muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/33495, Karar No: 2022/8533, Tarih: 28.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/33495 E.  ,  2022/8533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kaçakçılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında suç konusu 4 adet küçükbaş hayvan, yediemin olarak sanığa teslim edilmiştir.

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 11. maddesinde el konulan eşyanın muhafazası, 16. maddesinde tasfiye hususları düzenlenmiş, ilgili yönetmeliğin 5, 6 ve 11. maddelerinde ise suç konusu eşyaların kimlere teslim edileceği, nasıl muhafaza edileceği gibi hususlara yer verilmiştir.

Yasa ve yönetmelik hükümlerine göre kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşya veya hayvanların sahiplerine teslim edilemeyeceği, muhafaza için gerekli masrafların Bakanlık Döner Sermaye İşletmesince karşılanarak, canlı hayvanların, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının ilgili birimlerine teslim edileceği ve adet başına yem, tedavi ve ilaç giderlerinin karşılanacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında ele geçirilen 4 adet küçükbaş hayvanın yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak ilgili kamu birimlerine değil sanığa teslim edildiği, ayrıca hayvanlarla ilgili olarak yem, ilaç ve tedavi giderlerinin de ödenmediği görülmüştür.

Suçun konusunu oluşturan hayvanların yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak sanığa teslim edilmesinin yanı sıra uzun sayılabilecek süre içinde hiçbir giderinin karşılanmaması karşısında kişileri külfet altına sokacak şekilde muhafaza görevinin söz konusu olamayacağı gözetildiğinde teslim olunan eşya üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunduğu da ileri sürülemeyeceğinden unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1134, Karar No: 2022/11293, Tarih: 26.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/1134 E.  ,  2022/11293 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/11/2020 tarihli ve 2020/98426 soruşturma, 2020/105587 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/03/2021 tarihli ve 2021/2212 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07/12/2021 gün ve 2021/133755 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli facebook hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki içeriği şüphelinin kendi hesabından paylaşıp "ha nerdesin?" şeklinde müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "... Orginazasyon Menajerlik ve Danışmanlık'ta ses sanatçısı olduğu, 2 şubat doğum günü olduğu, ... ... bulunan ...'de ve ... de bulunan ... Meyhane de çalıştığı" şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenilmesi, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda, müştekinin, açık kimliği belirli olmayan “...” isimli şahsın kendisine facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde hakaret ettiğinden bahisle şikayetçi olduğu, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "... Orginazasyon Menajerlik ve Danışmanlık'ta ses sanatçısı olduğu, 2 Şubat doğum günü olduğu, ... ... bulunan ...'de ve ... de bulunan ... Meyhane de çalıştığı" şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, şüphelinin tespitine yönelik olarak ilgili kurumlardan araştırma yapılması, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiğinden, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/03/2021 tarihli ve 2021/2212 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/426, Karar No: 2023/192, Tarih: 23.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/426 E.  ,  2023/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/963 E., 2021/1016 K.

DAVA TARİHİ : 10.05.2018

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/69 E., 2021/82 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın onanmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında enerji nakil hattı yapımı konulu sözleşme

imzalandığını, işin bitim tarihinin 20/11/2009 olarak belirlendiğini, sözleşme kapsamında 134.000,00 TL

bedelli teminat mektubu verildiğini, işin kararlaştırılan sürede bitirilerek 20/11/2009 tarihinde davalıya

geçici kabul işlemlerinin yapılması için başvuruda bulunulduğunu, davalının işin geçici kabule uygun

olduğunu belirterek hakedişin onaylanması için Sanayi ve Ticaret Bakanlığı’na gönderdiğini, bakanlığın

hakedişi onayladığını ve müvekkilinin tüm alacaklarını tahsil ettiğini, ancak geçici kabulün yapılmaması

nedeni ile 05/02/2010 tarihinde ikinci kez başvuru yapıldığını ve işin geçici kabulünün yapılmasını,

tesislerdeki kablolarda hırsızlığın gerçekleşebileceğini, tesisin kullanılamaz duruma gelebileceği ve

sorumluluk alınmayacağının beyan edildiğini ancak davalı idarenin bu başvurudan 5 yıl 2 ay sonra geçici

kabulün tamamlanmadığını ve tesislerde meydana gelen hırsızlık nedeni ile zararın giderilmesini aksi

halde ellerindeki teminat mektubunun nakde çevrileceğinin bildirdiğini, ihtarnameler ile duruma itiraz

edilmesine karşın meydana gelen zararların müvekkilinden tahsil edilmeye çalışıldığını, davanın kabulü

ile taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ile teminat mektubunun iadesini, nakde çevrilmesi halinde ise

bedelinin tahsilini, talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davaya cevap vermemiş, HMK 128. maddesi gereği ileri sürülen maddi vakaları inkar

etmiş sayılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hırsızlık olayı ile ilgili düzenlenen

dosya içerisinde bulunan 25.12.2014 tarihli Jandarma vukuat raporunun içerisinde hırsızlık eyleminin

hangi tarihte gerçekleştiğinin belli olmadığının belirtildiği, davacıya hırsızlık olayının en erken 4 ay

sonra bildirildiği, davalı tarafından geçici kabul işlemlerinin yapılmamasında ve hırsızlık olayının

etmiş sayılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hırsızlık olayı ile ilgili düzenlenen

dosya içerisinde bulunan 25.12.2014 tarihli Jandarma vukuat raporunun içerisinde hırsızlık eyleminin

hangi tarihte gerçekleştiğinin belli olmadığının belirtildiği, davacıya hırsızlık olayının en erken 4 ay

sonra bildirildiği, davalı tarafından geçici kabul işlemlerinin yapılmamasında ve hırsızlık olayının

meydana gelmesinde davacıya herhangi bir kusur yüklenilemeyeceği, davalının geçici kabul işlemleri ile

ilgili yasal süreçler ve hırsızlık olayı ile ilgili bildirimler konusunda özensiz olması, bildirimleri

zamanında yapmaması ve hırsızlık olayının gerçekleştiği tarihe kadar geçen süre boyunca geçici kabul

işlemlerinin yapılmamış olması karşısında davalının kusurlu olduğu, davacı tarafın fesih talebinin yerinde

olduğu ve şartları oluştuğundan 17.09.2009 tarihli 134.000,00 TL bedelli kesin ve süresiz teminat

mektubunun davacıya iadesine, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf

başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, hükme esas alınan raporun hatalı olduğunu, geçici kabul için görevlendirilen elektrik

dağıtım şirketinin 20 kalem eksik iş tespit ettiğini, davacının edimini yerine getirmediğini, teminat

mektubunun iadesinin şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmediğini, davacının hırsızlık

olayı dahil tüm riskler için kesin kabule kadar sigorta yaptırması gerektiğini, keşif yapılmadan edimin

yerine getirildiğinin tespitinin hatalı olduğunu, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi

gerektiği itirazlarında bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

1. Hırsızlık olayı ile ilgili düzenlenen dosya içerisinde bulunan 25.12.2014 tarihli Jandarma vukuat

raporunun içerisinde hırsızlık eyleminin hangi tarihte gerçekleştiğinin belli olmadığının belirtildiği, yani

davacıya hırsızlık olayının en erken 4 ay sonra bildirildiği anlaşılmıştır.

2.Davalı Kurum tarafından hakediş ödemeleri yapılmış olmasına ve davacı yüklenicinin resmi ihtarına

rağmen, geçici kabul işlemleri altı yıl sonraki hırsızlık olayına kadar yapılmamış, bu tarihe kadar

yükleniciye herhangi bir eksik iş bildirimi de yapılmamış, hırsızlık olayından sonra 15/03/2016 tarihli

yazı ve ÇEDAŞ'in 14/02/2017 tarih 22/03/2017 tarihli yazıları ile eksik iş tespit edildiği ve bu durumun

geçici kabule engel olduğu bildirilmiştir.

3.Her ne kadar sözleşmede yüklenicinin iş ve işyerinin korunması ve sigortalanması ile ilgili

sorumlulukları konusunda Yapı İşlerine ait İdari Şartnamenin 46. maddesi hükümleri gereğince

yüklenicinin yapım işinin korunmasında işe başlama tarihinden kesin kabul tarihine kadar sorumlu

yazı ve ÇEDAŞ'in 14/02/2017 tarih 22/03/2017 tarihli yazıları ile eksik iş tespit edildiği ve bu durumun

geçici kabule engel olduğu bildirilmiştir.

3.Her ne kadar sözleşmede yüklenicinin iş ve işyerinin korunması ve sigortalanması ile ilgili

sorumlulukları konusunda Yapı İşlerine ait İdari Şartnamenin 46. maddesi hükümleri gereğince

yüklenicinin yapım işinin korunmasında işe başlama tarihinden kesin kabul tarihine kadar sorumlu

tutulduğu, yüklenicinin sözleşme ile üstlendiği sorumluluk ve yükümlülüklerin sigortalarla

sınırlandırılmamış olduğu, iş yerinde yeterli güvenlik önleminin alınmaması sebebiyle oluşacak zarardan

yüklenicinin sorumlu olduğu görülmekte ise de, gerek geçici kabulün hakedişlerin tamamının ödendiği

2009 yılından, eksik iş bildirimi yapılan 2016 tarihine kadar yapılmamış olması, gerek bu süre içinde

herhangi bir eksik iş bildiriminde bulunulmamış olması nazara alındığında yükleniciye kusur

atfedilemeyeceğine ilişkin karar doğrudur.

4.Ancak sözleşmeye konu işin tamamlanmış olması, davacı şirket ve davalı kurum temsilcileri tarafından

düzenlenmiş olan 20/11/2009 tarihli inşaat tespit tutanağı, 09/12/2009 tarihli kredilendirmeye esas seviye

tespit raporu, OSB Yönetim Kurulu Başkanlığının 20/11/2009 tarihli kararına göre işin tamamlanarak

geçici kabule hazır hale getirilmiş olduğu anlaşılmakla, sözleşmenin feshine ilişkin karar doğru

olmamıştır.

5.Yine sözleşmenin, "Kesin Teminatın ve Ek Kesin Teminatın Geri Verilmesi" başlıklı 11.4 maddesinde

kesin teminatın iade koşullarını düzenlenmiştir. Bu maddeye göre, geçici kabulün onaylanması ve

yüklenicinin bu işten dolayı idareye herhangi bir borcunun olmadığının tespit edilmesinden sonra

teminatın yarısı, SGK ilişiksiz belgesi getirilmesi ve kesin kabul tutanağının onaylanmasından sonra ise

kalan kısmının iadesi kararlaştırılmış olup, SGK'dan ilişiksiz belgesi getirilmesine kadar teminat

mektubunun tamamının iadesi koşulları oluşmayacağından, bu alacak kalemi yönünden -davanın kısmen

kabulü ile, teminat tutarı olan 134.000,00 TL'nin yarısı olan 67.000,00 TL teminat bedelinin irat

kaydedildiği tarihten itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya

verilmesine, sözleşmenin feshi talebi yönünden davanın reddine dair hüküm kurulması gerekmiştir,

Gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ilk derece mahkemesin kararının HMK'nın

353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılarak sözleşmenin feshine ilişkin talebin esastan reddine, teminatın

iadesi talebinin ise kısmen kabulüne karar karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz

isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili, davalı iş sahibinin geçici kabul işlemlerini yapmamasının dürüstlük kurallarına aykırı

olduğunu ve sözleşmenin feshi isteminin de kabulünün gerektiğini, bölge adliye mahkemesi kararının

iadesi talebinin ise kısmen kabulüne karar karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz

isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili, davalı iş sahibinin geçici kabul işlemlerini yapmamasının dürüstlük kurallarına aykırı

olduğunu ve sözleşmenin feshi isteminin de kabulünün gerektiğini, bölge adliye mahkemesi kararının

çelişkili olduğunu, teminat bedelinin yarısının SGK ilişiksiz belgesi getirilmemesi nedeni ile iadesinin

reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, SGK ilişiksiz belgesinin davalı kurum uhdesinde

bulunduğunu, yapılan işte meydana gelen zararlardan davalı idarenin sorumlu olduğunu, sözleşmenin

feshi ile teminatın tamamının iadesine karar verilmesi gerektiğini, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili, yerel mahkemece keşif icra edilmeksizin sözleşmenin feshi ve teminatın iadesine karar

verildiğini, teminatın geçici kabul işleminden sonra iade edilebileceğini, geçici kabul işlemleri için

... Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin yaptığı incelemede 20 kalem eksik iş listesi çıkardığını, bu

eksiklikler giderilmeden geçici kabul ve teminat iadesi yapılamayacağını, davacının edimini eksiksiz

olarak yerine getirip getirmediğinin incelenmediğini, dosya kapsamındaki belgelerin edimin yerine

getirildiği anlamına gelmeyeceğini, süreç içerisinde geçici kabul yapılmadığından sözleşmenin halen

ayakta olduğunu ve 01/02/2018 tarihli müfettiş raporuna göre de sözleşme uyarınca davacının hırsızlık

dahil tüm risklere karşı sigortasının kesin kabule kadar sürmesi gerektiğini, davanın reddine karar

verilmesi gerektiğini, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki eser sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin feshi ve davacı yüklenici

tarafından davalı iş sahibine verilen teminat mektubunun nakde çevrilmesi halinde bedelinin ödenmesi,

nakde çevrilmemiş olması halinde davacı yükleniciye iadesi talebine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası

ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde

yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacı vekili, davalı idareye 20/11/2009 ve 05/02/2010 tarihlerinde geçici kabul yapılmasını, meydana

gelecek hırsızlık ve diğer zararlardan sorumlu olmadığına dair başvuruda bulunduğu anlaşılmıştır. Ayrıca

davacının, sözleşme gereği hırsızlık dahil tüm riskler için sigorta yaptırdığı, düzenlenen sigorta

poliçesinin bitim tarihinin 20/11/2010 olduğu anlaşılmıştır.

3.Davalının 20/11/2009 tarih ve 48 no.lu kararı ile ekindeki seviye tespit raporuna göre; davalı hak edişin