muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/690, Karar No: 2015/2151, Tarih: 30.09.2015

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/480, Karar No: 2010/12357, Tarih: 02.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/480 E.  ,  2010/12357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketler Birliği Karayolları Trafik Sigorta Fonu tarafından davacılara yapılan ödemenin maddi tazminatı karşıladığı gerekçesiyle davacıların bu yöndeki istemi reddedilmiş ve davacılar yararına avukatlık ücreti takdir edilmemiştir.

Eldeki davanın 13.07.2006 günü açıldığı, sigorta ödemesinin ise dava açıldıktan sonra, yargılama aşamasında 29.01.2007 günü yapıldığı anlaşıldığına göre maddi tazminat ödetilmesi amacıyla dava açmakta haklı olan davacılar yararına avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan olgu gözetilmeyerek, maddi tazminat nedeniyle davacılar yararına avukatlık ücreti takdir edilmemiş olması;

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, davacıların ölene olan yakınlıkları, kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasına yeni bir bent eklenerek “Maddi tazminat istemi yönünden karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. maddesi uyarınca davacılar yararına hesap ve takdir olunan 1.080,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; (2/b) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan ”…4.000,00…”, “…2.500,00...”, “…2.000,00…” ve “…1.500,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…8.000,00…”, “…5.000,00…”, “…4.000,00…” ve “…3.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinin tümden silinerek yerine 3 nolu bent olarak “3- Harçlar Yasası gereğince kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 1.566,00 TL harçtan peşin alınan 1.337,00 TL harç indirilerek artık 229,00 TL harcın davalıdan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1352, Karar No: 2019/2872, Tarih: 22.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1352 E.  ,  2019/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 4. Sulh Hukuk ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğe ait nüfus aile kayıt tablosunun incelenmesinde; küçüğün 09/05/2017 doğumlu olup, evlilik dışı olduğu, halen annesi ...'ın sağ olduğu, MERNİS adresinin "... Mah. Lale 2 Sk. No:23 İç Kapı No:2 Ilıca/..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ise ... İlçe Emniyet Müdürlüğü ... Polis Merkezi Amirliği'nin yazı cevabında küçük ...'ın "... Mah. ... Sk. No:13 D:1 .../..." adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında kolluk araştırmaları sonucunda; küçük ...'ın "... Mah. ... Sk. No:13 D:1 .../..." adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26258, Karar No: 2016/2331, Tarih: 02.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/26258 E.  ,  2016/2331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla çalışma karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; fazla çalışma yaptığını iddia eden davacı işçi, iddiasının ispatını tanık delili yanında işyeri kayıtlarına dayandırmıştır.

Delil listesinde, davalı... düzenlemeleri gereği tüm giriş ve çıkış kayıtlarının tutulduğunu ve bu kayıtların düzenli olarak anılan Kurula gönderildiği açıklaması yapılarak hem davalı ...dan hem de ...’dan giriş ve çıkış kayıtlarının celbi talep edilmiştir.

Yargılama safhasında davacı vekili tarafından, 1 nolu celsede iddianın ispatında işyeri kayıtlarına dayanıldığı belirtilmiş, 7 ve 8 nolu celselerde de sözkonusu kayıtların davalı ... tutulduğunu, ancak ibraz edilmediğini, yeniden müzekkere yazılarak celbinin talep edildiği görülmüştür.

6100 sayılı HMK.’nın 219. maddesi taraflara kendilerinin veya karşı tarafın delil olarak dayandıkları ve ellerinde bulunan tüm belgeleri mahkemeye ibraz etmeleri zorunluluğunu getirmiştir. Aynı maddeyi takip eden 220. maddesinde ise belgeyi ibraz etmeme halinde ne tür bir işlem yapılacağı belirtilmiştir. Buna göre;

“(1) İbrazı istenen belgenin, ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna mahkemece kanaat getirildiği ve karşı taraf da bu belgenin elinde olduğunu ikrar ettiği veya ileri sürülen talep üzerine sükut ettiği yahut belgenin var olduğu resmî bir kayıtla anlaşıldığı veya başka bir belgede ikrar olunduğu takdirde, mahkeme bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verir.

(2) Mahkemece, ibrazı istenen belgenin elinde bulunduğunu inkâr eden tarafa, böyle bir belgenin elinde bulunmadığına, özenle aradığı hâlde bulamadığına ve nerede olduğunu da bilmediğine ilişkin yemin teklif edilir.

(2) Mahkemece, ibrazı istenen belgenin elinde bulunduğunu inkâr eden tarafa, böyle bir belgenin elinde bulunmadığına, özenle aradığı hâlde bulamadığına ve nerede olduğunu da bilmediğine ilişkin yemin teklif edilir.

(3) Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir”. hükümlerine yer verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nda kayıt tutma yükümlülüğü genellikle işverene verilmiştir. Bordro tanzimi, mesai saatleri düzenleme, yıllık ücretli izin defteri tutma, çalışma belgesi verme gibi işçi alacakları konusunda işveren kayıtlarına dayandığında, bu kayıtları tutma zorunluluğu olan işverenin bu belgeleri mahkemeye ibraz etme zorunluluğu vardır. İşverenin ibraz etmemesi halinde ise 6100 sayılı HMK’nın 220. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

Öncelikle, davalı işyerinde işyeri giriş ve çıkış kayıtlarının tutulup tutulmadığının açıklığa kavuşturulması, bunun için de gerekirse BDDK dahil işyerine yazı yazılması, şayet bu kayıtların tutulduğunun saptanması halinde Mahkemenin davalı işverene elinde bulunan kayıtları kesin süre içinde ibraz etmemesi halinde HMK’nın 220. maddesi hükmünün 2. ve 3. Fıkralarına göre işlem yapılacağını ihtar edip buna göre kesin süre içinde kayıtlar ibraz edilmezse anılan hükmün 2 ve 3 fıkralarına göre işlem tesisi ile sonuca gitmesi gerekir.

Ayrıca, davacı fazla çalışmanın ispatı için vpn bağlantıları dahil bir kısım kayıtlar dosyaya ibraz etmiş olup, hükme esas alınan raporda bu kayıtlar açıklığa kavuşturulmamıştır. “Hakimin davanın aydınlatma ödevi” gereği davacı tarafça sunulan bu kayıtların uyuşmazlığın çözümünde etkili olup olmadığının tereddüde mahal verilmeksizin ortaya konulması gereklidir.

Eksik inceleme ve usul hükümlerine aykırı olarak verilen kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4604, Karar No: 2024/156, Tarih: 10.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4604 E.  ,  2024/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında müştekiler ..., ..., ... ve mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık hakkındaki kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçları yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2016/315 Esas, 2021/388 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına,

b) Maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına,

c) Müşteki ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına,

c) Müşteki ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına,

d) Müşteki ...'e yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına,

e) Müşteki ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına,

f) Müşteki ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına,

g) Mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e)

bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/730 Esas, 2022/969 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın gerekçesiz olduğuna, suça iştirak iradesi bulunmadığına, sanığın beraatına karar verilmesi gerektiğine, suç vasfının en fazla yardım etme olması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın gerekçesiz olduğuna, suça iştirak iradesi bulunmadığına, sanığın beraatına karar verilmesi gerektiğine, suç vasfının en fazla yardım etme olması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olayın meydana geldiği ... Spor ... Yardımlaşma Derneğinin gerçekte kumar oynatılan bir yer olduğu, fiili işletmeciliğinin müşteki ... tarafından yapıldığı, olay günü "gün kumarı" denilen kumarın sırasının ...'da olması nedeniyle gece yarısından sonra orada toplanmaya başladıkları, ... lakaplı ... ...'in yanında 2 kişi olduğu hâlde maktûl ...'ın çalışanı ... ..., ... ...'ın çalışanı ... ile kumar oynamak için ...'ın mekanına gittikleri, yine Siteler'de kahvecilik yapan ... ... ve Esnaf ... ile ...'nın da katılımıyla alt katı kahvehane olan üst katı kumar oynanan yerin üst katına çıkarak burada birkaç kişinin de katılımıyla "kılıç" tabir edilen kumar oyununu oynamaya başladıkları, oyun içerisinde, aşırı alkollü olan ... ...'in masadaki birkaç kişiye hakaret içerikli kelimeler kullandığı, oyunun devamı sırasında da kağıt tutma meselesi nedeniyle ... ... ile ... arasında tartışma çıktığı ve ... ...'in...'e ... etmesi üzerine karşılıklı küfürleşmeler, bardak ve kültablası atma hadiselerinin yaşanması üzerine mekan sahibi ...'ın sanık ... ...'i araya girenlerin de yardımıyla dışarıya çıkarttığı, kaybettiği 1.500 TL parasını da ona verip göndermek istediği, ancak aşırı alkollü olan sanık ... ...'in mekan dışında bağırıp küfürler ettiği, kimi tanık beyanlarına göre tehditler savurduğu, ... lakaplı ... ...'in ... ...'in oğlu olan sanık ... ile aralarındaki telefon görüşmesinden sonra ...'in olay mahalline gittiği, Sorgu Hakimliği huzurunda tespit edilen ifadesine göre "bana küfretti hiçbir şey yapmadınız" şeklinde söylendiği, ...'den hemen sonra sanık ... ...'in diğer oğlu olan ... ...'in de mekanın önüne geldiği ve hep birlikte ... ...'i sakinleştirip arabaya bindirdikleri, ... ...'e ait...'daki Salon ... isimli ... yerine doğru gittikleri, bu arada ...'i ... civarında indirdikleri ve ...'in evine gittiği, İsmetpaşa'daki Salon ... isimli işyerine sanık ... ...'in oğlu ... ile birlikte gelmesinden sonra evinde bulunan ... ... Bircan ve onun çağrısı ile ...'ın kiralamış olduğu otomobil ile Salon ...'ye gittikleri, yine .... ile Salon ...'nin