muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15063, Karar No: 2017/2050, Tarih: 20.02.2017

Davalı, işlemin mevzuat ve sözleşmeye uygun olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 20.06.2011 tarihli Teftiş Kurulu raporu kapsamında ... ... ve Araştırma Hastenesi Doktoru ... ...'ın ifadesinden hareketle, cezai işlemin yerindeliğine karar verilip dava reddedilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasında mevcut sağlık hizmeti satın alma sözleşmenin 3.1.14. maddesinin ihlalinden kaynaklanmakta olup, sözleşmenin ihlaline neden olan eylemin, şüpheye yer vermeyecek şekilde tespiti gerekmektedir. Taraflar arasındaki sözleşmenin 3.1.14. maddesi "Sağlık hizmet sunucusu, kendilerine hasta gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun, kurumlar, hekimler, diğer sağlık kurumu ve kuruluşları ve üçüncü şahıslarla açık veya gizli işbirliği, ilgili mevzuata aykırı yersiz talep oluşturacak reklam ve tanıtım yapamaz, simsar ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, kamu kurum kuruluşları da dahil olmak üzere hangi maksatla olursa olsun hiç bir şekilde kampanya şeklinde uygulamalara katılamaz, bu durumların varlığında (5.1.10) maddesine göre işlem yapılır." düzenlemesini içermekte olup, Teftiş Kurulu raporunda yer alan ifade tutanağına göre Dr.... ...'ın " ... Hastanemizde anjiyo yapma imkanı olmadığından anjio gerektiren ve beni tercih eden hastalarımı, part – time çalıştığım süre içerisinde ...'da anjiyo hizmeti veren değişik hastanelerde anijiyolarını bizzat yapıyordum. Bu arada... .... Hastanesinde anjiolarımı yaptığım hastalar olmuştur. ... Hastalarımı ... ... Hastanesine veya başka bir hastaneye taşıdığım iddiasına katılmıyorum. Hastanamizde anjiyo yapma imkanı olmadığı için mesleğimin tam olarak icra edememekteydim. 01.01.2011 tarihinde full- time çalışmaya başladıktan sonra da acil olan ve özel hastalarımı ... ... Hastanesinde bulunan staff hekimlerle birlikte anjiyo yaptığımız olmuştur. ..." şeklinde ifade verdiği görülmektedir. Buradan hareketle, Mahkemece, yapılacak iş, öncelikle ihlali davranışın tespiti; sonra da bu davranışın, sözleşmenin ilgili maddesinin ihlali kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususudur. Davacı taraf delil olarak kendi kayıtlarına da dayanmıştır. O halde, davacının hastane kayıt ve defterleri, hasta dosyaları incelenmeli, bu inceleme sonucunda bir sonuca ulaşılamazsa, bu sefer dava dışı Dr. .... .... tanık olarak çağrılıp, dinlenmeli, teftiş raporundaki ifadesi açıklatılmalıdır. Hal böyle olunca, davacı delil olarak kendi kayıtlarına da dayandığı halde bir inceleme yapılmaksızın, teftiş raporundaki ilgili doktorun ifadesi dikkate alınarak, sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13577, Karar No: 2024/6706, Tarih: 03.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/13577 E.  ,  2024/6706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/209 E., 2023/142 K.

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden; o yer Cumhuriyet savcısının herhangi bir temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile süre tutum talebinde bulunduğu, gerekçeli temyiz dilekçesini ise yasal süresinden sonra verdiği belirlenmiştir.

Katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Temyiz İncelemesinin Kapsamına Göre

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Temyiz İncelemesinin Kapsamına Göre

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2020 tarihli ve 2019/807 Esas, 2020/117 Karar sayılı kararıyla sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 43/1 ve 62.maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2020/1737 Esas, 2020/1410 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 09.03.2022 tarihli ve 2021/19059 Esas, 2022/2110 Karar sayılı kararıyla hükmün "...İlk derece mahkemesince gerçekleştirilen yargılama sırasında sanık müdafisinin mağdurenin gönderdiği bir mesajında on dokuz yaşında olduğunu söylediğini belirterek, kemik yaşının tespitini talep etmesi ve olay sonrası mağdure ile sanık arasında gönderilen mesajlarla ilgili olarak ayrıca Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/104259 soruşturmalı sayılı dosyasında yürütülen tahkikatta sunulan mesaj içerikleri nazara alınarak öncelikle sanık ... mağdurenin temini ile anılan mesajlar okunarak bununla ilgili beyanlarının alınması ve suç vasfının tayini açısından mağdurenin resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alınarak suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla sanığın değişen suç vasfına göre reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 104/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı suçtan üst sınırdan ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan cezalandırılması gerektiğine, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı suçtan üst sınırdan ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan cezalandırılması gerektiğine, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, atılı suçun işlendiğine dair dosya kapsamında delil olmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesindeki "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve aynı Kanun'un 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki kanuni düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, o yer Cumhuriyet savcısının kararın yüzüne karşı verilmesinden sonra süresinde 16.03.2023 tarihinde herhangi bir temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile süre tutum talebinde bulunduğu, gerekçeli kararın 28.03.2023 tarihinde elektronik imzaların tamamlanması ile UYAP üzerinden görüldü ekranına düşmesine karşın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yedi günlük kanuni sürenin bitiminden sonra 05.04.2023 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.06.2022 tarihli ve 2021/(Kapatılan)16-3 Esas, 2022/397 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Cumhuriyet savcılığı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesindeki hususların ihtarının zorunlu olmadığı da anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Bakanlık Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

B. Katılan Bakanlık Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin de yerinde olduğu anlaşıldığından, temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle anılan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekili ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271

sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1424, Karar No: 2007/2424, Tarih: 09.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1424 E.  ,  2007/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «...

Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 9.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6863, Karar No: 2023/815, Tarih: 13.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6863 E.  ,  2023/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen muhdesatın tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalıların Kırşehir ili, Aşıkpaşa Mahallesi 2573 ada 9 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmaz üzerinde bulunan ev müştemilat, su kuyusu ve ağaçların müvekkilin taşınmazı devraldığı kişiler tarafından yapıldığını, bu nedenle davalıların muhdesatta bir haklarının bulunmadığını, bu nedenle muhdesatın müvekkiline ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... davayı kabul etmiş, bir kısım davalılar aşamalardaki beyanlarında davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.06.2016 tarihli ve 2015/280 Esas, 2016/229 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile; dava konusu 2573 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ev, müştemilat, su kuyusu ve ağaçların davacı ...'e ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ..., ... ve ... vekili temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 25.06.2020 tarihli ve 2016/18534 Esas, 2020/3979 Karar sayılı kararıyla; ortaklığın giderilmesi dava dosyasının getirtilerek dosyada kabul beyanı bulunmayan davalılar yönünden taraf teşkilinin denetlenmesi, dava değerine göre nispi harcın tamamlanması için davacı tarafa süre verilmesi, eksiklik tamamlandıktan sonra yargılamaya devam edilmesi gerektiği, bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddedildiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda, davacı tarafça eksik harcın ikmal edildiği, eksik hususların giderildiği, davalı ... vekilinin davayı kabul ettiğini ve davacı vekilinin de davalı ... yönünden yargılama gideri vekalet ücreti talebi olmadığını beyan ettiği belirtilerek davanın kabulüne, dava konusu 2573 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ev, müştemilat, su kuyusu ve ağaçların davacı ...'e ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ..., ... vekili temyizinde, dava konusu ağaçların, evin ve müştemilatın 1980 yılından önce, taşınmazın eski malikleri olan Ahat ve ... kardeşler tarafından dikildiğini ve yapıldığını, müvekkilleri Ankara’da yaşadığı için taşınmaz ile ilgilenemediklerini, müvekkillerinin tanık dinletme hakkının ellerinden alındığını, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684 üncü, 718 inci, 724 üncü, 728 inci, 729 uncu maddeleri, 1012 nci maddesinin 2 nci ve 3 üncü fıkraları,

2. Tapu Sicili Tüzüğü'nün 60 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozma sonrası bilirkişi heyetince düzenlenen raporda bozmada belirtilen hususların irdelenerek değerlendirilmiş olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; tarafların temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20811, Karar No: 2010/15120, Tarih: 30.09.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/20811 E.  ,  2010/15120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Kasıtlı suçtan ertelenmesine karar verilmeyen kısa süreli hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, hükümlülüğün doğal sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde bu maddeye düzenleme amacının dışında yorumlar getirilerek hükmolunan cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30/09/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.