muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10198, Karar No: 2024/13553, Tarih: 23.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10198 E.  ,  2024/13553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/352 E., 2024/153 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378. 290 TL ’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15825, Karar No: 2021/2480, Tarih: 11.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/15825 E.  ,  2021/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki 1 numaralı bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1- Hüküm tarihinde, davanın görüldüğü yer mahkemesi ile aynı yargı çevresinde bulunan Ümraniye E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmayı kendiliğinden takip etme olanağı bulunmadığı dikkate alınarak, hükmün tefhim olunduğu duruşmaya getirtilmesi veya SEGBİS yolu ile katılımının sağlanması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- İddianame konusu yapılan suça konu faturaların, vergi tekniği raporunda İstanbul Emniyet Müdürlüğü Gasp Büro Amirliği'nce yürütülen soruşturma kapsamında 23.04.2009 tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirildiği belirtilmiş ise de, arama kararı ile arama ve el koyma tutanağının dosya arasında bulunmadığının anlaşılması karşısında; arama kararı ile arama ve el koyma tutanağının asılları veya onaylı örneklerinin getirtilip incelenmesi, aramanın 213 sayılı VUK’nin 142 ilâ 147. maddelerine uygun şekilde gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği ve suça konu faturaların usulüne uygun olarak ele geçirilip geçirilmediği değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddeci uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/313, Karar No: 2016/78, Tarih: 22.01.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/313 E.  ,  2016/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 20.03.2012 gün ve 2011/654 E., 2012/184 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 06/06/2013 gün ve 2013/8604 E.-2013/10870 K. sayılı ilamı ile;

(…1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dava yaralanmalı trafik kazası nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; istemin tümden kabulüne karar verilmiş, karar davalılarca temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edimemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılardan ... yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Davacı ... yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

b-Davacıların tazminat istemi haksız fiilden kaynaklandığından yasal faize karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden karar bu nedenle de bozulmalıdır...)

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılan görüşmeler sırasında bir kısım üyeler tarafından, manevi zarar nedeniyle hak sahibine verilmesine karar verilen tutarın adalete uygun olması gerektiği, manevi tazminat miktarını etkileyecek özel durum ve koşulların değerlendirmesinde, olaya etkili olan nedenlerin karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermesinin zorunlu olduğu, somut olayda, olay tarihi ve yaralanma derecesi dikkate alındığında, yerel mahkeme direnme kararının onanması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 22.01.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5232, Karar No: 2016/4218, Tarih: 30.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/5232 E.  ,  2016/4218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 19/01/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/03/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava: Kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; dava dilekçesinde özetle müvekkilinin .... Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı olduğunu, Cumhurbaşkanı....hakkında... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen takipsizlik kararına yapılan itirazı inceleyerek, takipsizlik kararının kaldırılmasına karar verdiğini, kararın yazılı ve görsel basında duyurulduğunu, eleştirildiğini, davalı tarafından... Gazetesi'nin 22/05/2009 tarihli nüshasının 13. sayfasında yer alan yazıda kararın eleştirildiğini, müvekkilinin görev ve yetkisi dahilinde anılan kararı iflas ettiğini, müvekkilinin şahsının ve kararının eleştiriye açık olmadığını ileri sürerek kişilik haklarına saldırı nedeniyle 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevaplarında özetle; müvekkilinin yazısının ifade özgürlüğü kapsamında olduğunu, anılan kararın yorumlanmasının ve eleştirilmesinin doğal karşılanması gerektiğini, haberin bakanlık soruşturmasındaki iddialardan ibaret olduğunu davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalılar vekili cevaplarında özetle; müvekkilinin yazısının ifade özgürlüğü kapsamında olduğunu, anılan kararın yorumlanmasının ve eleştirilmesinin doğal karşılanması gerektiğini, haberin bakanlık soruşturmasındaki iddialardan ibaret olduğunu davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; "davalı ...'ın yazısında, davacının kendisi hakkında vermiş olduğu kararı, davacının adını da zikrederek duyurmakta, kararın hukuka uygun olmadığını nedenleriyle belirtmektedir. Davalının değerlendirmelerinde kişilik haklarını ihlal eden bir yön bulunmamaktadır. Ne var ki yazının devamında davalı "...altında bir çapanoğlu aramak kaçınılmaz olur...söz sahibi olanların zihniyeti sorgulanır" ifadeleriyle açıkça belirttiği üzere kararı değil, davacının kişiliğini eleştirmekte, kamuoyu tarafından bilinen bir davanın sanığı olan dava dışı bir kişinin davacıyı taktir edici sözlerine ve devamında aynı kişi ile bir kitap nedeniyle mahkumiyet veren bir başka hakim arasındaki ilişkiye işaret ederek davacı hakkında kuşkuları hafiflikle yaymak suretiyle kamuoyunda davacıya karşı husumet yaratmaktadır. Kişinin mesleğinin gereklerine uygun hareket etmediğinin açıklanması mesleki şeref ve haysiyeti, kişilik haklarını ihlal eder. Kamu güvenini gerektiren mesleklerde ihlalin daha ağır olduğu açıktır." gerekçesiyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; anılan yazının devamında yer alan "...altında çapanoğlu aramak kaçınılmaz olur...söz sahibi olanların zihniyeti sorgulanır" ifadelerinin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; gazeteciler meslekleri gereği haber niteliği olan olayları halka duyurmak hak ve ödevi içindedirler. Yasaların kişilere, meslek gruplarına, kamu kuruluşlarına ve devlet yönetimine yüklediği ödevlerin gereği gibi yapılmaması veya yanlış zarar doğurucu nitelik ve doğrultusunda yapılması, yasalara uygun davranılsa bile kamu yararına aykırı biçimde yapılmasını kendi doğru buldukları açıdan ve kamunun doğruluğunda birleştiği açıdan ağır biçimde de olsa eleştirme ve kınama hakkına sahiptirler.

Şu durumda yazıda geçen "...altında bir çapanoğlu aramak kaçınılmaz olur...söz sahibi olanların zihniyeti sorgulanır" şeklindeki ifadelerin eleştiri ve değer yargısı niteliğinde olduğu, davacının ifa ettiği kamu görevi nedeniyle de anılan kararın eleştiriye açık olması gerektiğinden, kişilik haklarına saldırı teşkil etmeyen ifadelere dayandırılarak açılan manevi tazminat davasının tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirdiğinden, sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyoruz. 30/03/2016
Yargıtay — Esas No: 2008/11370, Karar No: 2009/2599, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11370 E.  ,  2009/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı yönetim vekilinden ...,Toplu Yapı’sının ada ve parsel numaralarına ilişkin bilgi alındıktan sonra, dava konusu edilen alacağın ilgili olduğu taşınmazda kat irtifakı veya kat mülkiyeti, birden fazla parsel üzerinde ise Toplu Yapı kurulmuş olup olmadığının sorulması ve kurulmuş ise tüm bağımsız bölümleri gösteren tapu kaydı ile yönetim planı örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden ve davalı Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü ile malik olduğu anlaşılan Belediye Başkanlığı arasındaki ilişkiyi gösteren belgelerin Belediye Başkanlığından getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2433, Karar No: 2014/623, Tarih: 16.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/2433 E.  ,  2014/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ve arkadaşları vekili ile davalı Hazine ve dahili davalı kooperatif tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazlar için açılmış bulunan .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/421 E. - 588 K., 2006/501 E. - 2011/49 K. ve 2000/882 E.- 2000/1043 K. sayılı dava dosyaları getirtildikten sonra,

2) Dava dosyasının daha önce keşfe katılan fen bilirkişilerine verilerek 2010/421 E.- 588 K., 2006/501 E.- 2011/49 K., - 2000/882 E.- 2000/1043 K. ve 2000/449 E. - 2006/523 K. sayılı dava dosyasında davalı olan taşınmazlar ile temyize konu dosyada davalı olan taşınmazların herbirinin konumlarını kadastro paftasında ayrı renkli kalemlerle gösterir açıklamalı krokili ek raporun,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/44651, Karar No: 2013/31457, Tarih: 02.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/44651 E.  ,  2013/31457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayramve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ...’na ait hastanede diğer davalı ... temizlik Şirketi işçisi olarak çalışırken haksız olarak işten çıkarıldığını belirterek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını ve süre bitiminde akdin sona erdiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı TC Sağlık Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu’nun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu’nun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dâhil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.