muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9391, Karar No: 2024/7397, Tarih: 15.10.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin borçları nedeniyle eve haciz geldiği, evin geçimine yardım etmediği ve yükümlülüklerini yerine getirmediği, çocuğu ile ilgilenmediği, evi ve eşiyle ilgilenmemesi nedeniyle kadının annesinin evine gittiği, ortak çocuğun sünnetine katılmadığı, erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 300,00TL tedbir ve 500,00TL iştirak nafakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın yararına 12.000,00 TL maddî ve 12.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; yoksulluk nafakasının reddi ve tazminatların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen tedbir ve iştirak nafakaları, velâyet yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının tazminatların miktarına yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile kararın hüküm kısmının ilgili bentlerinin kaldırılmasına, yerlerine yeniden hüküm kurulmasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin kusurunun bulunmadığını, tazminat miktarının yüksek olduğunu, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesi ve ortak çocuk yararına hükmedilen nafakaların kaldırılması gerektiğini belirterek davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen tedbir ve iştirak nafakaları, velâyet yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü, kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakaları, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3888, Karar No: 2022/13102, Tarih: 22.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3888 E.  ,  2022/13102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davası hakkında zamanaşımı süresi içinde mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3323, Karar No: 2007/5946, Tarih: 08.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3323 E.  ,  2007/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli... Mahallesi 750 ada 23 parsele ait tapunun hükmen oluştuğu anlaşıldığından, bununla ilgili dava dosyasının, bulunamadığı takdirde onaylı karar örneği ve krokisinin,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 08/05/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22309, Karar No: 2014/21816, Tarih: 25.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/22309 E.  ,  2014/21816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2010/55-2012/185

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 16.06.2008 tarihinden 02.12.2010 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak sonlandırıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ve fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkette kasiyer olarak çalıştığını, 29/11/2010 tarihinde, saat 16.45'de mağaza sorumlusuna giderek ben işi bırakıyorum deyip işyerinden çıkıp gittiğini, aynı mağazada görevli diğer kasiyerlerden H. K., N. A. ve M. B. isimli çalışanların da 29/11/2010 tarihinde işi bıraktıklarını, işten ayrılan bu dört personelin birlikte hareket ettiklerini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Mahkemece verilen kararın gerekçesinde işe giriş tarihinin 22.06.2008 olarak yazıldığı, mahkemece itibar edilen bilirkişi raporunda ise işe giriş tarihi olarak hizmet döküm cetvelindeki tarih olan 22.08.2008 tarihinin kabul edilerek hesap yapıldığı anlaşılmakla, bu husus maddi hata kabul edilip ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmesinin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmesinin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda; fazla mesai ücreti hesaplanırken günlük 10 saatlik çalışmadan yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda 1 saatlik ara dinlenme düşülmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yarım saat ara dinlenme düşen bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1166, Karar No: 2022/271, Tarih: 25.01.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1166 E.  ,  2022/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, taraflar arasında, su basmanı inşaatı ve hafriyat işini konu alan 24.05.2006 tarihli sözleşme düzenlendiğini, inşaat sırasında bir takım ilave imalatlar ortaya çıktığını, ilave imalat, fiyat farkı ve nakliye bedeli alacağı olmak üzere toplam 252.014,00 TL’nin, işlemiş faizi ile birlikte, tahsili için girişilen icra takibine, davalı iş sahibi kooperatifin haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmede, yapılan imalatların ödemelerinin, ihale şartnamesinde belirtilen sabit birim fiyatlara göre yapılacağının ve hiçbir imalata nakliye ve fiyat farkı bedeli ödenmeyeceğinin kararlaştırıldığını, yaptığı işin bedelinin davacıya tam olarak ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sözleşmede hiçbir imalata nakliye ve fiyat farkı verilmeyeceğinin kararlaştırılmış olması karşısında, davacının fiyat farkı ve nakliye bedeli alacağı talebinin yerinde olmadığı, yaptığı ilave imalatların bedelini isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın kısmen iptaline, 84.189,34 TL asıl alacak, 12.178,62 TL işlemiş faiz ve takip tarihinden asıl alacak için hesaplanacak yasal faiz üzerinden takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı kooperatif temsilcileri temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre, davalı kooperatif temsilcilerinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava taraflar arasındaki su basmanı ve hafriyat işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2) Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava taraflar arasındaki su basmanı ve hafriyat işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin eki olan özel ve idari teknik şartnamenin 4. maddesinde, hiçbir imalata nakliye ve fiyat farkı verilmeyeceği, sözleşmenin “Fiyat Farkı Ödenmesi ve Hesaplanması Şartları” başlıklı 14. maddesinde ise yüklenicinin fiyat farkı veya zam verilmesi talebinde bulunamayacağı kararlaştırılmıştır. Ne var ki, aynı maddede istisnai olarak imalatta kullanılan ince-kalın BA demiri ve hazır beton için fiyat farkı ödeneceği, 14.a. bendinde ise bu ödemenin nasıl hesaplanacağı ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Bu hükümle, imalatta kullanılan ince-kalın BA demir ve hazır beton yönünden, fiyat farkına ilişkin genel hükümlerden ayrı özel ve istisnai bir düzenlemeye gidilmiştir. Bu durumda, davacının ince-kalın BA demir ve hazır beton için fiyat farkı talep edebileceği kabul edilerek, bilirkişi kurulundan bu hususta ek rapor alınıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif temsilcilerinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan tahsili ile Yargıtaydaki duruşmada vekil ile temsil olunan davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9178, Karar No: 2022/12405, Tarih: 17.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9178 E.  ,  2022/12405 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 34. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit ve meslek kodunun değiştirilmesi istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı asılın 17.01.2007 tarihinde alt işveren işçisi olarak ... Devlet Hastanesinde çalışmaya başladığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi olarak Isparta İl Sağlık Müdürlüğünde kadroya alındığını, 08.04.2020 tarihinde temizlik görevlisi olarak çalışmasının istenildiğini, toplu ... sözleşmesi ile açıkça kararlaştırılan vasıflı bir işte çalışmak istediğini 14.04.2021 tarihinde işverene bildirdiğini, davacının kadroya alınırken meslek kodunun temizlik görevlisi olarak bildirildiğini; ancak davacının kadroya alındıktan sonra hiç temizlik görevi yapmadığını, üç yıldan uzun süre ile vasıflı işlerde çalıştırıldığını, toplu ... sözleşmesinin 29 uncu maddesinde yer alan düzenleme nedeniyle bir yıldan uzun süre ile vasıflı bir işte çalıştırıldığından artık vasıfsız işlerde çalıştırılamayacağını ... sürerek davacının toplu ... sözleşmesine uygun olarak benzer mahiyette vasıflı bir işte görevlendirilmesine, ifaya uygun olarak meslek kodunun değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 696 sayılı KHK kapsamında kadroya alınan işçilerin meslek kodunun kadroya geçirilmeden önceki dönemdeki şekli ile devam etmesi gerektiğini, davacının temizlik personeli olarak çalışmakta iken kadroya alındığını, vasıflı işte görevlendirme işleminin kamu yararı ve kamu hizmetinin gerekleri için yapıldığını; ancak iddia edildiği üzere vasıflı işte çalışma süresinin bir yılı aşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;