muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4837, Karar No: 2008/12227, Tarih: 18.12.2008

İnmak İnş. Turizm San. ve Tic. Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yemek bedelinin tahsiline ilişkindir. Davacı iddianın kanıtı olarak faturaya dayanmış ise de davalılar akdi ilişkiyi inkar etmişlerdir. Fatura düzenlenmesi ... başına faturaya konu mal ve hizmetin verildiğine delil teşkil etmez. Bilirkişi tarafından incelenen davacıya ait işletme defterleri ile alacak ve borçluluk durumunun saptanması mümkün olmadığı gibi dava konusu faturanın davacı defterinde kaydının bulunması davacı alacağının varlığını ispat için yeterli değildir. Davacının iddiasını yazılı delille kanıtlaması gerekir. Bu nedenle, mahkemece davacıya alacağını kanıtlayacak delillerini sunma olanağı tanınıp, delilleri toplandıktan sonra uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalılar ... İnş. İnş. Tur. Mad. Tic. ve San. AŞ. ve İnmak İnş. Turizm San. ve Tic. Ltd.Şti. yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3131, Karar No: 2019/13032, Tarih: 10.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3131 E.  ,  2019/13032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/953, Karar No: 2014/3486, Tarih: 18.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/953 E.  ,  2014/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/361059

MAHKEMESİ : Mersin 4. Ağır ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26.09.2013

NUMARASI : 2012/156 Esas, 2013/228 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure Meryem'in Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinde muayenesinin yapıldığı 13.11.2012 ve raporun düzenlendiği 13.12.2012 tarihlerinde 18 yaşını bitirdiği ve çocuk statüsünde bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın mağdureler Meryem ve Elif’e yönelik işlediği kabul edilen beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna uyan TCK.nın 103/2, 103/3 ve 103/4. maddeleri uyarınca verilen ceza 15 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın TCK.nın 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, hakkaniyet gereği belirlenen cezada uygun bir miktar daha artırım yapılması yerine, 103/6. maddenin uygulama dışı bırakılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan A.. B.. vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, re’sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/736, Karar No: 2023/5519, Tarih: 16.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/736 E.  ,  2023/5519 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/491 D. İş,

ŞİKÂYETÇİ : ...

ŞÜPHELİ : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

İNCELEME KONUSU

KARAR : Ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Emirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.03.2022 tarihli ve 2021/1853 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bolvadin Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.04.2022 tarihli ve 2022/491 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07.11.2022 tarihli ve 94660652-105-03-17143-2022- Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2023 tarihli ve 2022/144581 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya aslının, şüpheli hakkında silahla tehdit suçundan Emirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.03.2022 tarihli ve 2021/1853 soruşturma, 2022/175 Esas, 2022/154 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 2022/240 Esasına kayden derdest olduğu anlaşılmakla, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

Somut olayda, müşteki ... ile evli ...'nın, adı geçen müştekinin ikametlerinde bulunmadığı sırada arkadaşlık yaptığı şüpheli ...'ı, müşteki ile ortak ikametlerine kabul etmesi suretiyle konut dokunulmazlığını ihlal ettiği iddiası ile şikayette bulunulması üzerine yapılan soruşturma sonucunda, Emirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından "...somut olayda ...'in ikamete girmesi konusunda Matanat'ın izni olması ve ...'in eve giriş amacının meşru olmayan bir amaca yönelik olduğuna ilişkin dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı, bu sebeple konut dokunulmazlığı suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı..." gerekçesiyle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 03.06.2020 tarihli ve 2020/6815 Esas, 2020/7017 Karar sayılı ilamında yer ... " …kadın eşin, sanığın eve girmesine ... göstermesi, yukarıda açıklanan, sanığın yakalanma şekli karşısında, 5237 sayılı TCK’nun 116/3-son cümle ve ifade edilen evlilik birliğinde aile bireylerinden birinin göstereceği ... açıklamasının meşru bir amaca yönelik olması hükmü çerçevesinde değerlendirilemeyeceği, bu nedenle sanık R. hakkında atılı suçla korunan, TCK'nun 116. maddesinin gerekçesinde “Konut dokunulmazlığının ihlali, kişinin kendisine özgü ... ve sükununu ve yuvasındaki yaşamının sulh ve selametle cereyanı için var olması gerekli güvenlik duygusunun sarsılmasını ifade etmektedir. Bireylere karşı işlenen ve aynı zamanda onların muhtaç oldukları güvenlik ve sükunu ihlal eyleyen bu fiillerin, hürriyete karşı işlenen suçlar arasında bir suç olarak tanımlanması uygun görülmüştür.” şeklinde ifade edilen hukuki yararın ihlal edilmesi sebebiyle konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği halde yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, müşteki ile resmi nikahlı olan Matanat'ın 07.09.2021 tarihli kolluk ifadesinde arkadaşı olduğunu belirttiği şüpheli ... ile ara sıra telefonla görüştüğüne ve olay günü eşi ile arası bozuk olduğu için şüpheliyi evine çağırdına dair beyanda bulunması, bilgi sahibi sıfatıyla ifadesine başvurulan ...'ün olay günü şüpheliyi müştekinin evine girmesi üzerine evde gizlenmiş vaziyette yakalamış olması ve 07.09.2021 tarihli kolluk tarafından düzenlenen tutanağa göre olay günü ihbar üzerine kolluk görevlileri eve geldiklerinde şüphelinin ... mutfak penceresinde görüldüğünün anlaşılması karşısında, olay günü şüpheli ...'in, müşteki ..., eşi Matanat ve müşterek iki çocuklarının ikamet ettikleri konutlarına müştekinin yokluğunda Matanat ile görüşmek için gelmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin meşru bir amaca yönelik olmadığının kabul edilmesi gerektiği, meşru olmayan amaca yönelik ev sahibi rızasının ise geçerli olamayacağı cihetle, şüphelinin üzerine atılı suçla ilgili delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını ... Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddî gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun’un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise aynı Kanun’un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Cumhuriyet savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince (soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmez ise) dosya kapsamındaki deliller itibarıyla itiraz incelenip kabul veya reddedilecektir.

Somut olayda, şikâyetçi ... ile evli M.N.’nin, şikâyetçinin evde bulunmadığı sırada, beraberlik yaşadığı şüpheli ...’ı şikâyetçi ile ortak ikametlerine kabul etmesi suretiyle şüphelinin konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediği iddiası ile şikâyette bulunulması üzerine yapılan soruşturma sonucunda, atılı suçun unsurlarının bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Şikâyetçi ... ile evli M.N.’nin şikâyetçinin evde bulunmadığı sırada, şüpheli ... ile birliktelik yaşadığı, bu birliktelik esnasında şikâyetçi ..., eşi M.N. ve müşterek iki çocuklarının ikamet ettikleri konutlarına şikâyetçinin rızasına aykırı şikâyetçinin eşi M.N. ile birlikte olmak amacıyla geldiği hususunda yeterli şüphenin oluştuğu, zira şikâyetçinin eşi M.N.’nin arkadaşı olduğunu beyan ettiği şüpheli ile ara sıra telefonla görüştüğüne ve olay günü eşi ile arası bozuk olduğu için şüpheliyi evine çağırdına dair beyanda bulunması, tanık S.G.’nin olay günü şüpheliyi şikâyetçinin evinde gizlenmiş vaziyette yakalamış olması ve kolluk tutanağında, ihbar üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerinin şüpheliyi ... mutfak penceresinde görüldüklerinin belirtilmesi karşısında, şüphelinin üzerine atılı suçla ilgili delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (BOLVADİN) Sulh Ceza Hakimliğinden kesin olarak verilen 12.04.2022 tarihli ve 2022/491 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/386, Karar No: 2022/1574, Tarih: 28.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/386 E.  ,  2022/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması neticesinde davanın kabulüne dair verilen hükmün istinaf yoluna başvurulmadan kesinleşmesi üzerine Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının Balıkesir ... Meslek Yüksek Okulu'nda okuyup Piyade ... ... olarak göreve başladıktan sonra mecburi hizmet yükümlülüğünü yerine getirmeden disiplinsizlik nedeniyle TSK'dan 13/03/2007 tarihinde ilişiğinin kesildiğini, davalının kendisine yapılan 24.929,46-TL okul masrafları ile eksik hizmet hesabında belirtilen tazminatını ödemesi gerektiğini, davalının bu masrafları taahhüdüne rağmen ödemediğini, ayrıca adres yetersizliğinden kendisine ulaşılamadığını, haricen tahsilinin de mümkün olmadığını belirterek 24.929,07-TL'nin 13/03/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, 13/03/2007 tarihinde TSK'dan ayrıldığını, talebin 10 yıllık genel zamanaşımı süresi dolduktan sonra yapıldığını, bu sebeple öncelikle zamanaşımı yönünden davanın reddine karar verilmesini, mahkeme aksi görüşte olursa 669 sayılı KHK nedeniyle davanın konusuz kalmış olması nedeniyle davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 669 sayılı Kanun Hükmündeki Kararname'nin 105/2 maddesi uyarınca davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının 05/01/2022 tarihli yazısında; davalının askeri okuldan mezun olup atandıktan sonra mecburi hizmetini henüz tamamlamadan ordudan ayrıldığı gözetilerek, somut olayın 926 sayılı Kanun hükümleri kapsamında ele alınması ve bu cihette yapılacak değerlendirmenin sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kararın, 6100 sayılı HMK’nın 363 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

Dava; 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nundan kaynaklanan eğitim ve öğretim alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Dava; 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nundan kaynaklanan eğitim ve öğretim alacağının tahsili istemine ilişkindir.

926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 112. maddesine 03.07.2003 tarihinde 4917 Sayılı Yasa ile eklenen 5. maddesinde “Türk Silâhlı Kuvvetleri’nden her ne şekilde olursa olsun mecburî hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar (Türk Silâhlı Kuvvetleri’nde görev yapamaz şeklinde sağlık raporu alanlar ile vazife malûlü olarak Türk Silâhlı Kuvvetleri’nden ayrılanlar hariç), her yıl kuvvet komutanlıkları, ... Genel Komutanlığı ve ... Güvenlik Komutanlığı tarafından belirlenen; askerî öğrenci, subay ve ... nasbedildikten sonra kendilerine yapılan öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarını, yükümlülük sürelerinin eksik kalan kısmı ile orantılı olarak kanunî faizi ile birlikte tazminat olarak öderler. Öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarının hangi unsurlardan oluşacağı ve tahsiline ilişkin usul ve esaslar; Millî Savunma, İçişleri ve Maliye Bakanlıkları tarafından müştereken yürürlüğe konulacak yönetmelikte belirlenir'' hükmü yer almaktadır. Yasanın uygulanmasını gösteren ve 17.12.2005 tarihinde yürürlüğe giren Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmelik'in (09.11.2013 tarihli yönetmelik ile değişik) 5. maddesinde ise, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapamaz şeklinde sağlık raporu alanlar ile vazife malûlü olarak ayrılanlar hariç olmak üzere her ne şekilde olursa olsun mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar ile ilgili maliyet hesabında dikkate alınacak gider kalemleri açıklanmış; aynı Yönetmeliğin 6. maddesinin (b) fıkrasında masrafların yapıldığı yıl esas alınarak, ayrıldığı ve ilişiğinin kesildiği tarihe kadar kanuni faizi hesaplanarak tazminat hesabı yapılacağı; yine Yönetmeliğin geçici maddesinde ise yönetmeliğin yayımlandığı tarihte henüz ödeme yapmamış, ancak Türk Silahlı Kuvvetlerden ilişiği kesilmiş personele de bu yönetmelik hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

Yine mahkemece hükme esas alınan, 25/07/2016 tarihli 669 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması ve Milli Savunma Üniversitesi Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname'nin 105. maddesinin 2. fıkrasında "Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılamaz, çıkarılmış borçlar tahsil edilmez ve başlatılmış işlemler durdurulur. Bunlardan bu amaçla yapılmış olan tahsilatlar iade edilmez....." denilmektedir.

Bu madde hükmünde askeri okullardan herhangi bir sebeple ayrılan askeri öğrencilerin yararlanabileceği düzenlenmektedir.

Bu madde hükmünde askeri okullardan herhangi bir sebeple ayrılan askeri öğrencilerin yararlanabileceği düzenlenmektedir.

Dosyanın incelenmesinde; davalının 1999 ile 2003 yılları arasında ... Okulunda eğitim gördükten sonra 2003 yılında piyade ... ... olarak nasbedildiği, ancak; mecburi hizmetini tamamlamadan 13.03.2007 yılında ilişiğinin kesildiği sabit olup davalının ... olarak göreve başladıktan sonra ancak henüz mecburi hizmet süresinin tamamlanmasından önce ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle söz konusu KHK'nın ilgili maddesinden yararlanamaz.

O halde mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davalının göreve başladıktan sonra mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ilişiğinin kesildiği değerlendirilip 926 sayılı Kanun hükümlerine göre inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, Adalet Bakanlığının bu yöne ilişen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma talebinin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 28.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2312, Karar No: 2012/3105, Tarih: 27.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/2312 E.  ,  2012/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdur ... ve tanık ...’in tüm aşamalarda sanıkların bıçak gösterdiklerini söylemedikleri, sanıkların üzerlerinde bıçak bulunmasının ve mağduru bıçaklayacaklarını söylemelerinin ise suçun silahla işlendiğini göstermeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nun 149/1. maddesinin (c) bendinin yanı sıra (a) bendi ile de uygulama yapılması ve temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,

2-Mağdura ait cep telefonu ve paranın yağmalanmasından sonra, 14.04.2008 tarihli tutanağa göre, sanık ...’ın yakalandığında; cep telefonunu sattığı yeri gösterdiği, telefonun buradan kolluk görevlilerince alınarak mağdura teslim edildiği, mağdurun ise yargılama aşamasında tüm zararını giderildiğini ve etkin pişmanlığa rıza gösterdiğini belirtmesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesi uyarınca, 1/3 oranından fazla indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanık ...’ın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18328, Karar No: 2015/5541, Tarih: 31.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18328 E.  ,  2015/5541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacı ... için; davanın reddi, Davacı ... için; 21.560 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacılar vekilinin 12.06.2009 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacı ...’ın bir suç soruşturması nedeniyle sahibi olduğu aracına el konulduğunu, yapılan kovuşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece davacı ... bakımından reddine, davacı ... bakımından kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 2006/1561 Soruşturma – 2008/1075 Karar sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; davacı ...’a ait araca kaçakçılık suçundan el konulduğu, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz üzerine 09.02.2009 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 12.06.2009 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, el koymaya konu olan aracın davacı ...’a ait olduğunun anlaşılması karşısında olay sırasında aracın şoförlüğünü yapan davacı ...’in dava açma ehliyetinin bulunmadığı belirlenip davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin ve davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 31.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25, Karar No: 2011/6204, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/25 E.  ,  2011/6204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 291 ada 4 parsel sayılı 8.206,91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek cinsi ve üzerinde bulunan muhdesatın aidiyeti açık bırakılmak suretiyle davalı 1987 doğumlu ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı tarafından davalılar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın vasfının fındık bahçesi olarak belirlenmesine, taşınmazın yüzölçümü aynı kalmak kaydıyla tespit maliki ... oğlu 1987 doğumlu ... adına tesciline ve taşınmaz üzerinde bulunan ve krokisinde gösterilen muhtesatların davacıya ait olduğunun tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... (1932 d.lu) ve ... (1987 d.lu) vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.