muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13606, Karar No: 2014/25037, Tarih: 06.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/13606 E.  ,  2014/25037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/317215

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2012/577 (E) ve 2013/113 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanunun Geçici 2. madde- sinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişik- likle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu, bu nedenle anılan Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince öncelikle bilirkişi raporuyla tespit olunacak normal tarifeye göre, vergiler ve cezalar dahil edilmeden belirlenmiş gerçek zarar miktarının da belirtilmek kaydıyla, sanığa makul bir süre verilerek zararı tamamen tazmin etmesi halinde hakkında cezaya hükmolunmayacağı hususunda usulüne uygun bildirimde bulunarak ödenmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, ödenmemesi halinde ise delil değerlendirmesi yapılarak hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11573, Karar No: 2010/7004, Tarih: 10.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11573 E.  ,  2010/7004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/10/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, hakaret niteliğindeki haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; tarafların aynı yerde çalışan kişiler olmaları, doçent olan davalının oylama sonucuna ani tepki göstermiş bulunması, sözlerin niteliğine ve tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan “…8.000...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…2.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin ikinci paragrafında yer alan “…432…” ve “…108…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…108,00…” ve “…432,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; aynı paragrafın sonunda yer alan “…davacı tarafça peşin yatırılan 432.TL. harcın yargılama masrafı kabul edilerek davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,” biçimindeki sözcük dizisinin tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; taraflar yararına avukatlık parası takdirine ilişkin üçüncü paragrafında yer alan “…960…” ve “…960…” biçimindeki sayı dizileri ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…575,00…” ve “…575,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10128, Karar No: 2014/17209, Tarih: 10.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10128 E.  ,  2014/17209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2012/335-2014/35

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/02/2014 tarih ve 2012/335-2014/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı M.. A.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı .....CEVIMOD adlı şirketin siparişi üzerine 14.060 Euro değerinde tişört imal ettiğini ve bu emtianın Fransa'daki alıcısına gönderilmek üzere davalı ... Lojistik Uluslararası Taşımacılık Depolama Dağıtım ve Tic. A.Ş'ye 21/10/2011 tarihinde teslim edildiğini, emtianın diğer davalı sigorta şirketine 21/10/2012 tarihli poliçe ile sigorta ettirildiğini, ancak taşıma sırasında aracın Bulgaristan'da kaza geçirmesi nedeniyle emtianın hasarlandığını ve dava dışı alıcıya gönderme imkanı kalmadığını, dava konusu malların bedelinin talebine dair ihtarnamenin 25/01/2012 tarihinde davalılara tebliğ edilmesine rağmen ödeme yapılmaması üzerine davalılar hakkında başlatılan icra takibine davalı ... Lojistik Uluslararası Taşımacılık Depolama Dağıtım ve Tic. A.Ş'nin tamamen, diğer davalının ise kısmen itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek ihtarnamenin tebliğ edildiği 25/01/2012 tarihi Merkez Bankası kuru dikkate alınarak fatura bedeli 33.386 TL ve navlun bedeli 1.198 TL olmak üzere toplam 34.584 TL alacaktan, yapılan 3.875 TL ödemenin mahsubu ile bakiye 30.709,00 TL alacağın 25/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek Merkez Bankası avans faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. A.. vekili, davacının zararının sigorta tarafından karşılandığını, müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu savunarak davanın istemiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davacının zararının karşılandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının Fransa'daki alıcısına teslim edilmek üzere 2.887 adet ve 14.060 Euro değerindeki tekstil emtiasını davalı taşıyıcı ...Lojistik Uluslararası Taşımacılık Depolama Dağıtım ve Tic. A.Ş'ye 21/10/2011 tarihinde teslim ettiği, emtianın aynı zamanda diğer davalı sigorta şirketine sigortalı olduğu, emtianın yüklü olduğu taşıyana ait aracın 25/10/201 1 tarihinde Bulgaristan'da kaza yaptığı, kaza sonrası emtianın bir başka araçla Türkiye'ye nakledilerek davalı taşıyıcıya ait depoya konulduğu, davalı taşıyıcıya teslim edilen toplam 2.887 adet emtianın 155 adedinin kayıp olduğu, 2.732 adet ürünün gümrükten çekilerek iç piyasada adedi 3 TL bedelle değerlendirilebileceği, CMR hükümleri

dikkate alındığında taşıyıcı ve sigortacının gerçek zarar ile sigorta limiti miktarında sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 21.265,26 TL alacağın 31/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı M.. A.. vekili temyiz etmiştir.

Dava, uluslararası eşya taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, somut olayda, davalı taşıyıcıya teslim edilen toplam 2.887 adet emtianın 155 adedinin kayıp olduğu sabittir. Uyuşmazlık, davalı taşıyıcının sağlam emtia bedelinden sorumlu olup olmayacağı, sağlam emtianın yurt içinde satılıp satılamayacağı, yani sovtaj değerinin bulunup bulunmayacağı, davalı taşıyıcının sorumluluğunun sınırlı olup olmayacağı ve bunlara bağlı olarak navlun ücretinden sorumluluk miktarının ne olacağı hususlarındadır.

CMR'nin 14. maddesi uyarınca, yük teslim yerine varmadan önce mukaveleyi sevk mektubunda öngörülen koşullara göre uygulamak herhangi bir nedenle imkansız hale gelirse, taşımacı 12. madde gereğince yüke tasarruf etme hakkına sahip olan kişiden talimat isteyecektir. Bu durumda taşınan emtiaya yönelik olarak taşıma engelinin somut olayda Bulgaristan'da çıktığı ancak emtianın hangi talimata istinaden İstanbul'a geri getirildiği anlaşılmamaktadır. Bu itibarla mahkemece öncelikle taşıma engelinin çıktığı durumdan sonraki talimatın gönderen tarafından verilip verilmediği hususunun araştırılması, talimatın gönderen tarafından verildiğinin belirlenmesi halinde, davalı taşıyıcının sorumluluğunun sadece kaybolan emtia ile sınırlı olacağı, eğer talimat olmadan emtianın geri getirildiği belirlenirse, bu durumda davalı taşıyıcının sorumluluğunun tüm mal üzerinden değerlendirilmesi gerekeceği, ancak her halukarda sorumluluğunun CMR 23 kapsamında sınırlı sorumluluk kapsamında kalacağı hususları değerlendirilmeden hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, davacı özel olarak üretimi yapılan malların sovtaj değerinin bulunmadığını iddia ettiğine göre, mahkemece bu iddia üzerinde durularak, malın ekonomik durumunun araştırılıp, satılıp satılamayacağı belirlenmeksizin sovtaj değeri düşülmesi de doğru olmamıştır.

Diğer taraftan belirlenecek hasar oranına göre sorumlu olunacak navlun ücretinin hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken tüm navlun ücretinin dahil edilmesi de doğru olmamış, kurulan hükmün bu nedenlerle taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalı taşıyan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25349, Karar No: 2014/11451, Tarih: 11.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25349 E.  ,  2014/11451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Kanunun 359-b-1 maddesi uyarınca 21 ay hapis, 22 ay 15 gün hapis

I- Sanığın "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanığın '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanığın '2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

III- Sanığın '2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

Sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuna göre; 2005 vergilendirme yılında sanık tarafından herhangi bir beyanname verilmediği, ibraz edilmemesi nedeniyle defter ve belgelerinin incelenemediği ancak faturaları kullananlardan Ba formu ile beyanda bulunanların tespit edilerek Bs, Ba formlarının analizi sonucunda 2005 yılında sanık tarafından 149 adet fatura düzenlendiğinin belirtildiği görülmekle, suç tarihinin ve yürürlükte olan yasanın kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanığın düzenlediği faturaları kullanan mükelleflerin verdikleri Ba formlarında bildirilen faturaların düzenleme tarihlerinin araştırılması ve sonucuna göre suç tarihinde yürürlükte olan yasanın belirlenerek dava zamanaşımı hükümlerinin de gözönünde bulundurulması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11530, Karar No: 2013/12310, Tarih: 10.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/11530 E.  ,  2013/12310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu Goncalı Köyü çalışma alanında bulunan 132 ada 58 parsel sayılı 8857,67 merekare yüzölçümündeki taşınmaz paylı olarak davalı ... ve müşterekleri adına, 132 ada 61 parsel sayılı 23790,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz eşit paylarla davalı ... ve ... adına, 132 ada 64 parsel sayılı 9195,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına; 132 ada 65 parsel sayılı 19184,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz eşit paylarla davalı ... ve ... adına tescil edilmiştir. Davacı Hazine, tapu kaydına dayanarak, tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı Hazinenin tutunduğu 17.10.1963 tarih, 211 sıra numaralı tapu kaydının miktarı ile revizyon gördüğü dava dışı 132 ada 56, 59, 60 ve 137 ada 16, 17 parsel sayılı taşınmazların yüzölçümünün toplam miktarı arasındaki farkın, yöntem farklılığı ve eski ölçümlerin teknolojik imkanlardan yaralanılmadan yapılmasından kaynaklandığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazine, Toprak Tevzi Komisyonunca oluşan 17.10.1963 tarih, 211 sıra numaralı tapu kaydına tutunmuş ve kaydın miktarı 75500,00 metrekare olduğu halde revizyon gördüğü taşınmazların yüzölçümü toplamı58832,18 metrekare olmakla, aradaki 16667,82 metrekare eksikliğin davalı parsellerde kaldığını ileri sürmüştür. Davalılar Nesim ve ... ise yargılama sırasında, 25.11.1988, 9 sıra numaralı tapu kaydına dayanmışlardır. Ancak, tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının geldileri, revizyon gördükleri parsel tutanakları ve dayanakları getirtilmediği gibi, kayıtlar yöntemince de uygulanmamıştır. Ayrıca 10.06.2013 tarihli keşif zaptında mahkeme katibi, ziraat bilirkişi ve davacı vekilinin imzaları eksik olmakla yapılan keşifte usule uygun değildir. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için, tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve haritaları ile dayanağı olan belgeler getirtilmeli bu şekilde dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında tapu kayıtlarının kapsamları ve taşınmaz bölümünün tarafların tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeye çalışılmalıdır. Fen bilirkişisinden yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği sınırları haritası işaretlemesi istenmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, dayanak kayıtların toprak tevzi haritası ile kadastro paftası sabit noktalardan ölçekleri eşitlenmek suretiyle zemine uygulanmalı, nizalı bölümün hangi kayıt kapsamında kaldığı saptanmalıdır. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12240, Karar No: 2013/13456, Tarih: 23.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/12240 E.  ,  2013/13456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın sorumlusu olduğu özel polikliniğin bir odasının 02.07.2008 tarihinde mühürlendiği ve 22.07.2008 günü yapılan kontrollerde mührün bozularak odanın açıldığının iddia olunması, sanığın üst kattaki tuvaletin akması sonucu su basmasından dolayı zorunlu olarak mührün bozularak içeri girildiğine ilişkin savunmasının, üst katta oturan tanık ....ın doğrulamaması, tutanak düzenleyicilerinin beyanı ile mühürleme ve fek tutanakları karşısında sanığa yüklenen suçun tüm unsurları itibariyle sübuta erdiği gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11037, Karar No: 2007/95, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/11037 E.  ,  2007/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistik bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verilerinin esas alınması gerekir.

Bu itibarla dava konusu taşınmazın bir bölümünün otlak olarak kullanıldığı belirtilip bu bölümün fiğ (kuru ot) ürünü üzerinden net gelir hesabı yapılırken İlçe Tarım Müdürlüğü

cetvelinde bu ürüne ait üretim masrafları açıkça belirlendiğinden, bu üretim masraflarının düşülmesi gerektiği dikkate alınmadan kuru ot (fiğ) için üretim masrafı olmadığı gerekçesiyle masraf düşümü yapılmadan değer belirleyen ek bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.