muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7120, Karar No: 2023/3485, Tarih: 06.06.2023

.09.1983 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmalarında idari orman sınırları içinde kaldığı gerekçesiyle tapulama harici olarak bırakılan alanda kaldığı; 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 1 inci maddesi kapsamında 2017 yılında tamamlanarak 2018 yılında kesinleşen orman kadastrosu çalışması sonucunda parselin tamamının orman sayılmayan ziraat arazileri olarak belirtilen alanda orman sınırları dışında kaldığı; 1963-1981-1992 tarihli hava fotoğraflarında temizlendiği ve kuzeyindeki sınır alanlarla birlikte tarımsal faaliyet yapılarak kullanımlı olup içinde münferit olarak ibreli ve yapraklı ağaçlar bulunduğu; 1964 tarihli memleket haritasında doğu kısmının üzerinde ibreli ağaç sembolü bulunan yeşil renkli ormanlık alanda, batı kısmının ise beyaz renkli açıklık alanda, batı ve kuzey kısımlarının ise beyaz renkli açıklık alanda kaldığı; 1983 yılı memleket haritasında güneydoğu kısmının üzerinde çalılık sembolü bulunan yeşil renkli ormanlık alanda, batı ve kuzey kısımlarının ise beyaz renkli açıklık alanda bulunduğu; 1995 yılı memleket haritasında üzerinde çalılık sembolü bulunan yeşil renkli ormanlık alanda kaldığı; eğiminin batı yönde % 10-12 olup uzun yıllar toprak işleme yapıldığından yapıldığından toprağının süngerimsi yapıda olduğu ve pulluk katmanı bulunduğu; 1953 tarihli hava fotoğrafında temiz ve çalı bitki örtüsü bulunmadığı ancak çevre araziler gibi toprak işleme yapılmadığı ve tarımsal alan olarak kullanımda olmadığı; 1963 tarihli olanda üzerinde arazi temizliği yapılarak imar ihyasının tamamlandığı, sonraki 1981-1992 tarihli olanlarda toprak işleme yapılarak hububat ekilerek tarımsal alan olarak kullanımda olduğu; 2000 tarihli uydu görüntüsünde tarımsal alan olarak kullanımda olduğu, 2000-2/13-2016-2021 tarihli olanlarda açıklık alanda kaldığı ve toprak işleme yapılmadığı, yabancı otlarla kaplı olduğu, keşifte yeni sürüldüğünün belirlendiği; 2000 yılına kadar toprak işleme yapılarak kültür bitkileri yetiştiriciliği yapıldığı ancak 2000 yılından sonraki görüntülerde toprak işleme yapılmadığı ve yabancı otlarla kaplı olduğu, aralıklı olarak tarımsal üretimde kullanımda olduğu; dava tarihine göre en az 60 yıl öncesinden imar ihyasının tamamlandığı ve tarım alanı olarak 2000'li yıllara kadar kullanımda olduğu, 2000'li yıllardan sonra üzerinde toprak işleme yapılmadığı, bu yıllardan dava tarihine kadar boş alan olarak bırakıldığı, yabancı otlarla kaplı olduğu ve aralıklı olarak tarımsal kullanımda olduğu; dolayısıyla daha öncesinde tarımsal faaliyette kullanılmakla beraber 2000'li yıllardan sonra zilyetliğin iradi olarak terki sonucunda tespit tarihine kadar kullanımsız olarak bırakıldığı; bu şekilde tespit tarihi ve öncesindeki en az 20 yıllık süre boyunca aralıksız olarak zirai faaliyette kullanılmadığı, bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmaz üzerinde davalı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 14, 17 ve geçici 8 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

123,67 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 371,01 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19064, Karar No: 2014/4762, Tarih: 17.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19064 E.  ,  2014/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakların davalı idareden,

2-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve FEDAŞ idaresinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fasülye ve domatesin 2012 ve 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin verilerin Pütürge Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından,

4-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19954, Karar No: 2017/11155, Tarih: 29.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19954 E.  ,  2017/11155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili özetle: Müvekkili ... şirketine ... Poliçe ve ... Hasar Dosya no'lu ... Poliçesi ile sigortalı bulunan, ... 'ın maliki olduğu ... plakalı aracın (06/10/2011 tarihli ... 6. Noterliği'nin ... yevmiye no'lu araç satış sözleşmesi ile sigortalı olan ... iş bu ... plakalı aracı trafikten çekmeli olarak ... 'a satmıştır.) 20/07/2011 tarihinde sigortalı ... 'ın sevk ve idaresindeyken, kazanın meydana geldiği yer olan ... köyü yolunun gevşek malzemeden yapılması ve işbu nedenden kaynaklanan kusurdan dolayı direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu kaza meydana geldiğini, kazanın davalı kurumun yol yapımında kullandığı gevşek malzeme nedeniyle meydana geldiğini, iş bu davaya konu zarar nedeniyle ... 1. İdare Mahkemesi'nin 2012/137 E. - 2012/126 K. sayılı dosyasıyla dava açıldığını, görevsizlik kararı verildiğini, temyiz edilen kararın ... Bölge İdare Mahkemesi'nce onandığını, kazadan sonra ekspertiz tarafından hasarın tek tek hesaplandığını, toplam 7.158 TL sovtaj bedeli düşüldükten sonra kalan 3.398 TL hasar bedelinin müvekkili ... şirketince 09/09/2011 tarihinde ödendiğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 3.398 TL alacağın, ödeme tarihi olan 09/09/2011 tarihinden itibaren reeskont faizi, masraf ve vekalet ücreti ile birlikte davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 2.718,40 TL maddi tazminatın ödeme tarihi olan 09/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 139,27 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4252, Karar No: 2024/6907, Tarih: 17.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/4252 E.  ,  2024/6907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/942 E., 2024/988 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çeşme 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/609 E., 2022/666 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde TMK'nın 1007. maddesine dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/645 Esas sayılı ilamına göre ... ve ....'dan olma muris...'in mirasçıları olduğunu, muris... ve aile efradı olan biraderleri ...., ... ve anneleri .... ile amcazadeleri ...'nin Türkiye'ye iskanen geldiklerini, kendilerine İskan Kanunu mucibince İzmir ili, .... ilçesi'nde eşit hisseler oranında taşınmazlar tahsis edildiğini,bu taşınmazların da cilt 54, sayfa 45, 46, 47, sıra 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 olarak muris... ve diğer 4 aile efradı adına 1/5'er hisseler ile kaydedildiğini, bu taşınmazlardan cilt 54, sayfa 46, sıra 5 ve 6'da 1/5'er hisse ile muris... ve aile efradı (toplamda 5 kişi) adına kayıtlı taşınmazlarda muris...'in hissesi dışındaki 4/5 hissenin, asaleten ve verilen vekaletnameler mucibince hissedar ... tarafından 28.03.1945 yılındaki işlem ile satıldığını, geriye kalan 1/5... hissesinin ise geçmişten günümüze hiçbir işlem görmediğini, kaldı ki muris... 1916 yılında öldüğünden işlem yapabilmesinin mümkün olmadığını, 16.05.1971 tarihinde de cilt 54, sayfa 46, sıra 5'te kayıtlı olan bu taşınmaz üzerinden kadastro geçtiğini ve bu kaydın .... Mahallesi 155 parsel sayılı taşınmaza revizyon gördüğünü, 155 sayılı kadastro parselinin 1/5 pay ile davacılar murisi... veya mirasçıları adına tespiti gerekirken, kadastroda hatalı işlem ile tamamının ... oğlu... adına tespit edildiğini, yapılan bu hatayı 2019 yılı Mayıs-Haziran aylarında murise ait başka bir parselin intikali sırasında öğrendiklerini, sonrasında 155 parselin birden fazla taşınmaza ifraz olduğunu, ifrazen oluşan parsellerden olan dava konusu ettikleri 2360 ve 2361 parsellerin tespit maliki olan ... tarafından 30.03.2004 tarihinde oğlu olan davalı ...'e satış göstermek suretiyle devredildiğini, dava konusu her iki taşınmazın 1/5 payının davacılar murisi... adına olması gerektiğini, kadastro tescilinin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu, dava dışı ...'ın dava konusu taşınmazların 1/5 hissesinin muris...'e ait olduğunu bildiği halde taşınmazın tamamında hissedar olduğunu, hali hazırda dava konusu taşınmazlarda malik olan Selahattin oğlu davalı ...'ın da bu durumu bilebilecek durumda olduğunu, kadastro işlemlerinin de tapu siclinin tutulmasında tamamlayıcı ve bütünleyici işlemler olduğundan tapu sicilinin yanlış tutulmasından kaynaklı Devletin kusursuz sorumluluğu olduğunu belirterek dava konusu 2360 ve 2361 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına olan tapu kayıtlarının 1/5 oranında iptali ile davacı müvekkilleri adına miras payları oranında tesciline karar verilmesini, olmadığı takdirde TMK'nın 1007. maddesi uyarınca şimdilik 20.000 TL tazminatın fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması kaydı ile dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı ...'den tazmin edilerek davacı müvekkillerine verilmesini talep etmiştir.

Davacılardan ...'in 23.08.2018 tarihinde öldüğü, yargılama sırasında mirasçıları ... ve ...'in müteveffa davacı vekiline vekalet vermek suretiyle davayı takip ettikleri anlaşılmıştır.

Davacılardan ...'ın aşamada 26.06.2024 tarihinde öldüğü, mirasçıları ..., ... ve ...'a Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davada husumetin davalı ... ve ...'ne yöneltildiğini, dava konusu taşınmazlarda Hazine hissesi bulunmadığından tapu iptal ve tescil istemli davada husumetin ... gösterilmeksizin sadece taşınmaz maliki olan ...'a yöneltilmesi gerektiğini, bu nedenle tapu iptali ve tescil talebi yönünden davanın müvekkili Hazine yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddini talep ettiklerini, eldeki davanın 3402 sayılı Kanun'un 12/3. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, tapu iptali ve tescil talebi yönünden 10 yıllık hak düşürücü süre dolduktan sonra açılan davanın reddi gerektiğini, TMK'nın 1007. madde uyarınca tazminat talebine ilişkin olarak ise kabul anlamına gelmemekle birlikte tazminat talep hakkının zamanaşımına uğradığını, tespit ve tescil işlemlerinde müvekkili idarenin kusuru olmadığını, herhangi bir zarara sebebiyet verilmediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinden de anlaşılacağı üzere, davaya konu İzmir ili, .... ilçesi, .... Mahallesi 2360 ve 2361 parsel sayılı taşınmazların kadastrolarının 16.05.1971 tarihinde yapıldığını, eldeki davada Kadastro (tapulama) tespiti sırasında yürürlükte olan 766 sayılı Tapulama Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiğini, 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun 31/2. ve 3402 sayılı Kanun'un 12/3. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmesi gerektiğini, davalı ... ile davalı müvekkili arasında zorunlu veya ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmadığından müvekkili aleyhindeki davanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydının yapılması gerektiğini belirterek davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıların tapu iptal ve tescil talebinin 06.11.1932 tarih, cilt 54, sayfa 45, 46, 47, sıra 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 sayılı zabıt kayıtlarına dayalı olması nedeniyle kadastro öncesi sebeplere ilişkin olduğu, 16.05.1971 tarihinde kesinleşen ..... Mahallesi 155 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine karşı itiraz davasının 14.11.2019 tarihinde açıldığı, davanın açıldığı tarih itibariyle 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davacıların tapu iptal ve tescil talebinin hak düşürücü süre yönünden reddine; davacıların TMK'nın 1007. maddesine dayalı tazminat talepleri yönünden, TMK'nın 1007. maddesinden kaynaklanan tazminat davalarında, mülkiyet kaybının kesinleştiği tarihten itibaren TBK'nın 125. maddesine (eski 146.md.) göre 10 yıllık genel zamanaşımı süresi içinde dava açılması gerektiği, Anayasa Mahkemesi’nin 29.09.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 25.07.2017 tarihli ve 2014/6673 başvuru numaralı ... kararı ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.11.2009 tarihli 2009/4-383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararı nazara alındığında, Hukuk Genel Kurulu kararı ile TMK'nın 1007. maddesi ile düzenlenen tazminat için hukuk yolunun etkili hale geldiği, ne var ki Hukuk Genel Kurulu karar tarihi olan 18.11.2009 tarihinden önce zamanaşımı süresi dolanlar açısından dava açılmasını mümkün kılacak makul süre içinde TMK'nın 1007. maddesi dayanarak dava açılması gerektiği, buna göre Anayasa Mahkemesi'nin 25.07.2017 tarihli ve 2014/6673 başvuru numaralı kararı gereği 18.11.2009 tarihinden önce zamanaşımı süresi dolmuş bulunan eldeki dava yönünden, 4721 sayılı Kanun'un 1007. maddesi kapsamında dava açılabilmesi imkanı açısından Anayasa Mahkemesi'nin belirtilen hak ihlali kararı nazara alındığında, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.11.2009 tarihli kararından yaklaşık 10 yıl sonra 14.11.2019 tarihinde dava açıldığı ve 18.11.2009 tarihinden itibaren oluşan iç hukuk yolu itibariyle eldeki davanın makul süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olmadığı, davanın zamanaşımı nedeniyle reddinin esasa ilişkin olduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından katılma yoluyla istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazların ifraz öncesi geldisi olan 155 sayılı kadastro parselinin kadastro tespitinin 16.05.1971 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemli davanın 3402 sayılı Kanun'un 12/3. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolmasından sonra 14.11.2019 tarihinde açıldığı, davalı ...'a yönelik olarak açılan tapu iptali ve tescil istemli davanın hak düşürücü süre nedeniyle usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine davalı ...'ye yönelik olarak açılan tazminat talebi yönünden davalı ... vekilinin süresinde zamanaşımı def'inde bulunduğu, TMK'nın 1007. maddesi uyarınca açılacak tazminat davalarının mülkiyet kaybının kesinleştiği tarihten itibaren TBK'nın 125. maddesine göre 10 yıllık genel zamanaşımı süresi içinde açılması gerektiği, buna göre tapu iptali ve tescil talebi yönünden 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu 16.05.1981 tarihinden itibaren, TMK'nın 1007. maddesi uyarınca açılacak tazminat davası için 10 yıllık zamanaşımı süresinin 16.05.1981 tarihinde başlayıp 16.05.1991 tarihinde dolduğu, Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4-383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararı ile kadastro tespitlerindeki hatalar nedeniyle TMK'nın 1007. madde gereği tazminat davası açılabilmesi yolunun açıldığı, bundan yaklaşık 10 yıl sonra 14.11.2019 tarihinde eldeki davanın açıldığı, tazminat talebi yönünden davanın bahsi geçen HGK kararından sonra makul süre içinde açıldığını söyleme imkanının da olmadığı, Mahkemece davalı ...'ye karşı açılan TMK'nın 1007. maddesine dayalı tazminat davasının zamanaşımı nedeniyle esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca mahkemenin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13/4. maddesine ve Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin bu konudaki 20.04.2022 tarihli ve 2021/2358 Esas, 2022/6992 Karar sayılı emsal kararına göre davalı ... lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, tazminat talebine yönelik kurulan hüküm fıkrasının 4. bendinde davalı ... lehine hükmedilen vekalet ücretinin, "davacılardan alınarak davalı Hazineye verilmesine" karar verilmesi gerekirken, bu konuda maddi hata yapılarak vekalet ücretinin "davacılardan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde karar verilmesinde isabet bulunmamakta ise de davalı ... lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden aynı hususta yapılan maddi hatanın, davalı ... vekilinin talebi üzerine mahkemenin 07.02.2023 tarihli tavzih kararı ile düzeltildiği gibi anılan maddi hatanın da mahallinde ilgilisi tarafından talep edilmesi halinde tavzih kararı ile düzeltilebilecek bir hata olması, bu konuda davalı ..

... lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden aynı hususta yapılan maddi hatanın, davalı ... vekilinin talebi üzerine mahkemenin 07.02.2023 tarihli tavzih kararı ile düzeltildiği gibi anılan maddi hatanın da mahallinde ilgilisi tarafından talep edilmesi halinde tavzih kararı ile düzeltilebilecek bir hata olması, bu konuda davalı ...'nin bir istinaf itirazının da olmaması nedeniyle, mahkeme kararında buna ilişkin bir düzeltme yapılması yoluna gidilmediği gerekçesiyle davacılar vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.