muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1944, Karar No: 2013/5291, Tarih: 25.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1944 E.  ,  2013/5291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dairemizin 08.10.2012 tarihli kararı ile dava konusu taşınmaz ile emsalin değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin araştırılması yönünden dosya geri çevrilmiş ise de ... Belediye Başkanlığı Mali Hizmetler Müdürlüğünün 27.12.2012 günlü yazısıyla bölgelerin sokak bazında emlak rayiçleri gönderildiğinden, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın emlak rayiçleri bakımından denetlenmesi yapılmadığından,

Dava konusu taşınmaz ile kıyasi emsal olarak incelenen ... Mevkii 46511 ada 1 nolu parselin cephe aldığı sokak ve caddeler belirlenerek, değerlendirme tarihi olan 2011 yılında emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden yeniden araştırıldıktan,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda incelenen ... Mevkii 46511 ada 1 parselin satışına ilişkin akit tablosu ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten,

3-Dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal olarak incelenen ... Mevkii 46511 ada 1 parselin birbirlerine olan mesafelerini de gösterir şekilde yerleri imar paftasında işaretlendirildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. Kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3172, Karar No: 2015/3778, Tarih: 12.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3172 E.  ,  2015/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/76501

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/571 (E) ve 2011/1477 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması

2-Başka suçtan Silivri 3 No.lu L tipi kapalı ceza infaz kurumunda tutuklu olarak bulunan ve duruşmadan vareste tutulma talebi bulunmayan sanığın hükmün tefhim olunduğu 27.12.2011 tarihli oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması

3-Adli emanetin 2011/2205 sırasında kayıtlı suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, tekerrür hükümleri nedeniyle infaz edilecek sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 12.10.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan ve güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer alan 'tekerrür müessesesinin' infaz hukukundan daha çok maddi ceza hukukuna ilişkin bir kurum olduğu görülmektedir. Hükümlülüğün yasal sonucu olmaması nedeniyle 5275 sayılı Yasanın 98 ve devamı maddeleri uyarınca infaz aşamasında bu konuda karar alınması mümkün değildir. Hangi mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığı, tekerrür koşullarının bulunup bulunmadığı, hükümlü hakkında kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve tekerrür nedeniyle hükümlünün ceza evinde kalacağı süreye eklenecek sürenin belirlenmesi için mahkûmiyet hükmünde açıkça hangi hüküm nedeniyle kişinin mükerrir sayıldığı ve hangi mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığının belirtilmesi gerekmektedir.

TCK’nun 58. maddesinin;

(6) Tekerrür halinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.

(7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir”

hükümleri bulunmaktadır.

TCK’nun 58. maddesinin;

(6) Tekerrür halinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.

(7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir”

hükümleri bulunmaktadır.

TCK’nun 58/6. fıkrasının ikinci cümlesinin açık anlatımından, sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi yeterlidir. Mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine de açıkça hükmolunmaması ve aleyhe temyiz olmaması halinde, bu husus 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi kapsamında değerlendirilemeyecektir. Zira mükerrir olan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması, hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin zorunlu bir sonucudur.

Ancak tüm bunlar mahkemece tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi halinde geçerli olup, tekerrür hükümlerinin hiç uygulanmaması ve aleyhe temyiz olmaması halinde ise artık “aleyhe değiştirememe ilkesi”nin gözetilmesi gerektiği kabul edilmelidir. Nitekim benzer husus Ceza Genel Kurulunun 17.04.2007 gün ve 71-98 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında da kabul edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2012/8-364/180, 2012/3-1328/310, 2012/3-1372/329, 2013/8-54/307 sayılı kararlarında da açıklandığı gibi;

““Reformatio in pejus” olarak adlandırılan ve doktrinde “cezayı aleyhe değiştirmeme ilkesi” veya “aleyhte düzeltme yasağı” gibi kavramlarla ifade edilen ilkenin amacı; hükmün aleyhe de bozulabileceğini düşünen sanığın, bazı olaylarda Yargıtay’a başvurmaktan çekinmesinin önüne geçmek, kanun yoluna başvurma hakkını daha özgürce kullanabilmesini sağlamaktır. Bu kural, 1412 sayılı CMUK'nun, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlüğünü koruyan 326. maddesinin son fıkrasında;“Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz” şeklinde ifade edilmiştir. Şu halde, “tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmediği” durumda, “aleyhe değiştirememe ilkesi”nin gözetilmesi gerektiği kabul edilmelidir. Buna göre, adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verilmemiş olması ve aleyhe yönelen temyizin de bulunmaması halinde 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinde belirtilen, lehe temyiz davası üzerine cezanın aleyhe değiştirilmemesi kuralı uyarınca, hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliğinden bozulması mümkün değildir.”

Bu nedenlerle tekerrüre esas sabıkası olduğu halde mahkemece hakkında TCK.nun 58. Maddesinin uygulanmasına karar verilmeyen sanığın temyizi üzerine yapılan inceleme sonucunda sayın çoğunluğun 1 nolu tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen bozma düşüncesine katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2014/21699, Karar No: 2015/10492, Tarih: 17.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21699 E.  ,  2015/10492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 22.03.2013 tarihi itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, denize mesafesi, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... Köyü ... ada (İf: ... ada ...) ... parsel sayılı taşınmazın 22.03.2013 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 21.06.2007 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu ... Köyü ... ada (İf: ... ada ...) ... parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 21.06.2007 tarihli satışına ilişkin alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosu onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu ... Köyü ... ada (İf: ... ada ...) ... parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu ... Köyü ... ada (İf: ... ada ...) ... parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6240, Karar No: 2011/7246, Tarih: 20.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6240 E.  ,  2011/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TUZLA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/02/2011

Taraflar arasında birleştirilerek  görülen davada;

Davacı, davalı adına tapuda kayıtlı 6081 ve 6079 parsel sayılı taşınmazlarını A... G... kıyısında olup, kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapuların iptal ve terkinini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, asıl ve birleşen davanın hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl ve birleşen dava, tapu iptal ve terkin isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın hak düşürücü süreden reddine karar  verilmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak, anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayınlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmü eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar  verilmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de,  Anayasa Mahkemesinin 5841 Sayılı Yasayı 12.5.2011 tarihinde iptal etmesi yürürlüğün durdurulması kararı gereğince usulü kazanılmış  haktanda bahsedilemeyeceğinden doğru olduğu söylenemez.

Öte yandan, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36.maddesi hükmüne bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulup tutulamayacağının değerlendirilmesi gerekeceği de kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulması için karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, temyiz  itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1319, Karar No: 2010/4263, Tarih: 23.09.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1319 E.  ,  2010/4263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ... (...) Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ...Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 06.03.2008 gün ve 33/74 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili, davalı Hazine ve Belediye vekilleri taraflarından istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, imar ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak, dava dilekçesinde mevkii ve sınırları gösterilen taşınmaz bölümünün müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, davalı Hazine vekili ile Belediye vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmesi üzerine; hükmün, D harfiyle gösterilen yere ilişkin bölümü davacı vekili, A ve B harfleriyle gösterilen yerlere ilişkin bölümleri davalılar Hazine ile Belediye vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Dosya muhtevasına,dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere, ziraat bilirkişisi tarafından 4-5 yıl içerisinde toprak işlemesi yapılmak suretiyle tarımsal amaçlı kullanıldığı, D harfiyle gösterilen bölüm üzerindeki imar ihya çalışmaları tamamlanmadığı bildirildiğine göre davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün D harfiyle gösterilen bölümünün ONANMASINA,

Davalı Hazine ve Belediye vekillerinin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece A ve B ile gösterilen bölümler yönünden iktisap şartları gerçekleştiği görüşünden hareketle davanın kısmen kabulüne, teknik bilirkişi raporunda A ve B harfleriyle gösterilen yerlerin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş ise de; ulaşılan sonuç usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır. Davacı vekili, dava dilekçesinde, tescil konusu yerlerin müvekkili tarafından imar-ihya edildiğini ileri sürmüş, eklemeli zilyetliğe dayanmamıştır. Taşınmazların sınırında bulunan 357 ve 358 parseller 25.01.2001 tarihinde satış yoluyla davacı ... adına tescil edilmiştir. Bu nedenlerle davacının zilyetliği ile imar ihyasının en erken sınırdaki parsellerin satın alındığı 2001 yılında başladığının kabulü gerekmektedir. Satın alma tarihinden davanın açıldığı tarihe kadar olağanüstü kazandırıcı

zamanaşımı süresi dolmamıştır. Davacı lehine TMK.nun 713/1.madde şartları gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken A ve B harfiyle gösterilen bölümler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

zamanaşımı süresi dolmamıştır. Davacı lehine TMK.nun 713/1.madde şartları gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken A ve B harfiyle gösterilen bölümler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar Hazine ve Belediye vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün kabule ilişkin bölümünün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 153,45 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine ve 170,60 TL peşin harcında istek halinde temyiz eden Belediye Başkanlığına iadesine 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14335, Karar No: 2010/27072, Tarih: 22.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14335 E.  ,  2010/27072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Karar, temyiz edene 19.01.2010 tarihinde tefhim edildiği halde temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra 03.03.2010 tarihinde verilip kaydettirilmiştir. Süre aşımı bakımından temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

2- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Borçlu, aleyhine yapılan takipte çalıştığı sağlık kuruluşundan almakta olduğu döner sermaye ücretinin tamamı üzerine haciz konulduğunu bildirerek 1/4'ündün fazlası üzerindeki haczin kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece, döner sermaye gelirinin maaş niteliğinde olması nedeniyle 1/4'ünden fazlası üzerine konan haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Borçlunun almakta bulunduğu döner sermaye ücretinin maaştan sayılacağına dair 209 Sayılı Yasada bir düzenleme bulunmamaktadır. Anılan yasanın 5.maddesinin ek fıkrası uyarınca, bu ücret, esas maaşa ek olarak verilen bir ödeme olup, tümünün haczedilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. O halde mahkemece şikayetin reddi yerine kabulüne karar verilmesi, yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile ilgili bir karar verilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23686, Karar No: 2015/428, Tarih: 19.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/23686 E.  ,  2015/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Türk vatandaşı iken Almanya'da geçen borçlanmaya esas süreleri 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a bendi kapsamında borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının yurtdışında Türk vatandaşı olarak geçen süreyi borçlanma talep tarihinde Türk vatandaşı olma şartı aranmaksızın 3201 sayılı Yasa'ya göre,5510 sayılı yasanın 4/1-a maddesi kapsamında borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 27.08.1981-06.11.2001 tarihleri arasında borçlanmaya esas tüm sürelerinden dilediği kadarını 5510 SY 4/1-a bendi kapsamında 3201 SY uyarınca borçlanabileceğinin tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, erkek olan davacının yurt dışında fiili çalışması 09.09.1981 tarihinde başlamakta olup öncesindeki dönem okul eğitimine ilişkindir. Davacının borçlanabileceği süre 18 yaşını doldurduktan sonra, Türk vatandaşı iken geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik sürelerinden ibaret olup yurt dışında sigortalı çalışmasından önce geçen okul eğitimi dönemini işsizlik süresi kapsamında borçlanması mümkün değildir.

Mahkemece 26.08.1963 doğumlu davacının yurt dışında sigortalı çalışmasının başladığı 09.09.1981 tarihi ile izinle Türk vatandaşlığından çıktığı 06.11.2001 tarihleri arasında geçen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik sürelerini borçlanma hakkı bulunduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile işsizlik süresi kapsamında borçlanması mümkün olmayan okul eğitimi süresi de dahil edilerek davacının 27.08.1981-06.11.2001 tarihleri arasında yurt dışında geçen çalışma sürelerini borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1.) bendinde yer alan "27.08.1981" tarihinin silinerek yerine "09.09.1981" tarihinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/498, Karar No: 2018/3411, Tarih: 15.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/498 E.  ,  2018/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk 14.07.2004 doğumlu Mina yararına hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Mahkemece ortak çocuk yararına karar tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmiş ise de ortak çocuğun dava tarihinden itibaren davalı-davacı baba yanında kaldığı anlaşılmaktadır. O halde, dava tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken karar tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.03.2018(Prş.)