muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11397, Karar No: 2014/2875, Tarih: 11.03.2014

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.01.2008 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile davacıya ait alışveriş merkezi dahilindeki 304 nolu mağaza davalı firmaya kiraya verilmiştir. Davacı sözleşmenin davalı kiracı tarafından haklı bir nedene dayanmaksızın süresinden önce feshedildiğini belirterek, erken tahliye nedeniyle kira tazminatı ve cezai şartın tahsilini istemiştir. Sözleşmeye bağlılık ilkesi uyarınca taraflar sözleşme süresi ile bağlı olup kural olarak akdin süresinden önce ve haklı bir nedene dayanmaksızın feshi durumunda feshe maruz kalan taraf açısından uğranılan zararların tazminini talep hakkı doğar. Taraflar sözleşmenin ihlali durumunda ödenecek tazminat miktarını sözleşmenin başlangıcında maktuen tayin etmiş olabilirler. Nitekim kira sözleşmenin 12/24.maddesinde erken fesih durumunda kiracının kira süresi sonuna kadar işleyecek olan kira bedelleri ile birlikte 500.000 Euro cezai şart ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Uyuşmazlığa konu olayda davalı kiracı keşide ettiği 11.05.2009 tarihli ihtarda; mevcut kiracıların çarşıyı terk etmekte olduğu, AVM’deki ticari hayatın beklenen düzeyde olmadığı, elde edilen cironun kira parasını karşılayamaz duruma düştüğü bu koşullarda kiracılık sıfatının sürdürülemeyeceği belirtilerek akdin 30.05.2009 tarihi itibariyle sonlandırılacağı bildirilmiş ise de feshin haklılığına ilişkin ileri sürülen olguların varlığı da davalı tarafından kanıtlanabilmiş değildir. Bu durumda yukarıda açıklandığı üzere erken fesih nedeniyle kiraya verenin uğradığı kayıpların tazmini gündeme gelecektir. Taraflar sözleşmede erken fesih durumunda ödenecek tazminat tutarını 500.000 Euro olarak belirlemişlerdir. Sözleşmenin tarafları ceza miktarını tayinde serbest olmakla birlikte hükmedilecek ceza tutarının hak, adalet ve nesafet kurallarına da uygun olması gerekir. Hakim borçluyu iktisaden sarsan ceza miktarını tenkisle mükellef olup hakim tarafından resen nazara alınması gereken hüküm açısından; borca aykırı davranılması yüzünden uğranılan zarar ile tayin edilen ceza tutarı arasında adalet ve hakkaniyet ölçüsünü zedeleyen bir fark bulunmamalılıdır. Öte yandan TTK’nun 24. Maddesi gereğince tacir sıfatını haiz borçlu cezai şartın indirilmesini isteyemez ise de kararlaştırılan ceza tutarı borçlunun iktisaden sarsılmasını, çöküntüye uğramasını mucip olacak ise indirim isteyebileceği uygulamada kabul edilmektedir. Somut olayda kiralanan taşınmazın tahliye tarihinden itibaren üç aylık bir süre zarfından yeniden kiraya verilebileceği bilirkişi raporunda açıklanmıştır

. Öte yandan TTK’nun 24. Maddesi gereğince tacir sıfatını haiz borçlu cezai şartın indirilmesini isteyemez ise de kararlaştırılan ceza tutarı borçlunun iktisaden sarsılmasını, çöküntüye uğramasını mucip olacak ise indirim isteyebileceği uygulamada kabul edilmektedir. Somut olayda kiralanan taşınmazın tahliye tarihinden itibaren üç aylık bir süre zarfından yeniden kiraya verilebileceği bilirkişi raporunda açıklanmıştır. Erken tahliye durumunda kiraya verenin maruz kaldığı zarar ile bu zararı karşılamaya matuf ceza miktarı arasında adalet ve hakkaniyet ölçüsünü zedeleyen bir fark bulunup bulunmadığı mahkemece irdelenerek bu yönde olumlu-olumsuz bir kanaat bildirilmediği gibi sözleşmede tayin edilen ceza tutarının davalının ticari işletmesinin boyutu itibariyle borçluyu iktisaden sarsıntıya uğratacak derecede yüksek olup olmadığı da yeterince araştırılmış değildir. Mahkemece açıklanan bu yönler üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8160, Karar No: 2014/23753, Tarih: 25.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8160 E.  ,  2014/23753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı koca tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.11.2014 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi 25.11.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/2500, Karar No: 2021/7727, Tarih: 09.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2500 E.  ,  2021/7727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-BEDEL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-bedel davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa bedel veya tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, kök mirasbırakan ...’in ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümü, ... ada ... parsel sayılı taşınmazda bulunan 1,2,3,4 ve 5 nolu bağımsız bölümlerini, ... parsel, ... ada ... parsel, ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlarını davalı oğlu ...’a temlik ettiğini, devirlerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazların terekeye iadesine, davacıların payı oranında tescile, olmazsa pay oranında bedele veya tenkise karar verilmesini istemişler, 02.11.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki 1,2,3,4 ve 5 nolu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adlarına tescilini, olmadığı takdirde bedelini, aksi halde tenkisini talep etmişlerdir.

Davalı, mirasbırakanın maliki olduğu taşınmazdaki binanın depremde yıkılmasından sonra üzerine kendisinin diğer mirasçıların muvafakati ile bina inşa ettiğini, davacıların herhangi bir katkısının olmadığını, ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların ise mirasbırakanla ilgisinin bulunmadığını, birikimleri ile satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı, mirasbırakanın maliki olduğu taşınmazdaki binanın depremde yıkılmasından sonra üzerine kendisinin diğer mirasçıların muvafakati ile bina inşa ettiğini, davacıların herhangi bir katkısının olmadığını, ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların ise mirasbırakanla ilgisinin bulunmadığını, birikimleri ile satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz bilgilerine ilişkin eksikliğin süresinde tamamlanmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...Davacının dava dilekçesinde ... ada ... parseldeki 4 nolu bağımsız bölüm, ... ada ... parseldeki 1,2,3,4 ve 5 nolu bağımsız bölümler, ... parsel, ... ada ... parsel, ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazları dava ettiği bir kısım tapu kayıtlarının dosya arasına alındığı, ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların ise tapu kayıtlarına ulaşılamadığı ancak mahkemece sorgulamanın usulüne uygun yapılmadığı açıktır. Dava konusu edilen sekiz adet taşınmazın tapu kaydı dosya arasına alındığına göre diğer taşınmazların kaydı bulunamasa dahi bu taşınmazlar yönünden araştırma ve inceleme yapılması gerektiği kuşkusuzdur. Bu durumda, HMK 119/d-e-ğ maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesine ilişkin koşulların oluşmadığı açıktır. Hal böyle olunca, işin esasına girilerek gerekli inceleme ve araştırmanın yapılması gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'in 06.02.2009 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak kendisinden önce 03.03.1973 tarihinde ölen oğlu ... mirasçıları davacı torunları ..., ... ve ..., davalı oğlu ... ve dava dışı eşi ... ile kızları ..., ... ve oğlu ...’nın kaldığı, mirasbırakanın 09.11.2005 tarihinde ... ada ... parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu ...’a 68.000 TL bedelle devrettiği, temlik tarihinde taşınmazın 134 m² tarla vasfında olduğu, daha sonra 24.05.2001 tarihinde davalı tarafından yapı ruhsatı alınarak dava konusu taşınmaz üzerine 5 adet bağımsız bölümün yer aldığı binanın inşa edildiği, 18.02.2011 tarihinde kat irtifakı tesis edilerek bağımsız bölümlerin tamamının davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanununun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanununun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaz mirasbırakan tarafından tarla vasfı niteliğinde iken davalı oğlu ...’a temlik edilmiş, dinlenen tanıklar, anılan bu devir ile ilgili mirasbırakanın kastının ne olduğu yönünde açıklamada bulunmamışlar, genel olarak davalı tarafından çekişme konusu taşınmaz üzerine inşa edilen bina üzerinde durmuşlardır.

Bu haliyle, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde hüküm kurmak için yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı da yoktur.

Öte yandan, bilindiği ve 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde düzenlendiği üzere (1086 sayılı HUMK’un 388/son md.) hüküm sonucu kısmında; “istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Yasa maddesinin bu açık hükmünün sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

Buna göre; davacılar tarafından 08.08.2014 tarihli dava dilekçesi ile ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölüm, ... ada ... parsel sayılı taşınmazda bulunan 1,2,3,4 ve 5 nolu bağımsız bölümler, ... parsel, ... ada ... parsel, ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan Haşim tarafından davalı oğlu ...’a temlik edildiği ileri sürülerek iptal tescil isteğinde bulunulmuş, 02.11.2020 havale tarihli ıslah dilekçesinde ise taleplerinin ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 1,2,3,4 ve 5 nolu bağımsız bölümler yönünden öncelikle muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak miras payları oranında iptal tescile, olmazsa bedele, aksi halde tenkise yönelik olduğunu bildirmişler, mahkemece gerekçe kısmında ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 1, 2, 3, 4 ve 5 nolu bağımsız bölümler dışındaki taşınmazlar yönünden hüküm kurulmasına gerek görülmediği belirtilmiş, ancak hükümde bu konuya yer verilmemiş olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, kurulan hükmün Anayasa ve Usul Yasasının değinilen hükümlerine uygun olduğunu söyleyebilme olanağı da yoktur.

Hal böyle olunca, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 1, 2, 3, 4 ve 5 nolu bağımsız bölümler yönünden tarafların bildirmiş oldukları tanıklar yeniden çağrılarak, taşınmazın mirasbırakan tarafından devredildiği tarihteki durumuna göre yukarıdaki ilkelerde gözetilmek suretiyle beyanlarının yeniden alınması, temlik tarihinde mirasbırakanın başkaca mal varlığının olup olmadığı yöntemince araştırılarak, devrin mirasçılardan mal kaçırma kastı ile yapılıp yapılmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, öte yandan davacının 02.11.2020 havale tarihli dilekçesindeki talebi davadan feragat mi yoksa davanın geri alınması mı olduğu hususu HMK’nın 31.maddesi uyarınca açıklattırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi hatalıdır.

Davacılar vekilinin değinilen yön itibariyle yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13113, Karar No: 2006/13240, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13113 E.  ,  2006/13240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11551, Karar No: 2011/1500, Tarih: 16.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11551 E.  ,  2011/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, borçlu ortağın alacaklısı tarafından açılan beş adet taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, ortak sayısı,pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalılar vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece hüküm kururken infaza müdahale edecek şekilde borçlu “... hissesine düşen miktarın hacizli olarak bankaya bloke edilmesine” karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden HUMK’nun 438. maddesi hükmü gereğince hüküm fıkrasından yukarıda yazılı ibarenin çıkarılması suretiyle hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 16.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14013, Karar No: 2017/9468, Tarih: 15.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14013 E.  ,  2017/9468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...köyü 101 ada 1 parsel sayılı 74960515.60 m² yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla dava açmıştır. Davanın devamı sırasında 04.05.1943 tarih, Cilt:14, Sıra:4, Sayfa No:129'da kayıtlı tapu kaydına dayanmışlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile dava konusu ... ili, ...ilçesi, ...köyünde kain 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile, teknik bilirkişilerin 22/05/2014 havale tarihli raporuna ekli krokide (B) harfi gösterilen 8523,40 m²'lik kısmın tefriki ile aynı adaya son parsel numarası verilmesi suretiyle davacı ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, (A) harfi ile gösterilen 11176,16 m² ve (D) harfi ile gösterilen 5364,38 m²'lik kısmın orman vasfıyla Hazine adına, 101 ada 1 sayılı parsel içerisine katılmasına, (C) harfi gösterilen 858,35 m² alanın ...köyü,... Araba Yolu olarak tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.