muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/305, Karar No: 2014/8235, Tarih: 25.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/305 E.  ,  2014/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11464, Karar No: 2010/12694, Tarih: 13.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/11464 E.  ,  2010/12694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 8.776 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya ait bulunan 102 nolu parsele davalı tarafından fabrika kurulması nedeniyle işgal edildiğini belirterek 17.02.2000-17.02.2005 dönemi için 8.776 TL ecrimisilin her dönem sonu yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, işgallerinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece; 2003-2005 yılları için toplam 8.034.20 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline diğer talep edilen tarihlerde davalının kullandığına dair delil bulunamadığından bahisle istemin reddine karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava konusu 102 parsel nolu taşınmazın tapu kaydına göre malikin Kostof oğlu Burivi Vahter adına kayıtlı olmasına rağmen bu kişinin uzun süreden beri kayıp olması nedeniyle davacı ... Bürosonun kayyım tayin edildiği anlaşılmaktadır.

Davalının davacı aleyhine 06.05.2005 tarihinde açtığı tapu iptal-tescil davasında taşınmazı 20 yıldır kullandıklarını belirtmiştir.

Taşınmazın bulunduğu yerde iki defa keşif yapılmış 1. raporda taşınmazın tarla vasfında olduğu, 2000-2005 yılları için 1.761 TL ecrimisil getirebileceği belirtilmesine rağmen ikinci raporda ise arsa niteliğinde olduğundan bahsedilerek 2003-2005 yılları için 10.672 TL ecrimisil bedeli hesaplanmıştır.

Bu durumda, mahkemece; her iki rapor arasında açık fark bulunmasına rağmen çelişkiyi gidermek amacıyla mahallinde yeniden keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre ve davalının tapu iptal-tescil davasında taşınmazı 20 yıldır kullandıklarına ilişkin beyanı da dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken somut nedenler açıklanmadan ikinci raporun esas alınması suretiyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davacı vekilinin her dönem sonu yasal faiz talebinde bulunmasına rağmen faiz ile ilgili hüküm kurulmaması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3601, Karar No: 2022/9608, Tarih: 30.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3601 E.  ,  2022/9608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün müdahil/davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin dava konusu 64 ve 76 parsel sayılı taşınmazlar hakkında verdiği önceki kararlar Yargıtay tarafından ayrı ayrı bozulmuş olup, bozma ilamlarında özetle "tarafların dayandıkları tapu kayıtları ve vergi kaydının ilk ihdasından itibaren bütün tedavülleri ile birlikte sınırlar birer birer okunarak bilirkişilere arz üzerinde göstertilmesi, gerektiğinde komşu parsel tutanakları da getirtilip dayanak kayıtlardan yararlanmak suretiyle gereği gibi uygulanması, tedavül kayıtlarında ilk tesis kaydına nazaran sınırlarda değişiklik yapılmış ise sebebi hakkında bilirkişilerden gerekçeli mütalaa alınması, bu değişiklik haklı bir sebebe dayanmıyorsa ilk tesis kaydındaki sınıra değer verileceğinin düşünülmesi, tarafların dayandıkları tapu kayıtları değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırları ihtiva ettiği takdirde bu kayıtlarda yazılı miktara değer verileceğinin göz önünde tutulması, başka parsellere revizyon görmüşse bu husus dikkate alınarak bilirkişilerce tespiti mümkün olmayan sınırlar hakkında gerektiğinde şahit dinlenmek suretiyle bu sınırın tespiti cihetine gidilmesi, Hazine tapusunun nizalı parseli kapsadığı tespit bulunduğu takdirde Hazinenin tapu kaydına istinatla zilyetlikle iktisabın mümkün olmayacağının düşünülmesi ve kayıtların tedavülü halinde bunlardan kadim ve sahih esasa dayanan kayda değer verileceğinin göz önünde tutulması" gereğine değinilmiştir.

Yine Mahkemenin dava konusu 73 ve 75 parsel sayılı taşınmazlar hakkında verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle "tutanakta Hazineden başka lehlerine tespit yapılan hisse maliklerinin davadan haberdar edilmesi, Hazine ile diğer tarafın dayandıkları tapu kayıtlarının tesisinden itibaren bütün tedavüllerinin mahallini iyi bilen yaşlı ve bitaraf kimseler arasından seçilecek bilirkişiler marifetiyle komşu parsel tutanakları da getirtilip dayanağı kayıtlardan yararlanılmak suretiyle gereği gibi mahaline uygulanıp kapsamlarının belli edilmesi ve tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının tedavülü halinde bunlardan kadim ve sahih esasa dayanan tapu kaydı tercih olunarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamlarına uyularak ve dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda verilen karar ise bu kez Yargıtay tarafından "tutanakların yöntemince düzenlendiği belirtilerek Mahkemece işin Tapulama Müdürlüğüne geri çevrilmesinin" isabetsizliğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamlarına uyularak ve dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda verilen karar ise bu kez Yargıtay tarafından "tutanakların yöntemince düzenlendiği belirtilerek Mahkemece işin Tapulama Müdürlüğüne geri çevrilmesinin" isabetsizliğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı ... tarafından açılan davanın kabulüne, davacı Murat Tosun, müdahil ... ve arkadaşları ile Hazinenin davasının reddine, çekişmeli 64, 75 ve 76 parsel sayılı taşınmazların tamamı 368640 hisse kabul edilerek, 73 parsel sayılı taşınmazın tamamı 184320 hisse kabul edilerek hükümde gösterilen payları oranında ...ve müşterekleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahil/davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece özetle, müdahil/davalı Hazine dayanağı Nisan 1327 tarihli 67 numaralı kaydın ilk geldisi olan T.sani 97 tarihli 198 numaralı kaydın temin edilemediği, kayıt uygulandığında tüm hudutların yerlerinin tespit edildiği, ancak; dava konusu 64, 75 ve 76 parsel sayılı taşınmazlara ait olduğu belirlenen ilk tesisi Şubat 99 tarihli 33 (578) numaralı kayıt ile dava konusu 73 parsel sayılı taşınmaza ait olduğu belirlenen ilk tesisi Şubat 99 tarihli 586 numaralı kaydın ilk tesislerinin Hazine’nin dayandığı tapu kaydının ilk tesisinden eski olup, taşınmazların kayıt malikleri ve mirasçıları tarafından 99’dan beri tasarruf edildiği gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

Mahkemece, bozma ilamından sonra mahallinde farklı fen bilirkişileri ile farklı tarihlerde 4 kez keşif yapılmıştır. Ne var ki, ilk keşif sonrası fen bilirkişi tarafından dosyaya sunulan bilirkişi raporunun ekinde uygulamayı gösterir kroki bulunmamaktadır. Dosya içerisinde bu bilirkişinin isminin yazılı olduğu imzasız bir kroki bulunmakta ise de basit şekilde çizilmiş bu kroki denetime elverişli olmadığı gibi imzasız krokinin raporun eki olup olmadığı da anlaşılamamaktadır. İkinci keşif sonrası alınan bilirkişi raporu dosyada bulunmakla birlikte ekinde kroki yer almamaktadır. Yine üçüncü keşif sonrası alındığı belirtilen bilirkişi ana raporu ile krokisi dosyada yer almamakta, yalnızca ek rapor dosya içerisinde bulunmaktadır. 16.06.2000 tarihinde yalnızca 1 fen ve 1 jeoloji mühendisi bilirkişinin katılımıyla yapılan keşif sonrasında ise fen bilirkişi tarafından harita düzenlenmemiş, jeoloji bilirkişi raporu ise tapu hudutlarının bir kısmını memleket haritasından yararlanmak suretiyle göstermiştir.

Hal böyle olunca; Mahkemece yapılan keşiflerde kayıt uygulamasına ilişkin alınan mahalli bilirkişi beyanlarının ve kayıtların kapsamının denetlenmesi mümkün bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece yapılan keşiflerde kayıt uygulamasına ilişkin alınan mahalli bilirkişi beyanlarının ve kayıtların kapsamının denetlenmesi mümkün bulunmamaktadır.

Öte yandan; Mahkemece, dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazların tamamına ait kadastro tutanakları, varsa dayanakları, mahkeme ilamları, tapu kayıtları getirtilmediği gibi, dava konusu 73 ve 75 parsel sayılı taşınmazların tespitine esas olan ve aynı zamanda Hazinenin dava konusu 64 ve 76 parsel sayılı taşınmazlar için de dayandığı Nisan 327 tarihli 67 numaralı kayıttan gelen T.evvel 334 tarihli 14, K.evvel 334 tarihli 59 ve Aralık 933 tarihli 37 numaralı tapu kayıtlarının dava konusu 73 ve 75 parsel sayılı taşınmazlar dışında revizyon gördüğü belirtilen tüm taşınmazlara ait kadastro tutanakları, tapu kayıtları varsa mahkeme ilamları da getirtilerek dosya içerisine alınmamıştır.

O halde, doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle dava konusu 73 ve 75 parsel sayılı taşınmazların tespitine esas olan ve aynı zamanda müdahil Hazine’nin dava konusu 64 ve 76 parsel sayılı taşınmazlar için de dayandığı Nisan 327 tarihli 67 numaralı kayıttan gelen T.evvel 334 tarihli 14, K.evvel 334 tarihli 59 ve Aralık 933 tarihli 37 numaralı tapu kayıtları, mahkeme gerekçesinde bulunamadığı söylenen ve Yerel Tapu Müdürlüğü’nden gönderilen kayıtta ilk tesisi olduğu belirtilen T.sani 97 tarihli 128 numaralı tapu kaydına özellikle dikkat çekilerek tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte Tapu Arşiv Daire Başkanlığından istenmeli, ayrıca bu tapu kayıtlarının revizyon gördüğü bildirilen dava konusu taşınmazlar dışındaki diğer taşınmazlara ait kadastro tutanakları, tapu kayıtları, varsa mahkeme kararları getirtilmeli, yine tapu kaydı kapsamlarına göre tüm komşu taşınmazlara ait tutanak, tapu ve varsa dayanak kayıtlar getirtilerek dosya içerisine alınmalı; ardından çekişmeli taşınmazları iyi bilen, davada yararı bulunmayan, elverdiğince yaşlı yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile keşif yapılarak taraflara ait tapu kayıtları mevki ve hudutları tek tek okunarak yerel bilirkişiler yardımı ile zemine uygulanmalı, yerel bilirkişilerce bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, fen bilirkişiye tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri, denetime elverir şekilde düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli ve tapu kapsamında kaldığı belirlenen tüm taşınmazları bir arada gösterir kroki düzenlettirilmeli, tapu kayıtlarının uyup uymadığı komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla da denetlenmeli, çekişmeli taşınmazların taraflara ait farklı tapu kayıtları kapsamında kaldığı belirlenecek olursa doğru temele dayanan önceki tarihli kayda değer verilmesi gerektiği de göz önünde bulundurulmalı, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan eksik dosya kapsamı ile hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup, bu nedenlerle bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahil/davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5973, Karar No: 2014/5586, Tarih: 10.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5973 E.  ,  2014/5586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2010/161-2012/892

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücü ve ZMSS sigortacısı olduğu aracın yaya olan desteklerine çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, kaza anında araç sürücüsünün 1.72 promil alkollü olduğunu belirterek davacı Fatma için 5.000,00 manevi, 2.000,00 TL maddi, davacı Dürdane için 2.000,00 TL manevi 1.000,00 TL maddi, davacı Neslihan için 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davacı Fatma yönünden arttırmıştır.

Davalı sigorta vekili ve diğer davalı vekili ,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacı F.. K.. yönünden açılan maddi tazminat davasının kabulü ile, 9.225,68 TL'nin 2.000.00 TL'sinin 15.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı H.. U..'tan, davalı Sigorta şirketi yönünden ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, bakiye 7.225,68 TL'nin ise faizsiz olarak davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacı F.. K..'a verilmesine, davacı F.. K.. için 1.250,00 TL, diğer davacıların her biri içinde 500'er TL manevi tazminatın 15.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı H.. U..'tan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, dava dilekçesinde Neslihan için destek talebinde bulunulmamış olmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, dava dilekçesinde Neslihan için destek talebinde bulunulmamış olmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK.nun 47.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararı karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülüklerde değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Bu durumda, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, sürücünün alkollü oluşu, kusur oranları da gözönünde tutularak, davacılar için talep edilen manevi tazminatın tamamına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

3-Davacının, dava dilekçesinde tazminatların miktarları yönünden fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kısmi alacak ve faiz talebinde bulunduğu, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat miktarını arttırdığı, ıslah dilekçesinde faiz talep etmemekle birlikte dava dilekçesinde istenen faizin ıslah dilekçesinde arttırılan alacağı da kapsadığı, ıslahla arttırılan bölüme de faiz işletilmesi gerektiği halde yazılı şekilde ıslahla arttırılan kısım yönünden faize hükmedilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 10.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11982, Karar No: 2016/7578, Tarih: 12.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/11982 E.  ,  2016/7578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı kanuna aykırılık

HÜKÜM : 1- TCK'nın 116/2, 31/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 106/1-1, 31/3, 62. maddeleri gereğince ahkumiyet

3- TCK'nın 151/1-1, 31/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

4- TCK'nın 86/3-c, 31/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

5- 6136 sayılı kanunun 151/1, TCK'nın 31/3, 62 maddeleri gereğince mahkumiyet

Yaralama, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, tehdit, mala zarar verme, yasak bıçağı izinsiz olarak üzerinde bulundurma suçlarından suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde, suça sürüklenen çocuğun, babasının cezaevinde bulunması sebebi ile sorumlu tuttuğu avukat olan katılanın iş yerine gittiği, katılana eli ile vurmak suretiyle yaraladığı ve gözlüğünü kırdığı, "seni öldüreceğim" diyerek tehdit ettiği, olay yerine polislerin gelmesi üzerine, cebinde bulundurduğu yasak bıçaklardan olan bıçağı cebinden çıkartarak teslim ettiğinin iddia edildiği olayda; atılı suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezalarının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun katılanın yüzüne yumruk attığı ve bu yumruk katılanın gözüne denk geldiği ve bu sırada katılanın gözlüğünün kırıldığı, buna göre suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluştuğu; ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde; işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren failin, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, fikri içtima hükümleri gereğince, suça sürüklenen çocuğun kasten hareket ederek bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında; en ağır cezayı gerektiren suç olan mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesi kapsamında mahkumiyeti ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması,

3- 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde değerlendirme yapılmaması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5088, Karar No: 2014/8235, Tarih: 17.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5088 E.  ,  2014/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı,kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna ilişkin hüküm kurulurken TCK.nun 61. maddesinde öngörülen sıralamaya aykırı olarak aynı Kanunun 103/4. maddesinin 35/2. maddesinden sonra uygulanması sonuç cezada farklılık oluşturmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.