muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/20270, Karar No: 2024/3742, Tarih: 28.02.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ispatı ile hesaplanmasına ve hesaplamaya esas dönemin belirlenmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41, 44 ve 47 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

3. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

4. Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

5. Aynı ispat kuralları ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı için de geçerlidir.

6. Dosya kapsamında mevcut davacı tanık beyanları incelendiğinde davacı tanığı F.A. ve G.G'nin davacı ile birlikte çalışmasının Bilkent Şehir Hastanesi inşaatına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Şehir Hastanesi inşaatına ilişkin davalı ... Bakanlığının sorumluluğunun bulunmadığı Dairemiz bozma kararında vurgulanmıştır. Bu iki durum birlikte değerlendirildiğinde söz konusu tanıkların beyanları hükme esas alınamayacaktır. Diğer davacı tanığı D.A. ise davacı ile Bilkent Şehir Hastanesi inşaatı dışında 2008 - 2010 yılları arasında Gülhane Askeri Hastanesinde birlikte çalıştığını belirtmiştir. Şu hâlde tanığın beyanına davacı ile birlikte çalıştığı süre ile sınırlı olarak değer verilmesi ve fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin buna göre hesaplanması gerekirken, 01.01.2008-31.12.2011 tarihleri arasındaki hesaplamaların hükme esas alınması surtiyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2343, Karar No: 2009/1414, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/2343 E.  ,  2009/1414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ..... ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Av......vs. aralarındaki tespit davası hakkında Kadıköy 1. İş Mahkemesinden verilen 17.10.2007 gün ve 1000/1168 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davalılardan Lever Elida Temizlik ve Kişisel Bakım Ürünleri Sanayi Ticaret A.Ş.’nindavayı takip eden bir vekili dosyada mevcut değildir.Buna rağmen ilamın davalı şirket yerine dosyaya getirtilen İstanbul 2.İş Mahkemesinin 1998/1188 Esas sayılı dosyasındaki vekiline tebligat yapılması doğru değildir.Hükmün davalılardan Lever Elida Temizlik ve Kişisel Bakım Ürünleri Sanayi Ticaret A.Ş.’ne yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5396, Karar No: 2016/6320, Tarih: 30.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/5396 E.  ,  2016/6320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına ve özellikle dava tarihi 23.06.2010 iken karar başlığında 13.05.2013 yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğunun anlaşılmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.03.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/8764, Karar No: 2014/10012, Tarih: 01.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/8764 E.  ,  2014/10012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Orman bilirkişileri tarafından keşifte uygulanan 1957 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan 1954 tarihli hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen 1954 tarihli hava fotoğrafı ile bundan elde edilen memleket haritasının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 01/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16464, Karar No: 2011/133, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/16464 E.  ,  2011/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yörede 3116 Sayılı Yasaya göre yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yere ilişkin 5 ila 9 nolu orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek 5 ila 9 nolu orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 17/01/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11058, Karar No: 2024/5646, Tarih: 09.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11058 E.  ,  2024/5646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1808 Esas, 2023/2424 Karar

DAVA TARİHİ: 17.03.2015

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/135 Esas, 2022/110 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle... Mahallesi 153 ada 25 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkillerinin hissedarı bulunduğu taşınmazın arsa vasfında olduğunu, emsal taşınmazlar için taleplerinin dikkate alınmasını savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; istinaf kararı öncesinde alınan bilirkişi raporunda tespit edilen değerden daha da fazla olarak belirlenen kamulaştırma bedelinin hukuka aykırı olduğunu, dosyaya sunulan bilirkişi raporunun hatalı ve eksik incelemeye dayandığından hükme esas alınamayacağını, emsal olarak gösterilen taşınmazın emsal olarak kabulünün mümkün olmadığını, dava konusu taşınmaz ile emsal olarak alınan taşınmazın kıyaslanmasına ilişkin tespitlerin hatalı olduğunu, bilirkişi raporlarının hiçbirisi arasında benzerlik bulunmamakla, çelişkili ve hukuka aykırı tespitlerin kabulünün mümkün olmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemiyle istinaf talebinde bulunulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan 17.05.2021 tarihli bilirkişi kurulu raporunun, 2942 sayılı Kanun'un değer belirlemeye esas düzenlemelerine teknik olarak uygun olduğu, dosya kapsamında dava konusu taşınmaz ve emsale ilişkin kayıtların toplandığı, bilirkişi raporunun dava konusu taşınmazın niteliğine uygun olarak düzenlendiğinin görüldüğü, alınan emsalin uygun olduğu, gelen müzekkere cevaplarına göre, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibarıyla emsal alınan taşınmazın ise, satış tarihi itibarıyla imar uygulaması sonucu oluşmuş imar parseli olduğu, dolayısıyla bilirkişi raporunda düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmamasının doğru olduğu, üzerinde bulunan yapıya (yapı ve taş duvar) değerlendirme tarihi olan 2015 yılına ait Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca yayınlanan Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe göre yapının sınıfına uygun birim fiyatları ve yaşı belirlenip buna göre yıpranma payı düşülerek değerlendirme yapıldığı; taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara da, yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilerek, taşınmazın tespit edilen zemin bedeline eklenmek suretiyle, kamulaştırma bedelini tespit eden bu rapora göre oluşturulan kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından bedele yönelik davacı idare vekilinin istinaf başvurusu yerinde görülmemiş, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi de doğru bulunmuş, ancak davanın...Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi kanalı ile 17.03.2015 tarihinde açıldığı, değerlendirme/dava tarihinin 17.03.2015 tarihli olarak alınması gerekirken, gerekçeli kararın karar başlığında, dava tarihinin 27.03.2015 tarihi olarak belirtilmiş olması, İlk derece mahkemesinin ilk kararının, Daire kararı ile kaldırıldığı nazara alınmaksızın, İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı ile tespit ettiği ve kararla birlikte davalılara ödenmesine karar verilen bedelin, ilk kararla ödendiğinden bahisle ödeme ve bu bedele faiz işletilmesi yönünde yeniden karar verilmemiş olması, 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi ile 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesine eklenen fıkra hükmü uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın 4 ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren kanuni faiz işletilmesi gerektiği belirtilmiş ise de davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrası olan, 18.07.2015 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerekirken, İlk Derece Mahkemesince faiz tarihinin başlangıcının, 28.07.2015 tarihi olarak alınmış olması, davacı idarenin, 20.04.2018 tarihli dekontla işlemiş faiz olarak bankaya depo ettiği, 4.897

.07.2015 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerekirken, İlk Derece Mahkemesince faiz tarihinin başlangıcının, 28.07.2015 tarihi olarak alınmış olması, davacı idarenin, 20.04.2018 tarihli dekontla işlemiş faiz olarak bankaya depo ettiği, 4.897.184,78 TL bedelin, işlemiş ve işleyecek faizden mahsubuna karar verilmemiş olması doğru görülmediğinden davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesince ileri sürdüğü itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15709, Karar No: 2016/7109, Tarih: 02.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15709 E.  ,  2016/7109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit, hakaret

HÜKÜM : 1-TCK’nın 151/1, 152/2-a, 62, 52/1-4, 61/8, 52. maddeleri uyarınca 6.000 TL. adli para cezası,

2-TCK’nın 106/1-1, 43/1-2, 62, 50/1-a, 52/1-2, 52/4. maddeleri uyarınca 4.000 TL. adli para cezası

3-TCK’nın 125/2 maddesi delaletiyle 125/1, 43/1-2, 62, 50/1-a, 52/1-2, 52/4. maddeleri uyarınca 2.000 TL. adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, daha önce arkadaşlık yapıp ayrıldığı şikâyetçinin evinin önüne gelerek evin önündeki çuvallarda bulunan kuru ot ve yaprakları tutuşturarak yakıp kaçtığı, daha sonra şikâyetçinin telefonuna ölümle tehdit ve tahkir edici sözler içeren birden çok mesaj gönderdiği iddia ve kabul edilen somut olayda;

1-Hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak;

Hükmolunan ceza miktarına göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun ve 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezasının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın, şikâyetçinin telefonuna “o evle birlikte seni de yakacağım”, “seni de kendimi de vururum”, “benden günah gitti, bundan sonra sadece seyret”, “yarın ziyaretine gelecekler”, “ben Konya’nın en büyük mafyasının en has adamıyım”, “herkes bir şeylerin bedelini ödeyecek, baban da küfürlerinin bedelini ödeyecek”, “yarın misafirleri karşıla” biçiminde birden çok mesaj gönderdiği anlaşıldığından tehdit suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne gelince;

Sanığın şikâyetçinin evinin önünde bulunan çuvallardaki yaprak ve kuru otları yaktığı anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

3- Mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne gelince;

Sanığın şikâyetçinin evinin önünde bulunan çuvallardaki yaprak ve kuru otları yaktığı anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olmakla mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.