muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/608, Karar No: 2015/2069, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/608 E.  ,  2015/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/930-2015/26

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/221 E. 2014/285 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/22968 E. 2014/26225 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1004, Karar No: 2013/13903, Tarih: 15.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1004 E.  ,  2013/13903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Trabzon Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.10.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/16430, Karar No: 2016/5957, Tarih: 23.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/16430 E.  ,  2016/5957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2014

NUMARASI : 2013/963-2014/756

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı H.. K.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Muris M.. İ..'ın mirasçılarından Hanife İlhan'ın davalı olarak gösterilmediği gibi nüfus kaydınında dosya içinde olmadığı ve UYAP sisteminden de ulaşılamadığı anlaşılmıştır.

Adı geçen mirasçının nüfus kaydı temin edilerek, sağ olması halinde mahkeme kararı tebliğ edilip temyiz süresi beklendikten, ölü olması halinde veraset ilamı taraflardan istenip dosya içine alındıktan ve dava dışı mirasçısı var ise mahkemenin gerekçeli kararı tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanıp temyiz süresi de beklendikten,

2-Dosyada mevcut Kartepe Belediye Başkanlığının 09/01/2014 tarihli yazı cevabında dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planında bir kısmının “tarımsal niteliği korunacak alanda” bir kısmının “demiryolu hattının'' içerisinde ve meskun sahada yer aldığı ancak belediye hizmetlerinden faydalanmadığı bildirildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın çevresinde az yapılaşma olduğu ve kamu hizmetlerinden faydalandığı belirtildiğinden,

a)Dava konusu taşınmazın belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, yararlanıyorsa hangi hizmetlerden yararlandığı, istenildiğinde belediye hizmeti götürülüp götürülemeyeceği, etrafının meskun olup olmadığı, mücavir alanda kalıp kalmadığı sorulduktan,

b)Dosyanın fenci bilirkişiye tevdi edilip dava konusu taşınmazın şehir halihazır haritasında, resmi kurumlara (Belediye, hastane, hükümet konağı, adliye gibi) ticaret ve alışveriş merkezleri ile emsallere olan uzaklığı ile meskun mahale ne kadar mesafede olduğu hususunda ek rapor alındıktan,

3-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Köseköy 445 sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kaydı, ve akit tablosu Tapu Müdürlüğünden getirtildikten,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

5-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1850, Karar No: 2021/469, Tarih: 20.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1850 E.  ,  2021/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16/03/2011 tarih ve 2011/11925 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, ... Metal İnş. Ltd. Şti. yetkilisi ...’ın 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, ... hakkında, Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01/07/2014 tarih ve 2010/681 esas 2014/472 karar sayılı ilamı ile 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet kararı verildiği, ... hakkında verilen bu mahkumiyet hükmünün TCK'nin 67/2-d maddesi gereğince iştirak halinde birlikte suç işledikleri iddia olunan sanık ... hakkındaki dava zamanaşımını süresini kestiği ve bu nedenle sanığın savunmasının alındığı tarihten hüküm tarihine kadar asli zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6399, Karar No: 2012/9742, Tarih: 28.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/6399 E.  ,  2012/9742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Önalım

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalıma konu payın iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin önalım bedeline ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda payın üçüncü kişiye satılması halinde, diğer paydaşlara o payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve payın üçüncü kişiye satılması ile kullanılabilir hale gelir.

Önalım hakkının kullanılmasıyla bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Önalım bedeli tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir.

Olayımıza gelince; davacı vekili, 29.11.2010 tarihli satış nedeniyle davalının aldığı paya yönelik olarak önalım hakkını kullanmıştır.29.11.2010 tarihli satış senedinde satış bedeli olarak 1.400 TL olarak gösterilmiştir. Bu durumda, önalım bedeli tapuda gösterilen satış bedeli + davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir. Davacı vekili,mahkemenin bildirdiği 1.666,40 TL önalım bedelini süresi içinde mahkeme veznesine yatırmıştır. Ancak,davalı ödenen harç ve masrafların doğru hesaplanmadığını savunmuştur. Mahkemece,dava konusu satış işlemi nedeniyle davalı tarafından ödenen tapu harç,döner sermaye ücreti, vs. masrafların ilgili tapu sicil müdürlüğünden sorularak,davalının bu satış nedeniyle ödediği tapu harç ve masrafları ayrıntılı ve doğru bir şekilde tespit edilmesi, varsa eksik ödenen harç ve masrafların ödenmesi için davacı tarafa uygun bir süre verilmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19209, Karar No: 2011/5248, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/19209 E.  ,  2011/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların murisine harici sözleşme ile araç sattığını, bedeli olan 14.500 Dm.nin ödenmediğini ileri sürerek, bu paranın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ile davalıların murisi M. ... Kasap arasında, araç satımına ilişkin 17.12.1991 tarihli harici sözleşme bulunduğu, aracın davalıların murisine teslim edildiği ve aracın edeli olan 14.500 Dm.nin 27.12.1992 tarihine kadar davalıların murisi tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığı dosyadaki delillerden anlaşılmış olup, ödenmeyen araç bedelinin tahsili için bu dava açılmıştır. 9.12.1999 tarihli ilk karar ile davanın reddine hükmedilmiş olup; Dairemizin 2002/4090-5211 tarihli bozma ilamında, davalıların isticvap edilerek sözleşmeye karşı beyanlarının alınmadığı gerekçesiyle, mahkeme kararı bozulmuştur. Bozma ilamından sonra, Almanyada ikamet eden davalılara Adalet Bakanlığı aracılığı ile çıkartılan isticvap davetiyeleri tebliğ edildiği halde duruşmaya gelmedikleri ve dilekçe de göndermedikleri gerekçesiyle, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa HUMK.nun 232.maddesinde “isticvap olunacak kimsenin bizzat gelmesi lazımdır. Ancak o kimse mahkemenin dairei kazası haricinde mukim ise, istinabe

2010/19209-2011/5748

suretiyle isticvap olunur” hükmü getirilmiştir. Almanyada ikamet eden davalıların istinabe suretiyle isticvap edilmeleri gerekirken, mahkemece Adalet Bakanlığı ve Frankfurt Başkonsolosluğu kanalı ile isticvap davetiyesi gönderilerek; duruşmaya gelmedikleri, dilekçe de göndermedikleri gerekçesiyle, yazılı şekilde davanın kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1008, Karar No: 2010/3631, Tarih: 01.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1008 E.  ,  2010/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.11.2007 tarih ve 2006/66 - 2007/485 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 30.03.2010 gününde davacı avukatları ..., ..., ...ile davalı asil ve avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, özelleştirme kapsamındaki % 49,29 oranındaki Erdemir T.A.Ş. hisselerinin Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın yaptığı açık ihalede en yüksek fiyatı veren davacı OYAK'a 2.960.000.000 USD bedel üzerinden ihale edildiğini, ihalenin kazanılmasının ardından davacı tarafından ihale şartnamesine uygun olarak Erdemir T.A.Ş. Hisselerini devralmak üzere Ataer A.Ş. adıyla bir şirket kurulduğunu ve yine ihale şartnamesi gereğince Erdemir T.A.Ş. hisselerini satın alacak Ataer A.Ş.'ne ortak olması için Lüksemburg Hukuku'na göre kurulmuş Arcelo S.A. Şirketi ile ön mutabakat sağlandığını, tüm kamuoyu tarafından bilinen vakıalara karşın Türkiye genelinde yayınlanmakta olan "Star Borsacı" adlı dergide 08.01.2006 tarihinde davalı ... tarafından "Ereğli'de Çağrı Olacak mı?" başlıklı yazıda ve yine aynı derginin 29.01.2006 tarihli sayısında yayınlanan "Mittal, Arcelor'u alırsa Erdemir Yabancıya Geçer" yazı içeriğinde, 19.01.2006 tarihinde CNBC-E adlı televizyon kanalında "Piyasa Kanalı" adlı programda "Erdemir'de Çağrı Yükümlülüğü Değerlendiriliyor" konusundaki söyleşiye konuk olarak katılmak suretiyle davalının gerçeğe aykırı ve mesnetsiz olarak açıklamalar yapılarak, halka açık bir şirket olan Erdemir T.A.Ş.'nin borsada işlem gören hisselerinin değerini etkilediğini, davalının bu şekilde yatırımcıları ve davacı OYAK'ı maddi ve manevi olarak zarara uğrattığını, davalının gerçekle bağdaşmayan, mesnetsiz, aynı zamanda haksız rekabet teşkil eden yazı ve açıklamalarının davacının kişilik haklarını ve ticari itibarını ağır şekilde zedelediğini ileri sürerek, ıslah yolu ile haksız rekabetin tespit ve men'ine, 5.000.000.-YTL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yazmış olduğu yazıların tamamının küçük yatırımcıların hak ve yararlarının korunması amacına dayanmakta olup, yatırımcılara haklarını ve haklarını kullanma yollarını açıklamaya çalışan yazılar olduğunu, müvekkilinin dava konusu açıklamalarının hiç birisinin asılsız ve mesnetsiz olmadığını, bu açıklamaların davacının ticari itibarını ve saygınlığını zedeleyen açıklama olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı beyanlarının, haberin verilişi bakımından gerekli olan değerlendirme ölçüsünü aştığı, davacının ticari itibarını zarar verici bir seviyeye ulaştığı, davacının ihale bedelini ödeme bakımından mali kudreti bulunmadığını gösterir bir delil de sunulmadığı, TTK'nun 56 ve 57. maddelerine göre başkasının mali iktidarı hakkında hakikate aykırı malumat vermenin de haksız rekabet olduğu, davalının beyan ve açıklamalarının, basın özgürlüğü sınırlarını aşan davacı şirketin mali durumunu, ticari itibarını ve saygınlığını zedeleyici, yanıltıcı ve küçük düşürücü, kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, manevi tazminatın koşullarının oluştuğu, davalı eyleminin haksız rekabet teşkil ettiği sonucuna varılarak, haksız rekabetin tespit ve men'ine, takdiren 4.000 YTL manevi tazminatın 19.01.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, hükmün ilanına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin temyizine gelince; dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.