muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/608, Karar No: 2023/4486, Tarih: 28.03.2023

Mahkemenin 24.09.2020 tarihli ve 2019/25 Esas, 2020/189 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda yapılan araştırma sonucu davacının yeraltı maden işçisi olduğu tespit edildiği, usul ve yasaya uygun yeni bir bilirkişi raporu doğrultusunda alacakların hüküm altına alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2021/412 Esas, 2021/4781 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece davacı işçinin yeraltı çalışanı mı ya da yer üstü çalışanı mı olduğu hususu davalı işverenden sorularak araştırılmış ve davacı işçinin yeraltı çalışanı olduğu tespit edilmiş ise de, bozma ilâmının 2 numaralı bendinde belirtilen, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 23 üncü maddesinin üç numaralı alt bendinde "... altı işletmesi halinde bulunan madenlerde cevher istihsali ve bununla ilgili diğer bütün işlerde çalışanların münhasıran yer altında çalıştıkları zamanlara ait ücretleri" gelir vergisinden; 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'na ekli (2) sayılı tabloda, "Toprakaltı işletmesi halinde bulunan madenlerde cevher istihsali ve bununla ilgili diğer bütün işlerde çalışan işçilerin yeraltındaki çalıştıkları günlere ait ücretleri ve primlerinin ödenmesinde düzenlenen kağıtlar" damga vergisinden istisna tutulmaya yönelik kanun maddelerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı hususu değerlendirilmeksizin aylık brüt ücret tutarının belirlenmesinin hatalı olduğu, fazla çalışma ücreti alacağına ilişkin yeniden bir hesaplama yapılarak usuli kazanılmış hak ilkesine de aykırı olacak şekilde fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınmasının da hatalı olduğu, davacının ... sözleşmesinin 31.12.2012 tarihinde sona erdiği hususu dikkate alındığında yeraltı maden işlerinde çalışan işçiler için öngörülen düzenlemenin yürürlükte olmadığı, buna göre fazla çalışma süresinin tespitinde, 4857 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesinin ilk cümlesi uyarınca haftalık çalışma süresi 45 saat kabul edilmek suretiyle davacının fazla çalışma süresinin ve fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması gerekirken; bilirkişi tarafından yeraltı işlerinde çalışan işçilere ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihi yanlış değerlendirilmek suretiyle fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasının isabetli olmadığı, imzasız ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödemesi olan dönemleri ve miktarları ayrıntılı olarak tablo hâlinde gösteren, denetime elverişli ve açıklayıcı bir ek rapor aldırılarak, fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilecek miktarın net mi, brüt mü olduğu da belirlenerek yeniden hesaplattırılması gerektiği, ücret alacağı konusunda bir bozma nedeni bulunmamasına karşın daha önce reddedilmesine rağmen bozma sonrası brüt 435,24 TL ücret alacağına karar verilmiş olmasının da hatalı olduğu gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

F. Mahkemece Üçüncü Bozmaya Uyularak Verilen Karar

F. Mahkemece Üçüncü Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 16.....2022 tarihli ve 2021/123 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararı ile davacının yeraltı çalışanı olduğu netleştirilerek, bozma ilâmında belirtilen diğer hususları da dikkate alan yeni bir bilirkişi raporu al, bilirkişi raporunda her ne kadar 4857 sayılı Kanun'un 41 inci maddesine göre hesaplama yapılmış ise de kanun maddesinin yürürlük tarihi 01.01.2015 olduğu ve davacının çalışmasının bu tarihten öncesi olduğundan bu maddenin uygulanması mümkün olmadığı, resen fazla çalışma ücreti hesabının 1,5 kat zamlı ücretten hesaplanarak %30 indirim yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; bilirkişi raporunda imzasız ücret bordrolarının dikkate alındığını ve mahsup yapıldığını, dava dosyasında dinlenilen tanıkların ve davacıların beyanları ile dilekçelerde belirtildiği üzere imzasız ücret bordrolarında tahakkuk edilen ödemelerin yapılmadığını, yine hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yeraltı çalışanı olması nedeniyle 1,5 değil 2 çarpanı kullanıldığını, davalı itirazı üzerine ek rapor alınmadan Mahkeme hâkimince hesaplama yapıldığını, yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, davacının usuli kazanılmış haklarının dikkate alınmadığını, yargılama giderinin hatalı hesaplandığını belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... Şirketi vekili; husumet def'inde bulunduklarını, davanın kısmi dava olarak açıldığını, ıslaha karşı zamanaşımı itirazlarının dikkate alınmadığını, davacı tanıklarının müvekkili davalı Şirkete aynı talepli davalarının bulunduğunu, işçinin imzasını taşıyan bordronun sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğinde olduğunu, yıllık izinlerini kullandığını belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

3. Davalı ... Şirketi vekili; davacı tanıklarının davalı Şirket ile aynı konularda davaları bulunduğunu, beyanlarına itibar edilmesinin hatalı olduğunu, fazla çalışmanın normal ücretin 2 katı alınarak hesaplanmasının hatalı olduğunu, davacının ücretinin bordrolara göre belirlenmesi gerektiğini belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret miktarı ile fazla çalışma alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı Kanun'un 32 ve 41 inci maddeleri.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4857 sayılı Kanun'un 32 ve 41 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ... davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacı ile davalı ... Şirketine yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14950, Karar No: 2022/2294, Tarih: 25.04.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/14950 E.  ,  2022/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2018 tarih ve 2017/368 - 2018/128 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte yardım etme

Hüküm :TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm,

24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgütle irtibatlı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamından eylemleri terör örgütüne üye olma suçunu oluşturan sanığın örgüte yardım etmek suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi, atfın niteliği ve aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4022, Karar No: 2021/3593, Tarih: 08.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4022 E.  ,  2021/3593 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.08.2012 tarihinde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2021 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, paydaşlar arasında çaplı taşınmaza yönelik elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı vekili;davalı ile ortak mirasbırakanları ...’den kalan 1111, 1118, 1151, 1214, 1227, 1257, 1259, 1315 ve 426 parsel sayılı taşınmazların tamamını uzun yıllardır davalının tek başına kullandığını, çay ve meyve bahçelerinden gelir elde ettiğini, kendisinin taşınmazlardan yararlanamadığını ileri sürerek, payına yönelik elatmanın önlenmesini ve dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık dönem için 6100 sayılı HMK’nın 107/2. maddesi gereğince fazlaya dair haklarını saklı tutarak,dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faiz miktarı da dahil olmak üzere şimdilik 10.000,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, iddiaların yersiz olduğunu, 2010 yılı için dava konusu taşınmazlardaki çaylıklar yönünden davacıya ödeme yaptığını, çaylıkların kendisi tarafından dikilip yetiştirildiğini, öte yandan intifadan men şartının da gerçekleşmediğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk kararda; davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlarda davacının payına yönelik elatmanın önlenmesine, yasal faiz de dahil olmak üzere 10.000,00TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı tarafından temyiz talebinde bulunulmuş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince:” …Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 1111, 1118, 1151, 1214, 1227, 1257, 1259, 1315 parsel sayılı çalılık vasıflı taşınmazların tamamı ile 426 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazın ¾ payının ... Büyük adına kayıtlı olduğu, ...’nin 30.05.1962 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı kızı ...ile davalı oğlu Mustafa’yı bıraktığı, mirasçılar ...ve Mustafa’nın dava konusu taşınmazlarda elbirliği mülkiyet üzere paydaş oldukları kayden sabittir.

Somut olaya gelince, dava konusu 426 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki niteliği tarla ve diğer dava konusu taşınmazların tapu kaydındaki nitelikleri çalılık iken davalı tarafindan dava konusu 1111 sayılı parselin 1/3’ünün, 426 sayılı parseldeki mirasbırakan ...’nin sahibi olduğu ¾ payın tamamının ve 1315 sayılı parselin tamamının çaylık ve kivilik haline dönüştürüldüğü, dava konusu 1111 sayılı parselin kalan 2/3’ünün ve 1118 sayılı parselin tamamının mirasbırakan ... zamanında çalılık haline dönüştürüldüğü, kalan taşınmazların ise halen çalılık olduğunun keşfen ve tanık beyanları ile saptandığı, o halde davalı tarafindan çalılık ve kivilik haline dönüştürülen kısımlar yönünden davalının dönüştürmeden önceki tarla ve çalılık cinsi üzerinden bilirkişi incelemesiyle hesaplanacak ecrimisilden sorumlu olacağı kuşkusuzdur. Öte yandan, halihazırda çalılık olan dava konusu 1151, 1214, 1227, 1257 ve 1259 parsel sayılı taşınmazları davalının kullandığını beyan etmediği, toplanan deliller ile de anılan taşınmazları davalının kullanıp kullanmadığı hususu üzerinde durulmadığı, bir başka deyişle elatmanın önlenmesi isteği açısından davalının anılan taşınmazların tamamını kullanarak davacının kullanımına engel olup olmadığının açıklığa kavuşturulmadan sonuca gidildiği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, davalı tarafından çaylık ve kivilik haline dönüştürülen kısımlar yönünden tarla ve çalılık cinsi üzerinden bilirkişi incelemesiyle belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi, ayrıca dava konusu 1151, 1214, 1227, 1257 ve 1259 parsel sayılı taşınmazların tamamını davalının kullanıp kullanmadığı hususu üzerinde durulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.”gerekçesiyle karar bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak:”…Dava konusu taşınmazların tapu kaydının incelenmesinde muris Dursunali Büyük adına kayıtlı olduğu görülmüştür. Dava dilekçesinin incelenmesinde ise davalının taşınmazları yıllardır kullandığı, çay ve meyve bahçelerinden gelir elde ettiklerini ancak davacının kullanmasına engel oldukları iddia edilmiştir. Keşif mahallinde dinlenen tanık ... ve ...; 1111, 1118, 426, 1315 parsel sayılı taşınmazları yaklaşık 50 senedir davalının kullandığını,1214, 1257, 1259 ve 1227 parsel sayılı taşınmazları ise kimsenin kullanmadığını ve ayrıca davalının söz konusu taşınmazları davacıya bırakarak buralari kullanabileceğini söylemişlerdir. Yine bozma ilamından önce yapılan keşifte de bir kısım tanık ve mahalli bilirkişiler tarafından 1214, 1257, 1259 ve 1227 parsel sayılı taşınmazları hiç kimsenin kullanmadığını ve diğer taşınmazları da yaklaşık 1966-1967 senesinden beri davalının kullandığını beyan etmişlerdir.Tüm dosya kapsamı bir bütün olarak incelendiğinde; dava konusu taşınmazlardan 1214, 1257, 1259 ve 1227 parsel sayılı taşınmazların zeminde ağaçlık ve çalılık vasfında olduğu, dinlenen tanık ve mahalli bilirkişi anlatımlarından söz konusu taşınmazları hiç kimsenin kullanmadığı anlaşılmıştır

.Tüm dosya kapsamı bir bütün olarak incelendiğinde; dava konusu taşınmazlardan 1214, 1257, 1259 ve 1227 parsel sayılı taşınmazların zeminde ağaçlık ve çalılık vasfında olduğu, dinlenen tanık ve mahalli bilirkişi anlatımlarından söz konusu taşınmazları hiç kimsenin kullanmadığı anlaşılmıştır. Dolayısıyla bu taşınmazlar bakımından davalının davacının kullanımını engelleyecek nitelikte herhangi bir fiili bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar vermek gerekmiştir. Ayrıca 1111, 1118, 426 ve 1315 parsel sayılı taşınmazlar bakımından da davalının yaklaşık 50-60 senedir söz konusu taşınmazları kullandığı, davacı tarafından mahkememizde görülmekte olan dava açılana kadar herhangi bir itirazın gelmediği tanık ve mahalli bilirkişi anlatımlarından anlaşılmıştır. Dolayısıyla bu taşınmazlar bakımından da yerleşik Yargıtay içtihatlarında belirtildiği üzere davalının uzun süreli fiili kullanımı olduğu, dolayısıyla davacının bu taşınmazlar bakımından açmış olduğu el atmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı bulunmadığı ve davacı tarafından paylaşımı sağlama amacıyla ortaklığın giderilmesi davası açılması gerektiği anlaşıldığından davanın reddine karar vermek gerekmiş, ecrimisil isteği bakımından da bozma ilamında bahsedildiği üzere davalı tarafından taşınmazların kivi ve çaylık hâline dönüştürülmeden önceki hâline göre hesap edilen değer hükme esas alınmış…”gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,hükme karşı davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Bilindiği üzere; bozmaya uyan mahkemenin bozma kararında belirtildiği şekilde işlem yapmak ve orada gösterilen doğrultuda hareket etmek zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda bozmaya uyulmakla taraflar lehine usuli kazanılmış hak doğacağından artık mahkemece bozma gereklerini yerine getirme zorunluluğu doğar.

Ne var ki; Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin yerine getirildiği söylenemez.

Şöyle ki, bozma ilamında davalı tarafindan çaylık ve kivilik haline dönüştürülen kısımlar yönünden davalının dönüştürmeden önceki tarla ve çalılık cinsi üzerinden bilirkişi incelemesiyle hesaplanacak ecrimisilden sorumlu olacağı,çalılık olan dava konusu 1151, 1214, 1227, 1257 ve 1259 parsel sayılı taşınmazları davalının kullandığını beyan etmediği,toplanan deliller ile de anılan taşınmazları davalının kullanıp kullanmadığı hususu üzerinde durulması gerektiği, elatmanın önlenmesi isteği açısından davalının anılan taşınmazların tamamını kullanarak davacının kullanımına engel olup olmadığının açıklığa kavuşturulmadan sonuca gidildiği,davalı tarafından çaylık ve kivilik haline dönüştürülen kısımlar yönünden tarla ve çalılık cinsi üzerinden bilirkişi incelemesiyle belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi, dava konusu 1151, 1214, 1227, 1257 ve 1259 parsel sayılı taşınmazların tamamını davalının kullanıp kullanmadığı hususu üzerinde durulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği hususları üzerinde durulmasına karşın Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7569, Karar No: 2015/2782, Tarih: 10.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7569 E.  ,  2015/2782 K.**

* BASIN YOLUYLA KİŞİLİK HAKLARININ İHLALİ

* MANEVİ TAZMİNAT

* ELEŞTİRİ SINIRLARININ AŞILMASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 4

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 24

**"İçtihat Metni"**

Davacı İ.. U.. vekili Avukat S.. Ç.. tarafından, davalılar O.. T.. ve diğeri aleyhine 17/04/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yerel “Evrim” gazetesininde, davalı O.. T.. tarafından yazılan muhtelif tarihli köşe yazıları ile kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, yazıların eleştiri niteliğinde olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, dava konusu yazılardan “...Peki İbiş ne yapıyor? O da küsüyor...” diye başlayan bölümdeki yazının eleştiri sınırlarını aştığı ve davacının kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Olay tarihi, olayın gelişimi, sarfedilen sözlerin niteliği ve yayının mahalli gazetede yapılması ve yukarıdaki ilkeler birlikte değerlendirildiğinde davalılar aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır, daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.