muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8514, Karar No: 2011/11269, Tarih: 27.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8514 E.  ,  2011/11269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... Elkt. Dağ. AŞ. aleyhine 12/11/2007 gününde verilen dilekçe ile istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içerisinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki bilgi ve belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, elektrik tellerinin birbirine sürtmesiyle oluşan kıvılcımların kuru otlara sirayet etmesi sonucu çıkan yangının verdiği zararların tazmini talebinden ibarettir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı şirkete ait olup 1980’li senelerde çekilen yüksek gerilim hattını taşıyan direkler arasındaki mesafenin 40-45 metre arasında olması gerektiği halde davacının arazisinin yakınından geçen hattı taşıyan iki direk aralarında 90 metre mesafe olacak şekilde inşa edilmiştir. Gerilim hattını taşıyan iki direk arasındaki mesafesinin olması gerekenden fazla olması ve havaların sıcak olduğu dönemde genleşen hat kablolarının sarkıp birbirine çarpması, neticesi çıkan kıvılcımların kuru otlara sirayet etmesiyle meydana gelen yangında davalı idarenin kusurlu olduğu kabul edilmiştir.

Dava konusu zarara sebebiyet veren yangının, benzerleri gibi hasat mevsimi olan yaz ayında havanın en sıcak olduğu günlerde, rüzgârın da etkili olduğu olağanüstü hava şartlarında meydana geldiği anlaşılmıştır. Elektrik hatlarının bakım ve onarımının düzenli olarak yapılmaması yanında kaçak elektrik kullanımının sürekli artması nedeniyle elektrik hatlarının fazla yüklenmesi, mahsul sahibi şahısların da muhtemel yangın olaylarına karşı gerekli tedbiri almamaları sonucu yaz aylarında bu şekilde çıkan çok sayıda yangına engel olunamadığı, davalının da kamu hizmeti gören bir kurum olduğu nazara alınarak BK.m.43 hükmü gözetilerek hesaplanan zarardan hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre gerekli indirim yapılmak suretiyle tazminata hükmedilmesi yoluna gidilmelidir.

Davaya konu olayda, elektrik tellerinin birbirine teması sonucu çıkan kıvılcımların sebep olduğu yangında davacıların zeytin bahçesi zarar görmüş, mahkemece zararın meydana gelmesinde davalı kurumun sorumlu olduğu gerekçesiyle zararın tamamının davalı kurumdan tahsiline karar verilmiştir.

Davaya konu olayda, elektrik tellerinin birbirine teması sonucu çıkan kıvılcımların sebep olduğu yangında davacıların zeytin bahçesi zarar görmüş, mahkemece zararın meydana gelmesinde davalı kurumun sorumlu olduğu gerekçesiyle zararın tamamının davalı kurumdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki belge ve delillere göre; davacının zararının davalı kuruma ait elektrik hatlarından kaynaklandığı anlaşılmakta ise de yukarıda belirtilen nedenlerle zarar miktarından BK’nun 43/1. maddesi gereğince uygun bir indirim yapılması gerekirken mahkemece davalı kurumun zararın tamamından sorumlu tutulması doğru bulunmamış, temyiz edilen kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6423, Karar No: 2012/12963, Tarih: 10.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6423 E.  ,  2012/12963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Malatya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2010 tarih ve 2010/617-2010/1741 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalının idaresinde bulunan tarım sigortaları havuzunda mevcut Allianz Sigorta A.Ş. nezdinde kayısı bahçelerini tarım sigortası koruması altına aldığını, fizyolojik nedenlerle ürünlerinin büyük bir kısmının yok olduğunu, poliçe şartları uyarınca aşkın sigorta hükümleri uygulanarak prim indirimine gidilmesi gerektiğini ileri sürerek, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili açısından riskin meyve bağlama dönemi ile başladığını, risk üstlenildikten sonra verim indirimi başvurusunda bulunulamayacağını, teminat başlamadan önce herhangi bir nedenle meydana gelecek verim kayıplarının teminat başlangıcından itibaren 15 gün içinde bildirilmesinin zorunlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının verim düşüklüğü nedeniyle poliçe bedelinden indirim yapılmasını talep edebilmek için öngörülen 15 günlük başvuru süresini geçirdiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, tarım sigortası kapsamında prim borcu olmadığına ilişkin menfi tespit davasıdır.

Yöredeki meyve bağlama döneminin uzman bilirkişi raporuyla fiili duruma ilişkin olarak belirlenmesi, bu belirlemeye göre davacının davalıya başvuru süresinin tespiti, ayrıca davacının don nedeniyle davalıya müracatı üzerine davalı şirketçe yapılan işlem ve sonucu ve davacıya tebliğini içerir hasar dosyası getirtilerek davacının meyve bağlama dönemindeki verim kaybını bu tebligat uyarınca öğrendiği ve süresinde başvuruda bulunduğuna ilişkin iddiası üzerinde durulup, bu hususun da tarım sigortalarında uzman ve ziraatçi bilirkişiden rapor aldırılıp değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14343, Karar No: 2013/26827, Tarih: 01.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/14343 E.  ,  2013/26827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, göğüsünde mevcut olan bir rahatsızlık nedeniyle ... ... Hastanesine başvurduğunu, muayenesini yapan davalı doktor ...'ın tahlil yapılması için kendisini davalı ... Laboratuvar LTD.ŞTİ'ne sevk ettiğini, burada pataloji raporu düzenlendiğini, ve doktor ... tarafından göğüs kanseri teşhisi konulduğunu, aynı doktor tarafından yapılan ameliyat sonucunda göğsünün alındığını, radyoterapi tedavisi için ... Ok Meydanı Hastanesi'ne sevk edildiğini, bu hastanede yapılan araştırmalar sonucunda yanlış teşhis konulduğunun ve kanser olmadığının anlaşıldığını, yaşanan olaylar nedeniyle büyük acılar çektiğini, maddi ve manevi kayba uğradığını ileri sürerek 100YTL maddi ve 3000 YTL manevi tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, doktor ... ve ...'nun kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine ve ... Lab. LTD.ŞTİ'i aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 1.60 YTL maddi ve 750 YTL manevi tazminatın 23.11.1995 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... Balcıya yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde, Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle Anayasanın 36. maddesi ve Devlet Memurları Kanununun 13. maddesi gereğince kişilerin kamu hukukuna tabi görevlerle ilgili olarak uğradıkları zararlardan dolayı bu görevleri yerine getiren personel aleyhine değil, ilgili kurum aleyhine dava açılması gerektiği hususunun

anlaşılmış olmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı ... açısından yapılan incelemede; Davaya konu olayda davacı, davalı ...'nde (T.C. ... Bakanlığı) görevli personelinin hizmet kusuru nedeniyle kendisini maddi ve manevi zarara uğrattığını ileri sürerek tazminat talebinde bulunulmuştur. ... Genel Müdürülüğü aleyhine açılan davanın İdari Yargı'da görülmesi gerekir. Hal böyle olunca; mahkemece, davalı ... yönünden idari yargının görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, mahkemece işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Tüm dosya kapsamından davacının göğüs kanseri olmadığı halde eksik ve yetersiz inceleme dayalı olarak hatalı bir şekilde göğüs kanseri teşhisi konulup ameliyat edilerek göğsünün alındığı sabit olup bu hususlar gözetilerek davacılar lehine uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Şahsi menfaatleri ihlal edilen kimseye duyduğu ağır manevi sıkıntıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi dengeyi onarmak ve olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde edilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. Manevi tazminatın ve kapsamının taktiri hakime ait bir hak ve görevdir. Ancak hakim bu hak ve görevini yerine getirirken Medeni Kanun'un 4.maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir. Mahkemece, olayın oluş şekli ve davacı hakkında Adli Tıp tarafından düzenlenen rapor dikkate alındığında takdir edilen manevi tazminatın miktarının az olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olaya uygun düşmeyecek şekilde davacı için 750,00 YTL manevi tazminata karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ... açısından davacının temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21602, Karar No: 2019/6412, Tarih: 04.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/21602 E.  ,  2019/6412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi 1184 ada 38 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Yapılan keşif sırasında dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yerleşim alanlarının ve sokakların oluştuğu gözlemlenmiştir.

Bu nedenle, mahkemece davacı tarafın dava konusu yeri 1977 yılında satın alırken, bu yolların oluşup oluşmadığı ve buna göre davacı tarafın taşınmazdaki payının nerede bulunduğu açıkça kendilerinden sorulup, işaret ettirilerek gerektiğinde tanıklar da dinlenerek bu konuda düzenlenmiş özel parselasyon haritası veya varsa fiili kullanım haritasının taraflardan temin edilip zemine uygulanmak suretiyle davacıya ait payın bulunduğu yerin tespit edilmesi, ayrıca tapudaki diğer hissedarların adına davetiye çıkartılarak fiili kullanım ve özel parselasyon hususlarında beyanları alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14563, Karar No: 2013/29549, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/14563 E.  ,  2013/29549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık malı satın alma veya kabul etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçu bakımından dava zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında 15.12.2008 tarihinde iddianame ile hırsızlık suçundan dava açıldığı, aynı eylemle ilgili 30.10.2009 tarihinde de ek iddianame ile suç eşyasını kabul etme suçundan dava açıldığı, bununla birlikte suça konu eşyaların olaydan 3 gün sonra evinde bulunan sanığın evinin anahtarının 20 kişide olduğuna ve suça konu 7.930,85 TL değerindeki 91 kalem seyyar satılan çok sayıda hırsızlık malını evine haberi olmadan bir başkasının koyduğuna dair savunmasının hayatın olağan akışına uymaması karşısında sanığın hırsızlık suçunu işlediği anlaşılmakla; sanık hakkında sadece hırsızlık suçundan mahkumiyet verilmesi gerekirken, hırsızlık suçundan beraat kararı verilip sanığa aynı eylem nedeniyle suç eşyasını kabul etmek suçundan mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle aynı eylem hakkında iki karar verilerek hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18569, Karar No: 2012/27429, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/18569 E.  ,  2012/27429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarındaki sözleşmeye dayanarak 2001-2007 yılları süresince davalı firmanın yeminli mali müşavirlik görevini üstlendiğini 2007 yılı sonunda sözleşmesi sonlandırılınca davalı firmada kalmış bakiye alacaklarının tahsili için icra takibi yaptığını, aleyhine takip yapılmasını sindiremeyen firmanın gerçek dışı beyanlarla suç duyurularında bulunduğunu, yıllar süren soruşturmalar nedeniyle büyük üzüntü yaşadığını, mesleki itibarının sarsıldığını, çalışma gayret ve arzusunda büyük kayıplar oluştuğunu, haksız ithamlar karşısında kişilik haklarının onarılmaz şekilde yara aldığını belirterek lehine 50.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Genel Hükümleri'nin 10/3 madde hükmü uyarınca, manevi tazminat davalarının tamamının reddi durumunda avukatlık ücretine, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre maktu olarak hükmedilmesi gerekmektedir.

Oysa, mahkemece manevi tazminata ilişkin istemin tamamen reddine karar verildiği halde, davacı aleyhine nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi uyarınca kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 3.bendinde bulunan “5.720,00 TL” rakamlarının hükümden çıkarılarak yerine "1.200,00 TL" rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1590, Karar No: 2020/941, Tarih: 25.11.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1590 E.  ,  2020/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “istirdat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Şanlıurfa 1. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı adına Sağlık ve Sosyal Hizmetler Sendikası (Sağlık-Sen) vekili 02.01.2013 harç tarihli dava dilekçesinde; 02.07.2007 tarihinden itibaren Şanlıurfa İl Sağlık Müdürlüğü 112 Acil Sağlık Hizmetlerinde acil tıp teknisyeni olarak çalışan müvekkilinin ücretinden 2011 yılı Temmuz ayına kadar her ay kesinti yapıldığını, 2 Kasım 2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 1. maddesinin birinci bendi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen Ek 9. madde hükmü ve 10 Ocak 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 2012/2665 sayılı Sözleşmeli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Bakanlar Kurulu kararının 1/6. maddesi ayrıca Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 02.03.2012 tarihli ve 2837 sayılı yazısı uyarınca sözleşmeli personele yapılan ek ödemelerden prim kesintisi yapılması mümkün olmadığından, talep tarihinden itibaren yapılan kesintilerin iadesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, 1000,00TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

5. Davacı vekili 31.03.2014 harç tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 2.495,00TL daha arttırarak toplam 3.495,06TL'ye çıkarmıştır.

Davalı Cevabı:

6. Davalı ... (SGK/Kurum) vekili 25.01.2013 havale tarihli cevap dilekçesinde: 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 sayılı Kanun) 80 ve 105. maddelerine göre ücret ve ücretin eki niteliğindeki ödemelerin sigorta prim kesintisine tâbi olduğunu, KHK'ya göre daha üst norm olan kanuna dayanan Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu, davacının bu hususta Kuruma bir başvurusu da bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

7. Şanlıurfa 1. İş Mahkemesinin 05.06.2014 tarihli ve 2013/4 E.-2014/386 K. sayılı kararı ile; 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. ve 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile eklenen Ek 9. maddeleri ile Maliye Bakanlığının 02.03.2012 tarihli ve 2837 sayılı yazısı dikkate alındığında, 15.01.2012 tarihinden önceki dönemlerde yapılan ek ödemelerden sigorta prim kesintisi yapılmaması ve yapılan kesintilerin iadesi gerektiği gerekçesi ile, davanın kabulüne ve 2008 yılı Ocak ayı ile 2011 yılı Ağustos ayları arasındaki dönemde tahsil edilen net 3.495,06TL sigorta prim kesintisinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Dairenin Onama Kararı:

Özel Dairenin Onama Kararı:

8. Şanlıurfa 1. İş Mahkemesinin bu kararı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

9. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 17.06.2015 tarihli ve 2014/14827 E, 2015/13963 K. sayılı kararı ile davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Özel Dairenin Bozma Kararı:

10. Davalı Kurum vekili 27.10.2016 havale tarihli dilekçesi ile maddi yanılgıya dayalı kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

11. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 10.03.2016 tarihli ve 2016/3438 E., 2016/3890 K. sayılı kararı ile; “….İstek, nitelikçe maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

İş mahkemelerinden verilen kararlar ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu bulunmamaktadır. Ne var ki, Yargıtay onama ve bozma kararlarında maddi yanılgı bulunması halinde usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği, giderek maddi yanılgının düzeltilmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş içtihatlarındandır.

Dava, adli tıp teknisyeni olarak çalışan davacıdan, 02.07.2007-14.08.2011 tarihleri arasında aldığı ek ödemelerden davalı Kurumca yapılan prim kesintilerinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davalı Kurum tarafından 2008/1-2011/8 dönemleri arasında tahsil edilen net 3.495,06 TL SSK kesintisinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının 02.07.2007 tarihinden kadroya geçtiği (4/1-c) 14.08.2011 tarihine kadar 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında ATT(acil tıp teknisyeni) olarak çalıştığı, davacıya yapılan ek ödemelerden davalı Kurumca prim kesintisi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; ek ödemelerden sigorta prim kesintisi yapılıp yapılmayacağı hususunda toplanmaktadır ve uyuşmazlığın 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa öncesi ve sonrasına ilişkin düzenlemelere göre irdelenmesi gerekecektir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nını 80/c, 506 sayılı Yasa'nın 77. maddeleri ile 27.06.1989 tarihli 375 sayılı KHK'dir.

5510 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce uygulanması gereken 506 Sayılı Yasanın 77/b, c maddesine göre; "prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin", "idare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin," brüt toplam primlerin hesabında dikkate alınır. Sigorta primleri hesabına katılmayacak istisnalar aynı maddede; yolluklar, çocuk ve aile zamları, ölüm, doğum ve evlenme yardımları ile ayni yardımlar olarak açıkça gösterilmiştir.