muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/556, Karar No: 2023/3996, Tarih: 25.04.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Başkanlığından alınarak davacıya verilmesine, bedeline hükmedilen taşınmazın tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu bölümün çocuk bahçesi olarak ayrılan bölüm olduğunu ve taşınmazda iki kez imar uygulaması yapıldığını bu nedenle de 144 m²lik hissenin tümünün imar parseli olarak değerlendirilmesi gerektiği ileri sürmüştür.

2. Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza ilişkin parselasyon planını Ankara İmar Heyetinin onayladığını, bu işlemin müvekkil idarece resen yapılmadığını, anılan işlemlerin sadece onama işlemini yaptığını, dava konusu taşınmaza ilişkin görev, yetki ve sorumluluğun ... Belediyesinde olduğunu, davanın 31120 numaralı parselasyon ve inşaat planı kapsamında çocuk bahçesi olarak 1693 ada 3 numaralı parselden 77 m²nin 5213 ada 11 numaralı parsele tescil edilmesi gerekirken 5213 ada 11 parselin tapu müdürlüğünce Maliye Hazinesi adına tescilinin yapılması ve sehven düzenlemeye alınmayan 67 m²lik miktar nedeniyle toplamı olan 144 m²nin 1693 ada 3 parselin uhdesinde yaşaması nedeniyle açıldığının anlaşıldığını, çocuk bahçesi alanından ... Belediye Başkanlığının sorumlu olduğunu, tespit edilen bedelin yüksek olduğunu ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 11.390 m² alanlı dava konusu taşınmazın geldisi 1697 ada 3 parsel sayılı taşınmazın Ankara İmar İdare Heyetinin 28.01.1955 tarihli ve 79 sayılı karar ile onaylanan 27600 No.lu parselasyon planı ile uygulamaya alınarak 9672 m²sinin diğer cetvel olarak düzenleme dışı tutulduğu, bu kısmın İmar İdare Heyetinin 21.07.1956 tarihinde onaylanan 31120 nolu parselasyon planı ile düzenlemeye alındığı,77 m²sinin çocuk bahçesine, 123 m²sinin okul yerine, 1745 m²sinin zayiat olarak ayrıldığı, 7660 m²sinin ise 5219 ada 1 parsel ve 5214 adanın muhtelif parsellerinde şuyulandırıldığı, fen bilirkişi ek raporuna göre, ikinci uygulama yapılırken diğer ada olarak 1718 m²lik bölümün sehven 1785 m² olarak dahil edildiği aradaki 67 m²lik farkın uygulamaya dahil edilmediği, ayırma çapı düzenlenmediğinden dava konusu yerin zeminde gösterilemediği anlaşıldığından taşınmaz bedelinin İmar İdare Heyetinin yerini Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığın tahsilinin doğru olduğu, arsa niteliğindeki taşınmaza emsal incelemesi yapılarak ve ikinci uygulamaya 9672 m²lik bölümününden 1745 m²lik kısmının 1933 yılında yürürlüğe girip, 09.07.1956 tarihinde yürürlükten kaldırılan 2290 sayılı Belediye Yapı ve Yollar Kanunu'nun (2290 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi gereği yasal kesinti yapıldığından dava konusu 1693 ada 3 parsel sayılı 144 m² yüzölçümlü taşınmazın tamamı imar parseli kabul edilerek tespit edilen 4.700,00 TL/m² birim bedeli üzerinden davacı tarafın ıslah talebi de dikkate alınarak 675.800,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi ve dava konusu taşınmaza davalı ... Başkanlığınca 04.11.1983 tarihinden önce Ankara İmar İdare Heyetinin yaptığı imar uygulamaları ile el atıldığından maktu harca hükmedilmesi gerektiğinden bahisle davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunu kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiş, 06.01.2023 tarihli ek kararı ile de Dairenin 2021/2136 Esas, 2022/1996 Karar sayılı ilamı gerekçe kısmının son paragrafında maddi hata sonucu dava değerinin 675.800,00 TL olarak gösterildiği ve hüküm kısmında da davanın kabulüne karar verildiği halde maddi hata sonucu davacı ... hissesinin 458.955,00 TL, davacı ... hissesinin ise 217.845,00 TL olarak gösterilmesi gerekirken eksik gösterildiğinden bahisle davacılar vekilinin maddi hata talepli dilekçesinin kabulü ile hükmün tashihine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince davacıların ıslah talebi doğrultusunda karar verilmesi gerektiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırıldığı halde gerekçe ve hüküm kısımlarında İlk Derece Mahkemesi kararındaki bedel aynen yazılmak suretiyle bedelin yine hatalı olarak yazıldığını, bu hususunun düzeltilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurulmuş ise de 13.01.2023 tarihli ek temyiz dilekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin 06.01.2023 tarihli ek kararı ile hüküm ve gerekçesinin talepleri gibi düzeltildiğinden kararın onanmasını talep etmiştir.

2.Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; öncelikle zamanaşımı, görev, hak düşürücü süre, derdestlik itirazında bulunarak, 31120 numaralı parselasyon ve inşaat planı kapsamında çocuk bahçesi olarak 1693 ada 3 numaralı parselden 77 m²nin 5213 ada 11 numaralı parsele tescil edilmesi gerekirken sehven dava konusu parselin uhdesinde bırakılması nedeniyle bu kısma ilişkin bedelin Maliye Hazinesince ödenmesi yine çocuk bahcesi ile ilgili husumetin ... Belediye Başkanlığına yöneltilmesi gerektiğini, eksik ve hatalı inceleme ile metrekare birim fiyatının yüksek belirlendiğini Kanun değişikliği ile maktu harca hükmedilmesi gerekmekle istinaf ve temyiz harçlarının idareye iadesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlâk muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlâk muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4.2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak ve idarenin imar uygulaması sırasında 1933 yılında yürürlüğe girip, 09.07.1956 tarihinde yürürlükten kaldırılan 2290 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereği yasal kesinti yapıldığından dava konusu taşınmazın imar parseli olarak kabulü ile değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Dosya içindeki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın ilk kez Ankara İmar İdare Heyetinin 28.01.1955 tarihli ve 79 sayılı karar ile onaylanan 27600 No.lu parselasyon planı ile uygulamaya alındığı, düzenleme dışı bırakılan 9672 m²sinin Ankara İmar İdare Heyetinin 1956 tarihinde onaylanan 31120 No.lu parselasyon planı ile uygulamaya alınarak 77 m² çocuk bahçesine, 123 m²sinin okul yerine, 1745 m²sinin zayiat olarak ayrıldığı, 7660 m²sinin ise 5219 ada1 parsel ve 5214 adanın muhtelif parsellere şuyulandırıldığı,ikinci uygulama yapılırken diğer ada olarak 1718 m²lik bölümün sehven 1785 m² olarak dahil edildiği aradaki 67 m²lik farkın uygulamaya dahil edilmediği, çocuk bahçesi olarak ayrılan 77 i adına tapuda yaşadığı, ayırma çapı düzenlenmediğinden yerinin zeminde gösterilemediği, her ne kadar fen bilirkişisi ek raporunda çocuk bahçesi olarak ayrılan 77 m² kısmın ikinci uygulama ile 31120-A nolu planda 5213 ada 11 No.lu parsel numarası altında çocuk bahçesi olarak ayrılan ve mülkiyeti Maliye Hazinesi adına tescil edilen 1913 m² lik taşınmaza hisselendirildiği ancak tapudan terkin edilmediği,1693 ada 3 parselin uhdesinde kaldığı belirtilmiş ise de, dava konusu taşınmazın tapu kütüğünde ve 31120 ve 31120/A No.lu parselasyon planlarında böyle bir bilginin dayanağının bulunmadığı, 77m²lik kısmın davacıların tapuları kapsamında kaldığı anlaşılmıştır.

4.Bu durumda; davacıların uhtesinde bulunan ve zeminde yeri bulunamayan 144 m²lik dava konusu taşınmaz yönünden imar uygulamasını ve parselasyon planın yapan İmar İdare Heyeti yerine kain davalı ... Başkanlığına husumet yöneltilerek kamulaştırmasız el atmaya dayalı tazminat bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğrudur.

4.Bu durumda; davacıların uhtesinde bulunan ve zeminde yeri bulunamayan 144 m²lik dava konusu taşınmaz yönünden imar uygulamasını ve parselasyon planın yapan İmar İdare Heyeti yerine kain davalı ... Başkanlığına husumet yöneltilerek kamulaştırmasız el atmaya dayalı tazminat bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğrudur.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilin ek dilekçe ile kararın onanması önündeki talebi de dikkate alınarak temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar ve davalı ... Beledi Başkanlığı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Dahili davalı ...'ndan ve davacıdan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13555, Karar No: 2024/271, Tarih: 18.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13555 E.  ,  2024/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/283 E., 2023/228 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında görülen prime esas kazancın tespiti istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile davacının, 01.06.1994-22.07.2009 tarihleri arasında davalı ... İnşaat Sanayi Ticaret Anonim Şirketine ait işyerinde iş makinesi operatörü olarak çalıştığını, aylık ücretinin net 1.400,00 TL olduğunu, primlerin asgari ücret üzerinden ödendiğini, Kocaeli 2. İş Mahkemesinin 2009/580 Esas saylı dosyası üzerinden yapılan yargılamada davacının son net ücretinin 1.400,00 TL kabul edilerek alacakların hesaplandığını, verilen kararın kesinleştiğini belirterek, davacının, 01.06.1994-22.07.2009 tarihleri arasındaki prime esas kazancının tespitine, yargılama giderlerinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini istemiştir. Davacı vekili 21.04.2015 tarihli dava dilekçesi ile; davacının, 01.06.1994-22.07.2009 tarihleri arasında bir dönem ... ve ..... Mühendislik Ticaret Anonim Şirketine ait işyerlerinde çalışmasının bulunduğunun belirlendiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gönderilen yazılarda ... adına kayıtlı işyerinin bulunmadığının bildirildiğini belirterek, davacının .... Müteahhitlik Ticaret Anonim Şirketine ait işyerindeki çalışmaları için prime esas kazançlarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesi ile davanın 5 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, Kurumun işverence düzenlenen aylık bildirge ve dönem bordolarına göre prim tahsili yaptığını, davalı işyerinde ücret konusunda yapılmış herhangi bir tespitin bulunmadığını, davacının iddialarını yazılı kanıtlarla ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; davanın kısmen kabulüne, dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Özetle; Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulduğu gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; davacının davasının reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Özetle; Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulduğu gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; davacının davasının reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili dilekçesinde özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Eldeki dava dosyası incelendiğinde davacının temyiz aşamasında sunduğu itiraz ve kayıtların, borcu sona erdiren bir işlem olan ödemeye dair olması karşısında, iddiaya konu toplu ödemeye dair tüm belgeler celp edilerek, davacıya ait olan kayıtlarının tespitine müteakip yapılacak incelemede, kesinleşen işçilik alacağı dosyasında hüküm altına alınan tutarların ödendiğinin anlaşılması durumunda, yapılan ödemenin sadece hizmetin gerçekleştiği son ayın prime esas kazancına dahil edilebileceği de dikkate alınarak, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8656, Karar No: 2013/1342, Tarih: 22.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/8656 E.  ,  2013/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2009/211991

MAHKEMESİ : Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 03/04/2009, 2008/409 (E) ve 2009/118 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Emrah'ın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, araç içerisinde kendisine küfredip, bıçakla saldıran mağduru, boğuşma sonucu elinden aldığı bıçakla sol hemitorakstan batına ve göğüse nafiz, omentum majusta arter kanamasına, sol pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda;

a) Mağdurda meydana gelen zararın ağırlığına göre, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası gerektiren 5237 sayılı TCK.nun 86/1.maddesi uyarınca sanık hakkında yaralama suçundan hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi sonucu eksik ceza tayini,

b) Haksız tahrikin ulaştığı boyut dikkate alınarak, 1/4'den 3/4'e kadar ceza indirimi öngören TCK.nun 29. maddesi uyarınca, sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle alt ve üst sınırlar arasında makul oranda bir indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 1/4 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 22/02/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19292, Karar No: 2014/19476, Tarih: 24.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19292 E.  ,  2014/19476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 19/07/2002 tarihinde anlaşmalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.