muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14952, Karar No: 2014/9342, Tarih: 05.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14952 E.  ,  2014/9342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/19-2013/215

Davacı B. K.. vekili Avukat İ. N.. tarafından, davalılar H.. K.. vd aleyhine 18/01/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı M.. K.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı M.. K..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız haciz nedeni ile manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalı H.. K.. yönünden reddine, davalı M.. K.. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı M.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalılardan H.. K..'nın davacının eşi olduğunu, diğer davalı M.. K..'ın ise davalı H.. K..'nın vekili olduğunu, davalı H.. K..'nın vekili aracılığıyla açtığı boşanma davası sonucunda, davasının kabulü ile maddi ve manevi tazminata karar verildiğini bu kararın taraflarca temyiz edildiğini, boşanma davasında maddi ve manevi tazminat alacaklısı olan davalı H.. K..'nın vekili aracılığıyla kesinleşmeyen bu kararı HUMK hükümlerine aykırı olarak icraya verdiğini, davalı H.. K.. vekili diğer davalı Avukat M.. K..'ın HUMK.443/3 maddesini mesleği gereği bilmesi ve boşanma ile ilgili ilamların kesinleşmeden icraya verilemeyeceğinden icraya koymaması gerekirken, icraya koymasının yanında, bu icra takibine süresi içinde itiraz edildiğini bilmesine karşın davacının evine fiili haciz yapmaya geldiğini belirterek davacının uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı H.. K..'nın yapılan icra takibi ve haciz işlemleri hakkında bilgisi bulunmadığı, vekiline bu yönde herhangi bir talimat vermediği kabul edilerek bu davalı hakkında istemin reddine, davalı Avukat M.. K..'ın yasaya aykırı olarak icra takibi yaptığı, bir avukat olarak ağırlaştırılmış özen borcu bulunduğu gerekçesi ile davalı Avukat M.. K.. yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı H.. K..'nın yapılan icra takibi ve haciz işlemleri hakkında bilgisi bulunmadığı, vekiline bu yönde herhangi bir talimat vermediği kabul edilerek bu davalı hakkında istemin reddine, davalı Avukat M.. K..'ın yasaya aykırı olarak icra takibi yaptığı, bir avukat olarak ağırlaştırılmış özen borcu bulunduğu gerekçesi ile davalı Avukat M.. K.. yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenler ile reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13850, Karar No: 2018/3529, Tarih: 07.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/13850 E.  ,  2018/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.08.2014 gününde verilen dilekçe ile yüklenici temlikine dayalı ... iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenici temlikine dayalı ... iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, arsa sahipleri ... ve...r ile yüklenici... arasında adi yazılı “kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi” düzenlendiğini, 03.04.2002 tarihinde sözleşme başlıklı noter onaylı belge ile ...' ın hak ve borçları ile birlikte ...'a devir yaptığını, bu sözleşme uyarınca dava konusu 3790 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşa edilecek binadaki 8 numaralı dairenin 31.05.2004 tarihinde davacı ile yüklenici ... arasında yapılan düzenleme şeklinde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile davacıya satışının vaad edildiğini, davacının bedelini nakden ve tamamen ödediğini, davalı müteahhitin sorumluluklarından kurtulmak için ... isimli kişiye devir yaptığını, arsa sahiplerinin de hisselerini davalı ...’ a devrettiklerini, bu nedenle öncelikle B blokta bulunan 8 nolu dairenin müvekkili adına tesciline, mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi vererek arsa payının davacı adına tescilini istemiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, “3790 ada 1 parselde yer alan taşınmazın arsa vasfında olduğu 12/07/2010 tarih ve 14979 yevmiye sayılı satış işlemi sonrası 15/19 hisse oranında Nazım oğlu ..., 13/12/2010 tarih ve 15023 yevmiye sayılı satış işlemi sonrasında 4/19 hisse oranında Şükrü oğlu ... adına tescilli olduğu, mevcut hali ile geçersiz sözleşmeye istinaden davaya konu yer de yer alan konutun davacı adına ... kaydının tescilinin hukuken mümkün olmadığı gibi söz konusu yerin arsa vasfında oluşu da gözetilerek davacı adına hissesi oranında tescil şartlarınında oluşmadığı” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan ... iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay ÎBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163. maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut olaya gelince;

1- Dava konusu taşınmaz üzerinde kat mülkiyeti kurulmamış olup, halen arsa niteliğinde ve davalı ... ile ... adına kayıtlı olduğu halde mahkemece ... davaya dahil edilmeden hüküm kurulmuştur.

2- Öte yandan hükme esas bilirkişi raporunda; yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olarak dava konusu inşaatın geldiği seviye belirlenmediği gibi yapının ruhsatlı olup olmadığı, mimari projeye uygun olup olmadığı da değerlendirilmemiştir. Öncelikle ...' un davaya dahil edilerek ve binada henüz kat irtifakı kurulmadığı anlaşıldığından, binanın varsa onaylı ruhsatı ile onaylı mimari projesi getirtilerek, mahallinde keşif yapılmalı, bilirkişiden rapor alınmak suretiyle yukarıda açıklanan nedenlerle yapının kaçak olup olmadığı, kaçak ise ruhsat ve projesine uygun hale getirilip getirilemeyeceği araştırıldıktan sonra ... iptal ve tescil mümkün ise inşaatın fiziki seviyesi saptanmalı, bu konuda teknik bilirkişilerden denetime elverişli rapor alınmalı, eksik iş varsa bu işlerin bedeli saptanmalı, ayrıca sözleşme uyarınca yüklenicinin yükümlülükleri arasında bulunan inşaat ile ilgili olarak ödenmesi gerekli belediye hissesi, SGK primleri, Mâliyeye yapılacak ödemeler ve sair ödemelerin bulunup bulunmadığı Belediye, SGK ve Mâliyeden yazışma yapılarak saptanmalı, eksik iş bedeli ve varsa borçlarım depo etmesi için davacıya mehil verilmeli, bu bedeller depo edildiğinde sözleşme ifa ile sonuçlanmış olacağından istemi hüküm altına almalı, aksi takdirde arsa sahipleri yönünden dava reddedilmelidir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17074, Karar No: 2014/17157, Tarih: 10.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/17074 E.  ,  2014/17157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 10. Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 11.04.2013 gün ve 1408-441 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dairenin 09.12.2013 tarihli kararı ile dosyanın “Dava Konusu 2091 parselde paydaş olan ...'in ve 2092 parselde paydaş olan ...'in, 2051 parselde paydaş olan ... oğlu ...'in sözü edilen taşınmazları edimine ilişkin tüm belgeler ile ilk tesislerinden itibaren tüm tedavüllü tapu kayıtlarının (geldi ve gitti kayıtları denetlenebilir biçimde kütük sayfalarının) ve dayanak belgelerin ilgili merciinden istenmesi,” için geri çevrildiği ancak getirtilen evraklar arasında adı geçenin edimine ilişkin resmi senetler ile taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllü tapu kayıtlarının bulunmadığı anlaşılmakla;

1- Dava konusu 2051 parsel sayılı taşınmazda kaydı düzeltilmek istenen ... oğlu ...'in payını edimine ilişkin tüm belgeler ile ilk tesislerinden itibaren tüm tedavüllü tapu kayıtlarının (geldi ve gitti kayıtları denetlenebilir biçimde kütük sayfalarının ve özellikle edimine ilişikin resmi senedin) ve dayanak belgelerin,

2- Dava konusu 2091 ve 2092 parsel sayılı taşınmazlarda kaydı düzeltilmek istenen ... ile birlikte ...'in de payı olduğu anlaşıldığından her ikisinin de paylarını edimine ilişkin tüm belgeler ile taşınmazların ilk tesislerinden itibaren tüm tedavüllü tapu kayıtlarının (geldi ve gitti kayıtları denetlenebilir biçimde kütük sayfalarının ve özellikle edimine ilişkin resmi senetlerin) ve dayanak belgelerin,

İlgili merciinden getirtilmesi, istenilen kayıtların eksiksiz temin edilip edilmediğinin mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5249, Karar No: 2019/9962, Tarih: 22.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/5249 E.  ,  2019/9962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden kılma (iki kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) beraat, diğer atılı suçtan (iki kez) karar verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) verilen “karar verilmesine yer olmadığına” dair kararın ... sayılı CMK'nın 223/1. maddesi uyarınca hüküm niteliği taşımadığının anlaşılması karşısında, incelemenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) kurulan beraat hükümleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdurlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9799, Karar No: 2012/2979, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/9799 E.  ,  2012/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacının tutnaklara bağlanan olaylar nedieyle iş sözkleşmesinin haklı sebeple fehsedildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece hükme esasa alınan bilirkişi raporunda belirtildiği ileri sürülen sözleşmenin feshi için geçerli sebep bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının 06.01.2006 tarihinden beri Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumundan hizmet alım szöleşemsi ile bakıcılık ve temizlik işlerini alan şirketler bünyesinde çocuk yuvasında bakıcı anne olarak çalışıtığı, davalı işyerinde tutulan

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının 06.01.2006 tarihinden beri Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumundan hizmet alım szöleşemsi ile bakıcılık ve temizlik işlerini alan şirketler bünyesinde çocuk yuvasında bakıcı anne olarak çalışıtığı, davalı işyerinde tutulan

05.11.2009 tarihli tutanakta davacı ve diğer bakıcı anne olan Aysun Türedi'nin çocukların önünde birbirlerine hakaret ederek tartıştıkları ve bu konuda yapılan idari toplantıda bu durumu kabul ettikleri ve hatalı davrandıklarını kabul ettiklerine dair beyanalrının tutanağa geçirildiği, 09.11.2009 tarihli tutanakta iki çocuğun gelerek davacının kendilerinin harçlıklarını toplayıp terlik aldığını, kulaklarını çektiğini ve kötü davrandığını belirttikleri ve aynı gün davacı ile bu konuda yapılan görüşmede, davacının çok aşırıya gitmeden hoş olmayan davranışlarda bulunduğunu, soğuk olduğu için harçlıklarından terlik aldığını kabul ettiği görülmüştür. Tanık olarak dinlenen Aysun Türedi çocukların önünde geçen tartışma olayını dolaylı anlatımı ile doğrulamış ve tutanaklarda imzası olan idari personelinde tutanak içeriklerini doğruladıkları da görülmüştür. Sosyal, psikoloji ve bedensel gelişimleri kendilerine bırakılan bakıcı anne görevi yapan davacının bu görevin gerektirdiği sorumluluğu yerine getirmediği çocuklara bedensel zarar verdiği , idari kadroca giderilmesi gereken terlik ihtiyacı için çocuklarının harçlıklarının usulsüzce toplanması eylemleri ve çocukların önündeki diğer çalışanla hakaret içeren tartışması dikkate alınarak eylemler birlikte değerlendirildiğinde oluşan ağrılığı sözleşmenin haklı nedenle feshinin gerektirdiği noktasındadır. O halde sözleşmenin haklı nedenle feshedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 01.03.2012 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/9256, Karar No: 2017/7859, Tarih: 16.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/9256 E.  ,  2017/7859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Sulh Hukuk ve ... 16. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kendisinden uzun süredir haber alınamayan ...'nın gaipliğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

... 16. Sulh Hukuk Mahkemesince, gaipliği istenen şahsın UYAP sisteminden yapılan araştırmada MERNİS adresinin "... Mah. ... Sk. Kapı No:11/13 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise davacının 18/07/2017 tarihli duruşmadaki beyanı dikkate alındığında gaipliği istenilen ...'nın ''... Mah. .. Sk. Kapı No:11/13 .../...'' adresinde hiç ikamet etmediği, kaybolmadan önceki son adresinin "... Mah. ... Sk. No:52 Daire:1 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın 32/2. maddesinde "Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri, eğer Türkiye'de hiç yerleşmemiş ise Nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer, böyle bir kayıt da yok ise anasının ya da babasının kayıtlı olduğu yer mahkemesidir” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacının 18/07/2017 tarihli duruşmadaki beyanı dikkate alındığında gaipliği istenilen ...'nın ''... Mah. .. Sk. Kapı No:11/13 ../...'' adresinde hiç ikamet etmediği, kaybolmadan önceki son adresinin "... Mah. ... Sk. No:52 Daire:1 .../..." olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... 16. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 16. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.