muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2782, Karar No: 2024/1619, Tarih: 11.03.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 2016 yılından beri bir kere tapu iptal ve tescil talebinde bulunduğunu, davalının işi nedeniyle başka bir gün yapılmasını talep etmesine rağmen bu davanın açıldığını, yargılama sırasında da davalının pek çok kez tapu devrine hazır olduğunu belirttiğini, bu nedenle davanın açılmasından davalının sorumlu olmadığını, aleyhe hükmedilen yargılama gideri ve vekâlet ücretinin haksız olduğunu, hükmedilen oturma hakkının kanuna ve usule aykırı olduğunu, protokolde aynî bir hak olan oturma hakkının davacıya tanınmadığını, oturma hakkının tapuya tescili gibi bir ifadenin protokolde geçmediğini, bir müddet oturmanın düzenlendiğini, davalının iradesi ile boşanma protokolünün uyuşmadığını, oturma hakkının tapuya tescil ile doğacağını, bu tarihe kadar davacının davalıya kira veya ecrimisil ödemek zorunda olduğunu belirterek kararın yargılama gideri ve vekâlet ücreti ile oturma hakkı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlayarak kararın yargılama gideri ve vekâlet ücreti ile oturma hakkı yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanma protokolünün oturma hakkı tesisine ilişkin bir sözleşme niteliğinde bulunup bulunmadığı, davanın kabulü ile davalı aleyhine hükmedilen yargılama gideri ve vekâlet ücretinin dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 184 üncü maddesinin 5 inci fıkrası, 716 ncı maddesi, 823 üncü ve 825 inci maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ncı maddesi, 323 üncü maddesi ve 332 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12926, Karar No: 2011/2675, Tarih: 08.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12926 E.  ,  2011/2675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 3 parsel No’lu taşınmazın paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu edilen taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere,mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir usulsüzlük bulunmamasına, dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalı ...’nun hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13 / j maddesi gereğince taşınmazın paydaşlarından Maliye Hazinesi harçtan muaf olduğu halde harçla yükümlü tutulması doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmın kaldırılarak yerine “ satış bedeli üzerinden alınacak % 09.9 harcın davalı hazine hissesine düşen kısım çıkarıldıktan sonra geri kalan harcın payları oranında paydaşlardan alınmasına “ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün HMUK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 08.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19927, Karar No: 2020/11212, Tarih: 21.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/19927 E.  ,  2020/11212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten basit yaralamaya azmettirme suçundan şüpheli ..., hakkında yapılan soruşturma sonunda, Yerköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.12.2019 tarihli ve 2019/1932 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 24.01.2020 tarihli ve 2019/2374 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 20.05.2020 tarihli ve 2020/6550 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2020 tarihli ve 2020/48955 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin, haklarında Yerköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/38 esas sayısı ile iddianame düzenlenen ...ve ...isimli şahısları azmettirerek kendisini darp ettirdiğinden bahisle şüpheli hakkında şikayetçi olması üzerine yapılan soruşturma sonunda, müştekinin soyut beyanı dışında kamu davası açılmasına yeterli şüphe bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müşteki ile şüpheli arasında beyanları üzere husumet bulunduğu, birbirlerini tanımadıklarını ifade eden şüpheli ile ...ve ...isimli şahısların olay gününde telefon ile görüşmeleri olup olmadığının tespiti amacıyla BTK’dan arama kayıtlarının temin edilmesi, müştekinin beyanında şüpheli ile ...ve ...isimli şahıslar arasında irtibatı sağlayan kişi olarak ifade edilen Hasan

Yücel isimli şahsın tanık olarak beyanının alınması, Tayyar Erboğa isimli şahsın müştekinin beyanı doğrultusunda tanık olarak beyanın alınmasını takiben, şüphelinin hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin, haklarında kamu davası açılan şüpheliler ... ve ...tarafından ...’in azmettirmesi neticesinde yaralandığına dair şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında; şüpheli ... hakkında delil yetersizliği nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve verilen bu karara karşı yapılan itirazın, mercii tarafından reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18.06.2014-6545 S.K./71. md) sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25.05.2005-5353 S.K./26.mad.) sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

Soruşturmaya konu olayda; delil yetersizliğinden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müştekinin beyanında adı geçen ...nın ayrıntılı beyanının alınması ve olay günü şüpheli ... ile ... ve/veya ...arasında telefon görüşmesi bulunup bulunmadığına dair HTS kayıtlarının dosyaya eklenerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile verilen kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına kararına yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı gerekçeler ile reddine karar verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiş ve anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık Hıdır Gümüş hakkındaki ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 24.01.2020 tarihli ve 2019/2374 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2112, Karar No: 2008/7350, Tarih: 27.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/2112 E.  ,  2008/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıdan 8.3.2005 tarihinde, harici sözleşme ile, 1985 model Renault araç satın aldıklarını, karşılığında 15.8.2005 vadeli senet verdiklerini, borcunu ödeyemeyince aracın ellerinden zorla alınıp götürüldüğünü ve davalının karşılıksız kalan senedi haksız olarak takibe koyduğunu ileri sürerek, borçlu olmadıklarının tesbiti ile % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, senede karşı davacıların iddiasının yazılı delil ile kanıtlayamadıkları açıklanarak, davanın reddine karar verilmiş; davacıların temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş,mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra davalının gösterdiği tanıklar dinlenilmek ve tanık beyanları esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, senede karşı davacıların iddiasının yazılı delil ile kanıtlayamadıkları açıklanarak, davanın reddine karar verilmiş; davacıların temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş,mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra davalının gösterdiği tanıklar dinlenilmek ve tanık beyanları esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı tarafından icra takibine konulan senedin kendisine satılan araç bedeline karşılık verildiğini ileri sürmüşler, davalı ise, araç satışına ilişkin olarak yapılan sözleşmede satış bedeline ilişkin olarak senet verildiğinin yazılı olmadığını, takibe konu bononun ayrı bir borçtan dolayı verildiğini savunmuş,mahkemece ise ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş;davacıların temyizi üzerine Dairemizin 2006/11089-15927 sayılı ilamı ile mahkeme hükmü bozulmuştur. Bozma ilamında açıkça ’’Davalı tarafından icra takibine konu edilen senedin 15.6.2005 tanzim ve 15.8.2005 vade tarihli ve 5.600 YTL. bedelli olup, malen kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, senette malen kaydı bulunduğundan, senedin başka bir nedenle verildiğini davalının yasal delillerle ispatlaması gerekir. Mahkemece, ispat yükü kendisine düşmeyen davacı tarafa hatırlatılan ve davalı tarafından eda edilen yeminin hukuki sonuç doğurmayacağı dikkate alınarak, davalının, senedin başka bir hukuki ilişki için verildiğini yemin dahil, tüm delilleri sorularak isbat imkanı tanınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir’’ gerekçesiyle bozulmuştur.Bu aşamadan sonra bozma ilamında belirtilenlerin dışında başkaca delil toplanamaz.Bozma ilamında da belirtildiği gibi davalının savunmasını yasal delillerle (yazılı belgelerle) ispat etmesi gerekir.Olayda HUMK 288 maddesi hükmünce miktar itibarıyle tanık dinlenemez ve dinlenilen tanıkların beyanlarına itibar edilemez. Zira HUMK 289 maddesi anlamında davacıların davalının tanık dinlenmesi talebine açıkça muafakatları da bulunmamaktadır.Toplanan delillerden davalının savunmasını yasal delillerle ispat edemediği anlaşılmaktadır. Ne var ki davalı, "her tür delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan yemin hakkı hatırlatılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemenin bozma ilamına uymasına rağmen bozma gereklerini yerine getirmeksizin yazılı şekilde hüküm tesis etmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7295, Karar No: 2013/10566, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7295 E.  ,  2013/10566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ...Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.02.2013 gün ve 2011/148 Esas, 2013/27 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26099, Karar No: 2012/29781, Tarih: 11.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/26099 E.  ,  2012/29781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki ...'ın suçtan doğrudan zarar görmediği halde mahkemece Yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün şikayetçi bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı, gösterilen gerekçeye göre de müştekiler ... ve ... da suçtan doğrudan zarar görmedikleri anlaşıldığından, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca müştekiler ..., ... ve ...'ın tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE, 11/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6719, Karar No: 2024/1622, Tarih: 15.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/6719 E.  ,  2024/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/162 Değişik İş, 2022/162 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-827

DAVA TARİHİ : 12.08.2021

HÜKÜM/KARAR : Davacı İtirazının Kabulü/Davanın Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/152052

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 28.10.2020 tarihinde plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın bisiklet sürücüsü davacıya çarpması ile meydana gelen trafik kazası nedeniyle davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini 228.588,95 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; araç türünün belirsiz olması durumunda bu husus açıklığa kavuşturulmadan plakası tespit edilemeyen araç yönünden ...'na sorumluluk yüklenemeyeceğini, 50 cc altı araçlarda Trafik Sigortası yaptırma mecburiyeti olmadığından ...'nın sorumlu olmadığını, tazminat hesaplamasında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulanması gerektiğini, asgari ücretin esas alınması gerektiğini, sunulu maluliyet raporunun yürürlükteki yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunu, tarafların kusur durumlarının tespiti gerektiğini, davacı lehine 1/5 oranında vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini asgari ücretten hesap yapılmalı, sorumluluklarının teminat miktarı ile sınırlı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile raporun kazanın üzerinden henüz 6 ay geçmemişken düzenlendiği, başvuran tarafta kas-iskelet sisteminde meydana gelen rahatsızlık sebebi ile engellilik meydana geldiğinden en az bir yıl süre ile düzelmenin olmadığının tespitinin gerektiği, alınan rapor ile her ne kadar özür oranları tespit edilmiş ise de devam edecek tedavi süreçleri ile bu hususun değişiklik göstereceği bu durumda usulüne uygun geçerli bir rapordan söz edilemeyeceği yönünde kanaat oluştuğu, başvuran tarafından sunulan raporun iş bu yönetmeliğe aykırı düzenlenmesi tam ve eksiksiz başvuruya aykırılık taşıdığından başvurunun başvuru şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar