muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5361, Karar No: 2018/2522, Tarih: 02.04.2018

Davalı vekili, sözleşmenin konusunun diğer ada ve parseller olduğunu 6797 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bedeli ödenmek sureti ile satın alındığını, arsa payı karşılığı verilmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 2008/1274 E., 2009/583 K. sayılı ilamı ile taraflar arasında akdedilen harici sözleşmeye göre, dava dışı arsa maliklerinin de yer aldığı ve dava konusu olan 6791 ada 1 parsel ile dava konusu olmayan diğer taşınmazlar üzerinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılması, 6791 ada 1 parselin %62 hissesinin yükleniciye verilmesi ve yine bu adada yer alan 8 bağımsız bölümün de arsa sahibine anahtar teslimi arsa sahibine verilmesinin kararlaştırıldığı, bu parsel ve diğer parsellerin tamamının arsa sahipleri tarafından satış yolu ile yükleniciye devredildiği, davalının sözleşmeyi kabulü gözetildiğinde bu devrin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ifası gereği olduğu, davacı tarafından ibraz edilen 29.07.2004 tarihli davalıya 30.000 TL ödemeye ilişkin makbuz, diğer ödeme belgeleri ve taahhütname olduğu halde bunların veriliş nedeninin araştırılmadığı, mahkemece bunların veriliş nedeni hususunda tarafların isticvap edilerek tapu devrinin neden sözleşmede belirtilenden fazla oranda yapıldığı hususunun araştırılması gerektiği, diğer arsa sahiplerinin davaya muvafakatinin alınması, muvafakat etmemeleri halinde ise dava kabul edilecekse davacının hissesi oranında arsa payını isteyebileceği belirtilerek bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu dinlenen diğer arsa sahibi Hasan beyanında yükleniciye taşınmazı devrederken para almadığını beyan etmiş, diğer arsa sahibi Yaşar Mustafa ise devir karşılığında her hissedarın farklı anlaştığını, kendisinin para aldığını, davacının davalıya ödemede bulunması ve sözleşmede öngörülenden daha fazla tapuyu devretmesi (satış olarak gösterilmişse de sözleşmenin ifası kapsamında olduğu anlaşılmakla) ve diğer arsa sahiplerinin sözleşmeden doğan bağısmız bölüm talep hakları kapsamında değişiklik

../..

S.2.

yapılması olarak değerlendirilemeyeceği, davacı dışındaki arsa sahiplerinin davaya muvafakat etmedikleri ve davacının sadece kendi arsa payını talep edebileceği ve arsa sahipleri arasında başka bir paylaşımın varlığı da tespit edilemediğinden her birinin eşit oranda paya sahip olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesi ile ¼ hissenin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de, bozma ilamına yanlış anlam verilerek ve dava dışı duruşmaya gelen arsa sahiplerinin beyanları da davaya muvafakat etmeme şeklinde yorumlanarak karar verilmiştir. Bozma ilamı, dava dışı arsa sahiplerinin söz konusu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince ve davacının iddiaları doğrultusunda her bir arsa sahibinin ve bu arada kendilerinin de değişik miktarlarda da olsa bir miktar bedel veya bağımsız bölüm alıp almadıklarının tespiti ve bu çerçevede davacı iddilarının değerlendirilmesine yöneliktir. Nitekim davada beyanda bulunan arsa sahiplerinin bedel ve daire aldıklarını beyan etmiş olmalarına rağmen, iş bu davaya muvafakat etmediklerini bildirmiş olmaları mevcut dosya kapsamı, davacı iddiaları ve kendi beyanları ile çelişmektedir. Diğer yandan dava dışı arsa sahiplerine gönderilen açıklamalı davetiyeler de dava dışı arsa sahiplerinin duruşmaya gelip beyanda bulunmamaları halinde davaya muvafakat etmiş sayılacağı ihtarı yerine muvafakat etmemiş sayılacağı ihtarını içermesi de doğru görülmemiş olup, yapılacak iş duruşmaya gelip beyanda bulunmayan arsa sahibine belirtilen şekilde meşruhatlı davetiye çıkarılıp, gelmesi halinde beyanı alınarak dava konusu taşınmaz üzerinde hak iddia edip etmediği, ediyorlarsa bu konudaki delilleri de değerlendirilip, duraksamaya yer bırakmayacak şekilde uygun sonuç dairesinde bir karar vermektir. Bu nedenle eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm davacılar vekilinin (2) nolu bendim kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davalılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13419, Karar No: 2014/17668, Tarih: 30.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13419 E.  ,  2014/17668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, eşi ... ile 30.09.1997 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7325, Karar No: 2011/23851, Tarih: 14.09.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/7325 E.  ,  2011/23851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Örgüte silah sağlama

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 315, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 315, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 31/2, 62, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, bütün sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince:

Hükümden sonra 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6008 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun ilgili maddeleriyle 3713 sayılı Kanunda yapılan değişiklikler ve CMK'nın 250. maddesine eklenen 4. fıkra hükmü karşısında, görev hususuda nazara alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.09.2011 tarihinde oyburluğuyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4624, Karar No: 2011/3665, Tarih: 05.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4624 E.  ,  2011/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... (ölü) mirasçıları ... ve diğerleri aleyhine 30/07/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 28/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı mirasçıları vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; davacı, tehdit niteliğindeki haksız eylem nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece; davacıyı, “seni vururum” diyerek tehdit eden davalıların mirasbırakanın yargılandığı ceza mahkemesince cezalandırıldığı gerekçesiyle, davalıların 7.000,00 TL manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluş biçimi, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Dava konusu olayın oluş biçimi, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan "…7.000,00-…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…3.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin ikinci paragrafının tümden silinerek yerine ikinci paragraf olarak "Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 178,20 TL karar harcından davacıdan alınan 135,00 TL peşin harç indirilerek 43,20 TL artık harcın davalılardan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7458, Karar No: 2012/6896, Tarih: 07.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7458 E.  ,  2012/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

YRG.GELİŞ TARİHİ:29.05.2012

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 7.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/987, Karar No: 2020/1947, Tarih: 09.03.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/987 E.  ,  2020/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 09.03.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/11272, Karar No: 2020/3298, Tarih: 26.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11272 E.  ,  2020/3298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vd. İle ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 511 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosya ile ilgisi olmayan... isminin karar başlığında davalılar arasında göserilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli karar başlığının "DAVALILAR" bölümünden (5-- - ... Mah.323.Sokak No:15/1 .... kısmının çıkarılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan ... vd. ile ... vd' den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8301, Karar No: 2015/26958, Tarih: 01.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/8301 E.  ,  2015/26958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/297912

MAHKEMESİ : Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/58 (E) ve 2014/91 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

1)Mahkemenin yargı yetkisi dışında başka yerde hükümlü olan sanığın istinabe yoluyla Kale Sulh Ceza Mahkemesinde yapılan sorgusunda, duruşmalara katılmak isteyip kararın yüzüne okunmasını, yokluğunda karar verilecek ise mahkemesinde hazır bulunmak veya Segbis sistemi ile mahkemede savunma yapmak istediğini açıkça talep etmesi, mahkemece sanık hakkında CMK'nin 196. maddesi gereğince duruşmadan bağışık tutulma konusunda karar da verilmeden sanığın yokluğunda duruşma yapılıp karar verilmek suretiyle CMK'nin 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın üzerine atılı basit yaralama suçunun uzlaşma kapsamında kalması karşısında, CMK'nin 254. maddesi gereği sanık ve katılana uzlaşma hususundaki beyanları sorulup sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tespiti gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.