muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7121, Karar No: 2023/3778, Tarih: 05.06.2023

..." dediği, bunun üzerine mağdurun sanığın telefonunu "... Abim" diye kendi telefon rehberine kaydettiği, o gece sanık ile mağdurun saat 03:00'a kadar mesajlaştıkları, ertesi gün görüşmeye karar verdikleri,suç tarihinde mağdurun rahatsız olduğunu söyleyerek okuldan ayrıldığı ve sanık ile buluştuğu, sanığın mağdura bir yere oturup konuşmayı teklif ettiği, mağdurun da bu teklifi kabul ettiği, sanığın yaşı küçük mağduru alarak olayın gerçekleştiği ... mahallesi \*\*\* Apartmanı \*\*\* Sokak no:1 sayılı 5 katlı apartmanın çatı katına götürdüğü, burada mağdur ile sanığın bir süre konuştukları, ardından sanığın mağdura "sevişelim mi, ben daha önce bir erkek ile ilişkiye girmedim, deneyelim mi" dediği, mağdurun sanığa bu konuda ciddi olup olmadığını söylemesi üzerine sanığın şaka yapmadığını söylediği ve ardından mağdurun elini tutarak cinsel organına götürdüğü, ardından sevişmeye başladıkları, sonrasında sanığın mağdurla arkadan ilişkiye girmek istediğini söylediği, mağdurun buna karşı çıkarak 3 kez olmaz dediği, direnmesine rağmen sanığın daha sonra ele geçen bıçağı çıkararak mağduru buna zorladığı, bıçağı mağdurun vücuduna değdirmesi üzerine mağdurun yatak üzerinde geriye doğru çekildiği, sanığın mağduru kendisine doğru çevirip arkasından birkaç defaya ilişkiye girmeye çalışsa da bunda başarılı olamadığı, ancak en sonunda sanığın mağduru tutarak yatağın üzerine devirdiği, mağdurun yüz üstü düştüğü sırada tekrar arkadan ilişkiye girmek istediği, ardından mağdurun direnmesi üzerine önceden eline sürdüğü kremi mağdurun arkasına sürerek isteği dışında mağdurla zorla ilişkiye girdiği, sanığın mağdurun üzerine boşaldığı, sanıkla mağdurun birlikte evden çıktıkları, mağdurun ağlayarak okula gittiği, sınıfına geçerek ağladığı sırada kendisini arkadaşları tanıklar ... ile ... \*\*\*'in gördüğü, olanları kendilerine anlattığı, akabinde durumun nöbetçi matematik öğretmeni ... \*\*\*'a iletildiği, ... \*\*\*'un konuyu rehber öğretmen ... \*\*\*'nın ilettiği, tanık ... \*\*\*'nın nöbetçi öğretmeni idareye yönlendirdiği, müdür baş yardımcısı ... \*\*\*'e durumun bildirildiği,sonrasında olayın polise intikal ettirildiği,yapılan DNA incelenmesinde mağdurun külodu üzerinde sanığa ait meni lekesinin tespit edildiği anlaşılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2018/14-41 E. 2021/148 K. Sayılı ilamıyla da sabit olduğu üzere, sanık ...'nun çocuk sayılan mağdur ... \*\*\*'ı ... Mahallesi \*\*\* Apt. Çatı katına cinsel istismar amacıyla götürerek sohbet etme ve cinsel istismar süresince mağdurun burada tutmak suretiyle mağdur çocuğa yönelik cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği vicdanı kanaate varılmıştır.

Yargıtay Genel Kurulunun kararında bahsedildiği üzere, sanığın cinsel istismar esnasında kullandığı cebir ve tehdit eylemlerinin nitelikli cinsel istismar eylemi ile sınırlı süre içerisinde kalması ve istismarın sona ermesinin ardından cebir ve tehdit uygulanmaksızın mağdurla birlikte olay yerinden ayrılması nedeniyle sanık hakkında TCK 109/2 maddesi uyarınca artırım yapılmamıştır.

Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; istikrarlı mağdur beyanı, cep telefonu mesaj tutanağı, ATK raporu ve sanığın kaçamaklı ikrarı gözetilerek suç tarihi itibariyle rızası geçerli olmayan mağduru meskur çatı katına götürerek istismar öncesi ve sonrası mağdurun direncine rağmen çocuğu bu çatı katında tutarak ve istismar sonrasında olay mahallinden birlikte ayrılmayı kapsayan sürece dair yukarıda genişçe anlatıldığı şekilde sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği kabulü ile sanığın kendisini cezadan kurtarmayı amaçlayan savunmasına itibar edilmemiş'' hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1- Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2- 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının yaşı küçük mağdure hakkında koruma kararı olup olmadığına bakılmaksızın davaya katılma hakkı bulunduğundan, Tebliğnamedeki katılan Bakanlık vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiş; Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/201 Esas, 2022/25 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3019, Karar No: 2020/1174, Tarih: 10.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3019 E.  ,  2020/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07/12/2017 tarih ve 2016/351 E- 2017/417 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/05/2019 tarih ve 2018/1109 E- 2019/556 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından TPMK nezdinde 2015/75966 sayılı ve "HÜPO" ibareli marka tescil başvurusunda bulunulduğunu, müvekkili tarafından davalının marka başvurusuna yapılan itirazın dayanağının müvekkili adına tescilli HÜP kökünden türetilmiş markalar olduğunu, davalının, müvekkilinin tanınmış markaları bulunmasına rağmen yaptığı dava konusu başvurunun, müvekkilinin tescilli markaları ile aynı/benzer nitelikte olduğunu, HÜP hecesi ile başlayan seri markalarının bulunduğunu, taraf markaları arasında iltibas oluşacağını, davalının başvurusunun müvekkilinin SÜTAŞ tanınmış markasıyla ilişkili olduğu izlenimi de verdiğini, davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK’nın 12.07.2016 tarih ve 2016-M-7040 sayılı kararının iptali ile davalının 2015/75966 sayılı “HÜPO” ibareli markasının tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davalının dava konusu marka başvurusunun dışında 2013/40648 sayılı "ÖZDE HÜPO" ibareli markanın da sahibi olduğunu, davacı markalarının tamamen farklı olduğunu, hüp ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, zayıf markanın koruma alanının güçlü markalara oranla daha dar olduğunu, TPMK arama sonuçlarına göre "HÜP" ibaresini içeren 47 adet markanın bulunduğunu, bu durumun davacının "HÜP" ibaresi üzerinde bir tekel hakkı olmadığını gösterdiğini, müvekkilinin önceki tarihli 2013/40648 sayılı "ÖZDE HÜPO" ibareli markasından kaynaklı müktesep hakkının bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, anlamsal, sesçil yönden markalar arasında benzerlik bulunduğu, zira “Hüp” kelimesinin sıvı bir içeceğin içilmesi sırasında çıkan sese çağrışım yaptığı, görsel olarak markalar arasında farklılıklar bulunsa da anlamsal çağrıştırma ve sesçil benzerliğin görsel benzerliğin düşük seviyede olmasını tolere ettiği, öte yandan sesin ortalama tüketici zihninde şekilden ön planda yer aldığı, sonuç olarak markaların benzer olduğu, davacının adına tescilli markalarının kapsamında yer alan emtialar ile davalının marka başvurusunun kapsamında yer alan 29, 30 ve 31.sınıf emtiaların tamamının aynı/aynı tür/benzer bulunduğu, 556 sayılı KHK madde 8/1-b koşullarının davalının dava konusu marka başvurusunda yer alan emtiaların tamamı yönünden oluştuğu, davalının önceki tarihli "ÖZDE HÜPO" markasının müktesep hak sağlamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 12.07.2016 tarih 2016-M-7040 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescilli 2015/75966 sayılı "HÜPO" ibareli markanın tescilli olduğu 29, 30 ve 31. sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı Kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı Kurum vekili ve davalı şirket vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, marka tescil başvurusuna yapılan itirazın reddine dair YİDK kararının iptali ile başvuru markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde davanın kabulüne dair verilen kararı, istinaf edilmesi üzerine inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalıların istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, marka tescil başvurusuna yapılan itirazın reddine dair YİDK kararının iptali ile başvuru markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde davanın kabulüne dair verilen kararı, istinaf edilmesi üzerine inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalıların istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Davacının itirazına mesnet markaları “HÜPERAKTİF PARK”, "HÜPPİ", "HADİ HÜPTÜR", "HÜPTRİK", "HÜPTÜP", "HER TENEFÜS HÜPTÜR EĞLEN GÜMBÜR GÜMBÜR", "HÜPERAKTİF", "HÜPTÜP", "İKİ ZİL ARASI ÖZGÜRCE HÜPTÜRME MOLASI" ibarelerinden; davalının davaya konu marka tescil başvurusu ise "HÜPO" ibaresinden meydana gelmektedir. Her iki taraf markalarının da ortak unsuru olan "hüp" kelimesi, yansıma bir sözcük olmakla "hüpletmek" eyleminden doğan, yiyecek ve içecek emtiası yönünden tanımlayıcılığa yakın ve ayırt ediciliği düşük bir ibaredir. Şu halde, ayırt ediciliği düşük bu gibi kelimelerin koruma düzeyinin düşük tutulması gerektiği de gözetildiğinde, taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama tüketiciler nezdinde iltibas tehlikesi yaratacak düzeyde benzerlik bulunmamasına rağmen aksi gerekçeyle yazılı şekilde İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının da Bölge Adliye Mahkemesince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle mümeyyiz davalılar yararına bozularak kaldırılması gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1428, Karar No: 2007/2428, Tarih: 09.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1428 E.  ,  2007/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11251, Karar No: 2010/13922, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11251 E.  ,  2010/13922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Teks.San.Tic.Şti vek.Av.... tarafından hasımsız olarak açılan ve müdahilleri ... Basma Boya San.A.Ş vs olan iflasın ertelenmesi davası hakkında ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 01.0.2010 gün ve 714-822 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 09.06.2010 gün ve 4460-7167 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 35.50.TL ve takdiren 172.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7415, Karar No: 2024/8224, Tarih: 09.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7415 E.  ,  2024/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/92 E., 2024/105 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf yolundan geçen sigorta başlangıç tarihinin ve emekli olması gerektiğinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacının sigorta başlangıç tarihinin 01.07.1985 tarihi olduğunun tespiti ile tahsis talep tarihinden itibaren emekli olması gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum davacının davalı iş yerinden hiç bildiriminin olmadığını, fiili çalışmanın ispat edilmesi gerektiği, davalı işveren ise davacının iş yerinde çalışmadığını iddia ederek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli, 2019/43 Esas, 2021/70 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

a. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

b. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.06.2021 tarihli, 2021/1149 Esas, 2021/994 Karar sayılı kararı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurularının, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

a. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 24.01.2022 tarihli ve 2021/8822 E. 2022/951 K. sayılı kararında; ... ve ...'ün dava dosyalarının celp edilerek incelenmesi, davacıya ait işe giriş bildirgesi üzerinde imza incelemesi yaptırılması, ihtilaf konusu tarihte komşu iş yeri ve kayıtlı çalışanlarından re'sen tanık tespiti yapılarak beyanlarının alınması, iş yeri kayıtları ve çalışmalara ilişkin bilgi ve belgeler celp edilmek suretiyle beyanların denetlenmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

b. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

b. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının sigorta başlangıç tarihinin 01.07.1985 tarihi olduğunun ve tahsis talep tarihinden itibaren emekli olması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu, geçici 81 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.