muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6410, Karar No: 2024/1213, Tarih: 27.02.2024

Yapılacak bu keşifte, dosya arasına getirtilen belgeler, çekişmeli taşınmazla birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun), 4785 sayılı Orman Kanununa Bazı Hükümler Eklenmesine ve Bu Kanunun Birinci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (4785 sayılı Kanun), 5658 sayılı Orman Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna Bazı Maddeler Eklenmesine Dair Kanun (5658 sayılı Kanun) sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyetlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler, fen, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişileri ile orman mühendisi bilirkişileri eliyle yerine uygulattırılıp, orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; taşınmazın gerçek eğimi, klizimetre aletiyle ölçülerek, memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle tespit edilmeli; hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın niteliği, üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı gibi hususların açıklandığı müşterek imzalı şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan, krokili, bilimsel verileri bulunan, yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalı ve bu şekilde, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenmeli ve bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

İlk Derece Mahkemesince, bu hususlar gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 1958/322 Esas - 1960/265 Karar sayılı sayılı ilamının, eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesince, bu hususlar gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 1958/322 Esas - 1960/265 Karar sayılı sayılı ilamının, eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4462, Karar No: 2024/6892, Tarih: 16.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4462 E.  ,  2024/6892 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket tarafından işletilen otelde genel müdür olarak 03.02.2014-19.01.2017 tarihleri arasında en son net 2.500,00 TL ücret ve 600,00 TL kira yardımı ile çalıştığını, davalı otelin mart, nisan aylarında sezon açılışı yaptığını, kasım ayında sezon kapanışı yaptığını, müvekkilinin yaz sezonunda 07.30'da işe başladığını, akşam 21.00 22.00'ye kadar çalıştığını, kış sezonunda sabah 08.00 ile akşam 19.00 saatleri arasında çalıştığını, 2014, 2015 ve 2016 yıllarında dinî bayramlar yaz sezonuna denk geldiği için dinî bayramlarda çalıştığını, resmî tatillerde çalıştığını, işe girdiği tarihten itibaren hiç yıllık izin kullanmadığını, 2014 yılında haftalık izin kullanmadığını, son 7 aylık ücretini alamadığını, işi bırakma sebebinin de ücretinin ödenmemesi olduğunu belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.05.2022 tarihli ve 2020/194 Esas, 2022/194 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunduğu, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının (SGK) incelendiği, davacı işçinin çıkışı verilmeksizin sigorta gün sayısının 2017 yılı 9 uncu aydan itibaren boş olarak verildiği ancak çıkış tarihinin olmadığı, eldeki davanın ise 23.01.2017 tarihinde açıldığı, davacının çıkışı yapılmış ise de; kısa bir süre sonra davalının yanında sigortasının tekrar başlatıldığının anlaşıldığı, davacı asılın isticvaben alınan beyanında "davalı işyerinde 2014 yılı Şubat ayından 2017 yılı Kasım ayında kadar çalıştığını, 19.01.2017 tarihinde maaş alacaklarının ödenmediği için işten ayrıldığını, işverenin ödeme yapacağını söylemesi üzerine 13-14 gün sonra yeniden işe başladığını, 29.11.2017 tarihine kadar çalıştığını, Temmuz ayında ameliyat geçirdiğini, 4 ay raporlu olduğunu, Kasım ayında mahkemede tanıklık yaptığı için şirket sahiplerinin evini bastığını, tehdit ettiklerini, bunun üzerine işten çıkarıldığını, 20.02.2017 tarihli maaş alacağının kalmadığına ilişkin dilekçeyi imzaladığını, yazının kendisine ait olduğunu, ancak ödemenin yapılmadığını" ifade ettiği, davacı tanığı VK.'nın 13.07.2017 tarihli celsede "davalı şirketin davacıya borcu olması nedeni ile hâlen davacının çalıştığını" beyan ettiği, yine davacının Mahkemenin 2016/1096 ve 2016/1106 Esas sayılı dava dosyalarında davacı tanığı olarak beyanında 2014 yılı Şubat ayından beri otel müdürü olarak çalıştığını ifade ettiği, bu beyanların davacı için bağlayıcı olduğu, bu bağlamda davacının fesih iradesinden vazgeçtiği ve işyerinde çalışmaya devam ettiği, ortada bir fesih olmadığı ve feshe bağlı haklar olan kıdem tazminatı ve yıllık izin alacaklarına hak kazanamayacağı, kaldı ki davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyan ettiği, iş sözleşmesi kendisi tarafından feshedilen işçinin ihbar tazminatı talep hakkının olmayacağı, yine davacının dava açıldığı tarihte ücret alacağı talebinde bulunduğu, davalı işverenin 31.01.2017 tarihi itibarı ile davacının ücret alacaklarını aldığını ve ve bu tarihler arasında ücret alacağı kalmadığına ilişkin davacı imzasını havi yazının dosyaya sunulduğu, ödeme yapılmadığı iddiası karşısında iş sözleşmesini fesheden işçinin ödeme yapılmadan aynı işyerinde 13-14 gün sonra yeniden çalışmaya başlaması hayatın olağan akışına aykırı olduğu gözetilerek davacının el yazılı ve tarihleri SGK kayıtları ile tutarlı bulunan 20.07

.01.2017 tarihi itibarı ile davacının ücret alacaklarını aldığını ve ve bu tarihler arasında ücret alacağı kalmadığına ilişkin davacı imzasını havi yazının dosyaya sunulduğu, ödeme yapılmadığı iddiası karşısında iş sözleşmesini fesheden işçinin ödeme yapılmadan aynı işyerinde 13-14 gün sonra yeniden çalışmaya başlaması hayatın olağan akışına aykırı olduğu gözetilerek davacının el yazılı ve tarihleri SGK kayıtları ile tutarlı bulunan 20.07.2017 tarihli dilekçesi doğrultusunda uzun süre ücret alacaklarını almadan çalışan işçinin iş sözleşmesini feshettikten sonra ücretleri ödenmeden yeniden işyerinde çalışmasının beklenemeyeceği, dosyadaki mevcut tüm bilgi ve belgelerden, ve tüm dosya kapsamından oluşan delillerin bir bütün hâlinde ele alınıp değerlendirilmesi sonucunda davacının iş sözleşmesinin dava tarihi itibarı ile feshedilmediği, davacının fiilen çalışmasının devam ettiği ve fesih iradesinden vazgeçtiğinin kabulü gerektiği, buna göre davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin tazminatı ... olamayacağı, yine davacının iş sözleşmesinin kendisi tarafından feshedildiği beyanı karşısında ihbar tazminatı alacağının bulunmayacağı, davalı işveren tarafından dosyaya sunulan 20.02.2017 tarihli yazıya davacının itirazının olmadığı, kendi el yazısı ürünü ve imzanın kendisine ait olduğu isticvap beyanları ile sabit olduğundan davacının ücret alacağının olmadığı, davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili çalışmasına ilişkin iddiasını ispat için tanık deliline başvurduğu, dinlenen tanıkların davacı ile menfaat birliği içinde olduğu, bu nedenle beyanlarına itibar edilemeyeceği ve davacının iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/3371 Esas, 2022/3785 Karar sayılı kararıyla; davacının yaptığı işin niteliği de dikkate alındığında, davacının fazla çalışmayı, ulusal bayram ve genel tatil çalışmasını ve hafta tatili çalışmasını ispat edemediği, dava dosyasına sunulan ve davacı imzasını taşıyan belge ile davacı isticvabı suretiyle alınan beyanı dikkate alındığında ücret alacağının reddi talebinin de yerinde olduğu, bu nedenle davacının ödenmeyen işçilik alacakları olmadığı tespit edilmekle, tazminat taleplerinin reddine yönelik İlk Derece Mahkemesi kararında herhangi bir hata görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.05.2023 tarihli ve 2023/3545 Esas, 2023/6736

Karar sayılı ilâmı ile; davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından ücretinin ödenmemesi nedeniyle feshedildiği belirtilerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı talep edildiği, iş sözleşmesin haklı nedenle olsa dahi kendisi fesheden işçinin ihbar tazminatı talebinde bulunamayacağına ilişkin İlk Derece Mahkemesi kabulünün yerinde olduğu, davacı asılın isticvaben alınan beyanından işverenin ödenmemiş ücretlerini ödeyeceğini söyleyip tekrar işe başlamasını istediği, bunun üzerine davacının davalı bünyesinde tekrar çalışmaya başladığının anlaşıldığı, davacının dava açıldıktan sonra tekrar davalı işyerinde çalışmaya başlamasının yeni bir çalışma dönemi olduğu, bu durumda İlk Derece Mahkemesince, davacının fesih iradesinden vazgeçtiği yönündeki kabulünün hatalı olduğu, dosya kapsamına göre davanın açıldığı tarihte davacının ücret alacağının bulunduğu sabit olmakla davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, diğer yandan davacı tarafından talep edilen ücret alacağının dava açıldıktan sonra ödendiğinin anlaşılmasına göre İlk Derece Mahkemesince ücret alacağına ilişkin dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken esastan redde ilişkin hüküm kurulmasının da bir diğer hatalı yön olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dava dilekçesi ile müvekkilinin fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığına ilişkin iddiada bulunulduğunu ve beyanlarına başvurulan tanık ifadeleri ile bu hususun sabit olduğunu, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddinin hatalı olduğunu, ücret alacağının ödenmediğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 120 nci maddesinin atfıyla hâlen uygulanan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre kararın gerekçesinde, hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4657, Karar No: 2019/2250, Tarih: 25.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4657 E.  ,  2019/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının davalı ... işyerinde 20/03/2001-05/03/2007 tarihleri arasında kapıcı olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının eşine yardım mahiyetinde ve aile içi dayanışmayı gerektirir biçimde apartmanın kısmen temizlik ve çöp alma gibi faaliyetlerine yardım ettiği,böylece yapılan işin davacının eşine yardım maksatlı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.Dosyadaki kayıt ve belgelerden, apartman karar defterinde ,29/01/2002 günlü toplantıda kapıcı dairesinin binanın temizliği karşılığında kiraya verildiği ve kontrat yapıldığı,01/04/2007 tarihli kararda ise binanın kapıcı dairesinde temizlik karşılığı oturan ...’ nun temizlik ve binanın her türlü bakım işini tamamen bırakıp aylık 150 TL karşılığı oturacağının karar altına alındığı,mahkemece tanık olarak dinlenen davacının eşi ...’ nun, eşiyle birlikte kapıcı dairesinde oturduklarını, apartmanın temizlik ve çöp alma gibi kapıcılık hizmetlerini davacının yaptığını ve fiilen kapıcı olarak davacının çalıştığını beyan ettiği, bir kısım davalı tanıklarınca da apartmanın kapıcılık hizmetlerini davacının yaptığı, haftanın 7 günü çöpleri toplayıp,bir gün de apartmanın iç ve dış temizliğini yaptığının ifade edildiği,hem davacı hem de eşi ... adına davalı ... işyerinden Kuruma bildirilen bir çalışma olmadığı,yine her ikisinin de 31/12/2001 tarihinden sonra dava dışı bir işyerinden bildirimi olmadığı anlaşılmaktadır. Somut olayda,fiilen kapıcılık hizmetlerinin davacı tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır

... adına davalı ... işyerinden Kuruma bildirilen bir çalışma olmadığı,yine her ikisinin de 31/12/2001 tarihinden sonra dava dışı bir işyerinden bildirimi olmadığı anlaşılmaktadır. Somut olayda,fiilen kapıcılık hizmetlerinin davacı tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak,davacının çalışmasının hangi işleri kapsadığı, hangi tarihler arasında geçtiği ve davalı tanıklarının, davacının aynı zamanda çocuk baktığını beyan etmesi karşısında, çalışmanın tam süreli ya da kısmi süreli olup olmadığı hususu yeterince araştırılmadan karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.Yapılacak iş, ihtilaflı dönemde komşu apartman kapıcıları ile davalı apartmana yakın bakkal, market ve diğer işyerlerinin çalışan ve sahiplerini tespit edip tanık olarak beyanlarını almak, davalı ... sakinleri ile komşu apartman sakinlerinin ifadesine başvurarak, davalı apartmanın kaç katlı olduğu, kaç dairesi olduğu, bahçesi olup olmadığı, varsa büyüklüğü göz önünde bulundurulup davalı apartmanın bir kapıcıya ihtiyaç duyulabilecek nitelikte olup olmadığını belirlemek, davacının davalı apartmandaki çalışmasının hangi işleri kapsadığı, çöp toplama, servis yapma, temizlik, merdiven yıkama gibi işleri yapıp yapmadığını, gerektiğinde mahallinde keşif yaparak saptamak, davacının davalı apartmandaki çalışmasının tam süreli ya da part time (kısmi süreli) olup olmadığını tespit etmek, davacının tüm mesaisini davalı apartmana hasredip etmediğini belirlemek, nihayetinde davacının part-time çalıştığının kabulü halinde ise, davacının sürekli olarak bir günde kaç saat çalıştığı, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenerek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu bir uzman bilirkişinin görüşü alınmak suretiyle açıkça saptandıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 25/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5585, Karar No: 2022/531, Tarih: 15.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/5585 E.  ,  2022/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2019 tarih ve 2016/44 - 2019/41 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Sanık ... yönünden; 08.09.2016

Sanık ... yönünden ; 20.09.2016

Hüküm : Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı; 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından, sanık ... müdafiinin ise duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanıklar ..., ... ve ... yönünden yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

Sanıklar ...'ın çocuklarını örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1 maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... ve ... yönünden yapılan temyiz başvurusunun incelemesinde;

1-Sanık ... bakımından;