muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13868, Karar No: 2014/21232, Tarih: 19.11.2014

Dosyaların incelenmesinde davalı İdarece Personel Çalıştırılmasına Dayalı Temizlik Hizmeti Alımına İlişkin 23.11.2012 tarihli ihaleye ve Bakım Hizmeti Alımına ilişkin 26.11.2012 tarihli ihaleye ilişkin İdari Şartnamenin 7.6. maddesinde; "Benzer İş olarak kabul edilecek işler aşağıda belirtilmiştir: Kamuda veya özel sektörde personel çalıştırılmasına dayalı olarak ihale edilen binaların genel temizliği, veya çocuk veya genç veya yaşlı veya hasta veya özürlülerin bakımına ilişkin işleri müştereken veya ayrı ayrı benzer iş olarak kabul edilecektir." düzenlemesi mevcuttur. Davalı şirketin, Kurumun ayrı ihalelerle Temizlik Hizmeti ve Bakım Hizmetine dair ihaleyi aldığı konusunda ihtilaf yoktur. Dosyadaki fesih yazısının ve işten çıkış talebine dair şirket yazısının incelenmesinde davacı H.. H..'ün bakım elemanı olarak, S.. A.., D.. K.. ve dava dışı E.. Ö..'un temizlik personeli olarak gösterildiği, tüm davalıların özlük dosyalarında Milli Eğitim Müdürlüğünden alınmış Hasta ve Yaşlı Bakım Sertifikalarının bulunduğu tespit edilmiştir. E.. Kaymakamlığı Huzurevi Müdürlüğü antetli Özel Hizmet Alım Personeli isim listesi başlıklı yazıda Bakım Hizmeti Personeli olarak: C..Y.., H. D.. K.., P.. Ö.., Ö.. G..A.., S.. A.., A.. Ç.., T.. Ç.., N.. Ö..isimlerinin yer aldığı, Temizlik Hizmeti Personeli olarak ise; F.. I.., E.. Ö.., H.. H.., A..K.., D.. K.., Y.. E.. isimlerinin ve Kalorifer ve Teknik Yrd. Personeli olarak; K.. A.., V..K .., Ş.. G.. adının geçtiği ve belgeyi düzenleyen kısmında memur R.. K.. adının olduğu ve Müdür Yrd. K.. H.. imzalı olduğu, tanık olarak dinlenilen Ö.. G.. 'ün kendisinin bakım personeli olarak çalıştığını belirtmesine karşılık davalı şirket kayıtlarında temizlik elemanı olarak yer aldığı, S. A.. isimli işçinin ise bakım personeli olarak başlatıldığı ancak sonra temizlik elemanı olarak çalıştırıldığının tanık ifadelerinde belirtildiği, davacı H.. H..'ün 22.07.2013 tarihli nöbetini 23.07.2013 tarihli temizlik elemanı D.. K.. 'nın nöbeti ile değiştirdiğinin 22.02.2013 tarihinde Kurum Müdürü tarafından onaylandığına dair belge ve Kurumun alt işverenlerine ait SGK işe giriş bildirgelerinde davacının temizlik işçisi 9622.01, beden işçisi (genel) 9162.01, hizmetçi 9131.01 ve yaşlı bakım meslek elemanı 5322 meslek koduyla çalıştırıldığı, bütün bu açıklamalar ile birlikte temizlik ve bakım ihalesi kapsamında işe alınan işçilerin hem temizlik hem de bakım elemanı olarak çalıştırıldıklarının sabit olduğu, davalı yanca davacı ile bakım elemanı olarak sözleşme yapılmasına rağmen şirket kayıtlarında temizlik işçisi olarak gözüken D.. K.. ile nöbet değişimine onay verildiği hususları ve Kurum kayıtları bir arada değerlendirildiğinde çalışan sayısının tespitinin fesih tarihinde davalı şirkette çalışan tüm işçi sayısına göre belirlenmesi gerektiği ve 2013/8 aya ait SGK belgelerinde bu sayının 35 olduğunun anlaşıldığı ve 4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesine göre 30 işçi şartının sağlanmış olduğu tespit edilmiştir

.. K.. ile nöbet değişimine onay verildiği hususları ve Kurum kayıtları bir arada değerlendirildiğinde çalışan sayısının tespitinin fesih tarihinde davalı şirkette çalışan tüm işçi sayısına göre belirlenmesi gerektiği ve 2013/8 aya ait SGK belgelerinde bu sayının 35 olduğunun anlaşıldığı ve 4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesine göre 30 işçi şartının sağlanmış olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10944, Karar No: 2017/4958, Tarih: 23.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10944 E.  ,  2017/4958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kasten yaralama

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan beraat, diğer atılı suçtan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, kasten yaralama suçundan doğrudan tayin edilen 2.000 TL adli para cezasının miktarı itibariyle kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafii ile katılanın anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5833, Karar No: 2025/1050, Tarih: 23.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5833 E.  ,  2025/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/954 Esas, 2024/494 Karar

DAVALILAR : 1. ... vd. vekili Avukat ...

2. ... vd.

DAVA TARİHİ : 10.09.2018

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/583 Esas, 2020/113 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekillerince temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Batman ili, ...lçesi, ...(...) köyü 109 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara derhal ödenmesine, kamulaştırma bedeline yasal faiz işletilmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline taşınmaz baraj gölü sahasında kaldığından 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tapu kaydında Batman 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/227 Esas, sayısı ile ihtiyati tedbir şerhi bulunduğunu, bu nedenle ilgili dosyanın incelenerek taraf teşkilinin sağlanması gerektiğini, taşınmaz bedelinin yüksek hesaplandığını, dava konusu taşınmazın kuru arazi niteliğinde olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının %6 olarak alınması gerektiğini, objektif değer artışının da haksız ve hukuka aykırı olarak yüksek hesaplandığını, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza emsallerine göre en az %30-40 objektif değer artış oranı uygulanması gerektiğini, bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının yüksek hesaplandığını, davalılara ait meyve ağaçlarının eksik hesaplandığını ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın zeminine kısmen sulu tarım arazisi, kısmen kapama karışık meyve bahçesi olarak kapitalizasyon faiz oranı % 4 uygulanmak suretiyle, sulu tarım arazisi olarak kabul edilen kısmın çıplak metrekaresine 21,66 TL, kapama karışık meyve bahçesi olarak kabul edilen kısmın çıplak metrekaresine 72,57 TL değer biçildiği, gelir metoduna göre tespit edilen metrekare birim fiyatlarına % 10 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilerek sonuç metrekare birim fiyatının 23,83 TL, kapama meyve bahçesi olarak kabul edilen kısmın 79,82 TL olarak belirlendiği, taşınmaza bilimsel yolla değer biçilmesi doğru olduğu gibi davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin usul ve kanuna uygun bulunduğu, ancak dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan davalı ... payı üzerindeki tedbir şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, davalının hissesine düşen bedelin davalı ...'ya ödenmeyerek üçer aylık vadeli hesaba alınmasına ve tedbir şerhi kaldırıldıktan sonra belli olacak hak sahibine ödemenin yapılmasına karar verilmesinin hatalı olduğu ve fark kamulaştırma bedelinin derhal hak sahibine ödenmesi gerektiğinden tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Batman ili, ...lçesi, ...(...) köyü 109 ada 3 parsel sayılı dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Batman ili, ...lçesi, ...(...) köyü 109 ada 3 parsel sayılı dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı idare vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2821, Karar No: 2014/11693, Tarih: 20.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2821 E.  ,  2014/11693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/232806

MAHKEMESİ : Bartın Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2010/570 (E) ve 2012/924 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Tanık Ş.. Ö..’ın, hazırlık aşamasında alınan ifadesinde, suça konu ağaçları Ç.. K.. ile oğlu Sinan’ın motorlu testere ile keserken, yolda da K.. K..’in orman memurlarının gelip gelmediğini kontrol amacıyla beklediğini gördüğünü beyan etmesine; duruşmada ve hazırlıkta alınan ifadelerinde de M.. D..’ın motorlu testere sesinin geldiği yönden gelen Ş.. Ö..’ın C.. K.. ve oğullarının ağaçları traşlama yaptıklarını söylediğini beyan etmesine göre adı geçen şahıslar hakkında gerekli soruşturmanın yapılması, dava açıldığında tüm sanıkların dosyalarının birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabule göre de; keşifte zabıt mümziince satıldığı bildirilen emvalin satılıp satılmadığının araştırılarak sonucuna göre bir hüküm tesisi gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8454, Karar No: 2019/2992, Tarih: 07.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8454 E.  ,  2019/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Ret-düzeltilerek onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin incelenmesinde;

29.01.2018 günlü hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 04.05.2018 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sosyal inceleme raporu harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen toplam 200,00 TL'nin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

2)Lehe bozmadan sonra yapılan 58,00 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3)Bozma öncesinde suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nun 150/2. maddesi uyarınca, müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, atanan zorunlu müdafii için ödenen 200,00 TL avukatlık ücretinin suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,

4)Sosyal inceleme raporunun düzenlenmesi için bilirkişiye ödenen 200,00 TL, lehe bozma sonrası ödenen 58,00 TL yargılama gideri ve zorunlu müdafii ücreti 200,00 TL olmak üzere toplam 458,00 TL tutarındaki yargılama gideri haricinde suça sürüklenen çocuk hakkında karar verilen 10,00 TL’nin 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

.../..

4)Sosyal inceleme raporunun düzenlenmesi için bilirkişiye ödenen 200,00 TL, lehe bozma sonrası ödenen 58,00 TL yargılama gideri ve zorunlu müdafii ücreti 200,00 TL olmak üzere toplam 458,00 TL tutarındaki yargılama gideri haricinde suça sürüklenen çocuk hakkında karar verilen 10,00 TL’nin 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

.../..

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine sosyal inceleme raporu ücreti, zorunlu müdafii ücreti ve bozma sonrası yargılama giderleri çıkarıldıktan sonra kalan 10,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen miktardan az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35023, Karar No: 2017/6787, Tarih: 31.05.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/35023 E.  ,  2017/6787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine, göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve tehdit suçunun şartlarının oluşup oluşmadığının olaysal değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda okul idarecisi olan sanıkla aynı okulda öğretmen olan katılan sanıklar arasında yaşanan tartışmada söylenen sözler, karşılıklı icra edilen davranışlar, sözlerin söylenme nedeni, söyleniş biçimleri ile söylendiği koşullar, fail ve mağdurların kimlik ve konumları dikkate alındığında, tehdit suçunun hukuki unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında, tehdit suçundan kurulan hükme yönelik tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek, yapılan incelemede:

Hakaret eyleminin karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı ile tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan sanıklar ... ile ...’in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 31/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19132, Karar No: 2015/8205, Tarih: 13.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19132 E.  ,  2015/8205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .....sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı ve kavunun, sulu ve kuru şartlarda, 2013 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini, ayrıca zeytinin, kuru ve sulu şartlarda 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ayrı ayrı gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/614, Karar No: 2017/9696, Tarih: 15.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/614 E.  ,  2017/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

5846 sayılı Kanuna 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği anlaşılmakla, davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan şikayetçiler vekilinin temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.