muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3401, Karar No: 2020/6113, Tarih: 17.12.2020

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının dayandığı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara ait olduğu kanıtlanamadığı gibi, bir an için tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlardan herhangi birine uyduğu kabul edilse bile, tespit tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/B-c maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmiş olması nedeniyle tapu kayıtlarının davalı taraf lehine hukuki değerlerini yitirdiğinin anlaşılmış olmasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14796, Karar No: 2015/16270, Tarih: 17.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/14796 E.  ,  2015/16270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından kusur belirlemesi, maddi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.03.2015 günü temyiz eden davacı ... ile vekili Av. ... geldiler. Karşı taraf davalı ... ile vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın eş yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1100.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.09.2015 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2016/5562, Karar No: 2016/4974, Tarih: 07.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5562 E.  ,  2016/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin, “defter ve belge ibraz etmemek” suçu için “29.08.2008”, “2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçları yönünden ise suça konu faturaların deftere son kayıt tarihleri “31.12.2004-30.12.2005-20.11.2006” olarak mahallinde düzeltilmesi mümükün görülmüştür.

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle; dosya kapsamından sanığa defter ve belgelerinin ibrazı için ayrı bir tebligat yapılmadığı ve dosya arasında bulunan 29.08.2008 tarihli tutanak içeriğinden sanığın istenen belgelerin muhasebecide olduğunu, kendisinde bulunmadığından bu belgeleri ibraz edemeyeceğini beyan etmesi karşısında, defter ve belgelerin şirket muhasebecisinde bulundurulması mutad olmadığı gibi muhafaza ve ibraz yükümlülüğünün yasal olarak şirket yetkilisi sanığa ait olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki incelemenin eksik yapıldığına ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I- “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeni ile düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” ve “defter ve belge ibraz etmemek” suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

II- “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” ve “defter ve belge ibraz etmemek” suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-) “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçları yönünden sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura kullandığı anlaşılmakla; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasının a, b, c ve d bendlerinde yazılı hak yoksunluklarına aynı Yasanın 53/3. maddesi de nazara alınarak hükmedilmemesi,

3-) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 02.03.2010 gün ve 2010/9-47 Esas, 2010/45 Karar sayılı ilamı ile Dairemizin benzer nitelikteki yerleşik kararlarında belirtildiği üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için objektif ve subjektif koşulların bir arada bulunmasının gerektiği, bu şartların sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını kabul etmesi, daha önce kasıtlı başka suçtan sabıkasının bulunmaması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri itibariyle ve duruşmadaki tutum ve davranışlarına göre yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaate varılması, suçun işlenmesiyle oluşan mağdur ve kamunun zararının aynen iade, tazmin ve önceki hale getirme suretiyle giderilmesinden ibaret olduğu; duruşma tutanağına ve dosyaya yansıyan olumsuz bir hali bulunmayan, engel sabıkası olmayan, yargılama sürecinde gözlenen hali ile tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat edilerek, hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında diğer objektif koşulların var olup olmadığı da araştırılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8956, Karar No: 2009/10486, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8956 E.  ,  2009/10486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin ayrı ayrı işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer almadığı gözlenmiştir,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21763, Karar No: 2023/231, Tarih: 11.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/21763 E.  ,  2023/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/168 E., 2021/125 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in işleteni olduğu, davalı ... şirketi nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortalı aracın müvekkillerinin desteği ...'in sevk ve idaresi altındayken 18.12.2004 tarihinde meydana gelen tek taraflı kazada hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş için 10.000,00 TL destek tazminatı, 5.000,00 TL manevi tazminat; 5 çocuk için ayrı ayrı 3.000,00'er TL destek tazminatı ve 2.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, 09.12.2014 tarihinde maddi tazminat taleplerini davacı ... için 15.000,00 TL, ..., ..., ..., ...ve ... için ayrı ayrı 5.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı .... vekili; dava konusu kaza tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı Türk Ceza Kanuna göre zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu, dava konusu kazanın 18.12.2004 tarihinde gerçekleştiğini, 2 yıllık zamanaşımı süresi sonrasında ıslah talep edildiğini, bir an için uzamış zamanaşımının uygulanması gerektiği düşünülse dahi, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresi sonrasında ıslah talep edildiğini, bu nedenle zamanaşımı yönünden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.07.2008 tarihli ve 2007/736 Esas, 2008/346 Karar sayılı kararıyla; toplanan delillere, dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgelere dayanılarak davacıların murisinin dava konusu kazaya %100 kusuruyla sebebiyet vermesi nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 24.05.2016 tarihli ve 2015/12638 Esas, 2016/6315 Karar sayılı ilâmı ile
Yargıtay — Esas No: 2014/31388, Karar No: 2016/2932, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/31388 E.  ,  2016/2932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, prim alacağı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ile haftasonu tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, 2010-2011 yıllarına ilişkin prim alacağı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta sonu tatili alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin prim alacağı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, ilaç satış ve tanıtım sorumlusu davacı prim alacağının ispatı için davalı iş yeri kayıtları ve defterlerine dayanmış, davalı tanığı tarafından da davalı işyerinde prim uygulaması olduğu beyan edilmiş, ancak davalı tarafça buna dair kayıtları sunulmamıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 220. maddesindeki "(...) İbrazı istenen belgenin, ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna mahkemece kanaat getirildiği ve karşı taraf da bu belgenin elinde olduğunu ikrar ettiği veya ileri sürülen talep üzerine sükut ettiği yahut belgenin var olduğu resmî bir kayıtla anlaşıldığı veya başka bir belgede ikrar olunduğu takdirde, mahkeme bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verir. (2) Mahkemece, ibrazı istenen belgenin elinde bulunduğunu inkâr eden tarafa, böyle bir belgenin elinde bulunmadığına, özenle aradığı hâlde bulamadığına ve nerede olduğunu da bilmediğine ilişkin yemin teklif edilir. (3) Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca işyerinde prim ödemelerine dair tutulan ve davacının dayandığı belgeleri sunması için davalı tarafa süre verilerek kanunun öngördüğü usul ve şekilde temin edilecek bu belgeler ve tüm dosya kapsamına göre prim alacağının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma sebebidir.

Sonuç :

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17646, Karar No: 2023/7227, Tarih: 17.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17646 E.  ,  2023/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Libya’daki su boru hattı yapım işinde çalışmak üzere 08.05.2007 tarihinde makine/kamyon teknisyeni olarak işe başladığını, son aylık ücretinin 2.500,00 USD olduğunu, ... sözleşmesinin tarafının ... ortaklığı olarak görünmesine rağmen adi ortaklık hükümleri uyarınca ortaklardan her birinin üçüncü kişilere karşı müteselsilen sorumlu olduğunu, ... sözleşmesinde haftalık çalışma süresinin 48 saat olarak kararlaştırıldığını, ancak müvekkili işçinin çalışmasının haftanın 6 günü 12’şer saat ve hafta tatili kullanılması gereken cuma günleri için de 8 saat devam ettiğini, Libya’da 2011 yılında ... gösteren sosyal ve siyasal karışıklıklar nedeniyle çalışmalara devam edilemediğini, bunun üzerine ...’ye dönüldüğü tarihte davalı Şirket tarafından davacı işçinin ücretsiz izne ayrılacağının ihtar edildiğini, bu husus kabul görmeyince de ... sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini, davalı Şirketin feshin son çare olma ilkesine aykırı davrandığını ileri sürerek ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı Şirket ile davacı arasında herhangi bir işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığını, davacı bünyesinde çalıştığı işverenin unvanının Tekfen-TML Joint Venture (Tekfen-TML Müşterek Teşebbüsü) olup imzalanan ... sözleşmesinde bu durumun açıkça belli olduğunu, söz konusu Müşterek Teşebbüsün Libya tabiiyetinde ve Libya’da kurulu bir şirket olduğunu, bu nedenle davalı Şirketin davada taraf sıfatının olmadığını, davanın Libya’da görülmesi ve bu davaya Libya hukukunun uygulanması gerektiğini, tarafların sözleşmede açıkça Libya hukukunu seçtiklerini, kabul anlamına gelmemek üzere, ... mevzuatı uygulanacak olsa dahi davacı işçinin ihbar tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı taraf uyuşmazlıkta yabancı hukukun uygulanması gerektiğini savunmuş ise de davacı işçinin yurt dışında çalıştığı, ancak işveren davalı Şirketin ... şirketi olduğu, davalı Şirketin merkezinin ...'de bulunduğu, kamu düzeni gereği ... sözleşmesinden kaynaklı tüm uyuşmazlıkların çözümünde ... hukukunun uygulanmakta olduğu, bu nedenle davalının bu savunmasına itibar edilmediği, davacı işçiye ödemenin davalı Şirket tarafından yapılması, yine tanık anlatımlarına göre işçilerin işe alınmalarının davalı tarafından yapıldığı gözetildiğinde davalı tarafın husumet itirazının yerinde olmadığı, 08.05.2007 tarihinde çalışmaya başlayan davacının Libya'da çıkan iç ... üzerine 28.02.2011 tarihinde işverence verilen ücretsiz izin ile eylemli olarak ... sözleşmesinin işverence sonlandırıldığı, Libya'da çıkan iç savaşın işçiyi işyerinde bir haftadan fazla süre ile çalışmaktan alıkoyan zorlayıcı bir sebep olarak değerlendirilmesi gerektiği ve davacının ihbar tazminatına hak kazanmadığı, tanık beyanları ile ispatlandığı üzere davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerine hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davaya konu olayda yabancılık unsuru bulunduğunu, davacının mutad işinin Libya'da olduğunu, bu nedenle Libya hukukunun uygulanması gerektiğini, ... mahkemelerinin yetkisinin olmadığını, zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, davacının brüt ücretinin 2.500,00 USD olduğunu, kararın fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil ücretleri bakımından usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işyerinin bulunduğu yabancı ülke hukukun uygulanması kamu düzenine aykırı sonuçlara sebebiyet verdiğinden kamu düzeni gereği ... sözleşmesinden kaynaklı tüm uyuşmazlıkların çözümünde ... hukukunun uygulanması gerektiği, davalı tarafın husumet itirazının yerinde olmadığı, tanık beyanlarına göre davacının haftada 15 saat fazla çalışma yaptığı, genel tatillerde çalıştığı, yine 15 günde bir hafta tatili izni kullandığı ve bu şekilde fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerine hak kazandığı, belirsiz alacak davası olarak açılan davada talep artırım dilekçesine karşı zamanaşımı def'inde bulunulmasına yasal imkân bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri