muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4265, Karar No: 2022/4866, Tarih: 20.04.2022

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin alt işverendeki işin bitmesi sebebiyle feshedilmesi neticesinde kıdem ve ihbar tazminat alacağı olduğu, davalı tarafın ihbar süresini usulünce kullandırmadığı belirlendiğinden ve ihbar tazminatına hükmedildiğinden davacının birleşen dava ile talep ettiği hak ihbar tazminatı içerisinde eridiğinden ayrıca iş arama izni adı altında bir alacağının bulunmadığı, davacının bakiye 257 gün yıllık izin alacağının bulunduğu, emsal tanık anlatımlarına göre yol ve yemek alacağının olmadığı, davacının çalışma düzeninin haftanın 6 günü 08:00-18:00 saatleri arasında olmak üzere davacının haftalık fazla çalışma süresinin 9 saat olduğunun kabulünün gerektiği, davacının tanık anlatımları ve saha çalışma raporlarına göre hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen dava yönünden Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş-çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş-çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Somut olayda, işveren tarafından dosyaya davalı işçiye ait imzalı ve fazla mesai tahakkuku içeren ve ihtirazi kayıtta taşımayan bordrolar sunulmuştur. Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda fazla mesai hesabı yapılırken bu bordroların ait olduğu aylar fazla mesai hesabından dışlanması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bordrolarda aylık ortalama 9 saat üzerinden tahakkuk yapıldığı kabul edilmesi ve aylık 9 saatin fazla çalışma hesabından dışlanarak sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

3-Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Davaların birleştirilmesi durumunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesi gereğince Mahkemece asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle, hüküm kısmında her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirkir.

Somut olayda, mahkemece asıl ve birleşen dava olduğu göz ardı edilerek tek bir dava varmış gibi hüküm kurulması ve birleşen davada talep edilen iş arama izni alacağının kararın gerekçesinde reddedildiğinin belirtilmesine rağmen hüküm kısmında bu alacak ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması da hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.04.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21261, Karar No: 2014/5584, Tarih: 03.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21261 E.  ,  2014/5584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/279-2013/94

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmaz arsa değil, arazi niteliğindedir. Açıklanan nedenle yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp taşınmaza arazi niteliği ile bedel tespit edilmesi ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre de Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesi uyarınca objektif değer arttırıcı unsur ilave edilerek , sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15570, Karar No: 2022/15207, Tarih: 24.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/15570 E.  ,  2022/15207 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 9. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının 22.02.2016 tarihinden sonra 7,5 saatlik çalışma kapsamına alındığı, bu tarihten sonraki döneme ilişkin uyuşmazlık bulunmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11730, Karar No: 2010/14745, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/11730 E.  ,  2010/14745 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Ltd. Şti, 2-... San. A.Ş vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 8.9.2009 gün ve 72-138 sayılı hükmün Dairemizin 3.5.2010 tarih ve 15967-6046 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı; Davalı ... Tic. San. A.Ş.'den 15/05/2007 tarihinde 2007 model araça satın aldığını, aracın 20/02/2008 tarihinde ve ... süresi içinde park halindeyken, kendiliğinden yanarak kullanılamaz hale geldiğini, araç üzerinde mahkeme kanalı ile tespit yaptırdığını, alınan bilirkişi raporunda mazotlu aracın elektrik sistemindeki kısa devre nedeniyle tesisatın alevlenmesi sonucunda aracın ayıplı mal olarak değerlendirildiğini, aracın gizli ayıplı olduğunu belirterek, fatura bedeli olan 26.388,29.-TL.'nin 20/02/2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Davanın Kabulü ile, 26.388,29 TL. araç bedelinin 27/02/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken müteselsilen davalılardan alınmasına, davaya konu aracın davalı satıcıya iadesine, karar verilmiş, davalıların temyizi üzerine Dairemizin 04.02.2010 tarihli Bozma ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiş olup, bu kez davacı tarafından Karar Düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Davacı davaya konu aracın gizli ayıplı olduğunu belirterek, fatura bedeli olan 26.388,29.-TL.'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, delil olarak ise; Mahkeme aracılığı ile yaptırdığı tespit raporuna, olay sonrası itfaiye tarafından düzenlenen rapor içeriğine ve bilirkişi incelemesine dayanmıştır. Dosya içerisinde mevcut 21.02.2008 tarihli İtfaiye Daire Başkanlığı tarafından tanzim

2010/11730-11745

Davacı davaya konu aracın gizli ayıplı olduğunu belirterek, fatura bedeli olan 26.388,29.-TL.'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, delil olarak ise; Mahkeme aracılığı ile yaptırdığı tespit raporuna, olay sonrası itfaiye tarafından düzenlenen rapor içeriğine ve bilirkişi incelemesine dayanmıştır. Dosya içerisinde mevcut 21.02.2008 tarihli İtfaiye Daire Başkanlığı tarafından tanzim

2010/11730-11745

edilen yangın Raporunda; aracın, elektrik tesisatının kısa devre yapması neticesi yanmaya başladığı belirtilmiş, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/12 D. .... Sayılı dosyasında alınan Bilirkişi raporu ile yargılama esnasında aldırılan Bilirkişi Kurulu Raporlarında da aracın 4077 sayılı yasa kapsamında gizli ayıplı mal olduğu şeklinde görüş bildirilmiştir. Hal böyle olunca, davacının, araçta meydana gelen yangının ayıplı üretimden kaynaklandığına dair ispat yükümlülüğünü yerine getirdiğinin ve davaya konu aracın gizli ayıplı olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, aracın gizli ayıplı olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun olup, kararın bu nedenle onanması gerekirken Dairemizce sehven Bozulmasına karar verildiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının bu konudaki karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemize ait 04.02.2010 günlü, 2009/15967E. 2010/6046 K. sayılı “Bozma” ilamının kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenlerle Onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile davacının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemize ait 04.02.2010 günlü, 2009/15967E. 2010/6046. sayılı “Bozma” ilamının kaldırılarak, hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 8.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8930, Karar No: 2021/176, Tarih: 11.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/8930 E.  ,  2021/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı Milli Savunma Bakanlığı vekili ile davalı ... Servis Oto. Tem. Gıda Sağ. Hiz. Dağ. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Milli Savunma Bakanlığına bağlı ... Askeri Tıp Akademisi Komutanlığı nezdindeki aralıksız devralmak suretiyle hizmet satan ve en son davalı şirketler nezdinde sigortalı gösterilmek suretiyle, 1999 yılı ile hakları ödenmeden haksız olarak hizmet akdinin sona erdirildiği 31/12/2014 tarihi arasındaki, hizmet akdine dayalı çalışmaları sebebi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı Milli Savunma Bakanlığı vekili, belirlenebilir nitelikteki, ihtilafa konu taleplerinin belirsiz alacak davası olarak açılamayacağından öncelikle hukuki menfaat yokluğu ve dava şartı bulunmamasından, zaman aşımının geçmesi sebebi ile davacının kendi işçisi olmaması nedeniyle yanlış husumetten ve esasa ilişkin olarak da hak edilmeyen alacaklara ilişkin davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirketler vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Milli Savunma Bakanlığı vekili ve davalı ... Servis Oto. Tem. Gıda Sağ. Hiz. Dağ. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Milli Savunma Bakanlığı ve davalı ... Servis Oto. Tem. Gıda Sağ. Hiz. Dağ. İnş. San. Tic. Ltd. Şti’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacının hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. İş hukukunda çalışma olgusunu ve hizmet süresini ispat yükü, bunu iddia eden işçiye düşer. Çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda, Sosyal Güvenlik Kurumu ve işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Özellikle iddia edilen çalışma döneminde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarındaki işverenlerin araştırılması ve kayden görünen işverenlerle işçi arasında iş görme ediminin yerine getirilip getirilmediği, kaydın ne şekilde oluştuğu araştırılmalıdır. İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.Somut olayda, davacı dava dilekçesinde davalı bakanlığa bağlı ... Askeri Tıp Akademisinde 1999 yılından 31.12.2014 tarihine kadar kesintisiz bir şekilde temizlik işçisi olarak çalıştığını, temizlik ihalelerinin çeşitli firmalara verildiğini iddia etmiştir. Davacı tanıklarından ... “Ben davalıya ait ... Askeri Tıp Akedemisi Hastanesinde şirketlerden sigortalı gösterilmek suretiyle 2001 ile 2015 yılı Nisan ayına kadar temizlik personeli olarak aralıksız, sürekli olarak çalıştım. Davacı benim gibi temizlik personeli olarak çalışmakta idi" şeklinde, ..., “Ben ... Hastanesinde 2007 yılı itibariyle temizlik şirketinden sigortalı gösterilerek temizlik personeli olarak çalışmaktayım. Huzurdaki davacıyı işyerinden hatırlıyorum. Kendisi benden daha eski çalışandır." şeklinde, davalı şirket tanıklarından ..., “Ben 2008 yılı itibariyle ...da temizlik şirketlerinin personel şefleri olarak sürekli çalışıyorum. Huzurdaki davacıyı işyerinde benden daha eski çalışandır.” şeklinde, ..., ise “ Ben ... da 2005 yılı itibariyle şirket sigortalısı olarak 2007 yılı itibariyle sahada müdür yardımcısı olarak çalışmaktayım, Davacıyı işyerinden tanırım.” şeklinde beyanda bulunmuştur. Dosya içerisinde yer alan hizmet döküm cetvelinde davacının uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı işyerlerine ilişkin bilgilerin tamamı yer almadığından Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 15.11.2019, 03.03.2020 tarihli Daire Eksiklik Talebi yazıları ve 06.07.2020 tarihli geri çevirme kararı ile 25.04.2004 tarihi öncesi çalışmalarına ilişkin ayrıntılı tescil bilgileri, işten ayrılış ve işe giriş bildirgeleri ile hizmet alım sözleşmelerinin temini istenmiş olup gelen belgeler ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde 25.06.2001 tarihi ve sonrası çalışmaların kesintisiz olarak davalı Bakanlık nezdinde geçtiği konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Ancak 16.02.1999-04.06.1999 tarihleri arasında ..

.2019, 03.03.2020 tarihli Daire Eksiklik Talebi yazıları ve 06.07.2020 tarihli geri çevirme kararı ile 25.04.2004 tarihi öncesi çalışmalarına ilişkin ayrıntılı tescil bilgileri, işten ayrılış ve işe giriş bildirgeleri ile hizmet alım sözleşmelerinin temini istenmiş olup gelen belgeler ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde 25.06.2001 tarihi ve sonrası çalışmaların kesintisiz olarak davalı Bakanlık nezdinde geçtiği konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Ancak 16.02.1999-04.06.1999 tarihleri arasında ... sicil numaralı adı ve unvanı belli olmayan iş yerindeki çalışmanın davalılar nezdinde geçtiği ispatlanamamış olup bu dönemin hizmet süresinden dışlanması gerekmektedir. Bu dönemden sonra davacının çalışmasının gözüktüğü 18.11.1999-24.06.2001 tarihleri arasında da ... sicil numaralı iş yerinden bildiriminin yapıldığı ve iş yerinin adı, unvanı belli olmadığı gibi davalı Bakanlık nezdinde çalıştığını gösteren hiçbir belge bulunmamakta ise de davacı tanıklarından ... 2001 ile 2015 Nisan ayı arasında sürekli olarak temizlik işinde çalıştığını beyan ettiğinden bu davacı tanığının hizmet döküm cetveli ile uyuşmazlık konusu dönem olan 2001 yılına ilişkin işe giriş ve işten çıkış bildirgeleri getirtilerek aynı zamanda adı geçen tanık yeniden dinlenerek davacı ile tam olarak 2001 yılının hangi döneminden itibaren birlikte çalıştıkları hususu da sorulmak sureti ile araştırma yapılarak dosyadaki diğer delillerde birlikte değerlendirilerek davacının davalı Milli Savunma Bakanlığı yanında geçen hizmet süresi tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edilmelidir.Mahkemece bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Servis Oto. Tem. Gıda Sağ. Hiz. Dağ. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 11/01/2021tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6875, Karar No: 2019/16967, Tarih: 31.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/6875 E.  ,  2019/16967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

KATILAN MAĞDUR ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Silahla kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan mağdur çocuk ... vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden, temyizin yalnızca suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında silahla kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik olduğu anlaşılmakla, dosya görüşüldü

İddianamede açıklanıp hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 31/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.