muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9838, Karar No: 2017/17934, Tarih: 20.12.2017

O halde mahkemece; uzman bilirkişiler aracılığıyla her bir davalı yönünden ayrı ayrı davaya konu ödeme tarihleri arasında acil laboratuvarının bulunduğu yer dikkate alınarak, merkez laboratuvarında acil servis hizmeti verilmesinin, özellik arz eden riskli birimlerde çalışma niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi, acil laboratuvarındaki nöbet günleri nedeniyle davalılarıın aldığı ek ödemenin kadro ünvanına göre doğru hesaplanıp hesaplanmadığının ek ödeme bordrolarından kontrol edilmesi, bu şekilde davalıların acil laboratuvarında geçen nöbet günlerindeki hizmetleri nedeniyle alması gereken ödemenin niteliğinin ve miktarının tespit edilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2455, Karar No: 2013/6481, Tarih: 08.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/2455 E.  ,  2013/6481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 19/11/2012 günlü ve 2012/10531-2012/17289 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası sonucu desteklerinin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacıların temyizi üzerine dairece onanmış; davacıların karar düzeltme itirazları üzerine dosya yeniden incelenmiştir.

Davacılar, desteklerinin vefatı ile sonuçlanan trafik kazasında davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu beyanla, destekten yoksun kalma tazminatı ve uğradıkları üzüntünün telafisi amacıyla manevi tazminat isteminde bulunmuşlar, yargılamanın devamı esnasında ise, sigorta şirketi tarafından ödeme yapıldığından maddi tazminat istemlerini atiye bırakmışlardır.

Davalılar, kusurun davacıların desteklerinde olduğunu, maddi tazminat isteminin atiye bırakılmasını kabul ettiklerini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davalı sürücünün %80 oranında kusurlu olduğunu kabul eden bilirkişi raporları hükme esas alınarak, maddi tazminat isteminin atiye bırakıldığından geri alınmasına, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu trafik kazasında, davacı ...'in eş ve oğlunun, davacı ...'in ise babası ve kardeşinin vefat etmiş olması, olay tarihi, davalıların kusur oranı ve kazanın meydana geliş şekli ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekir ise de, karar onanmış bulunduğundan davacıların karar düzeltme istemi HUMK'nun 440-442. maddeleri uyarınca kabul edilmeli, onama ilamı kaldırılmalı ve karar gösterilen nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 440-442 maddeleri gereği, davacıların karar düzeltme isteminin kabulüne, 19/11/2012 gün ve 2012/10531-2012/17289 E.K. sayılı onama kararının kaldırılmasına ve kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve tashihi karar talep eden davacıdan önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/04/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddi gerektiği düşüncesiyle, dairemiz çoğunluğunun bozma kararına katılmıyorum. 08/04/2013
Yargıtay — Esas No: 2015/15659, Karar No: 2016/6636, Tarih: 25.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15659 E.  ,  2016/6636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 62, 51 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 ay 10 gün hapis cezası, 1 yıl denetim süresi ile erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların çobanlık yaptıkları, otlattıkları hayvanları katılanın arazisine sokarak arazide bulunan otlara zarar verdikleri iddia olunan olayda; sanıkların tevil yollu ikrar içeren savunmaları, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, olay tutanakları ve tüm dosya kapsamından sanıkların iştiraken mala zarar verme suçunu işledikleri anlaşıldığından mahkumiyetlerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3253, Karar No: 2011/12979, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/3253 E.  ,  2011/12979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki araç mülkiyetinin tespiti ve tescili davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının oğlu olduğunu, ticari araç alarak çalışmak için Şoförler Derneğine başvurduğunda emekli olduğundan dolayı Trafik Komisyonu kararı gereğince kendi adına ticari araç alamayacağının söylenmesi üzerine davalı oğlunun verdiği vekaletle onun adına ... plakalı minibüsü alarak Zonguldak-Kapuz hattında çalışmaya başladığını,bu aracın küçük olması nedeniyle hatsız olarak satıp bu kez ... plakalı minibüsü alarak çalışmaya devam ettiğini,davalının aracın alındığı tarihte asker olup herhangi bir gelirinin olmadığını,aracın her türlü vergi vs. giderlerini kendisinin karşıladığını,diğer çocuklarına haksızlık olduğunu,aracın gerçek sahibinin kendisi olduğunu ileri sürerek,dava konusu 67 M 055 plakalı aracın davalı adına olan kayıtlarının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, davaya konu araç ve durak hakkının kendisine ait olduğunu, davacının hiçbir hakkının olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, aracın 3.10.1997 tarihinde trafiğe çıktığı ve ruhsat bilgilerinin davalı ...'a ait olduğu, taşıt alım vergisi ve diğer resmi belgelerinin davalı ...'a ait olduğu, davacının davasını ispatlayacak herhangi bir makbuz, resmi belge, fatura sunamadığı, davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya 2011/3253-12979

Uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya 2011/3253-12979

Uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, kendisi adına alamadığı için davalı oğlunun verdiği vekalete istinaden davalı adına ticari minibüs alarak çalıştığını, aracın tüm masraflarını kendisinin karşıladığını, aracın gerçek sahibinin kendisi olduğunu ileri sürerek, dava konusu ... plakalı aracın davalı adına olan kayıtlarının iptali ile kendi adına tescili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı, aracın kendisine ait olup davacının hiçbir hakkının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, tüm kayıtların davalı adına olduğu, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. TMK.nun 6.maddesine göre ispat külfeti davacıdadır. Davacı, iddiasını yasal delillerle ispatlayamamıştır. Ancak, davacı dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. Öyle olunca, mahkemece davacı tarafa, dava konusu aracın gerçekte kendisine ait olup olmadığı hususunda davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 2,80 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13143, Karar No: 2006/13210, Tarih: 01.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13143 E.  ,  2006/13210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2188, Karar No: 2007/8182, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/2188 E.  ,  2007/8182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ... ile davacı vekili avukat .... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalının imzalamış olduğu ‘müşterek borçluluk müşterek müteselsil kefalet taahhütnamesi’ gereğince dava dışı asıl borçlu ...’nun şirkete her ne sebep ve sıfatla olursa olsun senetli veya senetsiz olarak borçlandığı ve borçlanacağı meblağın 500.000.000.000TL’na kadar olan kısmına müşterek borçlu ve müşterek müteselsil kefil olduğunu, asıl borçlunun aldığı mallar karşılığında vermiş olduğu senet bedellerinin ödenmemesi üzerine asıl borçlu ve kefiller aleyhinde icra takibi başlattıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karara verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini ve %40 kötüniyet tazminatının ödetilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taahhütnamedeki miktar ve tarihin farklı bir kalemle yazılmış olmasının davalı savunmasını doğrulamadığı bu nedenle kefaletin geçerli olduğu kabul edilerek 34.528.282.818 TL. üzerinden itirazın iptaline, bu miktara takip tarihinden itibaren faiz yürütülmesine ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan temyiz incelenmesinde dairenin 3.10.2005 tarihli ve 2005/6860-14408 esas ve karar sayılı ilamı ile özetle kefalet limiti ile tarihin yazıldığı kalem özelliklerinin farklı olduğunun bilirkişi incelemesi ile belirlendiğine göre sözleşmenin geçerli sayılabilmesi için sözleşme tarihinde kefalet limitinin yazılı halde iken imzalandığı hususunun davacı tarafça ispatlanamaması nedeniyle sonradan

2007/2188-8182

doldurulduğunun kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş,bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Alacaklı tarafından açılan itirazın iptali davasında İİK.nun 72.maddesi uyarınca icra takibinde bulunan alacaklı aleyhine tazminata hükmedilebilmesi için alacaklının takibinde haksız olmasının yanı sıra kötüniyetli bulunması da şarttır. Diğer bir değişle davacı alacaklının icra takibinde haksız olması tazminata hükmedilebilmesi için yeterli olmayıp ayrıca kötüniyetli bulunması gerekir.Somut olay değerlendirildiğinde davacı şirket tarafından düzenlenen kefaletnamenin düzenlenme tarihinde, geçerlik şartı olan kefalet limitinin yazılı olmadığı,sonradan davacı tarafından doldurularak takibe konulduğu bilirkişi incelemesi ve dosya kapsamı ile anlaşıldığından davalı lehine asıl alacağın % 40’ı oranında kötüniyet tazminatına hükmedilmesi gerekirken ,koşulları olmadığı gerekçesi ile davalının talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenle kararın hüküm fıkrasında davalı lehine koşulları oluşmadığından reddine ilişkin cümlenin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine,’reddedilen takibe konu asıl alacağın % 40’ı oranında kötüniyet tazminatının davacıdan tahsili ile davalı tarafa verilmesine’ cümlesi yazılarak kararın düzeltilmesine ve bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, 500 YTL. duruşma avukatlık parasının davacının alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 0.90 YTL’ kalan harcın davacıdan alınmasına, davalının peşin harcının istek halinde iadesine, 7.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25676, Karar No: 2014/33870, Tarih: 01.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/25676 E.  ,  2014/33870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/188-2013/407

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek duyulduğundan,

1-Davalı tarafından yürütüldüğü iddia edilen Silivri Belediyesi çevre temizlik işine dair, davalı ile Silivri Belediyesi arasında bağıtlanan, nakil ve iş sözleşmesinin feshi tarihi itibariyle yürürlükte olan hizmet alım sözleşmesinin, teknik ve idari şartnameleri dahil olmak üzere tüm ekleri ile birlikte davalı ve ilgili Belediyeden,

2-Davalı tarafından yürütüldüğü iddia edilen Silivri Belediyesi çevre temizlik işi işyerine ilişkin, nakil ve iş sözleşmesinin feshi tarihi itibariyle çalışan işçi sayısını gösterir dönem bordrosunun Sosyal Güvenlik Kurumu ile davalıdan,

Temini ile eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15596, Karar No: 2017/17424, Tarih: 06.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/15596 E.  ,  2017/17424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının ...'daki davalıya ait inşaat şantiyesinde kule vinç montajcısı olarak 01/03/2003 - 26/09/2008 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, işten çıkartıldığı tarihte davacının son aylak net ücretinin 1.700,00 USD olduğu; davacının iş yerindeki koğuştan ve 3 öğün yemekten yararlandığını, davacının son çalıştığı şantiyeden iş bitimi nedeniyle gönderildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının iş akdinin belirli süreli projenin bitmesiyle sona erdiğini, davacının aylık ücretinin 1.700,00 USD fiks olduğu iddiasının asılsız olduğunu, davacının saat ücreti esasına göre çalıştığını, tüm haklarının ücret bordrolarına yansıtılarak davacının banka hesabına yatırıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile ulusal bayram, genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraflar vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıya ait yurt dışı işyerinde çalışan davacının tazminat ve alacaklarının belirlenmesine esas ücret taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi son aylık ücretinin net 1.700,00 USD olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren 3,40 USD saat ücretini savunmuştur. Davacı tanıkları davacının iddiasını doğrulamışlar ve mahkemece davalının sunduğu kayıttaki ücret üzerinden hesaplanan tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmıştır.