muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4016, Karar No: 2023/3065, Tarih: 23.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/4016 E.  ,  2023/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1360 E., 2022/174 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/38 E., 2021/112 K.

BİRLEŞEN DAVA DOSYASI

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/53 E., 2021/29 K.

BİRLEŞEN DAVA DOSYASI

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/62 E., 2021/94 K.

BİRLEŞEN DAVA DOSYASI

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/65 E., 2020/82 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... vekili ve davalcı/davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; 2797 ... Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Davacı ...'a çıkartılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliğ evrakında muhatabın geçici olarak adreste bulunmama sebebinin yazılmadan muhtara teslim edildiği, bu nedenle adı geçene yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi kararının adı geçene 7201 ... Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

Yukarıda belirtilen hususlar yerine getirildikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen hususun yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/49618, Karar No: 2012/9439, Tarih: 21.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/49618 E.  ,  2012/9439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, üniversiteye bağlı Ziraat Fakültesinde 2002 yılına kadar çalışıp emeklilik sureti ile işten ayrıldığını ileri sürerek, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının puantaj kayıtlarına göre tatillerde ve hafta tatillerinde fazla çalışmasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir.

Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır.

İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez.

Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır.

Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, davacı işçinin 06.00-18.00 saatleri arasında kabul edilen çalışma süresine göre ara dinlenmesinin yukarıdaki ilkeler doğrultusunda en az 1,5 saat olarak indirimi gerekirken 1 saat indirim hatalıdır.

Ayrıca ,davacının Pazar günleri çalışması karşılığı hafta tatili alacağı olarak kabul edildiğine göre fazla çalışma süresinin de tekerrüre neden olmamak için haftanın 6 günü üzerinden hesaplanması gerekirken 7 gün üzerinden hesaplanması ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/22841, Karar No: 2015/34058, Tarih: 01.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/22841 E.  ,  2015/34058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasının olup olmadığı, şayet çalışması varsa karşılığı ücretin ödenip ödenmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dini bayramlar hariç diğer genel tatillerde çalıştığını, ancak karşılığının ödenmediğini iddia ederek talepte bulunmuş, bu iddiasını ispat için de tanık deliline dayanmıştır. Ancak davacı tanığı halen davacının işyerinde çalışan kişidir. Tanıklığına itibar edilemeyeceği gibi beyanı diğer tanık beyanları ile ilgili çelişki içerisindedir. Davacı tatillerde çalıştığını somut delillerle kanıtlayamamıştır. Ulusal bayram ve genel tatil alacağının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3339, Karar No: 2007/4367, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3339 E.  ,  2007/4367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.01.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava mera vasıflı taşınmaza elatmanın önlenmesi ile meranın eski hale getirilmesi bedeli ve ot bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili istemi ile açılmış, davalı reddini savunmuştur.

Mahkemece elatmanın önlenmesi talebinin kısmen kabulüne eski hale getirme bedelinin tahsiline, ot bedeline yönelik istemin ise reddine karar verilmiş, faiz istemi konusunda hüküm kurulmamıştır.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Yapılan yargılamaya , toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Dava konusu mera vasıflı taşınmazın vasfının davalı tarafından bozulduğu dosya kapsamı ile sabit olmuştur. Davalının Ceza Hukuku açısından suç teşkil eden haksız eylemi nedeniyle mera vasfının bozulmasından kaynaklanan eski hale getirme bedelinin talep gibi dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, faiz istemi hakkında hüküm kurulmamış olması yasaya aykırı olmuş, ancak yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K. ' nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent gereği, Yerel Mahkeme kararının (2) sayılı bendine "dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte" sözcük dizisi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve bu şekliyle ONANMASINA, 17.04.2007 günü oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/10624, Karar No: 2012/13358, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10624 E.  ,  2012/13358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak müzekkere cevabının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17673, Karar No: 2018/450, Tarih: 23.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/17673 E.  ,  2018/450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 120.524,56 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi, taraf vekillerince istenilmesi ve davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/01/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat...ile davacı vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan gün de düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının sürekli işgöremezlik oranının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından %16,20 olarak belirlendiği, buna karşılık Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi raporunda sürekli iş göremezlik oranının %28,20 olarak tespit edildiği, mahkemece %28,20 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden düzenlenen bilirkişi hesap raporunun hükme esas alındığı anlaşılmaktadır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasa’nın 18 nci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı; iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, yukarıda açıklanan raporlar dikkate alındığında davacı kazalının tespit edilen sürekli iş göremezlik oranları arasında çelişkiler bulunduğu anlaşılmasına karşın bu çelişkiler giderilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, iş kazası sonucu yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evraklar temin edildikten sonra davacı sigortalının tespit edilen sürekli iş göremezlik oranları arasındaki çelişkiyi gidermek noktasında Adli Tıp İkinci Üst Kurulu'ndan rapor alıp davacının sürekli işgöremezlik oranını kesinleştirdikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm temyiz itirazları ile davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, davacı ile davalı yararına takdir edilen 1.630,00TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2013/8141, Karar No: 2013/17557, Tarih: 07.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/8141 E.  ,  2013/17557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu Ankara Üniversitesi İbn-i Sina Hastanesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü hakkında faturaya dayalı olarak genel haciz yoluya ilamsız takip yapılmış, Ankara Üniversitesi Rektörlüğünce süresi içinde icra dosyasına sunulan itiraz dilekçesinde, Damga vergisi düşülmeden fatura bedelinin tahsil edilmesinin yasaya aykırı olduğu, faiz talep edilemeyeceği gibi, talep edilen faiz oranının da yüksek olduğu, asıl alacak dışındaki kalemlerin talep edilemeyeceğinin belirtildiği, müdürlükçe takibin durdurulmasına karar verildiği, borçlu tarafından daha sonra itiraz edilmeyen kısım yönünden icra dosyasına ödemede bulunulduğu görülmüştür.

Alacaklı vekili icra mahkemesine başvurusunda, borçlunun kısmi itirazda bulunmasına rağmen icra müdürünün takibin tamamı için durma kararı verdiğini, itirazın da geçersiz olduğunu dolayısyla müdürlüğün durdurma kararının doğru olmadığını, ayrıca borçlu tarafından icra dosyasına yatırılan 26.990,55 TL miktarlı ödemenin itirazdan vazgeçme anlamına gelmesine rağmen bu miktarın taraflarına ödenmesine ilişkin taleplenin yasaya aykırı olarak reddine karar verildiğini belirterek müdürlüğün durdurma kararının iptali ile takibin devamına, itirazın geçerli olduğu kabul edilecek olursa; itirazdan sonra yapılacak borç ödemesinin bu miktar için itirazdan vazgeçme olarak kabul edilmesine, itirazın bu miktar için kaldırılmasına ve dosyaya yatırılan miktarın ödenmemesine ilişkin kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Tüzel kişiliği olmayan Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü'nün taraf sıfatı bulunmadığından hakkında takip yapılamaz ise de; yapılan ilamsız takibe karşı süresinde Ankara Üniversitesi Rektörlüğün'ce kısmi itirazda bulunularak takibin durdurulduğu, itiraz edilmeyen kısma ilişkin dosyaya ödemede bulunulduğu anlaşılmaktadır. Takibe itiraz eden Ankara Üniversitesi Rektörlüğün'ce takibe kısmen itiraz edilmiş ve takip durdurulmuş, kısmen itiraz edilmeyen kısım ise ödenmiş olmakla, tüzel kişiliğin takipten haberdar olduğu ve takibe taraf sıfatı ile itiraz ettiği, bu hali ile takibin borçlusunun Ankara Üniversitesi Rektörlüğü olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece, işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.