muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19400, Karar No: 2014/19030, Tarih: 18.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19400 E.  ,  2014/19030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ... resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13/06/2006 tarihinde anlaşmalı olarak eşi sanık ...'ten boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/11/2014 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4529, Karar No: 2015/738, Tarih: 22.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4529 E.  ,  2015/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2013

NUMARASI : 2012/409-2013/512

Davacı Ö.. B.. vekili Avukat Tahir tarafından, davalı E.. B.. aleyhine 16/11/2012 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile duygusal birliktelik yaşadıklarını, birkaç kez ayrılıp barıştıklarını, davalının kendisini rahatsız etmesi nedeniyle cep telefonundan uyarı mesajı çektiğini, davalının karşılık olarak kendisine hakaret, sövgü ve tehdit içeren mesajlar çektiğini, şikayetçi olması üzerine jandarmada verdiği ifadesinde de tekrar hakaretlerde bulunduğunu belirterek, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; kişilik haklarına saldırı nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayda; olayın gelişimi, davaya konu sözlerin ağırlığı ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2015 gününde oyçokluğula karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 22/01/2015
Yargıtay — Esas No: 2013/6540, Karar No: 2013/9286, Tarih: 13.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6540 E.  ,  2013/9286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Her ne kadar Dairemizin 19.02.2013 tarihli geri çevirme kararının (2) nolu bendinde, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmazların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki arsa metrekare rayiç bedeli takdir komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin araştırılması istenilmiş ise de; ilgili Belediye..... tarafından, cadde ve sokak bazındaki değerlerin gönderildiği ve bunlardan hangisinin dava konusu taşınmaza, hangisinin de somut emsale ait olduğu anlaşılmadığından;

Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen semerciler mahalesi 1056 ada 6 parsel sayılı taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin ilgili Belediye Başkanlığı..... sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18289, Karar No: 2015/2369, Tarih: 29.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/18289 E.  ,  2015/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 26/09/2010 tarihli iddianame ile müşteki ...'ın yetkilisi bulunduğu şirketin kullanılmayan, eski şantiyesinden meydana gelen hırsızlık eylemi ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinin uygulanmasının talep edidiği halde, sanık hakkında anılan müştekiye karşı eyleminden dolayı hüküm kurulmadığı görülmekle; bu konuda dava zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken sanığın suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak indirim oranının belirlenmesi yerine, en üst sınırdan indirim yapılması suretiyle hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.01.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5924, Karar No: 2023/6421, Tarih: 20.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5924 E.  ,  2023/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/752 E., 2022/765 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/336 E., 2022/103 K.

Taraflar arasındaki mirasın reddinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı hakkında Elazığ 3. İcra Müdürlüğünün 2017/5163 Esas sayılı dosyasıyla icra takibi başlatıldığını, ancak borçlunun alacağı karşılayacak mal varlığının tespit edilemediğini, davalı tarafından alacağını karşılıksız bırakmak amacıyla kendisine intikal edecek mirasın kayıtsız şartsız olarak reddedildiğini, davalının borcuna yeter mal varlığı bulunmadığı gibi davalı tarafından borcuna karşılık herhangi bir teminat da gösterilmediğini belirterek davalı ...'ın muris ...'ın mirasının reddinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mirasın reddinde ret beyanının mahkemeye ulaşması ile birlikte mirasın reddedilmiş sayıldığı, mirasın reddi davasının 18.02.2021 tarihinde açıldığı, dava dosyasının ise 31.08.2021 tarihine açıldığı, davalı mirasçının mirası ret tarihi ile işbu dava tarihi arasında 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 617 nci maddesinde düzenlenen altı aylık sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasın reddinin iptaline yönelik bu davanın 31.08.2021 tarihinde açıldığını, mirasın reddinin iptali davasının açılması için son günün (18.08.2021) adli tatile denk geldiğini, adli tatilde sürelerin işlemeyeceğini, davanın hak düşürücü süreden reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasın reddinin iptaline yönelik bu davanın 31.08.2021 tarihinde açıldığını, mirasın reddinin iptali davasının açılması için son günün (18.08.2021) adli tatile denk geldiğini, adli tatilde sürelerin işlemeyeceğini, davanın hak düşürücü süreden reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda murisin ölüm tarihinin 02.02.2021 olup, davalının 18.02.2021 tarihinde mahkemeye müracaat ederek “mirası kayıtsız şartsız reddettiğine” dair beyanda bulunduğu, ilgili Sulh Hukuk Mahkemesince 02.03.2021 tarihinde mirasın reddine karar verildiği, ret beyanının sulh hukuk hâkimi tarafından tutanakla tespit edilmekle beyan tarihinden itibaren sonuç doğurduğu, Türk Medeni Kanunu'nun 617 nci maddesinin açık hükmü karşısında ret tarihi (18.02.2021) ile davanın açıldığı tarih (31.08.2021) arasında 6 aylık hak düşürücü sürenin geçtiği, 6100 sayılı HMK'nın 104 üncü maddesine göre bitmesi adli tatile rastlayan sürelerin yedi gün daha uzatılmış sayılmasının sadece, adli tatilde bakılamayacak olan iş ve davalara ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun tayin ettiği sürelere ilişkin olduğu, başka kanunların özellikle maddi hukuka ilişkin kanunların tayin ettikleri hak düşürücü süreler ile zamanaşımı sürelerinin bitiminin adli tatile rastlaması durumunda, adli tatilin bitmesinden itibaren yedi gün daha uzatılmış sayılmasına imkân olmadığı, bu hâlde mahkeme kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı yanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacaklıları zarara uğratmak amacıyla kötü niyetle yapılan mirasın reddinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 104 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 617 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 104 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 617 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5684, Karar No: 2023/4877, Tarih: 06.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5684 E.  ,  2023/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/675 E., 2015/199 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2014/675 Esas, 2015/199 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiin Temyiz İstemi

Mağdurenin yaşını büyük olarak söylediğine, muayene raporundaki bulguların başka bir nedenle de meydana gelmiş olabileceğine ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiin Temyiz İstemi

Mağdurenin yaşını büyük olarak söylediğine, muayene raporundaki bulguların başka bir nedenle de meydana gelmiş olabileceğine ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme Kabulü

"Mahkememizce yapılan yargılama sonunda toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mağdureler ... ..., ... ... ve ... ...'nin Buca ... Evi Çocuk Yurdunda kaldıkları, 04/01/2014 günü yurt yönetiminden izinli olarak çarşıya çıktıklarında Konak vapur iskelesi yakınında Bornova Özel Koruma Bölüğünde askerlik yapan ve izinli olarak çarşıya çıkan sanıklar ..., ... ve ... ile tanıştıkları, aynı gün saat 16:30'a kadar birlikte gezdikten sonra yurda gideceğiz diyerek sanıklardan ayrıldıkları, ancak geç kalmaları nedeniyle yurda alınmayacaklarını düşünerek gece yurda dönmedikleri ve parkta sabahladıkları, ertesi gün mağdure ...'nın sanıklar ... ve ...'u telefonla arayarak yanlarına çağırdığı, sanıklar ... ve ...'un Kemeraltı'nda mağdurelerle buluştukları, daha sonra aynı birlikte görev yapan sanık ...'ın da yanlarına geldiği, birlikte gezdikten sonra mağdurelerin kalacak yerleri olmadığını söylemeleri üzerine hep birlikte metroyla sanıkların askerlik yaptıkları birliğin yanına geldikten sonra tel örgülerden gizlice geçirerek askeri birliğe girdikleri, mağdure ve sanıkların önce kışla binasında , daha sonra da kışlanın içindeki ağaçlık arazide ateş yakıp oturdukları, bu sırada yanlarına diğer sanıklar ... ve ... ...'ın da geldiği, ağaçlık arazide hep birlikte otururlarken sanık ...'un 15 yaşından küçük olan mağdure ...'yi öpmeye çalıştığı, mağdurenin kendisini engellemeye çalışmasına rağmen mağdure ...'yi boynundan öpüp ısırdığı, bu nedenle mağdurenin boynunda ekimoz oluştuğu, ancak sanığın eylemine devam etmediği, sabaha kadar ağaçlık alanda oturduktan ve uyuduktan sonra sanıkların saat 07:00 sıralarında mağdureleri yine çitlerin üzerinden atlatarak kışlanın dışına çıkardıkları, mağdurelerin kaldığı yurt görevlilerinin mağdurelerin bir gün önce yurda dönmemeleri nedeniyle polise kayıp ihbarında bulunmaları üzerine mağdurelerin Eski İzmir semtinde bulunan ... isimli işyerinde kahvaltı yaparken bulundukları vicdani kanaatine varılmıştır." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE