muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/697, Karar No: 2022/4924, Tarih: 15.06.2022

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1142, Karar No: 2018/8284, Tarih: 27.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/1142 E.  ,  2018/8284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.04.2015 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın pasif husumet yokluğundan reddine dair verilen 22.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili hisse devir senedi ile ...'dan 60.000,00TL bedelle 05.12.2012 tarihinde S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi hissesini devraldığını, devreden ...'ın aynı zamanda yapının müteahhidi olduğunu, söz konusu hisseye istinaden inşa edilen 45736 ada 5 parselde bulunan 10 nolu bağımsız bölüme istinaden müvekkilinin tüm aidatlarını ve sair ödentileri ödediğini, bahsi geçen taşınmazın adına tesciline hak kazandığını, müvekkilinin kooperatife herhangi bir borcu olmadığını, kooperatifçe tanzim edilen 21.01.2014 tarihli belgede de 10 dairenin müvekkili adına tapuya geçirilmesine, bu daire ile davacının bir borcunun bulunmadığının, 1 ay içinde de bu dairenin tapusunun ...'a verileceğinin bildirildiğini, kooperatif ile arsa sahipleri davalı ... vd. arasında ... 10. Noterliğinin 09.06.1995 tarih ve 23544 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı kat yapımı inşaat sözleşmesinin imzalandığını, kooperatif tarafından belirlenen son müteahhitin dava dışı ... olduğunu belirterek 45736 ada 5 parselde bulunan 10 nolu bağımsız bölümün davacı müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, SS. ... KYK ve müteahhit ... aleyhine açılmış bir dava bulunmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın pasif husumet yönünden dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahipleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve yüklenicinin davacıya şahsi hakkını devretmesine ilişkin “alacağın temliki” (alacağın devri) sözleşmesidir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin (davacının) arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin (davacının) arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere bu gibi davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir. Dolayısıyla, inceleme ve araştırmanın ve davacının satın aldığı son yüklenici ... ve arsa sahipleri ile kat karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenici olarak yeralan S.S. ...Konut Yapı Kooperatifi'nin de taraf olduğu bir davada yapılması gerektiğinden mahkemece, davacı tarafa arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenici olan S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi ve davacının kooperatif hissesini temlik aldığı ... hakkında dava açmak üzere süre vermesi gerekirken davacılara süre verilmeden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/474, Karar No: 2023/1389, Tarih: 21.12.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/474 E.  ,  2023/1389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 3. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla))

SAYISI : 2021/11 E., 2022/18 K.

KARAR : Davanın reddine

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 3. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket aleyhine Kırıkkale 4. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesinin 2018/47 Esas sayılı dosyası ile açılan tazminat davasında, ihtiyari dava arkadaşı olan altmış iki davacı için kısmi dava ile 100’er TL istendiğini, Mahkemenin verdiği kesin süreye uyulmaksızın alacağın ıslah edildiğini, bu sebeple ıslahı kabul etmedikleri gibi ıslahla talep edilen alacağın zamanaşımına uğradığını belirtmelerine rağmen Mahkemenin bu itirazlar hakkında herhangi bir değerlendirme yapmadan 10.01.2019 tarihinde eksik imalatlar nedeniyle 2.902,39'ar TL tazminatı kesin olarak, diğer kapalı otopark ve eksik imalatlar dolayısıyla verilen 5.034,17'şer TL tazminatı ise istinaf yolu açık olmak üzere hükme bağladığını, ilâmın icra takibine konulduğunu, bir kısım davacılar yönünden karar kesin olduğundan 124.500,00 TL'yi icra dosyasına ödemek durumunda kaldıklarını, istinaf yolu açık olan kısım yönünden ise Bölge Adliye Mahkemesinin ayıp ihbar şartının yerine getirilip getirilmediğinin araştırılması ve ıslah edilen kısım açısından beş yıllık zamanaşımı süresinin dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararını kaldırdığını, istinaf kararı sonrasında Mahkemenin ıslahın süresinde olmadığını kabul ederek dava dilekçesinde gösterilen bedel üzerinden karar verdiğini, aynı durum kesin olarak tesis edilen karar yönünden de söz konusu olmasına rağmen bu hususta kararın kesinleşmiş olduğunun belirtilmesiyle yetinildiğini, söz konusu hukuka aykırılık olmasaydı ödenmesi gereken tutarın her bir davacı için 100,00 TL ve faiz olacak iken müvekkilinin fazladan  bedel  ödemek zorunda kaldığını, yargılama giderlerinin dahi doğru hesaplanmadığını, kesin nitelikte verilen kabul kararının farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin olan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 181 ve zamanaşımı hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek bu sebeple müvekkilinin uğradığı zarar nedeniyle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 110.000,00 TL tazminatın 6100 sayılı Kanun’un 46 ve devamı maddeleri gereğince faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

Davalı Cevabı

5. Davalı vekili; kesin olarak verilen kararın tarihi itibarıyla davanın süresinde açılmadığını, 6100 sayılı Kanun’un 46 ncı maddede hâkimin sorumluluğu olarak gösterilen sebeplerin oluşmadığını, hâkimin özel bir kasta dayalı olarak karar verdiğinin ispat edilemediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 11.10.2022 tarihli ve 2021/11 Esas, 2021/18 Karar sayılı kararı ile; “…Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesi uyarınca Hakimin kararından dolayı Hazine aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15/07/2011 tarihli ve 2011/4 esas, 2011/4 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere; Hakimlerin görevlerini yaparken yargısal faaliyetleri sebebiyle, kasıtla veya ağır ihmalle kanuna açıkça aykırı karar vermiş olmaları durumunda, vermiş oldukları zararlar için HMK 46. maddesinde sayılan hallerde haklarında tazminat davası açılabilecektir. Açıklanan hükümler, hâkimin vicdani kanaatindeki bağımsızlığını, yargı erkinin herhangi bir etki altında kalmamasını ve adalete ... duygusunun sarsılmamasını temin amacıyla Yasa’ya konulmuştur.

T.C. Anayasasının 138/1-2. maddesi gereğince; “Hâkimler görevlerinde bağımsızdırlar. Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatlerine göre hüküm verirler. Hiçbir organ, makam, merci veya kişi, yargı yetkisinin kullanılmasında mahkemelere ve hâkimlere emir ve talimat veremez; genelge gönderemez; tavsiye ve telkinde bulunamaz.” Hâkimlerin Anayasa güvencesi altına alınan bağımsızlığı, ilke olarak yargı fonksiyonunun ifa edilmesi dolayısıyladır. Yargı yetkisinin özellikleri, hâkimlerin kişisel sorumluluğunda, özel bir sorumluluk düzeninin uygulanmasını zorunlu kılmıştır. Zira yargı görevinin bağımsızlık ve tarafsızlık içinde aksatılmadan yerine getirilmesi esastır. Gerçekten, hâkimlerin diğer devlet memurlarının tâbi bulundukları sorumluluk esaslarına bağlanmaları, yaptıkları her işlemin, aleyhlerine bir tazminat davasına yol açabileceğini düşünmelerine ve bunun sonucu olarak tereddüt içinde kalmalarına yol açabilir.

Tabiidir ki; adaletin gerçekleşmesi, hâkim hakkında sorumsuzluk müessesesinin kabulünü gerektirmez. Ancak, Hâkimin hukuki sorumluluk halleri benimsenirken, yargısal faaliyetten ibaret olan esas görevinin aksatılmamasına büyük özen gösterilmesi zorunludur. Gelişigüzel bir sorumluluk sisteminin benimsenmesi, hâkimin bağımsızlığını ve tarafsızlığını tehlikeye düşürebilir.

......

Davacının karardan dolayı zarar görmesi ve Hâkimin davranışı ile zarar arasında illiyet bağının olması ve bu hususların davacı tarafından kanıtlanması gerekir.

Davacı vekili farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar ve hüküm verilmiş olmasını iki hususa dayandırmıştır. Zamanaşımı itirazları nazara alınmadan ve geçersiz ıslaha değer verilerek karar verilmesini tazminat davasının sebebi yapmıştır.

......

Davacının karardan dolayı zarar görmesi ve Hâkimin davranışı ile zarar arasında illiyet bağının olması ve bu hususların davacı tarafından kanıtlanması gerekir.

Davacı vekili farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar ve hüküm verilmiş olmasını iki hususa dayandırmıştır. Zamanaşımı itirazları nazara alınmadan ve geçersiz ıslaha değer verilerek karar verilmesini tazminat davasının sebebi yapmıştır.

İlk derece mahkemesi kararının istinafı üzerine hüküm kaldırılarak yeniden yargılama yapılması için dosya iade edilmiş, uyuşmazlığın eski ve yeni tüketici kanunlarından hangisine uyduğu ve genel hükümlerin değerlendirilmesi, dairelerin eksiklerinin, açık, gizli ayıp imalat eksikliklerinin ve ihbar sürelerinin değerlendirilerek rapor alınması gereğine işaret edilmiştir.

Zamanaşımı itirazında, uyuşmazlık eksik ifa hükümlerine dayalı ise genel hükümler nedeniyle zamanaşımının 10 yıl olduğu, ayıplı ifa hükümlerine dayalı ise taşınmaza ilişkin tüketici uyuşmazlıklarının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu belirtildiğine göre uyuşmazlığın tesbitine göre zamanaşımı hükümlerinin uygulanması gerektiğinden ve ıslah dilekçesi verme suresinin HMK 181 maddeye göre 1 hafta olduğu,bundan daha fazla bir süre hakim tarafından verilmiş ise geçersiz olacağı iddiasında ise Yargıtay'ın farklı hukuk dairelerinin çelişik kararlarının bulunduğu Yargıtay 7 Hukuk Dairesinin 2013 / 16110 esas,2014/ 94 karar sayılı ilamında; “... davacının kendisine verilen süre içinde ancak yasal 1 haftalık süre geçtikten sonra 07/12/2012 tarihinde davasını ıslah ettiği ve harcını da aynı gün yatırdığı, mahkemece ıslah edilen değerler üzerine hüküm kurulduğu, ne var ki süresinde yapılmayan ıslaha değer verilerek hüküm kurulmuş olmasının usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni sayıldığı, diğer yandan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2018/5031 Esas 2020/5834 Karar sayılı ilamında; “...Davacı tarafından 2 haftalık süre içinde davanın ıslah edildiği, mahkemece verilen süre usule uygun olmadığı gibi mahkemece davacıya ıslah için 2 haftalık süre verilmiş olmasına ve verilen süre içerisinde dava ıslah edilmesine rağmen davacının hukuki dinlenilme ve adil yargılanma hakkı ihlal edilerek ıslah için kanunda belirlenen kesin sürenin 1 hafta olması ve bu süre geçirildikten sonra davanın ıslah edilmiş olması nedeniyle ıslah dilekçesi gözönüne alınmayarak yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir denilmiştir. Yukarıda belirtilen hususlar çerçevesinde ihbar olunan Hakimin iddiaya konu HMK 46/1-c maddesinde belirtilen "Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması" hükmüne aykırı karar verdiğine, kabule yeterli soyut iddialar dışında somut bir hususu ve istinafın iade kararı sonrası yeniden yargılama yapılarak verilen kararın kanun yolları denetimine tabi olduğu anlaşılmakla yasal unsurları oluşmayan davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçelerle;

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçelerle;

1-)HMK 46. maddesine göre açılan davanın REDDİNE,

2-)HMK 49. maddesi uyarınca davanın esastan reddi nedeniyle para cezası tayininde yeniden değerleme oranında artışlar dikkate alınarak davacıdan takdiren 2.000 TL Disiplin Para Cezası ALINMASINA,

3-)Davanın reddi nedeniyle alınması gereken 80,70 TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 1.878,55 TL'den düşülmesi ile kalan 1.797,85 TL'nin istek halinde ve karar kesinleştiğinde davacıya iadesine;

4-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 10/3 ve İkinci Bölüm 19. maddesi uyarınca davalı yararına takdir olunan 17.800 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dava, 6100 sayılı Kanun’un 46 ncı maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ncı maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. Anılan maddede “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda 6100 sayılı Kanun’un 46 ncı maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6428, Karar No: 2016/7796, Tarih: 23.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/6428 E.  ,  2016/7796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2004 yılında sahte fatura kullanmak suçundan: Düşme 2005 yılında sahte fatura kullanmak suçundan: Mahkumiyet

02.04.2008 gün, 2008/5565-3466 sayılı iddianame ile sanık ... hakkında "2003 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan da dava açıldığı ve bu husus Dairemizin 07.02.2013 gün 2012/26971 esas 2013/1892 karar sayılı ilamında belirtildiği halde, bir karar verilmemiş ise de, mahkemesince her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I- Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kurulan hükme karşı katılan kurum vekilince yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kulanma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 21.01.2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kurulan hükme karşı sanık müdafii ve katılan kurum vekilince yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

II- Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kurulan hükme karşı sanık müdafii ve katılan kurum vekilince yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1) Mediteks... şirketinin ortağı ve yetkilisi olan sanığın 2005 yılında ... Gıda... şirketinden 32 adet, Osmanoğulları... şirketinden 8 adet sahte faturayı alıp katma değer vergisi beyannamesinde kullandığından bahisle açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, ... Gıda...şirketi tarafından düzenlenen fatura örneklerinin temini ve dosyaya konulması sonrasında, faturaları düzenleyen ... Gıda... ve ..... şirketleri hakkında varsa vergi raporlarının, karşıt inceleme tutanaklarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, bu şirketler ve şahıslar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılarak dava dosyaları celp edilip özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları düzenleyen kişi ve şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak tüm deliller bir bütün olarak değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı takvim yılında değişik zamanlarda birden fazla sahte fatura kullanılmasına rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması yasaya aykırı,

b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4531, Karar No: 2013/9955, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4531 E.  ,  2013/9955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ....Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.01.2013 gün ve 2011/19 Esas, 2013/1 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre; sanığın, ruh sağlığı bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan ve kendisinde “Orta Derecede Mental Retardasyon” denilen zeka geriliği tespit edilen mağdureyi "Birşey söyleyeceğim" diyerek kandırıp evine çağırdığının ve sonrasında cinsel saldırı eyleminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, eylemin TCK.nın 109/2. maddesinde düzenlenen hileyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 109/1. maddesine göre hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.