muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11963, Karar No: 2021/10575, Tarih: 20.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11963 E.  ,  2021/10575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi : Salihli İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalılardan ... ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dosyasının incelenmesinde, davalı ... Temizlik Lojistik Özel Sağlık Hizmetleri İlaçlama Bilgisayar Gıda Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti..’nin kendisini vekille temsil ettirmesine ve vekalet ilişkisinin sona erdiğine dair dosyada belge bulunamamasına karşın; davalı ... Temizlik Lojistik Özel Sağlık Hizmetleri İlaçlama Bilgisayar Gıda Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti. için istinaf karar ilamının davalı asile tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Kanunun 11’inci maddesi uyarınca vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Bu nedenle davalı ... Temizlik Lojistik Özel Sağlık Hizmetleri İlaçlama Bilgisayar Gıda Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti. için istinaf karar ilamının davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının yukarıda belirtilen noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 20.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8174, Karar No: 2021/4551, Tarih: 11.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/8174 E.  ,  2021/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezası ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazlarının, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın hüküm tarihinden sonra 20.01.2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3156, Karar No: 2018/10105, Tarih: 03.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/3156 E.  ,  2018/10105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanunun 79/10 ve 5510 sayılı yasanın 86.maddeleri hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Dairemizin 30.06.2015 gün ve 2015/11152 E. - 2015/13215 K. sayılı bozma ilâmına uyulması sonrası yapılan yargılama sonunda yazılı şekilde hüküm verilmiş ise de bozma gereklerinin tümüyle yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Zira anılan bozma ilamımızda davalı apartmana ait kayıt ve defterlerin celbedilmesi, davacının dava konusu dönemde ... isimli şahsın yanında çalışıp çalışmadığının açıklığa kavuşturulması gereğine işaret edilmiş ve mahkemece bozmaya uyulmuş ise de,bozma gereği yerine tam olarak getirilmemiştir.

Yapılacak iş apartmana ait karar defterinin dava dosyası içine alınarak değerlendirmeye tabi tutulmalı, davacı adına alınmış karar bulunup bulunmadığı irdelenmeli, ... Denetmenleri tarafından tutulan işyeri durum tespit tutanağında adı geçen ve davacının yanında çalıştığı iddia edilen ... isimli şahıs ile yine aynı tutanakta ifadelerine yer verilen site yöneticileri ... ve eski site yöneticisi İnci Satıç isimli kişilerin tanıklıklarına başvurulmalı, toplanan deliller ışığında oluşacak sonuc göre karar verilmelidir.

O halde, davacı ile davalılardan Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13966, Karar No: 2012/20335, Tarih: 10.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13966 E.  ,  2012/20335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/07/2011 tarih ve 2011/50-2011/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, “Seyidoğlu” ibareli seri markaları olduğunu, baklava ve kadayıf benzeri gıda alanında ün yaptığını, kalitesini kanıtladığını, sektöründe bilinirliliği yüksek bir marka yarattığını, “Seyidoğlu” ibareli marka ve ticaret unvanını kullana geldiğini, esas unsuru “Seyidoğlu” olan 17 adet markanın da sahibi olduğunu, buna rağmen davalının, 07.12.2007 tarihinde başvuru yaparak 35. sınıf mal ve hizmetler için “Seyitoğlu Alışveriş Merkezi+şekil” ibareli markayı tescil ettirdiğini, davalının yaptığı tescilin, müvekkilinin marka hakkına tecavüz oluşturur mahiyette olduğunu ve müvekkilinin ününden yararlanmaya yönelik olduğunu ileri sürerek, davalı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasının, bir itiraz olmaksızın TPE tarafından tescillendiğini, 556 sayılı KHK’nin 7/1 – b, 8/1 – b maddeleri anlamında markaların karıştırılma olasılığı bulunmadığını, ayrıca davacı markalarının tanınmış olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, dava konusu markanın esas unsurunun, şekil unsuru üzerinde yer alan “Seyitoğlu” ibaresi olduğu, diğer tali unsur olan ve şeklin ortasında yer alan “Alışveriş Merkezi” ibaresine göre büyük puntolar ile yazılı olduğu, davacının dayanmış olduğu öncelik sebeplerinin, marka ve ticaret sicil kayıtları ile kanıtlandığı, dava konusu markanın kapsadığı hizmetlerin, davacının öncelik dayanağı olan markada da yer aldığı, bunlar arasında sadece iş yönetimi idaresi hizmetleri, muhasebecilik hizmetleri, ithalat ihracat acente işlemlerinin, aynı sınıf içindeki alt gruplar olmasına karşılık, davacının önceki tarihli markasında yer almadığı, bu hizmetlerin, davacının aynı esas unsur ile elde ettiği marka hakkına konu hizmetler ile karışmayacak denli ilgisiz olduğu, davacının, 556 Sayılı KHK’nin 7/1 – b ve 8/1 – b maddelerine dayalı iddialarının, kısmen sabit bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalı adına kayıtlı markanın, kayıtlı olduğu hizmetler bakımından kısmen terkinine, sair hizmetler yönünden tescilinin devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2305, Karar No: 2013/16864, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2305 E.  ,  2013/16864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS, madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından intikal eden ölüm maaşını alabilmek için 11.07.2002 tarihinde eşi diğer sanık ...'dan muvazzalı olarak boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8962, Karar No: 2020/2215, Tarih: 09.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8962 E.  ,  2020/2215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Bafra Yatırım Gıd. Tar. Hay. Sos. Hiz. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanık hakkında, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... Tekstil Makine Kort. Rek. ve Prom. Ltd. Şti. hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporunun dosyaya getirtilmesi; bu şirket yetkilisi hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sanık tarafından aynı takvim yılı içerisinde farklı beyannamelerde kullanılan faturaların bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçuna vücut vereceği gözetilmeden, TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

b)"25.09.2008" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2008” olarak eksik yazılması,

c)Sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan ceza tayin edilirken, uygulama maddesinin “VUK’nin 359/b-1. maddesi” yerine “VUK’nin 359/2-b. maddesi” şeklinde yanlış yazılması, yasaya aykırı,

d)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5308, Karar No: 2010/367, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5308 E.  ,  2010/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı ... vekili ve davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 15.00,000 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, sovtaj bedeli olan 4,100 TL'nin mahsubu ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 8.175,00 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı vekili kusur oranını kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı duruşmalara katılmamış savunma yapmamıştır.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalının % 25 kusur orsanına isabet eden 2.625,00 TL'sı tazıminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ve davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı Belediye Başkanlığının temyiz itirazları yönünden; Dava TTK.'nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Dava konusu kaza nedeniyle düzenlenen kaza tespit tutanağında ... Belediyesinin kazanın meydana geldiği yolda sel sularının neden olduğu çamurları temizlenmesi için önlem alınmadan yapılan çalışma sırasında kazanın meydana geldiği belirtilmiş, davacı şirkete Sigortalı araç ile davalı belediyeye ait aracın çarpıştıkları belirtilmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davalı tarafın sol şeridi temizleme yaptığı sırada karşıdan gelen araçları uyaracak şekilde önlem almaması nedeniyle kusurlu olduğu belirtilmiştir. Her ne kadar bilirkişi raporunda davalı belediye ve araç sürücüsü ayrımı yapılmadan davalı taraf olarak belirtilmiş olup yol çalışması yapılması sırasında güvenlik tedbirlerini alma görevi o işlemi yapan belediyeye ait olup hizmet kusurudur. Bir kamu tesisinin gerek yapılmasındaki, gerekse kullanılması veya muhafazasındaki kusurdan doğan zararlar idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan onların ödetilmesi, istekleri tam yargı davasının konusunu oluşturur. Bu davaların ise 2577 sayılı idari yargılama usulü kanunun 2.maddesi hükmünce idari yargı yerinde açılması gerekir. Yargı yolu dava şartlarından olup mahkemece resen incelenmesi gerektiği halde, (HUMK.nun7/1 ve 428/2 mad.) mahkemece dava dilekçesinin davalı belediye yönünden yargı yolu bakımından reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Davacı ... şirketinin temyiz itirazlarına gelince; kaza tespit tutanağında davalı belediyeye ait iş makinasının davacı şirkete sigortalı aracın şeridi üzerinde ters yönde çalışma yaptığı ve bu çalışmaya ilişkin herhangi bir önlem alınmamış olduğu belirtilmiş davalı sürücünün asli kusurlu olduğu davacı sigortalısının ise tali kusurlu olduğu belirtilmiş Adli tıp kurumundan alınan rapaorda ise davalı tarafın önlem almadan çalışma yaptığı karşıdan gelenleri uyaracak şekilde önlem almaması nedeniyle %25 oranında davacı sigortalısının ise yola gereken dikkatini vermediği gerekçesi ile %75 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Bu hale göre kendi şeridinde seyir halinde olan ve hava ve yol koşullarına göre sel nedeniyle yol üzerindeki çamurların kaldırılması için yol çalışması yapılmasına rağmen yeterli önlem alınmayan yolda meydana gelen kaza nedeniyle davacı sigortalısına verilen kusur oranı olaya ve delillere uygun değildir. Mahkemece davacı vekilinin itirazları da değerlendirilerek kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporu arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde konusunda uzman İTÜ den seçilecek bilirkişi heyetinden davalı belediyeye ait araç sürücüsünün ve davacı şirkete sigortalı araç sürücüsünün kusur oranları ayrı ayrı beirlenerek sonucuna göre davalı belediye hakkındaki davanın yargı yolu bakımından reddine, araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ... ve davalı ... Belediye Başkanlığına geri verilmesine 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.