muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10090, Karar No: 2021/1575, Tarih: 24.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/10090 E.  ,  2021/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK

MAHKEMESİ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın bozulmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 113 ada 156 parsel sayılı 41.050,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, önceki zilyetleri ... ve ... tarafından uzun süreden beri terk edildiği belirtilerek tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, miras yolu ile gelen hakka dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 113 ada 156 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile fen bilirkişisinin raporuna ekli krokide (B) harfiyle gösterilen 8.987,41 metrekare yüzölçümündeki bölümünün aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Dairemizin 08.06.2020 tarih ve 2016/17161 Esas, 2020/1593 Karar sayılı ilamı ile, "Mahkemece, dava konusu 113 ada 156 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişinin raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümü yönünden davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle davanın kabulüne dair yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve incelemenin karar için yeterli bulunmadığı, davacı tarafından, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak dava açıldığı halde Mahkemece, yöntemince zilyetlik araştırması yapılmadığı, taşınmazın niteliğinin belirlenmesinde esaslı unsur olan hava fotoğraflarından yararlanılmadığı, soyut nitelikteki yerel bilirkişi ve tanık anlatımları ile taşınmaz bölümünün kullanım durumunu ve toprak yapısını açıklama bakımından yetersiz, denetime elverişli olmayan ziraatçı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verildiği, ayrıca ziraatçı bilirkişisi raporunda, nizalı bölümün kuzeyinde ve batısında kısmen mera parseli bulunduğu belirtilmesine rağmen usulünce mera araştırması yapılmadığı gibi, mera parselinden nasıl ayrıldığı ve arada yapay ya da doğal ayırıcı bir sınır bulunup bulunmadığı hususunun da açıklanmadığı belirtilerek, Mahkemece öncelikle, tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin farklı dönemlerde çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının en az üç adedi Harita Genel Müdürlüğü'nden tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulması suretiyle dosya keşfe hazır hale getirildikten

sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, fen bilirkişisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi ve jeolog bilirkişisinin katılımıyla yeniden yapılacak keşifte, usulünce zilyetlik araştırması yapılması, bu kapsamda, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğrafları üzerinde jeodezi ve fotogrametri mühendisine inceleme yaptırılarak, çekişme konusu taşınmaz bölümünün hava fotoğraflarında gösterilmesinin istenilmesi ve bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğu, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve zilyetliğine ne zaman başlanıldığı hususlarının belirlenmesine çalışılması; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın kime ait olduğu, öncesinde kim tarafından kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, öncesinde nasıl kullanıldığı, kadim mera olup olmadığı hususlarının etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, beyanları arasında oluşacak çelişkilerin gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılması; ziraatçi bilirkişi kurulundan, taşınmazın öncesinin ne olduğu, zirai faaliyete konu olup olmadığı, üzerinde sürdürülen zilyetliğin mevcut olup olmadığı, mevcut ise zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğü ve zilyetlik süresinin ne kadar olduğu, taşınmazın toprak yapısı, niteliği, bitki örtüsü ve kullanım durumunu; komşu taşınmazlarla mukayeseli olarak belirten, fotoğraflarla desteklenmiş ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması; fen bilirkişisine, keşfi takibe ve denetlemeye imkan verir rapor ve kroki düzenlettirilmesi; jeolog bilirkişiden, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığı hususunda bilimsel verilere dayalı, ayrıntılı rapor istenmesi ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuş; bu kez davacı ... tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacının sair karar düzeltme itirazları yerinde değildir. Ne var ki Dairemizin 08.06.2020 tarih ve 2016/17161-2020/1593 Esas-Karar sayılı ilamının 3. paragrafında " jeolog bilirkişinin katılımıyla ” keşif yapılması ve yine aynı paragrafın 25 ve 26. satırlarında “ jeolog bilirkişiden, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığı hususunda bilimsel verilere dayalı, ayrıntılı rapor istenmeli ” ibaresi yazılmış ise de; çekişmeli taşınmaza ait kadastro paftası, fen ve zirai bilirkişi raporları içerikleri ve dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, çekişmeli taşınmaz içerisinde ve yahut kıyısında dere, akarsu, göl vs. gibi refakate jeolog bilirkişi alınmasını yahut kıyı kenar çizgisi belirlenmesini gerektirir bir durum bulunmadığı ve bu ibarelerin bozma ilamına sehven yazıldığı ve davacı tarafa fazladan mali külfet yükleyeceği ve davacı tarafın karar düzeltme isteminin bu nedenle yerinde olduğu anlaşıldığından; bozma ilamının 3. paragrafının 8. satırında yer alan “ jeolog bilirkişisinin ” ibaresi ile aynı paragrafın 25 ve 26. satırlarında yer alan " jeolog bilirkişiden, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığı hususunda bilimsel verilere dayalı, ayrıntılı rapor istenmeli ” ibarelerinin bozma ilamından çıkartılmasına ve böylelikle bozma ilamındaki maddi hatanın giderilmesine ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan davacının sair karar düzeltme isteminin REDDİNE, 24.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13163, Karar No: 2010/4497, Tarih: 10.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/13163 E.  ,  2010/4497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla rızasıyla cinsel ilişkide bulunmak suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26/10/2005 gün ve 2004/326 Esas, 2005/1847 Karar sayılı hükmün sanık tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 30/11/2006 günlü tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrasındaki suça temas ettiği, şikayete tabi bu suçtan dolayı 16 yaşında olan mağdurenin de şikayetçi bulunmadığı anlaşıldığından, aynı Yasanın 73. maddesi ve 5271 sayılı CMK.nun da 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkümiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12693, Karar No: 2022/1019, Tarih: 25.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/12693 E.  ,  2022/1019 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 33. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/01/2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacının davalı işverenliğin ...'daki işyerinde 13.08.2012 - 19.08.2014 tarihleri arası şantiye şefi olarak çalıştığı, aylık maaşının net 5.000,00 USD olduğu, iş sözleşmesinin işverenlik tarafından feshedildiği, davacının 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını,üç haftada bir gün hafta tatili izni kullandığını,2014 yılının haziran ve temmuz aylarında hiç hafta tatili izni kullanmadığını, dini bayramların ilk günü dışındaki tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketin ... şantiyesinde 14.08.2012-04.08.2014 tarihleri arası şantiye şefi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 04.08.2014 tarihli fiili çalışmasından sonra kendi özgür iradesi ile izinden dönmeyerek işe devam etmemesi sonucu 24.10.2014 tarihinde davalı işverenlik tarafından haklı sebeple feshedildiği, davacının 15,50 USD saat ücreti ile çalıştığı, davacıya aylık ödenen 5.000,00 USD'lik tutarın asıl ücret+fazla mesai ücreti karşılığı olduğu, işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma yapılmadığını, istisnai olarak çalışma yapılmış olması halinde çalışma karşılığı ücretin bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiğini, hafta tatili alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekilli istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekilli istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu, davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasındadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye, aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının, davalıya ait iş yerinde şantiye şefi olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır.Davacının ücret bordrolarında gösterilen fazla mesai tahakkuklarının gerçek ücretin bir parçası olduğu ve yapılan ödemenin fazla mesai ücreti ödemesi olarak yapılmadığının kabulü ile davacının ücretinin belirlenmesi yerindedir.Ancak Mahkemece şirket bordrolarında fazla mesai tahakkuku göstermesinin dahi işyerinde fazla mesai yapıldığına karine teşkil ettiği gerekçesi ile davacı tanık beyanına göre davacının fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması hatalıdır.Davalı tanıkları davacının çalışma gün ve saatlerinin esnek olduğunu beyan etmişlerdir.Şantiye şefinin çalışma düzenini kendisinin belirlemesi ve dosya kapsamına göre çalıştığı şantiyede davacı işçi üzerinde çalışma koşullarını düzenleyen başka bir amirinin olmaması, projeyi sevk ve idare eden kişi olması nedeniyle davacının fazla mesai ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir. Buna göre, davacının çalışma düzenini kendisinin belirlediğinin anlaşılması karşısında, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalı yararına takdir edilen 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.01.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3290, Karar No: 2022/7374, Tarih: 25.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3290 E.  ,  2022/7374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25.04.2019 tarih ve 2017/476 E- 2019/216 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.02.2021 tarih ve 2019/985 E- 2021/132 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Türk Patent nezdinde 25.08.1998 tarih ve 98/011749 sayı ile tescilli “PRO PLAN” markasının sahibi olduğunu, markasını Türkiye’de ve dünya çapında en çok tercih edilen hayvanların beslenmesine yönelik ürünler üzerinde kullandığını ve tanınmış bir marka olduğunu, davalının 29, 30 ve 31. sınıfları kapsayacak şekilde 2016/66600 sayılı “PRO PLAN” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığınca davalının başvurusu kapsamındaki “Hayvan yemleri” ürünlerinin başvurudan çıkartılarak kalan ürünler için markasının Resmi Marka Bülteninde yayınlandığını, müvekkilinin dava konusu marka başvurusuna, kapsamında bulunan 31. sınıfa dahil tüm mallar yönünden, yaptığı itirazın nihai olarak YİDK tarafından kısmen reddedildiğini, oysa davaya konu marka kapsamında kalan malların müvekkili markasının kapsadığı mallarla benzer olduğunu, ihtilaflı markaların da aynı olduğu düşünüldüğünde markalar arasında karıştırılma ihtimali olacağını, dava kapsamındaki ürünler yönünden de dava konusu başvurunun 556 sayılı KHK’nın 8/1(b) hükmü uyarınca reddi gerekirken aksi yönde karar verilmesinin hatalı olduğunu, dava konusu marka kapsamında 31. sınıfta yer alan “İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Ormancılık ürünleri. Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Malt (insan tüketimi için olmayan).” ürünleri ile müvekkili markası kapsamındaki 31. sınıfa dahil “evcil hayvanlar için gıdalar ve yemler” ürününün benzer olduğunu ileri sürerek, davalı şirketin 2016/66600 sayı ile yapmış olduğu marka tescil başvurusuna müvekkili şirket tarafından yapılan kısmi itirazın 31. sınıftaki “İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Ormancılık ürünleri. Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Malt (insan tüketimi için olmayan)” emtiaları yönünden kısmen reddine dair YİDK tarafından verilen 2017-M-8856 sayılı kararın iptali ile tescili halinde markanın belirtilen emtialar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davaya cevap vermemiş, katıldığı duruşmalarda davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davaya cevap vermemiş, katıldığı duruşmalarda davanın reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davaya konu başvuru kapsamından çıkarılmayan mallar bakımından aynı ve benzer olma koşulunun sağlanamadığını, söz konusu mallar ve hizmetler bakımından başvuruya konu işaret ile iddialara mesnet markalar arasında ortalama tüketicinin görsel, işitsel ve kavramsal algısı bakımından ilişkilendirilme ihtimali de dahil iltibasa neden olacak herhangi bir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu marka başvurusu ile itiraza mesnet gösterilen davacı markasının aynı/benzer olduğu; markaların emtia listelerinin çekişme konusu “31. sınıf: 31/01 İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. 31/02 Ormancılık ürünleri. 31/04 Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. 31/06 Malt (insan tüketimi için olmayan)” bakımından benzer ve ilişkili mallardan oluştuğu, bu sebeple de markalar arasında işbu emtialar bakımından 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında “karıştırılma ihtimali”, tescil engeli ve hükümsüzlük nedeni bulunduğu, davacının PRO PLAN markasının “tanınmış marka” olduğu iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 16.10.2017 tarih 2017/M-8856 sayılı kararının, davacı itirazlarının reddi yönünden iptaline, tesciline karar verilen 31. Sınıfta yer alan "işlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Ormancılık ürünleri. Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Malt (insan tüketimi için olmayan)" emtiaları yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tarafların marka işaretleri arasında ayniyet derecesinde benzerlik bulunduğu konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, davacının itirazına mesnet marka kapsamında 31. sınıfta yer alan "Evcil hayvanlar için gıdalar ve yemler" emtiası ile davalı şirket adına tescilli marka kapsamında bulunan ve dava konusu edilen 31. sınıfta yer alan "İşlenmemiş tarım ve bahçecilik ürünleri, tohumlar. Ormancılık ürünleri. Canlı ve kurutulmuş bitkiler ve otlar. Malt (insan tüketimi için olmayan)" emtiaları arasında, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca benzerlik olduğunun mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyet incelemesi ile tespit edildiği, mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 25/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9542, Karar No: 2008/12853, Tarih: 04.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9542 E.  ,  2008/12853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır.Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır.Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının Tarım Müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekar başına ortalama verimi ve üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, yalnızca buğday ürünü dikkate alınarak diğer yıl nadas uygulandığı gerekçesiyle buğday-nadas münavebesine göre taşınmaza değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; mahkemece geri ödenmesine karar verilen miktarı hükümde açıkça gösterilmeyip infazında tereddüt uyaracak şekilde karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.