muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9764, Karar No: 2011/10364, Tarih: 18.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9764 E.  ,  2011/10364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- Dosyada mevcut İl Tarım Müdürlüğü cetvelinde; buğday ürününün dekar başına verimi 320 kg, satış fiyatı 0,46 TL, üretim gideri 100,06 TL, buğday samanının dekar başına verimi 300 kg, satış fiyatı 0,13 TL; arpa ürününün dekar başına verimi 340 kg, satış fiyatı 0,38 TL, üretim gideri 96,06 TL, arpa samanının dekar başına verimi 320 kg. ve satış fiyatı 0,12 TL olduğu bildirilmesine karşın bu verilere uygun düşmeyen şekilde düzenlenmiş bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece salt fazla paranın ödenmesine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen (1) numaralı bozma doğrultusunda ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu ve veri listesine uygunluğu da denetlendikten sonra (2) numaralı bozma da dikkate alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24145, Karar No: 2012/26369, Tarih: 05.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/24145 E.  ,  2012/26369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Maddi tazminat talebinin reddi, 5000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Davacının tutuklu kalması sebebiyle kurumda çalışamadığı günler için kendisine ödenmeyen döner sermaye gelirlerinin tespit edilerek davacıya verilmemesi,

2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere: haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunabileceği, davanın kısmen kabulü halinde ise davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağı gözetilmeyerek davalı lehine maddi ve manevi tazminat talepleri için ayrı ayrı vekalet ücreti tayini

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş bulunduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12325, Karar No: 2020/1253, Tarih: 12.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/12325 E.  ,  2020/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, ... mevkii 207 ada 17 parsel sayılı taşınmazın önünde yer alan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerin davalılar tarafından iskele, sandal, çekek yeri ve kafeterya yapmak suretiyle işgal edildiğini, dava konusu edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde olduğunu belirterek, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bu yere davalıların el atmasının önlenmesini ve taşınmaz üzerindeki muhdesatların kalini talep etmiştir.

Davalılardan ... vekili, davacı ...’nin daha önce ... Kaymakamlığından bu yere yönelik müdahalenin men’ini istediğini, ancak talebin 1966’dan bu yana bu yerin herkesin kullanımına açık olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, davalının dava konusu yere müdahalesi bulunmadığını, bu yerin kamunun kullanımına açık olduğunu, dava konusu yere ilişkin site tarafından ecrimisil ödendiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ve kısmen reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılardan ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2.Davacı ...’nin temyiz itirazına gelince, dava dilekçesi incelendiğinde davanın açıkça 17 parsel sayılı taşınmazın önünde bulunan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere yönelik açıldığı anlaşılmaktadır. 01.04.2011 tarihli keşif de davacının talebine göre yapılmasına rağmen, Mahkemece talebe konu edilmemiş olan ve 20.04.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre davalılara ait 17 parsel sayılı taşınmaz içerisinde yer alan (C) ve (E) harfi ile işaretlenmiş bölümler yönünden kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle talep dışına çıkılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, davacı ... vekilinin yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 12.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/551, Karar No: 2018/2327, Tarih: 27.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/551 E.  ,  2018/2327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten ...'a velayeten) vekili Avukat ... Özdemir tarafından, davalılar ... Televizyonu Radyo Yayıncılık San. ve Tic. A.Ş. adına yönetim kurulu başkanı ...ve diğerleri aleyhine 24/04/2013 gününde verilen dilekçe ile yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın esastan reddine dair verilen 10/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacılar vekilinin, davalılardan ...’e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın esastan reddine verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalılardan ...’in sorumlu müdür, davalılardan ...’in ise genel yayın koordinatörü olduğu ..kanalında, davalılardan ...’in sunuculuğunu, davalılardan ...’in ise muhabirliğini yaptığı, 18/11/2012 tarihinde yayınlanan “....” isimli programda, müvekkillerinin özel hayatlarına müdahalede bulunulduğunu beyan ederek, kişilik haklarına haksız saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davaya konu yayında davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturabilecek herhangi bir yorum ya da açıklamaya yer verilmediğini, davalılardan ...’in kanunen sorumluluk yükletilebilecek kişilerden olmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; ...kanalında yayınlanan ... isimli programda, davacılardan ...’un eşi, diğer davacının ise babası olan dava dışı hakem ...’un yönetmiş olduğu bir futbol müsabakasından dolayı eleştirildiği, buna ilişkin davacıların ikamet ettikleri evin önünden yapılan röportaj ile yayında kullanılan söz ve ifadelerin, davacıların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılardan ..., genel yayın koordinatörü olup, 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 46. maddesine göre sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu nedenle adı geçen davalı hakkında davanın husumetten reddi gerekirken esastan reddi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Davacıların maddi tazminat istemine yönelik temyiz itirazları; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre reddedilmelidir.

3-Davacıların, davalılardan ..., ... ve ...’e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Davacıların maddi tazminat istemine yönelik temyiz itirazları; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre reddedilmelidir.

3-Davacıların, davalılardan ..., ... ve ...’e yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Uyuşmazlık konusu 18/11/2012 tarihinde yayınlanan ... isimli tv programında, davalılardan ... tarafından, dava dışı hakem...’un bir gün önce yönetmiş olduğu bir futbol müsabakasında vermiş olduğu kararlardan dolayı, eşi ve çocuğu olan davacıların ikamet ettikleri eve röportaj yapmak amacıyla gidildiği; davacılardan ...’un bu konuda konuşmak istemediğini belirtmesi üzerine; anılan davalı tarafından, apartman görevlisi ve komşularına futbolla ilgisi bulunmayan davacıların aile yaşantılarına ve ikamet ettikleri apartmanın ortak aidatlarına ilişkin ısrarlı sorular yöneltilerek davacıların özel hayatlarına müdahale edildiği ve bu görüntülerin...kanalında yayınlandığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, davacıların kişilik haklarının ihlal edildiği değerlendirilerek, davacılar yararına uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davacıların davalılardan Osman Gökçek'e yönelik itirazları yönünden, (3) numaralı bentte açıklanan nedenle davacıların diğer davalılara yönelik temyizi yönünden BOZULMASINA, davacıların maddi tazminat istemine yönelik temyiz talebinin (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6502, Karar No: 2022/7229, Tarih: 08.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/6502 E.  ,  2022/7229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı... Taşımacılık Temizlik Turizm İnşaat Bilgisayar Gıda Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı... Taşımacılık Temizlik Turizm İnşaat Bilgisayar Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3016, Karar No: 2012/7959, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3016 E.  ,  2012/7959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı banka ile yapılan sözleşmeye dayalı olarak tüketici kredisi kullandığını, tüm taksitleri süresinde ödemesine rağmen davalı banka tarafından Merkez Bankasına "negatif nitelikli bireysel kredi kullanıcısı "olarak bildirildiğini, bu kaydın Merkez Bankası kayıtlarından silinse dahi diğer bankaların kayıtlarında sürekli tutulması nedeniyle kendisinin kredi başvurularının reddedildiğini itibarının zedelendiğini belirterek; 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari avans faizi ile davaıldan tahsilini talep etmiştir.

Davall, sistemsel bir hata nedeniyle otomatik olarak bildirimde bulunulduğunu, bu hatanın düzeltildiğini, manevi tazminatın şartlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davaııdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Şahsi menfaatleri ihlal edilen kimseye duyduğu ağır manevi sıkıntıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi 2012/3016-7959

dengeyi onarmak, olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde edilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. Manevi tazminatın ve kapsamının taktiri hakime ait bir hak ve görevdir. Ancak hakim bu hak ve görevini yerine getirirken Medeni Kanun'un 4.maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir. Mahkemece, olayın oluş şekli ve özellikle davacının sosyal ve ekonomik durumu dikkate alındığında takdir edilen manevi tazminat miktarı yüksektir. Makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyecek şekilde davacı için 10.000,00 YTL manevi tazminata karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1.bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASıNA, peşin alınan 612,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16946, Karar No: 2011/3230, Tarih: 28.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16946 E.  ,  2011/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmaz ile, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal alınan, Kılavuz Mahallesi 3964 Ada 2 Parsel sayılı taşınmazın, bulundukları yerleri, dava konusu taşınmaza olan uzaklıkları, bulvar, ana cadde, sokakta olup olmadıkları, hükümet konağı, belediye, hastane, okul vb. yerlere olan uzaklıklarının fen bilirkişisince imar paftasında işaretlettirilerek,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Mahallesi 3964 Ada 2 Parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

3-Değerlendirme tarihi olan 2005 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen ... Mahallesi 3964 Ada 2 Parsel sayılı taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili ... Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1880, Karar No: 2023/3428, Tarih: 29.11.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1880 E.  ,  2023/3428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı aracın bedelinin iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, davacı temyizi üzerine dairece, kararın kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 62.701,49 TL olup bozma ilamından sonra verilen İlk Derece Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacının temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

29.11.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf, İlk Derece Mahkemesi kararının temyiz edildiği tarih itibariyle miktar yönünden temyizen incelenmesinin mümkün olup olmadığı; kesinlik sınırının tespitinde HMK’nın 341/2 nci maddesinin mi, HMK’nın 362/1-a maddesinin mi uygulanması gerektiği hususudur.

Hukuk Genel Kurulunun 24.06.2021 tarihli ve 2021/4-307 E., 2021/833 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi öncelikle istinaf ve temyize ilişkin yasal düzenlemelerin açıklanmasında yarar vardır.

Bölge Adliye Mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihinde faaliyete geçmiş olup, bu tarihten itibaren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) istinaf ve temyiz hükümleri uygulanmaya başlanmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun istinaf yoluna başvurulabilen kararları düzenleyen 341 inci maddesi;

“(1) İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir.

(2) Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen mal varlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir (Ek cümle: 24/11/2016-6763/41 md.). Ancak manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabilir…” düzenlemesini içermektedir.

(2) Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen mal varlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir (Ek cümle: 24/11/2016-6763/41 md.). Ancak manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabilir…” düzenlemesini içermektedir.

İlk Derece Mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 3.000,00 (yeniden değerleme oranlarına göre hesaplandığında 2022 yılı için 17830,00 TL) Türk Lirasını geçmeyen mal varlığına ilişkin davalardaki kararlar kesindir. Kesinlik sınırı bakımından manevi tazminat istemleri için bir istisna getirilmiş ve miktarı ne olursa olsun manevi tazminata ilişkin kararlara karşı istinaf yoluna başvurunun mümkün olduğu belirtilmiştir.

Aynı Kanun’un temyiz edilemeyen kararları düzenleyen 362 nci maddesinde;

“(1) Bölge Adliye Mahkemelerinin aşağıdaki kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamaz:

a) Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) (yeniden değerleme oranlarına göre hesaplandığında 2022 yılı için 107.090,00 TL) geçmeyen davalara ilişkin kararlar…” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiştir.

Bir Mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği belirlenirken, temyiz hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise ona bağlı kalınmalıdır.

Kanunda İlk Derece Mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmamakta, bu konuda yasal boşluk bulunmaktadır. Ancak HMK’nın sistematiğine bakıldığında Mahkemeye göre bir kesinlik sınırı belirlendiği görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince verilen kararların temyizi halinde istinaf kesinlik sınırının uygulanması halinde istinafa tanınan kesinlik miktarı İlk Derece Mahkemesine de tanınmış olacaktır. Bu durumda İlk Derece Mahkemesi kendi kesinlik sınırını aşarak toplu mahkeme olan istinafın kesinlik sınırı kadar miktara kesin olarak karar verecek ve bu da kanun yolu denetimine tabi olmayacaktır. Davanın kısmen kabulü kısmen reddi halinde ise kesinlik sınırı rakamı iki katına çıkmaktadır. (Örneğin 2023 yılı için davanın 238.730,00 TL yönünden kabul 238.730,00 TL yönünden reddi halinde bu karar iki taraf için de kesin olacaktır.) Bu durum hak arama hürriyetine da aykırılık teşkil edecektir.

Yukarıda anlatılan nedenlerle karar tarihine göre, İlk Derece Mahkemesinin kararının temyizinde HMK’nın 341/2 nci maddesindeki düzenlemenin dikkate alınması gerekli olduğu ve Yargıtayca inceleme yapılması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.