muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20286, Karar No: 2021/16925, Tarih: 08.12.2021

Dosya kapsamında yer alan ... vekilinin talep dilekçesi, tedbir kararına aykırı davranıldığına ilişkin yapılan şikayet üzerine ... İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 18/05/2020 tarihli tahkikat evrakı ve ihlale dair tanzim edilen 15/05/2020 tarihli tutanak içeriğinden tarafların adresinin aynı olduğunun kararın infazı aşamasında netleşmiş olması karşısında, aleyhine tedbir kararına hükmedilen ...'nun 6284 sayılı Kanunun 5/1-b maddesi gereğince müşterek konuttan veya bulunduğu yerden derhâl uzaklaştırılması ve müşterek konutun korunan kişiye tahsis edilmesine yönelik herhangi bir karar verilmeksizin, anılan Kanunun 5/1-c maddesi gereğince korunan kişiye ve onun bulunduğu konuta, okula ve işyerine yaklaşmamasına yönelik tedbirin infaz aşamasında tereddüt yaşanacağı ve uygulamada imkansızlığa neden olacağı, bu duruma İstanbul 15. Aile Mahkemesi'nin 15/05/2020 tarihli ve 2020/53 değişik iş sayılı kararında da açıkça değinildiği

gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarnamesiyle, İstanbul 14. Aile Mahkemesi'nin 29.06.2020 tarih ve 2020/222 Esas sayılı, 6284 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca tedbire aykırılık nedeniyle verilen disiplin hapsi kararına karşı, aynı Yasanın 9. maddesi uyarınca yapılan itirazın reddine dair İstanbul 15. Aile Mahkemesi'nin 21.07.2020 tarih ve 2020/76 D.İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istendiği,

Kanun yararına bozma istemine konu karara dayanak teşkil eden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Yasanın 2/1-c maddesinde bu Yasanın uygulanmasında, hakim deyiminden aile mahkemesi hakiminin anlaşılacağının belirtildiği, 5, 9 ve 13. maddelerinde düzenlenen önleyici tedbir kararı verilmesi, tedbir kararına aykırılık halinde zorlama hapsi verilmesi ve bu kararlara itirazların da aile mahkemesi hakimlerince inceleneceğinin düzenlendiği,

Kanun yararına bozma istemine konu karara dayanak teşkil eden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Yasanın 2/1-c maddesinde bu Yasanın uygulanmasında, hakim deyiminden aile mahkemesi hakiminin anlaşılacağının belirtildiği, 5, 9 ve 13. maddelerinde düzenlenen önleyici tedbir kararı verilmesi, tedbir kararına aykırılık halinde zorlama hapsi verilmesi ve bu kararlara itirazların da aile mahkemesi hakimlerince inceleneceğinin düzenlendiği,

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Daire Yasanın “Amaç ve Kapsam” başlıklı 1/2. maddesindeki “Bu Kanun, aile hukukundan doğan dava ve işleri görmek üzere kurulan aile mahkemelerine dair hükümleri kapsar.” şeklindeki, “Aile Mahkemelerinin Kuruluşu” başlıklı 2/2. maddesindeki “Aile mahkemesi kurulamayan yerlerde bu Kanun kapsamına giren dava ve işlere, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemesince bakılır.” şeklindeki ve “Usul Hükümleri” başlıklı 7/2. maddesinin “Özel kanunlardaki hükümler saklı kalmak kaydıyla, bu Kanunda hüküm bulunmayan konularda Türk Medeni Kanunu'nun aile hukukuna ilişkin usul hükümleri ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenlemeler ile yine 5235 sayılı Yasanın 4, 5, 6 ve 36. maddelerindeki düzenlemeler göz önüne alındığında Aile Mahkemelerinin hukuk mahkemeleri olduğu ve hukuk yargılaması yaptıklarında tereddüt bulunmadığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın “Kanunun Kapsamı” başlıklı 1. maddesinin “Bu Kanun, ceza muhakemesinin nasıl yapılacağı hususundaki kurallar ile bu sürece katılan kişilerin hak, yetki ve yükümlülüklerini düzenler.” şeklinde olup açıkça bu Yasanın ceza yargılamalarında uygulanacağının belirtildiği, 6284 ve 4787 sayılı Yasalarda bu anlamda 5271 sayılı Yasaya bir atıf da bulunmadığı cihetle, hukuk mahkemesi olan aile mahkemesi tarafından, hukuk yargılaması sonucunda verilen kararların, uygulama alanı ceza muhakemesi olan 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması mümkün olmadığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına kararın bozulmasına dair talebinin REDDİNE, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9798, Karar No: 2016/8369, Tarih: 23.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/9798 E.  ,  2016/8369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ....parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden gönderilen yazıda 2013 ve 2014 yılı kavun verisinin olmadığı belirtilerek sadece 2013 yılı buğday verisinin gönderildiği, 2014 yılı buğday verisinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı ve kavunun 2011, 2012, 2013 ve 2014 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden istenilmesi, ilçe müdürlüğünde bulunmayan verilerin ise il müdürlüğünden getirtilmesinden ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9827, Karar No: 2018/9066, Tarih: 17.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/9827 E.  ,  2018/9066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı Belediye vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

49 pafta 8044 ve 8047 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının (geldi-gitti kayıtları denetlenebilir şekilde kütük sayfalarının, devirlerini gösteren resmi senetlerinin), dayanakları olan tüm belgelerinin (belediye encümen kararları-şuyulandırma cetvelleri) ve ıslah-imar uygulamasına ilişkin kayıtlarının ilgili belediye ve tapu müdürlüklerinden istenerek getirtilmesi, evraka eklenmesi, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 17.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20834, Karar No: 2010/7326, Tarih: 22.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/20834 E.  ,  2010/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, fazla mesai, genel tatil, yıllık izin ücret alacaklarının

ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İşçiye işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi halinde bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim

hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/ 35281 E, 2008/ 30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin 2. fıkrasında, ara dinlenmelerinin ilkim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Adı geçen yönetmeliğin 3. maddesinin 1. fıkrasında da ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda davacı güvenlik görevlisi olarak 12 saat çalışıp 24 saat dinlenmektedir. 12 saat süren çalışmalardan 1.5 saat ara dinlenme indirildiğinde günlük fiili çalışması 10.5 saat olmaktadır. İş Yasasının 41. maddesine göre fazla çalışma haftalık olarak hesaplanır. Davacının çalışma sistemine göre giriş-çıkış saatleri nazara alınarak her haftalık çalışma şekli ayrı ayrı ve denetlemeye elverişli olacak şekilde hesaplanmalıdır. Bilirkişinin 1 saat ara dinlenme indirilerek ve aylık olamak yaptığı hesaplamaya itibar edilerek fazla çalışma alacak isteğinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.03 .2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6938, Karar No: 2024/76, Tarih: 09.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2022/6938 E.  ,  2024/76 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1865 E., 2022/1351 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/236 E., 2021/192 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının babası olan muris ... tarafından Kayseri 12. Noterliği'nde düzenlenen 05.04.2018 tarihli vasiyetnamenin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 536 ncı maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, vasiyetname tanıklarından ...'nin murisin torunu olan ...'nin (nüfusta ...) eşi olduğunu belirterek vasiyetnamenin iptaline olmadığı takdirde vasiyetnamenin tenkisini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, murisin kendi dedesi olduğunu, murisin tüm hastane, bakım ve ihtiyaçlarının kendileri tarafından sağlandığını, Kanun'un vasiyetnamenin ayakta tutulmasını amaçladığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile nüfus kayıtlarına göre lehine kazandırma yapılan ...'ın kız kardeşinin ... (nüfusta ...) olduğu, onun da eşinin ... olduğu, bu sebeple vasiyetnamenin şekil şartlarından olan tanıklarla ilgili yasağa uyulmadığı, davalı taraf tanık listesi sunmuş ise de vasiyetnamenin geçerliliği hususunun şekli anlamda incelendiği ve vasiyetnamenin şekli anlamda geçersiz olduğuna kanaat getirildiği, gereksiz masrafa sebebiyet vermemek için ve usul ekonomisi kapsamında tanıkların dinlenilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, vasiyetnamenin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, Kanun'un olabildiğince vasiyetnameyi yaşatma amacı güttüğünü, vasiyetnamenin murisin özgür iradesi ile düzenlendiğini, tanık isimlerinin mahkemeye bildirilmesine rağmen mahkemece tanık dinletme taleplerinin reddedildiğini, adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, Kanun'un olabildiğince vasiyetnameyi yaşatma amacı güttüğünü, vasiyetnamenin murisin özgür iradesi ile düzenlendiğini, tanık isimlerinin mahkemeye bildirilmesine rağmen mahkemece tanık dinletme taleplerinin reddedildiğini, adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 536 ncı maddesinde sayılan vasiyetnamenin düzenlenmesine katılma yasağı olan akrabalık ilişkisinin ispat edildiği, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek davaya konu vasiyetnamenin iptal edilmesinin yerinde olduğu, her ne kadar davalı vekilince bildirilen tanıkların dinlenmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de vasiyetnamenin şekil şartlarına uygun düzenlenmediği nüfus kayıtları ile sabit olduğundan tanık dinlenilmesinin dosya kapsamına fayda sağlamayacağı kanaatiyle tanık dinlenme talebinin reddedilmesi de yerinde olduğu gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf sebeplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin Kanun'da öngörülen şekilde yapılmadığı gerekçesiyle iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 536, 557, 558, 559 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 536 ncı maddesi "Fiil ehliyeti bulunmayanlar, bir ceza mahkemesi kararıyla kamu hizmetinden yasaklılar, okur yazar olmayanlar, mirasbırakanın eşi, üstsoy ve altsoy kan hısımları, kardeşleri ve bu kişilerin eşleri, resmî vasiyetnamenin düzenlenmesine memur veya tanık olarak katılamazlar. Resmî vasiyetnamenin düzenlenmesine katılan memura ve tanıklara, bunların üstsoy ve altsoy kan hısımlarına, kardeşlerine ve bu kişilerin eşlerine o vasiyetname ile kazandırmada bulunulamaz." şeklinde düzenlenmiştir. Somut olayda vasiyetname tanıklarından ...'nin murisin torunu olan ...'nin eşi olduğu, resmi vasiyetnamenin düzenlenmesine vasiyetçinin altsoy kan hısımlarının eşlerinin tanık olarak katılamayacağının anlaşılmış olmasına göre 05.04.2018 tarihli vasiyetnamenin iptali yönünde kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27981, Karar No: 2019/11174, Tarih: 30.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/27981 E.  ,  2019/11174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair karar ile birlikte ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/205 E.- 2016/515 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1)Davalı idarece, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmazda 3194 sayılı yasanın 18. maddesi uyarınca imar uygulaması yapıldığı bildirildiğinden,

a)En son imar uygulamasına ait şuyulandırma cetvelleri ilgili Belediyeden istendikten,

b)Dava konusu taşınmazın imar uygulaması sonucu hangi parsellere gittiğini gösterir tüm gitti kayıtlarıyla birlikte tapu kayıtları ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtildikten,

c)Dava konusu taşınmaz ile imar uygulaması sonucu dönüştüğü parsellerin imar paftası üzerinde konumları işaretlettirilip, kroki üzerinde çakıştırılması suretiyle fen bilirkişisinden ek rapor alındıktan,

d)İmar uygulaması sonucu yeni oluşan parsellerin imar planındaki özgülenme amacı ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Değerlendirme tarihi olan 2016 yılı itibariyle, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın, bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/998, Karar No: 2015/2751, Tarih: 02.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/998 E.  ,  2015/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 15. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 09.07.2013 gün ve 2012/250 E., 2013/266 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 28.04.2014 gün ve 2013/11919 E., 2014/13352 K. sayılı ilamıyla;

(...A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren yanında 2003/2004’de teknisyen olarak çalışmaya başladığını, 2004/2005 yılında TİS tarafı olan Tes-İş Sendikasına üye olarak TİS’ten yararlanmaya başladığını, sendika üyesi olmadan önce günlük aldığı yevmiyenin TİS’ten yararlanmaya başlamasını takiben, davalı ile Tes-İş Sendikası arasındaki protokol gereğince düştüğünü, yapılan bu indirimin İş Kanunu m.38’e aykırı olduğunu, ücrette indirimin ücret baz alınarak hesaplanan fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretleri, ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı gibi ödemelerin de eksik ödenmesi sonucunu beraberinde getirdiğini, İş Kanunu m.62, 2822 sayılı TİSGLK. m.5, 6 uyarınca ücrette bu surette bir indirime gidilemeyeceğini, sendika üyeliği nedeniyle ücretin indirilmesinin 2821 sayılı K. m.32 ve İş K. m.5’e aykırı olduğunu, birbirini takip eden TİS’ler uyarınca öngörülen artışların yapılmakla birlikte, ilk hareket noktası ücretin eksik olması nedeniyle hukuka aykırılığın devam ettiğini, bu hukuka aykırı işlemi olmasaydı aldığı ücret ve eklerinin daha farklı olacağını, TİS yapım aşamasında baskı sonucu sendika üyesi olduğunu ileri sürerek, fark aylık ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yine fark ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı alacaklarının alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: