muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1765, Karar No: 2017/347, Tarih: 19.01.2017

Davalı şirketin Şiranlı şirketi ile yaptığı ticari araç sözleşmesinde 7 adet TIR’ın satışının yapıldığı görülmektedir. İşletmesel kararda ise bu araçları kullanan şoförlerin performansları değerlendirilerek başka kadrolarda çalıştırılma imkanı bulunmadığından öncelikle emeklilik haklarını kazanmış olanlardan başlanarak iş akitlerinin feshedilmesine karar verilmiştir.

Dairemizce aynı gün incelenen ve onanan 2016/4461- 4462- 4463- 4464- 9670- 11168 -11824-12643-13539-15162 Esas sayılı dosyalarda da aynı şirkete karşı dava açan ve kamyon şoförü olan işçilerin aynı işletmesel karar nedeniyle işten çıkarıldıkları görülmektedir. Satılan araç sayısından fazla işçi çıkarıldığı ve işletmesel kararın tutarlı uygulanmadığı anlaşılmaktadır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı (257.20) TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Davacı vekil ile temsil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'si uyarınca belirlenen 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14115, Karar No: 2012/16216, Tarih: 15.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14115 E.  ,  2012/16216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/07/2011 tarih ve 2010/1325-2011/994 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Asya Katılım Bankası Gebze Şubesi'ne ait, keşidecisi Boran İşçi Güvenlik San. Tic. Ltd. Şti'nden alınan bir adet çek hakkında kayıp nedeniyle Gebze Sulh Mahkemesi'nde iptal davası ikame ettiklerini, çeke ödeme yasağı konulduğunu, yargılama aşamasında bahse konu çekin davalı elinde bulunduğunun anlaşıldığını,çeki elinde bulunduran kişi aleyhinde dava açılması için verilen önel üzerine işbu davayı açmak duurumunda kaldıklarını, davalının meşru hamil olmadığını ileri sürerek çekin istirdadına kara verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, yetkili mahkemenin HUMK madde 9 gereğince Kadıköy Mahkemeleri olduğunu, davanın öncelikle yetki yönünden reddini; öte yandan davanın samimi olmadığını çeki ciro ile elinde bulunduran müvekkilinin ağır kusur ve kötüniyetinden söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, davalının yetki itirazının reddiyle dava konusu çekin davacı şirket imza ve kaşesi ile ciro edildiği, bilahere 7 farklı ciro gördüğü, en son davalı tarafça Akbank Çiftehavuzlar Şubesine ibraz edildiği, davalının iktisapta kötüniyetinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28413, Karar No: 2013/2382, Tarih: 31.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/28413 E.  ,  2013/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık, her ne kadar 2003 yılında inşaata başladığını belirtmiş ise de, 09.04.2005 tarihli tutanağa göre inşaatın su basmanı seviyesinde olduğu, imar kirliliğine neden olma suçunu düzenleyen, TCK'nın 184. maddesinin yürürlük tarihinden sonra inşaata devam edilerek birinci kat yığma ev şeklinde oturulur vaziyete getirildiği ve yürürlük tarihinden sonra yapılan inşai faaliyetin, inşaatın devamı niteliğinde olduğu anlaşılmakla, suçun oluştuğu gözetilmeden, eylemin başlangıç tarihinin esas alınarak beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7080, Karar No: 2022/14480, Tarih: 08.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7080 E.  ,  2022/14480 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/06/2018 tarihli ve 2018/114309 soruşturma, 2018/69739 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 31/07/2018 tarihli ve 2018/5210 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, şüphelinin youtube hesabından yapılan “Şimdi süpürgenin sapını diyorum, sok bir yerine" şeklindeki paylaşımı, şüphelinin kendi hesabında paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenilmesi gerektiği, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü, ...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar Youtube, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... gibi internet ortamında yaygın olarak kullanılan yer sağlayıcı firmaların merkezi Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunmaktadır. Ülkemizde sanal ortamda işlenen suçların büyük çoğunluğu anılan yer sağlayıcılara ait internet siteleri kullanılarak işlenmektedir.Bilişim suçlarında şüphelinin kimlik bilgilerine ulaşmak için elektronik işlemlerin ana servis sağlayıcıları üzerinde tutulan ve "log file" olarak adlandırılan işlem dosyasına ulaşılarak burada işlem yapan bilgisayarların kimlik dosyaları niteliğinde ki IP (internet protokol) numaralarından mümkün olmaktadır ve bu suçların soruşturulması için gerekli olan trafik bilgileri ceza istinabe yoluyla ABD adli makamlarından istenilmektedir. Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkileri Genel Müdürlüğü Ceza İstinabe ve Tebligat Bürosunun 20/01/2015 tarihli yazısında; Uluslararası Adli Yardımlaşma konusunda Amerika Birleşik Devletleri Hukuk Sisteminde ve uygulamasında "Önemli suç / hafif suç" ayrımı bulunduğu diğer devletlerden gelen ceza istinabe taleblerini de katogorize ederek hafif suçlarla ilgili talepleri yerine getirmediği Amerika Birleşik Devletleri ceza mevzuatına göre ... hesabının şifresi kırılarak hesabın ele geçirilmesi, hesabın duvarına çeşitli yazılar yazılması, fotoğraflar eklenmesi yine hesap üzerinden kişinin arkadaş çevresinden borç para, kontör vb. İstenmesi, hesap üzerinden kredi kartı bilgileri ele geçirilerek internet üzerinden harcama yapılması gibi suçları hafif katogoride kabul ettiği. Gerek ... gibi internet ortamında ve gerekse gerçek ortamda işlenen bu tür suçlarla ilgili olarak anılan devletten ceza istinabe talebinde bulunulması durumunda taleplerin yerine getirilmediği, müştekinin ilgili internet firmasına başvurarak kendisine ilişkin bilgilerin düzeltilmesini, hesabın kapatılmasını, erişimin kısıtlanmasını isteyebileceği, ayrıca 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca erişimin engellenmesi için Sulh Ceza Hakimliğine bizzat başvurabileceği gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 31/07/2018 tarihli ve 2018/5210 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1454, Karar No: 2007/2529, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1454 E.  ,  2007/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle: "Mahkemece çekişmeli parsellerin tespitine dayanak tapu kayıtları getirtilmiş ise de usulen uygulanmamış sınırlarının niteliğine göre kapsamları belirlenmemiştir. 2863 sayılı Yasa'nın 11.maddesi tapulu taşınmazlarla ilgili olmayıp zilyetlikle kazanmaya ilişkindir. Hal böyle olunca dava konusu parselleri çevreleyen komşu parsellere ait tutanak suretleri ve dayanakları getirtilerek sınırların niteliğine göre kapsamları belirlenmelidir. Tapu kayıtları sabit sınırlı ise kayıt kapsamı sınırlarına değer verilerek, aksi halde kayıt miktarı gözönünde tutularak saptanmalıdır. Tapu kapsamında kaldığı belirlenen taşınmazların kayıt maliki adına tescili zorunludur. Kayıt kapsamında kalmadığı belirlenen ise 2863 sayılı Yasa'nın 11/2.maddesi gereği kültür ve tabiat varlığı olan kısım ile bunların koruma alanı dışında kalan bölümlerinin zilyetlikle iktisap edilebileceği düşünülmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulmasının isabetsizliği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddi ile çekişmeli 2050, 2065, 2066 parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 2050, 2065 ve 2066 parsellerin tespitine dayanak tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uyduğu yönündeki soyut bilirkişi beyanı ile yetinilerek, tapu kayıtlarının sabit hudutlu olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme ve uygulamaya karar vermeye yeterli değildir. Doğru sonuca varabilmek için önceki bozma kararında belirtildiği üzere; mahkemece taşınmazlar başında yöreyi iyi bilen ve yaşlı üç kişilik yerel bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden keşif yapılmalı, dayanak tapu kayıtlarının kapsamı usulüne uygun şekilde belirlenmeli, tapu kayıtlarının tüm sınırları hakkında tek tek ve ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişilerin beyanları komşu parseller tutanak ve dayanakları ve celbedilecek en eski tarihli memleket haritası ile denetlenmeli, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanıkla kanıtlama imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişi kuruluna çekişmeli taşınmazların dayanak tapu kayıtları ve komşu parsel kayıt uygulamalarını gösterir keşfi denetlemeye olanak verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tapu kayıtlarının sabit veya gayri sabit hudutlu olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme nedeniyle hüküm kurulması isabetsiz olup temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.6.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8307, Karar No: 2013/8593, Tarih: 20.09.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/8307 E.  ,  2013/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro Sonucunda Aliceyrek Köyü çalışma alanında bulunan 137 ada 28 parsel sayılı 9358,42 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 137 ada 28 nolu parselin fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterdiği ve kırmızı renkli kalemle taranmış olan 5609,43 m2 lik kısma ilişkin tapu kaydının iptali ile bu kısmın tamamı 1 hisse kabul edilerek aynı ada farklı parsel nosu altında davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 20.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10350, Karar No: 2023/4974, Tarih: 08.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/10350 E.  ,  2023/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı (düşme)

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, katılan vekilinin temyiz talebinin sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2019/224 Esas, 2020/362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından mahkûmiyet kararları verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2020/2759 Esas, 2022/1836 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarından verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunun açılan kamu davasının olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle düşürülmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi, zamanaşımını süresinin dolmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihi olan 27.05.2010 tarihinden hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2020/2759 Esas, 2022/1836 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.