muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23882, Karar No: 2023/7616, Tarih: 03.10.2023

IV. GEREKÇE

1.Karabük Eğitim Ve Araştırma Hastanesi'nin, resmi makamlarca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili kılınmış olan kuruluşlardan olması ve düzenlenen sağlık raporunun kanuni şartları taşıması karşısında sanığın temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

2.Birliğinden izinli olarak ayrılan sanığın, kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın, izin bitiminden itibaren altı tam gün içerisinde birliğine katılmaması eylemi, izin tecavüzü suçunu oluşturmaktadır.

3.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenmiş olan izin tecavüzü suçunun oluşabilmesi için, sanığın birliğine zamanında özürsüz olarak dönmemesi koşulu aranmakta ise de, Kanunda özürün ne olduğu ve kapsamı belirtilmemiştir. (Kapatılan) Askerî Yargıtayın yerleşik kararlarında, izin tecavüzü suçunda yer verilen bu özrün kapsamı, TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 nci maddesinin (b) bendi ve 58 inci maddelerinde öngörülen kıstaslar esas alınarak, beklenmeyen aniden ortaya çıkan ve sanığın zamanında Birliğine dönmesini zorlaştıran, engelleyen durumlar olarak kabul edildiği görülmekte ve ayrıca sanığın, kanuna aykırı eylemini bir an evvel sona erdirmeye veya mazeretini ortadan kaldırmaya yönelik hareketlerinin, kısaca, suç ve dehalet kasıtlarının dikkate alınması gerekmektedir.

4.Sanık tarafından kaçırdığı kız arkadaşı ile evlendiği ve düğün yaptığı şeklinde ileri sürülen hususların, askerlik hizmetine ... tutulabilir nitelikte olmadığı, aniden ortaya çıkmadığı, (Kapatılan) Askerî Yargıtayın yerleşik içtihatlarında da belirtidiği üzere izinden geç dönmeyi haklı kılacak mazeretlerden sayılmadığı ve sanığın birliğine katılmakta geciktiği süre içinde özür oluşturan hâli gidermeye yönelik olarak herhangi bir davranış sergilemediği dikkate alındığında; sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2018 tarihli ve 2017/672 Esas, 2018/548 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25153, Karar No: 2014/25407, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25153 E.  ,  2014/25407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin feshe bağlı tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2014 gün ve 2014/13373 Esas, 2014/14440 Karar sayılı kararı ile “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “tüm süreye göre kayıtların davalıdan istendiği, ibraz edilmemesi üzerine kesin süre verildiği, ibraz edilmemesi nedeni ile de sunulan kayıtlara göre hesaplama yapıldığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı

istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup davalının fazla mesai ve tatil alacaklarına esas kayıtları ibraz etmemesinin davacı aleyhine yorumlanamayacağı, bu durumda 6100 sayılı HMK.’un 220 maddesi uyarınca işlem yapılması yanında çalışma düzeninin aynı olması prensibinden kayıtlı dönemin kayıt bulunmayan dönem için emsal olabileceği gibi mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gerektiği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7449, Karar No: 2014/20244, Tarih: 20.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7449 E.  ,  2014/20244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gebze 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.11.2013

NUMARASI :Esas no:2011/1051 Karar no:2013/1389

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kadının davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmesi, kusur belirlemesi, velayet ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.10.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/3803, Karar No: 2011/5649, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3803 E.  ,  2011/5649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 11879 parsel numaralı taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde tapu kaydının Tapu Müdürlüğünden temin edilmesinden,

3-Hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen 6521 parsel numaralı taşınmazın 2009 yılı itibarıyla cadde ve sokak bazında Belediye Başkanlığınca belirlenen emlak vergisine esas asgari beyan değerinin Belediye Başkanlığından getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1134, Karar No: 2019/3590, Tarih: 23.09.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/1134 E.  ,  2019/3590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :. Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davalılar ..., ... ve dahili davalı ... Petrol Ür. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar ... ve ...’a gerekçeli karar ilanen tebliğ yolu ile tebliğ edilmiştir. Ancak davalı ...’a 27.07.2012 tarihli ara karar evrakının 14.08.2012 tarihinde, diğer davalı ...’na ise dava dilekçesinin 19.07.2012 tarihinde aynı adres olan...277. Sokak No: 9 ... adresine Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Tebligat Kanunu’nun 35. madde hükmünce, kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Davalılara daha önce tebliğ yapıldığından Tebligat Kanunu’nun 35. maddeleri işletilerek tebliğ yapılması gerekirken ilanen tebliğ işlemi yapılması usule aykırı ve geçersiz bulunmaktadır. Mahkeme kararının davalılar ... ve ...’a daha önce tebliğat yapılan anılan adrese gönderilerek tebliğinin sağlanması, tebliğ edilemezse o takdirde 35. maddeye göre işlem yapılması ve temyiz süresinin de beklenerek gerekli usuli işlemlerin yapılmasının sağlanması amacıyla dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5140, Karar No: 2016/6666, Tarih: 01.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/5140 E.  ,  2016/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'den sigortalanan, maliki olan ve ... sevk ve idaresindeki 06 RMN 24 plakalı araç ile müvekkilinin sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın ...'in kontrolsüz bir şekilde kavşağa girmesi nedeniyle müvekkilinin aracına çarptığını ve kaza neticesinde aracın hasara uğradığını, kaza nedeniyle düzenlenen kaza tespit tutanağında davalılardan ...'in herhangi bir kusurunun bulunmadığını, müvekkilinin ise asli kusurlu olduğunun belirtildiğini, ancak müvekkilinin meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını, davalının kontrolsüz olarak ana yola çıkarak müvekkiline çarptığını, müvekkili tarafından araca 3.352,00 TL masraf yapıldığını, müvekkilinin taksi işletmesi sahibi olduğunu, sezonun en hareketli olduğu dönemde üç gün boyunca aracından mahrum kaldığını, günlük 100 TL olmak üzere toplam 300 TL kazançtan yoksun kaldığını bildirerek aracın tamir bedeli olarak 3.352,00 TL ile 300,00 TL aracın çalışmaması nedeniyle yoksun kalınan gelirin olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, sorumluluklarının poliçe limitiyle sınırlı olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ... vekili, kazanın meydana gelmesinde davacının kusurlu olduğunu, kaza nedeniyle müvekkilinin aracında hasar meydana geldiğini ve değerinin düştüğünü, davacının dayandığı faturayı kabul etmediklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ...'e usulüne uygun olarak dava dilekçesi tebliğ edilmiş, davalı duruşmalara katılmadığı gibi herhangi bir savunmada da bulunmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabul kısmen reddine, 682.90 TL'nin (628,90 TL'sinin davalı ... şirketi poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olmak üzere) davalılar ..., ..... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1195, Karar No: 2021/1895, Tarih: 31.03.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1195 E.  ,  2021/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 28.01.2020 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 31.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5083, Karar No: 2010/1673, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5083 E.  ,  2010/1673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

HUMK.nun 388 ve 389. maddeleri gereğince hükmün açık ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde oluşturulması gerekir.

Davacı vekili, 28.12.2006 günlü dava dilekçesinde 12.850.00.-YTL. alacağın 21.7.2004 tarihi itibariyle işleyecek en yüksek banka reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece, “1-12.850 YTL. alacağın 21.7.2004 tarihinden başlayarak reeskont faizi ile birlikte tahsiline ilişkin 2006/872 Esas sayılı bu davanın faizin başlangıç tarihi hariç kabulüne, 2-Buna göre a) Davalının davacıya 12.850.-TL. ödemesine, b) Ayrıca yukarıda belirtilen miktar üzerinden ve davanın açıldığı 28.12.2006 tarihinden başlayarak ve faizin cinsi yönünden istemle de bağlı kalınarak 3095 Sayılı Yasanın değişik 1 ve 2/1. maddesi hükmünce yıllık ve sonradan değişen oranlarda yasal faiz cinsinden direnim faizi de yürütülmesine” denilerek kendi içinde çelişerek anılan yasa hükümleri gözetilmeden karar verildiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma biçimine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2407, Karar No: 2014/11668, Tarih: 17.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2407 E.  ,  2014/11668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2013/105-2013/166

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/09/2013 tarih ve 2013/105-2013/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Müvekkillerinin davalı Amerikan şirketinin ülkemizi de kapsayan bölgenin ana bayisi ile bayilik sözleşmeleri imzalandığını, müvekkillerinin bu sözleşmede kendi üstlerine düşen ödemeyi yerine getirdiğini, ancak davalı şirketin kendi üstüne düşen yükümlülükleri yerine getirilmediğini iddia ederek müvekkilerinin kazanç kayıplarından şimdilik 228.000ABD dolarının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Quizno's vekili, müvekkili ile davacılar arasında hiç bir sözleşmesel ilişkinin bulunmadığını, franchise veren ABD şirketi olan müvekkilinin alt franchise alanlara karşı hiç bir yükümlülük üstlenmediğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kesinleşme sonrası davacı vekilinin bir aya yakın bir süre sonra gönderme dilekçesi vermesi, dolayısıyla kanunda belirtilen sürenin geçirilmiş olması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen görevsizlik kararının 27.12.2011 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmişse de; 13.07.2009 tarihinde verilen ve 27/12/2011 tarihinde kesinleşen görevsizlik kararından önce 10.09.2009 tarihinde davacı vekilince gönderme dilekçesinin verilmiş olması sebebiyle bu tarih dikkate alınarak süresinde tahrik dilekçesinin verildiğinin kabulu ile yargılamaya devam edilmesi gerekirken davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10738, Karar No: 2006/17406, Tarih: 11.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/10738 E.  ,  2006/17406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kardeşlerin birbirlerinden ayrılması, onların ruhi gelişmelerini olumsuz yönde etkileyecektir.1996 doğumlu ...un velayetinin de anneye verilmesinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2006/12331, Karar No: 2006/12579, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12331 E.  ,  2006/12579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.