muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11581, Karar No: 2013/8355, Tarih: 18.04.2013

Yukarda yapılan açıklamalar ışığında araştırma ve irdeleme yapılması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya ayıkırıdır.

O hâlde, davalılardan Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8029, Karar No: 2019/10507, Tarih: 12.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8029 E.  ,  2019/10507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık...’in birbirini tamamlayan anlatımlarına göre sanığın çaldığı eşyalar ile müştekiye ait işyerinden çıkarken tanık ...’e saldırdığı, "Yaklaşma" şeklinde söz sarf ettiği, tanığın ise elinde gördüğü bıçaktan korkarak yanındaki sopa ile sanığa vurduğu, sendeleyip yere düşen sanığın, yazıcıyı bırakmasına rağmen monitör ile kaçmaya çalıştığı sırada sanığın, tanığa yönelik bıçağı gösterdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK’nun 149. ve 35. maddesine uyan yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 12.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15518, Karar No: 2012/17591, Tarih: 03.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15518 E.  ,  2012/17591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, Döner Sermaye Mevzuatı nedeniyle özel yasadan kaynaklanan prim alacağına ilişkindir.Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/289, Karar No: 2022/3762, Tarih: 07.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/289 E.  ,  2022/3762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kesin hükümden dolayı dava şartı nedeniyle usulden reddine ilişkin olarak verilen karara karşı davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; tazminat istemine dayanak yapılan İsmetpaşa Köyü, 4 ada, 4 parsel sayılı taşınmazın davacılar tarafından Bergamalılar Sahil Sitesi Kooperatif üyeliği nedeniyle yasal olarak edinildiği, ancak Hazine tarafından açılan dava sonucu Dikili Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1989/136 E. - 1991/15 K. sayılı kararı ile taşınmazın üzerinde bulunan yapının kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeni ile müdahalenin men'i ve binanın kal’ine tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verildiği, hükmün 02.11.1992 tarihinde kesinleştiği, 25.07.2011 tarihinde davacılar tarafından TMK'nın 1007. maddesince Hazine'ye karşı açılan davanın Dikili Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/269 E. - 2012/62 K. sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle reddedilerek 30.01.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Tarafları ve konusu aynı olan dava konusu taşınmaza yönelik davanın kesin hükümden dolayı dava şartı nedeniyle reddine dair verilen kararın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2380, Karar No: 2021/12908, Tarih: 26.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2380 E.  ,  2021/12908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2020/1251-2020/2218

İlk Derece

Mahkemesi : Antalya 1. İş Mahkemesi

No : 2016/178-2020/47

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı ... vekili ve fer’i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ... vekili ve fer’i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyanın incelenmesinde; 1- Dava dışı ... Temizlik İnş. Güvenlik Tur. Tic. Ltd. Şti. unvanlı işyerine ait 27.09.2010-31.05.2013 tarihleri arasındaki dönem bordrolarının getirtilmesi,

2- Dava dışı ... Temizlik İnş. Güvenlik Tur. Tic. Ltd. Şti. ile Yüzüncü Yıl İlköğretim Okulu arasında hizmet alımı sözleşmesi olup olmadığına ilişkin, ilgili İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü ve ... Temizlik İnş. Güvenlik Tur. Tic. Ltd. Şti.’ne müzekkere yazılarak, bu hususta gelen bilgi ve belgeler eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 26/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9228, Karar No: 2018/6448, Tarih: 16.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/9228 E.  ,  2018/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesine vermiş olduğu dava dilekçesi ile, ... ilçesi ... mah. .... mevkii, 24 pafta, 2177 ada, 108 parselde kayıtlı ... apartmanında 8/100 asra paylı, 8 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, bu taşınmazı 24/01/1990 tarihinde satın aldığını, anataşınmazda 6306 sayılı Kentsel Dönüşüm Kanunu kapsamında riskli yapı raporu alınarak tapuya şerh verildiğini, onaylı mimari projeye göre müvekkiline ait arsa payı ile diğer bağımsız bölümlerin arsa payı kıyaslandığında, bağımsız bölümün büyüklük ve değeri ile bağdaşmayan arsa payı farklılıklarının olduğunu, tüm dairelere 100/2000 olarak eşit arsa payı verilmiş olduğunu, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmü gereğince kat irtifakı kurulduğu tarih itibariyle arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleri ile orantılı olarak arsa paylarının yeniden belirlenmesi talep ve dava etmiştir.

... ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/442 E. 2016/931 K. sayılı ilamı ile davaya konu taşınmazın üzerinde apartman yapıldığı ve kat mülkiyetine geçildiği kat mülkiyetine geçilmesi sırasında mülkiyetteki bağımsız arsa paylarının taşınmazların değerine bakılmaksızın müteahhit tarafından belirlenip tapuya verildiği ve tarafların bu arsa payları üzerinde ittifakları alınmadan arsa paylarının belirlendiği taşınmazların satın alınması sırasında her bir bağımsız bölümün doğu, ..., güney, kuzey, caddeye bakma, sokağa bakma ve denizi görme durumları dikkate alınarak farklı satış bedellerinin uygulanması göz önüne alındığında bağımsız bölümlerin bu bedellerine göre arsa payları hesaplanması gerekirken hepsine eşit arsa payı verilmesi hakkaniyete uymayacağı gerekçesi ile davanın kabulü ile ... ili ... ilçesi ... mah. 16578 ada 108 parsel üzerinde inşa edilen kagir apartmanın daha önceki tüm maliklere ait arsa paylarının iptaline karar verilerek yeni arsa payları belirlenmiş, karar taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi 2017/744 E. - 2017/934 K. karar sayılı kararıyla “hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporlarında, bağımsız bölümlere özgülenen arsa payının heyetçe hesaplanan arsa payıyla arasındaki farklılığın ve esaslı farkların neden kaynaklandığının objektif kriterlerle açıklanmamış olup, bu bilirkişi raporlarında belirtilen arsa payları dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır, kaldı ki kat irtifakının kurulduğu 1987 yılında bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan ve bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi aradan geçen süre zarfında arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı da göz önünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun 2017/9228-2018/6448 olmadığı” gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun tamamen, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01/12/2016 tarih 2016/442 E. - 2016/931 K. sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dava, arsa payının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Kanun gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Sözkonusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 21.08.1987 tarihinde kat irtifakı kurulduğu, bilirkişi raporunda kat irtifakına geçiş tarihi olan 21.08.1987 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır.

Dava konusu taşınmazda 1987 yılında kat irtifakı kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/10/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24389, Karar No: 2014/3516, Tarih: 11.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/24389 E.  ,  2014/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi : 04/04/2013

Numarası : 2012/164-2013/143

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, haftanın 2 günü hariç diğer günler günde 4 saat fazla mesai yaptığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının devamsızlık yapması nedeni ile iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, fazla mesai yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca fazla mesai yaptığı gerekçei ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai süresi konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 69.maddesine göre çalışma hayatında "gece" en geç saat 20.00'de başlayarak en erken saat 06.00'ya kadar geçen ve her halde en fazla onbir saat süren dönemdir.

Bazı işlerin niteliğine ve gereğine göre yahut yurdun bazı bölgelerinin özellikleri bakımından, çalışma hayatına ilişkin "gece" başlangıcının daha geriye alınması veya yaz ve kış saatlerinin  ayarlanması, yahut gün döneminin başlama ve bitme saatlerinin belirtilmesi suretiyle birinci fıkradaki hükmün uygulama şekillerini tespit etmek yahut bazı gece çalışmalarına herhangi bir oranda fazla ücret ödenmesi usulünü koymak veyahut gece işletilmelerinde ekonomik bir zorunluluk bulunmayan işyerlerinde işçilerin gece çalışmalarını yasak etmek üzere yönetmelikler çıkartılabilir.

İşçilerin gece çalışmaları yedibuçuk saati geçemez.

Yasanın 69.maddesinin 2. fıkrasındaki yönetmelik çıkarılmadığından hali hazırda gece sayılan zaman dilimi aynı maddenin 1. fıkrasına göre belirlenmekte ve 20-06 saatleri arasındaki süre gece sayılmaktadır.

işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir.

Somut olayda;

Davacı vekili davacının haftanın 2 günü hariç diğer günler günde 4 saat fazla mesai yaptığını iddia ederek fazla mesai ücreti talep etmiştir.

işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir.

Somut olayda;

Davacı vekili davacının haftanın 2 günü hariç diğer günler günde 4 saat fazla mesai yaptığını iddia ederek fazla mesai ücreti talep etmiştir.

Davacı tanık dinletmemiş, dinlenen ve beyanı hesaplamaya esas alınan davalı tanığı davacının 1 gün 17.00-07.00 saatleri arasında çalışıp 1 gün dinlendiğini beyan etmiştir.

Benimsenen bilirkişi raporunda davacının 17.00-07.00 saatleri arasında 14 saat çalıştığı, 2,5 saat ara dinlenme süresinin mahsubu halinde 11,5 saat çalıştığı, haftalık mesaisinin 45 saati aşmamasına rağmen gece çalışmasının 7.5 saati aşmayacak olması nedeni ile haftada 3 gün günde 4 saatten haftalık 12 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.

Davacının haftanın 1 günü 17.00-07.00 saatleri arasında çalıştıktan sonra ertesi gün dinlendiği, bu hali ile bir hafta 3 gün, bir hafta 4 gün çalıştığı sabittir. Davacının mesaisi 17.00-07.00 saatleri arasında gerçekleştiğine göre, bu çalışmanın 20.00-06.00 saatleri arasındaki 10 saatlik bölümü gece çalışmasıdır. Bundan 1 saat ara dinlenme süresi çıkarıldığında gece çalışması 9 saat olmaktadır. Buna göre davacının 3 gün çalıştığı hafta 9-7,5=1,5x3=4,5 saat; 4 gün çalıştığı hafta 1,5x4=6 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücretinin hesap edilmesi gerekirken, mesaisinin bir kısmı gündüz vaktine denk gelen davacının tüm çalışmasının gece çalışması gibi değerlendirilerek yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmiş olması hatalıdır.

3-Islah dilekçesinde faiz talebi olmadığı halde 6100 sayılı HMK'nun 26.maddesine aykırı biçimde talep aşılarak alacakların ıslah ile istenen bölümlerine de faiz işletilmesi de ayrı bir bozma nedenidir.

Yapılacak iş, yukarıda yazılı bozma nedeni konusunda ek hesap raporu alıp bir değerlendirmeye tabi tuttuktan sonra çıkacak sonuca göre davalı yararına oluşan kazanılmış haklar ihlal edilmeden karar vermek olmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4735, Karar No: 2017/1400, Tarih: 28.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4735 E.  ,  2017/1400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2005-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından zamanaşımı süresinde dava açılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 23.03.2011 tarihli iddianame ile sanık hakkında 01.05.2005’den 24.11.2010 tarihine kadar "sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenleme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, düzenleme ve kullanma suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak 2005-2006-2007-2008-2009-2010 takvim yılları için "sahte belge ve fatura düzenleme" suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5278, Karar No: 2006/6691, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5278 E.  ,  2006/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptâli ve tescil ile dava konusu pay üzerindeki tüm haciz şerhlerinin kaldırılması istemi ile açılmış, mahkemece verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı asıl adına Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan karar tebliği kanuna uygun olmadığından, davalı vekilinin süresinde kabul edilen temyiz istemi incelenmiştir.

Bir kısım davacılar arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasındaki ... 19. Noterliği’nce düzenleme şeklinde yapılan 11.11.1991 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davalı yüklenicinin adresi, ... Mahallesi ... Sokak No:29/A .../... olarak gösterilmiştir. Davacılar tarafından dava dilekçesinde de davalı ... yönünden aynı adres yazılmıştır. Bu adrese çıkarılan davetiye tebliğsiz iade edilmiş, bunun üzerine mahkemece Emniyet araştırması yapıldığı halde davalı ...’ın yeni adresi belirlenememiştir. Davacılar vekili dosyaya verdiği 19.01.2001 günlü dilekçede davalı ...’ın adresini ... Mahallesi Yenicami Sokak No:20 Daire:8 .../... olarak bildirmiş, mahkemece bu adrese çıkarılan davetiyenin de tebliğsiz iade edilmesi üzerine, davacılar vekili tarafından bildirilen adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılarak yargılamaya devam olunmuş, kararda yine davacılar vekili tarafından bildirilen adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir. Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılabilmesi için dava önce o adreste kişi adına tebligat yapılmış olması gerekir. Bunun istisnası aynı maddenin son fıkrasında belirtilmiştir. Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi son fıkrasında daha önce tebligat yapılmamış olsa bile imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adreslere bu madde uyarınca tebligat yapılabileceği belirtilmiştir. Dosyadaki belgelerin incelenmesinden, davalı adına 11.11.1991 tarihli ... 19. Noterliği’nde yapılan kat karşılığı inşaat mukavelesinde davalı adresi olarak yazılan “... Mahallesi ... Sokak No:29/A .../...” adresine Tebligat Kanunu’nun 35/son maddesi uyarınca tebligat yapılması gerekir. Mahkemece bu durum gözden kaçırılarak, davacı vekili tarafından bildirilen ve daha önce tebligat yapılmayan adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca dava dilekçesi tebliği ile yargılamaya devam olunması ve bu şekilde davalının savunma hakkı kısıtlanarak karar oluşturulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 20.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.