muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/704, Karar No: 2017/7255, Tarih: 05.10.2017

Tüm bu açıklamalar ışığında; mahkemece dosyada toplanan delillerden yararlanılarak binanın tamamının getirildiği fiziki seviye saptanmalı ve bu konuda alınacak bilirkişi raporunda açıkça oran olarak yazılmalı, araştırma ve inceleme sonunda binanın arsa sahibinin reddedemeyeceği bir seviyeye getirildiği, ne var ki yüklenicinin arsa sahibine gerek ayıp ve eksik işlerden, gerekse sözleşmede yer alan bazı hükümler sebebiyle sözleşme veya kanundan kaynaklanan nedenlerden dolayı borçlu olduğu ortaya çıkarsa yüklenicinin halefi olarak davacıya bunları yerine getirmek üzere uygun süre tanınmalıdır. İşte davacı 14.05.2013 tarihli celsede "tadilat yapılan yerlerin önceki haline getirilmesi için kendisine süre verilmesini" istediğine göre bu konuda talep ettiği sürenin verilmesi gerekir. Belirlenen sürede bu işlemlerin yerine getirilmemesi halinde bunların bedeli davacıya depo ettirilerek depo edilen bedel arsa sahibine ödenmek (birlikte ifa kuralı) suretiyle arsa sahibinin ifaya zorlanıp zorlanamayacağı belirlenmelidir. Bütün bu değerlendirmeler sırasında binaya genel iskan alınması yükümlülüğünün de yükleniciye ait olduğu ve onun kişisel hakkını temlik alan davacının genel iskan alınması için gerekli giderlerden de arsa sahibine karşı sorumlu olduğu dikkate alınmalıdır. Eksik işler bedelinin az miktarda olmasının davacıyı bu miktarı ödeme yükümlülüğünden kurtarmayacağı da yukarıda açıklaması yapılan ilkeler doğrultusunda açıktır.

Bu yönler gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı arsa sahipleri vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın temliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7600, Karar No: 2013/10130, Tarih: 17.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7600 E.  ,  2013/10130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYIT DÜZELTİMİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı ve dedesi olan ''....'nın'' kayden malik olduğu bir kısım taşınmazların tapu kayıtlarında soyadının ''... '' olması gerekirken yanlışlıkla ''....'' olarak yazıldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun şekilde ''... '' olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur..

Davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesince; tapu kayıt maliki olan ''...'ın'' nüfus sicilinde soyadı olmadığından tapu kaydındaki kimlik bilgilerinde soyadının düzeltilmesinin istenemeyeceği açıktır. Ancak, idari yönden tapuda intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak açılan bu tür davalarda “çoğun içinde az da vardır kuralı gereği'' dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görülen ''....'' ile davacının murisi olan ''....'nin'' aynı kişi olduğuna dair bir tespit hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı'' gerekçesiyle bozulması üzerine yapılan yargılama sonucunda bozmaya uyularak kayıt malikinin davacının murisi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/786, Karar No: 2023/3112, Tarih: 22.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/786 E.  ,  2023/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/616 Esas, 2022/585 Karar

HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.05.2018 tarihli, 2016/1138 E. ve 2018/277 K. sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.11.2019 tarihli, 2018/1581 E. ve 2019/1337 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.05.2022 tarihli, 2021/7149 E. ve 2022/3870 K. sayılı kararıyla davalı ... hakkındaki 08.05.2018 tarihli kararın kesinleştiğinin gözetilmesi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davalı şirket hakkında verilen 30.03.2021 tarihli kararın ve davalı ... hakkındaki 08.05.2018 tarihli kararın kesinleştiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davalı şirket hakkında verilen 30.03.2021 tarihli kararın ve davalı ... hakkındaki 08.05.2018 tarihli kararın kesinleştiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesisin Anayasa'ya aykırı olduğunu, davacının adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 inci ve 336 ncı maddeleri.

2. 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9280, Karar No: 2022/9207, Tarih: 08.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/9280 E.  ,  2022/9207 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2018 tarih ve 2017/94 - 2018/32 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından, işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dâhil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu getirtilmeye çalışılıp, tespit ve değerlendirme raporunun temin edilememesi halinde sanığın teknik olarak bu programı kullandığının tespiti açısından HİS(CGNAT) ve HTS kayıtları üzerinde uzman bilirkişiye inceleme yaptırılması, ayrıca UYAP veri havuzunda sanık hakkında herhangi bir beyan yahut ifade olup olmadığı araştırılıp bulunması halinde beyan ve ifadelerin onaylı örneklerinin dosya arasına getirilip duruşmada sanık ve müdafiine okunarak, gerekirse tanık olarak dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair yetersiz ByLock sorgu tutanaklarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6852, Karar No: 2010/11073, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6852 E.  ,  2010/11073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete trafik sigortalı davalı ... adına kayıtlı aracın, sürücü belgesi olmayan diğer davalı ...'ın yönetiminde olduğu sırada meydana gelen kazada 3.kişiye ait aracın hasarlandığını zarar gören araç sahibine 1.762 TL hasar bedelinin ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davacı taraf ile görüşüp anlaşmak için süre istediklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davacının kesin süre içinde hasar tutarını ödediğini, ödeme nedeniyle rücu alacaklısı olduğunu usulüne uygun ödeme belgesi ile ispat edemediğinden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ZMSS poliçesine dayanılarak sigortalı ve aracın sürücüsü aleyhine ehliyetsiz araç kullanılması nedeniyle açılan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde 1.762 TL hasar bedelinin 19.6.2008 tarihinde zarar gören 3.şahsa ödendiğini belirtmiş; dosyaya ibraz edilen 5.9.2008 tarihinde düzenlenen ibranamede 3.kişiye ait aracın ve davacıya trafik sigortalı aracın plakası da belirtilmek suretiyle 1.762 TL'nin dava dışı ... Sigorta AŞ'ne ödendiği ve bu şirketin davacı ... şirketini ibra ettiği anlaşılmıştır.

Davacı vekiline 19.6.2008 tarihinde yapılan ödemeye ilişkin, zarar gören 3.şahıstan alındığı bildirilen ödeme belgesi ve ibranamenin ibrazı için kesin süre verilmiş ise

2010/6852

2010/11073

de davacı taraf dava dilekçesinde delil olarak ibranameye dayanmış ve 5.9.2008 tanzim tarihli, ... Sigorta AŞ'den alınan ibrayı dosyaya sunmuş, temyiz dilekçesinde 3.şahsa ait araçta meydana gelen hasar bedelinin, zarar gören 3.aracın kasko sigortası şirketi ... Sigorta AŞ'ne ödendiğini ve bu sigorta şirketinden ibra verildiğini belirtmiştir.

Bu durumda mahkemece, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde bildirdiği hususların araştırılması, dava dışı ... Sigorta AŞ'nin zarar gören 3.aracın kasko sigortası şirketi olup olmadığının tespit edilmesi, kasko sigortacısı olması halinde dava dışı 33 RL 368 plakalı 3.kişiye ait araçla ilgili hasar dosyasının ... Sigorta AŞ'den getirtilmesi, hasar bedelinin 3.aracın kasko sigortası şirketine ödenip ödenmediğinin ve dosyada mevcut ibranamenin kasko sigortasından alınıp alınmadığının tesbiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme sonucu hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6578, Karar No: 2014/11689, Tarih: 27.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6578 E.  ,  2014/11689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/141755

MAHKEMESİ : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22.01.2014

NUMARASI : 2013/52 Esas, 2014/9 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) ve yağma (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçelerinin içeriğinden sadece sanık hakkında yağma hükmünü temyiz ettikleri anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, nitelikli cinsel saldırı, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Süleyman Demirel Üniversitesinin 16.07.2013 tarihli raporunda sınır düzeyde zihinsel yetersizlik bulunduğu belirtilen ve yine aynı hastanenin 11.08.2011 tarihli raporuna göre de, %40 oranında zihinsel özrü bulunan mağdurun suç tarihi itibarıyla kendisine yönelik işlenen eyleme karşı, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken rapor aldırılmadan sanık hakkında TCK.nın 102/3-a ve 109/3-f maddeleri gereğince arttırım yapılması,

Ancak;

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ile sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13052, Karar No: 2015/1883, Tarih: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13052 E.  ,  2015/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Köyü 82 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-Dava konusu taşınmaza el atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 82 parsel sayılı taşınmazın el atma ve dava tarihleri itbariyle ve somut emsal alınarak incelenen... Köyü 834 ada 4 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 18/08/2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 82 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Köyü 834 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmazlara emsal alınarak incelenen ....Köyü 834 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 18/08/2011 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazlara emsal alınarak incelenen ....Köyü 834 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 18/08/2011 tarihli satışına ilişkin (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazın ve emsal alınarak incelenen ....Köyü 834 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13017, Karar No: 2020/2303, Tarih: 10.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/13017 E.  ,  2020/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz istemi katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yönelik olup bu taleple sınırlı olarak, sanığın temyiz isteminin ise esasa ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki (3) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

1- Hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kamu davası açılan sanığın savunmalarında; suçlamaları kabul etmediğini, sahte fatura kullanmadığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) Suça konu olan faturaları düzenleyen mükellef hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiklerinin sorulması,

d) Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin getirtilmesinden sonra, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerektiği halde eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;