muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8708, Karar No: 2014/248, Tarih: 28.01.2014

...K... sınırı ve Toprakkaleye giden yolun yerleri belirlenerek, G...(Azrail) K..ile S.. K.. arasındaki idari sınır ile bu sınıra göre çekişmeli taşınmazların konumu belirlenmelidir. Bundan sonra tarafların dayanaklarını oluşturan tapu kayıtları; köyü, mevkisi ve tüm sınırları yerel bilirkişi ve tanıklara tek tek okunarak mahalline uygulanmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilen sınırlar uzman fen bilirkişisine işaret ettirilmelidir. Yerel bilirkişi ve tanıkların okunan tapu kayıtlarının sınırları olarak gösterdikleri taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örnekleri ile varsa kadastro tespitlerinin dayanaklarını oluşturan kayıtları dosya içine getirtilerek yerel bilirkişi ve tanıkların kayıt uygulamalarına ilişkin sözleri denetlenmelidir. Yine kayıt uygulamalarını denetlemek amacıyla gerektiğinde bölgeye ait memleket haritaları veya hava fotoğrafları ile idari makamlar tarafından oluşturulmuş diğer belge ve haritalardan da yararlanılmalıdır. Kayıtların hudutname tarihinden önce oluşmuş olması nedeniyle, hudutnamede yazılı sınırları farklı olması halinde kayıt tarihindeki köy sınırlarına değer verilmesi gerektiği düşünülmelidir. Devamında yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazlar ile tarafların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı belirlenecek taşınmazların kim veya kimlerin kullanımında olduğu, zilyetliklerinin kimlerden kimlere ve ne şekilde geçtiği, aralarındaki akdi ve irsi ilişkilerin neler olduğu gibi hususlar tek tek ve olaylara dayalı olarak sorulup saptanmaya çalışılmalıdır. Aynı şekilde, tapu kaydı malikleri arasındaki ilişkilerin neler olduğu ile, tapu kayıtlarının belirlenecek kapsamları içinde tapu kayıtlarının paydaşları tarafından kullanılan yerler olup olmadığı, tapu kaydı malikleri arasında pay satışları veya paylaştırmaların olup olmadığı ve olmuş ise nasıl ve kimler arasında olduğu hususları üzerinde de durulmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanıkların bu hususlardaki sözleri de, dosya içine getirtilecek ilgili taşınmazların onaylı tutanak örnekleri ve dayanak kayıtları ile denetlenmelidir. Yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalıdır. Keşfe katılacak uzman fen bilirkişileri, yapılacak keşif ve uygulamaları izleyip denetlemeye olanak verir, dinlenecek tüm yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları tarafından gösterilen bütün sınır ile taraflar veya tapu kayıtlarının paydaşları arasındaki bilinen paylaşma veya kullanım sınırları işaretlenmiş; gerektiğinde bölgeye ait memleket haritaları, hava fotoğrafları veya idari makamlarca oluşturulmuş diğer kayıt ve belgelerle desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmelidir

. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmelidir. Bu değerlendirme yapılırken özellikle dayanak tapu kayıtlarındaki diğer payların akıbetleri ile bu payların revizyon görüp görmediği görmüş ise hangi taşınmazlara revizyon gördükleri ve bu taşınmazlarda hangi bölümleri kapadıkları tapu kayıtlarının malikleri arasındaki akdi ve irsi ilişkiler ile bu ilişkilerin zemindeki kullanım durumuna nasıl yansıdığı; tapu kayıtlarının farklı köylere ve fakat aynı mevkiye ait olmaları nedeniyle birbirlerine sınır olup olmadıkları üzerinde durulmalı; tapu kayıtlarının kapsamlarının çakışması halinde oluşum günleri itibariyle sahih esasa ve doğru temele dayanan kayda üstünlük tanımak gerekeceği; tarafların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının kapsamında kalan taşınmazların, tapu kayıtlarında paydaş olmayanlar tarafından kullanıldığının anlaşılması halinde kayıtların hukuki değerlerini koruyup korumadıkları; dayanak tapu kayıtlarına kapsam tayin etmenin mahkemenin görevi olduğu, keşfe katılan fen bilirkişinin yapılacak keşif ve uygulamaları izleyip denetlemeye olanak verir rapor düzenlemekle görevli oldukları; köy hudutnamesi 1949 yılına ait iken tapu kayıtlarının daha eski tarihli olmaları nedeniyle tapu kayıtlarının oluşum günü itibariyle geçerli olan durumun gözetilmesi gerektiği; yerel bilirkişi ve taraf tanıklarınca bildirilen vakıalar ve tapu kayıtlarındaki ifraz ve temliklerin zemindeki zilyetlik olgusuyla desteklenip desteklenmediği gibi taraflar arasındaki uyuşmazlık ve çekişmeleri gidermek için açıklığa kavuşturulması zorunlu hususlar gözetilmelidir. Bu şekilde yapılacak araştırma, inceleme ve uygulama ile elde edilecek deliller ile yapılacak değerlendirmeden sonra ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan yukarıdaki nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1100.00 TL vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak duruşmada kendisini vekille temsil ettiren davacı tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2967, Karar No: 2017/3562, Tarih: 19.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2967 E.  ,  2017/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuk teslimi emrine muhalefet suçundan sanık ...'ün, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 341. maddesi uyarınca 6 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Konya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 01/11/2016 tarihli ve 2016/692 esas, 2016/740 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Konya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 08/11/2016 tarihli ve 2016/97 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/03/2017 gün ve 15217 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/03/2017 gün ve KYB.2017-16240 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Sanığın eyleminin 2004 sayılı Kanun'un 341. maddesindeki suçu oluşturabilmesi için sanık hakkında mahkemesince verilmiş ve kesinleşmiş çocuğun teslimine veya çocukla kişisel ilişki kurulmasına dair ilamın olması, alacaklının çocuk teslimi hakkındaki ilamı icraya koyması, icra dairesince gerekli ihtaratları içeren, teslim edilecek yer, gün ve saati belirten icra emrinin sanığa tebliğ edilmesi, sanığın tebliğe rağmen çocuğu teslim etmemesi veya kişisel ilişki kurmasına engel olması, sanığın teslim etmemesinin makul ve makbul bir mazerete dayanmaması ve sanığın suç kastını ortadan kaldıran nedenlerin bulunmamasının gerekmesi karşısında, somut olayda sanık ile müştekinin Konya 5. Aile Mahkemesinin 16/06/2015 tarihli ve 2015/181 esas, 2015/407 sayılı kararı ile boşandıkları, velayeti sanığa verilen çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesi sonrasında müştekinin müşterek çocukların teslimi ve kişisel ilişki kurulması amacıyla ilamı icraya koyduğu, anılan Mahkeme kararına göre, müşterek çocukların her yıl Temmuz ayının ilk günü saat 10:00'da babaya teslim edilmesi gerektiği, sanığın 01/07/2016 günü konutunda müşterek çocuk Nisa'yı babaya teslim ettiği, çocuğun 03/07/2016 günü annesinin evine geri gitmesi üzerine, babanın çocuğu teslim almak için tekrar sanığın evine geldiğinde evin kapalı olduğundan bahisle 04/07/2016 ve 12/07/2016 tarihli tutulan çocuk teslimine ilişkin tutanaklara istinaden sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanığın icraya konu çocuk teslimini belirtilen tarihte yerine getirerek yükümlülüğünü ifa etmesi nedeniyle sonradan tutulan tutanaklardan dolayı artık sanığın sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Konya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 08/11/2016 tarihli ve 2016/97 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında çocuk teslimi emrine muhalefet eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 19/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/182, Karar No: 2006/184, Tarih: 12.04.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/9-182 E.  ,  2006/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2005

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 11.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 05.05.2005 gün ve 2004/621-2005/205 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 16.06.2005 gün ve 2005/17518-21554 sayılı ilamı ile; (...Davacı işçi, davalıya ait işyerinde vardiyalı olarak çalıştığını, işyerinin konumu nedeniyle iş mahallinden ayrılmasının mümkün olmadığını, toplu iş sözleşmesinin 61.maddesinde vardiyalı işlerde çalıştırılan işçilerin yarım saatlik ara dinlenmelerini iş mahallinde geçirdiklerini, iş mahallinde geçirilen yarım saatlik ara dinlenme süreleri için bir saatlik normal çalışma ücretinin %50 arttırılmak suretiyle ödenmesi gerektiği belirtilmesine rağmen ödenmediğini belirterek ara dinlenme alacağının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, bu konuda öncelikle toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaca yorum davası açılması gerektiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını, toplu iş sözleşmesinin anılan hükmünün 2822 sayılı Kanunun 5 ve Borçlar Kanunun 19.maddesi uyarınca geçersiz olduğunu, vardiyalı çalışan işçilerden ara dinlenmesi sırasında zorunlu olarak işbaşında işe amade bulunması gereken işçilere ara dinlenmesi ücretinin verildiğini, ara dinlenmelerini işyeri mahallinde veya dışında serbestçe kullanabilme imkanına sahip işçilerin ise salt toplu iş sözleşmesindeki düzenlemeden hareketle zamlı ara dinlenme ücretine hak kazanamayacağını, davacının haftalık çalışma süresinin 45 saati geçmediğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık toplu iş sözleşmelerindeki düzenlemeler uyarınca vardiyalı çalıştırılan davacı işçiye işyerindeki vardiyalı ve fiili çalışma şekline göre zamlı ara dinlenme ücretinin ödenip ödenmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davalı işveren vardiyalı çalışan işçilerden ara dinlenmesi sırasında zorunlu olarak işbaşında bulunması gereken işçilere ara dinlenmesi ücretinin verildiğini, ara dinlenmelerini işyeri mahallinde veya dışında serbestçe kullanabilme imkanına sahip işçilerin ise salt toplu iş sözleşmesindeki düzenlemeden hareketle zamlı ara dinlenme ücretine hak kazanamayacağını savunmaktadır. Davacı tanıkları davacının ara dinlenme sırasında işyerinde bulunduğunu belirtmişlerdir.

Toplu iş sözleşmesinin anılan hükmü, vardiyalı işçi çalıştırılan işyerlerinde ve işçinin ara dinlenmesini işin niteliği gereği fiilen çalışarak geçirmesi halinde uygulanma olanağına sahiptir. İşçinin salt ara dinleme sırasında işyerinde bulunması önemli olmayıp, bu süre içinde ara dinlenme yokmuş gibi çalışıyor olması da gerekir. İşçinin ara dinlenme sırasında kendi isteği ile veya başka bir yere gitme imkanının o sırada fiziken mümkün olmaması nedeniyle işyerinde bulunması halinde söz konusu alacağa hak kazanması mümkün değildir. Bu nedenle öncelikle işçinin vardiyalı çalışıp çalışmadığı, ara dinlenmesini işyerinde işin niteliği gereği fiilen çalışarak geçirip geçirmediği belirlenmelidir. Davacı tanıkları davacının ara dinlenme sırasında işyerinde bulunduğunu belirtmiş ise de işyerinde bulunmanın nedenini ve işyerinde bulunmanın gerekli olup olmadığı konusunda her hangi bir açıklamada bulunmamışlardır. Mevcut delillerle bir sonuca varma olanağı görülmemektedir. Bu nedenle, gerekirse işyerinde keşif yapılmak ve tanık anlatımları ile birlikte değerlendirme yapılmak suretiyle davacının yaptığı işin niteliği gereği ara dinlenme sırasında fiilen çalışarak işyerinde bulunmasının gerekip gerekmediği belirlenmeli sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3160, Karar No: 2017/2339, Tarih: 02.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/3160 E.  ,  2017/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin taşınmazı 18.11.2014 tarihinde satın aldığını, davalının taşınmazda kiracı olduğunu, ödenmeyen kira alacağı için icra takibi başlattıklarını, davalının haksız yere itiraz ettiğini beyan ederek davalının itirazının iptalini istemiştir.

Davalı vekili dilekçesinde, arada kira sözleşmesi olmadığını, taşınmazı müvekkilinin babasının müteahhitten satın aldığını ancak tapuda tescilin sağlanamadığını, bu hususta tapu iptal ve tescil davası açıldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece kira ilişkisinin ispat edilemediği, görevli mahkemenin Asliye Hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur. HMK’nun ispat yükünü düzenleyen 190. maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat edilemez. Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmadığına göre, öncelikle davacının kira ilişkisinin varlığını ve aylık kira bedelinin ne miktar olduğunu kanıtlanması gerekir. HUMK.'nun 288.maddesi (HMK. 200.md) uyarınca akdi ilişkinin varlığı ve aylık kira miktarının yazılı delille kanıtlanması gerekir. Somut olayda davacı sözlü kira ilişkisine dayanmış ve kira parasının aylık 800,00 Tl olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı savunmasında taşınmazın gerçek sahibinin babası olduğunu ileri sürmüş ve tapu iptal ve tescil davası açıldığını bildirmiştir. Tapu iptal ve tescil dosyası dosya arasında yok ise de davacı vekili temyiz dilekçesinde duruşma tutanaklarından ve kira sözleşmesinden suret ibraz etmiştir.

./..

Bu durumda mahkemece bahse konu tapu iptal ve tescil dosyası celp edilerek önceki malikle davalı arasında davaya konu taşınmaz yönünden yazılı kira sözleşmesinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, yazılı kira sözleşmesinin bulunması halinde TBK' nun 310. maddesi uyarınca davacının kira sözleşmesinin tarafı olacağı gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

./..

Bu durumda mahkemece bahse konu tapu iptal ve tescil dosyası celp edilerek önceki malikle davalı arasında davaya konu taşınmaz yönünden yazılı kira sözleşmesinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, yazılı kira sözleşmesinin bulunması halinde TBK' nun 310. maddesi uyarınca davacının kira sözleşmesinin tarafı olacağı gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/12372, Karar No: 2023/12679, Tarih: 11.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12372 E.  ,  2023/12679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/516 E., 2023/1685 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/98 E., 2021/324 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 23.07.2016 tarihinde iş kazası geçiren ...'ın davacı şirket aleyhine tazminat davası açtığını, Yüksek Sağlık Kurulunun 10.10.2017 tarihli kararı ile ...'ın iş gücü kaybının %42,2 olarak belirlendiğini, tazminat dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun 26.09.2019 tarihli kararı ile ... 'ın iş gücü kaybının %17 olarak tespit edildiğini, Sosyal Güvenlik Kurumunca ödenen gelirin peşin sermaye değerinin bu orana göre değiştirilmesine dair talebin Kurum tarafından, Yüksek Sağlık Kurulu Kararı bulunduğu bu nedenle işlem yapılamayacağı gerekçesi ile reddedildiğini belirterek, ...'a bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ile işgücü kaybına bağlı olan tüm tespitlerin %17 iş gücü kaybı oranına göre düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... Kılıç'ın 23.07.2016 tarihinde iş kazası geçirdiği, Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 21.06.2017 tarihli raporunda iş göremezlik oranının %14,3 olarak tespit edildiği, itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulu'nun 10.10.2017 tarihli kararı ile iş gücü kayıp oranının %42,2 olarak kabul edildiği, ... Batı 1. İş Mahkemesi'nin 2017/468 sayılı maddi manevi tazminat istemli davada Adli Tıp Kurumu ve Adli Tıp 2. Üst Kurulu'ndan rapor alındığı 26.09.2019 tarihli Üst Kurul Raporunda iş gücü kayıp oranının %17 olarak belirlendiği, davacının kuruma başvurduğu, başvurusunun 02.11.2020 tarihinde reddedildiği, Adli Tıp 2. Üst Kurulu'nun 26.09.2019 tarihli 1752 sayılı raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar veriliği gerekçesiyle davanın kabulüyle sigortalı dahili davalı ... Kılıç'ın 23.07.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik derecesinin %17 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kanunda öngörülen prosedür çerçevesinde yöntemince alınan ve birbiriyle uyumlu raporlara göre karar verildiğinden davanın kabulüne dair mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işlemlerinde hata bulunmadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ...'ın 23.07.2016 tarihli iş kazasına bağlı meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanunun 95. maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26379, Karar No: 2015/6962, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26379 E.  ,  2015/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/348-2013/661

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tapu kayıt maliki muris Safinaz ' dan davalılara intikal eden toplam 64/128 payın karşılığına hükmedildiği, halde adı geçen murusin payının bu oranda iptali ile idare adına tesciline karar verilmemesi, doğru değil ise de;

Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden.

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan (davalılar) kelimesinden sonra gelen kısmın çıkartılmasna, yerine (ve tapu kayıt maliki Safinaz 8/32 payından davalıların herbirine düşen 16/128'şer payın iptali ile idare adına tesciline) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.