muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1561, Karar No: 2024/9147, Tarih: 04.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/1561 E.  ,  2024/9147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1330 E., 2022/166 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2013/708 Esas, 2015/686 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2013/708 Esas, 2015/686 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/1935 Esas, 2020/7020 Karar sayılı kararı ile "Sanığın oto kiralama işi yapan katılandan kiralamış olduğu 43 HS 230 plaka sayılı aracı kira süresi bitmesine rağmen geri iade etmemesi şeklinde gerçekleşen olayda, taraflar arasında herhangi bir şekilde meslek, sanat, ticaret veya hizmet ilişkisi bulunmadığından, eylemin 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında yer alan ve TCK 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2020/924 Esas, 2021/1693 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 52 ve 58 inci maddeleri uyarınca ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis ve 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2020/924 Esas, 2021/1693 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 52 ve 58 inci maddeleri uyarınca ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis ve 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Sanık ve katılan vekilinin itirazı üzerine, Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2021/1330 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 52 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık kararı temyiz etmek istediğini belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde, katılanın araç kiralama işiyle uğraştığı, sanık ile arasında 01.08.2012 başlangıç, 04.08.2012 bitiş tarihli araç kiralama sözleşmesi yapıldığı ve katılan tarafından davaya konu ... plaka sayılı aracın sanığa teslim edildiği, kira sözleşmesinin bitimine müteakip aracın sanık tarafından katılana iade edilmediği, bunun üzerine katılanın sanığı aradığı, sanığın kira süresini uzattığını, kira bedelini de yeğeni ile göndereceğini söylediği, sanığın başka bir olay nedeniyle yakalanması üzerine katılanın 29.08.2012 tarihinde müracaatta bulunarak şikayetçi olduğu, sanığın aracı katılana teslim etmediği ve kira bedelini de ödemediği, bu şekilde üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Sanık aşamalarda olaya ilişkin çelişkili beyanlarda bulunmuş ise de, kollukta alınan ilk ifadesinde ve sorguda alınan ifadesinde atılı suçu ikrar ettiği anlaşılmıştır.

3.Sanık savunmaları, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın katılandan kiraladığı aracı süresi bitince katılana iade etmediği, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

4.Bozma kararı sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığının rapor edildiği ve sanığın katılanın zararını gidermediği anlaşılmıştır.

5.Bozma kararı sonrası basit yargılama usulü uygulanarak sanığın bozma ilamı doğrultusunda güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş, tarafların itirazı üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılarak, güveni kötüye kullanma suçundan temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

4.Bozma kararı sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığının rapor edildiği ve sanığın katılanın zararını gidermediği anlaşılmıştır.

5.Bozma kararı sonrası basit yargılama usulü uygulanarak sanığın bozma ilamı doğrultusunda güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş, tarafların itirazı üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılarak, güveni kötüye kullanma suçundan temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2021/1330 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25149, Karar No: 2014/25403, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25149 E.  ,  2014/25403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin feshe bağlı tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2014 gün ve 2014/13380 Esas, 2014/14447 Karar sayılı kararı ile “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “tüm süreye göre kayıtların davalıdan istendiği, ibraz edilmemesi üzerine kesin süre verildiği, ibraz edilmemesi nedeni ile de sunulan kayıtlara göre hesaplama yapıldığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı

istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup davalının fazla mesai ve tatil alacaklarına esas kayıtları ibraz etmemesinin davacı aleyhine yorumlanamayacağı, bu durumda 6100 sayılı HMK.’un 220 maddesi uyarınca işlem yapılması yanında çalışma düzeninin aynı olması prensibinden kayıtlı dönemin kayıt bulunmayan dönem için emsal olabileceği gibi mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gerektiği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14988, Karar No: 2010/2480, Tarih: 11.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/14988 E.  ,  2010/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınana, kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorulmadan 5237 sayılı TCK.nun 168/son maddesi uyarınca cezadan indirim yapılması, 5237 Sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması, adli sicil kaydından, Büyükçekmece Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2000/1724-621 sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan 14.08.2002 tarihinde kesinleşen, erteli 200.772.000 TL adli para cezası ile mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58/6-7 fıkralarının uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle adı geçen sanık hakkındaki eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4532, Karar No: 2024/1177, Tarih: 07.02.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/4532 E.  ,  2024/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/193 Esas, 2016/53 Karar

SUÇLAR : Rüşvet vermeye teşebbüs (sanık ... hakkında), nüfuz ticareti (sanıklar Ruhi, ... ve ... hakkında), kasten yaralama (sanıklar ... ve ... hakkında)

HÜKÜMLER : Sanıklardan ... hakkında kasten yaralama, ... ve ... hakkında ise nüfuz ticareti suçlarından beraat, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, sanık ... hakkında nüfuz ticareti suçundan açılan kamu davasında değişen suç vasfına göre basit dolandırıcılık ve rüşvet vermeye teşebbüs suçlarından mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama, bozma

EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2014/193 Esas, 2016/53 ... Kararının sanık ... müdafii, sanık ... ve suçtan zarar gören vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

Suçtan zarar gören Hazine vekilinin 18.04.2022 havale tarihli dilekçesi ile tüm sanıklar hakkında kurulan tüm karar ve hükümleri temyiz ettiği, 30.05.2022 tarihli ek Tebliğnamede sanıklardan ... hakkında kasten yaralama ve ... hakkında nüfuz ticareti suçlarından kurulan beraat hükümleri ile ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz istemi konusunda görüş belirtilmediğinin anlaşılması karşısında; suçtan zarar gören Hazine vekilinin anılan karar ve hükümlere yönelik temyiz istemi hakkında da ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8903, Karar No: 2015/22905, Tarih: 01.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/8903 E.  ,  2015/22905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(...),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(...),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

... madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 23/03/1999 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...’dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilen olayda, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, ... ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8449, Karar No: 2010/1661, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/8449 E.  ,  2010/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, icra takibine itirazın iptali ile takibin devamı istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı yönetim vekilinden Yuvam Akarca Toplu Yapı’sının ada ve parsel numaralarına ilişkin bilgi alındıktan sonra, dava konusu edilen alacağın ilgili olduğu taşınmazda kat irtifakı veya kat mülkiyeti, birden fazla parsel üzerinde ise Toplu Yapı kurulmuş olup olmadığının sorulması ve kurulmuş ise tüm bağımsız bölümleri gösteren tapu kaydı ile yönetim planı örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden ve davalı Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü ile malik olduğu anlaşılan Belediye Başkanlığı arasındaki ilişkiyi gösteren belgelerin Belediye Başkanlığından getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.