muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1412, Karar No: 2018/6206, Tarih: 23.05.2018

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri de getirtilerek incelenip, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanığa verilen adli para cezasının 3 taksitte tahsiline karar verilerek, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. fıkrasında yazılı "Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz." hükmüne aykırı davranılması,

2-Sanığa verilen adli para cezasının 3 taksitte tahsiline karar verilerek, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. fıkrasında yazılı "Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz." hükmüne aykırı davranılması,

3-Suç tarihinden önce 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması ve TCK'nın 50/1-a maddesindeki adli para cezalarının TCK'nın 45. maddesindeki yaptırımlar arasında yer almasına karşın, anılan maddedeki diğer tedbirlerin seçenek tedbir olarak öngörülmesi karşısında; yerel mahkemece hükmolunan adli para cezasının infaz aşamasında ödenmemesi halinde 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi uyarınca Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması gerektiği dikkate alınmadan, adli para cezaları için uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 50/6 maddesi uyarınca tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9946, Karar No: 2018/4261, Tarih: 18.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9946 E.  ,  2018/4261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ...'in 28.05.2011 tarihinde kusurlu eylemi ile meydana gelen trafik kazasında davacının sevk ve idaresindeki motosikletle çarpıştığını davacının ve motordaki yolcunun olay sonrasında yaralandıklarını, davalının ise olay yerinden kaçtığını, davacının yaralanması sonunda uzun süre tedavi gördüğünü ve işten ayrılmak zorunda kaldığını, bedensel zararının ve iş göremezlik derecesi ile tedavi ve iyileşme sürecindeki kazanç kayıplarının hesaplanarak davalılardan tazminini, motosikletteki maddi hasarın ve kazadan dolayı çektiği elem ve acıdan dolayı manevi zararın tazminini talep ederek fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak üzere 10,000,00 TL maddi 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Tic. Ltd. Şti vekili; olayın davacının kusurlu eylemi ile meydana geldiğini, davacının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığını, davacının tüm taleplerinin reddi gerektiğini, aracın işyerine ait araç olması ve kaskosunun olması nedeniyle davanın ... Sigorta A.Ş.'ye ihbarını talep etmiştir.

Davalı ... vekili; sigorta şirketinin ispatlanmış olan gerçek maddi zarardan sorumlu olduğunu, kusurun ispatlanması gerektiğini ceza davasının sonucunun beklenmesini ve davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...; kusuru kabul etmediğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı sürücünün olayda hiçbir kusurunun bulunmadığı sabit olduğu için, davanın reddine dair verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasa uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18.4.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1012, Karar No: 2007/1322, Tarih: 19.04.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/1012 E.  ,  2007/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın davalıya ait park yerinden çıkarken, görevli güvenlik elemanlarının çıkış yerindeki emniyet kalkanının butonuna basmaları sonucu, bariyerin yükselerek sigortalı aracın hasarlanmasına neden olduğunu, istihdam eden davalının kusurlu olduğunu, hasar bedeli olarak sigortalılarına ödenen 4.787.47 YTL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak olay yerindeki görevlinin kendi elemanları olmadığını, sözleşme gereği ... Ltd.Şti'nin elemanı olduğunu, davanın bu şirkete ihbarı gerektiğini, esas yönünden de kusurun sigortalı araç sürücüsünde olduğunu, hasarın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 4.294.70 YTL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı fazla alınan 91.79 YTL peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13610, Karar No: 2006/14055, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13610 E.  ,  2006/14055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15961, Karar No: 2018/4986, Tarih: 12.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/15961 E.  ,  2018/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait otel işyerinde servis müdür yardımcısı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, davacının devamsızlık yapması nedeniyle iş sözleşmesinin sona erdiğini, tazminata hak kazanmadığı gibi, hak ettiği ücretlerinin ödendiğini, izinlerini kullandığını ve fazla çalışmada yapmadığından alacağı bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız şekilde fesh edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma alacağı da olduğu ancak yıllık izin ve ücret alacağı taleplerinin reddi gerektiği, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı taraf dava dilekçesinde, her gün sabah saat 07.00 de işe başlayıp 21.00-22.00’a kadar çalıştığını, bu haliyle günde en az 4 saat fazla mesai yaptığını ancak bu çalışma karşılığındaki ücretlerinin kendisine ödenmediğini ileri sürmüş davalı ise fazla çalışma yapmadığını savunmuştur.

Alacağın varlığını ispatlama yükü davacıda olup davacı tanık beyanına dayanmıştır. Dinlenen davacı tanığı beyanında, haftada 6 gün süre ile 3 lü vardiya sistemi ile çalıştıklarını ancak haftanın en az 3 günü 08.00-22.00 saatleri arasında fazla çalıştıkları olduğunu, vardiya olmasına rağmen işçi sayısı yetersizliğinden fazla çalışma yaptıklarını davacının da çok uzun saatler çalıştığının olduğunu açıklamıştır. Tanık beyanı davacı iddiasındaki çalışma sistemini karşılamadığı gibi davacının çalışma düzeni ile ilgili tam bir açıklık da içermemektedir.

Mahkemece öncelikle taraflardan davacının çalışma düzenini açıklamaları istenip tanık da yeniden dinlenerek, davacının 3 lü vardiya sistemine dahil olup olmadığı ve çalışma saatleri belirlenip buna göre haftalık fazla çalışma süresi tespit edilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16305, Karar No: 2016/4687, Tarih: 09.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/16305 E.  ,  2016/4687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... yönünden husummetten reddine, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki belgelerin incelenmesinde; davacı vekilinin dava dilekçesinde taşınmaz üzerinden yol geçirilerek el atıldığı iddia edildiği halde fen bilirkişi raporu ve bilirkişi kurulu raporunda bu hususta bir değerlendirme olmadığından, fen bilirkişisinden taşınmaza fiilen el atılıp atılmadığı hususunda ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan sair hususlar incelenmeden hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17983, Karar No: 2015/8541, Tarih: 19.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17983 E.  ,  2015/8541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2011/115-2014/56

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/03/2014 tarih ve 2011/115-2014/56 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan Y.Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili S.. Ö..'ın “Ş.Ç. T.” isimli eserin sahibi olduğunu, S.. Ö..'ın davalı K. A.Ş. televizyonunda programa katıldığını, davalıların söz konusu röportajı “Ş.Ç. T.” isimli eserin DVD ve VCD versiyonu imiş gibi ve kitabın kapağını da kullanarak izinsiz olarak çoğaltıp piyasaya sunduklarını, bu fiillerin davacının çoğaltma, yayma ve kamuya arz haklarının ihlaline yol açtığı gibi, konuşmaların izinsiz bir şekilde DVD ve VCD formatına sokulup, kitabın kapağı ve adı da kullanılmak suretiyle FSEK ve TTK anlamında haksız rekabete neden olduğunu, bu hususun Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2006/473 E., 2008/292 K. sayılı kesinleşen ilamı ile hüküm altına alındığını, davacıların dava konusu eser üzerindeki haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nin 2007/878 E, 2011/504 K. sayılı dosyasında el konulup müsaderesine karar verilen 20 takım VSD setinin maddi tazminat tutarından indirilmesi suretiyle FSEK 68. maddesi uyarınca belirlenecek fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Y. Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş. (Kanaltürk Tv) vekili usule ilişkin; yetki, zaman aşımı ve husumet itirazında bulunmuş, esasa ilişkin olarak da müvekkilinin, Yazar T. Ö.'ın kitap tanıtımını yaptığı programın DVD ve VCD formatında üretimini ve satışını yapmadığını, bu işlemlerin davalı D. Bilim ve Sanat Yap. Yay. Tic. Ltd. Şti. tarafından gerçekleştirildiğini, davanın işlemi yapan gerçek ve tüzel kişilere karşı açılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan K.A. Kaset ve Compact Disk San. A.Ş. vekili, çoğaltım işlemlerinin davalı D. Bilim Sanat Yap.Yay. Tic. Ltd. Şti. tarafından talep olunduğu, fatura karşılığı yapılan işlem nedeniyle kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı D. Bilim ve Sanat Yap. Yay. Tic. Ltd. Şti. ve ihbar olunan P. Reklam Prodüksiyon Org. Yay. Tic. Ltd. Şti. davaya yanıt vermemiştir.

İhbar olunan K.A. Kaset ve Compact Disk San. A.Ş. vekili, çoğaltım işlemlerinin davalı D. Bilim Sanat Yap.Yay. Tic. Ltd. Şti. tarafından talep olunduğu, fatura karşılığı yapılan işlem nedeniyle kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı D. Bilim ve Sanat Yap. Yay. Tic. Ltd. Şti. ve ihbar olunan P. Reklam Prodüksiyon Org. Yay. Tic. Ltd. Şti. davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen kök ve ek bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ikametgahının Ankara olduğu fiili ref talebi olan FSEK 68.md.uyarınca üç kat telif tazminatı ve bağlı istemlerin görülmesi bakımından FSEK 66/son hükmü uyarınca mahkemenin yetkili olduğu, davacı T. Ö.’ın K. TV’de verdiği röportajın dil ile ifade olunan ilim ve edebiyat eseri niteliğinde bulunduğu, röportajın izinsiz şekilde taşıyıcılara tespitinin çoğaltmadan ibaret olduğu, bu nedenle eser sahibinin FSEK’nın 22. maddesinde yer alan çoğaltma hakkının, nüshaların yayılması nedeniyle de FSEK 23. maddede yer alan yayma haklarının ihlal edildiği; yine eserin izinsiz olarak dijital taşıyıcılara kayıtlanıp, çoğaltılmak suretiyle yayılmasının, aynı zamanda davacı T. Ö.’ın eseri üzerindeki manevi haklarından FSEK 14. maddede yer alan eserin kamuya arz zaman ve tarzını belirleme hakkının ihlali niteliğinde bulunduğunun aynı mahkemenin 2006/473 E., 2008/292 K. sayılı kesinleşen ilamı ile tespit ve kabul edildiği, sabit görülen çoğaltma ve yayma eyleminin gerçekleşmesinde her iki davalının iştirakleri bulunduğu, Zira davalı Digital Bilim tarafından çoğaltma ve yayma eylemlerini; çoğaltma eyleminde kullanılan ham verilerin temini Y. Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş. tarafından sağlandığı bu nedenle her iki davalıya husumet yöneltilebileceği; zaman aşımı itirazı bakımından ise, haksız fiil tarihinde yürürlükte bulunan FSEK 71, 72, 73.maddeler ile 765 sayılı TTK'nın 102/4 hükmü ve 818 sayılı BK'nın 60.maddesi uyarınca haksız fiiler için öngörülen bir yılık kısa ve eylemin suç teşkil etmesi nedeniyle 5 yıllık ceza (uzamış) zaman aşımı nedeniyle manevi tazminat talebinin zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle reddine, maddi tazminatın ise, FSEK 68.maddesi uyarınca talep edilen telif tazminatının sözleşmelere ilişkin 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğundan dava tarihi itibariyle anılan sürenin geçmemiş olduğu gerekçesiyle, alınan kök ve ek rapor doğrultusunda davacının isteyebileceği üç kat telif tazminatı tutarı 146.433,00 TL'nin 25.04.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacının ölümü nedeniyle davayı takip eden mirasçılarına mirasçılık belgesinde belirlenen payları oranında verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan Y. Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş. vekili temyiz etmiştir.