muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4638, Karar No: 2021/14186, Tarih: 15.11.2021

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 260652 sicilli işyerinden 01.04.1985 tarihli işe giriş bildirgesinin Kuruma 05.04.1985 tarihinde intikal ettiği, talebe konu olan dönem çerçevesinde davacının askerlik engelinin bulunmadığı, grafoloji uzmanı bilirkişi raporuna göre bahsi geçen işe giriş bildirgesindeki imza ve fotoğrafın davacıya ait olduğu, tanık beyanları nazara alınarak, davanın kabulüne dair hüküm kurulduğu tespit edilmiş ise de, Mahkemece yapılan araştırma yetersiz bulunmuştur.

Eldeki davada, davacı 05.12.1970 doğum tarihli olup, talep konusu dönemde okul çağında olduğu anlaşıldığından, bu süreçte okula gidip gitmediği, gidiyorsa hangi okula gittiği tespit edilerek; devamsızlık yapıp yapmadığı okul idaresinden sorularak, tespite konu dönemde okulda görevli olan tanıklar da dinlenerek; 30 günlük çalışmanın fiili olup olmadığı tereddütsüz şekilde kanıtladıktan sonra; sonuca göre Mahkemece karar verilmelidir.

İlk Derece Mahkemesince, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, feri müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33443, Karar No: 2013/2831, Tarih: 04.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/33443 E.  ,  2013/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükümlerin sanık sıfatı ile temyiz edildiği kabul edilerek ... hakkındaki hüküm inceleme dışı bırakılıp dosya görüşüldü:

1-Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ...'nun temyiz isteğinin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, elindeki bıçağı göstererek tehdit suçu işlediği kabul edildiği halde, eylemine uyan TCK'nın 106/2-a maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, "bir şey söylemeden bıçak çekme eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümlede tanımlanan suçu oluşturduğu" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurularak yanılgı sonucu eksik ceza öngörülmüş ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7222, Karar No: 2017/988, Tarih: 26.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/7222 E.  ,  2017/988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalı şirkette 01.07.2009 tarihinden 07.01.2013 tarihine kadar risk ve kayıpları önleme şefi olarak çalıştığını, iş akdinin haksız bir şekilde feshedildiğini, iş akdi feshedilirken 6 günlük süreye uyulmadığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının, şirkete ait bir kısım parayı zimmete geçirdiği gibi kendisine haksız menfaat sağladığının tespit edildiğini, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK’nın 165/1. maddesi uyarınca “Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir”.

Davalı işverence feshe konu olayla ilgili davacı hakkında suç duyurusunda bulunulmuş, ceza davasında verilen kararın kesinleşmesi beklenmemiştir. Ceza dosyasının sonucu eldeki uyuşmazlığın çözümünü doğrudan etkileyeceğinden kesinleşmesinin beklenmesi gerektiği gözetilmeden sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6999, Karar No: 2010/2254, Tarih: 02.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/6999 E.  ,  2010/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mah.Sıfatıyla)

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, boşanma davasından bağımsız olarak açılmış eşler arasındaki ziynet eşyasının iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 1991 yılında evlendiklerini ve 2007 yılında ise boşandıklarını, evlilik sırasında düzenlenen mehir senedinde belirtilen 10 adet 22 ayar 22 gr burma bilezik, 1 adet altın çerçeveli beşi birlik kolyenin evlilik süresince çeşitli vesilelerce davalı tarafından alındığını belirterek bu ziynetlerin aynen iadesini ya da bedeli olan 6552.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini istemiştir. Davalı vekili ziynet eşyalarını davacının üzerinde götürdüğünü ve davanın reddini savunmuştur. Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Olayda, davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyalarının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla daha önceden elinden alındığını dinlettiği tanıkların beyanlarıyla ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde "vesair delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin elinden alındığı, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi davacı dava dilekçesinde ziynetlerin aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsilini istemesine rağmen mahkemece sadece aynen iadeye karar verilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8440, Karar No: 2011/36497, Tarih: 13.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/8440 E.  ,  2011/36497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/173181

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2008

NUMARASI : 2008/924

SUÇ : Su hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

10.06.2004 tarihli tespit tutanağında, A. C. bey mahallesi, ...... sokak, No:...... adresinde abonelik olduğu halde, sökülen su sayacı yerine ara su borusu takılarak kaçak su kullanıldığının belirlenmesi, sanığın soruşturma aşamasında suça konu yerde kardeşinin eşi E.A..’ın oturduğunu, kovuşturma aşamasındaki 04.03.2008 tarihli savunmasında; 1996-1999 yılları arasında babasına ait olan bu evde oturduğunu, tespit tarihinde ise Ankara’da oturmadığını, 21.11.2008 tarihli savunmasında ise bu adreste hiç oturmadığını belirtmesi karşısında, tespit tarihinde suça konu adreste kimin oturduğu kolluk aracılığıyla araştırılıp, savunmada ismi geçen E.. A... da tanık olarak dinlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9924, Karar No: 2022/4102, Tarih: 25.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9924 E.  ,  2022/4102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil - tenkis davası sonunda Yerel Mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle duruşma günü olarak saptanan 25/05/2022 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ve vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılardan asil ... ve vekili Avukat ..., davalı asil ... geldiler. Davetiye tebliğine rağmen asli müdahil ... gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası ...'nın, 150 ada 2 parsel sayılı taşınmazını mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak oğlu ve torunu davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalıların da alım gücü olmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında mirasçılar adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlar, fer'i müdahil ... ise mirasbırakan ve eşine kendisinin baktığını belirterek, davanın reddi gerektiğini bildirmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, davalılar ile tarafların murisi arasında yapılan satış sözleşmesinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. TemyizYoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, davalılar ile tarafların murisi arasında yapılan satış sözleşmesinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. TemyizYoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 04.12.2018 tarihli ve 2015/928 E., 2018/15195 K. sayılı kararıyla; “...Somut olaya gelince, Mahkemece yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur. Hal böyle olunca, mirasbırakan ...'nın mirasçılık belgesinin celbi ile tanık deliline dayanan davacı ile davalı ...'a tanık listesini bildirmesi için süre verilip, bildirildiği takdirde tanıkların dinlenmesi, davalı ...'ın bildirdiği tanıkların dinlenmesi, toplanan ve toplanacak tüm deliller yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca değerlendirilip mirasbırakan ...'in gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilip yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Öte yandan, müdahale talebinde bulunan ..., dilekçesini harçlandırmış ise de çekişmeli taşınmazla doğrudan ve dolaylı olarak bir ilgisinin olmadığı, bağımsız bir hak talebinin bulunmadığı gözetildiğinde davalılar yanında fer'i müdahil olarak davaya müdahil olduğundan gerekçeli karar başlığında asli müdahil olarak gösterilmesi de isabetli olmamıştır. Kabule göre de, her bir davalı adına olan payın davacının miras payı oranında iptal ve tesciline karar verilerek arta kalan kısmın davalılar üzerinde bırakılması yerine, 1/2 payın davacı ..., 1/2 payın da davalı ... adına tesciline hükmedilmesi de isabetsizdir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 15.09.2021 tarihli ve 2019/29 E., 2021/405 K. sayılı kararıyla; murisin yapmış olduğu temlik işleminde gerçek irade ve amacının mirasçıdan mal kaçırmak olduğunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde kanıtlandığını söyleme imkanı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, murisin dava konusu taşınmazı kız çocuğundan mal kaçırma amaçlı olarak, satış göstermek suretiyle oğlu ve erkek torunlarına temlik ettiğini, satışın yapıldığı tarihte lehine devir yapılan erkek torunlardan birinin 9, diğerinin 6 yaşında olduğunu, dinlenen tanık ifadelerinden de yapılan işlemin muvazaalı olduğunun ortaya çıktığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6.3. Değerlendirme

6.3.1 Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1923 doğumlu mirasbırakan ...'nın 19.12.2012 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı kızı ... ile davalı oğlu ...'ı bıraktığı, diğer davalılar ... ile ...’in ise davalı ...’ın oğulları olduğu, mirasbırakanın, 150 ada 2 parsel sayılı taşınmazını 28.09.1984 tarih ve 141 yevmiye nolu senetle 1/3'er pay ile oğlu davalı ... ve torunları davalılar ... ve ...'a satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

6.3.2 Somut olayda; dosya kapsamı itibariyle murisin tek oğlu ve ondan olma küçük yaştaki erkek torunlarına dava konusu taşınmazı temlikteki amacının davacı kızından mal kaçırmak olduğu hususunun sabit olduğu anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

6.3.3. Diğer yandan, bilindiği üzere bu tür davalarda, taraflarca getirilme ilkesi geçerlidir. Taraflar, mahalli bilirkişi deliline dayanmamışlardır. Mahkemece; tanık olarak gösterilmeyen ancak resen mahalli bilirkişi sıfatıyla dinlenilen kişilerin beyanlarına dayanılarak hüküm tesisi de isabetsizdir.

V. SONUÇ:

6.3.3. Diğer yandan, bilindiği üzere bu tür davalarda, taraflarca getirilme ilkesi geçerlidir. Taraflar, mahalli bilirkişi deliline dayanmamışlardır. Mahkemece; tanık olarak gösterilmeyen ancak resen mahalli bilirkişi sıfatıyla dinlenilen kişilerin beyanlarına dayanılarak hüküm tesisi de isabetsizdir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davacı vekili için 3.815.00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilen davalılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/05/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma sonucu mirasbırakanın davalılara yapmış olduğu 28/09/1984 tarihli temliki işlemi davacıdan mal kaçırma kastı ile gerçekleştirdiğinin ispatlanamamış olmasına göre davanın reddedilmiş olması doğru olup, hükmün onanması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/9234, Karar No: 2014/19134, Tarih: 20.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9234 E.  ,  2014/19134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 20/03/2014

Numarası : 2013/79-2014/203

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı S.. B.. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı S.. B..’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, davacının 05/12/1996-31/01/2013 tarihleri arasında çalıştığını emekli olarak işten ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.