muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7507, Karar No: 2020/6137, Tarih: 23.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/7507 E.  ,  2020/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Samsun Çocuk Mahkemesinin 31.01.2013 tarih, 2012/181 Esas ve 2013/73 Karar sayılı ilamının 05.03.2013 tarihinde kesinleştiği, mahkemece ihbara konu olarak alınan Samsun 1. Çocuk Mahkemesinin 04.11.2015 tarih, 2014/296 Esas ve 2015/737 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e, 31/3. maddeleri uyarınca kasten yaralama suçundan verilen cezanın kesinleştiği ancak hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (c) bendi uyarınca "Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçların" uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklanmasına esas olan kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmasının gerekmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2-Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230. ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nın 230 maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz şekilde karar verilmesi,

3- Dairemizce benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 04.04.2017 tarih, 2014/13-518 Esas ve 2017/208 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, suç tarihinde 15 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 31/2. ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddeleri uyarınca, işlediği iş yeri dokunulmazlığının ihlali eyleminin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin adli tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunluluk bulunması halinde uzman hekimden rapor aldırılmadan, duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz. İşlr. Md.

M.H.
Yargıtay — Esas No: 2013/1657, Karar No: 2013/20172, Tarih: 19.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1657 E.  ,  2013/20172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 13/10/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılardan ... tüm, ....aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı ... .... diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalı ... adına kayıtlı diğer davalı ...'ın sevk ve idaresindeki aracın, müvekkili ....'ın sevk ve idaresindeki araca arkadan çarpması sonucu, araç içerisinde arka koltukta oturan müvekkili ...'nun yaralandığını, ....'ın yüzünde çizik ve morluklar oluştuğunu, bir hafta sonra nikahı olacağından derin üzüntü yaşadığını, müvekkilinin aracında büyük hasar meydana geldiğini, aracın bagajında bulunan muhtelif çeyiz eşyalarının zarar gördüğünü belirterek maddi ve manevi tazminat istemli eldeki bu davayı açmıştır. Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda maddi ve manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda, olayın gelişimi, olay tarihi, davalının kusuru, yaralanma derecesi ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı ... yönünden hüküm altına alınan manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davacı ... yararına BOZULMASINA, davacılardan.....'nın tüm, ...'nun öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacı ... ....dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2177, Karar No: 2014/4813, Tarih: 17.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/2177 E.  ,  2014/4813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 21.11.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibariyle ve dava konusu taşınmazın 21.11.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 22.04.2011 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazın tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 22.04.2011 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazın tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6064, Karar No: 2010/3465, Tarih: 10.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/6064 E.  ,  2010/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve kaçırma suçlarından sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; nitelikli cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetine dair, Erciş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.03.2006 gün ve 2003/183 Esas, 2006/47 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire, mağdurenin aşamalardaki okula giderken rızası hilafına sanığın kolundan tutup zorla eve götürdüğü ve elini iple bağlayıp ağzını bezle kapatarak ırzına geçtiği yönündeki istikrarlı anlatımlarına, mağdurenin annesinin kızını okula gönderdiği şeklindeki beyanlarına ve nitelikli cinsel istismar suçunun zorla gerçekleştirildiğinin kabul edilmesine göre; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, nitelikli cinsel istismar suçundan sanığa verilen cezanın belirlenmesi sırasında TCK.nun 103/3. maddesinin 103/4. maddesinden sonra uygulanarak TCK.nun 61. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, temyiz itirazları da yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/12713, Karar No: 2015/26281, Tarih: 04.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/12713 E.  ,  2015/26281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Katılan ... Telekom A.Ş.'ne sabit telefon hattı tesisi için Mustafa Morkoç kimlik bilgilerini havi ve fakat üzerinde kendi fotoğrafı yapışık G07740947 seri no'lu (Beşiktaş İlçe Nüfus Müdürlüğünden, kayıptan, 20.05.2001 tarihinde verilmiş gözüken) nüfus cüzdanı ile başvurup, 22.06.2010 tarihli bilirkişi raporuna göre "Telefon Aboneliği Sözleşmesini", "Bağlantı Formunu" imzalayan ve bu suretle 0232...22 87 no'lu telefon aboneliğini kullanıma açtıran ve kullanıp tahakkuk eden borcu ödemeyerek haksız yarar sağladığı ileri sürülen sanığın eylemlerinin sübutu halinde (sahteliği belirtilen nüfus cüzdanının kullanılması iddiası nedeniyle) TCK'nın 158/1-d maddesinde tanımlanan "nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri tayin ve takdiri görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek "görevsizlik kararı" verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hükümler tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmolunan cezalar açısından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 04/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/76, Karar No: 2012/6825, Tarih: 25.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/76 E.  ,  2012/6825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.07.2010 tarih ve 2010/240-2010/500 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı Yüksek Adalet Mahkemesi'nin HC07C00224 numaralı davasında verilen 2 Mart 2009 tarihli karar ile bu karara ek 28/10/2009 tarihli kararın nihai bir karar olduğunun noter onaylı Türkçe çeviri ile anlaşıldığını, mahkeme kararının kesinleşmesine rağmen davalıların borçlarını ödemek için herhangi bir girişimde bulunmadıklarını ileri sürerek, yabancı mahkeme kararının tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı Frenteks Balatacılık ve Otomotiv A.Ş. vekili, tenfizi istenen kararın kesinleşmiş bir nihai karar olmadığını, İngiliz Mahkemesinde davanın devam ettiğini, İngiliz mahkemesi tarafından verilen ara kararların Türk kamu düzeni hükümleri karşısında tenfize konu edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 5718 sayılı MÖHUK'nun 54. maddesinin 1 nolu bendine göre Türkiye ile ilamın verildiği devlet arasında karşılıklılık esasına dayanın bir anlaşma yahut o devletle Türk mahkemelerinden verilmiş ilamların tenfizini mümkün kılan bir kanun hükmünün veya fiili uygulamanın bulunması gerektiği, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü'nün 03/06/2010 tarihli yazısından ilamın verildiği İngiltere ile karşılıklılık esasına dayalı bir anlaşma bulunmadığı gibi, tenfizi mümkün kılan bir kanun hükmü veya fiili uygulama bulunmadığının anlaşıldığı, tenfizin koşullarının bulunmadığı, ilamın kesinleştiğine dair mahkemesinden alınmış bir belgenin de sunulmadığı gerekçesiyle, tenfiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, dosya içerisinde bulunan Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünün 03/06/2010 tarihli cevabi yazısında ve Dairemizin emsal 02/03/2007 tarihli 2007/1335 Esas 2007/3808 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere İngiltere ve Türkiye arasında fiili mütekabiliyetin gerçekleştiğinin anlaşılması nedeniyle ilamın tenfizini mümkün kılan bir anlaşma veya fiili uygulamanın bulunmadığına yönelik gerekçe doğru değil ise de yabancı mahkeme kararında kararın bir suretinin davalıya tebliğ edilmek üzere davacıya verildiğinin yazılı olması nedeniyle usulünce kesinleştirilmiş, kesinleşme şerhini içeren bir karar bulunmadığından yerinde bulunan bu gerekçeye göre davanın reddi doğru bulunduğundan, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3546, Karar No: 2014/13429, Tarih: 27.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3546 E.  ,  2014/13429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh salığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh salığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraat, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh salığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmünün yapılan incelemesinde:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre evli olan sanığın atılı eylemi, henüz 15 yaşını yeni tamamlamış ve hafif derecede zeka geriliği olan kiracısının kızına karşı gerçekleştirmiş olduğu gözetilerek, TCK.nın 61. maddesi uyarınca sanık hakkında TCK.nın 104. maddesinde öngörülen cezanın, alt sınırdan uzaklaşarak tayini gerekirken, asgari hadden ceza verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/272, Karar No: 2004/1432, Tarih: 19.04.2004

9. Ceza Dairesi 2004/272 E., 2004/1432 K.

**9. Ceza Dairesi 2004/272 E., 2004/1432 K.**

**- SİLAHLI ÇETE MENSUPLARINA YARDIM VE YATAKLIK YAPMAK**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı çete mensuplarına hal ve sıfatlarını bilerek yardım ve yataklık yapmak suçundan sanıklar İsmail, Mehmet, Salih, Hüseyin, Mehmet Nuri, Mazhar, Yaşar, Hakkı, Hüsamettin, Kemal, Zeki, Selim, Abdulselam ve Suat'ın yapılan yargılamaları sonunda; mahkumiyetlerine dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar Suat, Selim, Salih, Mazhar, Mehmet, Hüsamettin, Hakkı ve sanıklar Yaşar, İsmail, Zeki, Kemal, Abdulselam, Mehmet Nuri, Hüseyin ile tebliğname ile Daireye gönderilmekle, usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen sanıklardan Hüseyin, Mehmet Nuri ve Suat vekilinin, sanıklardan Mazhar, Hakkı, Hüsamettin ve Mehmet'in duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar hakkında duruşmasız, diğer sanıklar Selim, Salih, İsmail, Yaşar, Zeki, Kemal ve Abdulselam haklarında ise duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

Hükümden sonra 7.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4963 sayılı Yasa ile TCK.nun 169. maddesinde yapılan değişiklik karşısında;

Sanıkların korsan gösteriye katılıp, slogan atarak ülke genelinde cürüm işleyen bölücü silahlı terör örgütünün ve liderinin eylem ve faaliyetlerini övmek ve iyi gördüklerini söylemek suretiyle gerçekleştirdikleri eylemlerinin TCK.nun 312/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilerek, hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar Suat, Selim, Salih, Mazhar, Mehmet, Hüsamettin, Hakkı ve sanıklar Yaşar, İsmail, Zeki, Kemal, Abdulselam, Mehmet Nuri, Hüseyin, Suat vekillerinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanıklar İsmail, Yaşar, Zeki, Kemal, Abdulselam vekilleri ile sanıklar Selim ve Salih'in ileri sürdükleri temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), bozmanın nedenine göre hükmü temyiz etmeyen sanıklar Yavuz ve Hamdi'ye CMUK.nun 325. maddesi gereğince sirayetine 19.4.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16196, Karar No: 2021/2134, Tarih: 11.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/16196 E.  ,  2021/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yalan tanıklık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanığın temyiz başvurusunun yapılan incelemesinde,

Hükmün, sanığa 20.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde belirtilen 1 haftalık süre geçtikten sonra 30.11.2015 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz başvurusunun süre yönünde reddine ilişkin 03.12.2015 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın temyiz talebinin reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA,

2-Cumhuriyet Savcısının temyiz başvurusunun yapılan incelemesinde ise;

Sanığın tanık sıfatıyla dinlenmesi sırasında yangın sonucu zarar meydana geldiğine dair beyanlarının duyuma bağlı olduğunu ifade ettiği, yangın neticesinde zarar meydana gelmemesinin sanığın yalan tanıklık yaptığını göstermeyeceği, atılı suçtan mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi bu nedenlerle yerinde bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.