muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8029, Karar No: 2011/11974, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8029 E.  ,  2011/11974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, 190 ila 207 orman tahdit sınır (OTS) noktaları görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 24/10/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14545, Karar No: 2017/18, Tarih: 16.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/14545 E.  ,  2017/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ücretlerinin çalıştığı süre boyunca düzenli ödenmediğini, Sosyal Güvenlik Kurumu ve diğer resmi kurumlara gerçekte aldığı ücretten farklı bildirimde bulunulduğu, Milli Eğitim Bakanlığında ve diğer resmi okullarda çalışan dengi öğretmenden daha az ücret ödendiğini, bu sebeple iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile Temmuz ve Ağustos ayları bakiye ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının doktor olan eşinin Erzurum'a tayininin çıkması nedeni ile kendi isteği ile işten ayrıldığını, ücretlerinin eksiksiz olarak banka aracılığı ile ödendiğini, belirli süreli sözleşme ile çalışan davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık işçinin ödenmeyen ücretleri ve resmi kurumlara gerçek ücreti üzerinden bildirimde bulunulmaması sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshedilip feshedilmediği konusudur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık işçinin ödenmeyen ücretleri ve resmi kurumlara gerçek ücreti üzerinden bildirimde bulunulmaması sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshedilip feshedilmediği konusudur.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. 5953 sayılı Basın İş Kanunu'nun 14. maddesinin aksine, 4857 sayılı Kanun'da ücretin peşin ödeneceği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sora ödenmelidir. Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi yasal yollardan talep etmesi mümkündür. Mülga 1475 sayılı Kanun döneminde, toplu olarak hareket etmemek ve kanun dışı grev kapsamında sayılmamak kaydıyla mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi uyarınca ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini ifa etmekten, yani çalışmaktan kaçınabileceği kabul edilmekteydi. 4857 sayılı İş Kanunu'nda ise ücret daha fazla güvence altına alınmış ve işçi ücretinin yirmi gün içinde ödenmemesi durumunda, işçinin iş görme edimini yerine getirmekten kaçınabileceği açıkça düzenlenmiş, toplu bir nitelik kazanması halinde dahi bunun kanun dışı grev sayılamayacağı kurala bağlanmıştır. Ücreti ödenmeyen işçinin alacağı konusunda takibe geçmesi ya da ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini yerine getirmekten kaçınması, iş ilişkisinin devamında bazı sorunlara yol açabilir. Bu bakımdan, işverenle bir çekişme içine girmek istemeyen işçinin, haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır. Ücretin hiç ya da bir kısmının ödenmemiş olması bu konuda önemsizdir. Ücretin ödenmediğinden söz edilebilmesi için işçinin yasa ya da sözleşme ile belirlenen ücret ödenme döneminin gelmiş olması ve işçinin bu ücrete hak kazanması gerekir.

4857 sayılı Kanun'un 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır. İşçinin ücretinin işverenin içine düştüğü ödeme güçlüğü nedeniyle ödenememiş olmasının sonuca bir etkisi yoktur. İşçinin sigorta primlerinin hiç yatırılmaması veya eksik bildirilmesi, sosyal güvenlik hakkını ilgilendiren bir durum olsa da Dairemizin mülga 1475 sayılı Kanun döneminde istikrar kazanmış olan görüşü, 4857 sayılı Kanun döneminde de devam etmekte olup, sigorta primlerinin hiç yatırılmaması, eksik yatırılması veya düşük ücretten yatırılması hallerinde de işçinin haklı fesih imkânı vardır.

Davacı, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu ile bu Kanuna dayanılarak çıkartılan yönetmelikler kapsamında olduğundan, uyuşmazlığın çözümünde bu mevzuat hükümlerinin nazara alınması gereklidir.

5580 sayılı Kanun’un 9. maddesinde, özlük haklarına ilişkin düzenlemelere yer verilmiş olup, maddenin ikinci fıkrasında, “Okullarda yöneticilik ve eğitim-öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez”; aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise “Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemeler, bütçe kanunlarıyla resmi okul öğretmen ve personeline sağlanan haklara denk olarak okul öğretmenlerine ve personeline de ödenir. Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemelerden gelir vergisi kesilmez.” denilmiştir.

5580 sayılı Kanun’un, belirtilen 9. maddesinin ikinci fıkrası, 14.03.3014 tarih ve 28941 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 01.03.2014 tarihli ve 6528 sayılı Kanun’un 14. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır. 5580 sayılı Kanun’un 9/2. maddesi, 14.03.2014 tarihinde yürürlükten kaldırılmış ise de, davacının iş sözleşmesi 2011 tarihinde sona ermiş olup anılan düzenlemenin davacı bakımından uygulanma zorunluluğu bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacı, 01.09.2006 tarihinden itibaren davalı işyerinde matematik öğretmeni olarak çalışmış olup Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından gönderilen belgelerden davacının, dengi olan matematik öğretmeninin resmi okulda alabileceği emsal ücretin davacının ücretinden fazla olduğu anlaşılmaktadır. Fesih tarihinde yürürlükte bulunan yukarıda açıklanan kanuni düzenleme gözetildiğinde açıklanan gerekçe ile iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğinin kabulü gerekmektedir. Milli Eğitim Bakanlığı tarafından bildirilen cevabi yazı ile matematik öğretmeni olarak çalışan bir öğretmenin 2011 yılında net 1.590,26 TL ücret alabileceğinin bildirildiği ancak taleple bağlılık kuralı gereği davacının net 1.500,00 TL ücret aldığının kabulü ile kıdem tazminatı, 2011 yılı Temmuz ve Ağustos ayları bakiye ücret alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddedilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20776, Karar No: 2010/260, Tarih: 18.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/20776 E.  ,  2010/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınan ...’in 22.03.2006 tarihinde yanında avukat olduğu halde C Savcısına “ sanığın bıçak çekerek para istediğini, ancak kendisinin para vermediğini” bildirmiş olması karşısında, eylemin kalkışma aşamasında kaldığı ve kalkışma aşamasında kalan eylemlerde TCY’nın 168. maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Yakınan ...’ın aşamalarda, kendisine karşı sanığın cebir ve tehdit’te bulunduğuna ilişkin açık anlatımı bulunmadığına göre; adı geçen, mağdura yağma eyleminin zor ögesinin nasıl gerçekleştirildiği açıklattırılıp, belirlendikten sonra, sanığın hukuki durumunun saptanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Yakınanlar ... ve ...’in farklı tarihlerde bıçak zoruyla paralarını yağmalayan sanığın, mağdurlardan ...’ın 10 TL, ...’ın 1 TL.ni aldıktan sonra, mağdurlardan herhangi bir şey istemeden ve ısrarcı olmadan yakınanların verdiği paralarla yetinerek olay yerinden ayrıldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCY’nın 150/2. maddesinin uygulanma koşularının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

4- Sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesinin yakınanlar ... ve ...'e karşı eylemler nedeniyle kurulan hükümlerde değerlendirilmesi gerektiğinin gözardı edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8052, Karar No: 2014/13331, Tarih: 26.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8052 E.  ,  2014/13331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükmedilen ceza miktarları nazara alınarak sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddine, mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kâbil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve sanık müdafilerince bu kararla ilgili olarak yapılan itiraz üzerine İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2014 günlü, 2014/756 D.İş sayılı ilamı ile vâki itirazın reddine karar verildiği dosya kapsamından anlaşıldığından, bu suça ilişkin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin diğer atılı suçlardan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun istikrar kazanmış uygulamasına göre TCK.nın 102/5. maddesi kapsamında beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için yetişkinlerde olay tarihinden itibaren en az bir yıllık bir sürenin geçmesi koşulunun arandığı, buna karşılık 12.04.2013 tarihinde işlenen suçla ilgili olarak yapılan yargılama sırasında aldırılıp mahkemece hükme esas alınan ve Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi bünyesinde görevli iki adli tıp uzmanı ile üç ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanından oluşan beş kişilik heyetçe düzenlenen 20.12.2013 günlü, bila sayılı raporda mağdurenin olaydan 8 ay 8 gün geçtikten sonra yapılan psikiyatrik muayene bulgularına göre söz konusu eylem nedeniyle gelişen travma sonrası stres bozukluğundan dolayı ruh sağlığının kalıcı şekilde bozulduğunun bildirilmesi ve anılan raporun dosya kapsamı nazara alındığında içeriği itibariyle de yetersiz olması karşısında, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilip muayenesinin yaptırılarak anılan olay sebebiyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda yeni rapor aldırılmasının ardından sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/181, Karar No: 2023/1276, Tarih: 15.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/181 E.  ,  2023/1276 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1574 E., 2019/1627 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma gereğince verilen kararın niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır.

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2019 tarihli ve 2018/174 Esas, 2019/264 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.10.2019 tarihli ve 2019/1574 Esas, 2019/1627 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun' un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.12.2021 tarih ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz istemi özetle;

1. Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olmadığı ve sanığın talimatla hareket ettiğine,

2. Sohbet adı altındaki örgütsel toplantılara üniversite öğrenciliğinden itibaren 2015 yılına kadar iştirak ettiğine,

3. Kurban parası ve burs adı altında örgüte bağışta bulunduğuna,

4. Terör örgütü ile iltisaklı derneklerde yönetim kurulu ve denetim kurulu üyesi olarak görev yaptığına,

5. Örgüt tarafından düzenlenen yurtdışı gezilerine katıldığına,

6. Sanıkta ele geçirilen dijital materyallerde örgüt içi haberleşmede kullanılan "cocovoice" isimli programa ilişkin kalıntılara rastlanıldığına ve örgütle iltisaklı internet sitelerini takip ettiğine,

7. Örgüte müzahir "Kimse Yok Mu" Derneğinden SMS aldığına,

8. Temyiz talebinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5. Örgüt tarafından düzenlenen yurtdışı gezilerine katıldığına,

6. Sanıkta ele geçirilen dijital materyallerde örgüt içi haberleşmede kullanılan "cocovoice" isimli programa ilişkin kalıntılara rastlanıldığına ve örgütle iltisaklı internet sitelerini takip ettiğine,

7. Örgüte müzahir "Kimse Yok Mu" Derneğinden SMS aldığına,

8. Temyiz talebinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; 08.03.2018 tarihinde sanığın ikametgahında yapılan aramada el konulan dijital materyallerin incelenmesi ile düzenlenen 04.11.2018 tarihli export ve 15.11.2018 tarihli inceleme raporundan "zaferfen, zaman gazetesi, karsamed" ten mesajlar geldiği, hafıza kartında "kimse yok mu" derneği ve kurban kesimlerine dair resimler yer aldığı, "kargid, karsamed, bankasya küresel doktorlar, kimse yok mu, herkul.org, fetullah gülen hocaefendi" gibi aranan öğeler yer aldığı, yüklü uygulamalar arasında "cocovoice" isimli programın yer aldığı, resimler kısmında örgüt elebaşı tarafından yazılmış kitap resimleri yer aldığı görülmüştür.

Sanık hakkında tanzim edilen 23.02.2018 tarihli araştırma tutanağının yapılan incelemesinde; FETÖ/PDY e müzahir dernek üyeliği olduğu, ByLock kaydı bulunmadığı, Bank Asyada artan hesap hareketleri olduğu, hakkında Y.Ö.' in sanığın örgütün sohbet adlı toplantılarına katıldığına dair beyanı olduğu tespitlerinin yer aldığı görülmüştür.

İl Dernekler Müdürlüğünün listesinde; sanığın örgüte müzahir "Kargid" isimli derneğe kapatılana kadar, "Trabzon Tüm Memur İşçi ve Dayanışma Derneği" ne 05.02.2014 tarihine kadar üye olduğu ve yine örgüte müzahir "Küresel Doktorlar Derneği" nin bir dönem yönetim kurulunda da görev yapıp 27.02.2016 tarihinde fesh olana kadar bu derneğe üye olduğu görülmüştür.

Trabzon İl Emniyet Müdürlüğü tarafından sanık hakkında tanzim edilen 24.04.2018 tarihli araştırma tutanağının yapılan incelemesinde; Bank Asyada artan hesap hareketleri olduğu, FETÖ/PDY müzahir derneklerde üyeliklerinin bulunduğuna dair tespitler yapıldığı görülmüştür. S.G.K. Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün 08.03.2018 tarihli S.G.K. Hizmet dökümünden sanığın örgüte müzahir kurumlarda SGK kaydı bulunmadığı görülmüştür. 19.07.2018 tarihli ByLock sorgu sonucundan sanığın TC Kimlik numarası ve adına kayıtlı 0533 ... 77 13 nolu GMS hattı üzerinden yapılan sorgulamada ByLock kaydı bulunmadığı görülmüştür.

Bank ... tarafından 23.01.2019 tarihinde gönderilen sanığa ait hesap hareketlerini içerir CD'nin incelenmesi neticesinde hesap uzmanı bilirkişisince tanzim edilen 28.06.2018 tarihli bilirkişi raporunun yapılan incelenmesinde; sanığın ilgili bankada ilk kez 18.01.2005 tarihinde hesap açtırdığı, 01.01.2012 - 31.07.2016 tarihleri arasında birikimlerini vadeli - vadesiz euro, altın mevduatında değerlendirdiği, 2013 yılı 12 aylık mevduat bakiye ortalamasının 65.693,34 TL olduğu 31.12.2013 tarihinde bakiyesinin 94.018,64 TL olduğu, 04.09.2014 tarihinde hesaba nakit teslimatla 19.748,38 ve 750,00 Euro yatırıp 285,79 gr altın satın alıp vadeli altın hesabı açtırdığı, 04.06.2015 tarihinde 286,00 gr vadeli altın hesabı kapatılmış, 30.06.2015 tarihinde hesap bakiyesi 94.178,25 TL olduğu, 08.02.2016 tarihinde hesaptan 4.000 TL çekildiği ve bakiyesinin 91.911,51 TL olduğu görülmüştür. 20.01.2019 tarihli Bank ... bilirkişi ek raporda da 04.09.2014 tarihinde hesaba nakit teslimatla 19.748,38 ve 750,00 Euro yatırıp 285,79 gr altın satın alıp vadeli altın hesabı açtırdığı, 04.06.2015 tarihinde 286,00 gr vadeli altın hesabı kapatılmış olduğu görülmüştür.

Tanık Y.Ö.'nün mahkememizce alınan beyanlarında; "Ben 2013 yılı ekim ayı ile 2014 yılı eylül ayı arasında KARSAMED isimli dernekte sekreter olarak çalıştım. Huzurda bulunan sanığı da derneğe gelmesi dolayısıyla tanırım. Yine dernek sorumlusu İ.A. isimli şahıs ile muayenehanesine ziyarete gitmiştik. Kendisinin diş hekimi olduğunu biliyorum. Zaman zaman derneğe gelirdi. Derneğin resmi amaçlı toplantılarında bulunurdu. Sohbet için geldiğini görmedim. İ.A. ile birlikte iş yerine gittiğimizde aralarında örgütsel yada siyasi bir konuşmaya tanık olmadım. Daha çok hal hatır üzerine konuşmalardı. İ.A. herkese ziyaret yapmıyordu, belki de kendisini yapıya kazandırma amaçlı ziyaret etmiş olabilir. Ben yargılama sırasında da 30.05.2017 tarihli ifademin bu kısımları ile ilgili düzeltmeler yaptım. Huzurunuzda verdiğim beyanım doğrudur." şeklinde beyanlarda bulunmuştur. Tanık Y.Ö.'nün soruşturma aşamasında alınan beyanlarının sanık ile ilgili kısımlarında; ''...Hatırladığım kadarıyla 2014 Haziran ayının sonlarına kadar yani benim ayrılmama yakın A.Ç., ..., R.K. ara sıra gelirdi. ... nadiren katılırdı. " şeklinde beyanlarda bulunmuştur.

U.E.Ö.'nün Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nde sunduğu 24.04.2018 tarihli dilekçesinin sanık ile ilgili kısımlarında; ''Karsamed isimli bu dernekle yurt dışı organizasyonlarına düzenli olmamakla birlikte katılanlar: Ö.A., ..., ..., ... gibi doktor, diş hekimi ve eczacı olan kişilerdi." şeklinde beyanlarda bulunmuştur.