muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1240, Karar No: 2018/2727, Tarih: 09.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1240 E.  ,  2018/2727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...'a velayeten kendi adına asaleten ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, ... ili,... ilçesi, ...mahallesi,...caddesinde bulunan...İş Merkezinin .... katındaki 51 bağımsız bölüm numaralı dükkanın yarı hissesinin maliki olduğunu, dükkanın koridorun bitimine yakın yerde olduğunu ve bu kısımdan ışık hava alarak...caddesini görmekte iken davalı yönetim tarafından projeye aykırı olarak koridor penceresinden itibaren ...,00-...,50 m bölünerek dükkana dönüştürüldüğünü ve davalı ...'a kiraya verildiğini, davalının iş merkezinin zemin katında ve merdivenle bağlantılı üst katında fotoğrafçılık yaparak pencereli dış cepheyi kapatarak stüdyo haline getirdiğini, ayrıca kiraladığı yan koridorun ilk taşınmazına yine projesine aykırı olarak yan taraftan açtığı kapı ile geçiş sağlayarak koridorun sonunu tamamen işgal ettiğini, yine dükkanının hemen yanından ve üstten taktırdığı bir klima ile yazın sıcak kışın soğuk olmak üzere kirli havayı tüm koridora saldığını, yapılan işlemin projeye aykırı olduğunu bu nedenlerle dava konu bağımsız bölümü tesis eden davalı ile anılan yeri kiraya veren diğer davalı ... yönetiminin ortak yerlerden olan koridora yaptıkları haksız müdahalenin önlenmesine, koridorun bitimine yapılan ve projeye, yasaya, hukuka ve hakkaniyete aykırı bölümün kaldırılarak koridorun eski hale getirilerek, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine .... Hukuk Dairesinin 06/.../2012 tarih ve 2012/8827 Esas 2012/11981 Karar sayılı ilamı ile "dava konusu müdahalenin men'i ve eski hale getirme istemine konu hususların ....04.1997 tarihli kat malikleri kurulu kararına dayanılarak yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre davanın kat malikleri kurulu kararına olumlu oy veren kat maliklerinin tamamının davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanıp tüm deliller toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, dava konusu ortak yerlerden olan koridora davalılarca yapılan müdahale ile ilgili tadilat projesinin olmadığının tespit edilmesi, onaylanmış olsa bile tadilat projelerinin onay tarihindeki tüm kat maliklerinin muvafakatının bulunması ile sonuç doğurması gerekirken olayda bu hususunda eksik olduğu, .../08/1997 tarihli genel kurul tutanağının davaya konu müdahale edilen ortak alan ile ilgili olmayışı tarihinin de iş merkezi yönetimince kiraya verilip müdahale edilen koridor boşluğuna ilişkin müdahale tarihi ile uyumlu olmadığı, genel kurul kararının alındığı tarihten sonraki bu müdahaleye ilişkin ayrıca genel kurul kararının usulünce alınmasının

gerektiği, davacının dahi 1997 tarihli genel kurul kararından sonra iş merkezinde kat maliki olduğu, bu tarihten sonra kat maliklerinin değişme ihtimallerinin her zaman için bulunduğu, sonraki ortak alanlar ile ilgili düzenlemelerin çok öncesinden alınan farklı kat maliklerince belirlenmesinin yasaya uygun olmayacağı böyle bir karar istinaden işlem yapabilmek için o tarih itibariyle tüm kat maliklerinin rızasını aramanın gerekeceği bu nedenle usulüne uygun olmayan kiralama yoluyla ortak alana müdahale edilmesi nedeniyle davanın kabulü ile...İş Merkezinin .... katında dosyada bulunan mimari projeye göre koridor olan kısma yapılan yaklaşık ... m2 alanlı halen 57 nolu bağımsız bölümdeki fotoğraf stüdyosunun karanlık odası olarak faaliyet gösterilen bu kısım ile ilgili ortak yere olan davalıların müdahalesinin önlenmesine, bilirkişi Yılmaz Dursun'un 05/.../2011 tarihli raporunda belirttiği şekilde davalıların ortak alana müdahalesinin men'i ile ortak alan olan koridor boşluğunun projeye uygun şekilde eski hale getirilmesine, Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi gereğince hükmün kesinleşmesinden itibaren bu işlem için ... gün süre tanınmasına. karar verilmiş, hüküm davalı ...’a vekaleten kendi adına asaleten ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortak yerlere el atmanın önlenmesi ve projeye aykırılıkların giderilerek projeye uygun hale getirilmesi isteminden ibarettir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, mahkemece projeye aykırı hususlar belirlenip, eski hale getirilmesine karar verilmesine karar verildiğine göre anılan karar da bir isabetsizlik bulunmadığından yerinden görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/04/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15986, Karar No: 2012/18896, Tarih: 07.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/15986 E.  ,  2012/18896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak, değişen suç vasfına göre memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Belgede sahtecilik suçunun oluşması için yapılan sahteciliğin hukuki sonuç doğuracak nitelikte bulunması gerekmekte olup, 3184 sayılı İmar Kanunu' nun 8/b maddesine göre “İmar Planları; Nazım İmar Planı ve Uygulama İmar Planından meydana gelir. Mevcut ise bölge planı ve çevre düzeni plan kararlarına uygunluğu sağlanarak, belediye sınırları içinde kalan yerlerin nazım ve uygulama imar planları ilgili belediyelerce yapılır veya yaptırılır. Belediye meclisince onaylanarak yürürlüğe girer.” ve 1580 sayılı Belediye Kanununun 71. maddesine göre “beldenin imar planlarıyla ilgili belediye meclisince alınmış kararların geçerlilik kazanabilmesi için mülki amirlikçe onaylanması gerektiği” ve aynı Yasanın 70 ve 83. maddeleri ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/c, u ve 34. maddeleri uyarınca da "Belediyenin imar plânlarını görüşmek ve onaylamak, büyükşehir ve il belediyelerinde il çevre düzeni plânını kabul etmek", "İmar plânlarına uygun şekilde hazırlanmış belediye imar programlarını görüşerek kabul etmek", Belediye Meclisinin yetkisinde olup, yukarıdaki mevzuat hükümleri ışığında somut olayda; sanık ...'in Kestel Belde Belediyesi'nin Turizm Bakanlığı'nca 06.03.1997 tarihinde onanarak kesinleşen 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planlarının devamı şeklinde gerçekte olmayan imar planı paftalarını şehir planlayıcısı sanık ...'e çizdirip aslı gibidir şerhi verildikten sonra ... dışındaki tüm sanıkların oluşturduğu Belediye Encümeni tarafından verilen suça konu 10/06/1999 tarih ve 91 sayılı karar ile de uygun görülmüş ise de yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri uyarınca Belediye Encümeninin bahse konu kararı almaya yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; encümen üyesi olan sanıkların görev ve yetkilerinde bulunmayan konu hakkında encümen kararı düzenlenmesi şeklindeki eylemlerinin, 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesinde öngörülen ''memur olmayan kimsenin resmi evrakta sahtecilik'' suçuna uygun bulunduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde ''memurun resmi belgede sahteciliği'' suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi yasaya aykırı,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'e yüklenen “görevi kötüye kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde sanık ...'de dahil olmak üzere tüm sanıkların değişen suç vasfına göre "memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği" suçunun ise yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında anılan suçlardan açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16968, Karar No: 2012/47634, Tarih: 05.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/16968 E.  ,  2012/47634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/252968

MAHKEMESİ : Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2009

NUMARASI : 2008/1265 (E) ve 2009/178 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, alışveriş yaptıktan sonra eşyalarını otomobile koyarken fark ettiği müştekiyi gözetlemesi, ardından müştekinin kurtulmak amacıyla farklı ara sokaklardan seyir yapmasına rağmen otuz dakika boyunca aracıyla takip etmesi ve müştekinin yardım istemek amacıyla bir alışveriş merkezine girdiğinde aracını park edip beklemesi, müştekinin ihbarda bulunması üzerine olay yerine gelen jandarmaya yakalanmasından ibaret olayda, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5527, Karar No: 2022/11843, Tarih: 07.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/5527 E.  ,  2022/11843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.06.2022 tarihinde, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşmesi gerektiğine dair Başkan vekili ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla, diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 07/06/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum.07.06.2022
Yargıtay — Esas No: 2010/569, Karar No: 2010/3612, Tarih: 22.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/569 E.  ,  2010/3612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ...

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ...Köyü 112 ada 23 parselin içinde bulunduğu geniş arazi kadastro pafta örneğinin Kadastro Müdürlüğünden istenmesi,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/03/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11970, Karar No: 2010/16218, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11970 E.  ,  2010/16218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 22.975,92 TL eğitim ve öğretim tazminatının davalılardan ilişik kesme tarihi olan 20.06.2005 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...’ın İstanbul Şükrü Balcı Polis Meslek Yüksekokulu öğrencisiyken okulla ilişiğinin kesildiğini, Emniyet Genel Müdürlüğü Adına Polis Akademisi, Diğer Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrencilerden Mecburi Hizmet ve Yapılan Masrafların Geri Alınmasına Dair Yönetmeliğin 24. maddesi ile okula başlarken alınan yüklenme senedi ve kefaletname hükümlerine göre davalı adına 22.975,92 TL borç tahakkuk ettirildiğini, bu miktarın ödenmesi için yapılan tebligatlara rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek 22.975,92 TL alacağın ilişik kesme tarihi olan 20.06.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

4652 sayılı Polis Yüksek Öğretim Kanunu'nun 15. maddesinin 10. fıkrasında, “Bunlardan mezun olup olmadıklarına bakılmaksızın mecburi hizmetle yükümlü olduğu süre içinde istifa edenler veya ilişiğinin kesilmesini gerektiren bir suç işleyenler ya da sağlık sebepleri hariç, başka herhangi bir sebeple ayrılanlar, yükümlülük sürelerinin eksik kalan kısmıyla orantılı olarak kendilerine yapılmış olan öğretim masraflarının dört katını tazminat olarak ödemek zorundadırlar.”, Emniyet Genel Müdürlüğü Adına Polis Akademisi ve Diğer Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrencilerden Alınacak Tazminata Dair Yönetmelik’in 6. maddesinde, “Tazminat miktarı; tazminatı hesaplanacak öğrencinin geçmiş yıllara ait tazminat miktarlarının toplanarak 4 (dört) ile çarpılması ile bulunur.”, İzmir 13. Noterliğince 26.09.2003 tarihinde düzenlenen ve davalı asıl tarafından verilen yüklenme senedinde ise “Eğitimde bulunduğum müddet zarfında Devletçe ihtiyar olunan her türlü masrafın 4 (dört) katını ve kanuni faizi ile birlikte ayrıca bir hükme gerek kalmaksızın hazine emrine ödemeyi kabul ve tahhüt ederim. Zimmetime tahakkuk ettirilecek tazminatın faizi meblağının şahsım için Devletçe ihtiyar masrafların sarf tarihi olacağı” hükümleri yer almaktadır. Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde davalının adına yapılan masrafların dört katından sorumlu olduğunda bir ihtilaf yoktur. Fakat sorumlu olunacak cezai şart niteliğindeki tazminatın faiz başlangıcının hangi tarih olacağı açık değildir. Davalının adına tahakkuk eden tazminat miktarının içerisinde adına yapılan masraflar ile bunun üç katı tutarındaki cezai şartı bulunmaktadır. Bu durumda yüklenme senedi dikkate alındığında asıl borç miktarı için sarf tarihinden, cezai şart miktarı olan üç kat tazminat için ise temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekecektir. Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya gelen belgelerden asıl borçlu ... adına borcu ödemesi konusunda dava tarihinden önce yapılmış bir tebligata rastlanamadığına göre davalı ... açısından tahsiline karar verilen 22.578,32 TL tazminatın 16.933,74 TL’lik kısmı için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, daha önceki bir tarih olan ilişik kesme tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.