muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9941, Karar No: 2015/22752, Tarih: 31.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9941 E.  ,  2015/22752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’ün vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 21.06.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18695, Karar No: 2015/11528, Tarih: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/18695 E.  ,  2015/11528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı’nın 30/12/2013 tarih ve 9919 sayılı yazıları ile; dosyadaki tüm belgelerin taranarak sisteme aktarılması, dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderilmesinin sağlanması, fiziki dosyanın ise gönderilmemesi gerektiği belirtilmiştir.

Elektronik olarak dairemize gönderilen temyize konu edilen dava dosyasının UYAP ortamında incelenmesinde; çoğu evrakın adlandırıldıkları klasör içinde yer almadığı, dava ve cevap dilekçelerinin elektronik ortama aktarılmadığı, dosyadaki bir kısım belgenin hangi tarafça sunulduğu ve içeriği belirtilmeksizin muğlak bir başlık olan “Dosyaya Eklenecek Evrak” adı altında aktarımının yapıldığı, ayrıca taraflar arasındaki uyuşmazlığın kaynağı olan işe iade dava dosyasının bu dosya içinde yer almadığı anlaşılmıştır.

Sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi fiziki dosyada bulunan tüm dilekçe ve evrakların mahkemece UYAP'a taranması ve UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan evrakların elektronik ortamda bulunmaması ve evrakın türüne uygun taranmaması halinde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir. Bu bağlamda, mahkemece elektronik ortama aktarılan dava dosyasının kontrolünün yapılarak UYAP'taki evrak kayıt ekranları kullanılarak evrakın türüne uygun olarak (örneğin dava dilekçesinin dava dilekçesi, cevap dilekçesinin cevap dilekçesi, delil listesinin delil listesi olarak) kaydedilmesi yada dosyanın fiziki olarak tekrar temyiz incelemesi için dairemize gönderilmesi bakımından dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10543, Karar No: 2012/10332, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/10543 E.  ,  2012/10332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 08.05.2012 gün ve 2012/2884-6519 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, duruşmalı olarak davacılar vekili, duruşmasız olarak davalı belediye vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 08.05.2012 tarihli ve 2012/2884–6519 sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı belediye vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı belediye vekilinin sair karar düzeltme talebi yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Ancak, davacılar vekili hükmü duruşmalı olarak temyiz etmiş ise de Dairemizce 08.05.2012 tarihinde yapılan duruşmada hazır bulunmamıştır. Bu nedenle davacılar vekili lehine duruşma vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Maddi hataya dayalı olan Dairemiz onama ilamının aşağıda belirtilen şekilde düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı belediye vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle kabulü ile, Dairemizin 08.05.2012 tarih 2012/2884-6519 sayılı onama kararının sonuç kısmında yazılı olan "900,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak birbirlerine verilmesine" cümlesinin ilamdan çıkartılarak bunun yerine "900,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına, Dairemiz onama ilamının bu şekilde DÜZELTİLMESİNE, 17.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3484, Karar No: 2013/4045, Tarih: 07.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/3484 E.  ,  2013/4045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın fazladan ödenen döner sermaye ek gelirinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsilat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 07/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23910, Karar No: 2011/22708, Tarih: 13.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/23910 E.  ,  2011/22708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun 2007/8-171 E. – 2007/235 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, yargılama sonunda belirlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına dair değerlendirme yapılması için, yargılamanın her hangi bir süjesinin istemde bulunması gerekmez. Hükümden önce 19.12.2006 ... ve 26381 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5560 S.Y.nın 23. maddesiyle değişik 5271 Sayılı Kanunun 231. maddesi ile getirilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemeyle ilgili maddede öngörülen koşulların oluşup oluşmadığı ve bu hükmün uygulanıp uygulanmayacağı yargıç tarafından her olayda kendiliğinden değerlendirilerek taktir edilip denetime olanak sağlayacak biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekirken bu hususun tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş,o yer cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4390, Karar No: 2022/17741, Tarih: 28.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/4390 E.  ,  2022/17741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Ele geçirilen silahlar ve mermilerin nitelikleri ile sayısı dikkate alınarak sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanıklar ... ve ... müdafilerine yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve duruşma saatine kadar geçerli bir mazeret de bildirmemeleri nedeniyle inceleme duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ... müdafinin, suçun temadi etmediğine, delillerin hukuka aykırı şekilde elde edildiğine, iletişimin tespitinin kanuna aykırı olduğuna ve suçun sübut bulmadığına; sanık ... müdafinin, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, suçun tamamlanmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, delillerin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına; sanık ... müdafinin ise, eksik soruşturma ile hüküm kurulduğuna, suçun sübut bulmadığına, teşebbüs hükümlerinin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi

uyarınca dosyanın Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10708, Karar No: 2022/19023, Tarih: 16.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/10708 E.  ,  2022/19023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımı süresinin bozmadan önceki ilk mahkumiyet tarihi olan 27/11/2015 ile 02/06/2021 tarihli ikinci mahkumiyet arasında geçmiş bulunması karşısında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/268, Karar No: 2019/7344, Tarih: 16.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/268 E.  ,  2019/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3621 Sayılı Kıyı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan zarar görme ihtimali bulunan ancak davadan haberdar edilip duruşmalara çağrılmayan Çevre ve Şehircilik Bakanlığına gıyabi kararın tebliğ olunması gerektiği anlaşıldığından, anılan Kuruma gerekçeli kararın tebliğ işlemleri gerçekleştirildikten sonra, temyiz dilekçesi verildiği takdirde ek tebliğname düzenlenerek, Dairemize gönderilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13819, Karar No: 2013/16604, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13819 E.  ,  2013/16604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Bursa ... aralarındaki kamulaştırmasız elatma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili davasına dair Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.11.2012 günlü ve 2012/75-599 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 30.04.2013 günlü ve 2013/4378-7151 sayılı ilama karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın bu tarih itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihinin, ölçeği ve türünün (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen Beşevler Mahallesi 317 ada 5 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 11.07.2006 satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen Beşevler Mahallesi 317 ada 5 parsel ile dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi olan 2012 yılında sokak veya cadde olarak belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3489, Karar No: 2023/635, Tarih: 21.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/3489 E.  ,  2023/635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akdağmadeni Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi ve 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 ... maddesinin birinci fıkrası ve 51 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, aleyhe delil bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, aralarında ... ilişkisi bulunan 14 yaşındaki mağdureyi rızasıyla geceleyin saat 01.30 sıralarında dedesinin Akdağmadeni ilçesi ... Köyü'ndeki evinden aracıyla alarak Sivas'a götürdüğü, kuzenine ait evde birlikte kaldıktan sonra ertesi ... mağdurenin kendiliğinden ... Karakoluna giderek müracaat ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Görevlilerce düzenlenen 16.02.2015 tarihli tutanakta, mağdur çocuğun kaldığı dedesine ait evden geceleyin saat 01.30 sıralarında ayrıldığına ilişkin dedesi ... tarafından başvuruda bulunulduğu,

3. Görevlilerce düzenlenen 17.02.2015 tarihli tutanakta ise, hakkında başvuruda bulunulan mağdur çocuğun kendiliğinden karakol komutanlığına gelerek müracaatta bulunduğu ve dedesi ...'ye teslim edildiği belirtilmiştir.

4. Katılanlar ... ve ... anlatımlarında özetle, 14 yaşındaki kızlarının eve döndükten sonra sanığın evinde iki gece kaldığını beyan ettiğini, sanıktan şikayetçi olup davaya katılmak istediklerini ifade etmişlerdir.