muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9977, Karar No: 2019/10659, Tarih: 16.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9977 E.  ,  2019/10659 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

MAHKEME KARARI : Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/02/2010 tarih, 2009/511 Esas ve 2010/94 Karar

HÜKÜM : Mahkumiyet

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından yapılan yargılama sonucunda; 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 31/3 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis, 116/2, 119/1-c, 31/3 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 151, 31/3, 50/1-b maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırım ile cezalandırılmasına ilişkin Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/02/2010 tarih, 2009/511 Esas ve 2010/94 Karar sayılı kararına ilişkin suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine;

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21/04/2015 tarih, 2015/1666 Esas ve 2015/1070 Karar sayılı kararıyla;

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

29.01.1994 doğumlu suça sürüklenen çocuk ...'ın 31.05.2009 olan suç tarihinde 15 yaşını doldurmasına rağmen hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesinin uygulanması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde haklarında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmaması,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nin mala zarar verme suçu için kurulan hükümlerde 5237 sayılı Yasanın, 151/1. maddesine göre tayin edilen 4 ay hapis cezasından aynı Yasanın 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılırken 2 ay 20 gün olarak verilmesi gereken hapis cezasının 3 ay 10 gün olarak verilerek, hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmedilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuk ...'ın hırsızlık suçu için kurulan hükümde, 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilmeyeceği gözetilmeyerek 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesine aykırı davranılması,

4-6153 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masraflarının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince devlet hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-6153 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masraflarının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince devlet hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafileri ile suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Suça sürüklenen çocuklar...ve ...'nin mala zarar verme suçu için kurulan hükümlerde sonuç ceza olarak bulunan 3 ay 10 gün hapis cezasına, suça sürüklenen çocuk ...'ın hırsızlık suçu için kurulan hükümde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine ve yargılama giderlerine” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerlerine “Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde haklarında 5237 sayılı TCK'nın 116/2 ve 119/1-c. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak sonuç ceza olarak 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nin mala zarar verme suçu için kurulan hükümlerde 5237 sayılı Yasanın, 151/1. maddesine göre tayin edilen 4 ay hapis cezasından aynı Yasanın 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılırken 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince devlet hazinesine yüklenmesine” cümleleri eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 19.06.2019 tarih ve 2019/58542 sayılı yazısı ile;

ANLATIM VE TALEP:

İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 19.06.2019 tarih ve 2019/58542 sayılı yazısı ile;

ANLATIM VE TALEP:

“Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 29/07/2009 gün ve 2009/3659 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ... ve diğer sanıklar hakkında "Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme" suçlarından cezalandırılmaları istemi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2010 tarih, 2009/511 Esas ve 2010/94 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...’nin eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 151/1, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün süresi içerisinde suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 28/10/2012 tarihli tebliğname ile suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kararın onanmasının, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan bozulmasının talep edildiği,

Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21/04/2015 gün, 2015/1666 Esas ve 2015/1070 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında kararların düzeltilerek onanmasına karar verildiği” belirtilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ:

“Suça sürüklenen çocuk ..., 13/05/2019 tarihli mahkemesine yazdığı dilekçesi ile, karar tarihinde başka suçtan hükümlü olarak cezaevinde bulunduğunu, son duruşmaya getirilmemesi sebebiyle savunma hakkının kısıtlandığını beyan ederek itiraz ettiği, yerel mahkemece infazın durdurulmasına karar verilip, itiraz incelemesi için dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

Karar tarihi olan 12/02/2010 tarihinde, suça sürüklenen çocuk ...’nin, Manisa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun beyanının alındığı duruşmalarda çocuğa duruşmadan vareste tutulmayı talep edip etmediği sorulmadığı gibi, aynı yargı çevresinde Manisa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunmakta iken, hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan suça sürüklenen çocuğun hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması sebebiyle, verilen hükümlerin bozulması gerektiğinin düşünüldüğü" belirtilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM: Açıklanan gerekçelerle;

“Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21/04/2015 gün, 2015/1666 Esas ve 2015/1070 Karar sayılı düzeltilerek onama kararın kaldırılarak, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2010 tarih, 2009/511 Esas ve 2010/94 Karar sayılı hükmünün bozulmasına karar verilmesi, itirazın yerinde görülmemesi halinde dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na gönderilmesine karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur." şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

İTİRAZIN KAPSAMI;

İTİRAZIN KAPSAMI;

Başka suçtan Manisa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranıldığından bahisle Dairemizin düzeltilerek onama kararının kaldırılması istenmiştir.

KARAR;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca başka suçtan Manisa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2019 tarih, 2019/58542 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan İTİRAZIN KABULÜNE, Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 21/04/2015 tarih, 2015/1666 Esas ve 2015/1070 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 151, 31/3 maddelerinde tanımlanan cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 maddesinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin mahkumiyet karar tarihi olan 12.02.2010 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11326, Karar No: 2015/6800, Tarih: 02.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11326 E.  ,  2015/6800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca yapılan 23.09.2009 tarihli muayenesinde " ...ruhsal muayenesinde yaşına uygun gösteren genç kızda olayın ikincil etkilerine bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğu..." şeklinde düşülen kayıt ve ihtisas kurulunun 23.11.2009 tarihli raporunun sonuç kısmında; mağdurenin ruh sağlığının iştiraken çocuğun tehdit altında cinsel istismarı, zincirleme olarak şantaj, zincirleme olarak iştiraken özel hayatın gizliliği olayı sonucunda bozulduğunun bildirilmesi karşısında mağdurenin ruh sağlığının müstakilen cinsel istismar suçuna bağlı olarak mı, yoksa bu olayın sonrasında gelişen kamera kaydının açığa çıkması, bunun etraftan öğrenilmesi ve bu sırada çocuğa karşı işlenen şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarının bir sonucu olarak mı bozulduğu hususunda oluşan şüpheli durumun giderilmesi için Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan ek mütalaa alınması ve hasıl olacak sonuca göre TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5915, Karar No: 2016/3365, Tarih: 08.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5915 E.  ,  2016/3365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde;davacı ve davalı arasında ....Noterliği'nin 16.01.2012 tarih ve 01587 yevmiye nolu adi ortaklık sözleşmesinin yapıldığını, 20.000 TL'lik esas sermayenin yarısının davacı tarafından ödendiğini, davacının yapılan ticari işlerden haberinin olmaması nedeniyle 15.06.2012 tarihinde ortaklıktan ayrıldığını ve buna ilişkin olarak da taraflar arasında 15.06.2012 tarihli her iki tarafın imzasını içerir adi yazılı belgenin tanzim edildiğini, davacı tarafından hissesi ve kar payı ödenmediği için davalıya ...Noterliği'nin 11.09.2012 tarih ve 29669 yevmiye nolu ihtarnamesinin 20.09.2012 tarihinde tebliğ edildiğini, ancak davalı tarafça ödeme yapılmadığını, bunun üzerine davacının davalı hakkında icra takibi yaptığını, davalının ise takibe itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu belirterek,itirazın iptali takibin devamı ve davacı lehine %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece;davacının TMK'nun 6.maddesi kapsamında öncelikle adi ortaklık sözleşmesi gereğince kararlaştırılan sermayeden hissesine düşen 10.000 TL'yi ortaklık sermayesi olarak davalıya ödediği iddiasını ispatlaması gerektiği, bu konuda davacının yazılı belge sunmadığı, davalının ise teklif edilen yemini usulüne uygun eda ettiği ve davacının bu nedenlerle davasını ispat edemediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; adi ortaklığın tasfiyesi ve alacak istemlidir.

Adi ortaklık sözleşmesi; geçerlilik şekli olarak, herhangi bir şekle bağlı değildir. Ancak, ispat şekli bakımından yasal delillerle kanıtlanması gerekir.

Ayrıca, adi ortaklık ilişkisinde; bir ortak tarafından açılan alacak talebi, ortaklığın fesih ve tasfiyesi istemini de kapsar.

Somut olayda; taraflar arasında 16.01.2012 tarihli noter kanalı ile düzenlenen bir adi ortaklık sözleşmesinin tanzim edildiği, sözleşmede ortaklık sermayesinin 20.000 TL olarak belirlenip ortakların kar ve zarardan sorumluluğunun %50 olarak belirlendiği, akabinde ise 15.06.2012 tarihli adi yazılı belge ile taraflar arasındaki ortaklık ilişkisinin son bulduğunun imza altına alındığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Bu noktada taraflar arasındaki ortaklık son bulduğuna göre tasfiyenin de mahkemece bizzat yapılması gerekir.

Adi ortaklık ilişkisi, TBK'nın 639.maddesinde sayılan sona erme sebeplerinden birinin gerçekleşmesi ile sona erer. Bu şekilde ortaklığın sona ermesinin başlıca iki sonucu ortaya çıkar. Bunlardan ilki, yöneticilerin görevlerinin sona ermesi, diğeri de ortaklığın tasfiyesidir.

Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleriyle alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır.

Tasfiye usulünü düzenleyen TBK'nın 644.maddesi gereğince; ortaklığın sona ermesi hâlinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklar da dâhil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları hâlinde, ortaklardan her biri, tasfiye görevlisinin hâkim tarafından atanması isteminde bulunabilir.

Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oy birliğiyle verilmiş bir karar yoksa tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri göz önünde tutularak hâkim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır. Tasfiye usulüne veya tasfiye sonucunda her bir ortağa dağıtılacak paya ilişkin olarak doğabilecek uyuşmazlıklar, ilgililerin istemi üzerine hâkim tarafından çözüme bağlanır.

Aynı yasanın kazanç ve zararın paylaşımı başlıklı 643. maddesi gereğince; ortaklığın borçları ödendikten, ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslarla, ortaklık için yaptığı giderler ve koymuş olduğu katılım payı geri verildikten sonra bir şey artarsa, bu kazancın ortaklar arasında paylaştırılır. Ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse, zarar ortaklar arasında paylaşılır.

Katılım payı olarak bir şeyin mülkiyetini koyan ortak, ortaklığın sona ermesi üzerine yapılacak tasfiye sonucunda, o şeyi olduğu gibi geri alamaz; ancak koyduğu katılım payına ne değer biçilmişse, o değeri isteyebilir. Bu değer belirlenmemişse, geri alma, o şeyin katılım payı olarak konduğu zamandaki değeri üzerinden yapılır. (TBK' nun 642. md.)

Sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, her ortağın kazanç ve zarardaki payı, katılım payının değerine ve niteliğine bakılmaksızın eşittir. Sözleşmede ortakların kazanç veya zarara katılım paylarından biri belirlenmişse bu belirleme, diğerindeki payı da ifade eder. Bir ortağın zarara katılmaksızın yalnız kazanca katılacağına ilişkin anlaşma, ancak katılma payı olarak yalnızca emeğini koymuş olan ortak için geçerlidir..

.

Sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, her ortağın kazanç ve zarardaki payı, katılım payının değerine ve niteliğine bakılmaksızın eşittir. Sözleşmede ortakların kazanç veya zarara katılım paylarından biri belirlenmişse bu belirleme, diğerindeki payı da ifade eder. Bir ortağın zarara katılmaksızın yalnız kazanca katılacağına ilişkin anlaşma, ancak katılma payı olarak yalnızca emeğini koymuş olan ortak için geçerlidir..

.

Hal böyle olunca mahkemece; ortakların anlaşarak tasfiye memuru belirlemelerini istemek; bu konuda anlaşamamaları halinde tasfiye işlemini gerçekleştirecek, ortaklığın faaliyet alanına göre konusunda uzman bir kişiyi tasfiye memuru olarak resen atamak olmalıdır.

Bundan sonra ise, tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakde çevirme işlemi (TMK'nın 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan her birinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

O halde mahkemece; bütün bu açıklamalar ışığında, uyuşmazlığın; yukarıda açıklanan maddeler halinde belirtilen sıra ve yöntem izlenerek çözüme kavuşturulması suretiyle hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken,bu şekilde bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan ,yanılgılı ve eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece; bütün bu açıklamalar ışığında, uyuşmazlığın; yukarıda açıklanan maddeler halinde belirtilen sıra ve yöntem izlenerek çözüme kavuşturulması suretiyle hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken,bu şekilde bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan ,yanılgılı ve eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Katip:H.A
Yargıtay — Esas No: 2011/9956, Karar No: 2011/18902, Tarih: 24.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9956 E.  ,  2011/18902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi, eski hale getirme ve meydana gelen zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın her iki davalı yönünden kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi, eski hale getirme ve meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece her iki davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Belediyeden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.