muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13161, Karar No: 2023/8538, Tarih: 27.12.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın yaralama kastı olmadığına, meşru savunma ve ağır haksız tahrik altında atılı suçu işlediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, lehine olan indirimlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Müşteki ve mağdurun Üsküdar Beşiktaş hattında çalışan Önder Kaptan isimli gemide tayfa olarak çalıştıkları, olay günü Beşiktaş' tan gelen gemi personelinin gemide bulunan iki kişinin daha önce Beşiktaş' a gidip geldikleri ve gemiden inmediklerini söyleyerek yardım istemeleri üzerine güvenlik görevlisi tanık ...'ın sanıkların yanına gelerek akbil basmaları için turnikelere yönlendirdiği, sanığın yanında olan arkadaşı akbil basacağı sırada sanığın arkadaşına "basma lan" diyerek engel olduğu, bedava gitmek istediğini söylediği, bunun üzerine müşteki Adem'in akbil basmaları gerektiğini söylediği ve bu nedenle aralarında tartışma çıktığı, temyiz dışı mağdur ...' ün de ayırmak için araya girdiği, bilirkişi raporu ile ayrıntılı olarak fotoğraflanan kamera görüntülerinde anlaşıldığı üzere sanığın yanındaki arkadaşı temyiz dışı ... Türk' ün ... ile karşı karşıya geldiği sırada sanık ...' ın arkasına doğru tuttuğu bıçağı müşteki Adem' e yönelttiği ve karnına saplayarak Adli Tıp Kurumu raporunda tespit edildiği üzere dalağının alınması sebebiyle organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde yaraladığı, daha sonra elindeki bıçakla kaçtığı, anlaşılmıştır.

2. ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 25.04.2018 tarihli raporu ile;

''Batın sol üst kadran kot kavsinin altından 2-3 cm uzunlukta delici kesici alet yaralanması mevcut olduğu, şahsın interne edildiği, dalak yaralanması nedeniyle acil splenektomi ve diafragma tamiri ameliyatı yapıldığı, sol hemotoraks saptanan hastaya sol tüp torakostomi ve KSAD uygulandığı bildirildiğine;

Mevcut rapor bulgularına istinaden arızasının;

S O N U Ç :

Dalak yaralanmasına ve dalağın alınmasına neden olan yaralanmasının;

1-Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLDUĞU,

2-Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI,

3-Dalağın alınmasının (Splenektomi) organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu kanaatini bildirir rapordur.'' şkelşnde bildirildiği görülmüştür.

3. Sanık savunması, müşteki ve mağdur beyanları, tanık anlatımları, Genel Adli Muayene Raporu, CD izleme tutanağı, 13.02.2017 tarihli tutanak, Bilirkişi ... Dede' nin bilirkişi raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3. Sanık savunması, müşteki ve mağdur beyanları, tanık anlatımları, Genel Adli Muayene Raporu, CD izleme tutanağı, 13.02.2017 tarihli tutanak, Bilirkişi ... Dede' nin bilirkişi raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, tanık beyanları ve kamera görüntüleri incelendiğinde, müşteki ve mağdurdan kaynaklanan haksız tahrik oluşturacak herhangi bir eylem bulunmadığı gibi meşru savunma koşullarının da söz konusu olmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2020/3360 Esas 2021/3501 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3080, Karar No: 2013/4456, Tarih: 28.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3080 E.  ,  2013/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARAKLI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/10/2010

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı olarak açılan, pay ve paya bağlantılı muhtesat şerhinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların miras bırakanı İbrahim H..’nın 16.06.2003 tarihli resmi akit ile, çekişme konusu 4 parsel sayılı taşınmazdaki 4/192 payını ve beyanlar hanesinde A harfi e gösterilen ahşap evi oğlu olan davalı A..A..’a satış suretiyle temlik ettiği, bu payın daha sonra davaya dahil edilen O.. N.. A..’a satış suretiyle temlik edildiği ve eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden, tapu kaydında A ile gösterilen ahşap evin O..N.. A..’a ait olduğuna ilişkin şerh bulunduğu, miras bırakan İ..H..’nın kızı olan davacının miras bırakanın temlik tarihinde ehliyetsiz olduğunu ve işlemin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.4.1990 gün ve 1990/1-152-1990/236 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, davada dayanılan maddi olaylar bakımından birkaç hukuki nedenin bir arada gösterilmesinde ilke olarak usul ve yasaya aykırı bir yön yoktur.

Bilindiği üzere; davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirebilme ve ayırt edebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim Medeni Kanunun “fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir” biçimindeki 9. maddesi hükmüyle hak elde edebilmesi, borç ( yükümlülük ) altına girebilmesi, fiil ehliyetine bağlamış. 10. maddesinde de, fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin ( reşit ) olmayı kabul ederek “ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan bir ergin kişinin fiil ehliyeti vardır.” hükmünü getirmiştir. “Ayırtım gücü” eylem ve işlev ehliyeti olarak tarif edilerek aynı yasanın 13. maddesinde “yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir.” denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir. Önemlerinden dolayı bu ilkeler, söz konusu yasa ile öteki yasaların çeşitli hükümlerinde de yer almışlardır.

Öte yandan; Medeni Kanununun 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından karşı tarafın iyi niyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı 11.6.1941 tarih 4/21)

Yukarıda sözü edilen ilkelerin ve yasa maddelerinin ışığı altında olaya yaklaşıldığında bir kimsenin ehliyetinin tespitinin şahıs ve mamelek hukuku bakımından doğurduğu sonuçlar itibariyle ne kadar büyük önem taşıdığı kendiliğinden ortaya çıkar. Bu durumda, tarafların gösterecekleri, tüm delillerin toplanılması tanıklardan bu yönde açıklayıcı, doyurucu somut bilgiler alınması, varsa ehliyetsiz olduğu iddia edilen kişiye ait doktor raporları, hasta müşahede kağıtları, film grafilerinin eksiksiz getirtilmesi zorunludur. Bunun yanında, her ne kadar 1086 sayılı HUMK.’nun 286 maddesinde (6100 Sayılı HMK 282. maddesi) belirtildiği gibi bilirkişinin “rey ve mutaalası” hakimi bağlamaz ise de, temyiz kudretinin yokluğu, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hakimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir. Hele ayırt etme gücünün nispi bir kavram olması kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli tıp kurumundan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen Medeni Kanunun 409/2 maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

Ayrıca; 2659 Sayılı Yasanın 7 ve 16. maddeleri hükmü uyarınca bir kişinin ehliyetsizliğinin Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinden alınacak raporla saptanması gerekeceği ve ehliyetsizliğin kamu düzeni ile ilgili olması nedeniyle öncelikle inceleneceği açıktır.

Ne varki, mahkemece ehliyetsizlik iddiası yönünden hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme imkanı yoktur.

O halde, hukuki ehliyetsizliğin kamu düzeni ile ilgili olduğu gözetilerek ve önemine binaen öncelikle incelenmesi, tarafların bu yönde bildirecekleri tüm delillerin toplanması, varsa miras bırakana ait sağlık kurulu raporları, hasta müşahade kağıtları, reçeteler vs. istenmesi, tüm dosyanın Adli Tıp Kurumu’na gönderilmesi, akit tarihinde miras bırakanın ehliyetli olup olmadığı yönünde rapor alınması, miras bırakanın ehliyetli olduğunun saptanması halinde muris muvazaa hukuksal nedenine dayalı isteğin değerlendirilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 (6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 237. madde) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.Öte yandan, davalı A.. 26.03.2009 tarihli duruşmadaki imzalı beyanı ile, davayı kabul etmiştir. Her ne kadar bu beyan, dava konusu pay yönünden malik olmaması nedeniyle davayı kabul anlamında sonuç doğurmaz ise de, miras bırakanın iradesinin muvazaalı olduğu yönünde kendisini bağlayacağı gözetilerek, muvazaa iddiasının araştırılması aşamasında bu hususun da göz önünde bulundurulması gerektiği kuşkusuzdur.Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde davada dayanılan hukuki sebepler yönünden gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, miras bırakanın ehliyetsiz olduğu ya da, temlikin muvazaalı yapıldığının saptanması halinde dahili davalı O.. N..’nin iktisabının iyiniyetli olup olmadığı ve TMK’nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanıp yararlanamayacağının değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.Davacının temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/376, Karar No: 2020/1212, Tarih: 02.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/376 E.  ,  2020/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yüklenicinin temliki işleminden kaynaklanan tapu iptâli ve tescil, mümkün olmadığı takdirde taşınmazın güncel değerinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacılar vekili; müvekkillerine davalı yüklenici şirket tarafından, Mersin 2. Noterliği'nde düzenlenen 07/07/2003 tarih ve 13993 yevmiye nolu düzenleme şeklinde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile müvekkillerine, Erdemli İlçesi, Lemas Köyü, 176 ada 3 nolu parsel ve 175 ada 1 nolu parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde yapılmakta olan inşaattan davalı yüklenici şirket ile arsa sahipleri arasında Erdemli Noterliği'nde düzenlenen 20.05.1997 tarih ve 5229 yevmiye nolu taksim sözleşmesine göre davalı yüklenici şirkete ait olduğu belirtilen H Blok 1. Kat 2 nolu bağımsız bölümün satışının vaad edildiğini, müvekkillerinin satış bedelini ödemesine rağmen davalı yüklenici şirket tarafından söz konusu taşınmazın mülkiyetinin devredilmediğini, dava konusu taşınmazın kat irtifak tapusunun diğer davalı ... adına kayıtlı olduğunu belirterek H Blok 1. Kat 2 Nolu bağımsız bölüm tapusunun iptâli ile müvekkileri adına eşit oranda tesciline, mümkün olmadığı takdirde dava konusu taşınmazın güncel değerinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiş, davalı ... yargılama sırasında; arsa sahibi olarak diğer davalı yüklenici şirket ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesini yaptığını ancak yüklenici şirketin kendisine karşı taahhüdünü yerine getirmediğini belirtmiştir.

Mahkemece şartları oluşmadığından tapu iptâl ve tescil talebinin reddine, taşınmazın güncel değeri olan 130.000,00 TL'nin sebepsiz zenginleşen davalı yüklenici şirketten tahsiline, diğer davalı tapu maliki ...'a karşı açılan davanın ise sebepsiz zenginleşmediğinden reddine karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada yüklenici ile arsa sahipleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin sureti bulunmamakla birlikte dava dilekçesi içeriği, dosya kapsamı ve Erdemli Noterliği'nce düzenlenen 20.05.1997 tarih ve 5229 yevmiye nolu düzenleme şeklindeki rızai taksim sözleşmesinden davalı yüklenici şirket ile arsa payı karşılığı inşaat

yapım sözleşmesinin davalı arsa sahibi ... ve dava dışı diğer arsa sahipleri arasında yapıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada yüklenici ile arsa sahipleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin sureti bulunmamakla birlikte dava dilekçesi içeriği, dosya kapsamı ve Erdemli Noterliği'nce düzenlenen 20.05.1997 tarih ve 5229 yevmiye nolu düzenleme şeklindeki rızai taksim sözleşmesinden davalı yüklenici şirket ile arsa payı karşılığı inşaat

yapım sözleşmesinin davalı arsa sahibi ... ve dava dışı diğer arsa sahipleri arasında yapıldığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde arsa sahiplerinin temel borcu, üzerine bina yapılacak arsayı hukuki ayıptan ari olarak yükleniciye teslim etmek, yüklenicinin temel borcu ise, arsa sahiplerine ait arazi üzerinde imara, tasdikli ruhsat ve projesine sözleşmeye ve fen ve sanat kurallarına uygun bir yapı meydana getirerek arsa sahiplerine teslim etmektir. Kuşkusuz teslimden sonra yüklenicinin borcu ayıba karşı tekeffül borcu olarak devam eder. Diğer taraftan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde meydana getirilen esere karşılık yükleniciye eser bedeli yapının bağımsız bölümlerindeki devri kararlaştırılan arsa paylarının temliki suretiyle ödenir.

Yüklenici hak kazanacağı bağımsız bölümlerin tapusunu doğrudan arsa sahiplerinden talep edebileceği gibi şahsi hakkını üçüncü kişilere de devredebilir. Sözleşme tarihinde yürürlikte bulunan 818 sayılı mülga Borçlar Kanununun 162. maddesi hükmünce sözleşmede yasaklanmadığı veya işin mahiyetinden aksi anlaşılmadığı sürece yüklenici üçüncü kişilere yasanın 163. maddesi gereği yazılı olmak koşuluyla şahsi hakkı devredebilir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinden kaynaklanan bu tür uyuşmazlıklarda yükleniciden şahsi hakkını temlik alan üçüncü kişinin satışa ilişkin iddiasını yükleniciye karşı, temellük edilen şahsi hakkın kazanıldığı iddiasını ise arsa sahiplerine karşı ispat etmesi gereklir Çünkü, tescile ancak yüklenicinin arsa sahiplerine karşı edimlerini bütünüyle yerine getirmesi halinde karar verilebilir.

Nihayetinde temliken tescil olarak adlandırılan bu davalarda, yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca edimlerini yerine getirerek bağımsız bölümleri talep etmeye hak kazandığının tespiti gerektiğinden tüm arsa sahiplerinin davada yer alması zorunludur.

Bu durumda mahkemece davacı tarafa yüklenici ile arsa sahipleri arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ibraz ettirilip, davada yer almayan diğer arsa sahiplerinin de davaya dahil ettirilmesi ya da onlar hakkında dava açtırılıp, açılacak dava birleştirerek taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasının incelenip davanın karara bağlanması gerekirken bu husus üzerinde durulmadan ve taraf teşkili sağlanmadan davanın sonuçlandırılması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabülü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre bu aşamada davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 154,30 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacılara iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6267, Karar No: 2019/5034, Tarih: 29.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/6267 E.  ,  2019/5034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, ilk decece mahkemesi tarafından verilen boşanma hükmünün taraflarca istinaf edilmemesi halinde tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda ilk derece mahkemesi tarafından belirlenen kusur durumlarının kesinleştiğine ve yeniden incelenmeyeceğine ilişkin gerekçe doğru değil ise de; kusur belirlemesi ve boşanmanın fer’ileri yönünden istinaf edilen ilk derece mahkemesi hükmünün bölge adliye mahkemesince tarafların kusur durumlarına ilişkin gerekçe yönünden de incelenerek buna ilişkin ayrı bir gerekçenin yazıldığının ve tarafların ilk derece mahkemesi ile bölge adliye mahkemesi tarafından belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre, davalı-davacı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 176.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.29.04.2019 (Pzt.)