muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8301, Karar No: 2014/8274, Tarih: 29.04.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'un ... ile resmi nikahlı evli iken, SGK'dan maaş alabilmek için 31/05/1993 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak sanıkla eski eşinin aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri ve SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18743, Karar No: 2019/6134, Tarih: 15.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/18743 E.  ,  2019/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili, ... parsel sayılı taşınmazın 1/2 hissesinin müvekkiline, ½ hissesinin ise davalı ...’e aitken, Bülent tarafından davalı ...’ye devredildiğini, müvekkilin boşanma davası sonucunda almasına karar verilen tazminatları engellemek amacı ile davalılar arasında muvazaalı işlem yapıldığını beyan ederek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; dava konusu satışın gerçek bir satış olduğunu, beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava BK'nun 19.maddesine dayalı olarak açılan muvazaalı işlemin iptaline ilişkindir.

BK'nun 19.maddesinde anlamını bulan muvazaa, tarafların 3.kişileri aldatmak amacı ile ve fakat kendi gerçek iradelerine uygun olmayan ve aralarında hüküm ve sonuç doğurmayan bir görünüş yaratmak hususunda anlaşmalarıdır şeklinde tanımlanabilir. Tarafların görünüşte yaptıkları işlemle, iradelerinin birleştiği işlem birbirinden farklılık taşıdığı durumlarda muvazaanın söz konusu olduğu kabul edilmelidir. Kural olarak üçüncü kişiler muvazaa nedeniyle zarara uğradıkları takdirde tek taraflı ve çok taraflı hukuki muamelelerin geçersizliğini ileri sürebilirler. Çünkü muvazaalı bir işlem ile üçüncü kişinin zarar görmesi ona

karşı işlenmiş bir haksız eşlem niteliğindedir. Ancak, üçüncü kişilerin muvazaalı işlem ile zararı gördüklerinin benimsenebilmesi için onun işlemi yapandan alacağının bulunması ve alacağın ödenmesini önlemek için muvazaalı işlemin yapılmış olması gerekir.

Somut olayda, borçlunun dava konusu taşınmazın 1/2 hissesinin, davacı alacaklı Aynur ile davalı (borçlu) Bülent’in Turgutlu Aile Mahkemesi’nin ... E. sayılı dosyası ile görülen boşanma davası neticesinde 10.000,00 maddi, 10.000,00 manevi tazminat ödenmesine, aylık 150,00 TL yoksulluk, 150,00 TL'de iştirak nafakası ödenmesine karar verildiği, karar sonrasında kuzeni olan davalı ...’ye düşük bedel ile devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde ve duruşmadaki beyanlarında davalı 3. kişi olan ... ile davalı borçlu arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davalı ...’nin davalı borçlunun durumunu bilen ve bilmesi gereken kişi olması sebebi ile de kötü niyetli olduğunu, beyan etmiş, dinlenen davacı ve davalı tanıklarına göre de davalı 3. kişi olan Ruhi’nin davalı borçlu ile davacı alacaklı arasındaki boşanma davasından haberdar olduğu, aralarındaki geçimsizliği de bildiği de görülmüştür.

Davacı vekili dava dilekçesinde ve duruşmadaki beyanlarında davalı 3. kişi olan ... ile davalı borçlu arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davalı ...’nin davalı borçlunun durumunu bilen ve bilmesi gereken kişi olması sebebi ile de kötü niyetli olduğunu, beyan etmiş, dinlenen davacı ve davalı tanıklarına göre de davalı 3. kişi olan Ruhi’nin davalı borçlu ile davacı alacaklı arasındaki boşanma davasından haberdar olduğu, aralarındaki geçimsizliği de bildiği de görülmüştür.

Davalılar her ne kadar aralarında borç- alacak ilişkisi olduğunu, davalı borçlu Bülent’in borçlarına karşılık söz konusu evi davalı ...’ye verdiğini beyan etmişse de, dosya kapsamı içinde davalıların bu iddiasını kanıtlayan bir belge olmadığı gibi, dava konusu gayrımenkulün boşanma davası sonucunda verilen tazminatlardan sonra davalı ...’ye borcun çok üzerinde değeri bulunan dava konusu gayrımenkulün devredilmiş olması ve davalılar arasında akrabalık ilişkisi bulunduğunun ve davalı tanık beyanlarına göre davalı ...’nin davalı borçlunun durumunu bildiği yönündeki beyanlarını değerlendirilmeksizin eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11225, Karar No: 2012/13190, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11225 E.  ,  2012/13190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Soner Çil vasisi ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ...vasisi ...'e gerekçeli kararın tebliğine dair tebligata dosya içinde rastlanmamıştır. Adı geçen vasiye gerekçeli karar tebliğ edilip edilmediği tebliğ edilmişse tebligatın dosyaya konulmasından ayrıca adı geçen vasiye davacının temyiz dilekçesi tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

2-Davalı ...'e gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğine dair tebligata dosya içinde rastlanmamıştır. Adı geçen davalıya gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmişse belgesinin dosyaya konulmasından, edilmemişse usulüne uygun tebliğ edilip temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman ve beyaz lahananın ... iline ait 2010 yılı itibarıyla kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorulup alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4760, Karar No: 2020/1864, Tarih: 06.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/4760 E.  ,  2020/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... ili ... Belediyesinde işçi olarak çalışmakta iken 5747 ve 6360 sayılı Kanunlar uyarınca 30/03/2014 tarihinde mahalli idareler seçimi ile belediyenin kapandığını, belediyenin kapanması nedeniyle tüm mal varlıkları hak alacak ve borçları ile bağlı olduğu ... İl Özel İdaresine devredildiğini, davacının ... Belediyesinde çalıştığı sürede sosyal hak ve maaş farklarının ödenmediğini, buna ilişkin 2011 yılında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca müfettişlerin gönderildiğini ve davacının 2007-2011 tarihleri alacaklarının kalem kalem tespit edildiğini ve rapor düzenlendiğini, ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devir esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden davacının sosyal hak ve maaş farkı alacaklarının (yol yardımı, giyim yardımı, çocuk yardımı, ek mesai vs.) davalı kuruma resmi yazı ile bildirildiğini, davacının 2011-2014 yıllarına ilişkin hak ve alacakları bugüne kadar davalı Kurum tarafından bilinmesine ve resmi yazılı belge ile bu alacakların sabit olmasına rağmen herhangi bir ödemede bulunulmadığından dava açma zorunluluğu doğduğunu öne sürerek ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı Kuruma devir esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve yazılı gerekçe ile davacının ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devir esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının davalıdan yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve yazılı gerekçe ile davacının ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devir esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının davalıdan yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut uyuşnazlıkta; davacı vekili ... Belediyesinin 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devri esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden davacının sosyal hak ve maaş farkı alacaklarının (yol yardımı, giyim yardımı, çocuk yardımı, ek mesai vs.) davalı kuruma resmi yazı ile bildirildiğini ancak davalı kurumca herhangi bir ödeme yapılmadığını öne sürerek komisyon kararında belirtilen miktarın yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsilini talep etmiş; Mahkemece ise kapatılan ... Belediyesinin 28.03.2014 tarih ve 68 Sayılı Yazıları ile davacıya borçlı olduğunu ikrar ile durumu davalı ... İdaresine bildirdiğine göre,davalının bu borcu ödediğini kanıtlaması gerektiği ancak dosya içerisinde 28.03.2014 tarihinden sonra yapılan herhangi bir ödeme olmadığı gerekçesiyle komisyon kararında belirtilen ve davacı tarafından talep edilen miktar, yasal faizi ile hüküm altına alınmıştır.

Ne var ki; davanın Kamu kurum ve kuruluşunun mamelekini ilgilendirdiği de dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Öncelikle, dava dilekçesinde toplam rakam içerisinde talep edilen alacak kalemlerinin hangileri olduğu tek tek açıklanmadığı gibi mahkemece de talep edilen toplam miktar üzerinden hangi alacak kalemlerinin ne miktarda hüküm altına alındığı tek tek açıklanmadan karar verilmiştir. Bir başka deyişle, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan işçilik alacaklarının hangileri olduğu tereddütsüz netleştirilmemiştir. Dolaysıyla, Mahkemece beliritlen şekilde kurulan hükmün de taraflar arasında herhangi bir alacak kalemi yönünden uyuşmazlığı sonlandırdığından söz etmek mümkün olmayacaktır.

Şu halde; Mahkemece davacı vekiline ya da davacı asile talep edilen toplam miktarın hangi işçilik alacağı kalemlerine ilişkin olduğu, 2011-2014 yıllarına ait tam olarak hangi alacakların ödenmediği ya da eksik ödendiği tek tek açıklattırılmalıdır. Bundan sonra kapatılan Belediye’nin devredildiği davalı kurumdan davacının 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davalı kuruma devri esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının hangi işçilik alacağı kalemlerine ve tam olarak hangi tarih aralığına ilişkin olduğu, miktarın belirlenmesine dayanak belgelerin neler olduğu ve alacak miktarının ne şekilde hesaplandığı sorulmalı, yazı cevapları dosyaya eklenmelidir.

Ayrıca uyuşmazlık konusu olduğu belirlenen alacak kalemlerine ilişkin davacının ücret bordroları ve davacıya yapılan tüm ödeme belgeleri temin edilmelidir.

Her ne kadar dosyaya aldırılan bilirkişi raporunda 2012 yılından itibaren 2014 yılı Şubat ayına kadar hesaplama yapılması gerektiği kabul edilerek ücret bordroları ve banka ödemeleri karşılaştırarak banka kanalıya ödenmeyen fark alacak miktarı belirlenmiş ise de, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamanın denetime elverişli olmadığı zaten Mahkemece de hükme esas alınmadığı, yine davacının dayanak yaptığı Devir Tasfiye Komisyonu Kararının eki olarak bir takım belgeler gönderilmiş ise de; gönderilen belgelerin eksik olduğu ve Komisyon Kararında alacak olarak belirtilen toplam miktarı karşılamadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, ... İcra Müdürlüklerinde ... Belediyesi aleyhinde başlatılan icra takiplerine ilişkin dosyalar tüm dayanakları ile birlikte eksiksiz dosya içerisine alınmalı, davacının icra takip dosyasına konu yaptığı alacakları iş bu dava ile de isteyip istemediği belirlenmeli, icra takibine konu edilen bir alacak miktarının eldeki davada da istenildiğinin ya da 28/03/2014 tarihinde üst komisyon kararı ile davacının davalı kuruma devri esnasında 13/03/2014 tarih ve 2110 sayılı yazısına istinaden belirlenen alacak miktarının içerisinde olduğunun tespit edilmesi halinde mükerrer talep ve ödeme olmaması bakımından icra takip dosyasında talep edilen alacakların eldeki davada yapılan hesaplamadan dışlanması yoluna gidilmelidir.

Bundan sonra talep konusu alacaklar hesaplanmalı, icra dosyasında talep edilen 2011 yılı alacaklarının hangileri olduğu tereddütsüz tespit edilerek mükerrer talep ve ödeme olmamasına dikkat edilmeli, sonucuna göre davacının kapatılan belediyedeki çalışması nedeniyle talep ettiği alacak kalemleri nedeniyle davalı kurumun borçlu olup olmadığı, borçlu ise hangi alacak kaleminden ne tutarda borçlu olduğu belirlenmeli bundan sonra Mahkemece taraflar arasındaki hangi alacak kalemlerine ilişkin hangi tutarda uyuşmazlığın sonlandırıldığı tek tek açıklanarak infazı mümkün bir karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/605, Karar No: 2015/11308, Tarih: 03.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/605 E.  ,  2015/11308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, sanıkların ikametinin önünde duran mağdurun hileyle araca binmesini sağladıktan sonra araçla olay yerinden ayrılıp... ilçesinden .. ilçesine giden otoyola girdikleri ve otoyolda ilerledikleri sırada araç içinde sanık ...'le kavga etmeye başlayan mağdurun öncamı tekmelemesi nedeniyle şoför sanık ...' in kaza yapmamak için aracı durdurmasından faydalanıp koşarak uzaklaşması ve bu sırada polisler ile eşine telefonla haber vermesi sonucu polislerin ikametinden aldıkları eşiyle birlikte çevrede yaptıkları aramada mağduru bulmaları karşısında, mevcut haliyle müsnet suçun tamamlandığı sabit olduğundan, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesiyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12339, Karar No: 2011/1423, Tarih: 15.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12339 E.  ,  2011/1423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir usulsüzlük bulunmamasına, dava konusu edilen taşınmazın cinsi, yüzölçümü, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalının hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasasının mükerrer 138.maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü Resmi gazetede yayımlanan Harçlar Yasasının Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümündeki açıklığa ve artırma oranının taşınmazların satış bedeli üzerinden (binde 9.9) nisbi karar harcı alınması gerekeceği gözönünde tutulmaksızın (binde 9) harç alınması doğru değilse de bu yüzden hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasındaki harç kısmının çıkartılarak yerine (binde 9.9) harcın payları oranında paydaşlara aidiyetine ibaresinin eklenerek HUMK.nun 438.maddesi gereğince hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2918, Karar No: 2025/3065, Tarih: 16.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/2918 E.  ,  2025/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1084 E., 2024/29 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/443 E., 2021/78 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; maliki olduğu dava konusu 182 ada 49 parsel nolu taşınmaz hakkında acele kamulaştırma kararı alınarak Cizre Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/78 sayılı Değişik İş dosyasında taşınmaz için 163.580,14 TL acele kamulaştırma bedeli tespit edildiğini, daha sonradan davalı Kurum tarafından Cizre Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/835 Esas sayılı dosyası üzerinden açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasında ise taşınmazın değerinin 272.658,39 TL olarak belirlendiğini, kamulaştırma davası devam ederken 06.03.2015 tarihli anlaşma tutanağının tanzim edildiğini, kendisine acele kamulaştırma bedeli dışında 120.174,00 TL daha ödeneceğinin söylenmesi üzerine anlaşma tutanağını imzaladığını, taşınmazın davalı Kuruma devredilmesi üzerine kamulaştırma dosyasında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğini, ancak aradan geçen zamanda anlaşma tutanağında belirlenen 120.174,00 TL'nin kendisine ödenmediğini, iradesinin hiçbir zaman acele kamulaştırma ile belirlenen 163.580,00 TL'nin altında bedel almak olmadığını, yapılan hata ve hileyi 2016 yılının Ekim ayında kamulaştırma davasında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğinde öğrendiğini, gabinin de söz konusu olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tescilini, olmadığı takdirde taşınmazın güncel değerinin tespiti ile şimdilik 1.000,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; iddiaların doğru olmadığını, davacı ile davalı Kurum arasında anlaşma tutanağı düzenlenerek taşınmazın kamulaştırıldığını, hata ve hilenin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI