muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19812, Karar No: 2015/28435, Tarih: 13.10.2015

İşverenin yönetim hakkı kapsamında kalan ve geçerli nedene dayanan değişiklikler çalışma koşullarının esaslı değişikliği olarak nitelendirilemez. Geçerli neden işçinin verimi ile davranışlarından ya da işyeri gereklerinden kaynaklanabilir.

İşyerinde iş şartlarında değişikliği gerektirmeyen çalıştırılma imkânı, değiştirilmiş iş şartları altında çalıştırılabileceği başka bir çalışma yerine nakilden önce uygulanması gereken tedbirdir. İşçinin iş şartlarının değiştirilmesi gerekmeden çalıştırılabileceği birden fazla çalışma yeri varsa, işveren bunlar arasından birini seçme hakkına sahiptir. İşverenin talimat verme hakkı kapsamında alternatif tedbirler arasında iş şartlarında ve sözleşme değişikliğine neden olmayacak şekilde bir tedbir olanağı var ise ve bu kapsamda bir çalışma yerinde çalıştırabilecekse değişiklik feshine başvurulmaması gerekir(Dairemizin 18.02.2008 gün ve 2008/8543 Esas, 2008/409 Karar sayılı ilamı).

Dosya içeriğine göre, taraflar arasında imzalanın hizmet sözleşmesinde, işverenin işçinin işini devamlı veya geçici olarak değiştirebilir şeklinde düzenleme bulunmamaktadır. Bu düzenlemede açıkça işin değiştirilebileceği belirtilirken, görv yerinin veya işyerinin değiştirileceğine dair bir düzenleme yoktur. İş hukukunda, iş hukukuna ilişkin kural uygulanırken iş hukukunun temel ilkeleri olan işçi lehine yorum ve işçinin korunması ilkelerinin göz ardı edilmemesi ve işçi lehine yorumlanması gerekir. İş sözleşmesinde açıkça yer almadığından, düzenlemenin işveren tarafından işçinin görev yerinin de değiştirilebileceği şeklinde işçinin aleyhine yorumlanamayacaktır. Yapılmak istenen ve fesih konusu olan bu değişikliğin davacının iş şartlarında esaslı değişiklik teşkil ettiği, davalı şirketin hizmet sözleşmesindeki düzenlemeyi davacının aleyhine kullanarak bu şekilde davacının görev yerini değiştiremeyeceği ve bu nedenle yapılan feshin geçersiz olduğu, işverenin iş şartlarındaki değişikliğin geçerli nedene dayandığını kanıtlayamadığı anlaşılmaktadır. Değişiklik feshi geçerli nedene dayanmamaktadır. Yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulü yerine reddine dair verilen karar bozulması gerekmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500. TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 481.20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19910, Karar No: 2015/18635, Tarih: 16.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/19910 E.  ,  2015/18635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2013/631-2014/167

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 01.07.2015 tarihli geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle;

Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/282, Karar No: 2023/353, Tarih: 16.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/282 E.  ,  2023/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/462 E., 2022/53 K.

DAVALILAR :1- ... A.Ş. vekili Avukat ...

2- ... Başkanlığı vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 21.05.2010

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İkinci kez verilen karar davalı Kurum vekilince temyiz edilmiş olup Dairemizce temyiz istemlerinin kabulü ile ikinci kez bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, Dairemizce davalılar vekillerinin temyizi üzerine 3.kez bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen son karar davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Dava, davacının 10.10.1998- 28.02.2004 tarihleri arasında yılın 9 ayı davalı işyerinde aralıksız çalıştığının tespiti ile sigorta başlangıç tarihinin 10.10.1998 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Feri Müdahil Kurum vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.04.2013 tarihli ve 2010/126 Esas 2013/172 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacı sigortalı ...'ın davalı ... Tarım Ürünleri İth. İhr. San. ve Tic. A.Ş.'ye ait işyerinde 01.02.1999- 28.02.2004 tarihleri arasında 1174 gün çalıştığının, bu çalışmasının 202 gününün SGK'ya bildirilmediğinin tespiti ile sigorta başlangıç tarihinin 01.02.1999 olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 21 Hukuk Dairesinin 15.05.2014 tarihli 2013/13196 Esas, 2014/11053 Karar sayılı ilamı ile, "Tarım Müdürlüklerinden, ziraat odalarından ve vergi dairelerinden bildirilen muhtasar beyannameler sorularak, davalı şirketin sürekli mi, yoksa, mevsimlik mi, çalıştığı araştırılmalı, yeterli sayıda ve objektif nitelikte bordo tanıkları re'sen tespit edilerek beyanlarına başvurulmalı ve işyerindeki çalışmanın mevsimlik olup olmadığı, davacının da hangi tarihlerde çalıştığı net olarak belirlenmelidir. Bu yönde yapılan araştırma yeterli olmaz ise, komşu işyerlerinde çalışan ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan işçi veya işverenler kolluk aracılığıyla belirlenmeli, işin mevsimlik olduğu anlaşılırsa dönemleri belirlenmeli, bu dönemde davacı ile işveren arasındaki sözleşmenin askıda olduğu ve mevsimlik dönemlerde hak düşürücü sürenin işlemeyeceği hatırda tutularak, davacının hizmet döküm cetvelindeki bildirimler de dikkate alınmak suretiyle bir karar verilmelidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca; karar; tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile ad ve soyadları ile adreslerini kapsamalıdır. Mahkemece, gerekçeli kararın başlık kısmında davalı şirketin tam ünvanının yerine, kısa ünvanının yazılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de; Davacının sigorta başlangıç tarihinin 01.02.1999 tarihi olduğu anlaşılmasına rağmen mahkemece yeniden bu tarihininin sigorta başlangıç tarihi olarak tespitinde davacının hukuki yararı bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu sigorta başlangıç tarihinin 01.02.1999 olarak tespiti usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, verilen hükmün, kısmi kabul niteliğinde olduğu anlaşılmakla, avukatla temsil edilen davalı Kurum ve davalı şirket lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca red sebebinin ortak olduğu da gözetilerek vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, vekâlet ücretine hükmedilmemesi, ayrıca, 6100 sayılı HMK.'nun 312 ve 323 üncü maddelerine uygun şekilde, tarafların haklı çıktıkları oranda yargılama giderlerinin paylaştırılarak karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu yargılama giderlerinin tamamının davalı şirkete yükletilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir" denilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyarak yapılan yargılama sonrasında, 07.06.2018 tarihli 2015/256 Esas, 2018/388 Karar sayılı karar ile, davanın kabulü ile; davacı ...'ın davalı işveren... Tarım Ür. İth. İhr. San. Tic. A.Ş'ye ait ... SGK İl Müdürlüğünde 1029365.45.01 işyeri sicil sayılı dosyada işlem gören üzüm işletmesi işyerinde 01.02.1999- 28.02.2004 tarihleri arasında toplam 1502 gün çalıştığı ve bu çalışmalarının 972 gününün SGK'ya bildirildiği 530 gününün SGK'ya bildirilmediği, bildirimi yapılmayan dönemlerde o günlerin asgari ücretini aldığının tespitine karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 21 Hukuk Dairesinin 25.03.2019 tarihli 2018/4833 Esas 2019/2248 Karar sayılı ilamı ile; Mahkemece verilen ilk karar, davacı tarafça temyiz edilmemiş , davalılar tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 15.05.2014 tarihli 2013/13196 E.2014/11053 K. sayılı ilamı ile davalılar yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bu kapsamda da davacının davalıya ait işyerinde çalıştığının tespitine karar verilen dönem bakımından Kuruma bildirilmeyen gün sayısı ilk kararda 202 gün olarak tespit edildiğinden,ilk kararda hüküm altına alınandan daha fazlasına karar verilemeyeceği belirtilerek karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyarak yapılan yargılama sonrasında, 25.02.2020 tarihli 2019/162 Esas, 2020/73 Karar sayılı karar ile, davanın kabulü ile davacı ...'ın davalı işveren... Tarım Ür. İth. İhr. San. Tic. A.Ş'ye ait ... SGK İl Müdürlüğünde ... işyeri sicil sayılı dosyada işlem gören üzüm işletmesi işyerinde 01.02.1999- 28.02.2004 tarihleri arasında toplam 1502 gün çalıştığı ve bu çalışmalarının 202 gününün SGK'ya bildirilmediği, bildirimi yapılmayan dönemlerde o günlerin asgari ücretini aldığının tespitine karar verilmiştir.

E. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.09.2021 tarihli 2021/3719 Esas 2021/10052 Karar sayılı ilamı ile, "davacının talebi, hükme esas alınan bilirkişi raporu ve mahkemenin gerekçesi değerlendirildiğinde, davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşıldığı halde, hüküm bölümünde davanın kabulüne karar verildiği belirtilerek çelişki yaratılması yukarıda anılan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerekmektedir " denilerek karar bozulmuştur.

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyarak yapılan yargılama sonrasında, İlk Derece Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli 2021/462 Esas, 2022/53 Karar sayılı karar ile davanın kısmen kabulü ile ... TC kimlik nolu ve ... Sigorta sicil sayılı sigortalı davacı ...'ın davalı işveren... Tarım Ür. İth. İhr. San. Tic. A.Ş'ye ait ... SGK İl Müdürlüğünde ... işyeri sicil sayılı dosyada işlem gören üzüm işletmesi işyerinde 01.02.1999- 28.02.2004 tarihleri arasında toplam 1502 gün çalıştığı ve bu çalışmalarının 202 gününün SGK'ya bildirilmediği, bildirimi yapılmayan dönemlerde o günlerin asgari ücretini aldığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı işveren vekili ile davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı işveren temyizi, tüm vekalet ücreti ve yargılama giderinin kendisi üzerinde bırakılarak karar verildiğini, davacının çalışmasının kuruma tam olarak bildirildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekilinin temyizi; hak düşürücü sürenin geçtiğini, işyerinde sezonluk çalışma yapıldığını, davacının çalıştığını iddia ettiği dönemde hiç bir puantaj kaydı, ücret bordrosu bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri hükümleridir.

3.Değerlendirme

Davacının davalıya ait işyerinde 01.02.1999- 28.02.2004 tarihleri arasında 1174 gün çalıştığının, bu çalışmasının 202 gününün Kuruma bildirilmediğinin tespitine dair ilk hüküm davacı tarafından temyiz edilmemiştir.

Davalılar yararına oluşan usuli kazanılmış hak kapsamında, ilk kararda hüküm altına alınandan daha fazlasına karar verilemeyeceği, ayrıca gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmadan karar verilmesi gerektiği önceki bozma ilamlarında belirtilmiş olmasına rağmen, bozma ilamına uyan mahkemece, son olarak davacının 01.02.1999- 28.02.2004 tarihleri arasında toplam 1502 gün çalıştığı ve bu çalışmalarının 202 gününün SGK'ya bildirilmediği şeklinde hüküm kurulmuştur.

Davacının tespiti istenen dönemde Kuruma bildirilen çalışması 972 gün olup, eksik bildirildiği tespit edilen 202 gün eklendiğinde 1174 güne ulaşılacağı açıktır ve ilk hüküm de bu şekildedir.

Davacının tespiti istenen dönemde Kuruma bildirilen çalışması 972 gün olup, eksik bildirildiği tespit edilen 202 gün eklendiğinde 1174 güne ulaşılacağı açıktır ve ilk hüküm de bu şekildedir.

Mahkemece, ilk hükümde davacının davalıya ait işyerinde 01.02.1999- 28.02.2004 tarihleri arasında 1174 gün çalıştığının, bu çalışmasının 202 gününün bildirilmediğinin tespitine şeklinde hüküm kurulmuş olması nedeniyle, davalılar lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumuna göre, bundan fazlasına hükmedilemeyeceği halde, sadece "530 gün" ifadesini düzeltip "1502 gün" ifadesini olduğu gibi bırakarak, 01.02.1999- 28.02.2004 tarihleri arasında toplam 1502 gün çalıştığı ve bu çalışmalarının 202 gününün SGK'ya bildirilmediği şeklinde hüküm kurulması ve bu şekilde çelişki yaratılması isabetsizdir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/5899, Karar No: 2007/7280, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5899 E.  ,  2007/7280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 24.01.2006 günlü dilekçesinde ... Köyünde yapılan kadastro sırasında 8.000 m2'lik tarla cinsi taşınmazın tespit harici bırakıldığını belirtip adına tescilini talep etmiştir.

Dosya kapsamından, ... Köyünde yapılan genel arazi kadastrosunun 30.12.2005-30.01.2006 tarihleri arasında askı ilanına alındığı, dava konusu edilen taşınmazın 113 ada 50 parsel sayılı mera nitelikli 524589 m2 yüzölçümündeki parsel içinde kaldığı anlaşılmaktadır.

3402 Sayılı Yasanın 26. maddesindeki "kadastro mahkemesinin yetkisi her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği günde başlar" açık yasa hükmü karşısında davanın askı ilan süresi içinde kadastro mahkemesine açıldığı, dava edilen taşınmazın köyde mera parseli içinde kaldığı anlaşılmakla, görevli mahkeme kadastro mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Kadastro Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/888, Karar No: 2024/8223, Tarih: 04.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/888 E.  ,  2024/8223 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/272 E., 2023/2119 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/399 E., 2022/593 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı kadın vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 17.01.2020 tarihinde evlendiklerini, bu evlilikten dünyaya gelen ortak çocuklarının bulunmadığını, tarafların evliliklerinin bitme noktasına geldiğini, davalının sürekli müvekkiline hakaret ettiğini ve ilgisiz davrandığını, davalının müvekkilinin Suriye vatandaşı olduğu için kadını dışladığını beyanla tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ( 4721 Sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini davacı lehine aylık 1.000,00 TL tedbir yoksulluk nafakasına hükmedilmesini, boşanma nedeni ile kadın lehine 10.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak, davacı kadına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava ettiği anlaşılmaktadır.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının asılsız ve soyut olduğunu, davacının evlendikten 2 ay sonra tüm takıları ziynet eşyalarını ve kişisel eşyalarını alarak evi terk ettiğini, evlilik birliğinin sarsılmasında davacının kusurlu olduğunu beyanla davanın reddine karar verilerek yargılama giderinin ve vekâlet ücretinin davacıdan tahsilini talep ettiği anlaşılmaktadır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafın dava dilekçesindeki iddialarının ispatı için bildirdiği tanıkların bizzat görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, davacının davasını bu haliyle ispat edemediği gerekçesi ile davacı tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak açılan boşanma davasının reddine karar vermiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili, istinaf dilekçesinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının açık olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddedilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi ve İlk Derece Mahkemesince verilen kararların usul ve yasaya aykırı olmakla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının açık olduğunu, davalarının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddedilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen boşanma davasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet verecek eylemlerin mevcut olup olmadığı, davacı tarafından açılan davanın reddi kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.