muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12402, Karar No: 2011/3189, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12402 E.  ,  2011/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi,

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni-trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkillerinin desteği tarafından kullanılması sırasında meydana gelen tek taraflı kazada, müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile 104.615,67 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 2.000,00 TL cenaze gideri ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili, zararın teminat dışı olduğunu savunmuştur.

Davalı ... İnş. Eğ. Nak. Tur. San. Tic. Ltd. Şti vekili, aracın müvekkilinden izinsiz alındığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davacıların desteğinin kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, davacıların desteğin talep edebileceği haktan fazlasına sahip olamayacakları gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacıların desteği ..., davalı ... İnş. Eğ. Nak. Tur. San. Tic. Ltd. Şti çalışanıdır ve davalı şirkete ait araç sürücüsü iken meydana gelen kaza sonucunda hayatını kaybetmiştir. 5521 sayılı İş Kanununun 1. maddesi uyarınca yasaya göre işçi sayılan kişilerle işveren arasındaki iş akdinden kaynaklanan uyuşmazlıklara bakmakla İş Mahkemesi görevlidir. Davacı ile diğer davalılar arasında aynı ilişkinin bulunmaması görevi etkilemez. Uyuşmazlığın davalıların tümü için iş mahkemesinde görülmesi gerekir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2 numarlı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alıan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 7.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4848, Karar No: 2017/7386, Tarih: 05.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4848 E.  ,  2017/7386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Aş. Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, davaya konu ... ili ... ilçesi, ... mahallesi, 176 pafta 621 ada (yeni ada numarası 3132) 334 parsel de bulunan, 150 daireli ... sitesinde davalı ...'ın "... sitesi D Blok 3/B .../..." adresindeki taşınmazın maliki, diğer davalı ...Ş'nin de bu taşınmazın zemin ve bodrum katında kiracı olduğunu, davalı kiracının dava konusu taşınmazda taşınmazın mimari projesine, ısı projesine ve tesisat projesine aykırı olarak bir dizi değişiklikler yaptığını, zemin kattaki kalorifer peteklerinin kaldırıldığını, bodrum katta bulunan kalorifer peteklerinin önüne ısı projesine aykırı olarak alçıpan paneller konulduğunu, bu durumun bina ısı ve yalıtım sisteminin bozulmasına neden olduğunu, ısı ve tesisat projesine aykırı olarak kiralananda kalorifer borularının altındaki tesisat vanalarının iptal edildiğini, kiralanan yerin dışına klima dış üniteleri takıldığını, bodrum katta projeye aykırı olarak tuvalet ve banyo oluşturulduğunu, bunların pis su giderinin açıkta bırakıldığını, bu durumun dönem dönem bina çevresini ve bahçeyi su basmasına neden olduğunu belirterek, davalılar tarafından ortak tesislere yapılan el atmanın önlenmesine ve projeye aykırı olarak yapılan imalatların projeye uygun hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... ili ... ilçesi, ... mahallesi, 176 pafta 621 ada (yeni ada numarası 3132) 334 parsel de bulunan ... sitesi D.blok, no:3/B adresindeki işyeri nitelikli taşınmazın zemin kat mağaza girişine 15 m2'lik 144/800 tipinde çelik panel radyatörlerin, alt üst rekorların muslukları ile birlikte konularak ısı projesine uygun eski hale getirilmesine, bodrum kat depoya 10 m2'lik 144/800 tipinde çelik panel radyatörlerin alt üst rekorların muslukları ile birlikte konularak ısı projesine uygun eski hale getirilmesine, D. blok arka cephesindeki 2 m2'lik boşluğa yerleştirilmiş ısıtıcı-soğutucu kasalarının kaldırılarak eski hale getirilmesine, bodrum katta mimari projeye aykırı olarak yapılan tuvaletin yıkılıp kaldırılarak bu bölümün eski hale getirilmesine, yapılacak bu işler için davalılara taktiren 10 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... Aş. Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve mimari projeye aykırılıkların eski hale getirilmesine karar verildiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6262, Karar No: 2019/1291, Tarih: 07.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6262 E.  ,  2019/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiiliğe ilişkin CMK'nun 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 gün, 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi halinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” belirtilmesi karşısında;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’un kovuşturma aşamasında talimat ile ifadesinin alındığı, duruşmalarda ise zorunlu müdafi Av. ...'ın hazır bulunduğu, suça sürüklenen çocukların ise duruşmalara katılmadığı, kararın, mahkemenin istemi üzerine atanan zorunlu müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı, suça sürüklenen çocukların yokluğunda verilip, adı geçen müdafii tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği ancak atanan müdafiiden suça sürüklenen çocukların haberdar olmadığı anlaşıldığından;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’a kararın, başvurabilecekleri yasa yolunu, türünü, süresini, merciini, sürenin ne zaman başlayacağını ve nerelere ne biçimde müracaat edebileceklerine ilişkin açıklamayla birlikte tebliğ edilip, bilgileri dışında atanan müdafiinin temyizini kabul edip etmediği sorularak, süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceği, bulunmadığı takdirde zorunlu müdafiinin açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,

2-Suça sürüklenen çocuklar tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20145, Karar No: 2012/11714, Tarih: 29.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/20145 E.  ,  2012/11714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Malın alınması veya verilmesini temin için zilyetin üzerinde cebir ve tehdit kullanılmaktadır. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamakta ve bu durumda failin malı doğrudan alması söz konusudur. Yani mağdur malı teslim etmektedir. Bu suçla yalnızca korunan hukuki değer malvarlığı değil, aynı zamanda kişi özgürlüğü ve vücut dokunulmazlığıdır. İcrai hareketle işlenebilen bir suç tipidir. Yağma suçunun maddi unsuru hareket kısmıdır. Kullanılan cebir ve tehdidin, kişiyi malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkartmamaya yöneltmeye elverişli olması gerekir. Tehdit muhatabın üzerinde zorlama etkisinin hali hazırda bedensel tesir eden zorlama ile değil gelecekte belirtilen manevi bir zorlama, korkutmayla oluşmasıdır. Ciddi tehdidin objektif olarak ciddi görünüm uyandırması ve tehdit edilen tarafından ciddiye alınması da gerekir. Yağma suçunda tehdit şahıs veya malvarlığına ilişkin ve kişiyi büyük bir tehlikeye düşürecek ağırlıkta bulunması gerekir. İşte bu konumdaki tehdit yağmanın elverişli zorlama aracı olmaktadır. Dolayısıyla hafif bir tehlikeyle tehdit yani şahsen ve malen büyük bir tehlike oluşturmayan tehditler yağma cürümünün oluşması bakımından yeterli değildir. Tehlikenin büyük olup olmadığı daha çok fiili bir mesele olup, tehdidin yönlendirilmiş olduğu şahıs, yer ve zaman da göz önüne alınarak her somut olayda nicelik incelemesi gerekmektedir. Ayrıca tehditte belirtilen tehlike neticeyi meydana getirmiş ise bu da büyük sayılmalıdır. Ancak tehdit edilen kötülük ile malın teslimi arasında oran yoksa yine yağma suçundan bahsedilemez.

Bilindiği üzere sübjektif sorumluluğun ilk şekli olan kast 5237 sayılı TCK.nun 21.maddesinde yer almıştır. Kast, suçun maddi unsurlarını bilerek ve isteyerek gerçekleştirmesi olarak tanımlanmıştır. O halde bilme ve isteme kastın unsurlarıdır. Kast kişi ile işlediği suçun maddi unsurları arasında psikolojik bağı da ifade etmektedir. Hareket ve kast birlikte olmalıdır. Failin iç dünyasını ilgilendiren kast; failin olay öncesi iç dünyasını, olay sırası veya olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenebilir. Sanığı harekete geçiren etken saik psişik olgunun irade aşamasıdır. Sosyal ilişkilerin ve dışa vurmuş hareketlerin disiplini olan hukuk, ceza normunun ihlaline etki yapmadıkça failin zihni ve ruhi durumu ile uğraşmaz. Suçun işlendiği zaman failin öngörü ve irade ile hareket etmiş olması yeterlidir. Failin iç dünyasını ilgilendiren kastın niteliğini belirlemeyi bilmesi için dış dünyaya yansıyan davranışlardan hareketle sonuç çıkarmak olanaklıdır. Bu bağlamda failin olay öncesi, olay sırasında ve olay sonrası davranışları kastın belirlenmesinde ölçü alınır. Kişilerin içinde bulundukları psikiyatrik koşullarda yaşamlarının her alanında oransız endişe duymalarına neden olmaktadır. Çevresel bazı faktörler insanı modellemekte, suç korkusu da bundan nasibini almaktadır. Toplumdaki şiddet eylemleri de genel güvensizlik duygusunu etkilediği de bir gerçektir. Ceza adalet sistemi suç korkusunun ekonomik, sosyal mahiyetini azaltma suçluyu cezalandırmak aynı kişideki insanı da kazanmak olduğu gerçeği dikkate alındığında, somut olayımıza gelince; Sanığın olay günü hakkında temyiz incelemesi yapılmayan suç ortağı ... ile birlikte yakınanı yolda görüp el işareti yaparak durdurdukları, yakınandan cep telefonu ve cüzdanını istedikleri, yakınanın sanıklara hitaben yüksek sesle ve çevredeki kişilerin duyacağı şekilde “ne telefonu, ne cüzdanı”diye bağırdığı, bu sırada bir kişinin yoldan geçmesini fırsat bilen yakınanın olay yerinden para vermeden kaçtığı, yargılama aşamasında da sanığın kendisini yağmalayacağını düşündüğünü ifade etmesi karşısında; olay anındaki tüm koşullar ile sanığın sarf ettiği sözcükler ve/veya hareketler bir bütün olarak değerlendirildiğinde anılan tehdit ve zorun, yağma suçunda aranan tehditteki nicelik ve şiddet boyutuna vardığının kabulünün olanaklı olmadığı, dikkate alınmadan sanık tarafından işlenen suçun hukuki vasfında yanılgı ile yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozmanın diğer sanık ...'ya sirayetine 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5957, Karar No: 2011/7274, Tarih: 21.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5957 E.  ,  2011/7274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 17/06/2004 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, her iki davada ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen 11/02/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili, duruşmasız olarak da diğer davalı ... Yay. A.Ş ve davacılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 21/06/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ... ve vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ...geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, asıl ve birleşen davada, davalı ... hakkındaki istemin husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacılar ile davalılardan ... ile Bilgin Yayıncılık Anonim Şirketi tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; Dava konusu yayının künyesinden asıl ve birleşen dosya davalısı ...’nun gazetenin sorumlu müdürü olduğu anlaşılmaktadır. Yayın tarihinde yürürlükte bulunan 5680 sayılı yasanın 16 ve 17. maddeleri uyarınca anılan gazete yayınının süresiz yayınlardan olduğu ve davalının tazminat davasında husumeti ve sorumluluğu bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu halde davalı ... hakkında husumet düşmediğinden reddine biçiminde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nısfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Asıl ve birleşen davaya konu edilen 14/7/2002 tarihli “Başbürokrat Neden Polise Düşman Oldu” başlıklı yazının yayınlandığı tarih ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde asıl dava ve birleşen davada davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde manevi tazminata karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenle davacılar yararına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalı ...'ya ve temyiz eden davalı ... yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin de davacılara yükletilmesine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 21/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3835, Karar No: 2024/6343, Tarih: 05.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3835 E.  ,  2024/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/135 E., 2023/256 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili ile davalılardan ... Enerji A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtay'ın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekili ile davalılardan ... Enerji AŞ vekili yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekili ile davalılardan ... Enerji A.Ş. vekili temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11964, Karar No: 2018/1537, Tarih: 05.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/11964 E.  ,  2018/1537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 158/1-d-e-son, 62/1, 52/1-2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, bu karara karşı sanık müdafii tarafından yapılan itirazın yetkili ağır ceza mahkemesince reddedildiği, bu ret kararının sanık müdafii tarafından temyize getirilmediği anlaşılmakla, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde,

Hükmolunan ceza miktarına nazaran sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Çermik Asliye Ceza Mahkemesi 2009/63 Esas sayılı dosyası ile birleştirilen sanık hakkındaki görevi kötüye kullanmak suçundan açılmış olan dava konusu ile ilgili hüküm verilmediği, anlaşılmış olup, zaman aşımı süresi içerisinde mahkemesince bu hususta her zaman hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, ...İlçesi...Köyü Sağlık Ocağı’nda doktor olarak görev yaptığı, sağlık taraması yapılması hususunda ... İl Sağlık Müdürlüğü yahut...Sağlık Grup Başkanlığı'nca kendisine verilmiş herhangi bir izin olmadığı halde ... Köyü Sağlık Ocağı'na bağlı olan ve olmayan köylerde sağlık taramasına çıktığı, muayene etmediği halde "..." ve "..." hayali isim ve soy isimli hastaları poliklinik defterine kayıt yaptığı, bu şekilde kendisine döner sermayeden fazla ödeme yapılmasına sebebiyet verdiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, tanıkların anlatımları, sanığa sağlık taraması yapılması hususunda görevlendirme yapılmadığına dair... Sağlık Grup Başkalığı’nın 25-01-2008 tarihli müzekkere cevabı, ilgili kurum yazıları ve dosya kapsamına göre; sanığın eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu gerekçesine dayana mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e-son maddesi gereğince verilen adli para cezasının, edinilen haksız menfaat miktarının iki katından az olmaması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde adli para cezası tayini ve sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması nedeniyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından ayrıca TCK 158/1-d bendinin kararda gösterilmesi temel cezadan hüküm kurulduğundan sonuca etkili olmadığı nazara alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin kamunun zararının bulunmaması nedeniyle suçun sabit olmadığı, eksik inceleme ve hükmün hatalı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.