muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2794, Karar No: 2018/1866, Tarih: 06.12.2018

-Sigorta prim veya vergi borçlarından kaynaklanması halinde tüm bağımsız bölümlere,

...

-Binanın oturulan bölümleriyle ilgili olmayıp çevre düzenlemesi gibi eksikliklerden

kaynaklanması halinde tüm bağımsız bölümlere,

Yapı Kullanma İzni Belgesi alınıncaya kadar geçici olarak, kullanım türüne göre su verilen aboneliklerdir…”

Buna göre, yapı ruhsatı bulunup da elektrik, doğalgaz ve telefon gibi kamu hizmetlerinin en az birinden yararlandığını ispatlamak koşuluyla, yapı kullanma izni için ilgili kuruma başvurulduğu hâlde izin verilmeme nedenlerinin; sigorta prim veya vergi borçlarından kaynaklanması, binanın bazı kısımlarının yapı ruhsatına aykırı olması, binanın oturulan bölümleriyle ilgili olmayıp çevre düzenlemesi gibi eksikliklerden kaynaklanması hâlinde, geçici abonelik yapılacağı kabul edilmiştir.

Yeri gelmişken belirtmek gerekir ki; yapı kullanma izni verilmesi için gerekli belgeler Ankara Büyükşehir Belediyesi İmar Yönetmeliği’nin 97’nci maddesinde belirtilmiş olup, anılan madde uyarınca yapı izni verilebilmesi için aranan koşullardan biri de; yapının ruhsat eki projelere uygun olarak kısmen veya tamamen bitirildiğini belirten ve fenni mesuller ile yapı denetim kuruluşlarının denetçi mimar ve mühendisleri tarafından imzalanan raporun düzenlenerek ibrazıdır .

Somut olayda, binanın 30.01.2004 tarihli yapı ruhsatının olduğu, abonelik tesisi istenen dairenin doğalgaz aboneliğinin bulunduğu hususlarında uyuşmazlık bulunmadığı gibi seviye tespit tutanağına göre de binanın ruhsat ve eklerine uygun olarak %95 oranında tamamlandığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında, davacıya ait meskenin yer aldığı binanın 12.10.2004 tarihinden önce yapıldığını ispat edildiği takdirde 3194 sayılı İmar Kanunu’nun Geçici 11’inci maddede yer alan koşullar aranmaksızın geçici abonelik talebinin kabulü, binanın 12.10.2004 tarihinden sonra inşa edilmiş olması hâlinde ise (30.01.2004 ruhsat tarihine göre) 3194 sayılı İmar Kanunu’nun Geçici 11’inci maddede aranan koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması gerektiği, ayrıca karar tarihinden sonra 18.05.2018 tarihinde yürürlüğe giren 3194 sayılı İmar Kanunu’na, geçici 16’ncı maddenin eklenmesine dair, 7143 sayılı Kanun’un 16’ncı maddesinin eldeki dava bakımından değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu durumda direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yasa değişikliği nedeniyle yukarıdaki belirtilen bu ilave gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Bu durumda direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yasa değişikliği nedeniyle yukarıdaki belirtilen bu ilave gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilave nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun'un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici 3’üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429’uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana iadesine, aynı Kanun’un 440’ıncı maddesine göre kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8655, Karar No: 2014/11156, Tarih: 23.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/8655 E.  ,  2014/11156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/41-2013/308

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. Maddesi uyarınca; bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre, arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlar dikkate alınarak olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Dosya içerisindeki belediye başkanlığının 13.07.2012 tarihli yazısında dava konusu taşınmazın bir kısmının 1/1000 ölçekli uygulama imar planında yolda, bir kısmının da 1/5000 ölçekli nazım imar planında tarımsal niteliği korunacak alanda kaldığı bildirilmiş ise de, belediye veya mücavir alan sınırlarında olup olmadığı, taşınmazın çevresinin meskûn olup olmadığı ile belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı konularında bilgiye yer verilmemiş, mahkemece belediyenin yeterli bilgiyi içermeyen yazısı ve bilirkişi kurulunun soyut beyanları esas alınarak taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilmiştir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz belediye nazım imar (1/5000 ve daha büyük ölçekli) planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Taşınmaz belediye nazım imar (1/5000 ve daha büyük ölçekli) planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar belediye başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tespit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında göz önünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosya içine getirilen kayıtlara göre 2012 yılında dava konusu . .) parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan.parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas değerleri aynı olup, 171,76 TL dir. Buna göre dava konusu taşınmazın emsalle en azından eş yada yakın değerde olabileceği kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu taşınmazın emsalden %80 daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde fahiş bedel belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22744, Karar No: 2014/6077, Tarih: 17.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22744 E.  ,  2014/6077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bolu İş Mahkemesi

Tarihi : 25/07/2013

Numarası : 2012/139-2013/263

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan M.. B.. ve B.. Sosyal Hizmetler İnş Orm. Gıda Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı Bakanlığa bağlı Bolu Anadolu İmam Hatip Lisesinde mutfak temizliği ile görevli olarak her yıl okulların açık olduğu Eylül-Haziran ayları arası dönemde, dini bayramlardan kurban bayramında ve diğer resmi tatil günlerinde çalıştığı, mesai saatlerinin 08.00-21.00 saatleri arasında olduğu, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı yıllık izin, ulusal bayram genel tatil alacağı ve fazla mesai alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının, her yıl okulların açık olduğu Eylül-Haziran ayları arası dönemde sezonluk çalıştığını bu nedenle yıllık izin talebinin yerinde olmadığını, tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı neden olmaksızın davalı B.. Sosyal Hizmetler İnş Orm. Gıda Nak. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık davalı işyerinde yapılan işin mevsimlik iş olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Çalışmanın sadece yılın belirli bir döneminde sürdürüldüğü veya tüm yıl boyunca çalışılmakla birlikte çalışmanın yılın belirli dönemlerinde yoğunlaştığı işyerlerinde yapılan işler mevsimlik iş olarak tanımlanabilir. Söz konusu dönemler işin niteliğine göre uzun veya kısa olabilir. Her zaman aynı miktarda işçi çalıştırmaya elverişli olmayan ve işyerinde yürütülen faaliyetin niteliğine göre işçilerin her yıl belirli sürelerde yoğun olarak çalıştıkları ve fakat yılın diğer dönemlerinde iş sözleşmelerinin, ertesi yılın faaliyet dönemi başına kadar ara vermeyi gerektirdiği işler mevsimlik iş olarak değerlendirilir.

4857 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, mevsimlik işlerde yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümler uygulanamaz. Bir başka anlatımla, mevsimlik işçi İş Kanununun yıllık ücretli izin hükümlerine dayanarak, yıllık ücretli izin kullanma veya buna dayanarak ücret alacağı isteminde bulunamaz.

4857 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, mevsimlik işlerde yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümler uygulanamaz. Bir başka anlatımla, mevsimlik işçi İş Kanununun yıllık ücretli izin hükümlerine dayanarak, yıllık ücretli izin kullanma veya buna dayanarak ücret alacağı isteminde bulunamaz.

Somut olayda, davacının okul olan işyerinde, her yıl okulların açık olduğu Eylül-Haziran aylarını kapsayan dönemde çalıştığı, Temmuz Ağustos ve kısmen Eylül aylarında çalışmadığı davacının beyanları ile de sabittir. Bu durumda davacının yıllık izin hakkının olmadığı yıllık izin talebinin reddi gerektiği gözetilmeden kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

3-HMK 'nun 26.maddesine göre hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Somut olayda dava dilekçesinde talep sonucu sadece kurban bayramında çalıştığına dair olmasına rağmen, bilirkişi tarafından tanık beyanlarına atıfla Ramazan Bayramında da bir gün çalıştığı kabulü ile yapılan ulusal bayram genel tatil alacağı hesabının hükme esas alınarak davacının talebini aşmak suretiyle hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalı B.. Sosyal Hizmetler İnş. Orm. Gıda Nak. San. Tic. Ltd. Şti’ne iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8024, Karar No: 2011/6147, Tarih: 19.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8024 E.  ,  2011/6147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kadastro sırasında 154 ada 24 parsel sayılı 2907,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine tapu kaydına dayanarak davalı adına oluşan tapu kaydının iptali ve taşınmazın Hazine adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 06.05.2010 tarihli krokide (A) harfi ile gösterilen 1000 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, taraf teşkili dava koşulu olup, usulen taraf teşkili sağlanmadan davanın esasına girilerek hüküm kurulamaz. Somut olayda dava dilekçesi ve duruşma gününün davalı ... ...’ya tebliği ...Mahallesi, ...Sokak ... Etap ... Kısım ... Blok dairesi 1 ... İstanbul adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılmıştır. Yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi, davalının... ilinde ikamet ettiğini beyan ettiği gibi, davalının adresinin ...Mahallesi ... Sokak no: ... iç kapı no: 2 Adapazarı... olduğu mernis sisteminden de anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca dava dilekçesi ve duruşma gününün davalı ... ...’ya usule uygun şekilde tebliğ edildiğinden ve taraf teşkilinin sağlandığından söz edilemeyeceğinden davalıya dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra davanın esasına girilerek tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilmek suretiyle davanın esasına ilişkin hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine’nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına 19.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5122, Karar No: 2006/6441, Tarih: 06.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/5122 E.  ,  2006/6441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.08.2005 gününde verilen dilekçe ile meraya müdahalenin men'i ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 2063 parsel sayılı meranın krokide (h) harfi ile gösterilen 2420.72 m2. lik bölümüne elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve ot bedelinin tahsili istemleriyle açılmıştır.

Mahkemece dava reddedilmiş, hükmü davacı Hazine temyiz etmiştir.

Dava, 09.08.2005 tarihinde açılmış keşfin yapıldığı 26.10.2005 tarihinde davalının meraya elatmasını 1-2 yıl önce kaldırdığı saptanmıştır. Bu saptamaya göre Hazinenin elatmanın önlenmesi isteminin reddiyle Hazine meranın mutasarrufu olmadığından ot bedeline yönelik talebin reddedilmiş olmasında yasaya aykırılık yoktur. Ancak;

2063 parselin mera olduğu çekişme konusu değildir. Meralar hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlak gibi özel mülkiyete tabi olmayan yerlerin amacı dışında kullanma olanağı bulunmamaktadır. 4342 sayılı Mera Kanununun 4. ncü maddesi hükmünce amaç dışı kullanılmak suretiyle vasıfları bozulan mera, yaylak ve kışlakların tekrar eski konumuna getirmek için yapılan masraflar sebebiyet verenlerden tahsil edilir. Somut olayda, dava konusu bölümün mera olduğu halde davalı tarafından amaç dışı kullanılarak mera vasfının bozulmasına neden olunduğundan davacı Hazine meranın tekrar eski konumuna getirilmesi için yapacağı giderleri davalıdan talep edebilir. Mahkemenin bu olguyu gözden kaçırarak eski hale getirme bedeli istemini reddetmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA,6.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8446, Karar No: 2016/5856, Tarih: 14.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/8446 E.  ,  2016/5856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak 01.01.2013 tarihinden dava tarihine kadar kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 13.637,92 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 13.637,92 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 30.03.2015 tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan "Davanın kabulüne, 13.637,92 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ifadesinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 1.000 TL alacağın 12.12.2014 dava tarihinden itibaren, 12.637,92 TL alacağın ise 30.03.2015 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9395, Karar No: 2014/1456, Tarih: 23.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/9395 E.  ,  2014/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2013/39-2013/514

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin D&R merkez projesinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 22/11/2012 tarihinde görevini layıkıyla yapmaması sebebiyle görev yerinin değiştirildiğini dair kendisine dair kendisine bir bildirim yapıldığını, 29/11/2012 tarihinden itibaren Salacak İskelesi Arkası Sok No: ..Üsküdar/İstanbul adresinde bulunan işyerinde çalışma devam edeceğinin bildirildiğini müvekkiline bu konudaki iradesinin ne olduğu sorulmadığını, müvekkilinin 29/11/2012 tarihinde D&R merkez projesindeki işyerine gittiğini ancak kendisinin yerine başka bir çalışanının görevlendirildiğini gördüğünü, aynı şekilde devam eden günlerde de görev yerine gittiğini ancak içeri alınmadığını, iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle iş akdinin işveren tarafından haklı olarak feshedildiğini ancak feshin haksız olduğunu belirterek işe iadesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01/02/2007 tarihinde Bağdat Cad No:410/2 Suadiye Kadıköy adresinde bulunan D&R Suadiye Mağazasında projesinde güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, daha sonra 01/01/2009 tarihinde “Kısıklı Cad No:.. Altunizade Üsküdar” adresinde bulunan D&R merkez projesinde ataması yapıldığını ve 28/11/2012 tarihine kadar da bu işyerinde görev yaptığını, 22/11/2012 tarihinde yıllık izin süresinin bitmesine müteakip görev yapmakta olduğu proje yetkilisinin hakkında olumsuz görüş bildirmesi üzerine davacının çalışma koşullarında esaslı değişiklik oluşturmayacak şekilde “Salacak İskele Arkası Sok No:.. Üsküdar İstanbul” adresinde bulunan .. Denizcilik ve Ltd Şti projesinde görevlendirildiğini ancak davacının yeni görev yerine gelmediğini 02-03-04-05 Aralık 2012 tarihinde de işe gelmemesi üzerine noter ihtarnamesiyle atandığı projedeki görevine tekrar davet edildiğini, davacının verilen görevi yapmayacağını bir kez daha belirtmesi ve işe gelmemeye devam etmesi üzerine iş akdinin İş Kanunu’nun 25-II-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: