muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/987, Karar No: 2015/18953, Tarih: 25.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/987 E.  ,  2015/18953 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 22. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2012/498-2014/219

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vekili Av. Ç... D....ile davalı vekili Av. A.. Ç.. geldi.Açık duruşmaya başlandı ve gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dava dosyasının Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulunca duruşma gününden bir gün önce temyiz incelenmesinin yapılması için dairemize gönderilmiş olması nedeniyle, işin daha derinlemesine incelenmesi zorunlu görüldüğünden, Yargıtay Kanununun 24/1 ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 21/3 maddeleri uyarınca görüşmenin 30.11.2015 günü saat 14.00’e bırakılması uygun görüldü.

Belirli gün ve saatte dosyadaki bütün kâğıtlar okunarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; Davacı idareye bağlı Z.... K.... Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yapılan inceleme sonucunda, davalı doktorun part time çalıştığı halde full time çalışıyor göründüğü, bu nedenle davalıya 1996 ila Şubat 2008 arasında 1.435,53 TL maaş yan ödemesi ve Ocak 2005 ila Ocak 2008 arasında 61.739 TL döner sermaye ek ödemesi olmak üzere fazladan 63.174,53 TL ödeme yapıldığının belirlendiğini, davalının talep edilmesine rağmen fazla ödenen bedeli iade etmediğini ileri sürerek; fazladan ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden ise müvekkilinin hastanede part time ve full time olarak çeşitli dönemlerde çalıştığını, yapılan bu çalışma değişikliklerinin ise hastaneye bildirilmiş olması nedeniyle müvekkiline fazladan bir ödeme yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kök ve ek raporlarına göre; davanın kısmen kabulüne, 786,92 TL maaş yan ödemesi ve 40.699,49 TL döner sermaye ek ödemesi olmak üzere toplam 41.486,41 TL alacağın temerrüt tarihi olan 09.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava; davacı bakanlığa bağlı hastanede çalışan davalı doktora yapıldığı ileri sürülen yersiz ödemenin iadesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava; davacı bakanlığa bağlı hastanede çalışan davalı doktora yapıldığı ileri sürülen yersiz ödemenin iadesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece aldırılan bilirkişi raporu hüküm vermeye yeterli değildir. Zira, davalı doktora ait hastane özlük dosyası ile yine davalı doktor tarafından part time ve full time olarak çalışıldığı bildirilen dönemler ile ilgili olarak hastane idaresine verilen dilekçelerin celbedilerek dava dosyasına konulmadığı, bu itibarla hükme esas alınan bilirkişi (kök ve ek) raporlarının eksik incelemeye dayalı olarak hazırlanmış olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre, mahkemece; öncelikle davalı doktora ait hastane özlük dosyası ile davalı doktor tarafından part time ve full time olarak çalışıldığı bildirilen dönemler ile ilgili olarak verilen dilekçelerin ilgili hastaneden celbedilmesi, sonrasında ise döner sermaye saymanı, doktor ve hastane yöneticisinden oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor aldırılması suretiyle ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında hüküm tesis edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hazırlanan rapora itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen her iki taraf lehine duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 1.100'er TL vekalet ücreti takdir edilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2690, Karar No: 2020/4005, Tarih: 22.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2016/2690 E.  ,  2020/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 12. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde kurulan hükmün incelenmesinde;

2559 sayılı PVSK'nın Ek 5. maddesi uyarınca, uyuşturucu madde suçlarıyla daha etkin mücadele etmek amacıyla olayları takip etmekle görevli ve yetkili olan kolluk görevlilerince elde edilen, 35 KC 5411 plaka sayılı aracın İstanbul'a gittiği ve yüklü miktarda uyuşturucu madde getireceği bilgisi üzerine, Bornova Kaymakamlığı tarafından verilen "önleme araması kararına" dayanılarak 35 KC 5411 plaka sayılı araçta suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçtiği, kolluk görevlilerince sadece araç plakasının ve araç cinsinin önceden ihbar ile belirlenip, sanık isimlerinin tespit edilemediği, Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.02.2019 tarih, 2016/20-74 esas ve 2019/87 sayılı kararında belirtildiği üzere kolluk görevlilerince önleme arama kararına dayanılarak yapılan aramanın hukuka uygun olduğu, bu nedenle somut olayda dosya kapsamında adli arama kararı bulunmadığı ve ele geçirilen uyuşturucu maddenin hukuka aykırı delil olduğundan bahisle hükme esas alınamayacağı gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 22.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11990, Karar No: 2015/6179, Tarih: 06.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11990 E.  ,  2015/6179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez),

HÜKÜM : Sanığın zincirleme biçimde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20322, Karar No: 2012/2942, Tarih: 09.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/20322 E.  ,  2012/2942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.352.00 TL'nin tahsili için girişilen icra takibine yapılan itirazın iptali ve %40 inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı vekili dilekçesinde; davalının, davacıya 3.352,00 TL borcu olduğunu, bu borcunu ödememesi üzerine davalı hakkında alacağın tahsili için ilamsız icra takibi başlattıklarını ancak davalının borcu bulunmadığını belirterek takibe itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu bildirirerek itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili; takibe konu edilen davacı şirkete ait 18.01.2007 tanzim, 03.02.2007 ödeme tarihli 2.612,00 TL bedelli borçlusu davalı olan veresiye fişi ve borçlu senedindeki imzanın davalıya ait olmadığını bu nedenle davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; davalı vekilinin 21.05.2008 tarihli celsede, "delil listesine bir diyeceğimiz yoktur, biz de delillerimizi ibraz ediyoruz, ibraz ettiğimiz faturalardan da anlaşılacağı üzere biz de karşı taraftan alacaklıyız." demek suretiyle davacı ile davalı arasındaki hukuki ilişkinin varlığını kabul ettiği, bu durumun bağlantısız bileşik ikrar olarak değerlendirilmesi neticesinde ispat külfetinin tersine çevrildiği, davalının üzerine düşen ispat yükünü yerine getiremediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Davada; davacı taraf, takip ve dava konusu yaptığı alacağın dayanağı olarak dosyaya ibraz edilen davacı şirkete ait 18.01.2007 tarih 000014 seri nolu, 2.612,00 TL meblağlı borçlusu davalı ... olan veresiye fişi ve borçlu senedine dayanmış, davalı tarafın senet üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığı iddiasında bulunması üzerine mahkemece senetteki imzanın davalıya ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi yaptırılmış, Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin11.03.2009 tarihli raporunda 18.01.2007 tarihli belgedeki imzanın davalının eli ürünü olmadığı belirtilmiştir.Davacı tarafından dayanak olarak gösterilen 18.01.2007 tanzim 03.02.2007 ödeme tarihli 2.612,00 TL meblağlı veresiye fişi ve borç senedindeki imzanın davalıya ait olmadığı yaptırılan bilirkişi incelemesi ile belirlenmiştir. Yine davacı tarafın defterlerinde, söz konusu veresiye fişi ve borç senedine ilişkin herhangi bir kayda rastlanmadığı da sabittir. O halde mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulü doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18102, Karar No: 2020/20062, Tarih: 24.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18102 E.  ,  2020/20062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin davalılar bünyesinde 15/06/1996 ile 19/06/2014 tarihleri arasında çamaşırhane şefi olarak çalıştığını, 19/06/2014 tarihinde, 15 yıl sigortalılık süresini ve 3600 gün prim ödeme şartlarını tamamlamış olması nedeniyle işten ayrıldığını beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalıların Cevabını Özeti:

Davalılar vekili, iş sözleşmesinin davacı tarafından keşide edilen 20.06.2014 tarihli ihtarname ile feshedildiğini, ihtarname içeriğinde davacının 18.06.2014 tarihinde maaşından fazla kesinti yapıldığı için işten ayrıldığını ifade ettiğini, söz konusu ihtarnameye karşı müvekkili adına keşide edilen 30.06.2014 tarihli ihtarname ile cevap verildiğini ve davacının ileri sürdüğü fesih nedeninin haklı neden olmadığı,davacının bahsettiği maaş kesintisinin avans borcuna ilişkin olduğunun ifade edildiğini , davacı tarafından bu defa 02.07.2014 tarihli ihtarname keşide edilerek ve sigortalılık süresinin dolduğunu, bu zamana kadar kıdem tazminatının ve diğer haklarının kendisine ödenmesini talep ettiğini, ancak kötü niyetli olarak haklarının ödenmediğini belirttiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dava dilekçesinde, davacının 19/06/2014 tarihinde SGK’ndan aldığı yazı ile 15 yıl sigortalılık süresini ve 3600 gün prim ödeme şartlarını tamamlamış olması nedeniyle işten ayrıldığını beyanla kıdem tazminatının davalılardan tahsili talep edilmiştir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dava dilekçesinde, davacının 19/06/2014 tarihinde SGK’ndan aldığı yazı ile 15 yıl sigortalılık süresini ve 3600 gün prim ödeme şartlarını tamamlamış olması nedeniyle işten ayrıldığını beyanla kıdem tazminatının davalılardan tahsili talep edilmiştir.

Davalılar tarafından verilen cevap dilekçesinde ise davacının19-20-21.06.2014 tarihleri arasında izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi üzerine davacı yana 24.06.2014 tarihli ihtarname keşide edilerek, davacının işe gelmemesi ile ilgili var ise mazeretini bildirmesinin talep edildiği, davacının işe devamsızlığına ilişkin mazeret sunması beklenirken, davacı tarafından keşide edilen 20.06.2014 tarihli ihtarnamenin tebellüğ edildiğini, davacının söz konusu ihtarname ile 18.06.2014 tarihinde maaşından fazla kesinti yapıldığı için işten ayrıldığını ifade ettiğinin anlaşıldığını, müvekkili adına keşide edilen 30.06.2014 tarihli cevabi ihtarname ile davacının ileri sürdüğü fesih nedeninin haklı neden olmadığı,davacının bahsettiği maaş kesintisinin avans borcuna ilişkin olduğunun belirtildiğini, davacı tarafından bu defa 02.07.2014 tarihli ihtarname keşide edilerek “... SGK’ nun yazısı ile sigortalılık süresinin dolduğunu, bu zamana kadar kıdem tazminatının ve diğer haklarının kendisine ödenmesini talep ettiğini, ancak kötü niyetli olarak haklarının ödenmediğini” belirttiği ve davacının yeni bir fesih nedeni ileri sürdüğünü beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; “Akdin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sonlandığının ispat yükü davalı işverendedir. Davacı tarafından davalıya gönderilen... Noterliği'nin 19244 ve 17280 yevmiye numaralı ihtarnamelerinde davacının 3600 gün prim ödeme şartını taşıdığı için işten ayrıldığını ayrıca ihtarname içeriklerinde ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunduğundan bahsedilmesi nedeniyle her iki ihtarnamenin birbiri ile çelişmediği davacının ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle ayrıca emeklilik nedeniyle haklı nedenle fesih imkanını kullanmış olduğu sabit olduğundan davacının kıdem tazminatı alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.” gerekçesi ile davacının kıdem tazminatı istemi kabul edilmiştir.

Ne var ki; Mahkeme kabulü dosya kapsamı uyarınca yerinde değildir. Şöyle ki; davacı tarafından keşide edilen 20.06.2014 tarihli ihtarname içeriğinden davacı işçinin 18.06.2014 tarihinde maaşından fazla kesinti yapılması nedeniyle işten ayrıldığının beyan edildiği anlaşılmaktadır. Fesihle bağlılık ilkesi uyarınca davacı bu fesih nedeni ile bağlı olup fesih gerekçesi değiştirilemez. Ancak, Mahkemece, davacının yukarıda belirtildiği üzere 20.06.2014 tarihli ihtarname içeriğinde belirtmiş olduğu ilk fesih gerekçesi tartışılmamıştır. Hal böyle olmakla, Mahkemece davacının ilk fesih nedeninin haklı olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14580, Karar No: 2012/2146, Tarih: 13.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/14580 E.  ,  2012/2146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun gece saat 03.00 sıralarında işlendiği anlaşılıp kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın 149/1.maddesinin ( a ) bendinin yanı sıra ( h ) bendinin de uygulanması ve olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle, aynı Yasanın 61.maddesi gereğince temel cezalar belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin doğal sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7933, Karar No: 2014/12713, Tarih: 09.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7933 E.  ,  2014/12713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 07/03/2014

Numarası : 2013/234-2014/161

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla üniversite hastanelerinde temizlik işçisi olarak çalıştığını ve Bölge Çalışma Müdürlüğünün yaptığı muvazaa tespiti nedeniyle kendisini yararlandırılmadığı TİS gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kurumun işçisi olmadığı için ilave tediye alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa tespitine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1 inci maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1. Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

2. Sermayesi değişen kurumlar,

3. Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4. Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5. 3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,

3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1 inci maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de Kanun kapsamına alınmıştır.

Yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de Kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, Davalının hizmet alım ihalesinin muvazaaya dayandığı yönündeki tespit nedeniyle taşeron işçisi olan davacının da ilave tediye alacağına hak kazandığı mahkemece kabul edilmiş ise de bu kabul hatalıdır. Şöyle ki; Bölge Çalışma Müdürlüğü (BÇM)“asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine, malzemeli temizliğe ek olarak; hasta ve hastaya ait materyellarin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri, çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme vb. hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamının genişletildiği,” hususunu tespit edip bu kısmın muvazaalı olduğunu kabul etmiştir. Ancak, davacı, işyerine, temizlik elemanı olarak alınmış ve temizlik elemanı veya olarak görev yapmış olup başka bir işte çalıştırılmamıştır. BÇM tarafından, temizlik işçisi yönünden yapılmış bir muvazaa tespiti yoktur. Hal böyle olunca davacının davasının reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile kabulü isabetsiz olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.