muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11760, Karar No: 2023/12553, Tarih: 07.12.2023

... İş Mahkemesinin 2017/66 ve 2017/67 Esas sayılı dosyalarının kesinleştiğini, davacının tanık olarak vermiş olduğu yeminli beyanları ile işbu dava kapsamındaki beyanlarının çelişkili olduğunu, davacının tanık olarak kötü hava koşullarında çalışma olmadığını yeminli beyanlarında ifade etmiş olmasına rağmen, işbu davada lehine sonuç doğurmak amacıyla gerçeğe aykırı beyanlarda bulunduğunu, dosya kapsamında dinlenilen tanık beyanlarından yalnızca davacı tanıklarına itibar edilmesinin davacının haksız kazanç ve menfaat elde etmesine sebebiyet vereceğini, kurum kayıtları ve tanık beyanları olmasına rağmen, yalnızca davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek karar verildiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte; hem istinaf sonrası dinlenen tanık beyanları arasında hem de istinaf öncesi ve sonrası dinlenen tanıkların beyanları arasında çelişki olması nedeniyle, çelişkinin giderilmesi gerekirken belirtildiği şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek;

2.Fer'i müdahil vekili; davanın yasal süresi içerisinde açılmadığını, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle, dava şartı yokluğundan reddi, dinlenecek bordro tanıklarının hizmet cetvelleri celbedilerek beyanlarının sağlığının araştırılması ve denetlenmesi veyahut dava konusu dönemde çalıştığı tespit olunan başkaca tanıkların dinlenmesi gerektiğini, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunlu olup eylemli ve gerçek çalışmanın varlığı saptanmadıkça hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilmesinin mümkün olmadığını, bu hususta işverenin çalışma olgusunu kabul etmesi bile sonuca etkili olmayıp gerçek ve fiili çalışmanın hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulmasının gerektiğini belirterek kararı istinaf etmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri nazara alındığında; davacının hizmetinin kesintisiz olduğunu iddia ederek iş bu davayı açtığı, hak düşürücü sürenin dolmadığı, Dairece verilen kaldırma kararından sonra davacının çalışma şartlarına ilişkin ayrıntılı beyanının alındığı, başka dosyada tanık olarak alınan beyanı ile aradaki çelişkinin giderildiği, karar vermeye yetecek sayıda tanık ve dönem bordro tanığının dinlenildiği, dinlenen bir kısım tanıklar davacının çalıştığı gün üzerinden sigortalı bildirildiğini iddia etmişler ise de davacının SGK'ya yapılan bildirimlerinin 30 gün üzerinden olduğu, eksik gün olarak puantaja dayalı bildirim yapılan 2016 Kasım ayı için puantaj kaydı sunulmadığı, dinlenilen tanıkların davacının çalışmaya ara verdiğinden, istifa ettiğinden bahsetmedikleri, davacının yaptığı işin kesintisiz çalışmaya uygun olduğu, davacının başka dosyada tanık olarak alınan beyanının kendi çalışmasına ilişkin olmadığı, davacı gibi 15.01.2016 tarihinde SGK'da çıkışı yapılan bir kısım işçilerin ara verdiklerinden bahsetmedikleri, yine 15.01.2016'da çıkışı yapılan Uğur'un kendisi işten çıktıktan sonra davacının çalışmaya devam ettiğini söylediği, giriş çıkış yapılan dönemlerin inşaatın devam ettiği dönemler olduğu, elden ödeme makbuzlarında ismi geçen işçilerden bir kısmının ödeme yapılan tarihlerde sigorta kaydı bulunmadığı bir arada değerlendirildiğinde Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık olmadığı anlaşılmakla istinaf itirazları yerinde görülmemiş, davalı ve fer'i müdahilin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

2.Feri müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

2.Feri müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanun'a uygun olup davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8817, Karar No: 2016/15663, Tarih: 12.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/8817 E.  ,  2016/15663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.Sıf)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ... ve davacı vekili Av....'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı bankadan 31.08.2012 tarihinde 1.800.000,00 Euro kredi kullandığını, müvekilince kredi ödemelerinin düzenli yapıldığını, daha sonra krediyi erken kapatmak istediğinde davalı bankaca fazla ödeme alındığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla2.000,00 Euro'nun faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 04.12.2015 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 97.279,23 Euro'ya çıkarmıştır.

Davalı vekili, davacı tarafından 27.06.2014 tarihinde kredi borcunun vadesinden önce kapatılması için müvekkili bankaya yazılı talimat verdiğini, bu talimatı üzerine taraflar arasındaki genel kerdi sözleşmesinin 11. maddesi uyarınca belirlenen 97.279,23 Euro erken kapatma ücreti alınarak kredilerinin kapandığını, erken kapama maliyetinin yansıtılmasının mevcut yasal düzenlemelere, bankacılık ve ticari teamüllere uygun olduğunu, alınan ücretin kredinin taraflar arasındaki sözleşmeye göre normal vadelerinde ödenmesi halinde müvekkili bankaca alınacak faiz gelirinden daha fazla olmadığı nazara alındığında mevcut yasalara ve hakkaniyete ayrıkırı bir durumun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuyla, taraflar arasındaki sözleşmenin matbu bir sözleşme olup komisyon ücreti adı altında kesilen masraflarla ilgili davacının açıkça ve ayrıca bilgilendirilmediği, davacının bu konuda özgür iradesinin ulusüne uygun oluşturulmadığı, bununla birlikte davalı banka tarafından tahsil edilen komisyon ücretinin hangi zorunlu masraflara karşılık kesildiği hususunun davalı bankaca kanıtlanamadığı, bu durumda taraflar arasında düzenlenen sözleşme gereğince davalı banka tarafından tahsil edilen komisyon ücretlerine ilişkin sözleşme hükümlerinin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 20. ve devamı maddeleri gereğince genel işlem şartı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalı bankadan kullanılan ticari kredinin erken kapatılması nedeniyle davacıdan erken ödeme komisyonu adı altında tahsil edilen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

Dava, davalı bankadan kullanılan ticari kredinin erken kapatılması nedeniyle davacıdan erken ödeme komisyonu adı altında tahsil edilen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

Somut olayda, tacir olan taraflar arasında imzalanan 31.08.2012 tarihli genel kredi sözleşmesi uyarınca davacıya 1.800.000,00 Euro tutarlı kredi kullandırılmış, söz konusu kredi 27.06.2014 tarihinde vadesinden önce ödenmek suretiyle kapatılmıştır.

6098 Sayılı TBK'nın 96. maddesinde (mülga BK'nın 80. maddesi)"Sözleşmenin hükümlerinden veya özelliğinden ya da durumun gereğinden tarafların aksini kastettikleri anlaşılmadıkça borçlu, edimini sürenin sona ermesinden önce ifa edebilir. Ancak, kanun veya sözleşme ya da adet gereği olmadıkça borçlu, erken ifada bulunması sebebiyle indirim yapamaz." şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Bu düzenleme uyarınca kural olarak borcun erken ifasına engel bir durum bulunmamakla birlikte borcun erken ifası nedeniyle aksi sözleşme, kanun veya adet gereği olmadıkça indirim talep edilemeyecektir. TBK'nun 20-25. maddelerinde de genel işlem koşullarına ilişkin düzenlemelere yer verilmiş olup sözleşmelerde; taraflardan birinin üstün veya avantajlı konumunu kullanarak, karşı tarafa dayattığı, karşı taraf aleyhine düzenlemeler içeren ve iyi niyet kurallarına aykırı olan bölümlerin genel işlem koşulu olarak kabul edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Dava konusu kredi sözleşmesinin 11.1. maddesinde " Banka'nın mutabık kalması halinde erken ödeme, taksit vadelerinden birinde ve ödeme vadesinde işlemiş faizin ve kalan ana paranın, Banka'nın o gün itibari ile katlanmak zorunda kalacağı maliyetler çerçevesinde belirleyeceği miktarda bir erken kapatma ücreti ile erken ödeme nedeniyle doğabilecek vergi, Kaynak Kullanımı Destekleme Fonu gibi mali yükümlülüklerin nakden ve defaten ödenmesi kaydıyla mümkündür. Banka'nın erken ödeme tarihi ile vade tarihi arasındaki süre için, erken ödeme sebebiyle Bankanın mahrum kalacağı ilgili kredi faiz oranı üzerinden hesaplanmış faiz tutarını da talep hakkı saklıdır." denilmek suretiyle erken ödemeye dair düzenlemelere yer verilmiştir. Bankaların gelir kaynaklarından birisi de müşterilerine sunduğu krediler nedeniyle elde ettiği faizlerdir. Kredinin erken ödenmesi halinde bankanın faiz gelirlerinden mahrum olacağı, erken ifanın bankanın mali tablolarını olumsuz etkileyeceği de tartışmasızdır. Bunun yanında ticari krediler bakımından erken ifa halinde indirim talep edilmesini gerekli kılan bir düzenleme veya adet bulunmadığından esasında erken ifa hali kredi borçlusunun lehine bir durumdur. Zira borçlu ödemek zorunda olduğu faizden kurtulacak veya daha düşük faizli veya daha uygun vadeli krediyle borcunu yeniden yapılandırabilecektir. Taraflar arasındaki sözleşmenin 11.1. maddesi erken ifa halinde her iki tarafın menfaatlerini korumaya yönelik bir düzenleme olduğundan bu haliyle genel işlem şartı olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Ancak, sözleşmenin anılan hükmü uyarınca davalı bankanın erken ödeme nedeniyle bir miktar komisyon talep edebileceği belirtilmiş ise de bu komisyonun hangi oranlarda alınacağı veya hesap şekline dair bir düzenlemeye sözleşmede yer verilmemiştir

. Taraflar arasındaki sözleşmenin 11.1. maddesi erken ifa halinde her iki tarafın menfaatlerini korumaya yönelik bir düzenleme olduğundan bu haliyle genel işlem şartı olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Ancak, sözleşmenin anılan hükmü uyarınca davalı bankanın erken ödeme nedeniyle bir miktar komisyon talep edebileceği belirtilmiş ise de bu komisyonun hangi oranlarda alınacağı veya hesap şekline dair bir düzenlemeye sözleşmede yer verilmemiştir. Davalının alınan ücretlerin sözleşme ve bankacılık uygulamalarına uygun olduğunu savunması karşısında mahkemece, diğer bankalardan benzer türdeki kredi sözleşmelerinden kaynaklanan borcun erken ödenmesi halinde aldıkları erken ödeme komisyonu oranları sorulmak suretiyle davalı banka tarafından tahsil edilen ücretin fahiş olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.350,00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12423, Karar No: 2021/3540, Tarih: 20.05.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/12423 E.  ,  2021/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ile gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğunda, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4494, Karar No: 2023/4289, Tarih: 24.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4494 E.  ,  2023/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/142 E., 2022/269 K.

HÜKÜM/KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi Kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesi ile, 10.04.2012 tarihli iş kazasında sürekli işgöremez duruma giren sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelir, yapılan geçici işgöremezlik ödemeleri ve tedavi yardımları nedeniyle oluşan kurum zararının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içerisinde davacı ve davalı vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında;

" Dosyaya sunulan 03.11.2021 tarihli dilekçe ve ekindeki belgelere göre davaya konu Kurum alacağının 7236 sayılı Kanun kapsamında 19.10.2021 tarihinde davalı tarafça ödendiği anlaşılmakla, yargılama aşamasında sunulan ödeme belgesi değerlendirilerek sonucuna bir karar verilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kurum lehine yargılama giderlerine hükmedilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, borcun yapılandırma kapsamında ödendiği aleyhe yargılama gideri verilmemesi gerektiği gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, borcun yapılandırma kapsamında ödendiği aleyhe yargılama gideri verilmemesi gerektiği gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 21 ve 76 ncı maddeleri ile 7326 sayılı Kanunun 9 uncu madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

7326 sayılı Kanun kapsamında yapılan yapılandırma sonucu işbu davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla, anılan Kanun'un 9 uncu maddesi 13 üncü bendi (ç) alt bendinde düzenlenen; "Bu Kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere vazgeçilen davalarda verilen kararlar ile hükmedilen yargılama gideri, avukatlık ücreti ve fer’ileri talep edilmez ve bu alacaklar için icra takibi yapılamaz. Vazgeçme tarihinden önce ödenmiş olan yargılama giderleri ve avukatlık ücretleri geri alınmaz." düzenlemesi gereği, davacı ... lehine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Hükmün 3, 4 ve 5 inci bentlerinin silinerek yerine "Yapılan yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılmasına" sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11712, Karar No: 2015/290, Tarih: 19.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11712 E.  ,  2015/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı TCK.nın 226/1, 31/2, 62, 52/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası, aynı suçtan diğer suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı TCK.nın 226/1, 31/3, 62, 52/1. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis ve 40 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve aynı Kanunun 51/1. maddesine göre hapis cezalarının ertelenmesine dair ... Çocuk Mahkemesinin 01.06.2009 gün ve 2009/268 Esas, 2009/140 sayılı Kararının kesinleşmesine müteakip, suça sürüklenen çocuk ...'in, deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi sebebiyle erteli 3 ay 10 gün hapis cezanın 2 aylık kısmının infaz kurumunda çektirilmesine ilişkin aynı Mahkemenin 28.01.2013 tarihli Ek Kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 gün ve 2013/122 Değişik İş sayılı Kararın;

5237 sayılı TCK.nın 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, suçun işlendiği tarih itibarıyle 18 yaşını ikmal etmeyen ve adli sicil kaydına göre, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemesi sebebiyle ... Çocuk Mahkemesinin 01.06.2009 gün ve 2009/268 Esas, 2009/140 sayılı kararında ve aynı gerekçeyle suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hapis cezasının infazına dair Ek Karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi sebebiyle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 gün ve 2013/122 Değişik İş sayılı kararında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.11.2014 gün ve 94660652-105-74-8623-2014-19376/66391 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... Çocuk Mahkemesinin 01.06.2009 gün ve 2009/268 Esas, 2009/140 sayılı Kararı ile ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 gün ve 2013/122 Değişik İş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı Kanunun 309/4-d maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak ... Çocuk Mahkemesinin 01.06.2009 gün ve 2009/268 Esas, 2009/140 sayılı Kararında yer alan suça sürüklenen çocuk Rıdvan ile ilgili hükmün 3. fıkrasından sonra gelmek üzere “TCK.nın 50/3-1a, 52/2. maddeleri gereği suça sürüklenen çocuğun ekonomik ve diğer şahsi halleri gözetilerek hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının bir gün karşılığı 20 TL takdir edilmek suretiyle adli para cezasına çevrilerek 1500 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, 5237 sayılı TCK.nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksit halinde ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine” ibaresinin, suça sürüklenen çocuk Ömer ile ilgili hükümde ise 3. fıkradan sonra gelmek üzere “TCK.nın 50/3-1a, 52/2. maddeleri gereği suça sürüklenen çocuğun ekonomik ve diğer şahsi halleri gözetilerek hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının bir gün karşılığı 20 TL takdir edilmek suretiyle adli para cezasına çevrilerek 2000 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, 5237 sayılı TCK.nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksit halinde ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine” ibaresinin eklenmesine, sonuç cezaların niteliğine göre suça sürüklenen çocuklar haklarında TCK.nın 51. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin karardan çıkartılmasına, hükümlerin diğer yönlerinin aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.