muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4750, Karar No: 2023/7185, Tarih: 16.05.2023

4. Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı karar). Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usuli kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu, 04.02.1959 tarihli ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı karar).

..."

6. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı kararı ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi hâlinde dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

2. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı ... ile hizmet alım sözleşmesi bağıtlayan değişen alt işverenler bünyesinde çalıştığı, ...’ın özelleştirilmesi sonucunda davalı ... yerinden 31.07.2013 tarihinde çıkışının yapılarak davacının aynı işyerindeki çalışmasına dava dışı BEDA bünyesinde 01.08.2013 tarihi itibarı ile devam ettiği uyuşmazlık konusu değildir. Mahkemece, ... ile alt işverenler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak buna göre davacının ... itibaren ... işçisi ile aynı haklardan yararlanması gerektiği sonucuna varılarak davacının asıl işverene ait işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesinden sendika üyeliğinin davalı işverene bildirildiği 07.02.2012 tarihinden itibaren yararlandırılması da isabetli olmuştur.

3. Yukarıda ki paragrafta açıklandığı üzere davacının davalı ... bünyesindeki çalışmasının muvazaalı olduğu ve bu ... yerinde ki ... sözleşmesi feshedilmeyerek özelleştirme sonrasında 01.08.2013 tarihinden itibaren dava dışı BEDA Şirketi bünyesinde aynı sözleşme kapsamında aynı işi yapmaya devam ettiği, ...'ın özelleştirme öncesi alt işverenlerle olan hizmet alım sözleşmelerine son verilmişse de, daha sonrasında aynı işlerin ...'ın %100 hissesine sahip dava dışı BEDA Şirketi tarafından görülmeye devam olunduğu hususu değerlendirilmeyerek davalının sorumlu olduğu dönemin hatalı tespit edilmesi nedeniyle bozma ilâmının maddi hataya dayalı olduğunun kabulü gerekir.

4. Maddi hataya dayalı bozma ilâmına uyulması hâlinde dahi diğer taraf yararına usuli kazanılmış hak doğmayacağından Yargıtayın maddi hataya dayalı kararından dönülmesi mümkündür. İlâmın İlgili Hukuk kısmının (6) numaralı paragrafında belirtildiği üzere, Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi usuli kazanılmış hak oluşturmaz.

5. Bu itibarla davacının 01.08.2013 tarihi itibari ile dava dışı BEDA Şirketi bünyesinde devam eden çalışması yönünden de davalı ...'ın dava konusu işçilik alacaklarından sorumluluğunun bulunduğu kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken maddi hataya dayalı bozma ilamına uyularak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17549, Karar No: 2014/13746, Tarih: 23.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17549 E.  ,  2014/13746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/341-2013/325

Davacı Y.. A.. vekili Avukat A. K. tarafından, davalılar F.. A.. vd. aleyhine 20/07/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Zaman gazetesinin 05/04/2012 tarihli sayısında ''Yakıt Fiyatları Tabelada Başka Pompada Başka'' başlığı altında verilen haberde tabelada başka pompada başka fiyat gösteren akaryakıtçılara ceza yağdığı belirtilip, kendisine ait bir benzin istasyonunun fotoğrafının kulanıldığını, fotoğrafta şirket adı ve ünvanının açıkça okunduğunu, bu durumun müşterileri nezdindeki itibarını olumsuz yönde etkilediğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, haber içeriğinde davacının adına yer verilmediğini, haberin güncel olduğunu ve istenen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının fotoğrafının söz konusu haberde kullanılmasının davacının ticari itibarını zedeleyip kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Davalı tarafın, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği yönündeki itirazı öncelikle incelendiğinde; 28/03/2013 tarihli oturumda, davanın 21/01/2013 tarihli ön inceleme duruşmasından itibaren işlemden kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı taraf 03/04/2013 tarihinde davayı yenileme isteminde bulunmuş ve 10/06/2013 tarihinde yenileme harcını yatırmıştır. Mahkemece, geçmişe dönük işlemden kaldırma kararı verilmesi doğru olmayıp, dava süresinde yenilendiğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmemesi doğrudur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; olay tarihi, dava konusu haber nedeniyle düzeltme metni yayımlanması ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33363, Karar No: 2016/4715, Tarih: 06.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/33363 E.  ,  2016/4715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/11/2013 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, müştekinin oğlu tanık ... ile aynı yerde askerlik yapan ve arkadaş olan sanığın, arkadaşı ...'yı ziyaret maksadıyla terhis tarihinden sonra ....'a gittiği, ardından ikameti olan....'a döndüğü, deniz kenarında dönemin para miktarı ile 30.000.000.-TL arsa olduğunu, satın almak isterlerse kendilerine yardımcı olacağı vaadi ile .... ile babası ...'ı....'a çağırdığı, müşteki ve oğlunun yarısı nakit yarısı senet olarak hazırlanmış 30.000.000.-TL ile....'a gittiklerinde kendilerini karşıladığı, arsaya bakmak için birlikte yolda bulundukları bir sırada ara sokağa girdiklerinde, elinde bıçak ve yanında arkadaşı olacak şekilde müştekinin üzerindeki nakit para ile senedi istediği ve öldüreceğini söyleyerek tehdit etmek suretiyle aldığı somut olayda, sanık hakkında bu eylemi nedeniyle dolandırıcılık ve bıçakla tehdit suçundan 24/06/2004 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yağma suçundan ise 24/06/2004 tarihli ek takipsizlik kararı verildiği; ..... 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/05/2004 tarih, 2004/436 Esas ve 2004/1406 Karar sayılı kararı ile eylemin yağma suçunu oluşturabileceğinden bahisle görevsizlik kararı verilerek, dava dosyasının.... Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderildiği, anılan yer mahkemesince de yapılan yargılama sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de, yukarıda belirtilen daha önceden verilen ek takipsizlik karanının itirazen ya da yetkili Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Yasanın 172/2. maddesi uyarınca yeni delillerin ortaya çıkması halinde kaldırılmadıkça, yeniden kamu davası açılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, bu usuli hataların giderilip giderilmediği de duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanmadan, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1013, Karar No: 2022/20150, Tarih: 07.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/1013 E.  ,  2022/20150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

...

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının 26.01.2010 olan suç tarihinden; “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 03.11.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2882, Karar No: 2024/9963, Tarih: 21.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/2882 E.  ,  2024/9963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/551 E., 2023/694 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine yapılan yargılamada mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde 10.02.2020 tarihli kararı ile sanık ...'in mağdurenin zorla kollarından tutarak ...'nın bulunduğu odaya soktuğu, sanık ...'nın cinsel organını zorla mağdurenin ağzına aldırdığı şeklinde kabul edilen olayda, sanık ...'nın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanık ...'in ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçuna yardım eden sıfatıyla iştirakten mahkumiyetlerine dair hükümlerin, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.05.2022 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

2. Dairemiz bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesince mağdurenin, sanık ...'nın cinsel organını yaladığı şeklinde olayda sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiği kabul edilerek sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstekleri

Özetle, kararın kanuna ve hukuka aykırı olduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine, mağdurenin yaşında hataya düşüldüğüne, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar ... ve ... hakkında ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakları saklı tutulurken uygulama maddesinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi yerine "5271 Sayılı CMK'nın 307/5" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8892, Karar No: 2023/3734, Tarih: 09.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/8892 E.  ,  2023/3734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2170 E., 2020/99 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/2170 Esas, 2020/99 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu; silahlı terör örgütüne üye olma ve Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçlarından 01.08.2016-08.09.2016 tarihleri arasında 38 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine İlk Derece Mahkemesince 303,52 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine hükmün yalnızca davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarının 6.000,00 TL'ye düşürülmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, reddedilen toplam 24.303,52 TL tazminat miktarının davacı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile reddedilen tazminat miktarına göre davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy çokluğuyla REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 09.10.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacının silahlı terör örgütüne üye olma ve Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçlarından 38 gün gözaltı ve tutuklulukta kalıp beraat ettiği, bu sebeple açtığı koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında 250.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminat talep ettiği, ilk derece mahkemesince 303,52 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, karar davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan incelemede maddi tazminatın ilk derece mahkemesindeki miktar olarak bırakılıp manevi tazminatın 6.000,00 TL’ye ve ücreti vekaletin 3.636,00 TL’den 1.056 TL’ye indirilmek suretiyle kararın düzeltilerek esastan reddine hükmedildiği, bu karara karşı da davacı vekilinin temyiz yoluna başvurduğu anlaşılmaktadır.

Burada tartışma konusu olan nokta; ilk derece mahkemesince davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı ve reddedilen miktar itibariyle kararı istinaf hakkı olmasına rağmen istinaf etmeyen ancak davalının kararı istinaf etmesi üzerine bölge adliye mahkemesince yapılan inceleme neticesinde manevi tazminat miktarının düşürülmesi halinde (davacının aleyhine olarak) ilk kararı temyiz etmeyen davacının bölge adliye mahkemesinin kararını temyiz edip edemeyeceği ve temyiz miktarının nasıl belirleneceği noktasında toplanmaktadır.

Şu açıktır ki; davacı davasını ispat etmiş ve bir miktar maddi ve manevi tazminat almayı haketmiştir. Davacı ilk derece mahkemesince verilen tazminat kararında belirlenen miktarları yeterli görmüş ve istinaf etmemiştir. Davalı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine ise, bölge adliye mahkemesi maddi tazminatı ilk derece mahkemesince belirlenen miktarda kabul etmiş, ancak manevi tazminatı 30.000,00 TL’den 6.000,00 TL’ye indirmiştir. Bu indirimi kabul etmeyen davacı ve sair nedenlere dayanan davalı bölge adliye mahkemesinin kararını temyiz etmişlerdir.

Dairemiz bu durumda, ilk derece mahkamesi kararını istinaf etmeyen davacının ilk derece mahkemesinde hükmedilen miktarı kabul ettiği ve artık dava dilekçesindeki miktar esas alınamayacağı bölge adliye mahkemesinin verdiği karardaki miktar ile ilk derece mahkemesindeki miktar arasındaki farkın temyiz miktarını belirleyeceği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir. (Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 6.303,52 TL (maddi ve manevi tazminat toplamı) davacının reddedilen tazminat miktarının 30.303,52-6.303,52=24.000,00 TL olması nedeniyle hükmün davacı ve davalı acısından kesin olduğu savıyla;)

Davacı davasını ispat etmiş ve bir miktar tazminat almaya hak kazanmıştır. İlk derece mahkemesince verilen kararı istinaf etmeyerek bir an önce tazminatını almayı hedeflemiştir. Davalı tarafça yapılan istinaf başvurusu üzerine davacının tazminat miktarının düşebileceğini öngörmesi de mümkün değildir ve böyle bir ihtimali öngörerek istinaf isteminde bulunması da pek makul karşılanacak bir durum değildir. Bu yolun açılması da istinaf başvuralarının sırf bir hakkı koruma kaygısıyla gereksiz bir çok başvurunun yapılmasına yol açacağıda öngörülebilecek bir durumdur.

Bunun yanında; hakkına bir an önce erişmek saikiyle ilk derece mahkeme kararını istinaf etmeyen davacının bölge adliye mahkemesince hükmün aleyhine değiştirilmesi durumunda dava değerinin istinaf edilmeyen ilk derece mahkemesince belirlenen miktar olarak kabulü hukuki bir değerlendirme olmayacaktır ve davacının anayasal hakkı olan kanun yollarını kullanmasına da engel olacaktır, (olayımızda; davacının talebi 250.000,00 TL maddi 50.000,00 TL manevi tazminattır, istinaf etmediği için ilk derece mahkemesince verilen tazminat (maddi manevi toplam) 30.303,52 TL’dir. Reddedilen miktar itibariyle davacı istinafa gelebilirdi ancak gelmedi ve davalının istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince tazminatı 6.303,52 TL’ye indirilmesine hükmedildi) bu gibi hallerde temyiz değeri davacının asıl talebi üzerinden hesaplanarak bölge adliye mahkemesi kararı temyiz edilebilmeliyken dairemizin sayın çoğunluğu dar bir yorum yaparak davacının ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyerek artık 30.000 TL’nin davalı açısından kazanılmış hak olduğunu kabul etmiş, temyiz miktarını da 30.303,52-6.303,52=24.000,00 TL olarak belirleyerek davacının temyiz talebini reddetmiştir.

Böyle bir değerlendirme kişilerin hukuki güvenlik ve haklarını yargı mercileri önünde arama hakkının engellenmesi gibi bir durum oluşturur. Oysa; yapılması gereken hukuki güvence açısından konuyu geniş yorumlamak ve kişilerin haklarını her platformda korunmasını ve ileri sürülmesini sağlayacak mekanizmalar geliştirmesini sağlamak olmalıdır. Böyle bir yorumun hukuk devleti ilkesine daha yakın olacağı değerlendirilmiştir.

Bu itibarla; davacının dava dilekçesindeki değer ile bölge adliye mahkemesince belirlenen tazminat miktarı dikkate alınarak temyiz sınırı belirlenmesi gerekirken kişinin temyiz hakkını kullanmasını önleyecek şekilde davacının iradesini yansıtmayan tamamen mahkemelerin belirlediği ilk derece mahkemesinin belirlediği tazminat miktarı ile bölge adliye mahkemesinin belirlediği tazminat arasındaki farkın temyiz sınırı olarak kabul edip davacının temyiz talebinin reddine karar veren çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum. 09.10.2023