muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2365, Karar No: 2018/1383, Tarih: 02.10.2018

Davalı ... Hazinesi vekili davanın süresinde açılmadığını, uğranıldığı iddia edilen zararın dayanağı bulunmadığını, zararın neden ibaret olduğunun belirtilmediğini, kararın yasal mevzuata uygun olarak verildiğini, işlemde kusur, kasıt ve hata olmadığını, HMK'nın 46. maddesinde belirtilen koşulların oluşmadığını, ayrıca HMK’nın 48. maddesine göre dayanılan sorumluluk nedenlerini ispata yarayacak yeterli delil sunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan hâkim yargılamaya katılmamış ve herhangi bir beyanda da bulunmamıştır.

İlk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilâm harcı peşin alındığından başka harç alınmasına mahal olmadığına, karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.10.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13271, Karar No: 2012/1992, Tarih: 15.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/13271 E.  ,  2012/1992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili yörede 1994 yılında ilk kez yapılan ve 04/04/1995 ila 04/10/1995 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu sırasında Kalabalıklı köyü 198 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan ve asliye hukuk mahkemesinin 24/12/1984 tarih 1983/322-10698 sayılı tescil ilamıyla müvekkilleri miras bırakanları adına tesciline karar verilen taşınmazın orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptalini ve müvekkilleri adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne – kısmen reddine, fen bilirkişi ...’un 25/05/2007 tarihli raporunda mavi kalemle taralı 143633 m²’lik bölüm için orman tahdidinin iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava on yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5029, Karar No: 2022/5941, Tarih: 20.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/5029 E.  ,  2022/5941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Asıl, karşı ve birleşen davalar arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Davacı–karşı davalı yüklenici asıl davada; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu bağımsız bölümlerin davalı arsa sahiplerine teslim edilmesine rağmen sözleşme uyarınca tarafına düşen 18 ve 19 nolu bağımsız bölümlerin tapularının devredilmediğini iddia ederek, tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Bir kısım davalı arsa sahipleri cevap ve karşı dava dilekçelerinde, asıl davanın reddi ile taraflarına düşen bağımsız bölümlerin sözleşmede kararlaştırılan süreden sonra ve daha küçük şekilde teslim edildiği gerekçesiyle gecikme tazminatı ve değer farkı talebinde bulunmuşlardır.

Birleşen 2014/17 Esas sayılı davada davacı yüklenici; davalı arsa sahipleri ...–...’in sözleşme uyarınca ödemeleri gereken katılım payını ödemediklerinden bahisle 20.000,00 TL’nin tahsili için başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2013/413 Esas sayılı davada arsa sahiplerinden davacı ...; davalı yüklenici tarafından katılım payı istemiyle başlatılan icra takibinden dolayı yükleniciye borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; asıl davada bir kısım arsa sahipleri aleyhine açılan davanın açılmamış sayılmasına, 18 ve 19 no.lu bağımsız bölümlerin yüklenici adına tesciline, davalı–karşı davacı arsa sahipleri ..., ...– ..., ...–..., ... tarafından açılan karşı davaların ıslah dilekçeleri de dikkate alınarak kabulüne, birleşen 2014/17 Esas ve birleşen 2013/413 Esas sayılı davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk kararın, asıl davada davacı yüklenici ile davalı arsa sahipleri ...–..., ..., ... mirasçıları ve ...–... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2016/1922 Esas, 2018/2350 Karar ve 26.03.2018 günlü kararı ile; asıl davada davalı arsa sahiplerinin yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmalarının doğru olmadığı, birleşen davalar bakımından sözleşmede arsa sahipleri tarafından yükleniciye katılım payı ödenmesinin kararlaştırılmış olması nedeniyle birleşen 2014/17 Esas sayılı davanın kabulüne, birleşen 2013/413 Esas sayılı davanın reddine, karşı davalar da metrekare eksikliğinden dolayı değer kaybı alacak isteminin reddi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Bozma ilâmına karşı, asıl, birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davacısı–karşı davalar davalısı yüklenici ile asıl davalı–karşı davacı arsa sahipleri ...–... ve ayrıca birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları ...–... tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 2018/5133 Esas, 2019/3015 Karar ve 26.06.2019 günlü kararı ile karşı davada arsa sahiplerine teslim edilen bağımsız bölümlerin metrekare eksikliğinden dolayı mahkemece karşı davalarda arsa sahipleri yararına değer kaybı alacağına hükmedilmesinin doğru olduğu gerekçesiyle bozma kararının bu yönden düzeltilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; asıl davada bir kısım davalılar aleyhine konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, asıl dava ile arsa sahipleri ..., ...–..., ...– ... tarafından açılan karşı davaların bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, karşı davacı ... ... mirasçılarının karşı davadan feragat ettiklerinden karşı davanın feragat nedeniyle reddine, birleşen 2014/17 Esas sayılı davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına, birleşen 2013/413 Esas sayılı davanın da reddine karar verilmiştir.

Kararın, asıl davada davacı yüklenici, karşı-birleşen 2013/413 Esas sayılı dava davacısı arsa sahibi ... ile yine karşı davacı, asıl–birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ...–... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2021/1172 Esas, 2022/618 Karar ve 08.02.2022 günlü kararı ile; asıl dava davalısı, karşı-birleşen 2013/413 Esas sayılı dava davacısı arsa sahibi ...’ün tüm; asıl, birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davacısı–karşı davalar davalısı yüklenici ile karşı davacı, asıl–birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ...–...’in diğer temyiz itirazlarının reddine, birleşen 2014/17 Esas sayılı davada verilen ilk kararda davacı yüklenici yararına icra inkar tazminatına hükmedilmediği ve bozma kapsamı dışında kalmakla kesinleştiği ve davalı arsa sahipleri lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gerekçesiyle verilen ikinci kararda davalı arsa sahipleri ... – ... aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmemesi gerektiği, karşı davada davacı arsa sahibi ...’ün bağımsız bölümün metrekare olarak eksik yapılmasından dolayı değer kaybını talep ettiği ve ilk yargılamada talebinin kabulüne karar verildiği, kararın temyizi sonucunda 26.03.2018 günlü bozma ilamı ile arsa sahiplerinin değer farkı talep edemeyecekleri gerekçesiyle kararın bozulduğu, bozma kararına karşı ... tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmadığından bozma kararı ... bakımından kesinleşmiş olmakla, karşı davalı yüklenici yararına usuli kazanılmış hak oluştuğundan, mahkemece bu davalı bakımından yüklenici aleyhine ileri sürülen değer kaybı talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemiz bozma ilâmına karşı asıl, birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davacısı–karşı davalar davalısı yüklenici ile; karşı davacı, asıl–birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ...–... tarafından karar düzeltme talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında asıl, birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davacısı–karşı davalar davalısı yüklenicinin karar düzeltme itirazlarının tümü yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Karşı davacı, asıl–birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ...–...’in karar düzeltme taleplerine gelince;

Mahkemece verilen ilk kararın temyizi neticesinde Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 26.03.2018 günlü bozma ilâmında, asıl davada davalı arsa sahiplerinin yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmalarının doğru olmadığı belirtilmiş ve yüklenicinin ileri sürdüğü karar düzeltme itirazları da Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 26.06.2019 günlü ilamı ile reddedilmiş olduğundan, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada oluşan usuli kazanılmış hak çerçevesinde davalılardan ...–...’in asıl davada yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu olmadığı hususunun kesinleştiği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, bozma sonrasında asıl davada kurulan tapu iptali ve tescile ilişkin kararın bozma-karar düzeltme ilamı kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinden bahisle bu talep yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve ilk karar uyarınca davalılardan ...–...’in yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaya devam edilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece uyulan 26.03.2018 günlü bozma ilamı gereğince, asıl davadaki tapu iptali ve tescil hükmüne ilişkin yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden davalılar ...–... sorumlu tutulmayarak karar verilmesi gerekmekte olup, mahkemece verilen 10.09.2020 günlü kararın, Dairemiz bozma ilamında belirtilen nedenler yanında bu sebeple de bozulması gerekirken, temyiz eden karşı davacı, asıl–birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ...–...’in bu yöndeki temyizine rağmen, diğer temyiz itirazları reddedilerek bozma kapsamı dışında bırakıldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, karar düzeltme talebinin kabulü uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asıl, birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davacısı–karşı davalar davalısı yüklenicinin tüm karar düzeltme sebeplerinin reddine, 2. bent uyarınca karşı davacı, asıl–birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ...–...’in karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemizin 08.02.2022 ..., 2021/1172 Esas, 2022/618 Karar sayılı bozma ilamına yukarıda 2. bentte ilgili gerekçenin de ilave edilerek hükmün karşı davacı, asıl–birleşen 2014/17 Esas sayılı dava davalıları arsa sahipleri ...–... yararına BOZULMASINA, asıl ve birleşen 2014/17 Esas sayılı davada davacı-birleşen 2013/413 Esas sayılı davada davalı ... Oto Müzik ve Güv. Sis. Gıda İnş. Otom. San. Tic. Ltd. Şti.'den alınması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, asıl ve birleşen 2014/17 Esas sayılı davada davalılar ... ile ... peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacı-karşı davalı ... Oto Müzik ve Güv. Sis. Gıda İnş. Otom. San. Tic. Ltd. Şti.'nden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9939, Karar No: 2023/882, Tarih: 24.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/9939 E.  ,  2023/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2207 E., 2020/1346 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddine/ Davacının Başvurusunun Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/83 E., 2019/345 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 04.06.2014 tarihinde davalının sevk ve idaresindeki ... plakalı aracı ile sebep olduğu kaza sonucu araçta yolcu olan ...'in vefat ettiğini, kaza tarihinde zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesinin bulunmadığının tespit edilmesi üzerine varislerin Güvence Hesabına başvurduğunu, yönetmelikte düzenlenen usul ve esaslar doğrultusunda hak sahiplerine 27.11.2015 tarihinde 95.875,00 TL ödeme yapıldığını, daha sonra Silifke İcra Müdürlüğünün 2015/6579 esas sayılı dosyası ile davalı borçlu aleyhine icra takibi başlatıldığını ve borçlunun itirazı ile takibin durduğunu belirterek davanın kabulü ile davalının itirazının iptali ile takibin devamına, davacı tarafından ödenen miktarın davalıdan tahisili ile davacıya ödenmesine, davalının itirazının haksız olması nedeniyle % 20 oranında tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davasının haksız olduğunu, icra takibine konu alacağın hukuki mesnetten yoksun olduğunu, davacının yapmış olduğu tazminat ödemesinin yersiz olduğunu, davalının ...'in ölümünde ilgisi ve kusuru bulunmadığını, ceza dosyasında deliller toplanmadan bilirkişi raporu aldırılması nedeniyle müvekkiline kusur izafe edildiğini beyan ederek davanın reddine, takibinde haksız ve kötü niyetli olan alacaklı davacı hakkında takip konusu alacağın % 20'sinden az olmamak üzere tazminata hükmedilmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tazminata konu ölümlü olaya ilişkin yapılan yargılama sonucunda Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/842 E. 2017/395 K. sayılı kararı ile davalı ... Göktan hakkında ölüme neden olma suçu açısından kast ya da taksirinin bulunmadığı gerekçesi ile verilen beraat kararının 19/10/2018 tarihinde istinaf kararı ile kesinleştiği, Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına ve öğretideki genel kabule göre maddi olgunun tespitine dair ceza mahkemesi kararının hukuk hakimini bağladığı, ceza mahkemesinde bir maddi olayın varlığı ya da yokluğu konusundaki kesinleşmiş kabule rağmen, aynı konunun hukuk mahkemesinde yeniden tartışılmasının olanaklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir,

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; ceza dosyasına ibraz edilen raporun kusur açısından kesin bir rapor olmadığını, rapor incelendiğinde ihtimalli rapor verildiğini ve ...'in de sorumluluğundan bahsedildiğinin açıkça anlaşıldığını, aynı dosyada daha önceden trafik bilirkişisi tarafından rapor düzenlendiğini ve olayın trafik kazası olduğu ve davalı borçlunun % 100 kusurlu olduğunun tespit edildiğini, bu raporun kazayı bizzat gören tanıkların ifadeleri neticesinde düzenlenmiş olup, ihtimale yer vermeyecek derecede açık ve kesin olduğunu, yasa hükmü ile hukuk Hakiminin ceza mahkemesi kararları karşısında bağımsız kılındığını, ceza mahkemesince haksız eylemin suç niteliği saptanmamışsa hukuk hakimine bunu kendiliğinden ve özgürce araştırma ve sonucuna göre karar verme yetkisi tanındığını, bu nedenle bu davada da bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ceza dosyası içindeki kusur raporunda davalı ...'in yönetimindeki römorkun saman yüklü traktör ile samanı boşaltacakları sırada, aracı durdurduktan sonra, traktörün çamurluğunda yolcu olarak bulunan destek ...'in bulunduğu yerden traktörün römorkuna uzandığı sırada dengesini kaybederek yere düşmesi sonucu olayın meydana geldiği şeklindeki tespiti maddi bir olgu olduğu ve nihayette ceza mahkemesinin verdiği beraat kararının kesinleştiği dikkate alındığında, bu hususun artık hukuk hakimini de bağladığı ve nihayet davalının kazanın gerçekleşmesinde atfı kabil kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... Yönetmeliği'nin 9. maddesi uyarınca üçüncü kişiye ödenen tazminatın rücuen tahsili talebidir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5684 Sayılı sigortacılık Kanununun 14 üncü maddesi ve ... Yönetmeliğinin 9, 16 ve 17 inci maddeleri.

3. Değerlendirme:

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçeler ile davalının gerçekleşen trafik kazasında kusuru bulunmadığı, bu sebeple tazminat ödeme yükümlülüğü olmadığından davacının kendi yaptığı ödemeyi davalıdan rücuen talep edemeyeceğine göre karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2540, Karar No: 2014/22126, Tarih: 22.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2540 E.  ,  2014/22126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/16292

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2010

NUMARASI : 2009/1494 (E) ve 2010/1341 (K)

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

14.10.2009 tarihinde ruhsatsız silah taşımak suçundan yakalanan sanığın, sevk edildiği sırada adliye binası içerisinden firar etmesi sonucu yapılan kolluk araştırmasında, 14.10.2009 tarihinde yakalandığı sırada kolluk görevlilerine verdiği iş adresi ile “ .... 17658 ada P-8 Blok ... Blokları .../Ankara” adresinin doğru olmadığının tespit edildiğinin iddia ve kabul edilmesi, sanığın “... 17658 ada P-8 Blok ... Blokları .../Ankara” adresi ile merniste kayıtlı “... Mah. ... Sokak No:3/13 .../Ankara” adresinin aynı yer olduğunu, yakın zaman önce ceza infaz kurumdan çıktığı için eskiden çalıştığı Türk Hava Yolları Servis sorumlusu olduğu işyerinin adresini verdiğini, kolluğun kendisini P-8 yerine P-6 blokta aradığını savunması, dosya arasında sanığın beyanı üzerine kamu görevlileri tarafından düzenlenen suça konu tutanaklar ile sanığın firar etmesinden sonra ev ve işyeri adresleri ile ilgili düzenlenen araştırma tutanaklarının aslı veya onaylı suretlerinin mevcut olmaması, dosyada mevcut 15.10.2009 tarihli mernis adres kayıt sorgulama çıktısına göre suç tarihinde sanığın ikamet adresinin “... Mah..... Sokak No:3/13 .../Ankara” olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın bildirdiği iş ve ev adresleri araştırılıp sanığın bu adreslerde çalışıp çalışmadığı ve ikamet edip etmediği, mernisde kayıtlı adresi ile beyan ettiği adresin aynı adres olup olmadığı araştırılıp, sanığın beyanı üzerine kamu görevlileri tarafından düzenlenmiş suça konu tutanaklar ile sanığın firar etmesinden sonra ev ve işyeri adresleri ile ilgili düzenlenen araştırma tutanaklarının aslı veya onaylı suretleri getirtilip incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26741, Karar No: 2016/13061, Tarih: 13.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/26741 E.  ,  2016/13061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine sebep olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, ilgili ...'ne kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, müşteki ... vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 13/06/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.