muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/36569, Karar No: 2011/5874, Tarih: 23.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/36569 E.  ,  2011/5874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/81667

MAHKEMESİ : Şereflikoçhisar Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2007

NUMARASI : 2007/154

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

17/10/2006 tarihli denetim tutanağında, çökeltim havuzunda çöken tuz ve çamurun işletme önünde toprak zeminde gelişigüzel biriktirildiğinin belirtilmesi karşısında, denetim tutanağı düzenleyicilerinin ifadeleri alınarak ve olay yerindeki tespite ilişkin fotoğraflar da incelenerek bu hususta bilirkişiden rapor alındıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7870, Karar No: 2012/27756, Tarih: 21.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/7870 E.  ,  2012/27756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.02.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, son oturumda, davanın başlangıçta Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayanmakla beraber, bu sebeple değil “ruhi ve fikri geçimsizlik” sebebiyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekilinin bu beyanı davanın hukuki sebebinin ıslahı niteliğindedir. Islah, sözlü ve yazılı olarak yapılabilir (HMK.md. 177/1-2) ve karşı tarafın rızasına bağlı değildir. O halde, tarafların delillerinin Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi çerçevesinde değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu husus nazara alınmadan hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.11.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/11733, Karar No: 2011/1992, Tarih: 24.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11733 E.  ,  2011/1992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına, göre temyiz eden davalının hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince, 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde 9,9)%09,9 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde binde 9 harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden, hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmı çıkarılarak, yerine “satış bedeli üzerinden (binde 9,9) %09,9 oranında harcın taraflardan payları oranında alınmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün HUMK.nun 438.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 24.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14522, Karar No: 2010/4889, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/14522 E.  ,  2010/4889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, annesinin nüfus kaydında "..." olan adının "..." olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı ve Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı dava dilekçesinde, annesinin adının... olmasına karşın daha sonra ...adını kullanmaya başlayarak ölünceye kadar da bu adla yaşamını sürdürdüğünü, ölümünden sonra idari işlemle adının tekrar Şerife olarak düzeltildiğini ileri sürerek anne adının nüfus kütüğünde "..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay uygulamalarında ve bilimsel çevrelerde ad üzerindeki hakkın şahsa sıkı sıkıya bağlı bir temel kişilik hakkı olduğu kabul edilmektedir. Bu bağlamda bir kimsenin ölümünden sonra adının değiştirilmesine olanak yoktur. Davacı; anne adının değiştirilmesi suretiyle düzeltilmesini istediğine göre çoğun içinde az da vardır kuralı uyarınca düzeltme isteminin tespiti de kapsayacağı dikkate alınarak davacının annesinin adının ... olarak tespiti yerine ...olarak düzeltilmesine karar verilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının bir numaralı bendinin son satırında yer alan "DÜZELTİLMESİNE, NÜFUSA TESCİLİNE" sözcüklerinin metinden çıkartılarak "TESPİTİNE" kelimesinin metine yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4474, Karar No: 2006/7673, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4474 E.  ,  2006/7673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 172 Ada 1 Parsel sayılı 5131 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman niteliğiyle, Aralık 1948 tarih ve 75 numarada tapuda kayıtlıysa da, 2/B maddesi uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, davalı gerçek kişinin kullanımında olduğundan söz edilerek Hazine adına tarla niteliğiyle tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman niteliğini kayıp etmediği, orman niteliğiyle Hazine adına tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece Orman Yönetiminin davanın kabulüne, dava konusu parselin tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 1975 yılında yapılıp 07.03.1978 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 07.09.1979 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 2002 yılında 3402 Sayılı Yasanın 4. madde hükümlerine göre yapılıp dava nedeniyle kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması mevcuttur.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirmediği ve 2/B madde koşullarını taşımayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 01/06/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11813, Karar No: 2021/16019, Tarih: 01.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/11813 E.  ,  2021/16019 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2012 yılı Nisan ayından 13/02/2019 tarihine kadar davalı işyerinde kesintisiz şekilde şantiye şefi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle Karaman 2.Noterliğinin 13/02/2019 tarihli ihtarı ile feshettiğini, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödenmediğini, çalışması boyunca yıllık izin sürelerini eksik kullandığı gibi iş sözleşmesinin feshinden sonra da eksik kullandığı yıllık izin sürelerine ilişkin ücretinin ödenmediğini, davacının çalışması devam ederken 27/12/2018 tarihinde işveren yetkilisi tarafından tüm çalışanlara “arabuluculuğa gideceğiz, geçmiş dönem tazminatlar ödenecek ve imza atmayanlar işten çıkarılacak, imza atanlar çalışmaya devam edecek, çıkan işçilere mahkemede çok para ödüyoruz, çalışmak isteyen imza atacak her yıl için 2.000,00 TL vereceğiz” diyerek davacı ve işyerindeki tüm çalışanları tehdit etmek suretiyle arabulucuda imza atmak hususunda davacıyı kandırdığını, davacının da işini kaybetmemek ve davalı işyerinde çalışmaya devam edeceği umuduyla 27/12/2018 tarihinde arabulucuda imza atmak zorunda kaldığını, davacının imza attığı ana kadar arabulucuyu hiç görmediği gibi kendisinin de arabuluculuk hususunda bir talebinin olmadığını, bu kapsamda davacı tarafından arabulucuda atılan imzanın irade fesadına dayandığı gibi kanunun amir hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek, 27/12/2018 tarihli ihtiyari arabuluculuk tutanağının iptali ile kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının tamamen özgür iradesiyle işten ayrılmak istediğini ve yine kendi iradesiyle arabulucuya başvurduğunu ve anlaşmaya vardığını, varılan karşılıklı anlaşma neticesinde davacıya işçilik alacakları için 16.000,00 TL gibi yüksek bir bedel ödenmesinin aslında irade fesadının olmadığının en açık göstergesi olduğunu, davacının fazla çalışma yapmasını gerektirecek bir iş yoğunluğu olmadığını, yıllık izinlerini eksiksiz kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, 23/09/2019 tarihli ara kararı ile ihtiyari arabuluculuk tutanağının iptaline ilişkin davanın tefriki ile yeni esasa kaydedilmesine karar verilmiş ve 24/09/2019 tarih ve 2019/774 esas, 2019/603 karar sayılı hüküm ile Mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Karaman Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine hükmedilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2019/3433 esas, 2019/1844 karar sayılı kararı ile hükmün ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ve İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile ihtiyari arabuluculuk tutanağının iptaline dair hüküm kurulmuştur.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, ihtiyari arabuluculuk anlaşma tutanağının geçerli olup olmadığı ve ihtiyari arabuluculuk tutanağının iptali talebinin işçilik alacağı taleplerinden tefrik edilip edilemeyeceği noktalarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesiyle, davacı işçiye davalı işveren yanında çalışırken ve gerçekte bir fesih olmadığı halde 27/12/2018 tarihinde işveren baskısıyla ihtiyari arabuluculuk tutanağı imzalatıldığını, söz konusu tutanağın hem fesih olmadığından hem de irade fesadı nedeniyle geçersiz kabul edilmesi gerektiğini, iptali istenen arabuluculuk tutanağının düzenlenmesinden sonra da kesintisiz olarak davalı işyerinde çalışmaya devam eden davacı işçinin 13/02/2019 tarihinde iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, gerçekte ilk defa gerçekleşen 13/02/2019 tarihli fesihten sonra zorunlu arabuluculuğa müracaat ettiklerini, zorunlu arabuluculuktaki görüşmenin 15/04/2019 tarihinde uyuşmazlıkla sonuçlandığını iddia ederek fesih tarihi olan 13/02/2019 tarihi itibariyle davaya konu ettiği işçilik alacaklarını talep etmiş ve ayrıca irade fesadı ile geçersiz olduğunu iddia ettiği 27/12/2018 tarihli ihtiyari arabuluculuk tutanağının da iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davacı işçi, dava konusu ettiği işçilik alacaklarını 13/02/2019 tarihine göre talep ettiğinden, söz konusu alacaklara hükmedilebilmesi ancak 27/12/2018 tarihli ihtiyari arabuluculuk tutanağının iptali ile mümkündür. Bu hususta verilecek karar, işçilik alacak taleplerini doğrudan etkileyecektir. Anlaşma tutanağının iptali ve alacağın tahsili istemiyle açılan davaların birlikte görülüp sonuçlandırılması gerekirken, gerekçesi de gösterilmeksizin arabuluculuk tutanağının iptaline ilişkin talebin, işçilik alacaklarının talebine ilişkin davadan tefriki ile sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/12/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4463, Karar No: 2016/5306, Tarih: 26.10.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/4463 E.  ,  2016/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 2911 sayılı Kanunun 28/1. maddesi, TCK'nın 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’a yüklenen suçun işlenme tarihi, yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2012 tarih ve 2011/29 Esas, 2012/53 Karar sayılı açıklanması geri bırakılan hükmünden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" ve beşinci fıkrasında yer alan “Birinci fıkra kapsamına giren suçlardan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmiş olması hâlinde dahi, bu madde hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık ... hakkında açılan davaya ilişkin olarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sair yönler incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3716, Karar No: 2019/5552, Tarih: 16.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3716 E.  ,  2019/5552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜM : İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/05/2018 tarih ve 2018/67 esas, 2018/214 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 21/2, 53, 63. Maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezasına ilişkin hükmün sanık müadafii ve re'sen istinafı üzerine hükmün kaldırılmasına; sanık hakkında TCK'nin 87/4.1.cümle, 53, 63. Maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında, maktul ...'ı olası kastla öldürme suçundan TCK'nin 81 ve 21/2 maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükme yönelik olarak sanık müdafiince istinaf yoluna başvurulması üzerine, istinaf talebinin kabulüne ve yeniden kurulan hükümle TCK'nin 87/4 (1.cümle) maddesi uyarınca sanığın, 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.01.2019 gün ve 2018/1466 E.-2019/103 K. sayılı kararını, sanık müdafiinin süresinde süre tutum dilekçesi vererek temyiz ettiği, gerekçeli kararın sanık müdafiine 15/02/2019 tarihinde tebliğ edildiği, buna rağmen sanık müdafiinin temyiz talebini 7 günlük yasal süreden sonra 04/03/2019 tarihinde yapmış olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nin 294/1 ve 295/1 maddeleri uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298.maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilerek; katılan vekili temyizi ve temyiz sebepleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.01.2019 gün ve 2018/1466 E.-2019/103 K. sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, CMK'nin 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/12/2019 tarihinde Heyetimizden Sayın Üye ...’in temyiz nedeni olmaksızın inceleme yapılabileceğine ilişkin karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verilmiştir.

KARŞI OY;

KARŞI OY;

5271 sayılı CMK'da olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1. maddesinde temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295. maddesinde temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. madde: Yargıtay...... yada temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301. madde: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.CMK 308. madde: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını resen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10,11, 36, 90. maddeleri ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini ,yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin kızılelması sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK da sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.