muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/556, Karar No: 2021/1506, Tarih: 25.11.2021

26. Öte yandan dava konusu eylem nedeniyle FSEK’in 80. maddesi gereğince eser sahiplerinin haklarına bağlantılı hak sahibi olan icracı sanatçı Meryem Uzerli tarafından eldeki davanın davalısı aleyhine açılan tazminat davası neticesinde İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 08.05.2014 tarihli ve 2012/128 E., 2014/115 K. sayılı kararı ile genel hayat tecrübelerine göre bir ürünün reklamının nasıl yapılacağı hususuna üreticinin karar verdiği, ... İlaç Pazarlama Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’nin internet üzerinden satış yapan ... Grup Dış Ticaret Ltd. Şti.’nin eyleminden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne verilmiş, temyizi üzerine karar Özel Dairece onanmış ve kesinleşmiştir.

27. Hâl böyle olunca; mahkemece yukarıda açıklanan hususlara değinilerek verilen direnme kararı uyuşmazlık noktası itibariyle usul ve yasaya uygun olup yerindedir.

28. Ne var ki, Özel Dairece davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun olduğundan davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan Yargıtay 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19399, Karar No: 2022/1461, Tarih: 07.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/19399 E.  ,  2022/1461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile ilgili temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiiin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair somut deliller olmadığı, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4066, Karar No: 2011/3747, Tarih: 06.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4066 E.  ,  2011/3747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı... aleyhine 28/09/2004 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 17/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacının tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı-karşı davalının temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece asıl davadaki istemin bir bölümü kabul edilmiş; karşı davadaki istem ise reddedilmiş; karar, taraftarca temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davacıya cep telefonu ile iletilen sözlerin ağırlığı ve dava dilekçesindeki isteğin ılımlı olması ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 2.000,00 TL manevi tazminat çok azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 5.100,00 TL manevi tazminat takdir edilmek suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının davacı yararına manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "...KISMEN KABUL VE KISMEN REDDİNE, 2.000,00-..." biçimindeki sözcük ve sayı dizisinin silinerek yerine "kabulü ile 5.100,00... " sözcük ve sayı dizisinin yazılmasına, alt bendinde yer alan "Fazlaya ilişkin istemlerinin REDDİNE," biçimindeki tümcenin tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "...108,00-..." ve "... 39,15-..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...275,40..." ve "... 206,66..." sayı dizilerinin yazılmasına; aynı bendin davacı-karşı davalı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan "...575,00-..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "...612,00..." sayı dizisinin yazılmasına; aynı bendin yargılama giderine ilişkin ikinci paragrafının silinerek yerine ikinci paragraf olarak "Davacı-karşılık davalı tarafından yapılan toplam 124,45 TL yargılama giderinin davalı-karşılık davacıdan alınıp davacı-karşı davalıya verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; aynı bendin davalı-karşı davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin dördüncü paragrafının tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; davalı-karşı davacının temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1814, Karar No: 2022/122, Tarih: 19.01.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1814 E.  ,  2022/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı kooperatifin 29.06.2014 tarihli genel kurul toplantısının bakanlık temsilcisi olmaksızın gerçekleştirildiğini, 01.09.2013 tarihli genel kurul toplantısında denetim kurulu üyeliğinden azledilen ...'un azli müzakere edilmeden divan kuruluna katip üye olarak seçildiğini, oylama sırasında toplantı ve karar nisabının denetlenerek tutanağa yazılmadığını, nisapların bulunmadığını, bilanço hesabına ilişkin 3. maddesinde, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ibrasına ilişkin 4. maddesinde, fon ve aidatların onaylanmasına dair 5. maddesinde, ödenmeyen aidatlarla ilgili aylık % 3 gecikme zammı uygulanmasına dair 6. maddesinde, su basmanın üstünde konut imalatına ilişkin 8. maddesinde, güneş panelinin alınmasına dair 11. maddesinde, Hazineden taşınmaz alınmasına dair 12. maddesinde, sahil kıyısında plaj kiralanmasına dair 15. maddesinde toplantı ve karar nisabı gerçekleşmediğini, ayrıca 4. maddesinde daha önceki yönetim kurulu üyeleri ayrı ayrı ibra edilmeden yeniden yönetim kurulu üyeliğine seçilmesi ve 6. maddesinde aidat belirlenmeden tahmini bütçe görüşülemeyecek olmasına rağmen yollukların ve maaşların tespit edilmesi, 13. maddesinde tadilat ruhsatları alınması için yönetim kuruluna yetki verilmesi ve 15. maddesinde su basmanı yapılmamış konutun satılması hususundaki kararların kanuna ve ana sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, genel kurulun ve genel kurulda kanun ve ana sözleşmeye aykırı kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, asıl davadaki nedenleri ileri sürerek 29.06.2014 tarihli genel kurulun ve genel kurulda kanun ve ana sözleşmeye aykırı kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, genel kurul toplantısı için bakanlık temsilcisi bulundurmak amacıyla gereken yazıların yazıldığını, ancak memurun toplantıya katılmadığını, divan katibinin yönetim kurulu üyeliğinden azledilmesinin kusurundan kaynaklanmadığını, bu durumun divan katibi olmasına engel teşkil etmediğini, başka üyelerin koyduğu muhalefet şerhine dayanarak dava açılamayacağını, davacı ...'ın sadece bir

karara muhalif olduğunu, toplantı ve karar nisabının bulunduğunu, kararların iptalini gerektirecek bir durum bulunmadığını savunarak asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini istemiştir.

karara muhalif olduğunu, toplantı ve karar nisabının bulunduğunu, kararların iptalini gerektirecek bir durum bulunmadığını savunarak asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iptal sebepleri olarak ileri sürülen hususlarda iptali gerekli kılacak mahiyette iyiniyet kurallarına ve kanuna aykırı bir durumun tespit edilmediği, genel kurul kararlarının iptalini gerektirecek yasal koşulların oluşmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı asıl ve birleşen davada davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi tarafından, toplantı tutanağının ilk sayfasında 189 ortağın hazır bulunduğu, toplantı nisabı sağlanarak toplantıya başlandığı, daha sonra bazı oylamalar sırasında toplantı tutanağının başlık kısmında belirtilen sayıda kişinin oylama sırasında toplantıda bulunmadığı, toplantı nisabının değiştiği, ancak nisabın sağlandığı, kararların büyük kısmının oybirliğiyle alındığı, asıl davada davacı ...'ın da toplantıya katılmış olması karşısında dürüstlük ilkesi de gözetilerek oybirliğiyle alınan kararlar yönünden toplantı nisabı ve karar nisabının bulunduğu, ancak 3, 4, 5, 6(sadece son paragrafındaki %3 gecikme zammına ilişkin kısım), 8 ve 12 nolu kararlar oy çokluğuyla alındığı belirtilmiş ise de, kaç kabul kaç red oyu kullanıldığı yazılmadığı için söz konusu oylama esnasında toplantı ve karar nisabı bulunup bulunmadığı denetlenemediğinden anılan kararların yok hükmünde olduğu, 15 nolu karar 31 red oyuna karşılık oy çokluğuyla kabul edildiği belirtildiği, kaç kişinin kabul oyu kullandığı belirtilmediği için toplantı nisabının sağlanıp sağlanmadığı denetlenemediği için yok hükmünde olduğu, 3, 4, 5, 6 (kısmen), 8, 12 ve 15 nolu kararların yoklukla malul olduğu, davacı ...'ın sadece 9 nolu maddeye yönelik muhalefet şerhi bulunduğu, dava dilekçesinde muhalefet şerhi bulunan kısma ilişkin açıkça iptal isteminde bulunmadığı gerekçeleriyle istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı kooperatifin 324 ortağı vardır. Uyuşmazlık konusu 29.04.2014 tarihli genel kurula ilk sayımda asaleten ve vekaleten 189 ortağın katıldığı sabittir. Bu şekilde ortak sayısı yüksek olan kooperatif genel kurullarına katılımda oyların tek tek sayımı güçlük arz etmektedir. Böyle durumlarda bir önce görüşülen genel kurul maddesindeki toplantı yeter sayısının, toplantı sırasında düştüğü, yeniden sayım yapılması talep edilip, yeter sayının kalmadığı tespit edilmedikçe sonraki gündem maddelerinin görüşülmesinde de mevcut olduğu kabul edilmelidir.

Davada bunu iddia eden kişinin genel kurulda yeniden sayım yapılmasını talep etmiş olması ve bu iddiasını ispatlaması gerekmektedir.

Davada bunu iddia eden kişinin genel kurulda yeniden sayım yapılmasını talep etmiş olması ve bu iddiasını ispatlaması gerekmektedir.

Somut olayda genel kurulda ilk sayımdan sonra yeni bir sayım yapılmamıştır. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince eldeki davada 29.06.2014 tarihli genel kurul toplantısında yazılı kararlarda toplantı nisabının sağlanıp sağlanmadığının denetlenemediği ve böylece genel kurulda alınan 3, 4, 5, 6 (sadece "Aidatlarını zamanında ödemeyen üyelere aylık % 3 gecikme zammı uygulanması oy çokluğu ile kabul edildi" kısmı yönünden olmak üzere), 8, 9 (sadece denetim kurulu seçimine ilişkin son paragraf yönünden olmak üzere), 12 ve 15 nolu kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine karar verilmiştir. Genel kurul toplandıktan sonra önceden görüşülen gündem maddelerindeki toplantı nisabının diğer gündem maddelerinde korunduğu kabul edilmelidir. Toplantı devam ederken genel kurul toplantısından ayrılan üyeler olduğu, toplantı nisabının düştüğü, yeniden yoklama ve sayım yapılması gerektiği iddia edilerek, yeniden sayım yapılarak nisabın kaybedildiği tespit edilmedikçe, toplantı boyunca başlangıçtaki nisabın korunduğu kabul edilmelidir. Aksini iddia eden davacının bunu ispatlaması gerekir ise de, davacı tarafça.../..

bu durum ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yukarıda yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesinin 29.09.2020 günlü 2017/2171 Esas, 2020/849 Karar sayılı kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden hükmün asıl ve birleşen davada davalı kooperatif yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, HMK 373/2. maddesi gereğince dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesine, kararın bir örneğinin de ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 19.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7279, Karar No: 2020/801, Tarih: 04.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7279 E.  ,  2020/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6101, Karar No: 2025/960, Tarih: 03.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/6101 E.  ,  2025/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1244 E., 2021/1645 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 612.937,60 TL maddi tazminatın ödemelerin yapıldığı tarihten itibaren, 500.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 313.132,30 TL maddi tazminatın faturaların sarf ve ödeme tarihlerinden, davacı ... lehine 5.000,00 TL manevi tazminatın ve davacı ... lehine 5.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihi olan 20.09.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükme esas alınan bilirkişi raporunda eşyanın rayiç bedelinin eksik hesaplandığı, hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna, Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın süresi içinde açılmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükme esas alınan bilirkişi raporunda eşyanın rayiç bedelinin eksik hesaplandığı, hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna, Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın süresi içinde açılmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/31432 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacılara ait 2.211.70 ton buğday kepeği cinsi eşyaya 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa Muhalefet suçu kapsamında 20.09.2018 tarihinde el konulduğu ve davacılar hakkında soruşturma başlatıldığı, yapılan soruşturma sonunda atılı suçtan kovuşturmaya yer olmadığına ve el konulan eşyaların karar kesinleştiğinde davacılara iadesine karar verildiği, karara karşı yapılan itirazın reddi ile kararın 01.03.2019 tarihinde kesinleştiği, el konulan buğday kepeği cinsi eşya 08.03.2019 tarihinde teslim edildiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek el konulan eşyanın değer kaybının bulunmadığı ancak davacılar tarafından ödenen depo kira bedeli, ilaçlama gider ve masrafları yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Manevi tazminat davaları kişilik haklarını korumayı, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçları yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlamaktadır. Manevi tazminat davası için kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile gerekse iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için cezaevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılmaktadır. Bu açıklamalar ışığında, haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle ise manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, davacılar lehine el koyma nedeniyle her biri yönünden 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hükmün ikinci (2.) ve üçüncü (3.) fıkralarının çıkarılarak yerine ''davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.