muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16232, Karar No: 2020/5543, Tarih: 15.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/16232 E.  ,  2020/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, T.C. ... tarafından yapılan ihale çerçevesinde 18/08/2009 tarihinden 31/12/2011 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, davacının tüm çalışma süresi boyunca davalı T.C. ...'nın hizmet, görev, emirinde çalıştığını, davacının en son ...Taahhüt A.Ş.' de çalıştığını, tüm hizmet süresince T.C. ...'na ait yerlerde görev aldığını, bu nedenle alt taşeron olan ...Taahhüt A.Ş. yanında asıl işveren olan T.C. ... da işbu dava açılmasından müteselsilen ve müştereken sorumlu olduğunu, davacının bu davada, kıdem, ihbar ve yıllık izin ücreti alacaklarını dava ettiğini, bu kapsamda davalı şirket ...Taahhüt A.Ş. işyeri devri kuralları çerçevesinde; davalı T.C. Muratpaşa Belediyesi de asıl işveren olarak davacıya karşı müteselsilen ve müştereken sorumlu olduğunu, davacının, 18/08/2009 tarihinde "düz işçi" olarak işe girmiş ve 31/12/2011 tarihine kadar bu görevini bilfiil ve kesintisiz sürdürdüğünü, davacının iş sözleşmesi 31/12/2011 tarihinde ihale alınamaması nedeniyle feshedildiğini, davacının, bu tarihten sonra işsiz kalmış ve 31/12/2011 - 10/01/2012 tarihleri arasında işsizlik maaşı aldığını, açıklanan nedenlerle ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; 2.400,00 TL net kıdem tazminatı, 900,00 TL net ihbar tazminatı, 100,00 TL net yıllık izin ücreti olmak üzere toplamda 3.000,00 TL alacağın, kıdem tazminatının, fesih tarihi olan 31/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının, diğer davalı şirketin işçisi olup, vekil eden İdare ile davacı arasında “hizmet akdi” bulunmadığını, davalı İdare’ce mevzuat gereği kadro dışında işçi istihdamı mümkün olmayıp, kamu hizmetinin gereği gibi ifası bakımından 4734 sayılı kamu ihale kanunu kapsamında ihale ile yüklenici şirketlerden “personel hizmeti satın alınması” suretiyle kamu hizmeti yürütüldüğünü, bu nedenle vekil eden idare ile yüklenici şirket arasında yüksek mahkeme içtihatları ile işaret edilen nitelikte bir “asıl işveren-alt işveren” ilişkisinin koşulları oluşmadığı gibi yüklenici şirket çalışanları ile vekil eden idare arasında bir “iş akdi ilişkisi” kurulması da söz konusu olmadığını, işin niteliği itibariyle, yüklenici firma ihale konusu işin yürütülmesi sırasında çalıştırdığı işçilerin her türlü işçilik hak ve alacaklarından asli sorumlu olup, işveren sıfatı ile işçilerin her türlü ücreti yüklenici şirket tarafından ödenmekte olduğunu, ihale sözleşmesinde yüklenici şirketin çalıştırdığı personele ilişkin sorumluluğu açıkça düzenlenmiş olduğunu , davacı ile davalı işveren şirket arasındaki iş akdi ilişkisi SGK kayıtları ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın husumet yokluğu ve koşulları oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; davalı şirketin, diğer davalı T.C. Muratpaşa Belediye Başkanlığının ihale ile hizmet alımı işini alıp 03/01/2011 tarihinden 31/12/2011 tarihine kadar devam ettiğini ve bu tarihleri arasında davacı da dahil işçilerle işi sürdürdüğünü, sözleşmesinin bitmesiyle yeniden ihale alamayınca sözleşme gereği şirketin işinin bittiğini, davacının halen asıl işveren diğer davalı ... bünyesinde çalıştığını, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece dosyadaki bilgi, belgelere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş akdinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedilip feshedilmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının asıl işveren davalı T.C. ... Belediyesine bağlı diğer davalı şirkette çalışırken davalı şirketin ihale alamaması sonucunda iş akdinin sona erdirildiğini iddia etmiştir. Davalı firma ise davacının 10.01.2012 tarihinde ihaleyi yeni alan şirketten işe girişi yapılan davacının aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğini savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 28.11.2014 havale tarihli İşkur İl Müdürlüğünden gelen yazıdan davacının 31.12.2011 tarihinden sonra işsiz kaldığı ve işsizlik maaşı almaya hak kazandığı ve tekrar işe başladığı 10.01.2012 tarihine kadar da belli bir süre işsizlik maaşı aldığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 28.11.2014 havale tarihli İşkur İl Müdürlüğünden gelen yazıdan davacının 31.12.2011 tarihinden sonra işsiz kaldığı ve işsizlik maaşı almaya hak kazandığı ve tekrar işe başladığı 10.01.2012 tarihine kadar da belli bir süre işsizlik maaşı aldığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinde mevcut SGK kayıtlarına göre davacı işçinin ihaleyi alan yeni şirkette 10.01.2012 tarihinde işe girişi görünmektedir. Davalı şirket tarafından yapılmış yazılı bir fesih bildirimi de bulunmamaktadır. Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde, davacının iş sözleşmesinin feshedilmediği, davacının asıl işverenden ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde çalışmasını devam ettirdiği bu nedenle feshe bağlı alacaklardan olan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının talep edemeyeceği, anlaşıldığından bu taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 15.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3439, Karar No: 2011/15968, Tarih: 15.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/3439 E.  ,  2011/15968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olayın oluş şekli, zaman dilimi, sanık savunması ve dosya içeriğine göre, sanığın sürücülüğünü yaptığı ticari taksiyle, İstanbul Aksaray'da ara sokaktaki bir evden aldığı Eritre uyruklu "7" göçmeni Edirne ili İpsala ilçesine naklederken, Keşan girişinde önleyici kolluk devriyesi tarafından yapılan kontrol sırasında yakalandığı, sanığın bu suretle gerçekleşen eyleminin göçmenlerin yurt dışına çıkmalarına imkan sağlamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı Üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8333, Karar No: 2010/10106, Tarih: 11.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/8333 E.  ,  2010/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 29/12/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin olarak verilen 14/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, olay tarihi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan ... yararına takdir edilen 15.000,00 TL, diğer davacılar ..., ... ve ...’un her biri yararına takdir edilen 12.000,00'er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılardan ... yararına 10.000,00 TL, diğer davacılar ..., ... ve ...’un her biri yararına 8.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…15.000.00…" ve "…12.000.00…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine aynı sıra ile "…10.000,00…" ve "…8.000,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "…2.799,28…" ve "…1.257,23…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sıra ile "…1.881,25…" ve "…339,10…" sayı dizilerinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "…5.547.08,…" ve "…7.748,26…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…3.880,00…" ve "…4.960,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25969, Karar No: 2024/8441, Tarih: 25.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/25969 E.  ,  2024/8441 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/56 E., 2022/1657 K.

SUÇ : Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma

HÜKÜM : Düşme kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/192 Esas, 2020/317 sayılı Kararı ile

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasının, kovuşturma şartının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

B. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2021/56 Esas, 2022/1657 sayılı Kararı ile

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.12.2023 tarihli, bozma görüşünü içerir tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

1. Daha önceden verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararının usulüne uygun şekilde sulh ceza hakimliğince kaldırılmasıyla kovuşturma engelinin ortadan kalktığına,

2. Dosyaya yeni delil mahiyetinde MASAK raporunun eklendiğine,

3. Mahkemesi işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiğine,

4. Sanığın eylemlerinin örgüte üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturup oluşturmadığı konusunda bir değerlendirme yapılması gerektiğine ve,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında aynı eylemler nedeniyle daha önceden KYOK kararı verilmesi ve yeni bir delil elde edilmemiş olması nedenleriyle, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasının kovuşturma şartının bulunmadığı kabul edilerek düşme kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında aynı eylemler nedeniyle daha önceden KYOK kararı verilmesi ve yeni bir delil elde edilmemiş olması nedenleriyle, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasının kovuşturma şartının bulunmadığı kabul edilerek düşme kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Kocaeli 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.02.2020 tarih ve 2020/893 Değişik İş sayılı kararıyla kaldırılmasına karar verilen Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2017 tarih ve 2016/18079 Soruşturma - 2017/1648 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ile sonradan dava açan Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2018 tarih ve 2018/1793 Esas sayılı iddianamesinin konularının aynı olduğu ve sanık hakkında kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte yeni bir delilin tespit edilemediği nazara alındığında; Kocaeli 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 14.02.2020 tarih ve 2020/893 Değişik İş sayılı kararıyla kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasında isabet görülmediğinden, kovuşturma şartının bulunmaması nedeniyle davanın düşmesine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre; yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında aynı eylemler nedeniyle daha önceden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve yeni bir delil elde edilmemiş olması nedenleriyle kovuşturma şartının bulunmadığına ve davanın düşmesine ilişkin gerekçelerin karar yerinde gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2021/56 Esas, 2022/1657 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 6.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11304, Karar No: 2021/9809, Tarih: 11.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11304 E.  ,  2021/9809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ayıp nedeniyle bedelden indirim davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı yüklenici şirketten 19/11/2012 tarihinde bağımsız bölüm satın aldığını, bağımsız bölümü fiilen teslim aldığı 04/12/2012 tarihinden kısa bir süre sonra birtakım hata ve ayıpların ortaya çıktığını, durum derhal bildirilmesine rağmen davalının ayıpları gidermediğini, kolon duvarlarının birleşim yerleri ile zemin ve duvar birleşim yerlerinde açılmalar, dikey çatlaklar, çatlamalara bağlı kabarmalar ile su ve neme bağlı diğer zararlar olduğunu, Erdemli Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/2 D.İş. dosyası ile ayıpların tespit edildiğini, meydana gelen çatlama ve ayrılmaların eksik işçilik ile kalitesiz malzeme kullanımına bağlı olarak ortaya çıktığını iddia ederek, konutun bedeli olan 175.000 TL'den ayıptan kaynaklı 25.220 TL’nin ticari faiziyle indirilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacının daireyi 2012 yılında satın aldığını, üzerinden yağışlı ve uzun bir kış geçmesine rağmen izolasyon sorunu yaşanmadığını, ayıpların giderimi için defalarca gittiklerini ancak davacının kendilerini içeri almadığını, yüklenici olarak teknik tüm yükümlülüklerini yerine getirdiklerini, tespit raporunun yüzeysel ve bilimsel verilerden uzak şekilde hazırlandığını, hem onarım hem de bedelden indirim talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile konut bedeli 175.000 TL'den 6.973,44 TL ayıp bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte indirilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine dair verilen hüküm, davalının temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 13/062019 tarihli ve 2016/16546 E. 2019/7178 K. sayılı kararıyla; satış bedelinden indirilecek tutarın dairenin satın alındığı tarih itibariyle ayıpsız rayiç değeri ile ayıplı rayiç değeri birbirine oranlanıp, bu oranın taraflar arasındaki satış bedeline uygulanması ile satış bedelinden indirilmesi gereken tutarın belirlenmesi yani bedelden indirilecek tutarın nisbi metoda göre hesaplanması gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkemece; bilirkişilerden ayıp sebebiyle indirilecek tutarın hesaplanması hususunda ek rapor aldırılarak rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile konut bedeli olan 175.000 TL tutar üzerinden 19.250 TL ayıp bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte indirilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Bozma kararına uyan mahkemece; bilirkişilerden ayıp sebebiyle indirilecek tutarın hesaplanması hususunda ek rapor aldırılarak rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile konut bedeli olan 175.000 TL tutar üzerinden 19.250 TL ayıp bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte indirilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Kural olarak bozma kararına uyan mahkeme, artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep (kazanılmış) hak doğmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz. Bozulan bir hükmün, bozma sebepleri dışında kalan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle; kesinleşen kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Zira, kesinleşmiş olan kısımlar, lehine olan taraf yararına bir usulü müktesep hak teşkil eder.

Taraflardan yalnız birinin temyizi halinde hüküm, temyiz edenin aleyhine bozulamayacağı gibi Yargıtayın temyiz eden tarafın lehine verdiği bozma kararına uyan yerel mahkeme de temyiz eden tarafın bozulan karara oranla daha aleyhine bir hüküm veremez. Bu yasağa "aleyhe hüküm verme yasağı" denir. (KURU, Baki; İstinaf sistemine Göre Yazılmış Medeni Usul Hukuku, Ağustos 2016, s. 739-740) Aksi halde usul hükümleri ile hedef tutulan istikrar zedelenir ve mahkeme kararlarına karşı güven sarsılır.

Somut olayda; mahkemece 6.973,44 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalının temyizi üzerine Yargıtayca lehine bozulmuş, böylece reddedilen tutar yönünden davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Yukarıda açıklandığı üzere mahkemece bozma kararı sonrası yapılan yargılama neticesinde davalının önceki hükme oranla daha aleyhine olacak şekilde hüküm kurulması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/7182, Karar No: 2016/4401, Tarih: 17.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/7182 E.  ,  2016/4401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 165 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.