muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1815, Karar No: 2020/2870, Tarih: 02.11.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/1815 E.  ,  2020/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... Asliye Hukuk Hakimliği

Birleşen .../... Esas sayılı dosyada

Birleşen .../... Esas sayılı dosyada

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, ... tarafından diğer arsa sahipleri ile tevhit edilerek inşaat yapılan 326 parsel maliki aleyhine açılan asıl dava tapu iptâli ve tescil istemine, yine arsa sahibi tarafından yüklenici ... İç ve Dış Tic. Ltd. şirketi aleyhine ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/674 Esas sayılı dosyasında asıl davada yüklenicinin hasım gösterilmemiş olması sebebiyle taraf teşkili için açılıp birleştirilen dava tapu iptâli ve tescil talebine, arsa sahibi ... tarafından yüklenici şirket aleyhine ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/629 Esas'ına kayıtlı olarak açılıp birleştirilen dava tapu iptâli ve tescil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda asıl davanın reddine birleşen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/674 Esas ve 2015/629 Esas sayılı dosyalarındaki davaların kabulüne dair verilen karara karşı davalı ...’nun yasal süresi içinde yaptığı istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi’nce kabul edilip, ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına, asıl davada, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen 2015/674 Esas ve 2015/629 Esas sayılı dosyalardaki davaların kabulüne karar verilmiş, söz konusu karar asıl dava davalısı ... vekilince temyiz edilmiştir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/324 Esasına kayden açılan asıl davanın davacısı arsa sahibi ... davalıları tevhit edilen bitişik parsel maliki ... ile diğer arsa sahipleridir. ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/674 Esasına kayıtlı olarak açılıp birleşen dava yine arsa sahibi ... tarafından yüklenici şirket aleyhine asıl davanın konusu olan taleple ilgili taraf teşkilini sağlamak üzere açılmıştır. Bu nedenle ...’ın açtığı asıl ve birleşen 2015/674 Esas sayılı davada mükerrer talep bulunduğundan söz etmek mümkün değildir. ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/629 Esas sayılı dosyasındaki dava ise arsa sahibi ... tarafından yüklenici şirket aleyhine açılmıştır. Diğer arsa sahipleri ve tevhit edilen bitişik parsel maliki ... bu davada taraf olarak gösterilmemiştir.

Arsa sahibi ...’ın yüklenici şirket aleyhine açıp birleştirilen 2015/629 Esas sayılı dosyasındaki talebinin sonucu diğer arsa sahipleri ve tevhit edilen bitişik parsel maliki ...’ın hukuki durumunu etkileyecek olması nedeniyle ...'nin açtığı davada taraf olarak yer almaları zorunlu olmasına rağmen bu husus üzerinde durularak taraf teşkili sağlanmamıştır.

Davalı ... 1. Noterliği’nin 13.05.2011 gün, 3478 yevmiye nolu vekâletnamesi ile arsa sahipleri ..., ..., ..., ... ve ... tarafından dava konusu taşınmazla ilgili kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalamak, kat irtifakı tesis ve terkin etmek, paylaşım ve vekâletnamede yazılı diğer işlemleri adı geçen arsa sahipleri adına yapmak üzere yetki verilerek vekil tayin edilmiş ise de; aynı noterliğin 17.06.2015 gün 7464 yevmiye nolu azilnamesi ile vekâletten azledilmiştir.

Söz konusu vekâletname ile yetkilendirildiğinden azilnamenin tebliğ edildiği tarihe kadar vekilin yaptığı iş ve işlemler vekâlet veren arsa sahiplerini bağlar ise de azilden sonra yapılan iş ve işlemlerde yetkisiz olması nedeniyle bağlayıcı olmayacaktır. Bu halde de sözleşmede arsa sahiplerine kalacak bağımsız bölümlerin arsa sahipleri arasında paylaşımına dair sözleşmede bir hüküm bulunmadığı gibi, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi dışında arsa sahipleri arasında kendilerine kalan bağımsız bölümlerin paylaşımı konusunda ayrı bir sözleşme de olmadığından paylaşımın ne şekilde yapılacağının kalan daireler, hisse oranı, arsa payları dikkate alınarak bilirkişiye tesbit ettirilmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş asıl davada ... davacı olmadığı ve ...’ın açtığı birleşen 2015/629 Esas sayılı davada hukuki durumları etkilenebilecek

diğer arsa sahipleri ile tevhit edilen bitişik arsa malikinin taraf olarak yer almaları zorunlu oldukları halde taraf gösterilmediklerinden davacı ...’a diğer arsa sahipleri ve tevhit edilen bitişik parsel maliki ... hakkında açtığı 2005/623 Esas sayılı dava ile birleştirilmek üzere dava açması için süre verilip açılacak dava birleştirilmek suretiyle ...’ın açtığı davada da taraf teşkili sağlandıktan sonra, ...’nun asıl dava davalısı ... ile yaptığı daire paylaşımına ilişkin sözleşmesi azilden önce yapıldığından geçerli ise de, vekâletten azilden sonra vekilin yaptığı işlemler vekâlet veren arsa sahiplerini bağlamayacağından azilnamenin tebliğ edilip edilmediği ve tarihi araştırılıp azilnamenin tebliğinden sonra vekilin yaptığı paylaşım sözleşmeleri geçersiz kabul edilerek, konusunda uzman bilirkişiden kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesine göre arsa sahiplerine bırakılan bağımsız bölümlerin sayısı, arsa sahiplerinin tapudaki hisseleri ve bağımsız bölümlerin arsa paylarına göre arsa sahipleri arasında ne şekilde paylaşılması gerektiği konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilerek ve asıl dava ile birleşen 2015/674 Esas sayılı dosyalardan mükerrer talep ve dava olmadığı da gözetilerek sonucuna uygun bir karar vermek olmalıdır.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile Bölge Adliye Mahkemesi’nce yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi hükmünün asıl dava davalısı ... yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 267,80 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ...'na iadesine, 6100 sayılı HMK 373. maddesi hükümleri gözetilerek dava dosyasının ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’ne, karardan bir örneğinin ilk derece mahkemesine gönderilmesine 02.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7219, Karar No: 2012/9049, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/7219 E.  ,  2012/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında  Akşemsettin Mahallesi çalışma alanı içerisinde bulunan 126 ada 3 parsel sayılı 151,59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz,  beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi  gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi verilerek davalı Hazine  adına  tespit ve tescil  edilmiştir. Davacı ... beyanlar hanesinde murisi ... mirasçıları olan kendisi ve oğlu ...adına  zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır.  Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile, çekişmeli  taşınmazın  beyanlar hanesine, taşınmazın 11.07.1994 tarihinden beri 1/4 hissesinin davacı ...'nın, 3/4 hissesinin ise davacının oğlu 1991 doğumlu Bilal Yargıcı'nın fiili kullanımında olduğunun şerh edilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7781, Karar No: 2015/13398, Tarih: 11.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7781 E.  ,  2015/13398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/337-2013/496

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;

Bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için, değerlendirme tarihinde belediye imar planı içinde olması, değilse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunması ve ayrıca belediye hizmetlerinden yararlanması, etrafının da meskun olması gerekir. Gümüşhane Belediye Başkanlığının cevabi yazılarında, taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları dışında olduğu belirtilmiştir.

Taşınmazın mevcut durumu itibariyle arsa vasfını kazanmadığı anlaşıldığından, arazi niteliğinde olduğu gözetilerek arazi değerlendirmesi yapılması için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, taşınmazların olduğu gibi kullanılmaları halinde getirecekleri net gelirine göre değer biçildikten sonra bulunan bedele taşınmazların bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesi gereğince % 70 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilavesi suretiyle değer tespiti gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6856, Karar No: 2022/11311, Tarih: 02.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/6856 E.  ,  2022/11311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zaman aşımını süresi nazara alınarak düşmesi gerektiğine dair Başkan vekili ...’ın karşı oyu ile oy çokluğuyla diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 02/06/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011, 2014 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 02/06/2022
Yargıtay — Esas No: 2008/698, Karar No: 2008/939, Tarih: 03.03.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/698 E.  ,  2008/939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dava, trafik kazası sonucunda yaralanan kişilerin nakli ve tedavi edilmeleri ile ilgili ... temel sağlık hizmetleri genel müdürlüğü trafik hizmetleri döner sermaye işletme müdürlüğünce yapılan hizmet giderinin ZMM sigortacısından tahsili istemine ilişkin olup, 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyasının anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 3.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/64, Karar No: 2022/16245, Tarih: 17.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/64 E.  ,  2022/16245 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28.10.2021 tarih ve 2020/14359 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.12.2021 tarih ve KYB-2021/133770 sayılı ihbarname ile;

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Silifke Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/06/2020 tarihli ve 2020/1155 soruşturma, 2020/1602 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Silifke Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/09/2020 tarihli ve 2020/2135 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, müştekiler şikayet dilekçesinde özetle, Silifke ... Mahellesinde bulunan ... 7 Tatil Sitesi'nde ikamet ettiklerini, sitenin eski yönetiminde bulunan şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ...'in kendi yönetimleri zamanında yapmış oldukları usulsüzlükleri bilirkişi raporu ile tespit ettiklerini, site elektrik incelemelerinde 3.450,00 Türk lirası tutarındaki 1 adet iade faturasına site kayıtlarının muhasebeleştirilmesinde rastlanmadığını, site elektrik satış işlemlerinde çıkan 2.157,00 Türk lirası tutarındaki kasa fazlasının ne olduğuna ilişkin bilgi ve belge bulunmadığını, banka hesap dökümlerinin doğru tutulmadığını, 7.420,00 Türk lirası tutarın mükerrer gösterildiği, çim traktör bedeli olarak 16.750,00 Türk lirasının havale yapıldığına dair kayıt olmasına rağmen böyle bir havalenin bulunmadığı, 13.621,33 Türk lirası banka hesabında olduğu gösterilmesine rağmen banka bakiyesinde bu rakamın bulunmadığı, kiracıların sosyal tesis kullanımı bedelleri üzerinden siteye gelir olarak kaydedilmeyen 64.470,00 Türk lirası tutarın olduğu ancak bilançolarda gösterilmediği, şüphelilerin uhdesinde olduğunun belirtildiği, ikram ve hediye giderleri olarak 1.597,00 Türk tutarındaki harcamanın genel kurul kararı alınmaksızın yapılamayacağını, SGK ödemelerinin gecikme zammı ve tecil faizi ile birlikte 52.747,64 Türk lirasına ulaştığı, gerçek dışı olarak 700,00 Türk lirası tutarında gübre geliri bulunduğu, MESKİ cezaları ve kaçak atık su bedelinin 137.892,00 Türk lirası tutarında olduğu, erken pos kullanımı nedeniyle 01/01/2017-30/09/2019 tarihleri arasında 322.220,65 Türk lirası zararın bulunduğunu belirterek şüphelilerin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 17/06/2020 tarihli kararı ile suç duyurusuna konu olaya ilişkin olarak aynı olay kapsamında şüpheliler hakkında 20/02/2019 tarihinde görevi kötüye kullanma suçundan iddianame tanzim edildiği, Silifke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/223 esas sayılı dosyası üzerinde kovuşturmaya devam olunduğu, şüpheliler ... ve ... hakkında aynı olay kapsamında Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yürütüldüğü, yürütülen soruşturma neticesinde 18/07/2019 tarihinde şüpheliler hakkında görevi kötüye kullanma suçundan suç unsuru oluşturabilecek herhangi bir delil veya emareye rastlanılmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, yine şüpheliler ... ve ..

. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/223 esas sayılı dosyası üzerinde kovuşturmaya devam olunduğu, şüpheliler ... ve ... hakkında aynı olay kapsamında Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yürütüldüğü, yürütülen soruşturma neticesinde 18/07/2019 tarihinde şüpheliler hakkında görevi kötüye kullanma suçundan suç unsuru oluşturabilecek herhangi bir delil veya emareye rastlanılmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, yine şüpheliler ... ve ... hakkında suç duyurusuna konu olay kapsamında Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma yürütüldüğü, yürütülen soruşturma neticesinde 12/02/2020 tarihinde şüpheliler hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan suç duyurusuna konu olayın hukuk mahkemelerinde öne sürülmesi gereken hukuki ihtilaflardan olması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, dolayısıyla tüm dosya kapsamından şüphelilerin üzerlerine atılı suç ile ilgili olarak daha önce açılmış olan bir davanın ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın bulunduğu, işbu dosyanın mükerrer kaydedildiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,