muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/904, Karar No: 2015/12255, Tarih: 01.04.2015

6100 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen, davacının aynı davalıya karşı birbirinden bağımsız birden fazla asli talebini aynı dava dilekçesinde ileri sürmesi olarak tanımlanan davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) halinde, talep sayısı sayısı kadar dava bulunduğu kabul edildiğinden ve aynı Kanunun 297/2. maddesi uyarınca da her bir talep bakımından ayrı ayrı hüküm verilmesi gerektiğinden, bu durumda da dava dilekçesinde ileri sürülen taleplerin belirsiz alacak olup olmadığının her bir talep bakımından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekecektir.

Tüm bu açıklamalar sonucunda şunu belirtmek gerekir ki, iş hukukundan kaynaklanan alacaklar bakımından baştan belirli veya belirsiz alacak davası şeklinde belirleme yapmak kural olarak doğru ve mümkün değildir. Bu sebeple iş hukukunda da belirsiz alacak davasının açılabilmesi, bu davanın açılması için gerekli şartların varlığına bağlıdır. Eğer bu şartlar varsa, iş hukukunda da belirsiz alacak davası açılabilir, yoksa açılamaz (C. Simil, Belirsiz Alacak Davası, I. Bası, İstanbul 2013, s. 414). Keza aynı şey kısmî dava için söz konusudur.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında eldeki davaya konu somut olayın özellikleri dikkate alınarak belirsiz alacak davası yönünden yapılan değerlendirmede;

Somut olayda, dava dilekçesinde açıkça, davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı belirtilmiştir.

Davacı, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, tazminat hesaplamasına esas alınacak aylık ücrete ek para veya parayla ölçülebilen sosyal menfaatleri belirleyebilecek durumdadır. Taraflar arasında, tazminat alacaklarına hak kazanıp kazanmama noktalarında varolan uyuşmazlık da, söz konusu tazminat alacaklarını belirsiz alacak haline getirmez.

Ayrıca, yukarıda da belirtildiği gibi, salt bilirkişi incelemesine gidilmesi belirsiz alacak davasının açılabilmesi için yeterli değildir.

Açıklanan sebeplerle, dava konusu kıdem tazminatı alacağının belirlenebilir olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alınarak, hukuki yarar yokluğundan bu alacaklar yönünden davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek işçinin haklı feshi olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de;4857 sayılı İş Kanunu'nun fesih tarihi itibariyle yürürlükte olan 83. maddesine göre işyerinde iş sağlığı ve güvenliği açısından işçinin sağlığını bozacak veya vücut bütünlüğünü tehlikeye sokacak yakın, acil ve hayati bir tehlike ile karşı karşıya kalan işçinin gerekli tedbirler alınmadığı takdirde haklı fesih imkânı bulunmaktadır.

2-Kabule göre de;4857 sayılı İş Kanunu'nun fesih tarihi itibariyle yürürlükte olan 83. maddesine göre işyerinde iş sağlığı ve güvenliği açısından işçinin sağlığını bozacak veya vücut bütünlüğünü tehlikeye sokacak yakın, acil ve hayati bir tehlike ile karşı karşıya kalan işçinin gerekli tedbirler alınmadığı takdirde haklı fesih imkânı bulunmaktadır.

Davacının davalı işyerinde teknisyen olarak çalıştığı, davacının iki kez iş kazasına maruz kaldığı, işçinin iş kazaları nedeniyle açtığı maddi ve manevi tazimnat davasının bulunduğu, işçinin fesih bildirgesinde işverenin iş kazalarına rahmen aynı şartlarda aynı işte çalıştırmaya kendisini devam ettiğini belirtmiş olup, 4857 sayılı Kanun'un fesih tarihi itibariyle yürürlükte olan 83. maddesine göre işyerinde iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili tedbir alınmamasının işçiye haklı fesih hakkı tanıdığı, bu hususta işverinin kusuru bulunup bulunmadığı, gerekli önlemlerin alınıp alınmadığı araştırılmadan eksik incelemeye dayalı olarak mahkemece kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/98, Karar No: 2016/5414, Tarih: 21.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/98 E.  ,  2016/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu mera parselinin İsmil Belediye sınırlarında olduğunun anlaşılması karşısında, suçtan doğrudan zarar görme ihtimali bulunan Belediye Başkanlığı ve Maliye Hazinesi, 5271 sayılı CMK.nun 233. ve devamı maddeleri gereğince usulen duruşmadan haberdar edilip delillerini sunma imkanı tanınmadan yokluklarında yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi hazine temsilcisinin ve belediye vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1436, Karar No: 2018/8418, Tarih: 29.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/1436 E.  ,  2018/8418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.02.2013 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 03.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı ... iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 8860 ada 5 parsel sayılı taşınmaz hakkında davalı arsa malikleri ... ve ... ile davalı yüklenici ...Turizm Seyahat İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. ... Yapı Limited Şirketi arasında 13.10.2010 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşmeye dayanarak davacı ile yüklenici arasında 04.04.2011 tarihli inşaat katılım sözleşmesi imzalandığını ve 5 numaralı bağımsız bölümün yükleniciden satın alındığını, satış bedelinin ödenmesine rağmen dava konusu taşınmazın tapusunun devredilmediğini belirterek 5 numaralı bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili; yapılan işlere karşılık 7 adet bağımsız bölümün yükleniciye devredildiğini, eksik işler sebebiyle halen yüklenici şirketten alacaklı olduklarını, davacı ile yapılan sözleşmenin tarafı olmadıklarını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece "davalılar arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye isabet eden 10 adet bağımsız bölümün inşaatın yapım seviyesine göre tapularının kademeli olarak verilmesinin kabul edildiği, dava konusu bağımsız bölümün tapusunun hak edilebilmesi için binanın sözleşme ve projesine uygun olarak tamamlanmış ve genel iskan belgesinin alınmış olması gerektiği, yüklenici şirket tarafından inşaatın süresi içerisinde tamamlanıp, tesliminin yapılmadığı, dava tarihi itibariyle 19 aylık gecikmenin bulunduğu, bu süreye ilişkin gecikme tazminatının 57.000,00 TL olduğu, ayrıca taşınmazdaki eksik ve ayıplı imalatların arsa maliklerince katlanılabilir seviyede olmadığı, yüklenicinin halefi olarak davacının aynı anda ifayı talep etmesi üzerine verilen 60 günlük süreye rağmen binanın eksik ve ayıplı imalatlarının davacı tarafından giderilmediği" gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163. maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı def' ileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut olaya gelince; yüklenicinin arsa sahiplerine karşı edimlerini yerine getirip getirilmediği saptanarak, yeniden yapılacak keşifte, keşif tarihi itibariyle inşaat seviyesi belirlenmeli, eksik işler bedelleri tespit edilmeli ve eksik işler arsa sahipleri bakımından katlanılabilir seviyede ise davacıya belirlenen bu bedeli depo etmesi için süre verilmeli, depo edildiği taktirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; yüklenicinin arsa sahiplerine karşı edimlerini yerine getirip getirilmediği saptanarak, yeniden yapılacak keşifte, keşif tarihi itibariyle inşaat seviyesi belirlenmeli, eksik işler bedelleri tespit edilmeli ve eksik işler arsa sahipleri bakımından katlanılabilir seviyede ise davacıya belirlenen bu bedeli depo etmesi için süre verilmeli, depo edildiği taktirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

İnşaatın geldiği seviye saptanmadan, kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre davalı yüklenicinin edimlerindeki eksiklikler tam olarak belirlenmeden, eksik işler bedeli yatırılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2211, Karar No: 2018/8327, Tarih: 15.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/2211 E.  ,  2018/8327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, 02/06/2014-14/06/2014 tarihleri arasında 13 günlük hiç yapılmayan sigorta gün sayılarının SGK ya bildirilmesini, askerlik görevini ifa ettikten sonra sigorta başlangıcının 02/06/2014 olarak tespitini, 06/11/2014 tarihinden itibaren aylıklarının ek ödeme ücretlerinin, döner sermaye ve özlük sair haklarının yasal faiziyle birlikte ... Genel Sekreterliğince SGK ya ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3434, Karar No: 2018/150, Tarih: 16.01.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3434 E.  ,  2018/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Yapılan UYAP sorgulamasında, sanık hakkında Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/817 sayılı dosyasında suç tarihi 12.12.2015 olan silahlı terör örgütüne üye olma suçundan halen açık gözüken soruşturma dosyası ve Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/347 esas, 2015/245 karar sayılı silahlı terör örgütüne üye olma suçundan temyiz edilmeden kesinleşen beraat kararına konu dosyasının bulunduğunun anlaşılması karşısında; silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olması da nazara alınarak, sanık hakkında açılan tüm dava ve soruşturma dosyalarının ... veya onaylı örneklerinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde getirtilip incelenmesi, anılan soruşturma dosyası kapsamında dava açılmış ise birleştirme hususunun değerlendirilmesi; sanığın, ailesinin kayıp başvurusunda bulunduğu tarihlerde cep telefonu kullanıp kullanmadığının araştırılması, kullandığının tespit edilmesi halinde baz istasyonlarını da içerir şekilde HTS raporlarının getirtilmesi ile sanığın savunmalarında bahsettiği kişilerle bir irtibatının olup olmadığını ve bulunduğu yerlerin araştırılması ve sonucuna göre tüm delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek hukuki durumunun takdir veya tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-İddia makamını temsil eden Cumhuriyet savcısı, karar verilmeden önce, toplanan kanıtlara göre esasa ilişkin görüşünü açık ve anlaşılır bir biçimde ve eğer görüşü mahkumiyete ilişkin ise oluşan suçu mevzuatta yer alan kanun ve maddeleri ile göstermek suretiyle açıklamak zorunda olduğu, oluşan suç ve kanun maddeleri belirtilmeksizin açıklanmasının esas hakkında mütalaa olarak geçerli ve yeterli kabul edilmesi olanağı bulunmadığının anlaşılması karşısında, Cumhuriyet savcısının usulüne uygun şekilde esas hakkındaki görüşü alınmadan hüküm kurularak CMK'nın 216. maddesine aykırı davranılması, suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b-Sanıktan ele geçirilen ve adli emanette kayıt altına alınan delil niteliğindeki emanet eşyalarının dosyada saklanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar kesinleştiğinde sanığa iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34467, Karar No: 2019/11147, Tarih: 30.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/34467 E.  ,  2019/11147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmaz üzerindeki caminin yapımı için ruhsatın hangi idarece verildiği, ... Belediye Kanunu 7/n bendindeki mabed yapma yetkisinin ... Belediye Başkanlığınca ... Belediye Başkanlığına devredilip devredilmediği davalı idarelerden sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8295, Karar No: 2015/25000, Tarih: 23.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8295 E.  ,  2015/25000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/162113

MAHKEMESİ : Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/197 (E) ve 2014/187 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangın çıkarma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, dedesine ait evin üst tarafındaki kuru ot ve çalıları yakmak isterken ateşin rüzgarın etkisiyle yayılarak katılana ait aracın yanarak kullanılmaz hale gelmesine sebebiyet verdiği gözetilmeden, genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BO- ZULMASINA), 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27628, Karar No: 2013/24174, Tarih: 31.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/27628 E.  ,  2013/24174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, çalıştığı süre zarfında her gün mesai bitiminde ve hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalışmış olmasına rağmen 2002 yılından sonra bu haklarının da kendisine ödenmediğini bildirerek toplam 10.000,00 TL fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, İş sözleşmesinin eki olan Aylık Ücretli Personel Yönetmeliğinin fazla mesai başlıklı 5.02.maddesine göre, fazla mesai yapılmasının yetkili makamdan önceden onay alınması şartına bağlı olduğunu, işyerinde ön müsaade olmaksızın mesai yapılmasının mümkün olmadığını, işverenin isteği ve talimatı dışında yapılan çalışmaların fazla mesai kabul edilemeyeceğini müvekkili şirketin güvenliği için kapıda kart basma ünitesi olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile toplam 26.562,53 TL fazla mesai alacağının 10.000,00 TL'sinin 14.5.2013 dava tarihinden bakiye 13.562,53 TL'sinin 3.12.2013 ıslah tarihinden itibaren faiziyle tahsiline fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesi ile 10.000,00 TL fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı isteğinde bulunmuştur. Davacı vekili, dava dilekçesi ile istediği toplam miktarın ne kadarının fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacağına ilişkin olduğunu dava sonucuna kadar açıklamamıştır. Bu durumda toplam istediği miktarı her bir alacak için müsavi(eşit düzeyde) (10.000,00 TL:1/3)=3.333,33 TL olarak istediği kabul edilmeli ve sonuca gidilmelidir. Mahkemece davacının her alacak için istediği toplam miktarı sadece fazla ücreti alacağı için istenmiş gibi değerlendirip sonuca varılmış olması hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9928, Karar No: 2024/13565, Tarih: 14.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9928 E.  ,  2024/13565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 47. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (696 sayılı KHK) 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) ile eklenen geçici 23 üncü madde gereği sürekli işçi kadrosuna atandığını ve atandıktan sonra da işveren tarafından veri hazırlama personeli olarak çalıştırıldığını, Kurum tarafından 21.10.2021 tarihinde temizlik işlerinde çalıştırılmak üzere görevlendirildiğini, bu görevlendirmenin davacının çalışma koşullarının ağırlaştırılması niteliğinde olduğunu ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendine aykırı olduğunu ileri sürerek dava konusu temizlik işinin (vasıfsız iş) yapılmasına dair görevlendirmenin iptali ile toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendi kapsamında vasıflı bir işte görevlendirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerektiğini, ayrıca davacının temizlik görevlisi olup geçici ihtiyaçlara göre farklı işlerde çalıştırıldığını, bunun davacıya hak bahşetmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının temizlik personeli olarak kadroya geçtiği, ancak kadroya geçişten sonra veri hazırlama iş ve benzeri işlerde çalıştırıldığı, toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin 1 inci fıkrasının (c) ve (d) bentlerine aykırı olarak temizlik görevlisi olarak görevlendirildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile görevlendirmenin iptali ile veri hazırlama işine benzer vasıflı işte görevlendirilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri