muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7080, Karar No: 2019/11521, Tarih: 26.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7080 E.  ,  2019/11521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına göre, tanık ...’ın soruşturma aşamasındaki 13.06.2010 tarihli beyanında, iki şüpheli şahıs gördüğü, şahıslardan birinin sokakta beklerken diğerinin iş yerine girdiğini ifade etmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu meçhul bir kişi ile işlediğini anlaşılması nedeniyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı yasanın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11886, Karar No: 2015/1305, Tarih: 03.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/11886 E.  ,  2015/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... İli ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki bir taşınmazın değeri tespit edilirken, bilirkişi kurulunca yerinde inceleme yapılarak 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin 1.fıkrasının (g) bendi uyarınca, kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışları esas alınarak dava konusu taşınmazın satış değerini ve bu değeri etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurları gözeten gerekçeli bir değerlendirmeye dayalı olarak bedelinin tespiti gerekir.

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan emsal parselin dava tarihinden sonraya rastlayan 28.05.2013 tarihindeki bir satışı esas alınarak geriye doğru endeksleme suretiyle hesaplama yapılmıştır. Bu şekilde değerlendirmede gününden sonraki bir satışın emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Satışı emsal alınacak taşınmazın mümkün olduğu kadar dava konusu taşınmazla aynı mevkii ve konumda ve aynı yüzölçümünde olması, birbirine komşu veya yakın mesafede bulunması, kamulaştırma (değerlendirme) gününe yakın tarihlerde satılması gerekirse de bu husus zorunlu değildir. Buna göre dava konusu taşınmaza emsal alınabilecek nitelik ve özellikleri taşıyan emsal arsa satışlarının belirlenip bilirkişi kurulunca bu emsal satışların esas alınmak suretiyle yapılacak karşılaştırma ve değerlendirme sonunda dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir. Dava konusu taşınmazın yer aldığı yerleşim biriminde emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunması mümkündür. Kaldı ki, aksi durum söz konusu olsa bile komşu il ve ilçelerde –kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan- arsa satışları da emsal alınabilir.

Emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların bildireceği veya resen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden, emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen değerlendirme yılına ait emlak vergisine esas asgari m² değerleri ilgili belediye başkanlığından getirtilerek bilirkişi raporunda belirtilen emsal bilgileri kontrol edilmeli ve raporda belirtilen emsal ile taşınmaz arasındaki değer farkı ile vergi m² değerleri arasındaki oran dikkate alınarak denetim yapılmalıdır.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin 2.fıkrası uyarınca düzenleme ortaklık payını karşılayacak oranda indirim yapılması hususu da gözetilmelidir.

Yukarıda belirtilen şekilde değerlendirme yapılmak suretiyle bedel tespiti gerekirken değerlendirme gününden sonraki bir tarihte yapılan emsal parsel satışı emsal alınmak suretiyle bedel tespit eden geçersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5173, Karar No: 2012/25711, Tarih: 22.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/5173 E.  ,  2012/25711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.10.2011
Yargıtay — Esas No: 2017/14288, Karar No: 2018/20329, Tarih: 27.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14288 E.  ,  2018/20329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde hasta hizmetleri biriminde 2010 yılında işe başladığını ve 2012 yılından beri hemşire olarak çalıştığını; 23.07.2014 tarihinde muhasebe sorumlusu İsmail TAŞ tarafından, müvekkilin hesabına yanlışlıkla doktor maaşlarının yatırılmış olduğu söylemiyle, müvekkilin bankaya götürüldüğünü ve söz konusu paranın hesaptan çektirilerek iadesinin sağlandığını; daha sonra hastane çalışanlarının kendi aralarındaki sohbetlerinde bu işlemin çok sayıda çalışana da uygulanmış olduğunu; meğer yanlışlıkla yatırıldığı iddia edilen ücretlerin doktor maaşları olmayıp, kıdem tazminatı, yıllık izin, UBGT ücreti, fazla mesai ücreti ve hafta tatili çalışma ücreti gibi işçilik haklarından kaynaklı alacaklar adı altında yatırılmış olduğunu öğrendiklerini; durum hakkında hastane yönetimiyle görüşmeye çalışan müvekkilinin bir sonuç alamadığını; olayı biraz araştırınca hastane çalışanlarından ..., ..., Derya Kapsal ve ...’in de aynı gerekçeyle kandırılarak hesaplarına yatan işçilik haklarından kaynaklı alacaklarının geri alındığını öğrendiğini; bunun üzerine ... 1. Noterliğinin 27.08.2014 tarih ve 23264 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle iş sözleşmesini işverenin ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışı nedeniyle haklı olarak feshettiğini; ayrıca konuyla ilgili Olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde suç duyurusunda bulunduklarını ileri sürerek kıdem tazminatı , ihbar tazminatı , fazla çalışma ücreti, hafta tatili, UBGT günleri çalışma alacaklarının tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili , davacının iddia ettiği gibi müvekkili nezdindeki çalışmasının kesintisiz olmadığını; 21.01.2010 tarihinde işe başlayan davacının 03.12.2013 tarihinde yazılı istifa dilekçesiyle istifa etmek suretiyle 04.12.2013 tarihinde başka bir hastanede işe başladığını; daha sonra 06.02.2014 tarihinde tekrar müvekkil hastaneye çalışmak için başvurduğunu ve çalışmaya başladığını ve kendisi tarafından iş akdinin tek taraflı olarak feshedildiği 27.08.2014 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili açtığı karşı davada, davacı- karşı davalı ...' in 21.01.2010-03.12.2013 tarihleri arasında müvekkili şirkette kesintisiz bir şekilde çalıştığını, 03/12/2013 tarihinde vermiş olduğu istifa dilekçesiyle müvekkiline ihbar öneli vermeksizin ve haklı bir neden olmaksızın şahsi gerekçelerle istifa ettiğini belirterek ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili açtığı karşı davada, davacı- karşı davalı ...' in 21.01.2010-03.12.2013 tarihleri arasında müvekkili şirkette kesintisiz bir şekilde çalıştığını, 03/12/2013 tarihinde vermiş olduğu istifa dilekçesiyle müvekkiline ihbar öneli vermeksizin ve haklı bir neden olmaksızın şahsi gerekçelerle istifa ettiğini belirterek ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda asıl davanın kısmen kabulüne , davacının iş akdini haklı nedenle feshetmesi nedeniyle ihbar sürelerine uyma yükümlülüğü bulunmadığından davalı - karşı davacı işverenin ihbar tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle karşı davanın reddine yönelik karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm davalı -karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı -karşı davacının aşağıdaki bentlerin haricindeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı hak sahibine karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin kanuni düzenlemesi ise aynı Yasanın 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında İş Kanunu'nda işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Somut olayda, tarafların da kabulünde olduğu üzere davacı davalı işyerinde iki dönem halinde çalışmıştır. Davalı işveren davacının ilk dönem çalışmasının istifa etmek suretiyle sona erdiğini savunmuş, dosyaya 03.12.2013 tarihli, el yazılı istifa dilekçesi sunmuştur. Davacı imzalı istifa dilekçesinde davacı “....21.01.2010-03.12.2013 arası çalışmış bulunmaktayım. Söz konusu çalışma sürem içerisinde doğan tüm kanuni ve akdi haklarımı aldım. işyerinizden şahsi gerekçelerimle ve kendi istek ve rızamla herhangi bir baskı olmadan 04.12.2013 tarihinde ayrılmak istiyorum. " şeklinde beyanda bulunmuştur. Her ne kadar davacı vekili istifa dilekçesi imzalanırken davacının bu istifa dilekçesini serbest iradesiyle imzalamadığını iddia etmiş ise de bu iddiasını ispat edememiştir. Davacı bu dilekçesini özgür iradesi ile yazmış ve dosya kapsamında iradesinin fesada uğratıldığı konusunda herhangi bir delil bulunmamaktadır. Davacı tanıkları davacının 2013 yılında maaşına zam isteyince işten çıkarıldığını beyan etmiş olup davacının iş akdinin feshi ile ilgili görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır.Davalı tanıkları ise davacının başka bir hastanede iş bulması nedeniyle istifa ettiğini beyan etmişlerdir. Sosyal güvenlik kurum kayıtlarına göre ise davacının 04.12.2013 tarihinde Memorial AŞ. İşyerinde çalışmaya başladığı görülmektedir. Hal böyle olunca davacının ilk dönem çalışmasının haklı hiçbir sebep olmaksızın istifa etmek suretiyle sona erdiğinin kabulü gerekmektedir.

Davacının ikinci dönem çalışmasının ise süresi itibari ile bir yılın altında olduğunun anlaşılmasına göre bu dönem için de kıdem tazminatına hak kazanılamadığının kabulü gerekir. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıdaki maddede açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, davacının ilk dönem yönünden haklı bir neden olmaksızın iş akdini feshettiği anlaşıldığından, davalının birleşen dava ile talep etmiş olduğu ihbar tazminatı isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde reddi yönünde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3057, Karar No: 2012/2146, Tarih: 26.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3057 E.  ,  2012/2146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 156 ada 32 parsel sayılı 5.827,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine dava konusu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine'ye intikal eden yerlerden olduğunu öne sürerek ve tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı ... ayrı tapu kayıtlarına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgeler eşliğinde saptanan dava niteliğine göre mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı tarafın tutunduğu 3.3.1971 tarih 30 ve 34, davalı tarafın tutunduğu 17.8.1988 tarih 2 sayılı tapu kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmediğinden soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu gibi, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada, anılan tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca yöntemine uygun biçimde gösterilmediğinden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersizdir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmüne göre kayıtların haritaya dayanması halinde kapsamlarının öncelikle haritasına göre belirlenmesi gerekir.

O halde saptanan dava niteliği dikkate alındığında sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritaları ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının revizyon görüp görmediği Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak belirlenmeli, başka taşınmazlara revizyon görmüş ve davalı oldukları saptandığı takdirde HUMK’nun 45 ve yeni 6100 sayılı HMK’nun 166. maddeleri hükümleri uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen, yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, davacı Hazine'nin tutunduğu tapu kayıtlarının dayanakları 6.7.1968 tarihli krokili tutanak altında imzası bulunan sağ olan şahıslar, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının haritalarının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra haritalar çakıştırılarak yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, kuşkusuz tapu kayıtlarının dayanağı haritalar yoksa kayıtta tarif edilen sınır yerleri esas alınarak uygulama yapılmalı, tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye dayanılan tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerini düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret etmesi temin edilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dava konusu 156 ada 32 parsel sayılı taşınmaza komşu 156 ada 31 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 12.8.1987 tarih ve 5, 156 ada 33 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 22.8

.8.1987 tarih ve 5, 156 ada 33 parsel sayılı taşınmazın dayanağı 22.8.1966 tarih ve 5 sayılı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavülleri getirtilerek denetlenmeli, dava konusu taşınmazı ne okudukları üzerinde durulmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, dava konusu taşınmazın tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalıyor ise, davalı tarafın tutunduğu Hazine'nin de taraf olduğu tescil tapu kaydına değer verilmeli, dava konusu taşınmazın tümü ya da bir bölümü tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde, kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz ya da taşınmaz bölümleri yönünden anılan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu kimden kime kaldığı belirlenmeli ve yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi, kanunları uyarınca Hazine'ye intikal edip etmediği hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de dava konusu taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine'ye intikal eden yerlerden olduğu sonucuna varıldığı takdirde bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/664, Karar No: 2015/2125, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/664 E.  ,  2015/2125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah.sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/1007-2015/85

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/255 E. 2014/270 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19177 E. 2014/26109 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir...”