muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12301, Karar No: 2023/16374, Tarih: 31.10.2023

3. Hazine ve Maliye Bakanlığının ....10.2018 tarihli ve 30557 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan ... Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 sayılı Karara İlişkin Tebliğ (Tebliğ No: 2008-32/34)de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Tebliğ No: 2018-32/51)'in "Döviz Cinsinden ve Dövize Endeksli Sözleşmeler" başlıklı 8 nci maddesinin yirmi dördüncü fıkrası şöyledir:

"Bu madde uyarınca sözleşme bedeli ve bu sözleşmelerden kaynaklanan diğer ödeme yükümlülükleri döviz cinsinden veya dövize endeksli olarak kararlaştırılması mümkün olmayan sözleşmelerde yer alan bedeller ... Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Kararın Geçici 8 inci maddesi kapsamında ... parası olarak taraflarca yeniden belirlenirken mutabakata varılamazsa; akdedilen sözleşmelerde döviz veya dövize endeksli olarak belirlenen bedeller, söz konusu bedellerin 2/1/2018 tarihinde belirlenen gösterge niteliğindeki ... Cumhuriyet ... Bankası efektif satış kuru kullanılarak hesaplanan ... parası cinsinden karşılığının 2/1/2018 tarihinden bedellerin yeniden belirlendiği tarihe kadar ... İstatistik Kurumunun her ay için belirlediği tüketici fiyat endeksi (TÜFE) aylık değişim oranları esas alınarak artırılması suretiyle belirlenir."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda davacı işçi, ... sözleşmesinin 11.02.2019 tarihinde davalı işveren tarafından feshedildiğini, ücretinin 6.600,00 USD olmasına rağmen Temmuz 2015'ten itibaren ücretlerinin eksik ödendiğini iddia etmiş; davalı işveren ise davacının ücretinin, 2017 yılı Mayıs ayı itibarıyla kurun 2,70 TL olarak sabitlenerek belirlendiğini savunmuştur.

3. Hazine ve Maliye Bakanlığının ....10.2018 tarihli ve 30557 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan ... Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 sayılı Karara İlişkin Tebliğ(Tebliğ No: 2008-32/34)’de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ'in 8 inci maddesinin yirmi dördüncü fıkrasına göre; döviz sözleşmeleri için taraflar aralarında bir kur üzerinde mutabakata varırlarsa bu kur üzerinden ... lirasına dönebileceklerdir. Eğer taraflar mutabakata varamazlarsa; söz konusu ücret tutarlarının 02.01.2018 tarihinde belirlenen gösterge niteliğindeki ... Cumhuriyet ... Bankası efektif satış kuru kullanılarak hesaplanan ... parası cinsinden karşılığının 02.01.2018 tarihinden itibaren ücretin yeniden belirlendiği tarihe kadar ... İstatistik Kurumunun her ay için belirlediği tüketici fiyat endeksi (TÜFE) aylık değişim oranları esas alınarak arttırılması suretiyle belirlenir.

4. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesince davacının ücretinin muvafakati olmadan düşürülemeyeceği gerekçesiyle Mayıs 2018'den Şubat 2019 tarihine kadar davacının ücret farkı alacaklarının hesaplandığı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş ise de 2018-32/51 sayılı ... Parası Kıymetini Koruma Hakkında Tebliğ'in değerlendirilmediği anlaşılmıştır.

5. Bu itibarla, davacının ücreti belirlenirken öncelikle 2018-32/51 sayılı ... Parası Kıymetini Koruma Hakkında Tebliğ hükmünün değerlendirilmesi ve varılacak sonuca göre davacının ücret farkı alacakları hakkında karar verilmesi için Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalılar yararına takdir edilen 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2935, Karar No: 2020/10024, Tarih: 30.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/2935 E.  ,  2020/10024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti. yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30/09/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24053, Karar No: 2013/14188, Tarih: 02.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24053 E.  ,  2013/14188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : a)213 sayılı VUK'nun 359/b-1,5237 sayılı TCK'nun 62,53/1. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında hak yoksunlukları uygulanmasına ilişkin.

b)213 sayılı VUK'nun 359/b-1,5237 sayılı TCK'nun 62,53/1. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında hak yoksunlukları uygulanmasına ilişkin.

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanığın "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince:

16.01.2005 tarihinde yapılan operasyon sonucu başka bir işyerinde sanığa ait şirket adına faturalar yakalanması ile başlatılan soruşturma üzerine iddianameye konu vergi suçu ve vergi tekniği raporu düzenlenerek eldeki kamu davasının açıldığı, vergi raporlarında sanık hakkında 2004 yılında düzenlediği sahte faturalara ilişkin tespitin yapıldığı ancak 2005 takvim yılına ilişkin bir tespit bulunmadığı, bu yıla ilişkin KDV beyannamesi verilmediği, yapılan yoklamalarda işyerinin faal olmadığına dair tespitler yapıldığının anlaşılması karşısında; yapılan operasyon sonucu işyerinde suça konu faturalar elegeçen işyeri sahibihakkında ne gibi işlemler yapıldığı, dava açılıp açılmadığı, açılmışsa dosyanın getirtilip incelenerek bu dosyayla ilgili delillerin onaylı örneklerinin dosya içine konulması, 2005 yılına ait VEDOP sorgulaması da yapılıp, faturaların saptanması, sahte fatura düzenlemek suçunda suç tarihinin en son fatura tarihi olacağı, buna göre 2005 yılı bakımından tüm delillerin değerlendirilip zamanaşımı hususu da dikkate alınıp sonucuna göre hüküm kurulması yerine vergi suç ve tekniği raporlarına göre 2005 takvim yılındaki sahte fatura düzenlemeye ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13650, Karar No: 2014/27458, Tarih: 26.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13650 E.  ,  2014/27458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2012/257-2014/28

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tespit edilen kamulaştırma bedeline 01.10.2012 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6 nolu bendindeki (31.09.2012) tarihinin çıkartılmasına, yerine (01.10.2012) tarihinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6126, Karar No: 2007/9468, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6126 E.  ,  2007/9468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli ... Beldesi 3311 parseli geniş çevresi ile birlikte gösterir pafta fotokopisinin,

2) Çekişmeli yeri ilgilendiren orman tahdit sınırlarını gösterir orjinal 2/B maddesi haritalarının,

3) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02.07.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1906, Karar No: 2017/2079, Tarih: 25.04.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/1906 E.  ,  2017/2079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve terkini istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 20.01.2017 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 27.01.2017 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3998, Karar No: 2012/12673, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3998 E.  ,  2012/12673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2008 yılında yapılıp 22.12.2008 ilâ 20.01.2009 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen arazi kadastrosu sırasında....Köyü, 153 ada 9 parsel sayılı 1348 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte mütegayip eşhastan kalan, yani; kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasıyla kadastro mahkemesinde tespite itiraz davası açmıştır. Askı ilân süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya sulh hukuk mahkemesine intikal ettirilmiştir.

Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3678, Karar No: 2023/1184, Tarih: 01.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/3678 E.  ,  2023/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakanları ...’in 1881, 1839, 1847, 1869, 2696, 2807, 690 ve 810 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğlu ...’ye satış suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücü bulunmadığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, temliklerin gerçek satış olduğunu, 1980 yılından itibaren çalışmaya başladığını, maddi gelirinin iyi olduğunu, Belçika’da futbol oynadığını, iyi paralar kazandığını, 1987 yılında mirasbırakan ile görüşerek köyden tarla ve arsa almak istediğini söylediğini, mirasbırakanın da emekli olduğunu, çiftçilik yapmak istemediğini, kendi taşınmazlarını söylemesi üzerine taşınmazları bedelini ödeyerek mirasbırakandan satın aldığını, ayrıca mirasbırakana ölene dek baktığını ve tüm ihtiyaçlarını karşıladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2017/40 Esas, 2020/227 Karar sayılı kararı ile mirasbırakanın mal kaçırmak kastı ile hareket etmediği, temliklerin muvazaalı olduğu iddiasının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2017/40 Esas, 2020/227 Karar sayılı kararı ile mirasbırakanın mal kaçırmak kastı ile hareket etmediği, temliklerin muvazaalı olduğu iddiasının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakanın taşınmazlarını satmasını gerektirecek bir neden bulunmadığını, tanıkların davalı ...’nin maddi durumunun iyi olduğunu söyleseler de temliklerin 1987 yılında yapıldığını, bu tarihte ...’nin genç yaşta olduğunu ve taşınmazların satış bedelini ödeyecek maddi imkanlara sahip olmadığını, temliklerin davacıların miras payını zedelemeye yönelik olduğunu, davalı ...’nin başka taşınmaz satın alabilecekken mirasbırakandan taşınmaz devralınmasının bu durumu gösterdiğini, mirasbırakan tarafından tüm mirasçıları kapsar ve hak dengesini gözetir bir paylaştırma yapılmadığını, temliklerin kız çocuklarından mal kaçırmak amacı ile yapıldığını, temlik edilen taşınmazların mirasbırakanın mal varlığına oranının makul sınırı aştığını,taşınmazların gerçek değerinin çok altında bir bedele devredildiğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 21.03.2022 tarihli ve 2021/344 Esas, 2022/419 Karar sayılı kararıyla; davalı ...'in taşınmazları satın alabilecek maddi gücünün bulunduğu, dava konusu 2696 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki evde mirasbırakan ...'in, eşi ..., davalı oğlu ... ve davacı oğlu ... ile birlikte yaşadığı, mirasbırakan ...'in uzun yıllar davalı oğlu ... ile birlikte Belçika'da çalıştıkları, birlikte kazandıkları paralarla ...'in köy yerinden tarla almaya başladığı, sonra da çiftçilik yapmaya başladıkları, mirasbırakanın ölünceye kadar çiftçilik faaliyetine devam ettiği, mirasbırakanın yurda döndükten sonra davalı ...'nin Belçika'da çalışmaya ve babasına para göndermeye devam ettiği, iş zamanı köye geldiği, mirasbırakana her daim destek olduğu, mirasbırakanın davalı dışındaki çocuklarından ve eşinden mal kaçırmasını gerektiren bir durumunun söz konusu olmadığı, mirasbırakan ...'in, davalı oğlu ...'nin gönderdiği paralarla taşınmazları satın aldığı, bu nedenle davalı oğluna temlikte bulunduğu, murisin diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla hareket etmediği, davacıların iddialarının kanıtlanamadığı gözetilerek İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle;

Davacılar vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davacılar vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen sebepleri tekrarla, davalının taşınmazlar alınırken mirasbırakana para gönderdiği, bu nedenle taşınmazların alındığı yönde bir beyanının bulunmamasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince taşınmazların mirasbırakan ve ...’nin kazançları ile alındığı, bu nedenle daha sonra ...’ye devredildiği yönündeki değerlendirmenin hatalı olduğunu, taşınmazların tekrar mirasbırkandan bedel ödenerek satın alınmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras ... çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, ... ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

2. 6100 sayılı HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." hükümlerine yer verilmiştir.

3. Değerlendirme