayan hatalı hesap raporunun hükme esas alınması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Hükmün açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3947, Karar No: 2017/10874, Tarih: 26.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3947 E.  ,  2017/10874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıkların ayrı ayrı TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A)Sanıklar ... ve ... bakımından yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin sanıklardan ...'ın meydana gelen olayda sorumluluğunun olmadığına ve sanık ... bakımından ise eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyentemyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B)Sanık ... bakımından yapılan incelemede;

Olay günü sanıklardan ...'ün sahibi olduğu inşaatta katılanın dış cephe boyama işi uğraştığı esnada üzerinde bulunduğu iskelenin birleşme noktalarından birinin kırılması neticesinde düşerek vücudunda 6. dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, sanık müdafii tarafından dava dosyasına sunulan 16/05/2016 tarihli ve "Şantiye Şefliği Hizmet Sözleşmesi" başlıklı evrakta sanığın ... ada ve ... parsel numaralı taşınmaz üzerinde yapılacak inşaatta şantiye şefi olarak bir inşaat mühendisini görevlendirdiğinin anlaşıldığı, yine incelenen dosya kapsamında suça konu olayın gerçekleştiği yerin tam adresinin belirtilmemekle beraber kaza yerinin ... Mahallesi'nde bulunan ... Caddesi üzerindeki bir inşaat olduğunun anlaşıldığı, suç tarihi itibari ile sanık tarafından sözleşmede belirtilen adreste görevlendirildiği belirtilen şantiye şefi inşaat mühendisinin suçun meydana geldiği inşaatta görevli olup olmadığının araştırılmadığı, yine aynı sözleşme kapsamında şantiye şefi olarak gösterilen kişinin mahkemece tespit edilip usulüne uygun olarak duruşmaya çağırılıp beyanlarının alınmadığı, belirtilen şekilde sözleşmede belirtilen adres ile kazanın meydana geldiği adresin aynı adres olup olmadığının araştırılması ve sözleşmede ismi geçen şantiye şefinin beyanları alındıktan sonra kusur durumunun yeniden belirlenmesi gerekitği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik araştırma neticesinde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülüp, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3927, Karar No: 2024/9417, Tarih: 06.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/3927 E.  ,  2024/9417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/161 Esas, 2022/788 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da olmadığından temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6036, Karar No: 2019/6608, Tarih: 23.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6036 E.  ,  2019/6608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'in beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

... Taahhüt Taş. Ve Tic. Limited şirketi ortağı ve müdürü olan sanığın taş ocağına teknik nezaretçi olarak maden mühendisi ...’ü, şantiye şefi olarak da jeoloji mühendisi ...’i atadığı, her iki sanığın da iş yerindeki iş güvenliğiyle ilgili bir eksiklik bulunduğuna dair sanıktan herhangi bir talepte bulunmadığı, sanığın ocağın güvenliği ile ilgili konusunda uzman jeoloji ve maden mühendisini ataması nedeniyle olayda kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ...'ün beraatlerine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

... Taahhüt Taşımacılık ve Ticaret Limited şirketine ait Ankara ili Çamlıdere ilçesi ... köyü Eşik deresi mevki faaliyette bulunan taş çıkarma kırma ve eleme sahasında olay tarihinde ekskavatör iş makinesi operatörü olarak görev yapan ...’ın iş makinesiyle belli yükseklik ve belli ölçüdeki kademede (palyada) 10 metre yükseklikteki aynanın 5,5 metre yüksekliğinde 6 metre geriden iş makinesinin kepçesiyle aynadaki doğal taşları kırarak düşürmeye çalışırken, iş makinesi kepçesinin çelik uçlarıyla tersten yukarıya doğru kaldırarak işlemi gerçekleştirdiği sırada, yerinden kopan taşın operatör kabinin sol tarafından içeriye girerek ölümüne sebep olduğu olayla ilgili olarak şantiye şefi olan jeoloji mühendisi ... ve teknik nezaretçi maden mühendisi ... hakkında açılan davada, ölene kavlak temizliğini ekskavatör makine ile temizlemesi hususunda kimin talimat verdiği belli değilse de, şantiye alanında şantiye şefinin talimatı olmadan bu işlemin yapılamayacağı, tanık olarak ifadesine başvurulan ...’ın olayı görmediğini beyan etmesine karşın mahkemedeki beyanında olayı ayrıntıları ile anlatıp, şantiye şefi olan sanığın öleni kırıcı makine ile kavlak temizliği yapmaması hususunda uyardığı şeklindeki çelişkili beyanı bir an için kabul edilse dahi, şantiye şefinin ölenin makine ile temizlik yapmasını önlemesi gerektiği, ancak uyarıda bulunmakla yetinip sahayı terk ettiği dikkate alındığında meydana gelen olayda tali oranda kusurlu olduğunun kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın beraatine ilişkin hüküm kurulması,

Yine teknik nezaretçi olan maden mühendisi ...’ün noter tasdikli teknik nezaret defterini sürekli olarak usulüne uygun şekilde tuttuğu, iş yerinde uyulacak işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları tutanağı ile işletme yönergesinde gerekli güvenlik tedbirlerinin maddeler halinde düzenlendiği görülmüş ise de, 25.06.2012 ve 07.07.2012 tarihli denetimlerde “kavlak temizliğinin yapılması gerektiği” vurgulandığı halde, buna ilişkin alınması gereken tedbirleri belirtmediği, ayna dibinde taş yüklerken kavlak düşürme işi yapılmaması gerektiğini teknik nezaretçi defterine yazmadığı, ayrıca 14.08.2012 tarihinde yapılan denetimde patlatma sonrası exc kullanılarak kavlak alımı gerçekleştirilmeli, çalışma alanı ve iş sağlığı tehlikeye atılmadan güvenliği sağlanmalıdır. Çalışan makinelerin ( exc kırıcı) ön camına koruyucu bariyer demiri yaptırılmalıdır. Yaptırılan bariyerlerde operatörlerin çalışmama bahanesinden dolayı operatörlerin sökmesinin önüne geçilmelidir” uyarısına yer verildiği, yine 20.06.2013 tarihli tutanakta kırıcı ekskavatörün önüne koruyucu ızgara yapılması hususunda uyarı yapıldığı, ancak olaydan önce bahse konu uyarıya yer verilmediği, bununla birlikte yük yükleme amacıyla yapılan ekskavatör iş makinesinin kavlak temizliğinde kullanılmasına göz yumulduğu, kavlak temizliğinde kullanılmasına rağmen korkuluk taktırılmadığı, bu haliyle sanığın meydana gelen olayda tali kusurlu olduğu gözetilmeksizin, hatalı gerekçe ile sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85/242, 08.06.2010 tarihli ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda, sanıklar arasında menfaat çatışması oluştuğunun kabulü gerektiğinden, aynı suçtan yargılanan ve kusurlu olduğu iddia olunan sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğu nazara alınarak sanıkların ayrı müdafiler tarafından savunulması gerektiği gözetilmeksizin, sanıklar müdafinin her üç sanık müdafii olarak duruşmaya katılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.