muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1836, Karar No: 2023/10858, Tarih: 16.10.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, İstanbul Anadolu 11. İcra Müdürlüğü'nün 2016/2600, 2016/6487, 2016/2280 ve 2016/2599 sayılı icra dosyalarında davalı ...'nin borçlu sıfatı bulunmamasına rağmen, bu dosyalardaki alacaklar yönünden de dava konusu Mersin ili, ....., ilçesi, ..... Mah. 141 ada, 2 parsel sayılı taşınmaz bakımından tasarrufun iptaline karar verilmiş olması, dava şartları yönünden yapılan incelemede hatalı görüldüğünden ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusu iş bu icra dosyaları yönüyle haklı bulunduğundan davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabul, kısmen reddi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b/2. maddesi hükmü uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere Mersin 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 23.05.2019 tarih ve 2018/158 Esas ve 2019/189 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile, dava konusu Mersin ili, Akdeniz ilçesi, .... Mah. 826 ada, 847 parsel 5 ve 6 nolu bağımsız bölümlerle ilgili dava konusuz kaldığından hüküm kurulmasına yer olmadığına, dava konusu Mersin ili, ..... ilçesi, Mezitli Mah. 702 ada, 3 parsel sayılı taşınmazda kain 24 parsel nolu taşınmazla ilgili davalı ... hakkında açılan davanın reddine, dava konusu Mersin ili, ....ilçesi, ........ Mah. 141 ada, 2 parsel sayılı taşınmaz bakımından davanın kabulü ile, bu taşınmazın 27.11.2015 tarihinde davalı ... tarafından davalı ...'a satışına ilişkin tasarrufun İ.İ.K.'nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca, İstanbul Anadolu 11. İcra Müdürlüğünün 2016/6488, 2016/2634, 2016/3124, 2016/2259, 2016/2598 ve İstanbul Anadolu 5. İcra Müdürlüğü'nün 2016/445 sayılı icra dosyalarındaki alacak ve ferileri ile sınırlı olmak üzere iptali ile davacıya cebri icra yetkisi tanınmasına, dava konusu Mersin ili.......ilçesi, ...... Mah. 75 ada, 56 parsel sayılı "2 adet betonarme otel binası ve arsası" nitelikli taşınmazla ilgili davanın kabulü ile, bu taşınmazın 30.11.2015 tarihinde davalı ... Medikal Sağlık Gereçleri Tur. İnş. Tic ve San. Ltd. Şti tarafından davalı ... Ltd. Şti.'ye satışına ilişkin tasarrufun İ.İ.K.'nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca, İstanbul Anadolu 11. İcra Müdürlüğünün 2016/6487, 2016/6488, 2016/2600, 2016/2599, 2016/2684, 2016/2280, 2016/3124, 2016/2259, 2016/2598 ve İstanbul Anadolu 5. İcra Müdürlüğü'nün 2016/445 sayılı icra dosyalarındaki alacak ve ferileri ile sınırlı olmak üzere iptali ile davacıya cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; yerel mahkemede yapılan yargılamada ...'a dava dilekçesi dahil usulüne uygun herhangi bir tebligat yapılmadığını, astronomik miktarlarda harç ve vekalet ücretlerine hükmedildiğini, ...'ın sadece tasarruf konusu kendi malının değeri üzerinden harç ve vekalet ücretinden sorumlu olması gerektiğini, ...'ın emlakçılık işiyle uğraşmakta olup işinin doğası gereği taşınmaz alım-satımı yaparak kar etmeye çalıştığını, diğer davalı takip borçlusu ...'ın da müşterisi olduğunu, dava konusu taşınmazı ileride çok daha iyi bir fiyata satıp daha fazla kar edebileceğini düşünerek ipotek yüküyle birlikte satın aldığını, ipotek borcu bitene kadar da taşınmazda bilfiil ikamet ettiğini, davalı borçlunun aciz halinin gerçekleşmediğini, borçlu ile arasında herhangi bir akrabalık ilişkisi bulunmadığını, bu nedenle söz konusu taşınmazı satmaktaki amacının alacaklılardan mal kaçırma olduğunu bilebilmesinin mümkün olmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 277 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. İptal davasından maksat İİK.'nun 278, 279. ve 280. maddelerinde yazıldığı gibi alacağın tahsilini temin için borcun doğumundan sonra yapılan tasarrufların iptaline hükmettirmektir. Bu davanın ön koşulu ise, borçlu hakkında alınmış kesin veya geçici aciz belgesinin (İİK.'nun 277.md) bulunmasıdır. Ön koşulun bulunması halinde İİK.'nun 278, 279. ve 280. maddelerinde yazılı iptal şartlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

İİK.'nun 282. maddesi gereğince iptal davaları borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılır. Ayrıca, kötü niyetli üçüncü şahıslar hakkında da iptal davası açılabilir.

Somut olayda dava konusu Mersin ili, Mezitli ilçesi, .......... mahallesi, 141 ada, 2 parselde kayıtlı 22 nolu taşınmaz üzerinde yer alan dava dışı Alternatifbank A.Ş. lehine tesis edilmiş olan ipotek şerhine konu borcun ödenmemesi nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan icra takibi neticesinde 06.08.2021 tarihinde ihale yoluyla alacağa mahsuben Alternatifbank A.Ş.'ye satılmıştır. İpotek; borçlunun borcundan dolayı konulmuş olup 16.06.2014 tarihlidir.

Somut olayda dava konusu Mersin ili, Mezitli ilçesi, .......... mahallesi, 141 ada, 2 parselde kayıtlı 22 nolu taşınmaz üzerinde yer alan dava dışı Alternatifbank A.Ş. lehine tesis edilmiş olan ipotek şerhine konu borcun ödenmemesi nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan icra takibi neticesinde 06.08.2021 tarihinde ihale yoluyla alacağa mahsuben Alternatifbank A.Ş.'ye satılmıştır. İpotek; borçlunun borcundan dolayı konulmuş olup 16.06.2014 tarihlidir.

Bu tür davalarda dava konusu mal borçlunun borcu nedeniyle davalı üçüncü kişinin elinden çıkmış ise üçüncü kişi cebri icra sonucu yapılan satıştan elinde artı bir para kalır ise o miktar ile sorumlu olur. Somut olayda borçlunun borcu nedeniyle yapılan satış sonucu üçüncü kişi konumundaki davalı ...’ın mamelekinde kalan bir para olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. Bu durumda; öncelikle Mahkemece; dava dışı Alternatifbank A.Ş. tarafından dava konusu taşınmaz için ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan icra takibi dosyası (Mersin 7.İcra Müdürlüğü’nün 2019/8054 sayılı) getirtilerek dava dışı alacaklı Alternatifbank A.Ş.'nin dava konusu taşınmaz üzerindeki alacak miktarının tespiti ile ihale sonucu davalı 3. kişi ...'a kalan bir bedel olup olmadığı, kalan bedel varsa bunun İİK 283/2 madde gereğince davacının takip konusu alacak ve fer'ileriyle sınırlı olarak davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine, ihale bedelinden kalan para yok ise davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

2. HMK’nun 333/1. maddesinde; davanın konusuz kalması sebebiyle, davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderinin takdir edilmesi gerektiği belirtilmiştir.

2. HMK’nun 333/1. maddesinde; davanın konusuz kalması sebebiyle, davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderinin takdir edilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Eldeki davada, takip konusu çekler 27.11.2015, 25.12.2015, 18.01.2016, 19.01.2016, 22.01.2016, 28.01.2016, 29.01.2016 tarihlerini ihtiva etmekte olup davalı borçlu ... tarafından davalı 3. kişi ...'a yapılan tasarruf 27.11.2015 tarihinde yapılmış olup, bu duruma göre, tasarruf tarihi borcun kaynağı olan çeklerin düzenleme tarihlerinden önce ise de davacı vekili, çeklerin borçlu davalı şirket ile olan ticari ilişkiden kaynaklandığını belirtmiştir. Ticari hayatta çek vadeli ödeme aracı olarak kullanıldığından, öncelikle, davacı ve borçlunun ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, borcun doğum tarihinin belirlenmesi, borcun doğum tarihinin tasarruf tarihi olan 27.11.2015 tarihinden sonra olduğu sonucuna varılması halinde, bu yöne ilişkin dava şartı gerçekleşmemiş olacağından davalı borçlu ... ile davalı 3. kişi ... arasında gerçekleşen Mersin ili, Mezitli ilçesi, ....., mahallesi, 141 ada, 2 parselde kayıtlı 22 nolu taşınmazın 27.11.2015 tarihli devrine yönelik tasarrufun iptali davasının dava şartı yokluğundan reddine, borcun doğum tarihinin tasarruf tarihi olan 27.11.2015 tarihinden önce olduğu sonucuna varılması halinde ise, bu yöne ilişkin dava şartının gerçekleştiği sonucuna varılarak değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan hususlar göz önünde bulundurularak davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve haklılık durumuna göre yargılama giderinin takdir edilmesi, haklılık durumu değerlendirilirken, nüfus kayıtlarından davalı 3. kişi ...'ın, davalı borçlu ...'ın kızı ... ile evli olduğu ve SGK kayıtlarına göre işyerinin ...'a ait olduğu anlaşıldığından, davalı ...'ın İİK’nun 280/1. maddesi kapsamında davalı borçlu ...'ın mali durumunu ve alacaklılarını ızrar kastını bilen veya bilmesi lazım gelen kişilerden olup olmadığının da göz önünde bulundurulması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3. Bozma ilamının kapsam ve şekline göre, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazları şimdilik incelenmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) ve (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle bozma ilamının kapsam ve şekline göre davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalı ...'a iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2221, Karar No: 2013/9279, Tarih: 04.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2221 E.  ,  2013/9279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM :Sanık ...: mahkumiyet, sanık ... hakkında: beraat

Katılan vekilinin 26.11.2009 gün, 41682 sayılı “olur” ve 02.12.2009 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyizine hasren yapılan incelemede;

I)Sanık ... müdafiinin, “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'e yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-)Sanık ... müdafiinin, “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son işlendiği 14.11.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık ... hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi, DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2641, Karar No: 2018/9154, Tarih: 03.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2641 E.  ,  2018/9154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :TCK’nın 179/3-2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın olayın 19.30 da meydana geldiğine, olayın meydana gelmesinden birkaç saat önce bir miktar alkol aldığına, olaydan sonra alkol almaya devam ettiğine, alkolmetre ölçümünün olayın ardından alkol aldıktan 1,5 saat sonra yapıldığına, ölçümün aracı kullandığı zamandaki miktarı göstermediğine, tanık ...’in araç kullandığı saat ile alkol ölçümü yapılan saat arasında geçen zamanın tümünde yanında olduğuna ilişkin kanıt olmadığına, bu hususun tanıktan sorulmadığına, hakkında takdiri indirim nedenlerinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, yasal imkan bulunmasına rağmen 50. maddenin uygulanmamasının yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay saatinden yaklaşık iki buçuk saat sonraki ölçümünde 193 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken yolun sağ tarafında yürümekte olan mağdura çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen tehlikenin ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınıp sanık hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasında isabetsizlik görülmemekle birlikte, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi,

Kabule göre ise:

Sanığın hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluklarına hükmedilmemişse de, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13460, Karar No: 2018/14543, Tarih: 07.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/13460 E.  ,  2018/14543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağı ortadan kalkmış ise de, bu hususun infaz sırasında resen gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ile ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE mahkumiyet yönünden oy birliğiyle, müsadere yönünden oy çokluğuyla HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 07/11/2018 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık suçta kullanılan otomobillerin müsadere edilmesi gerekip gerekmediği noktsındadır.

Kişinin kendisine yüklenen hukuki yükümlülüklere aykırı davranmasının hukukî bir sonucu olan yaptırım, hukuk düzeninin devamı, kişiler arasında bozulan hukukî dengenin yeniden tesisi, bir haksızlığa uğrayan kişinin mağduriyetinin giderilmesi, haksızlığı gerçekleştiren kişi üzerinde belirli hukukî ve fiilî etki ve sonuçların doğması gibi amaçlarla uygulanır.

Ceza hukukunda bu amaçlara hizmet eden iki yaptırım türü bulunmaktadır. Bunlardan biri; suç teşkil eden bir haksızlığı gerçekleştiren kişinin, bu suçu işlemek dolayısıyla içinde bulunduğu kusurluluk durumundan ibra olmasını sağlamayı amaç edinen ceza, diğeri ise haksızlığı gerçekleştiren kişiyi ve toplumu belirli zarar tehlikelerinden korumayı hedefleyen güvenlik tedbiri yaptırımıdır. Güvenlik tedbirleri başka bir anlatımla işlediği suçtan dolayı kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, suç işleyen kişi hakkında ya da suçun konusu ile veya suçun işlenmesinde kullanılan araçla ilgili olarak uygulanan, koruma veya iyileştirme amacına yönelik ceza hukuku yaptırımıdır.

TCK, suç karşılığı olarak uygulanacak yaptırımları, ceza ve güvenlik tedbiri olarak belirlemiştir. Suç karşılığında yaptırım olarak uygulanacak güvenlik tedbirleri içinde, 54’üncü maddede “Eşya Müsaderesi”ne, 55’inci maddede ise “Kazanç Müsaderesi”ne yer verilmiştir.

TCK, suç karşılığı olarak uygulanacak yaptırımları, ceza ve güvenlik tedbiri olarak belirlemiştir. Suç karşılığında yaptırım olarak uygulanacak güvenlik tedbirleri içinde, 54’üncü maddede “Eşya Müsaderesi”ne, 55’inci maddede ise “Kazanç Müsaderesi”ne yer verilmiştir.

Dosyamızla ilgisi nedeniyle sadece eşya müsaderesini incelersek:

Eşya Müsaderesinin Şartları

Eşya müsaderesinin şartlarını suç ile ilgili eşyanın müsaderesi ve suç teşkil eden eşyanın müsaderesi olarak iki bölümde inceleyebiliriz.

1. Suçla İlgili Eşyanın Müsaderesinin şartları

a) Kasıtlı Bir Suçun Mevcut Olması

TCK’nın 54/1. maddesinde “…kasıtlı bir suçun…” ifadesi kullanıldığından eşya müsaderesi için temel şart suçun kasten işlenmiş olmasıdır. Bu nedenle taksirli suçta kullanılan eşyanın müsaderesi olanaklı değildir.

b) Eşyanın Suçla İrtibatlı Olması Eşyanın Suçta Kullanılması

Suçun işlenmesinde kullanılan veya kullanılmak üzere hazırlanan eşya 05/01/1944 tarih ve 33/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’na göre “suçun işlenmesini kolaylaştıran harici bir vasıtadır ki, o vasıtanın cürümden maksut olan gaye ile münasebeti mücerret suçun islenmesinden beklenen neticenin elde edilmesine yardım etmiş olmaktan ibarettir. Bu sebeple mal üzerinde işlenen suçlarda bir binaya girmeye hizmet eden merdiven, sandık kıran veya çivi söken alet, kilit açan maymuncuk veya anahtar, kaçak maddeyi tartan ölçü, memnu maddelerin imal veya istihsalinde kullanılan alet ve edevat gibi şeyler suçta kullanılan veya kullanılmak üzere hazırlanan şeylerdir. Fakat suça mevzu olan yani üzerinde suç işlenen şey değildir. Üzerinde suç işlenen şey ise zatı cürmü meydana getiren amildir ki Ceza Kanunu bakımından bunlar mesela kaçak mal gibi esasen memnu olan veya kemiyet ve keyfiyetinde hile yapılmak sureti ile memnuiyet iktisap etmiş bulunan mahiyette olmadıkça müsadereye tabi değildirler.” şeklinde tanımlanmıştır.

Suçta kullanılan eşya; suçun işlenmesinde bizzat ve araç olarak kullanılarak suçun işlenmesini katkı sağlayan, sucun icra hareketlerinin yapılmasına katkı sağlayan, suçun icrası ile doğrudan ilişkili bulunan eşyadır. Kullanma, suç tamamlanana kadar ve suçun bitmesinden önce gerçekleştirilmiş olmalıdır.

c) Eşyanın Suça Tahsis Edilmesi

Suça tahsis edilen eşya hazır edilmekle birlikte icra hareketleri esnasında kısmen ya da tamamen kullanılmayan; fakat suçun işlenmesini kolaylaştıran eşyadır Suçun işlenmesine tahsis edilen eşyanın müsadere edilebilmesi için eşyanın suç işlenmesi için sürekli hazır bulundurulmuş olması, tahsisin devamlılık özelliğine sahip olması gerekmektedir. Suçun işlenmesinde kullanılan eşya ile suçun işlenmesine tahsis edilen eşya kavramları birbirine yakındır. Suçta kullanılan eşya hareketi gerçekleştirmek için kullanılan eşya iken suça tahsis edilen eşya hareketin yapılmasından önce veya sonra kullanılabilir.

d) Eşyanın Suçta Kullanılmak Üzere Hazırlanması

d) Eşyanın Suçta Kullanılmak Üzere Hazırlanması

Suçta kullanılmak üzere hazırlanan eşya fiilin meydana getirilmesi için hazırlanmış ancak tamamen veya kısmen kullanılmamış eşyalardır. Suçta kullanılmak üzere hazırlanmış eşya henüz icra hareketlerine başlanmadığın müsadere edilemez ancak bu eşya kamu sağlığı, kamu güvenliği veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilebilecektir. Bu sebeplerle eşyanın kamu güvenliği, kamu sağlığı ya da genel ahlak bakımından başlı başına bir tehlike oluşturması gerekmektedir. Oluşturmuyor ise müsadere edilmeyecektir

e) Eşyanın İyiniyetli Üçüncü Kişiye Ait Olmaması

Suçun işlenişine iştirak etmemiş, suçun işlendiğinden ve eşyanın kullanılmasına izin vermeyen, haberdar olmayan kimse iyi niyetli üçüncü kişidir. Bu kişiye ait eşya müsadere edilemeyecektir

f) Düzenleme ile öngörülen şartlardan biri de, müsaderede “orantılılık” kuralının kabul edilmesidir. Buna göre, suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin, işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağının anlaşılması halinde, eşyanın müsaderesine hükmedilmeyebilir (m. 54/3). Bu hüküm, yalnızca suçta kullanılan eşya yönünden uygulanacaktır. Burada hâkime takdir hakkı verilmiştir. Hâkim suçta kullanılan eşyanın ekonomik değeri, suçun hukuki konusu, suçtan failin menfaati ve mağdura verilen zararları somut olayda değerlendirecektir. Orantılılık ilkesi uygulanırken suçtan meydana gelecek zarar ve suçun ihlal ettiği hukuki değerin göz önünde bulundurulması ayrıca müsadere halinde bunun hakkaniyete aykırı olacağı düşüncesinin ağır basması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakarsak, sanıkların Çaldıran ilçesinden Doğubayazıt ilçesine her bir otomobil içinde 5-6 göçmen naklederken yakalandıkları, göçmen kaçakçılığı suçunda kullanılan ....,...., .... plakalı araçların suçta kullanıldığı sabit ise de; kaçak göçmen sayısı, nakil mesafesi, sanıkların elde edebilecekleri menfaat, otomobillerin bilinen değeri bir arada değerlendirildiğinde otomobillerin zor alımına karar verilmesinin TCK 54/3. maddesinde düzenlenen hakaniyet ve orantılılk ilkesine aykırı olacağından kararın müsadere yönünden bozulması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun onama kararına müsadere yönünden karşıyız.