muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5801, Karar No: 2024/2166, Tarih: 18.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5801 E.  ,  2024/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1278 Esas, 2022/914 Karar

DAVA TARİHİ :13.07.2015

HÜKÜM : Yeniden esas hakkında kurulan hüküm ile davanın

kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatı ile)

SAYISI : 2015/1061 E., 2020/62 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün durdurulması ile maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2012/52928 sayılı "Ciğerci ..." ibareli tanınmış tescilli markanın sahibi olduğunu ve faaliyetlerini Eskişehir ilinde sürdürdüğünü, davalının ise Kütahya'da "Ciğerci ..." markası altında faaliyet gösterdiğinin öğrenildiğini, davacının, bu kullanıma izninin ya da rızasının bulunmadığını, davalıya, müvekkilinin marka hakkına tecavüz teşkil eden kullanımlarına son vermesi için ihtarname gönderildiğini, ancak davalının müvekkili markasını kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek, müvekkilinin marka hakkına tecavüz sayılan fiillerin durdurulmasına, davalının iş yerinde "Ciğerci ..." markasının yer aldığı reklam, tabela ve levhalarına, kartvizitlere, tanıtıcı broşürler ile sair evrak ve belgelere, iş yerinde kullanılan demirbaşlara, tabak ve diğer bilumum malzemelere el konulmasına, müvekkilinin markasının bunlardan silinmesine, davalının kullandığı facebook/Antepliciğerciahmet hesabına erişimin durdurulmasına, hesabın kapatılmasına, müvekkili markasının bu hesaptan silinmesine, davalının kullandığı www.ciğerciahmet.net adlı internet sitesine erişimin durdurulmasına, internet sitesinin kapatılmasına, müvekkilinin markasının bu adresten silinmesine, hükmün ilanına, 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, maddi tazminat talebini 20.115,94 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı süresinde cevap vermemiş olup, vekili yargılama sırasındaki beyanlarında davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı süresinde cevap vermemiş olup, vekili yargılama sırasındaki beyanlarında davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne, davalının işlettiği iş yerinde, davacı adına tescilli marka olan ''Ciğerci ...'' markasına tecavüz ettiğinin tespitine, ''Ciğerci ..." markasının yer aldığı reklam, tabela, kartvizit, tanıtıcı broşür, iş yerinde kullanılan demirbaşlara, malzemelere el konulmasına ve bunlardan "Ciğerci ..." 'markasının silinmesine, davalının kullandığı facebook/Antepliciğerciahmet hesabına erişimin durdurulmasına, hesabın kapatılmasına, davacıya ait "Ciğerci ..." markasının bu hesaptan silinmesine, davalının kullandığı www.ciğerciahmet.net adlı internet sitesine erişimin durdurulmasına, hesabın kapatılmasına, davacıya ait "Ciğerci ..." markasının bu hesaptan silinmesine, karar kesinleştiğinde, hüküm özetinin ilanına, 7.000,00 TL manevi tazminatın, 20.115,94 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihi 14.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin, "Ciğerci ..." adında işletmiş olduğu hiçbir ticari işletmesi bulunmadığı gibi bu isimden elde edilmiş herhangi bir maddi gelirinin de olmadığını, bu nedenle davanın husumetten reddinin gerektiğini, dava dosyasında birçok kez bilirkişi raporu alındığını, alınan her bilirkişi raporunun davacı tarafın aleyhine olmasına rağmen, bu bilirkişi raporlarına itibar edilmediğini, davacının ticari faaliyetini yürüttüğü işyerinin Eskişehir ilinde bulunduğunu, müvekkilinin ise Kütahya ilinde yaşadığını, müvekkilinin üzerine kayıtlı bu isimde bir işyeri olmadığı gibi Eskişehir iliyle hiçbir bağlantısının da bulunmadığını, ortalama tüketici kesimi tarafından karıştırılma ihtimalinin olmadığını, mahkemenin bu hususları hiç değerlendirmeden hüküm kurduğunu, ayrıca davacı tarafın, kendi markasına benzer 6 ayrı ismi tescil ettirerek kötü niyetli bir şekilde marka yedeklemesi yaptığını, istinaf konusu dava açıldıktan sonra da "Antepli Ciğerci ..." isimli markayı da kendi adlarına yedekleme amacı ile tescil ettirdiğini, görüldüğü üzere, davacı tarafın tamamen kötü niyetli olup, bu işten rant elde ettiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafından iş yerinde ve internet ortamında "Gaziantep Mutfağı Antepli Ciğerci ..." ibaresinin markasal olarak kullanıldığı, bu kullanımda "Antepli Ciğerci ..." ibaresinin öne çıkarıldığı, söz konusu davalı kullanımı ile davacı adına tescilli "Ciğerci ..." ibareli marka arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu, davalı kullanımının gerçekleştiği lokantacılık hizmetlerinin de davacının markasının kapsamındaki 43. sınıf hizmetlerle aynı olduğu, buna göre markaya tecavüzün gerçekleştiği, esasen dava konusu eylemleri nedeniyle davalı hakkında ceza davası da açıldığı ve Kütahya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/600 E., 2017/41 K. sayılı kararı ile sanığın markaya tecavüz suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın istinaf incelemesi sonucunda kesinleştiği, ceza hakimince tespit edilen maddi vakıalarla hukuk hakimin bağlı olduğu da gözetildiğinde, markaya tecavüz eyleminin sübut bulduğu, her ne kadar davalı vekilince tecavüzün gerçekleştiği iş yerinin davalıya ait olmadığı ve bu nedenle kendisine husumet yöneltilemeyeceği istinaf dilekçesinde ileri sürülmüş ise de gerek anılan ceza mahkemesi kararı, gerekse de davalının açıkça işletmenin kendisi tarafından işletildiği yönündeki beyanları gözetildiğinde bu istinaf itirazının da yerinde bulunmadığı, "Ciğerci ..." ibareli markanın davacı adına tescilli olduğu gözetildiğinde, bu markanın ve benzeri ibarelerin davacı tarafından kötü niyetli şekilde tescil ettirildiği yönündeki istinaf itirazına da itibar edilemeyeceği, tarafların ekonomik durumları, ihlal olunan hakkın mahiyeti, davalı kullanımının niteliği gözetildiğinde, mahkemece hüküm altına alınan manevi tazminatın somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun bulunduğu, davacı tarafça, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 66 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca markaya tecavüz edenin, markayı kullanmak yoluyla elde ettiği kazanca göre yoksun kalınan kazancın tespitini istediği, mahkemece her ne kadar ihlalin devam ettiği gerekçesi ile 26.04.2018 tarihine kadar hesaplama yapılmış ise de dava tarihinden sonraki kullanımlar nedeniyle tazminat hesabı yapılmasının doğru olmadığı, bu itibarla davalı iş yerinin açılışının resmi kayıtlara göre 16.06.2015 tarihi olduğu, ilk ürün satışının ise 01.07

.04.2018 tarihine kadar hesaplama yapılmış ise de dava tarihinden sonraki kullanımlar nedeniyle tazminat hesabı yapılmasının doğru olmadığı, bu itibarla davalı iş yerinin açılışının resmi kayıtlara göre 16.06.2015 tarihi olduğu, ilk ürün satışının ise 01.07.2015 tarihinde gerçekleştiği, bu tarihten davanın açıldığı tarihe kadar ki süre için maddi tazminatın hesaplanması gerektiği, belirtilen bu dönemde davalının elde ettiği bir kârının bulunmadığının dosyada mevcut raporlarda açıklandığı, bununla birlikte, davaya konu tecavüz eyleminin, davacı marka sahibinin iktisadi menfaatinin muhtemel zarar görme tehlikesine yol açması nedeniyle davacının maddi zarara uğradığının kabulü gerekmekte olup, dosya kapsamından bu zararın hesaplanmasının mümkün olmadığı, bu durumda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci maddesi uyarınca, uğranılan maddi zararın miktarı zarara uğrayan tarafından tam olarak ispat edilemediğinden, hakimin, somut olayın olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirlemesi gerektiğinden, somut olayın özellikleri, bu kapsamda davacı markasının ekonomik önemi, davalı tecavüzünün nitelik ve boyutu, tecavüzün süresinin 13 gün olması gözetildiğinde, 1.000,00 TL maddi tazminatın anılan kanun maddesi kapsamında hakkaniyete uygun düştüğü gerekçesiyle yeniden esas hakkında kurulan hüküm ile; davanın kısmen kabulüne, ...'ın işlettiği ... ... Mahallesi Mazlum Sok. No:2/11 Kütahya adresindeki işyerinde davacı adına tescilli marka olan ''Ciğerci ...'' markasına, bu ibareyi haksız olarak kullanmak suretiyle tecavüz ettiğinin tespitine, ''Ciğerci ...'' markasının yer aldığı reklam, tabela, kartvizit, tanıtıcı broşür, işyerinde kullanılan demirbaşlara, malzemelere el konulmasına ve bunlardan "Ciğerci ..." markasının silinmesine, davalının kullandığı facebook/Antepliciğerciahmet hesabınına erişimin durdurulmasına, hesabın kapatılmasına, davacıya ait ''Ciğerci ... ''markasının bu hesaptan silinmesine, davalının kullandığı www.ciğerciahmet.net adlı internet sitesine erişimin durdurulmasına, hesabın kapatılmasına, davacıya ait ''Ciğerci ..." markasının bu hesaptan silinmesine, karar kesinleştiğinde, hüküm özetinin masrafı davalı tarafça karşılanmak üzere tirajı 100.000'in üzerinde olan ülkenin her tarafında yayınlanan bir gazetede bir defaya mahsus olmak üzere ilanına, ilan hakkının, kararın kesinleşmesinden sonra üç ay içinde talep edilmezse düşmesine, 7.000,00 TL manevi, 1.000,00 TL maddi tazminatın 14.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; maddi ve manevi tazminat tutarının düşük kaldığını, markaya tecavüzün 13 gün olarak tespitinin yanılgılı olduğunu, gazete ilanının birden fazla yapılması gerektiğini, ceza dosyasının istinaftan geçmek sureti ile kesinleştiğini, müvekkilince davalıya lisans verilmediğini, ceza davasına rağmen davalının kullanımı sona erdirmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle ve gerekçelerle hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markaya tecavüzün durdurulması ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup, taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19481, Karar No: 2013/17984, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/19481 E.  ,  2013/17984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline zorunlu mali sorumluluk poliçesi ile sigortalı aracın, davalının idaresinde iken meydana gelen trafik kazasında karşı aracın hasarlanmasına yol açtığını, diğer araçta oluşan hasar bedelinin müvekkili tarafından karşılandığını, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile oluştuğunu belirterek, 7.939,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın oluşumunda alkol dışında etmenlerin olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 7.770,43 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 397,79 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/528, Karar No: 2012/3248, Tarih: 01.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/528 E.  ,  2012/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 02/10/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazına gelince ,

a)Asıl dava haksız şikayet, birleşen dava haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde özetle, davalı ...'in, müvekkili aleyhine ... Baro Başkanlığına,Cumhuriyet Savcılığına dolandırıcılık yaptığı iddiasıyla suç duyurusunda bulunduğunu, Asliye Ceza Mahkemesinde müvekkili aleyhine dava açıldığını, açılan davada müvekkilinin beraat ettiğini, psikolojisinin bozulduğunu, manevi yönden yıprandığını,belirterek 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.Davacı 24/01/2008 günlü oturumda manevi tazminat isteminin davalı ... tarafından tehdit edilmesi ve haksız yere şikayet edilmesi sebebine dayandığını bildirmiş ise de davalı vekili aynı günlü oturumda dava dilekçesinde tehdit eylemi nedeniyle istek bulunmadığını belirterek iddianın genişletilmesini kabul etmediğini beyan etmiştir.Bu durumda asıl davanın sadece haksız şikayet yönünden değerlendirilmesi gerekir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasanın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine

Anayasanın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine

bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25.maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK.nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlemiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Davacı iki adet pay sahibi olduğunu belirterek ... -... arasında yolcu taşımacılığı yapan kooperatif üyeliğini davalı ... ve eşine satmış, fakat kooperatifçe davacının sadece bir üyeliği olduğu, hattı bulunmadığı gerekçesi ile davalıların bu hatta minibüs çalıştırmasına izin verilmemesi ve davalı ...'in de üyelik talebinin reddedilmesi üzerine davacı ve davalılar arasında anlaşmazlık çıkmıştır.Taraflar arasında yapılan alım satım ilişkisi ve bu nedenle oluşan hukuki ihtilaflar, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/505 esas 2007/518 karar sayılı dosyası ve baro disiplin kurulu kararı gözetildiğinde şikayet için yeterli emarenin bulunduğu kabul edilerek asıl davada istenen tazminatın tümden reddine karar verilmesi gerekirken davalı aleyhine 20000 TL manevi tazminata karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davalının birleşen davaya yönelik temyizine gelince; Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Yukarıdaki bentte açıklanan taraflar arasındaki ilişki gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat fazladır.Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda ( 2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8463, Karar No: 2020/5297, Tarih: 10.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8463 E.  ,  2020/5297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’nın 18 yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nun 185. maddesine aykırı olarak 05.03.2015, 18.11.2015, 13.01.2016 tarihli duruşmaların gizli yerine açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

I) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL ve ... hakkında 1.500,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.