muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4604, Karar No: 2024/156, Tarih: 10.01.2024

ortağı ... ...'nın, ..., ... ... ve ... ...'un da sanık ... ...'in çağrısı, birbirleriyle yaptıkları telefon görüşmeleri ile bir araya geldikleri, ... ...'in olayı anlatıp kendisine yapılanın karşılıksız kalmaması gerektiğini izah ettiği, diğer sanıkları kışkırtıp azmettirmesi üzerine şoförlüğünü ... ...'nın yaptığı 06 S 7067 plakalı siyah ... ... ..., ... ve ...'in, ... plakalı siyah ... ... ..., şoförlüğünü ... ...'ın yaptığı... plakalı beyaz ...araca ... ve ...,... plakalı ...araca ... ... ile yoldan ...'in binerek ...'ın mekanına doğru yola çıktıkları, bu arada olayı haber alan ... ve ... ...'nin de ...plakalı araç ile ...'ye doğru giderlerken yolda uygulama yapan polislerce çevrildikleri ve araçta yapılan aramada sanık ...'e ait ruhsatsız ..., ... Küçük'e ait ruhsatsız... tabancaların ele geçirildiği, böylece bu sanıkların olay yerine ulaşamamaları nedeniyle olay içerisinde yer almadıkları, araçlar ile ...'ın mekanına yola çıkan diğer sanıkların içinde bulundukları üç aracın peş peşe gelip düzenli bir biçimde park etmeyerek iki aracın farları da açık kalacak şekilde durdukları, arkalarından beyaz ...aracın da geldiği, öndeki siyah ... araçtan ..., ..., ... ve ... ...'ın, ortadaki araçtan ...'in ve en arkadaki araçtan ... ve ...'nın inip mekana doğru yürüdükleri, biraz geride kalan ... ...'ın elinde olayda kullanıldığı pompalı tüfeğin olduğu, bu arada yolda gelişigüzel duran üç aracın yanından geçen beyaz ...aracın u dönüşü yaparak mekanın önüne geldiği, yolun ortasında durduğu, sağ ön kapıdan ..., arkadan ...ve şoför mahallinden ... ...'ın araçtan indikleri, ... ...'nın mekanın girişine doğru ilerlediği, arkasında .... ve hemen gerisinde ... ... ile onun birkaç adım arkasında da ... ... ve ...'in mekan girişine yöneldikleri, ... ...'ın mekanın camekanlarının önüne doğru elinde tüfeği doğrultmuş halde yürüdüğü, görüntülere göre ...'in arkasında da ...'in bulunduğu, beyaz ...aracın ön sağından inen ...'ın elinde tabanca olduğu ve tabancayı mekana doğrulttuğu halde mekan girişine yöneldiği, bu arada mekanın kapısında kapıcılık yapan ...'in araçların geldiğini, gelenlerin ... lakaplı ... ... ve yanındaki şahıslar olduğunu, birinin elinde tüfek bulunduğunu görünce mekanın içine girip durumu mekan sahibi ...'e bildirdiği, ...'in de ... yerinin giriş kısmına gidip en önden gelen ve o sırada silahını eline almış olan ... ...'yı karşılayıp tuttuğu, mekanın girişinin dar bir bölme olup ...'ın arkasından gelen kişinin ...'e vurdukları ve çıkan arbedede ...'in yere düştüğü, ....'nın ...'e ... attığını soruşturma sırasında tespit edilen ifadesinde söylediği, bu arada görüntülere göre giriş dış kısmından ...'ın tabanca ile ateş ettiği, ... ...'ın da mekanın sağ camekan bölümüne dışarıdan tüfekle atışlara başladığı, sonra mekanın içerisinin göründüğü giriş kısmına gelerek buradaki camları tüfeğinin namlusu ile kırdığı, giriş kısmına girdiği ve buradan da ateş ettiği, ... ...'ın yaptığı tüfek atışları sonucu maktûl ..

...'in yere düştüğü, ....'nın ...'e ... attığını soruşturma sırasında tespit edilen ifadesinde söylediği, bu arada görüntülere göre giriş dış kısmından ...'ın tabanca ile ateş ettiği, ... ...'ın da mekanın sağ camekan bölümüne dışarıdan tüfekle atışlara başladığı, sonra mekanın içerisinin göründüğü giriş kısmına gelerek buradaki camları tüfeğinin namlusu ile kırdığı, giriş kısmına girdiği ve buradan da ateş ettiği, ... ...'ın yaptığı tüfek atışları sonucu maktûl ...'ın masa ve sandalyeler arasında özellikle başından çok sayıda aldığı saçma taneleri ile öldüğü, otopsisinde vücudundan 11 adet saçma tanesinin çıkarıldığı, mekanın salon iç duvar kısmına yakın yerde ... yeri çalışanı olan ve başlangıçtaki tartışmalarla hiç ilgisi bulunmayan ...'un da özellikle başından aldığı çok sayıda saçma taneleri yarası ile öldüğü, vücudundan 7 adet saçma tanesi çıkarıldığı, yine ...'nın da tüfek atışları sonucu salon kısmında özellikle kafasında saçma tanesi isabeti aldığı ve yaralanmasının (4) ağır derece kemik kırığı ve ... tehlikeye yol açtığı, atışların uzak atış mesafesinden yapılmakla birlikte bu mesafenin tüfek

atışlarının etki alanı dahilinde bir mesafe olduğu ve olayın oluş biçimi, kullanılan silahın elverişli araç mahiyetinde bulunması, özellikle isabet kaydedilen bölgenin ölen kişiler ile yaralanan şahsın ... önem arzeden kafa bölgesi oluşu dikkate alındığında öldürme kastı ile hareket edildiği, oluşan sonuç itibariyle iki ayrı kişiyi kasten öldürme ve bir kişiyi öldürmeye teşebbüs suçlarının gerçekleştiği, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan, müşteki ve mağdur beyanları, tanık anlatımları, 10.07.2014 tarihli bilirkişi raporu, maktûl ...'a ait 10.04.2014 tarihli otopsi raporu, maktûl ...'a dair yapılan 05.05.2014 tarihli otopsi raporu, mağdur ...'e ait ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 11.12.2014 tarihli raporu, müşteki ...'a ait ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20.10.2014 tarihli raporu, mağdur ...'a ait 20.10.2014 tarihli ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporu, teşhis tutanağı, 13.03.2014 tarihli kriminal uzmanlık raporu, sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanığın asli fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Müştekiler ..., ..., ... ve Mağdur ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 ... maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Maktuller ... ve ...'a Yönelik Kasten Öldürme, Müşteki ...'ya Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/730 Esas, 2022/969 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne

B. Sanık ... Hakkında Maktuller ... ve ...'a Yönelik Kasten Öldürme, Müşteki ...'ya Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/730 Esas, 2022/969 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne

sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4506, Karar No: 2021/4610, Tarih: 02.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/4506 E.  ,  2021/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 936 parsel sayılı 20.002,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 28100 ada 54 parsel numarasıyla ve 20.063,13 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ... İdaresi, uygulama kadastrosu sırasında taşınmazın kısmen orman sınırları içerisinde kaldığını ileri sürerek Kadastro Mahkemesinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiş; hükmün, Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 20.02.2017 tarih, 2015/10485-2017/1300 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş ve dava dosyası görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, Mahkemece, yargılama harçlarının davacı ... İdaresinden alınmasına karar verilmiş ise de, karar tarihinden sonra 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Genel Müdürlüğü, 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaf tutulmuş olup, anılan yasal düzenleme karşısında davacı ... İdaresinin açtığı dava nedeniyle aleyhine harca hükmedilmesi isabetsiz ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının ''2'' numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı ... İdaresinden alınan peşin harcın iadesine ve harçtan muaf olduğundan yeniden harç alınmasına yer olmadığına'' ifadesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14874, Karar No: 2015/559, Tarih: 19.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/14874 E.  ,  2015/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı vekilince temyiz dilekçesinde dile getirilen ve ...Tıp Fakültesi'nce düzenlendiği iddia edilen davacıya ait 21.11.2012 tarihli tıbbi raporun aslı veya onaylı bir suretinin getirtilerek dosya arasına alındıktan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16886, Karar No: 2013/4394, Tarih: 26.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16886 E.  ,  2013/4394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma talebinde bulunulduğu ve katılma kararı bu yöndeki dilekçeye istinaden verildiği halde, gerekçeli karar başlığında İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir

07/10/2008 tarihinde müze görevlileri tarafından yapılan denetimde, sanığın Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 15/11/1994 tarih ve 2325 sayılı kararı ile 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tespit ve tescil edilen Antalya ili, Aksu ilçesi, Perge antik kentinin doğusunda yer alan 233 parsel sayılı taşınmazda izinsiz olarak inşaat yaptığının tespit edildiği, mahkemece icra edilen keşfe katılan arkeolog bilirkişi raporu ile tespit tarihinde binanın inşaat aşamasında olduğu, keşif tarihinde ise inşaatın tamamlandığı ve su basmanı üzerine, tek katlı, betonarme ev yapıldığı hususlarının belirlendiği, sanığın dava konusu yerin sit alanı olduğunu bildiğini, buna rağmen suça konu evi inşa ettiğini beyan ettiği, tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın atılı suçu işlediğinin sübuta erdiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hakkında erteleme ve paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının sekizinci paragrafın “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1209, Karar No: 2017/3713, Tarih: 06.07.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1209 E.  ,  2017/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar duruşmasında ilk defa yüzüne karşı okunup Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından düzenlenen ruh sağlığı raporu ile Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki mütalaasına karşı diyecekleri sorulan ve beyanda bulunmak için süre talep eden sanık müdafiine, rapor ile dosya kapsamı dikkate alınarak makul bir süre verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4357, Karar No: 2024/8604, Tarih: 27.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/4357 E.  ,  2024/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından suça sürüklenen çocuğun temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan sürüklenen çocuğun, olay tarihinde gündüz vakti katılanın iş yerinden 1.000,00 TL değerindeki sigaralar ile 150,00 TL bozuk parayı alması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 142/2-h ve 31/2. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, 23.02.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme değişik gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2145, Karar No: 2010/2603, Tarih: 10.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/2145 E.  ,  2010/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 09/04/2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 19/09/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, danışık (muvazaa) nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, 18.06.2008 günlü oturuma; dosya numaralarını gösterdiği ... Adliyesi'nde görülen davaların da aynı gün duruşmaları olduğunu belirterek, yanıt bonolu telgrafla eldeki davanın duruşmasına katılamayacağını bildirmiştir. Yerel mahkemece, davacı vekilinin üst üste iki kez özür (mazeret) bildirdiği ve özrün belgeye dayanmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin özrü reddedilerek Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın HUMK 409/1 gereği dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Ancak bu karar, özür dilekçesi ekinde gönderilen yanıt bonosu ile davacı vekiline bildirilmemiş ve 3 ay sonra da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Giderinin ilgilisi tarafından karşılanmış olması durumunda, tarafların hukuki durumunu etkileyen ara kararlarının kendilerine bildirilmesi gerekir. Davacı vekili özür dilekçesini yanıt bonolu telgraf ile gönderdiğine göre, özrünün kabul edilmediğine ilişkin ara kararı, yanıt bonolu telgraf kullanılarak davacı vekiline bildirilmeli ve özrün reddedildiğine ilişkin ara kararına karşı yasanın tanıdığı hakları kullanmasına olanak sağlanmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, özrün reddedildiğine ilişkin ara kararı davacı vekiline bildirilmeden yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14066, Karar No: 2010/10294, Tarih: 14.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14066 E.  ,  2010/10294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 04/12/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/12/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Öteki temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan destekten yoksun kalma zararı ile manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunda, desteğin asgari ücret düzeyinde geliri olacağı varsayılarak hesap yapılmıştır. Oysa davacılar tarafından dosyaya sunulan vergi levhası, ... Sanayi ve Ticaret Odası belgesi, inşaat çalışma fotoğrafları gibi kanıtlardan desteğin inşaat restorasyon ustası olduğuna ilişkin belirtiler olduğu anlaşılmaktadır. Bu konuda davacıların bildirdiği tanıklar dinlenip ilgili meslek odasından sorularak belirlenecek destek geliri üzerinden destekten yoksun kalma tazminatının hesaplatılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.