muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11168, Karar No: 2024/10126, Tarih: 23.10.2024

Mahkemece verilen ara kararı tarafın hangi konuda yapılacak araştırma için delil avansı niteliğinde ücret yatıracağı hususu yeterli açıklıkta olmadığından açıklanan niteliklere ve şartlara haiz kesin sürenin sonuçlarını doğuracak biçimde olmadığı ve davacı tarafa kesin süre verildiğinden ve kesin süre sonuçlarının uygulanması gerektiğinden bahsedilemez.

Bu durumda mahkemece, tüm eksiklikler giderildikten sonra kusur incelemesi yapılabilmesi için eksik olan gerekli giderleri yatırması hususunda, davacı tarafa HMK'nın ilgili maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde süre verilmesi ve davacı talepleri oranında manevi tazminat olduğu ve ayrıca dava açılırken yatırılan gider avansının da mevcut olduğu gözönüne alınırak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir."şeklinde bozma kararı verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; makine mühendisinden alınan kusur raporunda davalı sürücünün kazada %100 oranında kusurlu olduğu, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne uygun şekilde hazırlanan maluliyet raporu ile davacının kaza nedeni ile %9 oranında sürekli iş göremezliği, 3 ay geçici iş göremezliği, 12 ay bakıcı ihtiyacının olacağının belirlendiği, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine uygun şekilde hazırlanan aktüer rapor ile 236.1448,81 TL sürekli iş göremezlik tazminatının belirlendiği, davacının talebini artırdığı, araz ile kask takılmaması arasında illiyet bağı olmadığından müterafık kusur indirimi talebinin reddi gerektiği, kusur ve maluliyet oranı dikkate alındığından manevi tazminat talebinin kabulü gerektiği gerekçesi ile maddi tazminat isteminin kabulüne, kalıcı iş gücü kaybından dolayı toplam 236.488,81 TL maddi tazminatın, davalılar ... ve ...'in tamamından, davalı Euroko Sigorta A.Ş. ise 150.000,00 TL'lik kısmından diğer davalılar ile birlikte sorumlu olacak şekilde tüm davalılardan müteselsilen tahsil edilerek davacıya ödenmesine, hükmedilen maddi tazminata davalı Euroko Sigorta A.Ş. yönünden dava tarihinden itibaren, davalılar ... ve ... yönünden ise kazanın gerçekleştiği 25.05.2009 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, manevi tazminat talebinin kabulü ile 20.000,00 TL manevi tazminatın, kazanın gerçekleştiği 25.05.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'ten müteselsilen tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili davalı ..., ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının 1.200,00 TL gelir elde ettiği, aktüer rapora yaptıkları itirazın değerlendirilmediği gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili davalı ..., ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının 1.200,00 TL gelir elde ettiği, aktüer rapora yaptıkları itirazın değerlendirilmediği gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; maddi ve manevi tazminat miktarının fahiş olduğu, kazada kusuru olmadığı, teknisyen olduğu, makam aracını kullanılması nedeni ile görevlendirme yapıldığı bu nedenle husumetin kendisine yöneltilmemesi gerektiği gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; kazada kusurları olmadığı, maluliyet raporun kabul etmedikleri, aktüer rapora yaptıkları itirazların değerlendirilmediği gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 25.05.2009 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54, 56 ncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davacıya ait hizmet cetvelinde Prime Esas Kazancının asgari ücret üzerinden gösterilmiş olmasına, aktüer raporun usul ve yasaya uygun tanzim edilmesine, alınan kusur raporu ile davalı sürücünün kazada tam kusurlu olduğunun belirlenmesine, kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümlerine göre hazırlanan maluliyet raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik olmamasına, maluliyet ve kusur oranları dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminatın yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili, davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili, davalı ..., davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalı ... ve ...'a yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili, davalı ..., davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalı ... ve ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28666, Karar No: 2020/11633, Tarih: 01.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/28666 E.  ,  2020/11633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 158/1-e, 62, 53, 52 md gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafinin 09.05.2014 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden temyiz talebinin nitelikli dolandırıcılık suçu ile sınırlı olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in Hüyüklütatar Köyünde ikamet ettiği ve tarım ve hayvancılık işi ile geçimini sağladığı, sanığın ikamet ettiği köyde 02/04/2010 tarihi öncesinde tarım arazileri üzerinde toplulaştırma işlemi yapıldığı ve bu işlem sonrasında arazilerin yeni malikleri belirlenerek 02/04/2010 tarihinden itibaren arazilerin yeni maliklerince kullanılmaya başlandığı, sanığın 2011 yılı üretim sezonunda, ekmiş olduğu tarım arazilerine ilişkin devlet tarafından Çiftçi Kayıt Sistemine kayıtlı olan ve beyan ettiği arazilerde ekim yapan çiftçilere ödenen desteklemelerden yararlanabilmek amacıyla toplulaştırma öncesinde kendisine ait olup toplulaştırma sonrasında malikleri değişen bir kısım arazileri de kendisi ekiyormuş gibi gerçeğe aykırı beyanda bulunup 6.253,66 TL destek yardım alarak katılan kurumu dolandırdığı iddia olunan olayda, sanığın atılı suçu işlemediğini beyan etmesi ve fiilen bu arazilerde tarım yapıp yapmadığının araştırılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanığın toplulaştırma işlemi öncesi ve sonrasında davaya konu olup ...adına kaydı gerçekleşen parsellerinde fiilen tarım yapıp yapmadığının araştırılması, ...isimli kişilerin konu ile ilgili beyanlarının alınması, sanığın beyanında geçen o dönem köy imamı olan kişinin dinlenmesinin ardından sanığın kastı ve eylemin hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken bu hususlar araştırılmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15471, Karar No: 2012/4639, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/15471 E.  ,  2012/4639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.10.2009 gününde verilen dilekçe ile maden arama katkı payı istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 27.03.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ...:5286 ruhsat nolu sahayı 03.07.1995 tarihli sözleşme uyarınca 06.07.1995 tarihinde davalıya devrettiğini, davalının 13.02.1998 tarihinde ...:5804 nolu 10 yıl süreli işletme ruhsatı aldığını ancak kusurlu davranışı nedeniyle Maden İşleri Genel Müdürlüğü’nün 06.04.2002 tarihinde ...:5804 nolu ruhsatı iptal ettiğinden maden arama katkı payı alacağından mahrum kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sözleşmenin 5/d maddesince 2003 ila 2010 yılı için şimdilik 10.000 TL alacağının tahakkuk tarihlerinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini istemiş, 02.05.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 273.537,16 TL'ye yükseltmiştir. Davalı yargılamalara katılmamış, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 273.537,16 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bu tutarın 26.572,65 TL'sine 01.04.2004 tarihinden, 29.548,78 TL'sine 01.04.2005 tarihinden, 32.444,57 TL'sine 01.04.2006 tarihinden, 34.975,24 TL'sine 01.04.2007 tarihinden, 37.493,46 TL'sine 01.04.2008 tarihinden, 41.992,68 TL'sine 01.04.2009 tarihinden, 42.916,51 TL'sine ve 27.593,24 TL'sine 22.10.2009 tarihinden itibaren reeskont faizi yürütülmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki 03.07.1995 tarihli sözleşmenin “işletmecinin yükümlülükleri” başlıklı 5. maddesinin (d) bendinde özetle “İşletmeci ayrıca işletmenin ömrü boyunca ürettiği cevherin (mermerin) beher m3’ü için ocakbaşı satış fiyatının %5’ini ...’ya maden arama katkı payı olarak ödemeyi taahhüt eder. İşletmeci buna göre tespit edilecek yıllık ödemeleri bir sonraki yılın Mart ayı sonuna kadar ... veznesine yatırmayı taahhüt eder.” şeklindedir.

2-Taraflar arasındaki 03.07.1995 tarihli sözleşmenin “işletmecinin yükümlülükleri” başlıklı 5. maddesinin (d) bendinde özetle “İşletmeci ayrıca işletmenin ömrü boyunca ürettiği cevherin (mermerin) beher m3’ü için ocakbaşı satış fiyatının %5’ini ...’ya maden arama katkı payı olarak ödemeyi taahhüt eder. İşletmeci buna göre tespit edilecek yıllık ödemeleri bir sonraki yılın Mart ayı sonuna kadar ... veznesine yatırmayı taahhüt eder.” şeklindedir.

Davacı, açtığı kısmi dava ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle talepte bulunmuştur. Talep edilen 2003 ila 2010 yılları alacakları için tahakkuk tarihlerinden itibaren faiz istemiştir. Davacının, 2003 yılı maden arama katkı payı alacağı istemine ilişkin 24.09.2004 tarihli ihtarnamesi, davalıya 04.10.2004 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Dava tarihi öncesi, 2003 yılı alacağı dışında davalı temerrüde düşürülmemiştir. Davacı, açılan kısmi davanın devamı sırasında 02.05.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile müddeabihi arttırdığından, 2003 yılı alacağı dışında diğer yıllara ait alacaklar yönünden kısmi dava, dava edilmeyen fakat saklı tutulan miktar bakımından davalıyı temerrüde düşürmez. Zira açılan kısmi dava ancak dava konusu edilen miktar kadar davalıyı temerrüde düşürür. Bilinmeyen ve yargılama aşamasında bilirkişi raporu ile ortaya çıkan ve ıslaha konu olan kesim için, borçluyu temerrüde düşüreceğinden söz edilemez.

Bu nedenle, 2004, 2005, 2006, 2007 ve 2008 yıllarına ait alacaklar yönünden ıslah tarihinden itibaren faiz yürütüleceğinin göz ardı edilmesi ayrıca 2009 ve 2010 yıllarına ilişkin maden arama katkı payı alacakları bakımından da, sözleşmenin 5. maddesinin (d) bendi ve dava tarihine göre temerrüdün söz konusu olmadığı göz önüne alınmadan bu yıllara ait alacaklar için faiz yürütülmesi doğru görülmemiştir. Mahkemece bu yönler nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekir ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkarılarak yerine “Davanın kabulü ile 273.537,16 TL'nin davalıdan tahsili ile

davacıya verilmesine, toplam bu tutardan 26.572,65 TL'sine 04.10.2004 tarihinden, 176.454,73 TL'sine de ıslah tarihi 02.05.2011 tarihinden itibaren reeskont faiz yürütülmesine, 2009 ve 2010 yıllarına ait toplam 70.509,78 TL için faiz yürütülmesine yer olmadığına” cümlesinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 900 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak, davalı şirkete verilmesine, 29.03.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7931, Karar No: 2021/13550, Tarih: 30.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7931 E.  ,  2021/13550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ve suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar; ..., ..., ..., ..., ... ve ...haklarında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri gereğince belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl hapis yerine 4 yıl 12 ay hapis ve bu ceza 62. madde gereğince 1/6 oranında indirilirken 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve diğer suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 30.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23323, Karar No: 2015/35337, Tarih: 22.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/23323 E.  ,  2015/35337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, yıllık izin, giyim ve koruyucu eşya yardımı, ek gıda yardımı, bayram yardımı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 19.04.2000 tarihinde davalı Belediye Başkanlığı iş yerinde göreve başladığını, 2011 tarihinde 6111 sayılı yasa uyarınca Kars İl Milli Eğitim Müdürlüğü emrine atandığını, davalı Belediyede çalıştığı süre içerisinde fazla mesai, ulusal bayram-genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ücreti, bayram yardımı, giyim ve koruyucu eşya yardımı, ek gıda yardımı ücreti alacaklarının ödenmediğini yada eksik ödendiğini beyanla söz konusu alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, yıllık izin ücreti ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan bayram yardımı, giyim ve koruyucu eşya yardımı, ek gıda yardımı ücreti alacaklarının belirsiz alacak davası türünde talep edilmesi için gerekli şartların varlığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkanlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir.

6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesinde, sorunun çözümünde yol gösterici mahiyette kriterlere yer verilmiştir. Anılan madde fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneği bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.