muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3497, Karar No: 2024/5196, Tarih: 02.07.2024

Davalı-davacı vekilinin reddedilen yön dışındaki itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı vekili dava dilekçesinde; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, ortak çocuğun velâyetinin babaya verildiğini, annenin boşandıktan sonra asılsız suçlamalar ile babayı şikayet ettiğini, kişisel ilişki sürelerine uymadığını, çocuğu zamansız almak istediğini, annenin çocuğu alıp almayacağı konusunda haberleşemediklerini, annenin zamansız çocuğu almak istemesi nedeniyle çocuk ile program yapamadığını belirterek anne ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin sınırlandırılarak ayda bir kez Cumartesi günü saat 08.00 ile akşam 21.30 arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-davalı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı-davacı birleşen dava dilekçesinde; babanın kişisel ilişki günlerinde çocuğu anneye göstermek istemediğini, çocuğun anneye muhtaç bir yaşta olduğunu, babanın velâyet görevinin tam olarak yerine getirmediğini, çocuğu ihmal ettiğini, annenin baba hakkındaki yaptığı şikayetten vazgeçmesi karşılığında çocuğu görebileceği yönünde tehditte bulunduğunu, velâyetinin anneye verilmesi gerektiğini belirterek ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine ve dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte çocuk yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl dava yönünden yapılan incelemede, kişisel ilişkinin daha kısıtlı ve yatısız olmasını gerektirecek sebep ve saiklerin baba tarafından ispatlanamadığı, sosyal inceleme raporu, ortak çocuğun yaşı, yüksek menfaati ve yaşı itibariyle anneye olan ihtiyacı gözetilerek takdiren kişisel ilişkinin yeniden düzenlendiği; birleşen dava yönünden yapılan incelemede ise, annenin iddialarının ispatlanamadığı, SİR'de her iki ebeveyninde velâyet sorumluluğunu üstlenmesinde herhangi bir sakınca gözlemlenmediğinin belirtildiği, dolayısıyla velayetin değiştirilmesini gerektirir olguların tespit edilmediği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile boşanma kararı ile tesis edilen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine, anne ile ortak çocuk arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonları Cumartesi günü saat 10.00 dan Pazar günü 18.00 e kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00 dan bayramın 3. günü saat 18.00'e kadar, anneler günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 18.00'a kadar, okula başladıktan sonra her sene sömestr tatilinde tatilin birinci haftası Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan takip eden Cuma akşamı saat 18.00'a kadar, yaz tatillerinde her yılın 1 Temmuz günü sabah saat 10.00 dan 31 Temmuz akşam saat 18.00 e kadar olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocuğun anneye olan ihtiyacı gerekçe gösterilerek yeniden düzenlenen kişisel ilişkide hafta sonu için kurulan ilişkinin süresinin azaltıldığını, her hafta olan kişisel ilişkinin ayda iki hafta sonuna düşürüldüğünü, birleşen davanın kabulü gerektiğini, kişisel ilişkinin engellenmesinin velâyet değişikliği nedeni olduğunu, çocuğun yaşı itibariyle anneye muhtaç olduğunu, asıl dava kısmen kabul edilmiş olmasına rağmen lehe vekâlet ücretine hükmedilmediğini belirterek asıl davanın kabulü, birleşen davanın reddi, reddedilen tedbir ve iştirak nafakası, kişisel ilişki süreleri ve vekalet ücreti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı-davacı vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı-davacı vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlayarak asıl davanın kabulü, birleşen davanın reddi, reddedilen tedbir ve iştirak nafakası, kişisel ilişki süreleri ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurulan kişisel ilişkinin çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı, velayetin değiştirilmesine ilişkin davanın çekişmesiz yargı işi olması ve temyize tabi olmaması nedeniyle buna ilişkin temyiz itirazlarının dinlenip dinlenmeyeceği, talep edilen iştirak nafakasının miktarının temyiz sınırını aşıp aşmadığı, asıl davada hükmedilen vekalet ücretinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 323 inci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi, 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin 13 nolu alt bendi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı-davacı vekilinin velâyetin değiştirilmesi ile tedbir ve iştirak nafakası davasına yönelik temyizi yönünden; temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davalı-davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3422, Karar No: 2023/519, Tarih: 16.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/3422 E.  ,  2023/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, oluşa ve dosya muhteviyatına göre, konum ve meslekleri itibariyle suça konu yerle ilgili olarak gerekli yasal izinlerin orman idaresinden alınıp ağaç kesiminin yapılması gerektiğini, izinsiz ağaç kesimi yapılamayacağını bildiklerinin kabulünün gerekmesi karşısında, sanıkların savunmalarının suçtan kurutulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla sanıkların atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5541, Karar No: 2019/4028, Tarih: 02.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/5541 E.  ,  2019/4028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda ,davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı 08.03.2013 tarihinde açtığı işbu davada , taraflar arasında düzenlenen 03.09.2012 tarihli 36 ay süreli sözleşme ile araç başına aylık 995 Euro‘dan olmak üzere 7 adet ... 1.5 4x4 özellikli aracın davalıya kiralandığını ancak davalının, firmada sadece çalışan sıfatına sahip olup temsil ve imza yetkisi bulunmayan ... ’a imzalattığı 11.01.2013 tarihli fesih ve ibra tutanağı ile sözleşmeden tek taraflı olarak vazgeçtiğini ancak feshin haksız olduğunu zira davalının, araçları teslim ettiği çalışanın imza ve temsil yetkisi olmadığını bildikleri halde sırf taraflarını zorda bırakmak amacıyla işbu geçersiz ibranameyi imzalattığını ne varki sözleşmenin tek taraflı olarak sona erdirilmesine muvafakatleri bulunmadığını, taraflar arasındaki sözleşme süresinin 36 ay olup ilk yıl sona erdirilmesi halinde alacağın % 55’i olarak belirlenen cezai şart alacağının kalan aylar üzerinden hesaplanması gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 90.000 TL tazminat ve 10.000 TL munzam zarar alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 21.05.2014 tarihli dilekçe ile de belirsiz alacak kalem ve nedenlerinin açıklanarak davanın hesaplanacak miktarı için ıslah talepleri olduğunu bildirmiştir.

Davalı, davacı ile aralarında düzenlenen 03.09.2012 tarihli araç kira sözleşmesinin karşılıklı talep ve muvafakat ile 11.01.2013 tarihinde feshedilerek sözleşme konusu araçların eksiksiz olarak davacıya teslim edildiğini ve bu durumun 11.01.2013 tarihli "Fesih ve İbra Tutanağı" ile hüküm altına alındığını, tutanağın davacı şirketin bizzat yetki verdiği ... tarafından imzalandığını, ... 'ın davacı şirket tarafından ... Noterliği'nin 02198 yevmiye numaralı 18.01.2013 tarihli vekaletnamesi ile vekil tayin edildiğini, ... Noterliğince de 18.01.2013 tarihinde ... adına imza beyannamesi düzenlendiğini , bu nedenle taraflar arasında imzalanmış olan 03.09.2012 tarihli sözleşmenin karşılıklı muvafakat ile feshedilmiş olduğunun kabulü gerektiğini beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 322.702,38 TL cezai şart ile 1 aylık kira bedeli olan 16.298,10 TL 'nin 100.000 TL'sinin dava tarihinden itibaren , bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren avans faizi birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm her iki tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 322.702,38 TL cezai şart ile 1 aylık kira bedeli olan 16.298,10 TL 'nin 100.000 TL'sinin dava tarihinden itibaren , bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren avans faizi birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında 03.09.2012 tarihli 36 ay süreli kira sözleşmesi düzenlendiği ve sözleşmenin 11.01.2013 tarihine kadar devam ettiği hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktır. Kira sözleşmesinde , kiralanan 7 adet araca ilişkin aylık kira bedeli 6.965 Euro olarak belirlenmiş olup sözleşmenin 16-e maddesinde ''Kiracı, temerrüt dahil kusurlu davranışlarıyla kiralayanın haklı sebeple akdi feshetmesine yol açarsa ya da kiracı sözleşmede kabul edilen kira hitamından önce akdi feshederse , araçların derhal iadesi ile birlikte fesih ilk yıl içinde yapılmışsa sözleşme süresinin bitimine kadar ödenmesi gereken kira bedelinin % 55'ini, fesih ikinci yıl içinde yapılmışsa sözleşme süresinin bitimine kadar ödenmesi gereken kira bedelinin % 45’ini , fesih üçüncü yıl içinde yapılmışsa sözleşme süresinin bitimin kadar ödemesi gereken kira bedelinin % 35’ini ,cezai şart olarak kiralayana ödemekle yükümlüdür. '' düzenlemesi mevcut olup tarafların şirket olması karşısında ,özgür irade ile belirlenen bu şart geçerli olup tarafları bağlar. 11.01.2013 tarihli fesih ve ibra tutanağı, düzenlendiği tarih itibariyle davalı kiraya veren şirket yetkilisi ya da temsilcisi tarafından düzenlenmediğinden kira sözleşmesinin kiracı tarafından tek taraflı olarak feshedilmiş olduğunun kabulü gerekir. Bu itibarla; sözleşmenin 16-e maddesi gereğince fesih ilk yıl içinde yapıldığından sözleşmenin feshedildiği tarihten sözleşme süresinin bitimine kadar ödenmesi gereken kira bedelinin % 55'i üzerinden hesaplanmak suretiyle cezai şart alacağına hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile sözleşme süresinin tamamı olan 36 aylık kira bedelinin % 55'i üzerinden cezai şart tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.

Öte yandan ; Kiraya verenin erken feshe bağlı kaybının sözleşmede maktuen tayin edilen cezai şarttan ibaret olduğu ,davacı kiraya verenin bunun yanında ayrıca makul süreye ilişkin kira tazminatı isteyebilmesinin mümkün bulunmadığı nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

Öte yandan ; Kiraya verenin erken feshe bağlı kaybının sözleşmede maktuen tayin edilen cezai şarttan ibaret olduğu ,davacı kiraya verenin bunun yanında ayrıca makul süreye ilişkin kira tazminatı isteyebilmesinin mümkün bulunmadığı nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün davalı lehine BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5746, Karar No: 2021/4718, Tarih: 02.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/5746 E.  ,  2021/4718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Sanıklara yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde dava zamanaşımının, sanık ... yönünden sorgu tarihinden hüküm tarihine, sanık ... yönünden ise suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21851, Karar No: 2017/11678, Tarih: 24.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/21851 E.  ,  2017/11678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nın 155/2, 168/1, 62/1, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanların yetkili olduğu ... rent a car isimli iş yerinden iki gün sonra Almanya'dan akrabaları geldiğinde parasını vereceğini söylemek suretiyle katılan ...'ın kardeşi olan ... adına kayıtlı ... plaka sayılı ... marka aracı bir aylığına kiralayarak aracı 09.06.2012 tarihinde teslim aldığı, ancak iki gün sonra kira parasını getirmediği, telefonlara da çıkmadığı, bunun üzerine aracın trafik kaydı üzerine 18.06.2012 günü kayıp kaydının konulduğu, 22.06.2012 tarihinde sanığın müşteki ...'ı arayarak ... otoparkında aracın park halinde olduğunu, akrabası olan iki bayanın ...da beklediğini, parayı da akrabalarının vereceğini söylediği, aracın Kuşadası ... otoparkında üzerinde anahtar olduğu halde terkedilmiş vaziyette bulunduğu, herhangi bir hasarın olmadığı, sanığın bu şekilde iadeyi sağladığı, böylece sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu, meslek, sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkalarının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenebilen bir suç olduğundan, sanığın katılanların yetkilisi olduğu araç kiralama şirketinden kiraladığı aracı iade etmeme şeklinde gerçekleşen eyleminde, suça konu aracın sanığın ifa ettiği bir hizmet veya meslek dolayısıyla kendisine tevdi ve teslim edilmemiş olması sebebiyle, TCK'nun 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26272, Karar No: 2014/15752, Tarih: 04.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26272 E.  ,  2014/15752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık - İş yeri dokunulmazlığını bozma - Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

20/07/2010 tarihli duruşmada müdafii huzurunda savunma yapan suça sürüklenen çocuğun, hakları hatırlatılırken müdafii istemediğini açıkça beyan ettiği, o tarihte 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle müdafii zorunluluğunun da bulunmadığından müdafiilik görevi sona eren Av. ...'un yüzüne karşı verilen kararı temyiz etmemesi sonuca etkili görülmeyip, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen kararın kendisine tebliği üzerine sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde olduğu görülerek yapılan incelemede;

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

1- Aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, yüklenen suçları işlediğine ilişkin sanığın olayın ertesi günü yolda devriye görevini ifa eden polislerce görülüp elinde bozuk para olan poşeti yere atıp kaçması ve telefon ihbarı dışında cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Şikayetçinin soruşturma evresindeki beyanında, iş yerini 19/05/2009 günü saat 20:30 sıralarında tüm güvenlik önlemlerini sağlayarak kapattığını, 20/05/2009 günü saat 08:15 sıralarında yeniden açtığında ortalığın dağınık olduğunu görerek iş yerinden hırsızlık yapıldığını anladığını belirtmesi karşısında; "kuşkudan sanık yararlanır" kuralı uyarınca eylemin gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden ve suçların gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesiyle artırılması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

b) Suça sürüklenen çocuğa, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, hem soruşturma aşamasında, hem de mahkemesince adı geçen küçüğü savunmak üzere iki ayrı avukatın görevlendirilmesi nedeniyle zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.