muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/33700, Karar No: 2023/9046, Tarih: 16.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/33700 E.  ,  2023/9046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, hükmün hukuka aykırı olarak, mevcut delillere uygun olmayan şekilde, eksik inceleme ile verilmiş olduğu, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, tanık ve katılanın beyanlarının mahkemece hatalı olarak yorumlandığı, suçun yasal unsurlarının olayda oluştuğu, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılanın daha önce evli oldukları, ortak çocuklarının okula tek başına gidip gelmesi nedeniyle sanığın, katılanı aradığı bu konuyu konuştukları esnada, tanık ...'nın beyanından anlaşıldığı üzere sanığın katılana "Orospuluk yapacağına çocuğuna sahip çık." diyerek hakaret ettiği şeklinde iddia olunan olayda, katılanın da sanığa yönelik aksi ispatlanamayan savunmasına göre "S\*\*tir git." dediği, Yerel Mahkemece bu şekilde gelişen olayda, hakaret suçuna ilişkin eylemin sanık lehine değerlendirme yapılarak karşılıklı hakaret şeklinde gerçekleştiği kabul edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

İncelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın aşamalardaki tutarlı savunmaları ile katılanın mahkeme huzurunda verdiği "O esnada sinirlenmişim bu nedenle iddianamede belirtildiği şekilde s\*\*ir git sözünü söyleyip söylemediğimi bilemiyorum." şeklindeki beyanı karşısında, Yerel Mahkemece katılanın böyle bir söz söylemiş olabileceğine yönelik sözün, tevilli ikrar olduğu ve tarafların karşılıklı birbirlerine yönelik hakarette bulunduklarının kabulüne dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14969, Karar No: 2014/9345, Tarih: 05.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14969 E.  ,  2014/9345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2011/384-2013/361

Davacılar O.. K.. vd vekili A. . Y..tarafından, davalı M.. Ç.. aleyhine 23/06/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ve davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız fiil nedeni ile manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkili davacı N.. T..'ün sürücü kursu sahibi ve işletmecisi olduğunu, diğer müvekkilinin ise sürücü kursunda direksiyon öğretmeni olarak çalıştığını, müvekkili davacı Nurten'in işletmekte olduğu kursta sürücü adaylarının eğitimi için eğitim kitaplarının bir kısmını diğer davacı Orhan'ın aracılığı ile davalı Musa'nın yetkilisi ve ortağı olduğu ... Tanıtım ve Yayıncılık Ltd. Şti.'den alındığını, satış bedelininde banka vasıtası ile davalının yetkilisi olduğu şirket hesabına yatırıldığını, satış bedeli davalıya ödenmesine rağmen davalı tarafından müvekkillerine internet ortamı kullanılmak suretiyle "Konyanın ve Türkiye'nin en sahtekar kurumu kursta sattıkları kitapların parasını ödemeyen ahlaksız insanları başlarında N.. T.. gibi O.K.. gibi kişiliği zayıf insanlar" şeklinde mesaj göndererek alenen hakaret edildiğini belirterek davacıların uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, taraflar arasında alacak-borç ilişkisinin var olduğunu,davacıların borcun tamamını ödemediklerini, müvekkilinin hakaret kastı değil alacağını tahsil amacının olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının mevcut eyleminin, davacıların kişilik değerlerine haksız bir şekilde saldırı oluşturduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında alacak-borç ilişkisinin var olduğunu,davacıların borcun tamamını ödemediklerini, müvekkilinin hakaret kastı değil alacağını tahsil amacının olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının mevcut eyleminin, davacıların kişilik değerlerine haksız bir şekilde saldırı oluşturduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminatlar fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenler ile reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17416, Karar No: 2023/412, Tarih: 16.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17416 E.  ,  2023/412 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3260 E., 2022/3617 K.

DAVA TARİHİ : 04.05.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/274 E., 2022/337 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını iddia ederek ödenmeyen fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye, fark fazla çalışma ile fark ... bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının asgari ücretin fazlasını almasını gerektirir bir ... sözleşmesinin bulunmadığını, kadroya geçen işçilere kadroya geçmeden önce 01.01.2018 tarihinden itibaren alt işveren tarafından veya başka bir şekilde ücret artışı yapılması hâlinde bu artışın toplu ... sözleşmesinde yer alan %4 oranındaki ücret zammından mahsup edilmesi ve davacının sendika üyesi olup olmadığının da belirlenmesi gerektiğini, faiz oran ve başlangıç tarihine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücretinin korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını, ücret indirimine gidilmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi tarafından davacının fark ücreti alacaklarının hüküm altına alınması isabetli bulunmuş ise de hüküm altına alınan fark ücret ve fazla çalışma ücreti alacakları yönünden arabuluculuk son tutanak tarihine kadar muaccel olan alacakların hesaplanması gerektiği, fark ikramiye alacağının ise toplu ... sözleşmesinin bitiş tarihi olan 31.10.2020 tarihine kadar hesaplanması gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle benzer sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep konusu fark alacaklarının bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 342 ve 359 uncu maddeleri ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki (4) numaralı paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki (4) numaralı paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK’ya eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacı işçi, geçiş esnasında düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesinin aylık ücretin düzenlendiği 7 nci maddesinde yazılı bulunan oranın dikkate alınmadığını, böylece temel ücretinin hatalı belirlendiğini ve eksik ödeme yapıldığını iddia etmiştir. Kadroya geçiş aşamasında imzalanan ... sözleşmesinde, ücretin her ay için ileriye etkili olarak asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceği kararlaştırılmışsa sözü edilen kural her asgari ücret artış dönemi için işvereni bağlar. Buna göre davacının ücretinin tespitinde taraflar arasındaki ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün uygulanmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 2019 ve 2020 yıllarına ait ücretinin kadroya geçiş aşamasında işverenle imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde belirlenen oran ve Yüksek Hakem Kurulu kararındaki %4 oranındaki ücret zammı dikkate alınarak belirlendiği görülmektedir. Bu tespit de yerindedir.

4. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında söz konusu olan ve Yüksek Hakem Kurulu kararıyla uygulanan toplu ... sözleşmesi, davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi olmadığına göre bu sözleşmede ocak ve temmuz aylarında beşer günlük yevmiye tutarında ödeneceği düzenlenen ikramiye ücretinin, toplu ... sözleşmesinin son bulduğu tarihten sonrası için hesaplanması doğru olmaz. Somut uyuşmazlıkta 4857 sayılı Kanun'da işçilere ikramiye ödeneceğine dair bir hüküm olmadığı ve ... ... sözleşmesinde davacıya ikramiye ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmadığı da dikkate alındığında, ikramiye alacağının 2021 yılı için hesaplanması doğru olmaz. Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile 2021 yılına ilişkin ikramiye alacağının mahsubu doğru ise de Bölge Adliye Mahkemesi kararı, mahsup işlemi yönünden denetlenebilir nitelikte olmayıp hüküm altına alınan ikramiye alacağına yönelik miktarın ne şekilde tespit edildiği anlaşılamadığından kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28267, Karar No: 2015/41193, Tarih: 03.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/28267 E.  ,  2015/41193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/291345

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

NUMARASI : 2009/193 (E) ve 2010/239 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık Y.. K.. hakkında “yasak bıçak taşımak” suçundan dolayı 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraza kabil kararlardan olduğu, yapılan itiraz üzerine merciince incelendiği ve bu inceleme sonucu verilen karara yönelik de herhangi bir yasal başvuruda bulunulmadığı anlaşılmakla, sanık Y.. K.. hakkındaki 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı inceleme dışı bırakılarak; sanıklar hakkında “yağma” suçundan verilen mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı, Adli Emanet Memurluğu’nun 2009/2626 sırasında kayıtlı ve suçta kullanılan bıçağın müsaderesi konusunda karar verilmemiş ise de, bu konuda her zaman bir karar alınması olanaklı olduğundan, sanıkların yağma eylemini silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında, olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 61.maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre, sanıklar Y.. K.., H.. K.. ve M.. G.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25588, Karar No: 2013/22795, Tarih: 17.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/25588 E.  ,  2013/22795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile resmi t... gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalı tarafından ücretsiz izne gönderilen davacının üç gün sonra evi aranarak "Neden gelmiyor? Tutanak tutarız" şeklinde söylendiği, davacı işyerine gidince işyeri işveren ve personel müdürünün bundan böyle pazartesi ve cuma günleri çalışacağını, diğer günler iş olmadığını, çalışacaksa böyle kabul etmesi gerektiğini belirttikleri, davacının işyerindeki çalışma şartlarının kendisine uygulanmaması karşısında işyerinden ayrılmak zorunda bırakıldığı, kaldı ki davacının fazla mesai ücreti dahil pek çok hakkının da çalışma dönemi içinde ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığı, davacının işverene ve personel müdürüne küfrettiği, davacının tazminat haketmeyecek şekilde iş aktini kendisinin feshettiği, davalının da haklı fesih imkanının İş Kanunu'nun 25/II-b-e maddeleri uyarınca küfür ve güveni kötüyre kullanma, hısızlık sebeplerine dayanarak mevcut olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, iş hukuku yargılamasında hizmet akdinin işverence haksız olarak feshedildiğinin ileri sürülmesi h...nde feshin haklı olarak yapıldığının ispat yükünün davalı işverene düştüğü, davacının iyi niyet ve ahlak kurallarına aykırı davrandığı, tahsil ettiği paraları muhasebeye vermediğine ilişkin iddialar nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 26 maddesine göre 6 iş günlük süreyi geçirmiş olması nedeniyle feshin haksız olduğu, gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yıllık izin süresinin yasaya aykırı olarak her yıl için 20'şer gün üzerinden hesaplanması hatalıdır.

3- ...... haricindeki davacı şahitlerinin haftanın 6 günü çalışıldığı Pazar günleri tatil olduğu yönündeki beyanları karşısında hafta tatili ücreti talebinin reddi yerine Cumartesi gününün hafta tatili çalışması sayılarak yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi hatalıdır.