muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1620, Karar No: 2012/10658, Tarih: 27.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/1620 E.  ,  2012/10658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi-menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı ile müvekkili arasında 01.01.2007 tarihli bayilik sözleşmesinin akdedildiğini ve bu sözleşmenin aleyhine gabin teşkil ettiğini, sözleşme kapsamında davalıya 25 adet teminat amaçlı çek verildiğini ve yine teminat olarak davacı lehine ipotekler kurulduğunu, bayilik sözleşmesinden doğan tüm edimlerini yerine getirdiği halde davalı şirketin tesis edilen ipoteği çözmediğini ve teminat olarak verilen çekleri iade etmediğini ileri sürerek davalı ile akdedilen sözleşmenin gabin nedeniyle iptaline, alacak borç ilişkisi doğmadığından ve davalıya borcu bulunmadığından teminat olarak verilen 25 adet çek nedeniyle davalıya borçlu bulunmadığının tespitine ve söz konusu çeklerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının borçlarını ödememesi neticesinde müvekkiline 679.231,02 TL borçlu olduğunu, bu miktar üzerinde tarafların anlaşarak mutabakat metni düzenlediklerini, dava konusu sözleşmenin 01.08.2008 tarihinde haklı olarak feshedildiğini, davacının gabin nedenine dayanarak talepte bulunduğunu, yasada bildirilen bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının verilen çeklerin teminat çekleri olduğuna dair iddiasını yazılı delil ile kanıtlaması gerektiğini, haksız davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; davacının gabin hukuki nedenine dayanarak istemde bulunması karşısında, yasada bildirilen bir yıllık hak düşürücü sürenin geçirilmiş olması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesinin gabin nedeniyle iptali ile işbu sözleşme kapsamında teminat olarak verilen 25 adet çek nedeniyle davalıya borçlu bulunmadığının tespiti olmak üzere iki adet talepte bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının gabin hukuki nedenine dayanmış olduğu gözetilerek yasada öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre içinde iş bu davanın açılmamış olması nedeniyle davanın reddine dair hüküm kurulmuş ise de davacının ikinci talebi ile sözleşme kapsamında verilen 25 adet çek nedeniyle borçlu bulunmadığının da tespitini talep ettiği, davalının da iş bu dava açılmadan önce ... Noterliği'nin 01.07.2008 tarihli ve 16151 yevmiye sayılı ihtarname ile taraflar arasındaki bayilik sözleşmesi feshettiği dikkate alınarak dava tarihi itibariyle söz konusu çekler nedeniyle borçlu bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla işin esasına girilmeden sunulan deliller değerlendirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8193, Karar No: 2017/8602, Tarih: 27.09.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/8193 E.  ,  2017/8602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, yersiz ödenen döner sermaye payının tahsiline yönelik başlatılan takibe vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17909, Karar No: 2015/26024, Tarih: 01.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17909 E.  ,  2015/26024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse… aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına… saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 02/06/1999 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 02/06/1999 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17094, Karar No: 2015/38329, Tarih: 11.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/17094 E.  ,  2015/38329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay tarihinde, gündüz vakti, sanık ..’ın, yaşları nedeniyle evrakları tefrik edilen arkadaşları .. ve .. ile birlikte hareket ederek; yakınanlar .... ve ...’yı, ...'in kullandığı ....... plakalı, ... marka araca bıçak zoru ile bindirerek, ... İlçesi sınırları içinde bulunan, ...yanındaki tenha bir inşaata götürdükleri, orada bıçak ve demir çubukla tehdit edip, darp ederek, yakınanlardan ....’yı üç gün, ..’i bir hafta mutad iştigaline engel teşkil edecek şekilde yaralayarak; ...’dan 420 TL değerindeki ... marka cep telefonu ve ...’den de 400 TL değerinde altın zinciri gasp ettikten sonra, inşaattan çıkartıp, ... minibüs durağına bıraktıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 765 sayılı TCY'nın 499/1-son; 5237 sayılı TCY'nın 149/1-a-c, 109/2-3-a-b- (18 yaşından küçük yakınan ...’ya yönelik eylemi nedeniyle ayrıca 109/3-f) maddelerine uyduğu, ancak karşılaştırmanın 765 sayılı Yasanın 497/2.maddesiyle yapılıp, 5237 sayılı Yasa hükümleri lehe görülüp uygulama yapıldığı halde, yağma suçunun yanı sıra hürriyeti tahdit suçundan da hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, yapılan uygulamanın açıkça sanık lehine olması ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; sanık .... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7947, Karar No: 2015/44608, Tarih: 05.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/7947 E.  ,  2015/44608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/197239

MAHKEMESİ : Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2008

NUMARASI : 2007/117 (E) ve 2008/177 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, mağdurun tüm parası olan 2,25 TL'nin değer olarak az olmadığı ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın; sanık hakkında, aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından ve kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak, anılan Yasanın 31/3. maddesinin, 168/3. maddesinden sonra uygulanması, sonuca etkili bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık E.. K.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olmakla reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16126, Karar No: 2014/20180, Tarih: 17.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16126 E.  ,  2014/20180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/182052

Mahkemesi : Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 12/04/2012

Numarası : 2011/339-2012/215

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Kızılay Derneği Edirne Şube Başkanı olan sanığın, Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 04/07/2003 tarih ve 7697 sayılı kararı ile korunması gerekli sivil mimarlık örneği olarak tescilli ve anılan kurulun 05/10/2007 tarih ve 1632 sayılı kararı ile uygun bulunan Koruma Amaçlı İmar Planında kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanında kalan mülkiyeti Türkiye Kızılay Derneği'ne ait olan taşınmazın, Koruma Bölge Kurulu'nun 17/12/2010 gün ve 3327 sayılı kararı ile uygun bulunan restorasyon proje ve raporunda, yapının bodrum kat taş duvarlarının korunduğu, sadece üst kısmının alınacağı, özgün su basman seviyesinin korunacağının belirtilmesine rağmen, yapının tamamının kaldırıldığı, özgün su basman seviyesi olan taş duvarlarının yok edildiğinin tespit edildiği, mimar Sedat Kuru tarafından hazırlanan restorasyon raporunun 3. paragrafında, yapının bodrum kat yığma taş duvarlarının korunacağı, taş duvarlar üzerine yapılmış olan sıvaların kazınarak orijinal hale getirileceği, bodrum kat içerisinde sonradan örülen tuğla duvar ile bodrum kata giriş kapatıldığından, bu duvarın da söküleceğinin belirtildiği, dosya kapsamında mevcut sanat tarihçisi ve mimar bilirkişilerin raporlarında, davaya konu tescilli yapının parselinde yapılan hafriyat sonucu, mevcut yol kotunun yaklaşık 3 metre altına inildiği ve yapının bodrum kat su basman (üst temel) ve temel duvarlarının söküldüğünün görüldüğü, parselde oluşan hafriyat çukurunun kesitlerinde ve tabanında tescilli yapıya ait özgün hiçbir yapı kalıntısına rastlanılmadığı, korunması gerekli taşınmaz kültür varlığına geri dönüşü mümkün olmayan kalıcı, inşai ve fiziki müdahalede bulunulduğunun belirtildiği, bu itibarla sanığın, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1-1. cümlesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13609, Karar No: 2010/21635, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13609 E.  ,  2010/21635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Çayır niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dairemize aynı bölgeden intikal eden dosyalardan çayır otunun ortalama dekara verim miktarı otlatma payı da dahil olmak üzere 550-600 kg'dır. Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan çayır otunun dekara verim miktarına yüksek oranda otlatma payı eklenerek 730 kg alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14557, Karar No: 2016/6484, Tarih: 11.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14557 E.  ,  2016/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş ve adli rapora göre katılanda meydana gelen kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını ağır derecede etkilediğinin belirlenmesi karşısında, tayin edilen cezanın katılanda meydana gelen yaralanma ile orantılı olarak TCK.nun 87/3. maddesi uyarınca arttırılması gerekirken, yazılı biçimde 1/6 oranında arttırım yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 11.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14599, Karar No: 2012/2852, Tarih: 27.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/14599 E.  ,  2012/2852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, eşler arasındaki çeyiz senedinde yazılı çeyiz ve ziynet eşyalarının değerinin ödenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekili ile davalının 18.05.2007 tarihinde evlendiklerini, taraflar evlenirken, teslim tutanağı ile çeyiz ve ziynet eşyalarının davalı eşe teslim edildiğini, eşler ayrılırken, çeyiz eşyası tutanağında belirtilen çeyiz ve ziynet eşyalarının müvekkiline teslim edilmediğini, çeyiz teslim tutanağında yazılı çeyiz ve ziynet eşyalarının değerinin 56.150,00 TL olduğunu, 56.150,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müşterek meskene 56.000,00 TL'lik çeyiz eşyası getirmediğini, çeyiz senedine halk arasında bilinen ve aslında olmayan eşyaların yazılarak düğünde damada imzalatılmasının adet haline geldiği bir belge olduğunu, boşanma davasının görüldüğü sırada verdiği cevap dilekçesi ile de, davacının müşterek haneyi terk ederken yanında müvekkilinin ve ailesinin borçlanarak aldığı 5 adet 20'şer gram altın bilezik, 1 adet altın kol saati, 1 çift altın küpe, 3 adet altın yüzük, 1 adet altın künyeyi yanında götürdüğünü, düğünde takılan küçük altınların bozdurulup önce bilezik yapıldığını, sonra da tarafların borcu için harcandığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, eşyaların tamamının teslim edildiğine ilişkin davacının kabulü, davalının savunması bulunmamasına rağmen, toplanan delillerden davacının evlenirken getirmiş olduğu çeyiz eşyalarının davacıya iade edildiği, altın takı ve ziynet eşyalarını da davacının evden ayrılırken yanında götürdüğü kabul edilerek kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Olayımızda; davacı, davasında çeyiz teslim tutanağına dayanmış olup, teslim tutanağı davalı tarafından teslim alan sıfatı ile imzalanmıştır. Davalının imzaya ilişkin itirazı söz konusu olmadığı gibi, ayrıca teslim tutanağının iptaline ilişkin mahkemece verilmiş bir karar da bulunmamaktadır. Bu nedenle teslim tutanağı, tutanakta yazılı çeyiz ve ziynet eşyalarının davalıya teslim edildiği hususunda tarafları bağlar, yazılı belgenin aksi de yazılı delille kanıtlanabilir, davalı tarafından yazılı belgenin aksine yazılı bir belge sunulamadığına göre, çeyiz senedinde yazılı çeyiz ve ziynet eşyalarının davalıya teslim edildiğinin kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece çeyiz tutanağında belirtilen eşyalar yönünden davalıya teslim edilen eşyalar ile davacı tarafından götürüldüğü kanıtlanabilen eşyaların değerlerinin belirlenerek gerektiğinde mahsup yapılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozlmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.