muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/237, Karar No: 2014/3625, Tarih: 26.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/237 E.  ,  2014/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikâhlı evli iken sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 12.04.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12068, Karar No: 2021/17870, Tarih: 21.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/12068 E.  ,  2021/17870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 18 yaşını tamamlamayan mağdur çocuğa karşı işlenen cinsel taciz suçunun TCK.nın 105/1-2. cümle uyarınca şikayete tabi olmadığı gözetilmeksizin yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi yerine yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına uygun mahkemenin kabulüne göre; suça sürüklenen çocuk ve mağdurun bir süre arkadaşlık yaptıkları ancak mağdurun suça sürüklenen çocuğu terkettiği, suça sürüklenen çocuğun konuşmak için mağdurun yanına geldiği ve kendisi ile konuşmak istediğini söylediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine koluna girerek zorla ara bir sokağa götürdüğü, tanık Mehmet’in gelmesi üzerine olay yerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18253, Karar No: 2010/31178, Tarih: 23.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/18253 E.  ,  2010/31178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Antalya 11.İcra Müdürlüğünün 2009/3121 esas sayılı icra takip dosyasında takip borçlusu şirkete gönderilen ödeme emri tebligat parçası aslı ve 31.12.2008 senet tanzim tarihinde borçlun S.Gıda İnş. Teks. Ot. Tur. Tic. ve San. Ltd. Şti.nin yetkili temsilcilerinin isimlerinin Ticaret Sicili Memurluğundan sorulup tesbit edilerek alınacak yazı cevabı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2029, Karar No: 2023/3494, Tarih: 26.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2029 E.  ,  2023/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/217 E., 2021/461 K.

ASLİ MÜDAHİL : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 10.08.2004

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı yükleniciler vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili yükleniciler ile davalı arsa sahipleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, inşaatın %95 oranda tamamlandığını, işlerin tamamlanmamasının arsa maliklerinin kusurundan ileri geldiğini, işlemler için vekaletname verilmemiş olduğunu, arsa maliklerinin 2 yıldan beri binada oturduklarını, kat irtifakı kurulmadığını ileri sürerek, sözleşme gereği davacılara isabet eden bağımsız bölümlerin adlarına tescilini talep etmiştir.

II. ASLİ MÜDAHİL DAVASINDA

Davacı asli müdahil vekili dava dilekçesinde özetle; binadaki 23 no.lu bağımsız bölümü müvekkillerinin murisi Mustafa Olgun'un davacı yüklenicilerden satın aldığını, taşınmazın tapusunun verilmesi ve dükkanın teslimi için davacılara defalarca başvurduğunu ancak davacıların buna yaklaşmadığını savunarak, 23 no.lu bağımsız bölümün davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkillerinin miras payları oranında tapuya kayıt ve tescilini talep etmiştir.

III. CEVAP

Davalı arsa sahipleri vekili cevap dilekçesinde özetle; iskan ruhsatının alınamadığını, iskân ruhsatının alınabilmesi için binadaki eksikliklerin giderilmesi, binanın borçlarının ödenmesi ve binanın projesinin yeni duruma göre çizdirilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

IV. İLK DERECE MAHKEMESİNİN İLK KARARI

İlk Derece Mahkemesi 2004/375 Esas, 2012/149 Karar ve 10.04.2012 tarihli kararıyla; dava konusu yapının mevcut haliyle ruhsat almasının mümkün olmadığı, taraflar arasında imzalanan sözleşmede inşaatın tamamlanan kısımlarına yönelik olarak yükleniciye kademeli olarak bağımsız bölüm tapusunun devredileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından tapu iptali tescil davasının reddine karar verilmiştir.

V. BİRİNCİ BOZMA KARARI

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BİRİNCİ BOZMA KARARI

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2015/6570 Esas, 2016/1635 Karar ve 16.03.2016 tarihli kararı ile özetle; mevcut inşaata sözleşmede yüklenicinin yapı kullanma izin belgesi alma yükümlülüğü olduğu da dikkate alınarak, bu belgenin verilebilmesi için ne tür iş ve işlemlerin yapılmasının gerektiği ilgili belediyeden sorularak, gelecek bilgiler doğrultusunda mahallinde bilirkişiler ile keşif yapılarak, inşaatın durumu, hangi parsel veya parsellere inşa edildiği, onaylı projesine uygun yapılıp yapılmadığı ile fiziki seviyesinin tespit ettirilmesi gerektiği, imar mevzuatına aykırı bir yön var ise eksiklerin giderilmesi ve yasal hale getirilmesi için yükleniciye makul süre ve yetki verilmesi sonucunda, bu hususların yerine getirilmesi ile inşaatın %95 ve üstü bir seviyede ikmal edildiğinin anlaşılması halinde, her ne kadar sözleşmede kademeli devir öngörülmemişse de, işin devamı ve tamamlanması açısından yasal bir inşaat için TMK'nın 2. maddesi uyarınca avans niteliğinde dahi olsa yükleniciye isabet eden bağımsız bölümlerden devir yapılabileceği dikkate alınarak, asli müdahilin talebi de gözden kaçırılmaksızın, arsa sahiplerinin muhtemel zararlarını karşılayacak miktarda bağımsız bölümün uhdelerinde bırakılarak bir karar verilmesi, yapılacak inceleme sonucu inşaatın mevcut haliyle yasal hale getirilmesinin mümkün olmadığı gibi bir sonuca ulaşılması halinde ise; şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerektiği, yüklenicinin tapuda pay sahibi olmadığı, dolayısıyla resmi merciler nezdinde işlem yapamayacağı gözden kaçırılarak ve kendisine yetki verilmeksizin sadece süre verilmek suretiyle uyuşmazlığın giderilmesine çalışılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

VI. İLK DERECE MAHKEMESİNİN SON KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2017/217 Esas, 2021/461 Karar ve 09.09.2021 tarihli kararı ile özetle, davacı yükleniciye taşınmazı imar mevzuatına uygun hale getirmesi için defaatle süre verildiği, taşınmazların kat irtifakına geçirilmediği anlaşıldığından davacıya 3 aylık kesin süre ve yetki verilerek taşınmazların kat irtifakına geçirilmesinin istendiği, davacının verilen kesin süreye rağmen hiç bir işlem yapmadığı, taşınmazları da imar mevzuatına uygun hale getirmediği ve taşınmazlarda kat irtifakı kurulmadığı, bozma ilamında işaret edilen hususlar doğrultusunda mahkemece yapılan işlemlere rağmen taşınmazların yasal hale getirilemeyeceğinin anlaşıldığı, bu nedenle davacı yüklenicinin davasının reddine karar verildiği, davacının davası reddedildiğine göre yasal hale getirilemeyecek taşınmazdan taşınmaz fiilen bitmeden bağımsız bölüm satın alan asli müdahilin de iyiniyet iddiasında bulunamayacağı gerekçesiyle onun da davasının reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı yükleniciler vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı yükleniciler vekili, 10.12.2020 tarihli mahkemece kurulan ara kararın hakkaniyet ilkesine aykırı olduğu, inşaatın %98 oranında tamamlandığı, bağımsız bölümlerin davalılar tarafından kullanıldığı, ayrıca haksız şekilde kiraya verdikleri gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470 inci, 3194 Sayılı İmar Kanununun 21 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanunun 437 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı yüklenicilere ruhsat süresi biten ve yapı kullanma izni bulunmayan sözleşme konusu binanın imar mevzuatına uygun hale getirilmesi için yetki ve süre verildiği, ancak davacının verilen süreye rağmen inşa edilen binayı imar mevzuatına uygun hale getirmediği anlaşıldığından davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmeyip, reddi gerekmiştir.

VIII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı yükleniciler vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun

olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4282, Karar No: 2008/6821, Tarih: 09.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4282 E.  ,  2008/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin (f) bendine göre; arazi, kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlara ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerlendirilir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvellerinin Tarım Müdürlüğünden getirtilip değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Mahkemece, değerlendirme tarihi olan 2006 yılı itibariyle münavebeye alınacak ürünlerin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan yasa maddesi ve Yargıtay uygulamaları doğrultusunda değerlendirme yapan rapor alınması gerekirken bu esaslara uygun olmayan şekilde değer belirleyici bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

2-Davanın niteliği gereği davacı idare yararına da avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu 1145 ve 2827 parsel sayılı taşınmazların üzerinde dosyadaki tapu kayıtlarına göre BOTAŞ A.Ş. lehine irtifak hakkı tesis edilmiş olup, bu irtifak hakkının taşınmazın değerinde oluşturacağı kaçınılmaz değer kaybının hesaplanıp bulunacak değerden düşülmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

4-Dava konusu taşınmazların tapu kaydı üzerinde mevcut haciz şerhlerinin tespit edilen bedele yansıtılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 9.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1664, Karar No: 2021/2681, Tarih: 10.03.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/1664 E.  ,  2021/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, maaşının 1/4’ünün yanında fazla mesai, döner sermaye, yazılı olmayan ücret ve ek ödemlerinin de haczedildiğini ileri sürerek, maaşı dışında diğer ödemeler için yapılan haczin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece ilk olarak, borçlunun maaş ve ücretinin ¼‘ünün haczedildiği, işlemde yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği, anılan kararın borçlu tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddolunduğu, kararın borçlu tarafından temyizi üzerine ise Dairemizce; "Somut olayda, her ne kadar icra müdürlüğünce, 06/06/2018 tarihli tensip kararı ile borçlunun almakta olduğu maaş ve ücretinin 1/4’ünün haczine karar verilmiş ise de, aynı tarihli ... Devlet Hastanesine yazılan müzekkerede “....maaş veya döner sermaye, mesai gibi burada yazılı olmayan ücret ve ek ödemeler toplamı üzerinden maaş ve ücretinin 1/4’ünün....haczine karar verilmiştir...” şeklinde tensip kararına aykırı haciz yazısı yazıldığı, o halde mahkemece, maaş dışındaki kesintilerin niteliği belirlenerek, yukarıdaki ilkelere göre değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm tesisinin isabetsiz olduğundan" bahisle bozulduğu, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda mahkemece; şikayetin kabulü ile 06.06.2018 tarihli haciz yazısının iptaline, borçlunun fazla mesai, evlilik,çocuk zamları veya primleri, ayni yardımlar, hafta ve genel tatil ücretleri ve bunun gibi esas ücrete munzam tediyeler üzerindeki haczin kaldırılmasına, borçlunun maaş ve ücretinin ¼ ünün haczinin baki kalmasına karar verildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere; Yargıtay'ın bozma ilamına uyulmasına karar verildiği takdirde, mahkeme artık bu uyma kararı ile bağlıdır. Mahkeme bozma kararına uygun yeni bir karar vermek zorundadır. Çünkü bozmaya uyma kararı ile bozma yararına olan taraf açısından usule ilişkin kazanılmış hak doğmuş olur.

Somut olayda, mahkemece; Dairemizin bozmaya ilişkin ilamına uyulmasına karar verildiği, bu hususta ... Devlet Hastanesi’ne yazı yazılarak borçlunun maaş ve ücretlerinin haczi yazısının ne şekilde uygulandığı hususu sorulduğu, fakat gelen 09.09.2020 havale tarihli cevabi yazının, Bozma ilamında ifade olunan ‘4857 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre; işçinin almakta olduğu ücretin 1/4’ünden fazlası haczedilemeyeceği fakat

Somut olayda, mahkemece; Dairemizin bozmaya ilişkin ilamına uyulmasına karar verildiği, bu hususta ... Devlet Hastanesi’ne yazı yazılarak borçlunun maaş ve ücretlerinin haczi yazısının ne şekilde uygulandığı hususu sorulduğu, fakat gelen 09.09.2020 havale tarihli cevabi yazının, Bozma ilamında ifade olunan ‘4857 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre; işçinin almakta olduğu ücretin 1/4’ünden fazlası haczedilemeyeceği fakat

ikramiye, toplu sözleşme farkı ve nema da ücretten sayılacağından onların da aynı koşullarda haczini engelleyen bir yasa hükmü olmadığı, ayrıca 6772 sayılı Kanun'un 4. maddesinde ise; "Fazla mesai, evlilik, çocuk zamları veya primleri, ayni yardımlar, hafta ve genel tatil ücretleri gibi esas ücrete munzam tediyelerin haczedilemeyeceği …’ ilkeleri gereği, mahkemece, maaş dışındaki kesintilerin niteliğinin belirlenmesi suretiyle incelenerek oluşacak sonuca göre hüküm kurulmaması nedeniyle, anılan mahkeme kararının bozulması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.