muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12619, Karar No: 2014/17495, Tarih: 28.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12619 E.  ,  2014/17495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden eşinden yetim maaşını alabilmek için, 26.05.2009 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığının iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11829, Karar No: 2015/8368, Tarih: 22.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11829 E.  ,  2015/8368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 18/09/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, oturdukları lojmanda ve çalıştıkları iş yerinde davalılar tarafından kendileri hakkında dedikodu çıkartıldığını, çıkan dedikodular nedeni ile çocuklarının ve kendilerinin olumsuz olarak etkilendiklerini belirterek çocukları adına ve kendileri adına uğramış oldukları manevi zararın tahsilini talep etmişlerdir.

Davalılar, kendileri tarafından söylendiği ve yayıldığı belirtilen sözleri başkasından duyduklarını, davacıyı uyarması için amirlerine söylediklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacılar hakkında çıkan dedikoduların yayılmasına davalıların sebep olduğu belirtilerek talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında her bir davacı lehine hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/06/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 22/06/2015
Yargıtay — Esas No: 2010/38123, Karar No: 2012/42732, Tarih: 03.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/38123 E.  ,  2012/42732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/35359

MAHKEMESİ : Sulakyurt Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2008

NUMARASI : 2008/10 (E) ve 2008/15 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tanıklardan F.. K..'in kovuşturma evresindeki yeminli anlatımında “katılan ile birlikte ot toplamak amacıyla sanığın ikamet ettiği evin arka bahçesine girdiklerini ve orada kiracı olarak oturan sanığın neden geldiniz diye sorması üzerine katılanın burası senin babanın malı mı, ot toplayıp gideceğiz dediğini, sanığın da sinirlenerek katılana hakaret ettiğini” belirtmesi ve sanığın soruşturma evresindeki savunmalarında sinirlenip hakaret ettiğini kabul etmesi karşısında; mahkemece dinlenen tanık anlatımlarından hangisinin ne sebeple üstün tutulduğu ve sanığın soruşturma evresindeki beyanları tartışılıp açıklanmadan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/272, Karar No: 2006/3413, Tarih: 08.06.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/272 E.  ,  2006/3413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekilleri avukat ... ve avukat ...ile davalı ... vekili avukat ..., davalı ...Üniversitesi Rektörlüğü vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık BK.unn 355 v.d. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı yüklenicidir. Davada 2000 yılında harcanamayan ödeneğin 2001 yılına aktarılması, davalı iş sahibinin bu konuda yarattığı muarazanın meni talep edilmiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının davalı Bakanlığa yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının sair temyiz itirazlarına gelince; her ne kadar davacı 2000 yılında işe başlatılmış ise de davalı Üniversitenin hazırladığı ve davacıya teslim ettiği avam projeye göre işin yapılması gerekmekte olup bu proje 1975 yılı deprem yönetmeliğine göre çizilmiş olduğundan, davalı Üniversite 1998 yılında çıkartılan deprem yönetmeliği uyarınca zemin etüdü yaptırılmasını ve projelerini buna uygun olarak hazırlamasını davacıdan talep etmiş ve davacıya süre uzatımı vermiştir. Bu değişiklik karşısında davacı zemin etüdünü yaptırmak

için başka bir şirketle anlaşma yapmış ve bu nedenle 200 yılında işe başlanamamış, sözleşme konusuna giren hiçbir imalât yapılmamıştır. Hatta davalı taraf ödeneğin bir kısmını harcamak için sözleşme dışı işler yaptırmış ve yükleniciye ödenmiştir. Ödenek aktarımına ve süre uzatımına karar veren Üniversite bilahare teftiş raporu nedeniyle bu uygulamasından vazgeçmiştir. Bu durumda davacı, 2001 yılında yapacağı imalâtın bedelini 2000 yılı fiyatlarıyla almaya zorlanmış bulunmaktadır. Sözleşme deprem yönetmeliğinden sonra imzalanmış ise de sözleşme eki avam proje 1975 deprem yönetmeliğine göre hazırlanmış olduğundan, idarenin isteği doğrultusunda gerçekleştirilecek olan zemin etüdü ve yeni projelerin tazmini için ek bir süreye ihtiyaç olduğu ortadadır. Bu yüzden 2000 yılındaki ödeneğin harcanamamış olması nedeniyle yükleniciye bir kusur izafe olunamayacağından gerekli olan süre davacıya verilmeli ve ödenek de aktarılmalıdır. Bu nedenle mahkemece yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, zemin etüdü ve yeni projelerin hazırlanması için gerekli süre ve ödenek miktarı açıklattırılıp, davacıya bu kadar süre ve belirlenecek ödenek aktarımı verilmelidir. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 450,00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Bakanlığa, 450,00 YTL.nın ise davalı Üniversite’den alınarak davacıya verilmesine, 1. bentte oybirliğiyle, 2. bentte Aysel Özgür ve Musa Tekin’in karşı oylarıyla, oyçokluğuyla 08.06.2006 gününde karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı, 19.07.2000 tarihli sözleşmeyle Fen Edebiyat Fakültesi II. kısım inşaatının yapımını yükümlenmiş, 04.08.2000 tarihinde yer teslimi yapılmıştır. Sözleşmenin 2. maddesinde yapım işine ait projeler ekler arasındadır. Yine sözleşme eki Özel İdare Şartnamenin 19. maddesinde, projelerin idare tarafından verilmesi halinde, yüklenici 30 gün zarfında yazı ile noksanları ve detaylarını isteyeceği, tavsiye edeceği herhangi bir değişikliği

KARŞI OY YAZISI

Davacı, 19.07.2000 tarihli sözleşmeyle Fen Edebiyat Fakültesi II. kısım inşaatının yapımını yükümlenmiş, 04.08.2000 tarihinde yer teslimi yapılmıştır. Sözleşmenin 2. maddesinde yapım işine ait projeler ekler arasındadır. Yine sözleşme eki Özel İdare Şartnamenin 19. maddesinde, projelerin idare tarafından verilmesi halinde, yüklenici 30 gün zarfında yazı ile noksanları ve detaylarını isteyeceği, tavsiye edeceği herhangi bir değişikliği

bildiriceği, proje detaylarındaki farklılıkları yazılı olarak soracağı, bu hususları yerine getirmediği takdirde doğacak aksamalar nedeni ile süre uzatımı veya başka bir hak talebinde bulunamayacağı hükmüne yer verilmiştir. Üniversitece istenen ilave ve tadilatları bilabedel yapacak, projeler Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’nın ilgili şartnamelerine ve Türk standartlarına uygun hazırlanıp, teslim edilecektir. Sözleşmenin eki olan Proje Hizmetleri Özel Şartnamesinde de tüm detay ve değişikliklerin yanında deprem tahkikleri ve temel projelerinin de müteahhit tarafından yapılacağı belirtilmiştir. Hükme dayanak bilirkişiler raporunda, 1975 ve 1998 yıllarında yürürlüğe giren deprem yönetmeliklerinde, zemin etüdünün yapılmasının şart koşulduğu, 1998 deprem yönetmeliğinde, zemin etüdünün daha hassas yapılmasının sözkonusu olmadığı, bir yapının projesine başlanılmadan önce, yapının yapılacağı parselde zemin etüdü yapılarak, zemin emniyet gerilmesi, zemin yatak katsayısı gibi zemin parametreleri ve zemininin depremsellik özelliklerinin saptanacağı, zemin durumuna göre en uygun temel sisteminin belirleneceği ve projelendirmede, statik-betonarme hesaplarda, zeminin özellikleri saptanarak temel tipinin belirlenmesi, temellerin boyutlandırılması, deprem hesaplarının yapılmasının gerekli olduğu açıklanmıştır.

Davacı yüklenici, sözleşme ve eklerini projeleri, inşaat yapılacak zemini inceleyerek teklifini hazırlamıştır. Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulan davacı ... İnşaat ve Ticaret A.Ş., ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmek zorundadır (TTK. 20. madde). Sözleşme tarihinde deprem yönetmelikleri yürürlüktedir. Üniversitece verilen projeler deprem yönetmeliğine ve zemine uygun olmasa bile davacı bunlarla ilgili tüm işlemleri yapmayı yükümlenerek teklifini vermiştir. Zemin etüdü zorunluluğunun sonradan ortaya çıktığından mücbir sebep varlığı da kanıtlanmış değildir. Üniversitenin ödenek aktarımı yapmak zorunluluğu yoktur. Yüklenici, Üniversitece istenmiş olsa dahi sözleşme dışı işler yapmaya zorlanamaz. Bu işlerin yapılmış olması da yükleniciyi sözleşmeye uygun edimlerini yerine getirmek sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağından 2000 yılı ödeneğini sözleşme koşullarında ifa etmekle yükümlüdür.

Açıklanan tüm bu nedenlerle usul ve yasaya uygun mahkeme kararının onanması gerektiğinden çoğunluğun 2. bentte yazılı bozma gerekçesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2022/5870, Karar No: 2022/6887, Tarih: 31.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5870 E.  ,  2022/6887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Ders Aletleri Yapım Merkezi Müdürlüğünde alt işveren işçisi statüsünde çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (696 sayılı KHK) 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ve 24 üncü maddeler gereğince sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazandığını, taraflar arasında 02.04.2018 tarihinde bireysel iş sözleşmesi imzalandığını, işveren tarafından 375 sayılı KHK'nın 23 üncü maddesi ile sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazanan işçilere, üretime sağladıkları katkı nedeniyle döner sermayeden ödenmesi gereken üretime teşvik priminin ödenmediğini, Kurum nezdinde çalışan sürekli işçi statüsünde bulunan diğer personele üretimi teşvik primi ödendiğini, 3423 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi gereğince Milli Eğitim Bakanlığına bağlı döner sermayeli kuruluşlarda, döner sermaye işletme faaliyetlerinden elde edilecek kârın en çok üçte birinin, bu kârın gerçekleşmesini sağlayan personele, üretimi teşvik primi olarak dağıtılmakta olduğunu, bu konuda ... tarafından yönetmelik yayınlandığını, yönetmeliğin 5 inci maddesinin sekizinci fıkrasının "Öğrenci ile yüz yüze eğitim yapmayan, ancak ders araç gereci üreten, basım, sınav ve değerlendirme hizmetlerini yürüten veya benzeri hizmetlerde, eğitime katkı sağlamak amacıyla katılan işletmelerde, personelin tamamı üretimi teşvik primi almaya hak kazanır." şeklinde olduğunu, davacının Kuruma bağlı ders aletleri yapım merkezinde çalışmakta olduğunu, dolayısıyla üretimi teşvik primi almaya hak kazandığını ileri sürerek alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ilgili yönetmelikte personel tanımının "bünyesinde Döner Sermaye İşletmesi bulunan okul veya kurumun, kadrosunda olan veya atamaya yetkili makam tarafından, bu işletmede fiilen çalışmak üzere görevlendirilen ve döner sermaye faaliyetlerine katkıda bulunan, 14.07.1965 tarihli ve 657 sayılı DMK ile 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa tabi kişileri" ifade ettiğini, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddenin altıncı fıkrasında, geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi sona erecek toplu iş sözleşmesinin anılan madde kapsamında yer alan idarelerce sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin, ücreti ile diğer mali sosyal haklarının belirlenmesinde emsal alınacağı ve ücret ile diğer mali ve sosyal hakların bu toplu iş sözleşmesinin uygulanması suretiyle oluşacak ücret ile diğer mali ve sosyal haklarından fazla olamayacağının düzenlendiğini, davacının 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddesi gereğince 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilirken düzenlenen bireysel iş sözleşmesinde ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca açıklanan 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinde üretimi teşvik primine ilişkin herhangi bir hüküm bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2019/852 Esas, 2021/329 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili cevap dilekçesinde belirtilen nedenlerle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/1822 Esas, 2021/2407 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.