muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25098, Karar No: 2016/24814, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/25098 E.  ,  2016/24814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret, ilave tediye ile döner sermaye ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... Hastanesinde veri hazırlama ve kontrol işletmenliği ve hasta kayıt elemanı şartnamesine bağlı olarak çalıştığını, ihaleyi alan firmalar işçisi olarak gösterildiğini, davalı kurum ile taşeron firmalar arasında akdedilen hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğunu, davalı işverenlikte çalışan ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan işçi ücretinin tespit edilerek müvekkilin ücretinin bu tutara yükseltilmesi gerektiğini, Fark ücret ve ücret eki alacağı, İlave tediye alacağı, döner sermaye alacaklarını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa iddiası yerinde görülmemekle beraber davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı işçi ile davalı işveren arasında ilave tediye alacağı uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanun 1. maddesinde devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Bu kapsamda yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu’nun merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, mahkemece ücrete ilave tediye ücretine hükmedilmiş ise de davacı, davalıya ait işyerinde altişverenlerin işçisi olarak çalışmıştır. Mahkemece, doğru olarak davalılar arasında asıl-altişveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı kabul edilmiştir. Yukarıda da açıklandığı üzere İlave tediye ücreti 6772 sayılı Kanun kapsamındaki işyerlerinde çalışan işçilere verilen bir ücrettir. Hal böyle olunca, 6772 sayılı Kanun kapsamında bir işyerinde çalışmayan davacının, ilave tediye ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1381, Karar No: 2013/17829, Tarih: 19.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/1381 E.  ,  2013/17829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamında bulunan 27.02.2006 tarihli yakalama tutanağında, devriye gezen polis ekiplerince sanıkların bilinen kişilerden olması nedeniyle, takibe alındıkları sırada, yakınanın cep telefonunu elinden alan sanıkların ... isimli sokağa girip kaçmaya başlamaları üzerine, peşlerinden uzun bir süre koşulduktan sonra, sanıkların sessiz bir şekilde takip edildiğinin yaklaşık on dakika boyunca izlendiğinin, ... mahallesi civarında bir sokağa girip çıktıkları ve ... sokak girişine geldiklerinde sessizce yaklaşarak yere yatırıp sanıkların yakalandığının belirtilmesi, sanık ...'ın yakalandığında adını ... olarak vermesi, yakınanın hazırlık soruşturması sırasında ayrıntılı eşkal bilgileri verip yakalandıklarında sanıkları net bir şekilde teşhis etmesine rağmen, duruşmada emin olamadığını söylemesi karşısında; öncelikle tutanak mümzilerinin celp edilerek olaya ilgili beyanlarının alınması, yakınanın verdiği eşkal bilgilerinin sanıklarla uyumlu olup olmadığının duruşmada, mümkün olmadığı halde olay tarihine en yakın çekilmiş fotoğrafları temin edilerek saptanmasından sonra, delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik inceme ile yetinilerek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2217, Karar No: 2021/78, Tarih: 12.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/2217 E.  ,  2021/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...); çocuğun cinsel istismarı (sanıklar ...... ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ..., ...... ...); cinsel taciz ve insan ticareti (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklar ... ile S...’ın atılı suçlardan sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanık ...’ın ise çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz, fuhuş suçlarından mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık ... müdafisinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan değerlendirmede başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, tebliğnamede sanık olarak gösterilen ... ile ... haklarında kurulan hükümlerle ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi.

Katılanlar vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükmü süresinde temyiz etmesinin ardından dosyaya sunduğu 30.11.2015 tarihli dilekçeyle vaki temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından, incelemenin sanıklar müdafilerinin temyizleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında cinsel taciz suçundan doğrudan tayin edilen 2800 TL adli para cezasının miktarı itibarıyla kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında beden vaya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı; sanıklar ...... ... haklarında çocuğun cinsel istismarı; sanıklar ......, ... ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında fuhuş suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ... hakkında beden vaya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı; sanıklar ...... ... haklarında çocuğun cinsel istismarı; sanıklar ......, ... ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında fuhuş suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanıkların aşamalardaki mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bilmedikleri yönündeki savunmaları, mağdurenin... dışındaki sanıklarla ilk defa karşılaştığını ve yaşı konusunda aralarında konuşma geçmediğini ifade etmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin değişik tarihlerde sanıklar ... ..., ...ile para karşılığı cinsel ilişkiye girmesine aracılık eden sanık ...’ın, ayrıca bu aracılık karşılığında mağdureye farklı zamanlarda cinsel istismarda bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmakla, mevcut haliyle...'ın kendi eylemlerinden dolayı 5237 sayılı TCK’nın 103/1, 43/1. maddeleri uyarınca mahkumiyeti ile on beş yaşından küçük mağdureye yönelik diğer sanıklarca değişik tarihlerde gerçekleştirilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemlerine aynı Kanunun 37. maddesi kapsamında müşterek fail olarak katılması nedeniyle eylemlerinin hem TCK'nın 227/1. maddesinde düzenlenen çocuğun fuhşu, hem de aynı Kanunun 103/2. maddesinde yer alan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını oluşturduğu gözetilerek TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince daha ağır olan zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı aynı Kanunun 103/2, 43. maddeleri uyarınca mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düştülerek 103/1, 43/1, 227/1. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

...Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinden alınan 23.07.2013 günlü heyet raporunda mağdurede “Depresif Bozukluk ve Başka Türlü Adlandırılamayan Anksiyete Bozukluğu saptandığı, bireyin ruh sağlığının bozulduğu ancak olayların tarihsel yakınlığı nedeniyle ruh sağlığındaki bozulmanın bu beş şahıstan hangisinin istismarı neticesinde geliştiğini ayırt etmenin tıbben mümkün olmadığı” belirtilmesine rağmen ...Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca hazırlanan 28.03.2014 tarihli raporda “mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan (Depresyon ve Travma Sonrası Stres Bozukluğu) denilen psikiyatrik bozuklukların tespit edildiği, dolayısıyla mağdurenin 2012 Eylül-2013 Ocak tarihlerinde maruz kaldığı olaylar nedeniyle sanıklar ..., ...,... ...ve ...'ın eylemlerinin mağdurun ruh sağlığını birlikte bozduğu” yönünde bilgi verilmesi karşısında, mahkemece mevcut raporlar arasında çelişki bulunduğu nazara alınarak yaşadığı olaylar nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı, şayet bozulmuş ise her bir sanığın eyleminden dolayı ruh sağlığının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında ...Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kurulundan rapor alındıktan sonra toplanacak delillere göre sanıklar haklarında TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki hususunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

09.01.2013 günü...’ın çağırması üzerine sanık ...’ın evine ikinci kez giden mağdurenin yatak odasında...'la konuştuktan sonra evden ayrılıp, ...’ın bu tarihte mağdureye yönelik herhangi bir istismar eyleminde bulunmadığının dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, müsnet suçtan belirlenen temel cezanının koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Mağdurenin dışarıda buluştuğu sanık ...'la birlikte gittiği İncirliparkın üstündeki evde bekleyen sanık ... ve...'la sevişmesinin ardından evden ayrıldığı olay ile başka bir tarihte...'la birlikte gittiği sanık ...’ın evinde...'la basit, ...'la ise nitelikli ilişki yaşadığı hadisede çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemlerle sınırlı süreylemağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği ve dosya kapsamına göre de sanıklar ... ile ...’ın istismarı eylemleri dışında mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca hareketlerinin bulunmaması nedeniyle haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık ... müdafisinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ...’ın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 12.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2148, Karar No: 2020/2334, Tarih: 08.09.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/2148 E.  ,  2020/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.03.2020 gün ve 2019/2726 E.-2020/502 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıyı kanununa muhalefet nedeniyle tapu iptâli, tescil ve elatmanın önlenmesi isteminden kaynaklanmaktadır. Kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi'ne ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21/2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4854, Karar No: 2018/11714, Tarih: 23.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/4854 E.  ,  2018/11714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.10.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/4052, Karar No: 2024/6431, Tarih: 27.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4052 E.  ,  2024/6431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/598 Esas, 2023/1271 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.06.2023 Tarihli ve 2023/1508 Esas, 2023/1706 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ...olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Suşehri Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.12.2023 Tarihli ve 2023/598 Esas, 2023/1271 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yerinin tespitine ilişkin yapılan kolluk araştırma sonucunda kısıtlı adayının köyde ikamet etmediği, ...adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamına ve davacının 06.12.2023 tarihli beyan dilekçesine göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7559, Karar No: 2022/3761, Tarih: 19.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7559 E.  ,  2022/3761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacı ... ile müdahil davacılar ... ve ...'ın davalarının kabulüne, diğer davacıların davalarının reddine karar verilmiş olup, hükmün Yargıtayca duruşma yapılması suretiyle incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi ise davacı ... vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.06.2015 günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü temyiz eden ... ve arkadaşları vekili Av. ... ..., Hazine vekili Av. ... ve Orman Yönetimi vekili Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosyanın incelenmesi sonucu görülen eksikliklerin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmesini takiben eksiklik tamamlanmış olmakla dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... ilçesi Hisarönü Köyü çalışma alanında bulunan Dibektepe Mevkii 192 ada 7 ve 17 parsel sayılı sırasıyla 994,29 m² ve 502,78 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla niteliğiyle dava dışı 192 ada 1, 5, 6, 7, 8 ve 9 sayılı parsellerle bir bütün halinde ... zilyetliğindeyken ifrazen 7 ve 17 sayılı parselleri oğlu ... Evcan'a hibe ettiği, onun da 1995 yılında ...'a ve ...'a sattığı, bilahare ...'ın payını 2004 yılında ...'a sattığı, ... Evcan'ın 7 ve 17 sayılı parselleri 1997 yılında bu kez ... ...'e sattığı, ... ...'in 17 sayılı parseli ... Şeker'e, onun da 2004 yılında Nurcan ...'a sattığı, halen onların zilyetliğinde olduğu ancak, aynı yerle ilgili aynı değerde birden fazla belge bulunduğundan bahisle, malik hanesi kadastro komisyonunca doldurulmak üzere açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiş ve daha sonra 04.09.2008 tarihinde, taşınmazların ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/361 Esas sayılı dosyasında dava konusu olduğu tutanağa yazılmıştır.