muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4521, Karar No: 2011/3559, Tarih: 04.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4521 E.  ,  2011/3559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... Ayaz tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 15/04/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılardan ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davacının yaralanma derecesi, kusur durumu, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 200,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 1.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “...200,00...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...1.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...101,93...” ve “...bakiye 52,57 TL nispi harcın talep halinde davacıya iadesine” biçimindeki sayı ve sözcük dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...155,89...” ve “...artık 1.39 TL harcın davalılardan alınmasına,” sayı ve sözcük dizisinin yazılmasına; davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ...'e yükletilmesine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2062, Karar No: 2020/5372, Tarih: 05.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/2062 E.  ,  2020/5372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmeme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 18/07/2012 tarih ve 2012/28017 Esas sayılı iddianamesi ile 2006 ve 2007 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini gizlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın aynı takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini ibraz etmemesi nedeniyle...Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 14/06/2010 tarihli iddianamesiyle açılan dava üzerine,...44. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04/04/2012 tarihli 2010/1173 Esas ve 2012/249 Karar sayılı ilamıyla mahkûmiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; aynı döneme ait defter ve belgelerin ikinci kez istenmesinin yeni bir suçu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16149, Karar No: 2015/3654, Tarih: 16.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16149 E.  ,  2015/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/02/2014 tarih ve 2007/172-2014/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti'nin (...) kurucu ortağı ve halen hissedarı olduğunu, aynı zamanda ...Medikal Temizlik Bilgisayar Turizm İnş. İth. İhr. San. İç ve Dış Tic. A.Ş'nin (CPM)de hissedarı olduğunu, her iki şirketin aynı adreste faaliyet gösterdiğini, ...Medikal Temizlik Bilgisayar Turizm İnş. İth. İhr. San. İç ve Dış Tic. A.Ş'nin çalışan sigortalısı bulunmadığını, tüm işlerin... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti'nin çalışanları tarafından yürütüldüğünü, ancak ...tarafından müvekkilinin iyi niyetinin ve güveninin suistimal edildiğini,... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti. hesaplarından ve mal varlığından ...Medikal Temizlik Bilgisayar Turizm İnş. İth. İhr. San. İç ve Dış Tic. A.Ş. ve davalılar ... hesabına para aktarıldığını, davalılardan ... tarafından yine her iki şirketle aynı adreste, 01.03.2007 tarihinde aynı faaliyet kapsamında ...Ltd. Şti. adı altında bir şirket kurulduğunu, satış yapılan ürünlerin bedelleri... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti. ve ...Medikal Temizlik Bilgisayar Turizm İnş. İth. İhr. San. İç ve Dış Tic. A.Ş. tarafından ödenmekte iken ürün satışının yeni şirket adı üzerinden yapılarak bayiliklerin bu şirkete aktarılmaya başlanıldığını, davalı şirketin ortaklık mevcudunun ne durumda olduğunun tam olarak bilinmediğini ileri sürerek, davalı... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti'nin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın esas itibariyle... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti'nin tasfiyesi davası olduğunu, bu durumda tasfiye davasının taraflarının ancak şirket tüzel kişiliği ve ortakları olabileceğini, dava dilekçesinin talep kısmında şirket tasfiyesinin yanında adeta tasfiyesi istenilen şirket adına miktarı ve dayanağı belli olmayan alacak davası açıldığını, davacının şahsi olarak böyle bir dava açma ehliyetinin bulunmadığını, zira... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti'nin tüzel kişiliğinin halen devam ettiğini ve davacının diğer davalılar hakkında açılan davada... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti'yi temsil yetkisinin bulunmadığı, bu nedenle ...Medikal Temizlik Bilgisayar Turizm İnş. İth. İhr. San. İç ve Dış Tic. A.Ş, ...hakkında açılan davada davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını ayrıca, davacının tüm iddialarının asılsız olduğunu, davacının kardeşi ile birlikte ... Medikal Tıbbi Malzemeler İnş. Tekstil Gıda İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. adı altında şirket kurduğunu, eski şirketlerinin girdiği ihalelere girmeye başladığını, kendisinin şahsi giderlerinin de... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti. tarafından finanse edildiğini, davacının tüm çağrılara rağmen, şirkete olan sermaye koyma taahhüdünü ısrarla yerine getirmediğini, davacının, gerek müşteriler gerekse üçüncü kişiler nezdinde davalıları ve kendi şirketini devamlı kötüleyerek güvensizlik yarattığını, müvekilleri davalı... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti. ve davalı ... da artık ortaklığı sürdürmek istemediğini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tasfiyeye yol açan sebepler üzerinde taraflar arasında mütabakat bulunmamasına rağmen davacı ve davalı... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... iradelerinin şirketin feshi ve tasfiyesi konusunda örtüştüğü, tasfiyesi istenen... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti'ye eşit oranda hakim ortakların şirketi yönetemez ve yürütemez duruma geldikleri gerekçesiyle, davalı... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti'nin fesih ve tasfiye isteminin kabulüne, tasfiye memuru konusunda taraf vekillerince müşterek bir isim bildirilmemesi halinde mahkemece re'sen atanmasına, davacının diğer istemleri yönünden fesih ve tasfiyenin sonucunun beklenmesi gerektiğinden, davanın tefrikine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalılar ...Medikal Temizlik Bilgisayar Turizm İnş. İth. İhr. San. İç ve Dış Tic. A.Ş. ve ..., davalı... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti'nin fesih ve tasfiyesi davasında husumet yöneltilmemiş olması nedeniyle bu kararı temyiz etmekte hukuki yararları bulunmamasına, verilen tefrik kararının da bu davada temyizinin mümkün olmamasına ve ayrıca adı belirtilen davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verildikten sonra ek kararla tasfiye memuru atanmış olmasına göre, davalılardan ...Medikal Temizlik Bilgisayar Turizm İnş. İth. İhr. San. İç ve Dış Tic. A.Ş. ve Mete Baysal'ın, davalı... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti'nin fesih ve tasfiyesi davasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, şirketin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkin olup, bu davada husumetin şirkete yöneltilmesi gerekli ve yeterlidir. Böyle bir davada şirket ortaklarına husumet düşmez. Bu nedenle mahkemece davalı ortak ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalılar vekilinin davalı ...Medikal Temizlik Bilgisayar Turizm İnş. İth. İhr. San. İç ve Dış Tic. A.Ş,... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti. ve Mete Baysal yönünden yaptığı temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin davalı ... yönünden temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA, alınmadığı anlaşılan 27.70 TL temyiz ilam harcının davalılar ...Medikal Temizlik Bilgisayar Turizm İnş. İth. İhr. San. İç ve Dış Tic. A.Ş,... Medikal Hastane Sağlık Malzemeleri İthalat İhracat San. Tic. Ltd. Şti. ve Mete Baysal'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Cevdet Dursun'a iadesine, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13329, Karar No: 2013/20469, Tarih: 27.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13329 E.  ,  2013/20469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, Mayıs 2006 - 31.10.2008 tarihleri arasında davalı iş yerinde sulama işçisi olarak çalıştığını, davalı işverenin haksız ve bildirimsiz olarak iş akdine son verdiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacakların ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63'üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41'inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63'üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde,

işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir . Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, bilirkişi tarafından yapılan fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil hesabı denetime elverişli değildir.

Yapılacak iş, davacının yaptığı iş te göz önüne alınarak 24 saat günlük çalışma sonrası 24 saat dinlendiği anlaşıldığından ve Dairemizin yerleşik kararları dikkate alındığında 24 saat çalışılan günlerde yasal 11 saati aşan günlük 3 saatlik fazla mesai hesabı yapılması gerektiğinden, ve davacının çalıştığı kabul edilen ulusal bayram ve genel tatil günleri yönünden de yaz kış dönemlerindeki çalışma sistemi dikkate alınarak bilirkişiden, denetime elverişli ayrıntılı rapor alınarak dosya kapsamı itibariyle değerlendirmeye tutularak bir karar vermektir.

Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14978, Karar No: 2019/14537, Tarih: 26.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/14978 E.  ,  2019/14537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın, tehdit suçunu silahla yaralama suçuyla birlikte işlemediği değerlendirilerek yapılan incelemede;

1-Katılan ve tanıklar ..., ...'ın, soruşturmada, sanığın elinde bıçakla katılanı yaraladığını beyan etmeleri, kovuşturmada ise, sanığın katılanı yaraladığını ancak elinde ne olduğu görmediklerini, bıçak olduğunu düşündükleri belirtmeleri ve olayın akabinde alınan genel adli muayene raporunda sağ ön kolda kesi olduğunun bildirilmesi karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2-Tehdit suçu açısından ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.