muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/18148, Karar No: 2009/19362, Tarih: 24.12.2009

17- Çekişmeli 1155 sayılı parselin geldisi 1(929) sayılı parselin 4785 Sayılı Yasa dikkate alınarak orman olan bölümleri sözü edilen Danıştay 8. Dairesi kararı ile saptanmış olduğu halde yetkisiz ve görevsiz mahkemece orman tahdidinin iptaline ilişkin olarak verilen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/208-1989/172 sayılı kararında Danıştay 8. Dairesinin 1963/11573-1964/8426 sayılı kararı gerekçe gösterilerek, 1(929) sayılı parselin orman sınırı dışında olduğundan bahisle Orman Yönetiminin davası reddedilmiş ve 1 sayılı parsel hakkındaki 1963 yılından beri devam eden arazi kadastrotespitine itiraz davasına ilişkin ... Kadastro Mahkemesinin 18.04.1990 gün ve 1990/6-4 sayılı kararda ise yanlış olmakla birlikte temyiz incelemesi yapılmaksızın kesinleşmiş bulunan ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsiz olarak verdiği 1988/208-1989/172 sayılı kararı esas alınarak tamamı hükmen kişiler adına tescil edilmiş ve kesinleşmiştir. Ne tesadüftür ki, 7.312.000 m2 taşınmaza ait bu iki karar da ya temyiz süresi geçirildiğinden ya da Hazine ve Orman Yönetiminin temyizden vazgeçmesi ile kesinleştirilmiştir.

18- ... Köyü (1) sayılı parselin ve bu parselden daha sonra ifraz edilen parsellerin 4785 Sayılı Yasa dikkate alınarak 6.798.000 m2 bölümünün orman olduğunu saptayan ve kesinleşen Danıştay 8. Dairesinin 07.12.1972 gün ve 1969/4252-4019 sayılı kararı, orman kadastrosuna ilişkin davada taraflarca dosyaya verilmediğinden, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/208 - 1989/172 sayılı kararında gözönünde bulundurulmamışsa da, hem Danıştay 8. Dairesinin 07.12.1972 gün ve 1969/4252-4019 ve hem de ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.03.1989 gün 1988/208-172 ve ... Kadastro Mahkemesinin 18.04.1990 gün ve 1990/6-4 sayılı kararlarının, H.Y.U.Y.'nın 237. maddesi gereğince taraflarını bağlayan kesin hüküm koşullarını taşıdığı bir gerçektir. Koşulları var ise H.Y.U.Y.'nın 445. maddesi gereğince yargılamanın yenilenmesi yoluyla bu kararlar ortadan kaldırılmadıkça bu kesin hükümlerin konularını oluşturan yerlerde bu konuların tartışılma olanağı bulunmamaktadır.)]

Somut olaya gelince; ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.03.1989 gün 1988/208 -1989/172 sayılı kararının konusunun, ... Köyü (1) sayılı kadastro parselinden ifraz edilen 929 sayılı parsel ile, aynı köy 2 sayılı kadasro parselinden ifraz edilen 862 sayılı parsel olduğu, 862 ve 929 sayılı parsellerin kesinleşen Danıştay Kararları gözönünde bulundurulmadan orman kadastrosuna itiraz davasına bakmaya görev ve yetkisi bulunmayan ... Asliye (3) Hukuk Mahkemesinin 15.03.1989 gün 1988/208-172 sayılı kararıyla karar verildiği ve bu karar esas alınarak 862 ve 929 sayılı parsellerin ... ve arkadaşları adına tesciline ... Kadastro Mahkemesinin 18.04.1990 gün 1990/6-4 sayılı kararı ile karar verildiği, bu kararların temyiz edilmeden temyize konu davanın Orman Yönetimi tarafından 30.10.1972 tarihinde ... (1) Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/1020 sayılı dosyasında 2 sayılı kadastro parselinin tamamı hakkında tapu iptali ve tescil davası olarak açıldığı ve Hazinenin de davaya müdahil davacı sıfatıyla katıldığı, bu davanın yargılaması sırasında yörede 1977 yılında orman kadastrosu yapılıp 04.04.1980 tarihinde askı ilanına çıkartılması nedeniyle tapu iptali ve tescil davasının aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz davasına da dönüştüğü, ancak; Orman Yönetimi ve Hazine tapu kaydına tedbir koydurmadığı için davanın devamı sırasında TEK ve DSİ tarafından 2 sayılı parsel kısmen kamulaştırıldığı ve 890-891-892 sayılı parseller TEK adına, 861-863-941-943 sayılı parsellerde DSİ adına tescil edildiği, 1018-1019-1020 sayılı parsellerde davacı ve davalı ... ve arkadaşları üzerinde kaldığı, bu ifraz parsellerinin tümü tapu iptali-tescil ve dolayısıyla orman kadastrosuna itiraz davalarının konusu olduğu halde, 890-891-892-861-863-941-943 sayılı parselin tapu kayıtları getirtilerek ve bu parsel malikleri H.Y.U.Y.'nın 186. Maddesi gereğince davaya katılıp husumet yaygınlaştırılarak bu ifraz parselleri hakkında da orman incelemesinin yapılması gerekir. Çünkü davaya konu olan ve dava sırasında kamulaştırılan 890-891-892-861-863-941-943 sayılı parseller orman sayılan yerlerden olduğunun belirlermesi halinde ormanlar kamulaştırılamayacağından, kamulaştırma işlemi yok sayılarak bu parsellerin de tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına orman niteliğiyle tescili gerekir. Şayet bu parseller için kamulaştırma bedeli ödenmişse, kamulaştırmayı yapan idarelerin koşulları varsa istirdat davası ile kamulaştırma bedelini geri alması mümkündür.

Temyize konu olan dava, 2 sayılı kadastro parselinden ifrazen 862 sayılı parsel hariç diğer tüm ifraz parselleri hakkında açılan tapu iptali, tescil, elatmanın önlenmesi ve orman kadastrosuna itiraz davası olduğuna göre, konusu 2 sayılı kadasro parselinden ifraz edilen 890, 891, 892, 861, 863, 941, 943 1018, 1019 ve 1020 sayılı ifraz parsellerinin orman niteliğinin ve hukuki durumunun, bu dosyadan ayrılan kadastro mahkemesinin

Temyize konu olan dava, 2 sayılı kadastro parselinden ifrazen 862 sayılı parsel hariç diğer tüm ifraz parselleri hakkında açılan tapu iptali, tescil, elatmanın önlenmesi ve orman kadastrosuna itiraz davası olduğuna göre, konusu 2 sayılı kadasro parselinden ifraz edilen 890, 891, 892, 861, 863, 941, 943 1018, 1019 ve 1020 sayılı ifraz parsellerinin orman niteliğinin ve hukuki durumunun, bu dosyadan ayrılan kadastro mahkemesinin

... Asliye (1). Hukuk Mahkemesinin 2005/248 sayılı dosyası içindeki Danıştay ve Yargıtay Kararları ile 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi ve dava sırasında yapılan 6831 Sayılı Yasanın 2. ve 2/B maddesi uygulaması nazara alınmadan taşınmazların davanın açıldığı 31.10.1972 tarihindeki hukuki durumuna göre karara bağlanması gerekir.

AA-)Yapılan yargılalamaya, kararın dayandığı gerekçeye ve dosya içindeki fotogrametri yöntemiyle düzenlenen haritalarda görüldüğü gibi davaya konu 1018 sayılı parsel içinde ... Baraj Gölünü besleyen bir çok dereler ile çok ... yamaçlar ve tepeler bulunduğuna, mahkemece 16/5/2007 tarihinde yapılan keşifte uzmanlığına başvurulan orman yüksek mühendisi Prof. Dr. ..., ziraat mühendisi ... ..., kadastro teknisyeni ... ...'ın 5/10/2007 tarihli raporu ve 28/1/2008 tarihli ek raporu ile bu raporlara eklenen kroki ve haritalarına göre, dava konusu ... köyü 1018 sayılı parselin D ile gösterilen 1397066 m² yüzölçümündeki bölümünün % 30 oranında eğimli kadimden beri ve eylemi biçimde orman ağaç ve ağaçcıkları ile kaplı,dosyada yer alan orijinal renkli 1959 tarihli memleket haritası örneğinde, bilirkişi paporunda D bölümünün isabet ettiği alanın orman olarak göründüğü 4785 Sayılı ve 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine göre orman sayılan yerlerden olduğu bilirkişi raporuyla saptandığından, bu bölüme yönelik gerçek kişinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu bölümünün onanması gerekmiştir.

BB-) Karara dayanak alınan orman yüksek mühendisi Prof.Dr...., ziraat mühendisi ... ...,kadastro teknisyeni ... ...'ın 5/10/2007 tarihli raporu ve 28/1/2008 tarihli ek raporunda 1018 sayılı parselin (B) ve (C) ile gösterilen 44.131 m2 bölümlerinin de öncesinin orman ve orman bütünlüğü içinde olduğunun belirlendiği, ancak nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılması gerektiği belirtilmişse de, taşınmazın orman niteliğinin dava tarihindeki durumuna göre belirlenmesi gerektiği, davanın devamı sırasında yapılan 2/B madde uygulamasının mahkemeyi bağlamayacağı ve mahkemenin taşınmazın niteliğini davanın açıldığı 1972 tarihine göre belirlemesi gerekip, o tarihte Orman Yasasında nitelik kaybetme kavramının bulunmadığından, bu konuda inceleme yapamayacağı, orman olduğu saptanan bu bölümlerin de kişilerin davası reddedilerek orman sınırı içine alınmasına karar verilmesi gerekeceği anlaşılmakla, öncesi orman olduğu belirlenen (B-C) işaretli bölümler hakkında verilen kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

CC-) Orman Yönetimi ile Hazinenin diğer temyiz itirazlarına gelince, mahkemece karara dayanak alınan orman yüksek mühendisi Prof.Dr...., ziraat mühendisi ... ...,kadastro teknisyeni ... ...'ın 5/10/2007 tarihli raporu ve 28/1/2008 tarihli ek raporunda 1018 sayılı parselin (A) ile gösterilen bölümü ile 2 sayılı kadasro parselinden ifraz edilen, 1019 ve 1020 sayılı ifraz parselleri hakkında yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli olmadığı gibi davaya konu olan TEK'nun kamulaştırmasına konu olan 890-891-892 ve DSİ'nin kamulaştırmasına konu olan 861-863-941-943 sayılı parselleri hakkında orman araştırması da yapılmamıştır. Şöyle ki, dosyada yer alan orijinal renkli 1959 tarihli memleket haritası örneğinde, 1019 ve 1020 sayılı parsellerin ve 1018 sayılı parselin (A) bölümünün büyük oranda yeşil renkli orman alanı olarak göründüğü, karara dayanak alınan bilirkişi raporuna eklenen ve tarihi belirtilmeyen harita örneğinin ise aynı hatta olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu husus üzerinde durularak çelişki giderilmeden çelişkili bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuştur.

Bu nedenle, mahkemece, 890-891-892-861-863-941-943 sayılı parsellerin tapu kayıtları getirtilerek malikleri davaya dahil edilip husumet yaygınlaştırılmalı, Asliye (1) Hukuk Mahkemesinin 2005/248 sayılı dava dosyası mahkemesinden istenmeli, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazların konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; ayrıca, yukarıda sözü edilen dava dosyaları Yargıtay Kararları Devletleştirmeye ilişkin Danıştay kararları ve dayanağı haritaları yerine uygulanarak kapsamları belirlenip, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1-) Yukarıda (AA) bendinde açıklanan nedenlerle; gerçek kişinin, davaya konu (... Köyü 2 sayılı kadastro parselinden ifrazen gelen 1018 sayılı parselin bilirkişi kurulunun 05/10/2007 tarihli raporuna ekli krokide (D) ile gösterilen 1397066 m² yüzölçümündeki bölümüne yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu bölüm hakkındaki hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

2-) Yukarıda (BB) bendinde açıklanan nedenlerle; aynı krokide 1018 sayılı parselin (B-C) işaretli bölümün de davanın açıldığı tarihe göre öncesinin orman ve orman bütünlüğü içinde olduğu belirlendiğinden 09.04.2008 günlü kararın 1. bendinin (C) fıkrasının tamamı hükümden çıkartılarak bunun yerine "(C) yine aynı krokide 1081 sayılı parselin (B) ve (C) işaretli 44.131 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin orman olduğunun tespiti ile bu bölümlerinde aynı parselin (D) bölümününde olduğu gibi ORMAN KADASTRO SINIRI İÇİNE ALINMASINA ve orman kadastro haritalarının bu şekilde düzeltilmesine" cümlesinin yazılarak H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesi gereğince hükmün bu bölümünün düzeltilerek ONANMASINA,

3-) Davacı ... tarafından ... Köyü 2 sayılı kadastro parselinin tamamı hakkında ... Asliye (1). Hukuk Mahkemesinin 1972/1020 sayılı dosyasında 31.10.1972 tarihinde açılan tapu iptali ve tescil davasına Hazinenin katıldığı ve yargılamanın devamı sırasında orman kadastrosu yapılması nedeniyle aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz davasına da dönüşen davanın görevsizlik nedeniyle kadastro mahkemesine aktarıldığı, daha sonra 2 sayılı kadastro parselinden ifraz edilen 862 sayılı parsel hariç diğer (861-863-941-943-890-891-892-1018-1019-1020 sayılı) ifraz parsellerinin tamamı hakkında tapu iptal, tescil ve elatmanın önlenmesi davası ile orman kadastrosuna itiraz davalarının birleşitirildiği, 2 sayılı kadastro parseli hakkında açılan tapu iptali ve tescil davasında tapu kaydına tedbir konulmadığından, kamulaştırma nedeni ile ifraz edilen 861, 863, 941, 943, 890, 891, 892, 1018, 1019 ve 1020 sayılı parsellerle ilgili 31.10.1972 tarihinde açılan tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasının, kadastro mahkemesinde görülmekte olan temyize konu bu orman kadastrosuna itiraz davasının sonucunu bekleyerek bu davanın kesinleşmesinden sonra, kesinleşecek bu davanın sonucuna göre tapu iptali-tescil ve elatmanın önlenmesi davası Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp karara bağlanacağından ve Orman Yönetimi ile Hazinenin görevsizlik kararının kesinleştiği tarihten itibaren (H.Y.U.Y.'nın 440 III/3. Maddesi kararları gereğince görevsizlik kararlarının temyizi üzerine verilen Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidilemez.) 10 gün içinde görevli Asliye Hukuk Mahkemesine başvurması gerektiğinden, Orman Yönetimi ve Hazinenin görevsizlik kararı hakkındaki temyiz itirazlarının reddi ile mahkemenin görevsizliğe ilişkin kararının ONANMASINA,

4-) Yukarıda (BB) bendinde açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin ... Köyü çekişmeli 2 sayılı kadasro parselinden ifraz edilen, 861-863-941-943-890-892-1019 ve 1020 sayılı ifraz parsellerinin tamamı ile 1018 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile bu parsel ve parsel bölümlerine ilişkin orman kadastrosuna itiraz davası ile ilgili hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 24/12/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11333, Karar No: 2018/2021, Tarih: 15.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/11333 E.  ,  2018/2021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Yasemin'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Merdan'a geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.02.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2022/8902, Karar No: 2024/1509, Tarih: 06.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/8902 E.  ,  2024/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/88 E., 2021/165 K.

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.1999 tarihli ve 1999/145 Esas, 1999/250 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 450 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesini birinci fıkrası, 59 uncu madesi, 31 inci maddesi, 33 üncü maddesi gereğince 16 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.07.2000 tarihli ve 2000/1174 Esas, 2000/2184 Karar sayılı kararıyla onanarak hükmün kesinleşmesi üzerine uyarlama yargılaması neticesinde Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli 1999/145 Esas 1999/250 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli ve 2020/1417 Esas, 2021/352 Karar sayılı kararıyla hükmün bozulması üzerine Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli 2021/88 Esas 2021/165 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında teşebbüs nedeniyle daha az ceza verilmesi gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında teşebbüs nedeniyle daha az ceza verilmesi gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükümlü hakkında tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 765 sayılı Kanun’un 450 ve 62 maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ve 2021/88 Esas, 2021/165 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

İncelemesi yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu uyarlama yargılamasında belirli sınırlar arasında uygulama yapılırken ilk verilen cezadaki oranlara ne derece uyulması gerekeceği yolundadır.

Hükümlü hakkında 765 sayılı Yasa 454/4, 62 nci maddeler uyarınca 20 yıl ağır hapis cezası verilmiş 59 uncu maddeler uyarınca da 1/6 oranında indirim yapılmıştır.

Uyarlama yargılaması yapan Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi TCK 82/1-a maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet, 5237 sayılı Yasa 35/2 nci madde uyarınca 17 yıl hapis cezası ve TCK'nın 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yaparak sonuçta 14 yıl 2 ay hapis cezası vermiştir.

765 sayılı Yasa'nın 62 nci maddesi tam teşebbüsü düzenlemiş ve alt sınırını 20 yıl geçici hapis cezası olarak tanımlamıştır. En önemlisi 765 sayılı Yasa'nın tam teşebbüs kavramında eyleme yönelik olarak failin elinden gelen bütün icrai hareketleri bitirmesi ve fakat sonucun meydana gelmemesi kıstası konulmuştur. Oysa 5237 sayılı Yasa 35 inci madde de tehlike ve zararın ağırlığını kıstas almıştır.

Bu minvalde uyarlama duruşması yapılırken 23.02.1938 tarihli 23-9 sayılı içtihati birleştirme kararı ve 5252 sayılı Yasa 9 uncu maddeler dikkate alındığında esasen delil tartışmasına ve suç nitelendirmesine gerek olmayacaktır. Karşılaştırma yaparken de önceki hükümde alt sınırdan ceza verilmiş ise uyarlama yargılamasında da alt sınırdan hüküm kurulmalı takdir teştid uygulanmış ise yeni yasada ceza verirken bu orana dikkat edilmelidir.

Bu minvalde uyarlama duruşması yapılırken 23.02.1938 tarihli 23-9 sayılı içtihati birleştirme kararı ve 5252 sayılı Yasa 9 uncu maddeler dikkate alındığında esasen delil tartışmasına ve suç nitelendirmesine gerek olmayacaktır. Karşılaştırma yaparken de önceki hükümde alt sınırdan ceza verilmiş ise uyarlama yargılamasında da alt sınırdan hüküm kurulmalı takdir teştid uygulanmış ise yeni yasada ceza verirken bu orana dikkat edilmelidir.

Bu çerçevede mevcut davada yeni yasa teşebbüse sanık lehine bir kıstas daha getirmiş eylemin icra hareketinin bitmesi ile beraber ayrıca ceza miktarının zarar ve tehlikenin ağırlığına göre belirleneceğini bildirmiştir. 765 sayılı Yasa 62 nci madde de sadece eyleme yönelik icra hareketlerinin bitmesini kıstas olarak aldığına göre ve orada hükümlüye alt sınırdan 20 yıl ceza verildiğine göre bunun ötesinde de yeni TCK da tek koşul bu olmadığına göre 765 sayılı Yasa'da ki iki maddelik aleyhe teşebbüs düzenlemesi sanığa fazla ceza olarak yüklenemez. Netice de teşebbüs uygulaması yapılırken sanık için alt sınırdan uygulama yapılmalıdır.

Bu gerekçelerle uyarlama yargılamasında sanık için teşebbüs derecesinde alt sınırdan uzaklaşılarak yeniden delil değerlendirmesi yapacak şekilde fazla ceza tayini ile verilen karar hakkında onama yolunda görüş bildiren sayın çoğunluğa iştirak etmiyoruz.