muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13038, Karar No: 2010/9229, Tarih: 21.09.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13038 E.  ,  2010/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (Kendi adına asaleten ...'a velayeten) ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 31/07/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeni ile desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olay günü, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, ölenin eşi ile kızı yararına takdir edilen 20.000,00'er TL ve babası yararına takdir edilen 10.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, ölenin eşi ile kızı 15.000,00'er TL ve babası yararına 7.500,00 TL manevi tazminat takdir edilmek suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle, hüküm fıkrasının A bendinin davacılardan ... ve ... yararına manevi tazminat takdirine ilişkin üçüncü paragrafında yer alan "…20.000…" ve "…20.000…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…15.000,00…" ve "…15.000,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin dördüncü paragrafında yer alan "…3410,28…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…2.870,28…” sayı dizisinin yazılmasına; davacılardan ... ve ... yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin beşinci paragrafında yer alan "…4400,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…3.400,00…" sayı dizisinin yazılmasına; davalı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin altıncı paragrafında yer alan "…2400,00…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…3.400,00…" sayı dizisinin yazılmasına; hüküm fıkrasının B bendinin davacılardan ... yararına manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan "…10.000…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…7.500,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin ikinci paragrafında yer alan "…337,95…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…202,95…" sayı dizisinin yazılmasına, davacılardan ... yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin üçüncü paragrafında yer alan "…1200,00…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…900,00…" sayı dizisinin yazılmasına; davalı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin dördüncü paragrafında yer alan "…600,00…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…900,00…" sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16628, Karar No: 2011/6311, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16628 E.  ,  2011/6311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı avukat olduğunu, 2008 yılının Temmuz ayında dava dışı bankadan kredi almak için başvurduğunda, başka bir bankaya olan borcundan dolayı riskli müşteri kaydının bulunduğunun bu kayıt nedeni ile kredi talebine olumsuz cevap verildiğini, bu olumsuz kaydın davalı banka tarafından diğer davalı ya aktarıldığını,oysa davalı bankadan kardeşi ...n kredi kartı aldığını kendisinin de bu kart üzerinden ek kart çıkardığını,bu kartın tüm borcunun da bilahare ödendiğini,başkasına ait kart nedeniyle hakkında borçlu ve riskli müşteri kaydının tutulamayacağını bu kayıtların geçersiz olduğunun tespiti ile iptaline ,davalı bankaya borcunun bulunmadığının tespiti ile kayıt nedeni ile ticari ve mesleki itibarı zedelendiğinden zarara uğradığını ileri sürerek 5000 TL manevi tazminatın davalı Bankadan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ,davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, menfi tespit davasının konusu bulunmadığından reddine, davacı hakkında Kredi Kayıt Bürosu A.ş nezdinde oluşturulan kaydın haksız olduğu anlaşılmakla İptaline, 2000 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalı bankadan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

2010/16628 2011/6311

Davalılar ,davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, menfi tespit davasının konusu bulunmadığından reddine, davacı hakkında Kredi Kayıt Bürosu A.ş nezdinde oluşturulan kaydın haksız olduğu anlaşılmakla İptaline, 2000 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalı bankadan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

2010/16628 2011/6311

1-Davacı, kredi almak için başvurduğunda ,hakkında davalılar tarafından tutulan olumsuz kayıt nedeni ile kredi alamadığını zarara uğradığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalılar tutulan kaydın, dava dışı S.Yaşar Yılmaza ait kredi kartı borcu nedeniyle kanuni takip başlatıldığını, davacının ek kartı için Kredi Kayıt Büroya herhangi bir olumsuz kayıt bildirimi yapılmadığını, kaydın asıl kart sahibi ...n kart borcu nedeni ile oluştuğunu ve bu kayıtta borçlu olarak ...n göründüğü, davacının ise borçlu olarak değil ek kredi kartı hamili olarak göründüğünü bankaların kayıtları değerlendirmelerinin kendi insiyatiflerinde olduğunu, davacının başka bir bankadan kredi çektiğini davacının zararı olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece aldırılan 24.04.2009 tarihli bilirkişi raporunda da, Kredi Kayıt Bürosunda tutulan kaydın dava dışı ...hakkında asıl borçlu olarak tutulduğunu,davacı hakkında herhangi bir borç kaydının davalı banka tarafından oluşturulmadığını, davacı hakkında negatif nitelikli bir kayıt bulunmadığı gibi,davacının bankalardan kredi kullanma hususunda bir sorunda yaşamadığının, tespit edildiği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca ,davacı hakkında olumsuz kayıt oluşturulduğu davacı tarafından ispat edilemediğinden mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: 1. Bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12515, Karar No: 2014/21224, Tarih: 16.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12515 E.  ,  2014/21224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/679, Karar No: 2015/2140, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/679 E.  ,  2015/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/991-2015/101

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/168 E. 2014/265 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19189 E. 2014/26121 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5277, Karar No: 2014/1433, Tarih: 10.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/5277 E.  ,  2014/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs, silahla tehdit, hakaret, iştirak halinde kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

HÜKÜM : 1- Sanık ... için; TCK.nun (86/2-3-c-e, 35, 62, 53), (106/2-a, 62, 53), (125/1-3-a-4, 62, 53), (6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52/2, 53), 63 maddeleri uyarınca; (3 ay 22 gün hapis cezas), (2 yıl 1 ay hapis cezası), (11 ay 20 gün hapis cezası), (1 yıl 3 ay hapis cezası ve 1000.TL adli para cezası)

2- Sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı; TCK.nun 37, 86/2-3-e, 62, 53, 51.maddeleri uyarınca 7'şer ay 15'şer gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de, bu husus mahkumiyetin yasal sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'e karşı eylemi ile sanık ...'ın hakaret ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ... ve ...'ın ise mağdur ...'i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış,

savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma, düzeltme ve eleştiri sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan, katılanlar vekilinin vasfa, az ceza verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A- Sanık ... hakkında mağdur ...'e hakaret ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden,

A- Sanık ... hakkında mağdur ...'e hakaret ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden,

5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında, 1 yıldan az, 3 yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir ve bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz. Somut olayda, cezası ertelenen sanıklar ... ve ... hakkında 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi karşısında 1 yıldan az denetim süresine hükmedilmemesi gerekirken bu süreden az olacak şekilde 7 ay 15 gün denetim süresi belirlenmesi ve kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/4. maddesi uyarınca aynı kanunun 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan 53. madde ile yapılan uygulamanın çıkartılmasına ve "7 ay 15 gün denetim süresi belirlenmesine" ibaresinin "1 yıl denetim süresi belirlenmesine” ibaresi ile değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümler ile verilen diğer mahkumiyet hükümlerinin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-a) Sanık ... hakkında mağdur ...'i yaralamaya teşebbüs ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Oluş ve dosya içeriğine göre; mağdurlar ... ve ...'ın avukat olup olay günü haciz işlemleri için icra dairesi memurlarıyla icra dosyasının borçlusu ...'nın işyerine gittikleri, ...'nın şirkette kar ortağı olan sanık ...'ın mağdurlardan kendilerine biraz daha süre tanımalarını istediği, mağdurların müvekkilleri ile görüşmeleri sonucu olumsuz yanıt verdikleri, bu duruma sinirlenen ...'ın tabancasını çıkartarak ...'in ayaklarına doğru ateş etmeye çalıştığı, iki kez tetiğe basmasına karşın tabancanın ateş almadığı, ...'in kaçması ve ...'ın takip etmemesi üzerine tartışmanın sonlandığı olayda

Yere doğru iki el ateş eden sanığın, mağduru korkutmak ve kargaşa

çıkarmak kastıyla ateş etmeye çalıştığı, bu nedenle sadece silahlı tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca yaralamaya teşebbüs suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

B) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit eyleminin incelenmesinde;

Sanığın cezalandırılması talebiyle açılan dava ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 225. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9552, Karar No: 2014/8456, Tarih: 27.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9552 E.  ,  2014/8456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/706-2014/49

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının 09.08.2012 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonrsasında 27 YU 998 plakalı motosiklerin hasar bedeli olan 21.000,00 TL'nin müvekkil şirketten tahsil amacıyla davacı aleyhine Gaziantep 8. İcra Müdürlüğünün 2013/1078 Esas sayılı dosyası ile takip yapıldığını, davacının ZMSS poliçeli ..... plakalı aracın kusur oranın %75 olduğunu, meydana gelen kazada ekspertiz incelemesinde söz konusu araç üzerinde 18.247,00 TL hasar tespit edildiğini, müvekkilinin şirketin meydana gelen kazadan dolayı herhangi bir borcunun olmadığının, tesbiti ile %20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatı talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermiştir.

Mahkemece, iddia ve savunmaya göre; asliye hukuk mahkemeleri görevli olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TTK'nun 4.maddesinde, bu kanundan doğan hukuk "davalarının" ticari dava sayıldığı, aynı kanunun 5.maddesinin 2.fıkrasında, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu kanunun 4.maddesi hükmünce ticari sayılan "davalara", ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

TTK'nun 3.maddesinde," Bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir.” düzenlenmiştir.

TTK'nun 1483 ve devamı maddelerinde “zorunlu sorumluluk sigortaları” düzenlenmiştir. Bir hukuki işlemin veya fiilin TTK'nun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen bu kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bir hukuki işlemin veya fiilin olması gerekir.

Dava trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın sigorta şirketinden tahsili istemine ilişkin olup, davanın TTK'nun 1483 vd. maddelerinde sayılan hususlardan olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı A.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı Axa Sigorta A.Ş'ne geri verilmesine 27.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.