muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4947, Karar No: 2022/6551, Tarih: 10.10.2022

3. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

3.1. Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28/11/2019 tarihli ve 2016/728 E., 2019/615 K. sayılı kararıyla; Yargıtay bozma kararına Mahkemece uyulması sonucu yapılan keşifte dinlenilen mahalli bilirkişiler ile tanık beyanlarından, 140 ada 91 numaralı parsel ile 140 ada 54, 55 ve 59 numaralı parseller arasında var olan sınırların eskiden beri belirgin ve aynı olduğu, sınırlarda herhangi bir genişleme olmadığı, taşınmazlar arasındaki kot farkının eskiden beri mevcut olduğunun anlaşıldığı, ayrıca 18/03/2019 ve 08/05/2019 havale tarihli fen ve ziraat bilirkişi raporlarında 91 numaralı taşınmaza uygulanan tapu kaydının zemine birebir uyduğu, taşınmazın mevcut sınırların dışına çıkmasının mümkün olmadığı, 91 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçları ile 54, 55 ve 59 parsellerdeki zeytin ağaçları arasında dikim ve bakım olarak farklılık bulunduğu, 91 numaralı parsel üzerindeki zeytin ağaçlarının üzerinde (V) harfinin bulunduğu ve 456 şeklinde numaralandırıldığı, 91 numaralı parsel ile 54, 55, 59 numaralı parseller arasında doğal taş sınırının bulunduğu, 54, 55 ve 59 numaralı parsellerin sınırlarının genişleyip vakıf arazisine taştığının söylenemeyeceğinin tespit edildiği, bilirkişi raporlarının usul ve yasaya uygun olduğu, söz konusu parsellerin sınırlarının sabit olduğu, sınırlarda bir genişleme olmadığı gerekçesiyle, davalı ... yönünden verilen hüküm temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden davanın davalı ... dışındaki diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.

3.2. Mahkemenin 28/05/2020 tarihli ek kararı ile hükmün 5 ve 7 no.lu bentlerinde davalı ...’un Ahmet Sargun olarak yazıldığı anlaşıldığından işbu bentlerdeki Ahmet Sargun olarak yazılan kısımların ... olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

3.2. Mahkemenin 28/05/2020 tarihli ek kararı ile hükmün 5 ve 7 no.lu bentlerinde davalı ...’un Ahmet Sargun olarak yazıldığı anlaşıldığından işbu bentlerdeki Ahmet Sargun olarak yazılan kısımların ... olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davanın reddedilen kısımlarının bozulmasına karar verilmesi gerektiğini, son aldırılan bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olup rapora karşı itirazlarının karşılanmadığını, 140 ada 54, 55 ve 59 komşu parsellerin sınırlarının kadim doğal sınırlar olmayıp, yıllar önce insan gücü ile oluşturulabilecek sınırlar olduğunu, arazilerin meyilinden dolayı taştan örülmüş duvarların kot farkı doğal sınırlar olarak algılandığını, mevcut çalılık formda bitki ve ağaçlardan oluşmuş sınırların ise toprak işleme aletleri ile girilmediğinden zamanla oluşmuş sınırlar olduğunu, bilirkişi raporunda idareye ait 140 ada, 91 parsel numaralı 18.115,00 m² yüzölçümlü (V) işaretli mevcut sınırlar içerisinde zeytinlikte 344 adet zeytin ağacı saydığını, İdare sayımlarında bu sayının 521 adet olduğunu, İdare kütük kayıtlarında ise bu sayının 780 olduğunu, söz konusu taşınmazlara uygulanan tapu kayıtlarına bakıldığında idareye ait parselin yüzölçümünün eksik, komşu parsellerin ise yüz ölçümleri olması gerekenden fazla olduğunun görüldüğünü, tüm bunlar ilgili bilirkişi raporunun hatalı olduğunu açıkça ortaya koyduğunu, Yargıtay bozma öncesi verilen 2005/79 E.- 2008/646 K. sayılı ilk kararda 54 ve 59 parselde dayanak kayıtlara göre miktar fazlalığı olduğu ve idare parseline taşma olduğu açıkça ortaya konulmuşken şu anda verilen iş bu kararın hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Kadastro sonucu Dereli köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 140 ada 55, 59, 62, 63 ve 64 parsel sayılı muhtelif yüz ölçümdeki taşınmazlar tapu kaydı, vergi kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit ve tescil edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2.İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2.İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun tapuda kayıtlı taşınmaz malların tespiti başlıklı 13. maddesinde tapuda kayıtlı taşınmaz mal: A) Kayıt sahibi veya mirasçıları zilyet bulunuyorsa; a) Kayıt sahibi adına, b) Kayıt sahibi ölmüş ise mirasçıları adına, c) Mirasçılar tayin olunamazsa, ölü olduğu yazılmak suretiyle kayıt sahibi adına, B) Kayıt sahibi veya mirasçılarından başkası zilyet bulunuyorsa; a) Kayıt sahibi veya mirasçılarının kadastro teknisyeni huzurunda muvafakatları halinde zilyet adına, b) Zilyet, taşınmaz malı, kayıt malikinden veya mirasçılarından veya mümessillerinden tapu dışı bir yolla iktisap ettiğini, onların beyanı veya herhangi bir belge ile veya bilirkişi veyahut tanık sözleriyle ispat ettiği ve ayrıca en az on yıl müddetle çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla zilyet bulunduğu takdirde zilyet adına, c) (Değişik: 3/5/2012-6302/4 md.) Kayıt sahibinin yirmi yıl önce gaipliğine hüküm verilmiş veya tapu sicilinden malikin kim olduğu anlaşılamamış ise çekişmesiz ve aralıksız yirmi yıl müddetle ve malik sıfatıyla zilyet bulunan kimse adına tespit olunur.” düzenlemeleri yer almaktadır.

6.3. Değerlendirme

(IV/2.) numaralı paragrafta yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 26,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17876, Karar No: 2013/16183, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17876 E.  ,  2013/16183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ve davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verimi, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda münavebeye alınan samanın 2011 yılı itibarıyla sulu şartlardaki dekar başına ortalama verimi 380 kg iken 365 kg alınması suretiyle düşük bedel belirlenmesi,

2-Sebze birçok çeşidi kapsadığı cihetle, ekilmesi mutad olan sebzelerin ne oldukları öncelikle saptanıp, buna göre karışık sebzeyi oluşturan ürünlerden her birinin değerlendirme yılı itibariyle dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ile kg başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek, bilirkişi kurulu raporunun bu verilere uygunluğu denetlenip, uygun değilse verilere uygun ek rapor alınmak suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmesi gerekirken; soyut nitelikteki “karışık sebze” getirisi üzerinden hesaplama yapan ve bu nedenle denetime elverişli olmayan rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

3-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca; bilirkişi kurulu arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate

3-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca; bilirkişi kurulu arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate

alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verimi, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Bu sebeple mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda 6-8 yaş aralığında olan kapama erikin sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi 400 kg, üretim gideri 333 TL olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dekar başına ortalama verimin 550 kg, üretim gideri ise 408 TL alınmak suretiyle ve yine 8-10 yaş aralığında olan kapama kirazın sulu şartlarda üretim gideri 338.5 TL olduğu halde; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 209.13 TL alınmak suretiyle değer belirlenmiş olması,

4-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan elma fidanının 2011 yılı itibariyle yaş ve cinsine göre rayiç fiyatının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek değerinin tespiti gerekirken 2 yıllık elma masrafını hesaplayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

5-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58.maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15852, Karar No: 2021/2434, Tarih: 17.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/15852 E.  ,  2021/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kıyı Kenar Kısmında Kalan Yerin Tapu İptali ve Tescili

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 17.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6262, Karar No: 2011/3497, Tarih: 16.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6262 E.  ,  2011/3497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Aile Mahkemesinden verilen 29.12.2009 gün ve 945/1186 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... Uysal vekili; evlilik birliği içinde edinilerek davalı eş adına kayıtlanan 203 ada 1 parselde bulunan 24 nolu bağımsız bölümün, taraflar arasında ... Noterliğinde düzenlenen 30.12.2002 tarih 25664 Yevmiye nolu düzenleme şeklindeki mal ortaklığı sözleşmesi uyarınca ve vekil edeninin evlilik birliğine sağladığı katkı nedeniyle davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ½ payının vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili ise; dava konusu evin vekil edeninin babasının sağladığı kaynakla edinildiğini, davacının edinmede hiçbir katkısının bulunmaması nedeniyle dava konusu taşınmazın ortaklık malı olarak değerlendirilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın taraflar arasında düzenlenen 30.12.2002 tarihli sözleşme gereğince ortaklık mallarından olduğu görüşünden hareketle davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz etmiştir

Taraflar 7.3.1990 tarihinde evlenmiş ve 24.4.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 27.5.2009 tarihinde kesinleşmesi sonucunda boşanmışlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın taraflar arasında düzenlenen 30.12.2002 tarihli sözleşme gereğince ortaklık mallarından olduğu görüşünden hareketle davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz etmiştir

Taraflar 7.3.1990 tarihinde evlenmiş ve 24.4.2004 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 27.5.2009 tarihinde kesinleşmesi sonucunda boşanmışlardır.

Dosya arasında bulunan İzmir 13. Noterliğinde düzenlenen 30.12.2002 tarih 25664 yevmiye nolu sözleşme uyarınca, tarafların, 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 10/1 maddesi hükmü uyarınca kendilerine tanınan süre içerisinde evlendikleri tarihten itibaren geçerli olmak üzere mal ortaklığı rejimini kabul ettikleri anlaşılmaktadır. Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme ile seçilen mal ortaklığı rejiminin 4721 sayılı TMK. nun yürürlüğe girdiği 1.1.2002 tarihinden ileriye doğru geçerli olduğu ve tarafları bağladığı konusunda hiçbir duraksama bulunmamaktadır. Somut olayda uyuşmazlık konusu olan husus; söz konusu bu sözleşmenin geçmişe etkili olarak yapılıp yapılamayacağı ve eğer yapılmış ise hüküm ifade edip edemeyeceğine ilişkindir. 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 10/1 maddesinde aynen “Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten (1.1.2002) önce evlenmiş olan eşler arasında bu tarihe kadar tabii oldukları mal rejimi devam eder. Eşler kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde başka bir mal rejimini seçmedikleri taktirde bu tarihten geçerli olmak üzere yasal mal rejimini (edinilmiş mallara katılma rejimi) seçmiş sayılırlar” denilmekte ve aynı kanunun 10/3 maddesinde de “ Şu kadar ki eşler yukarıda öngörülen bir yıllık süre içerisinde mal rejimi sözleşmesiyle yasal mal rejimini (edinilmiş mallara katılma rejimini) evlenme tarihinden (Yani geçmişe etkili olarak) geçerli olacağını kabul edebilirler.” Hükmüne yer verilmektedir. Bu iki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde yukarıda öngörülen bir yıllık süre içerisinde eşlerin geçmişe etkili olmak üzere sadece yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimini seçebilecekleri açıktır. Diğer bir ifade ile eşler kanunun tanıdığı bir yıl içinde geçmişe etkili bir biçimde edinilmiş mallara katılma rejimi dışında gene kanunun tanıdığı başka bir mal rejimini (mal ortaklığı, mal ayrılığı veya paylaşmalı mal ayrılığı rejimlerinden birini) evlenme tarihinden itibaren geçerli olmak üzere seçemez ve belirleyemezler. Dolayısı ile varsa bile; böyle bir belirleme de yok hükmündedir ve kamu düzenine ilişkin bu sınırlama sözleşme serbestisi kurallarına dayanılarak aşılamaz.

Somut olguyla yakından ilgisi bulunan TMK.nun 202 ve 203 maddelerine de değinmekte yarar bulunmaktadır.

Somut olguyla yakından ilgisi bulunan TMK.nun 202 ve 203 maddelerine de değinmekte yarar bulunmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 202 maddesinin 2. fıkrasında; "Eşler, mal rejimi sözleşmesiyle kanunda belirlenen diğer rejimlerden birini kabul edebilirler" denilmiştir. Madde hükmünden de açıkça anlaşıldığı üzere, eşler ancak seçimlik mal rejimlerinden olan "mal ayrılığını veya paylaşmalı mal ayrılığını ya da mal ortaklığını seçebilirler. Bunlardan birini seçmedikleri takdirde, kanun gereği edinilmiş mallara katılma rejimi eşler arasında yasal mal rejimi olarak geçerli olacaktır. Yani TMK.nun 202/2 fıkrası ile eşlerin yasal mal rejiminden seçimlik mal rejimine ya da seçimlik mal rejimden yasal mal rejimine dönmeyi sağlayan mal rejimi sözleşmesini yapabilme olanağına sahiptirler.

TMK.nun 203. maddesinde ise; "mal rejimi sözleşmesi, evlenmeden önce veya sonra yapılabilir. Taraflar istedikleri mal rejimini, ancak kanunda yazılı sınırlar içinde seçebilir, kaldırılabilir veya değiştirilebilir." hüküne yer verilmiştir.

Doktrinde; 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden sonra yapılan evliliklerde, eşlerin sonradan yapacakları bir mal rejimi sözleşmesi ile geçmiş etkili düzenleme getirmelerine yasal bir engel olmadığı ileri sürülmüş ve TMK.nun 203 meddesinde ".... kanunda yazılı sınırlar içinde ..." kavramınında buna engel oluşturmadığı görüşü belirtilmiş ise de, sözü edilen 203. maddedeki kavramın buna yasal bir engel oluşturduğu konusunda duraksamamak gerekir. Çünkü aile hukukunda; tam ve sınırsız bir sözleşme serbestisi kabul edilmemiş, tam aksine özgür iradeye dayalı sözleşme serbestisinin sınırlı olarak kabul edildiği ve kullanıldığı görülmektedir. Bu konuda en büyük yasal engel de, 4722 sayılı Kanunun 10/3. fıkrası olmaktadır. Bu nedenle, taraflar arasında yapılan mal ortaklığı sözleşmesinin geçmişe etkili olarak uygulanması olanağı bulunmamaktadır.

Sonuç olarak; dava konusu taşınmaz evlilik birliği içinde 26.11.1999 tarihinde edinilerek davalı eş adına kayıtlandığına ve bu dönem 743 sayılı TKM.nin 170. maddesine göre eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu döneme ilişkin bulunduğuna göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın Borçlar Kanununun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekirken; mahkemece dava konusu taşınmazın edinildiği döneme ilişkin olarak yok hükmünde bulunan sözleşmeye dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve 398,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 16.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3230, Karar No: 2025/2320, Tarih: 29.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3230 E.  ,  2025/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1771 E., 2024/1636 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/182 E., 2022/328 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 29.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalı ... vekili Avukat ... ile davacı kooperatif vekili Avukat ... geldiler. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kooperatif vekili dava dilekçesinde özetle; davacı kooperatifin Muğla ili, .... İlçesi, ... , ... ada, 18 no'lu taşınmaz maliki iken davalıların da ½ şer hisse ile Muğla ili, ... İlçesi, ... , ... ada, ... no'lu taşınmaz maliki olduğunu, 17.04.2005 tarihli kooperatif genel kurul kararı ile ... ada, ... no'lu taşınmazın kayıp olduğunu yani inşai faaliyet yapılacak alanın bulunmadığı gerekçesi ile davalılardan gelen teklif üzerine üye olan davalıların mağduriyet yaşamaması amacıyla davacı kooperatif ile davalıların maliki oldukları taşınmazların birbirlerine devredilmesine karar verildiğini, karar gereğince davacı kooperatif adına kayıtlı olan ... ada ... no.lu taşınmazın davalılar adına tapuda devredilmesine rağmen davalılar adına kayıtlı olan ... ada .... no.lu taşınmazın davacı kooperatife devredilmediğini belirterek Muğla İli, ... İlçesi, ... ... ada, ... no'lu bağımsız bölümün davacı kooperatif adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, muvazaalı genel kurul kararının geçersiz sayılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... tarafından süresi içerisinde cevap dilekçesinin sunulmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI