muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5108, Karar No: 2022/12616, Tarih: 18.05.2022

Şüpheli tarafından sosyal medya paylaşımının şikayet tarihi olan 10/12/2019'dan 2 yıl önce yapıldığı, paylaşımın yapıldığı günün belirlenemediği, müşteki vekilinin anılan paylaşımın 15/10/2019 tarihinde öğrenildiğini şikayet dilekçesinde beyan ettiği, şikayetin ise 10/12/2019 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, hakaret eylemine ilişkin paylaşımın 15/10/2019 tarihinden önce öğrenildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı gibi şikayet üzerine açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ayrıca şikayetin süresinde yapıldığı gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Ayrıca TCK’nın 73. maddesinde, "(1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikâyette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz.

(2) Zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu süre, şikâyet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlar." hükümlerine yer verilmiştir.

İncelenen somut olayda, müştekinin ... Cumhuriyet Başsavcılığına 10/12/2019 tarihinde suç duyurusunda bulunduğu, dilekçesinde şüphelinin eylemlerini 15/10/2019 tarihinde öğrendiğini belirtmesi ve dosya içerisinde bulunan facebook çıktısının alındığı tarihin 04/07/2019 olduğunun anlaşılması karşısında, müştekinin 6 aylık şikayet süresi içinde şüpheliden şikayetçi olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenlerle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve bu karara yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/02/2020 tarihli ve 2020/1379 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21348, Karar No: 2015/2999, Tarih: 02.03.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21348 E.  ,  2015/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli, ... Köyü, 112 ada 126 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan narın 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari-azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin çevre il ve ilçelerin (...) gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüklerinden getirtilerek dosya içine konulmasının istendiği ancak mahkemece salt Silifke ve Mut verilerinin getirtildiği, diğer verilerin getirtilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan narın 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari-azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvellerinin çevre il ve ilçelerin (...) gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüklerinden getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17203, Karar No: 2015/20564, Tarih: 15.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17203 E.  ,  2015/20564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/154872

Kasten yaralama ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk......'un, 6136 sayılı Kanunun 15, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3 ve 31/3. (iki kez) maddeleri gereğince 4 ay hapis (iki kez) ve 3 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair,.... Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2011 tarihli ve 2011/27 esas, 2011/474 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin,.....Ağır Ceza Mahkemesinin 15/12/2011 tarihli ve 2011/1385 değişik iş sayılı kararını müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle bildirimde bulunulması üzerine, 5271 sayılı Kanunun 231/11. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümler açıklanarak, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunun 86/2, 86/3-e, 31/3, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan anılan Kanunun 15/1, 5237 sayılı Kanunun 62, 52 ve 50/3. maddeleri gereğince kısa süreli hapis cezasından çevrilme 3.000,00 Türk lirası ve doğrudan hükmedilen 500 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair,...... Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2013 tarihli ve 2013/350 esas, 2013/699 sayılı kararına karşı .... Bakanlığı'nın 14.04.2015 tarih ve 2014/8384–26519 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.05.2015 tarih ve 2015/154872 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Diğer suça sürüklenen çocuk.....'nın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında sustalı tabir edilen çakı bıçağı taşıdığının tespit edilmesine karşın, hakkında 6136 sayılı Kanunun 15. maddesine aykırılıktan sehven kamu davası açılmamasının mahallinde zamanaşımı süresi içerisinde hakkında kamu davası açılarak giderilebilecek bir eksiklik olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen kasten yaralama suçundan kurulan ilk hükümde, suça sürüklenen çocuk hakkında seçenek yaptırım olarak hapis cezası tercih Edilerek, hakkında 5237 sayılı Kanunun 62. maddesinin uygulanmamasına karşın açıklanmasına karar

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen kasten yaralama suçundan kurulan ilk hükümde, suça sürüklenen çocuk hakkında seçenek yaptırım olarak hapis cezası tercih Edilerek, hakkında 5237 sayılı Kanunun 62. maddesinin uygulanmamasına karşın açıklanmasına karar

verilen ikinci hükümde, seçenek yaptırım olarak adli para Cezası tercih edilip, 5237 sayılı Kanunun 62. maddesinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanunun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar..." hükmü gereği denetim süresi içerisinde suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkındaki açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanırken mahkemeye takdir hakkı tanınmayıp ilk hükmün olduğu gibi açıklanması gerekeceği cihetle, suça sürüklenen çocuk hakkında aleyhe sonuç doğurmamak kaydıyla yazılı şekilde usul ve yasa hükümlerine aykırı karar verilmesinde,

2) Suça sürüklenen çocuktan emanetin 2011/12 sırasında kayıtlı kelebek çakı bıçağı ele geçirildiği ve 05/01/2011 tarihli bilirkişi raporuna göre bu bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında olmadığı, buna karşılık diğer suça sürüklenen çocuk.......’dan ele geçen sustalı çakı bıçağının 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında, sehven suça sürüklenen çocuk ...... hakkında 6136 sayılı Kanunun 15. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı gözetilmeden, yazılı şekilde hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesinde,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan ilk hükümde, adli para cezasının alt sınır olan 5 gün üzerinden belirlenip, hakkında 5237 sayılı Kanunun 31/3. maddesi gereğince yaş küçüklüğü nedeni ile yasal indirim uygulanmasına ve 5237 sayılı Kanunun 62. maddesi gereğince indirim yapılmamasına karşın, açıklanmasına karar verilen ikinci hükümde, adli para cezasının 30 gün üzerinden belirlenerek 5237 sayılı Kanunun 31/3. maddesinde yer alan yasal indiriminde uygulanmadığı gibi, 5237 sayılı Kanunun 62. maddesi gereğince indirim uygulandığı anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanunun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar...” hükmü gereği denetim süresi içerisinde suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkındaki açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanırken mahkemeye takdir hakkı tanınmayıp ilk hükmün olduğu gibi açıklanması gerekeceği cihetle, suça sürüklenen çocuk hakkında aleyhe sonuç doğuracak biçimde yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

.....ı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2013 tarihli ve 2013/350 esas, 2013/699 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince 1 no'lu bozma nedeni yönünden aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1001, Karar No: 2017/4579, Tarih: 21.09.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/1001 E.  ,  2017/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddineilişkin olarak verilen karar davacılar(mirasçı davacılar) vekili tarafından yasal süresi içerisinde duruşmalı temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, duruşma talebi değerden reddedildi. Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, oğlu olan davalı ...'in, yaşlılık ve ağır özürlü olmasından yararlanarak maliki olduğu 8 ve 11 parsel sayılı taşınmazları eşi olan ... aracılığı ile vekaleten muvazaalı bir şekilde satış sureti ile adına tescilini sağladığını ileri sürerek tapunun payı oranında iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılamanın aşamasında ölümü üzerine mirasçılarından ..., ...., ... ve ... tarafından davaya devam edilmiştir.

Davalı ... Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava şartı yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ...’nun tapu iptal ve tescil isteği ile eldeki davayı açtığı, yargılama sırasında davacı ...’nın 25.11.2012 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak geride çocukları ...(davalı oğlu), ..., ...,..., ...,..., ...,..., ..., ..., kendisinden önce ölen oğlu ...’un çocukları Kürşat, Nazlı’nın kaldığı, çocuklarından ...,...,...,... ve ...’in vekilleri aracılığı ile sundukları dilekçelerinde ölü davacı mirasçıları olarak davayı takip edeceklerini beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur

Bilindiği üzere, elbirliği (İştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur

Türk Medeni Kanunun (TMK) 701.-703. maddelerinde düzenlenen bu tür mülkiyetin ( ortaklığın ) tüzel kişiliği olmadığı gibi eşya üzerinde ortaklardan her birinin doğrudan doğruya bir hakkı da yoktur. Mülkiyet bir bütün olarak ortaklardan tümüne aittir. Başka bir anlatımla ortaklık tasfiye oluncaya kadar ortaklardan birinin ayrı mal veya hak sahipliği bulunmayıp, hak sahibi ortaklıktır. Değinilen mülkiyet türünde malikler mülkiyet payları ayrılmadığından paydaş değil, ortaktır. Bu kural, TMK’nun 701 maddesinde (... Kanun ve kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca oluşan topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti, elbirliği mülkiyetidir. Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır.) biçiminde açıklanmıştır. Elbirliği (İştirak) halinde mülkiyetin bu özelliği itibariyle ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Şayet yasa veya elbirliği (iştirak) halinde mülkiyeti oluşturan anlaşmada ortaklık adına hareket etme yetkisinin kime ait olacağı belirtilmemişse, ortaklığın tasfiyesini isteme hakkı dışındaki tüm işlemlerde ortakların (iştirakçilerin) oybirliği ile karar almaları ve birlikte hareket etmeleri zorunluluğu vardır. TMK’nun 702/2 maddesi bu yönde açık hüküm getirmiştir. Ancak, açıklanan kural yargısal uygulamada kısmen yumuşatılmış bir ortağın tek başına dava açabileceği, ne var ki, davaya devam edebilmesi için öteki ortakların olurlarının alınması veya miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği kabul edilmiştir. (ll.l0.982 tarih l982/3-2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Nitekim bu görüş bilimsel alanda da aynen benimsenmiştir.

Somut olaya gelince; dava sırasında ... ... ölümü ile mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ...’in davacı olarak davaya dahil edildikleri, ... ve ...’nın davaya muvafakatlerinin olduğunu beyan ettikleri, fakat mirasçılardan ...,... ve ...’ın davaya muvafakat vermedikleri de dikkate alınarak değinilen ilkeler gereğince, mirasçılar arasında oy birliği sağlanamadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece öncelikle davanın görülebilirlik koşulu olan usuli işlemlerin tamamlanması, Türk Medeni Kanununun 640. maddesi hükmü uyarınca terekeye temsilci atanmasının sağlanması, ondan sonra tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delillerin toplanması ve değerlendirilmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Yine davacılar vekili tarafından 24.04.2014 tarihli son celse için gönderdiği mazeret dilekçesi zapta geçirilmeden ve mazeretin kabulü ya da reddi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden hüküm kurulması da isabetsizdir.

Yine davacılar vekili tarafından 24.04.2014 tarihli son celse için gönderdiği mazeret dilekçesi zapta geçirilmeden ve mazeretin kabulü ya da reddi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden hüküm kurulması da isabetsizdir.

Davacılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7880, Karar No: 2013/6035, Tarih: 09.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7880 E.  ,  2013/6035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde aşçı yardımcısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin feshi ile birlikte ödenen kıdem ve ihbar tazminatının sosyal hakların dikkate alınmaması nedeni ile eksik hesaplanarak ödendiğini, davacının yaz kampı niteliğindeki davalı işyerinde yazın ve kışın fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı ile diğer kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacıya tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, fazla mesai, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil mesai ücretine ilişkin iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 12/09/2011 tarihli kararı ile özetle kıdem ve ihbar tazminatı dışındaki feshe bağlı olmayan alacaklar bakımından gerekçesiz hüküm kurulması, kabule göre de dava ve ıslaha karşı yönelen zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi, fazla mesai ve tatil ücretinden hakkaniyet indirimi yapılmaması nedenleri ile bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkeme tarafından başka bir bilirkişiden zamanaşımı def'ini de kapsayacak şekilde rapor alındıktan

sonra 29/05/2012 tarihinde fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram ve genel tatil mesai ücretleri bakımından davanın kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatı hakkında ise bozma kararı dışında kalıp kesinleşmesi nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu kararın da temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24/09/2012 tarihli kararı ile özetle "...Mahkeme tarafından hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonunda bütün talepler hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken “Kıdem ve ihbar tazminatı yönünden karar kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde karar verilmesi hatalı olduğu " gerekçesi ile yeniden bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında davacının tanık anlatımlarına istinaden kamp sezonunda yani 1 Haziran ile 10 Ekim tarihleri arasındaki dönemde haftanın 7 günü 08.00-23.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek 1,5 saat ara dinlenme tenzili ile 7.günden 6 saat eklenmek sureti ile haftalık 42 saat üzerinden fazla mesai ücreti kamp döneminde tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili alacağı hesap edilmiştir.

Ancak dinlenen davacı tanıklarının bir kısmı ile davalı tanıklarının anlatımlarından garsonlar dışındaki işçilerin kamp döneminde 10 günde bir gün izin kullandıkları anlaşılmaktadır. Davacı vekili de dava dilekçesinde davacının 10 günde bir gün izin kullandığını, ayda bir hafta tatilinde çalıştığını beyan ve kabul etmiştir. Bu hale göre kamp döneminde yani sezonda ayın 3 haftası 6 gün üzerinden, bir haftası ise 6 güne ilaveten 7.günden 6 saat daha eklenmek sureti ile fazla mesai ücretinin, ayda 1 hafta tatili için hafta tatili alacağının hesaplanması, ayrıca davacının yıllık izin belgeleri, vizite kağıtlar mevcut olup bunların tetkiki ile davacının yıllık izin,rapor ve sair nedenlerle fiilen çalışmadığı günlerin tespiti ve çalışılmayan bu günlerin fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram ve genel tatil mesai ücretinin hesabında dışlanması gerekir.

Yapılacak iş; bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir değerlendirme yapıldıktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine 09.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.