muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2958, Karar No: 2023/5689, Tarih: 22.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2958 E.  ,  2023/5689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1542 E., 2022/3271 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 21. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/37 E., 2022/71 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkette 01.10.2002-06.11.2013 tarihleri arasında ölçü bakım sorumlusu ve teknik koordinatör olarak kesintisiz çalıştığını, son aldığı aylık ücretin 3.500TL ve AGİ olduğunu beyan ederek, davacının 01.10.2002-06.11.2013 tarihleri arasında hizmet sürelerinin ve sigorta primlerinin gerçek kazancı üzerinden tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş akdinin kurulduğu tarihten 08.01.2013 tarihine kadar davalı şirket bünyesinde teknik eleman, işçi olarak çalıştığını ve ücretinin asgari ücret olduğunu, ayrıca davacının davalı şirkette çalışma performansına göre primle ödüllendirildiğini, verilen primlerin de aylık, üçer aylık, altışar aylık veya yıllık dönemler halinde SGK ya bildirildiğini, davacının maaşını banka üzerinden aldığını, davacının prime esas kazançlarının davalı kuruma bildirildiği kadar olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Feri Müdahil kurum vekili cevap dilekçesinde; davacıya ait SGK hizmet dökümleri incelendiğinde davacının davalı iş yerinden bildirilen tarihler arasında davalı kuruma bildirildiği, tespit davalarında davalı kurum kayıtlarının esas olduğunu, dava konusunda davacının iddialarını davalı kurum kayıtlarına eş değerde belgelerle kanıtlanmasının gerektiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Feri Müdahil kurum vekili cevap dilekçesinde; davacıya ait SGK hizmet dökümleri incelendiğinde davacının davalı iş yerinden bildirilen tarihler arasında davalı kuruma bildirildiği, tespit davalarında davalı kurum kayıtlarının esas olduğunu, dava konusunda davacının iddialarını davalı kurum kayıtlarına eş değerde belgelerle kanıtlanmasının gerektiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, celbedilen kurum kayıtlarının tetkikinden davacı tarafça dava konusu edilen tüm dönem açısından, davalı şirket tarafından süresi geçtikten sonra verilen ek prim hizmet belgelerinin kurum tarafından işleme alındığı, işleme alınmayan dönem açısından için ise ufak farklılıklarla banka kayıtlarına göre resen yeni prim hizmet belgesinin davalı işverenlikten istendiği ve davacının eksik bildirilen prime esas kazançlarının tamamının sisteme işlenerek davacının hizmet döküm cetveline kaydedildiği, bu bağlamda açılan davanın konusuz kaldığı kanısına varıldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; davanın açıldığı tarihteki haklılık durumu ve davalı tarafça davanın açılışından sonra ek prim hizmet belgelerinin verilmiş olduğu hususları dikkate alınarak davacı taraf lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği kanaatine varıldığı, bunun yanında davalı ... dava açılmasına sebebiyet vermediğinden leh ve aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdir edilmediği gerekçeleri ile de yargılama gideri ve vekalet ücreti takdir edilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı şirket vekili; davacının asgari ücret ayrıca prim aldığını, tüm hak edişlerinin bordoya yansıtılıp Kuruma bildirildiğini, davacı tarafından tüm bordroların imzalandığını, müvekkilinin davacının hakketmiş olduğu primleri dönemsel olarak toplu şekilde SGK kurumuna bildirdiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava açıldıktan sonra davalı işverence verilen ek bildirge ve bordrolar doğrultusunda dava konusu işlemin Kurumca düzeltildiği, davanın konusuz kaldığı ve davalı şirketin hatası nedeni ile eksik bildirimlerin düzeltildiği, bu halde dava konusuz kaldığı ve davacı lehine, davalı şirket aleyhine vekalet ücreti takdir edilmesinin ve davalı kurum dava açılmasına sebep olmadığından aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğu gerekçesi ile davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesi gerekirken karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek şirketin yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu, davacının asgari ücret+prim alarak çalıştığını, ücret bordrolarının imzalı olduğunu, davacının aldığı primlerin kuruma dönemsel olarak bildirildiğini kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve prime esas kazanç tespitine ilişkin davanın konusuz kalıp kalmadığı ile ilgilidir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 331 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Bazı hallerde dava devam ederken dava açılmasından sonra meydana gelen (dava konusu alacağın ödenmesi gibi) bir nedenle dava konusu ortadan kalkabilir.Davanın konusuz kalması halinde, artık dava hakkında yargılama yapılmasına ve hüküm verilmesine gerek kalmaz. Başka bir deyişle, her iki tarafın da davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararı kalmamış demektir. Bu halde, Mahkemece, davanın konusunun kalmaması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına; yargılama giderleri yönünden ise, HMK 331. maddesine göre karar verilmelidir.

Eldeki dosyada, davacı davalı şirkette 01.10.2002-06.11.2013 tarihleri arasında ölçü bakım sorumlusu ve teknik koordinatör olarak kesintisiz çalıştığını, son aldığı aylık ücretin 3.500TL ve AGİ olduğunu beyan ederek, hizmet sürelerinin ve sigorta primlerinin gerçek kazancı üzerinden tespitini talep etmiştir. Kurumun ilgili denetim raporu incelendiğinde, davacının 2008/10 ile 2012/1 arası prime esas kazanç tutarlarının tespit edildiği ve hizmet cetveline yansıtıldığı, bu dönemler bakımından davanın konusuz kaldığı anlaşılmıştır. Ancak öncesi ve sonrası dönemler bakımından ve hizmet tespiti istemi açısından davanın konusuz kalmadığı uyuşmazlığın çözümlenmediği, hükme yönelik davacı temyizi bulunmamasının da sonuca etkili olmayacağı gözetilerek, yargılamaya devam edilmeli ve dava dilekçesindeki tüm talepleri karşılayacak şekilde hüküm kurularak yargılama giderleri ve vekalet ücreti de buna göre takdir edilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5626, Karar No: 2014/14276, Tarih: 15.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5626 E.  ,  2014/14276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Trabzon Şube Müdürlüğünden alınan 23.06.2010 günlü raporda “Mağdurede iddia edilen eyleme bağlı olarak oluştuğu tespit edilen depresyonun 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinde belirtildiği üzere beden ve ruh sağlığının bozulmasına neden olacak mahiyette'' olduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurenin 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi kapsamında beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş yüksek öğrenim kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak sonucuna göre, sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken bu husus yerine getirilmeksizin eksik soruşturma ile hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3683, Karar No: 2016/1172, Tarih: 08.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/3683 E.  ,  2016/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacıya düğünde takılan ziynetleri davalının ve davalının ailesinin davacının elinden aldığını, ziynetlerin davacıya geri verilmediğini ileri sürerek; mümkün ise ziynetlerin davacıya aynen iadesine, değil ise bedeli olan 10.000.00 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuştur.

Davalı vekili duruşmadaki beyanında; ziynetlerin davalıda bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davalı eşte kaldığı ileri sürülen ziynet eşyalarının aynen ya da bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 6.maddesi uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı ispatlaması gerekir.

Somut olayda; davacı kadın, dava konusu edilen ziynet eşyalarının davalıda kaldığını ileri sürmüş; davalı koca ise, ziynetlerin kendisinde olmadığını savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın ziynet eşyalarının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla, bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan, ziynet eşyası; rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle, evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi, evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak, normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Buna göre, davacı kadın; dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını veya götürülmesine engel olunduğunu, ispat yükü altındadır.

Somut olayda, davacı yan tanık dinletmemiş; ancak, delillerini bildirdiği dilekçede açıkça yemin deliline dayanmıştır.

Buna göre, davacı kadın; dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını veya götürülmesine engel olunduğunu, ispat yükü altındadır.

Somut olayda, davacı yan tanık dinletmemiş; ancak, delillerini bildirdiği dilekçede açıkça yemin deliline dayanmıştır.

Mahkemece; iddiasını ispat edemeyen davacı tarafın yemin deliline dayandığı gözetilerek, davalıya yemin teklif etme hakkının bulunduğunun hatırlatılması ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13122, Karar No: 2011/8186, Tarih: 16.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13122 E.  ,  2011/8186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalılardan ... Ltd. Şti’nden 30.11.2006 tarihli fatura ile satın aldığı 2007 model aracın, 2.11.2007 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu kullanılamaz hale geldiğini, araçta bulunan sensörün darbeyi gördüğünü ancak hava yastığının patlamadığını, bu durumda araçta imalat hatası, üretim hatası olduğunun açık ve net olduğunu iddia ederek aracın değiştirilerek müvekkiline ayıpsız mal teslimine veya ödeme tarihindeki gerçek bedelinin belirlenerek bu bedelin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ve müvekkili şirket yöneticisinin yüzünde meydana gelen fiziki yıpranmışlık ve manevi kayıplarının telafisi için 100.000,00 TL’lik tazminatın davalılardan müteselsilen alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... San ve Tic. A.Ş vekili cevabında, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı ... Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Davacı vekili, yargılama sırasında manevi tazminat taleplerinden vazgeçtiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre dava konusu aracın olması gereken ve vaat edilen teknik özelliklere sahip ve uygun olduğu, araçta ve özellikle hava yastıkları ile hava yastıklarının sensörlerinde herhangi bir açık yada gizli ayıp bulunmadığı, aracın hava yastıklarının açılmayışının sebebinin yine bu araca ait kullanma kılavuzunda (2-57 sayfalar) açıkça belirtilen ve hava yastığının açılamayacağı durumları gösteren özel çarpma şeklinden kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3483, Karar No: 2011/2376, Tarih: 22.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3483 E.  ,  2011/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 06/08/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince, Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gerçekleşme biçimi, davalı tarafın kusur oranının az oluşu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen 3.000,00 TL, 2.000,00 TL ve 2.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacılar yararına 1.500,00 TL, 1.000,00 TL ve 1.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinin ilk paragrafında yer alan "...3.000,00...", "...2.000,00...", "...2.000,00..." ve "...7.000,00..." biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...1.500,00...", "...1.000,00...", "...1.000,00..." ve "...3.500,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 463,20 TL nispi karar harcının peşin yatırılan 580,50 TL'den indirilerek artan harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1775, Karar No: 2013/9847, Tarih: 21.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/1775 E.  ,  2013/9847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan T.C. ... Üniversitesi Rektörlüğü avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 01/07/2009-01/04/2012 tarihleri arasında ... Üniversitesi Tıp Fakültesi bünyesinde kayden diğer davalı Marmara Temizlik şirketi nezdinde radyoloji teknikeri olarak çalıştığını, emir ve talimatları Üniversiteden aldığını, 13/03/2012 tarihinde iş akdinin Marmara temizlik şirketi amirlerince sözlü olarak fesih edileceğinin bildirildiği, 01/04/2012 tarihi itibariyle de çalıştırılmadığını yapılan feshin haklı ya da geçerli bir nedeni bulunmadığını beyanla davalarının kabulü ile yapılan feshin geçersizliğinin tespitine, müvekkilinin işe iadesine, işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının 8 aylık brüt ücreti tutarında belirlenerek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacı ile üniversite arasında bir iş akdi bulunmadığını, Tıp Fakültesinde davacının yaptığı işleriin teknik ve idari şartnameler çerçevesinde ihale edilip hizmet alımı şeklinde yapıldığını, diğer davalı ile aralarında alt işveren üst işveren değil müteahhitlik ilişkisi bulunduğunu, Üniversitenin işveren sıfatı olmadığından davanın husumetten reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili; davacının müvekkili şirketin elemanı olarak çalışmadığını, emir ve talimatları davalı üniversiteden aldığını, iş sözleşmesinin şirketçe sona erdirilmediğini, kanundan ve yetkili makamların irade ve işlemlerinden doğan zorunluluk sebebiyle kendiliğinden sonaü erdiğini, davacının çalıştığı bölümün artık ihalesi yapılmadığından ve bölümler kapatıldığından yeniden işe alınmasının mümkün olmadığını beyanla müvekkili yönünden davanın husumetten reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalılara arasındaki ilişkin muvazaalı olduğu kabulüyle, davalı şirket hakkında açılan davanın husumetten reddine, davalı ... tarafından yapılan feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine, işe iadenin mali sonuçlarından ... Üniversitesi Rektörlüğü’nün sorumlu tutulmasına ancak davalı şirket lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalı Üniversite vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Üniversite’nin temyiz itirazları yerinde değildir.