muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7535, Karar No: 2023/6539, Tarih: 03.05.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, talep edilen alacakların 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi dikkate alınmadan hesaplanmasına, ikramiye alacağı yönünden faiz başlangıç tarihine ve davacı lehine vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, tarafların bildirdiği temyiz nedenlerine göre bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca bozma öncesi yargılama sonucunda davacının 01.01.2021 tarihinden sonraki döneme ilişkin herhangi bir alacağının oluşmaması ve davacı tarafın da bu karara karşı istinaf veya temyiz yoluna başvurmaması dikkate alındığında, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ve davacı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2614, Karar No: 2015/2599, Tarih: 23.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2614 E.  ,  2015/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 1997/352-2014/276

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yere elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,23.2.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4707, Karar No: 2021/20500, Tarih: 28.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4707 E.  ,  2021/20500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarına yönelik olduğu belirlenerek bu suçlara ilişkin yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporunun dosyada mevcut olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'in hüküm tarihinde başka suçtan Burhaniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar da alınmadan, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak hükmün açıklandığı son duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer hususları incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12671, Karar No: 2015/1956, Tarih: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12671 E.  ,  2015/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İncesu Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Mahkeme kararı ve davalı tarafın temyiz dilekçesi davacı vekili olarak Avukat ... tebliğ edilmiş ise de, adı geçen vekilin dosyada vekaletnamesinin yahut yetki belgesinin bulunmadığı anlaşılmıştır. İlgili vekilin varsa vekaletnamesinin veya yetki belgesinin dosyaya konulması, aksi halde davacı vekili olarak Avukat ...... ... mahkeme kararı ve davalı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden sonra,

2-Dava konusu taşınmazın ilk tesisten itibaren üzerindeki takyidat ve şerhleri de gösterir biçimde takyidatlı tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan üzümün 2012 yılı itibariyle kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosya içerisine alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12013, Karar No: 2014/12822, Tarih: 25.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12013 E.  ,  2014/12822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşinden 26.05.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30755, Karar No: 2013/38300, Tarih: 03.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30755 E.  ,  2013/38300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akhisar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği görülmektedir.

HMK'nun 150/2. maddesinde usulüne uygun olarak davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edileceği veya dosyanın işlemden kaldırılacağı hüküm altına alınmıştır.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu imzaya itiraz olup taraflarca takip edilmesi gerekir. Yani imzaya itiraz duruşma açılmak suretiyle inceleneceğinden HMK'nun 150. madde hükümlerinin uygulanması gerekir.

Somut olayda, meşruhatlı davetiyeye rağmen borçlu 03.04.2013 tarihli duruşmaya gelmemiş, alacaklı vekili ise imzalı beyanıyla davayı takip etmeyeceklerini bildirmiştir.

O halde mahkemece, taraflarca takip edilmeyen ve borçlu tarafından geçerli mazeret de bildirilmeyen dosyanın HMK'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ   : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5693, Karar No: 2022/6442, Tarih: 25.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5693 E.  ,  2022/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 5. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Sendikası üyesi olduğunu, davalıya bağlı 19. Bölge trafo merkezinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, sendikanın örgütlenmesi üzerine gerçekleştirilen toplu iş sözleşmesi görüşmelerinde anlaşma sağlanamadığını, Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığı 17.11.2016 tarihli 2016/1265 Esas, 2016/1395 Karar sayılı kararı ile toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiğini, davacının davalının hizmet alımı gerçekleştirdiği alt işverenler emrinde çalıştığını ve hâlen çalışmakta olduğunu, davalı ve alt işverenlerin toplu iş sözleşmesi hükümlerini uygulamadığını, ödenmesi gereken alacakları ödemediklerini ve ücret zamlarını gerçekleştirmediklerini ileri sürerek gece çalışması, yakacak yardımı, bayram yardımı, ücret farkı, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendine göre gerçekleştirilen hizmet alım ihaleleri kapsamında yükleniciler Emre Enerji, Yaman Enerji, SY Enerji firmalarında çalıştığını ve çalışmasına devam ettiğini, davacının çalıştığı firmalara davanın ihbarı gerektiğini, toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin dava dışı Emre Enerji firması ile sendika arasında gerçekleştiğini, bu nedenle Yüksek Hakem Kurulu kararının İdare açısından başlayıcılığı olmadığını, ihale makamı olan İdarenin alt işverenlerce yapılan toplu iş sözleşmesinden sorumluluklarının 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 8 inci maddesi kapsamında düzenlendiği, 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi birinci fıkrasının (e) bendi düzenlemesi ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) gereği ihale edilen işlerde kamu işveren sendikalarınca sonuçlandırılmayan toplu iş sözleşmesi kapsamındaki haklar için fiyat farkı ödenmeyeceğinin açık olduğunu, dava konusuna dayanak olan hizmet alımının bu düzenlemeler gereğince idareyi bağlamadığını, 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesi kapsamında İdareye müteselsilen sorumluluk yüklenmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...dava dilekçesinde davacının 01/04/2016-31/03/2018 tarihleri arasında yürürlükte olan TİS hükümleri gereğince işlem yapılmadığından bahisle ücret alacağı talebinde bulunduğu, yürürlük tarihi 01.04.2016-31.03.2018 olan TİS'in Emre Enerji Ltd.Şti. ile Tes -İş Sendikası arasında bağıtlandığı ve uyuşmazlık üzerine uyuşmazlık konusu maddelerin düzenlenmesi konusunda Yüksek Hakem Kurulu başkanlığına müracaat edildiği, YHK Başkanlığının 17/11/2016 tarih, 2016/1265 esas ve 2016/1395 karar sayılı kararının dosya kapsamında mevcut olduğu, davalının İş Kanunu'nun 2/6 maddesi kapsamında asıl işveren olduğu gözetilerek ihale makamı olduğu yönündeki savunmasının yerinde olmadığı, ayrıca davalı tarafça davacının sürekli işçi kadrosuna geçirildiğine yönelik bir savunmada bulunulmadığı gözetilerek "4734 sayılı yasanın 62/1-e maddesi, 6356 sayılı yasa hükümleri gözetilerek ihale edilen işlerde kamu işveren sendikalarınca sonuçlandırılmayan TİS kapsamındaki haklar için fiyat farkı/ücret alacağı ödenmeyeceği" yönündeki savunmasının da yerinde olmadığının anlaşıldığı, davacının sendika üyelik tarihinin 03.02.2016 olduğu, davacının sözleşmenin yürürlük tarihinden önce sendikaya üye olduğu, az yukarıda açıklandığı üzere davacı tarafın dava dilekçesindeki talebi gözetilerek hesaplamaların TİS'in yürürlükte olduğu ve davacının da sendika üyeliğinin bulunduğu 01/04/2016 ila 31/03/2018 tarihleri için yapılması gerektiği, ücret bordrolarında sadece yemek ve yol ücreti tahakkuku yapıldığı, dosyada alınan hesap bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaların doğru olduğu..." gerekçesiyle davanın kabulüne ve gece çalışma ücreti, yakacak yardımı alacağı, bayram yardımı alacağı, ücret farkı alacağı, hafta tatili ücreti alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ve ikramiye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacı sendika tarafından seri dava açıldığını, her bir dosya için tam ücretin % 50'si oranında avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğini, davacının işçinin yüklenici firmalarda çalıştığını, alacaklardan yüklenici firmaların sorumlu olduğunu, müvekkili Kurumun veya müvekkilinin bağlı olduğu Kamu İşveren Sendikasının tarafı olduğu toplu iş sözleşmesinin ve Yüksek Hakem Kurulu kararının mevcut olmadığını, bütün görüşmelerin ve anlaşmaların müvekkilinin bilgisi dışında gerçekleştiğini, dava konusu alacaklar nedeniyle müvekkili Kuruma müteselsil sorumluluk yöneltilmesine imkân olmadığını, faiz yönünden dava konusu alacaklara işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizin uygulanmasına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına ve özellikle davalı ... Üretim A.Ş. tarafından, hizmet alım sözleşmesinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 3-g maddesi kapsamında yapıldığı, başka bir anlatımla aynı Kanun'un 62/e kapsamında yapılmadığı belirtildiğinden; davalının dava konusu alacaklardan asıl işveren sıfatı ile sorumlu olduğunun anlaşılmasına ve aynı TİS'ten kaynaklı olarak açılan davalarda Yargıtay 22. H.D'nin 23/01/2020 gün ve 2020/78 Esas, 2020/1196 Karar sayılı vb onama ilamlarının da bu doğrultuda olduğu, Dairemizce yapılan ilk derece mahkemesine yazılan müzekkere ve UYAP üzerinde yapılan inceleme neticesinde mahkemece karar verilen dosya sayısı gözetildiğinde karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 22. Maddesinde düzenlenen seri dava şartlarının işbu davada oluşmadığı da görülmekle; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendine göre istisna kapsamında trafo merkezlerinin işletilmesine yönelik hizmet alımı işleri için Yüksek Hakem Kurulu kararı ile bağıtlanan toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fiyat farkının ödenmesinin mümkün olmadığını, tarafları dava dışı Şirket ile ... Sendikası olan toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan işçilik alacaklarından İdarenin sorumlu tutulamayacağını, dava konusu alacaklara işletme kredisi faizinin uygulanmasının ve davalı aleyhine hükmedilen vekâlet ücreti miktarının hatalı olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, bu alacaklardan davalının asıl işveren sıfatı ile sorumlu olup olmadığı, alacaklara uygulanan faiz ile vekâlet ücreti uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi.

2. 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"(1) Toplu iş sözleşmesinden taraf işçi sendikasının üyeleri yararlanır.

(2) Toplu iş sözleşmesinden, sözleşmenin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden, imza tarihinden sonra üye olanlar ise üyeliklerinin taraf işçi sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanır."

3. 6356 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası şu şekildedir:

" Toplu iş sözleşmesine dayanan eda davalarında, temerrüt tarihinden itibaren işletme kredilerine uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanır.

"