muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3050, Karar No: 2020/5642, Tarih: 08.10.2020

Davalı; fazla ödenmiş bulunan aylık ve ücret farklarının ancak ilk kanunsuz ödemenin yapıldığı tarihten başlamak üzere 90 gün içinde geri alınabileceği ve 2577 sayılı kanun uyarınca 60 günlük dava açma süresi bulunduğunu, idarenin işleminde herhangi bir kusurunun bulunmadığı gibi açık hatanın da söz konusu olmadığını, personelin tamamına aynı şekilde ödeme yapıldığından, fazla bir ödemenin olmadığını, tarafına yapılan ödemelerde bir hata bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı kuruma bağlı ... Devlet Hastanesi’nin laboratuar biriminde görev yapan davalıya, itiraza konu ödemelerin 30.08.2010-28.02.2013 tarihleri arasında yapıldığı, anılan dönemlerde davalıya, ‘Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik’in 5/1(y) bendinde belirtildiği şekilde, çalıştığı süre kadar ve riskli birimler için öngörülen katsayılar ( 2 ve 0,5 ) üzerinden ek ödeme yapılması gerektiği, nitekim davalıya döner sermaye ödemelerinin de bu şekilde yapıldığı, davalının acil servis laboratuvar biriminde çalıştırıldığı süre ile riskli birimler için öngörülen katsayı hesabı karşılaştırıldığında, konuya ilişkin 20.05.2015 havale tarihli bilirkişi ana raporu ve 16.10.2015 tarihli ek raporunda da belirtildiği üzere, herhangi bir hesaplama hatası olmadığı, davacıya yapılan ek ödemelerin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, hükmün süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.12.2017 tarih ve 2016/21269 Esas - 2017/17935 Karar sayılı ilamı ile; "...uzman bilirkişiler aracılığıyla davaya konu ödeme tarihleri arasında acil laboratuvarının bulunduğu yer dikkate alınarak, merkez laboratuvarında acil servis hizmeti verilmesinin, özellik arz eden riskli birimlerde çalışma niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi, acil laboratuvarındaki nöbet günleri nedeniyle davalının aldığı ek ödemenin kadro ünvanına göre doğru hesaplanıp hesaplanmadığının ek ödeme bordrolarından kontrol edilmesi, bu şekilde davalının nöbet günlerindeki hizmeti nedeniyle alması gereken ödemenin niteliğinin ve miktarının tespit edilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda; ... Devlet Hastanesinin 14.10.2014 havale tarihli yazısı ve bozma ilamımızda hüküm kurmaya yeterli kabul edilmeyen 29.05.2015 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda yine davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1)Kural olarak bozma kararına uyulmakla bozma kararında belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

1)Kural olarak bozma kararına uyulmakla bozma kararında belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Belirtilmelidir ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.).

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2013/13-597 E, 2014/62 K sayılı ilamında da vurgulandığı üzere; “Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bir bozma nedenidir. Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozmaya uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre, Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme, bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak, yada gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır. Aynı ilke, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.02.2003 gün ve 2003/ 8-83 E., 2003/72 K.; 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E., 2010/87 K. sayılı ilamlarında da benimsenmiştir.

Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Somut olayda mahkemece; bozma kararına uyulduğu halde gerekleri yerine getirilmemiş, bozmaya uygun karar verilmemiştir. Şöyle ki bozma ilamında konusunun uzmanı bilirkişiler aracılığıyla davaya konu ödeme tarihleri arasında acil laboratuvarının bulunduğu yer dikkate alınarak, merkez laboratuvarında acil servis hizmeti verilmesinin, özellik arz eden riskli birimlerde çalışma niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi, acil laboratuvarındaki nöbet günleri nedeniyle davalının aldığı ek ödemenin kadro ünvanına göre doğru hesaplanıp hesaplanmadığının ek ödeme bordrolarından kontrol edilmesi, bu şekilde davalının nöbet günlerindeki hizmeti nedeniyle alması gereken ödemenin niteliğinin ve miktarının tespit edilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesinden talimat yoluyla sayıştay uzman denetçilerinden oluşan bilirkişi heyetinden 16.07.2019 tarihli rapor alınmasına ve raporda; davacı kurumun davalıya döner sermaye ek ödemesinden yaptığı fazla ödemenin idarenin mevzuatın yanlış yorumlanmasından kaynaklanan salt hatalı işleminden doğduğu, yanlış kat sayı uygulanmaktan doğan toplam 3.425,79 TL kurumun bu miktarda alacaklı olduğu belirtilmesine rağmen bozma ilamından önce alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, Mahkemece bozma ilamımızda belirtilen hususlarda konusunun uzmanı bilirkişiden, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların iddia ve savunmalarını karşılar nitelikte rapor alınarak, sonucu çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken bozmaya uyulmasına rağmen bozma gerekleri yerine getirilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12648, Karar No: 2017/1991, Tarih: 08.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12648 E.  ,  2017/1991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İdari ve teknik sınırlandırma dışında 6831 sayılı Kanun ve değişik yasalarına göre yapılan bir ... kadastro olup olmadığının araştırılarak, eğer var ise dava dosyasının raporları hükme dayanak yapılan ... ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş ... kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 ... tahdit sınır (...) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların ... kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, ... kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 08/03/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6000, Karar No: 2019/1852, Tarih: 27.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/6000 E.  ,  2019/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

MİRASÇILARI :1-... 2-...

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince; davacının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata karar verilmiş, davacı kadın tarafından reddedilen nafaka talepleri ve tazminatların miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş, istinaf aşamasında 25.03.2017 tarihinde davalı erkek ölmüş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi... . Hukuk Dairesinin 05.07.2017 tarih 2017/749 esas, 2017/698 karar sayılı kararı ile, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı kadın ve davalı erkeğin mirasçıları temyiz yoluna başvurmuştur.

Davacı kadın dava dilekçesinde; davalı eşinin adresi olarak ... ... No:3/8 Nilüfer/Pınarbaşı Nilüfer/Bursa" adresini göstermiştir. Mahkemece, bu adrese dava dilekçesi tebliğe çıkarılmış, muhattap adresten ayrıldığından tebligat iade edilmiştir. Bu sefer mahkemece, aynı zamanda davacı kadının da ikamet ettiği, erkeğin mernis adresi olan "... adresine dava dilekçesi tebliğe çıkarılmış, muhatabın adreste oturmadığı, taşındığı, eşi oturduğundan iade edilmiştir. Mahkemece, aynı zamanda davacı kadının da ikamet ettiği bu adrese dava dilekçesi, duruşma günlerini içeren davetiyeler mernis kayıtlı olarak tekrar tebliğe çıkarılmış, çarşıda olduğundan, komşuya haber verilerek, haber kağıdı kapıya yapıştırılmış ve muhtara teslim edilmiştir. Yine gerekçeli karar ve davacı kadının istinaf başvuru dilekçesi de aynı şekilde tebliğ edilmiştir. Davacı, davada hasım konumunda olduğundan, davalıya aynı zamanda davacının ikamet ettiği adreste yapılan tebligatlar, Tebligat Kanunu'nun 39. maddesine göre usulsüzdür. Taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi, boşanmanın kesinleştiği sonucunu doğurmuz. Davalı erkeğe gerekçeli kararın tebliği de usulsüz yapıldığına göre boşanma hükmü kesinleşmemiştir. Evlilik ölümle sona ermiştir. Davalı erkeğin mirasçıları bölge adliye mahkemesinin esastan ret kararının kendilerine tebliğinden sonra süresinde davayı takip ettiklerini bildirmiş ve temyiz yoluna başvurmuşlardır. Mahkemece yapılacak iş açıklanan sebeple dava dilekçesinin davalı tarafa (mirasçılara) usulüne uygun şekilde tebliği, davalı tarafa cevap dilekçesi sunma hakkı tanınması, dilekçelerin karşılıklı tebliği aşamaları tamamlandıktan sonra ön inceleme duruşma gününün tebliği, bundan sonra tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların tespiti (HMK m. 140) taraflarca üzerinde anlaşılamayan ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar için usulüne uygun şekilde delil gösterildiği takdirde tahkikat aşamasına geçilerek gösterilen deliller toplanıp, birlikte değerlendirilerek, evlilik ölümle sona erdiğinden, boşanma davası hakkında konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi, davacı erkek mirasçıları davaya kusur belirlemesi yönünden devam ettiklerinden kusur, nafakalar ve tazminatlar yönünden bir sonuca ulaşmaktan ibarettir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin 05.07.2017 tarih, 2017/749 esas, 2017/698 karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi olan Bursa ... . Aile Mahkemesinin 01.12.2016 tarihli 2016/289 esas, 2016/1173 karar sayılı kararının yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2019 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2015/5978, Karar No: 2015/7747, Tarih: 19.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5978 E.  ,  2015/7747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ... 'ın, olay günü müştekiye ait ... Cafe isimli iş yerine 03/03/2010 günü suç saatinin tam belirlenemediği bir saatte, iş yerinin doğu kısmına bakan balkonun demir parmaklıklı ahşap penceresine sert bir cisimle zarar vererek açıp içeri girdiği ve işyerinden kasa içinde bulunan 10 TL bozuk parayı alarak çıktığı, kolluk görevlilerinin iş yerinde yaptıkları araştırmada suça sürüklenen çocuğa ait dört adet parmak izi tespit ettikleri ve suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı işyerinden hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını işlediği subuta ermekle birlikte suçun gündüz mü yoksa gece mi işlendiği hususu kesin bir şekilde ortaya çıkmamıştır. Müşteki beyanında, işyerini gece saat 23:30 gibi kapattığını ve ertesi gün saat 08:30 gibi açtığını ve hırsızlık olayını görerek kolluk güçlerine haber verdiğini belirtmesi karşısında; suçun işlendiği saatin her türlü şüpheden uzak ve kesin bir şekilde tespit edilememesi sebebiyle suçun gündüz işlendiğinin kabul ile; suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2, 116/2, 31/2, 151/1, 31/2. maddelerinde tanımlanan gündüzleyin bina içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık, gündüzleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 16.02.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ve bu süre içinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlemin gerçekleşmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18440, Karar No: 2013/6472, Tarih: 26.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18440 E.  ,  2013/6472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatili, yemek ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar İstanbul Üniversitesi, ... Tic. Ltd. Şti., .... A. Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, asıl dosya dava dilekçesinde, 03.08.2004-18.03.2008 tarihine kadar temizlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini malulen emekli olması sebebiyle feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve yemek ücreti alacaklarının hüküm altına alınarak, davalılar ... Üretim San. Tic. Ltd. Şti., ... Tem. Gıda Yemek Üretim San. Tic. Ltd. Şti. ve .... Tem. A. Ş.'den birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı işçi vekili, birleşen dosya dava dilekçesinde, müvekkili işçinin davalı asıl işveren İstanbul Üniversitesine bağlı hastanede çalıştığını, iş sözleşmesinin müvekkilince malulen emekliliği sebebiyle feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, yemek, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınarak, davalı Üniversiteden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı üniversite vekili, öncelikle dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını ileri sürerek, davacı işçinin yüklenici firmalar işçisi olarak çalıştığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olup, işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... Tem. Gıda Yemek Üretim San. Tic. Ltd. Şti. ve .... Tem. A. Ş. vekili, davacı işçinin bir dönem müvekkilleri şirketler işçisi olarak, İstanbul Üniversitesine bağlı hastanede çalıştığını, çalışmasının değişen alt işverenler bünyesinde geçmekle davacının üniversite işçisi sayılması gerektiğini, müvekkilleri şirketlere husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Üretim San. Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının malulen emekliliği sebebiyle iş sözleşmesini feshettiği, davalı üniversitenin asıl işveren sıfatıyla, diğer davalı şirketlerin ise alt işveren sıfatıyla alacaklardan sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle, asıl dava ve birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili ve davalılar ... Tem. Gıda Yemek Üretim San. Tic. Ltd. Şti ve .... Tem. A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava ve birleşen dava, işçilik alacaklarının tahsili talebini içermektedir.

Karar, davalı ... vekili ve davalılar ... Tem. Gıda Yemek Üretim San. Tic. Ltd. Şti ve .... Tem. A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava ve birleşen dava, işçilik alacaklarının tahsili talebini içermektedir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Somut olayda, asıl dosya dava dilekçesinde, davalılardan biri olarak "... Üretim San. Tic. Ltd. Şti." gösterilmiş ise de, Sosyal Güvenlik Kurumundan celp edilmiş hizmet döküm cetveli ve iş yeri tescil bilgilerin incelemesinden, davacının bu ünvanda bir şirket nezdinde çalışmasının bulunmadığı, fakat 03.08.2004-31.12.2004 tarihleri ve 09.07.2005-31.12.2005 tarihleri arasındaki geçen çalışmasının ".... Hiz. İnş. Yat Taş. Dağ. San Tic. Ltd. Şti." adlı şirket nezdinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Keza, birleşen dosyada anılan şirkete, davalı üniversitenin talebi üzerine dava ihbar edilmiş, ihbar olunan sıfatıyla .... Hiz. İnş. Yat Taş. Dağ. San Tic. Ltd. Şti. vekili beyan dilekçesi de sunmuştur. Davalı ... Üretim San. Tic. Ltd. Şti. adına tebliğe çıkartılan dava dilekçesi, 06.11.2008 tarihinde "adreste daimi çalışır şirket işçisi Aynur Erdoğan" imzasına tebliğ edilmiş ise de anılan tebliğ mazbatası, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. ve 13. maddeleri ile tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan mülga Tebligat Tüzüğü 16. ve 17. maddeleri uyarınca yetkili temsilcinin tebliğ anında adreste bulunup bulunmadığına ya da o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olduğuna ilişkin bir şerhi içermediğinden, tebliğ usulsüzdür. Kaldı ki, dava dosyasının işlemden kaldırılması sonrası verilen yenileme dilekçesi de, anılan ünvanda davalı olarak gösterilen şirkete tebliğ edilememiştir. Neticeten, asıl dava dosyasında, davalı olarak "... Üretim San. Tic. Ltd. Şti." ünvanlı şirketin gösterilmesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/2. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığı, davanın yöneltilmek istendiği şirketin ünvanının ".... Hiz. İnş. Yat Taş. Dağ. San Tic. Ltd. Şti." olduğu anlaşılmaktadır. Anılan nedenle, 6100 sayılı HMK'nın 124. maddesi uyarınca, davalı tarafın yanlış gösterilmesi kabul edilebilir yanılgıya dayandığından, davacı vekiline, "... Üretim San. Tic. Ltd. Şti" olarak gösterilen tarafı, ".... Hiz. İnş. Yat Taş. Dağ. San Tic. Ltd. Şti." şeklinde düzelterek değiştirmesi için uygun süre verilmeli, neticeye göre, doğru hasma usulüne uygun şekilde dava dilekçesi tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalı, ardından davanın esasına girilmelidir. Yazılı şekilde, taraf teşkili usulüne uygun şekilde sağlanmadan davanın esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.