muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3130, Karar No: 2024/2290, Tarih: 30.04.2024

Belli edilen günde temyiz eden davacı ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; 23.02.2016 tarihinde ölen müvekkilinin akrabası ... ait huzur evinde kalmak amacıyla Darüşşafaka'nın işaret ettiği Songül ... isimli kişiye vekalet verdiğini, bu vekalet kullanılarak 11.03.2013 tarihinde murise ait İstanbul ili, Kadıköy ilçesi, ... Mahallesinde kain 275 ada 77 parsel, B blok, 16 numaralı dairenin Darüşşafaka'ya kayıtsız şartsız bağışlanarak tapusunun devredildiğini ancak vekaletin tarafların arasındaki anlaşmaya aykırı kullanıldığını; zira murisin vekaletname vermekteki amacının kayıtsız şartsız bağış yapmak olmadığını; aksine murisin huzurevinde kalmak şartıyla bağış yapmak amacıyla vekaletname verdiğini, muris ile davalı arasındaki anlaşmanın da bu doğrultuda olduğunu, ayrıca taşınmazının bağış yoluyla devredildiğinden haberi olmayan murisin yine huzurevine kabul edilebilmek amacıyla Kadıköy .... Noterliğinin 01.04.2013 tarih ve 6347 yevmiyeli vasiyetnamesiyle davalıyı mirasçısı olarak atadığını, ancak davalının murisi yine de huzurevine kabul etmediğini, bunun üzerine ortada kalan murisin müvekkili ile Beyoğlu .... Noterliğince 08/11/2013 tarihli ve 50414 yevmiye No.lu ölünceye kadar bakma sözleşmesi yaptığını ileri sürerek murisin sonraki tasarrufuyla döndüğünden bahisle vasiyetnamenin hükümsüzlüğünün tespiti ile davalıya bağış yoluyla geçen İstanbul ili, Kadıköy ilçesi, ... Mahallesinde kain 275 ada 77 parsel, B blok, 16 numaralı taşınmazın tapusunun iptalini ve ölünceye kadar bakma sözleşmesi nedeniyle 16 numaralı taşınmazın müvekkili adına tescilini istemiştir.

2. Davacı vekili süresinde sunduğu cevaba cevap dilekçesinde, davalının murisi yanıltarak vasiyetname ve bağış yaptırdığını ileri sürerek davanın kabulünü istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; murisin özgür iradesiyle vasiyetname tanzim ettiğini, kayıtsız şartsız bağış yapmak amacıyla vekalet verdiğini ve taşınmazın müvekkiline devredildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ölünceye kadar bakım sözleşmesinin düzenlendiği tarihten önce taşınmazın bakım alacaklısının mülkiyetinden çıktığı, taşınmazın tapusunun ve vasiyetnamenin iptalini gerektirir nedenlerin ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin ölünceye kadar bakım sözleşmesi gereğince bakım borcunu yerine getirerek bakım alacaklısı olan mütevveffa ...'ye ölünceye kadar baktığını ancak bakım borcuna karşılık olan taşınmazı davalının hileli işlemleri nedeniyle devralamadığını çünkü müvekkilinin akidi olan bakım alacaklısı müteveffa ...'nin davalı tarafından kandırılarak taşınmazının elinden alındığını, mütevveffa ...'nin davalı ile yaptığı işlemlerde iradesinin davalıya ait huzurevinde kalmak olduğunu, buna karşın hile ile taşınmazı devralan ve vasiyetname ile mirasçı atanan davalının, müteveffa ...'nin beklentilerini karşılamadığını, bu durum karşısında müteveffa ...'nin iradesinin sakatlandığının sabit olduğunu, müteveffa ...'nin bağıştan haberi olmadığı için vasiyetname düzenleyerek davalıyı mirasçı atadığını ancak huzurevine alınmaması üzerine yine bağıştan haberi olmadığı ve taşınmazın mülkiyetinde olduğunu sandığı için müvekkili ile ölünceye kadar bakım sözleşmesi yaptığını, müteveffanın sonradan ölünceye kadar bakma akdi yapmakla vasiyetnameyi ortadan kaldırmış sayılacağını, müvekkilinin müteveffaya ölünceye kadar baktığını, tanık anlatımlarıyla da iddialarının kanıtlandığını, delillerinin yeterince incelenmediğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf başvurusundaki gerekçeleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hile hukuki nedeniyle bağışın, vasiyetnamenin ve bağışla temlik edilen taşınmaz tapusunun iptali ile taşınmazın ölünceye kadar bakma sözleşmesi nedeniyle davacı adına tescili ve Türk Medeni Kanunu'nun 544 üncü maddesi uyarınca sonraki tasarrufla vasiyetnamenin ortadan kaldırıldığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nu 6, 544 ve 557 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 27/1, 36, 285, 611 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nu 6, 544 ve 557 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 27/1, 36, 285, 611 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Yargıtay duruşma vekalet ücreti 17.100,00 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30352, Karar No: 2014/23154, Tarih: 02.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/30352 E.  ,  2014/23154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Mahkemece davacının kıdem tazminatı hüküm altına alınmışsa da, gerekçede alacağın neden kısmen kabulüne karar verildiği açıklanmamıştır. Bilirkişi raporunda 14.054,50 TL kıdem alacağı hesaplandığı halde, mahkemece hangi gerekçeyle 5.025,78 TL'nin hüküm altına alındığının belirtilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21891, Karar No: 2010/21747, Tarih: 30.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/21891 E.  ,  2010/21747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, sanığın 18 yasından küçük olduğu ve Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 03/11/2008 tarihli ve 373 sayılı kararı ile Kayseri Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmesi sebebiyle yargılamanın Kayseri Çocuk Mahkemesinde yapılması gerektiğinden bahisle, Develi Sulh Ceza Mahkemesince verilen 16/12/2008 tarihli ve 2008/125 esas, 2008/464 sayılı görevsizlik kararını müteakip, Kayseri Çocuk Mahkemesinin 05/04/2009 tarihli ve 2009/360 esas, 2009/273 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesince; Develi Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin verilen 28/05/2009 tarihli ve 2009/673 müteferrik sayılı karardan sonra, Develi Sulh Ceza Mahkemesince yürütülen yargılama sonunda, yeniden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli Kayseri Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair verilen 13.10.2009 tarihli ve 2009/180 esas, 2009/192 sayılı kararı takiben, dosyanın gönderildiği Kayseri Çocuk Mahkemesince de verilen 30.12.2009 tarihli ve 2009/1072 esas, 2009/940 sayılı görevsizlik kararı üzerine oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın intikal ettirildiği KAYSERİ 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen, Develi Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 26.01.2010 tarihli ve 2010/179 müteferrik sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27.05.2010 gün ve 2010/6251-33738 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.06.2010 gün ve 2010/139640 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemesi, tek hâkimden oluşur. Bu mahkemeler her il merkezinde kurulur. Ayrıca bölgelerin coğrafi durumları ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak belirlenen ilçelerde Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun olumlu görüşü alınarak kurulabilir" ile anılan Kanun'un 27/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresi kurulduğu il ve ilçe mülkî sınırlarıyla belirlenir" şeklindeki düzenlemelerden, il çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin il mülkî sınırları ile belirlendiği, ilin mülkî sınırlarının il ve ilçeleri kapsayan idarî sınırları ihtiva ettiği, Hâkimler ve Savcılar YüksekKurulunun da Kayseri Çocuk Mahkemesinin yargı alanındaki sınırlarını değiştirdiğine veya daralttığına ilişkin herhangi bir kararın da bulunmadığı gözetilmeden Kayseri Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararlarının kaldırılması yerine yazılı şekilde gerekçeyle Develi Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararlarının kaldırılmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 27.maddesinin 1.fıkrasında, çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirleneceği düzenlenmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise, çocuk ağır ceza mahkemeleri yönünden farklı bir düzenleme yapılıp, bu mahkemelerin yargı çevresinin, bulundukları il merkezi ve ilçeler ile bunlara adli yönden bağlanan ilçelerin idari sınırları olduğu hükme bağlanmış, bu şekilde çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresi farklı düzenlemelere tabi tutulmuştur. Çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirlenmesi karşısında, il merkezi veya ilçe merkeziyle sınırlı yargı çevresine sahip bulunduklarında tereddüt bulunmamaktadır. Aksi halde çocuk ağır ceza mahkemeleri için ayrı bir düzenleme yapılmasının bir anlamı olmayacaktır. Yasada ayrı ayrı düzenleme yapıldığı halde, çocuk ağır ceza mahkemeleri için öngörülen yargı çevresinin çocuk mahkemeleri için de geçerli olduğundan sözedilemez. Anılan maddenin 3.fıkrasında ise coğrafi durum ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine veya değiştirilmesine Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca karar verileceğinin düzenlenmesi ve Kayseri Çocuk Mahkemesinin yargı çevresini genişleten herhangi bir kurul kararı da bulunmaması karşısında, yargı çevresinin ilçeleri de kapsayacağı şeklinde yorum yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Kayseri Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararındaki gerekçede isabetsizlik bulunmadığından, görev uyuşmazlığını çözümleyen Kayseri 1.Ağır Ceza Mahkemesince, Develi Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi yerinde görülmekle, (KAYSERİ) 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2010 gün ve 2010/179 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 30.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3401, Karar No: 2022/10633, Tarih: 27.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/3401 E.  ,  2022/10633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : ...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık hakkında denetim süresi içerisinde suç işlediğine dair ihbara konu Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/515 Esas sayılı ilamı verilen tehdit suçunun 6763 sayılı Yasa ile uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış ise de: sanık hakkında Serik 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/216 Esas sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan da denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle ihbar yapıldığının anlaşılması ve bu suçun 6763 sayılı Yasa ile sonradan uzlaştırma kapsamına alınmadığı ve sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği anlaşılmakla tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine; ancak,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra hükmün açıklanmasını gerektiren koşulların oluşup oluşmadığının tespiti bakımından sanığın adına çıkarılan ve "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılmasını müteakip, gelmediği takdirde duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin." ihtarını da içeren meşruhatlı davetiyenin tebligat çıkarılarak tebliğ edilmesi gerekirken, sanığın bilinen adresine yapılan meşruhatlı davetiyede ''Mazeretiniz olmadığı halde duruşmaya gelmediğinizde CMK.nın 176/2. maddesi uyarınca zorla getirileceğiniz, CMK.nın 206/1. maddesi uyarınca delillerin ortaya konulmasına başlanacağı; CMK.nın 98/3. maddesi gereğince hakkınızda yakalama emri düzenlenebileceği ihtar olunur.'' şerhi düşülmek suretiyle, yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılması,

./..

S/2

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 27.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7942, Karar No: 2023/40, Tarih: 09.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7942 E.  ,  2023/40 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Eşe karşı kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2020/415 Esas, 2021/463 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eşe karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2022/1223 Esas, 2022/1007 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, katılan kurum lehine vekalet ücreti yönünden 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın eyleminin canavarca ve tasarlayarak kasten öldürme suçunu oluşturduğuna,

2. Suç vasfına,

İlişkindir.

B. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

1. Cezaî ehliyete dair alınan raporların usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezaî ehliyeti bulunmadığına,

2. Sanığın suçu tahrik altında işlediğine,

3. Takdirî indirim hükümlerinin gerekçesiz uygulanmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın eyleminin canavarca ve tasarlayarak kasten öldürme suçunu oluşturduğuna,

2. Suç vasfına,

İlişkindir.

B. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

1. Cezaî ehliyete dair alınan raporların usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezaî ehliyeti bulunmadığına,

2. Sanığın suçu tahrik altında işlediğine,

3. Takdirî indirim hükümlerinin gerekçesiz uygulanmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile maktulün 2003 yılından bu yana evli olup 2 çocuklarının bulunduğu, çiftin evlilik içinde yaşanabilecek sorunlar dışında sorunlarının bulunmadığı, son yıllarda sanığın iş değişikliği, ekonomik sorunlar gibi nedenlerde sıkıntılar yaşamaya başladığı, bu durumu eşine yansıttığı, eşi ile kıskançlık nedeniyle son yıllarda artan tartışmalar yaşadığı, sanığın, sürekli eşinden şüphelendiği, maktulun durumdan rahatsız olup boşanmaya karar verdiği, olay tarihinde sanık ile maktulün konuşmak için bir arada oldukları sırada sanığın, eşi olan maktulü 21 yerinden bıçaklayarak öldürdüğü anlaşılmıştır.

2. Sanığın ikrar içeren savunması,

3. Maktulün telefonunda yapılan inceleme dayalı hazırlanan bilirkişi raporu,

4. Tanıklar Z.A, E. Ş, A.N.Ş nin anlatımları,

5. Sanığın ruh sağlığının bozulduğu iddiaları kapsamında; Adlî Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 10.03.2021, Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 26.03.2021, Adlî Tıp 1. Üst Kurulunun 07.09.2021 tarihli raporlarında sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğuna dair raporları, dosya arasında bulunmaktadır.

Maktulden kaynaklanan haksız eylem tespit edilmediğinden haksız tahrik hükümlerinin, sanığın fiilden sonraki davranışlarından herhangi bir pişmanlığının gözlemlenmemesi nedeniyle takdirî indirim hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği belirlenmiştir.

Sanığın resmi nikahlı eşine karşı kasten öldürme suçunu işlediği kabul edilmiştir.

Tanıklar Z.A, E.Ş beyanları, Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığının 26.11.2020 tarihli otopsi raporu, 01.12.2020 tarihli maktulün telefonunda yapılan incelemeye ilişkin bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilen katılan Kurum lehine vekalet ücreti verilmemesi hususu dışında bir isabetsizlik görülmediği, bu eksikliğin Bölge Adliye Mahkemesinin tarafından düzeltildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Kurum Vekilinin Eylemin Tasarlayarak ve Canavarca Hisle Kasten Öldürme Suçunu oluşturduğuna dair temyiz istemleri yönünden;