muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/18130, Karar No: 2010/1266, Tarih: 08.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/18130 E.  ,  2010/1266 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Davacı, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler için açılan ilk rücu davasından bakiye kusur farkı ve gelirlerde meydana gelen artışlar nedeniyle kaynaklanan Kurum alacağının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ...... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı ......... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki davada, Dairemizin bozma ilamında belirtilen Anayasa Mahkemesi iptal kararı ile ortaya çıkan maddi ve hukuki olgulara ve özellikle davalıların toplam %70 oranındaki kusur ve sorumluluk durumuna göre; iş kazası sonucu yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerleri ile sosyal yardım zammı toplamının %60’ının, davacı Kurum tarafından açılan birinci rücu davasında hüküm altına alınıp kararın kesinleştiği ve işbu ikinci davaya ilişkin olarak %10 kusur farkının bulunduğu sabittir.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunması, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmaması, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmaması karşısında, mahkemece ilk rücu davasında, gelirlerdeki artışlarla birlikte hüküm altına alınan miktarın kusur farkından kaynaklanan eldeki davada ilk peşin sermaye değerli gelirlerden mahsubu ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

./..

-2-

3-Kabule göre de, açıldığı tarihteki mevzuat ve içtihatlara uygun olan davada, söz konusu iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum karşısında reddine karar verilmesinde, tarafların sorumluluğu bulunmamasına karşın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu; yargılama sonunda davacı Kurumun davada haksız çıkan taraf olarak nitelendirilip vekil ile temsil olunan davalı lehine vekalet ücretiyle sorumlu tutulması da yerinde değildir.

./..

-2-

3-Kabule göre de, açıldığı tarihteki mevzuat ve içtihatlara uygun olan davada, söz konusu iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum karşısında reddine karar verilmesinde, tarafların sorumluluğu bulunmamasına karşın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu; yargılama sonunda davacı Kurumun davada haksız çıkan taraf olarak nitelendirilip vekil ile temsil olunan davalı lehine vekalet ücretiyle sorumlu tutulması da yerinde değildir.

Mahkemece yapılacak iş, Dairemiz bozma ilamına konu ilk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden, davacı Kurum yararına oluşan usuli kazanılmış hak durumu da dikkate alınarak, hak sahiplerine bağlanan gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri, sosyal yardım zamları, gelirden çıkanlar yönünden fiili ödeme tutarları davacı Kurumdan sorulup açıklıkla belirlenerek, bu tutarlara, anılan kusur farkı oranı uygulanmak suretiyle rücu alacağına hükmetmekten ibarettir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2014/6746, Karar No: 2014/8455, Tarih: 24.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6746 E.  ,  2014/8455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/84-2013/488

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.05.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı R.. B.. vekili ile duruşmasız olarak davalı A.. Ş.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.06.2014 günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Av. .. ile karşı taraf vekili Av. H.. C.. geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı arsa maliki R.. B.. ile davalı yükleniciler A.. Ş.. ve M.T.. A.. arasındaki Alanya 2. Noterliği’nin 04.06.1997 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak yüklenicilere bırakılan .. ada .. parsel sayılı taşınmazdaki ..numaralı bağımsız bölümü yüklenicilerle Alanya 3. Noterliğinde 26.07.2002 tarihinde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi uyarınca satışının vaat edildiğini, yüklenicinin edimini yerine getirip, iskan ruhsatını da aldığını, bağımsız bölümün tapu kaydının devredilmediğini ileri sürerek, taşınmazın adına tescilini istemiştir.

Davalı Ramazan, yüklenicilerin sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmediğini, edimler yerine getirildiğinde tapunun devredileceğini; davalı Ahmet, davacının 06.04.2001 günlü sözleşme edimlerini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlar; davalı M.T..A.. yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile eksik ve ayıplı işler bedelinin Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/517 Esas sayılı davasında depo edilmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Ahmet vekili ve davalı Ramazan vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, dava dışı arsa malikleri ve davalı arsa maliki Ramazan ile davalı yükleniciler Ahmet ve Turan arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince .. parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen (A) blok 14 numaralı bağımsız bölümü satış vaadi sözleşmesiyle temlik aldığını belirterek tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, dava dışı arsa malikleri ve davalı arsa maliki Ramazan ile davalı yükleniciler Ahmet ve Turan arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince .. parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen (A) blok 14 numaralı bağımsız bölümü satış vaadi sözleşmesiyle temlik aldığını belirterek tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Bilirkişi kurulunun 03.03.2010 günlü raporu ile eksik ve ayıplı işlerin bedeli hesaplanmış, arsa maliklerinin payı 24.900TL; ek raporda ise, 36.550 TL olarak belirlenmiştir. Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/517 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan davanın konusunu oluşturan.. ada ..parsel sayılı taşınmazda yapılan yapıdaki eksik ve ayıplı işlerin bedeli 49.800 TL olarak tespit edilmiş, bu bedelin tamamı arsa maliklerine ödenmek üzere depo ettirilmiştir. Bu karar ile yüklenicilerin arsa maliklerine karşı edimlerini yerine getirdiği anlaşıldığından yükleniciden temlik alan davacının da temlik sözleşmesi uyarınca tapu iptali ve tescil isteminin değerlendirilmesi gerekir. Ancak, anılan karar henüz kesinleşmediğinden eksik ve ayıplı işler bedelinin arsa maliklerine ödendiğinden söz edilmez. Başka bir deyişle, bu aşamada yüklenicinin arsa maliklerine karşı sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirdiği kabul edilemeyeceğinden eksik ve ayıplı işler bedelinin tahsilde tekerrür oluşturmayacak biçimde arsa sahiplerine ödenmek üzere depo edilmesi için davacıya süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, henüz kesinleşmemiş olan karar esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Ramazan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Ahmet’in temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3981, Karar No: 2017/3335, Tarih: 21.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/3981 E.  ,  2017/3335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 08.12.2015 gün ve 865 Esas, 7959 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... .... Ltd. Şti. vekili, ..., ..., ... ve ... vekili, .....vekili, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalı şirket ile davacılar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı şirketin inşaatı süresinde teslim etmediğini ileri sürerek, sözleşmenin geriye etkili feshi ile davalı yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davalılar adına kayıtlı tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, sözleşmedeki süre dolduğu halde tüm inşaat seviyesinin %28.75 olduğu, diğer davalıların yükleniciye isabet eden bağımsız bölümleri ondan satın aldıkları, davada yer almayan arsa sahiplerinin davaya muvafakat ettikleri gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili, davalılar ........ vekilleri ile davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiş, mahkemece verilen karar Dairemizin 08.12.2015 günlü, 2015/865 E., 2015/7959 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, davacılar vekili ve davalı ....... vekili, ..., ..., ... ve ... vekili, ..., Ruhiye Kocaarslan vekili, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

.../..

S.2.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekili ve davalı ... .....i. vekili, ..., ..., ... ve ... vekili, ..., .... vekili, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 4,60'ar TL harçlar ve takdiren 275,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16792, Karar No: 2015/20828, Tarih: 16.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16792 E.  ,  2015/20828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın sendikal sebeple feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken sendikal tazminat ile boşta geçen süreye ilişkin ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne ve sendikal tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında feshin geçerli sebeple yapılıp yapılamadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, iş yerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, iş yeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşverenin mevcut olan işçi sayısını fiilen mevcut olan iş ihtiyacına uyumlaştırmak için açıkça ifade etmediği kararları, “gizli, örtülü” işletmesel karar olarak nitelendirmektedir. Bu tür durumlarda işletmesel kararın varlığı iş sözleşmesinin feshi için gösterilen sebepten çıkarılır. 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca işletmesel gereklere dayalı feshin söz konusu olabilmesi için varlığı şart olan açıkça işletmesel kararın varlığı yerine bir anlamda işverence fesih bildiriminde açıklanan sebep geçmektedir.

İşletmenin iş yerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte hukuksal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, iş yeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşir. İşletmesel karar çerçevesinde fesih işlemi değişen durumlara karşı işverenin tepkisidir. Bu kararlar iş yeri ve işletme içi veya dışından doğabilir. Bu sebepler işçinin iş yerinde çalışmaya devam etmesi gerekliliğini doğrudan veya dolaylı olarak ortadan kaldırıyorsa dikkate alınmalıdır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli sebeplere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel şartlarına uyduğunu içerik yönünden fesih sebeplerinin geçerli veya haklı sebebe dayandığını ispatlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme iş yeri ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını ve feshin geçerli sebebini oluşturduğunu ispatlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren geçerli sebep teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığı değerlendirilmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil teknik denetim kapsamında bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma imkanını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kuralarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye kullanılmamalıdır. İşverenin keyfi davrandığını ispat yükü işçiye aittir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin şirketin içinde bulunduğu ekonomik sıkıntılardan dolayı asliye ticaret mahkemesi tarafından tedbir kararı verildiği, bu karar ile uygulanacak olan proje neticesinde tasarruf tedbirleri ile ilgili kadro daraltılmasına gidileceği gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin şirketin içinde bulunduğu ekonomik sıkıntılardan dolayı asliye ticaret mahkemesi tarafından tedbir kararı verildiği, bu karar ile uygulanacak olan proje neticesinde tasarruf tedbirleri ile ilgili kadro daraltılmasına gidileceği gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İşverenin aldığı işletmesel kararın yerindelik denetimi yapılamamakla beraber söz konusu karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında hukuksal denetim mümkündür.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda işe alınan ve çıkan personelin sayısı tespit edilmiş ise de işe alınan personelin ve davacının görev tanımlarına ilişkin belgeler dosya içersinde bulunmamaktadır. Bilirkişilere gerekirse davalı iş yerinde yerinde inceleme yapma yetkisi verilerek konuyla ilgili bütün kayıt ile belgeler incelenmeli işe alınan ve çıkan personelin görev tanımları ve davacının görev tanımı nazara alınarak davacının değerlendirilebileceği bu pozisyonlarda alım yapılıp yapılmadığı, bu konuda işverence işçiye teklif yapılıp yapılmadığı hususları açıklığa kavuşturulmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11171, Karar No: 2014/19896, Tarih: 31.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/11171 E.  ,  2014/19896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kırıkhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 14/01/2014

Numarası : 2012/686-2014/38

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı şirkette 2009 yılı Eylül ayından 2012 Mart ayı sonuna kadar çalıştığını, çalışmasının aralıksız sürdüğünü, fakat sigorta girişinin Kasım 2009 olarak tescil edildiğini, iş akdinin hiçbir bildirim yapılmaksızın kötü niyetle sonlandırıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, haksız fesih tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının haksız yere işten çıkarıldığı iddiasının doğru olmadığını, izin dönüşü göreve başlaması gerekirken işe başlamadığını, kendisinin işe gelmek istemediğini telefonda beyan ettiğini, bu duruma ilişkin tutanakların dosyada mevcut olduğunu, 16/06/2012 tarihinde tekrar arandığında ise kendisinin Antakya Özel Akademi Hastanesinde işe başladığını ve davalı şirkette çalışmayacağını beyan ettiğini, davacının 16/06/2012 tarihinde davalı şirkete verdiği dilekçesi ile özel nedenlerle istifa ettiğini beyan ettiğini, işyerini terk eden ve istifa ederek ayrılan davacının ihbar ve kıdem tazminatı talebenin hukuka aykırı olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafın davacının üç gün işe gelmediğine dair tutanağı ve davacının istifa dilekçesini dosyaya ibraz ettiği, davacı tarafın buna itiraz etmediği, ayrıca iş sözleşmesi son bulmadan bir başka hastanede çalıştığını kabul ettiği, tüm bunlarla davacının iş sözleşmesini derhal fesih hakkını kullandığına dair iddia ve delil de ibraz etmediğinden davalının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin kabul edildiği, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar ile kötü niyet tazminatı taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacının yıllık izin alacağı hüküm altına alınmış diğer taleplerinin reddine karar verilmiştir.