muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24179, Karar No: 2015/35121, Tarih: 10.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/24179 E.  ,  2015/35121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2013/505-2014/287

Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ait işyerinde beton mikser operatörü olarak 17/11/1997-21/06/2009 tarihleri arasında çalıştığını, davalı işverenin emeklilik işlemlerini yaptırması halinde emeklilikten sonrada çalışmaya devam ettirileceğini belirtmesi üzerine davacının emekli olduğunu, emekli olduktan sonra bir süre izin yapmasını, işe tekrar çağırılacağının bildirildiğini, ancak işe geri döndüğünde işbaşı yaptırılmadığını, müvekkiline emekli olduğu sırada belge imzalatıldığını ancak haklarının tam olarak ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 17.11.1997 tarihinden emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı 23.07.2009 tarihine kadar müvekkili şirkette mikser "şoförü olarak" çalıştığını, son olarak 693. TL brüt ücret aldığını, davacının iddia ettiği hak ve alacakların zaman aşımına uğradığını, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı ve hak kazandığı kıdem tazminatını aldıktan 4 yıl sonra kötü niyetli olarak dava açtığını ibraz edilen özlük dosyası içinde bulunun ibraname belgesine göre davacının emekliliği nedeniyle işten ayrılması ile hak kazandığı kıdem tazminatını aldığını, özgür iradesiyle müvekkili şirketi ibra ettiğini, ibranameye göre fazla mesai alacağı bulunmadığını, yine bordrolara göre genel tatil günlerinde izin kullandığını ve bedeli ücretlerinin kendisine ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işverenliğe ait işyerinde beton mikser operatörü olarak 17/11/1997-21/06/2009 tarihleri arasında çalıştığı, davacının emeklilik sebebiyle işten ayrıldığı, davacıya davalı işverenlikçe 23/07/2009 tarihli ibranameye konu bir kısım ödemelerin yapıldığı ,bu ibranamenin miktar içermesi sebebiyle makbuz niteliğinde olduğu, davacının fazla mesai ücret alacağına hak kazandığı, hafta tatili ve genel tatil çalışması alacaklarının ödendiğine ilişkin bir kanıt bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davacı işçi davasını belirsiz alacak davası olarak açmış, mahkemece de dava bu şekilde nitelendirilerek sonuca gidilmiştir. Davacı vekili 31.01.2014 tarihli tamamlama dilekçesiyle taleplerini belirli hale getirmiş, yargılamanın devamı sırasında alınan bilirkişi ek raporundan sonra 28.04.2014 tarihli dilekçesi ile tekrar talep artırımı yapmıştır.

Öncelikle davacının 250 TL kıdem tazminatı, 1.000 TL fazla çalışma ücreti, 250 TL genel tatil ve hafta tatili ücreti talebiyle açtığı dava “tahsil amaçlı belirsiz alacak davası” değildir. Dava niteliği itibariyle kısmi eda külli tespit amaçlı bir davadır. Bu dava türünde talep belirlemeye yönelik “tamamlama” şeklinde usuli bir işlem söz konusu değildir. Davacının “tamamlama dilekçesi” adı altında verdiği dilekçeler hukuki niteliği itibari ile ıslah dilekçesi niteliğindedir. HMK’nın 176/2. maddesine göre bir davada ancak bir kez ıslah yapılabilir. Bu nedenle davacının 28.04.2014 harç tarihli ikinci ıslah dilekçesi hükümsüz olup, mahkemece hükme esas alınması hatalıdır.

3-Davacı vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde fazla çalışma tahakkuklarının gerçek ücret ve saat üzerinden yapılmadığını iddia etmiş, bunun üzerine bilirkişi tarafından düzenlenen ek raporda fazla çalışma ücretinden mahsup edilen miktar “hafta tatili” adı altında düşülmüş, aynı işlem hafta tatili ücret hesabında da uygulanmıştır.

Davacının gerçek ücretinin asgari ücret olmadığı doğru bir şekilde saptanmıştır, ancak bilirkişinin mahsup yöntemi hatalıdır.

Davacı tahakkuk ettirilen fazla çalışmalardan daha fazla çalışma yaptığını yazılı delille kanıtlayamadığı gibi hafta tatili adı altında hesaplanan hafta ve genel tatil çalışmalarını da daha fazla yaptığını yazılı delille kanıtlayamamıştır. Bu itibarla, davacının ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen fazla çalışma ücretlerinin her ay için kaç saate tekabül ettiği belirlenip sadece tahakkuk ettirilen fazla çalışma saati kadar gerçek ücretten hesaplama yapılarak ödenen miktar düşülmelidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma tahakkuk ettirilen aylara ilişkin fazla çalışma hesabı yapılması hatalıdır. Hafta tatili ve genel tatil ücret hesabı yönünden de tahakkuk bulunan aylar için aynı yöntem uygulanmalıdır.

4-Dava kısmi eda külli tespit davası olarak açılmıştır. Kıdem tazminatı dışında hükmedilen alacaklara dava dilekçesi ile istenen miktarlar için dava tarihinden, tamamlama dilekçesi adı altında yapılan ıslah ile talep edilen alacak miktarları için ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile hüküm altına alınan alacakların tamamı için dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi hatalıdır.

4-Dava kısmi eda külli tespit davası olarak açılmıştır. Kıdem tazminatı dışında hükmedilen alacaklara dava dilekçesi ile istenen miktarlar için dava tarihinden, tamamlama dilekçesi adı altında yapılan ıslah ile talep edilen alacak miktarları için ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile hüküm altına alınan alacakların tamamı için dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi hatalıdır.

5-Davacı tarafından hafta tatili ve genel tatil alacağı tek kalemde istenilmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu alacaklar birlikte hesaplanmıştır. Bu hesap tarzı yerinde değildir. Zira genel tatil ücretinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 47. madde gereğince 1 kat zamlı olarak hesaplanması gerekirken, hafta tatili ücretinin ise 1,5 kat zamlı olarak hesaplanması gerekir.

Mahkemece yapılacak iş, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının ayrı ayrı hesaplatılıp hüküm altına almaktır.

6-Hükmedilen miktarların “net” mi yoksa “brüt” mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de hatalı olup, ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7240, Karar No: 2021/3820, Tarih: 19.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7240 E.  ,  2021/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen ''2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme'' suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın 28.03.2013 olan sorgu tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü ve asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 19.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20968, Karar No: 2020/13475, Tarih: 23.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/20968 E.  ,  2020/13475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve aynı Kanun'un 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından suça sürüklenen çocuğun temyiz dilekçesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükümlerin incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen 20.10.2015 tarihli hükmü, suça sürüklenen çocuk ...’ın 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 25.11.2015 tarihinde temyiz etmesi karşısında, temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 23.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13828, Karar No: 2006/14020, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13828 E.  ,  2006/14020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2273, Karar No: 2016/2883, Tarih: 02.06.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/2273 E.  ,  2016/2883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ceza yargılamasının temel amacı olan, maddi gerçeğin insan haklarına uygun biçimde duraksamasız olarak tespiti bakımından yüklenen suçun ağırlığı da gözetildiğinde;

. Trafik Şube Müdürlüğünde trafik polisi olarak görev yapan sanığın, suç tarihinde haber merkezinin anonsu üzerine Emniyet Müdürlüğü binası önüne geldiğinde, kalabalık bir grupla karşılaştığı, bu grup içerisinde bazı kişilerin İlçe Emniyet Müdürlüğü binasına girmek için taşla ve sopalarla görevli polis memurlarına saldırdıkları, bir kısmının tabanca ve tüfeklerle havaya ateş ettikleri kendisine ve diğer polis arkadaşlarına yönelik saldırıyı önlemek amacıyla havaya bir kez ateş eden sanığın, saldırıya devam etmeleri üzerine saldıran kişiler arasında olan maktulü yakalayıp ensesinden tutarak kendisine doğru çektiği, maktulün de sanığın boğazına sarıldığı, maktulü korkutmak için havaya ateş etmek üzere sol eliyle tabancasını havaya doğru kaldırdığı, henüz tetiğe basmadan saldırgan gruptaki şahıslardan birinin eline yumrukla vurduğu, silahın ateş aldığı, maktulün, ensesinden giren ve çene altından çıkan mermi ile öldüğü kabul edilen olayda;

1-) Olay yerinde balistik uzmanı bilirkişiler hazır bulundurularak, adli emanete kayıtlı tabanca ile manken kişiler de kullanılmak suretiyle uygulamalı keşif yapılıp, olay yerinin tüm boyutlarıyla fotoğraflandırılmasından, sanığın ve maktulün fiziksel özellikleri birlikte değerlendirilerek rapor alınmasından,

2-) Dosyanın kül halinde tabanca ile birlikte. Adli Tıp Kurumu'na gönderilmesinden, sanığın savunmasında belirttiği şekilde maktulün isabet almasının mümkün olup olmadığı hususunda rapor temininden,

3-) Mahkemece merminin enseden girmesi üzerinde özellikle durulmasından sonra tüm kanıtlar birlikte dikkate alınarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

4-) Kabul ve uygulamaya göre de;

Beraat kararı verilmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan .. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8756, Karar No: 2019/5343, Tarih: 12.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/8756 E.  ,  2019/5343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiracılık sıfatının tespiti davasının yapılan yargılaması sonucunda, mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarında bulunan kira sözleşmesine göre ... Çay Bahçesi isimli taşınmazda kiracı olarak oturduğunu, Kıyı Kanunu ve yönetmeliklere aykırı olduğu gerekçesiyle mecura ilişkin tahliye ve yıkım kararı alındığını, kira sözleşmesinin 6570 sayılı kanuna göre imzalandığından sözleşmenin tek taraflı olarak feshinin mümkün olmadığını belirterek kiracılık sıfatının tespiti ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, talebin kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunan taşınmazda yapılan taşkın inşaatın kal'ine ilişkin olduğu, bu hususun kira sözleşmesi ile alakalı olmadığından bahisle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesinde, Sulh Hukuk Mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanun'una göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler, hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayımızda; davacı, mecurda kiracı olduğunu bildirerek kiracılık sıfatının tespiti isteminde bulunduğuna göre uyuşmazlık, kira sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Dava tarihi olan 10.03.2015 tarihinde yürürlükte olan HMK. 4/1-a maddesi gereğince, dava değerine bakılmaksızın davaya bakma görevi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne aittir.

Hal böyle olunca, mahkemece işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK. nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3554, Karar No: 2021/12601, Tarih: 29.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/3554 E.  ,  2021/12601 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme :... 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "03/11/2012" yerine "21/03/2014" olarak yazılması,

2)Sanık hakkında 03/11/2012 tarihli eylem nedeniyle 17/12/2012 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, 19/03/2013 tarihinde hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymayan sanık hakkında yargılamaya devam olunarak verilen 12/12/2013 tarihli mahkûmiyet kararının bozulması üzerine 09/04/2018 tarihinde "sanığın mazeretinin kabulü ile ... Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün talebinin reddine" karar verilerek red kararının 11/05/2018 tarihinde kesinleştirildiği ve dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, kesinleşen hüküm ile ilgili olarak kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna konu olup olmayacağı yönünden değerlendirme yapılması yerine ... Cumhuriyet Başsavcılığınca 19/11/2018 tarihli iddianamesi ile "...Mahkeme tarafından esasın kapatılmayıp yeniden Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne durum bildirilerek denetimli serbestliğin devamına karar verilmesi gerektiği" ve "...CMK'nın 223/7 maddesinde tanımlanan davanın reddi sebeplerinin somut olayda gerçekleşmediği" gerekçesi ile aynı eylem nedeniyle yeniden kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 7. fıkrasında, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmü uyarınca sanık hakkında aynı fiilden dolayı mükerrer dava açılmış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/689, Karar No: 2023/3607, Tarih: 04.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/689 E.  ,  2023/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2215 E., 2022/1550 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/939 E., 2020/92 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evliliğin başından beri davalı eşin ailesi ile birlikte yaşadıklarını, davalı erkeğin annesinin tarafların yaşantısına sürekli müdahale ettiğini, oğlunu yönlendirdiğini, davalı erkeğin de ailesinin sözünden çıkmadığını, müvekkilinin isteklerine önem vermediğini, sabit bir işi ve çalışması olmadığını, eve ve eşine katkı yapmadığı gibi müvekkiline krediler çektirip uyarılara rağmen bunları ödemediğini, müvekkilinin bugüne kadar ailesinin yardımlarıyla geçindiğini, son olarak 2017 yılı temmuz ayında davalı erkek tarafından evden kovulan müvekkilinin, ailesinin yanına sığınmak zorunda kaldığını, davalı erkeğin yanında kalan ortak çocuğu da müvekkiline göstermediğini iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesini, ortak çocuk için aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP