muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6855, Karar No: 2023/9253, Tarih: 05.10.2023

Mahkemenin 17.06.2020 tarih, 2016/340 Esas ve 2022/252 Karar sayılı ilamı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı tarafça açılan hizmet tespiti davasında davacının davalı ... Apartmanına ait kalorifer yakımı işinde 01.03.1997 - 31.03.2008 tarihleri arasında 15 Ekim ile 31 Mart döneminde kalorifer işinde hizmet akdine istinaden asgari ücret ile kısmı süreli çalışmasının karşılığı olan 1476 günün SGK'ya bildirilmediği, her yıl 6 ay olmak üzere 01.10.1995-30.04.2008 tarihlerinde hizmet verdiğini, kuruma bildirilmeyen bu sürelerin tespitinin talep edildiği sabittir. Kurum özlük dosyasına göre davacının ilk kez başka işveren Nevzat Gürel'e ait 48755.45 sicil numaralı iş yerinden kuruma iletilen işe giriş bildirgesine göre 15.08.1988 tarih ve ... sigorta sicil numarası ile tescili yapılmıştır. Davacının bunun dışında 09.10.1995 işe giriş bildirgesine göre 75 gün Sadullah Sallıer'e ait iş yerinde, 01.12.1996 işe giriş tarihine göre 90 gün... Apartmanı iş yerinden hizmet sürelerinin bildirildiği görülmüştür. ... Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 16.07.2014 tarihli yazı ekindeki belgelerde, ... ilinde sönen kaloriferlerin sabah 06:00-07:30 akşamları 18:00-19:30 saatleri arasında yakılacağına dair bilgi bulunduğu, 29.09.2003 tarihli kararda ise ... Merkez ilçe dahilinde 15.10.2003-31.03.2004 tarihleri arasında katı ve sıvı yakıt satan yerlerde ve kaloriferli binalarda yakılacak düşük evsaflı kömürlerin ... iline girişinin önlenmesi için ekip oluşturulacağı yönünde bilginin yer aldığı, makine yüksek mühendisi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda 1 kalorifercinin 1 günde ortalama 6 saat iş yerinde bulunması (iş yerine gidiş geliş müddeti hariç) gerektiği yönünde görüş bildirdiği görülmüştür. Davacı bir yılda 6 ay olmak üzere çalıştığını iddia etmiştir. Davalı apartman yönetimi adına Kurumda kayıtlı tescilli iş yeri girişi bulunmamaktadır. Keşif mahallinde dinlenen komşu iş yeri çalışanları ile duruşmada dinlenen tanık ifadeleri itibari ile davacının Saray Apartmanına ait kalorifer yakma işini yerine getirdiği hususları tespit edilmiştir. Davacının 01.03.1997 tarihi öncesi çalışmalarının 5 yıllık hak düşürücü süreye girdiği, hak düşürücü süreye uğramayan dönemin 01.03.1997 tarihinde başladığı, davacının hizmet süresinin 01.03.1997-31.03.1997 tarihleri arasında 24 gün, diğer yıllarda ise (müteakip seneler) yılın 15/10 ile 31/03 tarihleri arasındaki dönemlerde 132'şer saat çalıştığı, dosyaya toplanan tüm deliller, dinlenen tanık anlatımları, bilirkişi raporları, yapılan keşif ve dosya münderecatından anlaşılmış olup davacının davalı işverenlere ait Anafartalar Mahallesi Cumhuriyet Caddesi No:33 ... adresinde bulunan ve kurumda tescil kaydı olmayan Saray Apartmanı kaloriferi yakımı iş yerinde 01.03.1997 tarihinde işe başladığı ve kış sezonu olmak üzere mevsimlik olarak 31.03

... adresinde bulunan ve kurumda tescil kaydı olmayan Saray Apartmanı kaloriferi yakımı iş yerinde 01.03.1997 tarihinde işe başladığı ve kış sezonu olmak üzere mevsimlik olarak 31.03.2008 tarihine kadar toplam 1476 gün hizmet verdiği, bu sürelerin hiç birisinin kuruma bildirilmediği, davacının Kuruma bildirimi yapılmayan günlerde asgari ücretle çalıştığı sabit görülmekle hak düşürücü süreler dikkate alınarak davanın kısmen kabul kısmen reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne dair,

"1-... TC, ... sigorta sicil nolu davacı ...'in davalı işverenlere ait ... ili Anafartalar Mahallesi Cumhuriyet Caddesi No -33 adresinde bulunan ve kurumda tescil kaydı bulunmayan Apartman Kaloriferi yakımı işi işyerinde bildirimi yapılmayan 01.03.1997-31.03.2008 tarihleri arasında 15 Ekim- 31 Mart döneminde kısmi süreli olarak toplam 1476 gün asgari ücretle hizmet akti ile çalıştığının tespitine, bunun dışında kalan sürelerle ilgili talebin reddine,

2-01.03.1997 tarihi öncesi çalışma talebi 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğundan buna dair talebin reddine,

3-Mahkemece tesbit edilen kuruma bildirimi yapılmayan günlere ait primlerin davalı işverence kuruma ödenmesi gerektiğine ", karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 2020/8067 Esas ve 2021/3636 Karar sayılı ilamı ile; "Konut Kapıcıları Yönetmeliği’nin 3 üncü maddesinde kapıcı, ana taşınmazın bakımı, korunması, küçük çaptaki onarımı, ortak yerlerin ve döşemelerin bakımı, temizliği, bağımsız bölümlerde oturanların çarşı işlerinin görülmesi, güvenliklerinin sağlanması, kaloriferin yakılması ve bahçenin düzenlenmesi ve bakımı ve benzeri hizmetleri gören kişi olarak tanımlanmıştır. Aynı maddede, işveren ise konutun maliki ve ortakları olarak açıklanmıştır. Yönetmelikte işyeri, kapıcının çalıştığı konut ile bağımsız bölüm, ortak yerler, eklenti ve tesislerin tümü olarak ifade edilmiştir. Kapıcı ile binanın sahibi ya da kat malikleri kurulu arasında yapılmış olan iş sözleşmesinin tam süreli ya da kısmi süreli olarak yürürlüğe konulması mümkündür. Özellikle bağımsız bölüm sayısının az ve eklentiler ile ortak alanların da yoğun bir iş hacmini gerektirmeyecek durumda olduğu hallerde, kapıcının günlük yedi buçuk saat ve haftalık kırk beş saat olağan mesaiye göre daha az sürelerle çalıştırılması imkan dahilindedir. Kısmi süreli iş sözleşmesi yazılı olarak yapılabileceği gibi yazılı sözleşme bulunmayan hallerde, işyerinin özelliği ile işin niteliğine göre de kısmi çalışma olgusunun ispatlanması mümkündür. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.05.2019 gün ve 2015/10-3943 Esas ve 2019/509 Karar, 12.05.2010 gün ve 2010/21-230 Esas - 2010/266 Karar, 29.04.2011 gün ve 2011/21-130 Esas - 2011/256 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir. Eldeki dosyada davacı, davalı apartman yönetimi nezdinde kaloriferci olarak her yıl 6 ay olmak üzere 01.10.1995-30.04.2008 tarihleri arasında geçen hizmetlerinin tespiti ile sigorta başlangıç tarihinin 01.10.1995 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan araştırma ve inceleme neticesi davacının kurumda tescil kaydı bulunmayan apartman kaloriferi yakımı işi işyerinde bildirimi yapılmayan 01.03.1997-31.03.2008 tarihleri arasında 15 Ekim-31 Mart döneminde kısmi süreli olarak toplam 1476 gün asgari ücretle hizmet akti ile çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmiş ise de davalı apartmanın 6 daire ve bir dükkandan oluştuğu dikkate alındığında kalorifercilik işi için günde fiilen 6 (altı) saatlik mesai ile çalıştığını kabul etmek hayatın olağan akışına ve yaşam deneylerine uygun düşmez. Hal böyle olunca, oluşa uygun düşmeden çalışma sürelerinin belirlendiği bilirkişi raporunun gerçeği yansıttığı söylenemez

. Hal böyle olunca, oluşa uygun düşmeden çalışma sürelerinin belirlendiği bilirkişi raporunun gerçeği yansıttığı söylenemez. Mahkemece davacının kaloriferci olarak çalıştığı yönündeki tespit yerinde olmakla birlikte yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde yapılması gereken iş; davacıya ait kalorifer yakıcılığı belgesinin olup olmadığını araştırmak, bulunması halinde apartmanın gelir gider defteri, yönetim kurulu karar defteri, gelir gider makbuzları getirtilip bu belgelerde kaloriferci çalışmasına ve ücretine ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin bulunup bulunmadığını denetlemek, davalı Apartmanla aynı çevrede yer alan işverenler ve davacıyla benzer şekilde kalorifercilik işinde çalıştırdığı sigortalı kişiler ile komşu apartman sakinleri yöntemince saptanarak duruşmalarda bu kişilerin tanık sıfatıyla , davalı apartmanın kapsam ve niteliği dikkate alındığında kalorifer yakımı, külünü temizleme, kazanın bakımı gibi faaliyetler nedeniyle günde kaç saatlik çalışmanın gerçekleşmiş olabileceği hususunda ayrıntılı olarak beyanlarına başvurmak, tespit edilen günlük çalışma süresi dikkate alınarak haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlemek ve yedi buçuk saatlik çalışmanın bir günlük çalışmaya karşılık geldiği gözetilerek sonucuna göre çalışma süresinin tespitine karar vermekten ibarettir. Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kurulan hüküm, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, temyiz eden davalı tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır." gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

D. Mahkemece Bozma İlâmına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporundaki tespitler nazara alınarak davacının çalıştığı dönemler ve çalışma saatlerine göre, çalışmasının günde 4 saat olduğu Aralık, Ocak ve Şubat aylarında davacının haftada 4x7 = 28 saat, diğer aylarda (Kasım, Mart) 3x7 = 21 saat çalıştığı ve çalışmasının kısmi süreli olduğu anlaşılmıştır. Buna göre davacının;

Aralık Şubat ve Mart aylarında, 4 x 30 =120/ 7,5 = ayda 16 gün

Kasım, Mart aylarında, 3 x 30 =90 / 7,5 = ayda 12 gün çalıştığı,

Çalışılan dönemler çalışma günü

01.03.1997- 31.03.1997 12 gün

01.11.1997-31.03.1998 72 gün

01.11.1998-31.03.1999 72 gün

01.11.1999-31.03.2000 72 gün

01.11.2000-31.03.2001 72 gün

01.11.2001-31.03.2002 72 gün

01.11.2002-31.03.2003 72 gün

01.11.2003-31.03.2004 72 gün

01.11.2004-31.03.2005 72 gün

01.11.2005-31.03.2006 72 gün

01.11.2006-31.03.2007 72 gün

01.11.2007-31.03.2008 72 gün

olmak üzere toplam 804 gün mevsimlik çalışmasının bulunduğu tespit olunmuş, tespit olunan günlerin kuruma bildirilmediği, 01.03.1997 tarihi öncesi çalışmaların 5 yıllık hak düşürücü süreye girdiği nazara alınarak ve açıklanan tüm nedenlerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine,

1-... TC, ... sigorta sicil nolu davacı ...'in davalı işverenlere ait ... ili Anafartalar Mahallesi Cumhuriyet Caddesi No - 33 adresinde bulunan ve kurumda tescil kaydı bulunmayan Apartman Kaloriferi yakımı işi işyerinde bildirimi yapılmayan 01.03.1997-31.03.1997 (Mart ayında) tarihleri arasında 12 gün ve 01.11.1997 tarihinden 31.03.2008 tarihine kadar her yıl Kasım ayında 12 gün, Aralık ayında 16 gün, Ocak ayında 16 gün, Şubat ayında 16 gün ve Mart ayında 12 gün olmak üzere mevsimlik ve kısmi süreli olarak toplam 804 gün asgari ücretle hizmet akti ile çalıştığının tespitine, bunun dışında kalan sürelere ilişkin talebin reddine,

2-01.03.1997 tarihi öncesi çalışma talebi 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğundan buna dair talebin reddine,

3-Mahkemece tesbit edilen kuruma bildirimi yapılmayan günlere ait primlerin davalı işverence kuruma ödenmesi gerektiğine, " karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalılardan ... ve diğerleri vekili temyiz başvuru dilekçesinde; salt tanık beyanları dayalı hatalı karar verildiğini, davacının çalışması olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... temyiz başvuru dilekçesinde; davacının apartmanlarında çalışmadığını, bisiklet tamircisi olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Davalı Kurum vekili temyiz başvuru dilekçesinde; eksik inceleme ve araştırma ile salt tanık beyanları dayalı hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2.Davalı ... temyiz başvuru dilekçesinde; davacının apartmanlarında çalışmadığını, bisiklet tamircisi olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Davalı Kurum vekili temyiz başvuru dilekçesinde; eksik inceleme ve araştırma ile salt tanık beyanları dayalı hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalıların temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalıların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgililere yükletilmesine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5774, Karar No: 2023/3161, Tarih: 03.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/5774 E.  ,  2023/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

HÜKMÜN AÇIKLANMASI

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1081 E., 2017/801 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 7. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 11.12.2012 tarihli ve 2012/822 Esas, 2012/585 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 71 ... maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve onbaşılık rütbesinin geri alınmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı

maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş ve söz

konusu karara yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 11.07.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 11.07.2013 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 19.10.2012-07.02.2012 tarihleri arasında firar suçunu işlediğinin (Kapatılan) 7. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 21.02.2014 tarihli ve 2014/261 Esas, 2014/195 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine Torbalı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2017 tarihli ve 2015/1081 Esas, 2017/801 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan (Kapatılan) 7. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 11.12.2012 tarihli ve 2012/822 Esas, 2012/585 Karar sayılı hükmünün açıklanmasına, sanığın izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve tutululukta geçen sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca verilen cezadan mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın Diyarbakır Merkez Komutanlığı emrinde askerlik hizmetini yaparken annesinin kalp rahatsızlığını öğrenerek birliğinden 04.01.2012-18.01.2012 tarihleri arasında 10 gün kanuni izin, 4 gün de yol izni olmak üzere toplam 14 gün izne gönderildiği, sanığın bu süreyi memleketi İzmir'de annesiyle ilgilenerek geçirdiği, sanığın izin süresi içinde 16.01.2012- 26.01.2012 tarihleri arasında Torbalı Aile Sağlığı Merkezi Aile Hekiminden 10 gün istirahat raporu almış olduğu ayrıca başka bir rahatsızlığından dolayı da yine 24.01.2012 tarihinde İzmir/Torbalı Devlet Hastanesinden 30 gün istirahat raporu aldığı, bu raporları usulüne uygun olarak İlçe Jandarma Komutanlığına onaylattırıp birliğine gönderdiği, sanığın istirahat bitim tarihi olan 23.02.2012 tarihinde dönerek birliğine katılması gerekirken katılış yapmadığı, izin süresini geçirerek 17.04.2012 tarihinde Torbalı Jandarma ekiplerince yakalandığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; istirahat süresi 23.02.2012 tarihinde bitmesine rağmen birliğine katılmadığını, 17.04.2012 tarihinde köy muhtarı amcasının kendisini telefonla arayarak jandarmaların onu aradığını ve mahkemede ifade vermesi gerektiğini söylediğini, bunun üzerine jandarma ekiplerine teslim olduğunu, sonra tutuklanarak mahkemeye sevk edildiğini, 15.06.2012 tarihinde cezaevinden tahliye edildiğini, 18 yaşındayken annesinin üvey olduğunu öğrendiğini, sonrasında öz annesini bularak askerlik görevini yapmak için birliğine geldiğini, öz annesinin kalp rahatsızlığını öğrenince kanuni iznini kullanarak yanına gittiğini ve annesinin 25.01.2012 tarihinde vefat ettiğini, annesinin vefatından sonra babasıyla sorunlar yaşadığını, babasının 68 yaşında olduğunu ve artık çalışamaz duruma geldiğinden ailesine ve babasına bakabilmek için birliğine katılamadığını, beraatine karar verilmesini ve şayet Mahkeme aksi kanaatte ise hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep ettiğini beyan etmiştir.

3.Dosya içerisinde bulunan vaka kanaat raporu, olay tespit tutanağı, sanığa ait izin belgesi, sanığın yakalandığına dair tutanak ve diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

4.Sanığa ait güncel adlî sicil kaydı UYAP üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece, sanığın izin tecavüzü suçuna konu eyleminin sabit görülerek denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Hükmün gerekçesinde; dosya kapsamıyla uyumlu olmayacak şekilde sanığın gerek yargılama konusu eyleminin dışında farklı bir suçtan savunmalarına yer verilerek gerekse 19.10.2012-07.02.2014 tarihleri arasında firar suçunu işlediği belirtilerek karışıklığa neden olunması,

Ancak;

1.Hükmün gerekçesinde; dosya kapsamıyla uyumlu olmayacak şekilde sanığın gerek yargılama konusu eyleminin dışında farklı bir suçtan savunmalarına yer verilerek gerekse 19.10.2012-07.02.2014 tarihleri arasında firar suçunu işlediği belirtilerek karışıklığa neden olunması,

2.5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezasına çevrilmesi,

3.(Kapatılan) Askerî Yargıtay 1. Dairesinin 01.04.2015 tarihli ve 2015/256 Esas, 2015/258 Karar sayılı ilâmı ile sanığın bu dosyada tutuklulukta geçirdiği sürelerin, (Kapatılan) 7. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 21.02.2014 tarihli ve 2014/261 Esas, 2014/195 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında verilen 6.000,00 TL adlî para cezasından mahsubuna karar verildiği gözetilmeden, sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin mahsubuna karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Torbalı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2017 tarihli ve 2015/1081 Esas, 2017/801 Karar sayılı kararına (Kapatılan 7. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 10.01.2017 tarihli ve 2015/408 Esas, 2017/7 Karar sayılı kararı) yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.

Yz. İşl. Müd. Y.

M.B.
Yargıtay — Esas No: 2015/7556, Karar No: 2015/8555, Tarih: 09.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7556 E.  ,  2015/8555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/259860

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2010

NUMARASI : 2009/175 (E) ve 2010/127 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yokluğunda verilen 12.03.2010 tarihli karar, sanığın Nevşehir Sanayisinde çalıştığını ve hafta sonları ikametine geldiğini beyan eden sanığın annesine 23.11.2010 tarihinde kolluk marifeti ile tebliğ edilmiş olmasına karşın, sanık müdafiince sunulan belgelerden sanığın tebligat tarihinde Nevşehir ilinde ikamet ettiği anlaşılmakla tebligatın usulsüz olup temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ö.. A.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye; diğer kişilere karşı belirtilen

yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.