muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4792, Karar No: 2014/7847, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4792 E.  ,  2014/7847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşinden 27.02.2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşinden 27.02.2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19181, Karar No: 2015/24987, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19181 E.  ,  2015/24987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/242-2013/118

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan zeytinin değerlendirme yılı olan 2012 yılındaki dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2) 2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı gösterilerek) ve verim miktarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırma ve Politikalar Geliştirme Genel Müdürlüğü ile Tarımsal Ekonomi ve Politikalar Geliştirme Enstitüsü Müdürlüğünden (mevcut ise Artvin-Yusufeli'ndeki zeytinlikler içinde) araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23058, Karar No: 2021/4233, Tarih: 13.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/23058 E.  ,  2021/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanuna 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgelerin yasal süresi içinde sunulmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçi vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 13/04/2021 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/7318, Karar No: 2021/13351, Tarih: 02.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7318 E.  ,  2021/13351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Ölüm aylığının kesilmesi ve borç tahakkuku işleminin iptali ve ödenemeyen aylıkların yeniden bağlanması ile yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsili istemi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için ... Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacı adına Av. ... ile davalı Kurum adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davacının, eşinden boşanması üzerine ölen babasından ölüm aylığı almaya başladığını, davalı Kurumca, boşandığı eşiyle birlikte yaşamaya devam ettiği gerekçesiyle aylığının kesildiğini ve ödenen aylıkların iadesinin istendiğini, Kurum işleminin yerinde olmadığını ileri sürerek Kurum işleminin iptali ile ödenmeyen ölüm aylıklarının faizleri ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili; SGK ... İl Müdürlüğünce düzenlenen ... tarihli Araştırma ve İnceleme Raporu'nda, davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespiti üzerine davacıya bağlanan aylığın kesildiğini, davalı Kurumun usul ve kanuna aykırı bir işlemi bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, “5510 sayılı Yasanın Kurumun denetleme ve kontrol yetkisi başlığını taşıyan 59. maddesinde ise "Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin işlemlerin denetimi, Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları eliyle yürütülür... Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir." düzenlemesine yer verilmiştir.

B-BAM KARARI

Bölge adliye mahkemesince, “Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı gibi, 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde boşanmanın saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden bu maddeye göre uygulama yapılırken eşlerin boşanma iradelerinin, samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmayacaktır. Keza "boşanma" hukuki durum ve sonucu başka bir yargı organı tarafından verildiğinden boşanmanın eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığı tartışma konusu yapılmayacaktır. 5510 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren "eylemli olarak birlikte yaşama" olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği önemlidir.

Dosya kapsamından, davacı ile eşi ...'ın, ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin ... tarihinde kesinleşen, .... sayılı kararı ile boşandıkları, tahsis talebinde bulunan davacıya ölen babasından dolayı ölüm aylığı bağlandığı, Kurum denetmelerince yapılan araştırma sonucu düzenlenen raporda, davacı ile boşandığı eşinin, boşanmadan sonra da fiilen birlikte yaşamaya devam ettiklerinin tespit edildiğinin belirtilmesi üzerine davacıya bağlanan ölüm aylığının kesildiği ve ödenen ölüm aylıklarının da geri istendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; Kurum denetim elemanlarınca yapılan araştırma sonucu düzenlenen ve aksi ispat edilinceye kadar geçerli sayılması gereken ... tarih ve ... sayılı raporda, "Kurum denetim elemanları tarafından yapılan araştırma sırasında davacının ikamet ettiği adrese gidildiğinde davacının boşandığı eşi ...'ın üzerinde eşofman ile kapıyı açtığının ve ilk önce davacının pazara gittiğini söylediğinin, ardından orada bulunan torununa davacı sorulunca davacıyı çağırdığının ve evden ayrıldığının" tespit edildiğinin belirtilmesi; davacının, boşanmadan sonra kızı ile birlikte oturduğunu ileri sürmesine karşın bazı tanıkların davacının kızı ile bazılarının ise oğlu ile kaldığını beyan etmeleri; tanık ...'ın, "davacı ile boşandığı eşinin, kızlarını umreye yolcu ettikten sonra aynı adreste, ... mahallesinde birlikte araçtan indiklerini", tanık...'in "davacının, kış aylarında ...'da, yaz aylarında ise memlekette kaldığını" söylemeleri; ... Mahallesi muhtarı ...'ün, Kurum denetim elemanları ile yaptığı telefon görüşmesinde tarafların 10 seneden fazladır mahallede oturduklarını ve formaliteden boşanma yaptıklarını beyan etmesine karşın mahkemede verdiği ifadesinde bu beyanını kabul etmeyerek Kurum elemanları ile görüşme yaptığını hatırlamadığını söylemesinin inandırıcı olmaması; aksi somut ve inandırıcı delillerle kanıtlanamayan denetmen raporunun içeriği ve toplanan tüm deliller hep birlikte değerlendirildiğinde, davacı ile boşandığı eşinin, boşanmalarına rağmen fiilen birlikte yaşamaya devam ettikleri, gerçek iradelerinin boşanma olmadığı, davacının asıl amacının ölen babasından ötürü ölüm aylığı almak olduğu anlaşıldığından mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Eldeki davada ise, davacının eski eşi ile birlikte olup olmadığı hususunda yapılan inceleme ve araştırmanın yetersiz olduğu belirgin olup, bununla birlikte, mahkemece 5510 sayılı Yasanın 59’uncu madde hükümleri çerçevesinde davacı hakkında hüküm ifade edecek bağlayıcı bir tutanağın varlığından söz edilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, öncelikle mahkemece dinlenen tanıkların beyanları dikkate alınarak, davacının müşterek çocuklarının (... ve Serdar) aynı apartmanda fakat farklı dairelerde yaşadıklarına dair olgu üzerinde durulmalı, davacı ve eski eşin müşterek ve 18 yaşından büyük çocuklarının yanında kalmaya yönelik gerekçeleri, oğulları ...’ın hangi tarihten itibaren çalışmaya ...’ya gittiği ve davacının ...’ın yanında kalmasına dair ihtiyacın kaynağı, üst katta oturan ...’ın davacı ve eski eşi tarafından çocuklarının okula götürülüp getirilme ihtiyacına dair gerekçenin inandırıcılığı, aynı şekilde Eski eş ...’nin diğer reşit çocuk ...’in yanında kalma ihtiyacının kaynakları üzerinde durulmalı, yukarıda açıklandığı şekilde davacı ve eski eşinin her birinin ikamet adreslerinde komşu tanıkların tespiti ile konu hakkında birlikte yaşamanın varlığı hususunda beyanlarına başvurulmalı, bu konuda ... ve ... Mahallesi muhtarlarının (tüm dönemi kapsayacak şekilde görev yapanlar) beyanlarına başvurulmalı, eski eşin ve davacının abonelik kayıtları ile ikametleri olarak görünen adreslerinde elektrik gaz ve su tüketimi yapıp yapmadıkları hususu da irdelenmek suretiyle ... tarihleri arasında kalan dönemde, birlikte yaşamaya işaret edecek olguların varlığı araştırılmalı ve oluşacak sonunca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davacı avukatı yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya yükletilmesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/217, Karar No: 2016/3968, Tarih: 09.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/217 E.  ,  2016/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, yüzüne karşı verilen karara karşı 08.01.2014 tarihli temyiz dilekçesi ekinde 07.01.2014 günü rahatsız olduğuna ilişkin 3 günlük rapor ibraz ederek eski hale getirme talebinde bulunduğu, müdafiinin geçerli bir mazeretinin olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında İşyeri Dokunulmazlığını Bozma ve Mala Zarar Verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12305, Karar No: 2022/7396, Tarih: 04.07.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/12305 E.  ,  2022/7396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet (mağdureler ... ve ...'e karşı), çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına (mağdure ...'ya karşı), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat (mağdure ...'ya karşı)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure ... ile annesi müşteki ...'e vekil olarak barodan tayin edilen Av. ...'in 08.06.2010 tarihli dilekçesiyle mağdure ve müşteki vekilliğinden istifa edip yerine mahkemece yeni vekil tayin edilmediği, gerekçeli kararın istifa eden vekile tebliğ edilmesi nedeniyle, inceleme tarihi itibarıyla reşit olan mağdure ...'ya ilk derece mahkemesi kararının usulünce tebliğiyle, tebellüğ belgesi ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmü temyizi halinde bununla ilgili ve katılan Bakanlık vekilinin 29.01.2020 tarihli temyiz dilekçesinde sanığın aynı mağdure yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat kararını temyiz etmesi karşısında 24.12.2013 ve 20.02.2020 tarihli tebliğname ve ek tebliğnamede bu konuda görüş bildirilmediği anlaşıldığından bu hususlarda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25098, Karar No: 2015/4864, Tarih: 26.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25098 E.  ,  2015/4864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin yönetimindeki araçla ... Adliyesi arkasında kalan pazar yerinden tercihli yola girmek üzereyken tercihli yol başındaki otomatik mantarları fark edemeyerek aracın ön kısmı ile alt tablasını çarparak hasarlandığını, yer bariyeriyle ilgili uyarı levhasının yaşam merkezinin kapısına konulduğunu, kapılar açık olduğundan bunun fark edilmediğini, davalı belediyenin kusurlu olduğunu, müvekkilinin hasarının kasko sigortasınca karşılandığını, ancak değer kaybı ve araç mahrumiyeti zararının karşılanmadığını belirterek şimdilik 3.000 TL'nın kaza tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının seyrettiği yolun trafiğe kapalı olduğunu, bu yerin pazar alanı olarak kullanıldığını, pazar kurulmadığı günlerde adliye tarafından otopark olarak kullanıldığını, otopark hizmeti verildiği günlerde dahi dava konusu yerden giriş çıkış yapılmadığını, bariyer uyarı levhasının yolun sağında duvarda asılı olduğunu, kapıların açık olmasının bariyer ve uyarı levhasının görülmesine engel olmadığını, kusuru, zararı kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.080 TL tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediye, kamu hizmeti sırasında verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Hizmet kusurundan dolayı açılan davaların İYUK'nun 2.maddesi hükmü uyarınca tam yargı davası olarak ikame edilmesi gerekmektedir.

Yargı yolu davanın genel şartlarından olup, görev kuralları kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, mahkemece yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekir. Esasen 2918 sayılı KTK'nun hukuki sorumluluğa ilişkin 85.ve onu izleyen maddelerinde araç işletenin sorumluluğu düzenlenmiş olup, idarenin hizmet kusurundan kaynaklanan sorumluluğu bu Yasa kapsamı dışında tutulmuştur.

Somut olayda, davacı vekili, davalı belediyenin gerekli önlemleri almaması, uyarıcı ikaz levhalarının konulmaması sebebiyle kazanın meydana geldiğini belirterek davalının hizmet kusuruna dayanmıştır.

Bu durumda mahkemece, davaya bakma görevi idari yargıya ait olduğundan, mahkemenin yargı yolu bakımından görevsizliğine ve dava dilekçesinin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esasına girilerek yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.