muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9877, Karar No: 2011/15542, Tarih: 26.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9877 E.  ,  2011/15542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira Alacağı ve Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı ... davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira alacağının, akdin feshi nedeni ile sözleşme sonuna kadar olan kira parasının ve sözleşmeyle kararlaştırılan tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davacı ... davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalının 2886 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan ihale ile davaya konu kiralananda 16.08.2008 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, yıllık kira parasının 105.000,00 TL olduğunu ve 3'er aylık dönemler halinde peşin ödenmesi gerektiğini, davalının 15.07.2008 tarihinde ilk dönem ödemesini yaptıktan sonra ödemede bulunmadığını, bu nedenle kira sözleşmesinin 18.06.2009 tarihinde feshedildiğini davalının 15.10.2008 tarihinde ödenmesi gereken 1. yıl 2. taksiti 26.250,00 TL, 15.01.2009 tarihinde ödenmesi gereken 1. yılı 3. taksiti 26.250,00 TL, 15.04.2009 tarihinde ödenmesi gereken 1. yıl 4. taksiti 26.250,00 TL ile 15.07.2009 tarihinde ödenmesi gereken 2. yıl 1. taksiti 26.250,00 TL olmak üzere toplam 105.000,00 TL kira parasının, 11.812,50 TL gecikme zammının ve kira sözleşmesinin 11. maddesi ile kira sözleşmesinin eki olan şartnamenin 25. maddesi gereğince cari yıl kira parası olan 105.000,00 TL tazminatın ve akdin feshi tarihinden itibaren kalan süreye ilişkin 183.750,00 TL, olmak üzere toplam 405.562,50 TL tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 16.08.2008 başlangıç tarihli olup, üç yıl sürelidir. Kira parasının yıllık 105.000,00.-TL olduğu ve kira parasının üçer aylık dönemler halinde peşin olarak dört taksitle ödeneceği kararlaştırılmıştır. Kira sözleşmesinin 11. maddesinde kiracının taahhüdünü sözleşme ve şartname hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi halinde 2886 sayılı yasanın 62. maddesine göre tebligat yapılmaya gerek kalmaksızın akdin feshedilerek, kesin teminatın gelir kaydedileceği ve cari yıl kira bedelinin tazminat olarak tahsil edileceği, sözleşmenin feshi tarihinden sonraki döneme ilişkin kira bedelinin de öncelikle kiracıdan alınacak tazminata mahsup edileceği kararlaştırılmıştır. Yine sözleşmenin eki olduğu taraflarca kararlaştırılan şartnamenin 25. maddesinde ise kiracının kira dönemi sona ermeden sözleşmenin feshine neden olması halinde kalan süreye ait kira bedelinin kiracından tahsil edileceği kararlaştırılmıştır.

Davalı, cevap dilekçesinde davacının ödenmeyen kira parasını, akdin feshinden sonra kalan süreye ilişkin kira parasını ve akdin feshedilmiş olması nedeni ile cari yıl kira parasını tazminat olarak talep ettiğini, oysa sözleşmenin 11. maddesine göre sözleşmenin feshedildiği tarihten sonraki döneme ilişkin varsa kira bedelinin öncelikle kiracıdan alınacak tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini, bu nedenle davacının cari yıl kira parasını ve akdin feshinden sonra kalan sürelere ilişkin kira paralarını ayrı ayrı talep edemeyeceğini, ya kalan sürelere ilişkin kira parasını yahut cari yıl kira parası ile bu miktarı aşan, kalan süreye ilişkin kira alacağı varsa bunu talep edebileceğini, ayrıca kira sözleşmesinin feshinden sonra kalan sürelere ilişkin olarak ta sözleşme sonuna kadar olan tüm kira parasının talep edilmesinin haksız olduğunu, kiracının akdin feshinden sonra kiralananın yeniden kiraya verilebileceği makul süre kira parasından sorumlu tutulması gerektiğini, belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Bilirkişiler 12.10.2010 tarihli raporlarında, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 18.06.2009 tarihinde feshedildiğini davalının fesih tarihine kadar olan 1. yıl 2., 3. ve 4. taksitleri ile fesihten sonraki 15.07.2009 tarihinde ödenmesi gereken 2. yıl 1. taksitini ödemediğini, ödenmeyen kira parasının toplam 105.000,00 TL olduğunu, süresinden ödenmeyen taksitler nedeni ile aylık %2,5 gecikme zammı ile birlikte bu miktarın 116,812,50 TL olduğunu ayrıca sözleşmenin 11. maddesi gereğince tazminat olarak kararlaştırılan cari yıl kirasının ise 105.000,00 TL olduğunu, fesihten sonra kalan süreye ilişkin kira parasının da 183.750,00 TL olduğunu, ancak akdin feshinden sonra kiralananın 9 ay içerisinde kiraya verilebileceğini, bu süreden sonraki taleplerin “zararı artmasına neden olmak” kapsamına gereceğini, 9 aylık makul süreye ilişkin kira parasının ise 78.750,00 TL olacağını, kira sözleşmesinin davacı gibi yorumlanması halinde toplam alacağının 405.562,50 TL olacağını, Bilirkişi heyetinin görüşüne göre ise, akdin feshinden sonra kalan süreye ilişkin olarak tazminat talepleri yönünden, davalının kiralananın yeniden kiraya verilebileceği makul süre ile kira parasından sorumlu olacağını, bu miktarından sözleşmenin 11. maddesi gereğince tazminat olarak öngörülen cari yıl kira parasından mahsup edileceğini, buna göre davalının 116,812,50 TL ödenmeyen aylara ilişkin kira parası ve gecikme zammı, 78.750,00 TL 9 aylık makul süreye kadar işleyecek olan kira parası ve 105.000,00 TL cari yıl tazminatından makul süreye kadar işleyecek kira parası mahsup edildiğinde kalan 26.250,00 TL tazminat artığı olmak üzere toplam 221.812,50 TL davacının tazminat alacağı olacağını belirtmişlerdir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusundan davanın kısmen kabulü ile 1. yıl 2., 3., 4. dönem kira parası ile 15.07.2009 tarihinde ödenmesi gereken 2. dönem 1. taksiti olarak gecikme zammı da dahil olarak 116.812,50.-TL ödenmemiş kira bedeli, 78.750,00.-TL makul süre için işleyecek kira parası ve 105.000,00.-TL cari yıl kira parası üzerinden hesap edilen tazminattan makul süre içni işleyecek kira parası mahsup edildikten sorna kalan 26.250,00.-TL tazminat olmak üzere toplam 221.812,50 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar vermiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde isabetsizlik bulunmamış olmasına ve kararın dayandığı gerekçelere göre davacının tüm davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin akdin feshinden sonraki döneme ilişkin 15.07.2009 tarihinde ödenmesi gereken 2. yıl 1. taksidine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece ödenmeyen kira parası olarak tahsiline karar verilen 2. yıl 1. taksidin ödeme tarihi 15.07.2009 olup, sözleşmenin feshedildiği tarih itibari ile henüz muaccel olmamıştır. Akdin feshi tarihinde muaccel olmayan, bu nedenle de cari yıl kira tazminatı içerisinde kalan 2. yıl birinci taksidinin mükerrer olarak ödenmeyen kira bedeli olarak tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 no'lu bente yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün bozulmasına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9944, Karar No: 2020/6774, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/9944 E.  ,  2020/6774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafi temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16694, Karar No: 2013/94, Tarih: 07.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/16694 E.  ,  2013/94 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK.nun 62/1. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar..

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Aksaray Defterdarlık Gelir Müdürlüğünün 28.12.2007 günlü mütalaasının " 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçuna ilişkin olduğu, "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla; iddianameye konu edilen suç yönünden dava şartı olan mütalaa alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4498, Karar No: 2023/5445, Tarih: 12.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4498 E.  ,  2023/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu kararın davalı vekili tarafından tekrar temyizi üzerine kararın ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 8.000,00 TL'yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre belirli bir dönemin uyuşmazlık konusu olduğu ve verilen hükmün ileriye dönük etkisi olmadığı belirlenen davada; Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 3.172,86 TL olup İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 8.000,00 TL’nin altında kalmaktadır. Açıklanan sebeple davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 19.06.2015 dönemine kadar olan ücret farkı ve ilave tediye alacaklarının Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli kararı ile ödendiğini, 20.06.2015 sonrası döneme ait ödeme yapılmadığını ileri sürerek ücret farkı ve ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ihale ... firmanın çalışanı olduğunu, numune alma ve hazırlama işinin asıl işin parçası olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ihale ... firmanın çalışanı olduğunu, numune alma ve hazırlama işinin asıl işin parçası olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.07.2017 tarihli kararıyla; yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ile dava dışı alt işveren arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespiti ile ücret farkı ve ilave tediye alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 26.10.2017 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.12.2020 tarihli ilâmı ile; davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirilip bildirilmediğinin araştırılması ve buna göre sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 23.12.2021 tarihli kararıyla; Dairemizin bozma ilâmına uyularak yapılan araştırmada davacının 18.01.2016 tarihinde sendikaya üye olduğu, sendika üyesi olmadığı dönemde mevcut ücreti üzerinden ödenmesi gereken ücretler ödendiğinden herhangi bir işçilik alacağı bulunmadığı, davacının sendika üyeliğinin olduğu 31.03.2016-01.12.2016 tarihleri arasındaki dönemlere ilişkin toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ücret farkı ve ilave tediye alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.03.2022 tarihli ilâmı ile; davacının 20.06.2015-01.12.2016 tarihleri arasındaki fark alacaklarını talep ettiği, dosyadaki belgelerden 18.01.2016 tarihinde sendikaya üye olan davacının sendika üyeliğinin 13.12.2016 tarihinde işverene bildirildiği, talep edilen dönem sendika üyeliğinin işverene bildirim tarihinden önceki döneme ait olduğundan davacının fark ücret alacağı talebinin reddine, ilave tediye alacağı yönünden de davacının fiilen ödenen ücreti üzerinden yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak davacının 20.06.2015-01.12.2016 tarihleri arasındaki fark alacaklarını talep ettiği, 18.01.2016 tarihinde sendikaya üye olduğu, sendika üyeliğinin işverene 13.12.2016 tarihinde bildirildiği, bu itibarla talebe konu dönemin sendika üyeliğinin işverene bildirim tarihinden önceki döneme ait olduğundan davacı tarafın fark ücret alacağı talebinin reddine, ilave tediye ücreti alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; alt işverene ve asıl işverenin sendikasına bildirimin yeterli görülmemesinin hukuki dayanağının bulunmadığını, asıl işveren davalı adına kamu iş sendikasına yapılan tebligatların asıl işverene yapılmış sayıldığını, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 8 ... maddesi, Personel Çalıştırılmasına Dayalı Hizmet Alımlarında Toplu İş Sözleşmesinden Kaynaklanan Fiyat Farkının Ödenmesine Dair Yönetmelik'in 4 üncü maddesi, 04.05.2015 tarih ve 58759530-155.99-4197 sayılı Maliye Bakanlığının “Alt İşverenlerce Yapılacak Yetkilendirmeye İlişkin Esas Ve Usuller" yazısının 4 üncü maddesine göre kamu işverenleri adına kamu işverenin sendikasının toplu iş sözleşmesine katılmaya yetkilendirildiğini, bu mevzuata göre davalı asıl kamu işvereninin bağlı olduğu sendikaya bildirim yapıldığını, Kamu İşletmeleri İşverenleri Sendikasına 31.03.2016 tarihli yazıyla bildirim yapıldığını, hem resmî arabulucu görüşmeleri hem Yüksek Hakem Kurulu kararlarında, hem de grev kararı alınması sürecinde davalıya sendikalı işçilerin kimler olduğu ve hangi hakları talep ettiğinin açıkça bildirildiğini, dosyaya sunulan belgelerin dikkate alınmadığını, aynı uyuşmazlığa ilişkin farklı kararlar çıktığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; dava konusu alacaklardan davalı müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, ihbar olunan Şirketler ile müvekkili Şirket arasında iddia edildiği gibi muvazaaya dayalı bir ilişki kurulmadığını, davaya konu alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriği, bozmanın kapsamı ve mahiyetine göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının davalı işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden faydalanıp faydalanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6906, Karar No: 2022/15374, Tarih: 16.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/6906 E.  ,  2022/15374 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/09/2020 tarihli ve 2020/101177 soruşturma, 2020/65413 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/02/2021 tarihli ve 2021/826 değişik ... sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı, şüphelinin kendi hesabında paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,