muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15761, Karar No: 2021/10493, Tarih: 19.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/15761 E.  ,  2021/10493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 01.10.2021

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptali ve terkin istemine ilişkin olup, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 02.07.2021 tarihli ve 211 sayılı kararı ile hazırlanan, 09.07.2021 tarihli ve 31536 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10747, Karar No: 2007/2500, Tarih: 19.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10747 E.  ,  2007/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmaza ait tapu kaydı getirtilip taşınmazın davalıya ait olduğunun belirlenmemesi,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçe genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiatlarının esas alınması gerektiği düşünülmeden İlçe Tarım Müdürlüğünden köy ve parsel bazında münavebe ile ürün miktarının sorulması ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilen resmi verileri esas almak suretiyle taşınmazın kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporuna itibarla hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkece 1 nolu bozma nedenindeki eksikler giderilmeli, ilçe genelindeki mutad ürün münavebesi belirlenip kg başına toptan satış fiatları ile dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri sorulduktan sonra bu verilere uygun biçimde bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2734, Karar No: 2016/3971, Tarih: 16.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/2734 E.  ,  2016/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, iştirak halinde tehdit.

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

1- ......öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35, 31/3, 62, 54, CMUK.nun 326/son maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

2- .....tehdit etmek suçundan TCK.nun 37/1, 106/2-a-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında;

.......tehdit etmek suçundan TCK.nun 37/1, 106/2-a-c, 62, 53, 58/6-7, 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri, suça sürüklenen çocuk müdafii.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz dilekçeleri içeriklerine göre, sanıklar....., ..... ve ..... ile suça sürüklenen çocuk ...'in mağdurlar ..., .....ve .....'a yönelik zincirleme şekilde nitelikli tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen mahkumiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar....., ..... ve ..... ile suça sürüklenen çocuk ...'in mağdurlar ..., .....ve....'a yönelik zincirleme şekilde nitelikli tehdit suçları ile suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur .....'a yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, suça sürüklenen çocuk ... yönünden kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğünün nitelik ve derecesi ile tüm sanıklar ve suça sürüklenen çocuk yönünden takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye ilişen, sanık ... müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıklar....., ..... ve .....'in mağdurlar ..., .....ve....'a yönelik zincirleme şekilde nitelikli tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde; Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanıklar hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamaların kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümler fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümler ile suça sürüklenen çocuk ...'in mağdurlar ..., .....ve....'a yönelik zincirleme şekilde nitelikli tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükümünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur ...'ı olay yerinde görmesi üzerine mağdurun kaçmaya başladığı, suça sürüklenen çocuğun mağduru kovalayarak bıçakla onu sol skapula altından ve sol kalça üst kısımdan yaraladığı, mağdurun sol skapula altına isabet eden bıçak darbesinin akciğere kadar uzanıp hemopnomotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, sol kalçaya isabet eden bıçak darbesinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde olduğu, suça sürüklenen çocuğun mağdura iki kez bıçakla vurduktan sonra kaçmakta olan mağduru takip etmediği olayda;

Yaralamanın hareketli bir ortamda gerçekleşmiş olması, mağdurdaki yara sayısı ve niteliği, engel bir durum bulunmamasına rağmen suça sürüklenen çocuk ...'in eylemini sürdürmemesi karşısında, kastının öldürmeye yönelik olmadığı, eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve kasten yaralama suçundan 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca aynı Kanunun 61. maddesi gözetilerek makul bir ceza tayini gerektiği gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 16/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11482, Karar No: 2021/228, Tarih: 20.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11482 E.  ,  2021/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi- alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, kiralananın tahliyesi talebi yönünden davanın kabulüne, alacak talebi yönünden ise davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, muris babaları ile davalı arasında 09/05/2007 başlangıç tarihli on yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, murisin 21/12/2012 tarihinde vefat ettiğini, sözleşmenin 11/c maddesinde " Sözleşme süresi içinde toprağın el değiştirmesi halinde veya sahibinin ölmesi halinde, toprak el değiştirir veya ölüm halinde toprağın yeni sahibi toprağı kendi işlemek isterse keyfiyeti alım tarihinden itibaren 6 ay içersinde kiracıya bildirdiği takdirde süresinden önce kendiliğinden sona erer." hususunun kararlaştırıldığını, davalının hem sözlü hem de ihtarname ile uyarılmasına rağmen tahliyeye yanaşmadığı gibi, seranın ürün gelirini de almaya devam ettiğini, öte yandan kira sözleşmesinin başlangıcından bu yana hiç kira ödemediğini belirterek davalının taşınmazdan tahliyesine ve ödenmeyen 5.000TL kira alacağının reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davacıların amcası olduğunu, kira sözleşmesinin süresinin dolmadığını, ihtarnamenin süresinde çekilmediğini, kira bedellerinin tamamının ödendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının, dava konusu kiralanan taşınmazdan tahliyesine, 5.000TL kira alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 11/09/2017 tarih 2017/4161 Esas 2017/ 11645 Karar sayılı ilamı ile " 1- Mahkemece, tahliye davası yönünden yıllık kira bedeli üzerinden eksik harcın tamamlattırılması için davacıya süre verilmesi, eksik harcın tamamlanmadığı takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi ve süresi içinde harç ikmaliyle yenilenme yapılmadığı takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bu yönler gözetilmeksizin uyuşmazlığın esası hakkında hüküm kurulduğu, 2- Sözleşmedeki hükümler değerlendirilmek suretiyle alacak miktarı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile davacılardan ...'nın ihtarı ile kira sözleşmesinin sona erdiği ve seranın tahliye edilmesi gerektiği anlaşıldığından, davalının dava konusu muz serasından tahliyesine; 1.412,60TL kira alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine dair karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının, kiralananın tahliyesi hükmüne yönelik, temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava hakkı kural olarak kiraya verene aittir. Ancak, kiraya veren durumunda olmayan malikin de dava açabileceği içtihaden kabul edilmiştir. Kiralanan paylı mülkiyete konu ise pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanması suretiyle davanın açılması ve sözleşmeyi sona erdirecek fesih ihtarnamesinin yine dava açılmasındaki usullere uygun şekilde pay ve paydaş çoğunluğunca keşide edilmesi gerekmektedir.

Dava dışı muris İbrahim Yıldırım ile davalı arasında imzalanan 09/05/2007 başlangıç tarihli on yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Söz konusu sözleşmenin süre bitiminden önce diğer sona erme halleri başlıklı 11/c maddesinde; " Sözleşme süresi içinde toprağın el değiştirmesi veya sahibinin ölümü halinde, toprağın yeni sahibi toprağı kendi işlemek istiyorsa, keyfiyeti alım tarihinden itibaren altı ay içinde kiracıya bildirdiği takdirde, süresinden önce kendiliğinden sonra erer." hükmü kararlaştırılmıştır. Özgür irade ile kararlaştırılmış bu şart geçerli olup tarafları bağladığından, ihbarın buna uyularak yapılması gerekir.

Somut olayda; Kiraya veren İbrahim Yıldırım'ın 21/12/2012 tarihinde vefat ettiği, geride davacılar ..., ..., ... ve ...'ın kaldığı, külli halefiyet ilkesi gereği mirasçıların sözleşmenin tarafı olduğu ve sözleşmenin devam ettiği görülmüştür. Davacılardan ... tarafından, sözleşmenin 11/c maddesi dayanak gösterilerek gönderilen 26/06/2013 tarihli ihtarname, davalıya 02/07/2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve buna istinaden de davacılar tarafından davalının kiralanandan tahliyesi talep edilmiştir. Bu çerçevede yapılan incelemede; dava konusu taşınmaza ait olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmayan tapu kayıt örneğinin incelenmesinde taşınmazın paylı mülkiyete konu olduğu, dayanak ihtarın ise sadece davacılardan paydaş ... tarafından keşide edildiği, bu durumda pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadan keşide edilen ihtarın akti feshi hukuki neticesini doğurmayacağı; öte yandan söz konusu ihtarın da sözleşmede kararlaştırılan süre içinde davalıya tebliğ ettirilmediği göz önüne alınarak Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10518, Karar No: 2012/13114, Tarih: 03.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10518 E.  ,  2012/13114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : Sahte fatura düzenlemek suçundan; Mahkumiyet, Defter ve belge ibraz etmemek suçundan; Beraat

Gerekçeli karar başlığında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu açısından yanlış yazılan suç tarihinin sanığın şirket müdürlüğünden ayrıldığı 16.07.2004 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Katılan vekilinin, defter ve belgeleri ibraz etmemek suçu nedeniyle verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin, 2003 ve 2004 takvim yıllarında işlendiği iddia olunan sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21005, Karar No: 2010/2980, Tarih: 25.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/21005 E.  ,  2010/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.655.00 TL alacak için itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalıların çocuğuna verilen eğitim hizmeti nedeniyle taksitle ödenmekte olan okul ücretinden kalan 2.655.00 YTL'nin tahsili için başlatılan takibe vaki haksız itirazın iptali, inkar tazminatının tahsili istenilmiş, mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı arasında 4077 sayılı yasanın değişik 3/d ve 6/A maddesi kapsamında sözleşme ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasının 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

4077 sayılı Kanunun 2. ve 3.maddeleri gereği somut olaya 4077 sayılı Kanunun uygulanması gerekmektedir. Aynı yasanın 23.maddesi gereğince uyuşmazlığın çözümünde Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilip hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek. halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2020/10769, Karar No: 2021/7605, Tarih: 20.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10769 E.  ,  2021/7605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- İş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan doğrudan adli para cezalarının miktarı bakımından, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazının REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı Kanunun 142/1-b, 31/8. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 25/05/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,20/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17208, Karar No: 2014/14132, Tarih: 09.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17208 E.  ,  2014/14132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 164 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7238, Karar No: 2018/1681, Tarih: 08.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7238 E.  ,  2018/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 05/02/2014 gününde verilen dilekçe ile 2828 sayılı Kanun'a aykırılık nedeniyle evde bakım ücretinin iadesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılardan ... hakkında husumetten reddine, davalı ... hakkında kabulüne dair verilen 06/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, engelliye evde bakım nedeniyle yapılan yersiz ödemelerin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalılardan ...'un bakıma muhtaç özürlü olması nedeniyle, kendisine evde bakım hizmeti verilmesi amacıyla diğer davalı ...'a bakım aylığı bağlandığını, düzenlenen bakım ücreti sözleşmesiyle ikamet değişikliğinin bildirilmesi hususunun taahhüt edilmesine rağmen, davalı tarafın evde bakım hizmeti aldığı İstanbul ilinden kalıcı biçimde ayrılarak, ikametini Konya'ya geçirdiğini ancak idareye herhangi bir bildirimde bulunulmadığının tespit edildiğini, bu şekilde yersiz ödeme yapıldığını belirterek, ödenen bedelin davalılardan istirdadı isteminde bulunmuştur.

Davalı ..., söz konusu parayı ödemesinin mümkün olmadığını beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan ... hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı ... hakkındaki davanın ise husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dava, adres değişikliğinin bildirilmemesi nedeniyle evde bakım ücretinin istirdadı istemine ilişkindir. Bu durumda mahkemece, davalı engellinin engel halinin halen devam edip etmediği hususunun araştırılarak, buna göre sonuca gidilmesi gerekir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden eksik tahkikata dayalı kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.