muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8726, Karar No: 2023/509, Tarih: 20.02.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi,

1. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanığın öldürme kastının bulunmaması nedeniyle eylemin kasten yaralama suçunun kanunî unsurlarını taşıdığına,

3. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanın kuzen olduğu, olay günü birlikte içmeye gittikleri, sanık ile katılanın tanık ...'un evine geldikleri, bir süre birlikte oturdukları, çıkarken sanığın o anki öfkeyle ve alkolün de etkisiyle katılanı bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır.

Suç vasfı ve haksız tahrik yönünden yapılan değerlendirmede taraflar arasında husumet bulunmadığı, eylemin ani ortaya çıkan kast ile gerçekleştirildiği kabul edilerek suç vasfı kasten yaralama olarak değerlendirilerek, alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayin edilmesi gerektiği ve sanığın anlatımının tanık anlatımıyla çürütülmesi sebebiyle de haksız tahrik indirimi uygulanmadığı belirtilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Katılanın ve her iki tarafa da aynı yakınlıkta bulunan tanık ...'un aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak;

a) İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan, 07.07.2020 tarihli raporunda;

" Sol meme 1 cm lateralinde 1 cm'lik derin kesi, sırtta sağ skapula orta hizasında yaklaşık 2 cm'lik derin kesi, sol skapula alt ucunda yaklaşık 2 cm'lik kesi mevcut olduğu,"

b) Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan, 24.07.2020 tarihli raporunda katılandaki yaralanmaların;

"1) Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu,

2) Basit bir tıbbî müdahale ile giderilemeyeceği,"

c) Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan, 14.10.2020 tarihli raporunda ;

"1) Sol memenin 1 cm solundaki (lateralindeki) 2 cm'lik yaranın iç organ yaralanması ve büyük damar yaralanması tarif edilmediğine göre;

i) Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı,

ii) Basit bir tıbbî müdahale ile giderilebileceği,

2) Sol skapula altında (sırtta sol kürek kemiği alt kısım) tarif edilen 1,5 cm'lik yaranın hem diafragmada (göğüs ve karın boşluğunu birbirinden ayıran yapı) hemde diafragmadan akciğer boşluğuna giren ve hemtoraksa (akciğer boşluğunda kanama) sebeb olan Batına ve thoraksxa (göğüs boşluğu ve batına) nafiz yaralanmasının;

i) Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu,

ii) Basit bir tıbbî müdahale ile giderilemeyeceği,

3) Sağ skapula (sırtta sağ kürek kemiği altı) altında tarif edilen 2 cm'lik V şeklindeki, büyük organ yaralanması ve iç organ yaralanması oluşturmayan yaralanmasının;

i) Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı,

ii) Basit bir tıbbî müdahale ile giderilebileceği,

i) Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu,

ii) Basit bir tıbbî müdahale ile giderilemeyeceği,

3) Sağ skapula (sırtta sağ kürek kemiği altı) altında tarif edilen 2 cm'lik V şeklindeki, büyük organ yaralanması ve iç organ yaralanması oluşturmayan yaralanmasının;

i) Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı,

ii) Basit bir tıbbî müdahale ile giderilebileceği,

Görüşlerini içerir adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanıkta darp ve cebir izi bulunmadığına ilişkin İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 18.07.2020 tarihli adlî muayene raporu dava dosyasına alınmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile katılanın kuzen oldukları, sanığın katılanı parasını almakla suçladığı, olay günü sanığın katılanın evinin önüne gelerek içki içmek için çağırdığı, birlikte dayısı olan tanık ...'un evine gittikleri bu sırada tanık ...'un da evde olduğu, sanık ile katılan bir süre içki içtikten sonra sanığın katılanı evine bırakmayı teklif etmesi üzerine ayakkabılarını giymek için yere eğilen katılanı birden fazla kez bıçakladığı, bu sırada orada bulunan tanık ...'un olaya müdahale ettiği ancak sanığın ikisine de bıçak sallayarak tanığın katılanı hastaneye götürmesine engel olmaya çalıştığı, sonrasında evde bulunan diğer akrabaların da sanığa müdahale etmesi ile fırsattan yararlanan tanığın katılanı arabaya bindirip hastaneye götürdüğü kanaatine varılmıştır.

Suç vasfı yönünden yapılan değerlendirmede; sanığın elindeki öldürmeye elverişli bıçak ile olanca gücü ile katılanın hayati organlarının bulunduğu sırt ve göğüs bölgesini hedef alarak birden fazla darbe vurduğu, her iki tarafa eşit yakınlıkta olan ve beyanına itibar edilmemesi için bir neden görülmeyen tanık ...'un ''dışarıdan bir bağrışma sesi geldi, kapıya koştuğumda sanık katılanı bıçakla kovalıyordu, katılanın üzerinde kan vardı, ben araya girmeye çalıştım,'' şeklindeki kolluk beyanı, yine aynı tanığın yargılama aşamasındaki ''kapının önüne gittiğimde müşteki bıçaklanmış haldeydi, müştekiyi yaralı olduğu için arabaya bindirip hastaneye götürecektik, sanık hala elindeki bıçakla müştekiyi kovalayıp ona vurmaya çalışıyordu'' şeklindeki beyanı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürmeye elverişli vasıta ile katılanın hayati organlarının bulunduğu bölgelere yönelik çok sayıda darbe vurması, eylemini devam ettirirken araya tanığın girmesi nedeniyle eylemi tamamlayamaması göz önüne alındığında, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Beraate Yönelen Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçlamaya yönelik tevilli ikrarı, katılanın ve tarafsız tanık ...'un aşamalardaki uyumlu beyanları ile katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporları karşısında, sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suç Vasfına Yönelen Temyiz İstemi

IV. GEREKÇE

A. Beraate Yönelen Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçlamaya yönelik tevilli ikrarı, katılanın ve tarafsız tanık ...'un aşamalardaki uyumlu beyanları ile katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporları karşısında, sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suç Vasfına Yönelen Temyiz İstemi

Sanığın katılanın hayati bölgelerini hedef alarak elverişli araç olan bıçakla birden çok kez vurduğu darbeler sonucu katılanın yaşamının tehlikeye girdiği, tanık ...'un araya girmesi ile eylemine son verdiği hususları bir bütün hâlde değerlendirildiğinde suça yönelmiş irade ve kastın öldürme fiiline yöneldiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Haksız Tahrike Yönelen Temyiz İstemi

Sanık aşamalardaki beyanlarında katılanın kafasına meyve tabağı ile vurduğunu, meyve bıçağı ile kendisine ve çocuğuna saldırdığını iddia etmişse de, aynı ortamda bulunan tanık ...'un bu husustan bahsetmediği gibi katılan sanığa saldırmış olsaydı bunu görebileceğini belirttiği, İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 18.07.2020 tarihli adlî muayene raporunda sanıkta herhangi darp cebir izi bulunmadığının belirtildiği dikkate alındığında sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2021/1801 Esas, 2022/1878 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8590, Karar No: 2025/1776, Tarih: 05.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/8590 E.  ,  2025/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/171 E., 2014/286 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ... ve ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine, sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine, sanık ...'in atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, sanık ile katılanın rızaları ile kaçıp birlikte olduklarına, katılanın ailesinin baskısı ile suçlayıcı beyanlarda bulunduğuna, oluşan şüphe giderilmeden sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiğine ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulmasına yöneliktir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Verilen kararın usul, yasa ve hakkaniyete aykırı olması nedeni ile temyiz etme iradesini bildirmekten ibarettir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

C. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılan hakkında Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 09.04.2013 tarihli raporunda olay nedeniyle katılanın ruh sağlığının bozulmadığının ifade edilmesinin ardından Mersin Üniversitesi tarafından düzenlenen 31.12.2013 günlü raporda ise ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında, söz konusu raporlar arasındaki çelişki gözetilerek katılanın dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle olaydan dolayı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor aldırıldıktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın üzerine atılı suç için 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5. maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezası olması nedeniyle, ek savunmasının yargılamayı yapan

Mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, ek savunmasının yakalama yoluyla tespiti, sanığın yargılama aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 150/3. maddesi gereği re'sen bir müdafii de tayin edilmeksizin ek savunmasının tespit edilmesi ve hüküm duruşmasında zorunlu müdafii hazır edilmeksizin hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 150/3, 156, 188/1. ve 196/2. maddelerinin ihlâli ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A ve B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm ile Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C ve D) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1488, Karar No: 2024/5336, Tarih: 09.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1488 E.  ,  2024/5336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1047 E. 2022/288 K.

SUÇ :Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.01.2021 tarihli ve 2019/368 Esas, 2021/25 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 02.02.2022 taraihli ve 2021/1047 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun hükümdeki hesap hatasının düzeltilerek sanığa verilen sonuç cezanın 3 yıl 9 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle suç vasfına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle suç vasfına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay günü gece saatlerinde gürültü yapılması sebebiyle tartışma çıktığı,...... ve ...t ile... arasındaki tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılan sanık ...'ün ele geçirilemeyen bıçak ile katılan sanık ...,... ve ...t'e saldırdığı, katılanların vücutlarının belli bölgelerine bıçakla kesi oluşturacak şekilde etkili eylemde bulunduğu, olay yerine diğer katılan sanıklar... ve ...'in geldiği, bu şahısların da katılan sanık ... ve ...t'e tekme atmak suretiyle etkili eylem fiiline yardım ettikleri, sanık ...'in ayrıca silahtan sayılabilecek kaldırım taşını katılan ...'e doğru attığı, sanık ...'nin katılan sanıklar ... ... karşı ele geçirilemeyen bıçakla ve ...'ın da katılan sanık ...'nin etkili eylemine karşılık verdiği katılan sanık ...'ın peritonu keserek batına nafiz olduğu tanımlanan kesici delici alet yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda;

Sanığın kavganın hareketli ortamında hedef gözetme imkanının ve katılan ile arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması, hayati tehlikeye neden olan yaralanmanın tek bıçak darbesi ile oluşması, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, bu nedenle suç vasfının neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin suç vasfı ile sınırlı olarak incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 02.02.2022 taraihli ve 2021/1047 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri, 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ve suç vasfıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20168, Karar No: 2014/26183, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20168 E.  ,  2014/26183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/256-2014/258

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6088, Karar No: 2022/15211, Tarih: 21.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6088 E.  ,  2022/15211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlünün tebliğ tarihinde cezaevinde bulunmasına rağmen ikametine çıkarılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın verdiği 25.11.2021 tarihli temyiz ve eski hale getirme dilekçesinin süresinde olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 gün 274-300; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu ve hükümlünün birden fazla kişi ile birlikte müştekinin ikametine girerek saat çalması şeklindeki eyleminin 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 102/3 ve 104/2 maddeleri uyarınca 10 ve 15 yıllık zamanaşımı sürelerine tabi olduğu; yine hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c maddelerinin gerektirdiği cezaların türü ve miktarına göre, aynı Kanun’un 66/1-d, 67/4 maddeleri uyarınca 8 ve 12 yıllık zamanaşımı sürelerine tabi olduğu; zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükümlüye yüklenen ve eylemine uyan cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-d, 67/4 maddeleri uyarınca 8 yıllık dava zamanaşımının, karar tarihi olan 08.11.1999 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 21/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17749, Karar No: 2015/16505, Tarih: 30.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/17749 E.  ,  2015/16505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: