muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5116, Karar No: 2022/12390, Tarih: 17.05.2022

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Selçuk Üniversitesi'nde okuduğu, Konya'da yaşadığı, memleketinin Ilgın, Konya olduğu ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının Ankara İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 26/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 02/10/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve ... bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete ... olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/03/2021 tarihli ve 2021/1203 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9128, Karar No: 2013/10948, Tarih: 11.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9128 E.  ,  2013/10948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin süresinde olduğu anlaşılmış ise de duruşma masrafları yatırılmadığından duruşma isteminin reddine, dosyanın duruşmasız olarak incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 218 parsel sayılı 90800,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davacı ... ile davalı ... ve paydaşları adına paylı olarak tespit edilmiştir. İtirazı komisyonca reddedilen davacı ... dava ve temyize konu taşınmazın 3/4 payının kendisine, 1/4 payının ise davalı ...'e ait olduğunu, diğer davalıların taşınmazda hakkı bulunmadığını öne sürerek tapu kaydına, vergi kaydına, kaymakamlık men kararlarına dayanarak dava açmış yargılama sırasında mahkeme hükmüne de dayanmıştır. Mahkemece dava ve temyize konu taşınmaz yönünden özetle “paydaşların payının diğer paydaşlara temlikinin yazılı olmak şartıyla geçerli olduğu gibi bütün paydaşların anlaşmaya iştirak etmemesi nedeni ile anlaşmanın geçersiz olduğunun kabulünün isabetsiz olduğu gibi davacının dayanağı ilamda belirtilen tapu satış bedelinin mahkeme veznesine depo edilmesi için davacıya önel verilmesi gerektiği” hususlarına değinen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava ve temyize konu 90800,00 m2 yüzölçümündeki taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 218 parsel sayılı taşınmazın davacının da dayanağı olan tespite esas tapu kaydının miktarı ile dava dışı başka taşınmaza revizyon gördüğü, dava ve temyize konu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur.

Kural olarak hakim tarafların isteği ile bağlı olup, istekten fazlasına veya başka şeye hükmedemez. Ayrıca usul hükümleri gözardı edilerek karar verilemez.

Mahkemece dava ve temyize konu 218 parsel sayılı taşınmazın davacının da dayanağı olan tespite esas tapu kaydının miktarı ile dava dışı başka taşınmaza revizyon gördüğü, dava ve temyize konu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur.

Kural olarak hakim tarafların isteği ile bağlı olup, istekten fazlasına veya başka şeye hükmedemez. Ayrıca usul hükümleri gözardı edilerek karar verilemez.

Somut olayda dava ve temyize konu 218 parsel sayılı taşınmaz davacı ve davalı gerçek kişiler adına tespit edilmiş, bu tespite davacı ve bir kısım gerçek kişiler itiraz etmiş, itiraz üzerine kadastro komisyonunca oluşturulan itirazın reddine dair karara karşı davacı süresinde eldeki davayı açmıştır. Davacının talebi ve dosya kapsamı bir bütün olarak incelendiğinde davacının taşınmazın mera olduğu yönünde bir iddiası bulunmamaktadır. Kaldı ki, Köy Tüzel Kişiliği veya Hazine'nin de dava ve temyize konu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olduğu iddiası ile davacı ... tarafından açılan davaya dilekçe sunarak ve harcını yatırarak usulüne uygun şekilde katılmadıkları dosya içeriği ile belirlenmiştir. Ayrıca dava konusu taşınmazın malik hanesi dolu olup somut olayda 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 30/2. maddesinin de uygulanma olanağı da bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece usulüne uygun talep bulunmayan ve davacının da talebinin dışına çıkılarak dava ve temyize konu taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi önceki günlü bozma ilamı gözetilmeden ve bozma kararı gerekleri yerine getirilmeksizin hüküm kurulması dahi isabetsiz, davacı ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 11.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2433, Karar No: 2018/6923, Tarih: 21.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/2433 E.  ,  2018/6923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararı ile tespit maliki ... kızı ...'in kapalı kayıt kalmayacak şekilde tüm mirasçılarını gösterir aile nüfus kayıt tablosunun Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması istenilmiştir. Geri çevirme kararımız sonrasında ...'in nüfus kayıt tablosunun dosyasına konulmuş ise de, nüfus kayıtlarında kapalı kayıtlar bulunduğu ve kayıtların birbirini takip etmediği anlaşıldığından ...'in veraset ilamının ya da kapalı kayıt kalmayacak ve birbirini takip eder şekilde tüm mirasçılarını gösterir aile nüfus kayıt tablosunun Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3250, Karar No: 2012/8222, Tarih: 20.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/3250 E.  ,  2012/8222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2012

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Sağlık Bakanlığı'nın tüm temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyizi yönünden;

Davacı vekili davacının temizlik personeli olarak Bozyaka eğitim araştırma hastanesinde çalıştığını, şirket yetkilileri tarafından üst görevlilerin şirket yetkililerinin evlerine temizliğe gönderildiğini, işsiz kalmamak için kabul ettiklerini, istifa etmeleri için önce çalıştığı birimi sonra da mesai saatlerinin 02.04.2011 tarihinde değiştirildiğini, davacının tek başına bakmakla yükümlü olduğu çocuğu olması sebebi ile (15.00-23.00) saatlerini  böyle bir değişim olmayacağı kendilerine başta garanti edildiğinden bu değişikliği kabul etmeyeceğini beyan etmesi üzerine sigortasının yatırılmadığı, 05.04.2011 tarihinde iadeli taahhütlü yazı ile durumu hastane yönetimine 01.04.2011 tarihinde temizlik şirketine bildirdiği sonuç alamadığı için 100 TL kıdem tazminatı, 100 TL ihbar tazminatı, 100 TL fazla çalışma ücreti, 100 TL yıllık izin ücreti, 100 TL resmi tatil ücretini davalılardan müştereken ve müteselsilen talep etmiştir

Davalı ...Ltd. Şti. davacının taleplerinden işverenin sorumlu olduğunu, işçi haklarından kendi dönemi ile sorumluluğun sadece kıdem tazminatı için geçerli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davacının 05.04.2010 - 06.04.2010 - 07.04.2010 tarihlerinde izinsiz ve habersiz işe gelmemesi üzerine haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini, ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, fazla çalışma yapılmadığını, genel tatil çalışması olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının hastane dışında mesai saati içinde üst birimde görevli yöneticilerin ve temizlik şirket yetkililerinin evlerine temizliğe gönderilmesi olayının işçi açısından haklı fesih sebebi olduğunu ancak davacının fesih bildiriminde böyle bir fesih sebebine dayanmadığı gerekçesi ile ihbar ve  kıdem tazminat talebinin reddine, vardiyalı çalıştıkları için puantaj kayıtları dikkate alınarak 45 saat çalışma süresinin aşılmaması, fazla mesai çalışması yapılmadığı aksinin ispatına yeterli delil sunulmadığından fazla mesai talebinin reddine,  izin ücreti ve genel tatil ücret talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu, çalışma koşullarında işçi aleyhine esaslı değişiklik olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu, çalışma koşullarında işçi aleyhine esaslı değişiklik olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 22 nci maddesindeki, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenleme, çalışma koşullarındaki değişikliğin normatif dayanağını oluşturur.

Somut olayda, temizlik  işçisi olarak çalışan davacının 05.04.2011 tarihli ihtarname ile  poliklinik biriminde ve 15.00-23.00 saatleri arasında çalışacağının kendisine 02.04.2011 tarihinde söylendiği, iş sözleşmesinde işinin nevi ve mesai saatlerine ilişkin bir değişim yer olmadığından çalışma şartlarının hayat şartlarına ters düşmesi sebebi ile bu durumu kabul edemeyeceğini söylemesi üzerine istifa etmesi gerektiği belirtildiği için haklı fesih hakkını kullanarak iş sözleşmesini feshetmiştir. Davacının çalışma koşulları ağırlaştırıldığından iş sözleşmesi feshi haklı nedene dayanmaktadır. Kıdem tazminatı isteği bilirkişi raporunda yapılan hesaplama değerlendirmeye tabi tabi tutularak hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8991, Karar No: 2016/2098, Tarih: 15.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8991 E.  ,  2016/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğinde, sanığın, katılanlar ... ve ...'ün zararlarını giderdiğine ilişkin kayıt ve iddianın bulunmaması ile hükümde katılanların maddi zararlarının giderilmemesi nedeni ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığının belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki eksik incelemeye ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, meydana gelen olayda sanık tali kusurlu ise de; mağdurlardan birinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, diğerinin vücut fonksiyonlarını ağır (5.) derece etkili kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanması karşısında temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13816, Karar No: 2010/4688, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13816 E.  ,  2010/4688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 24.12.2008 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol,su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22978, Karar No: 2012/35639, Tarih: 01.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/22978 E.  ,  2012/35639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, izin ücreti alacağı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ile asgari geçim indirimi ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin, davalı şirkete ait çiftlik evinde işverene ait küçükbaş hayvanların otlatılması, bakımı, hayvanların sütlerinin sağılması, hayvan ahırlarının temizlenmesi ve sair işlerde çalıştığını, müvekkili ile beraber diğer çiftlik çalışanlarının çok ağır şartlarda çalıştığını, ancak fazla çalışma ücretlerinin müvekkiline ödenmediğini, fazla mesai ücretlerinin ödenmesini talep etmesi üzerine müvekkilinin iş akdinin haksız olarak işveren tarafından fesih edildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının 25/03/2009 tarihinde mesai saati içerisinde izin almadan ve hiç kimseye haber vermeden işyerini mesaisi bitmeden terk ettiğini, 26 – 27/03/2009 tarihlerinde de yine izin almadan ve hiç kimseye haber vermeden işe gelmediğini, bu nedenle davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak tazminatsız ve bildirimsiz fesih edildiğini, müvekkili şirkete ait işyerinde üçlü vardiya sistemi uygulandığını, bu nedenle işyerinde fazla mesai yapılmadığını, işyerinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışan personellerin takip eden hafta içerisinde ya izinlerini kullandıklarını yada ücretlerini aldıklarını, davacının hafta tatili iznini kullandığını, kullanamadığı günlerin ücretinin de kendisine ödendiğini, davacının hak ettiği senelik izinlerini kullandığını ve asgari geçim indiriminin kendisine ödendiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile kıdem tazminatı ve ile bilirkişi raporu doğrultusunda diğer alacaklar bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir

E)Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.