muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11579, Karar No: 2009/14088, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11579 E.  ,  2009/14088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İlçesi ... Köyü sınırlarında ve ... Orman İşletmesi ... Bölgesi içerisinde bulunan 91.500 m2’lik alanın, 6831 sayılı yasanın 17. maddesine göre Orman Genel Müdürlüğü tarafından 49 yıllık intifa hakkının davalıya tahsis edildiğini, davalı Belediyenin de taşınmazın bir bölümünü, açılan ihale sonucunda “yap işlet devret” modeli ile aynı süre ile kendisine devrettiğini, bu şekilde intifa hakkı sahibi olduğu alanda, mevzii imar plan ve projesine göre inşa ettiği yazlık evi kullanmaya başladığını, ne var ki dava dışı Orman İdaresinin, davalı ... ile yapmış olduğu intifa hakkına ilişkin sözleşmeyi iptal etmesi ile birlikte kendisinin de söz konusu yeri kullanmaktan men edildiğini, Orman idaresinin bu yeri daha sonra dava dışı ... köyü Turizm ve Yatırım işletmeleri Ltd şirketine kiraladığını ve kendi yerini bu kez bu şirketten kiraladığını ve kira bedeli ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, ödemek zorunda kaldığı kira bedeli ile taşınmaza yaptığı zorunlu ve faydalı masraflar karşılığı olmak üzere şimdilik 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yerin Orman İdaresi tarafından Belediyeye yapılan tahsisin iptal edilmesi üzerine, yeniden yapılan ihale sonucunda, davacının da ortak olduğu şirkete kiralandığını ve davacının halen bu yeri kullandığını, herhangi bir zararının da söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831

2008/11579-2009/14088

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831

2008/11579-2009/14088

sayılı Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” kurulması amacıyla 26.1.1987 tarihinde dava dışı Orman İdaresince davalı ... Belediyesine 49 yıl süre ile intifa hakkının tahsis edildiği, bu konuda adı geçen Belediye Başkanlığından 21.10.1987 tarihli taahhüt senedi alındığı, 10.5.1988 tarihinde teslim edilen tahsise konu yerde Belediye tarafından su basman seviyesinde inşaatların yapıldığı, ancak Belediye Encümenince 27.9.1988 tarihinde, “su basman seviyeleri tamamlanmış yerlerin belli bir bedel karşılığında, ihale ile 153 kişiye dağıtımının sağlanması” konusunda alınan karar üzerine, açılan ihale ve 13.12.1988 tarihinde yapılan kura çekimi ile, davacının da aralarında olduğu bu kişilerden taahhütname alınmak suretiyle, inşaatların tip projelerine uygun olarak iki yıl içerisinde kendileri tarafından tamamlanması koşulu ile, söz konusu yerlere ilişkin intifa haklarının 49 yıllığına adı geçen kişilere devredildiği, inşaatların 1989-1990 yılarında tamamlanarak, “yazlık ev” olarak kullanılmaya başlandığı, bu arada Belediye Başkanlığının, dava dışı Orman Genel Müdürlüğüne vermiş olduğu taahhüt senedinin 9. maddesine aykırı hareket ederek, “Eğitim ve dinlenme tesisi olarak kullanılması gereken yerlerin, 49 yıllık intifa hakkının özel kişilere bedeli karşılığında devredildiği, dolayısıyla orman arazisinin tahsis amacı dışında kullanıldığı, 1993-1994 yılarına ait tahsis bedelleriyle ağaçlandırma bedellerinin de ödenmediği” gerekçeleriyle Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, buna rağmen bu yerleri kullanmaya devam eden kişilerin, intifadan men edilerek, 4.10.2000 tarihinde de evlerin mühürlendiği, bu aşamadan sonra ise 24.10.2003 tarihinde davacı ve diğer intifa hakkı sahiplerinin ... Köyü Şirketini kurarak 15.6.2004 tarihinde de adı geçen şirketin, yapılan ihale sonucunda söz konusu yerleri 116.000,00 YTL yıllık kira bedeli karşılığında 10 yıllık kira sözleşmesi ile kiraladığı, davacı ve diğer kişilerin de aynı tarihte adı geçen şirketle ayrı ayrı kira sözleşmeleri imzalamak suretiyle, 2004 yılından itibaren ve halen de, dava konusu sözleşmeden bağımsız olarak yapılan bu sözleşme ve ödenen kira bedelleri karşılığında evlerini kullandıkları tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda davacı, su basman seviyesinde iken davalıdan bedeli karşılığında intifa hakkını alarak tamamladığı yazlık evini, mühürlendiği tarihten sonra kullanamadığı yıllara ilişkin kira bedeli ile inşa edilen eve yaptığı zorunlu ve faydalı giderleri talep etmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda evin dava tarihi itibariyle belirlenen değeri ile 2001-2006 yılları arasındaki kira bedeli üzerinden taleple bağlı kalınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuşsa da, söz konusu bilirkişi raporu, denetime elverişli olmadığı gibi, az yukarda da açıklandığı üzere, dava dışı Orman İdaresi tarafından, Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” olarak kullanılması amacıyla davalı Belediyeye intifa hakkı tahsis edilen orman arazisinin, söz konusu bu hakkın lehdarı tarafından tahsis amacına aykırı şekilde üçüncü kişilere devredildiği, bu nedenle de Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman

2008/11579-2009/14088

İdaresince iptal edildiği, davalının bu işleme karşı ... İdare Mahkemesinde açmış olduğu 2002/491 E. 2003/48 K. sayılı davanın da reddedilerek kesinleştiği sabit olup, böylelikle davalı Belediyenin, kamu kurumu olması itibariyle, dayanağını Orman Kanununun ilgili maddesinden alan tahsis işlemine ve bu tahsis nedeniyle vermiş olduğu 21.10.1987 tarihli taahhüt senedine aykırı davrandığının, kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olması karşısında, davalının tahsise konu yerlerle ilgili üçüncü kişilerle yapmış olduğu sözleşmelerin de geçersiz olduğunun kabulü gerekir. Bu kabule göre de somut olayda davacı, ancak su basman seviyesinde iken davalıdan intifa hakkını alarak tamamladığı binanın yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masraflarının ödetilmesini talep edebilir. Mahkemenin, geçerli olması halinde dahi “yap işlet, devret” şeklindeki niteliği itibariyle mülkiyet hakkı doğurmayan geçersiz sözleşmeye dayanarak, “yapılan binanın dava tarihindeki rayiç değerinin ödetilmesi” gerektiğine ilişkin kabulünde isabet bulunmamaktadır. Öte yandan talep kira bedeli ile taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraflar gideri isteğine ilişkin olup hüküm altına alınan miktarın ne kadarının kira bedeli ve ne kadarının taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraf gideri olduğu da anlaşılamamaktadır. O halde mahkemece davacı tarafından tamamlanan binanın, yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masrafları, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan açıklayıcı ve denetime elverişli rapor alınmak suretiyle belirlenerek, belirlenecek bu miktarın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin 94.50 TL alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/872, Karar No: 2020/193, Tarih: 22.01.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/872 E.  ,  2020/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... ile davalı-karşı davacı ... arasındaki davadan dolayı ... 7. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 14.07.2015 gün ve 2012/160 E.-2015/281 K. sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesi'nin 04.12.2018 gün ve 2016/1527 E.-2018/5625 K. sayılı ilamı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tazminat, karşı dava fazla imalât bedelinin tahsili talebine ilişkin olup, mahkemece asıl ve karşı davanın kabulüne dair verilen kararın taraflarca temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi tarafından verilen 04.12.2018 tarihli 2016/1527 Esas, 2018/5625 Karar sayılı onama ilamına karşı davalı-karşı davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle karşı davada talep edilip hüküm altına alınan miktara göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme taleplerinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında davalı ile aralarında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, davalının kararlaştırılan sürede inşaatı bitirmediğini belirterek eksik ve hatalı işler bedeli ile kira mahrumiyet bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı savunmasında inşaatın gecikme sebebinin mucbir sebeplerden kaynaklandığını, sözleşmede kararlaştırılan imalatlardan fazlasını yerine getirdiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiş, karşı davasında fazla imalatların bedelinin davacı-karşı davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, sözleşmeye konu gayrimenkul ile ilgili olarak imar planı hakkında verilen yürütmeyi durdurma kararı nedeniyle inşaatın durdurulduğu, inşaatın süresine bu sebebin eklenmesi gerektiği, bunun dışında yapı denetim firmasının geçici lisans iptali nedeni ile 13 aylık durdurma süresinin makul mazeret olarak sayılmayacağından inşaatın süresinde dikkate alınamayacağı gerekçesiyle eksik işler bedeli için 2.000,00 TL ile kira mahrumiyeti için 94.000,00 TL toplam 96.000,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkındaki Kanun hükümlerine göre bu sözleşmenin arsa sahipleri ile yapı denetim şirketi arasında düzenlenmesi, ücretinin de arsa sahipleri tarafından karşılanacağının kabulü gerekmektedir. Taraflar arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinde yapı denetim firması ile ilgili sorumluluğun yükleniciye ait olacağına ilişkin bir hüküm de bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemenin eski yapı denetim firmasının geçici lisans iptâli nedeni ile 13 aylık durdurma süresinin belediye tarafından yeni bir yapı denetim firması ile sözleşme imzalanması konusunda uyarılmaya rağmen inşaatın durdurulma olayının yüklenici yönünden makul mazeret olarak sayılmayacağına ilişkin gerekçesi yerinde değildir. Yapı denetim firması ile ilgili 13 aylık sürenin inşaat süresine eklenmesi halinde ise dava tarihi itibariyle inşaat süresinin dolmadığı anlaşıldığından mahkemece davacı-karşı davalının gecikme tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu sebeple bozulması gerekirken hata sonucu onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davalı-karşı davacının karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca davalı-karşı davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 23. Hukuk Dairesi tarafından verilen 04.12.2018 tarihli 2016/1527 Esas, 2018/5625 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak kararın BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacı-karşı davalıya, 136,00 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı-karşı davacıya iadesine, 22.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/25, Karar No: 2007/256, Tarih: 05.02.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/25 E.  ,  2007/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacılar .... ve ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 153 ada 229 parsel sayılı 101852.27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde .... ve ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve irsen intikale dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar .... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacıların son 40 yıldan beri taşınmazda ekonomik amacına uygun zilyetliklerini kanıtlıyamamalarına, mahkemenin duruşma tutanağına geçen gözleminde taşınmazın tepe yamacı ve yabani bitkilerle kaplı olduğunun ziraatçi bilirkişi raporunda da taşınmazın tarım için uygun arazi olmayıp yabani bitkileride içeren ham toprak vasfında olduğunun açıkça vurgulanmasına yerel bilirkişilerce davacıların 40 yıl öncesinden bu tarafa taşınmazda kendiliğinden yetişen otları biçmek suretiyle zilyet ettiklerinin haber verilmesine bir taşınmaz içerisindeki kendiliğinden oluşan otların biçilmesi suretiyle sürdürülen zilyetliğin taşınmazın ekonomik amacına uygun ve iktisap sağlayacak nitelikte bir zilyetlik sayılamayacağına gözlemdeki ve ziraatçi bilirkişi raporundaki olgular karşısında davacıların iddialarına bir değer verilemiyeceğine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun aleyhindeki hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 00.90.-YTL kalan onama harcın temyiz edenden alınmasına 5.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15240, Karar No: 2012/16911, Tarih: 19.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/15240 E.  ,  2012/16911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağı nedeniyle başlatılmış olan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere takip talebinde ve ödeme emrinde tahliye talebinin olmamasına göre davacının tahliye isteminin reddine dair karara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İİK.nun 269/2. maddesi uyarınca, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini 62.madde hükümleri dahilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmezse akdi kabul etmiş sayılır. İİK.nun 269/c-1. maddesi uyarınca da borçlu akdi reddetmeyip kiranın ödendiğini veya sair bir sebeple istenemeyeceğini bildirerek itiraz etmiş ise itiraz sebeplerini ve isteğini noterlikce re'sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş veya alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya vesika ile ispat etmeye mecburdur.

Davacı alacaklı, 19.3.2012 tarihli takip talebi ile, başlangıcı ve süresi açıklanmayan sözlü kira akdine dayanarak 2010 Ocak Ayı ile 2012 Şubat Ayı arası kira parası olan 4.568,40 TL ile 463,79 TL işlemiş faizin tahsili isteminde bulunmuştur. Ödeme emrinin davalı borçluya tebliği üzerine borçlu süresi içinde vermiş olduğu itiraz dilekçesinde, alacaklı tarafa kira borcunun bulunmadığını belirterek borca, asıl alacağa, işlemiş faize ve takibin diğer tüm ferilerine açıkça itiraz ettiğini bildirmiştir. Takip sözlü kira akdine dayansa da davalı borçlu itirazında kira ilişkisine ve kira miktarına karşı çıkmadığından kiracılık ilişkisi ve kira miktarının kesinleştiğinin kabulü gerekir. Bu durumda takipte istenen kira alacağının bulunmadığını İİK’nun 269/c maddesinde nitelikleri yazılı belgelerden biri ile kanıtlamalıdır.Nevar ki borçlu borcun bulunmadığına ilişkin savunmasını bu nitelikteki bir belge ile kanıtlayamamıştır. Bu durumda itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle tahliyeye ilişkin kararın ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle alacağa ilişkin kararın BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/99, Karar No: 2020/1129, Tarih: 20.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/99 E.  ,  2020/1129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babası ...’ın 262 parsel sayılı taşınmazda soyisminin Sönmez olması gerekirken ... olarak yazıldığını,nüfus cüzdanlarının değiştirilmesi sırasında ... olan soyisimlerinin ... olarak değiştirildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazda babası ...’ın ... olan soyisminin ... olarak düzeltilmesine, aksi takdirde ... oğlu ... ile ... oğlu ....’in aynı kişi olduklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar, Dairece ‘Hal böyle olunca; nüfusa kaydı olmayan bir kişinin tapu kaydındaki kimlik bilgileri hakkında düzeltme yapılamayacağı, ancak çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince ve davacının bu yönde talebinin de bulunduğu dikkate alınarak kayıt maliki ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.’gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; davacının murisi Mehmet oğlu Hasan Sönmez’in tapu kayıt maliki Mehmet oğlu Hasan Dinç ile aynı kişi olduğunun tespiti doğru olduğuna göre, davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 20.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10557, Karar No: 2022/4178, Tarih: 26.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10557 E.  ,  2022/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda davanın reddine dair Selçuk Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 15/09/2021 tarihli 2021/120 Esas, 2021/334 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davacılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 26/05/2022 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, bilahare dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan ...’in mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak, maliki olduğu 1623 parsel sayılı taşınmazdaki 4000/25800 payını dava dışı kızı ...’ya Selçuk Noterliğinin 22.12.1986 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile temlik ettiğini, anılan parseldeki hissenin ifraz-tevhit, cebri tescil ve muvazaalı işlemlerden sonra oluşan 9357 parsel sayılı taşınmazın 1/2’şer payla dava dışı ...in kızı ve torunu olan davalılar adına tescil edildiğini ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı 4000/12000 payın miras payları oranında iptali ile adlarına tescilini istemişler; davacılardan ...’ın yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları yargılamaya katılmışlardır.

II. CEVAP

Davalılar, mirasbırakanın, dava dışı oğlu ...in kumar borçları yüzünden taşınmazdaki payını sattığını, temliklerin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Selçuk Asliye Hukuk Mahkemesinin 04/11/2015 tarihli ve 2014/56 Esas - 2015/287 Karar sayılı kararıyla; muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 08/09/2020 tarihli ve 2016/17181 Esas - 2020/3863 Karar sayılı kararıyla; “...Somut olayda; dinlenen davacı tanıklarından ..., ... ve ... ile davalı tanıklarından ...’nin ifadelerinde mirasbırakanın çekişmeli taşınmazdaki payını iki milyon liraya dava dışı kızı ...e sattığı yönünde beyanda bulundukları gözetildiğinde, mirasbırakan tarafından dava dışı ...e yapılan ilk satışın muvazaalı olmadığı, gerçek ve bedeli mukabilinde yapıldığı, bu hali ile temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun söylenemeyeceği, davacıların iddialarını ispat edemedikleri sonucuna varılmaktadır. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle III. paragrafta yer alan karar bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar