muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5559, Karar No: 2014/10124, Tarih: 18.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/5559 E.  ,  2014/10124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2010/20-2013/339

Davacı A.. R.. vekili Avukat B. Ş.. tarafından, davalılar P.. O.. vd. aleyhine 13/01/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı P.. O.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; karar, davalı P.. O.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı A.. R.., davalı P.. O..'ın üniversitenin öğretim elemanı olduğunu, diğer davalı Adnan Menderes Üniversitesi Vakfı’nın, Avrupa Komisyonu Türkiye Delegasyonu tarafından “Çok Amaçlı Geliştirme Projeleri ile ilgili İdari Faaliyetler” başlıklı projesi için başvuruda bulunduğunu, projenin hazırlanmasında görev alan davalı öğretim elemanının çalışması karşılığında kendisine ödeme yaptığını, 2547 sayılı Yükseköğrenim Kanunu’nun 36. maddesi uyarınca davalının tüm mesaisini üniversitede harcaması gerektiğini, ancak üniversite yönetim kurulunun iş birliğine karar verdiği kamu kuruluşlarında, kamu yararına hizmet güden kuruluşlarda çalışmalar yapabileceğini, çalışması karşılığı alınan ücretin üniversite döner sermayesine yatırılması gerektiğini, aynı kanunun 58. maddesinde döner sermayeye yatırılacak ücretin nasıl paylaştırılacağının belirli olduğunu, davalı ADVAK’ın bu prosedüre aykırı olarak davalı öğretim görevlisinin çalışması karşılığı ücretini üniversite döner sermayesine yatırmayıp doğrudan diğer davalıya ödediğini beyanla her iki davalıdan üniversite döner sermayesine yatırılması gereken 23.159,52 TL'nin müştereken ve müteselsilen ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporlarının ve emsal nitelikteki tüm dosyaların bir bütün olarak değerlendirildiği açıklanarak, döner sermayeye aktarılmadan davalı P.. O..'a doğrudan ödenen toplam 23.159,52 TL'nin hatalı ödemeye neden olan davalı Vakıf'tan ve ödemeyi alan diğer davalı P.. O..'dan tahsiline karar verilmiştir.

Davalılar ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporlarının ve emsal nitelikteki tüm dosyaların bir bütün olarak değerlendirildiği açıklanarak, döner sermayeye aktarılmadan davalı P.. O..'a doğrudan ödenen toplam 23.159,52 TL'nin hatalı ödemeye neden olan davalı Vakıf'tan ve ödemeyi alan diğer davalı P.. O..'dan tahsiline karar verilmiştir.

Dava dosyası arasında bulunan bilirkişi raporunun incelenmesinde; dava konusu 23.159,52 TL gelirin tümünün davacı kurum zararı olarak değerlendirilemeyeceği,davalı doktorun proje katkısına göre döner sermayeden alması gereken miktarın belirlenerek mahsup edilmesinden sonra davalıdan tahsil edilecek miktarın belirlenmesi gerektiği görüşünün bildirildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, her ne kadar davalılardan ADVAK'ın davalı öğretim elemanından aldığı hizmet karşılığını döner sermaye yerine doğrudan öğretim elemanına ödemesi doğru olmamış ise de, davacının 2547 sayılı Yasanın 58. maddesi uyarınca döner sermayeye yatırılacak ücret üzerinden yasal kesintiler yapıldıktan sonra kalanının davalı öğretim elemanına ödemesi gerektiğinden, davalıya döner sermayeden ödenecek tutar belirlenerek istemden indirildikten sonra kalanın ödetilmesi yerine istemin tümünün kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9957, Karar No: 2017/3541, Tarih: 30.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9957 E.  ,  2017/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket vekilleri Av. ... ve Av. ... ile davalı vekili Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında kat karşılığı modeliyle özel okul yapımı hususunda anlaşıldığını, bu sözleşme sonrasında davalı tarafından gönderilmiş olan 23.3.2010 tarihli yazı ile davacıdan 804.340,00 TL terk bedeli talep edildiğini ileri sürerek, davalının almış olduğu terk bedeli kararının hukuka aykırılığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında akdedilen kat karşılığı modeliyle özel okul yapımı sözleşmesinin 2. maddesi ile yola terk edilen veya yoldan ihdas edilecek kısımların satın alınması ve terk edilmesi hususunda her türlü sorumluluğun yüklenicide olması ve bedellerinin yükleniciye ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkili idarenin teknik elemanları tarafından ihdas ve terklerle ilgili yapılan hesaplamada ödenmesi gereken bedelin 355.162,40 TL olarak çıkarıldığını, söz konusu bedelin zamanında ödenmemesi üzerine, 2010 yılı arsa genel beyan döneminde belirlenen arsa fiyatları üzerinden, idareye ait parsel üzerinde yeniden değerlendirme yapılarak 2010 yılı yeni bedelinin 804.340,00 TL olarak belirlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 05.03.2010 tarihli teknik rapor uyarınca yola terk edilen 2010 yılı arsa bedellerinin 3 sokak için toplam 804.340,00 TL olduğu, davalının yola terk edilen 835.66 m2 için davacı şirketten arsa rayiç bedellerine göre bu miktar alacağının bulunduğu, davalının işleminin doğru olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22088, Karar No: 2017/13735, Tarih: 07.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/22088 E.  ,  2017/13735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayeti ile icra mahkemesine yaptığı başvuruda, mahkemece, taraflarca takip edilmediği ve yenilenmediğinden bahisle HMK'nun 320/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, İİK'nun 16. maddesi kapsamında şikayet olup, HMK anlamında bir dava değildir. Şikayette yargılama usulü ise İİK'nun 18. maddesindeki hükümlere tâbidir.

İİK'nun 18. maddesinin 3. fıkrası; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir” hükmünü içermektedir.

Bu durumda, borçlu geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olsa dahi, dosyanın işlemden kaldırılmasına ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilemez.

O halde mahkemece, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılarak şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan HMK'nun 320/4. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13897, Karar No: 2016/2331, Tarih: 15.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13897 E.  ,  2016/2331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ardahan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2015

NUMARASI : 2014/194-2015/270

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için, değerlendirme tarihinde belediye imar planı içinde olması, değilse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunması ve ayrıca belediye hizmetlerinden yararlanması, etrafının da meskun olması gerekir. Çıldır Belediye Başkanlığının cevabi yazısında, taşınmazın imar planı belediye sınırları ve mücavir alan sınırları dışında olup Karakale köyündedir.

Taşınmazın mevcut durumu itibariyle arazi niteliğinde olduğu gözetilerek arazi değerlendirmesi yapılması için yeniden oluşurulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer tespiti gerekirken, taşınmazın zeminine genel deyimlerle değer biçen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

2) Davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8465, Karar No: 2021/410, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2018/8465 E.  ,  2021/410 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 05/05/2000 tarihinde davalı iş yerinde meşrubat dağıtım bölümünde çalışmaya başladığını, ancak fazla mesai ve dini ve milli bayram çalışma alacaklarının ödenmemesi ve yıllık izinlerin kullandırılmaması nedeniyle iş sözleşmesini feshederek 30/06/2015 tarihinde işten ayrılmak zorunda kaldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 05/05/2000 tarihli iş sözleşmesine istinaden müvekkil şirkette anılan tarihinden 08/07/2015 tarihine kadar şoför /satış elemanı olarak çalıştığını, davacının son aldığı aylık net ücretin 994,13 TL olduğu, davacının iddia ettiği hayatın olağan akışına aykırı çalışma saatlerinin aksine müvekkil şirkette çalışma saatlerinin sabah 08:30 ile akşam 18:00 saatleri arasında olduğunu, kış aylarında 16:30'a kadar gerilediğini, davacının izin almaksızın arka arkaya 3 gün işe gelmediğini, iş sözleşmesinin haklı sebeple derhal feshedildiğini, ücretlerinin ödendiğini, yaptığı kısa süreli fazla çalışmalara ilişkin hak kazandığı ücretlerin de yine işçinin bankadaki hesabına yatırıldığını, davacının tüm yıllık ücretli izinlerini kullandığını, ancak izinlerin kullanıldığına dair izin defterinin davacıya imzalatılmadığını, dini ve milli bayramlarda çalıştığı iddialarının ise gerçekle bağdaşmadığını, davacının kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatillere ilişkin alacak taleplerinin haksız olduğunu, işçilik alacaklarına ilişkin talep haklarının 5 yıllık zaman aşımına tabi olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.Somut uyuşmazlıkta, davacının çalışma süresi boyunca hiç yıllık ücretli izin kullanmadığı kabul edilerek yıllık ücretli izin alacağı hesaplanmış ise de; davacının çalışma süresi (15 yıl 1 ay 24 gün) dikkate alındığında bu kadar uzun süre yıllık ücretli izin kullanmadan çalışması hayatın olağan akışına aykırı bulunduğundan 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacı asil çağrılarak çalıştığı süre boyunca yıllık ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün kullandığı konusunda beyanı alınarak sonucuna göre yıllık ücretli izin alacağı konusunda bir karar verilmelidir.SONUÇ: Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5438, Karar No: 2023/4636, Tarih: 29.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5438 E.  ,  2023/4636 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/570 E., 2022/1031 K.

DAVA TARİHİ : 15.09.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 26.04.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.09.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla henüz imzalanmayan toplu ... sözleşmesi hükümlerinin dikkate alınarak karar verilmesinin hatalı olduğu, hüküm altına alınan fark ikramiye alacağına bilirkişi raporunda belirtilen tarihlerden itibaren faiz işletilmişse de davalı arabuluculuk son tutanak tarihinde temerrüde düştüğünden faiz başlangıcının hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu, ücretin kanuna uygun olarak ödendiğini, hem ... ... sözleşmesinden hem de toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı taleplerinin menfaat çatışması nedeniyle hukuka aykırı olduğunu, faiz türleri ve başlangıç tarihlerinin hatalı olarak belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin 2021 yılı ücretinin belirlenmesi ile ikramiye alacağına işletilen faizin başlangıç tarihi hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 nci ve 34 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme