muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8709, Karar No: 2012/11318, Tarih: 28.06.2012

Mahkemece, davalı avukatın müvekkili adına mahkemeye vermiş olduğu dilekçe de maksatı aşarak davacıyı rencide edecek ve mesleği yönünden onu küçük düşürecek şekilde "ellerindeki ballı işi kaçırınca, haksız itham ve davalarla kendilerine kazanç sağlamaya çalışmaktadırlar" şeklinde beyanda bulunduğu, dilekçenin müvekkil adına yazılmış bulunmasının kaleme alan şahsın sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı, meslek kurallarına uymak zorunda olan bir avukatın davanın tarafı gibi davrandığı gerekçesi ile 10.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda, olayın gelişimi, taraflar arasındaki süreç, söylenen sözlerin niteliği ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat çok fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bente açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/11224, Karar No: 2014/1770, Tarih: 17.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11224 E.  ,  2014/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay sonrası mağdurenin intihar etmesini gerektirecek derecede ruh sağlığındaki bozulmanın ağırlığı gözetilerek TCK.nın 102/5. maddesi uyarınca yapılacak arttırımın alt sınırdan makul bir miktarda uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/790, Karar No: 2018/3794, Tarih: 15.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/790 E.  ,  2018/3794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 28.07.2005-14.02.2011 tarihleri arası depo biriminde çalıştığını, fazla mesai alacaklarının ödenmediğini beyanla fazla çalışma alacağını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını, işyerinde mevcut personel devam takip sistemi adı verilen davacının giriş ve çıkış zamanlarını belli olduğu puantaj kayıtlarında davacının fazla mesai yaptığı aylar için fazla mesai ücretlerinin, ücret bordrolarında tahakkukunun yapılarak banka yolu ile ödendiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesinde karar, manyetik kart sistemi kayıtlarına karşı davacıdan diyeceklerinin sorulmasına yönelik olarak bozulmuş; anılan bozma ilamına uyulmakla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen söz konusu alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda mahkemece bozma gereği gibi davacı asilden manyetik kart dökümlerine ilişkin diyeceklerinin sorulduğu, davacının bunun üzerine söz konusu sisteme davalı tarafından müdahale edildiğini ifade ettiği, davacının bu ifadesi gerekçe gösterilerek dava konusu fazla mesai alacağı manyetik kart sistemi kayıtlarına itibar edilmeksizin tanık beyanlarına göre kabul edilmiş ise de söz konusu kartlı geçiş sisteminin, işe giriş çıkışları kart basma saatine göre tespit ederek sistemde saklayan ve dökümü istendiğinde liste halinde veren bir sistem olduğu ancak davacının bu sisteme işverence elle müdahale edildiğini iddia ettiğinden söz konusu sistem üzerinde keşif yapılarak ve davacının iddialarını değerlendirebilecek uzmanlığa sahip bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.02.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8874, Karar No: 2012/14993, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8874 E.  ,  2012/14993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi, katılan Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazlara komşu olan Akbıyıklar Köyü 102 ada 3 ve 8 sayılı parsellerin davalı oldukları anlaşıldığından ilgili dava dosyalarının,

2) Çekişmeli yerin güneyinde bulunan 3 sayılı parselin ada numarası tespit edilerek bu parsele ait kadastro tutanağı ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte, davalı ise dava dosyasının, kesinleştiyse kadastroca oluşan tapu kayıt örneğinin,

3) Bölgede yapılan orman kadastrosu çalışmalarının hangi nedenle ... emirleri ile iptal edildiği sorularak alınacak cevabın,

4) Davalılar ve miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının getirtilip dosya arasında yer alması,

Arıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26.12.2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1258, Karar No: 2011/2623, Tarih: 17.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/1258 E.  ,  2011/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :02.07.2009
Yargıtay — Esas No: 2021/374, Karar No: 2021/4150, Tarih: 14.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/374 E.  ,  2021/4150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 49. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... ANADOLU 5. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-) Davalılardan ... vekili; 17.05.2018 tarihli dilekçesi ile davayı kabul ettiğini açıkça ve koşulsuz olarak bildirmiştir. Yapılan incelemede davalı vekilinin vekaletnamesinde, davayı kabul yetkisinin bulunduğu saptanmıştır.

7251 sayılı kanunun 29. maddesi ile 6100 sayılı HMK’nın 310. maddesine eklenen ikinci fıkrada; “Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Açıklanan kanun hükmüne göre; ilk derece mahkemesinin 10/04/2018 tarihli kararından sonra, ancak dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesinden önce davalı ... vekilinin 17.05.2018 tarihinde davayı kabul beyanı sunmuş olduğu anlaşılmakla kabul doğrultusunda ek karar verme yetkisi, hükmü veren ilk derece mahkemesine aittir.

Açıklanan bu nedenlerle; kabul hakkında ek karar verilmesi için, davalı ... açısından dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine işlemsiz olarak İADESİNE karar vermek gerekmiştir.

2-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, diğer davalılar hakkındaki yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının davalı ... haricindeki diğer davalılar açısından 6100 sayılı HMK’nın 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, 4,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 14/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15701, Karar No: 2011/14718, Tarih: 07.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/15701 E.  ,  2011/14718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82/12.maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içerin bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve ek raporunda taşınmazın 69.900,00 TL edeceği belirtilmesine karşın borçlunun haline münasip meskeni ne kadara alabileceği hususunda herhangi  değrelendirmede bulunulmadığı görülmektedir.

Mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun taşınmazın bulunduğu Bandırma İlçesinin daha mütevazi bir yerinde haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile ve yetersiz raporlara dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11200, Karar No: 2018/4985, Tarih: 27.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11200 E.  ,  2018/4985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı; davalı işyerinde 04/04/2011 tarihinde çalışmaya başladığını, işverenin ücretlerini tam ve zamanında ödememesi nedeniyle iş akdini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesine göre haklı nedenle feshettiğini beyanla, kıdem tazminatı ile ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücreti alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, işyerinde işe giriş ve çıkışlarda parmak basmak sureti ile kayıt tutulduğunu davacının fazla çalışmalarının yazılı kayıtlarla sabit olup, davacıya çalışmış olduğu tüm sürelerde fazla mesai ücretlerinin tam olarak imzalı bordrolar ile ödendiğini, davacının alacak iddialarının haksız bulunduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

2-Davacı, işveren tarafından fazla mesai, ubgt ve aylık ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle hizmet akdini haklı nedenle 18.03.2014 tarihinde feshettiği iddiası ile kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur. Davalı taraf ise, işçilerin işe giriş çıkışlarının parmak basma usulüyle kayıt altına alındığını belirterek, puantaj kayıtlarını delil olarak dosyaya sunmuştur. Davacı tarafın sunulan puantaj kayıtlarına karşı herhangi bir itirazı olmamıştır.

Puantaj kayıtlarına göre davacının yapmış olduğu fazla çalışmaların, ücret bordrosunda “ek kazanç” adı altında gösterilerek ücret tahakkukunun yapıldığı, puantajlarda fazla çalışma yapılmadığı belirlenen aylar için ise ücret bordrosunda tahakkuk bulunmadığı, davacıya ait tüm ücret bordrolarının imzalı olduğu ve ihtirazı kayıt içermediği tespit edilmiştir. Mahkemece, bordrolarda tahakkuk bulunan aylar dışlanarak, kayıt bulunmayan aylar için davacı tanık anlatımlarına göre fazla çalışma ve ubgt alacakları hesaplaması yapılan bilirkişi raporu dayanak kılınarak hüküm kurulmuşsa da, davalıya karşı aynı yönde davaları mevcut olan husumetli davacı tanıklarının beyanlarına üstünlük verilerek, dosyaya sunulan ve davacı tarafça itiraza uğramayan puantaj kayıtları ve imzalı bordroların aksine değerlendirme yapılabilmesi isabetli bulunmamaktadır. Davacı, daha fazla sürelerde fazla mesai yaptığını ancak yazılı delil ile ispat edebilecektir.

Davacı iş akdi fesih gerekçesi olarak, her ne kadar Mart 2014 ayına ilişkin ücretinin ödenmediğini de ileri sürmüş olup, fesih ihbarnamesi 18.03.2014 tarihli olmakla bu tarihte Mart ayına ilişkin ücretin ifasında gecikmeden bahsedilebilmesi mümkün görülmemektedir.

Bu değerlendirmelere göre ise; davacının, puantaj kayıtları ve imzalı bordroların aksine daha fazla alacağı olduğu ve dolayısıyla iş akdinin haklı nedenle feshettiği iddiasını yazılı belgeler sunmak suretiyle ispat edememiş olması karşısında, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirmeyle kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

H.Y.D.
Yargıtay — Esas No: 2012/9222, Karar No: 2013/9198, Tarih: 20.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/9222 E.  ,  2013/9198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre a

şağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ile reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

a-Davacı, davalı kardeşi tarafından darp edildiğini, bu eylemi nedeniyle .... 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/176 esas ve 2008/155 karar sayılı dosyasında yargılaması devam ederken kendisinin akıl hastası olduğu yönünde asılsız beyanlarda bulunduğunu, davalının asılsız beyanları nedeniyle hastaneye sevk edildiğini beyanla, davalının eylemleri nedeniyle uğradığı manevi zararların davalıya ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, 5.000,00 TL'sına yaralama eyleminin gerçekleştiği tarih olan 10/01/2006 tarihinden itibaren, 3.000,00 TL'sına ise, akıl hastası olduğu yönünde ceza mahkemesinde beyanda bulunduğunun kabul edildiği 23/11/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince, davacının yaralanma derecesi, olay tarihi ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına kasten yaralama eylemi nedeniyle takdir edilen 5.000 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b-Dava dosya içerisinde bulunan .... 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/176 esas sayılı dava dosyasının incelenmesinde, davalı ...'nın davacının akıl hastası olduğu yönünde beyanda bulunmadığı, davalı ... vekilinin tanık dinlenmesi sırasında tanıktan davacı ...'nın psikolojisinin yerinde olup olmadığının sorulmasını istediği, tanığın davacının psikolojisinin pek yerinde olmadığı yönünde beyanda bulunması üzerine ceza mahkemesince davacının takip ehliyetinin araştırılması için hastaneye sevk edildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davalının ceza mahkemesinde davacının akıl hastası olduğu yönünde beyanda bulunmadığı anlaşıldığına göre, davacının davalının bu eylemine dayalı talebinin reddine karar vermek gerekir. Mahkemece anılan yön gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçe ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/218, Karar No: 2013/3812, Tarih: 03.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/218 E.  ,  2013/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından (2 kez) sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine dair Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.09.2012 gün ve 2011/93 Esas, 2012/143 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.