muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10371, Karar No: 2016/4614, Tarih: 06.04.2016

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve Yargıtay CGK ve Özel Daire Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

2- İfade Alma Yasak Sorgu Yöntemleri ve İkrar:

CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet Savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez.

CGK., 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararda, hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varılmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

3- Anayasa ve CMK Hükümlerine Göre Mahkûmiyet Hükmünün Gerekçesinde Gösterilmesi Gereken Hususlar:

Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

1412 sayılı CMUK'nun 308. maddesine kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayıldığı haller tek tek sayılmış olup, bunlardan biri de hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesidir (CMK'nun 289. maddesinde de hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, hukuka kesin aykırılık hallerinden biri olarak gösterilmiştir).

Yukarıda yer verilen Anayasanın 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanıkların mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle, sanık hakkındaki mahkumiyet kararının bozulması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/624, Karar No: 2018/3338, Tarih: 10.07.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/624 E.  ,  2018/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, hakaret, kasten silahla yaralama, tehdit

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-a, 35/2, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası, TCK'nun 86/1, 86/3-e. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 ay hapis cezası, TCK'nun 125/1-2, 125/2, 29, 52/2-4. maddeleri uyarınca 1680 TL adli para cezası, CMK'nun 223/2-a. maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında, katılan ...’ya yönelik tehdit suçundan her zaman işlem yapılabilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan, doğrudan adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü, CMUK’nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan, müdafisinin bu hükme yönelik temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, ...’ya ve ...’e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, meşru savunmaya, teşdide, katılan ... vekilinin, tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Dosya kapsamına ve Mahkemenin kabulüne göre; katılan ...'nın aralarında boşanma davası bulunan resmi nikahlı eşi ile ayrı yaşadığı, sanık ...'in de resmi nikahlı eşi ...'dan ayrı olarak ... isimli bir kadınla karı koca hayatı yaşadığı, sanık ...'in kız kardeşi ...'ın ise kocasından boşanmış olduğu, olay tarihinden önce ... ile ...arasında duygusal ilişki bulunduğunu sanığın bildiği ve bu ilişkiyi tasvip etmediği, olay günü sanığın, katılan ... ile resmi nikahlı eşi ... arasında da ilişki olduğunu öğrendiği, bu duruma kızıp içine sindiremediği ve olay günü öğlen saatlerinde,...'nın evine gidip "... dışarı çık" diye bağırdığı, katılanın annesi...'nın dışarı çıkıp ...'nın evde bulunmadığını söylemesi üzerine sanığın "kafasına sıkacağım, öldüreceğim, anasını avradını sinkaf edeceğim" diyerek oradan ayrıldığı, bir süre sonra sanığın tekrar gelip tehditlerini sürdürdüğü, sanığın kısa bir süre sonra kendisine tehdit içeren mesaj çekmesi üzerine korkan ...'nın, sanık ile konuşmak üzere amcasının oğlu olan ...'ten kendisini motosikletle köye götürmesini istediği, motosikleti ...'in kullandığı, ...'nın ise ...'in arkasına oturduğu, yol ayrımına vardıklarında sanığı aracı ile kendilerini beklerken gördükleri, motorsiklet ile araç aynı hizaya geldiğinde sanığın arabadan inmeden av tüfeğini elverişli mesafeden öldürme kastı ile katılanlar ... ve ...'e yöneltip birden çok ateş ettiği, katılan ...'nın vurularak yere düştüğü, baş, sırt ve kol bölgelerinden yaralanan ...'in ise motorsiklet ile hızla uzaklaştığı, sanığın buna rağmen ateş etmeye devam ettiği ancak...'in kaçmayı başardığı olayda;

A-1-Tasarlama halinin kabulü için, sanığın verdiği öldürme kararı ile eylem arasında tasarlamayı kabule elverişli makul bir sürenin geçmesi, makul süre içinde ruhi dinginliğe erip soğukkanlı olarak düşünmesine rağmen verdiği kararda sebat ve ısrar ederek, eylemini gerçekleştirmesi gerekmekte olup, somut olayda sanığın ruhi dinginliğe ulaşabilecek makul süre geçmeden eylemini gerçekleştirdiğinden ve tasarlamanın koşulları bulunmadığından, katılan ...'yı kasten öldürmeye teşebbüsten cezalandırılması gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde ve suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Katılandan kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız hareketlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, sanık lehine tahrik indirimi yapılırken, 1/4 ila 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulaması sırasında, makul bir indirim yerine 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

B-1-Kabule göre sanığın, baş, boyun, kol ve omuz bölgelerinden, göğüs, parietel, frontal ve temporal bölgelerden multipl saçma isabetleri sonucu, parankimal hematoma, SAK ve beyin ödemine, kraniektomiye, her iki gözde korneal perforasyona, sol orbitada fraktüre neden olacak, hayati tehlike geçirmesine, kraniektomiye bağlı kemik eksikliğinin alan itibariyle organlardan birinin işlevinin zayıflamasına, her iki gözdeki yaralanmaya bağlı olarak tam görme kaybına neden olacak şekilde katılan ...’yı yaraladığı, katılanın birden çok kez ameliyat geçirerek hayatta kaldığı olayda; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, yaralanmanın niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınırdan ceza verilmesi yerine yazılı şekilde 18 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

2-Sanığın etkili mesafeden av tüfeği ile ateş etmesi sonrasında katılan ...'in de isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olmasına, sanığın bu durumu görmesine rağmen ateş ederek eyleminin sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirmesine, buna bağlı olarak ortaya çıkan kastının bir bütün halinde öldürmeye yönelik olmasına göre, katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten TCK’nun 81/1 ve 35/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kasten silahla yaralama suçundan hüküm kurulması,

C-Sanık hakkında TCK'nun 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

C-Sanık hakkında TCK'nun 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, katılan ...’e yönelik eylem yönünden aynı yasanın 326/son maddesi de gözetilerek, tebliğnamedeki düşünceye gibi BOZULMASINA, 10/07/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10381, Karar No: 2020/6953, Tarih: 24.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/10381 E.  ,  2020/6953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiracılık sıfatının tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

HMK'nun "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesinde; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kanunun "İstinaf Dilekçesinin Reddi" başlıklı 346 ncı maddesi; "İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.",

"Temyiz Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 365 inci maddesi;"Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir.

Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir." hükümlerini içermektedir.

Diğer taraftan, HMK'na dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nun 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 346 ncı madde hükmünün temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından verilen karara karşı ilgili bölge adliye mahkemesine veya ilk derece mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra veya kesin olan bir karara karşı verilmesi halinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin temyiz dilekçesinin reddine karar vereceği ve ret kararını ilgiliye tebliğ edeceği, bu ret kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulması halinde ise, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay'a gönderileceği, Yargıtay'ın ilgili dairesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmemesi halinde, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli temyiz incelemesini gerçekleştireceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı davacı vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kesin olarak karar verildiği, bu karara yönelik davacı tarafından ilk derece mahkemesine temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, temyiz dilekçesinin kesin olan bir karara karşı verildiği gerekçe gösterilerek temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek karar verildiği, bu ret kararına karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine dosyanın ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen temyiz formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 24/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3477, Karar No: 2016/1846, Tarih: 14.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/3477 E.  ,  2016/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma suçunun vasfındaki değişiklik nedeniyle hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 14.05.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdurun işyerine gelerek kontör isteyen sanığın kontör bulunmadığı cevabını alması üzerine belinden ekmek bıçağı çıkararak kontör istemini yinelediği, mağdurun korkarak alarma basmasıyla sanığın bir şişe viski alıp kaçtığı, çevredekilerin yardımıyla mağdurun kaçan sanığın elinden viskiyi aldığının anlaşılması karşısında; delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükmedilmesi,

2- Sanığın, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2330, Karar No: 2018/6641, Tarih: 14.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/2330 E.  ,  2018/6641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 16.03.2018 tarihli geri çevirme kararının gereği yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1- Tapu Müdürlüğü’nün 16.04.2018 tarihli cevabı yazısında istenilen tapu kayıtlarının geldi kayıtlarının olmadığı belirtildiğinden, davalı tarafın dayandığı 10.04.1980 tarih - 40 ve 26.01.1971 tarih - 1032 sıra numaralı tapu kayıtlarının birer sureti müzekkere ekinde Tapu Müdürlüğüne gönderilerek bu tapu kayıtlarının geldi kayıtlarının (Mart 967 tarih - 796, 779, 780, 781 ve 782 sıra numaralı tapu kayıtlarının) tesislerinden itibaren tedavülleri ile söz konusu tapu kayıtlarının oluşumuna esas belirtmelik tutanakları ve belirtmelik haritalarının onaylı örneklerinin,

2- Çekişmeli taşınmazlara komşu 3236 parsel ile 149 ada 126, 127, 130, 131, 132, 133 ve 134 parsel sayılı taşınmazların ... tutanaklarının kesinleşme şerhli onaylı örnekleri ile varsa tespite dayanak belgelerin ve ... sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, geri çevirme kararında sözü edilen eksikliklerin titizlikle takip edilmesi, geri çevirme kararının yerine getirilmemesinde ihmali ya da kusuru bulunanlar hakkında yasal sorumluluğun doğacağı hususunun unutulmaması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1842, Karar No: 2013/2016, Tarih: 04.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1842 E.  ,  2013/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 02/04/2008-31/12/2010 tarihleri arasında yüksek mimar olarak çalıştığını, son aylık net ücretinin 2.475 TL olduğunu, 10/06/2010 tarihinde doğum iznine ayrıldığını, işveren tarafından sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını, primlerinin eksik yatırılması sebebiyle doğum izni esnasında düşük tutardan geçici iş göremezlik ödeneği aldığını, davalı tarafından doğum izni, yılık izin ve süt izni sürelerini kullandığı müddet boyunca ücretinin ödenmediğini, Kasım ve Aralık ayı ücretinin ödenmediğini, Ekim ayı ücretinin ise eksik ödendiğini, 31/12/2010 tarihinde sözlü olarak kendisine doğum iznine gittiği süreçte işe başka mimarlar alındığını, iş yerinde kendisine ihtiyaç kalmadığını, 31/12/2010 tarihi itibariyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, hak ve alacaklarının aynı gün içinde ödeneceğinin bildirildiğini, fesih sonrası hak ve alacaklarının ödenmemesi üzerine davalı işverene Noter aracılığı ile ihtarname gönderdiğini, bunun sonucunda davalı işveren tarafından alacaklarının eksik ödenmesinin teklif edildiğini, kabul etmemesi üzerine kendisine Noter aracılığı ile sözleşmesinin devam ettiğini ve mazeretsiz olarak devamsızlık yaptığı ileri sürülerek işe başlaması yönünde ihtarda bulunulduğunu, davalının fesih iradesinin kendisine iletilmesi ile sonuçlarını doğurduğunu, davalı işyerinde mesai saatlerinin hafta içi 08:30-18:30 cumartesi günleri 08:30-13:00 saatleri arasında olduğunu, ancak 02/04/2008-10/06/2010 tarihleri arasında yasal sürenin

2013/1842-2013/2016 S/2

üstünde çalışma yaptığını, davalının doğum izni, yıllık izin ve süt izni sürelerinde ücretini ödemediğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma alacağı ve Ekim-Kasım-Aralık ayları için ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.