muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15766, Karar No: 2022/4124, Tarih: 30.06.2022

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 22.05.2018 tarihinde tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğine değinilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmemiş olduğu,

Temyiz istemi ve süresini düzenleyen CMK'nın 291. maddesi, hükmün tefhiminden veya yoklukta tefhim edilmişse tebliğinden itibaren 15 gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle temyiz edilebileceğini, zabıt katibine beyanda bulunmak suretiyle temyiz hakkı kullanılmış ise bu beyanın tutanağa geçirilmesi ve hakime onaylattırılması gerektiğini, temyiz başvurusunun içeriği başlıklı CMK'nın 294. maddesi, temyiz edenin hükmün neden bozulması istediğini başvurusunda göstermesi ve bu sebebin hükmün hukuki yönüne ilişkin olması gerektiğini, temyiz gerekçesi başlıklı CMK'nın 295. maddesi, temyiz başvurusunda sebep gösterilmemiş ise temyiz edenin, temyiz süresinin bitimini yahut gerekçeli kararın tebliğini müteakiben "7" günlük içinde temyiz sebeplerinin bildirilebileceği hususlarını düzenlenmiş olduğu,

Anayasanın 40, CMK'nın 231/2, 232/6 maddeleri gereğince de verilen karar ve hükümlere karşı hangi kanun yoluna gidilebileceğinin, bu kanun yoluna başvuru süresi ve şeklinin, başvurunun yapılabileceği mercilerin ilgilisine bildirilmesi gerektiğinin hüküm altına alınmış olduğu,

Anayasal ve yasal nitelikteki emredici düzenlemelerden, yargı mercilerince verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, ceza miktarının, kanun yollarına başvuru imkanı varsa süresi ve mercisinin tereddüde yer vermeyecek açıklıkta taraflara bildirilmesi gerektiği şeklindeki düzenleme ile kanun koyucunun Anayasa’daki emredici düzenlemeye paralel şekilde ilgililerin "kanun yolu" başvurularında hak kayıpları ile sonuçlanabilecek yanılgıyı önlemek için ayrıntılı düzenleme yapılmış olduğu,

Sanık müdafii, kendisine tebliğ edilen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yazılı "15" günlük süre içerisinde vermiş olduğu gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde kabulüyle, esastan temyiz incelemesinin yapılması ile "temyiz istemlerinin CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİ ile hükmün ONANMASINA," karar verilmesi yerine "...CMK’nın 295/1. maddesinde öngörülen yasal süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE," şeklinde karar verilmiş olunması hukuka aykırılık oluşturmakla, ” denilmek suretiyle Dairemiz kararına karşı itiraz edilmiştir.

II- İTİRAZ DEĞERLENDİRİLMESİ:

II- İTİRAZ DEĞERLENDİRİLMESİ:

Bölge adliye mahkemesince duruşmalı incelenerek verilen karara yönelik sanık müdafii tarafından 22.05.2018 tarihinde temyiz sebeplerini içermeyen süre tutum dilekçesi verildiği, bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının sanık müdafiine 01.06.2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiince 11.06.2018 tarihinde ayrıntılı temyiz dilekçesinin, CMK'nın 295. maddesinde belirtilen 7 günlük süreden sonra sunulduğu görülmüş ise de, bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasında ve sanık müdafiine gerekçeli kararı tebliğ eden tebligat zarfında CMK'nın 295. maddesinde düzenlenen 7 günlük süreye ilişkin bir ihtaratın bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafince 11.6.2018 tarihinde sunulan temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek 16.03.2022 tarihli Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu anlaşılmakla itirazın kabulüne karar verilmiştir.

III-SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 26.02.2019 gün ve 2018/6517 esas - 2019/1227 Karar sayılı sanıkla ilgili "RET" kararının kaldırılmasına,

3-Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddine, ancak;

1-Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan makul suretle ayrılmak yerine teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde ceza tayin edilmesi,

2-Sanığa silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezalarda 3713 sayılı Kanun gereğince artırım yapılırken 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi yerine fıkra belirtilmeksizin 5. madde olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenleri gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenleri gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165

sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3350, Karar No: 2016/8898, Tarih: 02.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3350 E.  ,  2016/8898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa payı düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davaya konu ve kat mülkiyetine tabi anataşınmazda röleve projesiyle bir takım değişiklikler yapıldığını ancak arsa paylarının bu tadilat projesine göre düzeltilmediği, bu durumun haksızlık oluşturduğu nedeniyle düzenlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 3.maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 16.12.1980 tarihinde kat irtifakı 02.11.1981 tarihinde kat mülkiyeti kurulduğu, bilirkişi raporunda kat mülkiyetine geçiş tarihi olan 1981 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır.

Dava konusu taşınmazda 1981 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5466, Karar No: 2022/4990, Tarih: 26.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/5466 E.  ,  2022/4990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği düşünüldü;

Dairemizin 11.01.2022 gün ve 2021/1864 Esas, 2022/39 sayılı tevdi kararı uyarınca sanıklar Dudu ile ... müdafisinin 12.07.2014 günlü temyiziyle ilgili ek tebliğname düzenlenmediği anlaşıldığından, anılan eksikliğin tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16338, Karar No: 2020/355, Tarih: 11.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16338 E.  ,  2020/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ... ada 10 parsel sayılı 21.347,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle iştiraken ... mirasçıları olan ..., ..., ... ve ... adlarına tespit ve 09.06.1994 tarihinde kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hak, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve adına tescili istemiyle 19.06.2015 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., babaları ...’ten intikal eden dava konusu taşınmazdaki hisselerini davalı kardeşlerinden satın aldığını ve 25 yılı aşkın süredir zilyet olduğunu belirterek tapu iptali ve taşınmazın tamamının adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı ... ve ...’a karşı açılan dava yönünden; davacı kadastro öncesi nedene dayanmış olmakla, dava konusu taşınmaza ait kadastro tutanağının kesinleştiği 09.06.1994 tarihi ile davanın açıldığı 19.06.2015 tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden, mahkemece verilen ret kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davalı ... ve ...’a karşı açılan dava yönünden; davacı kadastro öncesi nedene dayanmış olmakla, dava konusu taşınmaza ait kadastro tutanağının kesinleştiği 09.06.1994 tarihi ile davanın açıldığı 19.06.2015 tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden, mahkemece verilen ret kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davalı ...’ya karşı açılan dava yönünden ise; davacı, davalı ...’nin hissesini 10.12.1998 tarihli senetle satın aldığını iddia ettiğine göre, kadastro sonrası hukuki nedene dayanmaktadır. Her ne kadar tapuda kayıtlı taşınmazın haricen satışı hukuken mümkün değil ise de, dosya içerisinde davalı ...’nın davayı kabul ettiğine dair 21.08.2015 havale tarihli dilekçesi bulunmakta olup, 6100 sayılı HMK’nın 311. maddesi gereğince kabul, kesin hüküm gibi sonuç doğuracağından, davalının kabul beyanına itibar etmek gerekir. Ne var ki, davalının sunduğu kabul beyanını içerir dilekçede mahkemece davalının kimlik tespiti yapılmadığından, dilekçenin davalı ...’ya ait olduğu hususunda tereddüt oluşmuştur. O halde mahkemece, usule uygun şekilde tebligat çıkartılarak davalı ... duruşmaya davet edilmeli ve kendisinden 21.08.2015 havale tarihli davanın kabulüne ilişkin dilekçenin kendisine ait olup olmadığı sorulmalı, dilekçesinin kendisine ait olduğunu kabul etmesi halinde, mirasçılar arası pay devrinin mümkün olduğu da göz önünde bulundurularak davalı ...’nın payı yönünden davanın kabulüne karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar yerine getirilmeden eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile davanın tümden reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26967, Karar No: 2014/2499, Tarih: 04.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26967 E.  ,  2014/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : Manevi tazminat talebinin reddine, 59 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Şuhut Sulh Ceza Mahkemesinin 01.07.2008 tarih, 2008/105 Değişik iş sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinden; sanığın (davacının) Kara avcılığı Kanununa muhalefet etmek suçundan hakkında düzenlenen idare para cezasının iptaline hükmedildiği, kararın temyiz edilmeksizin 16.09.2008 tarihinde kesinleştiği, el koymaya konu olan tüfeğin Şuhut Kaymakamlığınca 07.11.2008 tarihinde iadesine karar verildiği, iş bu davanın haksız işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış,

Manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçlarını, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlar. Manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile gerek iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılar. Tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik durumu, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek davacı lehine el koyma nedeniyle manevi tazminata hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak, yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre davalı vekilinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve davacı tarafa maktu vekalet ücreti ödenmemesi gerektiğine, davacı vekilinin el koyma nedeniyle manevi tazminat şartların oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak, ONANMASINA, 04.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15365, Karar No: 2009/512, Tarih: 20.01.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15365 E.  ,  2009/512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Başpınar Köyü 50, 49, 179 ve 182 sayılı parseller arasında kalan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. Maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, 02.05.2008 günlü ... bilirkişi raporunda (A)=58732 m2 yüzölçümündeki taşınmazın veraset belgesine göre davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. Maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1963'de yapılmış ve kesinleşmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, çekişmeli taşınmazın 1963 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... olarak tapulama dışı bırakıldığı, davanın 19.02.2001 tarihinde 40-50 yıldır zilyet edildiği iddiasına dayalı olarak açıldığı, tescile karar verilen taşınmazın kuzey sınırını oluşturan 49 sayılı parselin hükmen orman olduğu, doğu sınırında bulunan 70 parselin davacı ... Gökkaya adına tapulu olduğu, güney sınırında bulunan 179 ve 180 parsel sayılı taşınmazların dayanağı olan Ekim 952 tarih 126 numaralı tapu kaydının dava konusu taşınmaz yönünü ... tepe olarak gösterdiği, ziraat bilirkişi raporunda tescili istenilen yerin % 10-15 eğimli yabani otlarla kaplı yer yer taşlık, 8-10 yıldır kullanılmayan yer olduğunun belirtildiği, 05.02.2008 tarihli Orman Mühendisi Bilirkişi Doç.Dr.... İnanç'ın raporunda da taşınmazın tamamının ham ... ve çok taşlı yabani bitkilerle kaplı orman toprağı özelliğinde % 10-15 eğimli ... muhafaza karakteri taşıyan orman sayılan yerlerden olduğunun açıklandığı, daha sonra yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişi kurulu raporunda orman sayılmayan yer olduğu açıklanmış ise de, keşif günü itibariyle kısmen ... işlemesi yapılmadığı ve halen yabani otlarla kaplı yer olduğunun açıklandığı, dosyada bulunan bilirkişi raporuna ekli resimlerde dahi taşınmazın hiç kullanılmayan taşlık bir yer olduğunun göründüğü, bu hali ile taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yer

-2-

2008/15365-2009512

olmadığı gibi M.Y.nın 713. ve 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerinde yazılı koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, tescil davasının reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

-2-

2008/15365-2009512

olmadığı gibi M.Y.nın 713. ve 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerinde yazılı koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, tescil davasının reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 20/01/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15625, Karar No: 2014/7638, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/15625 E.  ,  2014/7638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/194980

Mahkeme : ALİAĞA Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 10.02.2011 - 2010/551 esas ve 2011/158 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.