muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35709, Karar No: 2018/3486, Tarih: 26.03.2018

Davalı, davanın 10 yıllık zamanaşımına uğradığını, davacının dava konusu taşınmazda hiçbir hakkının bulunmadığını, davacının binanın yapımında herhangi bir katkısının bulunmadığını, binanın yapımı için kayınbiraderi ile götürü bedelle anlaştığını .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/581 Esas sayılı dosyasında harici satım sözleşmesinde kararlaştırılan satım bedelinin davacıya ödenmesine karar verildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının bodrum kattaki su basman duvarlarının yapılması, binanın demir kapısının yaptırılması, dükkan camlarının taktırılması, dükkan ve iki dairenin ince işçiliğinin yaptırılması nedeniyle 1998 yılı rayiçlerine göre vekaletsiz iş görme hükümlerine göre hesaplanan 4.407,95 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı davalı adına kayıtlı hisseli taşınmaz üzerinde yapılan dükkan ve dairelerde malzeme ve işçilik yapımında katkısı olduğunu ileri sürerek 5.000.00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, vekaletsiz iş görme hükümlerine göre hesaplanan 4.407,95 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Maddi hukuka dayanan savunma vasıtaları itirazlar ve def’iler olarak ikiye ayrılmakta olup, itirazlar; bir hakkın doğumuna engel olan veya o hakkı sona erdiren vakalar olup, hakim tarafından re’sen gözetilebilmektedir. Def’iler ise; davalının borçlu olduğu edimi özel bir nedenle yerine getirmekten kaçınmasına imkân veren bir hak olup, taraflarca ileri sürülmesi gerekir. Zamanaşımı def'i, davanın esası hakkında her türlü muameleye manidir. Bu sorun halledilmeden davanın esası incelenemez. (11.01.1940 tarihli 15/70 sayılı İçt. Bir. Kararı) Bu itibarla; davalı tarafın zamanaşımı def'inde bulunduğu nazara alınarak bu husus hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 75,50 TL harcın istek halinde taraflara iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5700, Karar No: 2018/10327, Tarih: 13.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5700 E.  ,  2018/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Büyükçekmece Vergi Dairesinin mükellefi olan sanık hakkında, 04.07.2011 tarihli tebliğe rağmen "2009, 2010, 2011 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri gizlediği" iddiasıyla Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2013 tarih ve 2011/9279 esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, Büyükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.02.2015 tarih 2013/439 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verildiği; sanık hakkında, 28.10.2011 tarihli tebliğe rağmen "2009 takvim yılına ait defter ve belgeleri gizlediği" iddiasıyla Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2012 tarihli iddianamesiyle ise temyiz konusu davanın açıldığı gözetilmeden, aralarındaki fiili ve hukuki irtibat nedeniyle her iki dava birleştirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA,13.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6097, Karar No: 2022/15154, Tarih: 22.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/6097 E.  ,  2022/15154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilinin itirazı üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 11/05/2019 tarihinde davalıya zorunlu trafik sigortalı araç ile davacının yolcu olduğu aracın çarpışması sonucu gerçekleşen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sürekli iş göremezlik zararı ve adli rapor ücreti için şimdilik 5,140,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kabulü ile 58.169,84 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.114,00 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 59.309,84 TL talebinin kabulüyle 13/03/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince, davalının itirazının reddine karar verilmiş, davalı vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı tarafından faturası sunulan 1.140,00 TL rapor ücreti yargılama giderleri içerisinde yer alması gereken bir kalem olup tazminat alacağı ile birlikte değerlendirilerek temerrüt faizi işletilmesi doğru değildir.

Ayrıca Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, başvurunun kısmen kabulü ile 59.309,84 TL tazminatın davalıdan alınarak başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiş ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 8.510,28 TL vekalet ücreti ödenmesine hükmedilmiştir. Davalı vekili tarafından, davacı taraf için hükmedilen vekalet ücreti de itiraza konu edilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalının vekalet ücretine ilişkin itirazının reddine karar verilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir. Sigortacılık Kanunu'nun 30/17. ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13. maddeleri uyarınca, tarafların vekille temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekalet ücretinin her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olduğu öngörülmüştür. Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için ilgili mevzuat göz önüne alınarak hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında belirlenmesi, söz konusu miktarın maktu vekalet ücretinin altında kalması hâlinde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tam nispi vekalet ücretine hükmedilmesi bozma sebebi ise, de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan “ve 1.140,00 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 59.309,84 TL” ibarelerinin çıkarılmasına, 2 numaralı bendinde yer alan "olmak üzere toplam 2.073,00 TL'nin" ibareleri çıkartılarak yerine “...1.140,00 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 3.213,00 TL'nin" ibarelerinin, 3 numaralı bendinde yer alan "8.510,28 TL" ibaresi çıkarılarak yerine "3.400,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10071, Karar No: 2015/5234, Tarih: 02.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10071 E.  ,  2015/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, onbeş yaşı içerisindeki mağdurenin suç tarihinde suça sürüklenen çocuk ... ile bir arkadaşının evine giderek burada cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka neden olmaksızın cinsel ilişkiye girdiği sabit olduğundan mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 26.02.2010 günlü raporda "Mağdurede maruz kaldığı olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiği ve ruh sağlığının bozulduğu" şeklinde bilgi verilmesi üzerine anılan rapor esas alınarak ...'ın cezası TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan objektif sorumluluğun kaldırılarak subjektif sorumluluğun kabul edildiği, 5237 sayılı TCK.nın 23. maddesi uyarınca failin, gerçekleşen fakat kastetmediği bir neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, cebir, tehdit veya hile gibi iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın mağdureyle cinsel ilişkiye giren ...'ın bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiğinin iddia olunduğu olayda, ...'ın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, mesleki tecrübesi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında, ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmayacağı, meydana gelen zararın 5237 sayılı TCK.nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşılması sırasında dikkate alınabileceği gözetilmeden, cezasında 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi ile artırım yapılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7517, Karar No: 2016/3367, Tarih: 16.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/7517 E.  ,  2016/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.....Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 15.02.2012 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki ...... plakalı aracıyla davalıya ait olan ve yol üzerinde gelişigüzel park edilmiş römorka çarpması sonucunda davacının aracından maddi hasar meydana geldiğini ve davacının da yaralandığını, tarfik kazası tespit tutanağına göre davalının asli kusurlu olduğunu, davacının kusurunun olmadığının belirtildiğini, davacının 7.500 TL değerindeki aracını kaza sonrası ancak 1.000 TL'ye satabildiğini, 6.500 TL zarara uğradığını, ayrıca kazalı aracı için 200 TL park ücreti ödediğini belirterek 6.700 TL maddi, 3.300 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 15.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın kötüniyetli olduğunu, istenen tazminat miktarının fahiş olduğunu, müvekkilinin maddi durumunun iyi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 1.320 TL maddi tazminatın 15/02/2012 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat isteminin reddine, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 1.000 TL manevi tazminatın 15/02/2012 gününden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

........Sulh Ceza Mahkemesi 2012/224 E. sayılı ceza yargılıma dosyasından kusur oranlarına ilişkin alınan bilirkişi raporunda davalı sürücü ... tamamen kusurlu, davacı sürücü ... ise kusursuz bulunmuştur. Mahkemece, kusur oranlarının belirlenmesi için aldırılan Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı 02/05/2013 tarihli raporda, davacı sürücü ...'ün %40 oranında kusurlu, davalı sürücü ...'in %60 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir. Mahkemece, Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi'nin raporunda belirtilen kusur oranlarına göre karar verilmiştir. Bilirkişi raporları arasındaki kusur oranlarına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, İTÜ Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/588, Karar No: 2015/5843, Tarih: 26.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/588 E.  ,  2015/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ........ tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı 01.06.1983 - 15.04.1985 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde çalıştığının tespitini istemiş, mahkemece, davacıya ait işe giriş bildirgesi verildiği ancak dönem bordrosu verilmediği, .... ... da yapılan iş ile ilgili kayda rastlanmadığı, davacı tanıklarının da çalışmaya ilişkin kesin nitelikte beyanda bulunmadıkları dolayısıyla işe giriş bildirgesi dışında davacının hizmetine ilişkin delile ulaşılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İncelenen dava dosyasında, davacının davalı işyerine 01.06.1983 tarihinde işe girişine dair bildirgesi mevcut olup, Kuruma hak düşürücü süre içerisinde intikal ettiği anlaşılan ve davacıya ait kimlik bilgilerini içeren işe giriş bildirgesinin varlığı dikkate alınarak, işe giriş bildirgesinin düzenleme tarihindeki mevzuat hükümleri ile bir günlük çalışmaya karine oluşturduğu, dinlenen davacı tanığı.....’nin de çalışmayı doğruladığı gözetildiğinde anılan tarih itibariyle bir günlük tespite karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7056, Karar No: 2014/9049, Tarih: 25.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/7056 E.  ,  2014/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/119847

Mahkeme : ADANA 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 17.12.2010 - 2010/619 esas ve 2010/1818 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36609, Karar No: 2017/4197, Tarih: 10.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/36609 E.  ,  2017/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, .../... köyü ... mevkii ... ... Sokak/ 1 c I b/1c2a Pafta 176 ada 2 parsel sayılı arsa üzerine yapılan 21 adet müstakil villa ile ilgili yapı denetim hizmetini yerine getirdiğini, ... Belediyesinden %60 bitmiş olduğuna ilişkin rapor alındığını, hakedişlerin ödenmediğini, hak edişlerin ödenmemesi nedeni ile ... 37. İcra müdürlüğünün 2013/10120 esas sayılı dosyası ile davalılar aleyhine takip yaptığını, yapılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini belirterek davalıların itirazının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davalı ... yönünden açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine, Davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile, davalının ... 37. İcra Müdürlüğünün 2013/10120esas sayılı takip dosyasına itirazının kısmen iptaline, takibin 119,304,84-TL üzerinden devamına, karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’ın aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki dava, yapı denetim hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Yapı denetim sözleşmesi arsa sahipleri adına verilen vekaletname uyarınca yüklenici ve yapı denetim kuruluşu arasında imzalanması Yapı Denetim Kanunu olan 4708 sayılı Kanun’un 2,5 ve Yapı Denetimi Sözleşmesi Uygulama Yönetmeliği’nin 12. maddesine aykırılık teşkil etmekte ise de; Yapı Denetim Kanunu uyarınca, Yapı Denetim Kuruluşunun davalı tarafın inşaatına denetim hizmeti vermesi halinde yüklenici ile arsa sahipleri arasında düzenleme şeklinde tanzim edilen kat karşılğı inşaat sözleşmesi sırasında tapuda maliki görülen arsa sahipleri birlikte yapı denetim üçretinden sorumlu oldukları halde yanılgılı gerekçe ile arsa sahiplerinden ... ... sorumlu tutulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Hükme esas alınan 21.05.2014 tarihli bilirkişi heyet raporunun 4. sayfasında ... Belediyesi onayı, hakediş raporları, seviye tespit tutanaklarının ve yapı kullanma izin belgesinin dosyada bulunmadığı belirtildiği halde eksik belgelere rağmen rapor tanzim edilmesi doğru görülmemiştir. Hal böyle olunca konusunda uzman bilirkişi heyeti oluşturularak, önceki bilirkişi raporlarına yapılan itirazlarıda karşılayacak taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor tanzim edilmesinin istenmesi, bundan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Sonuç: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.