muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16899, Karar No: 2014/1115, Tarih: 14.01.2014

Davalı/Karşı davacı S. Bilgisayar A.Ş.vekili asıl davaya cevabında, taraflar arasındaki komisyon ve danışmanlık sözleşmesinin müvekkilinin özgür iradesini yansıtmadığını, davacının herhangi bir danışmanlık hizmeti vermediğini, müvekkilinin davadışı B. Şirketi ile yaptığı sözleşmeden elde edilecek gelirin bir bölümünün davacıya ait olacağı kararlaştırılmışsa da, B.' un malzemelerin tedarikini ve ödemeleri geciktirmesi suretiyle sözleşmeye aykırı davranmasından dolayı gelirin bağıtlandığı gibi oluşmadığını, müvekkilinin zarar ettiğini, Bosphocom ile müvekkili arasında ihtilaf olup bu çözümlenmeden buna bağlı olan sözleşmeye dayanarak davacının talepte bulunamayacağını, müvekkilinin T. Şirketi ile yaptığı sözleşmenin de bu davaya dahil edilemeyeceğini belirterek, davanın reddinin gerektiğini, karşı davada ise; müvekkilinin B. tarafından zararın karşılanacağı düşüncesiyle davacıya ödemeler yaptığını, ancak beklendiği gibi zarar karşılanmadığından davacıya esasen 260.000-TL ödeme yapılması gerekirken, 445.928,54-TL ödenmek suretiyle fazladan 185.929,54-TL ödenmiş olduğundan bu miktarın şimdilik 10.000-TL'sinin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davaya cevabında ise, davadışı şirketlerle ihtilafın dava konusu olduğunu beyanla asıl davadaki savunmalarını tekrar etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasındaki sözleşmeye göre davalı ile davadışı Bosphocom şirketi veya bu şirket tarafından yetkili kılınan herhangi bir firma ile yapılacak iş nedeni ile davalının davacıyla yaptıkları sözleşmede belirlenen oranlar üzerinden davacıya ödeme yapacağı, buna göre alınan bilirkişi raporundaki hesaplama uyarınca davacının komisyon ücreti toplamının 1.227.587,32-TL olması gerektiği, bunun KDV'li tutarının ise 1.448.553,04-TL olduğu, bu tutardan birkısmı için fatura düzenlenmediğinin anlaşıldığı, buna göre yapılan hesaplamada davacının faturaya bağlanmış 383.439,69-TL alacağı kaldığı, faturaya bağlanmayan alacaktan ise 465,676,01-TL alacaklı olduğu, her iki kalem toplamı olan 849.115,70-TL'den asıl davaya konu icra takibine geçilen 229.213,68-TL düşüldüğünde, birleşen davanın da taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verilmesi gerektiği, birleşen davada, icra takibine konu alacak baştan beri likit olmakla, davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiği, karşı davacının fazla bir ödemesi olmadığından karşı davanın reddinin gerektiği belirtilerek, asıl davanın kabulü ile davalının Ankara 10. İcra Müdürlüğü'nün 2009/17621 sayılı takip dosyasına vaki itirazının 229.262,68-TL asıl alacak üzerinden iptaline, asıl alacak tutarına takip tarihinden itibaren avans oranları üzerinden faiz yürütülmek sureti ile takibin devamına, kabul edilen alacağın %40'ı üzerinden hesap edilen 91.705,07-TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, karşı davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile 517.000-TL'nin dava tarihinden itibaren aylık %3 oranında işleyecek faizi ile birlikte, davalı S. A.Ş.'den alınarak, davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm vekili davalı/karşı davacı/birleşen dava davalısı S. Bilgisayar A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davadışı şirket kayıtları esas alınarak davalıya ödeme yapıldığının kabulüyle hesaplama yapılmış ise de, davadışı şirketlerin kayıtlarındaki ödemelerin dayanak belgeleri ve davalıya ne şekilde ödeme yapıldığı hususu mahkemece araştırılmamış olup, bu durumda davalı ile davadışı şirketler arasındaki alacağın da ihtilaflı olduğunun beyan edilmesi karşısında, mahkemece davadışı şirketlerin davalıya ne şekilde ödeme yaptıkları ve ödemelerin dayanak belgeleri araştırılarak davalı ve davacının alacak-borç durumunun tespit ettirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı/karşı davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24042, Karar No: 2015/28380, Tarih: 12.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/24042 E.  ,  2015/28380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2015

NUMARASI : 2014/547-2015/282

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin, hafta sonu tatili, ulusal bayram ve genel tatil, fazla mesai, ilave tediye, eşit davranmama tazminatı, döner sermaye ve ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9810, Karar No: 2014/15039, Tarih: 02.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9810 E.  ,  2014/15039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/11/2012 gün ve 2012/490-2012/657 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/03/2014 gün ve 2013/16233-2014/4749 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 25/08/2008 tarihinde işyerinde yapılan tespitte, diğer markalı LPG tüpleri arasına karışık olarak istiflenmiş halde 7 adet 12 kg’lık boş ve 4 adet dolu kapaksız ... ve çeşitli markalarda toplam 88 adet LPG tüpünün tespit edildiğini, davalının sadece otolara gaz basmaya yetecek kadar teknik donanıma sahip işletmesinde insanların can güvenliği için oldukça risk teşkil edecek şekilde LPG tüplerine gaz basarak illegal şekilde ve haksız kazanç sağlayarak piyasaya sürdüğünü, davalının istasyonunda suçüstü tespitinin yapıldığını ileri sürerek, davalının tevzi firması tüplü gaz bayii olup olmadığının tespitine, davacı firmanın bayisi olmadığı halde sadece ... markasının haklı şöhretinden yararlanarak haksız kazanç temin etmek maksadı ile ... markalı tüpleri kanunlara ve tebliğnamelere aykırı ve korsan olarak doldurup satışa arz etmesinin, ticari gaye ile elinde bulundurmasının, depo etmesinin haksız rekabet olduğunun tespitine, davalının yasaya aykırı olarak müvekkili şirketin adına tescilli markaları kullanma fiilinin müvekkili şirketin tescilli markalardan faydalanma haklarına tecavüz teşkil ettiğinin tespitine, karar özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 02/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13822, Karar No: 2012/673, Tarih: 30.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13822 E.  ,  2012/673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesinin 3 kez uygulanması suretiyle sanığın 3 kez 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

Hükmün gerekçesinden, sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, hüküm fıkrasında yeralan "kullanmak" ibaresinin "düzenlemek" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık müdafiinin, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasının, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık müdafiinin, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2- Sanık müdafiinin, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

14.09.2006 tarih, VDENR-2006-1545/53 no'lu Vergi tekniği raporundan; suça konu edilen "34" adet faturanın VEDOP sorgulamasında tespit olunduğu, ancak tarih ve no'larının belli olmadığı anlaşılmakla; "Bilanço Esasına Göre Defter Tutan Mükelleflerin Mal ve Hizmet Alımlarına İlişkin Bildirim-Ba" tablosunda varolan bilgilerin dayanağını oluşturan verilerin neler olduğunun katılan idareden sorulması, varsa bu verilerin bilişim ortamında kayda girmesini sağlayan belgeler (bildirim, beyanname vs gibi) ve eklerinin onaylı örneklerinin istenmesi, sözkonusu tablonun VEDOP ortamında ne şekilde oluştuğu hususunda genel teknik bilginin denetime olanak verecek biçimde alınması ve anılan formda adı geçen suça konu faturaları kullanan şirket veya kişiler haklarında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları saptanarak, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3521, Karar No: 2022/68, Tarih: 10.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2020/3521 E.  ,  2022/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 01/10/2020 tarih 2020/42 Esas 2020/867 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; 10/01/2022 Pazartesi günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar Avukat Lütfü Aydoğmuş geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, 1990 yılında ölen mirasbırakan kayınvalidesi ...’in maliki olduğu 110 ada 30 parsel sayılı taşınmazı, mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 18/01/1971 tarihinde davalıların mirasbırakanı olan oğlu ...’e satış yoluyla temlik ettiğini, dava konusu taşınmazın bilahare 291 ada 30 parsel numarasını aldığını ve ifrazla 291 ada 73-74 parsellere gittiğini, mirasbırakanın, çocuk sahibi oğlu ...’i kayırdığını, çocuğu bulunmayan oğlu ...’ın ise mirastan pay almasını istemediğini ileri sürerek çekişme konusu 291 ada 73 ve 74 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, taşınmazın kadastro yoluyla mirasbırakanları ... adına tescil edildiğini, aradan geçen süre nazara alınınca davanın iyiniyet kurallarıyla bağdaşmadığını, kök mirasbırakanın satış ihtiyacı içinde olduğunu, davacının mirasbırakanı ...’ın herhangi bir dava açmayarak işleme geçerlilik tanıdığını, kök mirasbırakanın bir adet elma bahçesini de oğlu ...’a temlik ettiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, iddianın ispatlanamadığı ve uzun süre sonra açılan davanın dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, iddianın ispatlanamadığı ve uzun süre sonra açılan davanın dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Kök mirasbırakanın oğlu ...’ın çocuğu olmadığı için mirasın gelini olan davacıya kalmaması amacıyla dava konusu taşınmazın mirasbırakan tarafından oğlu ...’e satış gösterilmek suretiyle devredildiğini, mirasbırakanın, oğlu ...’dan mal kaçırdığını, torun veren oğulun, vermeyen oğula tercih edildiğini, gerçek bir satış olmadığını, mirasbırakanın varlıklı birisi olup satışa ihtiyacı olmadığını, oğul ...’in alım gücü bulunmadığını, asıl amacın bağışlama olduğunu, davanın dürüstlük kuralına aykırı bulunarak reddinin doğru olmadığını, muris muvazaasına dayalı davalarda zamanaşımı söz konusu olmadığını, tanık beyanlarıyla muvazaanın ispatlandığını, bedeller arasında fark bulunduğunu, tanık beyanları ile karinelerin görmezden gelindiğini, ...’ın dava açmamasının davacı ...’nin de açamayacağı sonucunu doğurmadığını, iddianın ispatlandığını, davanın kabulü gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 01/10/2020 tarih 2020/42 Esas 2020/867 Karar sayılı kararıyla; aradan geçen süre nazara alınınca davanın dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle HMK’nin 353/1-b-1 maddesi gereğince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, uzun süre sonra dava açılmasının dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığı gerekçesinin yerinde olmadığını, istinaf itirazlarının nazara alınmadığını, somut olayda torun veren oğulun, torun veremeyen oğula tercih edildiğini, mirasbırakanın varlıklı birisi olup satışa ihtiyacı bulunmadığını, satışın gerçek olmadığını, asıl amacın bağışlama olduğunu, bedeller arasında fark olduğunu, davalıların mirasbırakanı ...’in alım gücü bulunmadığını, mirasçılar arasında zamanaşımının işlemeyeceğini, istinafın ret gerekçesinin yerinde olmadığını, iddianın ispatlandığını, mirasbırakanın oğul ...’i kayırdığını, çocuğu olmayan oğul ...’a mal kalmaması için satışın yapıldığını, tanık beyanlarıyla iddianın ispatlandığını, temlikin bedelsiz olduğunu, oğul ...’ın dava açmamasının, davacının dava açamayacağı sonucunu doğurmayacağını, hak arama özgürlüğü kapsamında açılan davanın dürüstlük kuralına aykırı görülmesinin doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.2.2. Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

HMK’nin 190/1. maddesinde, “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.”, TMK’nin 6. maddesinde, “ Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

HMK’nin 190/1. maddesinde, “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.”, TMK’nin 6. maddesinde, “ Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle mirasbırakanın, oğlu ...’e yaptığı temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasının, HMK’nin 190. ve TMK’nin 6. maddeleri uyarınca ispatlanamadığı gözetildiğinde, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalılar vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı 26,30 TL bakiye onama harcının davacıdan alınmasına, 10/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8713, Karar No: 2013/17288, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/8713 E.  ,  2013/17288 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ..... ile 1... Temizlik Gıda Tıbbi Malzeme Güvenlik Petrol Ltd. Şti. vekili avukat ... 2... İnsan Kaynakları Prodüksiyon Reklamcılık Turizm Taşımacılık Temizlik Ticaret ve Pazarlama Ltd. Şti. vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 10. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 06.04.2012 gün ve 680-683 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen taraflar arasında akdedilmiş olan sözleşmeler ve ekleri, gerekçede bahsi geçen ve davalı Birbey şirketinin sözleşmesinin feshine ilişkin mahkeme kararı ile ... 15. ... Mahkemesinin 2007/551 esas 2009/661 karar sayılı dosyasının celbedilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.