muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5232, Karar No: 2006/5437, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5232 E.  ,  2006/5437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... ... ... ile davalı-k.davacılar 1-... 2-... arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 24.06.2005 ... ve 2004/368-2004/448 sayılı hükmü bozan Dairemizin 20.06.2005 ... ve 2004/6341-2005/3685 sayılı ilamı aleyhinde davacı-k.davalı ... ... ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Davacı arsa sahibinin tashihi karar dilekçesinin Dairece incelenmediği anlaşıldığından tavzihe yönelik istemi tashihi karar olarak değerlendirilmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı arsa sahibi ... ... ...’nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair tashihi karar taleplerinin reddine,

2-Yanlar arasında düzenlenen 21.6.1995 tarihli sözleşmede Belediye’den satın alınan arsanın bedelinin müteahhit tarafından ödenmesi hâlinde satın alınan metrekare ve inşaat alanının müteahhide ait olacağı, arsa sahibi satış bedelinin %50’sini öderse satın alınan arsanın %50’şer oranında bölüşüleceği kararlaştırılmıştır. Davalı yüklenici cevap dilekçesinde ve aşamalarda verdiği diğer dilekçelerde 211.51 m²lik belediye parselini sözleşme hükmü uyarınca belediyeden kendisinin satın aldığını ve bedelini de kendisinin ödediğini, bu parselde davacı arsa sahibinin bir hakkı bulunmadığını savunmuş, bu aşamada satışa ilişkin belediye encümen kararı ve ödeme belgeleri dosyaya girmediğinden davalı savunması Dairemizce aynen benimsenmiş, 4 nolu belediye parselinin davalı yüklenici tarafından satın alındığı ve bedelinin de bu davalı tarafından ödendiği kabul edilerek bozma ilamı buna göre oluşturulmuştur. Oysa tashihi karar aşamasında dosyaya giren belgelerden, 211.51 m² yol fazlasının ... Belediye Başkanlığının 23.5.1995 tarih ve 1100 sayılı encümen kararı ile 3194 sayılı kanunun 17.maddesi uyarınca davacı arsa sahibine ait 3 nolu

parselle tevhit edilmek üzere 846.040.000 TL+KDV bedel karşılığı davacı arsa sahibine satışına karar verildiği, bilahare bu yerin Tapu Sicil Müdürlüğünün 12.9.1995 tarih 3202 yevmiye nolu işlemi ile 4 nolu parsel olarak ... Belediyesi adına tescil edildiği, tescil yapıldıktan sonra aynı tarih ve yevmiye nolu işlemle sırasıyla önce belediye lehine 846.046.000 liralık ipotek tesis edildiği, sonra 846.040.000 lira bedelle davacı arsa sahibine satışının yapıldığı, daha sonra da 3 nolu parselle tevhit edilip 5 nolu parsel olarak davacı arsa sahibi adına tescil edildiği, davanın açılmasından sonra davacı arsa sahibinin 31.1.2005 ve 24.2.2005 tarihli makbuzlarla 846.040.000 TL+KDV satış bedelini gecikme zammı ile birlikte toplam 3.450,04 YTL olarak belediyeye ödediği, ödeme nedeniyle de ipoteğin 21.7.2005 tarihinde kaldırılmış olduğu anlaşılmaktadır. Bozma ilamındaki kabulün aksine, belediyedeki ve tapudaki kayıtlardan 4 nolu parselin belediye tarafından davacı arsa sahibine satıldığı ve satış bedelinin de arsa sahibi tarafından ödendiği anlaşılmaktadır. Nevar ki davalı yüklenici 1.8.2005 tarihli tashihi karar ve 7.9.2005 tarihli tashihi karar cevap dilekçelerinde ipotek bedelini (satış bedelini) belediyeye ödenmek üzere davacı arsa sahibine haricen ödediğini, dolayısıyla belediye tarafından yapılan satışın kendisine yapıldığını ve satış bedelinin de kendisi tarafından ödenmiş olduğunu beyan ettiğinden bu savunmanın araştırılması gerekir. Öyleyse mahkemece, davalı yükleniciden ödemeye ilişkin delilleri sorulup toplanmalı, yazılı delil sunulmaz veya sunulan deliller ödeme savunmasını ıspata yeterli görülmezse davalı yüklenici davaya cevap ve karşı dava dilekçesinde “ilgili deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayandığından kendisine yemin teklif hakkı hatırlatılmalı, sonuçta ödeme savunması kanıtlanırsa bozma doğrultusunda işlem yapılmalı, kanıtlanamaz ise önceki gibi karar verilmelidir. Açıklanan nedenlerle davacı arsa sahibinin tashihi karar talebi kısmen yerinde görülerek, Daire’mizin 20.6.2005 tarih ve 6341-3685 sayılı bozma ilamındaki 4 nolu belediye parselinin davalı yüklenici tarafından satın alındığına ve satış bedelinin de yüklenici tarafından ödendiğine dair kabul şeklinin, bu yöndeki iddia ve savunmaların araştırılması gerekeceği şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davacı ve karşı davalı arsa sahibi ... ... ...’nun sair tashihi karar taleplerinin reddine, 2.bent uyarınca kabulüyle yerel mahkeme kararının Dairemizin 20.6.2005 tarih ve 6341-3685 sayılı bozma ilamındaki nedenlere ilaveten yukarıda 2.bentte yazılı nedenlerle de BOZULMASINA, 02.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18291, Karar No: 2012/9967, Tarih: 15.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/18291 E.  ,  2012/9967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davanın dayanığını oluşturan suç tutanağında, kontrolde ağaçlandırma sahasında hayvanların otlarken yakalanıp saha dışına çıkarıldığının, sahiplerinin araştırılarak sanığa ait olduklarının tesbit edildiğinin yazılı bulunmasına, sanığın yargılamanın aşamalarında değişmeyen savunmalarında havanın yağışlı olması nedeniyle hayvanları takip edemediğinden bölünerek bir kısımının ağaçlandırma sahasına girdiklerini, kasıtlı olarak hayvanları sokmadığını beyan etmesine, zabıt mümzininin yeminli ifadesiyle de sanığın savunmasının doğrulanmasına, dosya kapsamından sanığın hayvanların başında bulunmadığının anlaşılıp hayvanları ağaçlandırma sahasına kasten, yani bilerek ve isteyerek soktuğuna dair bir delil de bulunmamasına göre tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmayarak yapılan incelemede;

Müdahil İdarenin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3409, Karar No: 2020/6121, Tarih: 17.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/3409 E.  ,  2020/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “davacı tarafın sunduğu tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren bütün tedavülleri ve varsa haritaları ile birlikte getirtilmesi, kadastro sırasında revizyon görüp görmediklerinin araştırılması, revizyon gördüğü parseller varsa bunlara ait kadastro tutanak örneklerinin istenmesi, davacıya, tapu kayıtlarıyla akti ya da irsi irtibatını kanıtlaması için olanak tanınması, bundan sonra mahallinde, davada yararı bulunmayan yaşlı ve ehil kişiler arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, üç kişilik uzman fen bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin katılımı ile keşif yapılması; yapılacak keşifte yerel bilirkişilerden tapu kayıtlarında yazılı köy, mevki ve sınırlar hususunda tek tek ve ayrıntılı bilgi alınması, tapu kayıtlarının kapsamına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca ve sınırlarının gayrı sabit sınırlı ya da sabit sınırlı olup olmadıkları dikkate alınarak belirlenmesi, fen bilirkişi kurulundan yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilen noktaları, tapu kayıtlarının kapsamlarını gösterir ve keşfi izlemeye olanak tanır şekilde rapor ve harita düzenlemelerinin istenmesi, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamında kalması halinde tapu kayıtlarının davalı taraf yönünden hukuki kıymetini kaybedip kaybetmediği hususu, davalı tarafın zilyetliğinin niteliği de değerlendirilerek tartışılması, tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybetmediğinin ve çekişmeli taşınmazların tapu kaydı kapsamında kaldığının saptanması halinde tapulu taşınmazlarda sürdürülen zilyetliğin değer taşımayacağının düşünülmesi, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtları kapsamında kalmadığının anlaşılması halinde davalı tarafın sürdürdüğü zilyetliğin malik sıfatıyla olup olmadığı hususu üzerinde durulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının dayandığı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara ait olduğu kanıtlanamadığı gibi, bir an için tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlardan herhangi birine uyduğu kabul edilse bile, tespit tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/B-c maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmiş olması nedeniyle tapu kayıtlarının davalı taraf lehine hukuki değerlerini yitirdiğinin anlaşılmış olmasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6267, Karar No: 2016/7987, Tarih: 01.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/6267 E.  ,  2016/7987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 18.04.2012 tarihli iddianame ile yetkisi olmadığı halde ... adlı işyerine ait kaşeyi kullanıp, şirket yetkilisi gibi imza atarak 2 bonoyu ciro etmiş gibi göstererek müştekiye vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında,

Sanığın 14.12.2011 tarihli savunmasında özetle; 2008 yılında müşteki... Ltd. Şti. ile eşinin adına kayıtlı olan ...Ltd. şirketi arasında ticari ilişkilerinin başladığını, müşteki ile 500.000 TL meblağında ticari ilişkilerinin olduğunu, eniştesi olan ... ...'nun adına kayıtlı olan ancak fiilen kendisinin işlettiği ... Ltd. Şti.'nin kaşesini bahse konu senetlerin üzerine basmasını, kaşenin üzerine imza atmasını ve senetleri yine ... Ltd. Şti. adına doldurmasını kendisine... Ltd. Şti.'nin yetkilisi olan...’un söylediğini beyan etmesi yine sanığın mahkemede alınan savunmasında özetle; "2007-2008 yılları arasında müdahil şirketle ticari ilişkisinin olduğunu faturayı yetkilisi olduğu inanoğlu ltd şti adına düzenlediği, fakat sonradan müdahil şirketin faturalar üzerinden dolar kuru farkını istediği bu yüzden suça konu eniştesi ... ...'ya ait fakat fiilen işlerini kendisinin yürüttüğü ... Metal şirketini de borçlu gösteren bonoları düzenleyip verdiği, müdahil şirket yetkililerinin ... Metal şirketinde kendisinin imza yetkisinin olmadığını buna rağmen imza attığını bildiklerini, imza attığını kabul etmekle beraber dolandırıcılık ve sahtecilik kastıyla hareket etmediğini" savunması karşısında; savunmanın denetlenmesi ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından yetkilisi ... ... ile ... Ltd. şirketinin... Ltd. Şti. yetkilisi olan...'un tanık sıfatıyla dinlenerek sanığın suç konusu senedi bilgileri dahilinde kaşeleyip, imzalayıp imzalamadığının sorularak tespiti, katılan şirket ile sanık arasındaki ticari ilişki nedeniyle benzer şekilde daha önceden senet verilip verilmediği, verilmişse bu senetlerin ödenip ödenmediğinin araştırılması, sonuca göre hukuki durumun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile yetersiz gerekçeyle mahkumiyete karar verilmesi,

2-Kabule görede; dosyadaki adli sicil kaydı itibariyle sabıkası bulunmayan sanık hakkında yeterli ve yasal delil gerekçe gösterilmeden TCK’nın 51. maddesinin ugulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün istem gibi BOZULMASI, 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23590, Karar No: 2017/5058, Tarih: 27.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/23590 E.  ,  2017/5058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerine hakkında ayrı soruşturma açılan diğer şüpheli ile birlikte girdiğini ifade etmesi karşısında eylemin TCK'nın 119/1-c maddesine uyduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6202, Karar No: 2016/6397, Tarih: 26.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6202 E.  ,  2016/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 tarih, 2009/11-89 Esas ve 2009/243 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "sanığın duruşmada hazır bulunmaması" başlığını taşıyan 193. maddesine, 01.06.2005 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5353 sayılı Yasa ile eklenen 2. fıkrası gerekçesinde, "sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa dahi dava gıyabında bitirilebilir şeklinde düzenleme yapılmıştır. Böylece sanığın lehine bir düzenleme getirilmiş ve gereksiz yere davanın uzaması önlenmek istenmiştir" şeklinde açıklanmış olup, sanık hakkında, mahkumiyet dışında bir karar verileceği, toplanan delillerden anlaşılan hallerde, davanın gereksiz yere uzamaması için sorgusu yapılmadan da davanın bitirilmesi olanaklı hale gelmiştir. Bu bağlamda 5271 sayılı CMK'nun 193/2. maddesinin, dosya kapsamına göre mahkumiyet dışında bir hüküm kurulması gerektiğinin anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu, delil takdiri ile hüküm kurulması gereken hallerde sanığın sorgusunun yapılması gerektiği cihetle, sanıklardan ...'a iddianame okunup usulen sorgusu yapılmadan ve her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturdukları ve suç tarihlerinin her bir takvim yılında düzenlenen son fatura tarihi olduğu da gözetilerek, suça konu faturaları kullanan kişi/şirketlere ilişkin karşıt inceleme raporları getirtilip, katılan kurumdan da her bir takvim yılında düzenlenen fatura bilgilerinin istenmesi suretiyle suç tarihlerinin tespiti ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, müsned suç bakımından zamanaşımının gerçekleştiği şeklindeki dosya kapsamı ile bağdaşmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurmak suretiyle CMK'nun 147 ve 191. maddelerine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi. .
Yargıtay — Esas No: 2014/5188, Karar No: 2014/11917, Tarih: 28.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5188 E.  ,  2014/11917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

NUMARASI : 2011/510-2013/43

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında harman yeri olarak davalı belediye adına tespit edildiğini ancak harman yeri olarak kullanılmaması nedeniyle Medeni Kanun hükümleri gereğince çıplak mülkiyetin sahibi olan Hazineye devredilmesi gerektiğini ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Belediye, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde belirtilen hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra dava açıldığını, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazinenin temyizi üzerine karar Dairemizce, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmayacağı gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın imar görerek arsa niteliğini aldıkları, harman yeri vasfını yitirdikleri bu nedenle tescile dayanak 1580 sayılı Belediye Kanunun 159. maddesinde ve yürürlükte bulunan 5393 sayılı Belediye Kanunun 79. maddesinde sayılan taşınmazlardan olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye tasarrufundaki yerler” başlıklı 79. maddesi hükmüne göre “Diğer kanunlarla getirilen hükümler saklı kalmak üzere, mezarlıklar ile belediye sınırları içinde bulunan ve sahipsiz arazi niteliğinde olan seyrangâh, harman yeri, koruluk, dinlenme yerleri, meydanlar, bataklık, çöp döküm sahaları, yıkılmış kale ve kulelerin arsaları ve enkazı ve benzeri yerler belediyenin tasarrufundadır.

Belediye tarafından deniz, akarsu ve gölden doldurma suretiyle kazanılan alanlar, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak kullanılmak şartıyla Maliye Bakanlığı tarafından belediyelerin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerinin tasarrufuna bırakılır.” hükmü yer almaktadır.

Belediye tarafından deniz, akarsu ve gölden doldurma suretiyle kazanılan alanlar, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak kullanılmak şartıyla Maliye Bakanlığı tarafından belediyelerin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerinin tasarrufuna bırakılır.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; davacı Hazine, dava konusu taşınmazın harman yeri olduğunu 1580 sayılı Belediyeler Kanununun 159. maddesi uyarınca davalı adına tescil edilmiş ise de anılan kanun maddesinin taşınmazların davalı adına tesciline imkan vermediği sadece kullanım hakkını belediyeye verdiği iddiası ile tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuş ise de dosya içerisindeki 23.08.2010 tarihli fen bilirkişi raporunda toprak komisyonunun 02.02.1953 tarihli ve 1 numaralı mera norm kararı ekindeki mera tutanağında Y.. Mahallesi pafta 6 ada 1’deki meranın dava konusu taşınmazları hudutları itibariyle kapsamakta olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, öncelikle dosya içerisindeki mera norm kararı ve varsa dayanağı haritalar getirtilerek kadastro tespiti sırasında ''metruk mezarlık ''vasfı ile davalı adına tespit ve tescil edilen 117 ada 50 parsellerin ifrazı ile oluşan dava konusu 1509 ada 4, 5, 7, 11 parsel sayılı taşınmazların öncesinin mera mı yoksa kadastro tespitinde olduğu gibi metruk mezarlık mı olduğu keşif yapılarak belirlendikten sonra taşınmazın niteliğinin mera olduğunun tespiti halinde 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu durum gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; dosya içerisindeki tapu kayıtlarının incelenmesinden; harman yeri ve iki katlı kerpiç ev ve bağ niteliğinde tapuda kayıtlı taşınmazların üzerinde çok sayıda haciz şerhleri bulunduğu, bu şerhlerin lehtarlarının davada taraf olmadan haciz şerhlerinin kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür. Üzerinde haciz şerhi bulunan dava konusu taşınmazın haciz lehtarları usulünce davaya dahil edilmeksizin haciz şerhlerinin kaldırılmasına karar verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 28.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.