muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19126, Karar No: 2014/2732, Tarih: 11.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/19126 E.  ,  2014/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında süregelen ticari ilişki bulunduğunu, 28/09/2010 tarihli sözleşme ile bu tarihten önce tanzim edilen ve davalıda bulunan tüm senetlerin bedelsiz kaldığının kararlaştırıldığını, ancak davalının sözleşme tarihinden önce tanzim edilen iki adet bono için icra takibi yaptığını belirterek müvekkilinin icra takibine konu bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespitine ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı asil, sözleşmenin davacı ile bu tarihten önce yaptıkları ticari işlere ilişkin olduğunu, davacının kendisine sattığı araçların pek çoğunun devrini vermediğini, daha sonra araçların bağlandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, 28/09/2010 tarihli sözleşme ile tarafların bu tarihten önce imzalanan evrak, senet ve çekin geriye yönelik olarak hükümsüz olduğu konusunda anlaştıkları, dava konusu senetlerin de tanzim tarihinin bu tarihten önce olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11509, Karar No: 2015/5713, Tarih: 09.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/11509 E.  ,  2015/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi (07.06.2012) itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 703 ada 14 parsel (ifraz sonucu 703 ada 59 ve 60 parsel) sayılı taşınmazın 07/06/2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 03/06/2005 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 03/06/2005 tarihli (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun ve ihalesine ilişkin belgelerin onaylı bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu 703 ada 14 parsel (ifraz sonucu 703 ada 59 ve 60 parsel) ile somut emsal alınan 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

6-Dava konusu taşınmazın ve somut emsal alınarak incelenen 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12594, Karar No: 2013/9844, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/12594 E.  ,  2013/9844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı Halk Sigorta (Birlik Sigorta) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...’ın kullandığı motosiklete davalı ...'nin sürücüsü, davalı ...'ın işleteni olduğu ve davalı Halk (Birlik) Sigortaya ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın çarpması sonucu meydana gelen kazada murisin vefat ettiğini belirterek, ıslah ile artırılmış haliyle eş için 65.459,98 TL, ... için 12.956,06 TL, .. için 11.517,96 TL, ... için 7.349,22 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve eş ve 3 çocuk için ayrı ayrı 20.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Halk Sigorta vekili, davalı sürücünün kusur oranının tespit edilmesi ve ...ndan bağlanan gelirin tazminat hesabından düşülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar Niyazi ve ... vekili de, kazanın meydana gelmesinde sürücünün kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davalı sürücünün %100 kusuruna dayanarak davanın kısmen kabulü ile eş için 65.459,98 TL, ... için 12.956,06 TL, ... için 11.517,96 TL, ... için 7.349,22 TL maddi tazminat ile eş ve çocuklar için ayrı ayrı 5.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı Halk (Birlik) Sigorta vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda davanın kabulüne denildiği halde, gerekçeli kararda maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacılar için ayrı ayrı 5.000'er TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Kararın açıklandığı kısa kararda davacı tarafın hak kazandığı tazminat miktarının açıkça belirlenmemesi, 1086 s.HUMK.nun 381/2.maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de;

a)Karayolları ZMSS Genel Şartları A/1 maddesi uyarınca “Sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder.” Diğer yandan A/3-e bendinde de manevi tazminat talepleri ZMSS teminatı dışında bırakılmıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde manevi tazminatın davalılar Niyazi ve ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece toplam 97.283,22 TL maddi tazminatın ve toplam 20.000 TL manevi tazminatın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Kaza tarihinde geçerli ZMSS limiti sakatlanma ve ölüm halinde kişi başına 60.000 TL olup, hükmedilen toplam maddi tazminat miktarı poliçe limitini aşmaktadır. Yukarıda açıklanan madde hükmü gereğince davalı ... maddi tazminattan poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olup, mahkemece poliçe limitini aşacak şekilde tazminata hükmedilmesi ve sigortanın sorumluluğunda bulunmayan manevi tazminatın da diğer davalılar ile birlikte sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Diğer yandan sigorta şirketi, yargılama gideri, harç ve vekalet ücreti yönünden poliçe limitinin hükmedilen toplam maddi tazminata oranı dahilinde sorumlu olduğu halde tüm yargılama giderlerinin tamamından diğer davalılar ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Diğer yandan sigorta şirketi, yargılama gideri, harç ve vekalet ücreti yönünden poliçe limitinin hükmedilen toplam maddi tazminata oranı dahilinde sorumlu olduğu halde tüm yargılama giderlerinin tamamından diğer davalılar ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

b)Davacılar davadan önce sigorta şirketine 10.05.2007 tarihli dilekçe ile müracaat etmiş olup ödeme yapılmaması üzerine açılan davada da kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesini talep etmişlerdir. Davalı ... 2918 sayılı K.T.K.nun 99. maddesi ve Trafik Sigortası Genel Şartları`nın B.2. maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü sonunda ödeme yapılmaması ile temerrüde düşmüş olup, Mahkemece davacıların müracaat dilekçesinin davalı ... şirketine tebliğ tarihinin belirlenerek temerrüt tarihinin anılan düzenlemeye göre tespit edilmesi ve bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, kaza tarihinden itibaren faiz uygulanması da doğru görülmemiştir.

c)Davacılar için yapılan sosyal ve mali durum araştırmasında davacı ...'in Tekirdağ Üniversitesi Turizm ve Otelcilik Meslek Yüksek Okulunda öğrenci olduğu belirlenmiş, hükme esas alınan tazminat raporunda da davacı ... için 25 yaşında gelir getirmeye başlayacağı varsayımıyla hesaplama yapılmıştır. Davacının okulunu bitireceği tarih belirlenerek o tarihe kadar tazminat hesabı yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Halk (Birlik) Sigorta vekilinin tamyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 24.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29897, Karar No: 2020/2224, Tarih: 11.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/29897 E.  ,  2020/2224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının hafriyat inşaat konusunda faaliyet gösteren davalıya ait işyerinde 22.07.2010-15.04.2011 tarihinleri arasında topograf olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işçilik alacaklarının talep edilmesi üzerine iş bitimi bahane gösterilerek haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini, davacının haftanın 7 günü 08:00-18:00 saatleri arasında çalışıp, bayram ve tatil günlerinde dini bayramlar hariç sürekli çalıştırıldığını, davacının net 1.400,00 TL ücret aldığını ileri sürerek, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, husumet itirazında bulunduklarını, adi ortaklığın taraf ehliyeti bulunmadığını, davanın şirket ortaklarından...'a yöneltilemeyeceğini, davacının davalı nezdinde hiçbir çalışmasının bulunmadığını ve dolayısıyla herhangi bir alacağının da olmadığını, beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, süresi içerisinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Davacı vekilinin dava dilekçesine göre dava, ... (Enam-Ulubol Adi Ortaklığı)’a yöneltilmiş, ancak dava dilekçesi adi ortaklığı oluşturan şirketlerden Ulubol İnş. Hafr. Gıda Turz. Ltd. Şti. yetkilisi olduğu anlaşılan davalı...’a tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Dosya içerisinde yer alan Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının incelenmesinde ise, davacının, uyuşmazlık konusu dönemde kayden Enam İnş. Taah. Ve Gıda San. Tic.A.Ş.-Ulubol İnş. Hafr. Gıda Turz. Ltd. Şti. adi ortaklığı nezdinde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış veya eksik olarak gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan tüm davalılara tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Dosyada usulüne uygun ve yöntemince taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır. Buna göre, dava dilekçesinde davacının aylık ücretinin 1.400,00 TL olduğu ve uyuşmazlık konusu alacaklın bu ücretre göre belirlenmesine yönelik talebi olmasına karşın, Mahkemece davacının ücretinin net 1.500,00 TL olduğunun kabulü ile talep konusu alacakların buna göre hüküm altına alınması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesine göre talep aşımı mahiyetinde olup hatalıdır.

3-Öte yandan, Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunun fazla mesai ve hafta tatili alacakları yönünden denetime elverişli olmadığı, hesaplamaya esas alınan dönemdeki çalışma saat aralıklarının ve davacının buna göre hangi dönemde kaç saat fazla mesai yaptığının, yine aynı şekilde kaç hafta tatili gününde çalıştığının kabul edilerek, bu konudaki alacakların hangi esasa göre hesaplandığının belirtilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak denetime uygun şekilde rapor tanzim edilmesi gerektiğinin göz ardı edilip denetime uygun olmayan mevcut bilirkişi raporun itibar edilerek karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18063, Karar No: 2018/25022, Tarih: 21.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18063 E.  ,  2018/25022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar Sağnak Temizlik Ltd. Şti. İle ... vekilleri ile Zal Temizlik Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ...'nda Temizlik İşleri Müdürlüğü bünyesinde 15.09.2006 tarihinde temizlik görevlisi olarak işe başladığını, sigorta primlerinin ihale alan şirketler tarafından yatırıldığını, davalı Belediyenin asıl işveren, diğer davalıların alt işveren olduğunu, iş akdinin hiçbir neden olmaksızın davalı Sağnak şirketi tarafından feshedildiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı ve davalılar Sağnak Temizlik Ltd. Şti. İle ... vekilleri ile Zal Temizlik Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, fazla mesai alacağı konusunda hesap yapılırken davacı tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Ancak davacı tanıklarının davalı işveren aleyhine açmış oldukları davalarının bulunduğu ve aralarında husumetin olduğu anlaşılmaktadır. Salt husumetli tanık beyanları ile fazla çalışma alacağının kanıtlanması mümkün değildir. Dosya içeriğine göre, işverenle husumetli durumda bulunan tanıkların beyanlarını destekler mahiyette başkaca bir bilgi, belge de bulunmadığından, fazla çalışma iddiasının ispat edilemediği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, Mahkemece söz konusu talebin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında yıllık izin ücreti alacağının hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı Yasa'nın 53.maddesindeki düzenlemeye göre, işçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi hizmet süresine göre belirlenecek olup; bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) olanlara ondört günden, beş yıldan fazla onbeş yıldan az olanlara yirmi günden, onbeş yıl (dahil) ve daha fazla olanlara yirmialtı günden az yıllık izin kullandırılmayacağı belirtilmiştir.

Davacının 15.09.2006- 18.06.2014 tarihleri arasında 7 yıl 9 ay 3 günlük hizmet süresinin olduğunun anlaşılması karşısında, davacının ilk 5 yıl için 14 gün üzerinden (5 yıl\*14 gün) 70 gün, 2 yıl için de 20 gün üzerinden (2 yıl\*20 gün) 40 gün ve toplamda 110 gün yıllık izin hakkına sahip olduğu kabul edilmeli iken, davacının 130 gün izin ücretine hak kazandığının kabul edilmesi yerinde değildir.

4-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Yargılama Giderlerinin Kapsamı” başlıklı 323. maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendinde, vekalet ücretinin vekille takip edilen davalarda takdir edileceği belirtilmiştir. Davalılardan Zal Temizlik .... Şirketinin vekilinin olmadığı anlaşılmakla, lehine vekalet ücreti verilmesi hatalı olmuştur.

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3. maddesinin ikinci fıkrasına göre “Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.”

Somut olayda, birden fazla davalıya karşı açılan eldeki davada, davalılar yönünden kısmen ret sebebi ortaktır. Belirtilen hüküm gereğince davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Somut olayda, birden fazla davalıya karşı açılan eldeki davada, davalılar yönünden kısmen ret sebebi ortaktır. Belirtilen hüküm gereğince davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.