muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/306, Karar No: 2024/3541, Tarih: 06.05.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının kötü niyetli olduğunu, yasa dışı şekilde para topladığını, zamanaşımının ileri sürülmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, davacının adil yargılanma ve mülkiyet haklarının ve eşitlik ilkesinin ihlal edildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 inci ve 336 ncı maddeleri

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13879, Karar No: 2013/15184, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13879 E.  ,  2013/15184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre kamulaştırılan taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye alınan ürünlerin 2012 yılına ait dekar başına ortalama veriminin, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatının ve dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) esas alınması gerekirken, bilirkişi kurulunca 2011 yılı verilerinin esas alınması ve hesaplanan m² değerinin dava tarihine endekslenmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6194, Karar No: 2013/8012, Tarih: 30.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6194 E.  ,  2013/8012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın sebebiyet verdiği kazada, müvekkiline ait aracın hasarlandığını, kaza tutanağında fahiş hata yapılarak tüm kusurun müvekkiline verildiğini, oysa müvekkilinin geçiş önceliğinin bulunduğunu, davalı kurumun müvekkilinden kendilerine ait otobüsün tamir süresince çalışamadığından bahisle gelir yoksunluğu zararını da talep ettiğini, müvekkilinin kendi aracını tamir ettirdiğini ve davalıya 480,10 TL gelir kaybı zararı ödediğini belirterek 2.520 TL onarım gideri ile 480,10 TL gelir kaybı zararının ödeme tarihlerinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza tutanağının doğru olduğunu, müvekkiline ait aracın davacıdan önce kavşağa girdiğini ve geçişini tamamlamak üzereyken, davacının aracı ile otobüün sağ arka kapı kısımlarından çarptığını, kusuru kabul etmediğini, müvekkiline ait aracın sürücüsünün, hizmet alımı yapılan ... A.Ş Genel Müdürlüğü'nde İş Kanununa tabi olarak çalıştığını belirterek davanın ZMSS Şirketi ...ile ... A.Ş ve ...'a ihbarını ve reddini savunmuştur.

Dava ihbar olunan ... A.Ş vekili, kusuru kabul etmediğini, tutanağın doğru olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dava ihbar edilen ..., son durağa doğru seyrettiğini, kavşağı geçtiğini, sağdan araç geldiğini gördüğünü, mesafe uzak olduğundan durur diye düşündüğünü, ancak aracın durmadığını, frene basmadan aracının sağ arka tamponundan çarptığını, kusurunun olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.958,30 TL tazminatın 567,80 TL'sının 11.7.2011, 991,20 TL'sının 9.2.2012, 63,20 TL'sının 11.7.2011, 336,07 TL'sının 7.11.2011 tarihlerinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Kaza tespit tutanağında, davacı aracının kavşaktan geçişini tamamlamak üzere olan davalıya ait otobüsün sağ arka çamurluk kısmına çarpması sonucu meydana gelen kazada davacı ...'in kavşaklarda geçiş önceliğine uymadığından tamamen kusurlu olduğu belirtilmiştir. Davacı aracı 1997 model opel vectra otomobil, davalı aracı ıkarus marka 1992 model belediye otobüsüdür. Davacı kaza sebebiyle hasarlanan aracını tamir ettirmiş, toplam 2.520 TL onarım giderini gösteren faturaları dosyaya sunmuştur. Yine davalı aracının tamir süresince çalışamaması nedeniyle davalının talebi üzerine 480,10 TL tutarında gelir kaybı zararıda davacı tarafından ödenmiştir. Davacı vekili, kaza tesbit tutanağında belirlenen kusur durumunun hatalı olduğunu, müvekkilinin davalıya göre daha geniş olan ... Bulvarında seyrettiğini, geçiş önceliğinin müvekkilinde bulunduğunu belirterek müvekkilinin aracında oluşan hasar bedeli (onarım gideri) ile davalıya ödenen gelir kaybı toplamı 3.000 TL'nın davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı aracının kendinden önce kavşağa giren ve kavşağı tamamlamak üzere olan müvekkiline ait otobüsün sağ arka kapı kısımlarından çarptığını, geçiş önceliğinin müvekkiline ait araçta olduğunu savunmuştur. Olay yerine ve araçların hasarına ait fotoğraflar dosyada mevcuttur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda olay mahallinin kontrolsüz dörtlü kavşak olduğu, davacı aracının davalı aracına göre sağdan kavşağa geldiği, davacı aracının geçiş önceliğinin bulunduğu, kavşağın ortasında çarpışmanın olduğu, banu göre davalı tarafın %70 oranında, davacının da kavşağa yaklaşırken olabilecek tehlikelere karşı kontrollü hızla kavşağa girmemesi, kendinden önce kavşağın ortasına gelen davalı taraf aracının sağ arka çamurluk kısmına çarpması, davalı sürücüyü korna vs ile uyarmaması, fren tedbiri almaması sebebiyle %30 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Tarafların itirazı üzerine alınan ek raporda da aynı kanatte olduğunu bildirmiştir.

Dava ihbar edilen davalı aracının sürücüsü ...'ta yönetimindeki EGO Genel Müdürlüğüne ait otobüsle son durağa seyrettiğini, kavşağı geçtiğini, sağ taraftan davacı aracının geldiğini gördüğünü, mesafe uzak olduğundan duracağını düşündüğünü ancak davacı aracının durmadığını, frene basmadan otobüsün sol arka tamponundan çarptığını, kavşağı kurtarıp çıktığını, kusurunun olmadığını ifade etmiştir.

Dava ihbar edilen davalı aracının sürücüsü ...'ta yönetimindeki EGO Genel Müdürlüğüne ait otobüsle son durağa seyrettiğini, kavşağı geçtiğini, sağ taraftan davacı aracının geldiğini gördüğünü, mesafe uzak olduğundan duracağını düşündüğünü ancak davacı aracının durmadığını, frene basmadan otobüsün sol arka tamponundan çarptığını, kavşağı kurtarıp çıktığını, kusurunun olmadığını ifade etmiştir.

Kaza tespit tutanağında taraflara izafe edilen kusur oranı ile bilirkişi raporunda izafe edilen kusur oranları çelişmiştir. Mahkemece, kaza tutanağı ile çelişen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuştur. Davalı taraf kaza tespit tutanağında tespit edilen kusur durumunun doğru olduğunu ileri sürmektedir.

Bu durumda mahkemece, Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden seçilecek kusur konusunda uzman bilirkişi kurulundan tarafların kusur durumlarının tespiti hususunda araçlarda meydana gelen hasarlı kısımlar, çarpma noktaları, kaza tespit tutanağı, kroki, davacı tarafın iddiaları, davalı tarafın savunmaları ve itirazları ve tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirildiği, önceki bilirkişi raporunun da irdelendiği, kaza tespit tutanağı ile hükme esas alınan bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışıldığı, gerekçeli, ayrıntılı, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken

yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı EGO Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4057, Karar No: 2018/14462, Tarih: 12.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/4057 E.  ,  2018/14462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, aleyhine hükmolunan maddi tazminat ve velayet yönünden, davalı kadın tarafından ise; kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı erkek ağır kusurlu bulunarak tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemece davacı erkeğe yüklenen sadakatsizlik vakıasının ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya neden olan olaylarda eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Yanılgılı değerlendirme sonucu davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit derecede kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminat hükmolunamaz (TMK m. 174/1-2). Kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1. maddesi koşulları oluşmamıştır. O halde davalı kadın yararına maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Mahkemece kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, bu hususta hüküm kurulmaması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

5-Mahkemece yapılan yargılama sonucunda tarafların ortak çocuklarından 2010 doğumlu ...’ın ve 2013 doğumlu....'in velayetleri davalı anneye, 2009 doğumlu ...’un velayeti ise davacı babaya verilmiştir. Dava dosyası içerisinde bulunan sosyal inceleme raporlarında; velayeti babaya verilen ...'un babaanne ile yaşadığı, 2013 doğumlu ...‘in yaş itibari ile anneye muhtaç olduğu, 2010 doğumlu ...'ın anne ile yaşamak istediği belirtilmiştir. Velayetin düzenlemesinde, çocukların kardeşlik ve paylaşım duygusunun gelişimi için çocuğun üstün yararı gerektirmediği taktirde "kardeşlerin birbirinden ayrılmaması ilkesi" esastır. Kardeşlerin birbirinden ayrılmasının onların bedeni ve ruhi gelişimlerine olumsuz etki yapacağı kuşkusuzdur. Açıklanan nedenlerle ortak çocuk 2009 doğumlu ...’un velayetinin de davalı anneye verilmesi gerekirken davacı babaya verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

6-Mahkemece velayetleri anneye verilen ortak çocuklar yönünden iştirak nafakası talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda hüküm kurulmaması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

6-Mahkemece velayetleri anneye verilen ortak çocuklar yönünden iştirak nafakası talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda hüküm kurulmaması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3., 4., 5. ve 6. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.12.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8907, Karar No: 2016/4896, Tarih: 23.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8907 E.  ,  2016/4896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 121 ada 80 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda yapılan değerlendirmede münavebeye alınan dava konusu taşınmazın tarla kabul edilen kısmında buğday, buğday samanı ve fiğin, zeytinlik alanı için zeytinin ve otlak kısım için kuru ot ürünlerinin 2014 yılı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerini, kg. başına toptan satış fiyatlarını ve ayrıntılı üretim giderlerini gösteren veri listesinin ve ayrıca ilçe genelinde kuru arazide uygulanan mutad münavebe planının ... ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22047, Karar No: 2014/36191, Tarih: 18.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22047 E.  ,  2014/36191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2011/107-2012/676

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, açılan ihaleler sonucunda, davalı işverenlerle hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalı şirketlerin çalıştırmış oldukları işçilerden Mikdat Canoğulları’nın, kıdem, ihbar tazminatı ve benzeri işçilik alacakları nedeniyle, iş mahkemesinde açmış olduğu davanın Belediye aleyhine sonuçlandığını, başlatılan icra takibi üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, dava dışı işçiye yapılan ödemenin, faiziyle birlikte davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 7.8.2012 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, ilamda her bir davalı yönünden ayrı ayrı belirtilen miktarların, yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalı şirketler tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece, Belediye tarafından ödenen işçi alacaklarından, asıl işveren davacı Belediye ile davalıların yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulü ile hüküm kurulmuş ise de, bir kısım davalılar ile Belediye arasında imzalanan hizmet sözleşmeleri ve eki olan şartnamelerde, “yüklenicinin sözleşme ile ilgili kıdem tazminatı gibi işçilik haklarından ve işçi ile arasındaki ihtilaflardan kendisinin sorumlu olacağı” açıkça belirtilmiştir. Buna göre, sözleşme ve eki olan şartnamelerde bu şekilde açık hüküm bulunan davalılar yönünden, davacı Belediye ve davalıların yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulüne olanak yoktur. Tarafların serbest iradeleri ile düzenlemiş oldukları sözleşme ve şartname hükümleri tarafları bağlayacağından, hizmet sözleşmelerinde yüklenicinin sorumluluğuna ilişkin bu şekilde açık hüküm olan hallerde, davacı Belediyenin asıl işveren olarak ödemiş olduğu miktarın tamamını ilgili davalıdan rücuen tahsilini talep edebileceğini kabul etmek gereklidir.

O halde mahkemece taraflar arasındaki hizmet sözleşmeleri ve eki olan şartnamelerde, dava konusu işçi alacakları nedeniyle yüklenicinin sorumlu olduğunun düzenlendiği davalılar yönünden, davacı Belediyenin asıl işveren olarak ödemiş olduğu miktarın tamamını davalılardan rücuen tahsilini talep edebileceğinin, bu hususta sözleşme ve eki şartnamelerde hüküm bulunmayan davalılar yönünden ise, davacı Belediye ve davalı yüklenicinin, kararda olduğu gibi yarı yarıya sorumlu olacaklarının kabulü ile, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, açıklanan hususlar göz ardı edilerek, tüm davalılar yönünden yarı oranda sorumluluğun kabul edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2930, Karar No: 2019/5052, Tarih: 27.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2930 E.  ,  2019/5052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A) Sanık ... hakkında verilen düşme hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydına göre hükümden önce 19.10.2014 tarihinde vefat etmesi nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının ... sayılı TCK'nin 64 ve ... sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün istem gibi ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanık ... hakkında aynı takvim yılına ilişkin olarak verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

1- Sanık ... yönünden; ... sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan komisyon mütalaasının ... adına düzenlenmiş olduğu, sanık ... yönünden usulüne uygun olarak verilmiş bir mütalanın bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili kurumdan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

2- Sanık ... yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

a) 2007 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanılması nedeniyle, zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

b) Suça konu faturaların Mayıs ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle “25.06.2007” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2007 yılı” şeklinde eksik yazılması,

c) ... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

27.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.