muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9304, Karar No: 2024/11915, Tarih: 27.11.2024

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının eşiyle birlikte Bağ-Bahçe ve Sera işlerinde uzman olduklarını, davalıya ait ... Yeni Mahalle Topallı ... Mevkii N:46 Aksu/Antalya adresinde bulunan önceden Nar bahçesi olan ... ürün yetiştirme, bakım, gözetimi yapmak üzere 17.06.2017 tarihinde işe başladıklarını, 24.07.2020 tarihine kadar aralıksız çalıştıklarını, davalının sahibi bulunduğu ... Restoran isimli iş yerine sebze ihtiyacı karşılamak üzere 7 dönümlük bir seradan karşılandığını ve tüm bu işler müvekkilin eşiyle birlikte başka bir çalışanı olmaksızın yaptıklarını, davacının eşi ...'in 01.07.2016 tarihinden bu yana davalı işveren uhdesinde çalıştığını, müvekkilin yoğun çalışma gerektirmeyen bu dönemde eşine yardımcı olmakta bunun karşılığında bir talepte bulunmadığını, davalı kendisine ait bu taşınmazda sebze dönüştürmeye karar vermesi ve dava dışı ... isimli firma ile anlaştığını, ... 17.06.2017 tarihinde işi yapmaya başladığını ve davacının bu tarihte sigorta girişinin yaptığını, işin yapımının bittiği 01.12.2017 tarihinde de davacının çıkışını verdiğini bu dönemde davacının davalı şirketin taşeronu ... isimli iş yerinde sigortalı olarak gösterildiğini, taşeron firmanın edimini yerine getirip serayı davalı şirkete teslim ettikten sonra bu firma davacının çıkışını vermediğini, davacının da eşiyle birlikte serada çalışmaya başladığını, davalı şirket bugün yarın diyerek davacının sigorta girişini yapmadığını, 7 dönümlük seranın bakımı imar ve ürün yetiştirmeye yönelik diğer işlemlerin tek kişi tarafından yapılmasının mümkün olmadığını, serada sebze yetiştiriciliği süreklilik arz eden her zaman ilgilenmesi gereken bir iş olduğunu, özellikle de kış aylarında sıcaklığı sıfırın altına indiği dönemlerde geceleri ısının belli bir seviyeye tutulması için soba yakıldığını, dolayısıyla bu büyüklükteki bir sırada normalde en az 4-5 kişinin çalışması gerekirken sadece müvekkil ve eşini zaman zaman çocuklarının da yardımıyla serayı idare ettiklerini, seranın müştemilatında olan davalıya ait ev işi ile birlikte davacıya tahsis edildiğini, davalı şirketin davacının iş akdine 24.07.2020 tarihinde son verdiğini, davacının alacaklarının tahsili için Antalya 5. İş Mahkemesine 2020/653 Esas sayılı dosya ile alacak davası açtıklarını beyanla davacının davalı işyerinde 01.12.2017 - 24.07.2020 tarihleri aralığında kesintisiz olarak çalıştığının tespitinitalep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1- Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacı ile şirket arasında hiçbir zaman işçi işveren ilişkisinin yazılı ya da sözlü olarak kurulmadığını, bu sebeple davacının iddia edilen tarihler arasındaki çalışmalarının kabul edilemez olduğunu, davalı şirket ile davacının eşi arasında sera ürün yetiştirilmesi seranın bakımı vs işlerinde anlaşmanın olduğunu, davacının eşi ile müvekkil şirket arasında %20 kar ortaklığı bulunduğunu, davacının davalı şirkete ait serada çalışması istenmediği gibi davacının sera işlerinde çalıştığına dair müvekkil şirketin bir bildirimi, işçilik, ücret alacaklarına ilişkin talebinin olmadığını, şirketin davacıdan sera iş yerinde çalışması için yazılı veya sözlü bir talebinin de bulunmadığını, müvekkil şirket ile davacı arasında bağımlılık unsurunun gerçekleşmediğini, şirketin davacının serada çalışması yönünde bir iradesinin olmadığını, davacının eşi müvekkil şirkete ait sera işinde bütün masraflarını düşünmesinden sonra kalacak miktarın yüzde 25’ine ortak olduğunu, haliyle davacının eşinin de sera işinde ortak ve işveren konumunda olduğunu, davacının eşi ortak olduğu sera işinde daha fazla kar elde etmek için ister ailecek çalışabileceğini, davacının kötü niyetli olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

2- Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu, dolayısıyla reddi gerektiğini, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunu varlığının zorunlu olduğunu, eylemli veya gerçek biçimde çalışmanı varlığı saptanmadıkça hizmet akdine dayanarak dahi sigortalılıktan söz edilemeyeceğini, çalışmayı ortaya koyan belgelerin işe giriş bildirgesi ile birlikte Kanun'un 86 ncı maddesinde öngörülen ve sigortanın çalışma gün ve sayısını kazanç durumunu çalışma tarihleri ile birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bildirgeleri gibi Kuruma verilmesi zorunlu kanıtlarla ispatlanması gerektiğini, Kurum kayıtlarının aksine işte nitelikte somut ve inandırıcı yazılı belgelerle ortaya konması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları, davacının eşi tarafından Antalya 8. İş Mahkemesine açılan işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasındaki belgeler, işin ve işyerinin nitelikleri birlikte değerlendirildiğinde; davacının bir kısım işlerde eşine yardım etmek suretiyle çalışmasının kendisine işçi niteliği kazandırmayacağı kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece dosyadaki hiçbir delil tartışılmadan sadece müvekkilinin eşinin beyanı, o da yanlış değerlendirilerek ret gerekçesi yapılmış olduğunu, mahkemece tespit edilen kamu tanık beyanlarına itibar edilmemesinin yerinde olmadığını, tüm tanık ifadelerinde müvekkilinin davalı işyerinde çalıştığının açıkça ifade edilmiş olduğunu, bu nedenlerle davanın kabulünün gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.12.2017 - 24.07.2020 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24090, Karar No: 2011/1037, Tarih: 07.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/24090 E.  ,  2011/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar vermek suçundan kurulmuş olan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında yağma suçundan kurulmuş olan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın, sokakta park halinde bulunan aracın kapılarını bilinmeyen bir şekilde açıp içerisine girerek, direksiyon kutusunu kırıp aracı çalmak için düzkontak yaparak çalıştırdığı sırada, yakınan ve tanığın olay yerine gelip sanığı yakalamak için aracın kapılarını tutmaları üzerine, sanığın yakalanmamak için yakınana bıçak sallayıp korkutarak olay yerinden kaçması biçiminde oluşan eyleminde, olayın oluşuna göre sanığın bıçak çekmek suretiyle yakınana yönelik gerçekleştirdiği tehdit ve cebrin bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakmak şeklinde olmayıp, yakalanmamak amacıyla yapıldığının katılan ve tanık ...'in olay

sonrası kollukça alınan ifadelerinden açıkça anlaşılması karşısında, yağma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı, eyleminin TCK.nun 142/1-b, 35, ve 106/2-a maddelerine uyan hırsızlığa kalkışmak ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle nitelendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde yağmaya kalkışmak suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 07/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21445, Karar No: 2011/6939, Tarih: 20.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21445 E.  ,  2011/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Çayır niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dairemize aynı bölgeden intikal eden dosyalardan, çayır otunun ortalama dekara verim miktarı otlatma payı da dahil olmak üzere 550-600 kg.'dır. Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan çayır otunun dekara verim miktarına yüksek oranda otlatma payı eklenerek 730 kg. alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

2-Davacı, dava konusu taşınmazı 03.09.2004 tarihinde satın almış, ecrimisil davasını ise 13.04.2009 günü açmıştır. Bu durumda taşınmazdan 2004 yılında ve 2009 yılında ot geliri elde edilemeyeceğinden, sadece 2005, 2006, 2007 ve 2008 yılları için ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, 5 yıllık ecrimisile hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9331, Karar No: 2018/11111, Tarih: 07.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/9331 E.  ,  2018/11111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil- tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...'in dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazda 800/2400 hisse ile paydaş iken anılan payı 400/2400'er hisse ile davalı ... ve ...'e 24.12.1997 tarihinde satış suretiyle devrettiğini, aşamada adı geçenlerin paylarının bir kısmını diğer davalı ...'e devrettiklerini, bilahare taşınmazda kat irtifakı tesis edilip davalı ... adına 1, 3 ve 7 nolu bağımsız bölümlerin, davalı ... adına 2, 4 ve 8 nolu bağımsız bölümlerin, davalı Sabahattin adına da 5 ve 6 nolu bağımsız bölümlerin tescil edildiğini, tamliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmazsa şimdilik 5.000,00'er TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davalı ...'in iyiniyetli olduğunu, murisin 13.01.1999 tarihinde davacıya ...'de ... ada ... sayılı parselde kayıtlı bir ev satın aldığını, mal kaçırma kastı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'in çekişme konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazda 800/2400 hisse ile paydaş iken anılan payını eşit olarak 24.12.1997 tarihinde davalılar ... ile ...'e satış suretiyle devrettiği, adı geçen davalıların da 92/2400'er paylarını 09.06.2003 tarihinde diğer davalı ...'e sattıkları, 20.04.2007 tarihinde taşınmazda kat irtifakı tesis edilerek 1, 3 ve 7 nolu bağımsız bölümlerin davalı ..., 2, 4 ve 8 nolu bağımsız bölümlerin davalı ..., 5 ve 6 nolu bağımsız bölümlerin davalı ... adına tescil edildiği, bilahare davalı ...'in 4 nolu bağımsız bölümü 15.04.2011 tarihinde dava dışı ...'a, 8 nolu bağımsız bölümü ise 15.09.2009 tarihinde dava dışı ...'a devrettiği, 1934 doğumlu mirasbırakan ...'in 10.08.1999 tarihinde öldüğü ve geriye ilk eşi ...'dan olan davalı çocukları ..., ..., ... ve dava dışı kızı ... ile 2. eşi davacı ...'nin kaldığı, muris ile davacının 1997 yılında evlendikleri anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. HMK 190. madde ve TMK 6. madde hükümleri gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince; mirasbırakan Hüseyin'in davacıya da ...'de bir daire aldığı ve davacı adına tescil ettirdiği davacının da kabulündedir. Her ne kadar davacı tanıkları dava konusu devrin muvazaalı olduğu yönünde beyanda bulunmuşlarsa da davalı tanıkları mirasbırakan tarafından davacıya bir daire almasının yanında ilk eşinden olan dava dışı ve davalı çocuklarına maddi yardımda bulunduğunu belirtmiş olup davacılar tarafından temlikin muvazaalı olarak mal kaçırma kastı ile yapıldığı iddiası usulen kanıtlanabilmiş değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07/06/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve pay oranında tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, murisin taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını, ekonomik durumunun iyi olduğunu, asıl amacın oğulları olan davalılar lehine kazandırmada bulunmak olup yapılan temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu iddia etmişlerdir.

Davalılar, murisin asıl amacının davacıdan mal kaçırmak olmadığını, davacıya da bir ev aldığını, ayrıca davacının çocuklarına da baktığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece murisin amacının mal kaçırmak olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Daire çoğunluğu ile aramızda muris muvazaasının ilkeleri bakımından bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, temlikin muvazaalı olup olmadığı konusundadır.

Somut olayda, davacı murisin ikinci eşi, davalılar ise murisin ilk eşinden olma oğullarıdır. Murisin ilk eşinden olma dava dışı bir kızı daha vardır. Murisin oğullarına devrettiği taşınmaz üzerinde davaya konu edilen 8 adet bağımsız bölüm oluşmuş ve bu bağımsız bölümlerden üçü ..., üçü ... ve ikisi ... adına tescil edilmiş, davacı eş ve dava dışı kız kardeşe bir şey verilmemiştir.

Davalılar, murisin parasını vermek suretiyle davacıya ev aldığını savunmuşlarsa da, bu bu savunmayı destekleyen delil sunamamışlar, , davacı da bu savunmayı kabul etmemiştir.

Davacı tanıklarının tamamı beyanlarında özetle;murisin paraya ihtiyacı olmadığını, temliklerin bedelsiz yapıldığını ve amacın erkek evlatların kollanıp gözetilmesi olduğunu ifade etmişlerdir.

Davalı tanıkları ise özetle; davalı oğulların çalışmaları karşılığı kazançlarını babalarına verdiklerini, bu nedenle taşınmazın davalılara temlik edildiğini beyan etmişlerdir.

Sonuç itibariyle, davacı tanıklarının beyanlarının hayatın olağan akışına ve maddi olgulara daha uygun olduğu gözetilerek, taşınmazların bedelsiz olarak, ikinci eş ve dava dışı kız evlattan mal kaçırmak amacıyla davalı oğullara temlik edildiği, paylaştırma kastının davalılarca ispat edilemediği, bu nedenle mahkeme kararının muvazaanın varlığına ilişkin kabul hükmünün doğru olduğu için hükmün onanması gerektiği kanaatine vardığımızdan, hükmün bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2024/6037, Karar No: 2025/2518, Tarih: 25.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/6037 E.  ,  2025/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/124 E., 2019/1001 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın müdahil Kale Köy Tüzel Kişiliği ile davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 25.04.2024 tarihli ve 2021/12613 Esas, 2024/2887 Karar sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına, Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi uyarınca takdiren 3.330,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına,

891,50 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 391,60 TL'nin karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.