muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5827, Karar No: 2019/8580, Tarih: 02.12.2019

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasının, 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2019 tarihinde (A) bendindeki RET kararı yönünden üye ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 02.12.2019 tarih, 2019/5827 Es, 2019/8580 Kr, sayılı kararının (A) bendindeki sayın çoğunluğun RET görüşüne aşağıda belirttiğim gerekçe ile katılmıyorum.

Sanık hakkında 2006-2007 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediğinden bahisle VUK’nin 359/b-1 maddesi sevkiyle cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, buna karşılık iddianemede defter kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kamu davası açılmadığı halde yerel mahkemece CMK’nin 225/1 maddesinede aykırı olarak VUK’nin 359/a-2, TCK’nin 62/1,51,53, maddeleri ile cezalandırılmasına dair kurulan mahkumiyet hükmünün YOK HÜKMÜNDE OLDUĞU tartışmasızdır. Ancak yok hükmünde olduğu tespit edilmekle birlikte ortada şeklende olsa infaz edilebilecek nitelikte bir hüküm mevcuttur.

Bu durumda RET kararı verilmesi (yok hükmünde olduğu tespit edilen) hükmün infaz edilme ihtimalini ortadan kaldırmamaktadır. Dolayısıyla bu hükmün bozularak tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılması elzemdir. Nitekim yeni tarihli Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 2018/2435 Es, 2019/7159 Kr, sayılı içtahıda bu yöndedir. Bu sebeple sayın çoğunluğun RET görüşünden ayrı olarak açılmayan davadan dolayı verilen hükmün bozulması gerektiği görüşündeyim. 02.12.2019
Yargıtay — Esas No: 2013/4986, Karar No: 2013/6887, Tarih: 13.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4986 E.  ,  2013/6887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline kasko sigortalı aracın davalı ... Başkanlığının çalışma yaptığı yolun çökmesi sonucu hasarlandığını bildirip sigortalıya ödenen 4.329,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, görevsizlik itirazında bulunup kazanın meydana geldiği yerdeki çalışmalar ile ilgili faaliyetin ihaleyle... Tur. Tic. A.Ş.’ye verildiğini bildirerek davanın husumet yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre karayolunda meydana gelen zararın hizmet kusuru sonucu doğmuş olacağından tazminat davasının çözümlenme yerinin idari yargı olduğu anlaşılmakla dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... vekili, savunmasında kazanın meydana geldiği yerdeki alt yapı çalışmasının (su borusu) ihale ile ihale yüklenicisi... İnş. Tur. Tic. A.Ş.’ye verildiğini, bu firma ile Yapım İşlerine Ait Tip Sözleşme imzalandığını bildirmiş, sözleşmeye ait birkaç sayfa fotokopisi sunmuştur.

Bu durumda mahkemece davalı ... vekilinin sözünü etmiş olduğu ihale yüklenicisi... İnş. Tur. Tic. A.Ş. ile aralarında yapmış olduğu sözleşme araştırılıp sözleşmenin tam metni, işin teslimi konusunda geçici ve kesin kabul tutanakları da getirtilmek suretiyle sözleşmenin dava konusu kaza yerini kapsayıp kapsamadığı saptanarak, kamu hizmeti vermekle yükümlü olan davalı ... Başkanlığının su borusu döşeme işine ilişkin alt yapı çalışmasını bizzat kendisinin yapmadığı özel hukuk ilişkisine girdiği diğer şirkete yaptırdığının anlaşılması halinde; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/7-216 esas 2010/231 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere yargı yolu bakımından görevli yerin adli yargı olacağı dikkate alınarak yargılamaya devamla sonucuna göre hüküm kurulması gerekeceği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2540, Karar No: 2013/5974, Tarih: 15.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2540 E.  ,  2013/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2012 gün ve 2012/176 Esas, 2012/166 Karar sayılı hükmün süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13170, Karar No: 2012/37732, Tarih: 11.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/13170 E.  ,  2012/37732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın belediye sınırları içinde mera olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre belediye sınırları içinde olması halinde ilgili belediye başkanlığı duruşmadan haberdar edilerek, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklikte gözetilerek hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/224, Karar No: 2014/3629, Tarih: 26.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/224 E.  ,  2014/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının

Zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikâhlı evli iken sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18.12.2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12800, Karar No: 2016/11431, Tarih: 09.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/12800 E.  ,  2016/11431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan ... A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... AŞ vekili davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalının davaya karşı savunmada bulunmadığı anlaşılmıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılardan ... AŞ ve davacı vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... AŞ’nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının dava ve ıslah dilekçelerinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16366, Karar No: 2018/3397, Tarih: 27.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/16366 E.  ,  2018/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 20.04.2014 tarihinde alınan sorgusu esnasında 18 yaşını doldurduğu ve müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükümlerin mahkeme tarafından atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş ise de, hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi ve kendisi tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafii atandığından haberinin olmadığı, yokluğunda verilen 27/05/2014 tarihli kararın atanan zorunlu müdafiiye tefhim edildiği, hükmün atanan müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek, ayrıca dava dosyası içerisinde bulunan Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/499 esas sayılı dosyaya ait evraklarının onaysız fotokopi olduğu anlaşıldığından, dosyanın tümünün aslı veya onaylı suretleri denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/224, Karar No: 2025/113, Tarih: 20.01.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/224 E.  ,  2025/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2086 E., 2023/1545 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/55 E., 2022/196 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; yaşadığı bir sıkıntı nedeniyle güven ilişkisi ile dava konusu İstanbul ilinde bulunan 223 parsel sayılı taşınmazdaki 9 numaralı bağımsız bölümünü ve Sakarya ilinde bulunan 607 parsel sayılı taşınmazdaki 3/b numaralı bağımsız bölümünü davalıya devrettiğini, taşınmazlardan birinin temliki sırasında yeğeninin vekaleten davalı adına taşınmazı devraldığını, İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/424 Esas sayılı dosyasında devirlerin muvazaalı olduğuna dair hüküm tesis edildiğini, içinde bulunduğu sıkıntılar bittikten sonra taşınmazlarını istediğinde davalının "evler benim" dediğini, taşınmazları geri vermediğini ileri sürerek iptal-tescile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; dava konusu taşınmazları bedeli karşılığında satın aldığını, satış bedelini banka kanalı ile ödediğini, davacının iddiasını ispata yarar yazılı bir belge sunamadığını, arkadaşı olan davacının ekonomik darda olması nedeniyle taşınmazları kullanmasına müsaade ettiğini, ancak evden çıkma niyeti olmadığını anlayınca ihtarnameler gönderdiğini, İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/424 Esas sayılı dosyasında davacının satışların gerçek olduğunu beyan ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince ilk kararda; davacı ile davalı arasında inanç sözleşmesi bulunduğunun kanıtlanmadığı, sözleşme, delil başlangıcı niteliğinde belgeler bulunmadığı gibi tanıkla ispatın mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ilk kararda; davacının delil listesinde yemin deliline dayandığı, davacıya yemin hakkının hatırlatılmadığı, öncelikle eldeki davanın tarafları arasındaki hukuki ilişkinin tespiti yönünden İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/424 Esas ve 2019/164 Karar sayılı dosyasının kesinleşmesinin beklenmesi ve oluşacak sonuca göre hüküm tesis edilmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesinden sonra, İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı arasında inanç sözleşmesi bulunduğunun kanıtlanmadığı, sözleşme, delil başlangıcı niteliğinde belgeler bulunmadığı gibi tanıkla ispatın mümkün olmadığı, davacının delil listesinde yemin deliline dayandığı, kesin süre verilmesine rağmen yemin metni sunulmadığı, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "protokol" başlıklı belgede taraflar arasında inanç ilişkisi bulunduğuna dair açık hüküm olmadığı, usulüne uygun sunulmuş bir delil başlangıcı bulunmadığı ve davacı tarafça davanın ispatına yönelik yemin delili hatırlatılmış olmasına karşılık verilen kesin sürede yemin metnini dosyaya ibraz etmeyip yemin delilinin kullanılmadığı, davanın reddine yönelik verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazların davacı tarafça kullanılmaya devam edildiğini, tarafların 18.09.2019 tarihli sözleşme imza ettiklerini ve bu sözleşme ile davacıya oturduğu evinin iade edileceği veya emri altında özgürce satılacağına müsade edileceğinin davalı tarafından taahhüt edildiğini, hatalı karar verildiğini, mevcut delillerin en azından delil başlangıcı kabul edilip tanık dinlenmesi gerektiğini, işleme dair banka kayıtları, tapu kayıtları, dekontlar, vekaletname ve hatta gerekçeli mahkeme kararının delil başlangıcı sayılabileceğini, dava konusunu sona erdiren protokolün sulh sözleşmesi, yazılı delil, borcu sona erdiren belge, delil başlangıcı sayılmadığını, kayıtların layıkı ile incelenmesi ve doğru bir şekilde yorumlanması gerektiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, inançlı işlem hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının çekişme konusu İstanbul ilinde bulunan 9 numaralı bağımsız bölümünü 18.11.2016 tarihinde, Sakarya'da bulunan 3/B numaralı bağımsız bölümünü ise 05.12.2016 tarihinde satış suretiyle davalıya devrettiği anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle, ibraz edilen "Protokoldür" başlıklı belgenin yazılı delil/delil başlangıcı olarak kabul edilmemesi doğru olduğu gibi, davacının İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/424 Esas, 2019/164 Karar sayılı dava dosyasında dava konusu taşınmazları davalıya sattığını beyan ettiği gözetilerek davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 6.984,60 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.