muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/36837, Karar No: 2015/23597, Tarih: 30.11.2015

Davalı şirket ile dava dışı arasındaki destek hizmeti alım sözleşmesinin muvazaalı olup olmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı iş kanununun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt işverenlik yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla iş kanununun 2 nci maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa borçlar kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka iş kanununun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Yasa ile İş Kanununun 2 nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, iş kanununun 5 inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin kararları da bu doğrultudadır .

İş Kanununun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 15.5.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5763 sayılı yasanın 1 inci maddesiyle değiştirilmiş ve alt işverenin işyerini bildirim yükümü getirilmiştir. Alt işveren bu bildirimi asıl işverenle aralarında düzenlenmiş olan yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte yapmak durumundadır. Alt işverenlik sözleşmesi ilgili bölge müdürlüğü ile gerektiğinde iş müfettişleri tarafından incelenecek ve kurumca re’sen muvazaa araştırması yapılabilecektir.

Muvazaanın tespiti halinde bu yönde hazırlanan müfettiş raporu ilgililere bildirilir ve ilgililer 30 gün içinde yetkili iş mahkemesine itiraz edebilirler. İş müfettişliği tarafından hazırlanan muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin tespit edildiği rapora ilgililerin süresi içinde itiraz etmemesi ya da mahkemece muvazaalı işlemin varlığına dair hüküm kurulması ve verilen kararın kesinleşmesi halinde, alt işverenliğe dair tescil işlemi iptal edilir. Bu halde alt işveren işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.

Asıl işveren alt işveren ilişkisi ve muvazaa konuları, 5763 sayılı Yasayla İş Kanununda yapılan değişiklikler ve buna bağlı olarak çıkarılan alt işveren yönetmeliğinin ardından farklı bir anlam kazanmıştır. Yönetmelikte “yazılı alt işverenlik sözleşmesi”nden söz edilmiş ve çeşitli tanımlara yer verilmiştir.

Alt işveren yönetmeliğinde;

1) işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

Alt işveren yönetmeliğinde;

1) işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

4) kamusal yükümlülüklerden kaçınmak veya işçilerin iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi yahut çalışma mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik işlemleri,

İhtiva eden sözleşmeler muvazaalı olarak açıklanmıştır.

Somut olayda, davacı, asıl işveren davalı şirket ile alt işveren ... Temizlik A.Ş. ile arasındaki hizmet alımının muvazaalı olduğunu iddia ederek alacak talebinde bulunmuş ve bu talebine dayanak olarak da emsal mahkeme kararlarını sunmuştur. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Ancak alt işveren- asıl işveren arasındaki hizmet alım sözleşmesinin içeriğinin ve ihale edilen işin ne olduğu, davacının fiilen hangi işi yaptığı, fabrikanın asıl işinde çalışıp çalışmadığı, bu çalışmanın süreklilik arz edip etmediği ve işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş öncelikle; davalı ... A.Ş ve alt işveren ... Temizlik A.Ş. arasındaki hizmet alım sözleşmesi ve teknik şartnameler getirtilerek sözleşme kapsamı tam olarak belirlenmeli, davalı ... A.Ş. ile alt işveren nin ticari sicil kayıtları getirtilerek şirketlerin faaliyet alanları tespit edilmeli, davalıya ait üretim aşamasını gösterir işyeri kayıtları getirtilerek davalı şirketin işleyiş ve organizasyon yapısı incelenmelidir. Ayrıca tanıklar yeniden dinlenerek davacının fiilen hangi işleri yaptığı ve bu işleri sürekli olarak yapıp yapmadığı sorulmalı, ... ve ... Mahkemelerine ait, tanık dinlenen ve keşif yapılan dosyalar getirtilerek bilirkişi raporlarındaki tespitler değerlendirilmeli, kesinleşmiş emsal mahkeme kararlarından ayrı düşünülen hususlar açıklanmalı, davacı tanığının “makinalar tek kişiyle üretim yapamıyordu, ...nın çalışanları dışında ...'ın da destek elemanı yoktu, bu elemanların hepsi ... Şirketinin elemanlarıydı, destek elemanları arasında ...'ın elamanı yoktu, ... Şirketi tarafından alınan elemanların bir kısmı destek elemanı olarak çalışmaya başlıyordu” şeklindeki beyanları ile özellikle davalı tanıklarının “kadınlar destek elemanı olarak çalışmamakla birlikte fabrikanın temizliğinde çalışırlardı, ben her hafta ihtiyacımız kadar destek elemanını şirketten talep ederdim, gelen elemanlar ihtiyaca göre temizlik ya da destek elemanı olarak dağıtılırdı, bu dağıtım her hafta olurdu, destek elemanlarının görevi fabrikayı temizlemek, ofis temizliği, üretim sahasındaki çöpleri toplamak, makinanın etrafındaki çöpleri toplamak, makinaya en yakın çalıştığı yer sigaraların dizildikten sonra tepsileri makinaya götürüp, makinanın üzerine koymaktan ibarettir, destek elemanının işi makinaya besleme yapmak, yani sigara koymaktı, ezik sigaraları açarlardı, bölgenin temizliğini yaparlardı, bu destek elemanlarının hepsi ... çalışanlarıydı, kofraları arabalarla taşıyıp makinaya koyarlardı, destek elemanları makinaları çalıştırmazlardı, yasaktı, hiç kadın destek elemanı çalıştığını görmedim, kadın çalışanlar lavobalar ve idari bölümün temizliğinde kullanılıyordu” şeklindeki beyanları da dikkate alınarak kadın ve erkek işçiler yönünden yapılan işin asıl işin parçası olup olmadığı ve süreklilik arz edip etmediği, alt işveren işçilerinin fabrikanın asıl işinde çalıştırılıp çalıştırılmadıkları, iki şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı ve özellikle davacıların çalıştığı fabrika faal ise mahallinde konusunda uzman bilirkişi heyeti marifetiyle keşif yapılarak tanıklar mahallinde dinlenerek davacının asıl iş kapsamında çalışıp çalışmadığı, davalı şirket ile dava dışı ... Firması arasındaki ihale konusu işin muvazaalı olup olmadığı her türlü tereddütten uzak bir şekilde yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda yöntemince tespit edilerek sonuca gidilmelidir.

Mahkemece yanılgı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.

Mahkemece yanılgı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın, BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1627, Karar No: 2008/4334, Tarih: 27.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1627 E.  ,  2008/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-karşı davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-karşı davalı vekili avukat İbrahim Altıner ile davalı-karşı davacılar vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunup işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı ve karşı davalı kooperatif yüklenici, davalı ve karşı davacılar arsa sahipleridir. Davacı ve karşı davalı kooperatif sözleşme gereği kendisine verilmesi gereken dairelere isabet eden arsa paylarının, arsa sahipleri adına olan kaydının iptali ile adına tescilini, davalı ve karşı davacı arsa sahipleri ise eksik ve kusurlu işler bedeli ile gecikme tazminatının tahsilini talep etmişlerdir.

Mahkemece asıl davanın kabulüne, arsa sahipleri adına kayıtlı olan 176/264 arsa payının iptali ile yüklenici kooperatif adına tesciline, karşı davanın gecikme tazminatı yönünden kabulü ile 4.133,66 YTL gecikme tazminatının yüklenici kooperatiften tahsiline karar verilmiş, karar davalı ve karşı davacı arsa sahipleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında haricen adî yazılı olarak düzenlenen 14.09.1992 tarihli “Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” uyarınca, davalı arsa sahipleri adına tapuda kayıtlı bulunan 549

ada 42 parsel ve 804 ada 41 parsel sayılı taşınmazlar üzerine yüklenici kooperatif tarafından tasdikli projesine göre inşaat yapılacak ve “genel olarak yapılan inşaatın kullanılabilir alanının %34’ü” arsa sahiplerine verilecektir.

Arsa sahiplerine ait taşınmazlar tevhit edilerek 804 ada 157 parsel numarasını almıştır.Yargılama sırasında alınan bilirkişi asıl ve ek raporlarından inşaatın büyük bir bölümünün tamamlandığı anlaşıldığından, adi yazılı şekilde düzenlenen sözleşmenin geçerli olduğunun kabulü gerekir.

Arsa sahiplerine ait taşınmazlar tevhit edilerek 804 ada 157 parsel numarasını almıştır.Yargılama sırasında alınan bilirkişi asıl ve ek raporlarından inşaatın büyük bir bölümünün tamamlandığı anlaşıldığından, adi yazılı şekilde düzenlenen sözleşmenin geçerli olduğunun kabulü gerekir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda inşaatta 33 bağımsız bölüm bulunduğu belirtilmiştir. Bilirkişilerce; yüklenici kooperatife devredilecek 22 bağımsız bölüm karşılığı yüklenicinin arsa payı oranının 22/33, arsa sahiplerinin arsa payı oranının ise 11/33 olduğu, arsa sahipleri 8 kişi olduklarından her birine bağımsız bölüm karşılığı devredilecek arsa payı oranının buçuklu çıktığı, paydanın 8’e bölünecek tarzda genişletilmesi gerektiği belirtilerek, davalıların arsa payı oranı 11/33x8/8=88/264 olarak hesaplanmış, böylece yükleniciye düşen arsa payı oranı da 176/264 olarak belirlenmiş, mahkemece de bu orandaki arsa payının yüklenici adına tesciline karar verilmiştir. Oysa dava konusu taşınmaz tapu kaydına göre arsa niteliğindedir. Kat irtifakı kurulmamıştır. Bilirkişi tarafından hazırlanan raporun infazda tereddüt yaratacak olması ve uyuşmazlığı çözüme ulaştıracak nitelikte olmaması nedeniyle karara esas alınması mümkün değildir. Mahkeme kararlarının infazlarının kabil olması ve kararın tereddüte yer bırakmayacak açıklıkta olması gerekir. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan yazılı şekilde tescil kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; dava konusu taşınmazdaki tüm bağımsız bölümlerin kat irtifakına esas olacak arsa paylarını ayrı ayrı belirleyip gösterir şekilde uzman bilirkişiden yapılacak keşif sonucu rapor alınmasından, inşaat projesi dosyaya alınmak sureti ile bodrumdaki yerlerin eklenti mi yoksa bağımsız bölüm mü olduğunun bilirkişiye açıklattırılarak, tüm bağımsız bölümlerin arsa payları belirlendikten sonra, yüklenici kooperatife ait bağımsız bölümler tesbit edilerek bu bağımsız bölümlerle bağlantılı olarak toplam arsa payları üzerinden iptal ve tescil kararı verilmesinden ibarettir.

Mahkemece kat irtifakı kurulmasına esas bağımsız bölüm listesi bilirkişiye tanzim ettirilmeden ve her bir bağımsız bölümün arsa payı ayrı ayrı belirlenmeden yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak 176/264 hissenin iptali ile yüklenici adına tesciline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece kat irtifakı kurulmasına esas bağımsız bölüm listesi bilirkişiye tanzim ettirilmeden ve her bir bağımsız bölümün arsa payı ayrı ayrı belirlenmeden yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak 176/264 hissenin iptali ile yüklenici adına tesciline karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Mahkemece alınan asıl ve ek bilirkişi raporlarında arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerdeki eksik ve kusurlu işlerin bedeli 3.427,60 YTL olarak belirlenmiş, bu miktara karşı dava tarihi ile yüklenici tarafından ödemenin yapıldığı tarih arasındaki süre için hesaplanan 1.854,70 YTL işlemiş faiz de ilave edilerek bulunan toplam 5.282,30 YTL eksik ve kusurlu işler bedeli ve faizi, mahkemece verilen ara kararı uyarınca yüklenici tarafından mahkeme veznesine depo edilip, arsa sahipleri vekili tarafından tahsil edilmiştir. Arsa sahiplerinin bedelini tahsil ettiği bu eksik ve kusurlu işler dışında sözleşme ve 14.10.1997 tarihli “Taahhütname” uyarınca yapılması gerekip de yapılmayan eksik ve kusurlu işlerin olduğu da anlaşılmaktadır. Gerçekten 14.10.1997 tarihli Taahhütnamede “Arsa sahiplerinin bulunduğu taraftaki asansörün Ağustos 1998 tarihinde başlatılması, bina çevre

düzenlemesinin Aralık 1998 tarihinde bitirilmesi, bodrum kat duvarlarının tuğla ile örülerek Aralık 1997 tarihine kadar bitirilmesi, arsa sahiplerine ait dairelerin çatı katı izolasyonunun Aralık 1997 tarihine kadar döşenip bitirilmesi” yüklenici kooperatif tarafından taahhüt edilmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi asıl ve ek raporlarında yapımı yüklenici tarafından taahhüt edilen bu işlerle ilgili değerlendirme yapılmamıştır. Arsa sahipleri taahhütnamede yazılı işlerin yapılmadığını ve binada başka eksik ve kusurlu işler bulunduğunu savunmuştur. Arsa sahiplerinin bu savunması ve bilirkişi raporlarına yönelik itirazları da nazara alınarak eksik ve kusurlu işler yönünden uzman bilirkişilerden rapor alınarak arsa sahiplerine ait dairelerin en son teslim tarihi olan 01.06.2000 tarihine eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelini talep için makul bekleme süresinin eklenmesi ile ulaşılan 2001 yılı fiyatlarıyla eksik ve kusurlu işler bedelinin belirlenip-karşı davacı tarafça harcı yatırıldığında-yükleniciden tahsiline karar verilmesi gerekir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ve karşı davacı arsa sahiplerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı ve karşı davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL vekalet ücretinin yüklenici kooperatiften alınarak Yargıtay’daki duruşmada vekille temsil olunan davalı ve karşı davacı arsa sahiplerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacılara geri verilmesine, 27.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7414, Karar No: 2025/2192, Tarih: 20.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7414 E.  ,  2025/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3166 Esas, 2024/993 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/581 Esas, 2021/444 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın tazminat talebi yönünden reddine, eski hale iade talebi yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Muğla ili, ..... ilçesi, .......köyü 229 ada 5 parselde kayıtlı, .......Sitesi, No: 19/128 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalının ise aynı adreste davacı ile bitişik 19/129 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalının ikiz villa diye tabir edilen, davacının evine duvarları bitişik olan bağımsız bölümünde 2019 yılının Şubat ayında, tüm maliklerin muvafakatini gerektiren yıkım ve inşaat ruhsatlarını almaksızın, evin genel görünümünü bozan, onaylı projeye aykırı inşaat işleri yaptırdığını, bu inşaat işlerinin müvekkilin evinin duvarlarına zarar verdiğini, binanın davalı tarafça ruhsatsız yıkımı gerçekleştirildikten sonra ruhsatsız yapılan yeni inşaat neticesinde kot farkının 60 cm yükseltildiğini, yığma yapı olan inşaatın niteliğinin betonarme hale getirildiğini, yığma ve betonarme yapının iki farklı inşaat tekniği olduğunu, davalıya ait ve betonarmeye dönüştürülen yapının davacı müvekkile ait yığma yapıya zarar verdiğini, ayrıca depremde bu iki farklı bina tekniğinin yan yana olmasının depremin verdiği zararı artırması da ihtimal dahilinde olduğunu ve yapılan inşaat işlerinin davacıya ait eve verdiği zararın tespitini talep ettiklerini, 2019 yılının Şubat ayında yapılan bu inşaatın imar barışından yararlanmasının da mümkün olmadığını, kış aylarında davacının yazlık evinde olmadığı bir zamanda yapılan bu işleri site yöneticisinin de denetlemediğini, bu nedenlerle ...... Sitesi, No: 19/129 nolu bağımsız bölümde davalı tarafından projeye aykırı olarak yapıldığı tespit olunacak yapıların yıkılarak eski hale getirilmesine, davacının evinde tespit olunacak zararın tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava açmakta hukuki yararının olmadığını, davalı müvekkilinin yurt dışında yaşamakta olduğunu, davalının ........Sitesi, N.19/129 adresindeki dubleks mesken olan bağımsız bölümün maliki olduğunu, tarafların malik oldukları sitede yaygın kat mülkiyeti bulunduğunu, ....... Sitesine ait tüm bağımsız bölümleri kapsayan 2013/12 sayılı tadilat ruhsatları olduğunu, ......Sitesindeki villaların bakım ve onarımını yapan, bağımsız bölümlerde yani villaların duvarlarında meydana gelen çatlaklar nedeniyle 2017 yılı öncesinde ve sonrasında davalı müvekkilinin villası da dahil olmak üzere diğer villalarda da tadilat/inşaat yapan, depolar inşa eden firma/şahıslar vasıtası ile kapsamlı bir tadilat projesine uygun olarak, güçlendirme yapmak amacıyla ve villanın bakım inşa ve onarımı yapıldığını ve de davalı müvekkilinin bağımsız bölümü-villası depreme dayanıklı hale getirildiğini ve diğer doğal afetlere karşı da koruma sağlandığını, villa niteliğindeki binanın gabarisinin de aynı olduğunu, sitenin görünümünü de bozacak bir değişiklik olmadığına dair fotoğrafları ekte dosyaya sunduklarını, davalı müvekkilinin, bugüne kadar site dışındaki yaşamında olduğu gibi site içindeki yaşamında da doğruluk kurallarına uyarak yaşadığını, kimseyi rahatsız etmediğini ve de kimsenin haklarını çiğnemediğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın tazminat talebi yönünden reddine, eski hale iade talebi yönünden kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri