muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3026, Karar No: 2021/9927, Tarih: 01.11.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/3026 E.  ,  2021/9927 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.01.2020 tarih ve 2019/180 - 2020/3 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

Hüküm : 1-) TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. TCK’nın 53, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi,

2-)Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ile Resmi belgede sahtecilik suçları yönünden CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Temyiz edenler : Sanık ... müdafii, katılan ... Başkanlığı vekili, Maliye Hazinesi vekili

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşma taleplerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine;

Dünya genelinde yaşanan Covid 19 pandemisi nedeniyle 25.03.2020 tarih ve 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 13.03.2020 tarihinden 30.04.2020 tarihine kadar sürelerin durduğu, "Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair" Cumhurbaşkanı kararının, 30 Nisan 2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak

yürürlüğe girdiği, ilgili kararda, Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde yayılmasını ve yargı alanında doğabilecek hak kayıplarını önlemek amacıyla 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun geçici 1 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen durma süresinin 01.05.2020 tarihinden, 15.06.2020 tarihine kadar uzatıldığı belirlenmekle;

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelindiğinde; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın Maliye Hazinesi vekiline 11.05.2020 tarihinde tebliğ edildiği, bu kararı Maliye Hazinesi vekilinin 28.05.2020 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz talebinin 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun geçici 1 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen durma süresinin uzatılması kararına göre süresinde olduğu anlaşıldığından bu hususta tebliğnamedeki red isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, UYAP’ta yapılan kontrolde İlk Derece Mahkemesinin 05.02.2019 tarihli duruşma zaptının 127614 sicil numaralı katip tarafından; 26.06.2018 tarihli SEGBİS çözüm tutanağının 155075 sicil numaralı katip tarafından elektronik olarak imzalanmaması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, UYAP’ta yapılan kontrolde İlk Derece Mahkemesinin 05.02.2019 tarihli duruşma zaptının 127614 sicil numaralı katip tarafından; 26.06.2018 tarihli SEGBİS çözüm tutanağının 155075 sicil numaralı katip tarafından elektronik olarak imzalanmaması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

I-) Katılan ... Hazinesi vekilinin sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından, katılan Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığı vekilinin ise sanık hakkındaki tüm suçlardan verilen hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Katılan ... Hazinesi ve katılan Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığının Resmi belgede sahtecilik suçu bakımından ayrıca Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığının Silahlı terör örgütüne üye olma ve Dolandırıcılık suçu bakımından, suçların niteliği gereği suçtan doğrudan zarar gören sıfatları ve doğrudan davaya katılma hakları bulunmadığından 5275 sayılı CMK'nın 279/1-b maddesi uyarınca, katılanlar vekillerinin temyiz taleplerinin REDDİNE,

II)- Katılan ... Hazinesinin Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan verilen hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Maliye Hazinesinin Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçu bakımından temyiz taleplerinin incelenmesinde, cezanın tür ve süresine göre CMK'nın 286/2-b maddesi gereğince temyiz edilemez nitelikte olduğundan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

III-)Sanık ... müdafiinin silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan Maliye Hazinesinin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan Maliye Hazinesinin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların CMK’nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasındaki "katılan ... Hazinesi kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ye göre 5.450,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 17. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5848, Karar No: 2012/13427, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5848 E.  ,  2012/13427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu olan ... Köyü, 155 ada 1, 2 ve 3 nolu parseller ile 154 ada 1, 2 ve 3 nolu parsellere ait kadastro tutanakları ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte, davalı olanların dava dosyalarının,

2) Çekişmeli yerin güney batısında bulunan orman parselinini tapuya tescilli olup olmadığı sorularak, tescilliyse tapu kaydının,

3) 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca davacı ile murisleri yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu sicil ve kadastro müdürlüklerinden ve yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabın dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/11/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10147, Karar No: 2018/3895, Tarih: 19.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/10147 E.  ,  2018/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının haksız ve bildirimsiz olarak iş akdinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile ulusal bayram genel tatil ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının sağlık sorunlarını bahane ederek istifa ettiğini, alacaklarının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmenin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının gece çalışmasında 0,5 saat, gündüz vardiyasında ise günlük 15 dakika ara dinlenme yaptığı belirtilerek buna göre hesaplama yapılmış ise de ara dinlenme konusunda tanıkların birbirini doğrulamadığı görülmektedir. Şöyle ki, dosyada dinlenen davacı tanıklarından Gönül Kaplan “işyerinde öğlen yarım saat yemek molası olurdu, ayrıca saat 10.00 ile 15.00 da 15 er dakika mola oluyordu”, dinlenen davalı tanığı ... “işyerinde yemek molası 12.00 ile 13.00 arasında olup bu süre kullanılır, tam bir saat olarak yemek molası hakkı veriyoruz, ara dinlenmeler oluyor” şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Bu nedenle Mahkemece yasal ara dinlenme süresi dikkate alınarak yapılan hesaba göre hüküm kurulması dosyadaki delillere uygun olacaktır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Diğer yandan dosyada 27.09.2012 tarihli, davacının imzasının bulunduğu, davacıya 1.000 tl. ödeme yapıldığını gösteren tediye makbuzu bulunmaktadır. Davalı bu ödemenin fazla çalışma alacağına ilişkin yapılan ödeme olduğunu beyan etmiş, davacının bu hususta beyanı alınmamıştır. Mahkemece, bu belgenin davacıya gösterilerek belgeye ve imzaya karşı beyanının alınıp değerlendirme yapılarak sonucuna göre fazla çalışma alacağının hesaplanması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8019, Karar No: 2007/8988, Tarih: 09.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8019 E.  ,  2007/8988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.1.2006 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava mera vasıflı taşınmaza elatmanın önlenmesi ile meranın eski hale getirilmesi bedeli ve ot bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili istemi ile açılmış, davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece elatmanın önlenmesi talebinin kısmen kabulüne, eski hale getirme bedelinin tahsiline, ot bedeline yönelik istemin reddine karar verilmiş, faiz istemi konusunda hüküm kurulmamıştır. Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Dava konusu mera vasıflı taşınmazın vasfının davalı tarafından bozulduğu dosya kapsamı ile sabit olmuştur. Davalının ceza hukuku açısından suç teşkil eden haksız eylemi nedeniyle mera vasfının bozulmasından kaynaklanan eski hale getirme bedelinin talep gibi dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu konuda hüküm kurulmamış olması yasaya aykırı ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereği yerel mahkeme kararının (2) sayılı bendine "dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte" sözcük dizisi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 9.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11572, Karar No: 2013/9219, Tarih: 29.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/11572 E.  ,  2013/9219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, memura mukavemet, mala zarar verme

HÜKÜM : Kısmen Mahkumiyet, Kısmen Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Suçun işlendiği 13.09.2002 tarihi ile inceleme tarihi arasında sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Sanık ... ve ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; hırsızlık suçunun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü gündüz saatlerinde devriye görevi yapıldığı sırada 2. Sokak'ın Dereboyu Caddesi ile birleştiği yerde bulunan araçları kurcalayan sanıkların fark edildiği, görevlileri gören sanıkların ara sokaklara kaçmaya başladığı, ellerinde siyah poşete sarılı bir eşya olduğu, kovalamaca sonucu sanıklardan ...'un elindeki kelebek bıçağını görevlilere sallayarak kaçmaya çalıştığı, boş bir arsada kıstırıldığı, eline geçen taş ve sopaları polis otosuna ve görevlilere fırlattığı sırada arsa kenarında bulunan duvardan atladığı, yere düştüğü, yakalandığı, ellerindeki poşetle kaçan sanıklar ... ve ...'ın dereden geçerken poşeti attıkları, bu sanıkların da yakalandığı, dereye atılan poşetin bulunamadığı eylemde, sanık ...'un görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme eylemlerine katılmaksızın olay yerinden kaçan sanık ...'ın eylemi yönünden 765 sayılı TCY uyarınca karşılaştırmanın anılan Yasa'nın 493/1-son maddesi yerine 495/2. maddesine göre yapılması,

2-Hırsızlık eyleminin kilit altına alınan aracın kapısının zorlanarak açılması ile işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması gerekirken anılan yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 3.2.2009 gün ve 2008/250 - 2009/13 sayılı kararında belirtilen ilkeler ışığında, hükümden sonra yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasa'nın 562. ve 6008 sayılı Yasa'nın 7. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231/5. maddesi uyarınca sanıklar hakkında yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4-Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170/3 ve 225/1. maddelerinde öngörülen yönteme ve biçime uygun olarak açılmış dava bulunmadığı, suçun yağma suçunun unsuru da olmadığı halde bu suçtan hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısnın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9527, Karar No: 2008/12545, Tarih: 25.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9527 E.  ,  2008/12545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır.Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır.Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının Tarım Müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu İl Tarım Müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekar başına ortalama verimi ve üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, yalnızca buğday ürünü dikkate alınarak diğer yıl nadas uygulandığı gerekçesiyle buğday-nadas münavebesine göre taşınmaza değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; mahkemece geri ödenmesine karar verilen miktarı hükümde açıkça gösterilmeyip infazında tereddüt uyaracak şekilde karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.