muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/478, Karar No: 2025/2695, Tarih: 12.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/478 E.  ,  2025/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/5 E., 2024/235 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

KARAR : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2024 tarihli ve 2024/5 Esas, 2024/235 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 13.12.2023 tarihli ve 2023/6319 Esas, 2023/5590 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;

İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının; suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden, katılanlar vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî sürede temyiz isteminde bulunmasına rağmen temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içermediği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilip 17.04.2024 tarihinde tefhim edilen kararı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen

15 günlük kanunî sürede 20.04.2024 tarihli temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği ve suça sürüklenen çocuk müdafiine gerekçeli karar ile birlikte katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinin 25.05.2024 tarihinde elektronik yolla tebliğ edildiği, ancak direnme kararında ya da yapılan tebligatta, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2022 tarihli ve 2022/3-426 Esas, 2022/795 Karar sayılı kararına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın 25.05.2024 tarihinde tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra sunduğu 10.06.2024 tarihli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2023/80 Esas, 2023/268 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 31/3, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2023 tarihli ve 2023/80 Esas, 2023/268 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 31/3, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 25.09.2023 tarihli ve 2023/3808 Esas, 2023/3601 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 13.12.2023 tarihli ve 2023/6319 Esas, 2023/5590 Karar sayılı kararı ile "... 2. Kazadan önce 50 - 60 ya da 65- 70 kilometre/saat hızla seyir hâlinde olduğunu beyan eden suça sürüklenen çocuğun, yönetimindeki kamyoneti yasal hız sınırının bir katını aşacak şekilde 100 kilometre/saat üzerinde hızla sürdüğüne dair herhangi bir tespitin bulunmadığı, '... yolun yağışlı ve kaygan olması sebebiyle aracın hakimiyetini kaybettim, araç önce sola, sonra sağa doğru yöneldi, kaza yapacağımı anlayınca 2 elimle yüzümü kapattım' biçimindeki savunmasının neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket ettiğini değil, çarpma öncesi paniğe kapıldığını açıklamadan ibaret olduğu, sürücü belgesiz araç kullanmanın ise tek başına bilinçli taksir hâli olarak kabul edilemeyeceği, sonuç olarak meydana gelen neticeyi öngörmesi gerektiği hâlde gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek öngöremeyen suça sürüklenen çocuğun eyleminin basit taksir düzeyinde kaldığı gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan yazılı gerekçelerle suçun bilinçli taksirle işlendiği kabul edilip, suç vasfında yanılgıya düşüldüğü ve hükmolunan cezada 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca (1/2) oranında artırım yapılmak suretiyle suça sürüklenen çocuğa fazla ceza verildiği... 3. Kabul ve uygulamaya göre de; a) Hükmün başında; suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendine uyulmadığı, b) Asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne ve iki kişinin etkisi basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilir ölçüde hafif nitelikte yaralanmasına neden olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca iki yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan İlk Derece Mahkemesince, alt sınırdan uzaklaşılarak, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun bir ceza hükmedilmesi yerine benzer olaylarla karşılaştırıldığında eylem ile ceza arasındaki muvazeneyi bozacak şekilde ve orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın 9 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayin edildiği, c) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.12

.12.2021 tarihli ve 2020/6-99 Esas, 2021/627 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35 inci maddesi ile Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usûl ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20 ve 21 inci maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal yönden inceleme yaptırılmasının zorunlu olmadığı; ancak sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmediği..." nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2024 tarihli ve 2024/5 Esas, 2024/235 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 307/4. maddesi uyarınca direnilmesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 31/3, 62/1 ve 63/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; suça sürüklenen çocuğun sabit olan eylemi basit taksir düzeyinde kaldığı ve koşulları oluşmadığı hâlde suçun bilinçli taksirle işlendiği kabul edilip, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, yasal ve yeterli gerekçeye dayanılmaksızın temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmek ve hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapılmak suretiyle suça sürüklenen çocuğa fazla ceza hükmedildiğine, kabul ve uygulamaya göre ise sonuç hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin ve sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmediğine, hükmün başında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmamasının hukuka aykırı olduğuna ve re'sen nazara alınacak diğer nedenlerle suça sürüklenen çocuk hakkındaki direnme kararının bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; suça sürüklenen çocuk ...'in, sevk ve idaresindeki çalışmakta olduğu şirkete ait ticari kamyonet ile 13.10.2022 tarihinde gece saat 05.30 sıralarında, yağmurlu havada, aydınlatması mevcut ve azami hız limitinin 50 kilometre/saat olarak belirlendiği yerleşim yeri içinde, bölünmüş, toplam 7 metre genişliğindeki iki şeritli, asfalt kaplama, yüzeyi ıslak, yatay güzergâhı düz, düşey güzergâhı eğimli, görüşe engel bir durumun ve yol sorununun bulunmadığı caddede, Ferhatpaşa istikametinden Kozyatağı istikametine yasal hız sınırının üzerinde seyir hâlindeyken, beyanına göre önüne çıkan kediye çarpmamak için direksiyon manevrası yaptığı esnada araç üzerindeki hakimiyetini kaybedip, yolun sağına doğru ters yönde savrularak, önce yol kenarına park etmiş ticari taksiye ve son olarak bir iş yerine doğru koşan yayalara ve iş yerine çarpması sonucu yaya Buğra Kaan'ın olay yerinde öldüğü, ölenin annesi olan mağdur yaya Nurcan ile diğer mağdur yaya Samet'in etkisi basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilir ölçüde hafif nitelikte yaralanarak, suça sürüklenen çocuktan şikâyetçi oldukları, kazanın akabinde olay yerini terk eden ve aynı gün karakola giderek teslim olan suça sürüklenen çocuğun, saat 08.35'te yapılan ölçümde alkolsüz olduğunun tespit edildiği, kamyonetin hızı ve fren izi uzunluğuna ilişkin ise herhangi bir belirleme yapılmadığı, başlangıç ve gelişim süreci ile sonuçları açıklanan şekilde gerçekleşen kazanın oluşumunda suça sürüklenen çocuğun asli kusurlu olduğu; ayrıca, "SSÇ'nin, bilirkişi raporu, kaza tespit tutanakları ile sabit olan mahal şartlarına uygun olmayan ve azami hız sınırının kaza tespit tutanağında da belirtildiği üzere 50 km/saat olduğu yolda, havanın yağmurlu olduğu bir günde, emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare etmesini engelleyecek biçimde aşırı hızlı bir şekilde kavşağa gelerek direksiyon hakimiyetini kaybederek ve bunun neticesinde maktule çarpmadan önce fren tedbiriyle güvenli durabilecek bir şekilde seyir etmeyerek hala elleriyle iki yüzünü kapatması sonucu meydana gelen kazada" biçimindeki gerekçelere dayalı olarak suça sürüklenen çocuğun bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek ve Dairemizce verilen bozmaya direnilerek, bir kişinin ölümü ile birlikte birden fazla kişinin yaralanmasından dolayı suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesinde tanımı yapılan taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Katılanlar vekilinin yüzüne karşı verilip 17.04.2024 tarihinde tefhim edilen kararı, 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenlemeye rağmen 22.04.2024 tarihli temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği ve Dairemizin 30.10.2024 tarihli, 2024/3397 Esas, 2024/5802 Karar sayılı tevdi kararı doğrultusunda yapılan meşruhatlı tebligatla gerekçeli karar katılanlar vekiline usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği hâlde katılanlar vekili tarafından aynı Kanun'un 295/1. maddesinde belirtilen 7 günlük süre içinde temyiz sebeplerini içeren ek bir dilekçe de verilmediği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin direnme kararı, dava dosyası ile birlikte Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2022 tarihli ve 2022/9-325 Esas, 2022/614 Karar sayılı kararında yer alan "kabule göre yapılan bozma, esasa ilişkin bozmadan farklı olup dosyanın mevcut durumuna göre yerel mahkeme uygulamasının hatalı görülen yönüne, uyarma, öğretme ve yol gösterme amacıyla değinmekten ibaret olup direnmeye konu olamaz." şeklindeki açıklamalar da göz önünde bulundurularak incelendiğinde; İlk Derece Mahkemesince bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak, bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak suretiyle hüküm kurulmadığı gibi, İlk Derece Mahkemesinin suça sürüklenen çocuğun bilinçli taksirle hareket ettiğine dair gerekçesinde ve kabulünde hiçbir değişiklik bulunmaması nedeniyle önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurulması hâlinin de söz konusu olmadığı, direnme gerekçesi olarak yapılan açıklamaların ise 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34. maddeleri uyarınca direnmeye ilişkin gerekçenin gösterilmesi zorunluluğu kapsamında kaldığı, sonuç olarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki direnme kararına konu hükmün yeni hüküm niteliğinde olmadığı anlaşıldığından, direnme kararının eylemli uyma olarak kabulü ile hükmü temyizen inceleme görevinin Dairemize ait olduğuna dair Tebliğname'deki görüşe iştirak olunmamıştır.

Dairemizin 13.12.2023 tarihli ve 2023/6319 Esas, 2023/5590 Karar sayılı kararında yer alan bozma gerekçesinin usûl ve kanuna uygun olması nedeniyle direnme kararı yerinde görülmediğinden bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2408, Karar No: 2019/3619, Tarih: 17.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2408 E.  ,  2019/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1)Mahkûmiyet:Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle sanık ... yönünden ve istemde bulunmayan sanık ... yönünden duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair; sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki; sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine,17.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2399, Karar No: 2013/1834, Tarih: 07.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2399 E.  ,  2013/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/02/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, hakaret ve tehdit nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, muhtar olduğunu, davalının da köylüsü olup kendisine husumet beslediğini, bu nedenle hakaret ve tehditte bulunduğunu, eyleminden dolayı yargılanıp mahkum edildiğini bildirerek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının muhtarlık vazifesi sırasında yaptığı usulsüz işlemler nedeni ile hakkında şikayetçi olmasından dolayı davacının kendisine husumet besleyerek şikayetçi olması sonucu yanlı tanık beyanları ile hakaret ve tehdit etmediği halde etmiş gibi yargılanıp mahkum edildiğini ancak ceza mahkemesinde verilen kararın kesin olmadığını, atılı suçları işlemediğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıya yönelik hakaret ve tehdit eylemleri nedeni ile 5.000,00TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince; tarafların aynı köylü oldukları, davacının davalının şikayeti üzerine zimmet suçundan yargılanıp mahkum edildiği, aralarında başlayan husumet nedeni ile hakaret ve tehdit eyleminin işlendiği anlaşılmakla, olayın gelişim biçimi, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda ( 2 ) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22599, Karar No: 2015/1449, Tarih: 22.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22599 E.  ,  2015/1449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, men-i müdahale, yıkım, tazminat

Hazine ile .. ve müşterekleri, davalı-karşı davacı .. ve .. aralarındaki Tapu iptali, men-i müdahale, yıkım, tazminat davasının kabulüne dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 29.04.2014 gün ve 331/231 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... taşınmazın 473 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek, bu bölüme ilişkin tapu kaydının iptali ile üzerindeki yapıların kal'ine, davalıların müdahalesinin men'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı-karşı davacı.. ve ... vekilleri davanın reddine karar verilmesini, davanın kabulü halinde ise tazminat isteğinde bulunmuşlardır. Davalılar ... vekili, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılar usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine karşın duruşmalara katılmamış, cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, davalı-karşı davacı ... hakkındaki davanın kabulüne, davalı-karşı davacı ... hakkındaki davanın ise tefrikine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı karşısında, karardan sonra taşınmazın ¼ hissesinin icra yoluyla satıldığı dava dışı ...'nin taşınmazda paydaş haline geldiği görülmektedir. Hal böyle olunca; öncelikle davanın niteliği gereği istemin HMK'nun 125. maddesi uyarınca tazminata dönüştürme imkanı bulunmadığı gözetilip, sonradan pay satın alan yeni paydaşa tebligat yapılarak duruşmaya devam edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmaksızın davanın esası hakkında karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla

1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine bozma nedenine göre işin esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.