muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/637, Karar No: 2015/2098, Tarih: 30.09.2015

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13178, Karar No: 2014/2805, Tarih: 18.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13178 E.  ,  2014/2805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.02.2013 tarih ve 2012/825-2013/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi birleşen 2009/477 Esas sayılı dosyada davacı ... vekili ve asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili, müvekkillerinin murisi Mehmet Bağışlar'ın, davalı şirkete ait araçta yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen kazada hayatını kaybettiğini ileri sürerek, davacı ... için 55.000 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 5.000 TL olmak üzere toplam 100.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/418 esas sayılı dosyada davacılar vekili, aynı kazada müvekkillerinin murisi Selahattin Şanverdi'nin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, davacı ... için 55.000 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 5.000 TL olmak üzere toplam 100.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/584 esas sayılı dosyada davacılar vekili, aynı kazada müvekkillerinin murisi İbrahim Koçak'ın hayatını kaybettiğini ileri sürerek, davacı ... ve ... için 10.000 TL, davacı Sabiha için 25.000 TL ve davacı ... için 5.000 TL olmak üzere toplam 50.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/477 esas sayılı dosyada davacı vekili, aynı kazada müvekkilinin belden aşağısının felç olduğunu ileri sürerek, 250.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/289 esas sayılı dosyada davacılar vekili, aynı kazada müvekkillerinin çocuğu ...'ın ağır derecede yaralandığını ve tamamen sakat kaldığını ileri sürerek, davacılar için ayrı ayrı 60.000 TL olmak üzere toplam 120.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili asıl ve birleşen davalarda, talep edilen manevi tazminat miktarlarının çok yüksek olduğunu ve haksız zenginleşmeye yol açacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili asıl ve birleşen davalarda, talep edilen manevi tazminat miktarlarının çok yüksek olduğunu ve haksız zenginleşmeye yol açacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 19/09/2012 tarih, 2012/10487 Esas, 2012/13620 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davacı ...'ın yolcu konumunda bulunduğu sırada meydana gelen trafik kazası neticesinde % 100 oranında ve kalıcı olacak şekilde maluliyetinin oluştuğu, davalı şirket sürücüsünün kazanın meydana gelişinde %100 kusurlu olduğu, davacı ...'ın omirilik kopması sebebi ile tekerlekli sandalyeye mahkum hale geldiği, kendi yetisi ile oturup kalkamadığı, tuvalet ihtiyacını dahi hissedemediği, üreme-çocuk yapma yeteneğini kaybettiği, maluliyeti sebebiyle tüm yaşama sevincini, hayallerini, umutlarını yitirdiği, kaza neticesinde katlanılması çok zor bir yaşam sürecine girdiği, bu haliyle birilerinin yardımı olmaksızın yaşamasının imkansız olduğu, davacılar Mehmet Ilıkkan ve Zeynep Ilıkkan'ın oğulları ...'ın maluliyeti sebebiyle ruhen de gözleri önünde eriyen çocukları yüzünden ruhi ve asabi bütünlüklerinin zarara uğradığı, çok büyük elem ve ızdırap çektikleri, davacıların olaydan etkileniş şekilleri, tarafların sosyo ekonomik durumları, olay tarihindeki

paranın alım gücü, hakkaniyet ilkesi gereği ve oluşan vicdani kanaatle, davacılar lehine daha ılımlı ve adalete uygun makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, mahkemenin 2009/477-2010/134 E.K. sayılı dosyasında açılan davanın kısmen kabulü ile, 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsili ile davacı ...'a ödenmesine, birleşen 2009/477-2010/134 E.K. sayılı dosyası ile birleşen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/289-2009/325 E.K. sayılı dosyasında açılan davanın kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsili ile davacı Mehmet Ilıkkan'a ödenmesine, 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsili ile davacı Zeynep Ilıkkan'a ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen 2009/477 Esas sayılı dosyada davacı ... vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen 2009/477 Esas sayılı dosyada davacı ... vekili ve asıl ve birleşen davada davalıvekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, birleşen 2009/477 Esas sayılı dosyada davacı ... vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen 2009/477 Esas sayılı dosyada davacı ... vekili ve asıl ve birleşen davada davalıvekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, birleşen 2009/477 Esas sayılı dosyada davacı ... vekili ve asıl ve birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ...'dan alınmasına, yine aşağıda yazılı bakiye 8.197,60 TL temyiz ilam harcının ise temyiz eden davalıdan alınmasına, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12015, Karar No: 2018/3943, Tarih: 08.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12015 E.  ,  2018/3943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/03/2018 günü temyiz eden davacı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

1)... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/217E.-2009/501K. sayılı dava dosyası ilgili mahkemesinden getirtilip dosya içerisine konulduktan,

2)Dosya fen bilirkişisine tevdi edilip dava konusu 562 ada 684 parselden ifrazen oluşan ve imar planında tamamı yolda kalan 562 ada 769 parsel sayılı taşınmazın fiilen yol geçirmek suretiyle el atıldığı belirtilen 832,20 m2 lik kısmının 417 ve 419 sokakta kalan bölümlerinin ve 419/2 sokak ile 419 sokağın birleştiği bölümün ayrı ayrı gösterilmesi için ek rapor alınması sağlandıktan,

3) 1/1000 ölçekli uygulama imar planında tamamı yolda kalan dava konusu 562 ada 769 parsel sayılı taşınmazdan geçen yolların genişliği ve bu yolların dava tarihi olan 10.11.2014 günü itibariyle UKOME ana arter listesinde bulunup bulunmadığı ... ile ...Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorulduktan, Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2145, Karar No: 2016/308, Tarih: 19.01.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/2145 E.  ,  2016/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı idare vekili dilekçesinde, davalı doktor'un, izin almaksızın özel sağlık hizmeti veren bir kuruluşta çalıştığını, buna rağmen döner sermaye ödeneğini tam olarak aldığını, bu durum karşısında devleti 4317,94 TL zarara uğrattığını beyan ederek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile, 4317,94 TL kamu zararının ihtarın tebliğ tarihi olan 23.1.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili savunmasında, davada zamanaşımı süresinin dolduğunu beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, verilen bu hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili talebine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine göre zamanaşımı süresi 1 yıldır. Ancak, bu sürenin işleyebilmesi için davacı idarenin verdiğini geri istemeye hakkı olduğunu öğrenmiş olması gerekir. Bu durumda zamanaşımı, dava açılması hususunda emir vermeye yetkili makamın öğrendiği tarihten itibaren başlar.

Yerel mahkeme tarafından, "... resmi kuruluşlarda, zamanaşımının başlangıcının davaya açma konusunda yetkili makamın ıttıla tarihi olduğu, buna göre de, davada zamanaşımının dolmadığı.." gerekçesi ile zamanaşımı itirazının reddine karar verilmiş, ancak somut olayda dava açma konusunda yetkili makamın kim olduğu ve bu makamın öğrenme tarihi araştırılıp, belirlenmeden, genel ifadeler ile zamanaşımı def'i reddedilmiştir.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler ışığında, davacı kamu hukuku tüzel kişisinde dava açma konusunda emir vermeye yetkili makamın ve bu makamın fiil ve zararı öğrenme tarihinin belirlenip, bu tarihten itibaren zamanaşımının dolup dolmadığının tespit edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/214, Karar No: 2018/6447, Tarih: 04.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/214 E.  ,  2018/6447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki ... köyü 142 parsel sayılı taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4589, Karar No: 2022/215, Tarih: 11.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4589 E.  ,  2022/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; aynı takvim yılında farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenleme fiilinin zincirleme suç oluşturacağı ve sanık hakkında TCK’nin 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9060, Karar No: 2015/1467, Tarih: 27.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9060 E.  ,  2015/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2011/597-2013/923

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dilekçesinde; müvekkilleri olan davacılardan Temel'in, davalı kuruma ait gerilim hattından sarkan telin temas etmesi sonucu ağır yaralandığını beyan ederek, davacı Temel için maddi ve manevi tazminata, davacı Temel'in eş ve çocukları olan diğer davacılar için ise, manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davalı idarenin olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada mevcut ve hükme esas alınan raporun incelenmesinden, "..Davacı Temel'in, bu olayın meydana gelmesinde, kendisine yapılan tüm uyarılara rağmen arızayı davalı kuruma bildirmemesi, izin almadan elektrik konusunda bir belgesi ve uzmanlığı olmadan gerekli tırmanma ekipmanları, yalıtım eldiveni vs... koruyucu iş güvenliği ekipmanları bulunmadan enerjili direğe çıkması, tedbirsiz ve dikkatsiz davranarak kendi can güvenliğini tehlikeye atmasından dolayı % 100 oranında kusurlu bulunduğu..." anlaşılmıştır.

Davalı şirket, bölgedeki elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir.

Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.

Ayrıca, HMK'nun 26.maddesi gereğince hakim "çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir." Hakim bilirkişi raporundaki eksiklik, belirsizlik, çelişki görmesi durumunda, bilirkişiden yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi gerek görürse yeni bilirkişi incelemesi de yaptırabilir. Hakimin uzman olmadığı konularda, bilirkişi raporuna aykırı karar vereceği durumlarda uzman olmadığını gözeterek bu raporu gerekçelendirip çürütmek yerine konunun uzmanlarına tekrar inceleme yaptırması gerekir. Bundan sonra hakim, bu raporları değerlendirerek kendi vicdani kanaati ile bir sonuca varmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında, somut olaya bakıldığında; yerel mahkemece, mahallinde keşif yapılmadan, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde verilen bilirkişi heyeti raporuna göre karar verildiği ve bu raporda da, davalı idareye herhangi bir kusurun izafe edilmediği görülmüştür.

Ne var ki; enerji nakil hattının sahibi bulunan davalı, bu yapı eserinin fena yapılmasından bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden sorumludur. Bu sorumluluk, hukuki niteliği itibariyle kusura dayanmayan (objetkif) bir sorumluluktur. Dava konusu olayda, davacının uğradığı zarar, enerji nakil hattından kaynaklandığına göre, davalı idare kusursuz olarak sorumlu bulunmaktadır.

Bu itibarla; mahkemece, öncelikle mahallinde keşif yapılarak, zararın meydana geldiği elektrik direğinin fiziki koşulları incelenerek, direğin herkesin rahatlıkla çıkabileceği bir konumunun bulunup bulunmadığı, uyarı levhası gibi, bir takım elgellemelerin bulunup bulunmadığı hususlarının tespit edilip, olayda davalı idarenin bakım ve işletmede bir eksikliğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekir.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler gözetilmeden, davalı idarenin elektrik hatlarının bakımı, denetlenmesi ve gözetiminde bir eksik ya da kusurunun bulunup bulunmadığı belirlenmeden, kusurun tamamı davacıya yüklenerek karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.