muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13396, Karar No: 2014/10861, Tarih: 07.07.2014

Açıklanan ilkeler ışığında somut olay incelenecek olursa; davaya konu kaza 16/05.2009 tarihinde gerçekleşmiş, davacı vekilince 29/11/2013 tarihinde dava açılmıştır. Davaya konu kaza sonucu davacının yaralandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere KTK'nın 109/II. maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresinin uygulanması için kamu davasının açılmış olması veya mahkumiyet kararı verilmiş bulunması aranmamakta olup cezayı gerektiren fiilin varlığı yeterlidir. Yasa koyucunun amacı Karayolları Trafik Kanunu uyarınca tehlike sorumluluğunu doğuran olaylarda sorumlulara karşı daha uzun zamanaşımı süresi içerisinde yönelmeyi sağlamaktır. KTK'nın 109. maddisinin 2. fıkrasındaki “cezayı gerektiren fiil” ifadesinin seçilmesi zamanaşımı yönünden yukarıda da açıklandığı gibi soruşturma veya kovuşturma yapılması koşullarının aranmadığı sonucunu doğurmaktadır. Buna göre eylem için kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'da öngörülen ceza zamanaşımı süresi (8 yıl) dikkate alındığında dava tarihinde zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır. Bu hale göre zamanaşımı süresinin dolmadığı dikkate alınmak suretiyle işin esasına girilip, tarafların delilleri toplanıp, sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 07/07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10807, Karar No: 2022/1981, Tarih: 10.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10807 E.  ,  2022/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A)2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007, 31.12.2008 ve 31.12.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK’nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı dikkate alınarak tebliğnamede bozma isteyen 1-a,b,c nolu görüşlere iştirak edilmemiştir.

1)Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a)Faturayı kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturayı kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturayı hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturanın düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 10.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11347, Karar No: 2021/17478, Tarih: 13.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/11347 E.  ,  2021/17478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin suçun sabit olduğuna mağdurun bıçak tehdidi ile hareketinin engellendiğine dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2574, Karar No: 2019/13203, Tarih: 01.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2574 E.  ,  2019/13203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ...Mahallesi, 310 ada 14 ve 18 parsel sayılı taşınmazların dava tarihindeki değerlerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca ana arter kapsamında el atılan 14 parsel sayılı taşınmaz bedelinin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından, ara arter kapsamında el atılan 18 parsel sayılı taşınmaz bedelinin ise Nilüfer Belediye Başkanlığından tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın ... Belediye Başkanlığından alınmasına, Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığına yazılı olan harcın iade edilmesine ve belediyelerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11930, Karar No: 2015/20507, Tarih: 17.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11930 E.  ,  2015/20507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın sebepsiz zenginleşmeye ilişkin kısmının reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde, babasına ait 687 parsel numaralı taşınmaz babasının izniyle iki katlı bina ve yanına dam yaptığını, inşaat devam ederken babasının öldüğünü, inşaatı tamamlayıp, binanın ikinci katında bulunan evde 2006 yılından bu yana oturduğunu, ölen kız kardeşinin eşi olan davalı ...'nın muristen kalan taşınmazla ilgili ortaklığın giderilmesi davası açtığını, davada 687 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki yapılarla birlikte değerinin 90.000,00 TL, arsanın çıplak değerinin 10.000,00 TL olduğunun tespit edildiğini belirterek; 80.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; davaya konu arsanın, tarafların murisi ...'a ait olduğunu, müvekkilinin, muristen kalan ve içinde dava konusu 687 parselin de olduğu taşınmazlar için ortaklığın giderilmesi davası açtığını, taşınmazın satılarak bedelinin hisseleri oranında taraflar arasında paylaştırılması suretiyle ortaklığın giderileceğini, satıştan sonra sebepsiz zenginleşme davası açılabileceğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Davalı ...; 687 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapıları davacının yaptırdığını, arsanın babasına ait olduğunu beyan etmiştir.

Davalı ...; açılan davayı kabul ettiğini, dava dilekçesinde belirtilen yerleri davacının yaptığını, bunları yaparken davacıya kendisinin de yardımcı olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece; dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu 687 parsel sayılı taşınmaz satılıp, satış parası mirasçılar arasında paylaştırılmadan sebepsiz zenginleşme davası açılamayacağı gerekçesiyle davacının sebepsiz zenginleşmeye ilişkin talebinin reddine, çoğun içinde az da vardır kuralı nazara alınarak 18.09.2013 tarihli bilirkişi raporunun krokisinde A harfi ile gösterilen iki katlı betonarme binanın ve B harfi ile gösterilen 1 katlı damın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiş, hüküm, davacı ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davalı ... vekilinin kabul gören temyiz itirazına gelince,

Dava; sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davalı ... vekilinin kabul gören temyiz itirazına gelince,

Dava; sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

Sebepsiz zenginleşmeden söz edilebilmesi için bir tarafın mal varlığının diğer tarafın malvarlığı aleyhinde çoğalması gerekir. Dolayısıyla sebepsiz zenginleşme için zenginleşme ile fakirleşme arasında illiyet bağı bulunmalıdır. Bu nedenle de iade borcunun kapsamı belirlenirken öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tesbit edilmesi gerekir.

Somut olayda; huzurdaki davanın açıldığı tarihte davaya konu yapıların üzerinde bulunduğu 687 numaralı parselle ilgili açılmış olan ortaklığın giderilmesi davası derdest olup, taşınmaz satılarak davacının elinden alınmamış ve davacı aleyhine henüz zenginleşme oluşmamıştır.

Bu bağlamda, davacının sebepsiz zenginleşmeye ilişkin talebin reddinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; çoğun içinde az da vardır kuralından hareketle davaya konu parsel üzerindeki yapıları davacının meydana getirdiğinin tespitine yönelik hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Zira; HMK'nın 26.maddesi (HUMK m.74) gereğince mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmedemez.

Hal böyle olunca mahkemece; davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken, taleple bağlılık kuralına aykırı olarak dava dilekçesinde talep edilmemiş olmasına rağmen, taşınmaz üzerindeki yapıları davacının meydana getirdiğinin tespitine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2410, Karar No: 2022/6669, Tarih: 13.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2410 E.  ,  2022/6669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda; Yerel Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi;

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakanları .....’ın tek malvarlığı olan 1017 ada 21 parsel sayılı taşınmazdaki payını dava dışı ....’a satış yoluyla temlik ettiğini, onun da satış suretiyle mirasbırakanın eşi davalıya devrettiğini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapıldığını, ayrıca temliklerin hata, hile, ikrah ve gabin nedeniyle de geçersiz olduğunu ileri sürerek çekişmeli taşınmazın tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline, olmazsa tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 14/12/2017 tarihli ve 2017/7 E., 2017/727 K. sayılı kararıyla; temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Gerekçe ve Sonuç

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 15/03/2018 tarihli 2018/225 E., 2018/235 K., sayılı kararıyla; davalı vekilinin istinaf başvurusu, İlk Derece Mahkemesinin kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur..

2. Bozma Kararı

Dairenin 17.04.2019 tarihli ve 2018/2196 E., 2019/2764 K. sayılı kararıyla; “...Somut olaya gelince; davalı tanık deliline dayanmış ve....., ..., ..., ... ve ...’ı tanık olarak bildirmiş, mahkemece tanıklardan yalnızca .... dinlenilmiş, diğer tanıklar ise keşif mahallinde hazır olmalarına ve dinlenmelerinden vazgeçilmemiş olmasına rağmen olay hakkında bilgiye sahip olmadıkları gerekçesi ile mahkemece dinlenmemiştir. Davalı taraf tanık deliline dayanarak tanık ismi bildirdiğine göre bu tanıklar dinlenmeden sonuca gidilmesi davalının savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurmaktadır. Hâl böyle olunca, davalının delil listesinde bildirdiği tüm tanıklarına usulüne uygun davetiye ile tebliğ edilmesi, davalı tarafça hazır edilmesi halinde yukarıdaki ilkeler uyarınca dinlenilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuştur.

3. İlk Derece Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

3. İlk Derece Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 30/09/2021 tarihli ve 2019/218 E., 2021/294 K. sayılı kararıyla; davalının dinlenmesinden vazgeçtiği Ergün Atalar ve dinlenmesi için talimat yazılan ancak bila ikmal iade olunan ... dışındaki tanıkların beyanları alınarak, bozma ilamındaki eksikliğin giderilmesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, davalının birikimleri ve borç karşılığı aldığı paralar ile dava konusu taşınmazı satın aldığını, muvazaalı işlem olmadığını, yargılama aşamasında bildirdikleri tanık .....’ın dinlenmediğini, ayrıca dinlenen tanık beyanlarına Mahkemece itibar edilmediğini, mirasbırakanın asıl amacının mal kaçırma olmadığını, dosya içeriğine göre de davacıların bu iddiayı kanıtlayamadıklarını, dava açılmasına sebebiyet vermeyen davalının yargılama harç ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6.2.2. Bilindiği üzere, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davalarında dava değeri, mirasbırakan tarafından temlik edilen taşınmazların dava tarihindeki değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden kısım olup, davanın kabulü halinde harcı ikmal edilen bu değer üzerinden davacılar lehine nispi vekalet ücreti takdir edilmesi, yine bu değer üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekmektedir.

6.2.3. Diğer taraftan, harç kamu düzeni ile ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

6.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, (V/2.) no.lu paragrafta yer verilen yasal ve hukuksal nedenler ile hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda, dava konusu taşınmazın tamamının keşfen belirlenen değeri 360.000,00 TL olup kabul edilen miras paylarına isabet eden 150.000,00 TL üzerinden nispi karar-ilam harcı ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla karar-ilam harcı ve vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir. Ancak, değinilen bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından hükmün düzeltilerek onanması gerekmektedir.

VI. SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile;

1- Hükmün harca ilişkin 2. bendi hüküm yerinden çıkarılarak, yerine 2. bent olarak; “Alınması gerekli 10.246,50 TL harçtan peşin yatırılan 119,55 TL ile tamamlama harcı olarak yatırılan 2.442,08 TL nin mahsubu ile bakiye 7.684,87 TL harcın davalıdan tahsiline” cümlesinin yazılmasına,

2- Hükmün vekalet ücretine ilişkin 4. bendi hüküm yerinden çıkarılarak, yerine 4. bent olarak; “Davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13/1 maddesi gereğince belirlenen 18.200,00 TL nisbi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine'” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle 6100 sayılı HMK’nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine, 13/10/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/759, Karar No: 2011/5616, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/759 E.  ,  2011/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İth.İhr.Paz.Ltd.Şti.adına... vek.Av.... ile davalı...Üniversitesi Rektörlüğü Döner Sermaye İşlt.Müdürlüğü vek.Av.... Biberoğlu aralarındaki alacak davası hakkında ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 12.11.2010 gün ve 457-650 sayılı hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz harcı ile temyiz başvuru harcını yatırmamış olduğu görülmüştür. Temyiz harçları yatırılmadıkça temyiz incelemesi yapılamayacağından temyiz harcı ile temyiz başvuru harcının davalı vekiline yatırılması konusunda HUMK.nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4212, Karar No: 2012/13994, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4212 E.  ,  2012/13994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulü ile 17.853,71 TL maddi tazminatın ve 1.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 21.06.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar vermiştir.

Sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.