muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17073, Karar No: 2016/1543, Tarih: 11.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/17073 E.  ,  2016/1543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 264 parsel sayılı taşınmazına, komşu 265 parsel sayılı taşınmaz maliki olan davalı ... ile komşu 267 nolu parselin maliki olan diğer davalı ...'in asma ve ağaç dikerek müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve ağaçların sökülmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, kendilerini bildiklerinden beri taşınmazların aynı sınırlarla kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kaydan davacının maliki olduğu çekişme konusu taşınmaza davalıların haksız yere müdahale ettikleri gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle; kayden davacıya ait çekişme konusu taşınmazın 144 m2'lik bölümüne davalı ...'un haklı ve geçerli bir nedeni olmadan sera yapıp kullanmak suretiyle müdahale ettiği saptanmak suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı ...'un temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 433.58.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34128, Karar No: 2017/13867, Tarih: 12.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34128 E.  ,  2017/13867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğünün ihale ettiği, ... ... enerji nakil hattı yapım işinde, ihaleyi alan davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş.'nin alt işvereni ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığını, yapılan işin dağın başında şantiye şartlarında gerçekleştirilen mesleki riski yüksek olan son derece teknik bir iş olduğunu, müvekkilinin hafta sonlarıda dahil olmak üzere her gün 06:00 ilâ 19:00-20:00 saatlerine kadar çalıştığını ancak müvekkilinin bu güne kadar herhangi bir şekilde fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, 4857 sayılı İş Kanunu gereğince davalılardan ihale makamı TEİAŞ'ın ödenmeyen son üç aylık işçilik alacaklarından diğer davalılar ile birlikte sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkiline ödenmeyen ücret, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, her hak ediş döneminde şantiyelere asılması gereken ilanların asıldığını ancak dava konusu alacaklar ile ilgili olarak müvekkiline herhangi bir başvuru yapılmadığını, müvekkili kurumun dava konusu işin yapımında ihale makamı olduğundan davanın husumet sebebiyle reddi gerektiğini, ayrıca dava dilekçesinde iddia edilen günlük yevmiyenin fahiş miktarda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. vekili, ihale makamı tarafından gerekli duyurular yapılıp işçi ücretlerinin ödendiği kesinleşmeden kendilerine ödeme yapılmadığını, davacının hiçbir alacağı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. yetkilisi, diğer davalı ... A.Ş. firmasının alt işvereni olduklarını, davacının söz konusu işte çalıştığını, dava dilekçesinde iddia edilen ücret miktarının doğru olduğunu, işçilerin alacaklarını ödeyemediklerini, ancak ücret dışında hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerini kabul etmediklerini belirtmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar, davalı alt işverenin ücrete dair kabul beyanı, ihale makamı TEİAŞ ile yüklenici ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş.'yi bağlamaz ise de, kendisi yönünden bu beyanın bağlayıcı olduğu, bu itibarla, alt işveren ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. yönünden, dava dilekçesinde iddia edilen ve alt işveren tarafından kabul edilen ücret miktarına göre de alacak hesaplanmalı, ancak mahkemece tespit edilen ücrete göre yapılan hesaplama oranındaki farktan diğer davalıların sorumlu tutulmaması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda kurulan hüküm sair yönlerden isabetli ise de, hüküm fıkrasına göre, ihale makamı olan TEİAŞ'ın üç aylık ücret alacağını aşar nitelikte sorumlu tutulacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu husus bozma nedeni ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararda;

1-Hüküm fıkrasının birinci bendinin (a) ve (b) ayrımlarında yer alan “bütün davalılardan” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “davalılar ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. ile ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti.'nden” sözcüklerinin yazılmasına,

2-Hüküm fıkrasının birinci bendinin (c) ayrımında yer alan; “8.830 TL'sinin bütün davalılardan ve bakiye 1.880 TL'sinin ise davalı ... Temizlik Taş. İnş. San ve Tic. Ltd. Şti.'den tahsili ile davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “6.300,00 TL'sinin bütün davalılardan, 2.530,00 TL'sinin davalılar ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. ile ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti.'nden ve bakiye 1.880,00 TL'sinin ise davalı ... Temizlik Taş. İnş. San ve Tic. Ltd. Şti.'den tahsili ile davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

Hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/269, Karar No: 2012/3594, Tarih: 15.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/269 E.  ,  2012/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK.nun 43, 53/1. maddelerine göre 22 ay 15 gün hapis cezası, hak yoksunluğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Kamu davasının kaçakçılık suçu ve vergi tekniği raporlarına uygun olarak “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından açıldığı her bir takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının da birbirinden bağımsız ayrı suçlar olduğu gözetilmeden teselsül eden tek suçtan ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7640, Karar No: 2016/5552, Tarih: 04.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/7640 E.  ,  2016/5552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi gereği hükmün açıklanması ile TCK'nın 179/3-2, 62, 50, 52/4, 50/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 09/03/2012 tarih, 2011/773 Esas, 2012/277 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu hüküm, CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmakla, sanık tarafından temyiz edilen hüküm incelendi;

Sanığın saat 07:00'de alınan doktor raporuna göre 0,59 promil alkollü halde, idaresindeki aracı ile saat 06:15 sıralarında seyir halinde iken, dosyada bulunan 23.08.2011 tarihli muhafaza altına alma tutanağına göre; polis ekibinin bekleme yaptığı sırada, ekip aracını görünce tehlikeli şekilde döner kavşağa ters istikametten dönen sanığın aracına dur ihtarı yapıldığı, sanığın ara sokaklardan süratli ve kontrolsüz şekilde tekrar çıkış yaptığı, yoldan geçen diğer araç ve yayaları tehlikeye soktuğu, dur ikazlarına uymadığı, ara sokaklarda kovalamaca yaşandığı, aracın yeniden sokağa tersten giriş yaparak karşıdan gelen araçları tehlikeye soktuğu, ışıklı kavşakta ekip aracının önünü kesmesi sonucu durdurulduğu olayda, sanığın aldığı alkol miktarının güvenli sürüş yeteneğini kaybettirecek oranda olmadığı ancak anlatılan oluş karşısında sanığın eyleminin TCK'nın 179/2. maddesindeki suçu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca kamu davası açılması sağlanarak sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile sanık hakkında alkollü araç kullanma sebebiyle TCK'nın 179/3-2. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği, somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13049, Karar No: 2018/4202, Tarih: 28.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/13049 E.  ,  2018/4202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun saat 04.00 sıralarında müştekinin iş yerine girerek hırsızlık yaptığı suç tarihinde gece vaktinin 06.10'da bittiğinin anlaşılmasına göre, suça sürüklenen çocuğun cezasından 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-Suça sürüklenen çocuk ...’ın tüm aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmediği, suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine ya da işlenmesine yardım niteliğinde sayılabilecek eylemde bulunduğuna dair diğer suça sürüklenen çocuk ...’un aşamalarda suça sürüklenen çocuk ...’a yönelik çelişkili atfı cürüm niteliğinde kalan anlatımları dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, üzerine atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraati yerine, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuk ...'ın saat 04.00 sıralarında müştekinin iş yerine girerek hırsızlık yaptığı suç tarihinde gece vaktinin 06.10'da bittiğinin anlaşılmasına göre, suça sürüklenen çocuğun cezasından 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16. maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocukların  özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderlerinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuk ...’un atılı eylemlerini, suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlediğine dair ve suça sürüklenen çocuk ...’un suçu birden fazla kişi ile birlikte işlediğine dair somut delillere ulaşılamaması nedeniyle, kurulan hükümde TCK’nın 119/1-c. maddesi ile artırım yapılarak fazla ceza tayini,

5-Yargılama gideri olarak hesaplanan 16,00 TL'nin, CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığından hâzineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... müdafii ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6471, Karar No: 2011/7845, Tarih: 04.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6471 E.  ,  2011/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/01/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına kayıtlı 1 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalılar O.ve H. davanın reddini savunmuş, davalı O.karşı davası ile tazminat istemiştir.

Davanın reddine ilişkin kararın Dairece; kısa gerekçeli karar çelişkisine değinilerek bozulması üzerine, Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, tapu iptal ve terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süreden reddine karar  verilmiştir.

Gerçekten de, işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak, anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.5.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayımlandığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar  ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar  verildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısından 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, meydana gelen Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez.

Öte yandan; 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36.maddesi hükmüne bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulup tutulamayacağının değerlendirilmesi gerekeceği de kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulması için karar  bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  04.07.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10106, Karar No: 2015/10451, Tarih: 01.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/10106 E.  ,  2015/10451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2013/788-2015/259

Davacı K.. T.. vekili Avukat Hakan tarafından, davalılar H.. K.. ve diğeri aleyhine 28/06/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla hakaretten dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş, karar, davalılarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı Y. A. gazetesinin 17/06/2011 günlü sayısında, diğer davalı H.. K..'nın Ayna isimli köşesinde yayınlanan “B. P. Vezir De Eder Rezil De” başlıklı yazı içeriği ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu edilen yazının basın özgürlü sınırları içinde kaldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu yazı içeriğinin davacının kişilik haklarına saldırı içerdiği, eleştiri sınırlarının aşıldığı kabul edilerek 10.000,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; yayın tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 10.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenler ile reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.