muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21403, Karar No: 2016/1136, Tarih: 28.01.2016

Belirtilen kanun hükmü ile 5510 sayılı Kanundan önce uygulamada görülen, 5434 sayılı Kanuna göre emekli maaşı alan belediye başkanlarına görev ve makam tazminatı verilirken,...'dan emekli olan belediye başkanlarına görev ve makam tazminatı verilmemesi konusundaki farklı uygulamaların önlenmesi amaçlanmıştır.

Ancak, farklı sosyal güvenlik kurumlarından emekli maaşı alan sigortalılar arasındaki bu eşitliğin sağlanması için, öncelikle sigortalıların fiili hizmet sürelerinin eşit olması gerektiği önkoşul olarak aranmıştır. Bu amaçla 5510 sayılı Kanunun Geçici m. 4/XI ile mülga 5434 sayılı Kanunun m.39 ve Ek m.68 hükümlerine atıf yapılmış, SSK ve Bağ-Kur'dan yaşlılık aylığı alan belediye başkanlarının, görev ve makam tazminatı alabilmeleri için ayrıca atıf yapılan maddelerdeki koşullara haiz olmaları gerektiği belirtilmiştir. Belirtilen koşuların

varlığı halinde 5510 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 1.10.2008 tarihinden itibaren görev ve makam tazminatının verilmesi mümkün olacaktır. Fakat, koşullar bu tarihte gerçekleşmemişse, gerçekleştiği itibaren görev ve makam tazminatının verilebileceği de m.4/11 hükmünde belirtilmiştir. Böylece, kanun koyucu, atıf yapılan maddelerde belirtilen koşulların gerçekleşmesi halinde sosyal güvenlik kurumları arasındaki (T.C.Emekli Sandığı, SSK, Bağ-Kur) farklı uygulamaların giderilmesini ve eşitliğin sağlanmasını amaçlamıştır.

Açıklanan yasal düzenlemeler karşısında, evvelce Belediye Başkanlığı hizmeti bulunan, gerek, T.C Emekli Sandığı mensuplarına, gerekse SSK veya Bağ-Kur'dan yaşlılık aylığı alan sigortalılara 5510 sayılı Kanunun Geçici m.4/11 hükmüne göre görev ve makam tazminatı verilebilmesi için şu koşulların gerçekleşmesi gerekmektedir:

1-)Seçimler sonucunda belediye başkanı olarak görev yapmış olmak (5510 sayılı Kanunun Geçici m. 4/11),

2-)Fiilen 25 yıl (9000 iş günü) kesenek karşılık veya prim ödemekle birlikte 60 yaşını doldurmuş olmak yada 15 yıl (5400) kesenek karşılık veya prim ödemekle birlikte 61 yaşını da doldurmuş olmak (5434 sayılı Kanunun m.39/b ve k),

3-)Hizmetin en az 2 yıl süreyle gerçekleşmiş olması (5434 s.K Ek m.68).

Eldeki davaya ilişkin olarak, 5510 sayılı Kanun geçici m.4/11 ile bu maddeyle, atıf yapılan 5434 sayılı Kanunun m. 39 hükümleri uyarınca geçmişte Belediye Başkanlığı yapan ve SSK yahut Bağ-Kur'dan yaşlılık aylığı alan sigortalılara, ayrıca görev ve makam tazminatı verilebilmesi için davacı hakkında, 5510 sayılı Kanun geçici 4/11. maddesinde belirtilen koşulların mevcut olup olmadığı araştırılarak koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin, gerçekleşmiş ise hangi tarihte gerçekleştiğinin irdelenmesi ve varılacak sonuca göre yukarıdaki mevzuat hükümleri doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davacının makam tazminatı talebi koşulları irdelenmeksizin aylığın belediye başkanlığında geçen süreler de eklenerek yeniden hesaplanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7010, Karar No: 2015/312, Tarih: 19.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7010 E.  ,  2015/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve sanıklar .... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıklar ..... kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetleri ile sanıkların diğer suçlardan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar.....hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanık ....hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar.... ve .... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki ayrıntılı beyanları ve bu beyanı doğrular nitelikteki Aksaray Devlet Hastanesinden 11.03.2009 tarihinde düzenlenen raporda 3 cm uzunluğunda "Boyunda şehevi arzuların tatmini sırasında oluşabilecek ekimozların bulunduğuna" ilişkin raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurları oluştuğu halde, yazılı gerekçe ile sanıkların beraatine karar verilmesi ayrıca 6545 sayılı Kanunun da sanıkların hukuki durumlarının tayininde dikkate alınmasının gerektiği,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15349, Karar No: 2012/12365, Tarih: 12.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/15349 E.  ,  2012/12365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin yürütülmesine dair yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız yakalama ve üst arama tutanağı fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a- Sabıkası bulunmayan sanık hakkında, hükümden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasının, hapis cezasının mahkumiyetin kanuni sonucu olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4243, Karar No: 2017/15440, Tarih: 06.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/4243 E.  ,  2017/15440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

09/07/2012 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası. gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usulü işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, dosyada bulunan 21/08/2014 tarihli dekont ile sanık tarafından ödenen 1.202,69 TL’nin bu dosyaya ilişkin olup olmadığı netleştirilerek ve sanık tarafından varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği ve TCK 168/5. fıkrası ve CMK 223/8. fıkrası uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise her halde makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5429, Karar No: 2023/4632, Tarih: 29.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5429 E.  ,  2023/4632 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/561 E., 2022/1022 K.

DAVA TARİHİ : 15.09.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 26.04.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.09.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla henüz imzalanmayan toplu ... sözleşmesi hükümlerinin dikkate alınarak karar verilmesinin hatalı olduğu, hüküm altına alınan fark ikramiye alacağına bilirkişi raporunda belirtilen tarihlerden itibaren faiz işletilmişse de davalı arabuluculuk son tutanak tarihinde temerrüde düştüğünden faiz başlangıcının hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu, ücretin kanuna uygun olarak ödendiğini, hem ... ... sözleşmesinden hem de toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı taleplerinin menfaat çatışması nedeniyle hukuka aykırı olduğunu, faiz türleri ve başlangıç tarihlerinin hatalı olarak belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin 2021 yılı ücretinin belirlenmesi ile ikramiye alacağına işletilen faizin başlangıç tarihi hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 nci ve 34 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 nci ve 34 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İkramiye alacağına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken ilk talep kısmına arabuluculuk son tutanak tarihinden ıslah ile arttırılan kısmına ıslah tarihinden faiz işlettilmesi hatalı ise de hüküm davacı tarafından temyiz edilmediğinden, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12632, Karar No: 2018/11173, Tarih: 07.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12632 E.  ,  2018/11173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-tenkis davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan eşi ...’nun maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 47 no’lu bağımsız bölümü kendisinden mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak ilk evliliğinden olma davalı çocuklarına 04/07/2005 tarihinde satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmadığı taktirde tenkisini istemiştir.

Davalılar vekili, davalıların annesinin 1990 yılında ölümü üzerine mirasbırakanın 1993 yılında davacı ile evlendiğini, mirasbırakanın ilk olarak taşınmazı, intifa hakkını üzerinde bırakarak 1985 yılında davalı oğlu Halil Suavi’ye temlik ettiğini, o tarihte annelerinin sağ olup birlikte ikamet ettiklerini, davalı ...’nin uzman doktor olup mecburi hizmetini yaptığı sırada mirasbırakana 02.031987 tarihli vekaletname verdiğini, ancak annelerinin 1990 yılında ölümü nedeniyle mirasbırakanın vekalet görevini kötüye kullanmasının önüne geçmek için 29.01.1993 tarihinde vekillikten azlettiğini, azilname işlenmediğinden mirasbırakanın, yetkisiz şekilde 1993 yılında taşınmazı dava dışı amcaları Necati’ye temlik ettiğini ve bilahare taşınmazı üzerine aldığını, tüm bu işlemlerden bir kaç ay sonra mirasbırakanın davacı ile evlendiğini, mirasbırakan adına yapılan tescilin yolsuz olup, davalı ...’nin mirasbırakana karşı yolsuz tescile dayalı dava açmayıp 04.07.2005 tarihinde intifa hakkını mirasbırakanın üzerinde bırakarak taşınmazı temlik aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece; iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1931 doğumlu mirasbırakan ...’nin 12.12.2007 tarihinde ölümü ile 09.07.1993 tarihinde evlendiği ikinci eşi davacı ile 1990 yılında ölen ilk eşinden olma davalı çocukları ... ve ...’un mirasçı kaldıkları, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki çekişme konusu 47 no’lu mesken nitelikli bağımsız bölümün kat mülkiyetine çevirme işlemiyle 19.10.1977 tarihinde dava dışı SS. ... Belediye İşçileri Yapı Kooperatifi adına kayıtlı iken, 11.11.1977 tarihli tahsis işlemiyle mirasbırakan ... adına tescil edildiği, mirasbırakanın da çekişme konusu bağımsız bölümü, intifa hakkını üzerinde bırakmak suretiyle 11/06/1985 tarihinde davalı oğlu ...’ye satış suretiyle temlik ettiği, 18/03/1993 tarihinde davalı oğlu ...’ye vekaleten çekişme konusu bağımsız bölümü satış suretiyle bu kez dava dışı ...’na temlik edip taşınmaz üzerindeki intifa hakkından da feragat ettiği, mirasbırakanın, bu satış işlemini davalı oğlu tarafından verilen 02.03.1987 tarihli vekaletnameye dayalı olarak yaptığı, esasen davalı ...’nin, mirasbırakanı 29.01.1993 tarihinde vekillikten azlettiği, ancak azilnamenin tapuya yansımadığı ve murisin bu satış işlemini yapmasına engel bir durumun olmadığının resmi senetten de anlaşıldığı, dava dışı ...’nin de çekişme konusu bağımsız bölümü 28.05.1993 tarihinde satış suretiyle tekrar mirasbırakan ...’ye temlik ettiği, bu temlikten kısa bir süre sonra mirasbırakanın davacıyla evlendiği, en son 04.07.2005 tarih 5368 yevmiye no’lu işlemle mirasbırakanın, çekişme konusu bağımsız bölümün intifa hakkını üzerinde bırakarak kuru mülkiyetin tamamını davalı oğlu ...’ye 10.000-YTl bedelle satış suretiyle temlik ettiği, söz konusu işlemin resmi senet içeriğinde, “ mirasbırakanın, vekaletten azledildiğini bilmeden yetkisiz şekilde satış işlemi yapıp daha sonra taşınmazı üzerine aldığının ve bu şekilde zarara uğrattığı vekil eden oğlunun zararının tazmini amacıyla satış bedeli talep etmediğinin, davalı oğlunun uğradığı zararı tazmin etmek üzere satış bedelinin ödendiğini kabul ettiğinin” yazılı olduğu ve resmi senedi mirasbırakanın bizzat imza ettiği, 04/07/2005 tarih 5369 yevmiye no’lu işlemle de davalı ...’nin çekişme konusu bağımsız bölümdeki kuru mülkiyet hakkının 1/2’sini diğer davalı kardeşi ...’a satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.