muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11026, Karar No: 2012/4367, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11026 E.  ,  2012/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalı ve davalıya ait aracı alkollü olarak kullanan dava dışı sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada ölenin mirasçılarına davacının 10.419 TL destek tazminatı ödediğini açıklayıp, ödenen tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; kaza münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmiş olmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen görüşün hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı

2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 10.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/521, Karar No: 2011/4484, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/521 E.  ,  2011/4484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasabette bulunma suçunu oluşturdğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.07.2005 gün ve 2005/493 Esas, 2005/266 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluş ve kabule göre reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsel münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 02.01.2000 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMUK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9959, Karar No: 2014/18299, Tarih: 15.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9959 E.  ,  2014/18299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazlara, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadıklarının, imar planı içinde iseler ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadıkları, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (... imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklıkları, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazların altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazların ... planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen Gazibeyli Mahallesi 219 ada 22 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 10.07.2003 olan satış tarihi itibariyle ve dava konusu taşınmazların 22.11.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmazların ve bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen Gazibeyli Mahallesi 219 ada 22 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen Gazibeyli Mahallesi 219 ada 22 parsel sayılı taşınmazın 10.07.2003 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

5-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen Gazibeyli Mahallesi 219 ada 22 parsel sayılı taşınmazın 10.07.2003 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43957, Karar No: 2017/26466, Tarih: 23.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43957 E.  ,  2017/26466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının zımpara üretim işçisi olarak çalıştığını, 15.11.2013 tarihli yazı ile ...’daki zımpara fabrikasının ekonomik nedenlerle kapatılması nedeniyle ... ya da ...’da bulunan diğer fabrikada çalışmak isteyenlerin yazılı olarak bildirimde bulunmasının istendiğini aksi halde teklifin reddedilmiş sayılacağının bildirildiğini ancak teklifin ... için sözlü olarak yapıldığını, esaslı iş değişikliğinin yazılı bildirime uygun olmadığını, yeni teklif edilen işin eskisine göre daha ağır olduğunu, işverenin 22.11.2013 tarihinde işyerinde çalışanlar ile yaptığı toplantıda çalışmak isteyenlerin ...’daki mermer fabrikasında devam edebileceklerini beyan ettiğini, toplantı sonunda “isteyen bu bölümde çalışır istemeyen de çekip gider” dediğini ve hizmet akdini feshettiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili, davacının çalışmakta olduğu...San. ve Tic. A.Ş.’nin müvekkili... San. ve Tic. A.Ş. ile birleşerek devrolunduğunu, ekonomik nedenlerle 07.11.2013 tarihinde fabrikada üretimin ve faaliyetin durdurulmasına karar verildiğini, tüm çalışanların mevcut ücret ile çalışma koşullarında herhangi bir değişiklik olmadan ve özlük hakları aynı kalmak suretiyle müvekkili şirkete ait ...'da aynı arsa sınırları içinde buluna diğer fabrikada veya üretimin durdurulmasına karar verilen fabrikada istihdam edilebileceklerinin davacı ile birlikte diğer çalışanlara da 15.11.2013 tarihinde tebliğ edildiğini, söz konusu yazıda hangi fabrikada çalışmak istedikleri konusunda taleplerini işbu bildirimin alınmasından itibaren 6 işgünü içinde bildirebileceklerinin belirtildiğini, çalışma şartlarında esaslı bir değişikliğin söz konusu olmadığını, davacının 22.11.2013 tarihinde izin almaksızın ve bilgi vermeksizin, mazeret de bildirmeksizin işyerini terk ettiğini, bunun üzerine kendisine gönderilen noter ihtarnamesinde devamsızlık yapması nedeniyle yaptığı devamsızlıkların varsa mazeretini bildirerek işbaşı yapması, aksi takdirde iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedileceği hususunun bildirildiği, ancak davacının belirtilen tarihten sonra işe ve işyerine gelmediğini, işyerinde çalışanlarla toplantı yapılarak “isteyen bu bölümde çalışır, istemeyen çekip gider” şeklinde bir konuşma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacıya teklif edilen ... işyerindeki iş koşullarının daha ağır olduğu, davacının kıdem tazminatı almaya hakkının bulunduğu, davalının ... işyerindeki iş teklifini kabul etmeyerek iş akdine kendisinin son erdiği, ücret alacağının ise dava açıldıktan sonra ödenmiş olması nedeniyle konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.05.2017 tarihli bozma kararı verilmiştir. Bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı tarafça dava dilekçesinde ihbar tazminatı için dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz talep edilmesine karşın faize hükmedilmemesi hatalıdır.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.Sonuç: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasında yer alan “2- Davacının 890,91 TL ihbar tazminatı almaya hakkının bulunduğu tespiti ile talep edildiği üzere Davacının net 750,00 TL net ihbar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına,” rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine; “2-Davacının 890,91 TL ihbar tazminatı almaya hakkının bulunduğu tespiti ile talep edildiği üzere davacının net 750,00 TL net ihbar tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2736, Karar No: 2016/11854, Tarih: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/2736 E.  ,  2016/11854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, iş sözleşmesinin haksız nedenle işverence feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı davalı işverene ait iş yerinde 3 yıl 3 ay 11 gün süre ile servis elemanı olarak çalışmış olup aylık net 1.500,00 TL ücret aldığını iddia etmiş davalı işveren ise davacının asgari ücretle çalıştığını belirtmiştir. Hizmet döküm cetveli ile işverence dosyaya ibraz edilen bordrolarda davacının ücretinin asgari ücret olduğu görülmüştür. Davacı tanıklarından iş yeri çalışanı ... davacının aylık 1.500,00 TL ücret aldığını, komşu iş yeri çalışanlarından ... davacının en son 1500,00 TL aldığını, ... 1200,00-1500,00 TL arası maaş aldığını bildiğini beyan etmişler, dinlenen davalı tanığı ... ise davacının asgari ücret aldığını ifade etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının net 1300,00 TL ücret aldığı kabul edilerek dava konusu alacaklar hesaplanmış ise de, usulünce emsal ücret araştırması yapılmadan davacının ücretinin net 1300,00 TL olarak kabul edilmesi hatalı olmuştur

3- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Somut olayda davacının tanık beyanlarına göre kışın haftada 6 gün 09.00-19.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile 9 saat fazla mesai yaptığı, yazın ise 09.00, 10,00- 23.00 saatleri arasında çalışmış ise de taleple bağlı kalınarak haftada 7 gün 12 saat çalışarak 84 saat çalıştığı 1,5 saat ara dinlenmesi ile 84-9=75 saatten haftada 30 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Oysa davacının yaz döneminde hafta tatili çalışmalarında yapacağı günlük 7,5 saatlik normal mesainin toplam çalışma süresinden mahsup edilmesi gerekirken hesaplamada dikkate alınmayarak mükerrer ödemeye neden olacak şekilde hesaplama yapılmıştır. Çünkü davacının hafta tatillerinde yapmış olduğu normal çalışmalar ayrı bir alacak konusu yapılıp ayrıca hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Yapılacak iş, aralıksız 7 gün çalışılan haftalar için hesaplanan toplam haftalık çalışma saatinden hafta tatilinin normal çalışma süresi olan 7,5 saat mahsup edildikten sonra çıkacak sonuca göre fazla çalışma süresi yönünden karar vermektir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin mükerrer ödemeye neden olacak şekilde fazla mesai ücretine hükmedilmiş olması hatalıdır. Ayrıca yaz dönemi için yapılan fazla mesai hesabında davacının haftalık çalışması 84 saat olup 7 günlük çalışma için 1,5 saat ara dinlenmesi ile toplam 10,5 saat ara dinlenmesinin haftalık çalışma süresinden düşülmesi gerekirken bilirkişice 9 saat ara dinlenmesi düşülerek 7. gün çalışması için 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmemesi de hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25258, Karar No: 2024/7319, Tarih: 08.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25258 E.  ,  2024/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/103380 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, müşteki ... vekilinin, anılan şirket görevlilerince şüphelinin kaçak elektrik kullandığının tespit edilmesi üzerine, şüpheliye 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/5. maddesi uyarınca ödeme emri gönderilmesine rağmen karşılıksız kullanma bedelinin ödenmediği iddiası ile şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 05/12/2022 tarihli kararı ile şüphelinin 02/12/2022 tarihinde kaçak elektrik kullanım bedelini ödemesi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesi uyarınca kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, anılan karara karşı müşteki vekili tarafından yapılan itiraz üzerine merciince şüphelinin bilirkişi tarafından tespit edilen 2.822,62 Türk lirası kaçak elektrik kullanım bedelinden sadece 322,62 Türk lirası kısmının ödemesinin yapıldığından bahisle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

5237 sayılı Kanun'un 168/5 maddesi ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz'' hükmüne nazaran, somut olayda kovuşturmaya yer olmadığına dair karara konu kaçak elektrik bedelinin 17/11/2022 tarihli bilirkişi raporu ile 2.822,63 Türk lirası olarak tespit edildiği, şüpheli tarafından dosyaya ibraz edilen 02/12/2022 tarihli iki adet tahsilat makbuzları incelendiğinde tahsil edilen bedellerin 322,63 ve 2.500,00 Türk lirası olduğunun anlaşılması karşısında kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, şikâyetçi ... vekilinin, anılan şirket görevlilerince şüphelinin kaçak elektrik kullandığının tespit edilmesi üzerine, şüpheliye 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/5. maddesi uyarınca ödeme emri gönderilmesine rağmen karşılıksız kullanma bedelinin ödenmediği iddiası ile şikâyetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2022 tarihli kararı ile şüphelinin 02.12.2022 tarihinde kaçak elektrik kullanım bedelini ödemesi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesi uyarınca kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, anılan karara karşı şikâyetçi vekili tarafından yapılan itiraz üzerine merciince şüphelinin bilirkişi tarafından tespit edilen 2.822,62 Türk lirası kaçak elektrik kullanım bedelinden sadece 322,62 Türk lirası kısmının ödemesinin yapıldığından bahisle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

5237 sayılı Kanun'un 168/5 maddesi ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz'' hükmüne nazaran, somut olayda kovuşturmaya yer olmadığına dair karara konu kaçak elektrik bedelinin 17.11.2022 tarihli bilirkişi raporu ile 2.822,62 Türk lirası olarak tespit edildiği, şüpheli tarafından dosyaya ibraz edilen 02.12.2022 tarihli iki adet tahsilat makbuzları incelendiğinde tahsil edilen bedellerin 322,62 ve 2.500,00 Türk lirası olduğunun anlaşılması karşısında kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/2168 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17573, Karar No: 2024/3020, Tarih: 06.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/17573 E.  ,  2024/3020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/40 E., 2021/349 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil (orman iddiasına dayalı) davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Taşınmazın bulunduğu yerde 1972 yılında yapılan kadastro sırasında 1786 parsel sayılı taşınmaz, senetsizden ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak 3.565 m2 yüzölçümüyle bahçe niteliği ile davalılar murisi ... Koç adına tespit edilmiş, tespite yüzölçümüne yönelik olarak tespit maliki tarafından yapılan itiraz neticesinde, Tapulama Komisyonu taşınmazın yüzölçümünü 6.030 m2 olarak kararlaştırmış ve taşınmaz tapuya tescil edilmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan çalışmalarda ise taşınmaz 11929 ada 5 parsel numarası altında 6.215,21 m2 yüzölçümü ile tespit görerek tapuya tescil edilmiştir.

Davacı ... İdaresi taşınmazın bir kısmının, 2001 yılında yapılan orman kadastro çalışmalarında tahdit sınırları içerisinde bırakıldığını ileri sürerek bu kısmın tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescilini ve davalının müdahalesinin menine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, 11929 ada 5 parsel (eski 1786 parsel) sayılı taşınmazın bilirkişi rapor ve krokisinde gösterilen 237,44 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davalılar vekili tarafından temyizi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 29.05.2018 tarihli ve 2018/725 Esas, 2018/4107 Karar sayılı ilâmıyla çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşılmış olduğu gerekçesi ile onama kararı verilmiştir. Davalılar vekili onama kararının kaldırılması ve kararın bozulması için karar düzeltme talebinde bulunmuş; Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 10.10.2019 tarihli ve 2019/2701 Esas, 2019/5810 Karar sayılı ilâmıyla onama kararı kaldırılarak hüküm bozulmuştur.