muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5593, Karar No: 2023/6513, Tarih: 07.06.2023

Sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinden kaynaklı alacak olarak 2.700,00 TL'nin gelirin onay tarihinden itibaren, Sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödemesinden kaynaklı alacak olarak 50,00 TL nin ödeme tarihinden itibaren,

Kurum tarafından yapılan tedavi masraflarından kaynaklı alacak olarak 250,00 TL'nin sarf tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2020/335 E., 2021/1699 K., sayılı kararıyla; "Taraflarca kusur raporuna itiraz edilmiş ise de, ilk derece mahkemesince aldırılan 22.02.2019 ve 16.04.2019 tarihli heyet raporlarında davalının %90, sigortalı işçinin %10 oranında kusurlu bulunduğu, iş bu dosya kapsamında alınan bilirkişi heyetleri tarafından tanzim edilen kusur durumunun tespitine ilişkin raporların kapsamlı, gerekçeli ve denetime elverişli olduğu gibi dosya kapsamına, delil durumuna ve somut olayın meydana geliş şekline de uygun olduğu, taraflara izafe edilen kusur oranlarının tarafların somut olaydaki yükümlülükleri ile de örtüştüğü ve kusur oranlarının hakkaniyete uygun olarak tasnif edildiği anlaşılmakla tarafların kusur durumunun tespitine ilişkin istinaf başvurusu yerinde görülmemiştir.

Hesaplama yöntemine davalı tarafından itiraz edilmiş ise de, rücuen alacak miktarının tespiti açısından düzenlenen hesap bilirkişi raporunda hesaplamalara esas alınan unsurlar, Yargıtay içtihatlarına ve dosya kapsamına uygun olmakla davalının bu yöndeki istinaf başvurusu da yerinde görülmemiştir." gerekçesi ile istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin, 27.04.2022 tarihli ve 2022/1377 E., 2022/6545 K. sayılı kararıyla; "Kazalıya, işveren tarafından iş güvenliği eğitimlerinin verildiği, iş güvenliği analizlerinin yaptırıldığı anlaşılmış olup, kazalı işçinin görevi göçükleri önleyecek tahkimat yapmaktan ibaret olup, bu tahkimat sonrası kavlak kontrolünü yapmaması nedeniyle kazanın meydana geldiği açık olduğuna göre, işçinin kusurunun daha fazla olduğu ortadadır. 6331 sayılı Kanun da ayrıntılı bir şekilde tartışılıp değerlendirilecek şekilde olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden yeniden oluşa uygun bir kusur heyet raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir." gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile işveren davalının %70, sigortalının %30 kusurlu olduğunu bildiren kusur raporunu hükme esas alarak, ıslah doğrultusunda, davacının davasının kabulü ile, davalı TTK yönünden % 70 kusurlu olduğu anlaşılmakla, davacının davalılardan sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinden kaynaklı isteyebileceği alacağının 70.718,32 TL ve yapılan tedavi masraflarından ve geçici iş göremezlikten kaynaklı isteyebileceği alacağının 1.955,37 TL olduğu anlaşılmakla birlikte taleple bağlı kalınarak; sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinden kaynaklı alacak olarak 70.718,32 TL'nin gelirin onay tarihinden itibaren, Kurum tarafından yapılan tedavi masraflarından ve geçici iş göremezlikten kaynaklı alacak olarak 1.955,37 TL'nin sarf ve ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile karar verildiğini, sigortalının kusursuz olduğunu ve Kurum zararının tamamından davalının sorumlu olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

2-Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Kusur ve hesap raporlarına itiraz ederek usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 21/1 maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2917, Karar No: 2019/5194, Tarih: 25.10.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/2917 E.  ,  2019/5194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihi olan 28.03.2009 günü Balıkesir ilinde güneşin saat 18.33’de battığı ve gece vaktinin 19.33’de başladığı yağma suçunun ise saat 19.00 sularında gerçekleştirildiği, yine sanığın yağma eylemini birlikte gerçekleştirdiği iddia edilen sanık ... hakkında 21/05/2009 tarihli kararda beraat kararı verildiği ve bu kararın kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 149/1. maddesinin 1. fıkrasının (a ve d) bendleri ile uygulama yapılması ile yetinilmesi gerekirken yasal koşulları bulunmadığı halde (c ve h) bendlerine de yer verilmesi ve mağdurun 31/03/2009 tarihinde verdiği ek beyanında zararının çoğu karşılandığı için sanıklardan şikayetçi olmadığını, 21/05/2009 tarihli duruşmada alınan beyanında ise tüm zararının karşılandığını söylediğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması, kanuna aykırı ise de sanık hakkında kazanılmış hak nedeni ile hükmedilen sonuç cezaya etkili görülmediğinden, anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/221, Karar No: 2022/561, Tarih: 14.04.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/221 E.  ,  2022/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 3. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 3. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/543 E. sayılı dava dosyasında yargılama devam ederken davalı sıfatı bulunan müvekkilinin malvarlıklarına tedbir konulduğunu, yargılama sonunda davanın kabulüne karar verildiğini, bu kararın temyizi üzerine hükmün Yargıtay 3. Hukuk Dairesi tarafından bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama neticesinde ise davanın reddine karar verildiğini ancak mahkemenin davanın kabulüne dair vermiş olduğu ilk kararı nedeniyle davacının ihtiyatî haciz talebinde bulunduğunu ve mahkemece ihtiyatî haciz kararı verildiğinden haciz tehdidi altında takip konusu borcun ödendiğini, yapılan ödemelerin geri alınamadığını, davacı hakkında yapılan takiplerin sonuçsuz kaldığını, bu nedenle zarara uğradığını, malvarlığı üzerinde asıl dava nedeniyle tedbir kararı bulunmakta iken ayrıca ihtiyati hacze karar verilmesinde hâkimin sorumluluğunun bulunduğunu, davayı reddeden hâkim ile ihtiyatî haciz talebini kabul eden hâkimin aynı olduğunu ileri sürerek hâkimin sorumluluğu nedeniyle 138.835,12TL maddi, 20.000TL manevi tazminatın asıl davanın kabulüne dair kararın verildiği tarih olan 15.06.2017 tarihi itibariyle işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, zamanaşımına uğradığını ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesindeki sorumluluk koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 16.10.2019 tarihli ve 2019/3 E., 2019/7 K. sayılı kararı ile;

“DAVA :

Davalı Cevabı:

5. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, zamanaşımına uğradığını ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesindeki sorumluluk koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 16.10.2019 tarihli ve 2019/3 E., 2019/7 K. sayılı kararı ile;

“DAVA :

Davacı vekili vermiş olduğu dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/543 Esas sayılı dava dosyasında davalı sıfatının olduğunu; iş bu alacak davasının yargılaması sırasında davalının malvarlıklarına tedbir konulduğunu, yapılan yargılama neticesinde ise davanın kabulüne karar verildiğini, bu kararın temyizi üzerine hükmün Yargıtay 3. Hukuk Dairesi tarafından bozulduğunu, bozma kararı sonrası yapılan yargılama neticesinde ise davanın reddine karar verildiğini; ancak, mahkemenin davanın kabulüne dair vermiş olduğu ilk kararı nedeniyle davacının ihtiyati haciz talebinde bulunduğunu ve mahkemece ihtiyati haciz kararı verildiğinden, davalının haciz tehdidi altında takip konusu borcu ödemek zorunda kaldığını; ne varki, mahkemenin Yargıtay'ın bozma kararı sonrası vermiş olduğu red kararı üzerine yapmış olduğu ödemeleri davalıdan geri alamadığını; davacı hakkında yapmış olduğu takiplerin sonuçsuz kaldığını; bu nedenle, zarara uğradığını; malvarlığı üzerinde asıl dava nedeniyle tedbir kararı bulunmakta iken ayrıca ihtiyati hacze karar verilmesinde kararı veren hâkimin sorumluluğunun bulunduğunu, asıl davada ret kararı veren hâkim ile ihtiyati haciz talebini kabul eden hâkimin aynı hâkim olduğunu belirterek; hâkimin sorumluluğu nedeniyle 138.835,12 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın asıl davanın kabulüne dair kararın verildiği tarih olan 15/06/2017 tarihi itibariyle işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP :

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, davanın süresinde açılmadığını, zamanaşımına uğradığını ve ...nın 46.maddesindeki sorumluluk koşullarının oluşmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

İHBAR OLUNAN :

6100 sayılı Kanunun 48. maddesinin 2. fıkrasında yer alan; “Mahkeme, açılan tazminat davasını, ilgili hâkime resen ihbar eder” emredici hükmü gereği, ihtiyati haciz kararını vermiş olan Hâkim ...'a davanın ihbarı yapılmış, ihbar olunan sunmuş olduğu dilekçesinde; hâkimin hukuki sorumluluğuna ilişkin koşulların oluşmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLER VE DELİLLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ:

Dava ile ilgili Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/348 E., 2016/75 E. ve 2012/452 Değişik İş sayılı dosyaları getirtilip incelenmiştir.

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesi uyarınca hâkimin kararından dolayı Hazine aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

DELİLLER VE DELİLLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ:

Dava ile ilgili Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/348 E., 2016/75 E. ve 2012/452 Değişik İş sayılı dosyaları getirtilip incelenmiştir.

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesi uyarınca hâkimin kararından dolayı Hazine aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 15.07.2011 gün ve 2011/4 Esas 2011/4 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hâkimlerin görevlerini yaparken yargısal faaliyetleri sebebiyle, kasıtla veya ağır ihmalle kanuna açıkça aykırı karar vermiş olmaları durumunda, vermiş oldukları zararlar için HMK'nun 46. maddesinde sayılan hallerde haklarında tazminat davası açılabilecektir. Açıklanan hükümler, hâkimin vicdani kanaatindeki bağımsızlığını, yargı erkinin herhangi bir etki altında kalmamasını ve adalete güven duygusunun sarsılmamasını temin amacıyla Yasa’ya konulmuştur.

T.C. Anayasasının 138/1-2. maddesi gereğince; “Hâkimler görevlerinde bağımsızdırlar. Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatlerine göre hüküm verirler. Hiçbir organ, makam, merci veya kişi, yargı yetkisinin kullanılmasında mahkemelere ve hâkimlere emir ve talimat veremez; genelge gönderemez; tavsiye ve telkinde bulunamaz.” Hâkimlerin Anayasa güvencesi altına alınan bağımsızlığı, ilke olarak yargı fonksiyonunun ifa edilmesi dolayısıyladır. Yargı yetkisinin özellikleri, hâkimlerin kişisel sorumluluğunda, özel bir sorumluluk düzeninin uygulanmasını zorunlu kılmıştır. Zira yargı görevinin bağımsızlık ve tarafsızlık içinde aksatılmadan yerine getirilmesi esastır. Gerçekten, hâkimlerin diğer devlet memurlarının tâbi bulundukları sorumluluk esaslarına bağlanmaları, yaptıkları her işlemin, aleyhlerine bir tazminat davasına yol açabileceğini düşünmelerine ve bunun sonucu olarak tereddüt içinde kalmalarına yol açabilir.

Tabiidir ki; adaletin gerçekleşmesi, hâkim hakkında sorumsuzluk müessesesinin kabulünü gerektirmez. Ancak, hâkimin hukuki sorumluluk halleri benimsenirken, yargısal faaliyetten ibaret olan esas görevinin aksatılmamasına büyük özen gösterilmesi zorunludur. Gelişigüzel bir sorumluluk sisteminin benimsenmesi, hâkimin bağımsızlığını ve tarafsızlığını tehlikeye düşürebilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46/1. maddesinde; Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabileceği vurgulandıktan sonra, dava sebepleri;

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması,

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması,

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması,

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması,

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması,

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması,

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması,

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması,

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması,

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması şeklinde tahdidi olarak gösterilmiştir.

Davacının verilen kararlardan dolayı zarar görmesi ve hâkimin davranışı ile zarar arasında illiyet bağının olması ve bu hususların davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Davacı yan alacak davasının kabulüne karar verilmesi ve taşınmaz üzerinde ihtiyati tedbir kararı bulunduğu halde ihtiyati haciz talebinin kabul edilmesi nedeniyle zarara uğradığını bildirerek iş bu tazminat davasını açmıştır.

Somut olayın incelenmesinde; davacı aleyhine açılmış olan alacak davasında öncelikle davanın kabulüne karar verildiği, bu kabul kararı gerekçe gösterilerek teminat aranmaksızın ihtiyati haciz kararının alınmış olduğu; ancak, daha sonra alacak davasının kabulüne ilişkin mahkeme kararının Dairemizce bozulmasına karar verildiği ve mahkemesince bozma kararına uyularak bu defa alacak davasının reddine dair hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

İlk derece mahkemesinin bu yöndeki kararları nispi birer değer yargısı niteliğindedir. Yargısal işlemlerin özünde mevcut bulunan farklı kabul ve yorumlar olağan sayılmalıdır. Nitekim, İcra İflas Kanunu m. 259/2, alacağın bir ilama bağlı olması halinde teminat aranmayacağını da düzenlemiş bulunmaktadır. Bununla birlikte, tazminat istemi yasa yolları düzenlenmiş bulunan yargısal işlem ve kararlara ilişkindir.

Anılan bu yasal düzenlemeler ve mevcut olgular karşısında; ihbar olunan hâkimin kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı, sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı, farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm vermiş olduğunu, duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak, duruşma tutanakları ile hüküm veya kararları değiştirmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözü hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi göstermiş ve buna dayanılarak hüküm vermiş olduğunu, hakkın yerine getirilmesinden kaçınmış olduğunu, kasıtlı hareketle veya ağır ihmal sonucu, yasaya ve adalete aykırı karar verdiğini veya memuriyet görevini savsadığını kabule yeterli delil bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hatalı olduğu ileri sürülen yargısal işlemlerde, devletin sorumluluğu ve rücuyu gerektirir herhangi bir delil davacı tarafça ortaya konulamamıştır. Sınırlı ve sayılı hukuki sorumluluk nedenlerinden hiçbirisi eldeki davada mevcut değildir. ...nın 46 ve devamı maddesindeki şartların hiçbirisi oluşmamıştır. Şu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca, davanın esastan reddi halinde disiplin para cezası taktir edilerek hüküm altına alınması gerekir. Bu konuda, para cezasında yeniden değerleme oranında yapılması gereken artırım miktarı ile dava konusu olayın gelişim biçimi ve dosyaya yansıyan olgular gözönünde tutularak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçelerle;

1-...nın 46. maddesinde öngörülen koşullar oluşmadığından davanın esastan REDDİNE;

2-6100 sayılı HMK m. 49 uyarınca davacıdan takdiren 1000 TL disiplin para cezası ALINMASINA,

3-Davanın reddi nedeniyle alınması gereken 44,40 TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 2.712,51 TL'den düşümü ile kalan 2668,11 TL'nin karar kesinleştiğinde davacıya iadesine,

4-Davalı Hazine kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen manevi tazminat talebi açısından belirlenen 4.125 TL vekalet ücreti ile reddedilen maddi tazminat talebi üzerinden hesaplanan 13.856,81 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine;

5-Davacı tarafından yapılan giderlerin üzerinde bırakılmasına;

6-Davacı tarafından yatırılan ve kullanılmayan gider avansının karar kesinleştiğinde davacıya iadesine…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dava, HMK’nın 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda HMK'nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 14.04.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.