muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27813, Karar No: 2016/24919, Tarih: 07.11.2016

Okul aile birlikleri, 14.06.1973 tarihli 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu'nun 5257 sayılı Kanun ile değişik 16. maddesine göre hazırlanan ... Yönetmeliği'ne göre Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullar bünyesinde kurulan birlikler olup tüzel kişiliği ve ehliyeti yoktur. Davanın okul aile birliğini temsil eden ve dava takip ehliyeti olan Milli Eğitim Bakanlığına karşı görülmesi gerekirken .... karşı da sonuçlandırılması isabetsizdir.

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 61. maddesinde, "Taraflardan biri davayı kaybettiği takdirde üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir." hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalı Bakanlık vekilince davanın dava dışı yüklenici şirketlere ihbar edilmesi talep edilmiştir. Mahkemece, ihbar olunan şirketlere, ihbar gereği tebliğ işlemleri tamamlanmadan davaya devam edilerek hüküm tesis edilmesi hatalıdır. Anılan nedenle, ihbar olunan şirketlerin ilgili ticaret sicil memurluğunda kayıtlı adreslerine usulüne uygun tebligatlar çıkartılmak suretiyle ihbar gereği yerine getirilmeli, ihbar olunanların göstereceği deliller toplanılmalıdır. İhbar edilecek alt işverenlerden, davacının işyeri şahsi sicil dosyası ve özlük belgeleri de istenilerek, tüm dosya kapsamı yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalı, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5161, Karar No: 2021/4748, Tarih: 28.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/5161 E.  ,  2021/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davalı ... Temizlik Tekstil Gıda Kırtasiye Nakliye İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulüne, davalı ... yönünden reddine, yönelik olarak verilen hüküm, davalı ... Temizlik Tekstil Gıda Kırtasiye Nakliye İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2019 tarihinden itibaren 3.200 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı Fatih Temizlik Tekstil Gıda Kırtasiye Nakliye İthalat İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9304, Karar No: 2015/765, Tarih: 29.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9304 E.  ,  2015/765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8353, Karar No: 2019/4508, Tarih: 15.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/8353 E.  ,  2019/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı (kiracı), davalılar ile arasında 01/03/2010 tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, davalıların kira akdi süresi içinde taşınmazın tahliyesi için açtıkları davanın reddedildiğini, bunun üzerine taşınmazı tahliye ettiğini, kiraladığı taşınmaza davalıların bilgisi dahilinde yaptığı faydalı masrafları ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/15 D.İş sayılı dosyası tespit ettirdiğini, bilirkişi raporu ile yapılan faydalı masrafların 37.350,00 TL olduğunun saptandığını belirterek, taşınmaza yapılan faydalı masraflar toplamı olan 37.350,00 TL’ nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacıya davaya konu yerin gösterilerek teslim edildiğini, davacının mevcut işyerini beğenerek kiraladığını, davacının sözleşmeye uygun şekilde kendsine teslim edilen iş yerinde bazı değişikliklere gitmiş olmasının tamamen kendi insiyatifi ve tasarrufu sonucu yaptığı işler olduğunu, davacının yaptığı bu işlerle ilgili olarak bilgi vermeyerek akde aykırı davrandığını, onayı alınmadan yapıldığını, yapılan imalatların zaruri ve faydalı imalatlar olmadığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davaya konu taşınmazda davacı kiracı tarafından faydalı imalatların yapılması konusunda davalı kiralayanların yazılı veya sözlü muvafakatının bulunmadığının sabit olduğu, davacının kiraladığı taşınmazda faydalı masraflar yaptığını ileri sürerek, bu masrafların davalılardan tahsilini istediğini, taraflar arasında düzenlenen 01/03/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin sözleşmenin 5. maddesinde "Kiracı kiraladığı şeyi ne halde buldu ise kiraya verene o halde ve adete göre teslim etmeye mecburdur." 10. maddesinde ise "Kiracının kiralanan şeyin içinde ve dışında yapacağı tezniyat masrafları

tamamen kendisine ait olacak ve mukavele müddeti bittiğinde hiç bir güne bedel, masraf ve tazminat istemeye hak ve vesile vermez." ibaresine yer verildiği, davacının kiralayandan yazılı veya sözlü muvafakat almadan kiracılığı altındaki taşınmazda yaptığı masrafları kiralayan/ davalılardan talep etme hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, kiralanana yapılan tadilat masraflarının iadesine ilişkin alacak talebine ilişkindir.

Uyuşmazlık, kiralanana yapılan tadilat masraflarının iadesine ilişkin alacak talebine ilişkindir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.03.2010 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kiracı, dava konusu taşınmazı kira süresi sona ermeden 2014 yılında davalı kiraya verenlere teslim etmiştir. Davacı, taşınmazın tahliye edildiğini, kiraya konu yere kiralama amacına uygun olarak tadilatlar yapıldığını belirterek tadilat masraflarını talep etmiştir.

Kural olarak kiracı tarafından kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu imalat bedellerinin, vekâletsiz iş görme ve sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre kiraya verenden istenmesi mümkündür. Yerleşik uygulama, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 527. maddesi (mülga 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun, 414. maddesi) kapsamında vekâletsiz iş görme hükümlerine göre kiraya verenden isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğudur. Bu nedenle kiracı kiralananda kalan ve kiraya veren tarafından benimsenen imalat için sebepsiz zenginleşilen oranında ve yapıldıkları tarih itibarıyla rayiç bedeller üzerinden süresine göre yıpranma düşülerek bedelin tazminini talep edebilir.

Taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 10. maddesinde "Kiracının kiralanan şeyin içinde ve dışında yaptıracağı tezyinat masraflarının kendisine ait olacağı ve mukavele müddeti bittiğinde yapılan her türlü masraf için tazminat istemeye hakkı olmayacağını ve bu gayrimenkul inşaatının tamamı mal sahibinin olacağı" kararlaştırılmıştır. Tarafların özgür iradesi ile kararlaştırılan bu şart geçerli olup, tarafları bağlar. Sözleşme hükmünde kastedilen tezyinat, süsleme anlamında ve ufak tefek tamir ve onarımlar olup zorunlu ve faydalı masraflara ilişkin değildir. Dairemizin yerleşmiş içtihatları da kiracının kendi ihtiyacı için ve işinin gereği olarak kiralanana yapmış olduğu değer arttırıcı imalat bedelini kiraya verenden isteme hakkına sahip olduğu yönündedir.

O halde mahkemece yapılacak iş, konusunda uzman bilirkişi marifeti ile mahallinde yapılacak keşif ile davacı kiracı tarafından kiralananda yapılan imalatların hangisinin zorunlu ve faydalı hangisinin lüks olduğu belirlenip, faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden taşınmazın beş yıllık kira sözleşmesinin dördüncü yılında tahliye edildiği de dikkate alınarak davacı kiracının kiralananı kullandığı süreye göre yıpranma payı da düşülmek suretiyle elde edilecek miktarın hesaplanması bakımından taraf ve Yargıtay denetimine elverişli şekilde rapor alınıp sonucuna uygun ve Türk Borçlar Kanunu'nun 530.maddesi hükmü gözetilerek vekaletsiz iş görme hükümlerine göre bir karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir. Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK' un 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10292, Karar No: 2018/1343, Tarih: 15.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10292 E.  ,  2018/1343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık eyleminin gerçekleştiği olay yerinde ticari bir faaliyetin sürdürülmediğinin ve olay yerinin herhangi bir ikametin eklentisi olmadığının yapılan keşif ile belirlenmesi karşısında suça sürüklenen çocukların atılı suçtan beraatleri yerine dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4037, Karar No: 2011/7304, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4037 E.  ,  2011/7304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ...vd. ile davalılar ... Genel Müdürlüğü vd. aralarındaki galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklarının tespiti davasına dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.03.2010 günlü ve 2007/766-2010/62 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 11.10.2010 günlü ve 2010/9621-2010/12805 sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosyanın yeniden yapılan incelenmesinde; dava dilekçesinde küçükler ...ve ...'in Şehit ... ... Vakfı'nın galleye müstehak vakıf evladı olduklarının tespiti istenilmiş olup; bu istemin vakıf evladı olduklarının tespitini de kapsayacağından, çoğun içinde az da vardır kuralından hareketle, küçükler ...'nın annesi ... ile ...'in babası ...'in kesinleşen mahkeme kararları ile vakıf evladı oldukları anlaşılmakla, adları geçen küçüklerin davaya konu Şehit ... ... Vakfı evladı olduklarının tespitine karar verilmesi gerekirken, istemin tümünün reddedildiği anlaşıldığından, davacıların karar düzeltme istemlerinin sadece bu yönden kabulü ile Dairemizin 11.10.2010 gün 2010/9621-12805 sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının salt yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2377, Karar No: 2011/3514, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/2377 E.  ,  2011/3514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup, mahkemece Dairemizin bozma ilâmına uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici tarafından açılan davada 11.200,00 TL bakiye iş bedelinin reeskont faizi ile davalıdan tahsili talep edilmiş, mahkemece verilen kararda 2.898,36 TL alacağın reeskont faiziyle tahsiline karar verilmiş, bu kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddi ile dükkandaki değer kayıplarının incelenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan inceleme sonucu 1.358,36 TL alacağın yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir. Davacı alacağa reeskont faizi istemiş, mahkemece verilen ilk kararda reeskont faizi ile tahsil kararı verilmiş, Dairemizin bozma ilâmında da bu konuda bir bozma yapılmamış olmasına rağmen mahkemece, yasal faize hükmedilmiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden hükmün HUMK'nın 438/VII. maddesi gereği düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının 1 nolu hüküm fıkrasının 2. satırında bulunan “yasal” kelimesinin karardan çıkarılmasına, yerine “reeskont” kelimesinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2324, Karar No: 2017/1520, Tarih: 06.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2324 E.  ,  2017/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Diyarbakır 1. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.01.2015 gün ve 2014/1388 E., 2015/81 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 30.11.2015 gün ve 2015/14706 E., 2015/23511 K. sayılı kararı ile;

"…1- Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı asıl işveren, bu dosya ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bazı alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebligat yapılmış, bazılarına ise çıkarılan tebligat bila ikmal iade edilmiş ya da tebligat parçaları dosyaya alınmamış, bazı dosyalarda ise davalı asıl işverenin ihbar talebinde bulunmamakla birlikte işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden getirtilmesini istediği halde bu talep mahkemece dikkate alınmamıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkemeye başvurur. Müdahale dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ya da tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosyaya alınmaksızın ve özellikle de davalı şirket vekilinin ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesini talep etmesine rağmen ara kararı ile ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosyaya alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri toplanıp, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretleri alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenerek getirtmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece eksik ve inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde ile karar verilmesi bozma nedenidir.

2-Kabule göre de; Seri halde Dairemize gelen dosyaların incelenmesi sırasında Diyarbakır 3. İş Mahkemesinin 2014/333 Esas ve 2015/624 Karar sayılı dosyasında 2011 ve 2012 yıllarına ait bordroların sunulduğu tespit edilmiştir. Bu bordroların incelenmesinde davacılara yıllara göre değişen miktarlarda yol ve yemek ücretinin ödendiği anlaşılmaktadır. Zaten bu dosyada davacı da iş akdinin feshinden önceki bir yıl, yol ve yemek ücretlerini ödendiğini kabul etmektedir. Bu durum karşısında yol ve yemek ücreti tahakkuklarının ve ödeme belgelerinin alt işverenlerden istenerek ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenip, bordroların temin edilememesi durumunda işe sunulan bu bordrolardaki ücretler baz alınarak, ayrıca son bir yıl yemek ücretlerinin ödendiği hususunda dilekçesinde beyan bulunmayan davacılardan da ödeme yapılıp yapılmadığı sorularak açıklattırılıp, bordro sunulmayan dosyalarda 2011 ve 2012 yıllarına ait yol ve yemek ücretleri tahakkukları ve ödemeleri olduğundan bordroda adı bulunan davacıların alacak hesabının da bu ödemelerin mahsubundan sonra ödenmeyen miktarın belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır..."

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı Dicle Elek. Dağ. A.Ş. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili davalı şirket ile dava dışı firmalar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğunu ve davacı işçinin arıza bakım ve onarım teknisyeni olarak çalıştığını ileri sürerek yol ve yemek ücretlerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacı işçinin yüklenici firma işçisi olduğunu, müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi tarafından düzenlenen raporun dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili davacı işçinin yüklenici firma işçisi olduğunu, müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi tarafından düzenlenen raporun dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Dicle Elekt. Dağ. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece ihbar dilekçesinde ihbar sebebi olarak davacının yüklenici firmanın işçisi olması, sosyal haklar ve ödemelerin yüklenici firma tarafından yapılması gösterilmiş olup, ihbar istemi incelendiğinde 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu gereği asıl işverenlerin alt işveren işyerleri ile ilgili tüm defter ve belgeleri ilgili bulundukları yılı takip eden takvim yılından başlayarak belli süre saklama yükümlülüğü bulunduğu, davalı işverenin alt işverendeki tüm belgeleri saklamak zorunda olduğundan ihbar dilekçelerin tebliği ile yetinilmesi gerektiği, söz konusu ihbar dilekçelerinin ihbar talep edilen şirketlerin adreslerinin davalı tarafından mahkemeye doğru sunulmaması nedeniyle tebliğ edilemeden döndüğü, bu nedenle bozma kararının son paragrafında geçen özlük dosyalarının ve ödemelerin alt işverenden müzekkere ile istenmesine gerek olmadığı, bu hususta benzer mahiyette birçok karar verildiği, Yargıtay tarafından da saklama yükümlülüğü gözetilerek kararların onandığı, genel nitelikte bozma yapılması ve asıl işverenin belge saklama yükümlülüğü göz ardı edilerek kararın bozulmasının hatalı olduğu gerekçeleriyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olayda davalı şirket tarafından hizmet alımı suretiyle iş üstlenen yüklenici firmalara davanın ihbar edilmesine ilişkin dilekçenin tüm şirketlere tebliği sağlanıp tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının eksiksiz temin edilmesinin gerekip gerekmediği, ayrıca tebliğe rağmen ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri hâlinde davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu şirketlerden müzekkere ile istenilmesinin gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce direnme kararı gerekçesi dikkate alındığında, mahkemece verilen kararın yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, burada varılacak sonuca göre de temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı yoksa Özel Dairece mi yapılacağı hususu ön sorun olarak tartışılmış olup hükmün Özel Dairece davanın ihbarı yönünden bozulması üzerine mahkemece davanın ihbarı ile ilgili olarak bozma kararına karşı gerekçeleri sıraladığı ve böylece bozma nedenlerini karşıladığı görülmekle ön sorun bulunmadığı oy çokluğu ile kabul edilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir.