muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11171, Karar No: 2014/19896, Tarih: 31.10.2014

Davacı iş akdinin 2012 Mart ayında feshedildiğini ileri sürmüştür. Davalı ise davacının izin dönüşü 14-15-16/06/2012 tarihlerinde işe gelmediğini, davacının 16/06/2012 tarihli istifa dilekçesi ile iş akdini feshettiğini savunmuştur. Davalı tarafça dosyaya sunulan ve davacının ücretsiz izne gönderildiğine dair işveren yazısında davacının 16.03.2012 tarihinden 13.06.2012 tarihine kadar 90 gün süreyle ücretsiz izne gönderildiği belirtilmektedir. Davacı tanıkları davacının ücretsiz izne gönderildiğini, davalı işyerinde temizlik personelinin 3 ay ücretsiz izne gönderildiğini, ücretsiz izne gönderilen personelin izin süresi bitmeden işten çıkartıldığının bildirildiğini, davacının da bu şekilde iş akdinin feshedildiğini beyan etmişlerdir. Mahkemece öncelikle davacı isticvap edilerek 16.06.2012 tarihli istifa dilekçesi davacıya gösterilmeli, davacının istifa dilekçesine karşı beyanları alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca varılmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; davacı fazla mesai alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Mahkeme karar gerekçesinde davacı tarafından herhangi bir ihtirazi kayıt düşmeksizin imzalanan ücret bordrosunda fazla mesai yapılmadığının görüldüğü, davacı tarafından dinletilen tanıkların davalıya karşı dava açtıkları ve davalıya karşı husumetli oldukları, bu nedenle davacı tanıklarına itibar edilmeyip davacının fazla mesai yapmadığının kabul edildiği gerekçesiyle fazla mesai ücreti talebinin reddine karar verilmiştir. Dosyaya sunulan ücret bordrolarında fazla mesai ücreti tahakkuku bulunmamaktadır. Davalı tarafça davacının çalışma saatlerini gösterir giriş çıkış kayıtları veya puantaj kayıtları da sunulmamıştır. Mahkemece davacı tanıklarının husumetli olması nedeniyle davacının fazla mesai ücretinin reddine karar verilmiş ise de davacı tanıklarından İ.. E..’ün talimatla ifadesinin alındığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve mahkemece davacı tanığı İ.. E..’ün beyanlarının dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. Davacı tanığı İ.. E..’ün davalıya karşı davası olduğuna dair iddia ve kayıt bulunmamaktadır. O halde davacı tanığı İ.. E..’ün beyanları dikkate alınarak davacının fazla mesai ücreti alacağının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 31/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7024, Karar No: 2014/8245, Tarih: 28.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/7024 E.  ,  2014/8245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden annesinden yetim maaşını alabilmek için 23.07.2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3501, Karar No: 2010/9256, Tarih: 27.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3501 E.  ,  2010/9256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yalova Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.11.2008 tarih ve 2006/724-2008/1460 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince konut paket sigorta poliçesiyle sigortalanan dairede meydana gelen su basması sonucu oluşan hasarın sigortalıya ödendiğini ve zararın oluşumundan üst kattaki dairenin maliki davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, 1.727,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin zararın oluşumundan sorumlu olmadığını savunarak davanın reddi istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, hasar oluşumuna sebep veren su basmasının sigortalı konutun üst katındaki davalı dairesinden kaynaklandığı, zarardan davalının sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.568,50 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 79,13 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6382, Karar No: 2018/8575, Tarih: 12.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6382 E.  ,  2018/8575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Https://.....wordpress.com/2017/04/06/dr-tansu--kucukoncu-1-sahte-docent-hakan-murat-korkmazin-akademik-dergileri/ ve https://..... wordpress.com/category/akademik-bilimsel-danismanlik-adbm/ isimli web sitelerinde hakkında asılsız haberler yayınlanması sebebiyle ilgilisi ...’ın, anılan alan adlarının ve tüm iletişim sistemlerinin kapatılması talebinin reddine dair Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/05/2017 tarihli ve 2017/2615 değişik iş sayılı kararına karşı adı geçen tarafından yapılan itirazın kabulüne, söz konusu yayınlara ilişkin içeriğe erişimin engellenmesine dair Küçükçekmece 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/05/2017 tarihli ve 2017/2888 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 29/11/2017 gün ve 2017/10417 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2017 gün ve KYB - 2017 / 69043 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Daha önce yine ... tarafından http://scholaryaa.com/2016/05/17/ turkey-fake-joumals-fake-conferences isimli web sitesinde yayımlanan yazılarla kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia eden ... vekilinin içeriğe erişimin engellenmesi talebinin reddine dair Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/06/2016 tarihli ve 2016/4217 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Küçükçekmece 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/07/2016 günlü ve 2016/4719 değişik iş sayılı kararı aleyhine Bakanlığımızın 20/12/2016 gün ve 94660652-105-34-12257-2016-Kyb sayılı yazısıyla kanun yararına bozma yoluna gidilmesi üzerine, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 05.2017 tarihli ve 2017/710 esas, 2017/4575 karar sayılı ilâmında ayrıntılı olarak incelendiği, “… şikâyetçinin akademik geçmişine ve yazılarına ilişkin bilgi, yorum ve eleştirilere yer verildiği, bu iddialara dair açıklayıcı ve nesnel ek bilgiler de sunulduğu, bu nedenle yazının amacının daha çok şikâyetçinin bilimsel tezlerinin neden dikkate alınamaması gerektiğine yönelik olduğu, öte yandan yazılan eleştiride öne sürülen iddiaların tümünde, şikâyetçi hakkında sadece herkesçe bilinen ve sadece şikâyetçinin bilmesini istediği bilgilerin yer alması gerekmediği gibi, şikâyetçinin bilimsel yazıları hakkında gerçek olup olmadığı hususunda ilgililerinde dikkat, merak ve hatta şaşkınlık uyandıracak bilgilerin de paylaşılabileceği, eleştiriyi kaleme alan kişinin, şikâyetçi hakkındaki bilgileri ve fikirlerini aktarırken şikâyetçiyi veya onu tanıyan pek çok kişiyi şok edebilecek, kışkırtıcı bir takım ifadeler de kullanabileceği, tüm bu koşullar içinde yazıyı yazan kişinin ulusal ve uluslararası mevzuatta yazılı düşünce ve ifade özgürlüğü hakkını kullandığı tespit edildiğinden ve bu hakkı kullanırken başvuruya konu yazı içeriğinin şikâyetçinin kişilik haklarını ihlal etmediği kanaatine varılmakla…” şeklinde ortaya konulan gerekçeyle kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiş olduğu da gözöünde bulundurulduğunda; ilgilisi ...’ın, anılan alan adlarının ve tüm iletişim sistemlerinin kapatılması talebinin reddine dair Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/05/2017 tarihli ve 2017/2615 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik bulunmadığından, anılan karara karşı adı geçen tarafından yapılan itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde başvurucunun kişilik haklarının ihlâl edildiğinden bahisle, ilgilisinin erişimin engellenmesine yönelik bir talebi de olmadığı halde, söz konusu yayınlara ilişkin içeriğe erişimin engellenmesine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Başvuranın, kendisi ve daha önceden yayınladığı dergilerin editörleri hakkında;

"https://sahtedocentinprofesorleri.wordpress.com/2017/04/06/dr-tansu-kucukoncu-1-sahte-docent-hakan-murat-korkmazin-akademik-dergileri, " ve

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Başvuranın, kendisi ve daha önceden yayınladığı dergilerin editörleri hakkında;

"https://sahtedocentinprofesorleri.wordpress.com/2017/04/06/dr-tansu-kucukoncu-1-sahte-docent-hakan-murat-korkmazin-akademik-dergileri, " ve

"https://sahtedocentinprofesorleri.wordpress.com/category/akademik-bilimsel- danismanlik-abdm/" internet URL adresleri üzerinde ... tarafından yazılan yazılarda kendisinden "sahte doçent" şeklindeki takma adla bahsedildiğini, uluslararası alanda çok ünlü bir bilimsel organizasyon şirketinin patronu olduğunu, ancak daha önceden paylaşımlarda bulunan şahısla aralarında geçen bir bir uyuşmazlığa dair ifade özgürlüğü kapsamında Dairemizce bir karar alındığını, şahsın bu karar üzerine kendisine yakıştırdığı "sahte doçent" ünvanını hemen her ortamda her paylaşımda kullandığını, bu şahsın FETÖ'cü olduğunu ve bu örgüt için çalışıp ulusal alanda iş yapmaya çalışan kendiis gibi iş adamlarının kişilik haklarını para karşılığında ihlal ettiğini beyan ederek, mahkemeden adı geçen URL adreslerine erişimin engellenmesini talep etmesi üzerine,

Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hakimliğince, yapılan başvurunun, başvuranın dosyaya diploma veya onaylı suretini sunmadığı gibi daha önceden kullandığı iddia edilen doçent unvanını haksız yere kullanması nedeniyle hakkında var olan soruşturma dosyasından, şirket belgelerinden suretler sunduğundan bahisle reddedildiği, itiraz üzerine Küçükçekmece 1. Sulh Ceza Hakimliğince verilen kararda ise başvuran hakkında yapılan "sahte doçent" nitelemesinin paylaşımlarda sürekli kullanılmasının iddia edilemeyen bir takım isnatlarla beraber talepte bulunan kişinin kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle adı geçen iki URL adresine erişimin engellenmesine karar verildiği görülmektedir.

Kanun yararına bozma talebine esas alınan ve Dairemizin 15.05.2017 tarihli, 2017/710 E: - 2017/ 4575 K. Sayılı kararında;

Kanun yararına bozma talebine esas alınan ve Dairemizin 15.05.2017 tarihli, 2017/710 E: - 2017/ 4575 K. Sayılı kararında;

"...başvuruya konu makale eleştirisinde; şikayetçinin makalelerinden birisine karşı aynı akademik forum sitesinde, aynı dilde "ingilizce" bir yazı kaleme aldığı görülmektedir. Yazılan yazının aynı bilimsel makale ve eleştiri sitesinde bulunması, yazı içeriğinde şikayetçinin akademik geçmişine ve yazılarına dair bilgi, yorum ve eleştirilere yer verildiği, bu iddialara dair açıklayıcı ve nesnel ek bilgiler de sunulduğu, bu sebeple yazının amacının daha çok şikayetçinin bilimsel tezlerinin neden dikkate alınamaması gerektiğine yönelik olduğu, öte yandan yazılan eleştiride öne sürülen iddiaların tümünde, şikayetçi hakkında sadece herkesçe bilinen ve sadece şikayetçinin bilmesini istediği bilgilerin yer alması gerekmediği gibi, şikayetçinin bilimsel yazıları hakkında gerçek olup olmadığı hususunda ilgililerinde dikkat, merak ve hatta şaşkınlık uyandıracak bilgilerin de paylaşılabileceği, eleştiriyi kaleme alan kişinin, şikayetçi hakkındaki bilgileri ve fikirlerini aktarırken şikayetçiyi veya onu tanıyan pek çok kişiyi şok edebilecek, kışkırtıcı bir takım ifadeler de kullanabileceği, tüm bu koşullar içinde yazıyı yazan kişinin ulusal ve uluslararası mevzuatta yazılı düşünce ve ifade özgürlüğü hakkını kullandığı tespit edildiğinden ve bu hakkı kullanırken başvuruya konu yazı içeriğinin şikayetçinin kişilik haklarını ihlal etmediği..." gerekçeleriyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebinin reddine karar verildiği bilinmektedir.

../..

Kararın gerekçesinde de belirtildiği üzere, yazarın eleştiri, yorum ve toplumu bilgilendirme mahiyetindeki yazısındaki amacının daha çok şikayetçinin bilimsel tezlerinin neden dikkate alınamaması gerektiğine yönelik olduğu anlatılmıştır.

5651 sayılı "İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun"un "içeriğin yayından çıkarılması ve erişimin engellenmesi" başlıklı 9. maddesi;

"(1) İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşlar, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması hâlinde yer sağlayıcısına başvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini de isteyebilir.

(2) İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden kişilerin talepleri, içerik ve/veya yer sağlayıcısı tarafından en geç yirmi dört saat içinde cevaplandırılır.

(3) İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik hakları ihlal edilenlerin talepleri doğrultusunda hâkim bu maddede belirtilen kapsamda erişimin engellenmesine karar verebilir.