muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1048, Karar No: 2013/1397, Tarih: 31.01.2013

Mahkemece, emsal nitelikteki tüm dosyaların bir bütün olarak değerlendirildiği açıklanarak, davalı öğretim elemanlarının Üniversite yönetim kurulu kararı ile yapılmış bir görevlendirmesi olmadığı, davalıya yapılan ödemenin telif hakkı kapsamında bulunduğu gerekçesi ile istem reddedilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, davalının davacı üniversite yönetim kurulunun izni olmasa da Rektörlüğünün izni ile diğer davalı tarafından Avrupa Komisyonu Türkiye Delegasyonu için hazırlanan projede görev aldığı anlaşılmaktadır. Üniversitelerin devamlı statüde çalışan öğretim elemanlarının yükseköğretim kurumlarından başka yerlerde ücretli veya ücretsiz, resmi veya özel başka herhangi bir görev alabilmeleri için 2547 sayılı yasanın 37. maddesine göre üniversite yönetim kurulundan izin alınması gerekmektedir. Aynı maddenin son cümlesine göre bu hususta alınacak ücretler ilgili yükseköğretim kurumunun veya buna bağlı birimin döner sermayesine gelir kaydedilecektir.

Mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti raporlarında, davalının projede çalışması için davacı üniversite yönetim kurulunun bir görevlendirmesi olmadığı, davalının üniversiteye mesaisini harcadıktan sonra kendi uzmanlık alanı ile ilgili projeye bilimsel katkı sunduğu, ortaya çıkan dökümanın telif haklarının AB ye ait olduğu, AB nin bunu elde etmek için ödediği bedelin de telif bedeli olacağı bildirilmiştir. Dosya arasında emsal dosyalardan alınan bilirkişi raporları da bulunmaktadır. Bu raporlarda, öğretim elemanlarının kamu kurumları yararına hizmet amacını güden kuruluşlardaki çalışmalarının üniversitede sürdürülmüş sayılacağı, bu kurumlardan alınacak her türlü ücretlerin döner sermayeden pay alan kişinin bağlı bulunduğu birimin döner sermayesine gelir kaydedilmesi gerektiğinin bildirildiği görülmüştür.

Taraflar arasında, davalının davacı üniversitenin devamlı statüde çalışanı olduğu konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Davalı öğretim elemanı diğer davalı vakıf için proje hazırlamıştır. Şu durumda 2547 sayılı yasanın 37. maddesine göre davalı öğretim elemanının davacı üniversite dışında görev yapabilmesi için üniversite yönetim kurulundan izin alınması, sonrasında da öğretim elemanına yapılacak ödemenin öğretim elemanının bağlı olduğu üniversite döner sermaye birimine yatırılması gerekirken; bu yola başvurulmamış olması idari nitelikte bir eksiklik olup 2547 sayılı yasanın 36. maddesi uyarınca öğretim elemanın görevi ile bağlantılı olarak verdiği hizmetin karşılığında aldığı ücret hakkında telif ücreti adıyla bir bedel tahsil etmesi halinde aynı kanunun döner sermayeyi düzenleyen 58. maddesi hükmünün uygulanacağı düzenlemesi karşısında öğretim elemanlarının rektörlük izni ile hazırladıkları proje karşılığında aldıkları ücretin üniversitede bağlı oldukları birimin döner sermayesine yatırılması gerektiği, salt yönetim kurulu kararı alınmamış olmasının ücretin döner sermayeye yatırılmasına engel olmayacağı 2547 sayılı yasanın 36, 37 ve 58. maddelerinden anlaşılmıştır.

Şu durumda, davalı ADVAK ın söz konusu izin için başvuruda bulunmaksızın diğer davalı öğretim elemanından aldığı hizmet karşılığını döner sermaye yerine doğrudan öğretim elemanına ödeme yapması doğru olmamış, her iki davalının da davacı üniversiteye karşı müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları sonucuna varılmıştır. Ancak, davacının 2547 sayılı Yasanın 58. maddesi uyarınca döner sermayeye yatırılacak ücret üzerinden yasal kesintiler yapıldıktan sonra kalanı davalı öğretim elemanına ödemesi gerektiğinden, davalıya döner sermayeden ödenecek tutar belirlenerek istemden indirildikten sonra kalanın ödetilmesi yerine istemin tümden reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine 31/01/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.31/01/2013
Yargıtay — Esas No: 2019/3910, Karar No: 2019/14886, Tarih: 15.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3910 E.  ,  2019/14886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; borçluya ödeme emrinin tebliğ edilemediği ve bu nedenle takip kesinleşmeden 09/07/2015 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın “düşmesine” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/763, Karar No: 2020/2246, Tarih: 24.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/763 E.  ,  2020/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 07/11/2019 gün ve 2019/2321-2019/5117 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde adli yardım talepli olarak davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 07/11/2019 gün ve 2019/2321 esas, 2019/5117 karar sayılı ilamıyla onanmış olup; davacı vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Davacı, davalı ... bünyesinde görevli dava dışı zabıta memurları tarafından darp edilerek belediyenin çöplüğüne atıldığını, hadisenin zabıta görevlilerinin adi bir olayı olmayıp belediye tarafından tertip olunan bir etkinlik sırasında görev nedeniyle meydana geldiğini belirterek uğradığı maddi ve manevi zararların giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının iddialarını ispatlayamadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dayanılan maddi olgular göz önünde tutulduğunda dava dışı şahısların kişisel kusuruna dayanıldığı, davaya konu eylemin kamu hizmetinin yürütülmesiyle alakasının bulunmadığı, iddia edilen fiilin dava dışı üçüncü kişi konumunda olan kişilerce kamu hizmetine tahsisli araç veya gereçler kullanılarak gerçekleştiği kabul edilse dahi bu fiilden doğan zarardan davalı kurumun sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı ve bu haliyle davalıya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı; açıkça, davalı ... Başkanlığının hizmet kusuruna dayanmıştır. Davalı, kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde ise idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2)

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, davalı yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın esastan reddine hükmedilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekirken onanması doğru bulunmadığından davacının karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, davalı yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın esastan reddine hükmedilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekirken onanması doğru bulunmadığından davacının karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davacının karar düzeltme isteminin kabulüne; Dairemizin 07/11/2019 gün ve 2019/2321 esas, 2019/5117 karar numaralı onama kararının kaldırılmasına; kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve davacıdan önceki onama kararımızla alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13317, Karar No: 2012/469, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13317 E.  ,  2012/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında Demre ilçesi, Zümrütkaya mahallesinde 5410 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, aynı gün temyiz incelemesi yapılan dairemizin 2011/13306 esas sayılı dosyasındaki kroki ile dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14624, Karar No: 2015/1745, Tarih: 10.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14624 E.  ,  2015/1745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İlçesi, Yukarı Mahalle, 68 ada 65 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av... ve davacı vekili Av..... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kirazın 2013 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6614, Karar No: 2014/11290, Tarih: 05.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/6614 E.  ,  2014/11290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/83454

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2008

NUMARASI : 2003/320 (E) ve 2008/177 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/03/2014 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Oluş ve dosya kapsamına göre; sanığı, minibüste yanına oturduğu yakınanın ceketinin yan cebindeki cep telefonunu çalarak araçtan indiği, durumu fark eden yakınanın da araçtan inerek sanığı takip ettiği, sanığın bir pastaneye girip cep telefonunu masa üzerine koyduğunu görünce yakına giderek sanıktan telefonu istediği, sanığın yakınanın telefonu almasını önlemek için elini beline atıp yakınana doğru hamle yaptığı sırada, yakınanın yumruk atarak sanığı etkisiz hale getirdiği ve bu sırada sanığın üzerindeki bıçağın yere düştüğü olayda; eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-) Bakırköy Adli Emanetinin 2003/1507 sırasında kayıtlı ve suçta kullanılan bıçağın müsaderesi yerine, sanığa iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ç.. E.. ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14636, Karar No: 2023/3622, Tarih: 30.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14636 E.  ,  2023/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/254 E., 2022/264 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2019 tarihli ve 2019/143 Esas, 2019/537 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2020/811 Esas, 2020/829 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dairemizin 22.03.2022 tarihli ve 2021/17518 Esas, 2022/2717 Karar sayılı kararı ile özetle; "Mağdurun aşamalardaki çelişkili anlatımları, doktor raporu, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın mağdura yönelik cinsel istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/1-1,3. cümle maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması karşısında söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/254 Esas, 2022/264 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava soyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanığın eylemini cebir ile gerçekleştirdiğine, sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmemesi gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanığın eylemini cebir ile gerçekleştirdiğine, sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmemesi gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve sanığın hataya düştüğüne, dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde on dört yaşında olan mağdurun ailesiyle tartışarak ikametinden ayrıldığı, Hornet isimli site üzerinde sanık ile tanışarak kalacak bir yeri olmadığını, onun ikametinde kalmak istediğini söylediği, sanığın da bu teklifi kabul ettiği, aynı gün sanık ile mağdurun buluşarak sanığın kullanımında bulunan eve gittikleri, burada sanığın mağdura karşı cinsel istismarda bulunduğu, mağdurun korkması nedeniyle sanığa direnmediği, akabinde mağdurun o gece ikamette kaldığı, sabah kalktığında ikametten ayrılmak istediği ancak kapı kilitli olduğu için ayrılamadığı bir süre sonra bakkala giden sanığın ikamete geri döndüğü, mağdurun kıyafetlerini alarak ikametten ayrıldığı, sanığın bu duruma karşı çıkmadığı, sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı cezalandırılması istenilmiş ise de mağdurun aşamalardaki çelişkili anlatımları, Adli Tıp Kurumu raporu, savunma ve tüm dosya içeriği kül halinde değerlendirildiğinde sanığın mağdura yönelik cinsel istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mevcut haliyle sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kanaatine varılarak sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ile Yargıtay bozma ilamı nazara alınarak sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanığın eylemini cebir ile gerçekleştirdiğine, sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmemesi gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ile Yargıtay bozma ilamı nazara alınarak sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanığın eylemini cebir ile gerçekleştirdiğine, sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmemesi gerektiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Sanığın mağdurun yaşının on sekiz olarak bildiğine yönelik savunması, Mahkemenin sanıkla mağdurun Hornet isimli siteden tanışarak buluştuklarını kabulü ve sitenin niteliği gereği üyelerinin on sekiz yaşından büyük olması zorunluluğu, mağdurun beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Tebliğname Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Tebliğname'deki görüşe oy çokluğu ile iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/254 Esas, 2022/264 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak Sayın Üye ... ve Sayın Üye ...'in karşı oyları ve oy çokluğu ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE

30.05.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın mağdura karşı nitelikli cinsel istismar eylemini kabul etmemiştir. Soruşturma aşmasında savunmasında ilk önce mağduru tanımadığını beyan etmesine rağmen, mahkemede ilk beyanında mağdurun bir gece kendi yanında kaldığını beyan etmiş, bozma öncesi son celse mağdurun yaşının 18 olduğunu söylediğine ilişkin çelişkili beyanlarda bulunmuştur. 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanabilmesi için failin işlediği fiili kabul etmesi ancak fiili işleme nedeni konusunda hataya düştüğü hususunda mahkemeyi ikna etmesi gerekir. Dosya kapsamında suça sürüklenen çocuğun eylemi kabul etmediği yaş hususunda hataya düştüğü için eylemi gerçekleştirdiği hususunda ikna edici delil ileri sürmediği anlaşıldığından, Dairemizin 22.03.2022 tarihli ve 2021/17518 Esas, 2022/2717 Karar sayılı bozma kararına uyularak verilen İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 gün ve 2022/254 Esas, 2022/264 sayılı Kararının ONANMASI yerine Bozulması yönünde karar veren sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/19456, Karar No: 2015/3938, Tarih: 09.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19456 E.  ,  2015/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.05.2014

NUMARASI :Esas no: 2014/100 Karar no:2014/496

Taraflar arasındaki davacı (kadın) tarafından açılan "nafakanın artırılması" davası ile davalı tarafından bağımsız olarak açılan "boşanma" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından "kusurlu olduğunun tespitine" ilişkin hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: