muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25142, Karar No: 2014/25396, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25142 E.  ,  2014/25396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin feshe bağlı tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2014 gün ve 2014/13367 Esas, 2014/14434 Karar sayılı kararı ile “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “tüm süreye göre kayıtların davalıdan istendiği, ibraz edilmemesi üzerine kesin süre verildiği, ibraz edilmemesi nedeni ile de sunulan kayıtlara göre hesaplama yapıldığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı

istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup davalının fazla mesai ve tatil alacaklarına esas kayıtları ibraz etmemesinin davacı aleyhine yorumlanamayacağı, bu durumda 6100 sayılı HMK.’un 220 maddesi uyarınca işlem yapılması yanında çalışma düzeninin aynı olması prensibinden kayıtlı dönemin kayıt bulunmayan dönem için emsal olabileceği gibi mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gerektiği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19340, Karar No: 2016/7840, Tarih: 14.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19340 E.  ,  2016/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/155-2015/6

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacıların paylarına takdir edilen karşılığın arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacıların paylarına takdir edilen karşılığın arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95 - 2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin; “2981 sayılı Kanuna göre yapılan imar uygulamalarından doğan ve ipotekle teminat altına alınanlarda dahil olmak üzere her türlü alacak ve bedellerinin borçlu idarelerce ödenmesine” ilişkin usulü düzenleyen on ikinci fıkrası Anayasanın 2, 35 ve 36. maddelerine aykırı görülerek iptal edilmiştir.

Bu durumda; imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen ya da davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davalarında, 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 6. maddenin on ikinci fıkrasının uygulanması mümkün olmadığından, taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Dosya içindeki delil ve belgelere göre; davacıların paylarına karşılık davalı idarenin belirlediği bedellerin davacılara ödendiği anlaşıldığından, taşınmazların çekişmesiz bedellerinin, ödeme tarihindeki değerlerinin belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2) Kabule göre de; dava konusu 1016 parsel sayılı taşınmazın Sırma Sokağa, 1012 parsel sayılı taşınmazın ise Şerif Çavuş Sokağa cepheli olduğu, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin 2013 yılı için 370,32 TL ve 160,49 TL olarak belirlendiği anlaşıldığından, bilirkişi raporu ile taşınmazların dava tarihindeki m2 değerlerinin 150,00TL olarak tespit edilmesi nedeniyle rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda, taraflara değerlendirme tarihi olan çekişmesiz bedelin ödenme tarihi dikkate alınarak, emsal bildirmeleri için imkan tanınıp, gerektiğinde re’sen emsal celbedilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp rapor alınarak, dava konusu taşınmazlar ile emsalin emlak vergisine esas değerleri denetlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, geçersiz rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu durumda, taraflara değerlendirme tarihi olan çekişmesiz bedelin ödenme tarihi dikkate alınarak, emsal bildirmeleri için imkan tanınıp, gerektiğinde re’sen emsal celbedilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp rapor alınarak, dava konusu taşınmazlar ile emsalin emlak vergisine esas değerleri denetlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, geçersiz rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4371, Karar No: 2015/6140, Tarih: 24.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/4371 E.  ,  2015/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2012/323-2014/408

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere (kıyı alanına) elatmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,24.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20888, Karar No: 2009/8591, Tarih: 15.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/20888 E.  ,  2009/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının meslek hastalığı sonucu % 13.1 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, olayda kaçınılmazlığın kabul edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

9.7.2008 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, meslek hastalığının meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken olayın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir.Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması isabetsizdir.

Talepten bir miktar indirim yapılarak davacı yararına 9.000,00-TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 10.400,00-TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrası tümüyle silinerek yerine;

“1-9.000,00-TL manevi tazminatın maluliyet tarihi olan 3.7.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine,

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 1.080.00-TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen miktar üzerinden aynı Tarife gereğince belirlenen 500,00-TL avukatlık ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

3-Yargılama gideri olan toplam 11,30-TL’den kabul ve reddedilen miktarlar dikkate alınarak 9,80-TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

3-Yargılama gideri olan toplam 11,30-TL’den kabul ve reddedilen miktarlar dikkate alınarak 9,80-TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

4-Alınması gereken 486,00-TL karar ve ilam harcından peşin alınan 140,40-Tl harcın düşümüyle kalan 345,60-TL harcın davalıdan alınarak Hazine’ye irad kaydına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan 140,40-TL nispi harç ile 14,00-TL başvurma hacı olmak üzere toplam 154,40-TL harç diğerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 60.00 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20183, Karar No: 2015/5465, Tarih: 05.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20183 E.  ,  2015/5465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, tapu iptali ve tescil talebine ilişkin ve davalı Hazine cevap dilekçesinde orman iddiasında bulunmuş, mahkemece hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın üzerinde orman altı otlar bulunduğu belirtilmiş olmakla, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Geçici 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 2015/8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca temyiz inceleme görevinin Yargıtay 20. Hukuk Dairesine ait bulunması nedeniyle görevli Dairenin belirlenmesi bakımından dosyanın, 6644 sayılı Kanunla değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60/2 maddesi uyarınca Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2264, Karar No: 2022/1573, Tarih: 17.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/2264 E.  ,  2022/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2019 tarih ve 2018/413 - 2019/354 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 Sayılı Kanunun 5/1. maddesi

TCK'nın 53/1, 2, 3, 58/9, 62, 63. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin İstinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Dairemizce de benimsenen, öğretide ekseriyetle kabul gören yerleşik yargısal kararlara göre, örgütü yönetmek ya da örgüte üye olmak suçları mütemadi (kesintisiz) suçlardandır. Yani fiilin icrası süreklilik arz eder. Bu suçlarda örgüt hiyerarşisine dahil olup faaliyetlere başlanmakla suç tamamlanmıştır. Ancak fiilin icrası devam ettiği müddetçe fiilin ifade ettiği haksızlık da süreceğinden suç işlenmeye devam edecektir. Failin kendi isteğiyle ya da irade dışı olarak örgütten ayrılması halinde suç bitmiş olacaktır. Mütemadi suçların tamamlanmasıyla bitmesi aynı anlamı taşımamaktadır.

Mütemadi suçların ceza ve muhakeme hukuku bakımından önemli sonuçları mevcuttur. Ceza hukuku bakımından, suça teşebbüs fiilin bitmesine kadar değil tamamlanmasına kadar mümkündür. İştirak ise bitinceye kadar gerçekleşebilir. Suç işlenmeye devam ettiğinden, koşulları varsa meşru savunma hükümleri uygulanabilir. Uygulanacak ceza hükümleri bakımından temadinin bittiği tarih esas alınmalıdır. Yine kusur yeteneği ve yaş küçüklüğü bitiş tarihine göre tayin edilir.

Muhakeme hukuku bakımından ise, zamanaşımı, yetkili mahkeme ve şikayet süresi temadinin bitişine göre değerlendirilecektir. Ancak suçun mütemadi niteliği, kural olarak görevli mahkemenin belirlenmesi ya da kovuşturma usulünün tespiti bağlamında bir özellik taşımaz. Örgüt üyeliği temadi eden suçlardan olması nedeniyle hukuki ve fiili kesintiyle sona erecektir. Kesinti tarihi suç tarihidir.

Mütemadi suçlarda iddianame düzenlemekle hukuki kesintinin gerçekleştiğinin kabulü halinde dava zamanaşımı süresi de işlemeye başlayacaktır. Bir taraftan suç işlenmeye devam ederken iddianameyle kamu davası açılması nedeniyle bu suçun dava zamanaşımına uğrama tehlikesi ortaya çıkacaktır. Diğer taraftan tamamlanan ancak bitmeyen mütemadi suçtan dolayı aynı sanık hakkında çok sayıda iddianame düzenlenebilecektir. Kamu davası açılması için yeterli delil bulunan hallerde savunma alınmaksızın dava açılmasına engel hal yok ise de, mütemadi suçlardan olan örgüt üyeliği suçunda yakalamanın gerçekleşmediği durumda dava açılması bir yarar sağlamayacaktır. Bu nedenlerle, örgüt üyeliği suçunda, temadinin fiili kesinti(yakalanma) ile meydana geleceği kabul edilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaylar değerlendirildiğinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

Bu açıklamalar ışığında somut olaylar değerlendirildiğinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

Kocaeli 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumunda DHKP-C mensubu olmaktan hükümlü olarak bulunan sanığın, infaz memurları tarafından tutulan 21.02.2018 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere "aynı cezaevinde DHKP-C terör örgütü mensubu olmak suçundan hükümlü olarak bulunan ve müddetnamelerine göre de şartlı tahliyelerine çok az bir süre kalan ..., ... ve ... isimli şahıslara hitaben "Sevgili ... Merhaba, Kucaklıyorum seni, bugün daha iyiyim, halkın gündemiyle ilgili sana yazayım olur mu? soruna gelecek olursam şöyle; " şeklinde giriş cümlesinin bulunduğu, giriş yazısının altında el yapımı patlayıcı düzeneği krokisine ve düzeneğin çalışma prensibine yer verildiği anlaşılan ve " Kolay gelsin sevgilerimle ... " şeklinde sona erdirilen not kağıdını havalandırmadan göndermeye yönelik eyleminin, sanığın hükümlü olup ceza infaz kurumunda devletin gözetimi ve denetimi altında bulunması, örgüt üyeliği suçlarında temadinin fiili olarak yakalanma ile kesildiği düşünüldüğünde, sanığın iradi dışı olarak örgütten ayrıldığının kabul edilmesinin gerektiği, bu anlamda içinde el yapımı patlayıcı düzeneği krokisine yer verilen söz konusu not kağıdının diğer DHKP-C terör örgütü mensubu hükümlülere gönderilmek istemesinin, sanığın tekrar örgüt ile bağ kurduğu anlamına gelmeyeceği gibi bu eyleminde tek başına örgüt üyeliği suçunu oluşturmayacağı, bu nedenlerle sanığın eyleminin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun ve bu Kanuna göre hazırlanan tüzük ve yönetmelik kapsamında disiplin cezasını gerektirdiği nazara alınmadan, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine yönelik hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 4. Ağır Ceza mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6253, Karar No: 2016/2237, Tarih: 19.04.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/6253 E.  ,  2016/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.