muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4126, Karar No: 2010/6950, Tarih: 06.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/4126 E.  ,  2010/6950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi müdahil davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 417, 470 ve 1497 parsel sayılı sırasıyla 2400, 1900 ve 1100 m² yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hak, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak her parsel için ayrı ayrı dava açmıştır. Müdahil davacı hazine tapu kayıtlarına dayanarak tespitin iptalini istemiştir. Dava dosyaları birleştirilmiştir.

Mahkemece müdahil davacı hazinenin davasının reddine, davacı ... davasının kısmen kabul, kısmen reddine, 1497 nolu parselin tespitinin iptali ile davacı ... adına diğer parsellerin tespit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahil davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece müdahil davacı hazinenin tutunduğu tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazlara ait olmadığı taşınmazlar üzerinde davacı ... ve davalı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13 ve 14. maddesi hükmünde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Tapu kayıtlarının uygulanmasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri soyut ve gerekçesiz, uzman bilirkişi sözlerini, bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersizdir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle müdahil davacı hazinenin tutunduğu tapu kayıtlarının temelini oluşturan belirtmelik tutanağı ve eki belgelerin ilgili mercilerden araştırılarak getirtilmesi, tapu kayıtlarının 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca oluştuğu dikkate alınarak haritasının bulunduğu göz önüne alınmalı, tapu kayıtlarının revizyon gördükleri 414, 463 ve 464 parsel nolu taşınmazlarla dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde çap örneği ile komşu parsellere ait tutanak örnekleri ve varsa dayanağı kayıtlar getirtilmeli, taşınmazlar başında yeniden keşif yapılarak tapu kayıtları uzman bilirkişi tarafından varsa haritaların ölçekleri eşitlenerek, çakıştırılmak suretiyle dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı ile uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinmeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazların tapu kayıtları kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, tespit gününde zilyetler yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesinde öngörülen kısıtlamalar da dikkate alınarak taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, müdahil davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2319, Karar No: 2023/2473, Tarih: 22.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2319 E.  ,  2023/2473 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/149 E., 2022/285 K.

...

HÜKÜM/KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/907 E., 2021/907 K.

Taraflar arasında kooperatif yönetim kurulu üyeliğinin düşmesine ilişkin yönetim kurulu kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; yönetim kurulunun aldığı karar ile özürsüz üst üste 3 kez toplantıya katılmadığı gerekçe gösterilerek müvekkilin yönetim kurulu üyeliğinin düşürülmesine karar verildiğini, yönetim kurulu toplantı davetinin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğini, müvekkilinin kronik sağlık sorunları mevcut olduğunu, ilgili sağlık kurumunun verdiği raporla riskli hasta grubunda olduğu için karantinada olduğunu, bu durumun kooperatif yönetimince bilindiğini, kurumsal mail adresinden bir e-posta gönderilerek yönetim kurulu üyeliğinin sonlandırıldığının bildirildiğini, e-posta adresinden bildirilmesinin de hukuka aykırı olduğunu, kooperatiflerde azil yetkisinin genel kurula ait olduğunu, bu nedenle yönetim kurulu kararının da hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek müvekkilinin yönetim kurulu üyeliğinin devamına ve kooperatif kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yönetim kurulu üyelerinin haberleşmelerine ilişkin whatsapp "yönetim" grubunun olduğu, toplantıların bu grupta mesaj yoluyla bildirildiği, davacının da bu grupta bulunduğu, mesaj gönderdiği, dolayısı ile yönetim kurulu toplantılarından haberinin olduğu, bu nedenle davacı tarafın bu husustaki itirazlarının yerinde olmadığı, davacı tarafın sunduğu tek hekim raporunun üyeliğin düşürülmesinden sonraki tarihe ilişkin olduğu, bu nedenle raporun mazeret olarak kabul edilmediği, davacının 01.07.2020 tarihinden itibaren yapılan toplantılara katılmadığı, üst üste beş kez yönetim kurulu toplantısına katılmadığı, ana sözleşmede belirtilen 45 inci madde şartlarının oluştuğu, madde düzenlemesi içeriği de dikkate alınarak bu fiili durumun tespiti için genel kuruldan karar alınmasına gerek olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yönetim kurulu toplantı davetinin usulüne uygun yapılmadığını, toplantıya kim tarafından ne şekilde çağrı yapılacağının kooperatif ana sözleşmesinde gösterildiğini, sözleşme gereğince çağrının öncelikle taahhütlü mektupla yapılması gerektiğini, toplantının 30 gün önceden bildirilmesi gerektiği halde yapılan çağrıların usulüne aykırı olarak toplantıdan bir gün önce yapıldığını, müvekkilinin kronik rahatsızlığı olup pandemi sürecinde fiilen toplantılara katılmasının yasak olduğunu, yönetim kurulu üyesinin azli yetkisinin genel kurula ait olduğunu, müvekkil lehine düzenlenen bilirkişi raporuna neden itibar edilmediğinin gerekçede gösterilmediğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kooperatif ana sözleşmesinin 45 inci maddesinde, yönetim kurulunun başkanın bulunmadığı zamanda başkan yardımcısının çağrısı ile toplanacağının, toplantının en az ayda bir defa ve en az yarıdan fazla üyenin katılmasıyla yapılacağının, kararların toplantıda bulunanların çoğunluğu ile verileceğinin, özürsüz olarak üst üste üç toplantıda hazır bulunmayan üyenin çekilmiş sayılacağının düzenlendiği, Kooperatifler Kanunu ve ana sözleşmesi ile Türk Ticaret Kanununda olağan ve olağanüstü genel kurul toplantılarına çağrı usulü düzenlemiş ise de yönetim kurulu toplantılarına çağrı usulü belirlenmediği gibi çağrı için herhangi bir şekil şartı bulunmadığı, somut olayda yönetim kurulu üyelerinin haberleşme amacıyla whatsapp grubunu kurdukları, toplantıların bu grupta mesaj yolu ile bildirildiği, davacının da whatsapp yönetim grubunda bulunduğu, alınan bilirkişi raporu ile davacının whatsapp sistemini faal olarak kullandığı, kooperatif ile bu sistem üzerinden yazışmalarda bulunduğu, toplantıların yapılacağına dair bilgisi olduğu gözetildiğinde toplantıya çağrı usulünde kanuna aykırılık görülmediği, 1163 sayılı Kanunun 42 nci maddesinde, genel kurulun görevleri arasında yönetim kurulu ve denetçiler kurulu üyeleriyle gerektiğinde tasfiye kurulunu seçmek ve ibra etmek olduğunun, ana sözleşmesinin 23 ncü maddesinde de, yönetim ve denetim kurulunu seçmek, ibra etmek veya sorumluluklarına karar vermek gerektiğinde bunları azletmek görevinin genel kurulun yetkisinde olduğunun düzenlendiği, buna göre anasözleşmede sadece yönetim kurulu üyelerinin sorumluluklarına karar vermek gerektiğinde azil yetkisinin genel kurula verildiği, oysa ki yönetim kurulu üyesinin özürsüz olarak üst üste üç toplantıda hazır bulunmaması halinde üyenin çekilmiş sayılacağı hususunun fiili bir durumun tespiti olup bu konuda genel kurulda karar alınmasına gerek olmadığı, bu durumun tespitinin yönetim kurulunca alınacak karar ile mümkün olduğu, aksi halde özürsüz üst üste 3 toplantıya katılmayan üyenin ana sözleşmenin 45 nci maddesi uyarınca üyeliği düşmesine rağmen genel kurul toplantısına kadar görevi devam edeceği anlamına gelir ki bunun da kanunun amacı ile bağdaşmadığı, davacının sunduğu tek hekimli sağlık raporu üyeliğin düşürülmesine ilişkin alınan karar tarihinden sonra olduğu gibi öncesinde kronik rahatsızlığı bulunduğuna ilişkin usulüne uygun sağlık kurulu raporu ile mazeretini belgelendirmediği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüş, ilaveten bölge adliye mahkemesince tek hekim raporunun üyeliğin düşürülmesi kararından sonraki tarihli olduğunu ve sağlık raporu ile mazeretinin belgelendirilmediği gerekçesine yer verilmişse de bahsi geçen sağlık raporunun mahkemeye sunulmak üzere alındığını, müvekkilin hastalıklar sebebi ile yıllardır ilaç kullandığını, ilaç raporlarının ekte sunulduğunu, dolayısıyla alınan raporda belirtilen hususlar üyeliğin düşürüldüğü tarihten sonrasına ait olmadığını, kararın yanlış değerlendirme ile verildiğini, sadece yönetim kurulu üyelerinin sorumluluklarına karar vermek gerektiğinde azil yetkisinin genel kurula verildiğine ilişkin gerekçenin de hatalı olduğunu, kanunla genel kurula verilmiş azil yetkisinin ana sözleşme ile yönetim kuruluna tanınmasının mümkün olmadığını, normlar hiyerarşisini ihlal eden söz konusu düzenlemenin batıl olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kooperatif ana sözleşmesinin 45 nci maddesinden kaynaklı yönetim kurulu üyeliği görevinin düşmesine ilişkin alınan kooperatif yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Kooperatif Ana Sözleşmesinin 45 nci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13955, Karar No: 2013/1620, Tarih: 20.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13955 E.  ,  2013/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şeklide çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2012 gün ve 2010/93 Esas, 2012/163 Karar sayılı çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10704, Karar No: 2022/5750, Tarih: 05.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/10704 E.  ,  2022/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. Maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden; sanığa yüklenen "2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ile "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 19.11.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. Maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/635, Karar No: 2017/2422, Tarih: 06.06.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/635 E.  ,  2017/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan hizmetin ayıplı olması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece maddi tazminat isteminin aynen kabulüne, manevi tazminat istemi yönünden ise davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz istemi yoluyla Dairemize gelen uyuşmazlık; düğün belgesel çekimi için gerçekleştirilen hizmetin ayıplı olması nedeniyle davacı yararına takdir edilen manevi tazminatın az olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalıların haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, fiil ile zarar arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, mülga 818 sayılı BK.'nın 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak takdirde etkili olabileceği, 22.06.1966 tarihli ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine BK’nın 47. (TBK’nın 56.) maddesi hükmüne göre; hakimin özel halleri göz önünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, duyulan elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nispetinde iadesini amaçladığından hakim, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir.

Manevi tazminat, duyulan elem ve ızdırabın kısmen ve imkan nispetinde iadesini amaçladığından hakim, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir.

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 28.05.2003 gün 2003/21-368-355; 23.06.2004 gün 2004/13-291-370 sayılı kararları).

Somut olayın incelenmesinde; davacının 08.09.2013 tarihinde gerçekleşen düğün günü dış mekan fotoğraf çekimi için davalı ile anlaştığı, düğün günü hava şartlarının olumsuz olması nedeniyle dış mekan çekimlerinin gerçekleştirilemediği, davalının belirlediği sonraki bir tarihte dış mekan çekimlerinin gerçekleştirildiği, çekimlerin üzerinden geçen süre zarfında davacının davalı ile sürekli iletişim kurmasına rağmen davalı tarafından yerine getirilen hizmete ilişkin edimin davacıya teslim edilmediğinin davacı iddiaları ve dosyadaki kanıtlar ile sabit olduğu, dahası davacı ve eşinin yaşamlarının özel günü olarak hatıralarda yer edinebilecek nitelikteki edimin davalı tarafından gerçekleştirilen hizmet sonucu teslim edilmemesinde tekrar aynı duyguların yaşanabilmesinin oldukça güç olması ihtimali göz önünde bulundurulması gerekirken bu hususa dikkat edilmeyerek davacı yararına 1.500,00 TL manevi tazminat miktarına hükmedilmesi az olup, somut olayın niteliğine daha uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekir iken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4370, Karar No: 2013/4122, Tarih: 17.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4370 E.  ,  2013/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasında davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin toplam 80.000,00 TL ödeme yaparak ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 6114 ada, ... parselde bulunan B blok .... kat ... nolu daireyi davalı kooperatiten satın aldığını, satış işleminin 09.05.2007 tarih ve 34 numara ile yönetim kurulu karar defterine işlendiğini, müvekkilinin bu tarihten itibaren dairenin zilyedi olduğunu, davalı ile dava dışı arsa sahibi arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin mahkeme kararı ile geriye etkili olarak feshedildiğini, kesinleşen bu kararı müteakip dava dışı arsa sahibinin anılan daireyi İ.... isimli bir kişiye tapuda devrettiğini, arsa sahibinin sözleşmenin feshini gerekçe göstererek kooperatif ve aralarında müvekkilinin de bulunduğu, kooperatiften arsa ve daire satın alan 48 kişi aleyhine tahliye davası açtığını, davalının yüklenici konumunda olduğu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin kendi kusuru ile feshine neden olması ve müvekkiline sattığı dairenin arsa sahibi tarafından başkası üzerine tapu devrinin yapılması suretiyle elinden çıkmasına neden olduğunu ileri sürerek, 80.000,00 TL tutarındaki alacağın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini ve davalı kooperatifin dava dışı arsa sahibinden doğan alacağı üzerine ihtiyati tedbir konulmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tensip ara kararı ile, davacı vekili tarafından davalının ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/317 E, 2013/88 K. sayılı ilamı gereğince arsa sahibi üzerinde doğan alacağı ile ileride sebepsiz zenginleşme kaynaklı olarak arsa sahibi üzerine teminatsız olarak ihtiyati tedbir konulması talep edilmiş ise de, HMK'nın 389. maddesinin .... fıkrasında, "Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebileceği" belirtilmiş olup, davacı tarafından tedbir talep edilen taşınır ve taşınmazların uyuşmazlık konusu (dava konusu) olmadığı gibi dava sonucunda elde edilmesi muhtemel bir hakka tedbir yolu ile ulaşılmasının da mümkün olmadığı gerekçesiyle ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.