muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3129, Karar No: 2011/1873, Tarih: 24.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3129 E.  ,  2011/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Yay. A.Ş ve diğeri aleyhine 20/05/2009 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, yazının içeriği ile davacıya yönelik bölümü, yayından iki gün sonra düzeltme ve özür yazısının yazılmış olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi uyarınca, davacı yararına 6.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…8.000,00…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…6.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç

alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "…432,00…" ve "…648,00…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…324,00…” ve “…756,00…” sayı dizilerinin yazılmasına, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "…1.129,60 TL yargılama giderinin % 90’nın…” ve “…% 10’nun…” biçimindeki sayı ve sözcük dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…34,60 TL yargılama giderinden 32,00 TL'nin…” ve “…324,00 TL harç ile 2,60 TL yargılama giderinin…” sözcük ve sayılarının yazılmasına; davalılar tarafından yapılan yargılama giderine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…giderinin % 10’nun…” ve “…% 90’nın…” biçimindeki sözcük ve sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…giderinden 33 kuruşun…” ve “…4,17 TL'nin…” sözcük ve sayı dizilerinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 5 ve 5 nolu bentlerinde yer alan "…960,00…” ve “…960,00…” biçimindeki sayı sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…720,00…” ve “…720,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8649, Karar No: 2017/3809, Tarih: 12.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8649 E.  ,  2017/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün katılan ...'ye tebliğ edildiğine dair dosyada bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, katılan ...'ye gerekçeli kararın usulünce tebliğ edildiğini gösteren bilgi veya belge var ise dosyaya eklenmesi, aksi halde gerekçeli kararın katılana tebliğ edilip tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve hükmün ayrıca temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9646, Karar No: 2013/8832, Tarih: 30.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/9646 E.  ,  2013/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davalılar ... Üniv. Tıp Fak. Hast. Döner Sermaye Saymanlığı - ... Üniversitesi Rektörlüğü ve ... hakkındaki davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 1479 sayılı Kanun hükümleri kapsamındaki dava dışı sigortalılar yönünden, davalı ... ve ... Üniversitesi Hastanesi’nde görevli dava dışı ... tarafından gerçeğe aykırı olarak düzenlenen faturalara dayanılarak sağlık sigortası yardımı ödemesi yapıldığından bahisle, yersiz ödendiği ileri sürülen fatura bedellerinin yasal faiziyle birlikte teselsül hükümlerine göre davalılardan alınması için başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilşkindir.

1479 sayılı Kanunun “Uyuşmazlıkların çözüm yeri” başlığını taşıyan 70. maddesinde, bu Kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıkların, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği belirtilmiş, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun aynı başlıklı 101. maddesinde de, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği açıklanmıştır.

İnceleme konusu davada, taraflar arasındaki hukuki ilişki ile uyuşmazlığın niteliği ve dayandığı hukuki sebep dikkate alındığında, uyuşmazlığın çözümünde anılan Kanunların bu yönden uygulama yeri bulunmamaktadır ve görevli mahkeme, sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemeleri değil genel mahkemelerdir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu çekişmenin esasına girilerek karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/11190, Karar No: 2020/6930, Tarih: 25.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11190 E.  ,  2020/6930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan değer azlığı nedeniyle indirim yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulama maddesi olarak kararda yazılmamış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 145, 31/3 ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis cezası üzerinden, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 6,000 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca önceki hüküm suça sürüklenen çocuk açısından kazanılmış hak doğurduğundan neticeden 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise 6,000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 145, 31/3. ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis cezası üzerinden, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 6,000 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/661, Karar No: 2015/2122, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/661 E.  ,  2015/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah.sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/986-2015/52

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/259 E. 2014/257 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/20160 E. 2014/26175 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir....”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3841, Karar No: 2007/5167, Tarih: 08.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3841 E.  ,  2007/5167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ENEZ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanlarından kalan taşınmazların adlarına intikali için dava takipçisine sınırlı yetkili bir vekalet vermek istediklerini, ancak davalı R....ın rızai taksim ve satış yetkisini de içeren bir vekalet hazırlatıp kendilerini yalnız intikal için vekalet verdiklerine inandırarak hile ile vekaleti imzalamalarını sağladığını, daha sonra bu vekaletname ile çekişme konusu taşınmazların davalı R..’a satıldığını, davalının kandırmaya yönelik beyanlarla iradelerini sakatladığını, amaçlarının rızai taksim ya da satış olmadığını, bu yönde bir talimatları bulunmadığını, temsil yetkisini aşan ve kötüye kullanan vekilin satıştan kendilerini haberdar etmediği gibi satış sebebiyle para da ödemediğini, davalı Ramadan’ın dava konusu .. parsel sayılı taşınmazı muvazaalı olarak diğer davalı Ş...’e devrettiğini ileri sürüp .. parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile önceki halleri ile tapuya tescilini istemişlerdir.

Davalı R...davacıların satış yetkisini de içeren vekaletnameyi kendi özgür irade ve istekleri doğrultusunda düzenlettirerek noter huzurunda imzaladıklarını,geçerli vekalet ile tapuda işlem yapıldığını, hile iddiasının zamanaşımına uğradığını, davalı Ş.. tapu kaydına güvenerek ...no’lu parseli iyiniyetle satın aldığını bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın zamanaşımı nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece, “ iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanması, işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken BK 126. md.de öngörülen zamanaşımı süresine tabi olduğundan bahisle davanın reddinin doğru olmadığı” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilerek gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilerek gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, vekaletin hile ile alındığı ve kötüye kullanıldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkin olup, mahkemece önceden kurulan davanın zamanaşımı sebebiyle reddine dair kararının temyizi üzerine Dairece, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiğine değinilerek bozulduğu, mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle bu defa sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olduğu görülmektedir.Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; tarafların ortak miras bırakanları R... oğlu T.. D...'nin 1994 yılında, T.. oğlu T.. Di..nin ise 1996 yılında ölümü ile çekişme konusu taşınmazların mirasçılarına kaldığı, her iki miras bırakanın davalı dışındaki tüm mirasçılarının E..Noterliğinde düzenlenen 23.7.1997 tarih 585 yevmiye nolu vekaletname ile dava takipcisi E..T...na intikal taksim ve satışı da kapsayacak şekilde geniş yetki verdikleri bu vekaletnameye dayanarak davacılar ve diğer miresçılar adına hareket eden vekil ile bizzat hareket eden davalının 14.1.1997 tarihinde R.. oğlu T..D..i adına kayıtlı iken mirasçılarına kalan ve dava konusu edilen ....ve ..parsel sayılı taşınmazları elbirliği mülkiyetinden paylı mülkiyete çevirip adlarına intikali sağlandıktan sonra bedel farkı gözetmeksizin taksime tabi tutarak .. nolu parsellerin tamamının müstakilen davalı R.....parselin 1/8 'er paylarla davacılar ve diğer mirasçılara intikalini sağladıkları, bundan sonra aynı tarihte davacıların ve diğer mirasçıların ..parsel sayılı taşınmazdaki paylarının vekil tarafından davalıya satış yoluyla temlik edildiği, davalının da 25.5.2004 tarihinde diğer davalı Ş..... satarak devrettiği, davacıların vekili ile davalının yine 14.1.1997 tarihinde bu kez T...oğlu T... D...'den kalan ve dava konusu edilen ..ve ...parsel sayılı taşınmazların mirasçılara intikalini sağladıktan sonra taksim sonucu ..parselin müstakilen davalı R..'a ..parselin 1/5'şer paylarla davacılar ve dava dışı N..adına tescil edildiği ve yine aynı tarihte davacıların ve dava dışı kişinin paylarının vekil tarafından davalıya satıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere;Borçlar Kanununun temsil ve vekalet bağıtını düzenleyen hükümlerine göre, vekalet sözleşmesi büyük ölçüde tarafların karşılıklı güvenine dayanır. Vekilin borçlarının çoğu bu güven unsurundan, onun vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünden doğar.