muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4622, Karar No: 2014/1121, Tarih: 28.01.2014

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı C.. K..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davalı C.. K..'ın diğer temyiz itirazına gelince;

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; hakaret içerikli sözlerin niteliği ve niceliği, olay tarihi ve olayın gelişimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı A.. U.. yararına, (3) nolu bentte gösterilen nedenle davalı C.. K.. yararına BOZULMASINA; davalı C.. K..'ın diğer temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8207, Karar No: 2022/7582, Tarih: 03.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8207 E.  ,  2022/7582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 14.09.2022 tarihli yazısı ile istenilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü 14.09.2022 tarihli kanun yararına temyiz isteminde, temyize konu ilamın hüküm bölümünün onaylanan protokole göre başlıklı 2. bendinde ‘müşterek oturduğumuz mahalde bulunan 3 dairenin 2 dairesi davalı adına olup 3. dairenin de müşterek çocuk için harcanmak üzere kirasının nafaka olarak alınacağı ve kira parasının müşterek çocuk için kullanılacağına’ şeklinde hüküm tesis edildiğini, bu şekilde nafaka miktarının anlaşılabilir olmaktan uzak olduğunu, hükmün infaz kabiliyeti bulunmadığını, takdir edilen nafaka miktarı hakkında çocuğun yaşı ve diğer ihtiyaçları hep birlikte değerlendirilerek nafaka yükümlüsünün geliri ile orantılı olacak şekilde TMK`nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek açık, sarih, anlaşılabilir, taraflara tanınan hak ve yükümlülükleri tek tek gösterecek şekilde hüküm tesis edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde, davacı erkek tarafından dosyaya sunulan anlaşmalı boşanma protokolünün altında davalı kadının da imzasının bulunduğu, 03.09.2019 tarihli duruşmada davalı kadının kirada bulunan daireden alınan kira parasını nafaka olarak kullanacağını, dosyaya sunulan protokolün altındaki imzanın kendisine ait olduğunu beyan ettiği, mahkemece tarafların dosyaya sunduğu protokolün uygun görüldüğü ve tarafların iradeleri doğrultusunda boşanma ve feri hükümlerine karar verildiği, onaylanan protokoldeki müşterek çocuk yararına hükmedilen nafakaya ilişkin maddenin de ilama yazıldığı anlaşılmaktadır. Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. İştirak nafakası çocuğun hakkı olup, taraflar ileriye dönük olarak bu haktan feragat edemeyecekleri gibi, iştirak nafakasına ilişkin verilen karar kesin hüküm teşkil etmez. İştirak nafakası her an doğup işleyen haklardan olup taraflar her zaman iştirak nafakasına ilişkin dava açabilirler. Açıklanan sebeplerle, mahkemenin iştirak nafakasına ilişkin hükmü kanuna açık aykırı olmadığından Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün kanun yararına temyiz isteği yerinde görülmeyip talebin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün kanun yararına temyiz isteğinin REDDİNE oy birliğiyle karar verildi. 03.10.2022 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5527, Karar No: 2012/9966, Tarih: 29.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/5527 E.  ,  2012/9966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :792-686

Davacı, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelere ilişkin önceki davadan bakiye kusur farkı nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Gebze 2. İş Mahkemesi'nin 2008/699 Esas sayılı ilk rücu davasında davalı işverenin % 80 kusurlu olduğu belirtilerek, ilk rücuda hükmedilen miktarın tenzili ile bakiye Kurum zararının istek gibi tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum vekilinin temyiz talebi yönünden;

Temyizden feragat yetkisi bulunmayan Kurum vekilinin feragat beyanının, Kurum tarafından onayının bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın esastan yapılan incelemesi üzerine;

Mahkemece davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuş olup, avukatlık ücreti, yargılama gideri, karar ve ilam harcı konusunda davacı Kurum aleyhine herhangi bir hüküm de bulunmadığı belirgin olmakla, temyiz yoluna başvurulmasında hukuki yarar yokluğu nedeniyle temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalı vekilinin temyizine gelince;

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, ilk rücu davasında alınan kusur raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş ise de, taraflar arasındaki ilk rücu davasının kesinleşmediği anlaşılmakla, her iki dava arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğunun sabit olması karşısında, ilk rücu davasına ilişkin Gebze 2. İş Mahkemesi'nin 23.06.2009 tarih, 2008/699 Esas ve 2009/446 Karar sayılı ilk rücu davasının kesinleşmesinin beklenerek (Dairemizin 07.04.2011 tarih, 2009/15411 Esas ve 2011/4948 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş,bozma sonrası ise dosya akıbetinin belli olmadığı anlaşılmaktadır), sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece yapılacak iş, ilk rücu davasının sonucunu bekleyerek, ancak kesinleşmesi halinde eldeki dava hakkında bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29.05.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7019, Karar No: 2013/13886, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7019 E.  ,  2013/13886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda değerlendirmede emsal olarak alınan çok sayıda taşınmaz hakkında inceleme yapılmışsa da hangi emsalin değerlendirmeye esas alındığı ve taşınmazla üstün-eksik yönleri belirlenmeden sonuçta taşınmazın yer ve konumu, genişliği, niteliği ve idarenin kıymet takdiri gibi hususlar göz önünde bulundurularak genel ifadelerle bedel tespit edilmiştir.

Arsa niteliğindeki bir taşınmazın kamulaştırma bedeli tespit edilirken;

Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın yerinde inceleme yapılarak, 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarını esas alarak dava konusu taşınmaz malın satış değerini ve bu değeri etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurları gözeten gerekçeli bir değerlendirmeye dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir.

Satışı emsal alınacak olan taşınmazın mümkün olduğu kadar dava konusu taşınmazla aynı mevkii ve konumda ve aynı yüzölçümünde olması, birbirine komşu ya da yakın mesafede bulunması, kamulaştırma (değerlendirme) gününe yakın tarihlerde satılmış olması gerekirse de bu husus zorunlu değildir. Buna göre dava konusu taşınmaza emsal alınabilecek nitelik ve özellikleri taşıyan emsal arsa satışlarının belirlenip bilirkişi kurulunca bu emsal satışların esas alınması suretiyle yapılacak karşılaştırma ve değerlendirme sonunda dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir. Dava konusu taşınmazın yer aldığı yerleşim biriminde emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunması mümkündür. Kaldı ki, aksi durum söz konusu olsa bile komşu il ve ilçelerde –kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan- arsa satışları da emsal alınabilir.

Emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların bildireceği veya re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden, emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen değerlendirme yılına ait emlak vergisine esas asgari m² değerleri ilgili belediye başkanlığından getirtilerek bilirkişi raporunda belirtilen emsal bilgileri kontrol edilmeli ve raporda belirtilen emsal ile taşınmaz arasındaki değer farkı ile vergi m² değerleri arasındaki fark dikkate alınarak denetim yapılmalıdır.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18. maddesinin 2. fıkrası uyarınca düzenleme ortaklık payını karşılayacak oranda indirim yapılması hususu da gözetilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda inceleme yapılarak bedel tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ile geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22996, Karar No: 2011/21809, Tarih: 12.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/22996 E.  ,  2011/21809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Salihli 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.09.2010
Yargıtay — Esas No: 2007/56, Karar No: 2007/457, Tarih: 15.02.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/56 E.  ,  2007/457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı ... mirasçıları tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 370 parsel sayılı 205.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, tapu dışı, satın alma, mahkeme kararı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar... ve müşterekleri adlarına tesbit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunda reddedilen davacı ... tapu kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin payları oranında davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının dayandığı tapu kayıtlarının mahkeme kararıyla iptal edildiği gerekçesiyle yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kadastro sırasında taşınmaz tapu kaydı mahkeme kararı ve zilyetliğe dayalı olarak... ve müşterekleri adına tesbit edilmiş, itirazı komisyonca reddedilen davacı ... süresinde açtığı dava ile taşınmazın hazinece kendisine temlik edilip dağıtımdan itibaren zilyetliğinde olduğunu ve de 26 ada 2 ve 4 ada 8 parsel numaralarıyla adına tapu tesis edildiğini ileri sürerek tesbitin iptaline ve taşınmazın adına tescilini istemiş, davalılar ise davacı tapusunun iptal edildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır. Dava dilekçesinde sözü edilen toprak tevzii komisyonunca düzenlenen belirtmelik tutanak ve haritalarına göre 26 ada 2 nolu parselin Nisan 1952 tarih 8 nolu, 4 ada 8 nolu parselin ise Nisan 1952 tarih 6 nolu tapu kaydına tekabül ettiği görülmektedir. Davalıların dayanmış olduğu Asliye Hukuk mahkemesinin 14.3.1960 gün 1957/889-1960/76 karar sayılı ilamda davacı ... adına kayıtlı olan tapu kayıtlarından Nisan 1952 tarih 85 ve 86 nolu tapu kayıtlarının iptaline karar verilmiş, Nisan 1952 tarih 6 ve 8 nolu tapu kayıtlarının iptaline ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. Mahkemece 1952 tarih 6 ve 8 nolu tapu kayıtları ile ilamda iptaline karar verilen Nisan 1952 tarih 85 ve 86 nolu kayıtların aynı kayıtlar olup olmadığı üzerinde durulmamış ve 85 ve 86 nolu kayıtların celbi yoluna gidilmemiştir. Öte yandan keşif yerinde, tesbite esas alınan ve davalıların dayanağını oluşturan T.evvel 1932 tarih 236 sıra nolu kaydının toprak tevzii paftasında 20 nolu adayı kapsadığı bildirilmesine karşın, getirtilen paftasından 20 nolu adanın ...’ya verilen yer olmayıp 4 ve 26 adaların verildiği görülmüştür. Hal böyle olunca T.evvel 1932 tarih 236 sıra nolu tapu kaydınında yerine uygulanıp taşınmaza ait olup olmadığının tesbitinin zorunluluğu açıktır. Ayrıca davacının dayandığı tapu kayıtların da uygulaması yapılmamış, zilyetliğe dayanılmasına karşın tanık dinlenilmesi yoluna da gidilmemiştir.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde, davacının dayandığı Nisan 1952 tarih 6 ve 8 nolu tapu kayıtları ile ilamda sözü edilen ve ... adına kayıtlı olup iptaline karar verilen Nisan 1952 tarih 85 ve 86 nolu tapu kayıtları ilk tesisten itibaren harita ve krokileriyle birlikte mercilerinden istenilmeli, taraflardan zilyetliğe de dayandıkları gözetilerek taşınmazı ve öncesini iyi bilen yaşlı tanıklar göstermeleri istenmeli, daha sonra taraflarca gösterilecek tanıklarla tüm tesbit bilirkişileri eşliğinde yerinde keşif icra olunarak gerek davacının dayandığı Nisan 1952 tarih 6 ve 8 ve iptaline karar verilen aynı tarih 85 ve 86 nolu tapu kayıtları ile tesbite esas alınan T.evvel 1932 tarih 236 sıra nolu tapu kayıtları ve haritaları taşınmazları ve öncesini iyi bilen elverdiğince yaşlı ve yansız kişilerden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu ve teknik bilirkişi aracılığıyla gereği gibi yerine uygulanarak taşınmaza ait olup olmadıkları kesin olarak saptanmalı, bilirkişilerce bilinmeyen sınırlar olduğunda tanıkların bilgisine başvurulmalı, yine yukarıda tarih ve numarası bildirilen mahkeme ilamının uygulaması yapılarak taşınmaza ait olup olmadığı da saptanmalı, bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu davacı ve davalı taraftan hangisinin zilyet ettiği, zilyetliklerinin başlangıç tarihi, süresi ve sürdürülüş biçimi olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanmalı, Nisan 1952 tarih 6 ve 8 nolu tapu kayıtları ile aynı tarih 85 ve 86 nolu tapu kayıtlarının aynı kayıtta olup olmadığı ve aynı yere ilişkin bulunup bulunmadıkları hususu üzerinde özellikle durulmalı, yine davalı taraf tapusunun toprak tevzii paftasında hangi ada içerisinde kalan taşınmazlara ilişkin bulunduğu da belirlenmeli, 85 ve 86 sıra nolu tapu kayıtlarının taşınmaza uyması halinde farklı kayıtlar olması durumunda Nisan 1952 tarih 6 ve 8 nolu tapu kayıtlarının iptaline karar verildiğinden söz edilemeyeceği düşünülmeli, fen bilirkişisine yapılan keşif ve uygulamaları izlemeye olanak verecek biçimde geniş kapsamlı raporlu kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Davacı ... mirasçılarının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 15.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/900, Karar No: 2016/9297, Tarih: 05.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/900 E.  ,  2016/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2014 tarih ve 2012/22-2014/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı olduğu .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin şufa davasında verilen ara kararı gereğince dava dışı kişi tarafından satış bedeli, harç ve döner sermaye bedeli olmak üzere toplam 3.248.785,00 TL şufa bedelinin davalı bankanın ... şubesine depo edildiğini, davalı bankanın %10 oranında faiz uygulaması gerekirken piyasa oranlarının çok altında % 6 faiz uygulamak sureti ile müvekkilinin zarara uğramasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek bankanın mesnetsiz ve keyfi işleminden dolayı uğranılan 26.003,10 TL zararın ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; müvekkili bankanın Adalet Bakanlığı bünyesindeki hesaplara cari faiz oranı uyguladığını, paranın hesaba yatırıldığı tarihteki faiz oranının %6 olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı sıfatıyla görülüp sonuçlandırılan şufa davasındaki ara kararı gereği depo edilen bedele uygulanan faiz oranının mevzuat ile uyumlu olduğu, davacının uygulanan faiz oranı nedeni ile bir zararının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2409, Karar No: 2015/16329, Tarih: 11.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2409 E.  ,  2015/16329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Samandağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2014

NUMARASI : 2014/78-2014/423

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Koyunoğlu Mahallesi 4236 (2454 pr İfr) parsel sayılı taşınmazın 13.02.2014 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli belediye uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu planın onay tarihi, nazım imar planı içerisinde bulunup bulunmadığı, nazım imar planının tarihi ve ölçeği, yapılış amacı, 1/1000 ölçekli plan içerisinde olması halinde bu planın nazım imar planının uygulanması amacı ile yapılmış olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının, değerlendirme tarihi itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama,kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu Koyunoğlu Mahallesi 4236 (2454 pr İfr) parsel sayılı taşınmazın 13.02.2014 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen Uzunbağ 2823 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 10.01.2012 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu Koyunoğlu Mahallesi 4236 (2454 pr İfr) parsel sayılı taşınmazın ve somut emsal alınan Uzunbağ 2823 parsel sayılı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlıklarından,

4-Dava konusu Koyunoğlu Mahallesi 4236 (2454 pr İfr) parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının ve somut emsal olarak incelenen Uzunbağ 2823 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 10.01.2012 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı ve okunaklı örneği ile ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüklerinden,