muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14050, Karar No: 2013/7486, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14050 E.  ,  2013/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesine, mümkün değilse bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı iddia ve savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkaran kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı dava konusu edilen ziynet eşyasının zorla elinden alındığını ileri sürmüş, davalı yan ise bu iddiayı kabul etmemiştir. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Diğer bir deyimle bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağana ters düşer.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyadır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğu kabul edilmelidir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

Olayda, davacı ile davalının ... 4. aile mahkemesinin 2010/... Esas sayılı dosyası ile boşanmalarına karar verildiği, dosyanın temyiz aşamasında olduğu anlaşılmıştır. Davacı evlilikleri sırasında düğünde kendisine takılan ve dava konusu edilen ziynetlerin kendisinden zorla alındığını, olayların büyümemesi için bir şikayette bulunmadığını iddia ederek iş bu davayı açmış ise de, bu konuda dinlenen davacı tanıkları davalı tarafça takılan ziynetler konusunda davacının iddialarını doğrulayacak şekilde net, açık ve ayrıntılı bilgi vermemişler, genel ve soyut beyanlarda bulunmuşlardır. Yine UYAP sisteminden temin edilen boşanma davasının gerekçeli karar kısmından anlaşıldığı üzere dinlenen davacı tanıkları davacının iddialarını doğrulayacak şekilde net, açık ve ayrıntılı

./..

./..

bilgi vermemişler, genel ve soyut beyanlarda bulunmuşlardır. Davacı iddialarını tanık beyanlarıyla kanıtlayamamakla beraber dava dilekçesinde “her türlü yasal delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynet eşyalarının elinden zorla alındığı konusunda davalı yana yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5425, Karar No: 2016/6111, Tarih: 12.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5425 E.  ,  2016/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, ortadan kaldırma, mahkumiyet

Yasal koşulları bulunmadığından sanık ...'ün duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik kararların incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanıkların vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, vaki istemlerin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Sanık ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan verilen beraat, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet ile 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan hükmolunan düşme kararlarının temyiz incelemesine gelince;

1-Dosya kapsamına göre; defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazı şirket yetkilisi olan sanık ...'a tebliğ edilememiş ise de, sanığın ibrazı istenen fatura ve belgelerin kaybolduğunu, bu nedenle ibraz edemediğini savunması karşısında, ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273-288 sayılı içtihatında açıklandığı üzere, ibrazı istenen defter ve belgelerin kaybedildiği ileri sürülerek ibrazından kaçınılması durumunda gizleme hali mevcut olduğundan kanuni defter ve belgelerin ibrazı için ayrıca bir tebligat yapılmasında zorunluluk bulunmadığı cihetle, yüklenen “defter ve belgeleri gizlemek” suçunun tüm unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde usulüne uygun tebligat yapılmadığından bahisle beraatine karar verilmesi,

2-Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece her ne kadar dava zamanaşımının gerçekleştiği kabul edilerek düşme kararı verilmiş ise de, yapılan incelemede, 2005 takvim yılında sanıkların müştereken yetkilisi olduğu şirket tarafından düzenlenen en son faturanın 12.12.2005 tarihli olduğu ve suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nun yürürlükte olup dava zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilmeksizin uygulama yeri olmayan 765 sayılı TCK'nun uygulanması suretiyle düşme kararı verilmesi,

3-Vergi denetmeni tarafından ibraz edilmesi istenen belgelerin işyerinde bulunduğu sırada kaybolduğunun sanıklar tarafından belirtilmesi, söz konusu işyerinin mülkiyetinin sanık ...'nın babası ....'a ait olması, serbest muhasebeci ....'nın 30.10.2003 tarihli .... Asliye Hukuk Mahkemesine hitaben yazdığı dilekçede şirkete ait defter ve belgelerin şirket ortaklarından ...'da bulunduğunu belirtmesi karşısında, özellikle sanıklar .....ve ..... savunmaları da dikkate alınarak 2006 takvim yılında sahte faturaları kullandığı tespit edilen ..... Müş. Bilg. Sis. İnş. Dan. Ltd. Şti.nin yetkililerinin bilgisine başvurulup faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları açıkça tespit edildikten sonra, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Kabule göre de;

a)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

b)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/09/2011 gün ve 2011/3-167-2011/194 sayılı Kararında da açıklandığı üzere sanıkların mahkumiyetleriyle sonuçlanan ceza davasında katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden, vekil duruşmalara katılmasa dahi karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi zorunlu olup, katılan vekilinin duruşmaları takip etmediği gerekçesiyle vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanıklar ... ve ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3821, Karar No: 2008/5708, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3821 E.  ,  2008/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl alacak takipten sonra ödendiğinden davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, faiz alacağının tahsiline yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin araçlarına K 2 yetki belgesi almak için Ulaştırma Bakanlığı Döner Sermaye Müdürlüğü’ne 21.02.2006 tarihinde 1.950 YTL fazla para yatırdığını, 21.03.2006’ da ise fazla yatan paranın iadesinin istendiğini, ancak davalı yanca ödeme yapılmadığını, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının fazladan 1.950 YTL ödeme yaptığının anlaşıldığını, ancak bu tarz yanlış ödeme ve ücret iadeleri ile ilgili olarak yapılan başvuruların incelemesinin vakit aldığını, müvekkilinden kaynaklanan bir kusur olmadığı için faiz istenemeyeceğini, fazladan yatırılan 1.950 YTL’nin 25.04.2007 tarihinde davacıya ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, asıl alacak takipten sonra ödenmekle davanın esası hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına, 1.950 YTL asıl alacak için takipten itibaren 28.04.2007 ödeme tarihine kadar yasal faiz yürütülerek faiz alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 26.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8080, Karar No: 2022/21469, Tarih: 01.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8080 E.  ,  2022/21469 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/01/2021 tarihli ve 2020/119089 soruşturma, 2021/2099 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/04/2021 tarihli ve 2021/4506 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19/04/2022 gün ve 2022/27935 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, sosyal paylaşım sitesi ... hesabında yer alan müvekkiline ait video paylaşımın altına şüphelinin müştekiyi açıkça kastederek ve herkesin görebileceği şekilde “Bu alcak barocuya hassiktir gavat diyceksin” şeklinde yorum yapmak suretiyle hakaret suçunun işlediğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesi ekinde sunduğu şüphelinin ... sayfasını gösterir belgede, "...'da yaşıyor memleketi ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgiler, fotoğraflar ve şüphelinin tanıdığı olduğu değerlendirilen kişilere ait yazışmaların bulunduğu bazı belge suretlerinin de ibraz edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 18/08/2020 tarihli yazıda, tahkikat yapılarak şüphelinin ayrıntılı ifadesi alınmak suretiyle evrakın gönderilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (Nüfus Müdürlüğü, Emniyet Müdürlüğü vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 06/12/2020 tarihli tutanak esas alınarak, atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda, müştekinin, açık kimliği belirli olmayan “...” isimli şahsın müştekiye ... isimli sosyal paylaşım sitesinde hakaret ettiğinden bahisle şikayetçi olduğu, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "...'da yaşıyor memleketi ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, şüphelinin tespitine yönelik olarak ilgili kurumlardan araştırma yapılması, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımınca soruşturmaya devam edilmesi gerektiğinden, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/04/2021 tarihli ve 2021/4506 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14985, Karar No: 2013/10323, Tarih: 14.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/14985 E.  ,  2013/10323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, 15.12.2002 tarihinde gerçekleşen kazanın iş kazası olduğunun ve tam iş göremezlik durumunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun “İş kazası ve meslek hastalığının tarifi” başlığını taşıyan 11’inci maddesi olup, maddede, bazı hal ve durumlarda meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaylar iş kazası olarak tanımlanarak, iş kazasının varlığı için gereken koşullar açıklanmış, gerek anılan Kanunda, gerekse diğer yasal mevzuatta bu tür iş kazasının varlığının saptanmasına yönelik davaların belli bir sürede açılması gerektiği yönünde herhangi bir zamanaşımı veya hak düşürücü süre düzenlemesine yer verilmemiş bulunmakla, söz konusu nitelikteki davaların her zaman açılması olanaklıdır.

Eldeki davada; davacı, davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine dayanarak yükleme işinde çalıştırılmakta iken 15.12.2002 tarihinde meydana gelen kazanın iş kazası olduğu ve tam iş göremezlik durumunun tespitini istemiştir. Mahkemece, davacının, davalı işyerinde iş kazası geçirdiğinin ve bu kaza sonunda malul kaldığının usulünce ispatlanamadığından bahisle davanın reddine dair hüküm kurulmuş ise de; dosya kapsamında yer alan, davacının, işyeri şahsi dosyasında yer alan işyeri hekiminin protokol defterinin sayfaları, ... Devlet Hastanesi’nin cevabi yazıları, Er-Pa ... Özel Sağlık Hastanesi Manyetik Rezonans görüntüleme merkezinin raporu ve davacı tarafından ibraz edilen raporlarda iş kazasını ortaya koyan deliller bulunmasına rağmen bu delilleri zayıflatıcı deliller yeterli olmamasına rağmen, davacının sigorta müfettişindeki ifadesinde beyan ettiği, diz kısmından film

çekildiğine ilişkin ve ertesi gün sabahı kendisini kontrol eden doktorun özel muayenesine gittiği beyanı değerlendirdiğinde, anılan hekimin ve işyeri hekiminin tespit edilerek bilgi ve görgülerine başvurulmadan, davacıda meydana gelen arazın iddia olunan iş kazası nedeniyle olup olmadığı araştırılmadan, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.