muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30069, Karar No: 2018/7876, Tarih: 27.03.2018

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin tam süreli veya kısmi süreli olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin tam süreli çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az olarak belirlendiği iş sözleşmesi, kısmi süreli iş sözleşmesi olarak tanımlanmıştır. Kanunda yer alan “önemli ölçüde az” ifadesi ile anlatılmak istenen husus, İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 6. maddesinde açıklığa kavuşturulmuştur. Anılan hükme göre, “İşyerinde tam süreli iş sözleşmesi ile yapılan emsal çalışmanın üçte ikisi oranına kadar yapılan çalışma kısmi süreli çalışmadır”. Yasal düzenlemenin gerekçesinde, “üçte ikisinden az” olan çalışma ifadesi kullanılmışken, Yönetmelikte “üçte iki oranına kadar” çalışmalar kısmi çalışma olarak kabul edildiğinden, sonuç olarak, emsal işçiye göre kırkbeş saat olarak belirlenen normal çalışmanın taraflarca otuz saat ve daha altında kararlaştırılması halinde, kısmi süreli iş sözleşmesinin varlığından söz edilir.

Dosya kapsamına göre, davacı eğitim döneminin bitiminden sonra davalı Ajansa ait işyerinde önce zorunlu stajını yaptığını, ardından işçi olarak haftanın altı günü 09.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüş, davalı ise davacı ile Ajans arasında bir iş sözleşmesi bulunmadığını ileri sürerek, davacının öğreniminin devam ettiğini, okuldan arta kalan sürede kendi inisiyatifi ile işyerine geldiğini savunmuştur. Dosya kapsamına göre davacı tanıkları, davacının staj bitiminden sonra, yüksek lisans eğitimine devam etmekte iken davalıya ait işyerinde fiilen çalıştığını, günlük çalışma süresinin 08.00-22.00, 08.30-18.30 saatleri arasında olduğunu ifade etmişlerdir. Davalı tanıkları ise, davalı savunması ile aynı doğrultuda beyanda bulunarak, davacının eğitiminin devam ettiğini, bu sebeple genellikle hafta sonu bir kaç saat işyerine uğradığını belirtmişlerdir. Mahkemece davacının 10.11.2008-31.10.2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde belirsiz ve tam süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı kanaatine varılmış ise de, dosya kapsamına göre, davacının tam süreli iş sözleşmesi ile mi, yoksa kısmi süreli iş sözleşmesi ile mi çalıştığı hususunun açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmaktadır. Davacı işyerinde eğitiminin bitmesinden sonra çalıştığını iddia ederken, davalı davacının eğitiminin devam ettiğini ileri sürmüştür. Mahkemece bu konuda yapılan inceleme ve inceleme ve araştırma yetersiz olup, bu itibarla öncelikle dava konusu dönemde davacının eğitiminin (yüksek lisans, lisans veya doktora gibi) devam edip etmediği araştırılmalıdır. Bu araştırmanın sonucuna göre, şayet davacının eğitimi devam etmekte ise, işyerindeki çalışmasının kısmi süreli olduğu kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Davacının eğitim dönemi bitmişse, davalıya ait işyerindeki çalışmaların kısmi süreli olup olmadığı, toplanan delillere göre mahkemece yeniden değerlendirilmeli, bu değerlendirmenin sonucuna göre talep edilen tüm alacaklar hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre de, davacının yıllık izin alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

2-Kabule göre de, davacının yıllık izin alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

5953 sayılı Basın İş Kanunu’nun 29. maddesine göre; “Gazeteciye bu Kanun’un 21 inci maddesinde yazılı yıllık izni vermeyen veya izni vermiş olup da, izin müddetine ait ücreti ödemeyen işverene, yıllık izin vermediği veya izin süresine ait ücretleri ödemediği kimsenin izin müddetine tekabül eden ücretler yekununun üç katı kadar idarî para cezası verilir; ayrıca gazeteciye ödenmesi gereken ücret toplamı, iki kat olarak ödenir." Ancak bu düzenlemeye göre izin ücretinin iki kat olarak ödenmesi için, gazetecinin çalışırken talep etmesine rağmen izin kullandırılmadığını veya izin verilmediğini iddia etmesi gerekir. Çalışırken bu yönde talebi olmayan gazetecinin, fesih nedeni ile son ücret üzerinden hesaplanacak izin ücreti, 21. maddedeki sürelerle sınırlıdır. Başka bir anlatımla fesih nedeni ile son ücret üzerinden hesaplanacak izin ücreti 29. madde gereği 2 kat hesaplanamaz.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hak kazanılan izin ücretinin iki katı tutarında izin alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak davacı tarafça izin talep edildiği halde bu iznin kullandırılmadığı ileri sürülmediği gibi, dosya kapsamında bunu kanıtlamaya yarar herhangi bir delil de bulunmamaktadır. Yıllık izin ücretinin iki katı olarak hesaplanması yerinde olmayıp, mahkemece bu yön gözetilmeksizin hatalı hukuki değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4132, Karar No: 2018/10063, Tarih: 09.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4132 E.  ,  2018/10063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre katılan vekilinin yokluğunda verilen hükümde “yokluğunda karar verilenler için tebliğden itibaren 15 gün içerisinde" denilerek tarafların yanıltılması nedeniyle katılan vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi uyarınca aksi ispat edilinceye kadar geçerli sanığın imzasını içeren suç tutanağı ve Orman İdaresi'nin verdiği cevabi yazıya göre sanığın babasına zat'i yakacak emvali verilmiş ise de emvalin cinsi belirtilmediği gibi dosyaya zat'i yakacak emvalinin nakliyesine ilişkin tezkere sunulamamış olması karşısında sübut bulan atılı suçtan mahkumiyet yerine sanığın ilk ifadesinde belirtmediği emvalin babasına ait zat'i yakacak emval olduğu savunmasına itibar edilerek yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11453, Karar No: 2014/9283, Tarih: 08.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11453 E.  ,  2014/9283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu yönünde dosyaya yansıyan bir bulgu ve iddianın bulunmaması karşısında ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınması gerektiği yönünde bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/296, Karar No: 2015/249, Tarih: 20.04.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/296 E.  ,  2015/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza

Türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)5237 sayılı TCK' nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK' nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması,

Kabule göre de;

2-)Değer azlığı nedeniyle uygulama yapılırken uygulama maddesinin ''TCK'nın 145. maddesi'' yerine'' aynı Kanunun 143. maddesi'' olarak yanlış gösterilmesi,

3-)Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilmeyeceğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3948, Karar No: 2023/6433, Tarih: 06.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3948 E.  ,  2023/6433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/36 Esas, 2023/97 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.02.2019 tarih, 2016/498 E. ve 2019/149 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2020 tarih, 2019/646 E. ve 2020/1271 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.12.2022 tarih, 2021/3905 E. ve 2022/9256 K. sayılı kararıyla davanın zamanaşımından reddi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılar kötü niyetli olduğundan zamanaşımını ileri süremeyeceklerini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; karar tarihi itibarıyla euronun Türk Lirası karşılığı dikkate alınarak vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 inci ve 336 ncı maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarih, 2021/7 E. ve 2022/2 K. sayılı kararı

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21002, Karar No: 2014/1425, Tarih: 31.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/21002 E.  ,  2014/1425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 02/05/2013

Numarası : 2013/208-2013/296

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında 15.09.2008 tarihinde çalışmaya başladığını geçerli bir neden olmaksızın iş akdinin 08.10.2010 tarihinde feshedildiğini, 15.09.2008-08.10.2010 tarihleri arasında sigorta primlerinin düzenli yatırılmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddiasının doğru olmadığını davacının işyerinde 01.07.2009-20.10.2009 ve 26.02.2010- 30.04.2010 tarihleri arasında çalıştığını davacının yurtdışına gitme işlemleri nedeniyle 20.10.2009-26.02.2010 tarihleri arasında çalışmadığını, çalışmasının 1 yılın altında olması nedeniyle yıllık izin, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının mazeret bildirmeden kendisinin işten ayrıldığını, fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının iş akdinin işveren tarafından feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla mesai alacaklarının kabulüne karar verilmiş ise de, dosya içerisindeki belgelerden davacının açmış olduğu hizmet tespiti davasının alacak davasının karara çıktığı tarihte karara çıktığı hanüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Hizmet tespit davasında verilen karar eldeki davada verilen kararı etkileyecek nitelikte olduğundan mahkemece hizmet tespit davasında verilen kararın kesinleşmesinin beklenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16123, Karar No: 2017/3299, Tarih: 20.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/16123 E.  ,  2017/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurumun 1380676 no.lu abonesi olduğunu ve ön ödemeli su sayacı kullandığını, kurum görevlileri tarafından yapılan kontrollerde sayacının yaklaşık iki yıldır arızalı olduğu belirtilerek 3.249,56 TL borç çıkarıldığını, ancak bu bedelin önceki tüketimlerine kıyasla çok fahiş olduğunu ileri sürerek, mağduriyetinin giderilmesini istemiş, 14/05/2015 tarihli celse sırasındaki ıslah beyanı ile ödemiş olduğu 2.792,31 TL'nin iadesini talep etmiştir.

Davalı, davacı abonenin kullandığı kartlı su sayacının 22.02.2011 tarihinde söküldünü ve yapılan teknik muayene sonucunda "dijital ekran endeks kaydetmiyor, mekanik sayaç endeksine göre tahakkukun düzenlenmesi gerekir" şeklinde rapor verildiğini, buna göre sayacın mekanik sisteminin 1318,261 m3 endeks gösterdiğini, davacının ise 21.06.2007 ile 22.02.2011 tarihleri arasında kartlı sayacın yalnızca 29.530 m3 su yüklediğini, aradaki fark yönünden davacı hakkında borç tahakkuk ettirildiğini ve bu bedelin 18.04.2011 ile 22.03.2013 tarihleri arasındaki su yüklemeleri sırasında davacıdan tahsil edildiğini, yapılan işlemde bir usulsüzlük bulunmadığını, davacının 27.02.2013 tarihli dilekçesi ile üzerine yapılan kontrollerde aboneliğin kayıtlı olduğu bölgede kanal hattı olmadığının tespit edilmesi üzerine, davacının abonelik tarihi olan 2006 ile 2013 tarihleri arasında almış olduğu su için kesilen atık su bedeline karşılık 541,392 m3 su bedelinin kartına yüklendiğini, bu itibarla davacının herhangi bir hak kaybı olmadığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 3.249,56-TL 'lik davalı kurum tarafından düzenlenen faturadan davacının 2.792,31-TL bakımından borçlu olmadığının tespitine, bu miktarın davacı tarafından davalı kuruma ödendiği anlaşılmakla 2.792,31-TL 'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir. ./..

-2-

... Tarifeler Yönetmeliği'nin 20. Maddesinde;

"Arızalı olarak değişimi yapılan ön ödemeli/kartlı sayacın tüketim hesabının yapılması:

Madde 20- (1) İlgili Bakanlık teşkilatı veya İdare sayaç atölyesi raporunda;

-2-

... Tarifeler Yönetmeliği'nin 20. Maddesinde;

"Arızalı olarak değişimi yapılan ön ödemeli/kartlı sayacın tüketim hesabının yapılması:

Madde 20- (1) İlgili Bakanlık teşkilatı veya İdare sayaç atölyesi raporunda;

a) Sayacın mekanik endeksinin doğru çalıştığı belirtilmiş ise; Abone veya bilgi kartı ile kayıtlara geçmiş olan son ölçüm tarihindeki m³ tüketimi ile sayacın söküldüğü tarihteki m³ tüketimi farkı alınarak, abone grubuna göre krediye çevrilir. Bulunan fark kredi miktarı ile hesaba katılan son pulse tarihindeki kayıtlı kredi miktarı toplanarak sayacın toplam harcadığı kredi miktarı hesaplanır. Abonenin o sayaca almış olduğu toplam kredi ile hesaplama sonucu bulunan krediye göre işlem yapılır.

b)Sayacın mekanik endeksinin durmuş veya hatalı çalıştığı tespit edilmiş ise; kart bilgisinden veya kontrol raporlarından sayacın ölçüm yaptığı son tarih ve tüketim bilgisi tespit edilir. Tespit edilemezse varsa abonenin bir önceki yılın aynı dönemlerine ait doğruluğu kabul edilen tüketimi, aksi halde sökülen sayacın doğru tüketimi gösterdiği kabul edilen son üç dönem tüketim ortalaması baz alınarak hesaplama yapılır. Bu yöntemle tüketimin tespit edilememesi halinde yeni takılan sayacın bir dönemlik harcaması baz alınarak sökülen sayaç için tespit edilen son pulse tarihiyle sayacın söküldüğü tarih arasındaki tüketim yeni takılan sayacın bir dönemlik tüketimine göre kıyas yapılarak hesaplanır. Hesaplama sonucu bulunan kredi miktarı ile sökülen sayacın tespit edilen son ölçüm tarihindeki kayıtlı kredi miktarı toplanarak sayacın toplam harcadığı kredi miktarı hesaplanır. Abonenin o sayaca almış olduğu toplam kredi ile hesaplama sonucu bulunan krediye göre işlem yapılır.

c) Ön ödemeli/kartlı sayaca yüklenen kredinin bitmesine rağmen sayacın suyu kesmemesi nedeniyle tüketimin devam etmesi ve kartlı sayaç içindeki mekanik sayacın doğru çalıştığının tespit edilmesi halinde, mekanik sayacın kaydettiği endekse göre tespit edilecek tüketim bedeli harcanan ve alınan kredi bilgisine göre tahakkuk ettirilir.

ç) Arızalı olarak değişen sayacın sistemde ve kontrol raporlarında kullanılabilecek bir bilgisi yoksa kıyas işlemi bu yönetmeliğe Ekli Tablo 1’de belirtilen güvence bedeline esas m3 üzerinden yapılır. Abonenin sayacın takılı olduğu tarih aralığında su kullanmadığını iddia etmesi durumunda, elektrik tüketim bilgisi dikkate alınarak işlem yapılır.