muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13085, Karar No: 2023/2167, Tarih: 26.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/13085 E.  ,  2023/2167 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/145 E., 2023/235 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi ve istinaf

başvurusunun reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması ve

ek kararın onanmasına

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılana yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2022 tarihli ve 2022/31966 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanığın katılanın ikametine hırsızlık amacıyla girerek, bir şey çalamadan kaçması eylemi sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 35; 116/4; 151, 53 ve 58. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2. Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/688 Esas, 2022/947 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 35/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına; sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına; sanık hakkında mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2023/145 Esas, 2023/235 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

4. Sanık müdafiinin 23.02.2023 tarihli temyiz dilekçesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2023/145 Esas, 2023/235 Karar sayılı ek kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4. Sanık müdafiinin 23.02.2023 tarihli temyiz dilekçesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2023/145 Esas, 2023/235 Karar sayılı ek kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Hırsızlık Suçu Bakımından Sanık Müdafiinin Temyiz Talebi

Hırsızlık suçu bakımından sanık müdafiinin temyiz talebi; somut delil bulunmadığına, herhangi bir hırsızlık eyleminin gerçekleşmediğine, kabul anlamına gelmemekle beraber sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına yöneliktir.

B. Konut Dokunulmazlığının ihlâli ve Mala Zarar Verme Suçları Bakımından Sanığın Ek Kararı Temyizi Talebi

Sanığın temyizi, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca verilen kararın temyizine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılanın saat 04.00-04.30 sıralarında ikametinde sesler duyması üzerine etrafı kontrol ettiğinde ikametinin mutfak balkonundan sanığı dışarı çıkarken gördüğü ve ikametinden çalınan bir malzeme olmadığı tespit edilmiştir.

2. Katılanın beyan ettiği eşgal bilgilerine uyan fotoğraflar kolluk görevlileri tarafından kendisine gösterildiğinde sanığı kesin ve net olarak teşhis ettiği belirlenmiştir.

3.Görgü tespit tutanağına göre, giriş katta yer alan ikametin mutfak kapısı dış taraftaki kolu kırılmak suretiyle açıldığı, kapıda 2.500,00 TL değerinde zarar meydana geldiği tespit edilmiştir.

4.Sanığın savunmasında daire camında "Satılık" yazdığı için camdan içeriye bakarken birisinin "Hırsız var" diye bağırdığını, bunun üzerine oradan uzaklaştığını beyan ederek tevil yollu ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesi hükümlerine yönelik kararda usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların da kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık ve müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Katılanın savunmaları, sanığın tevil yollu ikrarı, görgü tespit tutanağına göre kapı kolunda meydana gelen hasar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, verilen ceza miktarı bakımından mahkemece yapılan değerlendirmelerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından kurulan hükümlerde verilen ceza miktarı sebebiyle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2023/145 Esas, 2023/235 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

2.Konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından kurulan hükümlerde verilen ceza miktarı sebebiyle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2023/145 Esas, 2023/235 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A.Hırsızlık Suçu Bakımından Sanık Müdafiinin Temyiz Talebi

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2023/145 Esas, 2023/235 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçları Bakımından Sanığın Ek Kararı Temyizi Talebi

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2023/145 Esas, 2023/235 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11459, Karar No: 2010/12329, Tarih: 08.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/11459 E.  ,  2010/12329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.984 TL alacak için takibe itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların birlikte kullandıkları elektrik trafosunun kullanımı dolayısıyla belli miktarda elektrik bedeli ödeme yükümlülüğü doğduğunu, davacının kendi payına düşen tüm enerji borçlarını ödediğini, ancak davalıların kullandığı enerji borcundan dolayı yapılan icra takibinde 2.İcra Müdürlüğünün 2008/256 E.dosyasında, davacının bankada 12.000 TL den fazla parasının haczedildiği, davalıların parçalar halinde davacıya ödeme yaptıklarını ancak kalan 3.984 TL sını vermediklerini, bu nedenle tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ve inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... yargılamaya katılmamış, diğer davalı ... cevabında, davacının haczedilen parasından hissesine düşen miktar düşüldükten sonra kalanının Avukat tarafından iade edildiğini, kendisinin de hissesine düşen parayı Avukat aracılığıyla Tedaş'a ödediğini, davacının faizi kendilerine ödetmek için bu davayı açtığını belirterek reddini dilemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 882,68 TL alacak yönünden itirazın iptaline, inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

Ancak, davasını ispatla mükellef olan davacı tanık deliline dayanmış olup, davalı ... tanık dinlenmesine muvafakat ettiği halde, mahkemece duruşmaya gelmeyen diğer davalının açık muvafakatinin alınmaması gerekçe gösterilerek tanık dinletme talebi reddedilmiştir.

Mahkemece, davalı ...'ın açık muvakati dikkate alınarak bu davalı yönünden ispata yönelik olarak tanık dinlenmesi gerekirken aksi uygulama doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak davacı yemin deliline dayandığına göre, yemin teklif etme hakkı bulunduğu ve davalılara yemin teklif etme hakkı kullandırılarak sonuca gidilmesi gerektiğinin gözönüne alınmaması da doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davalı ...'in kendi payına düşen borcu ödediğini savunduğu, buna ilişkin bir kısım yazılı belgeler ibraz ettiği, bu belgelerdeki ödemelerin dava konusu alacağa ilişkin olup olmadığı saptanmadan ve gerekirse ödemeye ilişkin iddiası ispat açısından davalı ...'e davaya yemin hakkı hatırlatılmadan hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak, alacağın varlığının ve miktarının tespiti yargılamayı gerektirdiği gözönüne alınmadan inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı olarak, alacağın varlığının ve miktarının tespiti yargılamayı gerektirdiği gözönüne alınmadan inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 8.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23441, Karar No: 2013/15432, Tarih: 06.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23441 E.  ,  2013/15432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla polisin dur ikazına uymayarak kaçtığı, kırmızı ışıkta bekleyen iki veya üç aracın arasında geçerek ışık ihlali yaparak refüjü aşıp ara sokaklardan birine girerek izini kaybettirmesi şeklindeki eyleminde, herhangi bir araca veya kişiye zarar verilmemesi ile trafik akışının sakin olmasının sonuca etkili olmayacağı gibi her an yola çıkabilecek yayalar ile araçlardaki sürücü ve yolcuların hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde ... sevk ve idare ettiği dosya kapsamındaki delillerle sabit olduğundan atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/680, Karar No: 2012/4630, Tarih: 03.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/680 E.  ,  2012/4630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılması

1- Sanığın aşamalarda Odak Oto Aksesuar San. Tic. A.Ş.nin İstanbul satış müdürü olarak çalıştığı, yapılan satışlar sonucunda elde edilen ve düzenlenmiş olarak gelen senet ve çeklerin kargo yoluyla katılanın temsilcisi olduğu şirkete gönderildiği, muhatap banka tarafından suça konu çek yapraklarıyla ilgili olarak ...tarafından kayıp-çalıntı talimatı verilmediği, anılan keşidecinin dinlenilmediğini savunması, bilirkişi raporları içeriğine göre de suça konu çeklerin ön ve arka yüzünde bulunan yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olmadığının bildirilmesi ve suça konu çeklerin katılan ...'nin şirketine sanık tarafından verilip verilmediğinin anlaşılamaması karşısında; savunma doğrultusunda araştırma yapılarak, Odak Oto Aksesuar San. Tic. A.Ş ve keşideci ...ile ciranta ... arasında çek düzenleme tarihinde ticari bir ilişkinin bulunup bulunmadığı, ticari ilişkinin defter, belge, fatura, irsaliye ya da alışverişi kanıtlamaya yarayan kayıtlarla desteklenip desteklenmediği araştırılıp saptanarak, suça konu çeklerin sanığın peşin satış yaptığı şikayetçi ...'dan alınan paralara karşılık katılan ...'ye verilip verilmediği kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanığın, katılan ...'ye suça konu iki adet çeki sahte ciro ile cirolayarak verdiğinin kabul olunmasına rağmen, hakkında 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin uygulanmaması ve 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde “değişik zamanlarda” denilmesi karşısında; iki adet çeki aynı anda veren sanığın eyleminde 5237 sayılı TCK'nun anılan maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilerek lehe yasanın buna göre belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17146, Karar No: 2014/13694, Tarih: 04.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17146 E.  ,  2014/13694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 1.54 promil alkollü olarak araç kullandığı somut olayda, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4966, Karar No: 2019/12774, Tarih: 17.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4966 E.  ,  2019/12774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın aracı ile seyir halinde iken, karşıdan karşıya geçmekte olan katılanın amcasının oğlu ...'ın, sanığın hızlı bir şekilde geçmesi üzerine tepki gösterdiği, sanığın, katılan ve Sedam'ın aracına doğru geldiklerini görmesi üzerine yoluna devam etmek yerine aracına sağa çektiği ve dosya içerisindeki CD izleme tutanakları ve aşamalardaki savunmalarından anlaşıldığı üzere, elinde bıçak olduğu halde, katılan ve ... ile kavga ettiği sonucunda sanığın ve katılanın yaralandıkları olayda, sanığın, ...'ın tepkisi üzerine aracı ile yoluna devam etme imkanı olduğu halde, aracını durdurup elinde bıçak olduğu halde kavga etme iradesi gösterdiği gözetildiğinde, sanık açısından meşru müdafaa şartlarından "Savunmanın zorunluluğu" şartının oluşmadığı, mahkemece sanık hakkında haksız tahrik altında kasten yaralama şeklinde yapılan nitelemenin dosya kapsamına ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından ve mahkemece iddianamede talep edilemeyen TCK'nin 87/1-son maddesine ilişkin, sanığa 28.04.2015 tarihli celsede ek savunma hakkı tanındığından tebliğnamenin bozma istemli görüşlerine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 17.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12323, Karar No: 2021/16461, Tarih: 15.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/12323 E.  ,  2021/16461 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Trabzon 5. Hukuk Dairesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre; alacak (eda) davası niteliğinde olan davada davacının intibakı 10.10.2013 tarihinde yapılmış olup eksik hesaplama nedeniyle hükmedilen alacaklar 2012-2013 yıllarına ait olup sonrasında herhangi bir alacak kalemi hesaplanmadığından verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik etkisinin bulunmadığı aynı zamanda davacının yargılama sırasında 15.04.2019 tarihinde emekli olduğu anlaşılmakla; temyiz kesinlik sınırı kabul ya da reddedilen alacak tutarına göre belirlenmelidir. Buna göre; davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz istemi Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL kapsamında kaldığından temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan karar harcının istek halinde davalı ... Belediye Başkanlığı'na iadesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15/12/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1048, Karar No: 2013/1397, Tarih: 31.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/1048 E.  ,  2013/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Ruken ... vd. aleyhine 11/01/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı ..., davalı ...’ın üniversitenin devamlı statüde görev yapan öğretim elemanı olduğunu, diğer davalı ... Vakfı’nın, ...u tarafından “...” başlıklı hibe destekli projesi için başvuruda bulunduğunu, projenin hazırlanmasında görev alan davalı öğretim elemanının çalışması karşılığında kendisine ödeme yaptığını, 2547 sayılı Yükseköğrenim Kanunu’nun 36. maddesi uyarınca davalının tüm mesaisini üniversitede harcaması gerektiğini, ancak üniversite yönetim kurulunun iş birliğine karar verdiği kamu kuruluşlarında, kamu yararına hizmet güden kuruluşlarda çalışmalar yapabileceğini, çalışması karşılığı alınan ücretin üniversite döner sermayesine yatırılması gerektiğini, aynı kanunun 58. maddesinde döner sermayeye yatırılacak ücretin nasıl paylaştırılacağının belirli olduğunu, davalı ...’ın bu prosedüre aykırı olarak davalı öğretim elemanının çalışması karşılığı ücretini üniversite döner sermayesine yatırmayıp doğrudan diğer davalıya ödediğini beyanla her iki davalıdan üniversite döner sermayesine yatırılması gereken tutarın müştereken ve müteselsilen ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın süresinde açılmadığını, ödemelerin maliye bakanlığının gelir ve damga vergisi kesintisinden sonra ödeme yapılabileceği yönündeki uygun görüşü alındıktan sonra yapıldığını, ücretin telif niteliğinde kabul edilmesi gerektiğini, müşterek müteselsil sorumlulukları olmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, emsal nitelikteki tüm dosyaların bir bütün olarak değerlendirildiği açıklanarak, davalı öğretim elemanlarının Üniversite yönetim kurulu kararı ile yapılmış bir görevlendirmesi olmadığı, davalıya yapılan ödemenin telif hakkı kapsamında bulunduğu gerekçesi ile istem reddedilmiştir.