muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4045, Karar No: 2018/796, Tarih: 13.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4045 E.  ,  2018/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında Adana 1. Sulh Ceza mahkemesinin 19.03.2010 tarihinde kesinleşen, 09/02/2010 tarih ve 2009/77 - 2009/301 E.K. sayılı ilamıyla hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinin anlaşılması karşısında; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 13/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26406, Karar No: 2013/19839, Tarih: 24.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26406 E.  ,  2013/19839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I- "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa alınmadan dava açılıp karar verilmesi yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz bir yargılama şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu cihetle;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Yasa ile değişik 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınmadan açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14757, Karar No: 2018/24473, Tarih: 15.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/14757 E.  ,  2018/24473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : DİSİPLİN CEZASI İPTALİ

MAHKEMESİ : ... 18. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 17.05.2015 tarihinde yapılan ... son olağan genel kurulunda genel yönetim kurulu üyeliği ve genel teşkilatlanma sekreterliği görevine seçildiğini, görevinin bir sonraki olağan genel kurulun yapılacağı 2019 yılı Mayıs ayına kadar devam ettiğini, davacının görevine devam etmekteyken, genel yönetim kurulunun davacıya haber vermeden ve çağrı yapmadan 11.01.2018 tarihinde toplanarak “Genel teşkilatlanma sekreteri ...'in, sendikamız genel başkanı ... ile genel yönetim kurulu üyeleri hakkında asılsız ihbar, hakeret, iftira vb. yalan beyanlarda bulunması, eylemleri nedeniyle gerekli soruşturma ve işlemleri yapmak üzere sendikamız ana tüzük çerçevesinde genel disiplin kuruluna sevkedilmesine, gerekli işlemleri yapmak üzere genel disiplin kurulunun toplantıya çağrılmasına” ilişkin 355 sayılı kararı aldıklarını yönetim kurulunun bu karar üzerine son derece hızlı toplanarak 12.01.2018 tarih ve 4 nolu kararı alarak genel başkan ve genel yönetim kurulu üyelerine yönelik iftira, tahkir, hakaret ve asılsız ihbarda bulunma olaylarıyla ilgili savunmasını vermek üzere 22.01.2018 tarihinde hazır bulunmasına veyahut aynı tarihe kadar yazılı savunmasını sendikanın genel disiplin kuruluna ulaştırmasına karar verdiğini, davacının savunma talep yazısına ulaşması üzerine 22.01.2018 tarihinde yazılı savunmasını verdiğini, sendika genel disiplin kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 5 sayılı kararı ile davacının yürütmekte olduğu genel yönetim kurulu üyeliği ve genel teşkilatlanma sekreterliği görevlerinden uzaklaştırılmasına karar verdiğini, bu kararla davacının herhangi bir süre sınırlaması olmaksızın süresiz olarak genel yönetim kurulu üyeliği ve genel teşkilatlanma sekreterliği görevlerinden uzaklaştırıldığını, Yargıtay kararlarına göre bu şekilde görevden uzaklaştırmaların üyelikten çıkarma niteliğinde olduğunu ve davalı sendikanın tüzüğüne aykırılık oluşturduğunu, zira üyelikten çıkarma kararı alma yetkisinin genel kurula ait olduğunu, davacının görev süresinin bitmesine 1 yıl 4 aylık sürenin bulunduğunu, Sendikalar Yasası ve davalı sendika tüzüğüne açıkça aykırı olan dava konusu karar nedeniyle davacının telafisi imkansız zarara uğramasının kaçınılmaz olduğunu belirterek davalı sendika genel disiplin kurulunun 23.01.2018 tarih ve 5 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Gerekçe:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36’ncı maddesi uyarınca, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.”

Ayrıca ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 6’ncı maddesinde adil yargılanma hakkı ayrıntılı şekilde yer almış olup, gerek Anayasa gerekse AİHS düzenlemelerine koşut olarak da 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 27’nci maddesinde hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 27’nci maddesi uyarınca;

"(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

(2) Bu hak;

a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını,

b) Açıklama ve ispat hakkını,

c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini,

içerir".

Hukuki dinlenilme hakkı çoğunlukla "iddia ve savunma hakkı" olarak bilinmektedir. Ancak bu hak iddia ve savunma hakkı kavramına göre daha geniş ve üst bir kavramdır.

Hakkın temel unsurları maddede tek tek belirtilmiş, böylece uygulamada bu temel yargısal hak konusundaki tereddütlerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Bunlardan ilki “bilgilenme hakkı” dır. Bu çerçevede, öncelikle tarafların gerek yargı organlarınca gerek karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Hukuki dinlenilme hakkı çoğunlukla "iddia ve savunma hakkı" olarak bilinmektedir. Ancak bu hak iddia ve savunma hakkı kavramına göre daha geniş ve üst bir kavramdır.

Hakkın temel unsurları maddede tek tek belirtilmiş, böylece uygulamada bu temel yargısal hak konusundaki tereddütlerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Bunlardan ilki “bilgilenme hakkı” dır. Bu çerçevede, öncelikle tarafların gerek yargı organlarınca gerek karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Bu hakkın ikinci unsuru, “açıklama ve ispat hakkı”dır. Taraflar, yargılamayla ilgili açıklamada bulunma, bu çerçevede iddia ve savunmalarını ileri sürme ve ispat etme hakkına sahiptirler. Her iki taraf da bu haktan eşit şekilde yararlanırlar. Bu durum "silahların eşitliği ilkesi" olarak da ifade edilmektedir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) adil yargılanma hakkını düzenleyen 6’ncı maddesinin birinci bendinin ilk cümlesinde yer alan silahların eşitliği ilkesi, yine AİHS’ne göre, mahkeme önünde sahip olunan hak ve vecibeler bakımından taraflar arasında tam bir eşitliğin bulunması ve bu dengenin bütün yargılama boyunca korunmasıdır. Başka bir deyişle, silahların eşitliği ilkesi, davanın taraflarından birini diğeri karşısında avantajsız bir duruma düşürmeyecek şekilde her iki tarafın deliller de dâhil olmak üzere, iddia ve savunmasını ortaya koymak için makul bir olanağa sahip olması, tarafların denge içinde olması demektir. Söz konusu ilke tarafların usulüne uygun olarak mahkemenin önüne gelmelerini sağlayan tebligat işlemi açısından da önemlidir. Çünkü ancak hukuka uygun bir usulde gerçekleşen tebligat üzerine, durumdan haberdar olan taraflar iddia ve savunmalarını eşit şekilde yapabileceklerdir.

Hukuki dinlenilme hakkının üçüncü unsuru, “tarafların iddia ve savunmalarını yargı organlarının tam olarak dikkate alıp değerlendirmesi”dir. Bu değerlendirmenin de karar gerekçesinde yapılması gerekir.

Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı sendika disiplin kurulunun dava konusu 23.01.2018 tarih ve 5 sayılı kararı ile sendika genel teşkilatlanma sekreteri olan davacı hakkında görevden uzaklaştırma kararı verilmiş, davacı da bu kararın iptalini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince ilk duruşmada dava kabul edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ne kadar ilk derece mahkemesince, sendika disiplin kurulu tarafından verilen kararın üyelikten çıkarma niteliğinde olduğu, bu kararın da genel kurul tarafından verilmesi gerektiği gerekçesiyle dava kabul edilmişse de, sendika tüzüğünün 25. maddesinde ayrıca düzenlenen görevden uzaklaştırma cezası, üyelikten çıkarma cezasından farklı nitelikte olduğundan, mahkemenin gerekçesi bu yönü itibariyle isabetli değildir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ne kadar ilk derece mahkemesince, sendika disiplin kurulu tarafından verilen kararın üyelikten çıkarma niteliğinde olduğu, bu kararın da genel kurul tarafından verilmesi gerektiği gerekçesiyle dava kabul edilmişse de, sendika tüzüğünün 25. maddesinde ayrıca düzenlenen görevden uzaklaştırma cezası, üyelikten çıkarma cezasından farklı nitelikte olduğundan, mahkemenin gerekçesi bu yönü itibariyle isabetli değildir.

Diğer taraftan, somut olayda davalı tanık deliline dayanmış ve cevap dilekçesinde de tanıklarının isimlerini bildirerek ilk duruşmada tanıklarının dinlenilmesini talep etmiştir. Davalının bildirmiş olduğu tanıklarının mahkemece usulüne uygun şekilde dinlenilmemesi “açıklama ve ispat hakkı” bağlamında hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğindedir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular ışığında, mahkemece taraflarca bildirilen tanıklar usulüne uygun şekilde dinlenildikten ve yine taraflarca kanuni süresinde bildirilen diğer deliller toplanıldıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekmektedir.

Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8419, Karar No: 2019/11768, Tarih: 17.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8419 E.  ,  2019/11768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuk müdafisinin anılan hükme ilişkin temyiz istemi aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca itiraz kabul edilerek bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35 ve anılan Kanunun uygulanmasına dair yönetmeliğin 20/2. maddeleri gereğince suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar haklarında sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden anılan rapor aldırılmaksızın yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4934, Karar No: 2020/554, Tarih: 10.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/4934 E.  ,  2020/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Dayanıklı Tüketim Malz. Bil. Paz. Tic. ve San. Ltd. Şti'nin işletmesinde bulunan ... Mahallesi Atatürk Bulvarı No:77 ... adresinde bulunan işyerinin davacı şirket tarafından 23/03/2010 - 23/02/2011 döneminde sigortalandığını, sigortalı iş yerinde bulunan menkullerin 10/08/2010 tarihinde apartman ortak kullanımında bulunan hidroforun arızalanması sebebiyle su basmasından dolayı hasar gördüğünü, yapılan hasar tespitinden sonra bedelin ödendiğini, borçlular hakkında Antalya 11. İcra Müdürlüğünün 2011/5072 numaralı dosyasında takip yapıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek her kat maliki arsa payı kadar sorumlu olmak üzere itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; Antalya 11. İcra dairesinin 2011/5072 takip numaralı dosyasında borçlu davalılar ... yönünden 908.14 TL, ... yönünden 908.14 TL, Erdal Bedel yönünden 908.14 TL, ... yönünden 681.11 TL ve ... yönünden 681.11 TL olmak üzere toplam 4086.64 TL lik kısım yönünden davalı borçluların itirazın iptali ile bu kısım yönünden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

1- Davacının temyiz itirazları bakımından;

Mahkemece dava konusu zarar ve her bir kat malikinin arsa payı oranında sorumlu olduğu miktar belirlenerek hüküm kurulmuş olduğuna ve verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacının temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalıların temyiz itirazları bakımından;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; taraflar arasında müşterek ve müteselsil sorumluluk bulunmayıp davalıların ayrı ayrı 908,14 TL ve 681,11 TL’yi temyiz ettiği, temyize konu miktarın 2013 yılı temyiz sınırı olan 1.820,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalıların temyiz talebinin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1- Yukarıda bir numaralı bentde açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

2- İki numaralı bentde açıklanan nedenlerle davalıların temyiz talebinin miktar yönünden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4389, Karar No: 2011/4742, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4389 E.  ,  2011/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Has. Ür. San. ve Tic. vekili avukat ... ile Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.3.2010 tarih ve 77-231 sayılı hükmün Dairenin 21.12.2010 tarih ve 8252-17490 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesi uyarınca 1.1.2010 tarihinden itibaren 8.690.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2010 tarihinden sonra verilen ve 8.690.00 YTL.den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği dairemizin 21.12.2010 günlü kararına ilişkin olduğuna göre tarafların 5.850.00 TL asıl alacağa yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 19.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/527, Karar No: 2020/1783, Tarih: 23.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/527 E.  ,  2020/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki asıl ve birleşen dosya davalıları vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, yüklenicinin temliki işleminden kaynaklanan tapu iptâli ve tescil talebine yönelik olup, mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne dair verilen hüküm, asıl ve birleşen dosya davalısı arsa sahiplerince temyiz olunmuştur.

Asıl ve birleşen dosya davacıları, davalıların...l ili, .... Mevkisinde yer alan 541 parsel sayılı taşınmazın maliki olduklarını, davalılardan arsa sahibi ...’ın vekaletname ile davacılara daire sattığını beyanla davacıların pay oranlarının mahkemece tespiti ile tescil kararı verilmesini talep etmiş, davalı arsa sahipleri ise dava dışı yükleniciler ..., ... ve arsa sahipleri arasında ...1. Noterliği’nin 15412 yevmiye Nolu, 05.11.1990 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin yapıldığını, davacılara satış yapan yüklenici tarafından yapılan satışın geçerli olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece asıl ve birleştirilen davanın kabulüne dair verilen hükmün, asıl ve birleşen davalı arsa sahiplerince temyiz edilmesi üzerine temyiz incelemesini yapan Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nin 27.10.2014 tarih, 2014/6563 Esas, 2014/11847 Karar sayılı ilamı ile davacılar ..., ...Ada, ... ve ... dışında kalan diğer davacılar yönünden dava konusu sözleşmelerin yüklenici temliki niteliğinde olmadığı ve davanın genel mahkemelerde görülemeyeceği, davacılar ..., ...Ada, ... ve ... hakkında açılan davanın tefrik edilerek davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş olduğu, mahkemece bozmaya uyularak dosyanın tefriki ile davacılar ..., ...Ada, ... ve ... yönünden davanın kabulü ile tescil hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında, asıl ve birleşen davalı arsa sahipleri ile dava dışı yükleniciler Derviş ... ve ... arasında ...1. Noterliği’nin 15412 yevmiye No, 05.11.1990 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiği anlaşılmıştır.