muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7313, Karar No: 2013/11909, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7313 E.  ,  2013/11909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın Türk Tekstil Vakfı İlköğretim Okulunun pencere demirlerini kesmek suretiyle içeri girdiği ve buradan okula ait bilgisayar ve güç kaynaklarını çaldığı anlaşılmakla mala zarar verme ve hırsızlık suçlarının sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik görülmemiştir

TCK'nın 53.maddesinin uygulamasının doğru olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9540, Karar No: 2011/2863, Tarih: 17.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9540 E.  ,  2011/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15.04.2009 tarih ve 2008/1254-2009/367 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M.Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde taşıma poliçesiyle sigortalı emtianın davalı tarafından taşınması sırasında hasara uğraması nedeniyle sigortalıya 3.359,00 YTL ödemede bulunulduğunu ileri sürerek, sözkonusu miktarın davalıdan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, eşyanın kara taşımasını üstlenen müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını, tam ve sağlam şekilde alıcısına teslim ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, alınan bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, 29.09.2005 günü yapılan hasar ihbarı üzerine eksper ve araç sürücüsünün imzalarıyla konteynerin üst kısmındaki delik nedeniyle malzemenin su alarak ıslandığına ilişkin tutanak düzenlendiği, davalının taşıyıcı olarak taşıma süresince eşyaya gelecek zarardan sorumlu bulunduğu, kusuru olmayan sebepten veya ambalaj hasarından dolayı meydana gelen hasardan dolayı sorumluluğunun bulunmadığı, konteynerin

yüklenmesinde emtia ile kapak arasında boşluk kaldığı, emtia çemberlenmediğinden kayıp kapağa çarptığı, ruloların taban bölümüne palet konulmadığı, konteynerin üstünde mevcut delikten ve kapaktan su aldığı, ruloların suya dayanıklı şekilde ambalajlanmadığı, mühürlü şekilde alınan konteynere sevk sırasında davalının müdahalesinin olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17252, Karar No: 2012/16341, Tarih: 28.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17252 E.  ,  2012/16341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/b-1,5237 Sayılı TCK'nun 62/1,53/1,58/6 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hakkında hak yoksunlukları uygulanmasına ilişkin.

Gerekçeli karar başlığında yanlış ve eksik yazılan suç tarihinin “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu için 31.12.2004, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden ise 31.12.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi, ayrıca sanığın savunması yerine geçecek yazılı beyanlarını sunması için süre verildiği Uyap sisteminden anlaşılan 12.06.2008 tarihli duruşma tutanağının dosya içerisine alınması ve esaslı işlemlerin yapıldığı ve hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 08.10.2009 günlü duruşma tutanağının 1 ve 2. sayfasının katip tarafından imzalanması mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak görülmüştür.

Mahkeme gerekçesinde sanığın, Haziran 2004- Aralık 2005 tarihleri arasında sahte fatura düzenlediğini kabul etmesi karşısında tebliğnamenin 4. numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık hakkında, kaçakçılık suçu ve vergi tekniği raporlarına uygun olarak, 2004 ve 2005 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı, her bir takvim yılında işlenen suçların kendi içinde teselsül eden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilmeden ve “sanığın Haziran 2004- Aralık 2005 tarihleri arasında her hangi bir faaliyetinin olmadığı buna rağmen çok miktarda fatura keserek bu tarihlerde piyasaya sürdüğü” kabul edilmesine rağmen yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi,

2- Adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetine ilişkin kararın kesinleşme ve infaz tarihini içeren onaylı örneği getirtilmeden tekerrür hükümlerinin uygulanması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Kısa karar da 231 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesi gereğince 3 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden temel ceza belirlendikten sonra TCK'nun 62. maddesi gereğince indirimyapılarak sonuç cezanın 2 yıl 11 ay hapis cezası olarak tespitine rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında aynı yasa ve madde dikkate alınarak uygulama yapılmak suretiyle temel cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenip bunun üzerinden TCK'nun 62. maddesi gereğince indirime gidilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,

b)İddianamede de yer almadığı halde CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6. maddesi gereğince mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

b)İddianamede de yer almadığı halde CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6. maddesi gereğince mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza olarak kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 28.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1453, Karar No: 2017/3340, Tarih: 09.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1453 E.  ,  2017/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Turizm Orman Ürünleri Mobilya İnşaat Nakliyat Taahhüt San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... Cam San. ve Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 06.01.2015 gün ve 2006/442-2015/8 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

11.01.2017 tarihli Geri Çevirme kararında ... İcra Müdürlüğü'nün 2004/2488 (yenileme ile 2015/1885) sayılı takip dosyasının celbi ile gönderilmesi için dosya mahalline geri çevrilmiş ise de, yenilendikten sonra dosyanın suretlerinin gönderilmiş olduğu asıl dosyanın aslının ya da suretinin gönderilmediği anlaşıldığından dosyanın 3. kez Dairemize gönderilmesine karşın mevcut eksiklik tamamlanmadığı gözlendiğinden titizlikle dosyanın temin edilerek (özellikle 2004/2488 sayılı takip dosyası, takip talebi, ödeme emri, ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebliğ belgesi itiraz dilekçesi ve icra tutanak örneklerinin) temin edilerek gönderilmesi, temin edilemediği takdirde 4473 sayılı Yasa uyarınca işlem yapılıp icra dosyası temin edildikten sonra Dairemize gönderilmesi, titizlikle bu hususun yerine getirilmesi hakkında gereğinin yapılması, aksi halde görevli kalem ve icra personeli hakkında gerekli işlemlere tevessül edilmesi, dosyanın Dairemize gönderilmesi için GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.10 .2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2362, Karar No: 2014/508, Tarih: 21.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2362 E.  ,  2014/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2010/933-2012/1043

Hüküm süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 06.06.2000-31.03.2003 tarihleri arasında çalıştığını, iş yerinde ambar görevlisi olarak çalışmasına rağmen işveren tarafından sevkiyat işi ile görevlendirildiğini, bu görevlendirme sırasında şirkete ait araç ile kaza yapması nedeni iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, kazanın oluşumunda kusuru bulunmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının feshe konu kazanını oluşumunda kusurlu olduğunu, şirkete ait araçta meydana gelen zararın davacının on günlük ücret tutarını aşması sebebi ile 1475 sayılı İş Kanunu'nun 17/h. maddesi gereğince iş sözleşmesinin haklı sebebe dayalı feshedildiğini savunarak davanın reddini ve zarar miktarının davacının hak kazanacağı işçilik alacaklarından mahsubunu istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, feshe konu kazanın oluşumunda davacı işçinin kusursuz olması sebebi ile davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ve işverene ait araçta meydana gelen hasar miktarının davacının kazandığı işçilik alacaklarından mahsubu yönünde hüküm kurulmuştur

Temyiz:Kararı davacı ve davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .Mahkemece yapılan yargılama sonucunda,feshe konu kazanın oluşumunda davacı işçinin kusursuz olduğu belirlenmiştir. Bu durumda kaza sebebi ile işverene ait araçta meydana gelen hasardan sorumlu tutulması mümkün değildir. Mahkemece, işverene ait araçta kaza sebebi oluşan zarar miktarının, davacının hak kazandığı işçilik alacaklarından mahsup edilmesine karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17326, Karar No: 2023/6251, Tarih: 06.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17326 E.  ,  2023/6251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1586 E., 2021/1806 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2021 tarihli ve 2021/31 Esas, 2021/196 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 26 yıl 3 ay hapis ve 75.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/1586 Esas, 2021/1806 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

19.12.2020 tarihinde Panama - İstanbul seferini yapan Türk Havayollarına ait TK800 sefer sayılı uçağa yönelik risk analizinde 21K numaralı koltukta oturduğu tespit edilen Lübnan pasaportlu sanıktan şüphelenilerek, uçağın ineceği körükte gerekli önlemler alındıktan sonra pasaport kontrolüne geçildiği, yapılan pasaport kontrolünde sanığın üst araması ve beraberinde bulunan eşyalara yönelik yapılan incelemede yanında getirdiği 4 adet ahşap tepsi cinsi eşyanın içerisinde uyuşturucu maddelerden kokain olduğu düşünülen toz cinsi eşyanın tespit edildiği, gerek sanık ile beraberinde bulunan eşyalara, gerekse

chut altında bulunan valizine yönelik detaylı kontrollerin yapılması amacıyla sanığın pasaport noktasından geçirilerek yurda girişinin sağlandığı ve İstanbul Havalimanı Dış Hatlar Geliş Salonunda bulunan Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Bölge Amirliğine getirildiği, burada yapılan detaylı kontrollerde, 4 adet ahşap tepsi cinsi eşya içerisinde gizlenmiş vaziyette net ağırlığı 3.282,967 gr kokain ele geçirildiği olayda; sanığın savunması, olay tutanağı, uzmanlık raporu, ele geçen maddenin miktarı, niteliği ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu maddeleri Türkiye'ye sokmak suretiyle uyuşturucu madde ithal etme suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine, suçtan meydana gelen zararın ağırlığı, suç konusu maddelerin miktarı nazara alınarak sanığın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık her ne kadar savunmasında etkin pişmanlıktan faydalanmak istediğini belirterek bir kısım şahısların ismini vermiş ise de, bu şahısların yurt dışında bulunmaları ve açık kimlik bilgilerinin tespitinin mümkün olmaması nedeniyle bu yönde bir değerlendirme yapılamadığı belirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ile aynı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütlere göre; temel hapis ve adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi yerinde ise de, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerekirken eksik ceza tayin edilmesi hususunda hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kollukça düzenlenen Risk Analizi, Arama ve Olay Tutanağına göre, sanığın riskli görülmesi üzerine uçaktan iniş körüğünde gerekli önlemler alındıktan sonra pasaport kontrolü sırasında sanığın yanında getirdiği 4 adet ahşap eşyada uyuşturucu madde olduğu değerlendirilen maddeye rastlandığı, detaylı arama yapılması amacıyla gümrük amirliğine getirilen sanığın elindeki ahşap eşyaların içinde kokain ele geçirildiği olayda; Lübnan uyruklu sanığın aşamalardaki savunmasında, suça konu uyuşturucu maddeleri Ekvator ülkesinden teslim aldığını ve İstanbul üzerinden aktarma ile Lübnan ülkesine götüreceğini beyan etmesi karşısında, sanığın İstanbul aktarmalı olarak Lübnan'a gidip gitmeyeceği hususunda uçak biletlerinin de araştırılarak sanığın fiilinin transit geçiş niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra eyleminin uyuşturucu madde ithal etme suçunu mu yoksa uyuşturucu madde nakletme suçunu mu oluşturduğunun tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/1586 Esas, 2021/1806 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9808, Karar No: 2014/10113, Tarih: 21.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/9808 E.  ,  2014/10113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.