muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23963, Karar No: 2018/20381, Tarih: 13.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/23963 E.  ,  2018/20381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı işyerinde 01.12.2001 tarihinde çalışmaya başladığını, 21.08.2006-09.12.2007 tarihleri arası askerlik hizmetini ifa edip askerlik dönüşü aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğini, son ücretinin net 1.485,00 TL. olduğunu, iş akdinin 26.03.2014 günü işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; dava konusu taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, her bir çalışma döneminin kendi isteği ile sonlandığını, son dönem çalışmasının 25.03.2014 tarihinden itibaren süregelen devamsızlığı nedeniyle 09.04.2014 tarihli ihtarname ile müvekkili tarafından haklı sebeple feshedildiğini, davacının fazla mesai yapmadığını, resmi - dini bayramlarda çalışmadığını, yıllık izinlerini kullandığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamadığı noktasında toplanmaktadır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı iş akdinin işverence feshedildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının işe gelmediğini, sonrasında da iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işverence feshin haklı olduğu ispat edilemediği gerekçesiyle davacının ihbar tazminatı talebi kabul edilmiştir.

Dosya kapsamındaki diğer bilgi ve belgeler ile davacı tanığı ...'ün beyanları birlikte değerlendirildiğinde; davacının, SGK primlerinin eksik bildirilmesi ve ödenmemiş işçilik alacaklarının da bulunması nedeni ile işten ayrıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, davalı işverence feshin haklı olduğu ispat edilemediği gerekçesiyle davacının ihbar tazminatı talebi kabul edilmiştir.

Dosya kapsamındaki diğer bilgi ve belgeler ile davacı tanığı ...'ün beyanları birlikte değerlendirildiğinde; davacının, SGK primlerinin eksik bildirilmesi ve ödenmemiş işçilik alacaklarının da bulunması nedeni ile işten ayrıldığı anlaşılmıştır.

Saptanan bu durum karşısında ve yukarıdaki açıklamalar göz önünde tutulduğunda, davacı işçinin iş akdini haklı nedenle feshettiği iş akdini haklıda olsa fesheden davacının ihbar tazmınatı hakkının olmayacağı anlaşıldığından, ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/405, Karar No: 2009/4482, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/405 E.  ,  2009/4482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu araçta yolcu iken, meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu yaralanarak %38 oranında işgücü kaybına uğradığını, başvuruya rağmen davalı sigorta şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere, 7.000.00 YTL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile tazminat talebini toplam 57.500.00 YTL’na yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve gerçek zarar miktarından poliçe limiti ile sorumlu olduklarını, davadan önce temerrüde düşürülmediklerini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, davanın kabulüne, 57.500.00 YTL’nın 21.07.2007 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan, Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 02.07.2007 tarihli Sağlık Kurulu Raporu’nda, davacının, anılan trafik kazası neticesinde tüm vücut sakatlık oranı %11 + %13(tablo 2,5) + %14(tablo 3,9) olup, bulguların sekel niteliğinde olduğu belirtilmiştir. Rapor, karar vermeye elverişli değildir.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre; çalışmakta iken sakat kalan davacının uğradığı maddi zararın hesaplanmasında, uğradığı sakatlık oranı değil, bu sakatlık nedeniyle ortaya çıkan iş göremezlik, diğer anlatımla, çalışma ve kazanma gücündeki kayıp oranı esas alınmalıdır. Bu durumda mahkemece, davacının tüm raporları eklenerek Adli Tıp Kurumu’ndan, SSK Sağlık İşlemleri Tüzüğünde öngörülen kriterlere göre, zararın hesaplanmasına temel oluşturulacak iş göremezlik (maluliyet) oranı hususunda rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2042, Karar No: 2014/1252, Tarih: 24.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/2042 E.  ,  2014/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.10.2012 gün ve 2012/47-83 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, dava dışı arsa sahipleri ... ve .... ile dava dışı yüklenic... Konut Yapı Kooperatifi (Daha sonra ... Yapı Kooperatifi olmuştur) arasında düzenlenen tarihsiz adi yazılı Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nin davacı yükleniciye devrinden kaynaklanan arsa sahibine karşı açılan alacak davasıdır. Dosyada bulunan 28.12.2005 tarihli devir sözleşmesi ile davacı yüklenici konut yapı kooperatifinin hisselerini devralmış, davalı ise kat irtifakı kurulduktan sonra bağımsız bölümü arsa sahibinden satın alarak haklarına halef olmuştur.

Davacı tarafından bir kısım arsa sahiplerinin de hisseleri satın alındığı için aynı zamanda arsa sahibi olduğu, talebinin de arsa sahibi olarak tamamladığı davalı arsa sahibine ait bağımsız bölümün iş bedeli olduğu iddia edilmişse de, Mahkeme tarafından davacının, inşaatları kooperatiften bedeli karşılığı devraldığı hisselere istinaden yüklenicinin halefi sıfatı ile tamamladığı kabul edilmiştir. Davalının ise, kat irtifakı sahibi arsa sahibinden bağımsız bölüm satın almakla, arsa sahibinin halefi olduğu yönünde tereddüt bulunmamaktadır.

Mahkemenin nitelemesi taraflar arasındaki uyuşmazlığın, yüklenici ile arsa sahibi arasındaki Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinden kaynaklanan alacak davası olup, Yargıtay Kanunu'nun 09.02.2011 tarih ve 6110 Sayılı Yasanın 8.maddesi ile değişik 14. maddesinin a bendine göre “Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme esas alınır” hükmü uyarınca, dosyanın Yargıtay'a geldiği 07.02.2013 tarihi itibariyle temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi'ne aittir. Bunun yanı sıra aynı nitelikte olan .... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/49 Esas sayılı dosyasının temyiz incelemesi de Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi tarafından yapılmış, Dairenin 08.07.2013 tarih ve 2013/2582 Esas-2013/4717 Karar sayılı kararı ile temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir. Bu dosyanın karar düzeltme incelemesi de aynı dairenin 2013/7306 esasında kayıtlıdır. Yine aynı nitelikteki ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/48 Esas sayılı dosyası da Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi'nde incelemede olduğundan uygulama birliğinin sağlanması açısından da temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi'ne aittir. Ancak anılan Yüksek Dairece de gönderme kararı verildiğinden, temyiz incelemesi yapmakla görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz incelemesini yapmakla görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29862, Karar No: 2015/14643, Tarih: 05.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/29862 E.  ,  2015/14643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığı ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mağdura ait ... aderesindeki işyerinden matkap çalıp el arabasına koyduğu aynı sokakta kolluk görevlilerince görülmesi üzerine kaçmaya başladığı, yakalama tutanağı içeriğine göre de kesintisiz takip edilerek yakalandığı, kaçmaya çalıştığı yer kontrol edildiğinde ise aynı sokağın ... sokak ile birleşen yaya yolu kenarında çalınan eşyaların bulunduğu el arabasının ele geçmiş olduğunun anlaşılması karşısında, el arabasının bulunduğu yer ile mağdura ait işyeri arasındaki mesafe konusunda tutanak tanıklarının beyanları alınarak sonucuna göre sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10265, Karar No: 2013/12152, Tarih: 24.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/10265 E.  ,  2013/12152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar Şafak Temizlik İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vd. aleyhine 13/03/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; Şafak Temizlik İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı belediyenin çöp konteynerında çıkan yangın nedeniyle davacının arabasının yanmasından kaynaklanan zararın giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece davalı Şafak Temizlik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine, diğer davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İdari bir kuruluş olan belediyenin, yasaların kendisine yüklediği kamusal görev çerçevesinde çöp toplama ve çöp konteynerında muhafaza işlemini gerçekleştirdiği ve zararın da bu eylemden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. İdari eylem ve işlemlerden doğan zararlardan dolayı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalı ... yönünden, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1515, Karar No: 2015/14951, Tarih: 21.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1515 E.  ,  2015/14951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... İli .. İlçesi ... Mahallesi 2628 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Değerlendirme tarihi olan 14.02.2011 gününden önce; dava konusu ... Köyü 2628 parsel sayılı taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... Köyü 2628 parsel sayılı taşınmazın 14.02.1011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen aynı köy 524 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 14.02.2008 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, (İmar Kanunu 18. madde uygulaması ile ayrıca 15 ve 16. vd maddeler kapsamında yola terk vs yönünde her hangi bir işlem yapılıp yapılmadığı) imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu ... Köyü 2628 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen aynı köy 524 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

4-Dava konusu ... Köyü 2628 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen aynı köy 524 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu ... Köyü 2628 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen aynı köy 524 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

4-Dava konusu ... Köyü 2628 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen aynı köy 524 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen ... Köyü 524 parsel sayılı sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 14.02.2008 tarihli satışına ilişkin (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosu onaylı örneğinin (okunaklı) tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11741, Karar No: 2018/1816, Tarih: 13.02.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/11741 E.  ,  2018/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 272. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle kesin nitelikte olduğu, temyizi olanaklı olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... Öğüt ve sanık ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE;

I-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ve sanığın baştan itibaren fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri olayda, müştekinin iş yerine girerek suçu işledikleri sabit olduğu halde iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan haklarında tayin olunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçların sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerde, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

2-Suça sürüklenen çocuk ... Öğüt hakkında kurukan hükümlerde, 5275 sayılı CGİHK’nın 106/4. maddesi gereğince, yaş küçüklüğü nedeniyle adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... Öğüt hakkında TCK'nın 53/4. maddesi dikkate alındığında aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk ... Öğüt hakkında kurukan hükümlerde, 5275 sayılı CGİHK’nın 106/4. maddesi gereğince, yaş küçüklüğü nedeniyle adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... Öğüt hakkında TCK'nın 53/4. maddesi dikkate alındığında aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... Öğüt ve sanık ... müdafiilerinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından sanık ... hakkında “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden “b” bendinin”, suça sürüklenen çocuk hakkında ise “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine,” ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8921, Karar No: 2021/4213, Tarih: 17.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/8921 E.  ,  2021/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK'nın 267/1. maddesinde tanımlanan "iftira" suçunun oluşması için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunmak suretiyle işlemediğini bildiği halde hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerektiği, somut olayda mağdurların kullandıkları arazide çıkan yangının yayılması sonucu, komşu arazide yer alan kendisine ait koyun gübreleri ile anız otlarının zarar gördüğünü beyanı ve yangın olayının varlığının tanık beyanları ile doğrulanması karşısında, sanığın, belirli olay veya olgulardan yola çıkarak, isnat ettiği fiilin mağdurlar tarafından işlendiği inancı ve şüphesi ile şikayet hakkını kullanmak suretiyle ihbarda bulunması gözetildiğinde iftira suçunun unsurları oluşmayacağından sanığın yasal unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.