muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25673, Karar No: 2015/5091, Tarih: 17.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/25673 E.  ,  2015/5091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVACI

KARŞI DAVALI : ...

ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

DAVALI

KARŞI DAVACI : ... ADINA VEKİLİ

AVUKAT ...

DAVA : Davacı cezai şart veya ihbar tazminatının ödetilmesine, karşı davacı ise kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ile döner sermaye prim ücreti alacaklarının tahsili istemine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonunda; asıl davanın reddine, karşı davanın ise ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı-karşı davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.02.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/3760, Karar No: 2015/5120, Tarih: 02.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3760 E.  ,  2015/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ticaret Mahkemesi

Davacının açtığı iflas ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller ... vekili, .... , .... ve ... vekili, ... vekili, ... vekili, ... vekili, .... vekili, ... vekili, ... vekili, ... vekili ve .... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin 27.01.2004 tarihinde İzmir'de kurulduğu ve halen ...'de bulunduğunu, şirketin sermayesinin tamamını ödendiğini ve şirketin halen tekstil ve konfeksiyon sektöründe faaliyet gösteridğini ancak 2005 yılından itibaren .. merkezli haksız rekabet ve 2008 yılındaki küresel ekonomik kriz nedeni ile komşu ülkelerindeki siyasi karışıklıklar sonucu tüm tekstil firmaları gibi müvekkili şirketi'de zor duruma düşürdüğünü ve TTK'nın 376. maddesi uyarınca müvekkili şirketin borca batık hale geldiğini ancak uygulanacak iyileştirme projesi nedeniye bu durumdan çıkabileceğini ve borçlarını ödeyebileceğini ileri sürerek, müvekkili şirketin iflasın bir yıl süre ile ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan rapor alınmış, davacı işyerinde keşif icra edilmiş, kayyımdan raporlar alınmış ve yapılan yargılama sonunda, davacı şirketin ...'de Tekstil ve konfeksiyon kestöründe önemli bir yere sahip olduğu, müşteri bulma sıkıntısı çekmediği,

faaliyet ve ihracatlarına devam ettiği, borca batıklıktan kurtulabileceği ve iflas ertelemesi ile alacaklıların alacaklarını asgari bir kayıpla tahsil edebilecekleri, davacı şirketin iflas erteleme koşullarını sağladığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile İİK'nın 179 ve devamı maddeleri uyarınca davacı şirketin iflasının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı müdahiller; ... vekili, ...., .... ve ... vekili, ... vekili, ... vekili, ... vekili, .... vekili, ... vekili, ... vekili, ... vekili ve .... vekili temyiz etmişlerdir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle her dava açıldığı tarihteki delil durumuna göre değerlendirilmesi gerektiğinden, müdahil vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahil vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8237, Karar No: 2014/7942, Tarih: 20.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8237 E.  ,  2014/7942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2010/298-2012/548

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı .... Temizlik Peyz. İnş. Taah. Tur. Gıda Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ....Temizlik Peyz. İn. Taah. Tur. Gıda Ltd. Şti. adına kayıtlı bulunan, R.. K.. yönetimindeki aracın 30/10/2009 tarihinde müvekkiline çarpması sonucu asli tam kusurlu olarak müvekkilinin kalıcı şekilde yaralanmasına sebep olduğunu, sürücünün bilinçli taksir ile bu kazaya neden olduğunu, kaza ile ilgili olarak yaralama suçundan dava açıldığını, diğer davalı L.. A..'ye 18/05/2010 tarihinde kazanın ihbar edildiğini, davalı şirketin 13.600,28 TL yi bu dava açılmadan önce kendilerine ödediğini ancak bu miktarın müvekkilinin uğradığı zarar karşısında yetersiz olduğunu, diğer davalı şirketin de ruhsat sahibi olarak gerekli özen ve denetim yükümlülüğünü almadığını, müvekkilinin geçirdiği kaza nedeni ile ayağından ve belinden ağır derecede yaralandığını, tedavi gördüğünü, tedavi sonunda iş gücü kaybına uğrayacağının muhtemel olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile; 10.000,00 TL maddi (davalı sigorta şirketinin ödediği miktar düşüldükten sonra) ve 30.000,00 TL manevi (davalı sigorta şirketi hariç) müvekkiline ödenmesine, tazminatlara davalı sigorta şirketi açısından dava tarihinden, diğer davalılar için haksız fiil tarihi olan 30/10/2009 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı L.. A.. vekili; kusur durumu tespitinin hatalı olduğunu, davacının bu olayda asli kusurlu olduğunu, davacıya 13.600,28 TL ödeme yaptıklarını, sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, talep olunan tazminatın fahiş olduğunu, manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı R.. K.. vekili, olayın davacının kusuru neticesinde meydana geldiğini, davacının yola birden bire çıktığını, davacının sigorta şirketinden aldığı paranın yeterli olduğunu, bu miktarın mahsup edilmesi gerektiğini, tazminat talebi ile zenginleşme amacı güdüldüğünü, davalının davacıya gerekli çaba ve alakayı gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..... Temizlik Peyz. İnş. Taah. Tur. Gıda Ltd. Şti davaya cevap vermemiştir.

Davalı R.. K.. vekili, olayın davacının kusuru neticesinde meydana geldiğini, davacının yola birden bire çıktığını, davacının sigorta şirketinden aldığı paranın yeterli olduğunu, bu miktarın mahsup edilmesi gerektiğini, tazminat talebi ile zenginleşme amacı güdüldüğünü, davalının davacıya gerekli çaba ve alakayı gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..... Temizlik Peyz. İnş. Taah. Tur. Gıda Ltd. Şti davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının iş göremezlik oranının %5,1 olduğu, davalı sürücü R.. K..'ın %75, davacı yayanın ise %25 oranında kusurlu olduğu, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemeler mahsup edildikten sonra bakiye 964,60 TL maddi tazminat talebinde bulunabileceği, tarafların sosyal ekonomik durum araştırma sonuçlarına uygun hakkaniyet dahilinde manevi tazminat belirlemek gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 964,60 TL maddi tazminatın olay tarihi 30/10/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, 3.000,00 TL manevi tazminatın davalılar R.. K.. ve ..... Temizlik Peyz. İn. Taah. Tur. Gıda Ltd. Şti. den olay tarihi 30/10/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı .....Temizlik Peyz. İnş. Taah. Tur. Gıda Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ....Temizlik Peyz.İnş.Taah.Tur.Gıda Ltd.Şti vekilinin tüm,davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak; Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacıca göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında,

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nın 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın çok düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ..... Temizlik Peyz.İnş.Taah.Tur.Gıda Ltd.Şti vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 211,88 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı .... Temizlik Peyz. İnş. Taah. Tur. Gıda Ltd. Şti'nden alınmasına, peşin alınan harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7634, Karar No: 2013/10850, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7634 E.  ,  2013/10850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.04.2013 gün ve 2013/60 Esas, 2013/157 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin 18.04.2013 tarihli dilekçesi ile her iki suçtan verilen mahkûmiyet hükümlerini temyiz ettiği, ancak 23.06.2013 tarihli 14-2013/189705 sayılı tebliğnamede, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçuyla ilgili görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu suçla ilgili temyiz hakkında ek tebliğname düzenlenmek üzere, incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1326, Karar No: 2013/229, Tarih: 30.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/14-1326 E.  ,  2013/229 K.**

* KİŞİ HÜRRİYETİNDEN YOKSUN KILMA SUÇU

* ALEYHE BOZMA YASAĞI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 5

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 109

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık S. Baş'ın 5237 sayılı TCK’nun 109/1, 3-f, 5 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.01.2007 gün ve 257-25 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 13.02.2012 gün ve 1682-1433 sayı ile;

"Çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Sanığın hürriyeti yoksun kılma eylemini cebir ile gerçekleştirdiği halde TCK’nun 109/2 maddesinin uygulanmaması" isabetsizliğinden, ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Özel Dairece yapılan vasıflandırmaya ilişkin herhangi bir itirazı bulunmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 12.06.2012 gün ve 120425 sayı ile; aleyhe temyiz bulunmadığından bahisle hükmün eleştirilerek onanması gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca dosyanın gönderildiği Yargıtay 14. Ceza Dairesince 17.09.2012 gün ve 11834-8501 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmış olup, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; aleyhe temyiz bulunmayan davada, eylemin suçun nitelikli halini oluşturduğundan bahisle "eleştiri ile onama" mı, yoksa cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilerek "bozma" kararı mı verileceğinin belirlenmesine ilişkindir.

Ayrıntılarına Ceza Genel Kurulunun 03.04.2012 gün ve 353-129 sayılı kararında yer verildiği üzere, aleyhe bozma yasağı; "temyiz davası yalnızca sanık veya müdafii ya da sanık lehine Cumhuriyet savcısı veya sanığın eşi ya da yasal temsilcisi tarafından açıldığında, hükümde, yaptırımın türü ve ağırlığı bakımından sonucu sanığın aleyhine ağırlaştırıcı, diğer  bir deyişle, aleyhe sonuç verici düzeltmelerin yapılamaması veya kurulacak yeni hükümdeki cezanın, sanığın aleyhine olarak ilk hükümden daha ağır olamaması" şeklinde tanımlanmaktadır.

Latince "reformatio in pejus" olarak adlandırılan, öğreti ve uygulamada ise, "lehe kanun yolu davası üzerine hükmü aleyhe değiştirmeme zorunluluğu, aleyhe düzeltme yasağı, aleyhe bozma yasağı, aleyhe bozmama zorunluluğu, yaptırımı ve sonuçlarını aleyhe kötüleştirememe yasağı, yaptırımı ve sonuçlarını ağırlaştıramama kuralı" olarak ifade edilen bu ilkenin amacı; hükmün aleyhine de bozulabileceğini düşünen sanığın, bazı davalarda istinaf ya da temyiz kanun yoluna başvurmaktan çekinmesinin önüne geçmek ve kanun yoluna başvurma hakkını daha özgürce kullanabilmesini sağlamaktır.

Anılan kural, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanununun, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326. maddesinin 4. fıkrasında; "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklinde kanuni düzenlemeye kavuşturulmuştur. Ceza muhakemesi hukukumuzda bu madde dışında yaptırım ve cezayı aleyhe değiştirme yasağını düzenleyen başka bir hüküm de bulunmamaktadır. Buna göre ceza hukukunda genel anlamda kazanılmış hak kavramından bahsedilemeyeceği, yalnızca 1412 sayılı CMUK'nun 326. maddesinin son fıkrası uyarınca sınırlı biçimde uygulanabilecek bir "cezayı aleyhe değiştirememe ilkesi" veya "aleyhte düzeltme yasağı"nın söz konusu olduğunun kabulü gerekmektedir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 307/4. maddesinde de; "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262. maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" düzenlemesine yer verilmek suretiyle, aleyhe bozmama ilkesi korunmuştur.

Kanunun açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere; yaptırım ve sonuçlarını aleyhe değiştirme yasağının kapsamı yalnızca ceza ve yaptırım miktarı ile sınırlıdır. Kanun koyucu suçun niteliği veya adı yönünden sanık yararına kazanılmış bir hak tanımamıştır.

Kanunun açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere; yaptırım ve sonuçlarını aleyhe değiştirme yasağının kapsamı yalnızca ceza ve yaptırım miktarı ile sınırlıdır. Kanun koyucu suçun niteliği veya adı yönünden sanık yararına kazanılmış bir hak tanımamıştır.

Temyiz davasının yalnızca sanık veya varsa müdafii ya da sanığın yararına olarak Cumhuriyet savcısı ya da 1412 sayılı Kanunun 291. maddesinde belirtilen kişiler tarafından açılması veya hükmün kendiliğinden temyize tâbi olması halinde, Yargıtayca suç niteliğinde yanılgıya düşüldüğü saptandığında aleyhe temyiz bulunmasa bile, cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak şartıyla hükmün bozulmasına karar verilecektir. Aksinin kabulü hukuk kuralları ile kanuni düzenlemelerin ülke genelinde farklı uygulanmasına yol açar ki, bu durum eşitlik, adalet ve hakkaniyet ilkelerine aykırılık oluşturacaktır. Zira aynı eylem nedeniyle farklı mahkemelerde yargılanan sanıklardan, suçunun hukuki niteliği doğru olarak belirlenen sanığın mahkûmiyeti ile zamanaşımı, süreli veya süresiz olarak bir kamu görevini üstlenmekten yoksun bırakılma, seçme ve seçilme hakkının kaybı gibi hak yoksunluklarının yanında, muhtemel bir genel veya özellikle de özel af karşısında değişik sonuçlarla karşılaşmasına rağmen, suç vasfı hatalı olarak belirlenen sanığın, açıklanan sonuçlarla karşılaşmaması söz konusu olabilir ki, bu durum eşitlik ilkesi ile hak ve adalet duygusuna da uygun değildir. O halde, lehe temyiz davası üzerine suç vasfının saptanmasında hataya düşüldüğünün belirlenmesi halinde cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak saklı tutularak hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Zor kullanmak suretiyle mağdureyi hürriyetinden yoksun bırakan sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nun 109/1, 3-f, 5 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmünün, Özel Dairece, eylemin daha ağır cezayı gerektiren 109/2. maddesinde düzenlenen nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna uyduğunun kabulü ile hükmün yalnızca sanık lehine temyiz edilmiş olması nedeniyle, ceza miktarı yönüyle kazanılmış hak saklı tutulmak şartıyla bozulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının  REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5893, Karar No: 2011/14673, Tarih: 26.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5893 E.  ,  2011/14673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 28 Temmuz 2009 gününde A.Sağmallı Belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili A.Sağmallı Belediyesinden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10618, Karar No: 2012/37629, Tarih: 10.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10618 E.  ,  2012/37629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... ayında ''neden alkol alıyorsun'' diyen mağdura akşam senin evini yakacağım diyen sanığın kimsenin olmadığı bir saatte eve 50 metre uzaklıkta bahçe içerisinde etrafında başka bitki örtüsü bulunmayan 30 cm x 30 cm ebadındaki kuru otları yakıp söndürmekten ibaret eyleminin yangın tehlikesi doğuracak nitelikte bulunmadığı ve tehdit suçundan dolayı şikayetten vazgeçme nedeniyle ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş olması, olay tutanağı, şikayetçinin beyanları ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9616, Karar No: 2022/18732, Tarih: 10.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9616 E.  ,  2022/18732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 152/1-a ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerine göre belirlenen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, sorgu tarihi olan 27/05/2015 ile ikinci karar tarihi olan 08/06/2021 arasında gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden. 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.