muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6077, Karar No: 2018/2532, Tarih: 05.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/6077 E.  ,  2018/2532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

"Değer azlığı" nın 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanıkların mağdurun üzerini arayarak, zorla 150. TL parasını aldıklarının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından, hüküm fıkrasında uygulama yapılırken TCK’nun 150/2. maddesinin yazılmamış olması, yerinde eklenmesi olanaklı kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5135, Karar No: 2013/28626, Tarih: 11.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5135 E.  ,  2013/28626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 22/3, 62, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla gündüz vakti, meskun mahalde bulunan, okul yakını olması sebebiyle yoğun yaya trafiğinin bulunduğu yolda çok hızlı şekilde seyir halindeyken, yol kenarında okula gitmek için arkadaşları ile yürümekte olan mağdur ... Kara'ya çarparak ağır dercede yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; Katılan ... ve tanık ...'nın beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde eylemin kasten gerçekleştiğine yönelik iddia ve delilleri takdir ve değerlendirme yetkisinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu gözetilmeksizin, sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7846, Karar No: 2013/6027, Tarih: 09.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7846 E.  ,  2013/6027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde aşçı olarak çalıştığını, iş aktinin feshi ile birlikte ödenen kıdem ve ihbar tazminatının sosyal hakların dikkate alınmaması nedeni ile eksik hesaplanarak ödendiğini, davacının yaz kampı niteliğindeki davalı işyerinde yazın ve kışın fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı ile diğer kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacıya tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, fazla mesai, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil mesai ücretine ilişkin iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 12/09/2011 tarihli kararı ile özetle kıdem ve ihbar tazminatı dışındaki feshe bağlı olmayan alacaklar bakımından gerekçesiz hüküm kurulması, kabule göre de dava ve ıslaha karşı yönelen zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi, fazla mesai ve tatil ücretinden hakkaniyet indirimi yapılmaması nedenleri ile bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkeme tarafından başka bir bilirkişiden zamanaşımı def'ini de kapsayacak şekilde rapor alındıktan sonra 29/05/2012 tarihinde fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram ve genel tatil mesai ücretleri bakımından davanın kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatı hakkında ise bozma kararı dışında kalıp kesinleşmesi nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu kararın da temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24/09/2012 tarihli kararı ile özetle "...Mahkeme tarafından hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonunda bütün talepler hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken “Kıdem ve ihbar tazminatı yönünden karar kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde karar verilmesi hatalı olduğu " gerekçesi ile yeniden bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında davacının tanık anlatımlarına istinaden kamp sezonunda yani 1 Haziran ile 10 Ekim tarihleri arasındaki dönemde haftanın 7 günü 08.00-23.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek 1,5 saat ara dinlenme tenzili ile 7.günden 6 saat eklenmek sureti ile haftalık 42 saat üzerinden fazla mesai ücreti kamp döneminde tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili alacağı hesap edilmiştir.

Ancak dinlenen davacı tanıklarının bir kısmı ile davalı tanıklarının anlatımlarından garsonlar dışındaki işçilerin kamp döneminde 10 günde bir gün izin kullandıkları anlaşılmaktadır. Davacı vekili de dava dilekçesinde davacının 10 günde bir gün izin kullandığını, ayda bir hafta tatilinde çalıştığını beyan ve kabul etmiştir. Bu hale göre kamp döneminde yani sezonda ayın 3 haftası 6 gün üzerinden, bir haftası ise 6 güne ilaveten 7.günden 6 saat daha eklenmek sureti ile fazla mesai ücretinin, ayda 1 hafta tatili için hafta tatili alacağının hesaplanması, ayrıca davacının yıllık izin belgeleri, vizite kağıtlar mevcut olup bunların tetkiki ile davacının yıllık izin,rapor ve sair nedenlerle fiilen çalışmadığı günlerin tespiti ve çalışılmayan bu günlerin fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram ve genel tatil mesai ücretinin hesabında dışlanması gerekir.

Yapılacak iş; bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir değerlendirme yapıldıktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine 09.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7050, Karar No: 2010/4716, Tarih: 16.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/7050 E.  ,  2010/4716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : ..., ...: Beraat

...: 213 sayılı yasanın 359/a-2, 359/b-1, 765 sayılı TCK 80, 71. maddeleri gereğince 27 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına..

I-Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin,sübutun bulunduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... müdafiinin 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek, 2004 takvim yılında defter ve belgeleri gizlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin eksik soruşturma yapıldığına,sübutun bulunmadığına,suçların unsurlarının oluşmadığına,sanığın sorumluluğunun bulunmadığına,lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. ve 03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Yasanın 23.maddesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/a-2. maddesinde yapılan değişiklikler ile 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK.nun 231 ve TCK.nun 7/2 maddeleri gereğince “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/416, Karar No: 2016/2353, Tarih: 10.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/416 E.  ,  2016/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde taşeron firma üzerinden dış uzman olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı alt işveren firma, davacının diğer davalı ... Hizmet Müdürlüğünde çalıştığını, diğer davalının işlerini yürütürken müvekkilinin işi ihale ile aldığını, diğer davalı nezdinde yürüttüğü işe dair ihale sözleşmesinin 31/12/2011 tarihine kadarki bir zamanı kapsamakta olduğundan davacı işçi ile bu tarihe kadar sürecek belirli süreli hizmet sözleşmesi yapıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı üst işveren ... ise, davacının dava dışı firmaların elemanı olduğunu, kurumlarında iş akdi bulunmadığını, Başkanlıklarınca çeşitli iş ve pozisyonlarda çalıştırılmak üzere ihaleler yapıldığını, davacının yapılan bu ihaleler neticesinde işi alan yüklenici firma elemanı olarak kurumlarda çalıştığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, işe iade davasında davalı idarenin asıl işveren olduğu, sözleşmenin muvaazalı bulunduğu gerekçesiyle davacının ...'e işe adesine, alt işveren ... Şirketine yönelik davanın reddine karar verildiği, Yargıtay 7.Hukuk Dairesince davalı ... Şirketinin işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinden davalı ... ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulduğu, davalı tarafın davacıyı süresinde başvurmasına rağmen işe başlatmaması sebebiyle sözleşmenin işverence haklı nedene dayalı olmayarak feshedilmiş sayıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının işe iadesine ilişkin 17.04.2013 tarihli Yargıtay kararı davacıya 01.07.2013 tarihinde tebliğ edilmiş davacı ise süresi içinde 03.07.2013 tarihinde işe başlamak için müracatta bulunmuş, bu başvuru 09.07.2013 tarihinde işverene tebliğ edilmiş ancak yasal 1 aylık süre içinde işe başlatılmayarak 09.08.2013 tarihi itibariyle iş akdi feshedilmiştir. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin en son ücret üzerinden hesaplanması gerektiğinden davacının talep de dikkate alınarak 08.08.2013 tarihi itibariyle alması gereken ücretin emsal işçilerde dikkate alınarak belirlenip bu alacakların belirlenecek ücrete göre hesaplanması gerekirken geçersiz hale gelen fesih tarihi olan 12.01.2012 tarihi itibariyle aldığı ücrete göre hesaplanmış olması hatalı olup bozma nedenidir.

4-Davacı ile aynı işi yapan dış uzman olarak görev yapan tanık ...: "Saat 08:00'de işe başladıklarını, akşam iş çıkışının proğramın bitmesine bağlı olduğunu, ayda iki Cumartesi çalıştıklarını, davacının genellikle saat 16:00 - 17:00'e kadar işyerinde kaldığını, davacının haftanın en az üç günü saat 18:00'den önce işyerinden çıkamadığını, bazen 21:00'e kadar çalıştıklarını, dini bayramların en az iki günü davacının çalıştığını, genel tatillerde iş olduğunda işe gittiklerini, genel tatillerin en az yarısında davacının çalıştığı" şeklinde beyanda bulunmuştur. İşyeri ile ilgisi bulunmayan bazı davacı tanıkları da: "davacının cumartesi günleri de işyerine geldiğini ve ulusal bayram ve genel tatillerde davacıyı bir kaç defa işyerinde çalışırken gördükleri" şeklinde beyanda bulunmuşlardır. İşverence sunulan işyeri devam çizelgeleri saat içermediği gibi 3-4 gün için işçiye tek imza attırıldığı görülmektedir. Bu durum da çizelgelerin sonradan doldurulduğunu doğrulamaktadır. Davacının hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma alacaklarına ilişkin talepleri yönünden tanık beyanları değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken davacının fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ulusal bayram genel tatillerde çalıştığını ispatlayamadığı gerekçesiyle bu alacak taleplerinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

5-Davacının iş akdi 08.08.2013 tarihinde feshedilmesine rağmen kıdem tazminatı alacağına 12.05.2012 tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5429, Karar No: 2024/902, Tarih: 15.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5429 E.  ,  2024/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/80 E., 2022/460 K.

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/58 E., 2019/118 K.

Taraflar arasındaki meraya elatmanın önlenmesi, kal, eski hale getirme ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... ve ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun HMK.nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Gaziantep ili, ... İlçesi, ...Mahallesi, 559 parsel sayılı mera vasıflı taşınmaza zeytin, fıstık ve ekin ekmek suretiyle davalılarca yapılan tecavüzün önlenmesini, kal ve eski hale getirmeye karar verilmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100,00 TL ecrimisilin ve eski hale getirme bedelinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ...; dava konusu yere ağaçların 1960 yılında babaları tarafından dikildiğini, o zamandan beri kullandıkları yerin mera vasfında olmadığını, tapulu arazilerle çevrili olduğunu ileri sürerek; davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ..., dava konusu yere ağaçların 1960 yılında babaları tarafından dikildiğini, dava konusu yeri o zamandan beri kullandıklarını ve taşınmazı aralarında taksim ettiklerini ileri sürerek; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...559 parsel sayılı mera vasıflı taşınmaza davalılar tarafından yapılan tecavüzün 3091 sayılı yasa kapsamında Oğuzeli Kaymakamlığı İdare Kurulu Bürosunca yapılan tahkikatla tespit edilerek davalının meradan men'ine karar verildiği, idari tahkikat ve mahalli bilirkişi beyanlarına göre davalıların mera kısmını sürüp ekerek mera vasfını bozdukları, tecavüz edilen alanın 164.325,00 m2 olarak tespit edildiği, eski hale getirme (ıslah) bedelinin 70.659,75 TL olarak hesap edildiği..." gerekçesiyle;

1. Davacı tarafça davalı ...'a açılan davanın kabulü ile ;

1. Davacı tarafça davalı ...'a açılan davanın kabulü ile ;

Davalı ...'un Gaziantep ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 559 parsele 29/11/2018 havale tarihli fen bilirkişi raporunun ekli krokisinde "A" harfiyle gösterilen 9.348,00 m2 lik, "B" harfiyle gösterilen 61.817,00 m2 lik ve "E" harfleriyle gösterilen 4.545,00 m2 lik kısmına vaki elatmasının önlenmesine, 32.555,30 TL eski hale getirme bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalı ...'tan alınarak davacıya verilmesine, "A" harfiyle gösterilen 9.348,00 m2 lik, "B" harfiyle gösterilen 61.817,00 m2 lik kısmı üzerinde kalan muhdesatın kal'ine,

2. Davacı tarafça davalı ...'a açılan davanın kabulü ile;

Davalı ...'un Gaziantep ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 559 parsele 29/11/2018 havale tarihli fen bilirkişi raporunun ekli krokisinde "D" harfiyle gösterilen 35.847,00 m2 lik, "F" harfiyle gösterilen 10.433,00 m2 lik ve "H" harfleriyle gösterilen 9.421,00 m2 lik kısmına vaki elatmasının önlenmesine, 23.951,43 TL eski hale getirme bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalı ...'tan alınarak davacıya verilmesine, "D" harfiyle gösterilen 35.847,00 m2 lik, "F" harfiyle gösterilen 10.433,00 m2 lik kısmı üzerinde kalan muhdesatın kal'ine,

3. Davacı tarafça davalı ...'a açılan davanın kabulü ile ;

Davalı ...'un Gaziantep ili, ...ilçesi, ... Mahallesi, 559 parsele 29/11/2018 havale tarihli fen bilirkişi raporunun ekli krokisinde "C" harfiyle gösterilen 23.508,00 m2 lik, "G" harfiyle gösterilen 9.406,00 m2 lik kısmına vaki elatmasının önlenmesine, 14.153,02 TL eski hale getirme bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalı ...'tan alınarak davacıya verilmesine, "C" harfiyle gösterilen 23.508,00 m2 lik kısmı üzerinde kalan muhdesatın kal'ine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar ... ve ...; babaları ve dedelerinden kendilerine intikal eden dava konusu taşınmazları 70-80 yıldır kendilerinin kullandığını, taşınmazlar üzerinde 40-70 yaşları arasında zeytin ve fıstık ağaçları bulunduğunu, haksız bir müdahalenin söz konusu olmadığını, taşınmazların bulunduğu yerde yapılan kadastro çalışmaları sırasında re'sen yapılan değişiklikle taşınmazların Hazineye geçtiğinden haberlerinin olmadığı belirterek; hükmün kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 559 parsel numaralı taşınmazın mera vasfında olduğu, fen bilirkişisinin raporuna ekli krokide (A), (B) ve (E) harfleriyle gösterilen sırasıyla 9.348 m2, 61.817 m2 ve 4545 m2'lik kısımlarına davalılardan ... tarafından zeytin ağaçları dikilmek ve tarla olarak kullanılmak suretiyle; (C) ve (G) harfleriyle gösterilen sırasıyla 23.508 m2 ve 9.406 m2'lik kısımlarına davalılardan ... tarafından zeytin ve fıstık ağaçları dikilmek ve tarla olarak kullanılmak suretiyle; (D), (F) ve (H) harfleriyle gösterilen sırasıyla 35.847 m2, 10.433 m2 ve 9.421 m2'lik kısımlarına davalılardan ... tarafından zeytin ve fıstık ağaçları dikilmek ve tarla olarak kullanılmak suretiyle müdahale edilerek taşınmazın mera vasfının bozulmasına sebebiyet verildiği, müdahale edilen (A), (B), (C), (D) ve (F) harfleriyle gösterilen kısımlarda davalı tarafça dikilen zeytin ve fıstık ağaçlarının bulunduğu; zirai bilirkişi raporunda, davalılardan ... tarafından müdahale edilen kısımların eski hale getirme bedelinin 32.555,30 TL; davalılardan ... tarafından müdahale edilen kısımların eski hale getirme bedelinin 14.153,02 TL ve davalılardan ... tarafından müdahale edilen kısımların eski hale getirme bedelinin 23.951,43 TL olduğunun belirlendiği, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu..." gerekçesiyle; davalılardan ... ve ...'un istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nun 353-(1)-b/1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ...; yerel mahkemece davanın niteliği ve davacının istemleri açıklattırılmadan, usul kurallarına uyulmaksızın davanın kabulüne karar verildiğini, kadastro çalışmalarından önce de buraların kullanıldığını, tapu iptal ve tescil davalarının açıldığını, ancak bu hususların hüküm tesis edilirken gözardı edildiğini, 70 yıldan uzun süre babalarının kullanımında olan yerlerin mera vasfında olmadığını, yüksek bir bedelle eski hale getirme bedeline hükmedilmesinin de hatalı olduğunu, taşınmazla ilgili düzeltme çalışması sonrasında 6033 m2'lik alanın 1274 parsel olarak ve yol vasfıyla tescil edildiğini, dolayısıyla hem mera hem de yol olarak tescil edilmesinin çelişkili olduğunu, emek verip ağaç dikerek ülke ekonomisine destek olan müvekkiline düşen kısmın ayrılarak tescil edilmesi gerektiğini, yerinde tespit yapılmadan ve mera vasfında olup olmadığı belirlenmeden, ağaçlar ve bedelleri de tespit edilmeden eksik inceleme üzerine verilen kararın hatalı olduğunu ileri sürerek; bozulmasını istemiştir.