muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13605, Karar No: 2009/14647, Tarih: 24.12.2009

Çerçeve sözleşme dikkate alındığında sözleşmenin süreli olduğu ve yenilenmesinin tarafların anlaşmasına bağlı bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı ... ile davalılardan ... A.Ş. arasında böyle bir mutabakatın sağlanamadığı, tam aksine davacının söz konusu sözleşmeyi yenilememe konusundaki iradesini karşı tarafa bildirdiği görülmektedir. Ancak, çerçeve sözleşmede otogaz satış sözleşmesinin süresi 5 yıl olarak belirtilmiş ise de

dosya arasındaki ... ile ... Ltd.Şti. arasındaki sözleşmede otogaz satış sözleşmesinin 10. maddesinde 10 yıl için otogaz sözleşmesi düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacı yan otogaz satış sözleşmesi süresi sonuna kadar bayisi ve davalı ...'a istasyonda otogaz satışına onay verdiğine göre davalıların henüz sözleşmeye aykırı davrandıkları ya da taşınmazı haksız kullandıklarından söz edilemez. Bir an için davacı ve davalı ...nin çerçeve sözleşme ile bu süreyi 5 yıl ile sınırlandırdıkları kabul edildiğinde aşağıdaki saptamanın yapılması gerekmektedir.

Davacı şirket, sözleşmeyi uzatmama iradesine karşı tarafa bildirmesine rağmen kar payı almaya devam etmiştir. Ayrıca davalı ...Ş.'ye 29.11.2006 tarihli yazılı bildirimde bulunmuş, bu bildirimde otogaz satışı yaptığı istasyonlara kendi amblemlerinin konulmasını istemiştir.

Bayilik sözleşmeleri kanunda düzenlenmemiştir. Bu nedenle bayilik sözleşmelerine ilişkin uyuşmazlıkların çözümünde Borçlar Kanununun sözleşmeye ilişkin genel hükümlerinden yararlanılmaktadır. Bilindiği gibi sözleşme “iki tarafın karşılıklı ve birbirine uygun surette rızalarını beyan etmeleridir” şeklinde tanımlanmaktadır. Borçlar Kanununun 1. maddesinde tanımını bulan sözleşmenin tamamlanabilmesi için rıza beyanı açık olabileceği gibi zımni (örtülü) de olabilir.

Taraflar arasındaki 02.01.2001 tarihli sözleşme ile davalılar arasındaki otogaz satış sözleşmesinin süresi sonuna kadar davacının intifa hakkı sahibi olduğu taşınmazda bu hakkını kullandırttığı bayisinin otogaz satışına oluru vardır. Otogaz satışı sözleşmesi sona ermeden önce de değinilen çerçeve sözleşmesinin 3-a maddesi gereği sözleşmenin süresinin uzatılmayacağı da davalılara bildirilmiştir. Ne var ki, davalılar faaliyetlerini sona erdirilen sözleşme hükümleri çerçevesinde sürdürmeye devam ettirmişlerdir. Davacı da bu duruma 22.03.2007 tarihli ihtarına kadar ses çıkarmamıştır. Bu nedenle taraflar arasında bayilik sözleşmesinin aynı koşullarda devam ettiği savunulmaktadır.

Gerçekten de, sözleşme süre bitmesine rağmen aynı koşullarda fiilen devam ettirilmiştir. Sözleşmenin kurulmasında olduğu gibi devamında da tarafların rızasının açık ya da örtülü olabileceği kuşkusuzdur. Davacı yanın sözleşme ilişkisinin sürdürülmesine dair açık bir beyanı yoktur. Susma (olumlu ya da olumsuz) bir beyanda bulunma olarak kabul edilemez. Ancak bazı durumlarda, Borçlar Kanunu 1/2 maddesi anlamında örtülü bir irade beyanı sayılabilir. Bu örtülü beyanın karşı taraf açısından olumlu yönde bir irade beyanı kabul edilip edilmeyeceği Türk Medeni Kanununun 2. maddesi uyarınca değerlendirilerek saptanmalıdır. Ayrıca karşı tarafın susmanın kendisine örtülü bir irade beyanı olarak bağlanmasına yol açan olguları bilmesi ya da bilebilecek durumda olması gerekir.

Somut olayda, taraflar tacirdir. Eylemli olarak iki yılı aşan otogaz satışına ses çıkartılmaması, kar payı almaya devam edilmesi ve 29.11.2006 tarihli bildirim ile ... A.Ş’nin otogaz tesislerinde kendi amblem ve logolarını kullanmasının istenmesi olgularının karşı tarafça sözleşmenin aynı koşullarda devam ettiğinin kabulü anlamına geleceğini davacı yanın basiretli bir tacir olarak öngörmesi gerekir. Ayrıca dosya içeriğinden davacının otogaz satışı lisansı aldıktan ve kendisinin de otogaz satışı yapabilme koşullarının oluşmasından sonra tesislerin boşaltılması ihtarında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yapılan tüm bu açıklamalar karşısında taraflar arasındaki otogaz satışına dair çerçeve sözleşmenin sona erdiğinin ileri sürülmesi Türk Medeni Kanununun 2. maddesi kapsamında dürüst davranma kurallarıyla bağdaşmayacaktır. Zira anılan madde hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi esnasında kişilerin dürüstçe ve güven kurallarına uygun bir şekilde davranması gereğini öngörmektedir.

Sonuç olarak, öncelikle davacının onay verdiği otogaz satış sözleşmesi süresinin 10 yıl olduğu, diğer yandan davalılarla ticari ilişkisini sürdürerek iddia ettiği gibi 5 yıllık olduğunu düşündüğü otogaz satış sözleşmesi gereğince otogaz satışına izin verdiğine göre davanın açıldığı tarih itibari ile davalıların taraflar arasındaki sözleşme ilişkisine aykırı davrandıklarından söz edilemeyeceğine göre davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/364, Karar No: 2019/2535, Tarih: 13.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/364 E.  ,  2019/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’un yokluğunda verilen kararın sorgusu sırasında belirttiği “...Mahallesi, .... Sokak Bahar Apartmanı K:3/6 ...” adresine tebliğe çıkarıldığı, tebligatın şahsın ismen tanınmaması sebebiyle iade edildiği, aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre çıkarılan tebligatın da böyle bir sokak olmadığından bahisle yapılamadığı, bunun üzerine mahkemece mernis adresi bulunmayan sanık tarafından soruşturma aşamasındaki ifadesinde bildirilen “... Mahallesi ....Sokak No: 45 ...” adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre çıkartılan tebligatın daha önce aynı adrese usulüne uygun herhangi bir tebligat yapılmamış olması sebebiyle geçersiz olduğu, ayrıca mahkemece uzlaşmanın olumsuz sonuçlanması nedeniyle sanığın cezasının aynen infazına dair 12.02.2018 tarihli ek kararla ilgili Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin de aynı sebeple usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında; hükümlünün eski hale getirme isteminin yerinde olduğu ve temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlendiğinden tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair düşünceye iştirak edilmemiş; sanığın eyleminin, müştekiye ait... Fırın isimli iş yerinde gerçekleşmesi sebebiyle TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20864, Karar No: 2017/2678, Tarih: 28.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/20864 E.  ,  2017/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-S.S. ... Nolu ... ... ... .... .... Başkanlığı, 2-S.S. .... Nolu ... .... ... .... .... Başkanlığı vekili avukat ... ile T.C. ... ... ve ... Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... ....Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21/05/2014 tarih ve 2013/349-2014/295 sayılı hükmün Dairenin 31/05/2016 tarih ve 2015/27571-2016/213949 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı kooperatifler, davalı ile herhangi bir sözleşme ilişkisi olmadığı halde davalı hesabına 29.11.2004 tarihinde “ot bedeli” açıklamalı 434.634,00 TL para yatırdıklarını, ancak davalıya ait mera veya otlardan yararlanmadıklarını, dava dışı belediyenin yatırması gereken bir bedelin kendilerince yatırılmış olmasının hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek ödenen 434.634,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 434.634,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalının temyizi üzerine onanmış; davalı vekili bu kez de karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Taraflar arasında sözlü veya yazılı sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır. Davacılar davalıdan, davalı hesabına yatırdıkları parayı ancak sebepsiz iktisap hükümlerine göre talep edebilirler. Davacıların talep ettikleri miktar davacılar tarafından davalının hesabına 29.11.2004 tarihinde yatırılmıştır. Davacıların bu parayı vekilleri aracılığıyla 16.03.2011 tarihli dilekçe ile davalı kurumdan talep ettikleri ve davalı kurum kayıtlarına 21.03.2011 tarihinde dilekçenin kayıt edildiği dosyada mevcut resmi kayıtlardan anlaşılmaktadır.

Davalı taraf yasal süre içerisinde vermiş olduğu cevap dilekçesinde zamanaşımı itirazında bulunmuş olup, davacıların parayı geri almalarını öğrendikleri tarih olan 21.03.2011 tarihinden dava tarihi 20.06.2013 tarihine kadar 2 yıldan fazla süre geçmiştir. Sebepsiz zenginleşmenin gerçekleştirdiği tarihte yürürlükte olan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 66. maddesi (6098 sayılı BK.nun 82. maddesi) gereğince bir yıllık zamanaşımı süresi dolmuş olup, mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bu nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekirken, zuhulen, hükmün onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onamaya dair 31.5.2016 gün 2015/27571 Esas ve 2016/13949 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bu yönden bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının karar düzeltme talebinin KABULÜNE, Dairemizin onamaya dair 31.5.2015 tarih, 2015/27571 Esas ve 2016/13949 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2958, Karar No: 2023/624, Tarih: 25.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/2958 E.  ,  2023/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/256 E., 2021/339 K.

DAVA TARİHİ : 10.10.2016

KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kesilen aylığın tekrar bağlanması, Kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: davacının, 2014 yılından bu yana fiilen çalışması olmadığını, 4 kodu ile İsviçre’den de emekli olabilmek için isteğe bağlı olarak kendisinin prim yatırdığını ve işsiz olduğunu, davacıya ödenen emekli aylığına Kurumca uygulanan yersiz ödeme işleminin iptali ile kesilen aylığın kaldığı yerden devamına, mahrum kalınan aylıkların ödenmeleri gereken tarihlerden itibaren yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi, Bölge Adliye Mahkemesi'nin kaldırma kararı sonrası 12.04.2018 tarihli ve 2017/223 E., 2018/188 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 25.12.2018 tarihli ve 2018/4789 E. 2018/11126 K. sayılı ilamı ile; davacının İsviçre'deki çalışmalarını gösterir belgedeki 2 ve 4 kodu ile gösterilen sürelerin kesin dönüşe engel olup olmadığının araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması için karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 10.09.2020 tarihli ve 2019/292 E. 2020/136 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 09.06.2021 tarihli ve 2021/1280 E. 2021/7982 K. sayılı ilamı ile; davacının 06.01.2014 tarihi sonrası 4 kodlu sürelerinin bulunması ve bu durumun kesin dönüşe engel olması gözetilerek karar verilmesi gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2.Dairemizin 09.06.2021 tarihli ve 2021/1280 E. 2021/7982 K. sayılı ilamı ile; davacının 06.01.2014 tarihi sonrası 4 kodlu sürelerinin bulunması ve bu durumun kesin dönüşe engel olması gözetilerek karar verilmesi gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... taraflar arasındaki anlaşmazlığın Kurum işleminin iptali ile davacıya aylık bağlanması gerekip gerekmediğine ilişkin olduğu, davanın kabulüne ilişkin verilen kararın temyiz üzerine davacının, 06.01.2014 tarihi sonrası 4 kodlu (çalışılmayan/boşta geçen süreler için ödenen primler) sürelerinin bulunması ve bu durumun kesin dönüşe engel olduğunun gözetilmemesi gerekçesi ile kararın bozulduğu, mahkememizce bozma ilamına uyulduğu, davacının 06.01.2014 tarihi sonrası 4 kodlu (çalışılmayan/boşta geçen süreler için ödenen primler) sürelerinin bulunmasına göre kesin dönüş koşulunun gerçekleşmediği kanaati ile davanın reddine karar vermek gerekmiş,..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kesin dönüşe engel bir durumun bulunmadığını, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İsviçre'de 4 kodu ile bildirilen sürelerin kesin dönüşe engel olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 3201 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/7994, Karar No: 2012/7437, Tarih: 01.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7994 E.  ,  2012/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydı iptal edilen taşınmaz nedeniyle tapu kaydına ... ilkesinden ve Devletin sorumluluğundan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 9,85 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 01.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11261, Karar No: 2019/1624, Tarih: 11.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/11261 E.  ,  2019/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalılar Hazine ile ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Davalılardan ..., ... ve birleşen dosya davacısı davalı ...a yapılan tebligatların usule aykırı olduğu anlaşılmakla, mezkur kişilere 7201 sayılı Kanun ve ilgili yönetmelik hükümleri gereğince usulünce tebligat yapılıp; gerekli temyiz süresinin beklenmesi,

2- Dava konusu 102 ada 1, 104 ada 1 ve 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar hakkında Orman Yönetiminin kısmi ilan süresi içinde dava açtığı ve bu taşınmazların yüzölçümlerinin eksik ölçüldüğü, diğer bir anlatımla orman olduğu halde komşu taşınmazların orman sınırları içine alınmadığını ileri sürdüğüne göre; dava konusu taşınmazlara ait büyük birleşik pafta getirtilip keşifte dinlenen fen bilirkişi tarafından dava konusu yerleri göstertilip komşuları saptandıktan sonra, komşu taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanaklarının örnekleri ile varsa dayanak belgelerinin, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleşti iseler tapu kayıtlarının dosyaya getirtilmesi,

3- Çekişmeli taşınmazların tamamını gösterir (dosyada bilirkişiler tarafından 1957 tarihli hava fotoğraflarının incelemede kullanıldığı ancak taşınmazları kapsamadığı bilgisi mevcuttur), 1957 yılından öncesine ait hava fotoğraflarıyla bu fotoğraflardan üretilen memleket haritaları ve kadastro tarihinden 20 yıl öncesine ait (1986’lı) yıllara ait hava fotoğraflarıyla bunlardan üretilen memleket haritalarının ve varsa yöreye ait tüm orto foto haritalarının bulundukları yerlerden getirdildikten sonra; dosyanın keşiflerde dinlenen fen, orman ve jeodezi bilirkişilerine verilerek dosyada bulunan ve incelemede kullanıldığı belirtilen getirtilen hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ve ortofoto haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası, hava fotoğrafları ve ortofoto haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Ned-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar dava konusu taşınmazlar ve komşu taşınmazları gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, özellikle hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak;

• Taşınmazların niteliği ile,

• Varsa üzerlerindeki ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranı ile,

• Tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, varsa tasarruf sınırlarını,

• Kullanım durumunu, varsa niteliği, imar ihya edilen yerlerden ise imar ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, tarımsal kullanıma dair emare bulunup bulunmadığını belirtir ve

• Taşınmazların niteliği ile,

• Varsa üzerlerindeki ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranı ile,

• Tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, varsa tasarruf sınırlarını,

• Kullanım durumunu, varsa niteliği, imar ihya edilen yerlerden ise imar ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, tarımsal kullanıma dair emare bulunup bulunmadığını belirtir ve

bu hususlarda ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınmalı (rapor ekine renkli haritalar ve hava fotoğrafları tarihleri ile birlikte eklenmelidir.)

4- 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, tespit maliki davalı gerçek kişiler yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak belirlenecek taşınmazların tespit tutanakları ile tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 11/03/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17407, Karar No: 2014/12097, Tarih: 23.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17407 E.  ,  2014/12097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çumra Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2005/357-2011/617

Davacı E.. B.. vekili Avukat S..T.. tarafından, davalılar R.. B.. vdl aleyhine 31/10/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan R.. T.. ve A.. B.. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, davalı A....Belediye Başkanlığı ve R.. T.. haricindeki davalılara yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının A..... Belediye Başkanlığı'na yönelik ve A..... Belediye Başkanlığı'nın temyiz itirazları yönünden;

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı ile davalılardan A...... Belediye Başkanlığı ve R.. T.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, hazine adına olup ecrimisil ödeyerek kullandığı taşınmaza ektiği çeşitli meyve ağaçlarına, söğüt ve kavak ağaçları ile buğday ürününe davalılarca zarar verilmesi nedeniyle zararlarının giderilmesini istemiştir.

Davalı Belediye bir kamu tüzel kişisidir. İşlem ve eylemleri kural olarak kamusal nitelik taşır. Tazminat istemine konu olayın kamu hizmetinin görüldüğü bir sırada doğduğu ve hizmet ile ilgili bulunduğu kabul edilmelidir. İdare’nin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir.

Mahkemece, davalı A.. Belediye Başkanlığı yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Davacının davalı R.. T..'e yönelik ve R.. T..'in temyiz itirazları yönünden;

Davalı R.. T..'in A. Belediye Başkanı olduğu anlaşılmaktadır. Bu davalı yönünden dava, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken, kusurları sonucu kişilere zarar vermelerinden kaynaklanan ve zarar görenlerin kamu görevlileri aleyhine açtıkları maddi ve manevi tazminat davasıdır.