muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/183, Karar No: 2019/1742, Tarih: 18.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/183 E.  ,  2019/1742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazereti bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/07/2018 gün, 2018/88 E, 2018/267 K. sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... savunmanının, CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 11.07.2018 gün, 2018/88 E, 2018/267 K. sayılı "Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi'' kararına karşı, sanık ... savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hususlar ile re'sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... savunmanının, temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 11.07.2018 gün, 2018/88 E, 2018/267 K. sayılı "Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi” hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14633, Karar No: 2015/11776, Tarih: 10.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14633 E.  ,  2015/11776 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığından temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14055, Karar No: 2019/8429, Tarih: 13.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/14055 E.  ,  2019/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “mahkemece, çekişmeli taşınmazların tespit tarihinden geriye doğru 1980-1986 yıllarını kapsayacak ancak ayrı tarihlere ait olmak üzere en az iki tane hava fotoğrafı ve fotoplan, fotogrametrik ve fotometrik paftalarının temini, çekişmeli 110 ada 69 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yerde idarece yapılmış ve yöntemince kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığının tespitiyle, kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi bulunmadığı takdirde, mahallinde yöntemince belirlenecek yerel bilirkişiler, 3621 sayılı Kanun'un 9. maddesine göre bu işlerde uzman olan 3 kişilik jeolog veya jeomorfolog kurulu, 3 kişilik ziraat mühendisi kurulu ile jeodezi ve fotogrametri uzmanının katıldığı geniş katılımlı bir bilirkişi kurulu huzuruyla keşif icra edilmesi,” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 106 ada 31 parsel numaralı taşınmaz yönünden açılan davanın reddine, çekişmeli 106 ada 69 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan ve fen bilirkişi ...'ın 26.10.2015 tarihli krokili raporunda (B) harfi ile gösterilen 6.432,22'lik kısmın dava konusu taşınmazdan ifrazına, ifraz edilen bu kısmın Hazine adına olan tapu kaydının iptaliyle; ifraz edilen nizalı taşınmazın içinde bulunduğu adanın son parsel numarasından sonra gelmek üzere yeni parsel numarası verilmek suretiyle tarla vasfıyla Sivas 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2011/610 Esas, 2011/595 Karar sayılı veraset ilamındaki payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1576, Karar No: 2020/4226, Tarih: 12.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/1576 E.  ,  2020/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “ davacılar tarafından, dava konusu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine 3402 sayılı Yasa'nın Ek-4. maddesi uyarınca koyulan şerhte taşınmazın tarafların müşterek kullanımında olduğu yazılı ise de; şerh sahiplerinin taşınmazdaki kullanımının eşit olmadığı, her bir zilyedin kullandığı bölüm miktarının farklı olduğu iddiasıyla dava açılmış olup; Mahkemece, taşınmazın tapudaki niteliğinin bahçe olduğu, üzerinde yer alan bina için kat mülkiyeti veya kat irtifakının kurulu olmadığı, binaya ruhsat verilip verilmeyeceğinin bilinmediği, taraflarca arsa payının, kullandıkları bağımsız bölüme göre belirlenmesi hususunda fikir birliğine varılamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, dosya kapsamından, tarafların taşınmaz üzerindeki kullanımının eşit olmadığının anlaşıldığı belirtilerek, her bir zilyedin kullandığı bölüm belirli olduğuna göre, her bir şahsın zilyetliğinde olan bölümü gösterecek şekilde infazı mümkün bir hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, “dava konusu 205 ada 6 nolu parselde, ...'in 1255/10000 arsa payına karşılık gelen 125,19 metrekare miktarlı zemindeki 1 nolu dükkanda; ...'nin 537/10000 arsa payına tekabül eden 53,55 metrekare miktarlı zemindeki 2 nolu dükkanda; davacı ...'in 1112/10000 arsa payına tekabül eden 111,00 metrekare miktarlı zemindeki 3 nolu dükkan ve 756/10000 arsa payına tekabül eden 119,00 metrekare miktarlı 1. kattaki 4 nolu meskende; davacı ...'ın 451/10000 arsa payına tekabül eden 71,00 metrekare miktarlı 1. kat 5 nolu mesken, 488/10000 arsa payına tekabül eden 76,00 metrekare miktarlı 1 kat. 6 nolu mesken ile 934/10000 arsa payına tekabül eden 147,00 metrekare miktarlı 2. kat 8 nolu meskende; Ali Yıldız mirascıları ..., ... ve ...’ın 1049/10000 arsa payına tekabül eden 165,00 metrekare miktarlı 2. kat 7 nolu meskende; davacı ...'in 820/10000 arsa payına tekabül eden 129,00 metrekare miktarlı 3. kat 9 nolu mesken ile 779/10000 arsa payına tekabül eden 129,00 metrekare miktarlı çatı katı 11. nolu meskende; ..’in 934/10000 arsa payına tekabül eden 147,00 metrekare miktarlı 3 kat 10 nolu meskende; ...'ın 888/10000 arsa payına tekabül eden 147,00 metrekare miktarlı çatı katı 12 nolu meskende zilyet olduklarının tespiti ile tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine” karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, dava konusu taşınmaz kullanım kadastrosu sonucunda oluştuğuna ve taşınmazın zemini de Hazineye ait olduğuna göre, Mahkemece taşınmazda lehine kullanım şerhi bulunan tarafların, taşınmazda kullandıkları bağımsız bölümlerin ayrı ayrı neresi olduğuna dair hüküm kurmakla yetinilmesi gerekirken aynı zamanda bu bağımsız bölümlerin taşınmazdaki arsa payına karşılık gelen oranlarının da beyanlar hanesinde gösterilmesi isabetsiz ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1. fıkrasında yer alan “ 1255/10000 arsa payına karşılık gelen”, 2. fıkrasında yer alan “ 537/10000 arsa payına tekabül eden”, 3. fıkrasında yer alan “1112/10000 arsa payına tekabül eden” ve “756/10000 arsa payına tekabül eden”, 4. fıkrasında yer alan “451/10000 arsa payına tekabül eden”, 488/10000 arsa payına tekabül eden” ve “934/10000 arsa payına tekabül eden”, 5. fıkrasında yer alan “1049/10000 arsa payına tekabül eden”, 6. fıkrasında yer alan “820/10000 arsa payına tekabül eden” ve “779/10000 arsa payına tekabül eden”, 7. fıkrasında yer alan “934/10000 arsa payına tekabül eden” ve 8. fıkrasında yer alan “888/10000 arsa payına tekabül eden” sözcüklerinin hüküm yerinden çıkarılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10436, Karar No: 2022/86, Tarih: 11.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10436 E.  ,  2022/86 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının kesen son sebep olan müşterek fail olan diğer sanık ... hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 31.12.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7099, Karar No: 2018/1160, Tarih: 19.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7099 E.  ,  2018/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/01/2016 tarih ve 2015/318-2016/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalıya ait emtianın ...’den ....’a taşınması konusunda taraflar arasında anlaşma yapıldığını, taşınacak emtianın ağırlığının davalı tarafça 15.900 kg olarak belirlendiğini, yine emtiaya ilişkin fatura, çeki listesi, menşei şahadetnamesi, gümrük beyannamesinde de emtianın ağırlığının 15.900 kg olarak gösterildiğini, düzenlenen konşimentoda bu bilgilerin esas alındığını, ancak emtianın .... varmasından sonra gümrük işlemleri sırasında emtianın beyan edilen ağırlığından fazla olduğunun ve tüm ağırlığın 26.990 kg olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin acentesi aracılığıyla tüm işlemleri hallederek belgelerde düzeltme yaptığını, ek hizmetler ve konteyner demuraj ücreti olarak toplam 8.000 USD ödemek zorunda kaldığını, davalının tüm zararın karşılanacağına yönelik 20.03.2013 tarihli taahhütname vermesine rağmen müvekkili tarafından ödenen ek hizmetler ve demoraj ücretine ilişkin olarak düzenlenen faturayı ödemeyerek iade ettiğini, bu kapsamda icra takibi başlatılmış ise de itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek davalının icra dosyasına vaki itirazının iptaline ve % 20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; düzenlenen belgelerde müvekkiline atfedilen imzaların müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin dava konusu emtianın .... taşınması konusunda..... Müşavirliği Ltd. Şti ile anlaşma yaptığını ve bu şirkete vekâlet verdiğini, davacının dava konusu malı gemiye yüklemeden önce tarttırıp, kantar fişi alması, buna göre yükleme talimatı ve konşimentoyu düzenlemesi gerektiğini, konşimentonun düzenlenmesi sorumluluğunun taşıyıcıya ait olduğunu savunarak davanın reddini ve %20 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davalı tarafından düzenlenen vekaletname gereğince yetkili olan kişi tarafından yükleme talimatında, faturada, çeki listesinde ve gümrük beyannamesinde yükün cinsi ve miktarının "15.900 kg ağırlığında mermer blok" olduğunun bildirildiği, davacının davalının yetkilisinin beyanına göre taşıyan olarak düzenlediği konşimentoda yükün cinsi ve miktarının "15.900 kg ağırlığında mermer blok" olduğunun belirtildiği, konşimento da ayrıca....yükletenin beyanına göre” ve ... “ ....“ ibarelerinin yer aldığı, ....’da gümrük

./..

./..

yetkilileri tarafından yapılan ölçümde malın 26.990 kg ağırlığında olduğunun tespit edildiği ve 17.12.2012 tarihli düzeltilmiş konşimentoda da yükün ağırlığının 26.990 kg olarak yer aldığı, buna göre davalı taşıtanın konşimentodaki yükün ağırlığına ilişkin kayıtlara itiraz etme hakkı olmasına rağmen itiraz etmediği, ayrıca 20.03.2013 tarihli taahhütname ile taşıtan tarafından varma limanında ödenen tüm masrafların ödeneceğinin taahhüt edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının icra dosyasına vaki itirazının iptaline ve asıl alacağın %20’si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 839,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/4751, Karar No: 2014/11609, Tarih: 10.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4751 E.  ,  2014/11609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/696-2013/329

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, elektrik abonesi olduğunu, aboneliğin bulunduğu yeri bağ evi olarak kullandığını, elektrik saatinin fazla elektrik sarfettiğini farketmesi üzerine davalı kuruma bildirdiğini ve sayacın kontrol edilmek üzere davalı kuruma teslim edildiğini, ancak davalı kurum tarafından hakkında 6.463,00 TL fatura tahakkuk ettirildiğini, davalı kuruma borcu olmadığını ileri sürerek, 6.463,81 TL fatura bedelinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ticarethane abonesi olduğunu, seracılık yaptığını, davacının sayacın bozuk olduğunu bildirmesi üzerine sayacın sökülüp kontrol edildiğini, kontrol sonucu sayacın normal olduğunun tespit edildiğini, tahakkukun doğru yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile birlikte davacının, davalıya dava konusu döneme ilişkin tahakkuk ettirilen ödeme tutanağından dolayı 1.630,8 TL borçlu olduğunun tespitine, bu miktar dışındaki miktar yönünden ise borçlu olmadığı talebinin reddine, ayrıca davacı tarafın kötü niyet tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı hakkında tahakkuk eden fatura bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti talebine ilişkindir.

Somut olayda, taraflar arasında imzalanan 10.08.2007 tarihli abonelik sözleşmesi bulunduğu, davacının davalı kurumun 6250 nolu ticarethane abonesi olduğu, davacıya ait sayacın kontrol edilmek üzere 01.07.2011 tarihinde davalı kuruma teslim edildiği ve bu tarihte yeni sayaç takıldığı, Tedaş'ın 22.09.2011 tarihli yazısından anlaşıldığı üzere, sökülen eski sayacın yapılan kontrolde normal olduğunun tespit edildiğinin bildirildiği, davacı aleyhine davalı kurum tarafından 2011/02-04-05-06-09- dönemlerine ilişkin toplam 6.463,81 TL borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece 29.06.2012 tarihinde yapılan keşif sırasında dinlenen tanık İbrahim Halil Ertürk, alınan beyanında, davacının komşusu olduğunu, Gaziantep merkezde oturduğunu, davaya konu sayacın bulunduğu eve, davacının yazın hafta sonları, pazar günleri geldiğini, gece kalmadan gittiğini, kışın gelmediğini, sayacın evde kullanıldığını, bahçenin normal musluk suyu ile sulandığını beyan ettiği, keşfe katılan elektrik mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 01.07.2012 tarihli Bilirkişi Raporunda, evde bulunan eşyaların buzdolabı, lamba ve şofben olduğunun belirtildiği, 6250 numaralı mesken aboneliğinde, keşif tarihindeki fiatlar geçerli olmak üzere cezasız, KDV ve yasal vergiler ilave edilmeden, davacının elektrik tüketiminin ihtilaflı dönemde (eski sayacın takıldığı 10.08.2007 tarihi ile eski sayacın söküldüğü 25.07.2011 tarihleri arası 47,5 aylık dönem) 995,96 TL olduğunun belirtildiği, davalı vekilinin rapora itirazı üzerine düzenlenen 29.03.2013 tarihli Ek Bilirkişi Raporunda ise, abone grubunun ticarethane olduğu belirtilerek, davacının davalıya olan borcunun gecikme cezası, KDV ve yasal vergiler dahil toplam 1.630,8 TL olduğu kanaatine varılmış ve mahkemece 29.03.2013 tarihli Ek Bilirkişi Raporu hükme esas alınmıştır.

Davalı vekilinin yargılama sırasındaki cevap ve savunmalarında, sayacın mahkemece incelettirilmesine, davacının seracılık yaptığına ilişkin beyanının dikkate alınmadığı, bu yönde herhangi bir rapor alınmadığı ve araştırma yapılmadığı, 29.06.2012 tarihli keşif zaptında, dava konusu yere ilişkin fotoğraf çekilmediği, mahkeme gözleminin keşif zaptında yer almadığı, keşfe katılan elektrik mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda da sadece eve ilişkin tespitlerin yapıldığı anlaşılmakta olup, gerek mahkemece yapılan keşfin gerekse keşif sonrası düzenlenen Bilirkişi Raporlarının taraf ve Yargıtay denetimine elverişli olmadığı ve hükme esas alınamayacağı anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, öncelikle sayacın bozuk olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması, davalı vekilinin davacının seracılık yaptığına ilişkin savunması da dikkate alınarak, önceki bilirkişiler dışındaki elektrik mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişi refakatinde yeniden keşif yapılması ve keşif zaptında mahkeme gözleminin de yer alması, keşfe konu yerin bilirkişiler tarafından fotograflarının çekilmesi, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, davacının ticari abone olduğu hususu da dikkate alınarak, hesaplama içeren Bilirkişi Raporu alınması gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucunda yetersiz bilirkişi raporu ve tanık beyanı doğrultusunda yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2561, Karar No: 2011/3512, Tarih: 31.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/2561 E.  ,  2011/3512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/06/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü'nde mühendis olan davacı, aynı yerde araştırma ve bilgi işlem daire başkanı olan davalının, dava dışı genel müdürün etkisi ile kamu erkini husumetle kullanıp hakkında usulsüz ve keyfi işlemleri yaparak zarara ve ruhen sarsılmasına yol açtığını belirterek, davalının manevi tazminat ise sorumlu tutulmasını istemiştir.

Dosya kapsamına göre davalı ve dava dışı genel müdür davaya konu eylemleri nedeniyle Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1021 esas sayılı davasında görevi kötüye kullanmak suçundan yargılanmışlar ve 2009/519 karar sayılı kararı ile beraat etmişlerdir. Söz konusu kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesi kararının kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/03/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken (görevlerini yaparken) kusurları sonucu şahıslara zarar vermelerinden kaynaklanan ve zarar gören şahısların kamu görevlileri aleyhine adli yargıda açtıkları tazminat davasıdır.