muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11823, Karar No: 2023/7984, Tarih: 14.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11823 E.  ,  2023/7984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KATILANLAR : ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli ve 2018/1028 Esas, 2019/709 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanın) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2020/427 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın yaralama kastı ile hareket etmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın yaralama kastı ile hareket etmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın olay günü evde aile bireyleriyle kavga etmesi üzerine kızı olan katılan ...'nin evden çıktığı, akabinde sanığın da evden çıkarak bıçakla Ayşe'yi kovalamaya başladığı, yolda yakaladığı yere düşürdüğü ve çok sayıda bıçak salladığı, katılanın debelenmek suretiyle direnç göstermesi, sanığın eylemine etrafta bulunan şahsıların müdahalesi ile son verdiği, sanığın eylemi neticesinde katılanın sağ kulak kısmında meydana gelen yaralanmalar birlikte değerlendirildiğinde sanığın kastının katılanın boğazını kesmeye ve bu şekilde katılanı öldürmeye yönelik olduğu kabul edilmiştir.

2. Sanığın, katılanın ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya kapsamına eklenmiştir. Katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli muayene raporu dosya kapsamında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay esnasında kullandığı aletin vasfı, hedef alınan vücut bölgesi ve katılandaki yaralanmaların niteliği bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarını oluşturmadığı, eylemin kasten yaralama seviyesinde kaldığı kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın, tanık M.D'nin ve katılanın kız kardeşi olan tanık F.K'nin beyanlarına göre sanığın katılanı bıçakla kovalayarak yere düşürdüğü, akabinde elindeki bıçağı yerdeki katılana defalarca kez salladığı, katılanın kol ve bacaklarıyla kafa ve gövde bölgesini korumaya çalıştığı, debelenmek suretiyle sanığın hamlelerinden kaçtığı, bu sırada sanığın bıçağı katılanın boğazına sürttüğü, katılan ve tanıkların anlatımlarıyla uyumlu olan ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 25.08.2023 tarihli raporda "alt çene sol yandan boyuna uzanan 4x0,3 cm'lik ciltten hafif koyu renkli cilt seviyesinde nedbe" olacak şekilde yaralandığının belirtildiği, katılanın sanığa tekme atarak dengesini bozması üzerine tanık

M.D'nin de aralarında bulunduğu şahıslar tarafından sanığın etkisiz hale getirilerek katılandan uzaklaştırıldığı anlaşılmakla sanığın suçta kullandığı aletin elverişliliği, katılanda meydana gelen yara yeri ve sanığın eylemini katılanın etkin bir şekilde direnmesi ve çevredekilerin engel olması sonucunda tamamlayamamsıyla birlikte olay esnasındaki davranışları bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin suç vasfına yönelen temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2020/427 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üye ... ve Üye ...'in katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21440, Karar No: 2016/1460, Tarih: 28.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21440 E.  ,  2016/1460 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2009/193-2013/549

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 23.02.2015 gün ve 2014/28077 Esas - 2015/3134 Karar sayılı ilama karşı davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı uyarınca davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23.02.2015 gün ve 2014/28077-2015/3134 sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece Ç.. B.. hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası “09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği” gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 4. bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 9.180,00-TL nispi harçtan peşin yatırılan harcın mahsubundan sonra kalan 6.847,00-TL'nin davalı idareden tahsili ile Hazineye gelir kaydedilmesine, davacı tarafça yatırılan 2.333,00-TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 4. bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 9.180,00-TL nispi harçtan peşin yatırılan harcın mahsubundan sonra kalan 6.847,00-TL'nin davalı idareden tahsili ile Hazineye gelir kaydedilmesine, davacı tarafça yatırılan 2.333,00-TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan karar düzeltme harcı ile peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9163, Karar No: 2012/1518, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9163 E.  ,  2012/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, arpa ve nohut ürünlerinin 2010 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin ilçe tarım müdürlüğünden getirtilmesinden,

2-Davacı idare, mahkeme kararını 05.05.2011 havale tarihli dilekçesi ile temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmışsa kayıt tarihini bildiren belgenin dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13366, Karar No: 2013/2930, Tarih: 19.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/13366 E.  ,  2013/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 112 ada 2 parsel sayılı 22496,73 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, satın alma ve hibe nedeniyle fındık bahçesi niteliği ile davalılar.... adına, 127 ada 8 parsel sayılı 26933,42 m² yüzölçümündeki taşınmaz ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve hibe nedeniyle kargir ev, ahır, bir depo ve fındık bahçesi niteliği ile davalılar ..., .... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., kanunî süresi içinde irsen intikal nedeniyle 112 ada 2 ve 127 ada 8 sayılı parsellere yönelik olarak, davacı Hazine ise kadastro tesbitinde uygulanan 07.10.1996 tarihli satış senedinin miktarının 14 dönüm olduğu, miktar fazlasının Hazine adına tescili gerektiği iddiasıyla 112 ada 2 sayılı parsele yönelik olarak dava açmışlardır. Mahkemece, davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı Hazine’nin davasının reddine, davacı ...’ün davasının kabulüne ve çekişmeli taşınmazların davacı ve dahili davalıların murisi ... mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 12/02/2010 gün ve 2010/828 - 909 sayılı kararı ile “Davacı Hazine ve davalılar vekilinin 112 ada 2 sayılı parsele yönelik temyiz itirazları hakkında; Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kök muris ...'ten kaldığı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Davacı ..., taşınmazların kendisi ile davalıların babası Mehmet'in ortak murisi ...'ten intikal ettiği, mirasçıları arasında taksim yapılmadığı iddiasına dayanmış; davalılar ise, taşınmazların bir kısmının kök muristen kaldığını kabul etmekle birlikte pay satın almaya dayanmışlar, geri kalan bölümünü ise üçüncü kişilerden satın aldıklarını ileri sürmüşlerdir. Mahkemece, tarafların dayandıkları satış senetleri usûlünce uygulanarak kapsamları tam olarak belirlenmemiş, bu şekilde kök muristen intikal eden bölüm ile davalıların satın aldıkları bölümlerin neresi olduğu kesin olarak saptanmamış, ayrıca; Hazine'nin davası yönünden güneydeki komşu .... Köyü'nde kalan taşınmazlara ait kadastro tutanakları ve varsa dayanakları getirtilerek uygulanmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için, komşu .... Köyünde kalan taşınmazların kadastro tutanak örnekleri ve varsa dayanakları kayıtlar getirtilerek dosya tamamlandıktan sonra taşınmaz başında dava konusu taşınmazı iyi bilen yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile uzman ziraat mühendisi ve teknik bilirkişi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dosyada mevcut satış senetlerindeki

sınırlar yerel bilirkişilerden tek tek sorularak teknik bilirkişi vasıtasıyla senetlerin kapsamları belirlenmeli, çekişmeli taşınmazın tarım arazisi olduğunun ve taraf şahıslar adına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğunun kabulü halinde davalıların babası ....in halen sağ olması nedeniyle davacı ile davalılar arasında mirasçılık ilişkisinin bulunmadığı gözönünde bulundurularak davalıların 20 yılı aşan zilyetlikleri varsa davalıların kök muris ....'ten kalan bölümü zilyetlik nedeniyle kazanabilecekleri hususu üzerinde durulmalı, davalıların 20 yılı aşan zilyetliklerinin bulunmaması halinde, taksim yapılmamış olması nedeniyle bu bölümün tüm ... mirasçıları adına tescil edilmesi düşünülmeli, bunun dışında kalan ve davalıların üçüncü kişilerden satın aldıkları bölümler yönünden ise davalılar adına tescil hususu düşünülmeli; davalılar vekilinin çekişmeli 127 ada 8 sayılı parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kök muris ...'ten kaldığı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Davacı ..., taşınmazların kendisi ile davalıların babası ....'in ortak murisi olan ...'ten intikal ettiği, mirasçıları arasında taksim yapılmadığı iddiasına dayanmış, davalılar ise, taşınmazın kök muristen kaldığını kabul etmekle birlikte pay satın almaya dayanmışlardır. Mahkemece, taşınmaz başında keşif yapılmadan, taşınmaza ilişkin yerel bilirkişi ve tanık beyanları alınmadan karar verilmiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için taşınmaz başında dava konusu taşınmazı iyi bilen yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile teknik bilirkişi hazır olduğu halde, keşif yapılmalı, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.” gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilâmına uyulduktan sonra, ... tarafından açılan davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, Hazine tarafından açılan davanın reddine, 112 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi tesciline, 127 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile (A) harfiyle işaretli 13193,50 m²'lik bölümün ... mirasçıları ....... mirasçıları adına ...i Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/38 E, 2004/47 K sayılı ilâmındaki paylar halinde iştirak halinde mülkiyet hükümlerine göre tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfiyle işaretli 13717,55 m²'lik bölümünün tesbit malikleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından 127 ada 8 parselin (A) bölümüne, davacı Hazine vekili tarafından ise 112 ada 2 sayılı parsele yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1998 yılında yapılarak kesinleşene orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) Davalılar vekilinin 127 ada 8 sayılı parselin fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfiyle işaretli bölüme yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1998 yılında yapılarak kesinleşene orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) Davalılar vekilinin 127 ada 8 sayılı parselin fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfiyle işaretli bölüme yönelik temyiz itirazları yönünden;

Mahkeme hükmü davalılar vekiline 14/08/2012 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük kanunî süre geçirildikten sonra davalılar vekili tarafından 03/09/2012 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin REDDİNE karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı Hazine vekilinin 112 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davaya konu miktar fazlasının, orman sayılmayan yerlerden olduğu ve tesbit malikleri yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunun belirlendiği gerekçesiyle hüküm kurulmuş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki, mahkemece orman tahdidine ilişkin tüm belgeler getirtilmediği gibi raporu hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda orman tahdit haritası ile kadastro paftası çakıştırılmadığından yetersiz olduğu zilyetlik araştırmasında ise mahalli bilirkişi ve tanıkların soyut beyanları ile yetinilmiş olup, yeni tarihli memleket haritasıyla denetlenmediği için yetersizdir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ile tesbit tarihinden 20 yıl öncesine ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar tesbit malikleri yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davalı yanında, bayileri yönünden de tapu ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03.07.2005 gün 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin 112 ada 2 parsele yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün bu bölümünün BOZULMASINA, 19/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.