muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2972, Karar No: 2008/4524, Tarih: 27.10.2008

7. Hukuk Dairesi 2008/2972 E., 2008/4524 K.

**7. Hukuk Dairesi 2008/2972 E., 2008/4524 K.**

**- KADASTRO TESPİTİ

- KAYITLARIN UYGULANMASI

- REVİZYON

- TAPU KAYDI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 45 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenildiği, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Davanın o günde yürürlükte bulunan 2613 sayılı Yasa uyarınca 92 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespitine karşı 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi hükmüne dayanılarak kesinleşen kadastroya karşı açıldığı, anılan 2613 sayılı Yasa'yı yürürlükten kaldıran 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun geçici 4 ve 5. maddesi hükmü uyarınca görülmekte olan derdest bu davada sözü edilen 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerinin uygulanacağı kuşkusuzdur.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği dikkate alındığında, mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı tarafın tutunduğu Şubat 1290 tarih 32 sayılı tapu kaydı ile tespitin dayanağı davalı tarafın dayandığı 1315 tarih 7 sayılı tapu kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri, taşınmaza dıştan komşu tüm taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmediğinden soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu gibi, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri yöntemine uygun biçimde gösterilmediğinden, keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermeyen harita ve eki raporda yetersizdir.

O halde saptanan dava niteliği dikkate alındığında sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, öncelikle dayanılan tapu kayıtlarının dava dışı başka taşınmaz ya da taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ya da taşınmazlarla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da birarada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğü'nden ge-tirtilmeli, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtlar, davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, tarafların dayandığı tapu kayıtlarının dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı oldukları saptandığı takdirde, Usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve tutunulan tapu kayıtlarının kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğu özellikle dikkate alınmalı, ayrıca tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının tarih ve sayıları belirtilerek varsa dayanağı haritaları ile anılan kayıtların ifraz görmediği, ifraz görmüş ise varsa ifraz haritaları Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde çekişmeli 92 ada 2 parsel sayılı taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20

. maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı/ uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, tapu kayıtlarının haritası varsa sözü edilen haritaların ölçekleri ile geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçekleri eşitlenerek haritalara çakıştırılarak yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden varsa değişmez nitelikteki sınır yeri sayılabilecek komşu kişi taşınmazlarından da yararlanılmalı, tapu kayıtları ifraz görmüş ise ve ifraz işlemi haritaya bağlanmış, ifraz haritaları da az yukarıda açıklanan yöntemlerle yerine uygulanmalı, uygulamada tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, kök tapu kayıtlarının haritası yoksa ve kayıtlar ifraz gördüğü halde ifraz haritaya dayanmadığı takdirde tapu kayıtlarında ve ifraz yoluyla oluşan müfrez tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yararlanılarak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmen, bu yolla dava konusu taşınmazın taraflardan hangisinin dayandığı tapu kaydının kapsamında kaldığı duraksamasız saptanmalı, taraf tapu kayıtlarının iç içe girmesi, örtüşmesi halinde önceki günlü doğru temele dayanan ve hukuksal değerini koruyan tapu kaydına değer verileceği düşünülmeli, dava konusu taşınmazın tümü ya da bir bölümü tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde taraf tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, anılan bölüm üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, bu konuda zilyetliğe ilişkin deliller değerlendirilirken taraflardan birinin tutunduğu tapu kaydının kapsamı dışında kalan taşınmaz kesiminin diğer tarafın tutunduğu tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı gözönüne alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmazlar başında ayft ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli, haritalı rapor alınmalı, taşınmazın tespitte saptanan türünün arsa niteliğinde olduğu gözönüne alınarak taraf tapu kayıtlarında taşınmazın türünün ne biçimde tarif edildiği incelenip irdelenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13, 20, 14, 14/son

başında ayft ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli, haritalı rapor alınmalı, taşınmazın tespitte saptanan türünün arsa niteliğinde olduğu gözönüne alınarak taraf tapu kayıtlarında taşınmazın türünün ne biçimde tarif edildiği incelenip irdelenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13, 20, 14, 14/son maddeleri hükmü eşliğinde sonucuna uygun bir karar verilmelidir

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2151, Karar No: 2019/3, Tarih: 02.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2151 E.  ,  2019/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18/.../2016 tarih ve 2015/50 E. - 2016/259 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen .../03/2017 tarih ve 2017/241-2017/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle, dava dosyası için Tetkik Hakimi İsmail Kalem tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 18, ... ve 35. sınıflarda tescil edilmek üzere “...+şekil” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun yayımı üzerine davalı şirketin 2012/12454 sayılı "... CITY+şekil" ibareli markasını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kabul edilerek, başvurularının 18. sınıftaki emtialar yönünden reddine karar verildiğini, bu ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin bu kez ... ... kararı ile nihai olarak reddedildiğini, kararın haksız olduğunu,müvekkilinin tanınmış “Victoria’s Secret” markası ile özdeşleşmiş ... seri markalarının sahibi olduğunu, ... renk ve segmentindeki ürünlerinin uzun yıllardır kullanıldığını, ... kelimesinin zayıf bir marka olduğunu, marka sahiplerinin farklı ayırt edici öğelerle birlikte markanın başkalarınca kullanılmasına katlanması gerektiğini, dava konusu markalar arasında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek davalı ... ... kararının iptalini ve 18. sınıf bakımından tescil işlemlerinin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu marka işaretlerinin ortak unsuru “...” olup, markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olduğunu, emtianın 18. sınıf mallar bakımından benzer olduğunu, davacının markalarının tanınmış marka olmayıp davacının kazanılmış hakkı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davalının dava konusu markası yanında “BMB, CHICPINK, CHICPINK&by Bambi” markalarının da sahibi olduğunu, davacı şirketin bilinirliğinin davalıdan az olduğunu, bu bağlamda markanın zayıf olduğu iddialarının kabul edilemeyeceğini, karıştırma ihtimali olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davalının dava konusu markası yanında “BMB, CHICPINK, CHICPINK&by Bambi” markalarının da sahibi olduğunu, davacı şirketin bilinirliğinin davalıdan az olduğunu, bu bağlamda markanın zayıf olduğu iddialarının kabul edilemeyeceğini, karıştırma ihtimali olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu markaların tescilli olduğu 18. sınıftaki emtiaların aynı/aynı tür olduğu, dava konusu marka işaretlerinde şekil unsurlarının farklı, “...” kelimesinin ortak olduğu, ortak kelime sebebiyle işaretler arasında işitsel, görsel ve anlamsal benzerlik bulunduğu, bu sebeple dava konusu markalar arasında 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi olduğu, davacının “VICTORIA’S SECRET” markasının m. 8/4 kapsamında “iç giyim” ürünlerinde tanınmış marka olduğu, davacının “.../dog” markasının m. 8/4 kapsamında tanınmışlığı bulunduğu, davacı markasının tüketici nezdinde yüksek ayırt ediciliğinin bulunduğu, davacının dava konusu markasını davalının başvuru tarihinden önce kullanageldiği, dava konusu markalar bakımından piyasada aynı anda birlikte var oldukları, ancak davacı markasının Türkiye’de tescilli olmaması, işbu davanın ... kararının iptali davası olması ve davacı tarafından ayrıca bir hükümsüzlük davası ikame edilmemiş olması sebepleriyle davalı markasının varlığı karşısında davacı markasının tescilinin mümkün olmadığı, bu sebeple ... kararının kısmen iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Karara karşı, davacı vekili isitinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının işaret ve markasının iç ve dış spor giyim ürünlerinde tanınmış olduğu, başvuru sınıfı olan 18. sınıfta tanınmış marka olmadığı, ayrıca davacı markasının Türkiye'de tescilli olmadığı, işbu davanın ... kararının iptali davası olmasına göre mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Olaya uygulanacak mülga 556 sayılı Marka KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca markalar arasında karıştırılma ihtimalinin varlığı tespit edilirken, markaların görsel, işitsel ve kavramsal unsurları, tescil kapsamındaki mal ve hizmetlerin yönelik olduğu ortalama tüketici kitlesinin genel bakış açısına göre ve bir bütün olarak karşılaştırmaya tabi tutulmalı, ayrıca her bir somut olayın özellikleri dikkate alınmalıdır. Bu anlamda tek başına görsel veya işitsel benzerlik karıştırılma ihtimalinin varlığı için yeterli olmayacaktır. Karıştırılma ihtimalinin belirlenmesindeki en önemli ölçütlerden biri de markaların ayırt edicilik gücü ve özelliğidir. Bu anlamda, tanımlayıcı ibare ve şekillerin marka korumasında tek başına bir önemleri bulunmamaktadır. Keza tanımlayıcı olmasalar bile, düşük nitelikte ayırt edici özellik taşıyan markaların koruma düzeyleri de o denli düşük olacaktır.

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, kural olarak tabiatta sınırlı sayıda bulunan soyut renklerin veya renk adlarının tek başına marka olarak tescilleri mümkün değildir. Bununla birlikte, renk adlarının başka unsurlarla birlikte marka olarak tescil edilmeleri ise mümkündür. Bu gibi durumlarda ise markalarda yer alan renk adları yönünden markaların ayırt edicilik özelliklerinin düşük olduğu kabul edilmelidir.

Somut olayda da, davalı tarafın önceden tescilli “... CITY+şekil” unsurlu markasındaki “...” ibaresinin ortalama tüketici kitlesince Türkçe’de “Pembe” anlamına geldiği, söz konusu ibare yönünden markanın ayırt edicilik düzeyinin düşük olduğu, zira 18. sınıftaki ürünlerde “pembe/pink” ibaresinin kullanımının tek başına kimsenin tekeline verilemeyeceği ve davacı tarafın “... +ŞEKİL” unsurlu markasının tesciline engel teşkil etmeyeceği ve yukarıda anlatılan ilkeler doğrultusunda markalar arasında mülga 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunmayacağının kabulü ile başvurunun reddine dair ... ... kararının iptali gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

...- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz istemlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentteki gerekçelerle davacı tarafın temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, (...) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/712, Karar No: 2014/185, Tarih: 15.04.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/712 E.  ,  2014/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İSTANBUL ANADOLU 6. Ağır Ceza

Günü : 18.06.2013

Sayısı : 166-220

Çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık B.. Y..’ın 5237 sayılı TCK’nun 103/2, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.07.2012 gün ve 354-290 sayılı hükmün sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 27.02.2013 gün ve 14357-1952 sayı ile;

“Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 27.10.2011 günlü, 1851335 sayılı raporda mağdureye travma sonrası stres bozukluğu ve depresif nöbet tanısı konularak izlendiğinin bildirilmesi karşısında, mağdurenin ruh sağlığının olay sonucunda bozulup bozulmadığı hususunda, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş yüksek öğrenim kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alındıktan sonra, TCK'nun 103/6. maddesinin tatbikine gerek olup olmadığına karar verilmesi gerektiği halde, bu husus araştırılıp belirlenmeden yazılı şekilde hükme varılması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 18.06.2013 gün ve 166-220 sayı ile;

“...Davaya dayanak 27.09.2011 tarihli iddianamede sanık aleyhine TCK'nun 103/6. maddesinin uygulanması istenmemiş ve iddianamede mağdurenin bu maddenin uygulanmasını gerektirecek beden veya ruh sağlığının bozulduğuna dair bir anlatıma da yer verilmemiştir. Bunun yanı sıra mağdure mahkememizin 30.01.2012 tarihli oturumunda psikolog hazır olduğu halde dinlenmiş, söz konusu olay nedeni ile TCK'nun 103/6. maddesinin uygulanmasını gerektirecek beden veya ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin bir gözlemde bulunulmadığı gibi mağdurenin buna ilişkin bir iddia ve anlatımı da olmamıştır.

Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görevli Dr. M.V..'ın düzenlediği 27.10.2011 tarihli raporda sadece 'yapılan fiziki muayenesinde hastanın travma sonrası stres bozukluğu ve depresif nöbet tanıları ile izlenmekte olduğu' belirtilmiştir. Bu raporda TCK'nun 103/6. maddesinin uygulanmasını gerektirecek ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin bir tespit ve bulgudan bahsedilmemiş olması, mağdurenin suç tarihinde 15 yaşı içersinde olup 15 yaşını doldurmasına 1 aydan az bir süre kalmış olması, yargılama süreci içersinde ruh sağlığının TCK'nun 103/6. maddesinin uygulanmasını gerektirecek şekilde bozulduğuna ilişkin bir iddia ve kanıtın tespit edilememiş olması karşısında Yargıtay 14. Ceza Dairesi Başkanlığının söz konusu bozma ilamında belirtildiği şekilde bu yönde rapor aldırılması yoluna gidilmeyerek önceki kararda direnilmesinin somut olaya, yasal düzenlemelere, adalete ve hakkaniyete uygun düşeceği kabul edilmiştir" gerçekçesiyle direnerek, ilk hükümdeki gibi karar vermiştir.

Bu hükmünde, Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2013 gün ve 273860 sayılı "onama" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eylemi nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin rapor alınmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Doğum tutanağına göre 31.08.1996 tarihinde resmi sağlık kuruluşunda doğduğu ve suç tarihinde 15 yaşını tamamlamadığı anlaşılan mağdurenin, arkadaş edinmek için kullanmış olduğu telefon numarasını bir televizyon kanalına mesaj yoluyla gönderdiği, sanığın bu şekilde edindiği telefon numarasını aramak suretiyle mağdure ile tanıştığı, tanışmadan itibaren yaklaşık iki ay süreyle telefonla görüştükleri, 02.08.2011 günü İstanbul 4. Levent'te bulunan Ziraat Bankası önünde buluşmaya karar verdikleri, anılan tarihte kararlaştırdıkları yerde buluştuktan sonra birlikte sanığın Kavacık’ta bulunan evine gittikleri, sanığın gözaltına alındığı 05.09.2011 tarihine kadar burada birlikte yaşadıkları, bu süre içinde birden fazla cinsel ilişkiye girdikleri, sanığın kardeşinin izlediği bir televizyon programında mağdurenin arandığını öğrenmesi üzerine durumu sanığa bildirdiği, sanığın da rıza göstermesi üzerine kardeşinin polisi arayıp mağdure ve sanığın kaldığı evin adresini söylediği, bu bilgi üzerine evine gelen emniyet görevlilerinin sanığı yakaladığı, sanık ve mağdureyi karakola intikal ettirdikleri, mağdurenin ifadesi alındıktan sonra ailesine teslim edildiği,

Mağdurenin soruşturma aşamasında, sanıkla evlenmeyi düşündüğü için kendi isteği dahilinde sanıkla cinsel ilişkiye girdiğini ifade etmesine karşın, yargılama aşamasında sanığın tehdit etmesi ve zorlaması sonucu sanıkla cinsel ilişkiye girmek zorunda kaldığını ifade ettiği,

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, cinsel istismar ve alıkoyma eylemlerinin mağdurenin rızası dahilinde gerçekleştiğini savunduğu,

İddianamede, sevk maddeleri arasında mağdurenin muhatap olduğu cinsel istismar suçundan beden ve ruh sağlığının bozulması nedeniyle artırım öngören TCK’nun 103. maddesinin 6. fıkrasının gösterilmediği,

Katılan vekilinin 29.12.2011 tarihli celsede, mağdurenin psikolojik tedavi gördüğünü ifade ederek ibraz ettiği Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 27.10.2011 gün ve 1851335 sayılı raporunda, "hasta psikiyatri polikliniğimizde travma sonrası stres bozukluğu ve depresif nöbet tanılarıyla izlendiği” ifadelerine yer verildiği,

Katılan vekilinin 29.12.2011 tarihli celsede, mağdurenin psikolojik tedavi gördüğünü ifade ederek ibraz ettiği Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 27.10.2011 gün ve 1851335 sayılı raporunda, "hasta psikiyatri polikliniğimizde travma sonrası stres bozukluğu ve depresif nöbet tanılarıyla izlendiği” ifadelerine yer verildiği,

19.07.2012 tarihli celsede Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalasını açıklamasından sonra görüşü sorulan katılan vekilinin; “mağdure psikolojik tedavi gördüğü için ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda rapor aldırılarak karar verilsin” şeklinde talepte bulunduğu,

Katılan vekilinin; "Mahkeme, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınmadan yasaya aykırı olarak eksik inceleme sonucu hüküm tesis etmiştir" gerekçesiyle hükmü temyiz ettiği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Çocuğun cinsel istismarı" başlıklı 103. maddesi;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;

a) Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

Anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Cinsel istismarın üstsoy, ikinci veya üçüncü derecede kan hısmı, üvey baba, evlat edinen, vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, sağlık hizmeti veren veya koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan diğer kişiler tarafından ya da hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle veya birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması halinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması halinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin altıncı fıkrasında çocuğun cinsel istismarı suçunun fiile bağlı neticesi sebebiyle ağırlaşmış halleri düzenlenmiş, fıkranın gerekçesinde; "suçun işlenmesi suretiyle mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulmasına neden olunması, daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektirmektedir" denilmiştir.