muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3153, Karar No: 2016/7417, Tarih: 07.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3153 E.  ,  2016/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında 2005-2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II- Sanık hakkında 2005-2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Sanığın suçlamaları kabul etmediği ve vergi suçu raporunda bu yıllara ait faturalardan somut olarak bahsedilmediği, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu fatura asıllarından her takvim yılı kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, daha sonra ise sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlendiği düzenlenmediği araştırılarak, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve fatura ile belgeler üzerindeki imza ve yazıların da sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı takvim yılında değişik zamanlarda birden fazla sahte fatura düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilmesi ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Kabule göre de;

a- 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı takvim yılında değişik zamanlarda birden fazla sahte fatura düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilmesi ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/999, Karar No: 2018/2889, Tarih: 04.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/999 E.  ,  2018/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ise de davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin süresi içerisinde temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının yatırılmadığı, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi ve ek sözleşmesinin yüklenicinin temerrüdü nedeniyle feshine, yükleniciye ait A Blok 2 nolu bağımsız bölümü devralan davalı ... adına olan tapu kaydının iptâli ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davacılar ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacılar vekili 07.09.2016 tarihli temyize cevap dilekçesi ile ıslahla ileri sürülen talepleri yönünden hükmün düzeltilerek onanmasını talep etmiş ise de; dilekçesi temyiz defterine kayıtlı olmadığı gibi temyiz harcının da yatırılmadığı ve bu arada temyiz süresi de geçmiş olduğundan, katılma yoluyla temyiz talebinin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ...'nın temyiz itirazlarına gelince; bu davalı cevap dilekçesi ve aşamalardaki savunmalarında dava konusu bağımsız bölümü davalı yükleniciden değil, davacı arsa sahiplerinden...'dan bedelini ödeyerek satın aldığını ileri sürmüştür. Dosyadaki tapu kaydı ve ... Tapu Sicil Müdürlüğü'nün 03.06.2008 gün 16579 yevmiye nolu satış akit tablosuna (resmi senet) göre dava konusu ... Mahallesi 47357 ada 1 parsel A blok zemin kat 2 nolu bağımsız bölümün davacı... adına kayıtlı iken 03.06.2008 tarihinde satış suretiyle davalı ...'ya devredildiği ve halen adı geçen şahıs adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Tapuda satışı bizzat davacı arsa sahibi ...yapmış olup, yüklenicinin talimat ve isteğiyle ve onun adına yapıldığına dair akit tablosunda açıklık

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin geriye etkili feshi halinde yükleniciden bağımsız bölüm ya da bölümleri satın alanlara yapılan tapu devirleri sözleşme gereği arsa sahibince yapılan avans ödemesinin iadesi niteliğinde olduğundan tapu kayıtlarının iptâl ve arsa sahipleri adına tescili gerekir ise de, satış arsa sahibince yapılıp satın alanın arsa sahibinden satın aldığını savunması ve arsa sahibinin kendisince yapılan tapu devrini yüklenicinin istek ve talimatı ile yapıldığını kanıtlayamaması halinde satış işleminin bedel karşılığı arsa sahibi ile satın alan kişi arasında yapıldığının kabulü zorunlu olacağından tapu kaydının iptâl ve tesciline karar verilmesi mümkün değildir. Somut olayda davalı ...'nın bu yoldaki savunmasına karşı davacı arsa sahiplerince bu davalı ile yüklenici kooperatif arasında devir ve satış ilişkisinin bulunduğu ile tapu devrinin yüklenicinin talimatı ve isteği ile yapıldığı yasal delillerle kanıtlanmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davalı ... dava konusu taşınmazı arsa sahibi...'dan satın aldığı ve arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi feshedilse dahi arsa sahibince satılan bağımsız bölümler geri istenemeyeceğinden hakkındaki davanın reddi yerine bu husus gözden kaçırılarak yanlış değerlendirme ile kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacıların temyiz isteminin reddine, 2. bent uyarınca davalı ...'nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2976, Karar No: 2019/1822, Tarih: 12.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/2976 E.  ,  2019/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanıklar müdafileri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I) Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusur durumuna ve eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

(II) Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesine gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusur durumuna ve eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığa atılı taksirle yaralama suçunun TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca bilinçli taksir hali hariç olmak üzere takibinin şikayete tabi olduğu, şikayet süresinin de TCK'nın 73/1. maddesi uyarınca fiil ve failin öğrenilmesinden itibaren 6 ay olduğu, .... Organize Sanayi Bölgesinde bulunan .... A.Ş isimli işyerinin boya ve alçı işlemlerini üstlenen .... İnşaat Şirket'inin alt taşeronu olan .... İnş Lim. Şirketinde işçi olarak çalışan katılanın olay günü iç cephede kurulu tekerlekli iskele üzerinde çalıştığı sırada kalasların iskeleden sarkan kısmına basmasıyla dengesini kaybederek 4. metre yükseklikten düşerek 5. derece kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı olayda, katılanın 24.10.2011 tarihli ifadesinde Sarıkaya isimli şirkettten şikayetçi olduğunu, 20.04.2012 tarihinde vekiliyle birlikte verdiği ifadesinde çalışmış olduğum firma yetkililerinden şikayetçi olduğunu beyan etmesi karşısında Bahadır İnşaat Şirketinin şantiye şefi olan sanık hakkında şikayet süresi içerisinde usulünce yapılmış bir şikayet bulunmadığı ve müsnet olayda bilinçli taksirin koşullarının da gerçekleşmediği anlaşıldığından, yasal süresinde yapılmayan şikayet nedeniyle kamu davasının düşmesine kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın şikayet yokluğu nedeniyle TCK'nın 73, 139. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7638, Karar No: 2020/9734, Tarih: 11.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7638 E.  ,  2020/9734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Küçük ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.07.2014 tarih ve 2013/1226 Esas, 2014/736 Karar sayılı ilamı ile TMK'nun 404. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı, 14.05.2019 tarihli dilekçesi ile vasinin kayıp olduğunu belirterek kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 18.07.2019 tarihli ek karar ile kısıtlının adresinin “... Mah. ... Sok. No:... .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9655, Karar No: 2015/37728, Tarih: 03.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/9655 E.  ,  2015/37728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü gece vakti saat 00:10 sularında sanık ... ve suç ortağı olan ...ile kimliği tespit edilemeyen iki kişinin yakınan ..'ın kulladığı ticari taksiye müşteri gibi bindiği, tarif edilen bölgeye doğru gitmek için aracı kullanan yakınana yanında oturan ..'in silah çıkartıp doğrultarak üzerindeki parasını istediği, direnip kaçmak isteyen yakınanı birlikte silah kabzesi ile darp edip etkisiz hale getirdikten ve üzerindeki iki adet cep telefonu ile 120 TL parasını aldıktan sonra aracın bagajına koymaya çalıştıkları, sığmayınca arka koltuğa aralarına alıp, ...'in kullandığı taksi ile aynı bölgede ara sokaklarda dolaştırdıkları, bu esnada otomobili bir bahçe kenarında şarampole düşürdükleri ve yakınanla birlikte bırakıp kaçtıkları olayda; sanık ...'ın eylemi 765 sayılı TCK’nın 499. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde düzenlenen suça, 5237 sayılı TCK'nın ise 149/1-a-c-d, 109/2-3-a-b maddelerinde düzenlenen suçlara uyduğu halde, 5237 sayılı Yasa hükümleri lehe görülüp uygulama yapılırken yağma suçunun yanı sıra hürriyeti tahdit suçundan da hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; sanık .... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2611, Karar No: 2015/9972, Tarih: 05.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2611 E.  ,  2015/9972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çermik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2014/12-2014/18

Davacılar tarafından, 10.02.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın M.. Ş..'in talebi yönünden reddine dair verilen 28.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı M.. Ş.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, mirasın gerçek reddi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacılar S.. Y.. ve F.. Ş..'in muris S.... Ş...'den kalan terekeyi kayıtsız şartsız olarak reddettiklerinin tespitine, davacı M.. Ş..'in terekeyi kayıtsız ve şartsız olarak reddetmek için başvurmaması nedeniyle mirasın reddi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı M.. Ş.. temyiz etmiştir.

Davacılar, TMK'nın 605/1 maddesi uyarınca mirasın gerçek reddine karar verilmesini talep etmişlerdir. Mirasın gerçek reddinde, mirasçıların mirası kayıtsız şartsız reddettiğine ilişkin sözlü veya yazılı beyanı, bozucu yenilik doğurucu hak niteliğinde olup, sulh hakimi tarafından tutanakla tespit edilmekle hukuki sonuç doğurur. Mahkemece talepte bulunanların mirasçı olduğu ve yasal süresi içerisinde başvurduğu anlaşıldığı takdirde ne gibi bir işlem yapılacağı TMK'nın 609. maddesinde gösterilmiştir. Bu nedenle mirasın, kayıtsız ve şartsız reddine ilişkin dilekçe sulh hakimine ulaştıktan sonra, davacıların ayrıca duruşmaya gelmesine ilişkin yasal bir zorunluluk bulunmamaktadır. Mahkemece, o halde dava açan ancak, mazereti nedeniyle duruşmaya katılamayan M.. Ş.. yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı M.. Ş..'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3702, Karar No: 2020/2798, Tarih: 08.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3702 E.  ,  2020/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte belge düzenlemek" suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte belge düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihi olan 31.12.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

II-Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte belge düzenlemek" suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Şahinbey Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün 316 081 2501 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, 2008 takvim yılında POS cihazlarını kullanım amaçları ve sözleşme koşulları dışında, kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla kullandıktan sonra, bu faaliyetini gizlemek amacıyla sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, iş yeri ile fiilen akrabası olan ...‘in ilgilendiğini, bu kişiye vekalet verdiğini, düzenlenen sahte faturalar ile kendisinin bir ilgisinin bulunmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi ile sanık müdafinin 19.06.2015 tarihli celsede esas hakkındaki savunmasında ve 21.08.2015 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde ... hakkında suç duyurusunda bulunduklarını bildirmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sanık müdafinin savunması doğrultusunda, ... hakkındaki suç duyurusu akıbetinin araştırılması,

2-UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 03.03.2015 tarihli 2013/226 Esas ve 2015/148 Karar sayılı dosyası kapsamında, sanığın tefecilik suçundan yargılandığının anlaşılması nedeniyle, mümkün olması halinde bu dosyanın getirtilerek incelenmesi, bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

3-Sanığın savunmasında ismi geçen ...‘in duruşmaya celbi ile CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla bilgisine başvurulması,

4-Sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan fatura asıllarının dosyaya getirtilmesi, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığın veya ...’in eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Sanığın savunmasında ismi geçen ...‘in duruşmaya celbi ile CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla bilgisine başvurulması,

4-Sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan fatura asıllarının dosyaya getirtilmesi, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığın veya ...’in eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

5-Faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığın veya ...’in eli ürünü olmadığının belirlenmesi halinde; kredi kartları kullanılan ve 02.10.2012 tarihli ve 2012-A-2910/16 sayılı Vergi Suçu Raporunda kısaltılmış isimlerine yer verilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle duruşmaya celp edilmeleri, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak sanığın savunması doğrultusunda tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, sanığın tanıyıp tanımadıkları, işyeri ile sanığın fiilen ilgilenip ilgilenmediği hususlarının ayrıntılı olarak sorulmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

6-Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin, düzenlenen en son fatura tarihi olarak belirlendiği, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b. maddesinde “üç yıldan beş yıla” kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 2008 takvim yılında düzenlenen tüm faturaların tarih ve ayrıntı bilgileri sorulmak suretiyle suç tarihinin ve buna göre uygulanacak kanun maddesinin tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.