muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1433, Karar No: 2023/9342, Tarih: 19.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1433 E.  ,  2023/9342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/264 Esas, 2022/431 Karar (Birleştirilen İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/572 Esas sayılı dosyası)

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırılan muhdesat bedelinin tespiti ve kamulaştırılan muhdesatın davacı idareye aidiyetine ilişkin asıl ve birleştirilen davalarda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili asıl ve birleştirilen dava dilekçelerinde özetle, İzmir ili, Bornova ilçesi, ....-3 Mahallesi, Ankara Caddesi ile 129/7 sokak arasında olan İzmir ili, Bornova ilçesi, ...-3 Mahallesi, Ankara Caddesi, 301 kapı numaralı zeminüstü taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında 25 m genişliğindeki imar yolunda kalması nedeniyle kamulaştırılmasına karar verildiğini, kıymet takdir komisyonunca takdir edilen bedel hususunda anlaşamadıklarını belirterek dava konusu muhdesatın kamulaştırma bedelinin tespiti ile davacı idareye aidiyetine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; İzmir 2. İdare Mahkemesinin 2016/582 Esas ve İzmir 4. İdare Mahkemesinin 2017/2038 Esas sayılı dosyalarında görülen iptal davaları olduğunu belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.08.2018 tarihli ve 2017/1004 Esas, 2018/503 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.01.2020 tarihli ve 2019/211 Esas, 2020/61 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar veren mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, belirtilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.01.2020 tarihli ve 2019/211 Esas, 2020/61 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar veren mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, belirtilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Dosyada bulunan bilgi ve belgelere ve özellikle 29.01.2018 tarihi bilirkişi raporunda bulunan fotoğraflara göre zeminin betonla kaplı olduğu ancak bedelinin hesaplanmadığı anlaşıldığından, zemin betonunun resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek hesaplanması ve bedele ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmeyerek ve Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kanunu'nun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10 uncu maddesinin 8 inci fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak bozma sonrası belirlenen fark bedel depo ettirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak bozma sonrası belirlenen fark bedel depo ettirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle, rapora itirazlarının gözetilmediğini, beton yapının kim tarafından yapıldığının araştırılmadığını ve beton yapının yüzölçümü konusunda raporlar arasında çelişki bulunduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, bedelin düşük olduğunu, yapı sınıfının ve yıpranma payının hatalı belirlendiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Bozmaya konu zemin betonunun, otobüs terminal binası ve zemininin, tek cephesi açık bölüm ve zemini ile bahçe duvarının bedelinin resmi birim fiyatları esas alınarak yıpranma payı düşülmek suretiyle belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20232, Karar No: 2013/6554, Tarih: 12.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20232 E.  ,  2013/6554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.03.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/8818, Karar No: 2012/5979, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8818 E.  ,  2012/5979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ... ve ...'nın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetlerine dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.06.2010 gün ve 2009/208 Esas, 2010/139 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun şekilde sanıkların işlediği kabul olunan ve 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre, 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu ve suç tarihleri olan 19.06.2003 ve 23.06.2003'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19435, Karar No: 2010/1218, Tarih: 21.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/19435 E.  ,  2010/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı vekili tarafından Kartal 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kararı dayanak yapılarak, borçlu hakkında ilamlı takibe geçildiği ve adı geçene icra emri gönderildiği tespit edilmiştir. Borçlu vekili, takipten evvelki itfa nedeni ile borcun tamamına, faize ve ferilerine itiraz ederek takibin geri bırakılmasına karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurmuştur.

Borçlunun okul taksidi, yemek, spor okulu ve servis ücreti için yaptığı ödemelerin nafaka alacağı ile ilgisi bulunmamaktadır.

Yerleşik Yargıtay İçtihatlarına göre, yukarıda sözü edilen ödemelerin “ahlaki bir borcun yerine getirilmesi niteliğinde olduğu” kabul edilmekte ve nafaka borcundan düşülemeyeceği sonucuna varılmaktadır. O halde mahkemece bu kısımlara yönelik istemin reddi gerekirken bunları da kapsar şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2667, Karar No: 2024/4007, Tarih: 19.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2667 E.  ,  2024/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1066 E., 2022/1207 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/185 E., 2022/43 K.

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Kayseri ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 11233 parsel, 5 parsel (eski ada 136, 5 parsel) sayılı taşınmazda müvekkilinin ve davalıların hissedar olup aralarında ayrıca derdest ortaklığın giderilmesi davası bulunduğunu, üzerindeki bina, müştemilat, duvar, ağaç ve bitkileri ihya etmek suretiyle müvekkilinin aidiyet hakkı bulunduğunu, kök muris ...'nun mirasçılarınca yapının müvekkillere ait olduğu kabul edilmiş ise de, taşınmaz çevresindeki duvarların kendilerine ait olduğunu davalıların ortaklığın giderilmesi davasında iddia ettiklerini belirterek; davalılardan ..., ..., ... ve ... yönünden anataşınmazı çevreleyen ihata duvarları, ağaçlar ve bitkilerin, diğer davalılar yönünden bina ve müştemilatları dahil olmak üzere ihata duvarları, ağaç ve bitkilerin aidiyetlerinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ..., ..., ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; müvekillerinin murisi ...'nun 11233 ada, 5 parsel sayılı "evli bağ" vasıflı taşınmazın maliki iken davalı ...'a satış sözleşmesi ile diğer davalılar murisi ...'na takas suretiyle hisse devri yapıldığını, taşınmazı çevreleyen duvarların 1990'lı yıllarda müvekkillerimin murisi ... tarafından yaptırılması nedeniyle evin ve evin etrafındaki duvarların müvekkillerine ait olduğunu, taşınmaz üzerindeki iki katlı ev ve ağaçlar üzerinde müvekkillerinin muhdesat iddiaları bulunmadığını belirterek; davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalıların dosyaya sunmuş olduğu cevabi yazı bulunmamaktadır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

Diğer davalıların dosyaya sunmuş olduğu cevabi yazı bulunmamaktadır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Bilirkişi raporunda belirtilen "tripleks mesken yapı, bina müştemilatı yapı, ardiye, su deposu, tel örgü ve direk, çardak, kümes, hayvan barınağı, garaj, çeşme, aydınlatma sistemi ve direkleri, asmalık alan, çim saha, niteliği raporda belirtilen ağaçlar" şeklindeki muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin anlaşıldığı; taşınmazın bütünleyici parçası veya kalıcı nitelikte yapı olmayan unsurlarının muhdesat niteliğinde olmadığı, sonradan yapılan imalatların yeni bir muhtesat meydana getirme sayılamayacağı gibi, bu amaçla yapılan giderlerin de mevcut muhtesata değer kazandıran faydalı ve zorunlu giderlerden olduğu, aynı şekilde bütünleyici parça niteliğinde olmayıp her zaman için ana taşınmazdan sökülüp götürülebilen ve taşınmazdan ayrılması mümkün olan eşyaların da teferruat niteliğinde olduğu, bu nitelikteki eşyalar yönünden muhtesat aidiyeti davası açılamayacağı, iyileştirici nitelikteki giderlerden paya düşenden fazlasının ancak koşullarının varlığı halinde sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açılacak eda nitelikli bir alacak davası ile istenebileceği, bunun haricinde dava konusu edilen muhdesatların toplam değerinin 667.200,00 TL olduğu, kabulüne karar verilen muhdesatların toplam değerinin 497.400,00 TL olduğu ve reddine karar verilen muhdesatların toplam değerinin 169.800,00 TL olduğu, yargılama giderlerinin bu miktarlar üzerinden yapılması gerektiği, bir kısım davalılar vekilinin beyanında iki katlı ev, evin etrafını çevreleyen duvar, duvar içerisindeki ağaçlarla ilgili mülkiyet iddialarının olmadığını beyan ettiği görülmekle kabul edilen muhtesatlarla ilgili yargılama gideri ve vekalet ücretinden taşınmazdaki hisseleri oranında sorumlu tutulmaları..." gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile; “Kayseri ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 11233 ada, 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde, bilirkişi raporunda belirtilen "tripleks mesken yapı, bina müştemilatı yapı, ardiye, su deposu, tel örgü ve direk, çardak, kümes, hayvan barınağı, garaj, çeşme, aydınlatma sistemi ve direkleri, asmalık alan, çim saha, niteliği raporda belirtilen ağaçlar " şeklindeki muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, ahşap çatılı dekoratif bahçe kapısı, süs havuzu, hafriyat çalışması ve peyzaj, kilitli parke taşı, bordür taşına ilişkin talep yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; Hükmün usul ve kanuna aykırı olduğunu, gerekçenin kendi içinde çelişkili olduğunu zira çim saha, asmalık alan muhdesat kapsamında değerlendirilirken benzeri olan harfiyat çalışması, peyzaj çalışması ve bahçe işlerinin de; ağaçlar gibi sökülüp götürülemeyecek olarak değerlendirilmesi gerektiğini, bilirkişi raporlarında da, reddedilen imalat ve yapıların eklenti olduğu yönünde bir tespit bulunmadığını, neye dayanarak bazı imalatların eklenti bazılarının iyileştirme sayıldığının anlaşılamadığını, Yargıtay içtihatlarına göre iyileştirme var ise bunun esaslı iyileştirme olup olmadığının gözetilmesi gerektiğini, Yargıtay kararlarında havuzun muhdesat olarak kabul edildiğini, son olarak her ne kadar bir kısım davalıların davanın açılmasına sebebiyet vermedikleri ve iddiaları kabul ettikleri belirtilerek haklarında herhangi bir yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemiş ise de, esasen bu kişilerin ortaklığın giderilmesi davasında taşınmazı çevreleyen duvarların murise ait olduğunu belirtmiş olmaları ve muhdesat iddialarını kabul etmemeleri nedeniyle eldeki davanın açılmak zorunda kalındığını, en azından duvar yönünden ilk başta davayı kabul etmemeleri nedeniyle duvarın değeri yönünden yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"... İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ileri sürülen istinaf sebeplerine ve ahşap çatılı dekoratif bahçe kapısı, kilitli parke taşı, süs havuzu, bordür taşının sökülüp götürülebilir olması nedeniyle muhdesat niteliğinde olmamaları, hafriyat çalışması ve peyzaj çalışmasının ise iyileştirici ve tamamlayıcı nitelikte olması, ortaklığın giderilmesi davasında henüz muhdesatların belirlenmemiş olmadan eldeki davanın açılmış olmasına göre mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesindeki başvuru nedenleriyle hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371inci maddeleri.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesindeki başvuru nedenleriyle hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371inci maddeleri.

2. Bilindiği üzere ve kural olarak tespit davalarında; tespit davası açanın hukuki yararının varlığı gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 106 ncı maddesinin 2 nci fıkrasında “tespit davası açanın, kanunlarda belirtilen istisnai durumlar dışında, bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararı bulunmalıdır.” denilmektedir.

3. 6100 sayılı Kanunun 114 üncü maddesinin (h) bendine göre, davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması dava şartıdır. Aynı Kanunun 115 inci maddesi uyarınca mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır ve dava şartı noksanlığının tespiti halinde davanın usulden reddine karar verir.

4. Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesat aidiyetinin tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ilgili maddeleri şöyledir:

“A. Taşınmaz mülkiyetinin içeriği

III. Arazideki yapılar

1. Arazi ve yapı malzemesi

IV. Araziye dikilen fidanlar

Madde 729- Bir kimse başkasının fidanını kendi arazisine ya da kendisinin veya bir üçüncü kişinin fidanını başkasının arazisine dikerse, başkasının malzemesini kullanarak yapılan yapılara veya taşınır yapılara ilişkin hükümler bunlar hakkında da uygulanır. Ağaçlar ve ormanlar üst hakkına konu olamaz.”

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile bölge adliye mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.