muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8184, Karar No: 2024/3302, Tarih: 27.03.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalılar ... ve ... Oto Kiralama Otomotiv İnşaat Turizm Tarım San. Tic. Ltd. Şti. ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Dahil davalı ... Müdürlüğü vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

2.Dahili davalı ... Oto Kiralama Otomotiv İnşaat Turizm Tarım San. Tic. Ltd. Şti. vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

3. Fer'i müdahil Kurum vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294 üncü maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Anılan 294 ncü maddenin 4 üncü fıkrası uyarınca zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tefhim edilebilir, ancak tefhimden itibaren bir ay içinde gerekçeli kararın yazılması gerekir. Yine aynı Kanunun 298 inci maddesinin 2 nci fıkrası açık hükmü uyarınca gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141 inci maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi kanun ile hâkime yükletilmiş bir görevdir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, Mahkemece 06.12.2022 tarihli duruşmada verilen kısa kararda davacının "24.09.2009-18.06.2010" "20.09.2010-31.03.2010", "19.09.2016-18.09.2016" tarihleri arasında çalıştığına dair hüküm kurulmasına karşılık, gerekçeli kararda davacının "24.09.2009-31.03.2010" "20.09.2010-31.10.2010" tarihleri arasında çalıştığına dair hüküm kurulduğu, tahsis kararı ile kısa kararda yer alan "19.09.2016-18.09.2016" tarihlerinin hükümden çıkarıldığı, kısa karar gerekçeli karar çelişkisine sebebiyet verildiği anlaşılmıştır.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekirken, yukarıda belirtildiği üzere, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4500, Karar No: 2015/4268, Tarih: 04.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4500 E.  ,  2015/4268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı arsa sahibi ... vekili, taraflar arasında düzenlenen ... 3. Noterliği'nin 20.12.2006 tarih ve 15523 yevmiye sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği müvekkiline 3. kat dairenin anahtar teslimi olarak verilmesi, ayrıca bodrum katın bedeli ödendiği takdirde davacıya satılmasının kararlaştırıldığını, 3. kattaki dairenin eksikleriyle, bodrum katın ise kaba inşaat seviyesine dahi gelmeden teslim edildiğini, uzun süre geçmesine rağmen eksiklerin giderilmediğini ileri sürerek, binanın ortak alanlarındaki ve bodrum kattaki eksiklerin belirlenmesi, sözleşmeye aykırı olarak yapılan çekme katın ortadan kaldırılarak çatı seviyesine getirilmesi, aksi takdirde çekme kat bedelinin tahsili, eksikliklerin yapımı hususunda davacıya yetki verilmesi ve belirtilen alacak kalemleri için şimdilik 8.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiş, daha sonra sunduğu ıslah dilekçesi ile dava değerini 13.820,00 TL artırarak 21.820,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı yüklenici ... vekili ise, müvekkilinin edimlerini yerine getirdiğini, sözleşmede sadece davacı yana verilecek dairenin eksiksiz, anahtar teslimi verileceğinin belirtilip, bodrum katın kabası bitirilmiş olarak satıldığını, müvekkilinin ince işlerden sorumlu olmayacağını, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre, davalı yüklenicinin sözleşme şartlarına uymadığının yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları ile saptandığı, davacının çekme kat yönünden açtığı davanın inşaat projesine uygun olduğundan yerinde olmadığı, ancak ortak alandaki eksik işler bedeli ile bodrum kattaki daire yönünden eksik işler bedelinin hüküm altına alınması gerektiği, taraflar arasındaki sözleşmede davalı tarafın iddia ettiği şekilde bodrum katın kaba inşaat olarak teslim edileceği hususunda bir anlaşma bulunmadığından, anahtar teslim olarak inşaatın yapılıp arsa sahibine teslim edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüyle, 21.820,00 TL'nin davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Taraflar arasında ... 3. Noterliği'nin 20.12.2006 tarih ve 15523 yevmiye nolu düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiş olup, sözleşmeye göre arsa sahibine 3. kat 3 no'lu bağımsız bölümün verileceği ve ayrıca sözleşmenin 3. maddesinde bodrum katın parası davacı ... tarafından ödendiği takdirde başka birisine satılmayacağının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Mimari projede bodrum katın ortak alan olarak gösterilmesine rağmen, getirtilen tapu kaydında bağımsız bölüm olarak tescil edilmiş bulunmaktadır. Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan 08.06.2012 tarihli bilirkişi heyeti raporunda da binanın onaylı projesinde bodrum katın otopark ve 2 adet depo olarak üç bölmeli şekilde planlandığı, binanın içinden giriş merdiveni ve ...sokaktan otopark giriş kapısı ile arka cepheden bahçeye çıkış kapısı bulunduğu, binanın ortak alanı olarak planlandığı, ancak mahallinde yapılan incelemede binanın kat sayısının projesine uygun olmasına rağmen, bina içinden bodrum kata iniş merdiveninin yapılmadığı, bodruma inişin kapatıldığı, bodrum katın Lila sokak yönündeki kapısının iptal edildiği, bodrum katın bahçeye açılan kapı bölümünün açıldığı, ancak kapısının takılmadığı, projesine aykırı olarak fazladan arka cepheye pencere açıldığı, bodrum katın tuğlaları örülü halde bırakıldığı, hiç bir inşaat işlemi yapılmamış olduğu, binanın ortak alanlarındaki eksiklerin giderilme bedelinin 6.150,00 TL ve bodrum katın projesine uygun hale getirilme bedelinin ise 7.100,00 TL olduğu belirtilmiştir. Bilirkişi kurulunun 15.04.2013 tarihli ek raporunda ise, bina ortak alanlarındaki eksiklerin giderilme bedelinin 6.150,00 TL olduğu, Tapu Müdürlüğü'nden 18.02.2013 tarihli yazı ekinde gönderilen projeye göre, bodrum katın daire olarak planlanmış olduğu ve dairenin eksiklerinin giderilmesi bedelinin 15.670,00 TL olduğu, toplam eksiklerin giderilme bedelinin ise 21.820,00 TL olduğu belirtilmiştir. Dosya kapsamına göre, ...Belediyesi'nce gönderilen onaylı projesinde ortak alan olarak planlanan bodrum katın, Tapu Müdürlüğü'nden gönderilen projede mesken olarak planlandığı, tapu kayıtlarında daire olarak tescil edildiği, mahallinde de onaylı projesine aykırı olarak daire şeklinde inşa edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mimari proje ile tapudan celbedilen proje arasında farklılık olduğundan, gerektiğinde bilirkişi kurulundan denetime elverişli ek rapor da alınarak, bu farklılığın neden kaynaklandığının dayanaklarıyla birlikte aydınlatılması, onaylı projesinde bodrum katın ortak alan olarak belirlenmiş olması halinde projesine göre tespit edilecek eksik işler bedelinin arsa sahibinin taşınmazdaki hissesi oranında hesaplanması, bağımsız bölüm olarak belirlenmiş olması halinde ise sözleşmenin 3. maddesindeki hükümlere göre değerlendirilmesi ve uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bendde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bendde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20783, Karar No: 2016/10704, Tarih: 27.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/20783 E.  ,  2016/10704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi .... Köyü 1103 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 27.09.2016 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av... ile davacı vekili Av..... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 05.12.2014 tarihi itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise ....Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, denize mesafesi, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14676, Karar No: 2025/7158, Tarih: 29.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14676 E.  ,  2025/7158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/186 E., 2024/1992 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ereğli (Konya) 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/477 E., 2023/586 K.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 01.06.1996-30.12.1996 tarihleri ile 25.06.1997-15.09.1997 tarihleri ve 01.09.1999-01.07.2003 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde forklift operatörü olarak asgari ücret ile kesintisiz şekilde çalıştığını belirterek anılan sürelerdeki hizmetlerinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı işçinin çalıştığı süre boyunca sigorta primlerinin eksiksiz olarak yatırıldığını belirterek davacı tarafından açılan haksız ve kötü niyetli davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

"Somut olayda, dava konusu dönem olan 01.06.1996-30.12.1996, 25.06.1997- 15.09.1997, 01.09.1999-01.07.2003 tarihleri arası dönemler açısından hak düşürücü sürenin değerlendirilmesi bakımından, davalı iş yerinden 01.07.2003-30.10.2003, 07.06.2005- 15.12.2005, 20.02.2006-20.10.2006 ve 01.06.2007-15.07.2008 tarihleri arası bildirimli çalışmanın bulunduğu, talebe konu dönemde davalı iş yerinden davacı adına düzenlenmiş bir işe giriş bildirgesi ya da hesabına yapılmış prim ödemesi bulunmadığı, hak düşürücü süreyi bertaraf eden belgelerin bulunmadığının mahkemece tespit edildiği, davacı tarafça da, iddianın ispatına yönelik olarak yönetmelikte belirtilen belgelerden herhangi birinin sunulamadığı, davacının çalışmalarının geçtiği 2008 yılının sonundan başlayarak 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde davanın açılması gerektiği, hizmetin sona erdiği 15.07.2008 tarihini izleyen yılın sonundan başlayan hak düşürücü sürenin fazlasıyla geçmesinden sonra 28.12.2022 tarihinde davanın açıldığı, bu bağlamda talebin dava tarihi itibariyle hak düşürücü süreye uğradığı, sonuç olarak davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine dair yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, temyiz dilekçesinde özetle;

1. 01.07.2003 tarihinde davalı işveren tarafından işe giriş bildirgesi düzenlendiğini ve Kuruma verildiğini,

2.Davacının davalı işveren nezdinde 01.06.1996-15.07.2008 tarihleri arasında bilfiil kesintisiz olarak çalışmasına rağmen İlk Derece Mahkemesi tarafından blok çalışma olarak değerlendirilip esas incelemesine geçilmeksizin davanın hak düşürücü süreden reddine karar verildiğini, oysa davalı işveren nezdinde bulunan işyerinin kışın üretim yapmaması sebebiyle işçilere zorunlu giriş-çıkış işlemi yapıldığını ve üretim yeniden başladığında tüm işçilerin yeniden çalışmaya devam ettiklerini, bu süreçte davacının ve diğer işçilerin iş akdinin askıda kaldığını, davacının çalışmalarının kesintiye uğramadığını,

3.Davanın 28.12.2022 tarihinde açıldığını, Yargıtayın yerleşik içtihatlarına göre 506 sayılı Kanun'un 79/1. maddesinde belirtilen belgelerden birinin Kuruma verilmesi durumunda hak düşürücü sürenin tüm çalışma dönemi için uygulanmayacağını,

4. Müvekkilinin 01.06.1996-15.07.2008 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde kesintisiz olarak çalışmış olup; davalı işveren tarafından ilk işe giriş bildirgesinin 01.07.2003 tarihinde SGK'ya verildiğini, tüm çalışma dönemi için taleplerinin kabul görmemesi durumunda işe giriş bildirgesi verildikten sonraki dönem için dosyada esas incelemesi yapılması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27470, Karar No: 2013/14034, Tarih: 18.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/27470 E.  ,  2013/14034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : TCK 145. madde gereğince ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan açılan davayla ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5470, Karar No: 2014/17807, Tarih: 03.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5470 E.  ,  2014/17807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/309337

MAHKEMESİ : Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2011

NUMARASI : 2011/76 (E) ve 2011/318 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, özel muayenehanesini kapatmadığı halde, çalıştığı idareye kapattığını bildirerek döner sermayeden daha fazla ek ödeme aldığı, İl Sağlık Müdürlüğü yetkililerince yapılan denetimler sonucunda, muayenehanenin gerçekte kapatılmadığının anlaşıldığı, ayrıca bu hususun sanıkla aynı işyerinde çalışan tanık Dr. M.. D.. tarafından da doğrulandığı, böylece sanığın, işyerini kapatmadığı halde kapattığını belirterek daha fazla döner sermaye almak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın, yanlış bildirimde bulunarak, fiilen muayenehane işletmediğini belirttiği, bu beyan üzerine de ilgili kurumun, sanığa daha fazla döner sermaye ödemesinde bulunduğu, sanığa, fazla ödeme yapılması için, beyanda bulunulmasının yapılmasının yeterli kabul edildiği dikkate alınarak ve sanığın eylemi sonucu kurumun zincirleme şekilde zarara uğradığının anlaşılması karşısında, sanığın TCK'nın 158/1-e, 43. maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Sanığın, yanlış bildirimde bulunarak, fiilen muayenehane işletmediğini belirttiği, bu beyan üzerine de ilgili kurumun, sanığa daha fazla döner sermaye ödemesinde bulunduğu, sanığa, fazla ödeme yapılması için, beyanda bulunulmasının yapılmasının yeterli kabul edildiği dikkate alınarak ve sanığın eylemi sonucu kurumun zincirleme şekilde zarara uğradığının anlaşılması karşısında, sanığın TCK'nın 158/1-e, 43. maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.