muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12755, Karar No: 2017/5774, Tarih: 22.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/12755 E.  ,  2017/5774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklı tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili ... adına kayıtlı Sümeyra Demirkol hakimiyetinde bulunan...plakalı aracın ...Caddesi istikametinden ... Mahallesi son durak istikametine doğru ilerlediği esnada sol tarafından bir anda hızlı bir araç geçince iki aracın çarpıştığını, ... Demirkol frene basmasına rağmen karşı taraftan gelen aracın hızı çok fazla olduğundan araç döndükten sonra durduğunu, olay yeri kaza tespit tutanağının yanlış tutulduğunu, tespit tutanağında müvekkilin sağ taraftan gelen araçlara öncelik vermesi gerektiği ancak vermediği için asli kusurlu bulunduğunu, fakat müvekkilinin soldan değil sağdan gelmekte olduğu için sol tarafından çarpıldığını, bu nedenle olay yeri bilgileri tanık beyanları ve ekspertiz raporundan da anlaşılacağı üzere müvekkilinin soldan değil sağdan seyir ettiğini, bu nedenle kusur raporunun yeniden alınmasını talep ettiklerini, Sümeyra Demirkol'un yasal hız sınırının altında seyir ettiğini, ... kullanımında olan ... plakalı aracın yasal hız sınırların çok üstünde seyir ettiği için müvekkil ... adına kayıtlı aracın pert olduğunu,...'nın kullanımında bulunan ... plakalı aracın ... ... A.Ş. ile güvence altında olduğunu, bu nedenle araçta meydana gelen zararın ... ... A.Ş. tarafından ... poliçesinde karşılanabilecek bedel ile tazmin edilmesini talep ettiklerini, meydana gelen zararların tespiti için daha önce Diyarbakır 2. Sulh Hukuk

Mahkemesi'nin 2014/32 sayılı dosyasında delil tespiti davası açıldığını, bunun sonucunda hazırlanan bilirkişi raporunca zarar miktarının tespit edildiğini belirterek araçta meydana gelen hasarlar için şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tazminine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili ıslah ile talebini 13.000 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre davanın kabulüne yönelik karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 665,03 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4364, Karar No: 2018/13448, Tarih: 12.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/4364 E.  ,  2018/13448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; kıyı kenar çizgisinde kalan yerlerin terkini elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 09.02.2018 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 21.02.2018 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 12.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12905, Karar No: 2006/13257, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12905 E.  ,  2006/13257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1970, Karar No: 2022/5212, Tarih: 28.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1970 E.  ,  2022/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis davası sonunda Yerel Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 28/06/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacılar ... v.d. vekili Avukat gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan ...’in, 15, 75, 338, 813 ve 1047 parsel sayılı taşınmazlarını davalıya ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakana kendilerinin baktıklarını ileri sürerek davalı adına olan kayıtların iptali ile mirasçılar adına payları oranında tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında davacılardan ...’in ölümü üzerine davaya mirasçıları tarafından devam edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakanın mal kaçırma maksadı taşımadığını, adına kayıtlı başka taşınmazlar da olduğunu, mirasbırakanın ölümünden yaklaşık iki yıl önce davacılardan bakımı konusunda yardım istediğini, bakmayacaklarını belirtmesi üzerine davalıyı yanına çağırdığını ve davalının mirasbırakanın her türlü ihtiyacını karşıladığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17/09/2014 tarihli ve 2013/69 E. 2014/355 K. sayılı kararıyla, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 14/03/2018 tarihli ve 2015/6256 E. 2018/6950 K. sayılı kararıyla; “… Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki; mirasbırakanın malvarlığı araştırılmamış, temlikin makul sınırlar içinde kalıp kalmadığı yönünde inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Hâl böyle olunca; mirasbırakanın terekesinin tamamının değerinin saptanması, ölünceye kadar bakma akti ile yapılan temlikin makul sınırlar içinde kalıp kalmadığının belirlenmesi, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda deliller değerlendirilmek suretiyle mirasbırakanın gerçek iradesinin açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken anılan hususların gözardı edilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle mahkemenin kararı bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 03/11/2021 tarihli ve 2018/435 E., 2021/241 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın taşınmazlarından birini devrederek bakımını sağlama imkanı varken malvarlığının önemli bir kısmını devretmesinin muvazaalı olduğu, makul karşılanabilecek sınırın aşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, harcı tamamlanmayan değer üzerinden fazla vekalet ücretine hükmedildiğini, davalının mirasbırakanı babası ve annesinin bakımını üstlenmek için İstanbul'dan baba evine göç ettiğini, davalının adeta bir bebek gibi mirasbırakana baktığını, mirasbırakanın altını bağlamak, beslemek ve giydirmek dahi tüm ihtiyaçlarının davalı ve eşi tarafından tek başına yerine getirildiğini, mirasbırakanın yaşı, fiziki ve genel durumu, ilaveten eşinin mevcut rahatsızlıkları bakım ihtiyacının gerçek ve sözleşme iradesinin makul olduğunu ortaya koyduğunu, davalının edimini fazlasıyla yerine getirdiğini, mirasbırakanın eşitliği gözeten kimse olarak ölünceye kadar bakma akdi öncesinde de davanın tarafları arasında hakkaniyetli paylaşım yapmak amacıyla Keşan 1. Noterliğinin 28.08.2002 tarih ve 5772 yev. no.lu işleminde kayıtlı “Düzenleme Şeklinde Mirastan Feragat Sözleşmesi” ile çocukları arasında hak dengesini gözetmeye çalıştığını, mirasbırakanın sağlığında davacı oğullarına da kazandırmada bulunduğunu, mal kaçırma kastının varlığının ispatlanamadığıhı, tanık beyanları ile de mirasbırakan ile davacı çocukları arasında husumet bulunduğuna dair bir ifadenin bulunmadığını, mirasbırakanın çocuklarıyla beşeri ilişkisinin iyi olduğunu, bozma kararından sonra alınan bilirkişi raporu ile davalıya temlik edilen taşınmazların tüm malvarlığına oranının makul düzeyde olduğunun sübut bulduğunu, mirasbırakanın kalan malvarlığının davacıların saklı pay değerinden oldukça fazla olduğunu, temlikin muvazaalı olmadığını belirterek, hükmün bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebileceği belirtilmiştir.

6.2.2. 4721 sayılı TMK’nın 28/1. maddesinde; “Kişilik, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlar ve ölümle sona erer.” düzenlemesine yer verilmiş olup tapu sicilinde yapılacak tescil, terkin ve düzeltim gibi işlemler, doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince kamu düzenini ilgilendirdiğinden, bu hususların kendiliğinden göz önüne alınması gerekmektedir.

6.2.3. Öte yandan, taşınmazlarla ilgili davalarda vekalet ücretine esas olan değer ya dava dilekçesinde gösterilen değer veya mahkemece keşifte belirlenen ve buna göre eksik harcı tamamlanan değerdir. Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre de, taşınmazın keşif sonucu belirlenen değeri üzerinden eksik harç tamamlanmamış ise, vekalet ücreti dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden takdir edilir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Hemen belirtmek gerekir ki, kararın (IV./2.) nolu paragrafında yer verilen hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak, davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

6.3.2. Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda, dava 12.000,00 TL değer gösterilmek ve harçlandırılmak suretiyle açılmış, yapılan keşif sonucunda dava tarihi itibarıyla taşınmazlarda davacıların miras payına isabet eden değer ise 118.819,00 TL olarak belirlenmiş, mahkemece keşfen belirlenen bu değer üzerinden harç tamamlanmadan yargılamaya devam edilerek davanın kabulüne karar verilmiş olup, bu durumda dava dilekçesinde harçlandırılan 12.000 TL üzerinden davacılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, harcı tamamlanmayan miktar üzerinden fazla vekalet ücreti tayini doğru olmadığı gibi; yargılama sırasında ölen davacı ...’in veraset ilamına atıf yapılmak suretiyle mirasçıları adına tescil hükmü kurulması gerekirken, bu husus göz ardı edilerek ölü davacı adına tescil hükmü kurulması da isabetsizdir.

Ancak; değinilen bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onaması gerekmiştir.

V. SONUÇ:

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile;

1-Hükmün 2. bendinde yer alan; “...iptal edilen 1/3 payın davacı ... oğlu 1958 doğumlu ... adına tapuya KAYIT VE TESCİLİNE...” ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine; “...iptal edilen 1/3 payın Keşan Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/41 Esas 2019/40 Karar sayılı veraset ilamındaki miras payları oranında davacı ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline” cümlesinin yazılmasına,

V. SONUÇ:

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile;

1-Hükmün 2. bendinde yer alan; “...iptal edilen 1/3 payın davacı ... oğlu 1958 doğumlu ... adına tapuya KAYIT VE TESCİLİNE...” ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine; “...iptal edilen 1/3 payın Keşan Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/41 Esas 2019/40 Karar sayılı veraset ilamındaki miras payları oranında davacı ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline” cümlesinin yazılmasına,

2-Hükmün 4. bendinde yer alan “21.747,28 TL” ibaresinin hüküm yerinden çıkarılarak, yerine; “4.080,00 TL” ibaresinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davalı vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilen davacılardan alınmasına, alınan peşin harçların temyiz edene geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12676, Karar No: 2023/604, Tarih: 20.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/12676 E.  ,  2023/604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

İftira suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonunda Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.12.2019 tarihinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara şikayetçi tarafından yapılan itirazın mercii Sakarya 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02.06.2020 tarih ve 2020/863 değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.04.2021 tarih ve 2020/15270 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.05.2021 tarih ve KYB-2021/49862 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.05.2021 tarih ve KYB-2021/49862 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği cihetle, şüphelinin, hakkında görülen davanın hakimleri olan müştekilerin, aleyhine karar vermeleri sebebiyle, terör örgütü ile irtibatlı olduklarını belirterek başkaca hiçbir somut delille desteklenmeyen şikayetinden ibaret eylemine ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası "Yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat eden kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindedir.

2. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/96 esas sayılı dosyasında şikayetçi olan hakimlerin şüpheli hakkında 10.03.2016 tarihinde cinsel istismar suçundan mahkumiyetine karar verdikleri anlaşılmaktadır.

2. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/96 esas sayılı dosyasında şikayetçi olan hakimlerin şüpheli hakkında 10.03.2016 tarihinde cinsel istismar suçundan mahkumiyetine karar verdikleri anlaşılmaktadır.

3. İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği ve somut olayda; şüphelinin, hakkında görülen davanın hakimleri olan şikayetçilerin FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibatlı olduklarını belirterek başkaca hiçbir somut delille desteklenmeyen 17.05.2016 tarihinde Cumhurbaşkanlığı İletişim Merkezine ihbarda bulunma şeklindeki eylemine ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Sakarya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 02.06.2020 tarih ve 2020/863 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.