muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10340, Karar No: 2013/12807, Tarih: 29.05.2013

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili; davanın süresinde açılmadığını, davalı bakanlığın tespitinin usul ve kanuna uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara; Kocaeli 3. İş Mahkemesinin 2012/8 esas sayılı dosyası ile benzer mahiyette İzmit ... Devlet Hastanesinde, yine Kocaeli 1. İş Mahkemesinin 2012/242 esas sayılı dosyasında benzer mahiyette Kocaeli Devlet Hastanesinde keşifler yapıldığı, bilirkişilerin raporlarını dosyaya sundukları, usul ekonomisi de gözetilerek bilirkişi heyetiyle keşif yapılmasına gerek bulunmadığı, dosya içerisinde bulunan emsal rapor ve kararlar bir arada değerlendirildiğinde Gölcük Devlet Hastanesi ve bağlı polikliniklerde davalı şirket tarafından 28/12/2010 tarihinde imzalanan ve 2011 ve 2012 yıllarını kapsayan sözleşme gereğince hastane içi ve dışı tüm temizlik işlerinin asıl işe yardımcı iş niteliğinde olduğu, bu nedenle asıl iş olan sağlık iş koluna girdiği, davalı bakanlık tarafından bu konuda yapılan tespitin ve 31.12.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan iş kolu tespit kararının yasaya ve gerçek duruma uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... ile davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesinde, “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılır. ... tespit ile ilgili kararını Resmi Gazetede yayımlar. Kararın yayımını müteakip bu tespite karşı ilgililer iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede onbeş gün içinde dava açabilirler. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi halinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.” denilmiştir.

Aynı Kanun'un 60. maddesinde “işçi ve işveren sendikalarının kurulabilecekleri işkolları aşağıda belirtilmiştir.” denilerek 24 sıra numarasında “Sağlık” ve 28 sıra numarasında ise “Genel işler” iş kollarına yer verilmiştir. Bununla birlikte yine aynı maddede “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılır. Bir işkoluna giren işlerin neler olacağı, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü de alınarak ve uluslararası normlar da göz önünde bulundurularak bir tüzükle düzenlenir…” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca Sendikalar Kanunu’nun 60. maddesi ile atıfta bulunulan İş Kolları Tüzüğü’nün 2. maddesinde iş kollarına giren işlerin neler olduğunun ekli listede gösterildiği belirtilmiştir. Ekli liste 24. sıra numarası sağlık iş koluna ilişkin olup, buna göre sağlık işleri “Hastaneler, sanatoryumlar, bakım ve dinlenme evleri, doğum ve çocuk bakım evleri, kreşler, doktor muayenehaneleri klinikler gibi sağlık kuruluşları, diş klinikleri, röntgen muayenehaneleri ve benzerleri ile hayvan bakım evlerinde yapılan her türlü sağlık işleri” olarak açıklanmıştır. Ekli listenin 28. sıra numarası ise genel işler iş koluna ilişkin olup, buna göre genel işler “Belediyelerin 24 sıra numaralı sağlık işkoluna giren işleri dışındaki belediye hizmetlerine ilişkin işlerle bu Tüzükte yer almayan işlerde, Sendikalar Kanunu'na göre işçi niteliği taşıyanlarca yapılan işler.” şeklinde belirtilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu’nun 3. maddesinde toplu iş sözleşmesi kapsam ve düzeyi açıklanmıştır. Anılan maddeye göre, “Bir toplu iş sözleşmesi aynı işkolunda bir veya birden çok işyerini kapsayabilir. Bir gerçek ve tüzelkişiye veya bir kamu kurum ve kuruluşuna ait aynı işkolunda birden çok işyerine sahip bir işletmede ancak bir toplu iş sözleşmesi yapılabilir. Bu Kanun anlamında bu sözleşmeye işletme toplu iş sözleşmesi denir…”

Diğer taraftan dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun 4. maddesinde, “İşkolları bu Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir. Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır. Bir işkoluna giren işler, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.” denilirken aynı Kanunun 5. maddesinde ise “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Bakanlıkça yapılır. Bakanlık, tespit ile ilgili kararını Resmî Gazetede yayımlar. Bu tespite karşı ilgililer, kararın yayımından itibaren on beş gün içinde dava açabilir. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi hâlinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.” İfadesine yer verilmiştir. İlgili madde gereğince dava tarihinden sonra yürürlüğe giren işkolları yönetmeliğine göre, “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkolu 17 numaralı iş kolu olarak düzenlenirken “Genel İşler” işkolu 20. sırada yer almıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tespit kapsamındaki işyerlerinde yapılan işin genel işler işkoluna mı yoksa sağlık işleri iş koluna mı girdiği noktasında toplanmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tespit kapsamındaki işyerlerinde yapılan işin genel işler işkoluna mı yoksa sağlık işleri iş koluna mı girdiği noktasında toplanmaktadır.

a-) Mahkemece, davalı şirketin merkez işyerine ilişkin bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Oysa işkolu tespitinde merkez işyeri ile birlikte tespit yapıldığı görülmektedir. Bu nedenle öncelikle davalı şirketin ticari sicil kayıtları, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları, işletme merkezini belirlemeye yarayacak diğer yönetsel belgeler dosya kapsamına dahil edilmeli, daha sonra işletme merkezinin neresi olduğu tespit edilmeli ve sonucuna göre yetkili olup olunmadığı tartışılmalıdır. Mahkeme tarafından yapılacak araştırma, inceleme ve değerlendirme neticesinde işletme merkezinin bulunduğu yerin İstanbul ili Ümraniye ilçesi olduğu kabul edilirse davanın yetki yönünden reddine karar verilmelidir.

b-) İşletme merkezinin Gölcük işyeri olduğu kabul edilirse ise; mahkeme tarafından keşif yapılmayarak ve bilirkişi raporu alınmaksızın emsal dosyalardaki keşifler ve bilirkişi raporlarına dayanılıp karar verilmiş ise de, her bir işyeri birbirinden farklı nitelik ve özellikte olup emsal dosyalar olarak gösterilen dosyalarda farklı hastanelerde iş alan farklı şirketlere ilişkin tespit yapılmıştır. Bu sebeple hem Gölcük hem de Ümraniye işyerinde uyuşmazlık konusu olan işkollarının girdiği işlerde uzman bilirkişilerle birlikte keşif yapılmalı ve bilirkişilerden rapor alınmalıdır. Bundan sonra davalı şirket işçilerinin fiilen yaptıkları iş ya da işler ile birden fazla iş yapılıyorsa ağırlıklı iş belirlenerek sonuca gidilmelidir.

Gölcük Devlet Hastanesinde çalışan asıl işveren personel sayısı, bu personelden kaç tanesinin temizlik işini, kaç tanesinin hasta bakım işini yaptığına dair belgelerin dosya içinde yer almadığı görülmektedir.

Gölcük Devlet Hastanesinde çalışan asıl işveren personel sayısı, bu personelden kaç tanesinin temizlik işini, kaç tanesinin hasta bakım işini yaptığına dair belgelerin dosya içinde yer almadığı görülmektedir.

Davalı şirketin temizlik işçilerinin hastanenin temizlik işini yaptıkları gibi her türlü bilgi yönetim sistemi, veri hazırlama, yazılım, bilgi işlem, hasta kabul, hasta taburcu, muayene ve tedavi giderlerinin faturalandırılması, raportörlük, polikliniklerde sekreterlik, arşivleme, bilgilendirme gibi işleri de yaptıkları iddia edilmektedir. Eğer işçiler birden fazla iş yapıyorlarsa ağırlıklı olan bir başka ifadeyle asıl işin belirlenmesi uyuşmazlığın çözümü bakımından gereklidir. Bu amaçla, yukarıda değinilen eksiklikler giderildikten sonra kaç işçinin İtemsen Şirketi ile yapılan hizmet alım sözleşmesi kapsamında Gölcük Devlet Hastanesi’nde temizlik işçisi olarak çalıştığı, hastanenin temizlik işiyle görevlendirilen kendi personeli bulunup bulunmadığı, İtemsen Temizlik Şirketinin temizlik işçisi olarak gözüken işçilerden kaç tanesinin ve hangilerinin aynı zamanda sağlık iş koluna giren işleri de yaptığı, bunların yaptıkları işlerin neler olduğu, hastanenin temizlik işçilerinin yaptığı sağlık işlerinde çalışan kendi personelinin kaç tane olduğu ve söz konusu işler için sayılarının yeterli olup olmadığı, hastanenin temizlik işinin kaç işçi ile görülebileceği, bu noktada hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışan İtemsen Şirketi işçilerinin sayısının yeterli olup olmadığı, bu işçilerin sağlık işlerine ne kadar vakit ayırdığı, temizlik işi açısından zaman kalıp kalmadığı, bu işçilerin yaptıkları sağlık işleri açısından bir eğitim verilmesinin gerekip gerekmediği, gerekiyorsa bu eğitimin işçilere verilip verilmediği ve bunlara bağlı olarak gerek tek bir işçi bakımından gerekse İtemsen Şirketi ile yapılan hizmet alım sözleşmesi kapsamındaki bütün temizlik işçileri bakımından ağırlıklı olan işin sağlık işi mi yoksa temizlik işi mi olduğu ya da başka bir işkoluna giren iş mi yapıldığı net bir şekilde ortaya konulmalıdır. Söz konusu hususlar yeterince aydınlatılmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

2-Diğer taraftan dava iş kolu tespitine itiraz davası olup tespiti yapılan iş kolunda yer alan sendikaların ve işverenin, dava sonucundan etkilenecek olmaları nedeniyle davaya dahil edilmesi gereklidir. Mahkemece tespit kararından etkilenecek işyerlerinde örgütlenmiş veya işkolu tespit kararında işyerinin girdiği işkolu olarak gösterilen işkolunda faaliyet gösteren sendikaların davaya dahil edilerek göstereceği deliller ve karşı deliller toplanıp birlikte bir değerlendirme yapılmalıdır. Bunun yapılmayarak davanın sadece bakanlığa ve işverene karşı görülmesi hatalıdır.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3477, Karar No: 2010/794, Tarih: 03.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3477 E.  ,  2010/794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/02/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; dilekçelerin içeriği, davacıya yönelik olarak kullanılan sözlerin niteliği, gönderilen dilekçelerin ulaştığı kesimin kapsamı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 6.250,00 YTL manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…6.250,00.-…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…3.000,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…253,12.-…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…77,62…” sayılarının yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “…giderinin…” biçimindeki sözcüğün silinerek yerine “…giderinden davanın kabul oranına göre hesaplanan 53,08 YTL'nin…” sözcük ve sayılarının yazılmasına; aynı bendin sonuna “…artan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına,” biçimindeki sözcük dizisinin eklenmesine; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2021/4283, Karar No: 2021/7894, Tarih: 06.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/4283 E.  ,  2021/7894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığa yüklenen suçtan doğrudan zarar görmesi nedeniyle kamu davasına katılma hakkı bulunan şikayetçi adına muhtelif celselerde duruşmaya katılıp “sanığın cezanlandırılmasını talep ediyoruz” şeklinde beyanda bulunan, mazeret bildiren, duruşmada davaya katılma isteği sorulmamış ise de, hükmü süresinde temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi vekilinin, 5271 sayılı CMK’nin 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK’nin 237/2 maddesi uyarınca şikayetçi ...’nun katılan olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22.04.2014 tarihinden, deneme süresi içinde ikinci suçun işlendiği 11/08/2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik“ suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e. ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 06.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11234, Karar No: 2014/3523, Tarih: 18.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11234 E.  ,  2014/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 05.03.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine davetiye gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, tefhim olunduktan sonra vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mağdurenin çocuk olması nedeniyle arttırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin TCK.nın 109/3-f yerine aynı kanunun 109/3-b maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin, eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde

görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinde öncesinde ve sonrasındaki tarihlerde sanıklar... ve... adlı kişiler hakkında, mağdureye yönelik olarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davası nedeniyle İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/379 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılamasının yapıldığı ve TCK.nın 103/6. maddesinin uygulamasına esas alınan Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.09.2012 tarihli raporunda da sadece sanık ... hakkında iddia edilen cinsel istismar olayına bağlı olarak "Travma Sonrası Stres Bozukluğu" tanısı konulduğunun ve ruh sağlığının bozulmuş olduğunun belirtilmesi karşısında, İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/379 Esas sayılı dosyasının onaylı örneği eklenerek mağdurenin İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın hangi sanık veya sanıkların eylemi sonucu olduğunun ve sanığın eylemi nedeniyle ayrıca ruh sağlığının bozulmuş olup olmadığının tespiti hususunda rapor aldırıldıktan sonra sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tayin ve takdiri gerekirken bu hususlar belirlenmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/170, Karar No: 2018/15628, Tarih: 17.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/170 E.  ,  2018/15628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ...... iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar M.Nuri Kaçar ile Mehmet,..., ......... ve ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş, olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...... Çelik’in 2, 90, 209, 213, 214 ve 221 parsel sayılı taşınmazlarını davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, taşınmazların ...... kayıtlarının iptali ile tüm mirasçılar adına miras payları oranında tescilini istemişler, taleplerini miras payları oranında tescil olarak düzeltmişler, bir kısım mirasçılar davaya müdahil olmuşlardır.

Davalılar ........., taşınmazları bedeli karşılığı satın aldıklarını, bir kısım taşınmazların ise mirasbırakan ile ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ..., 90 parsel sayılı taşınmazı 09.02.2005 tarihinde davalılardan ...’ten bedeli karşılığı satın aldığını, iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 143 ada 3 parselin dava tarihinden önce TOKİ’ye devredildiği gerekçesiyle bu parsel yönünden davanın reddine, diğer parseller yönünden muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, müdahiller yönünden usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.