muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7068, Karar No: 2022/13772, Tarih: 01.06.2022

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Mart2002-Nisan2015 tarihlerinde ... Kuvvetleri Komutanlığında uzman çavuş olduğu, ... Lisesi'nde okuduğu, memleketinin ... olduğu" şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 10/07/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 20/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda, müştekinin, açık kimliği belirli olmayan “...” isimli şahsın müştekiye ... isimli sosyal paylaşım sitesinde hakaret ettiğinden bahisle şikayetçi olduğu, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Mart2002-Nisan2015 tarihlerinde ... Kuvvetleri Komutanlığında uzman çavuş olduğu, ... Lisesi'nde okuduğu, memleketinin ... olduğu" şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, şüphelinin tespitine yönelik olarak ilgili kurumlardan araştırma yapılması, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiğinden, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/02/2021 tarihli ve 2021/1498 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16404, Karar No: 2012/723, Tarih: -

**11. Ceza Dairesi         2008/16404 E.  ,  2012/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adli Emanette kayıtlı eşyalar hakkında mahkemesince mahallinde bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan yargılamaya toplanan delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticesinde oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay günü sanıkların Beşiktaş İlçesi Akdoğan Sokak üzerinde bulunan Vakıfbank ATM cihazının bulunduğu yere birlikte gidip ortası boş lastik düzeneği cihaza yerleştirerek  bu sayede, para çekmek için cihazın bulunduğu yere kısa süreli aralıklarla gelen her iki şikayetçinin bankamatik kartlarının ATM cihazında sıkışıp kalmasını sağladıktan sonra şikayetçi S... A... A...’ya ait bankamatik kartını bulunduğu yerden çıkartarak aldıkları, şikayetçi A... K...’a ait kartı ise alamadan ihbar üzerine yakalandıkları iddiasıyla, sanıkların hile ve desise içeren söz ve davranışlarla bankayı araç olarak kullanmak suretiyle şikayetçilere ait bankamatik kartlarını ele geçirme eylemlerinden dolayı 5237 sayılı TCK’nun 158/1-f (iki kez), ele geçirdikleri banka kartları ile yarar sağlayamadan yakalanmaları eyleminden dolayı da 5237 sayılı TCK’nun 245/1, 35/1-2 (2 kez) maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle sanıklar hakkında kamu davası açıldığı,

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, ‘dolandırıcılık’ suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanıkların bu suçtan beraatlerine, şikayetçi S...A...A...’ya ait bankamatik kartını, kurdukları düzenek sayesinde ele geçirme ve şikayetçi Alper Kılıç’a ait kartı ise sıkışıp kalmasını sağladıkları ATM cihazından alamadan yakalanma eylemlerinin ayrı ayrı ve kendi içinde bir bütün olarak ‘teşebbüs aşamasında kalan banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması’ suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu suçtan ikişer kere cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmış ise de,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2010/11-17 E. 2010/65 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere; 765 sayılı TCK’nunda karşılığı bulunmayan ‘banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması’ suçunun 5237 sayılı TCK’nun 245. maddesinde düzenlendiği, anılan maddenin birinci fıkrasında;  ‘başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimse, kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa, üç yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır’ hükmünün bulunduğu, maddenin gerekçesinde ise; “madde, banka veya kredi kartlarının hukuka aykırı olarak kullanılması suretiyle bankaların veya kredi sahiplerinin zarara sokulmasını, bu yolla çıkar sağlanmasını önlemek ve failleri cezalandırmak amacıyla kaleme alınmıştır” denilmek suretiyle bu suçun yasaya konulmasının amacının açıklandığı,

Yasa maddesindeki düzenleme karşısında;

Yasa maddesindeki düzenleme karşısında;

a- Başkasına ait banka veya kredi kartının her ne suretle olursa olsun ele geçirilmesi veya elde bulundurulması,

b- Kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın kartın kullanılması veya kullandırılması,

c- Kişinin kendisine veya başkasına yarar sağlaması koşullarının birlikte gerçekleşmesi halinde TCK’nun 245/1. maddesinde yazılı olan suçun oluşabileceği, maddede yer alan “her ne suretle olursa olsun” ifadesi ile banka veya kredi kartının yasalarda suç oluşturmayan eylemlerle ele geçirilmesinin kastedildiği, bu düzenleme ile yasa koyucunun, banka ya da kredi kartının failin eline hukuka uygun yollardan geçmesi halinde doğabilecek duraksamaları gidermek istediği ve bu ele geçirme hukuka uygun olsa bile banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılmasını yaptırıma bağladığı,

5237 sayılı TCK’nun hazırlanmasında esas alınan asıl kuralın gerçek içtima olup ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza’ ilkesinin geçerli olacağı, nitekim Adalet Komisyonu raporunda bu hususun; ‘Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır’ şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır’ şeklinde belirtildiği,

Gerçek içtima kuralının istisnalarından birisi olan bileşik suçun, Yasanın 42. maddesinde; “biri diğerinin unsurunu veya ağırlaştırıcı nedenini oluşturması dolayısıyla tek fiil sayılan suça bileşik suç denir” şeklinde tanımlandığı ve bununla da yetinilmeyerek; “bu tür suçlarda içtima hükümleri uygulanmaz” hükmünün getirildiği,

5237 sayılı Yasanın 245/1. maddesinde düzenlenen ‘banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması’ suçunun yasadaki düzenleniş şekli gözönüne alındığında bileşik suç olarak düzenlenmediğinin görüldüğü, banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçu ile birlikte oluşabilecek diğer suçlara Yasada öngörülen ceza miktarları da, bu suçun bileşik suç olarak düzenlenmediğini açıkça ortaya koyduğu, bu nedenle, banka veya kredi kartının hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi durumunda oluşabilecek hırsızlık, yağma, güveni kötüye kullanma, gibi suçlar ile banka veya kredi kartlarını kötüye kullanma suçu arasında gerçek içtima kuralının uygulanarak failin her bir suçtan ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği, 5237 sayılı TCK’nun 245/1. maddesindeki ‘her ne surette olursa olsun’ ifadesinin banka veya kredi kartlarının sadece hukuka uygun yollardan ele geçirilmesini kapsadığı kartın ele geçirilmesi aşamasına kadar eylemlerin suç teşkil etmesi durumunda, bu aşamaya kadar olan eylemlerin yasadaki karşılığı ne ise o suçtan, cezalandırılacağı, 245/1. maddedeki suçun oluşması için kart ele geçirildikten sonra yarar sağlamaya yönelik icrai hareketlere başlanılması gerektiği cihetle,

Dava konusu olayda sanıkların kurduğu düzenek sayesinde, ATM cihazına para çekmek için gelen şikayetçilerden S...A... A...’nın, ekonomik değer taşıdığından kuşku bulunmayan menkul mal niteliğindeki banka kartını, sıkıştığı ATM cihazından alma eyleminin ‘hırsızlık’, aynı şekilde ATM cihazında sıkışıp kalmasını sağladıkları şikayetçi A...K...’a ait kartı sıkıştığı yerden alamadan yakalanmaları eyleminin de ‘teşebbüs aşamasında kalmış hırsızlık’ suçlarını oluşturduğu, ‘banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması’ suçunun ise icrai hareketlerine başlanmadan sanıkların yakalandıkları ve somut olayda bu suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, neticede sanıkların eyleminin bir bütün halinde şikayetçi S... A... A...’ya karşı ‘hırsızlık’ ve şikayetçi A... K...’a karşı ‘hırsızlığa teşebbüs’ suçlarını oluşturduğu ve bu suçlardan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ancak ‘hırsızlık’ suçunun unsurunu oluşturabilecek eylemlerin, ‘teşebbüs aşamasında kalan banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması’ suçunu oluşturduğunun kabulüyle suçun vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı,

2- Sanık M...Ş... hakkında, hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 231 ve TCK’nun 7/2. maddeleri gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı  verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmasında  zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7152, Karar No: 2011/289, Tarih: 18.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7152 E.  ,  2011/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.10.2008 tarih ve 2007/660 - 2008/748 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının ortağı iken tüm yükümlülüklerini yerine getirdiği halde tahsis edilen dükkanın müvekkili adına tapuya tescil edilmediğini ileri sürerek, anılan dükkanın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya tahsis edilen dükkanın kooperatife iş yapan firmaya iş bedeli karşılığı verildiğini, ancak bu firmanın taahhüdünü yerine getirmediğinden sözleşmenin feshedildiğini, bu nedenle bu firma tarafından davacıya yapılan devrin geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacıya yapılan ortaklık devrinin geçerli olduğu, davacının borcu olduğunun davalı tarafından ispat edilemediği, dükkanın tapusunu istemede davacının haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif ortağı olan davacıya tahsis edilen işyerinin tapu kaydının davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Somut olayda, davalı kooperatif ile dava dışı yapı denetim şirketi arasında yapılan sözleşmeye göre hizmet bedeli olarak davalı kooperatif tarafından yapı denetim şirketine 3 dükkan verileceğinin kararlaştırılmış olduğu, bunun için anılan şirketin kooperatif ortağı yapıldığı, daha sonra yapı denetim şirketi tarafından bu 3 dükkana ilişkin ortaklıkların dava dışı kişilere devredildiği ve bu devirlerin davalı kooperatif tarafından onaylandığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, dava dışı yapı denetim şirketi tarafından 3 dükkana ilişkin hissenin devredilmesinden sonra davalı ile yapılan sözleşmenin feshedilmesi nedeniyle bu dükkanlardan birisini devralan davacının hak sahibi olup olmadığı, hak sahibi ise devreden şirketin var ise borcundan davacının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

BK'nun 167/1. maddesine göre, borçlu, temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu defileri temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir. Dava konusu olayda, dava dışı yapı denetim şirketi tarafından davalı ile yapılan sözleşme iş bitmeden feshedilmiş olması nedeniyle, davalı tarafından sözleşme gereği istenen hizmetin tam olarak yerine getirilmediğine ilişkin defilerin davacıya karşı da ileri sürülebilmesi mümkündür.

BK'nun 167/1. maddesine göre, borçlu, temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu defileri temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir. Dava konusu olayda, dava dışı yapı denetim şirketi tarafından davalı ile yapılan sözleşme iş bitmeden feshedilmiş olması nedeniyle, davalı tarafından sözleşme gereği istenen hizmetin tam olarak yerine getirilmediğine ilişkin defilerin davacıya karşı da ileri sürülebilmesi mümkündür.

Bu itibarla mahkemece, dava dışı yapı denetim şirketinin sözleşme gereği yüklendiği edimini tam olarak yerine getirip getirmediğinin belirlenmesi, edimin eksik yerine getirildiğinin tesbit edilmesi halinde bunun davacıya tahsis edilen dükkana karşılık gelen bedelinin ne olduğunun belirlenmesi, davaya konu dükkan dışındaki dava dışı yapı denetim şirketi tarafından devredilen 2 dükkana ilişkin tapuların devralanlara verilip verilmediğinin, davalı kooperatif tarafından eşitlik ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenerek, karşı edimi yerine getirmeyen kişinin daha doğru deyişle kooperatife borcu olan ortağın bunu ifa etmeden tapu istemesinin mümkün bulunmadığı gözönüne alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kooperatif ortağı olan davacının adına tahsisli taşınmazın halen kooperatif adına tescilli tapu kaydının iptali ve davacı adına tescili isteminden ibarettir.

Mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı kooperatif vekilince temyizi üzerine Dairemizin muhterem çoğunluğunca, davacının kooperatif ortaklığının davadışı yapı denetim şirketinin davalı kooperatiften olan alacağının temliki suretiyle gerçekleştiği, söz konusu sözleşmenin ise taraflarca feshedilmiş olması nedeniyle davalı borçlu kooperatifin BK’nun 167/1. maddesi uyarınca akidine karşı ileri sürebileceği def’ileri alacağı temlik alan davacıya da dermeyan edileceği kabul edilerek yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş ise de, çoğunluk kararına katılmayı olanaklı görmüyorum.

Şöyle ki; mahkemece de kabul edildiği üzere, davalı kooperatif, davadışı yapı denetim şirketi ile yapmış olduğu sözleşmeden kaynaklanan borcunu, anılan şirkete kooperatif ortaklık hissesi vermek suretiyle yerine getirmiş olup kooperatifin asli bir edimi niteliğindeki şirketin kooperatife ortaklığı gerçekleştirildikten sonra, bu ortaklığa tekabül eden ve bir yan edim niteliğini taşıyan taşınmaz tahsis işlemini de gerçekleştirmiş, süreçte belirgin hale geldiği anlaşılan B 9 Blok 8 nolu dükkana ait tapunun devrini de bu şekilde taahhüt etmiş durumdadır. Bu durumda, yapı denetim şirketinin temlike konu bir alacağının bulunmadığı ortada olup yapı denetim şirketine verilen ortaklık hissesinin devirlerinin de alacağın temliki olarak nitelendirilmesi doğru olmadığı gibi, yapı denetim şirketinin kooperatife olan borcunun davacıya yahut onun selefi olan ...’a nakledildiği de söylenemez. Bu durumda, davalı kooperatifin dükkan tapusunun devrinden, ancak bizatihi davacının kooperatife olan borcunu yerine getirmemesi halinde kaçınabileceği, kooperatif kayıtlarında ise davacının kooperatife herhangi bir borcunun bulunmadığının belirtilmiş olması karşısında tapunun devrinden kaçınamayacağı kanısındayım.

Yapılan ortaklık hissesi devirlerinin bir an için alacağın temliki hükümlerine tabi bulunduğu düşünülse bile, her şeyden önce, davacı doğrudan alacağı temellük eden kişi değildir. Dava konusu dükkana tekabül eden ortaklık hissesi davadışı yapı denetim şirketine ait iken önce davadışı ...’a devredilmiş, davacı da 13.10.2005 tarihinde anılan şahıstan bu hisseyi devralmıştır. Bu durumda, davadışı yapı denetim şirketinin bir temlik işleminin varlığından söz edilecek ise, davalı borçlu kooperatifin BK’nun 167. maddesi uyarınca ileri sürebileceği def’ileri, öncelikle, temellük eden ...’a karşı dermeyan etmesi gerekirken bu yola gidilmediği sabit olduğu gibi, ... üzerindeki ortaklık hissesinin davacıya devrinin gerçekleşmesinin ve devrin kooperatif yönetim kurulunca kabul edilmesinin ardından, davalı kooperatif ile davadışı yapı denetim şirketi arasındaki sözleşme feshedilerek anılan şirketin kooperatife olan borcunu ifa etmeyeceğinin açıklıkla ortaya çıkmış olmasına karşın, kooperatif kayıtlarında davacının kooperatife borcu bulunmadığının belirtilmiş olması olgusu da gözetildiğinde, davalının temellük edene karşı BK’nun 167. maddesinde sayılan def’i ileri sürme ve takas dermeyan etme hakkından örtülü olarak feragat etmiş olduğunun kabulü gerekmekle, yerel mahkemece verilen kararın onanması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2012/6022, Karar No: 2013/15701, Tarih: 21.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/6022 E.  ,  2013/15701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Polisler tarafından otonun durdurulması üzerine havaya ateş ederek kaçan sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 01.10.2009 tarihli ekspertiz raporuna göre, 05.07.2009 günü ... mahallesi 69 sokak no: 2/7 ve 17 sayılı yerde meydana gelen mesken kurşunlama olayı ile ilgili olarak gönderilen 10 adet kovanın, 05.07.2009 günü ... mahallesinde meydana gelen meskun mahalde ateş etme olayı ile ilgili olarak gönderilen 14 adet kovanın, 07.07.2009 günü ... mahallesinde meydana gelen yaralama ve mesken kurşunlama olayı ile ilgili olarak gönderilen 10 adet kovan, 1 adet mermi çekirdeği ve 1 adet mermi çekirdeği gömlek parçasının sanıktan elde edilen tabanca ile atılmış olduğunun tespit edilmesi karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında ekspertiz raporunda anılan olaylardan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka davalar açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihleri saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.