muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4352, Karar No: 2022/5804, Tarih: 11.05.2022

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Davacının ... Sendikası üyesi olduğu, davacının alt işverenleri ile YHK tarafından bağıtlanan 17.11.2016 tarih ve 2016/1264-1394 ve 2016/1265-1395 Esas Karar sayılı TİS hükümlerinden faydalandığı, söz konusu TİS’nin ilgili maddeleri gereği çocuk yardımı ve öğrenim yardımlarının ödenmediği anlaşılmıştır. Alınan bilirkişi raporunda TİS hükümleri uyarınca davacının ödenmeyen çocuk yardımı ve öğrenim yardımı alacakları hesaplanmıştır. Davalı zamanaşımı def’inde bulunmuşsa da, söz konusu alacaklarının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, alınan bilirkişi raporunda zamanaşımı dikkate alınarak hesaplama yapıldığı ve hata bulunmadığı, ayrıca davacı tarafından daha önce açılan davada da çocuk ve öğrenim yardımı dışındaki alacakların hüküm altına alındığı ve derdestliğin bulunmadığı anlaşılmıştır.

..." gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin talep ettiği toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan çocuk yardımı alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu.

2.4857 sayılı İş Kanunu'nun "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin altıncı fıkrası şöyledir:

"Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur."

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çocuk yardımı alacağının hesabında davacının üç çocuğu olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Ancak davacının bir çocuğu 21.02.2019 doğumlu olup alacağın 2016 ve 2017 yılları için hesaplandığı dikkate alındığında; bu yıllar için de üç çocuğu olduğu kabul edilerek hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5854, Karar No: 2014/7594, Tarih: 21.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5854 E.  ,  2014/7594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ... Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir.Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir.Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22.04.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığının iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1468, Karar No: 2021/2854, Tarih: 17.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1468 E.  ,  2021/2854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında ihtiyat tedbir-ihtiyati haciz istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

HMK'nın "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesi; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmünü içermektedir..

Aynı kanunun"Temyiz Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 365 inci maddesinde;"Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir. Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir."

"İstinaf Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 343 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; "Kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmiş olan istinaf dilekçesi, bu mahkemece yukarıdaki fıkraya göre işlem yapıldıktan sonra kararı veren mahkemeye örnekleriyle birlikte gönderilir. Bu durum derhâl mahkemesine bildirilir." hükümlerine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, HMK'na dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nun 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 343 üncü maddesinin ikinci fıkrasının temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinden başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilmişse, temyiz defterine kaydedilerek durumun derhal kararı temyiz edilen mahkemeye bildirileceği, sonrasında ise temyiz dilekçesinin ekleriyle birlikte kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderileceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan ön incelemede; ilk derece mahkemesince verilen (ara) karara karşı davacı vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile davacının ihtiyati haciz isteminin reddine ilişkin kesin olarak karar verildiği, bu kez davalı vekilinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 2020/1166 Esas, 2020/1022 Karar sayılı kararına karşı, ilk derece mahkemesine temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, dosyanın (tasdiksiz fotokopi evraklardan oluşturulmak suretiyle) ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen temyiz formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 17/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11760, Karar No: 2023/12553, Tarih: 07.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11760 E.  ,  2023/12553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/978 E., 2023/1103 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/435 E., 2023/80 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının 22.04.2015 ile 19.09.2017 tarihleri arasında kesintisiz olarak fiilen çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili; açılan davayı kabul etmediklerini, davacıya müvekkili tarafından 4.161,00 TL avans verildiğini, hükmedilecek işçilik alacaklarından bu avansın da düşülmesi gerektiğini, fazla mesai ve fazla çalışma ücreti taleplerinin haksız olduğunu, davacının belli dönemlerde işyerinde çalıştığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Feri müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde; davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davacının dava dilekçesinde davalı şirkete ait ... Evleri Projesinde çalıştığını iddia ettiği, davacı için bildirim yapılan 1028445 ve 1032486 sicil numaralı işyerlerinin işyeri sicil dosyalarına göre bu işyerlerinin bu projeye ait işyeri sicil dosyaları olduğu, davacı için 1028445 sicil numarasından bildirilen hizmetler bakımından eksik gün olmadığı, ihtilaf konusu dönemin 1032486 sicil numaralı işyerinde çalışılan döneme ait olduğu, davacının ara eleman olması, temizlik personeli olarak görev yaptığının beyan edilmiş olması da dikkate alınarak hava şartlarının yaptığı işi olumsuz etkilemediği, davacının hava şartlarına göre şantiye içerisinde de çalışmaya devam edebileceği, hava şartlarının çalışmasına etkisinin gün içerisinde çalışma süresine dair olabildiği, isticvap beyanında da belirtildiği üzere hava şartları olumsuz olduğunda da şantiyeye gittiği ancak tam gün kalmadığı, Meteoroloji Müdürlüğünden gönderilen kayıtlara göre de uyuşmazlık konusu dönemde karlı gün sayısının aralık, ocak, şubat aylarında en fazla 15-18 cm yüksekliğinde, 4-5 gün olabildiği, ... Projesinin yapıldığı yerin ... Merkez'de olması da dikkate alındığında karın yerde kalma süresinin kısa olduğu, kaldı ki davalı tarafından Kuruma bildirilen ve kış dönemi kabul edilebilecek 07-12/2015 arasında davacı için 30 gün üzerinden bildirim yapıldığı, 30 gün üzerinden bildirim yapılan 12/2015'te Meteoroloji verilerine göre 1 gün karlı gün olduğu buna rağmen davacı için bu dönemde 30 günlük bildirim yapılmasına göre her kar yağışlı günün ... hava şartları ve karın yerde kalma süresinin kısalığına göre davacının yaptığı işin niteliği için etkili olmayabildiği, davalı tarafından istifa dilekçesi sunulamadığı, devamsızlık tutanakları ibraz edilmiş ise de bu tutanakların yargılama sürecinde ibraz edilmeyip sonradan ibraz edilmiş olması, tutanakların işveren tarafından sonradan düzenlenebilir nitelikte olduğu, cevap dilekçesinde de son feshe ilişkin tutanaklar olduğu belirtilmesine karşın sonradan ibraz edilen bu tutanaklara değinilmemiş olması, tutanak tarihleri ve tutanak tanıklarının beyanlarının aksine yine davalı tarafından ibraz edilen para makbuzlarında yazılı tarihlerin uyuşmazlık konusu döneme ait olduğu, işyerinde çalışmadığı beyan edilen davacı için çalışmadığı döneme ait ücret ödemesi yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, makbuzların bir kısmının yalnızca davacı için değil bir kısım diğer işçi için de düzenlenmesine göre ücret ödemesine ilişkin olduğunun değerlendirilebileceği, yine örnek mahiyetinde 09.08.2017 tarihli para makbuzunda adı geçen ... ve ..

.08.2017 tarihli para makbuzunda adı geçen ... ve ...'ın hizmet döküm cetveline göre 08/2017 döneminde davalı işyerinden bildirimleri olmasının da bu durumu desteklediği, tanıklar tarafından ağırlıklı olarak davacının 2016 yılında 2 kez ayrılış yaptığının beyan edilemediği, fasılalı bildirim bulunan dönemde çalışan tanıklar tarafından kendilerinin çalıştığı ancak davacının çalışmadığı bir döneme denk gelindiğinin ifade edilemediği, davacı için bankaya tazminat açıklamasıyla ödeme yapılmışsa da kendi isteğiyle devamsızlık yaparak işten ayrıldığı iddia edilen işçi için tazminat ödemesi yapılmasının da kabul edilebilir olmadığı, Mahkemenin istinaf kanun yolu incelemesinden geçerek kesinleşen ve davalı aleyhine açılan 2022/143 ve 2022/147 Esas sayılı dosyalarında davalı tarafından kıdem tazminatına mahsuben banka hesabına yatırıldığı iddia edilen tutarların dosya davacılarından geri alındığı gerekçesiyle verilen ve bankada gözüken ödemelerin mahsup edilmediği kararlarda kararların bu haliyle kesinleştiği, tazminat açıklamasıyla ödeme yapılmasının işyerinde uygulanan bir yöntem olduğunun değerlendirildiği, Belediye yazısında belirtilen blok tamamlanma tarihlerine göre davacı için bildirim yapılmayan tarihlerde de inşaatın devam ettiği, yine davacı dışında birçok dönem bordro tanığı için 15.01.2016 tarihinde kod 3 bildirimiyle işten ayrılış bildirilmiş olmasının da işin devam ettiği süreçte yapılan bildirimler olması nedeniyle olağan olmadığı, davacı için 11/2016 döneminde kod 7 puantaj kaydı açıklamasıyla eksik gün bildirilmiş ise de SGK tarafından eksik gün belgesi bulunmadığının bildirildiği, yine yargılama sürecinde tanıklar tarafından puantaj usulünden bahsedilmesine rağmen davalı tarafından da puantaj kaydı ibraz edilmediği anlaşıldığından, davacı vekili tarafından istinaf kararından sonra verilen beyan dilekçesine göre talep Kuruma bildirim yapılmayan döneme değil tüm döneme ait olduğu gerekçeleriyle dahili davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... İnşaat...Şti aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, 2801200807998 sigorta sicil numaralı davacının davalı ... İnşaat...Şti'ye ait 1032486 sicil numaralı işyerinde 11/2016 döneminde 30 gün ve 16.01.2016- 13.07.2016 ile 13.12.2016-29.07.2017 tarihleri arasında da ayda 30 gün üzerinden 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a bendi kapsamında hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz ve sürekli şekilde çalıştığının tespitine, Kuruma bildirilen sürelerin dışlanmasına, fazlaya dair istemin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... İnş. Ltd. Şti. vekili; istinaf öncesinde verilen karar ile resmi kayıtlar/belgeler karşılaştırılmak suretiyle ayrıntılı inceleme yapıldığını, istinaf sonrasında verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, resmi kayıtlara aykırı şekilde yalnızca taraflı tanık beyanları esas alınmak suretiyle karar verildiğini, şirketin ...'un en profesyonel inşaat şirketlerinden biri olduğunu, tüm ödemelerin resmi kurumlar aracılığı ile yasalara uygun olarak yapıldığını, davacının şirketten haksız menfaat sağlamaya çalıştığını, zamanaşımı ve hak düşürücü süreler geçirildikten sonra davanın açıldığını, hava şartları nedeniyle çalışmalara ara verildiğini, temizlik personelinin çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, isticvap beyanı ile davacının kendi lehine sonuç doğurmak amacıyla gerçeğe aykırı beyanda bulunacağını, ... projesinin ... Merkez'de yer almasına rağmen merkezde oldukça yüksek bir konumda olduğunu ve ulaşımın güzel havalarda dahi zor sağlandığını, kar yağdığında yakın muhitte ikamet edenlerin araç kullanmaksızın ulaşım sağladığı dikkate alınmaksızın karar verildiğini, istinaf öncesinde yapılan yargılamada kötü hava koşulları nedeniyle çalışma olmadığının kabul edilmesine rağmen delil durumunda değişim olmaksızın salt davacı ve davacı tanıklarının beyanı esas alınarak karar verilmesinin kabul edilemeyeceğini, Mahkemece; "...tutanakların işveren tarafından sonradan düzenlenebilir nitelikte olduğu..." şeklinde gerekçe ile karar verilmiş ise de; kabul anlamına gelmemekle birlikte tutanaklar ile ilgili bir ihtilaf için davacının başvurabileceği yasal yollar mevcut olup, mahkemece bu durumun resen dikkate alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, aksi ispat edilene kadar sunulan tutanaklara itibar edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini, ayrıca kabul anlamına gelmemekle birlikte tutanakların daha sonradan sunulduğu belirtilmiş ise de söz konusu tutanakların her zaman ibraz edilebilir nitelikte olduğunu, davacının tanık olarak beyan verdiği ..