muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1116, Karar No: 2014/36111, Tarih: 17.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1116 E.  ,  2014/36111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/256845

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2008/177 (E) ve 2012/451 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalarda suçlamayı reddetmesi ve katılanın hesabından usulsüz internet erişimi yolu ile para havale edilen hesabın kendisine ait olduğunu kabul etmekle birlikte içinde banka kartları ve şifreleri bulunan cüzdanını suç tarihi öncesinde kaybettiğini, bu kayıp nedeniyle ilgili bankaya ve karakola bildirimde bulunduğunu beyan etmesi, ilgili Yapı Kredi Bankasına yazılan müzekkereye verilen cevapta da sanığın suç tarihinden sonraki bir tarih olan 31.08.2007 tarihi itibariyle bankalarına yeni kart talebinde bulunduğunun bildirilmesi, tüm dosya kapsamında sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişkin olarak para havale edilen hesabın kendisine ait olmasının dışında kesin ve şüpheden uzak herhangi bir somut delilin de elde edilememesi karşısında, öncelikle sanığın suç tarihi öncesinde cüzdanı ya da banka kartlarını kaybettiğine dair herhangi bir bildirimde bulunup bulunmadığının ilgili kolluk birimlerine sorularak tespiti, ayrıca sanığın Yapı Kredi Bankasındaki suça konu hesabına ilişkin olarak suç tarihinin 1 yıl öncesini ve 1 yıl sonrasını içerir hesap hareketlerinin getirtilerek detaylı olarak incelenmesi, suça konu paranın pos cihazı kullanılarak çekildiği ya da harcandığı belirlenen ve İstanbul Kağıthane semtinde faaliyet gösterdiği anlaşılan Karahan Altın ve İletişim isimli işyerinin sorumlularının tespit edilerek konu ile ilgili olarak tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, katılanın hesabına internet üzerinden gerçekleştirilen usulsüz erişim saatinin tam olarak tespit edilerek Türk Telekom Müdürlüğünden bu saat itibariyle sözü edilen erişimi yapan İp numarasının hangi adreste kurulu bulunan hat ile gerçekleştirildiğinin sorularak tespit edilmesi, sonrasında tespit edilen bu usulsüz erişimi yapan hat sahibinin tanık olarak beyanlarının alınması, yapılacak inceleme ve alınacak beyan sonuçlarına göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerektiği halde, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. E..’nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26443, Karar No: 2014/8639, Tarih: 06.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26443 E.  ,  2014/8639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/133839

MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2011

NUMARASI : 2008/220 (E) ve 2011/549 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, katılan idare vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine; ancak;

25.12.2008 tarihli iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 08.09.2008 tarih ve VDENR 2008-1611/55 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında gerçekleştirilen fiillerin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, tüm fiillerin tek suçu oluşturduğunun kabulüyle yazılı şekilde tek bir hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12485, Karar No: 2010/7089, Tarih: 21.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/12485 E.  ,  2010/7089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.09.2008 tarih ve 2006/1627 - 2008/1639 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili nezdinde sigortalı konutun kiracısı olduğunu, kullanımı sırasında banyodaki lavabo spiral borusunun patlaması sonucu hasara uğradığını, sigorta tazminatının ödendiğini, rücu koşullarının olduğunu ileri sürerek, 1.960.00 YTL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kiracı olduğunu, binanın sabit unsurunun neden olduğu zarardan sorumlu olmayacağını, esasen İSKİ’nin tazyikli su basmasından dolayı zararın meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının kiracı olarak bulunduğu sigortalı konutun banyosundaki spiral borunun patlaması sonucu hasarın oluştuğu, bunun kiracı davalı tarafından tamir edilmesi gerektiği, zararın belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 1.890.00 YTL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 36,66 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11355, Karar No: 2023/7788, Tarih: 12.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11355 E.  ,  2023/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; ilk derece mahkemesince sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan beraatine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın mahkûmiyetine karar verildigi, sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiginde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüge giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkûmiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Devrekani Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2020 tarihli ve 2019/129 Esas, 2020/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı

Kanun) 25 ... maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2020/891 Esas, 2021/1329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; meşru savunma nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; meşru savunma nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Müşteki ve sanığın resmi nikahlı eş oldukları, aralarında şiddeti geçimsizlik bulunup olay günü müştekinin Devrekani'de bulunan dükkanının önünde tartıştıkları, karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, aralarında arbede yaşandığı, müştekinin sanığa vurduğu, sanığın da müştekiyi bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte yaraladığı, önce müştekinin sanığa haksız yere saldırdığı, sanığın kendisine karşı gerçekleşen haksız saldırıyı gücünün yetmemesi üzerine eşini hafifçe bıçakla yaralaması, o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı bir biçimde saldırıyı defetmek zorunluluğu ile işlediği, sanığın bu durumda eyleminin meşru savunma koşulları altında kaldığı kanaatine varılmakla kasten yaralama suçundan beraatine karar verildiği belirtilmiştir.

2. Sanık savunması, müşteki beyanı, tanık anlatımı, kolluk tutanakları, doktor raporları, nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile eşi müşteki arasında şiddetli geçimsizlik bulunduğu, müştekinin önleyici tedbir kararı nedeniyle yaklaşık bir buçuk aydır iş yerinde kaldığı, tedbir kararında öngörülen sürenin bitmesine rağmen iş yerinde kalmaya devam ettiği, olay tarihinde sanığın borç olarak verdiği parayı istemek için müştekinin iş yerine geldiği, yaşanan tartışmanın karşılıklı hakaretleşme ve kavgaya dönüştüğü, müştekinin sanığa tokat atıp boğazını sıkarak beden yoluyla, sanığın da müştekiyi bıçakla sağ kalçasından yaraladığı, yaralanmaların basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde olduğu, kavganın ihbar üzerine olay yerine gelen polis tarafından sonlandırıldığı, sanığın bıçağı kendi rızasıyla polise teslim ettiği, sanığın meşru savunmaya yönelen kaçamaklı savunmalarına itibar edilemeyeceği,

sabit görülen fiiliyle eşi müştekiye karşı silahla basit yaralama suçunu işlediği anlaşılmakla atılı suçtan cezalandırılmasına, suç işlemeye eğilimli kişiliği dikkate alınarak seçenek cezalardan hapis cezası tercih edilmesine, aynı olayda iki nitelikli hal bulunması nedeniyle temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmasına, karşılıklı kavga ve hakaret şeklinde gelişen olayda ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi karşısında hakkında asgari (1/4) oranda haksız tahrik indirimi yapılmasına karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, adil yargılanma ve savunma hakkının ihlalinin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, müştekiden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve eylem bulunduğundan haksız tahrik indirimi yapılmasının, söz ve eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2020/891 Esas, 2021/1329 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Devrekani Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42, Karar No: 2011/867, Tarih: 31.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/42 E.  ,  2011/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... (kendilerine asaleten ...'a velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/12/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem tümden reddedilmiş; davacının temyizi üzerine karar Dairemizce, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş; yerel mahkemece bozmaya uyularak istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, şikayet biçimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 6.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Dava konusu olayın gelişimi, şikayet biçimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 6.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "...6.000,00..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "...2.000,00..." sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin silinerek yerine 2 nolu bent olarak "2-Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 108,00 TL karar davalıdan alınıp hazineye gelir yazılmasına; peşin alınan 135,00 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 ve 4 nolu bentlerinde yer alan "...720,00..." ve "...550,..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "...575,00..." ve "...575,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan "...dava açılışında 150,30 TL..." biçimindeki sayı ve sözcük dizisinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, "...337,40..." ve "...202,44..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "...187,10..." ve "...37,42..." sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13823, Karar No: 2006/14049, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13823 E.  ,  2006/14049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Han Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.