muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14350, Karar No: 2014/2922, Tarih: 25.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/14350 E.  ,  2014/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın hakkında eylemine ve 5237 sayılı TCK'nun 151/1, 31/2. ve 6136 sayılı Yasanın 13/1, 31/2. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık sürenin, suç tarihi olan 22.09.2006 gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hırsızlık suçuyla ilgili olarak kurulan hükümde, 05.08.1993 doğumlu olup, suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş olan sanığın, 5237 sayılı TCK.nın 31/2 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11. maddesi uyarınca, işlediği eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği yönünde uzman hekim raporu alınıp, sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın işlediği birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun anlam ve sonuçlarını kavraya bilme yönünden bedeni, akli ve ruhi durumunun saptanmasına ilişkin ... Numune Hastanesi Baştabipliği'nin 22.09.2006 gün ve 2039 sayılı psikiyatri uzmanının raporunda; atılı suçun işlediği suç tarihinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45383, Karar No: 2015/27315, Tarih: 17.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/45383 E.  ,  2015/27315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık .. ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığını bozma eyleminden kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Konut dokunulmazlığını bozma suçunun, kişinin tek başına, aile fertleriyle veya başkaca kişilerle birlikte oturduğu konuta izinsiz girilmesi suretiyle konutta yaşayanların kendilerine özgü barış ve sukünunun ve yuvadaki yaşamın sulh ve selametle cereyanı için varolması gerekli güvenlik duygusunun sarsılması nedeniyle oluştuğu, konutta oturanların eylem sırasında konutta bulunmalarının suçun oluşumu bakımından gerekli bulunmadığı gibi, konutta yaşayanların sayısının veya sanığın bu kişilerin sayısını yahut kim olduklarını bilmesinin de suçun oluşumu bakımından şart olmadığı ve konuta izinsiz girme eyleminin o konutta yaşayan kişilerin sayısından bağımsız olarak tek suç oluşturacağı gözetilmeden, karı-koca olan şikayetçilerin birlikte yaşadıkları konutun balkonuna girme şeklindeki eylemde konutta yaşayan mağdur adedince ayrı suçlar oluşturacağı ve aynı neviden fikri içtima kurallarının uygulanması gerektiğinden bahisle, TCK'nın 116/1 ve 43/2. maddeleri ile ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık .. temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2015 tarihinde üye Necati Meran'ın konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün onanması gerektiği yolundaki karşıoyu ile bu suça ilişkin hükme yönelik oyçokluğuyla, diğer suçlara ilişkin hükümler yönünden oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

TCK’nın 116/1. Maddesinde “Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikayeti üzerine cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır.

Madde gerekçesinde, “Konut dokunulmazlığını ihlâl suçunun oluşabilmesi için, yetkili kişinin konuta girme konusunda rızasının olmaması gerekir.” ifadelerine yer verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Konutun seçimi, birliğin yönetimi ve giderlere katılma” başlıklı 186. maddesinde “Eşler oturacakları konutu birlikte seçerler. Birliği eşler beraberce yönetirler.” hükmüne yer verilmiştir.

“Aile konutu” başlıklı 194. Maddesinde ise

“Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili  kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.

Rızayı sağlayamayan veya haklı bir sebep olmadan kendisine rıza verilmeyen eş,  hâkimin müdahalesini isteyebilir.

Aile konutu olarak özgülenen taşınmaz malın maliki olmayan eş, tapu kütüğüne konutla ilgili gerekli şerhin verilmesini tapu müdürlüğünden isteyebilir.” hükümleri benimsenmiştir.

Anayasanın 21. Maddesi ile korunan konut üzerindeki hak sahipliği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre biçimlenmiş, ortak ya da evlilik birliğinin bitmesinden sonraki konutta hakların nasıl ve kimler tarafından kullanılacağını düzenlemiştir.

Medeni Kanun hükümlerinde aile bireyleri tarafından ortak kullanılan konuttaki hakların sınırlanamayacağı, hatta malik olmayan eşin tapu kütüğüne, konutu kullanma hakkı hususunda şerh bile koydurabileceği belirlenmiştir.

TCK’nın 43/2. maddesinde ise, “Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır” hükmü düzenlenmiş, tek eylemle birden fazla kişiye yönelmiş bir suç varsa, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği vurgulanmıştır. 43/2. madde hükmü 5237 sayılı Kanunla hukukumuza girdiğinden her suç bakımından ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Bugüne kadar konut dokunulmazlığını bozma suçlarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, 43/2. madde hükmünün 5237 sayılı Kanunla kabul edilmiş bulunmasındandır. Bir kimsenin evine değişik zamanlarda aynı suç işleme kararı altında, rıza dışı girilmesi halinde 43/1. madde hükmünün uygulanması gerektiğinde ise kuşku yoktur.

Birden fazla kişiye tek eylemle hakaret eden kişinin, her mağdurun şikayetçi olması durumunda zincirleme hakaret suçundan, tehdit edildiğinde zincirleme tehdit suçundan, birden fazla kamu görevlisine tehditle ya da cebirle direnen kişinin zincirleme görevliye direnme suçundan cezalandırılmasının nedeni, TCK’nın 43/2. maddesi hükmüdür. Birden fazla kişinin yararlandığı ve failin bunu bildiği durumlarda konuta girip onların istemine rağmen çıkmama halinde, şikayete bağlı olmayan durumlarda 43/2. madde hükmü uygulanmalıdır. Şikayete bağlı olan hallerde ise her bir hak sahibinin şikayetinin bulunup bulunmadığına bakılmalıdır.

TCK’nın “Özel hayata ve Hayatın Gizli Alanına Karşı Suçlar” bölümünde yer alan ve iki kişi arasında paylaşılan bir özel hayat kesitinin, konuşmanın dinlenmesi veya görüntünün kayda alınması suretiyle ifşa edilmesi halinde oluşan TCK’nın 134. maddesinde öngörülen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunda, nasıl tek eylemle birden fazla kişinin özel hayatının ihlali nedeniyle her iki kişinin şikayetinin bulunması halinde 43/2. madde hükmünün uygulanması gerekiyorsa ya da “Hürriyete Karşı Suçlar” bölümünde yer alan ve bir iş yerinde çalışan kişilerin buradaki çalışma hürriyetlerinin cebir ya da tehditle ihlali halinde, TCK’nın 117. maddesinde öngörülen suçla birlikte, mağdur sayısınca hak ihlalinin bulunması nedeniyle 43/2. madde hükmünün uygulanması gerekmekte ise, konut dokunulmazlığının ihlal edilmesi halinde de, konuttan yararlanma hakkı bulunan kişilerin şikayeti mevcutsa 43/2. madde hükmü uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekecektir.

Yine aynı anda ve aynı düzenekle yapılan kayıt ve dinleme işlemlerinde birden fazla kişi mağdur olmuşsa, tek eylemle birden fazla kişiye karşı bu suç işlenmiş olduğundan TCK’nın 133. maddesinde öngörülen “kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları, taraflardan herhangi birinin rızası olmaksızın bir aletle dinleme veya bunları bir ses alma cihazı ile kayda” ilişkin hüküm 43/2-1. maddesi ile birlikte uygulanacaktır.

Bir eylemle, birden fazla kişinin yararlandığı konutun dokunulmazlığının ihlali, bu durum sanık tarafından biliniyorsa, zincirleme konut dokunulmazlığının bozulması suçunu oluşturur. Zira, konuttan yararlanma hakkı bir tek şikayetçi olan kişiye değil, konutta yaşayan birden fazla kişiye aittir. Suç tipi ile birden fazla kişinin, nasıl hakaret suçunda onur ve şerefi, tehdit suçunda hürriyeti ve özgür hareket etme hakkı korunmakta ise, konut dokunulmazlığını ihlal suçunda da ortak konuttan yararlanma hakkı korunmaktadır.

Bilinmiyorsa fail, TCK’nın 30/1. maddesindeki hata hükümlerinden yararlanır ve bilmediği suç unsuru nedeniyle hakkında 43. madde hükümleri uygulanmaz.

İnceleme konusu dosyada, sanığın müşteki karı kocanın oturduğu konutun balkonuna izinsiz girme biçimindeki eyleminde tek eylemle birden fazla kişinin konut dokunulmazlığının ihlal edildiği ve hakkında 43/2. madde hükmünün uygulamasının yerinde olduğu gözetilerek, mahkemece yapılan cezalandırmanın yerinde olduğunu düşündüğümden sayın çoğunluğun bozma kararındaki kanaatine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/2453, Karar No: 2013/4941, Tarih: 24.04.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/2453 E.  ,  2013/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şeklide çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2012 gün ve 2012/262 Esas, 2012/324 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, müşteki ... ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören ve 15 yaşından küçük olan mağdurenin annesi olan müşteki ...'in şikâyetçi olduğu ve katılma talebinde bulunduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören müşteki ...'in davaya katılmasına karar verilmekle sanık müdafii, katılan ... ve katılan ... vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinede,

Delilleri takdir ve gerekçesi, gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları ve tüm dosya kapsamı sonucu sanığın beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu aynı suçu işleme kararı kapsamında değişik zamanlarda birçok kez işlediği, mağdurenin her aşamadaki anlatımlarından anlaşıldığı halde, zincirleme suça ilişkin TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca cezanın artırılmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan ... ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek, CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8784, Karar No: 2021/5159, Tarih: 20.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8784 E.  ,  2021/5159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tekno. Ürün. İnş. Turz. Ve .... Tic. Ve San. A.Ş. ile davalı Türkiye ..., Bolu İzzet Baysal Üniversitesi Rektörlüğü( Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü?ne İzafeten) aralarındaki itirazın iptali davasına dair Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08/04/2016 tarihli ve 2015/72 E.-2016/82 K. sayılı hükmün bozulması hakkında Yargıtay (kapatılan)13.Hukuk Dairesince verilen 18/06/2019 tarihli ve 2016/16786 E. 2019/7392 K. sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nın 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 490,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 20/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8298, Karar No: 2012/7946, Tarih: 25.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/8298 E.  ,  2012/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin

Hazine ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.07.2009 gün ve 11/150 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine temsilcisi, mülkiyeti Hacı ... oğlu ....’a ait olan Birlik köyü 603 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğundan tapu kaydının iptaline ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., tapu kaydının eski olduğunu ve kazanılmış hakların korunması gerektiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinde yazılı hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 603 parselin 10.11.1988 tarihinde kadastro sebebiyle Hacı ... oğlu ... adına tapuya tescil edildiği ve halen tapuda ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Bir davada dava koşulu yerine getirilmeden yani taraf teşkili sağlanmadan davanın yürütülmesi HUMK’nun 73. maddesine (HMK’nun 27.m.) aykırıdır. Dava koşulu kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece kendiliğinden göz önünde tutulur. Tapu iptali ve tescil davalarında dava kayıt malikine, kayıt maliki ölü ise mirasçılarına yöneltilerek açılır. Dosya arasında bulunan mirasçılık belgesine göre kayıt maliki ...’un 21.11.1984 tarihinde öldüğü ve geride mirasçı olarak eşi ... ile çocukları ..., ve 1983 yılında ölen çocuğu ...’tan olma torunları ... ile...’un kaldığı görülmektedir. Bu mirasçılardan Nuran Erkoç da 24.4.2005 tarihinde ölmüştür. Davada kayıt malikinin mirasçılarından ... ile ...davalı gösterilerek davaya devam edilmiştir. Davanın niteliği ve mirasçılık belgesine göre kayıt malikinin mirasçıları ... ile...’a da davanın yöneltilerek davaya dahil edilmeleri, bu suretle tüm mirasçılar davaya dahil edilip dava şartı yerine getirilerek taraf teşkili tamamlandıktan sonra dahil edilen mirasçılara delillerini sunmaları için süre ve imkan tanınması ondan sonra yargılamaya devam edilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken taraf teşkili tamamlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün dava şartına ilişkin olarak 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre esasa ilişkin diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14555, Karar No: 2015/17033, Tarih: 01.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/14555 E.  ,  2015/17033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Eşyası Alacağı ve Tedbir Nafakası

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 26.02.2015 gün ve 17770-2995 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın dava konusu altınların davalıda kaldığını mevcut delillerle kanıtlayamamış, ancak 06.04.2012 tarihli cevaba cevap dilekçesinde yemin deliline dayanmıştır. O halde davacı kadına Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225. ve devamı maddeleri uyarınca yemin delili hatırlatılmalı, teklif ederse davalıya usulüne uygun yemin ettirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi, yemin teklif etmezse ziynet eşyası alacağı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Ne var ki ilk inceleme sırasında bu yön gözden kaçırıldığından davacının karar düzeltme isteğinin ziynet eşyası alacağı yönünden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442 maddeleri gereğince kabulü ile Dairemizin 26.02.2015 tarih ve 2014/17770 esas, 2015/2995 karar sayılı onama ilamının ziynet eşyası alacağı yönünden kaldırılarak hükmün açıklanan sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davacı kadının ziynet eşyası alacağına yönelik karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 26.02.2015 tarih ve 2014/17770 esas, 2015/2995 karar sayılı onama ilamının ziynet eşyası alacağı yönünden kaldırılarak hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, davacının diğer, davalının ise tüm karar düzeltme isteklerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 250.60 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 57.60 TL. ilam harcının karar düzeltme talep eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, karar düzeltme harcının istek halinde davacıya geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 01.10.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/5705, Karar No: 2020/6731, Tarih: 21.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/5705 E.  ,  2020/6731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve manevi tazminatın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 21.12.2020 (Pzt.)