muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3315, Karar No: 2018/10285, Tarih: 26.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3315 E.  ,  2018/10285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın istinabe mahkemesinde 03/03/2014 tarihli duruşmada alınan ifadesinde ve suça sürüklenen çocuk ...'ün istinabe mahkemesinde 17/02/2014 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafi istemediklerini belirttikleri gibi, 18 yaşını doldurmuş olmaları nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı halde, esas mahkemenin talebi üzerine suça sürüklenen çocuk ... için barodan atanan müdafi Av. ... ve suça sürüklenen çocuk ... için barodan atanan müdafii Av. ... tarafından suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiilerin suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen kararları temyize yetkileri bulunmadığı gözetilerek, yokluklarında verilen mahkumiyet hükümlerinin bizzat suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'e tebliğinin gerektiği, ancak kararın suça sürüklenen çocuklara tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın ve Dairemizin iade kararının suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'e usulüne uygun şekilde (suça sürüklenen çocukların cezaevinde olmaları halinde cezaevinde tebliği, aksi halde ifadelerinde bildirdikleri son bilinen adreslerine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel mernis adreslerine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgeleri ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçeleri de eklendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/756, Karar No: 2014/2888, Tarih: 06.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/756 E.  ,  2014/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması, bu ek raporda Dairemizin iade kararı üzerine düzenlenen 13/01/2014 tarihli raporda (X) ile gösterilen alanın yine gösterilerek miktarının da belirtilmesi gerelidir.

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/249, Karar No: 2020/16472, Tarih: 05.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/249 E.  ,  2020/16472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK.nın 268. maddesinde öngörülen, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanmasının gerektiği, bunun dışında resmi belgenin düzenlenmesinin gerektiği durumlarda resmi belgeyi düzenlemek yetkisine sahip olan kamu görevlisine karşı başkasının kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma eyleminin ise TCK.nın 206. maddesine uyan suçu oluşturacağı, bu kapsamda dosya incelendiğinde;

Sanık ...'un, hırsızlık ve konut dokuınulmazlığını ihlal suçlarından hakkında başlatılan soruşturma kapsamında ...'a ait kimlik bilgilerini vermesi ile adı geçen hakkında belgeler düzenlendiği ve kovuşturma başlatıldığı, kovuşturma aşaması devam ederken parmak izi raporu ile Mağara mahallesi muhtarı, sanığın babası ve amcasının kızının teşhisi ile gerçek kimliği tespit edilerek sanık adına soruşturma başlatılıp, kovuşturma aşamasına geçilerek, ... hakkında devam eden dosya ile birleştirildiğinin anlaşıldığı olaya ilişkin, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından aynı dosya kapsamında beraat kararları verildiği ve bu kararların temyiz edilmeden kesinleştiği, kesinleşen beraat kararları karşısında sanığın "işlediği bir suçtan" söz edilemeyeceği cihetle TCK.nın 268. maddesinde tanımlanan suçun unsurları oluşmayıp sanığın TCK.nın 206. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12872, Karar No: 2013/806, Tarih: 22.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/12872 E.  ,  2013/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Dava konusu 6390 ada 250 parsel sayılı taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

...-İlçe genelinde 2011 yılı itibari ile kuru ve sulu arazilerde ayrı ayrı ekilmesi mutad ürünlerin ve münavebe planlarının neler olduğu ve bu ürünlerle bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, bamya ve enginarın kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderini gösterir veri cetvelinin ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4846, Karar No: 2016/5315, Tarih: 12.12.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/4846 E.  ,  2016/5315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi, tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 22.01.2016 gün ve 2014/6653 Esas, 2016/288 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılardan ... ve ... vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yükleniciler ... ve ... arasında imzalanan 18.03.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde işin süresinin su basmanı vizesinden itibaren 30 ay olarak kararlaştırıldığını, kararlaştırılan bu sürenin iki katı kadar süre geçtiği halde, işin halen teslim edilmediğini ve teslim edilebilme imkânının da bulunmadığını, davalı yüklenicilerden bağımsız bölüm satın alan diğer davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali gerektiğini ileri sürerek, 18.03.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshi ile diğer davalılar adına kayıtlı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile müvekkilleri adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, davacıların, arsa üzerindeki eski evde oturan kiracılarını zamanında tahliye etmemeleri nedeniyle işin 6 ay geç başladığını, inşaat ruhsatının 24.05.2006 tarihinde, su basmanı vizesinin de bu tarihten 3 ay sonra alındığını, bu durumda inşaatın teslim tarihinin 24.02.2009 tarihi olduğunu, ancak davacıların 02.03.2007 tarihli azilname ile müvekkillerini azlettiklerini, bu tarihten sonra da inşaata devam edilemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve ... vekilleri sözleşmenin tarafı olmayan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, sözleşme tarihinden itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, müvekkilinin dava konusu bağımsız bölümü tapu siciline güvenerek iyiniyetle satın aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, inşaatın süresinde bitirilemediği, seviyesinin % 21,35 oranında olduğu gerekçesiyle sözleşmenin geriye etkili olarak feshine ve davalılar ..., ..., ... ve ... adına kayıtlı kat mülkiyeti kütüğünde sayfaları belirtilen taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile sözleşme yapılmadan önceki hisseleri oranında davacılar adına tesciline karar verilmiştir. Davalılar ..., ..., ... vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemiz'in 2014/6653 E., 2016/288 K. sayılı ilamı ile infazda tereddüt olmaması açısından iptaline ve davacılar adına tesciline karar verilen bağımsız bölümlerin tapu kaydındaki numaraları hükümde belirtilmek suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, ... vekili ve ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, ... vekili ve ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan ... ve ... vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 31,60 TL harcın karar düzeltme isteyen ...'ten alınmasına, davalı ...'den alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 261,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38344, Karar No: 2014/30352, Tarih: 20.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/38344 E.  ,  2014/30352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5. İŞ MAHKEMESİ (ÜSKÜDAR 1.İŞ)

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2011/357-2012/1113

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini iddia ederek, fazla çalışma ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı S.. .Ö.. G.. Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı M.. Ç.. ile davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu’nun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dâhil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dâhilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün, 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanunu’na İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliği’nin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmi dört saat içinde kesintisiz on iki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda davacı, davalıya ait işyerinde 01.09.2010-15.07.2011 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalışmıştır.

Mahkemece, davacının, vardiya çizelgeleri ve tanık beyanlarına göre Ekim 2010’a kadar 3 vardiya şeklinde çalışıp fazla çalışma yapmadığı, Ekim 2010-Temmuz 2011 arasında ise günde 12 saat mesai, 1 saat ara dinlenmesi ile haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

Dosyada, ara dinlenmesinin 1 saat olduğuna dair somut bir delil yoktur.

Mahkemece, günlük 12 saatlik çalışmada ara dinlenmesinin en az 1,5 saat hesaplanması gerekirken 1 saat hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 20.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12677, Karar No: 2020/4509, Tarih: 29.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/12677 E.  ,  2020/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteğinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın Burhaniye (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 29/09/2020 tarihinde Üye ...’in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Devletin temel görevlerinden biri de "suç işlenmesini önlemektir" kolluk görevlilerinin, şüphelilerin suç işlemeye devam etmesine izin vererek daha fazla ceza almalarını sağlamak gibi bir amaçları olamayacağı gibi, daha fazla ceza almalarını sağlamak için şüphelilerin suç işlemeye devam etmesine fırsat vermeside kabul edilecek bir uygulama değildir. Aksi halde Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan "hukuk devleti" ilkesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde yer alan "adil yargılanma hakkı" ihlal edilmiş olur.

Kolluğun görevi suçu ve faili belirlemek suçla ilgili delilleri elde etmektir.

Kolluğun görevi suçu ve faili belirlemek suçla ilgili delilleri elde etmektir.

Somut olayda ...’ın uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde istihbari bilgiler edinilmesi üzerine, ...’ın oturduğu ikamet adresi tespit edilmiş ve ...’ın tedbir amaçlı GSM telefon hattı kullanmadığı tespit edilmesi üzerine, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun maddi delillerinin ele geçirilmesi amacıyla CMK'nın 140. maddesi uyarınca ikametinin ve kamuya açık faaliyetlerinin iki hafta süre ile teknik araçlarla izlenmesine, ses veya görüntü kaydının alınmasına ilişkin olarak Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.02.2016 tarih ve 2016/56 değişik iş sayılı kararının alındığı, 09.02.016 tarihinde ... ve ... isimli şahısların sanık ...’ın evine girip bir süre kaldıktan sonra başka bir sokak üzerinde durduruldukları, ...’ın elindeki beyaz kağıda sarılı maddeyi yere attığı ve üzerinde başka bir madde bulunup bulunmadığı sorulduğunda üzerindeki bir fişek halinde maddeyi görevlilere teslim ettiği, maddenin analizinde 0,9 gram sentetik kanabinoid olduğunun tespit edildiği, kollukta ...’ın uyuşturucu madde satan kişinin sanık ... olduğunu beyanla, 6 ayrı benzer yaş ve fiziksel özelliklere sahip kadın fotoğrafı üzerinden teşhis ettiği ancak ... hakkında yapılan işlemlerin Cumhuriyet savcısına haber verildiğine dair bir bilgi bulunmadığı,

Yine 15.02.2015 tarihinde saat 19.00 sıralarında sanık ...’ın yine ikametinin teknik araçlarla izlenmesine, ses veya görüntü kaydının alınmasına devam edilirken ikamete ... isimli şahsın girip bir süre kaldıktan sonra çıktığında görevlilerce durdurulduğu, ...’ın üzerindeki bir fişek halinde maddeyi görevlilere teslim ettiği, maddenin analizinde 1,9 gram sentetik kanabinoid olduğunun tespit edildiği, uyuşturucu madde satan kişinin sanık ... olduğunu beyan ettiği ancak ... ‘ın yakalanmadığı;

Aynı gün saat 19.35 sıralarında sanık ...’ın ikametinin teknik araçlarla izlenmesine, ses veya görüntü kaydının alınmasına devam edilirken ikametin yan tarafındaki boşluğa ... isimli şahsın girip bir süre kaldıktan sonra çıktığında görevlilerce durdurulduğu, üzerindeki bir fişek halinde maddeyi görevlilere teslim ettiği, maddenin analizinde 0,8 gram sentetik kanabinoid olduğunun tespit edildiği, yakalanan ...’in, uyuşturucu madde satan kişinin sanık ... olduğunu beyan ettiği sabit olmuş ancak ... sebepsiz bir şekilde yakalanmamıştır.

Soruşturmayı Cumhuriyet savcısı adına yürüten görevliler bu tespitleri tam on gün sonra 25.02.2016 tarihinde Cumhuriyet savcısına bildirerek sanık ...’ın evinin aranması için yazılı arama emri almışlardır. Soruşturma keyfi bir şekilde yürütülmüştür.

Soruşturmayı Cumhuriyet savcısı adına yürüten görevliler bu tespitleri tam on gün sonra 25.02.2016 tarihinde Cumhuriyet savcısına bildirerek sanık ...’ın evinin aranması için yazılı arama emri almışlardır. Soruşturma keyfi bir şekilde yürütülmüştür.

Kolluk görevlileri 09.02.2016 tarihinde sanığın "satmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma" suçunu belirlemiş, sanığın suçuna ilişkin delil elde etmişler ancak yakalanmasına ilişkin bir girişimde bulunmamışlardır; soruşturma kapsamında suçun örgütlü olarak işlendiğine ya da uyuşturucu madde ticareti yapan sanığın başka suç ortakları bulunduğuna ilişkin bir iddia ve somutlaşmış bilgi ve takip de olmadığı halde, sanık hakkında ilk suç tarihi olan 09.02.2016 tarihinde yakalama yapılmamış soruşturma kapsamında sanık ...’ın sonraki tarihlerde de uyuşturucu madde satmasına adeta fırsat verilmiştir.

Soruşturmayı yapan kolluk görevlilerince yargılama boyutunda sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına yol açılmıştır.

Sonuç olarak; sanığın işlediği 09.02.2016 tarihli ilk suçuna ilişkin tespitten itibaren yakalanması, konutunda ve diğer yerlerinde arama kararı alınarak hemen arama yapılması, evinde ve üzerinde uyuşturucu/ uyarıcı maddelerin ele geçirilmesi, yakalanması mümkün olup, bu işlemler yapılmamış, adeta sanığın sonraki tarihli suçları işlemesine fırsat verilmiş, yakalama ve ev araması yapılması için soruşturma kapsamında bir sebep yokken on gün daha beklenilerek sanığın birden çok aynı suçu görevliler tespit edemeden işlemesine adeta fırsat verilmiştir.

Soruşturma delil toplama, suç ve failini belirleme işlemidir, keyfi bir şekilde yürütülemez.

Yürütülmüşse de doğan ağır hukuki sonuçlardan sanık sorumlu tutulamaz.

Uyuşturucu ile mücadele böyle yapılamaz. Bu durum soruşturma yapan görevlilerin sorumluluğunu gerektirir.

Bu nedenlerle sanık hakkındaki soruşturma Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan "hukuk devleti" ilkesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesine aykırı şekilde yürütülmüş, sanığın "adil yargılanma hakkı" ihlal edilmiştir.

Örnek vermek gerekirse soruşturma yapan ve yürüten görevlilerin edindikleri bilgiler sonucu kimliğini tespit ettikleri kişiyi, bir binadan hırsızlık yapacağı şüphesiyle fiziki olarak izledikleri sırada, o kişinin binadan çıktığını görmeleri ve aynı zamanda eşyası çalınan mağdurun görevlilere hırsız var diye bildirimde bulunmasına rağmen, hırsızlık şüphelisi hakkında ''tam anlayamadık bir daha yapsın ya da suç ortakları varsa onları da tespit edelim o zaman yakalarız'', ya da ''etkili eylem veya insan öldürmeye teşebbüs gibi bir suç işlendiği kanaati oluşan eylemleri gördüğü'' halde müdahale etmeyerek yeniden şuç işlesin diyebilirmi ? ...