muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2681, Karar No: 2018/7346, Tarih: 10.12.2018

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, suça sürüklenen çocuklar Mustafa Şahin, Erdi ile Mücahit Ömer haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ...'un bizzat işlediği eylemden ayrı olarak diğer suça sürüklenen çocuklar Mustafa Şahin ile Erdi'nin eylemlerine de 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi kapsamında katılmasından dolayı hakkında aynı Kanunun 43. maddesiyle birlikte 103/3. maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 30.05.2012 tarihli raporda 'mağduru bulunduğu olaylar nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu ve ... dışında maruz kaldığı tüm sanıkların eylemlerinin birlikte ruh sağlığını bozduğu' hususunun açıkça belirtilmesi karşısında suça sürüklenen çocuk ... hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Olay tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar Mustafa Şahin, Erdi, Mücahit Ömer ile İbrahim haklarında düzenlenen 03.06.2009 tarihli farik mümeyyizlik raporlarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuyla ilgili görüş bildirilmesine karşın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili ve suça sürüklenen çocuk ... yönünden ayrıca çocuğun basit cinsel istismarı suçundan herhangi bir tespite yer verilmemesi nedeniyle hükme esas alınan raporlar usulüne uygun olmadığı gibi 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmasının da zorunlu olduğu nazara alınıp, bu kapsamda mahkemece on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar Mustafa Şahin ile Erdi'nin işledikleri suçlarla ilgili alınacak bu raporların bizzat duruşmada yapılan gözlemle birlikte irdelenerek TCK'nın 31/2. maddesine göre suça sürüklenen çocukların işledikleri fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğinin belirlenmesinden sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyip, suça sürüklenen çocuklar Mustafa Şahin ile Erdi haklarında herhangi bir sosyal inceleme raporu da aldırılmaksızın, usule aykırı farik mümeyyizlik raporuna dayanılarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin bulunup bulunmadığı konusunda değerlendirme de yapılmadan suça sürüklenen çocuklar Mustafa Şahin, Erdi, Mücahit Ömer ile İbrahim haklarında yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Olay yeri, zamanı ve süresi gözetilerek yapılan değerlendirmede suça sürüklenen çocuk ...'in, mağdureye yönelik cinsel istismar eylemlerini organ sokmak suretiyle gerçekleştirmesine engel neden olmadığı ve hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkânı bulunduğu halde organ sokmaya yönelik icra hareketlerine kendiliğinden son verdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümleri nazara alınıp mevcut haliyle eylemin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan hüküm kurulması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi ve suça sürüklenen çocuk ...'le birlikte cebir kullanmak suretiyle direncini kırdığı mağdureye karşı aynı mekanda basit cinsel istismarda bulunan suça sürüklenen çocuk ...'in bizzat işlediği eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine de 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi kapsamında katılmasından dolayı suça sürüklenen çocuklar Mücahit Ömer ile İbrahim haklarında aynı Kanunun 43. maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Tüm dosya içeriğinden suça sürüklenen çocuklar Mustafa Şahin ile Erdi'nin, diğer suça sürüklenen çocuk ...'la birlikte tehdit kullanmak suretiyle direncini kırdıkları mağdureye karşı, aynı mekanda birbirini takiben çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, haklarında TCK'nın 103/3. maddesinin tatbiki gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle cezaların eksik tayini,

Mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 30.05.2012 tarihli raporda 'mağduru bulunduğu olaylar nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu ve ... dışında maruz kaldığı tüm sanıkların eylemlerinin birlikte ruh sağlığını bozduğu' hususunun açıkça belirtilmesi karşısında suça sürüklenen çocuklar Erdi, Mustafa Şahin, Mücahit Ömer ile İbrahim haklarında kurulan hükümlerde koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle sonuç cezaların fazla belirlenmesi,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişiyle birlikte işleyen suça sürüklenen çocuklar Mustafa Şahin, Erdi, Mücahit Ömer ile İbrahim haklarında TCK'nın 109/3-b. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar Aykut, Mustafa Şahin, Erdi, Mücahit Ömer, İbrahim müdafileri ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/52, Karar No: 2016/4024, Tarih: 27.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/52 E.  ,  2016/4024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

.

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Genel cerrahi uzmanı ve ...başhekimi olarak görev yapan sanığın, 15.09.2005 tarihinde özel muayenehanesini kapattığına dair bildirimde bulunarak 87.961,94 TL tutarında haksız döner sermaye ek ödemesi almak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ediliği olayda; ...i Dairesi Başkanlığı'nın 03.04.2008 tarihli yazısına göre sanığın 15.09.2005 tarihinden itibaren muayenehanesini kapatarak serbest meslek faaliyetine son verdiğinin bildirilmesi, yapılan denetimde de bina dışında muayenehane levhası bulunmaması, vergi levhasındaki takvim yılının 1983'ten başlayıp 2003 yılında son bulması, sanığın da burayı hastaneye yakın olması nedeniyle açık tutmaya devam ettiğini ancak hasta muayene etmediğini beyan etmesi karşısında, sanığın beraatine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun kanuni unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3705, Karar No: 2014/3146, Tarih: 06.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3705 E.  ,  2014/3146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2012

NUMARASI : 2011/318-2012/480

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kazada davacının yaralandığını ileri sürerek 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminata ilişkin istemin daha önce karar verildiği gerekçesi ile reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 3.000,00 TL'nin davalı M.. K.. ve İ.. K..'dan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanmaya bağlı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Dava konusu olayda, olayın meydana geldiği tarih, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için adalete uygun düşmemektedir. Bu nedenlerle manevi tazminata ilişkin hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 6.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3762, Karar No: 2016/4240, Tarih: 28.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/3762 E.  ,  2016/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada; davacı, 11.10.2006–14.10.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, hüküm eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır. Bu bakımdan; davacının, davalı işyerinde çalıştığını iddia ettiği nakış, paketleme, temizleme ve mutfak bölümlerinde talep konusu dönemde çalışan kişiler belirlenerek beyanlarına başvurulmalı, yine re'sen araştırma yapılarak aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan başka işverenler ve çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, tanık beyanları arasında çelişki oluştuğu takdirde giderilmeli, böylelikle, kayıtlarda görünmeyen davacı çalışmalarının, hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu, çalışmanın varlığı ve süresi yöntemince araştırılmalı, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21669, Karar No: 2013/5418, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21669 E.  ,  2013/5418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanığın, kimliği teşpit edilemeyen bir kişi ile birlikte Eczaneye giden katılanın önlerine geçerek "biz hayır yapacağız size parayı verelim siz fakirlere dağıtın" diyerek bulvardan ara sokaklara doğru katılanı ve eşini götürdükleri, önce 1500 YTL parayı katılana verdikleri, daha sonra katılandan parayı ve boynundaki kırmızı kurdeleye bağlı 2 adet yarım altın ve sağ kolundaki düz altın bileziği okutmak bahanesiyle isteyerek aldıkları, beklemelerini söyleyip apartmana girdikleri ve ortadan kayboldukları iddia edilen olayda; sanığın suç tarihinde cezaevinde olduğundan atılı suçtan beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18760, Karar No: 2010/1053, Tarih: 02.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/18760 E.  ,  2010/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil, elatmanın önlenmesi ve kal davalarının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve karşı davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 17.05.2002 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri ... Beldesinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre davacı adına tescilini istemiştir. Karşı davacı Hazine vekili ise 03.07.2002 tarihli dilekçesi ile taşınmaza komşu (A) bölümünün Alanya Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/815 sayılı kararıyla Hazine adına tescil edildiğini bildirerek taşınmazın Hazine adına tesciline ve elatmanın önlenmesi ile kal'e karar verilmesini istemiş, mahkemece ...'in davasının reddine, 08.08.2008 tarihli krokide (C) işaretli 214 m2 yüzölçümündeki taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile Hazine adına tesciline, (B) ve (D) işaretli taşınmazların (D) kıyı kenar çizgisi içinde ve (B) 1592 parsel içinde kaldığından hakkındaki tescil davasının reddine, karşı davalının (B), (C) ve (D) işaretli 2159 m2 yere elatmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve karşı davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tescil, elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 07.03.1986 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 17.04.1957 tarihinde kesinleşmiştir. Çekişmeli taşınmaz bu çalışmada deniz kuruluğu olarak tapulama harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve Hazine adına tescile karar verilen fen bilirkişi rapporunda (C) işaretli 214 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün kumluk niteliğiyle tapulama harici bırakıldığı, tarım arazisi niteliği taşımadığı, üzerinde böğürtlen ve yabani bitkiler olduğu, dolayısıyla zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı; (B) işaretli 84 m2 taşınmazın 1592 numaralı kadastro parseli içinde kaldığı ve Hazine tarafından bu parsele yönelik bir tapu iptali davası açılmadığı, D (jeolog raporunda A) işaretli 1860 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün ise kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre hükme yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29724, Karar No: 2019/12678, Tarih: 14.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/29724 E.  ,  2019/12678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Esastan Red (Temyiz İsteminin Reddi)

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince CMK'nin 296/1. maddesi gereği verilen "temyiz isteminin reddi" (ek) kararının sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, CMK'nin 296/2. maddesi gereği bu hususta bir karar verilmek üzere; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz başvurusunun, CMK'nin 296/1. maddesi gereği reddedilmesi gerektiği yönündeki düşünceye, CMK'nin 296. maddesinin, ancak istinaf denetimi sonucunda verilecek bir karar için söz konusu olabileceği ve Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesi tarafından bu hususta zaten bir karar verilmiş olduğu gerekçesiyle,

Bölge Adliye Mahkemesinin 296/1. maddesi gereği verdiği temyiz isteminin reddine dair karara karşı yapılan temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması gerektiği yönündeki düşünceye ise; sanık hakkında kurulan hükmün ve sanığın üzerinde atılı suçun düzenlendiği kanunda öngörülen cezanın türüne ve miktarına göre, hüküm tarihinde Bölge Adliye Mahkemesince CMK'nin 286/2-a maddesine göre verilen "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararın, temyiz edilemez olduğu saptandığından, iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nin, temyiz edilemeyecek kararları düzenleyen, 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararı ile iptal edilmeden önceki hali;

"...d) Adli para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin (Değişik ibare: 6545 - 18.6.2014 / m.78) “her türlü” bölge adliye mahkemesi kararları,...

Temyiz edilemez." hükmünü amirken,

15.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmakla yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla; CMK'nin 286. maddenin 2 fıkrası d bendi; Bölge Adliye Mahkemelerince ilk defa verilecek mahkumiyet kararlarına karşı üst derece yargı denetimi yolunun kapatılması ve maddenin Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olması gerekçeleriyle iptal edilmiştir.

İptal kararı üzerine, CMK'nin 286/2-d maddesinin 20.02.2019 tarihli 7165 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle yeniden düzenlenen ve 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren son hali;

"...d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

... Temyiz edilemez." hükmünü amirdir.

7165 sayılı Kanun'un ilgili maddesi yürürlüğe girmeden önce ve halen de yürürlükte bulunan CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,...

Temyiz edilemez." hükmünü amirdir.

... Temyiz edilemez." hükmünü amirdir.

7165 sayılı Kanun'un ilgili maddesi yürürlüğe girmeden önce ve halen de yürürlükte bulunan CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,...

Temyiz edilemez." hükmünü amirdir.

Buna göre; "ilgili Kanunda sadece adli para cezası öngörülen suçlardan dolayı" ilk derece mahkemesince verilen kararlara ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolu kapalı iken, gerek Anayasa Mahkemesinin 15.02.2019 tarihinde yayımlanan iptal kararı, gerekse 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren yeni madde metni düzenlemesiyle, "ilgili Kanunda sadece adli para cezası öngörülen suçlardan dolayı" ilk derece mahkemesince verilen kararların kaldırılması üzerine ilk defa Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Dairesince verilecek olan ve CMK'nin 272/3. maddesinde sayılı (ilk derece mahkemesince verilse dahi kesin nitelikte olduğu belirtilen) kararlar hariç, her türlü karara karşı temyiz yolu açılmış bulunmaktadır.

Ancak, somut uyuşmazlıkta; sanık hakkında Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince 04.07.2018 günü verilen 2018/2639 E. 2018/2555 K. Sayılı karar, ilk kez Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesince verilen bir mahkumiyet hükmü olmadığı gibi, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nin 286/2-e maddesi gereği verilen "istinaf başvurusunun esastan reddi" yönündeki bu hükmün ilk derece mahkemesi hükmüne ilişkin kesin nitelikte bir karar olduğu, keza Anayasa Mahkemesinin iptal kararının 27.12.2018 günü verilip 15.01.2019 günü Resmi Gazetede yayımlandığı, yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği tarihin ise 28.02.2019 olduğu, dolayısıyla usul hükümlerinin ancak yürürlüğe girdiği tarih sonrasında uygulama kabiliyeti kazanacağı anlaşılmakla,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi uyarınca, yalnızca adli para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilememesi nedeniyle, hükmün temyiz edilemez olduğu saptandığından, tebliğnameye aykırı olarak, 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi gereği TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 14.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2600, Karar No: 2014/2561, Tarih: 13.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2600 E.  ,  2014/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAFRANBOLU KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/53-2013/10

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında B. Köyü çalışma alanında bulunan ... ada 1 parsel sayılı 3669.27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı R.. D.. adına tespit edilmiştir. Davacı İ.. K.., çekişmeli taşınmazın mera olduğu ve kadimden beri kullandığı yolun çekişmeli taşınmaz içerisinde bırakıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine ve B. Köyü Tüzel Kişiliği, çekişmeli taşınmazın mera olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 120 ada 1 parselin fen bilirkişi raporunda sarı renkli kalem ile gösterilen 929.13 metrekarelik bölümün tespitinin iptali ile haritasında yol olarak gösterilmesine, çekişmeli ... ada 1 parselin mera olduğuna yönelik istemin reddi ile taşınmazın davalı R.. D.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı İ.. K.. ve davalı R.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.