muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/736, Karar No: 2022/558, Tarih: 14.04.2022

HMK’nun 46 ve mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 573 ve devamı maddelerine göre, hâkimin, bir soruşturma, kovuşturma veya davayla ilgili olarak yaptığı işlem, yürüttüğü faaliyet ve kararları nedeniyle ancak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilecek olup, kişisel kusura, haksız fiile veya diğer sorumluluk sebeplerine dayanılarak da olsa, hâkim aleyhine tazminat davası açılamayacağı her türlü kuşku ve duraksamadan uzaktır.

T.C. Anayasasının 138/1-2. maddesi gereğince; “Hâkimler görevlerinde bağımsızdırlar. Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatlerine göre hüküm verirler. Hiçbir organ, makam, merci veya kişi, yargı yetkisinin kullanılmasında mahkemelere ve hâkimlere emir ve talimat veremez; genelge gönderemez; tavsiye ve telkinde bulunamaz.” Hâkimlerin Anayasa güvencesi altına alınan bağımsızlığı, ilke olarak yargı fonksiyonunun ifa edilmesi dolayısıyladır. Yargı yetkisinin özellikleri, hâkimlerin kişisel sorumluluğunda, özel bir sorumluluk düzeninin uygulanmasını zorunlu kılmıştır. Zira yargı görevinin bağımsızlık ve tarafsızlık içinde aksatılmadan yerine getirilmesi esastır. Gerçekten, hâkimlerin diğer devlet memurlarının tâbi bulundukları sorumluluk esaslarına bağlanmaları, yaptıkları her işlemin, aleyhlerine bir tazminat davasına yol açabileceğini düşünmelerine ve bunun sonucu olarak tereddüt içinde kalmalarına yol açabilir.

Tabiidir ki; adaletin gerçekleşmesi, hâkim hakkında sorumsuzluk müessesesinin kabulünü gerektirmez. Ancak, hâkimin hukuki sorumluluk halleri benimsenirken, yargısal faaliyetten ibaret olan esas görevinin aksatılmamasına büyük özen gösterilmesi zorunludur. Gelişigüzel bir sorumluluk sisteminin benimsenmesi, hâkimin bağımsızlığını ve tarafsızlığını tehlikeye düşürebilir.

Hâkimlerin verdikleri kararlarından dolayı ilke olarak sorumlu tutulamayacakları esas olmakla beraber, Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hâkimin bağımsızlığı kadar tarafsızlığını da güvence altına almak amacıyla, onun hukuki sorumluluğunu sınırlı olarak kabul etmiş ve aynı zamanda sorumluluğun tespitini özel bir usule tâbi tutmuştur.

Hâkimin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabilmesi için; HMK’nun 46. maddesinde tahdidi olarak yazılı bulunan sebeplerin bir ya da bir kaçının gerçekleşmesi, hâkimin görevini yaparken davacıya karşı düşmanlığı veya karşı tarafla dostluğu nedeniyle, davacı aleyhine, kasıtla veya ağır ihmalle kanuna açıkça aykırı karar vermiş olması, kasten, adalete ve yasalara aykırı karar verdiğinin, tevil ve tefsire ihtiyaç göstermeyecek derecede açık ve kesin olması, davacının karardan dolayı zarar görmesi ve hâkimin davranışı ile zarar arasında illiyet bağının olması ve bu hususların davacı tarafından kanıtlanması gerekir.

Somut olayın incelenmesinde;

Somut olayın incelenmesinde;

Davacı banka ticari kredi müşterisi Talebe Mermer San. Ve Tic. Ltd. Şti. ve kefillerden olan alacağının tahsili için İstanbul 3.İcra Müdürlüğünün 2010/16054 E.sayılı dosyasında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatılmış, Tavşanlı İcra Müdürlüğünün 2010/509 Talimat sayılı dosyasından 12.04.2012 tarihinde dosya borçlularından...'nun kuyumcu dükkanında haciz yapılmış ve has altın karşılığı toplam 1.207.623,00 TL değerinde 12.579,41 gr muhtelif altın haczedilerek icra müdürlüğünün kiraladığı banka kasasında muhafaza altına alınmış, İstanbul 21.İcra Hukuk Mahkemesi 2012/581 E. - 2012/391 K.sayılı kararı ile İİK'nun 97.maddesine göre istihkak iddiasının reddine, takibin devamına ve 3.kişinin istihkak davası açma muhtariyetine karar verilmiş, 3.kişi İstanbul 21.İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/697 E.sayılı dosyası ile istihkak davası açmış, 3.kişi şirket icra müdürlüğüne müracaatla altınların kendi ellerinde haczedildiğinden bahisle kendilerine yediemin olarak teslim edilmesi ve altınların satışının durdurulması isteminde bulunmuş, icra müdürlüğü, icra mahkemesince takibin devamına ve satış kararının da ancak mahkeme kararıyla kaldırılabileceği gerekçesiyle bu talebi reddetmiş, 3.kişi bu kararı şikayet yoluyla icra mahkemesine götürmüş, İstanbul 21.İcra Hukuk Mahkemesi 29.05.2012 tarih ve 2012/728 E. - 2012/559 K.sayılı kararı ile; İİK'nun 88/2.maddesindenin; Anayasa Mahkemesinin 12.01.2012 tarihli kararı ile alacaklının muvafatine ilişkin kısmının iptal edildiğinden bahisle 3.şahıs elinde bulunan taşınır malların haczi halinde 3.şahsın kabul etmesi üzerine 3.şahsa yediemin olarak bırakılması gerekmekte olup, alacaklının muvafakat şartı aranmayacağından davacının şikayeti yerinde görülmüş olup, muhafaza altındaki altınların 3.şahıs Serdaroğlu Sarrafiye Kuyumculuk İnş. Taah. Eml. San. Ve Tic. Ltd. Şti.ye teslimine ancak satışın durdurulmasına yönelik istemin reddine karar verilmiş, banka tarafından karar öğrenildiğinde, altınlara ilişkin özel düzenleme sebebiyle tekrar muhafazası için icra müdürlüğünden talepte bulunulmuş, talep, altınların mahkeme kararı ile teslim edildiği gerekçesi ile reddedilmiş, bu ret kararının kaldırılması için yapılmış olunan şikayet bu kez aynı mahkemece kabul edilmiş ve 2012/805 E. - 2012/678 K.sayılı kararı ile altınların tekrar icra kasasına konulmak suretiyle muhafazasına karar verilmiştir.

Somut olayda, mahkemece İİK.nun 88/1. ve 88/2.maddesinin uygulanması açısından yanlış yorumlandığı, itiraz üzerine somut olaya kanunun ilgili fıkrasının uygulandığı ve alacağın tahsili açısından kanun yollarının tüketilmediği görülmektedir.

Somut olayda, mahkemece İİK.nun 88/1. ve 88/2.maddesinin uygulanması açısından yanlış yorumlandığı, itiraz üzerine somut olaya kanunun ilgili fıkrasının uygulandığı ve alacağın tahsili açısından kanun yollarının tüketilmediği görülmektedir.

Hâkimin bağımsızlığı ve tarafsızlığı ile bunların gerçekleştirilmesine yönelik teminatlar hâkimlerin keyfî davranabilecekleri, istedikleri şekilde karar verebilecekleri ve bu kararlardan da sorumlu olmayacakları anlamına gelmemekle birlikte, somut olayda, yukarıda detaylıca açıklandığı üzere, HMK’nun 46. maddesinde sayılan sebeplerin mevcut olmadığı sonuç ve vicdani kanaatına varıldığından, işbu davanın reddine ve ...nun 49. maddesi hükmü uyarınca davacının 700-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlere, kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, dosyadaki kanıtlara ve heyetin takdirine göre;

1-HMK'nun 46.maddesi uyarınca açılan davanın REDDİNE,

2-HMK’nun 49.maddesi uyarınca davacının takdiren 700-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına,

3-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince; alınması gereken 83,50 TL başvurma harcı yerine 37,25 TL alındığından, eksik kalan 46,25 TL harç ile alınması gereken 113,30 TL maktu karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 159,55 TL harcın davacıdan alınarak, hazineye irad kaydına,

4-Davacı tarafça yapılan yargılama masraflarının kendisi üzerinde bırakılmasına,

5-HMK’nun 333. maddesi gereği, hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı tarafından yatırılan gider avansından kullanılmayan kısım kalması halinde davacıya iadesine,

6-Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı yararına hesaplanan 4.950-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Hazinesine verilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dava, HMK’nın 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda HMK'nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA, 14.04.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1510, Karar No: 2020/7457, Tarih: 17.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1510 E.  ,  2020/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, sanık ... yönünden 29.06.2007, sanık ... yönünden 05.09.2007, sanıklar ... ve ... yönünden 31.12.2007 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanıklar ... ve ...’ya yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.04.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 17.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8089, Karar No: 2010/11916, Tarih: 06.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8089 E.  ,  2010/11916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...; tapu kaydına tutunarak ... Köyünde bulunan dava dilekçesinde sınırlarını belirttiği taşınmazın orman kadastro komisyonunca tahdit içinde bırakıldığı, taşınmazın tahdit dışına çıkarılması ve adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna itiraz ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp 09.08.1973 yılında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp 02.11.1995 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ve 4999 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp 26.07.2007 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen sınırlaması yapılmamış yerlerde orman kadastrosu ile 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 09.08.1973 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman sınırlama haritası içinde kaldığı ve orman rejimi dışına çıkarılmadığı anlaşıldığına, orman kadastrosunun iptali davası açılabilmesi için 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesinde düzenlenen hak düşürücü sürelerin çoktan geçtiğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17078, Karar No: 2008/2246, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17078 E.  ,  2008/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1953 yılında seri bazında yapılan orman kadastrosuna ilişkin düzenlenen ve dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri tüm çevresiyle birlikte gösteren 1/10.000 ölçekli orman kadastro haritası ile varsa aplikasyon ve 2/B haritası getirtildikten sonra, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, ile aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon ile 2/B hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon ve 2/B haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle düzenlenecek müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/02/2008 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/20694, Karar No: 2015/16580, Tarih: 26.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20694 E.  ,  2015/16580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2011/163-2013/464

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; davalı F.. S..'nun ......................... Hastanesinde başhekim yardımcısı olduğunu, davalıya 2009 Ocak-Kasım aylarında kadro standardının yanlış hesaplanmasından dolayı fazla döner sermaye ek ödemesi yapıldığını, kamu zararına neden olan Ö.. Y..'in belirtilen dönemde harcama yetkilisi, S. B. 'nın ise gerçekleştirme görevlisi olduğunu belirterek 18.644,29 TL kamu zararının ödeme tarihlerinden itibaren kademeli yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece; davanın kabulü ile; 18.644,29 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Ancak, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre, talep edilen asıl alacak miktarına faiz işletilmesi için TBK.'nun 117/1.(BK.nun 101/1.) maddesi gereğince; “Muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer” hükmüne göre, davalı borçlunun temerrüde düşürülmesi gerekmektedir.

Dosya kapsamından; davalı F.. S..'nun 21.02.2011 tarihinde temerrüde düşürüldüğü anlaşıldığına göre, mahkemece; 21.02.2011 tarihinden itibaren yasal faize karar verilmesi gerekirken, ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değilse de, belirtilen hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yazılı bulunan "ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile" ibaresinin silinerek yerine "21.02.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile" cümlesinin yazılması suretiyle hükmün HUMK'nun 438/VII.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2773, Karar No: 2010/3065, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2773 E.  ,  2010/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi ve tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında ... Noterliği'nde biçimine uygun olarak düzenlenen 22.05.2001 gün ... yevmiye nolu kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davalı yüklenici, davacı arsa sahiplerine ait taşınmaz üzerinde inşaat yapımını üstlenmiştir. Sözleşmeye göre yapılacak inşaatın bitim süresi temel üstü vizesinden itibaren 20 aydır. Davacıların iddiası, davalının kabulü ve 31.05.2001 tarihli davalının imzasını taşıyan makbuz niteliğindeki belgeye göre davalının davacı ...'den bu sözleşme nedeniyle 2.500,00 TL aldığı da anlaşılmaktadır. ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/155 D.İş dosyası içeriği ve alınan bilirkişi raporundan davacı ile dava dışı ... arasında yapılan sözleşme uyarınca, dava konusu arsa üzerinde bir kısım imalâtlar bulunmakla birlikte bunların projesine uygun ve işe yarar olmadığı anlaşılmaktadır. Yine dava konusu yerde yapılacak inşaatla ilgili 30.04.1997 tarihli olup imar mevzuatına göre 5 yıl süreyle ve 30.04.2002 tarihine kadar geçerli (inşaat) yapı ruhsatı da mevcuttur. Taraflar arasındaki sözleşmeye göre inşaatta yapılacak bağımsız bölümlerin anahtar teslimi haline getirilmesine kadar tüm masraflar davalı yükleniciye ait olduğu ve inşaatla ilgili alınmış yapı ruhsatı da mevcut bulunduğundan davalı yüklenici işe başlayıp önceki yüklenici tarafından proje ve ruhsatına aykırı olarak yapılan temel ve su basman inşaatını kaldırıp sözleşme ve eklerine uygun inşaat faaliyetine başlaması gerekirken, sözleşme tarihinden dava tarihine kadar 5 yıldan fazla, temel üstü ruhsatının alınması için gerekli makul süre çoktan geçmiş olmasına rağmen hiçbir inşai faaliyette bulunmadığı, yapılması gereken işlemler ve verilmesi gereken vekâletlerle ilgili olarak talepte bulunarak arsa sahiplerini temerrüde düşürmediğinden, yüklenici edimini ifada kusurlu olarak temerrüde düşmüştür.

Bu durumda, yüklenici temerrüdü sabit olduğundan sözleşmenin feshi isteminin kabulüne, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalının davacı ...'den almış olduğu 2.500,00 TL'nin davalıdan tahsil edilerek bu davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın tümden reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davacılar yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.