muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2986, Karar No: 2024/5319, Tarih: 04.07.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız olduğunu bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 21.01.2022 tarihli, 2019/40 Esas, 2022/65 Karar sayılı kararı ile davacı tarafından velayetin değiştirilmesi ve kişisel ilişkinin arttırılması talepli açılan davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili davanın reddi yönünden istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 14.11.2022 tarihli, 2022/812 Esas ,2022/2160 Karar sayılı kararı ile, davacının, terditli olarak velayetin değiştirilmesi, olmazsa kişisel ilişkinin artırılması talebi ile kademeli şekilde dava açtığı, dolayısıyla yazılı yargılama usulü uyarınca dilekçe teatilerinin tamamlanması gerektiği halde, yargılama basit usule göre yapılarak, cevap dilekçesinden sonra tamamlanması gereken dilekçe tebliğ ve teati işlemleri tamamlanmadan, yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, davacının istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dilekçe teatileri yazılı yargılama usulü uyarınca kaldığı yerden tamamlanarak ve usulüne uygun ön inceleme ve tahkikat duruşmaları yapılarak, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre yeniden karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından velayetin değiştirilmesi ve kişisel ilişkinin arttırılması talepli açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların Eskişehir 1. Aile Mahkemesi'nin 2008/350 Esas, 2009/784 Karar sayılı ve 15.09.2009 tarihli ilamı ile boşandıkları, boşanma ilamının 25.11.2011 tarihinde kesinleştiği, boşanma ilamı ile ortak çocuk ...'nin velayetinin davalı anneye verildiği, baba ile çocuk arasında "her yıl Temmuz ayında 1 ay, Ramazan Bayramının 3. günü 4 saat, Kurban Bayramında 1 gün yatılı olacak şekilde" kişisel ilişki kurulduğu, daha sonra Uşak 2. Aile Mahkemesi'nin 2016/476 Esas, 2018/469 Karar sayılı ve 25/09/2018 tarihli ilamı ile yapılan yargılama neticesinde taraflarca ortaken hazırlanan 25.09.2018 tarihli sulh protokolü göz önünde bulundurularak; çocuk ve baba arasındaki kişisel ilişki günlerinin yeniden belirlendiği ve baba ile çocuk arasında önceden kurulan kişisel ilişkinin genişletildiği, " her ayın 3. Haftası Cumartesi günleri 4 saat, sömestr tatilinde 5 gün, dini bayramlarda 1 gün yatılı, Temmuz ayında 15 gün yatılı ve Ağustos ayında 15 gün yatılı olacak şekilde" kişisel ilişkinin arttırıldığı, tarafların birleşen velayetin değiştirilmesi dosyası için de sulh oldukları görüldüğünden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, işbu kararın 28.11.2018 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafça velayetin değiştirilmesi olmaz ise baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebi ile bu davayı açtığı, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar ve özellikle idrak çağındaki çocuğun iradesi ile üstün menfaati dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin gerekçenin de isabetli olduğu gerekçesi ile davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın reddinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kişisel ilişki süresinin arttırılması talebinin reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın reddinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kişisel ilişki süresinin arttırılması talebinin reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16302, Karar No: 2012/6109, Tarih: 16.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16302 E.  ,  2012/6109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/09/2010 tarih ve 2010/160-2010/348 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya taşıma hizmeti verdiğini ancak davalının taşıma ücretini ödememesi nedeniyle davalı hakkında başlattıkları takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın ilk olarak Fatih 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı ve adı geçen mahkeme tarafından gönderme kararı verildiği, buna karşın davalı borçlunun, hakkındaki icra takibine yaptığı itirazda yetki itirazında da bulunduğu, davalı borçlunun adresinin Çatalca olup icra takibinin yetkili icra dairesinde yapılmadığı ve bu şekilde geçerli bir takipten söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17475, Karar No: 2013/15566, Tarih: 02.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17475 E.  ,  2013/15566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd aleyhine 02/12/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, olay günü trafiğin sıkışık olduğunu, buna rağmen davalının sellektör ve işaretlerle rahatsızlık verdiğini, bu sebeple davalıya sıkışıklık nedeniyle hareket edemediğini belirtir işaret yaptığını, davalının bu duruma sinirlenip aracından inerek geldiğini, bunun üzerine kendisinin de uyarmak amacıyla araçtan indiği sırada davalının elindeki cisimle vurmak suretiyle yaralanmasına neden olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı, olayın yol verme tartışmasından kaynaklandığını, davacının aracından inerek el kol hareketleri yapıp küfür ettiğini, üzerine gelip vurduğunu, davacının iddia ettiği gibi elinde bir cisim olmadığını ve kendisini savunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, maddi talebi kabul etmiş, manevi talebin ise bir kısmına hükmetmiştir. Dosya kapsamından, trafik nedeniyle aralarında çıkan tartışma sonucu tarafların birbirine vurdukları, ...'ndan alınan 26/05/2010 tarihli rapora göre davacının, yüzünde birden fazla kemik kırılması meydana geldiği, kırığın hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, 25 gün geçici iş göremeyecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

Mahkeme, maddi talebi kabul etmiş, manevi talebin ise bir kısmına hükmetmiştir. Dosya kapsamından, trafik nedeniyle aralarında çıkan tartışma sonucu tarafların birbirine vurdukları, ...'ndan alınan 26/05/2010 tarihli rapora göre davacının, yüzünde birden fazla kemik kırılması meydana geldiği, kırığın hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, 25 gün geçici iş göremeyecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın tarihi, gelişimi ve özellikle yaralanma derecesi ile yukardaki ilkeler göz önüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20386, Karar No: 2013/3728, Tarih: 06.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/20386 E.  ,  2013/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vek.Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı vek.Av.... geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için 06.03.2013 gününe bırakılması uygun görüldüğünden, belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili ile dava dışı kişiler (..., ...) ve davalı arasında ... ilçesi ... köyündeki ... isimli restorantın işletilmesi konusunda 16.02.2000 tarihli işletme sözleşmesi yapıldığını, sözleşmede işletme süresinin 01.01.2000-31.12.2003 arası 4 yıl süreli olarak düzenlendiğini, sözleşme sonucunda dava konusu restorantın davacıya devredildiğini ve davacı tarafından devir üzerine restoranta demirbaş eşyalar alındığını, resterasyon yapıldığını, bu şekilde işletilmeye başlatıldığını, diğer dava dışı kişilerin haklarını davacıya devrettiklerini, davacının işletme faaliyetine devam ederken 2001 yılı sezon sonu olan Aralık ayında davalının talimatı sonucunda davalının elemanları tarafından restorantın içerisine girilerek, fiilen el konulup, kapı kilitlerinin de değiştirilmek suretiyle davacının işletme faaliyetlerine son verilerek, davalı tarafından tek taraflı olarak sözleşmenin haksız feshedildiğini, bundan dolayı davacı tarafın büyük maddi kayıplarının olduğunu bu kayıplarla ilgili mahkemece tespit yaptırıldığı ileri sürülerek, davalınnın müdahalesinin önlenmesine ve işyerinin davacıya teslimine, bu olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak şimdilik demirbaş eşya bedeli olarak 5.000 TL, davacı tarafından işletmeye iyileştirme için yapılan imalat bedelleri olarak 10.000 TL, sözleşmenin feshedildiği tarih olan 03.11.2001 ile sözleşme sonu olan 31.12.2003 tarihleri arasındaki 2 yıl 28 günlük süredeki mahrum kalınan işletme bedeli 10.000 TL, ıslah dilekçesinde de demirbaş eşya bedelinin 11.000 TL ye, iyileştirme giderleri ile ilgili bedelin 52.000 TL'ye, kazanç kaybı bedelinin 55.000 TL'ye arttırılması suretiyle ticari faizi ile birlikte tahsili talep ve dava edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; taraflar arasında 01.01.2000 başlangıç 31.12.2003 bitiş tarihli işletme devri sözleşmesi yapıldığını, dava dışı kişilerin işletme haklarını davacıya devrettiklerini, böylece dava konusu restorantın işletme hakkının davacıya geçtiğini, davacı tarafından restorantın işletilmesi için yeniden dekore edilerek iyileştirme yapıldığını, demirbaşların yenilendiğini böylece işletme faaliyetine devam ederken 03.12.2001 tarihinde fiili olarak davalı tarafından el konularak tek taraflı haksız olarak feshedildiğini, fiilen müdahale nedeniyle men'i müdahale talebinin yerinde olmadığını, keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporlarına göre davacının iyileştirme için yaptığı masrafların 22.830 TL, davacı tarafından alınan demirbaş eşya bedellerinin 11.000 TL, işletme süresine ilişkin kazanç kaybının 55.000 TL olduğunun bildirildiğini, davalının bu zararları tazmin ile sorumlu olduğunu, dava konusu restorantın ticari şekilde işletilen bir yer olduğunu, ticari işletmeyi ilgilendiren faaliyetlerin ticari nitelikte olduğunun kabulünün gerektiğini, davalının işletme hakkını devrettiği de gözönüne alındığında ticari faiz talebinin de yerinde olduğu gerekçesiyle müdahalenin önlenmesi isteminin reddine, demirbaş eşya bedeli olarak 11.000 TL nin, iyileştirme giderleri olarak 22.830 TL nin, kazanç kaybı bedeli olarak 55.000 TL'nin dava dilekçesindeki miktarların dava tarihinden, ıslah dilekçesindeki miktarların ıslah tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, talep edilen kazanç kaybı bedeli ile ilgili olarak dava konusu restorantın ticari defter, kayıt vs. belgeleri incelenerek gelir ve giderleri tam ve sağlıklı olarak tesbit edilip değerlendirilerek somut veriler toplanıp bu konuda ehil bilirkişiler vasıtasıyla rapor alınıp sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken restorantçı bilirkişinin genel ve soyut olarak düzenlediği rapora dayanılarak eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Diger yandan taraflar tacir değildir. Dava, dava konusu restaurantın, dava dışı Belediyenin davalıya kiralaması sonucunda, belediyenin kiracısı davalının alt kira sözleşmesiyle davacı ile yapmış olduğu işletme devrinden kaynaklanmakta olup, ticari şirket ve işletmeden kaynaklanmamaktadır. Bu haliyle yasal faize hükmolunması gerekirken ticari faize hükmolunması doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

Diger yandan taraflar tacir değildir. Dava, dava konusu restaurantın, dava dışı Belediyenin davalıya kiralaması sonucunda, belediyenin kiracısı davalının alt kira sözleşmesiyle davacı ile yapmış olduğu işletme devrinden kaynaklanmakta olup, ticari şirket ve işletmeden kaynaklanmamaktadır. Bu haliyle yasal faize hükmolunması gerekirken ticari faize hükmolunması doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 990 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine

ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5026, Karar No: 2020/3372, Tarih: 25.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5026 E.  ,  2020/3372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin müştekiye yönelik mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü de temyiz ettiği ancak, 07/02/2019 tarihli tebliğnamede bu hüküm ile ilgili görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 25.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14886, Karar No: 2013/2176, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14886 E.  ,  2013/2176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 25.03.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol,su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17567, Karar No: 2011/1796, Tarih: 01.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17567 E.  ,  2011/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Çayır niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dairemize aynı bölgeden intikal eden dosyalardan çayır otunun ortalama dekara verim miktarı otlatma payı da dahil olmak üzere 550-600 kg.'dır. Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan çayır otunun dekara verim miktarına yüksek oranda otlatma payı eklenerek 730 kg. alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

2-Vekaletnamesi sunulan ve gerekçeli karar başlığında davacı olarak yazılan Yusuf Koçhan ve İkram Koçhan'ın, tapu kaydında malik hanesinde adları bulunmadığı gibi , dosyaya sunulan veraset belgelerinde de adlarının bulunmadığı anlaşılmakla, davacıların hak sahibi olup olmadığı araştırılmadan, bu davacılar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi,

3-Karar başlığında 1 sıra numarasında (ve Azize Koçhan mirasçıları) kelimelerinin yazılmaması,

4-Davacılardan Burhan Koçhan'ın hissesi üzerinde bulunan haciz kaydının hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.