muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4403, Karar No: 2018/3255, Tarih: 26.04.2018

TCK.nun 109.maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, bir kimsenin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılmasıyla oluşmaktadır. Bu suçla korunan hukuki yarar kişinin hareket özgürlüğüdür. Hareket özgürlüğü aynı zamanda hareket etmeme özgürlüğünü de kapsamaktadır. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu mütemadi (kesintisiz) bir suçtur. Bu sebeple suçun tamamlanma ve bitme zamanları farklı olabilmektedir. Mağdurun hürriyetinin kısıtlanması ile suç tamamlanır, ancak sona ermez, mağdurun tekrar hürriyetine kavuştuğu an suçun bitme zamanıdır. Bu suç, kesintisiz olma vasfı nedeniyle tamamlandıktan sonra kısa sürede bitirilebileceği gibi, günlerce de sürdürülebilir. Fail, hürriyetini kısıtladığı kişiye karşı, hürriyetinin kısıtlandığı dönemde müstakil kasıtla işleyeceği cinsel saldırı, cinsel taciz, öldürme, yağma, tehdit, yaralama veya benzer suçlardan dolayı da ayrıca cezalandırılmaktadır.

TCK'nın 109/2. maddesi “ Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” hükmünü içermektedir. Bu düzenlemede açıkça görüleceği üzere bir kimsenin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılması veya bu eylemin sürdürülmesi amacıyla kullanılan cebir veya tehdit anılan suçun unsurudur, ayrıca suç oluşturmaz.

110. maddesinde de; "yukarıdaki maddede tanımlanan suçu işleyen kişi bu suç nedeniyle soruşturmaya başlanmadan önce mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın onu kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakacak olursa cezanın üçte ikisine kadarı indirilir" biçiminde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları bakımından cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi bir sebep olarak "etkin pişmanlık" düzenlemesi getirilmiştir. Madde gerekçesine nazaran etkin pişmanlık için suç tamamlandıktan sonra, kendiliğinden, her hangi bir zorlama bulunmadan, şahsına zarar vermeksizin ve ayrıca soruşturma başlamadan önce mağdurun güvenli yerde serbest bırakılması gerekir.

Anılan düzenlemeye göre, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işleyen kişinin, bu suç nedeniyle soruşturma başlamadan önce mağduru şahsına vermeksizin kendiliğinden güvenli bir yere serbest bırakması halinde hakkında etkin pişmanlık hükmü uygulanacaktır.

Madde içeriğine, gerekçeye, Yargıtay uygulamalarına ve öğretiye göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için aşağıdaki şartların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

1- Suçun tamamlanmış olması gerekir. Suç tamamlanmadan, başka bir ifadeyle icra hareketleri devam ederken failin mağduru serbest bırakması durumunda etkin pişmanlık değil gönüllü vazgeçme söz konusu olacaktır.

Madde içeriğine, gerekçeye, Yargıtay uygulamalarına ve öğretiye göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için aşağıdaki şartların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

1- Suçun tamamlanmış olması gerekir. Suç tamamlanmadan, başka bir ifadeyle icra hareketleri devam ederken failin mağduru serbest bırakması durumunda etkin pişmanlık değil gönüllü vazgeçme söz konusu olacaktır.

2- Failin, mağduru suç nedeniyle hakkında soruşturmaya başlanmadan evvel serbest bırakması gerekmektedir. Kural olarak soruşturma, suçun işlendiğinin yetkili merci olan C. Savcısı tarafından öğrenilmesiyle başlamaktadır. Cumhuriyet savcısı ise, suçun işlendiğine kural olarak ihbar veya şikâyet gibi yollarla muttali olabilecektir. Cumhuriyet savcılığının olaydan haberdar olup, soruşturmaya başlamasından sonra failin mağduru serbest bırakmasının ceza sorumluluğu üzerinde bir etkisi bulunmayacaktır. Dolayısıyla mağdurun olay yetkili merciler tarafından öğrenildikten sonra serbest bırakılması durumunda, kanunun aradığı diğer bütün şartlar gerçekleşse bile etkin pişmanlık hükümleri uygulanamayacak, ancak bu husus takdiri indirim nedeni olarak kabul edilebilecektir.

3- Failin, mağduru herhangi bir baskı veya zorlama olmaksızın, gerçek bir pişmanlık sonucu kendiliğinden serbest bırakması gerekir. Failin mağduru hangi nedenlerle bıraktığının önemi yoktur. Önemli olan herhangi bir dış zorlama bulunmaksızın mağdurun özgür iradeyle serbest bırakılmasıdır.

4- Mağdurun fail tarafından serbest bırakılması gerekmektedir. Mağdurun sanığın elinden kaçması veya olayı haber alan kolluk görevlileri veya başkaları tarafından bulunduğu yerden alınması halinde bu hüküm uygulanamayacaktır. Ayrıca failin mağduru "halkın içine çıkabilecek bir halde" serbest bırakması gerekir. Örneğin çıplak vaziyette bırakma, kanunun aradığı anlamda serbest bırakma olarak kabul edilemeyecektir.

5- Failin mağduru zarar görmeyeceği ve istediği yere rahatlıkla ulaşabileceği güvenli bir mahalde serbest bırakması gerekmektedir. Mağdurun gece vakti, yerleşim yerlerine uzak ıssız bir yerde veya ormanda serbest bırakması durumunda bu hüküm uygulanamayacaktır.

6- Failin mağdurun şahsına bir zarar vermemiş olması gerekir.

Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için gereken ve yukarıda sayılan altı koşuldan ilk dördü somut olayda gerçekleşmiş ve bunlar üzerinde uyuşmazlık bulunmadığından başka açıklama yapılmasına gerek bulunmamaktadır.

6- Failin mağdurun şahsına bir zarar vermemiş olması gerekir.

Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için gereken ve yukarıda sayılan altı koşuldan ilk dördü somut olayda gerçekleşmiş ve bunlar üzerinde uyuşmazlık bulunmadığından başka açıklama yapılmasına gerek bulunmamaktadır.

Geriye kalan iki koşuldan ilki, mağdurun zarar görmeyeceği ve istediği yere rahatlıkla ulaşabileceği güvenli bir mahalde serbest bırakılmasıdır. Dosya içeriğine göre sanıklar mağduru önce görev yaptığı fabrikanın güvenlik kulübesine kapatmış, daha sonra araca bindirip bir süre dolaştırdıktan sonra aynı yere bırakmışlardır. Serbest bırakılan fabrika yerleşim yerine uzak olsa dahi mağdurun çalıştığı, başka insanların da olduğu, haberleşme ve ulaşım ağlarına sahip bir noktadır. Bu nedenle serbest bırakılan yerin güvenli olduğunun kabulü gerekir ve yerel mahkemenin gerekçesi bu nedenle hatalıdır.

Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için geriye kalan son koşul failin mağdurun şahsına bir zarar vermemiş olmasıdır . Sanıkların mağduru soruşturma başlamadan önce güvenli bir yerde kendiliğinden serbest bırakmaları karşısında haklarında etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi açısından, "mağdurun şahsına bir zarar verilmemiş olma" şartı üzerinde durulmalıdır.

Yargıtay uygulamalarına ve özelikle bozmaya dayanak yapılan Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararına göre, kanunda "mağdurun şahsına zarar verilmemiş olma" şartından söz edildiğine göre, mağdurun malvarlığına ya da başka birisine zarar verilmiş olması, etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına engel teşkil etmeyecektir. Zararın hafif veya ağır, maddi ya da manevi olması arasında fark bulunmamaktadır. Örneğin, mağdura karşı cebir kullanılması, yaralanması, aç, susuz ya da uykusuz bırakılması, cinsel arzuların tatmini amacıyla birtakım eylemlere maruz bırakılması halinde etkin pişmanlık hükümleri uygulanamayacaktır. Failin mağduru, şahsına zarar verdikten sonra fakat hakkında soruşturma başlamadan önce kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakması durumunda da etkin pişmanlık hükümleri uygulanmayacak, ancak bu durum temel cezanın tayininde ya da takdiri indirim nedenlerinin uygulanması sırasında göz önünde bulundurulabilecektir.

TCK'nun 109. maddesinin altıncı fıkrasında; "bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır" düzenlemesine yer

TCK'nun 109. maddesinin altıncı fıkrasında; "bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır" düzenlemesine yer

verilmek, gerekçesinde de; "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenmesi amacıyla ya da sırasında, kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler de uygulanır; bu itibarla, kasten yaralama suçunun temel şeklinin gerçekleşmesi hâlinde, maddenin ikinci fıkrasına istinaden cezaya hükmedilmelidir" denilmek suretiyle, suçun işlenmesi amacıyla ya da suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinden birinin meydana gelmesi halinde ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmek suretiyle, anılan neticenin gerçekleşmesi durumunda, mağdurun şahsına zarar verilmiş olması nedeniyle, etkin pişmanlık için aranan "mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın serbest bırakma" şartı oluşmadığından, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının kabulü gerekmektedir.

109. maddenin altıncı fıkrasının "bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır" hükmü göz önünde bulundurulduğunda, bu suçun işlenmesi amacıyla, işlendiği süreyle sınırlı bir zaman dilimi içerisinde ve eylemin gerçekleştirilmesi sırasında mağdurun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurunu oluşturacak ve kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine ulaşmayacak şekilde yaralanması halinde, diğer şartların da varolması kaydıyla etkin pişmanlık hükümleri uygulanabilecektir.

Bu açıklamalara göre etkin pişmanlık hükümlerinin tatbiki için mağdurda meydana gelen yaralanmanın kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmemiş olması tek başına yeterli değildir. Ayrıca mevcut yaralanmanın bu suçun işlenmesi amacıyla, işlendiği süreyle sınırlı bir zaman dilimi içerisinde, işlenen suçun doğal sonucu olarak ve eylemin gerçekleştirilmesi sırasında meydana gelmesi gerekmektedir. Bozmaya dayanak yapılan Ceza Genel Kurulu kararı da açıkça bunu öngörmektedir.

Somut olayda sanıklar mağduru kolundan tutup rızası dışında güvenlik kulübesine sokmakla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu tamamlanmış, burada bir süre tuttuktan sonra yine cebir ve tehdit kullanarak araca bindirip bir süre gezdirdikten sonra getirip bırakmalarıyla da suç sona ermiştir. Mağdurda meydana gelen yaralanma eylem sırasında olmakla birlikte sabit görülen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu gerçekleştirmek amacıyla ve işlenen suçun doğal sonucu olarak oluşmamıştır. Mevcut yaralanmalar mağdurun kulübeye götürülmesi, kulübede tutulması, araca bindirilmesi veya araçta kalmaya mecbur bırakılması için meydana getirilmiş değildir. Mağdur kulübeye götürülüp kapısı kilitlendikten sonra, içeri girenleri belirlemek ve kayıp eşyaların yerini öğrenmek amacıyla, diğer ifadeyle hürriyeti tahdit dışında başka ve müstakil amaçla mağduru darp etmişlerdir. Yaralama eyleminin yeri, zamanı, şekli ve eylem sırasında sanıkların sarf ettiği sözler dikkate alındığında yaralanmanın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma amacıyla ve bu suçu gerçekleştirmek için yapılmadığı, bir yere gitmesini engellemek veya bir yerde kalmaya zorlama amaçlı olmadığı, bilgi almak için ayrıca darp ettikleri ve şahsına zarar verdikleri açıkça anlaşılmaktadır.

Özetle kişiyi özgürlüğünden mahrum etmek veya temin edilen mahrumiyeti sürdürmek için kullanılan cebir sonucu değil, müstakil kasıtla mağdur darp edilerek yaralandığı için somut olayımızda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için gereken “failin mağdurun şahsına zarar vermemesi” koşulu gerçekleşmediğinden sanıklar hakkında TCK.nun 110 maddesinin uygulanmasına yasal olanak bulunmamaktadır. Yerel mahkeme kararının gerekçesi isabetsiz ise de sonuç olarak uygulaması doğrudur. Bozma kararı TCK.nun 110. maddesine aykırı olduğu gibi, dayanak yapılan Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararına uymamaktadır, bu karara konu olayda mağdure tutulup zorla araca bindirilirken parmağından yaralanmıştır, olayımızdaki yaralanma müstakil kastla gerçekleştirildiğinden benzerlik bulunmamaktadır, anılan karar sayın çoğunluk tarafından yanlış yorumlanmıştır.

Bu nedenle yerel mahkeme tarafından sanıkların cezalarında 5237 sayılı TCK.nun 110. maddesiyle indirim yapılmamasında yasaya aykırılık bulunmadığı düşüncesinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun bu nedenle hükmün bozulmasına dair görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/6866, Karar No: 2011/16445, Tarih: 06.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6866 E.  ,  2011/16445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/10/2009 tarih ve 2006/501-2009/1142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline “İşyerim Paket Sigorta Poliçesi” ile sigortalı olan Troja Traverten...Ltd.Şti.' ne ait işyerinin, üst katında bulunan ve davalının maliki olduğu daireden sızan sular sonucu hasara uğradığını, ekspertiz raporuna göre üst kattaki dairede faaliyet gösteren işyerinin zararın oluşmasında tamamen kusurlu bulunduğunu, sigorta tazminatının ödendiğini ve rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 2.488,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalıya Tebligat Kanunu' nun 35.maddesine göre tebligat yapılmış olup, duruşmalara katılmamış ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından dosyaya ibraz edilen ekspertiz raporuna göre kusurlu taraf olarak kiracının gösterildiği ve davalı malikin sigortalı işyerinde hasara neden olan su basmasından dolayı kusurlu olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/711, Karar No: 2024/1614, Tarih: 19.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/711 E.  ,  2024/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/158 E., 2023/392 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki tenkis davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası ...’ın çekişme konusu 159 ada 6 parsel sayılı taşınmazı, kadastro çalışmaları sırasında muvazaalı olarak davalı oğlu ... adına tespit ettirdiğini, çekişme konusu 159 ada 5 parsel sayılı taşınmazı ise muvazaalı olarak davalı torunu ... ’ye bağış yolu ile temlik ettiğini, mirasbırakanın asıl amacının kız evlatlarını miras haklarından mahrum bırakmak olduğunu ileri sürerek 159 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmadığı taktirde tenkisini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, kadastro tespiti ve bağış yolu ile edinilen taşınmazlarla ilgili muris muvazaasına dayalı iptal tescil istenemeyeceğini, mirasbırakanın kötüniyetli hareket etmeyip tasarruf nisabını da aşmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlar; davalılar vekili aşamalarda, mirasbırakanın paylaşım amacıyla hareket ettiğini, mirasbırakana davalı oğlu ...’in sürekli baktığını ve her türlü ihtiyacını giderdiğini, bunun karşılığında temlikin yapıldığını beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI:

Mahkemenin 18.02.2016 tarihli ve 2015/81-2016/225 sayılı kararıyla; temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle her iki parsel yönünden iptal tescile karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 18.02.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI:

Mahkemenin 18.02.2016 tarihli ve 2015/81-2016/225 sayılı kararıyla; temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle her iki parsel yönünden iptal tescile karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 18.02.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 27.02.2019 tarih ve 2016/6119 Esas, 2019/1381 Karar sayılı ilamında; "butlan sonucunu doğurarak, murisin temliki tasarruflarının iptaline imkan tanıyan 01.04.1974 tarih ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanabilmesi için, temliki tasarrufa konu yapılan taşınmazın murisin tapulu malı olması, gerçekte bağışlamak istediği bu malı ile ilgili olarak tapu memuru huzurunda iradesini satış doğrultusunda açıklaması ya da HGK'nın 29.11.2006 gün 2006/1-734 Esas, 2006/761 Karar sayılı yine HGK'nın 16.06.2010 gün 2010/1-282 Esas, 2010/323 Karar sayılı İçtihatlarında açıklandığı gibi eş değer sonuç doğuran Kadastro Kanununun 12/B-a maddesi uyarınca kadastro teknisyeni huzurunda bu doğrultuda beyanda bulunması gerektiği çekişme konusu taşınmazların, bağış yolu ile temlik edildiği gözetilerek davacının tapu iptal tescil isteğinin reddedilmesi, tenkis isteği yönünden ise araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile iptal tescil isteğinin kabulünün doğru görülmediği gerekçesiyle..." hüküm bozulmuştur.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. Mahkemece bozma sonrası 09.07.2019 tarihli duruşmada tapu iptali-tescil davası yönünden dava tefrik edilmiş, tenkis yönünden dava konusu 159 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların davacının sabit tenkis oranı olan 0,138549 oranında bölünemeyeceğinin saptandığı, tenkis araştırması neticesinde davacının ihlal edilen saklı payının en yeni tarihli sağlararası kazandırma olan davalı ...'ye devredilen yargılama konusu taşınmazlardan 159 ada 5 parsel sayılı taşınmaza ilişkin yapılması gerektiği, davalının tercih hakkını tenkisi gereken kısmın değerini ödeyerek malın verilmesi yönünde kullandığı, tenkis isteğinin davalı ...'a yönelik talep yönünden tenkis isteğinin kabulüne, davalı ...'a karşı açılan 159 ada 6 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı mirasçıları vekili; gerekçenin anlaşılır olmadığını, eksik incelemeyle karar verildiğini, davacının saklı payının hesaplandığı diğer bilirkişi raporlarında miktarın daha yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı mirasçıları vekili; gerekçenin anlaşılır olmadığını, eksik incelemeyle karar verildiğini, davacının saklı payının hesaplandığı diğer bilirkişi raporlarında miktarın daha yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 560 ıncı ve devamı maddeleri.

2. Tenkis davasının konusunu, miras bırakanın saklı payları ihlâl eden tasarrufları oluşturur. Tenkise tâbi tasarruflar, sağlararası ve ölüme bağlı tasarruflar olarak ikiye ayrılmaktadır. Belirtmek gerekir ki bu ayrımın yapılması tenkis davası bakımından oldukça önemlidir. Zira miras bırakanın tasarruf nisabını aşan tüm ölüme bağlı tasarrufları tenkise tâbi iken, sağlararası tasarrufları ise sadece 4721 sayılı Kanun'un 565 inci maddesinde sayılan gruplardan birine ait olması durumunda tenkise tâbi tutulur. Ayrıca 565 inci maddenin son bendi kapsamında bir sağlararası tasarrufun tenkis edilebilmesi için tasarrufun saklı pay kurallarını etkisiz kılma amacıyla yapıldığının açık olması gerekmektedir.

3. 4721 sayılı Kanun'un 560 ıncı maddesine göre, "Saklı paylarının karşılığını alamayan mirasçılar, mirasbırakanın tasarruf edebileceği kısmı aşan tasarruflarının tenkisini dava edebilirler". Buna göre tenkis davası, mirasçıların saklı paylarını elde edememiş olması hâlinde açılabilir. Saklı payın zedelenip zedelenmediği ise mirasın açıldığı tarihteki terekenin durumuna göre belirlenir.

4. Tereke; miras bırakanın ölüm tarihi itibari ile sahip olduğu ve mirasçılarına intikal edebilen mal, hak, alacak ve borçların tümüdür. Miras bırakanın tasarruf özgürlüğünün belirlenebilmesi için terekenin ölüm tarihindeki değerinin tespit edilmesi ve kanunda belirtilen değerlerin eklenip çıkarılmasıyla net terekenin hesaplanması ve bu değerden saklı paylar toplamının çıkarılması gerekir.