muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8095, Karar No: 2019/11711, Tarih: 10.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/8095 E.  ,  2019/11711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete neden olma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... Bölge Devlet Senfoni Orkestrası Müdürlüğünde memur olarak çalışan sanık ...'in, 2005 yılı ile 2008 yılı Mayıs ayı arasında bilet satışlarından elde edilen toplam 70.881,00 TL tutarında paradan 38.895,59 TL'yi Döner Sermaye İşletme Müessese Müdürlüğü (DÖSİMM) hesaplarına yatırmayarak, ayrıca ... Bölge Devlet Senfoni Orkestrası tarafınca verilen konserlere katılan sanatçıların konaklama ücretlerinin ödenmesi için ... Muhasebe Müdürlüğünce Orkestra Müdürlüğü hesaplarına yatırılan ve tarafınca çekilen 15.632,49 TL'yi konaklama yapılan otele ödemeyerek uhdesinde tuttuğu, toplamda 53.528,08 TL tutarında parayı zimmetine geçirdiği, diğer sanıkların denetim görevini ihmal ederek zimmete neden oldukları iddia edilen somut olayda; her ne kadar sanık ...'in soruşturma aşamasında yapılan harcamalara ilişkin fatura ve belgeler sunduğu görülmüş ise de; ibraz edilen fatura ve belgelerin ödeme yapan Senfoni Orkestrası Müdürlüğünün ve ödeme yapılan kurumların kayıtlarında yer alıp almadığının, harcamaların bu sanığın savunması doğrultusunda yapılıp yapılmadığının da belirlenmesinden, gerekirse iddia, savunma ve tanık anlatımları ile celp edilen belgelere göre suça konu dönem içerisinde sanığın uhdesinde kalan bir para bulunup bulunmadığının tespiti hususunda yeniden bilirkişi raporu aldırılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-e maddesine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 10/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5981, Karar No: 2020/9614, Tarih: 14.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/5981 E.  ,  2020/9614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü :

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, mağdur ... ile tanık ...'in pastanede oturdukları sırada, pastaneye mağdurun yeğeni ... ile arkadaşlık yapmasından rahatsızlık duyduğu ve resmini facebooktan görmüş olması nedeni ile tanıdığı sanık ...'nin geldiği, mağdurun sanığın yanına giderek ... isimli kişi olup olmadığını sorduğu, sanığın evet demesi üzerine aralarında tartışma başladığı, tartışma sırasında mağdurun sanığa yumruk attığı, bunun üzerine sanık ve mağdur arasında itişmenin başladığı ve bu şekilde pastaneden çıkarak ara sokağa girdikleri, tanık ...'in beyanına göre sanığın belinden çıkardığı tabanca ile mağdura doğru bir el ateş ettiği ancak mağdurun isabet almadığı, devamında mağdurun sanığa müdahale ederek tabancayı sanığın elinden almaya çalıştığı, yine mağdurun beyanına göre sanığın bu aşamada sürekli olarak tabancayı kendisine doğru çevirmeye çalıştığı ancak kendisinin buna izin vermediği, mağdur ve sanık arasında tabanca alma konusunda boğuşmanın yaşandığı bu esnada da polislerin gelerek sanığın elinden ruhsatsız tabancayı aldıkları olayda, sanığın eyleminin bir bütün olarak silahla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu konusunda mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından ve yine tanık ...'in beyanlarında anlaşıldığı üzere, ilk olarak mağdur tarafından sanığa yumruk atılması sebebi ile sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanmasına göre, sanık hakkında TCK'nin 29 maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanmasında mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin bozma görüşlerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümleri ONANMASINA, 14.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7286, Karar No: 2014/8167, Tarih: 28.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/7286 E.  ,  2014/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikâhlı evli iken, sanık ...’nın 1990 yılında vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 03.07.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşanarak aynı evde yaşamaya devam ettikleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından, mahkemece verilen beraat kararlarında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4278, Karar No: 2011/9209, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/4278 E.  ,  2011/9209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ve hırsızlık malı kabul etmek

HÜKÜM : Sanıklara ceza tayinine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer C.Savcısının temyiz isteminin sanıklar ... ve ...'a yönelik olduğu anlaşıldığından

Sanıklar ... ve ...'a hasren yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilerek uygulanabileceği gözetilmeden, suça konu eşyaların değeri az olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki yasal şartlar oluşmadığı halde,sanıklar ... ve ... hakkında ceza tayininine yer olmadığına karar verilmesi

2-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4. maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak ve yakınma bulunduğu için 151/1. maddesine uygun mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C.Savcılarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12169, Karar No: 2018/14050, Tarih: 31.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/12169 E.  ,  2018/14050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükmün gerekçesinin ilk paragrafında, sanık hakkında 21/10/2013 tarihinde meydana gelen ve dosyaya konu suç yerinden başka bir iş yerinde meydana gelen fuhuş olayı ile ilgili açılan davadan bahsedildikten ve söz konusu dosyada yer alan başka bir mağdurun beyanının bu dosyanın mağduru olan .... beyanıymış gibi yazıldıktan sonra ikinci paragrafında temyize konu dosyadaki 14/04/2013 tarihinde meydana gelen fuhuş olayı ile ilgili anlatımda bulunularak çelişkiye yol açılması,

2-Somut olayda kolluk görevlilerinin kendi yaptığı çalışmalar üzerine, her ne kadar fezleke üst yazısında nöbetçi Cumhuriyet Savcısının kolluk görevlilerinin müşteri kılığında işyerine gitme talimatı alındığı yazılmış ise de 14/04/2013 tarihli görüşme tutanağı kapsamından nöbetçi Cumhuriyet savcısının yalnızca ifadelerin alınması ve idari işlem yapılması talimatı verdiğinin anlaşılması karşısında, kolluk görevlilerinin Cumhuriyet Savcısının CMK'nın 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın kimliği gizlenen adli kolluk görevlileri gibi hareket ettiği bu nedenle delil olarak kabul edilemeyeceği, bunun dışında mağdurun kolluk ifadesinde olay günü müşteri sandığı kolluk görevlisine cinsel ilişki teklif ettiğini ancak iş yeri sahibinin kim olduğunu bilmediğini söylemesi ve sanığa yönelik bir iddiasının olmaması da göz önüne alındığında, atılı suçun ne şekilde oluştuğu CMK'nın 230/1-b gereğince açıklanmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Kabule göre de, adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4388, Karar No: 2024/5923, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4388 E.  ,  2024/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/1053 E., 2023/391 K.

KARAR : Bozmaya uyularak hüküm kurma

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının ve tazminatların miktarının artırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde; tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; tarafların boşanmaları ile 6.000,00TL tedbir ve 8.000,00TL yoksulluk nafakasına, 1.000.000,00TL maddî ve 1.000.000,00TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.07.2019 tarihli ve 2017/654 Esas 2019/435 Karar sayılı kararıyla; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 3.000,00TL tedbir ve 4.000,00TL yoksulluk nafakasına, 200.000,00TL maddî ve 70.000,00TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı erkek vekili tarafından karşı davanın reddi, kusur belirlemesi, hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.06.2019 tarih 2017/654 Esas 2019/435 Karar sayılı kararıyla; tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı erkek vekili asıl davanın reddi, kusur belirlemesi, hükmedilen yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönünden, davalı-davacı kadın vekili tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı erkek vekili asıl davanın reddi, kusur belirlemesi, hükmedilen yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönünden, davalı-davacı kadın vekili tedbir ve yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarı yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 12.10.2022 tarihli 2022/2220 Esas, 2022/8056 Karar sayalı kararı ile kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatların miktarının az olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına, erkeğin tüm, kadının sair temyizi itirazlarının reddi ile hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesi Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kadın yararına aylık 8.000,00TL yoksulluk nafakası ile 500.000,00TL maddî ve 300.000,00TL manevî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde hükmedilen yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesin talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozma ilamına uygun hüküm kurulup kurulmadığı, yoksulluk nafakası ve tazminat miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeler. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 174 üncü ve 175 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı-davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4, Karar No: 2010/6988, Tarih: 06.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/4 E.  ,  2010/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-53 sayılı Toprak Tevzi Komisyonunun 31-K, L paftası ve 17 sayılı parsel ile komşu komisyon parsellerine ait dağıtım cetvelleri, dağıtım haritası ve oluşmuş ise tapu kayıtlarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2-Fen bilirkişi rapor ve krokisine göre hazinenin dayanağını oluşturan 12.10.1963 tarih ve 109 sayılı tapu kaydı kapsamında kalan ve krokisinde (17) olarak etrafı kırmızı kalem ile çevrili bölüm içinde gösterilen tüm parseller ile bu parselleri dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tespit tutanağı örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu olaşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, dava sonucu kesinleşmiş iseler kesinleşme şerhi içeren ilam örneklerinin ilgili mahkemesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3-Belirtmelik tutanağının dayanağını teşkil eden 1937 tarih 10 tahrir sayılı vergi kaydı ile T.Evvel 289 D tarih 21, 22, 23, 24 ve 25 sayılı tapu kayıtları, 1.Teşrin 320 tarih ve 9, 11, 12, 17, 18, 19, 20 ve 21 sayılı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile söz konusu kayıtlarının kadastro sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı Tapu Sicil Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak tespiti uygulanmışsa, uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile tapu kayıtlarının uygulandığı taşınmazları, komşu taşınmazlarını ve çekişmeli taşınmazı birlikte gösterir geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 06.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.