muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20773, Karar No: 2023/2837, Tarih: 27.03.2023

3.Altındağ Kaymakamlığı İlçe Yazı İşleri Müdürlüğünün 1843 Esas, 175 Karar sayılı idari para cezasını içeren kararı, idari para cezasının tebliğ edildiğine dair tebligat parçası ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığa atılı yoklama kaçağı olmak suçu niteliği itibari ile sırf askeri suçlardan olmadığından o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.1632 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinde düzenlenmiş olan yoklama kaçağı olmak suçunun oluşabilmesi için, öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b), (c), (d) veya (e) bentlerinde yer alan kabahatlerin herhangi birinden dolayı kesinleşmiş bir idari para cezası bulunması gerekmektedir.

2.Somut olayda; sanık hakkında yoklama kaçağı olmak kabahatinden verilen Altındağ Kaymakamlığı İlçe Yazı İşleri Müdürlüğünün 1843 Esas, 175 Karar sayılı idari yaptırım kararının tebliği için sanığın adres kayıt sistemindeki adresine tebligat çıkartılmış olduğu, mazbatanın "Kardeşi Özgür Çelik'e" şeklinde şerh konularak ikmal edildiği, şerhte kardeşinin sanıkla birlikte aynı konutta ikamet edip etmediği ve reşit olup olmadığının belirtilmediği görülmekle; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 16 ncı maddesinde, “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” 20 nci maddesinin birinci fıkrasında “13, 14, 16, 17 ve 18’inci maddelerde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimse, beyanını imzadan imtina ederse, tebliğ eden bu beyanı şerh ve imza eder. Bu durumda ve tebliğ evrakının kabulden çekinme halinde tebligat, 21 inci maddeye göre yapılır.”; 22 nci maddesinde, “Muhatap yerine kendisine tebliğ yapılacak kimsenin

görünüşüne nazaran on sekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması lazımdır.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, idari yaptırım kararının tebligatının usulüne uygun olmadığı dolayısıyla sanık hakkında usulüne uygun şekilde kesinleşmiş bir idari yaptırım kararı bulunmadığından unsurları itibarıyla oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/690 Esas, 2015/1142 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz istekler yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/690 Esas, 2015/1142 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz istekler yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5052, Karar No: 2013/12084, Tarih: 13.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5052 E.  ,  2013/12084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı ile 13 kalem yaş sebze, meyve alımı konusunda sözleşme imzalandığını, buna göre sözleşme tarihini takip eden iki iş günü içerisinde sözleşmeye konu malların alınması gerekirken buna ilişkin düzenlemeye uyulmayarak yaklaşık 33 gün sonra mal alınmaya başladığını, davalının bu sözleşmeye aykırı tutumu nedeniyle maddi olarak zarara uğradığını, çünkü sözleşmenin ilk bir aylık periyodunun yaz mevsimine denk geldiği ve sebze meyvenin kışa girdiği dönemlere göre daha ucuz dolayısıyla kar marjının yüksek olduğu bir periyot olduğunu, sözleşmenin akdedildiği tarihten sona erdiği 08.11.2010 tarihine kadar ki süreçte mevsim itibariyle şam şeftalisi ürününün temin edilme imkanı olmadığı halde davalı tarafından haksız ve hukuka aykırı karar ile sözleşmenin feshedilerek 2.166,00 TL kesin teminatın gelir kaydedildiğini belirterek bu bedelin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı,davacı ile yapılan sözleşme kapsamında teslimi gereken şam şeftalisi meyvesinin mevsim meyvesi olduğunu,davacının basiretli bir tacir gibi davranarak sözleşmeye konu meyveleri hazır edebilmek için gerekli hazırlıkları önceden yapması gerektiğini,davacının ileri sürdüğü sebeblerin mücbir sebeb kapsamında değerlendirilemeyeceğini,yapılan işlemin sözleşmeye uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece sözleşme kapsamında teslimi gereken şam şeftalisi ürününün davacıdan kaynaklanmayan nedenlerle temini mümkün olmadığı ve mücbir sebeb kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece sözleşme kapsamında teslimi gereken şam şeftalisi ürününün davacıdan kaynaklanmayan nedenlerle temini mümkün olmadığı ve mücbir sebeb kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı,davalı ile yapılan yaş meyve ve sebze alımı konusunda yapılan sözleşmeye göre teslimi gereken şam şeftalisi ürünün,davalının sipariş verdiği tarih itibariyle temin edilme imkanı bulunmaması nedeniyle sözleşmenin feshinin haklı sebebe dayanmadığını ileri sürmüş,davalı ise savunmasında, davacının basiretli bir tacir olarak sözleşme tarihi itibariyle bunu öngörmesi ve temin edilmesi için gerekli hazırlıkları yapması gerektiğini , bu kapsamda ürünün temin edilememesinin mücbir sebep olarak değerlendirilemeyeceğini savunmuştur. Taraflar arasında 11.08.2010 tarihinde imzalanan 13 kalem yaş meyve ve sebze alımına ilişkin sözleşmenin 9.1. maddesinde sözleşmenin süresinin sözleşmenin imzalanma tarihinden itibaren 90 gün olacağı,10.3.1. Maddesinde sözleşmenin imzalanmasından sonra siparişi verilen yiyecek malzemesinin 2 takvim günü içinde davalıya teslim edileceği, 34.1. maddesinde ürünün süresinde teslim edilmemesi halinde 30 gün süreli yazılı ihtar verilerek gecikme cezası uygulanacağı,34.4.maddesinde bu sürenin bitmesine rağmen aynı durumun devam etmesi halinde protesto çekmeye gerek kalmaksızın sözleşme feshedilerek teminat irat kaydedileceği düzenlenmiştir.

Davalı tarafından, sözleşme kapsamında davacıya yapılan 04.10.2010 tarihli siparişin yerine getirilmemesi üzerine ,sözleşmenin 34.1. maddesine göre 11.10.2010 tarihli ihtarname gönderilerek 30 gün süre tanındığı,davacının sözleşmeye göre tanınan 30 günlük sürede gerekli teslimatı yapmaması nedeniyle sözleşmenin feshedilerek teminatın irat kaydedildiği anlaşılmaktadır.

Dosyada mevcut ... belediyesinin 15.10.2010 tarihli yazısına göre davacının sözleşme kapsamında teslim etmekle yükümlü olduğu şam şeftalisi ürününün ... 'ine en son giriş tarihinin 04.10.2010 tarihi olduğu,bu tarihten sonra girişinin olmayacağının tahmin edildiğinin bildirilmiş olduğu,davalı tarafın bu ürünün teminine ilişkin siparişini 04.10.2010 tarihinde yaptığı,ancak davacının temin edemediği,mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda bu ürünün sadece ... yöresinde yetiştiği ve başka yerlerden temin etme imkanı olmadığına dair görüş bildirilmiş olup,mahkemece bilirkişi raporundaki bu tespite dayalı olarak davacının teslimatı mücbir sebebe dayalı olarak yerine getiremediği kabul edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hukukumuzda sözleşmeye bağlılık (Ahde Vefa-Pacta Sund Servanda) ve sözleşme serbestliği ilkeleri kabul edilmiştir. Bu ilkelere göre sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Eş söyleyişle sözleşme koşulları borçlu için sonradan ağırlaşmış, edimler dengesi sonradan çıkan olaylar nedeniyle değişmiş olsa bile borçlu sözleşmedeki edimini aynen ifa etmelidir. Gerçekte sözleşmeye bağlılık ilkesi hukukun güvenlik, doğruluk, dürüstlük kuralının bir gereği olarak sözleşme hukukunun temel ilkesini oluşturmaktadır.

Davacı tacir olup, her tacirin ticaretine ait faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmesi gerekir. Basiretli bir iş adamı gibi davranma yükümü aslında objektif bir özen ölçüsü getirmekte ve tacirin ticari işletmesiyle ilgili faaliyetlerinde kendi yetenek ve imkanlarına göre ondan beklenebilecek özeni değil aynı ticaret dalında faaliyet gösteren tedbirli, öngörülü bir tacirden beklenen özeni göstermesinin gerekli olduğu kabul edilmektedir. Gerekli tedbirleri almadan sözleşme yapan ve borç altına giren tacirin alabileceği tedbirlerle önleyebileceği bir imkansızlığa dayanması kabul edilebilecek bir durum değildir. Davacı tarafından mücbir sebep olarak kabul edilmesi istenilen şam şeftalisi ürününün yetişme mevsiminin bitmiş olmasına ilişkin durum aniden ortaya çıkan bir durum olmadığı gibi, davacının sözleşmenin 11.08.2010-08.11.2010 tarihleri arasında geçerli olduğunu ve sözleşmenin sona erme tarihi itibariyle temin imkanı olmadığını öngörebilmesi, tedbirlerini alması gerekmektedir. Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin yasaya ve sözleşmeye uygun davrandığı ve sözleşmelerin feshinin yerinde olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA,ikinci bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23366, Karar No: 2010/19959, Tarih: 09.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/23366 E.  ,  2010/19959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların Beraatlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan idarenin temyizi üzerine sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Sanık ...'nin suç tutanağı ile C.Savcılığındaki ifadesinde ve duruşmadaki sorgusunda suçu hiçbir şekilde kabullenmemesine, imzacı tanık ... ve kocası ...'nin alınan beyanlarından da sabıkasız olması karşısında onun adının verilmesi nedeni ile suçlanıp hakkında zabıt tutulduğunun anlaşılması karşısında mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmeyerek tebliğnameye iştirak edilmemekle sanık hakkındaki usul ve yasaya uygun olarak verilen beraat hükmünün ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin temyizi üzerine sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Daha önce ... hakkında 22.07.2002 tarihli tutanakla zabıt tutulan kesinleşmiş orman sahası içinde kalan ve içinde 350 adet zeytin ile meyve ağaçları bulunan yeri mahallinde yapılan keşif ve düzenlenen orman bilirkişi raporu ile ağaçlar arası işlenmek sureti ile yabanlaşması önlenmiş, koruma ve bakımlarının yapılmış olması karşısında tutanak tarihinde sanık ...'nin C.Savcılığındaki açık ikrarı karşısında bu sanık kullanımında olduğunun kabulü ile yüklenen suçu sebebi ile cezalandırılması gerekirken yazılı gerekçelerle beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16459, Karar No: 2016/6989, Tarih: 26.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16459 E.  ,  2016/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/01/2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, .. encümeninin aldığı kararlar ile muhtelif borçluların belediyeye olan borçlarının faizlerinin silindiğini, silinen faizlerin kamu zararı olarak değerlendirilmesi gerektiğini, davalının encümen üyesi olduğunu, kamu zararından sorumluluğu bulunduğunu, bu nedenle aleyhine icra takibi başlatıldığını, takibe itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu belirterek; itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 26/02/2015 tarihli bilirkişi raporu uyarınca davacının davalıdan .. TL alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı belediyeye ait taşınmazlarda kiracı olarak bulunan dava dışı kişilerin süresinde kira bedellerini ödememeleri üzerine, aleyhlerine icra takipleri başlatıldığı, kiracılar tarafından belediyeye başvurularak borçların faizlerinin silinmesinin talep edildiği, davalının üyesi olduğu .. encümeni tarafından 2005 ve 2006 yıllarında alınan kararlarla; " .. " karar verildiği, alınan kararlar doğrultusunda bir kısım kiracıların verilen sürede ödeme yaptıkları anlaşılmıştır.

Encümen kararlarının bir kısmı 5272 sayılı mülga Belediye Kanunu, bir kısmı 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun yürürlükte bulunduğu tarihlerde, belirtilen kanunların 34/f maddeleri gereğince alınmıştır.

5272 sayılı mülga Belediye Kanunu'nun 34/f bendinde; " ..", 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 34/f bendinde; " .. " belediye encümeninin görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.

Encümen kararlarının bir kısmı 5272 sayılı mülga Belediye Kanunu, bir kısmı 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun yürürlükte bulunduğu tarihlerde, belirtilen kanunların 34/f maddeleri gereğince alınmıştır.

5272 sayılı mülga Belediye Kanunu'nun 34/f bendinde; " ..", 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 34/f bendinde; " .. " belediye encümeninin görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.

Kiracılar aleyhine, ödenmeyen kira bedellerinin tahsili amacıyla icra takibi başlatılmakla, kira alacakları dava konusu haline gelmiş, kiracılar ile belediye arasında uyuşmazlık doğmuştur. Kiracıların ana para ile icra giderlerini ödemeyi kabul etmeleri, uyuşmazlık bulunmadığı şeklinde yorumlanamaz. Gerek 5272 sayılı mülga yasanın, gerekse 5393 sayılı yasanın 34/f maddelerinin uygulanma koşulları gerçekleşmiştir. Öte yandan; encümen üyelerinin davacı belediyeyi zararlandırma amaçları olmayıp belediye alacaklarının tahsili hedeflenmiş, alınan kararlar doğrultusunda kiracıların büyük bir çoğunluğundan tahsilat yapılmıştır. Davalının da aralarında bulunduğu üyelerin kamu zararına sebebiyet verdiklerine dair kabul doğru değildir. Belirtilen nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile kısmen kabulüne hükmedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12042, Karar No: 2018/13442, Tarih: 30.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12042 E.  ,  2018/13442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Katılana ait iş yerinin kapı kilidinin kırılarak içeriye girildiği ve içeriden bir miktar eşyayı çaldıkları olayda, tanık ...'ın beyanlarına göre, dört şahsın saat 01:25 sıralarında katılana ait iş yerine girdikleri, daha sonra bir şahsın iş yerinden çıkıp ...Caddesi üzerinde bulunan ... Yapı isimli binanın bulunduğu tarafa gittiğini ve 2-3 dakika sonra elinde çuval ile tekrar iş yerine girdiğini, şahısların eşkallerini göremediğini belirttiği, 24.03.2014 tarihli yakalama tutanağında, olay yerine gelindiğinde bir tanesinin yüzünde kar maskesi bulunan toplam dört şahsın suça konu iş yerinde bulundukları, kolluk ekiplerini gören şahısların suça konu iş yerinden çıkarak farklı istikametlere kaçtıkları, şahısların yakalanmaları konusunda fikir teatisi yapıldığı sırada... Caddesi üzerinden araç ışığının görüldüğü, aracın kaçtığı yol güzergahına gidildiğinde,... Blok arka kısmında yolun çıkmaz yol olması nedeniyle aracın durmak zorunda kaldığı ve araç içerisinde sadece sanık ...'ın yakalandığının belirtildiği, sanığa ait olay yerinde parmak izi, DNA analizine cevap verecek vücut izi raporu, kamera görüntüsü bulunmadığı, yine eylemleri sanığın gerçekleştirdiğine dair tanık anlatımı veya teşhis tutanağının olmadığı, sanığın olayın gerçekleştiği sokaktan farklı bir sokakta kolluk görevlilerince görülüp kaçtığı ve çıkmaz sokak üzerinde yakalandığı, sanığın 08.05.2014 tarihli celsede alınan ifadesinde, alkol alıp esrar içeceği ve orada polis olabileceğini düşündüğü için ara sokağa girdiğini, atılı suçlamaları kabul etmediğini belirttiği, sanığın bu savunmasının somut delillerle aşılamadığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçlardan mahkumiyetlerine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden, üzerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraatı yerine, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.10.2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10497, Karar No: 2012/27383, Tarih: 14.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/10497 E.  ,  2012/27383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın bir kişinin ölümüyle sonuçlanan kazayı asli kusurlu olarak meydana getirdiğinin kabulü karşısında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15490, Karar No: 2014/18779, Tarih: 14.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/15490 E.  ,  2014/18779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bolu İş Mahkemesi

Tarihi : 07/04/2014

Numarası : 2013/76-2014/142

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı K.. M..nün tüm, davacı ve davalı C.. A..'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.