muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1303, Karar No: 2016/4117, Tarih: 09.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/1303 E.  ,  2016/4117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 270 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine ...nden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, bilirkişi raporunda ise kuru tarım arazisi değerlendirmesi yapıldığı, geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2012 yılına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin ...nden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16702, Karar No: 2012/14530, Tarih: 09.11.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/16702 E.  ,  2012/14530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Uyuşmazlık sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan ve döner sermaye ücretlendirilmesinin hesaplanarak fazla ödemelerin tahsili istemine ilişkindir.

Bu durumda temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 9.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3318, Karar No: 2013/4289, Tarih: 13.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/3318 E.  ,  2013/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde davacıya iade edilmeyen ziynet eşyalarına karşılık şimdilik 1000 TL'nin ıslahtan sonra 5.885 TL'nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; düğünde takılan ancak müvekkiline verilmeyen ziynet eşyalarının bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; düğünde takılan takıların düğün akşamı kendisine verilmediğini, daha sonra da davacının anlaşmayı kabul etmesine karşılık tüm takıların davacıya iade edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ziynet eşyalarının toplanan delillere göre davalı tarafça alındığı ve teslim edilmediği tanık beyanları ile sabit olduğu, davacı vekilinin ıslah dilekçesi de göz önüne alınarak davasının kısmen kabulüne karar verilmesinin gerektiği kanaat ve sonucuna varıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden yanında götürmesi gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Aksini ispat yükü davacı kadındadır.

Somut olayda, davacı kadın düğünde takılan ziynetlerin kendisine verilmediğini iddia etmiş ise de dinlettiği tanık beyanları birbirleriyle çelişklili olup bu iddiasını kanıtlamaya yeterli değildir. Bununla birlikte davacı, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11577, Karar No: 2024/2280, Tarih: 20.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/11577 E.  ,  2024/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1934 E., 2022/65 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 6.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2021/224 Esas, 2021/382 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/1934 Esas, 2022/65 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.04.2023 tarihli ve ret-bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Sanığın örgütle irtibatının 2014-2015 döneminde lise son sınıfta örgütün askeri okullara öğrenci hazırlayan mahrem nitelikteki evlerine gitmekle başladığı, bu evlerde örgütün bilinen faaliyetlerine (örgüt liderinin kitaplarını okuma, videolarını seyretme, kamplara katılma gibi) iştirakin dışında örgüt mahrem abileri tarafından askeri okullara hazırlandırıldığı ve yönlendirildiği, kendisine kod adı verildiği, askeri okula başvuruları sonrasında örgüt abileri tarafından mülakat provaları yaptırıldığı, spor eğitimlerinin yaptırıldığı, 2015 yılında örgütün yönlendirmesi ile Balıkesir Kara Astsubaylık Yüksek Okulunu kazandığı, örgüt abileri tarafından askeri okulda tedbir amaçlı ne şekilde hareket edecekleri ve davranacakları noktasında bilgilendirildikleri, askeri okulda örgütle irtibatının devam ettiği, örgüt mahrem abisi tarafından düzenli olarak organize edilen örgütsel buluşma ve görüşmelere katıldığı,

Her ne kadar sanığın örgüte katıldığı tarihteki yaşı nedeniyle hata hükümleri uygulanmış ise de, sanığın beyanı ve dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere sanığın örgüte katıldığı tarihlerde 13-14 yaşlarında olmadığı, 18 yaşları civarında bulunduğu, bu yaş nazara alındığında hata hükümlerinin uygulanmaması gerektiği, etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiği,

Mevcut deliller uyarınca sanığın kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında çağrı üzerine kendiliğinden 21.10.2021 tarihinde Konya İl Jandarma Tem Şube Müdürlüğüne giderek etkin pişmanlık kapsamında ifade verdiği, ifadesinde mensubu olduğu FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün mensuplarının yakalanmasına örgütün yapısına ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili konumuna uygun elverişli bilgi verdiği değerlendirilmekle, üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği ve etkin pişmanlık gösterdiği anlaşılmış olmakla,

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 314/2, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı TMK'nın 5/1. Maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, etkin pişmanlık kapsamında hakkında var olan soruşturmadan haberdar olmaksızın gönüllü olarak kolluğa müracaat etmek suretiyle beyanda bulunduğundan TCK md 221/4-1. cümle uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suç bakımından sanığın kastının bulunmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin dilekçesinin, sanık aleyhine yapılan temyiz başvurusuna yönelik karşı beyanları ve açıklamaları ihtiva etmesi nedeniyle, tebliğnamedeki "beraat hükmünü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından istemin reddine" dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Mahkemenin kabul ve gerekçeleri yerinde görülmekle tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç bakımından sanığın kastının bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Mahkemenin kabul ve gerekçeleri yerinde görülmekle tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç bakımından sanığın kastının bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/1934 Esas, 2022/65 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3995, Karar No: 2012/11637, Tarih: 09.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3995 E.  ,  2012/11637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanıktan elde edilen kılıç, kama ve bıçaklardan aynı nitelikte bulunanlardan örnek olarak alınıp ayırt edici özellikleri detaylı biçimde tutanakla saptanıp, Adli Tıp Kurumundan bu tasnifide gösterir nitelikte ve ayrıca tanımlamalarını içerir bir rapor alınması gerektiği gözetilmeden dosya içeriğini tam olarak yansıtmayan bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Sanığın ülkeye soktuğu 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunduğu belirlenen toplam "127 adet" bıçak, kama ve kılıcın dairemizin yerleşmiş ictihatlarına göre sayısal olarak vahim kabul edilemeyeceği gözetilmeden, 6136 sayılı Yasanın 14/4. madde ve fıkrası uyarınca artırım yapılarak sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

b) Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 157. maddesiyle 6136 sayılı Yasanın 14. maddesinin son fıkrası yürürlükten kaldırıldığından, suça konu silahlar ve ekleri hakkında TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Uygulama olanağı da bulunmadığı halde sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmamış olmasına karşın hükmün gerekçe kısmında; "...sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur" denilerek kararda çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/527, Karar No: 2024/4755, Tarih: 15.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/527 E.  ,  2024/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1801 E., 2021/1784 K.

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/381 E., 2021/359 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 31.10.2014 tarihinde davalı ... tarafından sigortalı bulunan aracın karıştığı kazada davacı desteğinin vefat ettiğini, müvekkili ...'ın her ne kadar ölüm tarihi itibarı ile müteveffa ile resmi nikahları olmasa da kazanın tarihine ve müteveffanın vefatına kadar da çocukları ile eylemli düzenli olarak birlikte yaşamakta ve müteveffanın bakımı ve desteği ile hayatını idame ettirmekte olduğunu, müteveffanın ölümü ile destekten yoksun kaldığını bu nedenle de zor duruma düştüğünü belirterek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan temerrüde düştüğü 22.08.2016 tarihinden itibaren yasal faiz ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, kazaya karıştığı belirtilen aracın müvekkili şirkete 04.03.2014 - 04.03.2015 tarihleri arasında geçerli olmak üzere Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı olduğunu, söz konusu kazanın taşıma işi sırasında meydana geldiğini bu nedenle zararların öncelikle taşıma poliçesinden karşılanması gerektiğini, davanın Güvence Hesabına ihbarını, zararın taşıma poliçesinden karşılanmasını, öncelikle taşıma poliçesi sigortacısına başvurulmadığından davanın müvekkil şirket yönünden reddini, yargılama masrafları ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; " davacı tanıklarının hayatın olağan akışına uygun beyanlarda bulunmadıkları, davacı ile yakın arkadaş olduklarını belirtmelerine rağmen davacının yabacı uyruklu kadın ile evliliğinden haberlerinin olmadığını belirttikleri, kolluk araştırma tutanağından da net bir şekilde davacı ...'ın elektrik işinde çalıştığının, aylık ne kadar gelir elde ettiğinin tespit edilemediğinin, Yeni Mahalledeki evinin verese olduğu, kira ödemeden ikamet ettiği, eşi ile boşandığı dönemde Gazi Mahallesinde bulunan evde kirada yabancı uyruklu eşi ile birlikte ikamet ettiği, bakmaya yükümlü olduğu kişilerin yabancı uyruklu eşi, eşinden olan çocuğu ... ve eşinin başkasından olduğu söylenilen çocuğu ... ve ilk eşi ...'den olan çocukları ... ve ...'ın olduğunun, üzerine kayıtlı bir motosikletinin olduğu, kalp hastalığı ve belinden ameliyat olduğunun, davacının şu anda aile binası olan yukarıda belirtilen kişilerle birlikte yaşadığının, ikamet komşularının beyanına göre şahsın yabancı uyruklu kadınla eşinden boşanmadan 3-4 yıl önce birlikte yaşadığı, daha sonra eşinden boşanarak bu bayanla evlendiği, olay tarihinde yabancı uyruklu eşi ile birlikte ikamet ettiği, mütevefanın adresi olan Yeni Mahalleye çocuklarını görmeye gittiği, birlikte aynı adreste ikamet etmediğinin, ortak bir hayatlarının olup olmadığının bilinmediğinin belirtildiği görülmekle müteveffanın vefatından sonra eylemli bir birlikteliğin olmadığı, kaldı ki destekten yoksun kalma tazminatın da davacı eşin tekrardan evleneceği tarihe kadar hesaplanarak hüküm altına alınabileceği Yargıtay içtihatlarından anlaşılmakla, davacının müteveffanın vefatından önce yeni bir evlilik yaptığı anlaşılmakla, ayrıca desteklik iddiasının ispat edilemediği anlaşılmakla;" davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili ile müteveffanın her ne kadar resmi olarak boşanmış olsalar da ölüm tarihi itibari ile birlikte yaşadıklarının sabit olduğunu, müvekkilinin ölüm tarihi itibari ile müteveffa ile resmi nikahlarının olmasa da kazanın oluş tarihine ve müteveffanın vefatına kadar da çocukları ile eylemli-düzenli olarak birlikte yaşadıklarını ve müteveffanın bakımı ve desteği ile hayatlarını idame ettirdiklerini, müteveffanın annesi olan tanığın beyanının da dahil olmak üzere dosya kapsamında müvekkili ile müteveffanın birlikte yaşadıklarının ve eşlerin birbirlerine olan desteğin devam ettiğinin anlaşıldığını, buna dair en net delillerden birisinin de müteveffanın yaşadığı evin davacının babasına ait olduğu gerçeği olduğunu, buna rağmen yerel mahkemece hatalı değerlendirme yapıldığını, desteklik iddiasının ispat edilemediğine dair kabul edilemeyecek bir gerekçe sunulduğunu beyan ederek yerel mahkemece verilen kararın ortadan kaldırılması ile davanın kabulüne, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının müteveffanın vefatından önce yeni bir evlilik yaptığı, ayrıca desteklik iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b-1 maddesi gereği esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesinde belirttiği nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanın destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.