muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1803, Karar No: 2023/4835, Tarih: 03.04.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (696 sayılı KHK) 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü maddenin beşinci fıkrasında "Sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilir." denilerek kadroya geçiş sonrası işçilerin hangi işlerde çalışacaklarının açıkça belirtildiğini, yayımlanan mevzuat kapsamında kamuda alt işveren işçisi olarak çalışan personelin kadroya geçiş işlemlerinde, sürekli işçi kadrolarına geçirilenlerin birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebileceğinden davacının da söz konusu mevzuat gereği, en son çalıştığı İdare ile daha önce kamu kurum ve kuruluşlarında alt işveren işçisi olarak çalıştığı ... sözleşmelerinden bu madde ile tanınan haklar karşılığında herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunmayacağını ve bu haklarından feragat ettiğine dair yazılı bir sulh sözleşmesi yapmayı yazılı olarak kabul ettiğini, davacının meslek kodunun alt işveren dönemindeki şekliyle devam etmesi şartıyla kadroya alındığını ve sözleşme hükümlerine göre kadroya geçişi yapılan işi yapmak koşuluyla görevlendirilebileceğinin belirtildiğini, 696 sayılı KHK kapsamında kadroya alınan işçiler açısından meslek kodunun alt işveren dönemindeki şekliyle devam etmesi gerektiğini, üstelik davacının kadroya geçişi sırasında kendi ile yazısı ile doldurmuş olduğu başvuru formunda işin niteliğini temizlik işi olarak işaretlediğini, davacının mevzuat hükmüne göre görev tanımı dışında farklı bir işte çalıştırılmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; talimatla alınan tanıkların beyanlarında davacının Çadır Kentte çalıştığı süre boyunca temizlik ve tercüman şefi olarak çalıştığını beyan ettikleri hususu ile davacıya ait özlük dosyası ve tüm dosya kapsamına göre davacının, 2013-2018 yılları arasında Viranşehir Çadırkent Konaklama Tesislerinde temizlik işçisi olarak çalıştırıldığı ... olduğundan davacının meslek kodunun değiştirilmesi talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçelendirilmemesi sebebiyle ... yargılama hakkının ihlal edildiğini, sadece ... taraflı tutulan sicil ve özlük dosyasına bakılarak karar verilmesinin hatalı olduğunu, tanık beyanları ile davacının çalıştığı Çadır Kentte temizlik ve tercüman şefi olarak çalıştığının kanıtlandığını, müvekkilinin hâlihazırda fiilen bilgi işlem destek personeli olarak çalıştığını, bu durumun dava dilekçesi ekinde sunulan 16.10.2018 tarihli Kurum cevabı ile de ... olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın, personel hizmeti alımı yoluyla alt işveren şirket personeli olarak görev yapmakta iken 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesiyle 375 sayılı KHK'ye eklenen geçici 23 üncü madde uyarınca sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacının, temizlik görevlisi olan SGK kaydının bilgi işlem personeli olarak değiştirilerek tespitine ilişkin olduğu, davacının temizlik görevlisi olarak sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi bir idari işlem olup, davacının İdareden kadroya geçiş sırasında hatalı kabul edilen meslek kodunun değiştirilmesini istediği, uyuşmazlığın kadroya geçiş sırasında yapılan idari işleme yönelik olup sürekli işçi statüsüne geçiş yapıldıktan sonra işveren ile işçi arasında çıkan uyuşmazlık niteliğinde olmadığı gibi alt işveren işçisi olarak çalıştığı kadro öncesi döneme ilişkin muvazaa iddiasına dayalı alacak davası mahiyetinde de olmadığı, benzer mahiyetteki davaların idari yargıda çözüme bağlandığı, yargı yolu uyuşmazlığının giderilmesine ilişkin Uyuşmazlık Mahkemesinin 18.10.2021 tarihli ve 2021/387 Esas, 2021/538 Karar sayılı ilâmının da aynı yönde olduğu, yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken davanın esastan sonuçlandırılmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davada yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın müvekkilinin meslek kodunun bilgi işlem destek personeli olarak tespitine ve değiştirilmesine ilişkin olduğunu, davalının 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerini kanuna uygun olarak yerine getirmediğinden eldeki davanın açıldığını, bu nedenle davanın adli yargıda ve ... mahkemelerinde görülmesi gerektiğini; ayrıca İlk Derece Mahkemesinin ... olduğu esastan ret kararının da usul ve kanuna aykırı olduğunu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin kadroya geçiş sırasında SGK'ya hatalı olarak bildirilen meslek kodunun düzeltilmesine ilişkin tespit davasında, görevli yargı yerinin adli yargı mı yoksa idari yargı mı olduğuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 115 ... maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2 nci maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33245, Karar No: 2013/5636, Tarih: 11.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/33245 E.  ,  2013/5636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yükümlülüğüne haklı ve meşru bir mazeret nedeniyle devam edip etmediği sorularak tartışılmadan yokluğunda açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması,

2-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan sanığın hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğine ilişkin usulüne uygun doktor raporu aldırılmadan, sanığın fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneği bulunduğunun tespitine karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda olduğu anlaşılan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan ve bu konuda herhangi bir gerekçe de gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Suç tarihine göre 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi gereği cezadan 2/3 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Temyiz dışı sanık ...'ın şikayetçinin kömürlüğünden suça konu bisikleti çalarken sanığın gözcülük yapmak suretiyle müşterek fail sıfatıyla eyleme katıldığı gözetilmeden yardım ettiğinden bahisle cezadan 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereğince ceza süresi açısından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,11.03.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/169, Karar No: 2019/6782, Tarih: 04.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/169 E.  ,  2019/6782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/10/2018 tarih ve 2017/198-2018/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının altın çilek ekimi yaptığı arazilerini davalıya bitkisel ürün sigortası ile sigorta ettirdiğini, sigortalı ürünlerde 22/09/2011 tarihinde şiddetli esen rüzgarla birlikte başlayan fırtına ve 9 dakika yağan dolu nedeniyle hasar meydana geldiğini, hasarın meydana gelmesi üzerine davalı Tarsim'e müracaat edildiğini ve hasar dosyası açıldığını, davalı tarafından hasarın tespiti için eksper görevlendirildiğini, yapılan inceleme sonucu davalı tarafından hasar talebinin haksız ve hukuka aykırı olarak reddedildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 500.000 TL hasar bedelinin 22/09/2011 hasar tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 560.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece, 07/05/2018 havale tarihli bilirkişi heyet raporunda ürünlerde meydana gelen zararın poliçelerdeki teminat kapsamındaki risklerden dolu ve fırtınadan kaynaklanan kısmının %50 civarında olabileceği ve zarar değerinin tespit tarihi itibari ile 287.431,79.-TL olduğu şeklinde görüş bildirildiği, bilirkişi raporunda yapılan tespitlerin somut olaya uygun olduğunun değerlendirildiği ve raporun usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 287.431,79.- TL'nin tespit tarihi olan 10/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı,davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14.690,67 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7803, Karar No: 2012/17706, Tarih: 18.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7803 E.  ,  2012/17706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihleri olan 2003 takvim yılı yönünden 31.12.2003, 2004 yılı için ise 06.08.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19015, Karar No: 2015/24588, Tarih: 10.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/19015 E.  ,  2015/24588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette çalıştığını, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin usul ve yasaya aykırı bir şekilde feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilerek işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle ve feshin son çare olması ilkesine uygun olarak feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre fesih bildiriminden sonra işe alınan işçilerin niteliklerinin davacıdan farklı olduğu, işletmesel kararın tutarlı uygulandığı, yeni yönetim şemasında davacının çalışma alanı bulunmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir..

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin işveren tarafından geçerli nedenle feshedilip feshedilmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşverenin mevcut olan işçi sayısını fiilen mevcut olan iş ihtiyacına uyumlaştırmak için açıkça ifade etmediği kararları, “gizli, örtülü” işletmesel karar olarak nitelendirmektedir. Bu tür durumlarda işletmesel kararın varlığı iş sözleşmesinin feshi için gösterilen sebepten çıkarılır. 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca işletmesel gereklere dayalı feshin söz konusu olabilmesi için varlığı şart olan açıkça işletmesel kararın varlığı yerine bir anlamda işverence fesih bildiriminde açıklanan sebep geçmektedir.

İşletmenin işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte yargısal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşir. İşletmesel karar çerçevesinde fesih işlemi değişen durumlara karşı işverenin tepkisidir. Bu kararlar işyeri ve işletme içi veya dışından doğabilir. Bu nedenle işçinin işyerinde çalışmaya devam etmesi gerekliliğini doğrudan veya dolaylı olarak ortadan kaldırıyorsa dikkate alınmalıdır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel koşullarına uyduğunu içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli veya haklı nedene dayandığım kanıtlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfîlik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını ve feshin geçerli nedenin) oluşturduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığı değerlendirilmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil teknik denetim kapsamında bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağının ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun'un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kurallarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye kullanılmamalıdır. İşverenin keyfi davrandığını ispat yükü işçiye aittir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin işletmesel, karar uyarınca şirketin .... Lokasyonunu kapatması ve İstanbul'a taşınması bu arada organizasyon değişikliği yaparak faaliyet gösterdiği üç birim olan yazılım, AR-GE ve destek operasyonel hizmetlerden destek operasyonel hizmetlerde artık faaliyette bulunmaması, buna bağlı olarak da bir kısım birimlerin kapatılması ve bir kısmının ise birleştirilmesi neticesinde davacıya ihtiyaç kalmadığı gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda öncelikle davalı işyerine ait fesihten önceki ve sonraki altışar aylık dönem bordroları dosyaya getirtilmeli, yeni işçi alımı olup, olmadığı tespit edilmeli, daha sonra aralarında insan kaynakları ile işletme ve işyerinin faaliyet alanında uzman olan bilirkişilerin de bulunduğu farklı bilirkişi heyetiyle birlikte davalı işyerinde keşif yapılmalı ya da bilirkişilere yerinde inceleme imkanı sağlanıp konuyla ilgili bütün kayıt ile belgeler incelenmeli ve işletmesel karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında denetime elverişli açık ve ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bu yapılırken de özellikle yeni organizasyon ile önceki organizasyon yapılarında davacının iş alanın aynı veya değişik adla devam edip etmediği, işletmesel kararın davacının iş gücüne ihtiyacı ortadan kaldırıp kaldırmadığı, davacının davalı işyerinde geçmiş ve uzunca süre çalışarak kazandığı tecrübe ve aldığı eğitime göre makul süreli kısa bir eğitimle istihdam edilebileceği açık başka pozisyon ya da pozisyonların bulunup bulunmadığı, varsa yeni işçi alımı yerine, davacıya bu pozisyonlar için teklif yapılıp yapılmadığı hususları açıklığa kavuşturulmalıdır.

Belirtilen esaslara göre eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8434, Karar No: 2013/2952, Tarih: 11.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/8434 E.  ,  2013/2952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bodrum 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :08.12.2011