muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3694, Karar No: 2008/6708, Tarih: 29.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/3694 E.  ,  2008/6708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5.  İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2006

Davacı, H. T. Vek. Av.A.K.S.İle davalılar, 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Vek. Av.M. G. 2-T.Ş.Fabrikaları A.Ş. Genel Müdürlüğü Vek. Av.S.A.T.  aralarındaki tesbit davası hakkında  Ankara 5.İş Mahkemesince verilen  20.12.2006  gün ve  569-917 sayılı   kararın    BOZULMASINA  ilişkin    Dairemizin 03.12.2007   gün   ve 2094-21712 Sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde Maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup  düşünüldü. Davacı H.T. ile davalılar S.S.K. Başkanlığı ve T.Şeker Fabrikaları A.Ş. Genel Müdürlüğü arasında görülen davalı işyerindeki daimi ve geçici kadro ile geçen sigorta primi ödenmiş çalışma sürelerine Yasada belirtilen miktar kadar itibari hizmet zammından yararlandırılması ile sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda Ankara 5.İş Mahkemesince verilen 20.12.2006 gün 2006/569E, 2006/917K Sayılı hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, davacının çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/IV maddesi kapsamında bulunmadığından, Dairemizce davanın reddi yerine kabulünün hatalı olduğundan yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş ve bu karar üzerine Davacı vekili dairemiz bozma kararının maddi yanılgıya dayalı olduğundan bahisle düzeltilmesini talep etmiştir.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Gerçekten; maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Gerçekten temyiz incelemesi sonunda yerel mahkeme kararı, davacının çalışmalarında itibari hizmetten yararlanma koşullarının oluşmaması nedeniyle davanın reddi gerektiğinden bahisle bozulmuştur. Ne var ki hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda davacının çalıştığı ortamda zehirli gazların bulunup bulunmadığı, var olan gazların insan sağlığına zararlı miktarda olup olmadığı, havadaki oranlarının kabul edilebilir değerlerin üzerinde olup olmadığı hakkında açıklama bulunmamaktadır. Hal böyle olunca da yerel mahkeme kararının araştırmaya yönelik olarak bozulması gerekirken, davanın reddi gerektiğinden bahisle bozulmasının maddi yanılgıya dayalı olduğu anlaşılmakla Dairemizin 03.12.2007 gün 2007/2094 E, 2007/21712K. Sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalılık süresine işin niteliği nazara alınarak her tam yıl için Yasanın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesi istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5/IV maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Yasanın öngördüğü birinci koşul sigortalının fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışması, ikinci koşul ise; IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtildiği biçimde a) çelik, demir ve tunç döküm, b) zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit ve boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işleri, c)  patlayıcı maddeler yapılması, d) kaynak işleri yapmasıdır.  Başka bir anlatımla, IV. bendin alt  bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının da olayda ayrıca gerçekleşmesi koşuldur.

Somut olayda, davacının dava konusu dönemde işyerindeki çalışmalarının, Ankara Şeker Fabrikasında 22.09.1988-02.11.1998 tarihleri arasında rafineri bölümünde kampanya işçisi olarak geçtiği, 02.11.1998 tarihinden itibaren daimi işçi olduğu ve bundan sonra Ankara makine fabrikasında konstrüksiyon atölyesinde Stajyer işçi ve montaj işçisi olarak çalıştığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının dava konusu dönemde işyerindeki çalışmalarının, Ankara Şeker Fabrikasında 22.09.1988-02.11.1998 tarihleri arasında rafineri bölümünde kampanya işçisi olarak geçtiği, 02.11.1998 tarihinden itibaren daimi işçi olduğu ve bundan sonra Ankara makine fabrikasında konstrüksiyon atölyesinde Stajyer işçi ve montaj işçisi olarak çalıştığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davacının gerek Ankara Şeker Fabrikasında kampanya işçisi olarak çalışırken, fabrikanın üretimde olduğu kampanya döneminde, gerekse daimi işçi olarak çalıştığı Ankara makine fabrikasındaki çalışmaları sırasında, zehirli gazlara maruz kaldığı ve zehirli gazların havadaki oranının işçi sağlığına zararlı, öngörülen ve kabul edilebilir sınırların üzerinde olduğuna, ilişkin dosya içerisinde bulgu yoktur.

Hal böyle olunca ve özellikle Şeker Fabrikalarında geçen çalışmalar için kampanya döneminde, Makine fabrikasında geçen çalışmalar için ise yıl boyu davacının Ek5/IV maddesinin alt bentlerinin öngördüğü koşullar ile çalışıp çalışmadığı, çalıştığı bölümlerde zehirli gazlara maruz kalınıp kalınmadığı, zehirli gazlara maruz kalınıyorsa bunların işçi sağlığı açısından tehlike oluşturacak değerde, öngörülen ve kabul edilebilir sınırların üzerinde olup olmadığının mahallinde ölçümleme yapılarak belirlenmesi gerektiği açıktır. Mahallen yapılan bu belirleme sırasında zehirli gazların hangilerinin hangi işlemler sonucu ortaya çıktığı ve bu gazların diğer bölümlerde çalışanları nasıl etkilediği, bu gazların diğer bölümlere nasıl ulaştığı, açıklanmalı her bölüm için ayrı ayrı ölçümleme yapılmalıdır. Ayrıca zehirli havadaki oranının gazların insan sağlığına zararlı ve kabul edilebilir sınırların üzerinde olduğunun mahallinde yapılan ölçümleme ile belirlenmesi halinde bu gazları ortaya çıkaran işlemlerin her gün yapılıp yapılmadığı gerektiğinde ilgili bölümün iş raporları getirtilerek denetlenmeli, giderek sigortalının varsa insan sağlığına zararlı ve havadaki oranı, kabul edilebilir sınırların üzerindeki zehirli gazlara maruz kaldığı çalışma dönemi,, hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde belirlenmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle yalnızca Ankara Makine Fabrikası için düzenlenen ve Ankara makine fabrikasında Ek5/IV maddesinin alt bentlerinin öngördüğü koşulların oluşup oluşmadığı yöntemince araştırılmadan soyut ifadelere dayalı olarak oluşturulan yetersiz bilirkişi raporunun karara esas alınarak, Ankara Şeker fabrikasında geçen çalışmalar ile ilgili olarak ise hiçbir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3295, Karar No: 2019/3831, Tarih: 08.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3295 E.  ,  2019/3831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

MÜDAHALE TALEBİNDEN

BULUNAN :

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili, davalı vekili ve müdahale talebinde bulunan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 532 numaralı parsele davalı şirketin bağlantı yolu, yeşil alan ve foseptik çukuru açmak suretiyle işgal ettiğini belirterek elatmanın önlenmesini ve yapıların kal’ini talep etmiştir.

Davalı vekili, bağlantı yolunun belediye meclisinin 05.09.2006 tarihli ve 178 numaralı kararıyla onaylandığını, belediye tarafından hizmete açılması gerekirken açılmadığından projeye uygun olarak müvekkil şirket tarafından yolun açıldığını, ayrıca yolun diğer kullanıcısı olan dava dışı Palmali Otelcilik şirketine bu yerin satıldığını, yeşil alan olarak bahsedilen kısımda işgallerinin olmadığını ve foseptik çukurunun bulunmadığını, Palmali Otelcilik şirketine ait su arıtma kuyusunun bulunduğunu, davanın ihbar edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

... vekili, fer’i müdahillik talebinde bulunarak dava konusu 532 numaralı parselin Hazine'den kiralanması için talepte bulunduklarını, bekletici mesele yapılmasını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, bilirkişi raporunda A, B, C ve D harfiyle gösterilen yerlerden davalının müdahalesinin önlenmesine, muhdesatların kal’ine dair verilen karar; davacı vekili, davalı vekili ve müdahale talebinde bulunan vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım talebine ilişkindir.

Somut olayda, davacı Hazine'ye ait dava konusu 532 numaralı parsele ilişkin işgal hakkında davalı vekili dava dışı parselin Palmali Otelcilik Şirketine satılması nedeniyle işgallerinin kalmadığını belirttiği halde, mahkemece dava açıldığı tarih itibariyle dava konusu taşınmazın kimin kullanımında olduğu belirlenmeden karar verilmesi ve harç yatırılarak usulüne uygun müdahale talebinde bulunan Palmali Otelcilik hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

Somut olayda, davacı Hazine'ye ait dava konusu 532 numaralı parsele ilişkin işgal hakkında davalı vekili dava dışı parselin Palmali Otelcilik Şirketine satılması nedeniyle işgallerinin kalmadığını belirttiği halde, mahkemece dava açıldığı tarih itibariyle dava konusu taşınmazın kimin kullanımında olduğu belirlenmeden karar verilmesi ve harç yatırılarak usulüne uygun müdahale talebinde bulunan Palmali Otelcilik hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, 17/05/2012 tarihli celsede davalı vekili telgraf parası ekli mazeret dilekçesi gönderdiği ve mazereti kabul edildiği halde, aynı celse verilen keşif gün ve saatinin davalıya tebliğ edilmemiş ve davalı tarafın yokluğunda yapılan keşfe dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 36. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi uyarınca herkes adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma hakkının garantileri arasında yer alan “hakkaniyete uygun yargılanma ilkesi”, silahların eşitliği, çekişmeli yargılama ve duruşmada hazır bulunarak yargılamaya etkili katılma prensiplerini içermektedir. Mahkemece, davalı taraf keşif gününden haberdar edilmemek suretiyle silahların eşitliği ilkesi ihlal edilmiş; davalı taraf, savunma ve iddialarını kanıtlama imkanından yoksun bırakılmıştır. Bu şartlar altında yapılan yargılamanın adil olduğundan söz edilemez.

Kabule göre de, davanın kabul edilmesine rağmen karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi gereğince; “Tarifenin İkinci Kısmının İkinci Bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin Üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmü gereğince nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili, davalı vekili ve müdahale talebinde bulunan vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ve müdahale talebinden bulunana ayrı ayrı iadesine, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13997, Karar No: 2018/7108, Tarih: 06.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/13997 E.  ,  2018/7108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, vergi kaydı bulunduğunu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre ortak murisleri adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, (A) ile gösterilen 24000 m² yüzölçümündeki taşınmazın, muris ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalılar Hazine ve Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11/03/2009 tarihli ve 2009/877 E - 4058 K sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: "Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme yeterli olmadığı gibi, taraf teşkili dahi sağlanmadan hüküm kurulması yerinde değildir.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkin olup, taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu yapıldığı ve 1996 tarihli orman kadastrosu bulunduğu anlaşılmasına rağmen, genel arazi kadastrosunun ne zaman yapıldığı ve taşınmazın ne olarak tapulama dışı kaldığı sorulmamış, pafta getirtilip denetlenmemiş, orman kadastrosuna ilişkin tutanak ve haritalar getirtilip yerine uygulanmamıştır. Ayrıca, alınan bilirkişi raporlarında taşınmazın içinde çok sayıda çam ve meşe ağaçları bulunduğu, bu gibi yerlerin tescile tâbi olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Mahkemece yapılan araştırma yetersiz ise de davacı, ortak muris ...'dan kalan taşınmazın tüm mirasçıları adına tescili istemi ile dava açmış olduğuna ve taşınmazın da muris ... mirasçıları adına tescile karar verilmiş bulunduğuna göre, TMK'nın 701. vd. maddeleri gözönünde bulundurulduğunda iştirak halinde (elbirliği) mülkiyete tâbi taşınmazların tescilinin istenmesi halinde miras bırakanın davacı dışındaki diğer mirasçılarının davaya katılımlarının sağlanması veya dava hakkında muvafakatlarının alınması ya da TMK'nın 640. maddesi uyarınca tereke temsilcisi huzuruyla davanın görülmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı olduğu gibi işin esasına girilip karar verilmiş olması usûl ve kanuna aykırıdır."denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın kabulüne, 07/01/2008 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen yüzölçümü 2000 m² olan taşınmazın, ...'a ait Orhaneli Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/285 E - 297 K sayılı verâset ilâmı gözönüne alınarak mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, daha sonra tarihsiz ayrı bir kararla hüküm fıkrasında 2000 m² olarak yazılan yüzölçümünün 07/01/2008 tarihli fen bilirkişisi raporunda belirlenen yüzölçümü 24000 m² olarak tashihine dair şerh düzenlenmiş, hüküm dahili davalı ... Yönetimi vekili tarafından taşınmazda 30 yaş üzerinde 201 adet meşe ve

20-90 yaş arasında değişen 115 çam ağacı bulunduğu, zilyetliğin bırakılmış olduğu gerekçesi ve re'sen gözönüne alınacak nedenlerle temyiz edilmiş ve davacı ... vekili tarafından katılma suretiyle kararın onanması istenmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.01.2014 tarih, 2013/10979- 2014/517 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

20-90 yaş arasında değişen 115 çam ağacı bulunduğu, zilyetliğin bırakılmış olduğu gerekçesi ve re'sen gözönüne alınacak nedenlerle temyiz edilmiş ve davacı ... vekili tarafından katılma suretiyle kararın onanması istenmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14.01.2014 tarih, 2013/10979- 2014/517 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle:''Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; dairemiz bozma kararında muris ... mirasçıları adına tescile karar verilmiş bulunduğuna göre, TMK'nın 701. vd. maddeleri gözönünde bulundurulduğunda iştirak halinde (elbirliği) mülkiyete tâbi taşınmazların tescilinin istenmesi sözkonusu olması halinde miras bırakanın davacı dışındaki diğer mirasçılarının davaya katılımlarının sağlanması veya dava hakkında muvafakatlarının alınması ya da TMK'nın 640. maddesi uyarınca terekeye atanacak bir temsilci huzuruyla davanın görülmesi gerektiği belirtilmiş ve mahkemece de bozma kararına uyma kararı verilerek yargılamaya devam olunmuş ise de, terekeye temsilci tayinine ilişkin Orhaneli Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/559 E - 2010/569 K sayılı kararının 23/11/2011 tarihinde kesinleşmesinden sonra tereke temsilcisinin davayı takip edebilmesi için duruşmanın ertelenerek yeni duruşma gününün davetiye ile kendisine bildirilmediği ve tereke temsilcisi huzuru ile yargılamaya devam olunmadığı, 2007 yılında yapılan keşif sonrasında düzenlenen 12/12/2007 havale tarihli ilk rapor ve bilâ tarihli ziraat bilirkişi ek raporu ve 20/06/2012 havale tarihli ziraat bilirkişi raporunda muhtelif yaşlarda kesilenlerle birlikte 115 adet çam ve 205 adet meşe ağacı bulunduğunun belirtildiği, 05/02/2008 havale tarihli orman bilirkişi raporunda taşınmazda 5-70 yaşlı 115 adet çam ağacı, 5-30 yaşlarında 201 adet meşe ağacı bulunduğu, 06/06/2012 havale tarihli orman ve fen bilirkişilerce düzenlenen raporda ise arazi üzerinde 10-80 yaşlı karaçam, meşe ve bu ağaçlara ait 80-120 yaşlarında 6 ay ile bir yıl arasında motorlu testere ile kesilmiş damgasız yaşlı kütükler, az sayıda ceviz çok sayıda meşe ve çam ağaçları bulunduğu bildirilmiş olmasına rağmen, ziraat mühendisi bilirkişilerden üzerinde 316 adet ağaç bulunan yerin nasıl imar ve ihya edildiği ve orman bilirkişilerden ise üzerinde 5-70/10-80 yaşlarında olduğu bildirilen 316 adet orman ağacı bulunan bir yerin nasıl orman sayılmayan yer olduğu konularında gerekli bilimsel açıklamaları içerir rapor alınmadığı anlaşılmaktadır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece, tereke temsilcisine duruşma gün ve saatinin tebliği, çekişmeli taşınmaza en yakın kadastro parsel tapulama tutanakları ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıt örneklerinin tüm tedavülleriyle birlikte, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleştilerse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin, çekişmeli taşınmaz ve en yakın kadastro parselleri ile birlikte geniş çevresini gösterir orjinal kadastro paftasının getirtilmesi, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi, üç ziraat mühendisi ve bir bir fen elemanı marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler marifetiyle yerine uygulattırılıp usulüne uygun raporlar alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemlerle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, davacı gerçek kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri gereğince imar ve ihya ile zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının araştırılması gerekeceğinden, bu kez dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin olarak 1980-1985 yıllarına ilişkin 1/20000 ve 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğrafları ile aynı