muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14313, Karar No: 2019/13759, Tarih: 19.06.2019

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tarafından, davacının sigortalı gösterildiği firma değişmesine rağmen, davacının baştan beri ... Hastanesinde resepsiyonda çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini, davalı ... Hastanesi tarafından davacının hizmet alımı sözleşmesi ile diğer davalıdan hizmet alımı yaptığını, fesih bildiriminde davacının işyeri ihtiyaçlarına göre geçici olarak yapılan görevlendirmenin kabul edilmemesi nedeniyle iş akdinin feshedildiği, davacının iş akdinin feshine konu değişiklikten önceki görevi resepsiyon olarak çalışması ve evrak işleri ile ilgilendiği, daha sonra görevlendirildiği yerin yoğun bakımda temizlik görevi olduğu, davacıya yapılan görevlendirmenin çalışma koşullarında değişiklik arz etmekte, davacı tarafından kabul edilmemesi nedeniyle iş akdinin feshedilmesi haklı neden olmaksızın iş akdinin feshedilmiştir. Davalılar arasında 4857 sayılı İş Kanunu gereği asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmakta olup davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının 23.05.2005 tarihinde ... Hastanesi A.Ş. nezdinde yanında çalışmaya başladığı, asıl işveren ... Hastanesi A.Ş.'nin temizlik işlerini diğer davalıya devrettiği ve bu arada davacının 12.01.2011 tarihinde ... Temizlik San. Ve Tic. Ltd. Şirketine geçirildiği ve davacının iş akdinin 02.02.2013 tarihinde sona erdiği başka bir deyişle davacının 23.05.2005 tarihinde işe başlayıp 02.02.2013 tarihine kadar çalıştığı hizmet süresinin 7 yıl 8 ay 9 gün olduğu, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda 7 yıl 8 ay 9 günlük toplam çalışma karşılığı kıdem tazminatının net 8.919,86 TL olduğu anlaşılmasına rağmen Mahkemece davacının toplam hizmet süresine dahil olan ... şirketi nezdindeki çalışmasını farklı bir çalışma olarak kabul ederek ... şirketi nezdindeki 2 yıl 20 günlük çalışmaya ilişkin kıdem tazminatının toplam kıdem tazminatına eklenerek hüküm kurulduğu görülmüştür.

Mahkemece mükerrer kıdem tazminatı kabulü hatalıdır. Yapılacak iş davacının 8.919,86 TL net kıdem tazminatı hüküm altına alınıp davalı ... şirketinin bu miktarın 2.283,01 TL'sinden sorumlu tutulmalıdır.

3-Aynı mükerrer hüküm hatası ihbar tazminatı ve fazla mesai alacaklarında da yapılmıştır.

Davacının hakettiği toplam ihbar tazminatı sekiz hafta olup davacı lehine 1.837,62 TL hüküm altına alınıp davalı ... Şirketi bu miktarın 1.378,22 TL'sinden sorumlu tutulmalıdır.

Yine davacının toplam 2.342,58 TL net fazla mesai ücret alacağı olup bu miktardan % 30 takdiri indirim yapılarak 1.639,80 TL net fazla mesai ücreti hüküm altına alınıp her iki davalı bu miktardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır.

Davacının hakettiği toplam ihbar tazminatı sekiz hafta olup davacı lehine 1.837,62 TL hüküm altına alınıp davalı ... Şirketi bu miktarın 1.378,22 TL'sinden sorumlu tutulmalıdır.

Yine davacının toplam 2.342,58 TL net fazla mesai ücret alacağı olup bu miktardan % 30 takdiri indirim yapılarak 1.639,80 TL net fazla mesai ücreti hüküm altına alınıp her iki davalı bu miktardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır.

4-Davacı vekili ıslah dilekçesinde hangi alacak kalemine ne kadar ıslah yaptığını açıklamadan toplam üzerinden ıslah yapmıştır. Birden fazla alacağın olduğu hallerde bu şekilde ıslah usule uygun olmayıp denetlenememektedir. Davacı vekiline ıslah dilekçesinde toplam alacakta hangi kalemde kaç TL artırım yaptığı açıklattırılarak sonuca gidilmelidir. Açıklanan nedenlerle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19.06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3480, Karar No: 2016/3869, Tarih: 07.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/3480 E.  ,  2016/3869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ......... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/02/2016

NUMARASI : 2016/6-2016/7 D.İŞ

..... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.02.2016 tarih ve 2016/6-2016/7 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ....... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkilinin borçlular aleyhine açtığı ......Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/267 Esas sayılı dosyasında 04/02/2016 tarihli duruşma sırasında ..... İcra Müdürlüğü'nün 2015/7478 Esas sayılı takip dosyasına yönelik itirazın iptaline karar verildiğini, borçluların mallarını kaçırma girişimi içerisinde bulunduğunu ileri sürerek, tarihi belirtilen tutanağına dayalı olarak ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, ihtiyati haciz talebine dayanak olarak sunulan duruşma tutanağının ilam yada ilam mahiyetinde bir belge olmadığı gibi ..... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 215/267 Esas sayılı dosyası ile itirazın iptaline karar verilmiş olup gerekçeli karar dosyaya sunularak takibe devam etme olanağı mevcut olduğu aleyhine ihtiyati haciz talep edilen borçlular sabit adres sahibi olup, ......Asliye Hukuk Mahkemesi'ndeki yargılama sürecinde mal varlıklarını eksiltmeye yönelik bir çaba içinde olduklarına dair dosyaya somut delil sunulmamış olduğundan koşulları oluşmayan ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

İİK'nin 257. maddesinde ihtiyati haczin koşulları sayılmıştır. Buna göre ihtiyati haciz isteyebilmek için, alacak muaccel olmalı ve rehinle temin edilmemiş olmalıdır. Aynı Yasa'nın 258. maddesi uyarınca alacaklının, alacağın varlığı ile haciz sebepleri hakkında mahkemede olumlu şekilde kanaat uyandırması gerekli ve yeterli olup, buradaki ispat asıl davadaki gibi tam bir ispat olmayıp yaklaşık ispattır.

Somut olayda, ihtiyati haciz talebinde bulunan, muaccel alacağa yönelik talepte bulunmuş olup, karşı taraf aleyhine açtığı itirazın iptali davası sonucu verilen, kısa karara dayanmıştır. Her ne kadar ihtiyati haciz talebine dayanak olarak sunulan kısa karar ilam yada ilam mahiyetinde bir belge değil ise de, alacağın varlığını yaklaşık olarak ispat ettiği açıktır.

Bu itibarla, dosyaya ibraz edilen kısa karar ile ihtiyati haciz talep edilebileceği ve muaccel alacaklarda borçlunun mallarını kaçırma ihtimalinin aranmasına da gerek bulunmadığı nazara alınarak, mahkemece ihtiyati haciz talebinin kabulü gerekirken, anılan gerekçelerle reddi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın ihtiyati haciz talep eden yararına bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla, dosyaya ibraz edilen kısa karar ile ihtiyati haciz talep edilebileceği ve muaccel alacaklarda borçlunun mallarını kaçırma ihtimalinin aranmasına da gerek bulunmadığı nazara alınarak, mahkemece ihtiyati haciz talebinin kabulü gerekirken, anılan gerekçelerle reddi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın ihtiyati haciz talep eden yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati haciz talep eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17768, Karar No: 2022/14723, Tarih: 27.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/17768 E.  ,  2022/14723 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 21/06/2017

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Red ve istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasına yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK’nın 279/1-b maddesi uyarınca kesinlik nedeniyle reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 20.04.2017 tarihli kararının temyizi kabil olmayıp, bu kararın 5271 sayılı CMK’nın 279/1-b maddesi uyarınca itiraza tabi olması suça sürüklenen çocuk müdafiinin itiraz mercii olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 04.07.2017 tarihli 2017/33 D. İş sayılı kararı ile karar verildiğini anlaşılması karşısında, Mahkemesine iletilmek üzere dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 21.06.2017 tarihli, 2017/865 Esas, 2017/874 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının reddiyle, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin kararın eksik incelemeye dayalı ve verilen cezanın yüksek olduğu hususlarına yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 27.10.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5670, Karar No: 2019/814, Tarih: 17.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/5670 E.  ,  2019/814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a aykırılık suçlarından sanık Hüseyin Çubuk'un 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis (iki kere) ve 416,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, anılan hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair Samsun (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.10.2009 tarihli ve 2009/438 esas, 2009/1799 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan yargılama neticesinde, 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis (iki kere) ve 400,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, bahse konu cezaların 5237 sayılı Kanun'un 50/1-f. maddesi gereğince ayrı ayrı kamuya yararlı işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesine ilişkin Samsun (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.03.2012 tarihli ve 2011/479 esas, 2012/207 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Samsun (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.03.2012 tarihli ve 2011/479 esas, 2012/207 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, seçenek yaptırıma uymadığından bahisle sanık hakkında hükmedilen hapis ve adlî para cezalarının aynen infazına dair Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2017 tarihli ve 2016/463 esas, 2017/298 sayılı kararının, Samsun (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.03.2012 tarihli kararı kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde infaz kabiliyetinin bulunmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, bu hususa riayet edilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 50/1-f maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında hükmedilen cezaların kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesinde,

2- Sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilerek ceza tayini yoluna gidilmiş ise de, suçta kullanılan bıçağın ekmek bıçağı olduğu ve ele geçirilememesi nedeniyle 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadığının belirlenemediği, bu haliyle sanığın eyleminin anılan Kanun'un 15/son maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde sanığa fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.04.2018 gün ve 2017-6234 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2018 gün ve KYB/2018-34785 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 1 no.lu kanun yararına bozma istemine yönelik yapılan incelemede :

5271 sayılı CMK.nun 231/11. maddesine göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan kararın aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken,kasten yaralama suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Samsun (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.03.2012 gün, 2011/479 esas, 2012/207 sayılı kararının yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

II- 2 no.lu kanun yararına bozma istemine yönelik yapılan incelemede :

Olayda kullanılan bıçağın ele geçirilememesi ve 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğini haiz silahlardan olup olmadığının belirlenememesi karşısında, 6136 sayılı yasanın 15/1. maddesinin oluşmayacağı, suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanıldığı ve hükümlünün yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Samsun (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.03.2012 gün, 2011/479 esas, 2012/207 sayılı kararının CMK.nun 309/4-d. maddesi gereğince BOZULMASINA, fiilin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, hükmedilen cezanın infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/737, Karar No: 2015/1214, Tarih: 05.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/737 E.  ,  2015/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın genel müdürü olduğu şirketin ...'ya yapacağı makine ihracatı için sanığın sahibi olduğu şirketten 3 adet tır talep edildiği ve tır başına 7.300 USD karşılığı anlaşma yapıldığı, tırların yükleme yerine gönderilmesi üzerine avans olarak 14.118 TL paranın sanığın şirket hesabına gönderildiği, aynı gün tırların asıl sahibi olan şirket yetkilisinin katılanı arayıp tırların kendilerine ait olduğunu, tır başına 8.000 USD karşılığında sanık ile sözleşme yapmış olduklarını, ancak bedelinin gönderilmediğini ve sanığa ulaşamadıklarını, bu nedenle tırları gümrük sahasından geri çekeceklerini söyleyip tırları geri çektikleri, sanığın yüksek fiyatla kiraladığı tırları daha düşük bir fiyatla kiraya vermesi eyleminin baştan beri dolandırıcılık kastıyla hareket ettiğini gösterdiği iddia olunan somut olayda, ihtilafın hukuki nitelikte olduğu gerekçesiyle unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29847, Karar No: 2014/31273, Tarih: 12.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/29847 E.  ,  2014/31273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/194-2014/253

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya işyerinde mühendisi olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara %30 zamlı ücret ödeneceği, yine toplu iş sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın %15 verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği %30 zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından eksik uygulanması sebebi ile hak ettiği verimlilik teşvik primi, idarecilik primi ve yabancı dil tazminatı alacaklarının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi verimliliği eşvik pirimi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davacının teşvik primi ve idarecilik primi ile yabancı dil tazminatı hesabının, mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin c ve ç fıkralarında öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram, genel, hafta ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının teşvik primi ve idarecilik primi ile yabancı dil tazminatı alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Femi, Uçak, Metalürji, Endüstri. Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri %25, Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri %30 zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram, genel, hafta, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alıancağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca verimliliği teşvik primi ile idarecilik primi ve yabancı dil tazminatı hesabında mühendisler için öngörülen zammın dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler dikkate alınmadan davacının teşvik primi ile diğer taleplerine dair alacağının eksik ödendiği gerekçesi ile bilirkişi raporu ile tespit edilen tutarın hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.