muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4661, Karar No: 2014/10044, Tarih: 09.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4661 E.  ,  2014/10044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti irtifak hakkının idare adına tescili, karşı davada ise kalan kısmın toplam bedeli istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaz ile ... Mıntıkası 1845 ada 12 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulunduğu cadde veya sokak için 2012 yılı itibariyle belediyece emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ve emlak bildirimlerinin belediye başkanlıklarından,

2-Emsal alınarak incelenen ... Mıntıkası 1845 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 12.01.1999 tarih itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadığı ve imar uygulaması görmüşse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgenin belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mıntıkası 1845 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 12.01.1999 tarihi itibariyle resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneğinin ve bu taşınmazın son maliklerini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Değerlendirme tarihi olan 19.07.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaza ait tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan alanın ne kadar olduğunun ve ilgili evrakın aslı veya onaylı suretinin davacı idareden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesin GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20789, Karar No: 2016/19544, Tarih: 08.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/20789 E.  ,  2016/19544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, görevsizlik kararı verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı ; davalıya ait binada akşamları kapıcılık hizmetleri karşılığında 2003 yılından 2015 yılına kadar hizmet verdiğini, kapıcı dairesinde para vermeden oturduğunu, 2003 yılından bu yana hiçbir maaş almadığını ve hiçbir sebep gösterilmeden işten çıkarıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ; açılan davanın görevsizlik sebebiyle reddinin gerektiğini, kapıcı dairesinin davacıya, binaya yapacağı hizmetler karşılığında icar gelirine mahsup edilmek üzere kiraya verildiğini, davacının alacaklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece taraflar arasında kiralama sözleşmesinin bulunduğu, davacının apartmanın kapıcı dairesinde kira vermeden oturması karşılığında apartmanın temizlik işlerini yerine getirdiği, böylelikle kira ödemediği, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisinin bulunmadığı, açılan davada genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 19 ve 6100 sayılı HMK.’un 33. maddeleri uyarınca yargıç tarafların hukuki nitelendirmesi ile bağlı değildir. Yargıç aradaki sözleşmesel ilişkiyi yorumlar, sözleşme türünü ve içeriğini kendisi belirler. Tarafların gerçek ve ortak iradelerini esas alır. Bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmenin iş, vekalet, eser veya kira sözleşmesi olduğunu nitelendirilmesi yargıca aittir.

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrasına göre, iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrasına göre, iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

İş sözleşmesini belirleyen ölçüt hukuki-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukuki bağımlılık işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki talimatlara uyma yükümlülüğünü içerir. İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. Bağımlılık iş sözleşmesini karakterize eden unsur olup, genel anlamıyla bağımlılık, hukuki bağımlılık olarak anlaşılmakta olup, işçinin belirli veya belirsiz bir süre için işverenin talimatına göre ve onun denetimine bağlı olarak çalışmasını ifade eder.

Konut Kapıcıları Yönetmeliğinin 3. maddesinde kapıcı, ana taşınmazın bakımı, korunması, küçük çaptaki onarımı, ortak yerlerin ve döşemelerin bakımı, temizliği, bağımsız bölümlerde oturanların çarşı işlerinin görülmesi, güvenliklerinin sağlanması, kaloriferin yakılması ve bahçenin düzenlenmesi ve bakımı ve benzeri hizmetleri gören kişi olarak tanımlanmıştır.

Kapıcı ile binanın sahibi ya da kat malikleri kurulu arasında yapılmış olan iş sözleşmesinin tam süreli ya da kısmî süreli olarak yürürlüğe konulması mümkündür. Kapıcı bu işi tam süreli yapabileceği gibi kısmi süreli olarak da yapabilir. Başka bir işte veya statüde çalışması kısmi çalışmasına engel teşkil etmez.

1475 sayılı Yasanın Ek Madde 1 inci maddesinde kapıcı konutları için kira istenemeyeceği kuralı bulunmaktaydı. 4857 sayılı İş Kanununda bu hükme yer verilmemiş, bu hususun düzenlenmesi de yönetmeliğe bırakılmıştır. Anılan yönetmeliğin 13 üncü maddesine göre kapıcıya görevi nedeniyle konut verilmesi zorunlu değildir. Bununla birlikte, konut verilmişse, konutun 3194 sayılı İmar Kanunu ve Belediye İmar Yönetmelikleri ile öngörülen asgarî koşullara uygun olması gerekmektedir. Kapıcıya, görevi nedeniyle konut verilmesi 4857 sayılı Yasa uyarınca zorunlu değilse de, verilmiş olan konut için iş sözleşmesinin devamı süresince kira istenemeyeceği de yine yönetmelikte düzenlenmiştir. O halde kira bedelinin ücrete sayılması doğru değildir. Bu anlamda kapıcının kira ödemeksizin oturması ve karşılığında kapıcılık hizmetlerini görmesi şeklinde bir iş sözleşmesi yapıldığında, işverenin ücret ödeme yükümlülüğü ortadan kalkmış sayılamaz. Kapıcı ile kira kontratı yapılmış olması da bu sonucu değiştirmez (Yargıtay 9.HD. 3.11.2008 gün 2007/30359 E, 2008/29735 K.).

Dosya içeriğine göre davacının apartmanın kapıcı dairesinde kira vermeden oturması karşılığında apartmanın temizlik işlerini yerine getirdiği açık olup, bu husus mahkemenin de kabulündedir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 8. Maddesi anlamında iş sözleşmesi, Kapıcılık yönetmeliği hükümlerine göre de kapıcılık sözleşmesi bulunmaktadır. Burada kısmi süreli çalışma kararlaştırıldığından, ücretin şekli ile davacının başka işyerinde sigortalı çalışmasının önemi yoktur. Bağımlılık unsuru gerçekleşmiştir ve iş ilişkisi vardır. Arada iş ilişkisi olduğuna göre iş mahkemesi 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. Maddesi uyarınca görevlidir. Davacının tazminat ve alacaklara esas çalışma süresi somut olarak belirlenmeli, deliller toplanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 08/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16357, Karar No: 2016/7813, Tarih: 18.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/16357 E.  ,  2016/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.04.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2393, Karar No: 2017/538, Tarih: 22.03.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2393 E.  ,  2017/538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa 2. İş Mahkemesince davanın hafta tatili ücreti alacağı yönünden reddine; diğer alacak kalemleri yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen 28.11.2013 gün ve 2010/968 E., 2013/738 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 02.07.2014 gün ve 2014/3269 E., 2014/15080 K. sayılı kararı ile;

"…1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 15.10.1998-27.10.2009 tarihleri arasında 1500,00 TL ücretle çalıştığını, sözleşmenin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece 1500,00 TL ücret üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32'nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda davacı ücretinin 1500,00 TL net olduğunu iddia ederek bu miktar üzerinden alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davacı tanıkları davacı iddiasını doğrulamışlardır.

Mahkemece yapılan emsal ücret araştırmasında, Hizmet İş Sendikası 2000,00 TL, Tek Gıda İş Sendikası 800,00-900,00 TL, Belediye İş Sendikası 1300,00-1400,00 TL davalının maaş alabileceğini belirtmişlerdir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı iddiası üzerinden alacakları hesaplamıştır. Oysa davacının dosya arasında yer alan 26.01.2010 tarihli Emniyet ifadesinde 600,00–700,00 TL ücret aldığını beyan ettiği görülmektedir. Davacının bu beyanı kendisini bağlar, dava konusu tazminatların asgari ücretin altında kalmamak üzere kendisinin beyan ettiği ücret üzerinden hesaplanması gerekirken yüksek miktarda ücret aldığının kabulü ile hesaplama yapılması hatalı olup bozma nedenidir..."

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davacı işçinin iş sözleşmesinin işyerinin kapatılması nedeniyle feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ücret alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davacı işçinin iş sözleşmesinin işyerinin kapatılması nedeniyle feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ücret alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin 1991 yılında emekli olduğunu, sonrasında ise 15.10.1998 tarihinden 27.10.2009 tarihine kadar davalılara ait işyerinde belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile temizlikçi ve çaycı olarak çalıştığını, ancak davacı işçinin çalıştığı süre zarfında SGK'ya bildirim yapılmadığını, davacı işçinin yaptığı temizlik ve çay servisi işi nedeniyle pazar günleri hariç her gün 08.00 ile 20.00 saatleri arasında hizmet verdiğini, işin niteliği ve işverenin işe geç gelmesi nedeniyle haftada 3 gün de saat 23.00'e kadar işyerinde bulunduğunu, davalı ...'nün saat 15.00 gibi işe geldiğini ve saat 23.00 gibi işyerinden ayrıldığını, müvekkilin ise davalı işveren ve misafirleri gitmeden işyerinden ayrılamadığını, davacı işçinin çalıştığı sırada davalılar hakkında tefecilik yaptıkları iddiasıyla işyerinde 27.10.2009 tarihinde arama yapıldığını, bu nedenle de davalıların işyerini kapattıklarını, ancak davacı işçiye ait 15 günlük ücret tutarı olan 750,00 TL'nin ödenmediğini, iş sözleşmesinin davalıların kusurları nedeniyle ve işyerinin kapatılması dolayısıyla feshedildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/419 Esas numaralı dosyasında işçi Nebahat ve işveren Tevfik Metin’in de yer aldığı 26 kişi hakkında örgüt ve tefecilik suçlamasıyla dava açıldığı, bu dava ile ilgili olarak Nebahat’in verdiği ifadede, Eko Finans isimli faktoring şirketinde 1999 yılından beri çalıştığını, bu işyerinde temizlik ve çay işlerine baktığını, SSK emeklisi olduğu için sigortasının bulunmadığını açıkça ifade ettiğini, kaldı ki davacının, müvekkil Tevfik Metin’e ait işyerinde çalışmadığı gibi aynı şekilde diğer davalı şirket bünyesinde de çalışmasının bulunmadığını, davacı işçinin aynı işhanında bulunan 3 iş merkezinin çay ve temizlik işlerine baktığını belirterek davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacı işçinin davalılara ait işyerinde 15.10.1998-27.10.2009 tarihleri arasında çalıştığı, davacının 700,00 TL ile işe başladığı, 2006 yılından itibaren de ücretinin 1.500,00 TL olduğu, bu hususun aynı zamanda tanık beyanları ile de doğrulandığı, ücretin ödendiği yönündeki ispat külfetinin işveren üzerinde olduğu, ancak davalıların dosya içerisine herhangi bir belge ibraz etmedikleri, bu haliyle davacı işçinin en son 1.500,00 TL net, 2.093,51 TL brüt ücret ile yemek sosyal hakkından faydalanarak çalıştığının kabul edildiği, 2009 yılında davalı işyerinde tefecilik suçunun işlendiği iddiasıyla emniyet görevlilerince yapılan arama sonrası işyerinin kapatıldığı, işyerinin kapatılması neticesinde davacı işçinin işten çıkartıldığı, bu hususun da tanık beyanları ile doğrulandığı, buna göre gerek davacı ve davalı tanıklarının beyanları gerekse dosyada yer alan savcılık ve emniyet tutanaklarının davacı işçinin iddiaları ile örtüştüğü, davacı işçinin iş sözleşmesinin 27.10.2009 tarihinde davalı işveren tarafından haklı bir sebep gösterilmeksizin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. maddesi uyarınca feshedildiği, bu itibarla davacı işçinin kıdem tazminatına ve ihbar tazminatına hak kazandığı; yine davacı tanıklarının davacı işçinin haftanın 6 günü 08.00'de işe başlayıp 21.00-22.00'ye kadar çalışıldığını belirttikleri, davalı işverenin ise çalışma sürelerini uygun araçlarla belgeleyemediği, bu yönü ile davacı işçinin haftada 69 saat çalışmasının bulunduğu, ancak Yargıtay kararlarındaki, "bir işçinin günde 3 saatten fazla, fazla çalışma yapması hayatın olağan akışına terstir" ilkesi dikkate alındığında davacı işçinin günde 3 saatten, haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı sonucuna varıldığı, diğer yandan yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığı yönündeki ispat yükünün işverene ait olmasına rağmen, davalı işveren tarafından bu hususları kanıtlayamadığı gibi davalı işveren tarafından davacının yıllık ücretli izinlerini kullandırdığı veya ücretin ödediğini belgeleyecek yıllık izin defterini ibraz etmediği, kaldı ki davacı işçinin 15 günlük ücretinin ödenmediğine yönelik iddiasının aksinin de davalı işveren tarafından ispatlanamadığı, dolayısıyla davacının ücret alacağının da bulunduğu gerekçesiyle, davanın hafta tatili ücreti alacağı yönünden reddine; diğer alacak kalemleri yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece, yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalılar vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece, yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece davacının emniyetteki ifadesinin işveren hakkında yapılan bir soruşturma sırasında tanık olarak beyanına başvurulduğu sırada söylendiği, yani davacının ücretinin ihtilafı nedeni ile yapılan bir soruşturmanın bulunmadığı, davacı işçinin bu sırada davalı işyerinde çalışmaya devam ettiği, dolayısıyla davalı işvereni korumak amacıyla kayıtlarda gösterilen ücretle çalıştığını bildirmiş olabileceği, bu itibarla soruşturma dosyasında verilen ifadenin davacı işçinin gerçek iradesini yansıtmadığı, dosya kapsamından davacı işçinin iddia edilen ücret ile çalıştığının ispat edildiği, davacının tanıkları ile davalıların tanıklarının ifadeleri ve Cumhuriyet Başsavcılığı tutanakları ile Emniyet Müdürlüğü tutanaklarının davacının iddiasını doğruladığı, davacı işçinin iş sözleşmesinin 27.10.2009 tarihinde davalı işveren tarafından haklı bir sebep gösterilmeksizin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. maddesi uyarınca feshedildiği belirtilerek ve önceki karardaki gerekçeler de eklenmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, işçilik alacaklarının tahsili istemiyle açılan eldeki davada davacının Emniyet Müdürlüğünde alınan 26.01.2010 tarihli ifadesinde verdiği 600 - 700 TL ücret aldığı yönündeki beyanının davacı işçiyi bağlayıp bağlamayacağı, buradan varılacak sonuca göre dava konusu alacakların davacı işçinin iddia ettiği ücret üzerinden hesaplanıp hesaplanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davacı işçi 700,00 TL ile işe başladığını, ücretinin bir süre sonra 1.000,00 TL’ye yükseltildiğini ve 2006 yılından itibaren ise 1.500,00 TL aylık ücret ile çalıştığını iddia etmekte olup, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden eldeki dosya davalısı Güliz Tur Otelcilik Turizm Yat ve Oto İşl. Tic. Ltd. Şti. hakkında tefecilik suçunu işlediği iddiasıyla başlatılan soruşturma kapsamında işyerinde 27.10.2009 tarihinde arama yapıldığı ve aynı tarihte iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından feshedildiği, bir süre sonra ise davacı işçi ...’in şüpheli sıfatıyla ifadesine başvurulduğu, davacı işçinin Kaçakçılık ve Organize Suçlar Şube Müdürlüğü’nde alınan 26.01.2010 tarihli ifadesinde Eko Finans Faktöring Şirketinde 1999 yılından beri çalıştığını, işyerinde çay ve temizlik işlerine baktığını, SSK emeklisi olduğu için sigortasının bulunmadığını, aylığının 600,00 - 700,00 TL arasında değiştiğini beyan ettiği görülmektedir.