muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/687, Karar No: 2020/3050, Tarih: 23.11.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/687 E.  ,  2020/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davalı ... vekili Avukat ... geldi. Davacı ile diğer davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı davasında, dava dışı yüklenici şirket ile arsa sahipleri arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici şirkete bırakılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alan davalı ...den, satış sözleşmesi ile temliken aldığını, edimlerini ifa ettiği halde tapu devrinin yapılmadığını belirterek tapu kaydının iptâli ve tescili isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili cevaplarında temlik sözleşmesinin geçersiz olduğunu, ... ile yüklenici satıcı ... İnşaat San. Tic. A.Ş. arasında yapılan 22.09.2007 tarihli ve mukavele başlıklı kat karşılığı sözleşmesine dayalı daire taahhüdü sözleşmesinde açık biçimde devir yasağına ilişkin hüküm konulduğunu, bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... dava konusu taşınmazı davacıya satıp parasını aldığını, taşınmazın devrinin davacıya yapılması gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, davacının davaya konu taşınmazı hisse sahibi davalı ... ’den satın aldığı tüm edimlerini yerine getirdiği, taşınmazın fiilen davacı kullanımında olduğu ancak tapuda tescilin gerçekleşmediği belirtilerek davanın kabülüne karar verilmiştir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde arsa sahiplerinin temel borcu, üzerine bina yapılacak arsayı hukuki ayıptan ari olarak yükleniciye teslim etmek, yüklenicinin temel borcu ise, arsa sahiplerine ait arazi üzerinde imara, tasdikli ruhsat ve projesine, sözleşmeye, fen ve sanat kurallarına uygun bir yapı meydana getirerek arsa sahiplerine teslim etmektir. Kuşkusuz teslimden sonra yüklenicinin borcu ayıba karşı tekeffül borcu olarak devam eder. Diğer taraftan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde meydana getirilen esere karşılık,

yükleniciye eser bedeli yapının bağımsız bölümlerindeki devri kararlaştırılan arsa paylarının temliki suretiyle ödenir.

yükleniciye eser bedeli yapının bağımsız bölümlerindeki devri kararlaştırılan arsa paylarının temliki suretiyle ödenir.

Yüklenici hak kazanacağı bağımsız bölümlerin tapusunu doğrudan arsa sahiplerinden talep edebileceği gibi şahsi hakkını üçüncü kişilere de devredebilir. Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun 162. maddesi hükmünce sözleşmede yasaklanmadığı veya işin mahiyetinden aksi anlaşılmadığı sürece yüklenici üçüncü kişilere yasanın 163. maddesi gereği yazılı olmak koşuluyla şahsi hakkı devredebilir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinden kaynaklanan bu tür uyuşmazlıklarda yükleniciden şahsi hakkını temlik alan üçüncü kişinin satışa ilişkin iddiasını yükleniciye karşı, temellük edilen şahsi hakkın kazanıldığı iddiasını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmesi gerekir. Çünkü tescile ancak yüklenicinin arsa sahiplerine karşı edimlerini bütünüyle yerine getirmesi halinde karar verilebilir.

Nihayetinde temliken tescil olarak adlandırılan bu davalarda, yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca edimlerini yerine getirerek bağımsız bölümleri talep etmeye hak kazandığının tespiti gerektiğinden yüklenicinin ve tüm arsa sahiplerinin davada yer alması zorunludur.

Bu bilgiler ışığında somut olayda; Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğuna göre hukuki durumları etkileneceğinden ve davanın niteliğine göre taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkeme ve temyiz halinde Yargıtay tarafından kendiliğinden gözetilmelidir. Davada öncelikle yüklenici ve diğer arsa sahiplerinin de yer olması zorunlu olup davacıya, yüklenici ve davada taraf olmayan arsa sahipleri hakkında eldeki davayla birleştirilmek üzere dava açılmak üzere süre verilmeli, yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile üstlendiği edimini yerine getirerek temlik edilen bağımsız bölüme hak kazanıp kazanmadığı araştırılmalı, yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediği davaya konu bağımsız bölüme hak kazanıp kazanmadığı ile yüklenicinin ... ve onun da davacıya olan temliklerinin geçerli olup olmadığı değerlendirilip buna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Mahkemece bu hususlar dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı ...’nın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 2.540,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'ya verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ...'ya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27530, Karar No: 2015/10260, Tarih: 26.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27530 E.  ,  2015/10260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.” düzenlemesi ile anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsilinin olanaklı kılınması karşısında, davacı adına tespitine karar verilen 2. dönem yönünden, Toprak Mahsulleri Ofisi tarafından, 1998 yılı 8. ayında yapılan tevkifatı takip eden aybaşı olan, 01.09.1998 tarihinden itibaren sigortalılığın başlatılması ve 31.12.1998'e kadar sürdüğünün kabulü yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 2. paragrafında yer alan "01.09.1999-31.12.1999" tarihlerinin silinmelerine, yerine, "01.09.1998-31.12.1998" yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14192, Karar No: 2011/1346, Tarih: 15.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2009/14192 E.  ,  2011/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/10/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/10/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/02/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 73. maddesi gereğince; yasanın belirlediği ayrık durumlar dışında yargıç, iki tarafı usulüne uygun olarak çağırmadan, iddia ve savunmalarını yasal koşullara uygun olarak bildirmeleri için davet etmeden karar veremez.

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenleme gözetilerek, davacının yargılama sırasında verdiği 17.07.2009 günlü ıslah dilekçesi davalı yana tebliğ ettirilip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanarak yapılan yargılama ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/449, Karar No: 2024/4304, Tarih: 12.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/449 E.  ,  2024/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/267 E., 2023/514 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; 24.08.2008 doğumlu müşterek çocukları ...'in 19.12.2010 tarihinde alışveriş amacıyla gidilen ve davalı şirket tarafından işletilen ... Alışveriş Merkezinde yürüyen merdivenlere aniden koştuğu sırada düşerek sol elini yürüyen merdivene kaptırdığını, küçüğün kazadan sonra sol el işaret parmağı ile orta parmağını kullanamadığını, kazanın meydana gelmesinde davalı şirket elemanlarının kusurlu olduğunu, olay anında güvenlik görevlileri bulunmadığından kazanın meydana geldiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacılardan ... için 10.000,00 TL iş göremezlik tazminatı ve 40.000,00 TL manevi tazminat, ... ve ... için 20.000,00'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiş, 17.09.2021 tarihli ıslah dilekçeleri ile sürekli iş görememezlik tazminat taleplerini 36.860,77 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, gerekli güvenlik hizmetlerinin alındığını, kazanın meydana gelmesinde davacıların kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Davanın açıldığı Kadıköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.06.2011 tarihli ve 2011/335 E, 2011/269 K. sayılı kararıyla; Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 20.12.2011 tarihli ve 2011/18724 E., 2011/20495 K. sayılı kararıyla onanmış, dosyanın gönderildiği Mahkemenin 25.12.2014 tarihli ve 2012/63 E., 2014/2203 K. sayılı kararıyla; kazanın meydana gelmesinde davalı şirketin kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 02.06.2016 tarihli ve 2015/19768 E., 2016/14198 K. sayılı ilamıyla; "...Dava, davacıların müşterek çocuğu küçük ...'in, davalı şirketin işlettiği AVM de geçirdiği kaza nedeniyle istenilen iş göremezlik ve manevi tazminata ilişkindir. Mahkemece, 1. sınıf emniyet müdürü güvenlik uzmanı bilirkişiden rapor alınmak suretiyle, davalı AVM şirketinin kusursuz olduğu, davacı anne babanın %100 kusurlu bulunduğu belirtildiğinden, davanın reddine karar verilmiş ise de, davacıların itirazlarında da belirttikleri şekilde, kazanın meydana geldiği yürüyen merdivenlerin güvenlik açısından olması gereken şekilde olup olmadığının tespiti bakımından aralarında iş güvenliği uzmanı ve yürüyen merdivenler hususunda uzmanlığı bulunan elektrik elektronik veya makine mühendisi bilirkişilerden oluşan üç kişilik heyetten rapor alınması ve tespit edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle, yazılı şekilde, eksik incelemeyle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir." gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 14.10.2021 tarihli ve 2018/426 E., 2021/578 K. sayılı kararla; davacılardan ... yönünden davanın kısmen kabulüne, 10.000,00 TL'nin olay tarihinden, 1.058,23 TL'nin ıslah tarihinden, 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, davacılar ... ve ... yönünden davanın reddine karar verilmiş, karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.02.2022 tarihli ve 2021/8821 E., 2022/1227 K. sayılı ilamıyla; "1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ...'ın, kaza sonucu çalışma gücünde oluşan azalma nedeniyle uğradığı zarar, geleceğe ilişkin olduğundan, davacının muhtemel yaşam süresinin usul ve uygulamaya uygun olarak belirlenmesi önem kazanmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; TRH 2010 yaşam tablosuna göre tazminat miktarı hesaplanmış, Mahkemece işbu hesap esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuştur. Oysa, Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et-Feminine (PMF 1931) tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ve tazminat hesabı yapılması gerekmektedir.

Buna göre, Mahkemece; bilirkişi tarafından, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 yaşam tablosu esas alınarak belirlenmiş olan tazminat miktarına göre karar verilmesi gerekirken, bilirkişi tarafından TRH 2010 yaşam tablosu esas alınarak belirlenen tazminata karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Buna göre, Mahkemece; bilirkişi tarafından, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin PMF 1931 yaşam tablosu esas alınarak belirlenmiş olan tazminat miktarına göre karar verilmesi gerekirken, bilirkişi tarafından TRH 2010 yaşam tablosu esas alınarak belirlenen tazminata karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece; bilirkişi raporunda hesaplanan tazminattan kabul edilen kusur oranlarına göre indirim yapılmış ise de, raporda davalının %50, davacı ...'nin %50 kusurlu olduğu göz önünde bulundurularak hesaplama yapılmış olduğundan, Mahkemece tarafların kusur oranları göz önünde bulundurularak yapılan bu tazminat miktarından kabul edilen kusur oranında yeniden indirim yapılarak mükerrer indirim yapılması da doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4-Bozma nedenine göre, davalının yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir." gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı ve davacı ...'nin ayrı ayrı %50 kusurlu olduğu, tarafların kusur oranları ve Yargıtay bozma ilamındaki hususların dikkate alındığı gerekçesiyle; taleple bağlılık ilkesi uyarınca davacılardan ... yönünden davanın kısmen kabulüne, 10.000,00 TL'nin olay tarihi, 26.860,77 TL'nin ıslah tarihinden itibaren, 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; müvekkil şirketin kusurlu olduğunu kabul etmediklerini, %50 kusur oranı üzerinden yapılan hesaplamalar doğrultusunda hüküm tesis edilmesinin hatalı ve hukuka aykırı olduğunu, Mahkemece bozma ilamının hatalı yorumlandığını, %30 kusur oranı yönünden davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğunu, kusur oranları hakkında bozma kararı verilmediğini, hesap bilirkişi raporunda 2-18 yaş arası meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre tespit edilen tazminat miktarının hatalı olduğunu, davacı ...'in olay tarihinde 3 yaşında olmasına rağmen bilirkişi raporunda 18 yaşına kadar olan süreç için bilinen ve bilinmeyen pasif dönem hesabı yapılarak tazminat hesaplamasının yapıldığını, 3 yaşındaki bir çocuğun iş göremezlik tazminat hesaplanmasının doğru olmadığını, bilirkişi raporuna yapılan hesaplamalara itiraz edildiğini, bilinen ve bilinmeyen pasif dönem yasal asgari ücrete asgari geçim indirimi dahil edilerek hesaplama yapılmasının da hatalı olduğunu, hesap bilirkişi raporunda hesap hataları da içerdiğini, davacı ... için hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminata yasal faiz yerine avans faize hükmedilmesinin yerinde olmadığını, davacılar ... ve ... için manevi tazminat talepleri reddedildiği halde müvekkil lehine vekalet ücreti hükmedilmediğini savunarak, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı küçüğün, davalı şirketçe işletilen alışveriş merkezinde geçirdiği kaza nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 ve devamı maddeleri,

2. 09.05.1960 tarihli ve 21/9 ve 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları,

3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, bozma ilamlarının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. 09.05.1960 tarihli ve 21/9 ve 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları,

3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, bozma ilamlarının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Davacılar ..., ... ve ... vekili tarafından açılan tazminat davasında, Mahkemece 14.10.2021 tarihli kararla davacı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davacılar ... ve ... yönünden talep edilen manevi tazminatın reddine karar verildiği, kararın taraflarca temyiz edildiği, Dairemizin 17.02.2022 tarihli kararı ile davacılardan ... yönünden kararın bozulduğu, diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildiği, böylece davacılar ... ve ... yönünden kararın kesinleştiği anlaşılmıştır. Ancak Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ile davacılar ... ve ...'in manevi tazminat talebi için açılan davanın reddi kararı kesinleştiği halde kararın hüküm kısmına bu davacılar yönünden karar verilmesine yer olmadığı hususun yazılmaması yerinde görülmemiştir.

3. Mahkemenin 14.10.2021 tarihli kararıyla davacılar anne ve babanın manevi tazminat taleplerinin reddine karar verildiği ancak davalı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmediği, vekalet ücreti verilmemesi hususunun davalı vekilince temyiz edildiği, Dairemizin 17.02.2022 tarihli kararıyla bozma nedenine göre bu hususun şimdilik incelenmediği belirtilmiştir. Bu durumda Mahkemece, 14.10.2021 tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine 6.400,00 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücretine karar verilmemesi usul ve kanuna aykırıdır.

4. Davacılardan ...'in manevi tazminat talebi kısmen kabul edilmiş olup, bu durumda yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine 9.000,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3 üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3 üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendi çıkartılarak yerine "1.Davacılar ... ve ... hakkında verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına," bendinin yazılması, ayrıca hüküm fıkrasına (10) ve (11) numaralı bentler olarak "10- Davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 9.000,00 TL vekalet ücretinin davacı ...'dan alınarak davalıya verilmesine,", "11- Davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 14.10.2021 tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 6.400,00 TL vekalet ücretinin davacılar ... ve ...'dan alınarak davalıya verilmesine "bentlerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.