muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6023, Karar No: 2023/307, Tarih: 18.01.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, mahkemenin COVİT nedeniyle duruşmasını 24.09.2020 tarihine ertelediğini ancak duruşma günü ve duruma zaptının taraflarına usulüne uygun tebliğ edilmediğini, davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için tarafların duruşmaya çağrılmış olması gerektiğini, resen belirlenecek nedenlerle birlikte kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, paydaşın açtığı ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 429/2. maddesi, "O mahkeme, temyiz edenden 434. Madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra, Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağını karar verir."

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesi " (1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. (2) Bu hak; a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b) Açıklama ve ispat hakkını, c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir."

3. Değerlendirme

1. 21.05.2013 tarihinde verilen kararın Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 09.12.2019 tarih ve 2019/2751 E., 2019/8433 K. sayılı ilamı ile bozulması üzerine, mahkemece 1086 sayılı HUMK'un 429/2. maddesi gereğince karar verilmeden yargılamaya devam edilmesi doğru görülmemiştir.

2. Bundan ayrı olarak, mahkemece Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Sekreterliğinin COVİD-19 Kapsamında Alınan Tedbirler konulu yazıları üzerine duruşmanın ertelendiği ve yeni duruşma gününün belirlendiği, ancak yeni duruşma gününün taraflara usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği halde davacı tarafın duruşmaya katılmaması üzerine dosyanın HMK'nın 150/5. ve 320/4. maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi HMK'nın 27. maddesine aykırı olup doğru görülmemiştir.

3.Açıklanan sebeplerle hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7766, Karar No: 2019/3163, Tarih: 07.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7766 E.  ,  2019/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece “katılanın olayın hemen sonrasında Çaycuma Devlet Hastanesinden aldırılan 24/09/2015 tarihli raporunda " trafik kazası şikayetiyle gelmiştir, basit tıbbi müdahale ile giderilir, kati rapor beyin cerrahi uzmanınca verilecektir" belirtildiği, 25/09/2015 tarihinde beyin cerrahınca düzenlenen raporda "harici lezyon yok, travmatik patoloji izlenmedi, basit tıbbi müdahale ile giderilir" şeklinde belirtildiği, katılanın mahkememizde alınan savunmasında kaza nedeniyle kendisinde herhangi bir yaralanma olmadığını sadece belinde ağrı olduğunu beyan ettiği, kazanın olduğu gün ve sonraki gün katılanının 2 kez rapor için hastaneye sevk edildiği, raporlarda katılanda herhangi bir yaralanma olmadığının belirtildiği gibi katılanın belindeki ağrıdan da raporlarda söz edilmediği dolayısı ile katılanda herhangi bir yaralanma olmadığı gibi kaza nedeniyle vücuda acı veren bir durumdan da bahsedilemeyeceği dolayısı ile sanığın üzerine atılı taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olmak suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı” gerekçesiyle CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de, katılana ait doktor raporlarında basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığından bahsedilmesi, katılanın ilk ifadesinde çarpmanın etkisiyle başını aracın torpidosuna çarptığını belirtmesi, mahkemedeki ifadesinde de “Meydana gelen kazada bende gözle görülebilir herhangi bir yaralanma olmadı ancak kazadan sonra belimde ağrı meydana geldi” şeklindeki beyanı ile yine sanığın karakol beyanında; “katılanın hafif şekilde yaralanmış olduğunu gördüğünü” belirtmesi karşısında, herhangi bir tıbbi müdahale ve harici bulgu bulunmayan hallerde de kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına yol açan durumların yaralanma olarak kabul edilmesi gerektiği, meydana gelen kazada da katılanın yaralandığı anlaşıldığından, yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamı ile uyuşmayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3113, Karar No: 2021/17308, Tarih: 01.07.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3113 E.  ,  2021/17308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Tayin edilen adli para cezasının nevi ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Yasasının geçici 2. maddesi uyarınca, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 01.07.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

2-Sanık ... ve ... hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıkların atılı suçu birden fazla kişiyle birlikte işlemelerine karşın haklarında TCK'nın 109/3-b maddesi gereğince artırım yapılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların ayrı ayrı atılı suçu işlemediklerine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.07.2021 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Anayasanın 19. maddesiyle kişi hürriyeti ile güvenliği düzenlenmiştir. Bu maddeye göre, herkes kişi hürriyetine ve güvenliğine sahiptir. Bu şekilde 1. fıkrayla kural konulduktan sonra, devam eden fıkralarla kişi hürriyetinin hangi hallerde kısıtlanabileceği hüküm altına alınmıştır.

Anayasayla sağlanan bu korumaya paralel olarak, TCK.nın 109. maddesiyle de, kişi hürriyeti ve güvenliğini ihlal eden davranışlar suç sayılarak hüküm altına alınmıştır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, maddenin gerekçesinde de belirtildiği gibi bir kimsenin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılmasıyla oluşmaktadır. Örneğin kişinin bir yere kapatılması, bir yerde tutulması veya bir yere götürülmesi veya bir yere gitmekten men olunması fiilleri, bu tanıma göre ceza yaptırımını gerektirmektedir.

Ceza Genel Kurulunun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, maddenin gerekçesinde de belirtildiği gibi bir kimsenin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılmasıyla oluşmaktadır. Örneğin kişinin bir yere kapatılması, bir yerde tutulması veya bir yere götürülmesi veya bir yere gitmekten men olunması fiilleri, bu tanıma göre ceza yaptırımını gerektirmektedir.

Ceza Genel Kurulunun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere;

Bu suç ile cezalandırılmak istenen husus, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması veya sınırlanmasıdır. Suçun maddi unsuru, kişinin serbestçe hareket edebilme özgürlüğünden yoksun bırakılmasıdır. Bu fiil, failin doğrudan doğruya veya dolaylı hareketleriyle ve çeşitli araçlar kullanılarak gerçekleştirebileceği gibi serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Madde de sadece "bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakmak"tan söz edilmiş, fiilin işleniş şekli, yeri, zamanı ve süresi konusunda bir sınırlama getirilmemiştir. Bu nedenle mağdurun bir yere gitme veya kalma özgürlüğünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla, her zaman her yerde işlenebilir. Fiilin herkesin girebileceği bir yer, özel kapalı ve açık alanda gerçekleştirilmesinin yahut uzun veya kısa süreli olmasının bir önemi bulunmamaktadır.

Suçun oluşması için mutlaka mağdurun bir yere kapatılmış olmasına gerek yoktur, aleni bir yerde tutma veya böyle bir yere götürme halinde dahi diğer unsurların varlığı durumunda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşacaktır. (CGK 13.02.2020, 2017/14-827, 2020/100)

Hürriyetinden yoksun kılma süresi konusunda öğreti de; "Türk Hukukunda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma süresinin kısa veya uzun olmasının suça etkisi yoktur. Mağdurun bir yere gitmek veya bir yerde kalmak serbestisi ortadan kaldırıldığında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşur. Bununla birlikte failin gerçekleştirdiği eylemin belirli bir önemi olması gerekir. Nitekim birini bir an için tutma bu suçu oluşturmaz. Engellemenin suçu oluşturacak ağırlıkta olup olmadığını somut olayın durumuna göre hakim takdir eder" şeklinde görüşlere yer verilmiştir. (Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen, Ceza Hukuku Özel Hükümler, 18. Baskı, Ankara, 2019, s.425),

"Bu suçun manevi unsuru, failin mağduru kişisel özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesini ve bilmesini içeren genel kasttır. Yasanın metninden ve ruhundan da anlaşılacağı üzere, suçun basit halinin oluşumu için özel kast (saik) aranmaz.

"Bu suçun manevi unsuru, failin mağduru kişisel özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi istemesini ve bilmesini içeren genel kasttır. Yasanın metninden ve ruhundan da anlaşılacağı üzere, suçun basit halinin oluşumu için özel kast (saik) aranmaz.

Kural olarak failin yasanın suç saydığı bir sonucu bilmesi veya istemesi ve bu şekilde harekette bulunması, kastın varlığı açısından yeterlidir. Ayrıca, sonucun yasaya veya hukuka aykırı olduğunu bilmek şartı aranmaz. Ancak ceza yasamızda, çeşitli suçlar bakımından hukuka aykırılığı belirten bazı terimlerin kullanıldığını görmekteyiz. Bunlardan birisi de, TCK'nın 109. maddesidir. Yasanın hukuka aykırılık şartını, failin iradesiyle ilgili olarak açık bir şekilde aradığı bu gibi hallerde, failin fiilinin hukuka aykırı olduğunu bilmesi kast kavramı içine girer. Başka bir deyişle manevi unsur, yani kusurluluk hukuka aykırılığı kapsamına alır. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından Kanun, eylemin hukuka aykırı olarak işlenmesini şart koştuğundan, failin bu şekilde hareket ettiğini bilmesini ve istemesini aramaktadır. Bu durumda failin işlediği fiilin, hukuka aykırılık bilincine sahip olması gerekmektedir. Hakim, suçun manevi unsuruna dahil olan hukuka aykırılık bilincini elbette araştıracaktır. Ancak, hukuka aykırılık bilincinin özel kasıtla karıştırılmaması gerekir. Fail suç tipinin objektif unsurlarını bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği halde, eylemde hukuka aykırılık bilincinin bulunmaması nedeniyle, kastının varlığı kabul edilemez. (Osman Yaşar, -Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, Ankara 2010, 3 Cilt s.3619)"

"Manevi unsur bakımından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, ancak kasten işlenebilmektedir. Kanun koyucu, bu suç kapsamında taksirli sorumluluğa ilişkin bir düzenleme yapmamıştır."

"Bunların yanında; fiilin TCK m.109/1'de yer alan suç tanımına uygun olabilmesi için, mağdurun "hukuka aykırı olarak" hürriyetinden yoksun bırakılması gerekir. Bu unsur Kanunda özellikle belirtildiğinden; failin cezalandırılabilmesi için genel kastın varlığı dışında, aynı zamanda failin hukuka aykırılık bilinciyle hareket edip etmediği de araştırılmalıdır. Bu araştırma ile birlikte; haksızlık bilincinin, kastın varlığına değil, failin kusurunun değerlendirilmesine etki edeceği de gözden kaçırılmamalıdır. Örneğin; kanuni temsilci olan anne ve/veya babanın velayet hakkı çerçevesinde, koruma ve gözetim amacıyla çocuğun evden çıkmasına engel olması, somut olaya göre hukuka uygun kabul edilebilir. Ancak bu durum, hakkın suistimali boyutunda olmamalıdır.

(Prof. Dr. Ersan Şen, St. Av. S.Akpınar (hukukihaber.net))"

(Prof. Dr. Ersan Şen, St. Av. S.Akpınar (hukukihaber.net))"

"Hürriyeti tahdit suçu, serbest hareketli bir suçtur. Kişi "bir yere gitmek" veya "bir yerde kalmak" hürriyetinden yoksun bırakıldığı takdirde; suçun ne şekilde ve hangi hareketle işlendiği hususları, suçun oluşumu bakımından önem taşımamaktadır. Neticesi bakımından hürriyeti tahdit suçu, kesintisiz bir suçtur ve suçun tamamlama anı ile bitme anı birbirlerinden farklıdır. Mağdurun kendi iradesi ile hareket etme serbestisi sınırlandığı anda suç tamamlanır. Suçun bittiği an ise, mağdurun hareket serbestisi tekrar kazandığı andır. (age)"

Yukarıda yazılan içtihatlar ve doktrindeki görüşler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; katılan ... ve olayın tek görgü tanığı olan Deniz Karan'ın beyanına uygun olarak mahkemenin kabul ettiği oluşa göre; sanık ...'in ... plajında kiraladığı ... Yeri isimli işletmenin ön tarafında bulunan alana şezlong atarak kiraya verdiği, katılan ve tanığın bu şezlongların önünde havlu sererek denize girmek istemeleri üzerine, sanık ...'in işçisi olan temyiz dışı sanık ...'in müdahale ederek havlularını buraya sermemesini, başka yerden denize girmesini istediği, tartışma üzerine diğer sanık ...'ın olay yerine gelerek katılana "Seni de havlunu da denize atarım, doktor olmuşsun ama bir şey bilmiyorsun." dediği, bu arada tanıkların haber vermesi üzerine kolluk kuvvetinin müdahalesiyle olayın son bulduğu anlaşılmaktadır.

Sanıklardan ... tarafından tartışma sırasında sarfedilen sözlerin basit tehdit niteliğinde olduğunda kuşku yoktur. Ancak katılan ile sanıklar arasında şezlonglar önüne havlu serip-sermeme konusunda tartışma yaşandığı, tartışmanın fiili bir müdahale boyutuna ulaşmadığı açıktır.

Kişiyi özgürlüğünden alıkoyma suçunun oluşumu için fail tarafından, katılanın bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılması gereklidir. Her ne kadar somut olayda, sanıklar tarafından katılana başka bir yerden denize girmesi gerektiği ve buradan denize giremeyeceği söylenmiş ise de; kolluk kuvvetinin erken müdahalesi ile tartışmanın eyleme dönüşmediği anlaşılmaktadır. Herhangi bir filili müdahale olmaksızın başka bir yerde denize girilmesi veya girilmemesi şeklindeki tartışmaların suç kastı taşımaması nedeniyle unsurları oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi hatalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuz için sayın çoğunluğun onama şeklimdeki görüşüne katılmak mümkün olmamıştır. 01.07.2021
Yargıtay — Esas No: 2021/11865, Karar No: 2023/2682, Tarih: 03.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/11865 E.  ,  2023/2682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli ve 2012/160 Esas, 2014/193 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önce yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanık ...'ın kasten yaralama, sanık ...'nın ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ile kasten yaralama suçlarından anılan suçlar sabit olmadığından beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurun teyzeleri ile aralarında husumet olduğuna, dosyadaki rapor içeriğinin gerçekçi olmadığına ve müvekkilinin beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın daha ağır ceza ile cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

C. Temsil Kayyımının Temyiz İstemi

Tüm dosya kapsamı ve rapor içeriklerine göre sanık ...'nın diğer sanığın eylemlerine iştirak ettiği için atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ve sanık ...'ın ise daha ağır ceza ile cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın daha ağır ceza ile cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

C. Temsil Kayyımının Temyiz İstemi

Tüm dosya kapsamı ve rapor içeriklerine göre sanık ...'nın diğer sanığın eylemlerine iştirak ettiği için atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ve sanık ...'ın ise daha ağır ceza ile cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın, diğer sanık ... ile 4 sene aynı evde yaşadıkları, ...'yı ilk evliliğinden olan mağdurun da yanlarında yaşadığı, sanığın zaman zaman mağduru banyoya götürdüğü, cinsel organını mağdurun anüsüne sürdüğü, yine cinsel organını ağzına soktuğu, kucağına oturttuğu, kendisine kadın kıyafeti giydirip makyaj yaptırdığı, tanık ...'in sanık ...'nın kardeşi olduğu, ...'yı arayarak yeğeni olan mağduru özlediğini söylediği, bu nedenle ...'nın mağduru tanığın evine götürdüğü, evden ayrıldıktan sonra tanığın mağduru banyo yaptırmak için elbiselerini çıkarttığında vücudundaki morlukları görünce mağdurdan nedenini sorduğu, mağdurun da tanık ...'e üvey babası ...'ın kendisini darp ettiğini, kucağına oturttuğunu, cinsel organı ile kendisine iğne yaptığını, cinsel organını yalattığını, kendisine makyaj yaptırdığını, evin içinde oynattığını beyan ettiği, bu nedenle tanığın mağduru polis merkezine götürerek şikayetçi oldukları,

Mağdurun tanık ...'in evine getirildiğine evde tanık ... ....'nin de bulunduğu,

Sanık savunmasında; yüklenen suçu kabul etmediğini, kendisine iftira atıldığını beyan ettiği,

Mağdur hakkında düzenlenen Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 18.01.2012 tarihli raporunda; anal sfinkter tonusu normal fissür olmadığı, fiili livata bulgusuna rastlanmadığı, sağ uyruk bölgesinde ekimoz gözlendiği, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olduğunun belirtildiği,

Olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinden rapor alındığı,

ATK 6. İhtisas Kurulunun 29.04.2013 tarihli raporunda; "... \*\*\* \*\*\*'un 29.07.2012 tarihinde mağduru bulunduğu ... \*\*\*'ın eylemleri sonucu ruh sağlığının bozulduğunun" belirtildiği,

24.11.2006 doğumlu olan mağdurun olay tarihinde on beş yaşından küçük olduğu, olayın yukarıda özetlenen şekilde meydana geldiğinin kabul edildiği,

Sanığın mağdura karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşıldığından yüklenen suçtan cezalandırılmasına, sanık ...'nın ise atılı suçları işlediği iddia edilmiş ise de yüklenen suçları işlediğine dair cezalandırılmasını gerektirir soyut iddiadan başka kesin ve

inandırıcı deliller elde edilemediğinden müsnet suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün İncelemesinde

inandırıcı deliller elde edilemediğinden müsnet suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün İncelemesinde

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sanıklar Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelemesinde

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.06.2013 sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

C. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün İncelemesine Gelince

Sanık hakkında kurulan hükümde, olayın intikal şekli, sanık ... ve diğer sanık ...'nın olayı ihbar eden mağdurun teyzeleri ile aralarındaki husumet iddiaları, yaşı itibariyle beyanları alınamayan mağdur hakkında Sosyal Hizmet Uzmanı bilirkişinin duruşma tutanağına da yansıyan "...duruşma öncesi mağdurla görüştüm... olayı sorduğumda duraksadı, bir süre düşündü, teyzesinin evinde kaldığı sürede tanımadığı bir kişinin kendisine pipisini yalattığını söyledi... mağdur dışarıda ifade konusunda yönlendirilmiş olabilir." şeklindeki beyanı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli ve 2012/160 Esas, 2014/193 Karar sayılı kararında mağdur vekili ve temsil kayyımı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden mağdur vekili ile temsil kayyımının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar Haklarında Kasten Yaralama Suçunda Kurulan Hükümler Yönünden