muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8491, Karar No: 2015/21483, Tarih: 25.02.2015

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ......... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına......saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın, 08/09/2009 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşinden 07/12/2009 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin de bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu hususları gözetilerek, mahkemece dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32967, Karar No: 2018/4686, Tarih: 10.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/32967 E.  ,  2018/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayeti ile icra mahkemesine yaptığı başvuruda, mahkemece, ikinci kez takipsiz bırakıldığından bahisle HMK'nun 320/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, İİK'nun 16. maddesi kapsamında şikayet niteliğinde olup, HMK anlamında bir dava değildir. Şikayette yargılama usulü ise İİK'nun 18. maddesindeki hükümlere tâbidir.

İİK'nun 18. maddesinin 3. fıkrası; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir” hükmünü içermektedir.

Bu durumda, borçlu geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olsa dahi, dosyanın işlemden kaldırılmasına ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilemez.

O halde, mahkemece, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılarak şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan HMK'nun 320/4. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3132, Karar No: 2022/11297, Tarih: 02.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3132 E.  ,  2022/11297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zaman aşımını süresi nazara alınarak düşmesi gerektiğine dair Başkan vekili ...’ın karşı oyu ile oy çokluğuyla diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 02/06/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura kullanma eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 02/06/2022
Yargıtay — Esas No: 2020/6722, Karar No: 2021/1928, Tarih: 09.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/6722 E.  ,  2021/1928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, (suça sürüklenen çocuklar..... haklarında), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk ... hakkında)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6795, Karar No: 2022/1382, Tarih: 22.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/6795 E.  ,  2022/1382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 08/04/2021 tarihli 2019/331 Esas 2021/160 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde taraflarca temyiz edilmiş olup; davalı ... vekili tarafından duruşma talep edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 22/02/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Davalı ... vekili Avukat ... ile temyiz eden Hazine vekili Avukat ... geldiler. Davetiye tebliğine rağmen davalı ... vekili gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, bilahare dosya incelenerek gereği düşünüldü.

I. DAVA

1.1. Davacı vekili, Kocaali İlçesi Açmabaşı Köyü Dereköycivarı mevkiinde kain Maliye Hazinesi adına, Haziran 1938 tarih 48 sıra no’lu tapu ile tapuda kayıtlı 12.600 m2 miktarlı tarla vasıflı taşınmazın, 2005 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında Maliye Hazinesi adına olan tapu kaydının uygulanmadığını, taşınmazın kadastro çalışmaları sonucu 102 ada 13 parsel numarasında davalı ... adına 5.558,60 m2 miktarlı fındık bahçesi olarak; 102 ada 14 parsel numarasında davalı ... adına 14.807,85 m2 miktarlı ahşap bir katlı ev ve fındık bahçesi olarak tespit edildiğini, Maliye Hazinesi adına olan tapu kaydının bu taşınmazların içerisinde kaldığını, taşınmazın “mütegayyibe eşhastan ve Ermeni milletinden metruken Hazineye intikal eden” ve bu sebeple Hazine adına tapu oluşturulan yerlerden olup, hiçbir şekilde şahıslarca kazanılması mümkün olmayan taşınmaz niteliğinde olduğunu ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı dava konusu parsellere ait tapu kayıtlarının iptali ile tapu kaydı kapsamında kalan kısmın ifrazına, ayrı parsel numarası verilerek takyidatlardan ari olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

1.2. Davacı vekili birleştirilen davada, Maliye Hazinesi adına olan Haziran 1938 tarih 53 sıra no’lu 9.375 m2 miktarlı tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında uygulanmadığını, taşınmazın kadastro sonucu 102 ada 14 parsel numarası ile davalı ... adına 14.807,85 m2 olarak tespit ve tescil edildiğini, anılan tapu kaydının bu parsel içinde kaldığını ileri sürerek, davalı ... adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile Hazinenin tapusunda kalan kısmın takyidatlardan ari olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.1. Asıl ve birleştirilen davada davalı ..., dava konusu 102 ada 14 parsel sayılı taşınmazın tamamını 1878 yılından beri ailece kullandıklarını ve bu durum tespit edilerek kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın adına tespit edildiğini, TMK’nin 713. maddesine göre olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap şartlarının da oluştuğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

1.2. Asıl davada davalı ... aşamalarda, dava konusu taşınmazın atalarından intikalen gelen taşınmaz olduğunu, çok uzun zamandır tarım arazisi olarak kullanıldığını, taşınmazın Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/169 Esas 2002/92 Karar sayılı kararı ile adına tescil edildiğini, kesin hüküm bulunduğunu, davacının dayandığı tapu kaydının uygulanabilir olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEMENİN İLK KARARI

Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 25/06/2015 tarihli 2011/16 Esas 2015/361 Karar sayılı kararıyla; davacı Hazinenin dayandığı tapu kayıtlarının sınırları itibarıyla her yere uyabilecek nitelikte olup çekişmeli taşınmazları kapsamadıkları ve zilyetlikle kazanım koşullarının davalılar lehine oluştuğu gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen kararı süresi içinde asıl ve birleştirilen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

2. Temyiz Nedenleri

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen kararı süresi içinde asıl ve birleştirilen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

2. Temyiz Nedenleri

Maliye Hazinesi adına 48 sırada kayıtlı 12.600 m2’ lik taşınmaz tapu kaydının 2005 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında uygulanmadığını, bu tapunun dava konusu 102 ada 13 parsel içerisinde kaldığının tespit edildiğini, Hazine adına tapulu taşınmazların şahıslar adına tescil edilmesi yasal olmadığından eldeki davanın açıldığını, bununla birlikte 53 sırada kayıtlı 9.375 m2 miktarlı tapu kaydının da 2005 yılındaki kadastro çalışmaları sırasında uygulanmadığını, bu tapunun da dava konusu 102 ada 14 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığını, bunun için de birleşen 2011/15 esas sayılı dosyanın açıldığını, anılan tapu kayıtlarının mübadele kanunları gereği Hazineye intikal eden ve bu sebeple Hazine adına tapu oluşturulan yerlerden olup, hiçbir şekilde şahıslarca kazanılması ve şahıslara tescil edilmesinin mümkün olmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini, 28/05/2013 tarihli bilirkişi raporu ile davanın haklılığının ortaya konulduğunu, davalı tarafın yargılamanın son evresinde Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/169 esas 2002/92 karar sayılı dosyasında davalı olan yer ile dava konusu yerin aynı olduğu iddiasında bulunduğunu, bu hususta ek rapor alındığını, ancak ek raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, mahkemece, kayıt maliklerinin zilyetliğinin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, süresi, taşınmazın zilyetlikle edinmeye elverişli yerlerden olup olmadığına ( mütegayip eşhastan kalmış taşınmazlar özel mülkiyete konu olamaz) ilişkin inceleme yapılmadığını, dava konusu taşınmazın kesinleşmiş orman haritalarına ve hava fotoğrafı, memleket haritalarına göre 1938 tarihli eski tapu kaydına uyup uymadığı hususunun gözetilmediğini, bu hususta ayrıntılı inceleme yapılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Birinci Bozma Kararı

3. Birinci Bozma Kararı

(III.) paragrafta belirtilen karar Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 09/04/2018 tarihli 2015/17722 Esas 2018/2454 Karar sayılı kararıyla; “...yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı Hazine’nin dayandığı tapu kayıtlarından Haziran 1938 tarih ve 48 sıra numaralı tapu kaydı 12.600,00 metrekare miktarında olup, hudutları “Öz”, “Yol”, “... oğlu ...” ve “İdris oğlu ...” okumakta, Haziran 1938 tarih ve 53 sıra numaralı tapu kaydı ise 9.375,00 metrekare miktarında olup, hudutları “Hali Arazi”, “Yol”, ... oğlu ...” ve “Kaş ve ...” sınırlarını ihtiva etmektedir. Dosya kapsamında alınan beyanlar ve yapılan inceleme neticesinde tapu kayıtlarının kuzey hududunda okunan “... oğlu ...” sınırının dava konusu 102 ada 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazlara kuzeyden komşu 102 ada 12 parsel sayılı taşınmazın maliki evveli olduğu, doğu hududunda okunan “Öz” ve “ Hali Arazi” sınırlarının zeminde 102 ada 14 parsel sayılı taşınmazın doğusunda bulunan ve fen bilirkişi tarafından tanzim edilen krokide dere olarak gösterilen bölüm olduğu, batı hududunda okunan “Yol” sınırının ise çekişmeli taşınmazların batısında zeminde mevcut bulunan yol olduğu anlaşılmakta olup tapu kayıtlarının güney sınırında okunan “İdris oğlu ...” ve “Kaş ve ...” sınırları ise bilinememiştir. Şu halde davacı Hazine’nin dayandığı tapu kayıtlarının üç hudut itibariyle çekişmeli taşınmazları kapsadığı kuşkusuzdur. Diğer taraftan Hazine dayanağı tapu kayıtları “Öz” ve “Hali Arazi” sınırları nedeniyle gayri sabit sınırlı olup miktarları ile geçerli olmakla birlikte, çekişmeli taşınmazların yüzölçümleri toplamı 20.355,45 metrekare, dayanak tapu kayıtlarının yüzölçümü toplamı ise 21.975,00 metrekare olup tapu kayıtlarının miktarı ile dahi taşınmazları kapsadığı kuşkusuzdur. Hal böyle olunca; davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazların Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir” gerekçesiyle bozulmuştur.

4. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar

IV.3. paragrafta belirtilen bozma kararına karşı davalılar tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

5. Birinci Bozma İlamının Ortadan Kaldırılması Suretiyle İkinci Bozma Kararı

4. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar

IV.3. paragrafta belirtilen bozma kararına karşı davalılar tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

5. Birinci Bozma İlamının Ortadan Kaldırılması Suretiyle İkinci Bozma Kararı

Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 09/04/2019 tarihli 2018/4838 Esas 2019/2533 Karar sayılı kararıyla; “...davacı Hazinenin dayandığı her iki tapu kaydının kuzeyi "... oğlu ...", batısı "yol" okuduğu, diğer yönleriyle de tapu kayıtlarının birbirlerini sınır olarak göstermemesi karşısında bu tapu kayıtlarından yalnızca birinin dava konusu taşınmazları kapsadığının kabulü gerektiği anlaşılmaktadır. Diğer yandan; Haziran 1938 tarih 48 nolu tapu kaydının batı (yol), kuzey (... oğlu ...) ve doğu (dere) sınırı itibariyle birbirini takip ederek taşınmazları üç hududu itibariyle (birbiriyle bağlantısı kesilmeyecek şekilde) kapsadığı, aynı tarih 53 nolu tapu kaydının ise batısında okunan hali arazi ile kuzeyde okunan...oğlu ... tarlası ile arasında dere ve kısmen de şahıs tarlası olması karşısında 12.600 metrekare yüzölçümlü Haziran 1938 tarih 48 nolu tapu kaydına değer vermek gerekir. Hal böyle olunca; güney hududunun bilinememesi nedeniyle miktarıyla geçerli Haziran 1938 tarih 48 nolu tapu kaydının kapsamının çekişmeli 102 ada 13 parselin kuzey sınırından başlamak üzere batısında bulunan yol ve çekişmeli 102 ada 14 parselin doğusunda bulunan dere ile irtibat kesilmeksizin 12.600 metrekare yüzölçümündeki kısmın belirlenmek suretiyle Hazine adına tesciline arta kalan kısmında 102 ada 14 parsel maliki adına tesciline karar verilmesi gereğine değinilerek hükmün bozulması gerekirken, maddi hataya dayalı olarak Hazinenin dayandığı iki tapu kaydının da çekişmeli taşınmazları kapsadığı belirtilerek bozulması isabetsiz olup karar düzeltme itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile Dairemizin 09.04.2018 tarih 2015/17722– 2018/2454 Esas ve Karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırılmasına ve hükmün yukarıda belirtilen gerekçe ile BOZULMASINA,” karar verilmiştir.

6. Mahkemece Bozma İlamına Uyularak Verilen İkinci Karar

Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/04/2021 tarihli 2019/331 Esas 2021/160 Karar Sayılı kararıyla; hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 10/02/2021 havale tarihli fen bilirkişi raporu ekli krokide "A" harfi ile gösterilen 102 ada 14 numaralı parselin 7041.41 m² lik kısmı ile 102 ada 13 numaralı parselin tümü olan 5558.60 m² lik toplamda 12.6000 m² lik kısmının tapu kaydını iptali ile, 102 adanın son parsel numarasından sonraki parsel numarası verilmek suretiyle davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 10/02/2021 havale tarihli fen bilirkişi raporu ekli krokide "B" harfi ile gösterilen 7766.45 m² lik kısmın ise davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 10/02/2021 havale tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokinin kararın eki sayılmasına karar verilmiştir.

7. Temyiz Yoluna Başvuranlar

7.1. Asıl ve Birleştirilen Davada Davacı Hazine Vekili Temyiz İtirazlarında