muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8379, Karar No: 2024/952, Tarih: 25.01.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın yüzölçümü ve üzerinde bulunan ağaçların sayısı, cinsi ve yaşı dikkate alınarak sulu kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğunun kabulü ile kapitalizasyon faiz oranı % 5 uygulanarak ve taşınmazın objektif değer artışı uygulanmasını gerektiren bir niteliğinin bulunmadığı açıklanmak suretiyle metrekaresine 34,84 TL değer biçildiği, taşınmazın vasfına, konum ve niteliklerine, aynı bölgeden intikal eden dava dosyalarına göre bilirkişi kurulunca belirlenen kapitalizasyon faiz oranı ile dava konusu taşınmaz için belirlenen m² birim fiyatının uygun ve resmi verilerle uyumlu olduğu, belirtilen nedenlerle hükme esas alınan bilirkişi raporunun yasal niteliklere haiz ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, ancak 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairenin karar tarihine kadar faiz işletilerek işlemiş nemalarıyla birlikte davalı hak sahibine derhâl ödenmesine ilişkin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; Solhan İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün kamulaştırma fiyatlarının yüksek çıkması için gelirleri arttırıp giderleri azalttığını, münavebe ürünlerinde giderlerin gelir tablosunun 1/3’ünden az olamayacağı hususunun dikkate alınması gerektiğini, sebze ürününün münavebeye eklendiğini, kapitalizasyon faizinin % 6-7 civarında alınması gerektiğini, taşınmazın kuru tarım arazisi olduğunu, davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin artırılmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki Bingöl ili, Solhan ilçesi, ... köyü 114 ada 4 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 2019 yılı Solhan İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin uygulanması, dava konusu taşınmazın belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre belirlenen kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

4. Bölge Adliye Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli kararı ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş olmakla; davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı lehine hükmedilen vekâlet ücreti yerinde görülmüştür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/722, Karar No: 2019/7216, Tarih: 15.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/722 E.  ,  2019/7216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4708 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ve müdafinin aşamalarda alınan beyanlarında iddianameye konu aykırılığın Şanlıurfa Belediye Başkanlığı' nın inşaatın bulunduğu alandaki hatalı kot uygulamasından kaynakladığını ifade etmeleri, Şanlıurfa Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü' nün 30.04.2012 tarih, 04738 sayılı yazısında da 0.50 cm olarak verilen su basman kot uygulamasının 120 cm'e yükseltildiğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında, iddianameye konu eylemlerin gerçekleştirildiği tarihte mevcut plan, projeye ve düzenlemelere aykırı olup olmadığı ile aykırılık varsa bu hususun bir zorunluluktan ileri gelip gelmediği hususları tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

Kabule göre ise;

1-Sanık hakkında CMK'nun 231/6-b hükmü uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik ve suç tarihi itibariyle uygulanması mümkün olmayan CMK'nun 231/8. maddesindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''09.04.2012'' yerine ''07.11.2012'' olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26847, Karar No: 2013/35308, Tarih: 11.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26847 E.  ,  2013/35308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu şirket aleyhine bir adet çeke dayalı olarak İstanbul Anadolu 5. İcra Müdürlüğü'nün 2013/1972 esas sayılı dosyasında kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlu şirket tarafından, çek üzerindeki imzanın yetkili temsilciye ait olmadığı belirtilerek süresinde imzaya itiraz edildiği ve ayrıca çekin keşide tarihinin sonradan yazıldığı, keşide tarihi yazılı olmayan çekin şekli unsuru tam olmadığından kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip yapılamayacağı ileri sürülerek takibin iptalinin talep edildiği, mahkemece çekin keşide tarihinin sonradan eklendiği ve bu durumda kambiyo senedi niteliğinin olmadığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

TTK. nun 730. maddesi göndermesi ile çeklerde de uygulanması gereken aynı Kanunun 592. maddesi uyarınca açık çek düzenlenmesi mümkündür. Tamamen doldurulmamış çek tedavüle çıkarken anlaşmalara aykırı olarak doldurulduğu yazılı belge ile kanıtlanmadığı sürece, çek üzerinde yazılı tanzim tarihi gerçekliğini ve varlığını korur (Yargıtay HGK 26.02.2003 tarih ve 2003/19-135 esas 2003/105 K sayılı kararı).

Somut olayda borçlu, çekin alacaklıya verildiği sırada keşide tarihinin olmadığını belirterek takibin iptalini talep etmiş ve delil olarak İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/102 Esas sayılı menfi tespit davasında sunulan ve keşide tarihinin boş olduğunun gözüktüğü çek fotokopisine dayanmıştır. Keşide tarihinin çek aslında bulunması zorunlu ve yeterli olup, anlaşmaya aykırı doldurulduğu ancak yazılı belge ile ispatlanabileceğinden, ne zaman çekildiği ve ne şekilde temin edildiği belli olmayan çek fotokopisinde tarih bulunmaması, çek aslında keşide tarihinin mevcut olması karşısında hiç bir anlam ifade etmeyip sonuca etkili değildir.

O halde mahkemece  takip konusu çekin keşide tarihi itibariyle şirketi temsil ve ilzama yetkili kişilerin ticaret sicilinden sorularak tespiti ile kayıtlarda yetkili gözüken kişiler yönünden imza incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece  takip konusu çekin keşide tarihi itibariyle şirketi temsil ve ilzama yetkili kişilerin ticaret sicilinden sorularak tespiti ile kayıtlarda yetkili gözüken kişiler yönünden imza incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1449, Karar No: 2022/6719, Tarih: 18.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1449 E.  ,  2022/6719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2012 tarihli ve 2012/14180 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da dava açıldığı anlaşılmakla mahallinde bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 18.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29179, Karar No: 2013/27735, Tarih: 03.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/29179 E.  ,  2013/27735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

Davacı, davalıya ait iş yerinde 07.07.2006-25.02.2009 tarihleri arasında tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, garanti asgari ücret ve sefer başına prim aldığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlık haklı nedenine dayalı feshedildiğini ve işçinin asgari ücret ile çalıştığını, harcırah adı altında şoför ve aracın ihtiyaçları için yapılan ödemelerin ücret niteliğine kabul edilemeyeceğini savunarak savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, uluslararası tır şoförü olan davacının garanti ücret ve sefer başına prim alarak çalıştığı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davaya ödenen aylık ücret miktarı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kıdem tazminatı hesabında esas alınacak ücret, işçinin iş sözleşmesinin feshedildiği anda geçerli olan brüt ücretidir. Bu ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak,işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak  yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler giydirilmiş brüt ücret belirlenirken dikkate alınır.

Dairemiz kararlarında, ücret dışındaki para veya para ile ölçülebilen menfaatlerin, tazminata yansıtılmasında son bir yıl içinde yapılan ödemeler toplamının 365’e bölünmesi suretiyle bir güne düşen miktarın belirleneceği kabul edilmektedir.Dönemsel bir niteliği olmayan parasal haklar bakımından, yıl içinde yapılan ödemelerin 365 güne bölünmesi suretiyle bir güne düşen tutarın belirlenmesi yerindedir.

Somut olayda ; uluslararası tır şoförü olan davacının garanti asgari ücret ve sefer başına prim usulü ile çalıştığı sabittir.Davacının dava dilekçesinde sefer başına 400,00 Euro ücret aldığı yönünde beyanda bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık ifadeleri doğrultusunda davacının sefer başına 555,00 Euro ücret aldığı kabul edilmesi ve bu ücret miktarı üzerinden hesaplama yapılması taleple bağlılık ilkesine aykırı ve isabetsizdir. Eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2019, Karar No: 2019/3725, Tarih: 20.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2019 E.  ,  2019/3725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar ... ve Ömer Yasin Atalay müdafileri

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 142/2-(h), 143, 31/3. maddeleri uyarınca 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezaları belirlendikten sonra, TCK'nun 62/1. maddesindeki takdiri indirim nedeni uygulanarak suça sürüklenen çocukların cezalarından 1/6 indirim yapıldığında neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezaları yerine hatalı olarak 3 yıl 14 ay hapis cezaları hesap edilip bu şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmiş ise de, bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4394, Karar No: 2015/11418, Tarih: 02.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4394 E.  ,  2015/11418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2014

NUMARASI : 2014/884-2014/614

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2014 tarih ve 2014/884-2014/614 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,davacının davalı banka nezdinde kullanıdığı K9000049 ve K9000037 nolu kredilerin kalan bakiyesini 15.04.2013 tarihinde ödediğini,kendisinden aynı tarihte ödeme komisyonu adı altında toplam 64.500,00 TL'nin alındığını söyleyerek,davacıdan haksız olarak tahsil edilen 51.921,24 TL erken kapama komisyonun 15.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek mevduat hesaplarına uygulanan en yüksek yasal değişken faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının erken ödeme komisyonunu ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin ödediğini, yapılan hesaplama ile bankanın erken ödeme ile uğradığı kayıpların telafi edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında akdedilen sözleşme ve bankalar tarafından uygulanan % 4,11 erken ödeme komisyon ücreti ile komisyon ücretinin % 5'i olan BSMV ücreti hesaplandığında davalıdan 37.351,00 TL fazla alındığı gerekçesiyle; 37.351,00 TL'nin 15.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.913,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/469, Karar No: 2019/9082, Tarih: 08.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/469 E.  ,  2019/9082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 18/01/2010 tarihinde davalılardan ...'ya ait diğer davalı ...'ın sevk ve idaresindeki araç ile davalı ... Plastik ve Metal San. Tic. A.Ş.'ye ait davalı ... sevk ve idaresindeki aracın karıştığı trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, kazaya karışan ... plakalı aracın davalı ... tarafından zorunlu trafik sigortası kapsamında sigortalı bulunduğunu, Küçükçekmece 1. Sulh Ceza Mahkemesi dosyasında alınan raporda ...'ın asli derecede kusurlu, sanık ...'ün ise tali derecede kusurlu olduğunun tespit edildiğini, kaza sonrası müvekkilinin artık herhangi bir işte çalışmasının mümkün olmadığını beyanla, HMK.'nın 107. maddesi gereğince fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla davacının çalışma gücünün azalması ve mahrum kaldığı kazanç kaybı nedeniyle şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 75.000,00 TL manevi tazminatın, davalılardan ve davalı ... şirketinden de poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere 18/01/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... Sigorta A.Ş., ..., ... Plastik ve Metal San. Tic. AŞ ve ... vekilleri davanın reddini savunmuş, davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, tarafından temyiz edilmiştir.

Dava yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin geçirdiği kaza nedeniyle yaşadığı acı, üzüntü, korku, asabi ve ruhi şok nedeniyle davalı ZMMS haricindeki davalılardan 75.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş, yerel mahkemece, davacının bu talebi ile ilgili delilleri toplanmamış olup olumlu veya olumsuz bir hüküm de kurulmamıştır. 1086 sayılı HUMK'nun 388 ve 6100 sayılı HMK'nun 297.maddeleri gereğince hakim tarafların her talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar vermek durumundadır.

O halde davacının tüm taleplerinden feragati olup olmadığı sulh protokolü çerçevesinde değerlendirilip manevi tazminat talebi ile ilgili olarak, talebini dayandırdığı delilleri toplanmak suretiyle, BK.'nın 47. maddesinde öngörülen (6098 sayılı BK. Md. 56) özel haller göz önünde tutularak bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 08/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.