muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11675, Karar No: 2013/4172, Tarih: 25.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2011/11675 E.  ,  2013/4172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın, davalıya ait binanın duvarının yıkılması sonucu hasarlandığını, müvekkili tarafından araçta meydana gelen 10.254,00 TL hasar bedelinin sigortalısına ödendiğini belirterek TTK'nin 1301. maddesi gereğince 10.254,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, duvarı yıkılan binayı kiraya verdiğini, sigortalı araç sahibinin aracını kendisinin evinin önüne park etmiş olması halinde dava konusu olayın meydana gelmemiş olacağını, kendisinin bir kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, 10.109,74 TL'nin 25/08/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK.’nin 1301. maddesinden (6102 sayılı TTK'nin 1472. maddesi) kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde mutazarrır olan tarafın zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın oluşumuna veya zararın artmasına yardım ettiği veya zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakimin zarar ve ziyan miktarını indirebileceği yahut zarar ve ziyana karar vermeyebileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, davacıya sigortalı aracın, davacıya ait binanın kömürlük kısmına bitişik şekilde park edildiği, kömürlüğün duvarının yıkılması sonucu aracın hasar gördüğü anlaşılmıştır. Davalı savunmasında, sigortalı araç işleteninin, kömürlüğün hemen karşısında kendisine ait özel kapalı garajının bulunduğunu, buna rağmen aracını kömürlük duvarına sıfır olacak şekilde park ettiğini bildirerek olayın meydana gelmesinde sigortalı araç işleteninin de kusuru bulunduğunu belirtmiştir. Bu durumda mahkemece, davalının savunması üzerinde durularak 818 sayılı BK.'nun 44. maddesi uyarınca tazminatın tenkisinin gerekip gerekmediği hususu irdelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13898, Karar No: 2013/17737, Tarih: 11.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13898 E.  ,  2013/17737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEMLİK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2013

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, dava dışı babası H.'in borcuna karşılık teminat olmak üzere kayden maliki olduğu 7438 parsel 12 numaralı bağımsız bölümü tapuda satış göstermek suretiyle alacaklı F.T.'in kızı olan davalıya temlik ettiğini, borcun tamamı ödendiği halde mülkiyetin iade edilmediğini, davalı hakkında dolandırıcılık ve tefecilik eyleminden dolayı suç duyurusunda bulunduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı, mahkemece yazılı delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine; Dairece; "davacıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılması" gerektiğine değinilerek kararın bozulduğu, Gemlik C.Başsavcılığının 19.07.2012 tarihli iddianamesi ile davalı, kardeşi G. ve babası Feruz hakkında tefecilik yapmak ve dolandırıcılık suçlarından cezalandırılmaları istemiyle Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığı ve yargılamanın devam ettiği, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı delil sunmayan davacının yemin teklifinde de bulunmadığı ve davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayın özelliği gereği burada yemin delili üzerinde durulmasında gerekmektedir.

Yemin; bir tarafın mahkeme önünde belirli bir vakıanın doğruluğu konusunda yasanın öngördüğü şekilde yaptığı beyandır. Kesin ve tamamlayıcı olmak üzere yemin ikiye ayrılmaktadır. İspat yükü altında bulunan tarafın uyuşmazlığı çözüme bağlayıcı bir vakıa hakkında hasmına önerdiği yemine kesin yemin denmektedir. (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK). m. 344 (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) m.225 vd.). Tamamlayıcı yemin ise; gösterilen delillerin iddiayı kanıtlayamaması ve dava hakkında bir karar vermek için yargıçta bir kanaat oluşturmaması halinde yargıcın taraflardan birine önerdiği yemindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda tamamlayıcı yemine yer verilmemiştir.

Taraflardan birinin diğerine yemin önerisinde bulunabilmesi için öncelikle dava dilekçesinde yemin deliline başvuracağını açıkça belirtmiş olması gerekir (HMK.119/e-f-m.;HUMK m. 179/III ve 195/1). Yeminin, ancak isbat yükü kendisine düşen kişi tarafından önerilmesi mümkündür. Yemin konusu vakıanın önerilen tarafın kendisinden kaynaklanan vakıalara ilişkin olması gerekir (HMK.m 225;HUMK m. 345).

Taraflardan birinin diğerine yemin önerisinde bulunabilmesi için öncelikle dava dilekçesinde yemin deliline başvuracağını açıkça belirtmiş olması gerekir (HMK.119/e-f-m.;HUMK m. 179/III ve 195/1). Yeminin, ancak isbat yükü kendisine düşen kişi tarafından önerilmesi mümkündür. Yemin konusu vakıanın önerilen tarafın kendisinden kaynaklanan vakıalara ilişkin olması gerekir (HMK.m 225;HUMK m. 345).

Yemin, son çare olarak başvurulan bir delildir. Başka bir deyişle, yemin deliline başvurabilmek için öncelikle yemin önerisinde bulunanın ileri sürdüğü diğer delillerin incelenmesi ve bunların yeterli olmadığının anlaşılması gerekir.

Ne var ki, davalının, sanık olarak yargılandığı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/375 esasında kayıtlı derdest olan ceza davasının bulunduğu, her ne kadar B.K 53. (TBK. 74) maddesi hükmü uyarınca kural olarak ceza mahkemesi tarafından verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, orada belirlenen veya belirlenecek olguların eldeki dava bakımından bağlayıcı olacağı ve yazılı bir belge ibraz edilememişse de, ceza dosyasında sabit görülen bazı olguların HUMK' nun 292 (6100 sayılı HMK'nun 202.maddesi) gereğince yazılı delil başlangıcı olarak değerlendirilebileceği açıktır.

Hal böyle olunca; ceza davasının sonucunun beklenmesi, ceza dosyasındaki ve eldeki dosyadaki delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  11.12.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5659, Karar No: 2013/22541, Tarih: 10.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5659 E.  ,  2013/22541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/12/2011 tarih ve 2005/234-2011/437 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ile davalılardan ... ve Ego Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/12/2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı asiller, davacı vekili Av. ... ve davalılardan ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların maliki, sürücüsü olduğu araçların çarpışması sonucu yolcu olan müvekkillerinden ... ve ...'in yaralandığını, davacıların bu kaza nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek, şimdilik ... için 2.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, ... için 1.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, Yılmaz için 2.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, 21.7.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile de maddi tazminat miktarını artırmıştır.

Davalılardan Ego Genel Müdülüğü vekili, müvekkilinin olayda kusursuz ve istenen tazminatın da fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu olayda davalı ...’ün % 75,...’un ise % 25 oranında kusurlu bulunduğu, davacı ...’ın zararının 1.800,00 TL, ...’in 79,55 TL, ...’in 4.000,00 TL olduğu, tarafların sosyal ekonomik durumuna, manevi tazminatın zenginleşme aracı olmaması da nazara alınarak ... için 4.000,00 TL, ... için 2.000,00 TL, Yılmaz için 2.000,00 TL üzerinden manevi tazminatın takdir edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalılardan ... ve Ego Genel Müdürlüğü vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ... ile davacılar arasındaki uyuşmazlığın yolcu taşıma ilişkisinden kaynaklanmasına, bu nedenle dava zamanaşımı süresinin KTK'nun 109 ncu maddesine tabi olmayıp TTK'nun 767/5.'nci maddesi hükmü uyarınca mülga BK'nun 125.'nci maddesindeki 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunmasına göre davalılardan ... ve Ego Genel Müdürlüğü vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, yolcu taşıma ve haksız eylem hukuksal nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mülga Borçlar Kanunu’nun 47.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri gözönüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda davacılardan yolcu olan ...'in kaza tarihinde 5 yaşında olduğu, kaza sonrası kafasında çökme kırığı oluştuğu, hayati tahlike geçirdiği, 45 gün mutad iştigaline engel teşkil edecek şekilde yaralandığı, alnındaki izin ise iki ameliyatla daha iyi hale getirileceği dosya kapsamı ile sabit olup, kaza tarihi dikkate alındığında mahkemece bu davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı makul değildir.

O halde, yukarıda açıklanan ilkelere göre, mahkemece, kaza tarihi de gözetilerek anılan davacı yararına daha tatminkar bir manevi tazminat miktarına hükmedilmesi gerekirken davacı ...'in manevi zararını hafifletmekten uzak yazılı miktara hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bu davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... ve Ego Genel Müdürlüğü vekilinin tüm, davacılar vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılardan ... yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılar ... ve Ego Genel Müdürlüğü'nden alınarak davacıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18966, Karar No: 2018/4474, Tarih: 25.09.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/18966 E.  ,  2018/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 15.03.2007 tarihinde bayilik sözleşmesi akdedildiğini, Rekabet Kurulu kararları uyarınca 15.03.2012 tarihinde bayilik sözleşmesi ve bununla bağlantılı intifa sözleşmelerinin muafiyet dışında kaldığını, bu nedenle davacı şirketin 15.05.2013 tarihinde intifa hakkını 7.944,74TL terkin harcı ve sair işlem masrafını davalı malik nam ve hesabına ödemek suretiyle tek taraflı talep ve işlem ile terkin ettiğini, intifa terkini için yapılması gereken masrafların sorumlusunun intifa lehdarı değil, intifa terkini esnasında taşınmazın maliki olan davalı olduğunu ileri sürerek, davacı şirket tarafından davalı nam ve hesabına ödenmiş olan 7.944,74 TL intifa terkin giderinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının intifa terkin harcına katlanmakla yükümlü olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında 15 yıl 4 günlük süre için intifa hakkının kurulmasına ilişkin sözleşmenin süreye ilişkin hükmünün Rekabet Hukuku mevzuatı çerçevesinde geçersiz hale geldiği, davacı tarafın intifa hakkını terkin ettirmesi dolayısıyla 492 Harçlar Kanunu kapsamında ödemiş olduğu 7.787,34 TL ve 6,40 TL değerindeki bedelden 492 sayılı Harçlar Kanununun 58. madde hükmü çerçevesinde davalı tarafın sorumlu olduğu, ancak döner sermaye olarak tapu idaresine ödenen 140,00 TL'den ve 11,00 TL'den davalının sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden taraflardan alınmasına, 25/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11812, Karar No: 2022/7181, Tarih: 20.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11812 E.  ,  2022/7181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı-davalı Hazine, davacı ... İdaresi ve Mut ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece verilen önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “Çekişmeli taşınmazların eski tarihli belgelerde ne şekilde göründüğünün ve zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması, Mut Belediye Başkanlığınca sunulan tapu kaydının usulünce uygulanması ve sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabul kısmen reddine, fen bilirkişilerinin 11.02.2016 tarihli korki ve raporu esas alınmak suretiyle, dava konusu Mut ilçesi Meydan Mahallesi 233 ada 6 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunan A harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Arsa" niteliği, "304,03 m2" yüzölçümü ile, ... adına tapuya kayıt ve tesciline, B harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Arsa" niteliği, "243,44 m2" yüzölçümü ile Mehmet Bıdıllı adına tapuya kayıt ve tesciline, C harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Arsa" niteliği, "281,47 m2" yüzölçümü ile, ... adına tapuya kayıt ve tesciline, D harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Arsa" niteliği, "334,32 m2" yüzölçümü ile ... Çesme adına tapuya kayıt ve tesciline, E harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Arsa" niteliği, "242,28 m2" yüzölçümü ile, ... adına tapuya kayıt ve tesciline, F harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Arsa" niteliği, "241,58 m2" yüzölçümü ile ..., ..., Dudu Toku, Dermen Toku, ..., Cemile Toku, ... ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline, G harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Arsa" niteliği, "401,41m2" yüzölçümü ile, ... adına tapuya kayıt ve tesciline, H harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Arsa" niteliği, "491,43 m2" yüzölçümü ile Mehmet Bahşiş adına tapuya kayıt ve tesciline, I harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Bahçe" niteliği, "748,13 m2" yüzölçümü ile Mehmet Küçük adına tapuya kayıt ve tesciline, J harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Bağ" niteliği, "997,73 m2" yüzölçümü ile, ... adına tapuya kayıt ve tesciline, K harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Meyve Bahçesi" niteliği, "4289,79 m2" yüzölçümü ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline, L harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Bahçe" niteliği, "2557,66 m2" yüzölçümü ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline, M harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Meyve Bahçesi" niteliği, "2030,95 m2" yüzölçümü ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline, N harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Arsa" niteliği, "345,47 m2" yüz ölçümü ile, ... Tunç adına tapuya kayıt ve tesciline, O harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Arsa" niteliği, "790,53 m2" yüzölçümü ile, ... adına tapuya kayıt ve tesciline, P harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Ev ve Bahçe" niteliği, "6000,93 m2" yüzölçümü ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline, R harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Yol" niteliği, "111,54m2" yüzölçümü ile tescil harici bırakılmasına, Z harfi ile gösterilen taşınmaz kısmının "Orman" niteliği, "146196,00 m2" yüzölçümünden dava dosyasında şahıslar adına tespit gören taşınmaz yüzölçümleri çıkartıldıktan sonra geri kalan kısmın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı-davalı Hazine, davacı ... İdaresi ve Mut ... tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nin 297/2. maddesinde hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Somut olayda; Mahkemece, davacı Mut Belediye Başkanlığının davasının kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği halde, adı geçen Belediye Başkanlığıyla ilgili olarak lehe veya aleyhe bir hüküm tesis edilmeyerek yukarıda bahsedilen Kanun hükmüne aykırı hareket edilmiştir.

Ayrıca, kadastro hakimi, tereddüt oluşturmayacak şekilde infaza elverişli hüküm kurmakla yükümlü oduğu halde, çekişmeli taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tesciline karar verilen Z harfli bölümün yüzölçümü hükümde açıkça belirtilmeksizin, infaza elverişli hüküm tesis edilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı Mut Belediye Başkanlığına iadesine, 20.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2610, Karar No: 2018/3476, Tarih: 09.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2610 E.  ,  2018/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı (sanık ...), tehdit (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine, sanık ...'nin tehdit suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kovuşturma evresinde ilk atanan vekilinin davadan çekilmesi üzerine kendisine yeni vekil atandığından haberdar olmayan katılan mağdure ..'ya yokluğunda verilen hükmün tebliğine dair dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığı anlaşıldığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde anılan tebligat eksikliğinin giderilmesiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5427, Karar No: 2018/16570, Tarih: 19.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/5427 E.  ,  2018/16570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan bozmanın lehe olması nedeniyle, bozma öncesi yapılan 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkarılarak yerine, "Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası yapılan yargılama gideri düşüldükten sonra bozma öncesi yapılan toplam 18,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine" cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.