muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12072, Karar No: 2016/5428, Tarih: 29.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/12072 E.  ,  2016/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, % 60 oranında malul kaldığı tarihi izleyen ay başından itibaren malullük aylığına hak kazandığının tespitiyle aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının maluliyet oranının tespiti ile, %60 oranında malul kaldığı tarihi izleyen aybaşından itibaren malullük aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ....01.1971 doğumlu ve 01.07.1988 – ....09.2012 tarihleri arasında 2240 gün 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olan davacının ........2012 tarihinde Kuruma müracaat ederek; “malul olduğunu belirterek malullük aylığı bağlanmasını” talep ettiği, Kurumun 06.02.2013 tarihli yazısı ile davacının çalışma gücünün en az % 60 oranında kaybetmediğinden talebinin reddine karar verdiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun ....03.2013 tarih ve .../272 K. sayılı raporunda; “davacının çalışma gücü ve meslekte kazanma kayıp oranının %60'a ulaşmadığı ve malül sayılmayacağının” belirtildiği, itiraz üzerine Adli Tıp... İhtisas Kurulundan alınan 01.08.2014 tarih ve 9220 sayılı raporda; “davacının ........2008 tarih ve 27021 sayılı resmi gazetede yayınlanan çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliğine göre çalışma gücünün en az %60' ını kaybetmemiş olduğu ve malül sayılmayacağının” belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının ....03.2015 tarih ve 2288 sayılı “TUTANAK” başlıklı yazısında; “oluşturulan İnceleme Komisyonunun ....03.2015 tarihli toplantısında dosyanın yeniden değerlendirilmesinde; ... Adli Tıp İhtisas Kurulu Mütalaasının ........2008 tarih 27021 sayılı Resmi Gazetede Yayımlanan çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde beden çalışma gücünün % 60'ını kaybetmediği yönünde olduğu ... kararlarının aynı yönde olduğu aralarında çelişki bulunmadığı, Adli Tıp Kurumu Kanunu .... maddesi kapsamında geçerli gerekçe bildirilmediği, 2013 tarihli maluliyet tespit işlemleri yönetmeliğine göre yeniden değerlendirme talep edildiği, yeni soru olması nedeniyle İhtisas Kurulları tarafından cevaplanmamış soruların Genel Kurulun Adli Tıp Kurumu Kanunu .... maddesinde belirlenen çalışma alanları kapsamına girmediği, Adli Tıp Kurumu Kanunu .... maddesi kapsamında değerlendirilecek bir hususun olmadığı, bu nedenlerle dosyanın Adli Tıp Genel Kurulunda herhangi bir işleme tabi tutulmaksızın iadesinin uygun olacağının” belirtildiği anlaşılmaktadır.

Bedensel ve ruhsal arızalar nedeniyle sigortalıya ya da hak sahiplerine sosyal sigorta yardımlarının yapılabilmesi, yasal çerçevede bir raporun alınmış olmasına bağlıdır.

Konunun yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun .... maddesinde “malul sayılma” başlığı altında; “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” hükmüne yer verilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın .... maddesinde "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulu'nca inceleneceği bildirilmiştir.

Öte yandan, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun “Adli Tıp Genel Kurulu’nun görevleri” başlıklı .../f. maddesinde, Adli Tıp Genel Kurulu’nun, adli tıp ihtisas kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı belirtilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa göre sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının maluliyetinin tespitine ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinin” yargılama sırasında güncellendiği ve güncel halinin 03.08.2013 tarih, 28727 sayılı Resmi Gazetede yayımlandığı ve 01.09.2013 tarihinde yürürlüğe girdiği, buna rağmen dosyadaki mevcut raporların ........2008 tarih, 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 01.....2008 tarihinde yürürlüğe giren Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre hazırlandığı görülmüştür.

Davacının meslekte kazanma gücünü kayıp oranının 01.09.2013 tarihinde yürürlüğe giren Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği yerine 01.....2008 tarihinde yürürlüğe giren Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre değerlendirme yaparak düzenlenen raporlara göre karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Davacının meslekte kazanma gücünü kayıp oranının 01.09.2013 tarihinde yürürlüğe giren Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği yerine 01.....2008 tarihinde yürürlüğe giren Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre değerlendirme yaparak düzenlenen raporlara göre karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, öncelikle Adli Tıp...tisas Kurulundan -01.09.2013 tarihinde yürürlüğe giren Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine göre- davacının meslekte kazanma gücünü kayıp oranına ilişkin rapor almak, bu raporun Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile aynı olması halinde şimdiki gibi karar vermek, eğer raporlar arasında çelişki oluşur ise Adli Tıp Genel Kurulundan 01.09.2013 tarihinde yürürlüğe giren Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine göre rapor alarak raporlar arasındaki çelişkiyi gidermek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

....03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10630, Karar No: 2011/3995, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10630 E.  ,  2011/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin zorunlu mali sorumluluk sigortacısı, davalının ise işleteni olduğu aracı davalı 31 promil alkollü olarak kullandığı sırada çarparak hasarladığı araç için davacının ödediği 5.869 TL hasar bedelinin 4.8.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıya usulüne uygun olarak tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; kaza münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediğinden dolayı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmemiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiye usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı'dan alınmasına 26.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7077, Karar No: 2024/3207, Tarih: 24.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7077 E.  ,  2024/3207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1201 Esas, 2022/1270 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/157 E., 2018/319 Karar

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; üvekkilinin 2006 yılından beri sınai mülkiyet alanında hizmet verdiğini ve bu alanda SAYGIN PATENT markasını maruf hale getirdiğini, 2006/12131 numarası ile "SAYGIN PATENT" markasını tescil ettirdiğini, davalının müvekkilinin tanınmış markasından istifade etmek amacıyla "... PATENT" ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini, davalı tarafın markasının davacı markası ile iltibas oluşturduğunu, her iki marka arasında tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali bulunduğunu belirterek, davalı adına tescilli 2013/69007 numaralı "... PATENT" markasının "hukuki hizmetler (sınai ve fikri mülkiyet hakları konusunda danışmanlık hizmetleri dahil)" açısından hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının 2013/69007 numaralı "... PATENT" markasının "hukuki hizmetler (sınai ve fikri mülkiyet hakları konusunda danışmanlık hizmetleri dahil)" emtialarında hükümsüzlüğü talep edilmesine rağmen, müvekkilinin markasının tüm emtialarına tedbir kararı uygulandığını, müvekkilinin sadece fikri mülkiyet alanında faaliyet göstermediğini, grafik, tasarım gibi faaliyetlerinin de bulunduğunu ve online satış gerçekleştirdiğini, bu sebeple 28, 42 ve 45. sınıflarda da markayı tescil ettirdiğini, sektörde uzun yıllar hizmet verdiğini, ayrıca uluslararası markaların Türkiye distribütörü olduğunu, önceye dayalı marka kullanımı bulunduğunu, "..." markasının müvekkili ile özdeşleştiğini, bunun yanında ... ibaresinin müvekkilinin soyadı olması ve fikri mülkiyet alanında danışmanlık sebebiyle markayı üçüncü bir kişiye devretmeyeceğini, her iki markanın birbirinden farklı olduğunu, karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ve davalı markalarının hükümsüzlük talep edilen "hukuki hizmetler (sınai ve fikri mülkiyet hakları konusunda danışmanlık hizmetleri dahil)" emtialarında tescilli olduğu, davacı markasının esas unsurunun "SAYGIN", davalı markasının ise "..." kelimeleri olduğu, her iki kelime arasında yalnızca bir harf farklı olduğundan markaların karıştırılma ihtimali bulunduğu, davacının markasında yer alan "PATENT" ibaresinin tanımlayıcı bir sözcük olması sebebiyle ayırt edici nitelikte bulunmadığı, davalının Antalya Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne 27.09.2013 tarihinde gerçek kişi olarak tescil edildiği, markasının tescil tarihinden önce "..." markasını tescilsiz olarak kullandığına ve tanıttığına dair bir delil bulunmadığı, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin beşinci fıkrasının (a) bendinde üçüncü kişiler tarafından dürüstçe ve ticari hayatın olağan akışı içinde gerçek kişilerin ad ve soyadlarını kullanmalarının marka sahibi tarafından engellenemeyeceğinin düzenlendiği, davacının markası ile aynı hizmetler için tescilli olan ve davacının markası ile benzer olan davalıya ait markanın kullanılmasının ticari hayatın olağan akışı içinde zorunlu olmadığı, bu sebeple davalının soyadı olan "..." markasını kullanmasının haklı bir sebebe dayanmadığı, davalının markasının 25.07.2014 tarihinde tescil edildiği, dava tarihinin ise 04.09.2017 olduğu, arada geçen süre beş yıldan az olduğundan, sessiz kalmak suretiyle hak kaybının söz konusu olmadığı, kötüniyetin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve davalı adına tescilli 2013/69007 numaralı "..." markasının "Hukuki Hizmetler (Sınai Fikri Mülkiyet Hakları Konusunda Danışmanlık hizmetleri dahil)" emtiası için kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; markanın hükümsüzlüğü kararı verilebilmesi için gerekli yasal koşulların oluşmadığını, kişinin kendi soyadını marka olarak kullanmasının 6769 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen, kanundan doğan bir istisna olduğunu, engellenemeyeceğini, müvekkilinin 2006 yılından bu yana aktif şekilde, bizzat marka ve patent vekilliği hizmeti verdiğini ve Antalya Sanayi ve Ticaret Odası'na da ... olarak kayıtlı olduğunu, İstanbul Teknik Üniversitesi Endüstri Ürünleri Tasarımı mezunu bir tasarımcı olup, tasarım hizmeti verdiği müşterilerine, marka ve patent hizmeti de verdiğini, ayrıca, www.....com.tr alan adlı web sitesinde uluslararası tanınmışlığı olan, ...,.... ve ..... markalarının Türkiye distribütörlüğünü yaptığını, "..." markası ile dünyaca ünlü fuarlara katılıp, online satış hizmeti sunduğunu, tüm bu hizmetleri bir arada sunduğu için, marka-patent kelimelerini içerir bir marka başvurusunda bulunmadığını, sadece soyadı için markasını tescil ettirdiğini, davacı şirketin unvanı ve markasının da, bizzat davacı şirket ortağı Murat Saygın'ın soyadı olduğunu, soyadını marka olarak kullanan davacının, müvekkilinin soyadının marka olarak kullanılmasına itirazının açıkça kötü niyet olduğunu ve kanun tarafından korunamayacağını, müvekkilinin markasını dürüstçe ve ticari hayatın olağan akışı içinde kullandığını, mahkeme gerekçesinin aksine, müvekkilinin soyadı olan “...” kelimesini kullanmasının bir zorunluluk ve hatta yasal hak olup, kullanmasının “haklı bir sebebe dayanmadığı” şeklindeki değerlendirmenin, mahkeme kararı ile soyadını kullanmasını engelleyeceğinden açıkça hukuka aykırı olduğunu (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2003/1717 E., 2003/7742 K. ve 15.09.2003 tarihli kararı), Mahkemece eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak davacı markasının esas unsurunun “Saygın” kelimesi olduğunu belirtilerek, markaların karıştırılma ihtimali bulunduğu yönünde hatalı bir değerlendirme yapıldığını, Yargıtay, 11. Hukuk Dairesinin 2001/1399 E., 2001/1718 K. sayılı 27.02.2001 tarihli kararında “bir markayı oluşturan unsur, o markanın başka markalardan ayırt edilmesini sağlayan kelime, harf, sayı vs

. Hukuk Dairesi 2003/1717 E., 2003/7742 K. ve 15.09.2003 tarihli kararı), Mahkemece eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak davacı markasının esas unsurunun “Saygın” kelimesi olduğunu belirtilerek, markaların karıştırılma ihtimali bulunduğu yönünde hatalı bir değerlendirme yapıldığını, Yargıtay, 11. Hukuk Dairesinin 2001/1399 E., 2001/1718 K. sayılı 27.02.2001 tarihli kararında “bir markayı oluşturan unsur, o markanın başka markalardan ayırt edilmesini sağlayan kelime, harf, sayı vs.den oluşan şekil olup marka birden fazla unsuru ihtiva ediyorsa, asıl unsuru markanın bütünü itibariyle bıraktığı izlenim, tümüne hâkim olan görünüş ve ayırıcılığını vurgulayan imajda aramak lazımdır” tespiti yaptığını, kelimelerden oluşan bir başvuruda cins belirten bir sözle yazılmış olmasının sözcüğün asıl unsur olduğu anlamına gelmeyeceğini, markanın özel ve özgün renk ve şekil kompozisyonuyla bir bütün olarak değerlendirmesi gerektiğini belirttiğini, doktrinde de birçok yazarın; işaretin ayrım gücüne sahip, orijinal nitelikte bir işaret olup olmadığının, münferit unsurlara göre değil işaretin bütünü dikkate alınarak değerlendirilmesi gerektiğini vurguladığını, ortalama tüketicinin de markayı küçük parçalarıyla değil, bir bütün olarak algıladığını ve markayı bölmek tüketicinin markayı algılama biçiminden uzaklaşmaya sebep olduğunu, markanın bir bütün olarak korunduğunu, bir kısım unsurlarından hareketle iltibas tehlikesinin bulunduğu sonucuna varılamayacağını, “saygın patent” ve “ ...” markaları görsel, işitsel ve telaffuz açılarından değerlendirildiğinde karıştırılma ihtimalinin olmadığını, müvekkilinin kendi şirketini kurmadan önce, merkezi Antalya'da bulunan SY Tasarım Üretim Gıda San. Tic. Ltd. Şti. bünyesinde çalıştığını, cevap dilekçesine eklenen evraklarla aktif olarak marka-patent vekili olarak hizmet verdiğinin ispatladığını, davaya konu "fikri mülkiyet danışmanlık" hizmetlerinin, avukatlık, doktorluk gibi isim ve soy isimle verilen bir hizmet olduğunu, markaların ortalama tüketici nezdinde karıştırılması değerlendirilirken, mal ve hizmetlerin konusunun dikkate alınacağını, sınai ve fikri mülkiyet alanında danışmanlık hizmeti almak isteyen ortalama bir tüketicinin, Antalya gibi kişisel ilişkilerin yoğun olduğu bir şehirde, tercihini ismen bildiği kişiden yana kullandığını, müvekkilinin müşterileri arasında ...., .... Grubu bünyesindeki ... Rafineri, Verifone, Organik Kimya, ....., ...., Yaşam Hastaneleri, Antbirlik gibi köklü firmalar bulunduğunu, müvekkilinin markasını yani adını ve soyadını, tescil tarihinden önce kullandığına ve tanıttığına dair delil bulunmadığı şeklindeki gerekçenin yerinde olmadığını, bu hatalı değerlendirmenin, itiraz ettikleri bilirkişi raporunda birebir yer aldığını, müvekkilinin markasının koruma tarihinin 15.08.2013, dava tarihinin 04.09.2017 olduğunu, yaklaşık 5 sene sonra dava açılmasının iyi niyetli olmadığını ve hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, aynı sınıfta hizmet veren başka “Saygın” ve “..

.08.2013, dava tarihinin 04.09.2017 olduğunu, yaklaşık 5 sene sonra dava açılmasının iyi niyetli olmadığını ve hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, aynı sınıfta hizmet veren başka “Saygın” ve “...” markalarının tescilli olduğu, müvekkilinin markasının da benzerlik araştırmasından geçerek hiçbir itiraza uğramadan tescil edildiğini, kötü niyetle tescilin ispat edilemediğini, Mahkemece, 06.09.2017 tarihinde, mülkiyeti ihtilaflı olduğu gerekçesi ile dava konusu olmayan sınıflar da dahil olmak üzere müvekkilinin markasının tüm sınıfları üzerine ihtiyati tedbir uyguladığını, karar somut ve açık olarak gerekçelendirilmediği için müvekkilinin hukuki dinlenilme hakkının da ihlal edildiğini ileri sürerek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dosyadaki tespitlere ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre İlk Derece Mahkemesi kararında esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle ve re'sen dikkat edilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, marka hükümsüzlüğüne ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.