muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12668, Karar No: 2011/9072, Tarih: 28.06.2011

2-Yediemine hacizli malı satış yerine getirmesi için icra dairesince muhtıra tebliğine ilişkin işlem hukuka aykırı sayılmakta,

3- İcra dairesinin, hacizli malın satış yerine getirilmesine ilişkin muhtırasına karşın, mahcuzun satış yerine getirilmemesi eylemi, TCK 289. maddesindeki suçun, “teslim amacı dışında tasarrufta bulunma” biçimindeki hareket öğesini oluşturmamaktadır.

5271 sayılı CMK 225/1. madde de; “HÜKÜM ANCAK İDDİANAMEDE UNSURLARI GÖSTERİLEN SUÇA İLİŞKİN FİİL VE FAİL HAKKINDA VERİLİR” hükmü yer almaktadır.

Bu hükmün amacı; yargılamaya konu edilen fiilin ve failin kesin olarak belirlenmesi ve böylece yargılama konusunun sınırlandırılması, ‘davasız suç olmaz’ ilkesinin ihlal edilmesinin önlenmesidir. Diğer taraftan anılan hükmün yasaya konulmasının diğer birtakım önemli hukuki sonuçları da bulunmaktadır. Bu sayede, yargılanacak uyuşmazlığın başka bir davanın konusu yapılmasının (ne bis in idem ilkesinin ihlalinin) önüne geçilmesi, konunun aynılığının denetlenmesi ve aynı kişi ve eylemle ilgili olarak tekrar dava açılamayacağıyla ilgili hükmün uygulanabilmesine olanak sağlanmasıdır (Bkz; Prof. Dr. Nur Centel-Doç.Dr. Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, 7.Bası, İstanbul 2010, s. 552-555).

Buna karşın, Dairemizin görüş değişikliğinden önceki uygulamalarına dayalı olarak yapılan işlemler ve açılan davalar dolayısıyla temyiz incelemesine gelen dosyalarda ve incelemeye konu bu dosyada ;

Alacaklı vekilinin şikayet dilekçesi ile, icra dairesinin satış gününü ve malın satış yerine getirilmesini isteyen yazısının tebliğine karşın, yedieminin malı satış yerine getirmediği belirtilerek cezalandırılması istenilmekte, dilekçede bundan ayrıca yedieminin mallar üzerinde amaç dışında tasarrufta bulunduğuna (malı sattığı, tükettiği, bozduğu, tahrif ettiği vb.) yönelik başka bir iddiadan da söz edilmemektedir. Bu dilekçe üzerine düzenlenen iddianamede de; “sanığa satış gününü içeren muhtıranın tebliğine rağmen … tarihli satış günü malları satış yerine getirmeyerek teslim amacı dışında tasarrufta bulunduğu” belirtilmek suretiyle kamu davasının açıldığı görülmektedir. Görüldüğü üzere şikayet dilekçesinde ve iddianamede suç teşkil ettiği ileri sürülen eylem; “malın satış günü satış yerine getirilmemesi nedeniyle amaç dışında tasarrufta bulunulduğu” iddiasıdır.

CMK.nın 170/2-h maddesi uyarınca yüklenen suç ve uygulanması gereken kanun maddeleri iddianamede gösterilmesi gerekmekte olup, aynı maddenin 4. fıkrasında da, iddianamede yüklenen suçu oluşturan olaylar mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır, denilmektedir. Yine CMK.nın 223/2-a maddesine göre, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması halinde beraat kararı verilmesi gerektiği açıklanmış bulunulmaktadır.

CMK.nın 170/2-h maddesi uyarınca yüklenen suç ve uygulanması gereken kanun maddeleri iddianamede gösterilmesi gerekmekte olup, aynı maddenin 4. fıkrasında da, iddianamede yüklenen suçu oluşturan olaylar mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır, denilmektedir. Yine CMK.nın 223/2-a maddesine göre, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması halinde beraat kararı verilmesi gerektiği açıklanmış bulunulmaktadır.

İncelenen dosyada da iddianamede açıklanan ve yargılama bakımından sınırlanan eylem yalnızca; … tarihinde hacizli malı satış yerine getirmemek suretiyle teslim amacı dışında tasarruf” etmektir. Yediemin olarak muhafaza görevi verilen kişinin satış yerine götürme görevinin bulunmadığını ve hatta icra dairesinin satış yerine getirme emrinin de hukuka aykırı bulunduğunu sürekli içtihatlarımızla kabul ettiğimize karşın, yediemin hakkındaki suç ihbarı sonucunda kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken, yersiz ve haksız biçimde kamu davasının açılmış bulunması karşısında benzer düşüncelerle mahkemece verilen beraat kararının onanması gerekirken, iddianame kapsamını aşar biçimde, “hacizli malın yedieminin elinde bulunup bulunmadığının keşfen veya zabıta araştırmasıyla tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” şeklindeki sayın çoğunluğun yaklaşımı, ceza muhakemesi hukukunun ilkeleriyle bağdaşmamaktadır. Yapılan araştırma sonucunda örneğin, failin malı satış tarihinden aylar önce sattığı ortaya çıkarsa, bu iddianameye konu olmayan ve gerek suç tarihi ve gerekse hareket biçimi bakımından tümüyle başka bir eylem olacak, dolayısıyla ayrı bir iddianamenin konusunu oluşturacaktır. Başka bir anlatımla, sayın çoğunluğun yapılmasını istediği araştırma sonucunda örnekteki gibi bir durum ortaya çıksa dahi, yargılamamıza konu iddianamenin kapsamına girmediği açık bulunan bu eylem hakkında hüküm kurma olanağı bulunmamaktadır. Bu yeni olay için ayrı bir dava açılması gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle, mevcut dosyada yargılamaya konu eylem dolayısıyla derhal beraat kararı verilmesi gerektiği ve aleyhinde usule aykırı biçimde dava açılmış bulunan ve böylece AİHS’nin 6. maddesinde sözü edilen adil yargılanma hakkı da ihlal edilen sanığın mağduriyetinin bir an önce sona erdirilmesi amacıyla mahkemenin beraat hükmünün onanması gerekirken, hukuka aykırı bu durumun sürdürülmesi ve yasaya aykırı biçimde yerel mahkemeye araştırma yükümlülüğü getirilmesine ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edememekteyiz.
Yargıtay — Esas No: 2009/6583, Karar No: 2010/1611, Tarih: 05.04.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6583 E.  ,  2010/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Göksun Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 10.07.2009 gün ve 5/215 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu 101 ada 123 parselin bir bölümüne zilyet olduğunu ileri sürerek kısmen iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., değişik aşamalarda verdiği ifadelerinde, adına kayıtlı taşınmazda davacının otunu biçmek suretiyle kullandığı bir kısım yerinin bulunduğunu, kendisine yol bırakılması ve üzerindeki tuvaletin kaldırılması şartıyla davayı kabul edebileceğini bildirmiştir.

Mahkemece, ekonomik amaca uygun zilyetliğin söz konusu olmadığı, şartlı kabulün geçerli olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 101 ada 123 parsel, 6.5.2006 tarihindeki, kadastro yoluyla belge uygulanmaksızın zilyet olunduğu belirtilerek “tek katlı kargir ev ve tarla” niteliği ile 3847,54 m2 yüzölçümü ile davalı adına tespit edilmiş, tutanağın kesinleşmesiyle 11.7.2006 tarihinde aynı şekilde tescil edilmiştir. Davacı, TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi uyarınca kısmen iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Bir yerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilmesi için yukarıda belirtilen kanun maddelerinde sayılan şartların yanında, malik sıfatıyla, başka bir anlatımla ekonomik amaca uygun şekilde tasarruf edilmesi gerekir. Dosya içeriğine göre, dava konusu taşınmazı, davacının 20 yılı aşkın süreden beri otunu biçmek, ağaç dikmek suretiyle ve tuvalet olarak kullandığında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yargıtay’ın kararlılık kazanan uygulamalarına göre bu tür kullanım ekonomik amaca uygun sayılmaktadır. Tüm bu açıklamalar karşısında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken kanuna ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki; teknik bilirkişi Hüseyin Abacı tarafından düzenlenen 7.7.2009 havale tarihli rapor ekindeki krokide dava konusu taşınmazın ada ve parsel numaraları yanlış yazılmıştır. Bilirkişiden alınacak ek rapor ile hakkında hüküm kurulan taşınmazın ada ve parsel numarasının düzeltilmesi gerekir.

Bundan ayrı; davaya konu A harfiyle gösterilen 272,02 m2 lik bölümün ifrazının mümkün olup olmadığı da araştırılmamıştır. Bu husus, ilgili kurumdan sorulup araştırılarak, alınacak cevaba göre karar verilmesi gerekirken, bu yönlerin gözönünde bulundurulmaması da doğru olmamıştır.

Tüm bu açıklamalar nedeniyle davacı ...’nın yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün ve HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7838, Karar No: 2019/1353, Tarih: 11.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7838 E.  ,  2019/1353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan hüküm kurulması,

2-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nun 230 maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30042, Karar No: 2014/5750, Tarih: 07.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30042 E.  ,  2014/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hükümler : 1- Sanık ... hakkında; beraat,

2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in mahkumiyetine, sanık ...'in beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

1-Katılanlar vekilinin beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Katılanlar vekilinin yüzüne karşı 22/11/2002 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 4/12/2012 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE ,

2-Sanık ... müdafinin sanığın mahkumiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ;

Dosya arasındaki tebligat evrakına göre, yokluğunda verilen hüküm sanık ... müdafiine 27/12/2012 tarihinde tebliğ edilmiş görünmekte ise de; tebligat parçası üzerinde iki ayrı tarih damgasının basılmış olması nedeniyle oluşan tereddüdü gidermek için PTT resmi internet sitesinden tebligat barkod numarasıyla yapılan sorgulamaya göre tebligat tarihinin 28/12/2012 olduğu ve bu tarih esas alındığında, 4/1/2013 tarihinde UYAP üzerinden gönderilen temyiz dilekçesiyle yapılan temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede ;

Sakarya Büyükşehir Belediyesi doğalgaz dağıtım ve servis hatları 3. Etap inşatının yapımını... Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'nden sözleşmeyle alanve yüklenici sıfatı taşıyan, beraat eden sanık ...'in sahibi, ağabeyi olan makina mühendisi sıfatlı diğer sanık ...'in ise 6 yıldır teknik işlerden sorumlu koordinatör şirket müdürü olduğu ... San. Tic. Ltd. Şti'nde kaynak işçisi olarak çalışan ölenin, olay tarihinde saat 12.00 sularında, doğalgaz boru hattının yapımı sırasında, olay yeri olan sokaktaki 1 no'lu bina önünde 1,4x0,9 m ölçülerinde ve 0,55 m derinliğindeki çukur içinde elektrofüzyon kaynak makinasıyla kaynak yaptığı esnada, elektrik akımına kapılarak ölmesi olayında, kaynak makinasına jeneratör aracılığıyla güvenli şekilde elektrik temin edilmesini sağlamak yerine, yakındaki kıraathanenin, duvardaki buvata bağlanırken fazı toprağına kısa devre edilmiş ve bu nedenle bağlı bulunan cihazın kullanıcısı açısından hayati tehlike teşkil ettiği belirlenen üçlü grup prizinden ve gelişigüzel ekler yapılmış makaralı uzatma kablosuyla enerji temin edilmesinde ve işçilerin iş güvenliği tedbirlerine uyup uymadıklarını denetlemekte ihmali olduğu için asli kusurlu olduğu, oluşa uygun bilirkişi raporlarıyla da tesbit ve isabetli şekilde kabul olunan sanık ... hakkında temel ceza tayininde, sanığın kusurunun ağırlığı dikkate alınarak asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura, illiyet bağının kesildiğine ve paraya çevirmedeki teşdit uygulamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37656, Karar No: 2016/7360, Tarih: 28.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/37656 E.  ,  2016/7360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı .... Sağlık Bakanlığı vekili, davacının alt işveren işçisi olduğunu savunarak davanın husumet yokluğundan reddini istemiştir.

Davalı Kral Temizlik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı, davalı .... Sağlık Bakanlığı vekili ve davalı Kral Temizlik Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davalı Kral Temizlik Şirketinin tüm, davalı .... Sağlık Bakanlığı’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı yasanın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç

Kararının hüküm kısmının dördüncü ve beşinci paragraflarının çıkartılarak yerine;

“492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davacının yaptığı 217,27 TL harç masrafının davalı Şirketten alınarak davacıya verilmesine, harçlar hariç 462,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar tarihinde yürürlükte olan tarifenin 12. maddesine göre belirlenen 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

Peşin harcın mahsubu ile bakiye 545,55 TL karar ve ilam harcının davalı Şirketten alınarak Hazineye gelir kaydına” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Kral Temizlik Şti.'ne yükletilmesine, 28.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5335, Karar No: 2019/215, Tarih: 17.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5335 E.  ,  2019/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve katılma yolu ile davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkilinin ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde, 253 ada 148 sayılı parselde kayıtlı taşınmazın zemin katındaki 2 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, müvekkilinin malik olduğu bağımsız bölümün ...'ın en yoğun bölgesinde cadde üzerinde ve dükkan niteliğinde olduğunu, gerek kullanım amacı, gerek konumu, gerek diğer etkenler bakımından diğer bağımsız bölümlerden daha üstün niteliklerde olmasına rağmen tapuda diğer bağımsız bölümlerle eşit arsa payına sahip olduğunu, bu durumun müvekkilinin mağduriyetine sebep olduğunu beyan ederek; arsa paylarındaki yanlışlığın düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; bozma öncesi gerekçeli kararda; binanın 16.02.1962 tarihinde kat irtifakına geçtiği, bağımsız bölümlere tefrik edilen arsa paylarından kat irtifakı tesisi sırasında o tarihteki malikleri tarafından tahsis işleminin yapıldığı, ancak bu payların irtifakın tesis edildiği tarih itibariyle değerleri ile doğru orantılı olarak düzenlenmediği gerekçesiyle; davaya konu edilen ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 253 ada 148 sayılı parselde kayıtlı binadaki mevcut arsa paylarının iptali ile .... ... kattaki dairenin arsa payının 74/400, zemin kattaki 2 no'lu dairenin arsa payının 130/400, .... katta bulunan 3 no.lu dairenin arsa payının 117/400, çatı katında bulunan dairenin arsa payının 79/400 olarak tapuya tesciline karar verilmiş, bu hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, hüküm 02.06.2016 tarihli ve 2015/10200 E. - 2016/8899 K. sayılı kararı ile; "Somut olayda dava konusu taşınmazda 16.02.1962 tarihinde kat irtifakının ve 23.05.1968 tarihinde ise kat mülkiyetinin kurulduğu, bilirkişi raporunda kat mülkiyetine geçiş tarihi olan 1968 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenlerin ortaya konulmadığı, dava konusu taşınmazda 1968 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmasının doğru görülmediği" gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma kararına uyularak yargılamaya devam olunmuş bu defa yerel mahkemece; davaya konu edilen binada 1962 tarihinde kat irtifakının, 1968 yılında da kat mülkiyetinin kurulduğu, 1968 yılından dava açılıncaya kadar arada geçen sürede tarafların mevcut arsa paylarına herhangi bir itirazda bulunmamalarına rağmen, Kentsel Dönüşüm Kanunundan sonra böyle bir itirazda bulundukları ve bilirkişi raporunda da arsa paylarının neden yeniden düzenlenmesi gerektiği yönünde somut ve tatmin edici bir gerekçeye dayanılmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve katılma yolu ile davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ana taşınmazın bağımsız bölümlerine ait arsa paylarının değerlerine göre yeniden belirlenerek tapuya tescil edilmesi istemine ilişkindir.

Öncelikle; mahkemece Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 02.06.2016 tarihli ve 2015/10200 E .- 2016/8899 K. sayılı bozma kararına uyulmuş olmasına rağmen, mahkemece bozma kararı yönünde inceleme yapılmamış olmakla, bozmanın gereği yerine getirilmemiştir.

Dava; ana taşınmazın bağımsız bölümlerine ait arsa paylarının değerlerine göre yeniden belirlenerek tapuya tescil edilmesi istemine ilişkindir.

Öncelikle; mahkemece Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 02.06.2016 tarihli ve 2015/10200 E .- 2016/8899 K. sayılı bozma kararına uyulmuş olmasına rağmen, mahkemece bozma kararı yönünde inceleme yapılmamış olmakla, bozmanın gereği yerine getirilmemiştir.

Bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka, usuli kazanılmış hak denilmektedir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 09.05.1960 gün 21/9 E.K. sayılı kararı uyarınca bozmaya uyulması halinde, bozma kararında belirtilen hususlar ile bozma kararı dışında kesinleştirilen kısımlar lehine olan taraf için usulî kazanılmış hak oluşturacağından uyulan Yargıtay bozma kararı uyarınca karar verilmesi ve inceleme yapılması zorunlu hale gelir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat irtifakına konu olan ana yapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise kat mülkiyetine geçildiği tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kat irtifakının veya kat mülkiyetinin kurulacağı; arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle orantısız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.