muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/41587, Karar No: 2011/8072, Tarih: 18.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/41587 E.  ,  2011/8072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/911

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2007

NUMARASI : 2007/121

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianamede sanık hakkında TCK'nın 125/4.maddesinin uygulanması talep edildiği halde bu konuda bir karar verilmemesi karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı ilamında da kabul edildiği üzere,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu ve manevi zararı kapsamadığı,katılanın hakaret suçundan maddi zararının olup olmadığı belirlenerek,daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti olmayan,hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken hükmün gerekçe bölümünde“sanık müştekinin zararını karşılamayı kabul etmediği için hükmün açıklanmasının geri bırakılması düşünülmemiştir ”şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeye dayanılarak yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/04/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4574, Karar No: 2016/2541, Tarih: 23.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4574 E.  ,  2016/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, meşru savunma koşullarının varlığına, suç vasfına, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-) Sanığın, mağdurun batın sol alt kadran, sol arkus kostarum ve sol kasık bölgesine bıçakla vurarak bağırsakta, dalakta ve femoral ven de yaralanmaya, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, mağdurun vücudunda tesbit edilen üç bıçak darbesinin ayrı ayrı ve birlikte yaşamsal tehlikeye neden olduğu olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine yazılı şekilde hiç isabet olmayan olaylarda uygulanma olasılığı bulunan 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yeinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6593, Karar No: 2014/21885, Tarih: 23.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/6593 E.  ,  2014/21885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 17.10.2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıklarının iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15924, Karar No: 2016/4035, Tarih: 04.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/15924 E.  ,  2016/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava devletin hüküm ve tasarrufu altındaki bulunan kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 16.01.2016 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.02.2016 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11319, Karar No: 2013/1839, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11319 E.  ,  2013/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğdayın ve kavunun 2010 ve 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının 2010 ve 2011 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Davalı ... vekilinin beyanına başvurulmak suretiyle, davalı vekilinin dilekçesinde beyan ettiği dava konusu taşınmazla ilgili olarak kamulaştırma kararından dolayı idare mahkemesinde açılan iptal davalarının akıbetinin sorularak karar verilmiş ise kararların onaylı birer örneğinin ilgili mahkemesinden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11084, Karar No: 2013/11675, Tarih: 02.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/11084 E.  ,  2013/11675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu Çınarlı Mahallesi çalışma alanında bulunan 193 ada 174 parsel sayılı 23460,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfıyla ... adına tespit edilmiş. ... İşl. A.Ş. tarafından açılan tespite itiraz davasının yapılan yargılaması sonucunda 21/48 hissesi ... İşl. A.Ş. adına, 27/48 hissesi ... adına tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydı ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak taşınmazdaki 3/24 payı oranında tapu kaydının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... İşl. A.Ş. izale-i şuyu satış memurluğunca yapılan satış sonucunda taşınmazın ... adına olan 27/48 payını satın almıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazın 3/24 hissesinin iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve yargılama sırasında davalı tarafa dahil edilen ... İşl. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Tapu kayıt maliki ..., yargılama sırasında satış suretiyle taşınmazı ... İşletmeciliği A.Ş.'ye devretmiş olduğuna göre taraf sıfatı kalmamış olup hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından temyiz inceleme isteminin REDDİNE,

1- Tapu kayıt maliki ..., yargılama sırasında satış suretiyle taşınmazı ... İşletmeciliği A.Ş.'ye devretmiş olduğuna göre taraf sıfatı kalmamış olup hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından temyiz inceleme isteminin REDDİNE,

2- Davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, çekişmeli taşınmazın davacı tarafın dayanağı tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; davacı, miras bırakanı adına olan tapu kaydına dayanmış ve miras payının adına tescilini talep etmiştir. Davacının babasının ölü olduğu anlaşıldığına göre terekesi TMK'nın 701 ve 702. maddeleri gereğince elbirliği mülkiyet hükümlerine tabidir. Elbirliği mülkiyetine tabi taşınmazlar üzerinde mirasçıların belirlenmiş payları olmayıp, herbirinin payı taşınmazın tamamı üzerinde söz konusudur. TMK'nın 702. maddesi gereğince, tasarrufi işlemlerde oybirliği aranır. Dava da bir tasarrufi işlem olup, kural olarak üçüncü kişilere karşı tüm mirasçıların birlikte dava açmaları gerekir. Ancak, davacı dava dilekçesinde, sadece kendi adına miras payı oranında tescil isteğinde bulunmuş olup, terekeye dahil bir taşınmaz için bir veya birkaç mirasçının tek başına üçüncü kişilere karşı dava açma sıfat ve hukuki ehliyeti bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davacının terekeye dahil taşınmaz için tek başına üçüncü kişilere karşı dava açma sıfatı bulunmaması nedeniyle kendi adına tescil istemiyle açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden ... İşletmeciliği A.Ş'ye iadesine,02.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7190, Karar No: 2018/6983, Tarih: 26.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/7190 E.  ,  2018/6983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan dosya tetkikinde 04.01.2013 tarihinde meydana gelen kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden kılma olayı ile ilgili olarak sanık hakkında Kumluca Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/63 sor sayılı dosyasında yapılan tahkikat neticesinde kasten yaralama suçundan cezalandırılması için Cumhuriyet Savcısı tarafından elektronik imza ile imzalanan 23.01.2013 günlü, 2013/47 Esas, 2013/11 sayılı iddianameye bağlı verilen aynı tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan takibat yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, ancak gerek iddianame gerekse ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar fiziken dosyada bulunmadığı gibi anılan olayla ilgili olarak sanığın her iki suçtan cezalandırılması için düzenlenen 24.01.2013 günlü ve 2013/48 Esas, 2013/40 sayılı iddianamenin de ıslak ve elektronik imzayla imzalanmamasına karşılık fiziken dosyada bulunup mahkeme tarafından kabul edildiği anlaşılmakla, öncelikle fiziken bulunmayan iddianame ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın dosyaya konulmasının ardından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın taraflara tebliğ edilip edilmediği ve kesinleşip kesinleşmediği hususları araştırılıp sonucuna göre müsnet suçtan açılan kamu davasıyla ilgili karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1090, Karar No: 2024/4618, Tarih: 28.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1090 E.  ,  2024/4618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3293 E., 2022/2758 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli ve 2022/46 Esas, 2022/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 13.12.2022 tarihli ve 2022/3293 Esas, 2022/7758 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyasında yer alan tutanaklara göre; olay tarihinde kimlik bilgilerinin gizli kalmasını isteyen bir şahıs tarafından, sanığın uyuşturucu madde sattığı, uyuşturucu maddeleri Bahçelievler İlçesinde bulunan bir ikamette sakladığı yönünde ihbarda bulunulduğu, kolluk görevlilerince yapılan çalışmalar sonucunda sanığın ''........ Mah. ....Sk. No:34 D:4 Bahçelievler/İstanbul'' adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği, usulüne uygun arama kararına istinaden söz konusu ikamete gidildiği, temyiz dışı sanık D.Ş.'nin burasının kendisinin ikameti olduğunu ve erkek arkadaşı olan sanıkla birlikte yaşadıklarını beyan ettiği, yapılan aramada 2 adet çalışır vaziyette hassas terazi, toplam 226 gram uyuşturucu madde ve çok sayıda kilitli poşet ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. İstanbul Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 24.11.2021 tarihli raporu ile, ele geçen uyuşturucu maddelerin metamfetamin ve sentetik kannabinoidler grubunda yer alan 5F-AB-PINACA olduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında uyuşturucu madde sattığına dair ihbar bulunduğu, ikamette yıllık kullanım sınırının üzerinde metamfetamin ile hassas terazi ve çok sayıda kilitli poşet ele geçtiği dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması hususu eleştirilip, hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemesi, adli emanette kayıtlı olup suçun işlenmesinde kullanılan hassas terazi ve poşetlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası yerine aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci ve

dördüncü fıkraları uyarınca müsaderesine karar verilmesi, yine adli emanette kayıtlı olup suçun işlenmesine tahsis edilen poşetlerin müsaderesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi ile ilgili hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE