muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6386, Karar No: 2014/5230, Tarih: 05.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/6386 E.  ,  2014/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/172722

MAHKEMESİ : Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2011

NUMARASI : 2009/862 (E) ve 2011/29 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçinin bankamatikten para çekmek istediği ancak parayı ala- madığı, ingilizce yazıları okumaya çalıştığı sırada sanıkların araçla yanına gelip yardım etme bahanesiyle bankamatiğin düğmelerine basmaya başladıkları, kısa bir süre sonra ekranda pin kodunun çıktığı, el çabukluğu ile bankamatik kartını alarak geldikleri araca binip uzaklaştıkları, daha sonra kartı kullanarak 1.980 euro çektiklerinden bahisle açılan davada, sanıklar suçlamayı kabul etmeyip sanıklardan H.. K.. "kartım olup belki kendi kartımdan para çekmek için ATM'nin önünde durmuş olabilirim, başkasına ait karttan 1.980 euro ATM'den çekmedim. olay tarihinde Marmariste olduğumu hatırla- mıyorum, suç işlemedim, beraatimi talep ediyor ve fotoğraflarımın temini ile bankadaki görüntülerdeki kişinin ben olup olmadığı yönünde tespitin yapılmasını talep ediyorum" şeklindeki savunması, gerek şikayetçiye gerek olaya tanık olduğu tespit edilen ve soruşturma safhasında dinlenen tanık E. C.'e bu hususta bir teşhis ve banka tarafından gönderilen kamera kayıtlarının çözümünün yaptırılmaması karşısında mevcut eksikliklerin giderilerek tüm delillerin değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre;

a- Temel ceza belirlenirken hapis cezası asgari hadden uygulandığı halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının ayrı gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

b- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1277, Karar No: 2009/3236, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1277 E.  ,  2009/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Konut Yapı Kooperatifi ile davalı ... İnş. ve Malz.Nak.San.Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.12.2005 gün ve 2004/352-2005/1059 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Daire’mizin 23.01.2009 tarihli kararıyla Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/168 Esas sayılı dosyasının birlikte gönderilmesi ikinci kez istenilmiş olup 02.03.2009 tarihli gönderme formunun yazı işleri müdürü ile katip imzasının bulunduğu bölümünde “Mahkememizin 2007/168 sayılı dosyasının” şeklinde ibare konulmuş olmasına rağmen sözkonusu dosyanın gönderilmediği anlaşıldığından; görevin başkasına bırakılmayarak bizzat mahkeme başkanı tarafından yerine getirilmesi suretiyle;

1-İki kez geri çevirme kararına rağmen gereğini yerine getirmeyerek görevde özensizlik gösteren kalem görevlileri hakkında adli ve disiplin yönünden gereğinin yapılarak sonucunun Daire’mize bildirilmesi,

2-Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/168 Esas sayılı dosyasının temin edilerek birlikte gönderilmesi, bu kez de geri çevirme kararı gereğinin yerine getirilmemesi halinde yetkili mahkeme başkanı ve hakimleri hakkında suç duyurusunda bulunulacağı ihtarıyla dosyanın 3. kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/1447, Karar No: 2014/11686, Tarih: 27.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1447 E.  ,  2014/11686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/349184

MAHKEMESİ : Sinop Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01.06.2011

NUMARASI : 2010/29 Esas, 2011/48 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdurenin babası olan sanığın mağdureyi kendi yatağına çağırdığı mağdurenin kabul etmemesi üzerine sanığın mağdureye kızarak kendi yatağına gelmesini sağlayarak " Senin annen yok, şimdiden cinsel konuları öğrenmen lazım, bunu da ben öğreteyim, evlenince annen baban yok hiç bir şey öğrenmemiş demesinler" dediği ve cinsel ilişkiye girmek istemediğini söylemesine rağmen babası olmanın vermiş olduğu nüfuzu kötüye kullanarak, zorla ve zincirleme şekilde istismar ettiği dosya içeriğinden anlaşıldığından, mağdurenin ruh sağlığı yönünden aldırılan raporu veren heyette çocuk psikiyatristinin bulunmaması nedeniyle raporun yetersiz olması karşısında, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğretim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden, sanığın eylemi nedeniyle mağdurun beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, 6545 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerde değerlendirildikten sonra sanığın mahkûmiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12066, Karar No: 2014/12828, Tarih: 25.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12066 E.  ,  2014/12828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 25.07.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8061, Karar No: 2015/8125, Tarih: 07.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8061 E.  ,  2015/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/288297

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2012

NUMARASI : 2012/207 (E) ve 2012/533 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

2509 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun 6. maddesi gereğince sanığın aracının şüphe üzerine durdurularak aracın bagajının açtırıldığı ve bagajda suça konu eşyaların ele geçtiği, sanığın yapılan arama ve el koyma işlemine herhangi bir itirazının bulunmaması ve mahkeme huzurundaki beyanı karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 07.12.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrılığı;

1-Yolda kullandığı araçla giderken, hakkında herhangi bir suç ihbarı ve suç şüphesi bulunmayan sanığın, şüpheli görülerek durdurulup GBT araştırmasında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetten kaydı olduğunun anlaşılması üzerine, yetkili makamlardan usulüne göre alınmış bir arama kararı bulunmadan (hakim kararı veya gecikmesinde sakınca varsa Cumhuriyet savcısının yazılı emri olmadan), aracında yapılan aramanın ve aramada ele geçirilen suç eşyasına el konulmasının hukuka uygun bulunup bulunmadığına, ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınıp alınamayacağına,

2- Sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrara itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyete yeterli başkaca delil olup olmadığına,

2- Sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrara itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyete yeterli başkaca delil olup olmadığına,

3- Anayasa ve CMK'ndaki amir hükümlere göre, hâkim ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılması, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin tartışılıp değerlendirilerek, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesinin gerekmesi (Any. m. 141, CMK m. 34/1 ve 230) karşısında; bu yönden gerekçe içermeyen yerel mahkeme kararının usul ve Kanuna uygun bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Muhalefet şerhinde, daire çoğunluğunun kararında belirtildiğinin aksine, şüphe üzerine aracı durudurularak aranan sanık hakkındaki arama ve el koyma işleminin Kanunlara ve hukuka uygun olmadığı, sanığın arama ve el koyma işlemine bir itirazının bulunmamasının bu işlemleri hukuka uygun hale getirmeyeceği ve ne mahkemede ne de soruşturma evresinde suçunu kabul niteliğinde bir beyanının bulunmadığı açıklanacaktır.

1- Adli Arama ve El Koymanın Şartları:

a- Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 116. maddesine göre, “Yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa; şüphelinin veya sanığın üstü, eşyası, konutu, işyeri veya ona ait diğer yerler aranabilir.” Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında makul şüphe, ''kişinin suç işlediği konusunda, objektif gözlemciyi iknaya yeterli olgu ve bilgilerin bulunması'' olarak tanımlanmıştır. Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinde de adli ve önleme aramalarının ne şekilde, hangi hallerde, kim tarafından yapılacağı ayrıntılı olarak düzenlenmiş, Yönetmeliğin 5.maddesinde “Adli arama” işlemi tanımlandıktan sonra, 6. maddede “makul şüphe” şu şekilde tanımlanmıştır: “Makul şüphe, hayatın akışına göre somut olaylar karşısında genellikle duyulan şüphedir. Makul şüphe, aramanın yapılacağı zaman, yer ve ilgili kişinin veya onunla birlikte olanların davranış tutum ve biçimleri, kolluk memurunun taşındığından şüphe ettiği eşyanın niteliği gibi sebepler göz önünde tutularak belirlenir. Makul şüphede, ihbar veya şikâyeti destekleyen emarelerin var olması gerekir. Belirtilen konularda şüphenin somut olgulara dayanması şarttır. Arama sonunda belirli bir şeyin bulunacağını veya belirli bir kişinin yakalanacağını öngörmeyi gerektiren somut olgular mevcut bulunmalıdır.”

CMK'nun 119/1. maddesinde de “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabileceği” şarta bağlanmıştır.

CMK'nun 119/1. maddesinde de “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabileceği” şarta bağlanmıştır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin “Karar alınmadan yapılacak arama” başlıklı 8. maddesinde, bir arama emri ya da kararı aranmadan arama yapılabilecek hallerden “ilgilinin rızası” ibaresi Danıştay 10. Dairesinin 13.03.2007 tarih, 2005/6392 E., 2007/948 K. sayılı Kararı ile; “Anayasanın "Temel Haklar ve Ödevleri" kısmında yer verilen "özel hayatın gizliliği ve konut dokunulmazlığı hakkı" dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez kişiliğe bağlı temel haklardandır. Anayasanın 20. ve 21. maddelerinde bu hakkın hangi hallerde ve nasıl sınırlanabileceği belirtilirken, anılan hakların "vazgeçilmez" niteliği nedeniyle sınırlama usulleri içinde ilgilinin rızası"na yer verilmemiştir. ... Anayasanın sıkı bir şekilde korumakla yetinmeyip, sınırlama ölçütlerini de sıkı Kurallara bağladığı temel haklardan olan "özel hayatın gizliliği" ve "konut dokunulmazlığı" hakkından tümüyle vazgeçilmesi anlamına gelen "rıza" müessesesinin bu hakların ihlalini kolaylaştıracağı ve Anayasa ile getirilen korumayı işlevsiz kılabileceği açıktır. Bu durumda, dava konusu yönetmeliğin 8. maddesinin (f) bendindeki "ilgilinin rızası" ibaresinde hukuka uyarlık bulunmadığı” gerekçesiyle İPTAL edilmiştir. Pozitif hukukumuzda, ilgilinin rızası ile arama yapılabileceğine veya hukuka aykırı aramanın ilgilinin muvafakatı ile geçerlilik kazanacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır.

Dosyada mevcut 21.03.2011 tarihle arama tutanağı ile aynı tarihli “savcı görüşme, talimat ve salıverme tutanağı”na göre, somut olayda, 21.03.2011 tarihinde saat 22:00 sıralarında ring görevini ifa eden kolluk ekibi, cadde üzerinde durumundan şüphelenilerek durdurulan oto sürücüsü sanığın GBT sorgusunda, 5607 Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan kaydı olduğunun anlaşılması üzerine (ki tutanağın sonunda belirtildiği gibi, GBT sorgusunda şahıs "kaydı yok aranmıyor" olarak bildirilmiştir), kullandığı otomobilde yapılan aramada, aracın bağaj kısmında siyah poşetler içerisinde korsan DVD ve CD olduğu anlaşılmış, şahıs ve toplam 1080 adet DVD ve CD muhafaza altına alınmış, olay nöbetçi cumhuriyet savcısına telefonla haber verilip talimatları sorulduğunda, şahsın ifadesinin alındıktan sonra salıverilmesi, ele geçirilen CD ve DVD'ler için el koyma, inceleme ve adli emanete teslimi için gerekli iznin alınması talimatı verilmiştir.

Görüldüğü gibi somut olayda, durumundan şüphelenilerek aracı ve eşyaları aranan sanık hakkında GBT sorgusundaki suç kaydı dışında suç işlediğine ilişkin bir iz emare, suç şüphesi bulunmamaktadır. Sanığın 5607 Kanun'a muhalefet veya başka bir suçtan mahkumiyete ilişkin adli sicil kaydı da mevcut değildir. Mevzuatımızda, sabıkalı veya GBT kaydı olanları olağan şüpheli sayan bir düzenleme mevcut değildir. Kaldı ki arama tutanağının devamında da GBT sorgusunda şahsın kaydının olmadığı ve aranmadığının bildirildiği de yazılıdır. Ayrıca Yargıtay 2. Ceza Dairesi, somut olaya çok benzer bir olayda, “çeşitli suçlardan kaydı bulunuyor olmanın” tek başına sanığın elindeki poşetin aranması için "makul şüphe" oluşturmadığına karar vermiştir: “kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 30/12/2009 tarihli tutanağa göre, gündüz vakti saat 16:00 sıralarında cadde üzerinde devriye görevi sırasında durumu şüpheli görülen ve çeşitli suçlardan kaydı bulunduğu bilinen sanığın durdurularak elinde bulunan siyah poşette yapılan aramada, bir adet kazağın bulunması, sanığın söz konusu kazağı "A..." isimli işyerinden kendisine defolu diye verildiğini beyan etmesi üzerine iş yeri sahibi ile yapılan görüşmede, kazağın kendilerine ait olup iş yerlerinin önünde bulunan sepetten alınmış olduğunu, ancak para ile mi, parasız mı alındığını bilmediğini belirtmesi nedeniyle, sanığın yapılan üst aramasında emanette kayıtlı olan ve 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğu belirlenen sustalı çakının ele geçirildiği” somut olayda; gündüz vakti cadde üzerinde yürürken kolluk güçlerince durdurulan sanığın elindeki poşetin aranması için ortada "makul şüphe"yi gerektiren olgular ve buna bağlı olarak da arama kararı veya emri verilebilmesinin koşulları bulunmadığı halde, sanık hakkında yalnızca “çeşitli suçlardan kaydı bulunduğu” gerekçesiyle, hukuka aykırı bir şekilde yapılan arama sonucu elde eldilen delile dayanılarak, hırsızlık ve 6136 Sayılı Yasa'ya aykırılık suçlarından sanığın hükümlülüğüne karar verilmesinin Kanuna aykırı olduğunu belirtmiştir. (2.CD., 20.11.2013, 2012/29290 E., 2013/27219 K. Yargıtay Kararlar Dergisinin, Cilt: 40, Sayı: 2, Şubat 2014 tarihli sayısında yayınlanmıştır.)