muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8495, Karar No: 2014/15294, Tarih: 20.11.2014

Bu bağlamda hakim, tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez. (YHGK 2009/52 E., 2009/105 K.)

HMK'nın 297/1-c bendine göre mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalar ile bunlardan çıkarılan sonuçlar ve hukuki sebeplerin bulunması gerekir. Bunun için de tarafların duruşmaya davet edilip, dinlenmeleri gerekir.

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

HMK'nın 137. maddesinde; dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön incelemede dava şartlarının ve ilk itirazların inceleneceği, uyuşmazlık konularını tam olarak belirlenip, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemlerin yapılacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onların sulhe teşvik edileceği düzenlenmiştir. Bu bağlamda, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez. Dosya üzerinden karar verilmesi mümkün olan ön inceleme işlemleri, dava şartları ve ilk itirazlardır.

Dava şartları ve ilk itirazlarda eksiklik yoksa diğer ön inceleme işlemleri için duruşma açılmalıdır. Dava şartları ve ilk itirazlar dışında ön inceleme işlemlerinin duruşmalı olarak incelenmesi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra gerekli görülmesi halinde tarafların tahkikat için duruşmaya davet edilerek davanın esasına yönelik karar verilmesi gerekir.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; mahkemece, tensip zaptının taraflara, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden sonra ön inceleme duruşması yapılmadan, duruşma günü için taraflara davetiye çıkartılmadan dosya üzerinden ve davanın esasına yönelik karar verildiği, bu şekilde tarafların hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiği anlaşılmaktadır.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; mahkemece, tensip zaptının taraflara, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden sonra ön inceleme duruşması yapılmadan, duruşma günü için taraflara davetiye çıkartılmadan dosya üzerinden ve davanın esasına yönelik karar verildiği, bu şekilde tarafların hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması tamamlandıktan sonra, öncelikle dosya üzerinden dava şartları ve ilk itirazların incelenerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi; dosya üzerinden karar verilemeyen dava şartları ile ilk itirazlar hakkında karar verilmek ve diğer ön inceleme işlemlerini yapmak üzere tarafların ön inceleme duruşmasına davet edilmesi, ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapıldıktan sonra gerekli görülmesi halinde tahkikat duruşmasına geçilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tüm bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle tarafların hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde yazılı şekilde talebin esasına yönelik karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; yukarıda belirtilen esaslar ışığında ön inceleme duruşması için bir gün belirleyerek tarafları davet etmek, ardından duruşmada HMK'nın 140. ve devamı maddelerini uygulamak olmalıdır.

Bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33411, Karar No: 2013/23517, Tarih: 23.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/33411 E.  ,  2013/23517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bakanlığa ait yatılı bölge okulunda temizlik görevlisi ve alt işveren işçisi olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını belirterek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar ... ve... Temizlik Şirketi vekilleri, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, okulun kapatılması nedeniyle iş sözleşmesinin önel verilmeden davalılar tarafından feshedildiği sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu’nun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi

en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu’nun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dâhil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dâhilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün, 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanunu’na İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliği’nin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmi dört saat içinde kesintisiz on iki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda davacının fazla çalışma ücreti alacağı, haftanın 6 gününde ve günlük 12 saat çalışıldığı kabul edilip, 1 saat ara dinlenmesi düşülerek haftada 21 saat olarak hesaplanmıştır.

Dairemizin yerleşik kararlarına göre ara dinlenmesi düşülerek süresi, günde 11 saate kadarki çalışmalarda 1 saat, 11 saatin üzerindeki çalışmalarda ise 1,5 saat olarak hesaplanmalıdır.

Mahkemece ara dinlenmesi süresini eksik hesaplayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15554, Karar No: 2018/4890, Tarih: 12.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15554 E.  ,  2018/4890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; nafaka ve tazminatların miktarları ile reddedilen ziynet alacağı yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2013/15767, Karar No: 2014/1605, Tarih: 06.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15767 E.  ,  2014/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar .... Belediye Başkanlığı vd. aralarındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili davasına dair ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.12.2012 günlü ve 2011/488-2012/571 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 07.05.2013 günlü ve 2013/5039-7818 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, bu tarih itibariyle ve ayrıca dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaza somut emsal olarak alınan .... Mahallesi 1179 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1179 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 02.09.2003 tarihli satışına ilişkin alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/712, Karar No: 2016/7747, Tarih: 04.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/712 E.  ,  2016/7747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2014 tarih ve 2013/634-2014/397 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04/10/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın müşterisi ... Üniversitesi Döner Sermaye Saymanlığı'nın hesabından 08/11/2013 tarihli ödeme emri ile davalının hesabına iki ayrı EFT yapıldığını, söz konusu ödeme talimatının sahte olduğunu, henüz davalıya ödenmeyen 960.000,00 TL'lik kısma bloke konulduğunu, bakiye 950.000,00 TL'nin davalı talimatı ile bir başka banka şubesine EFT yapıldığını, ... Üniversitesi Döner Sermaye Saymanlığı'nın 1.910.000,00 TL'lik bir talimatlarının olmadığından bahisle bu paranın hesaplarına iadesini talep ettiğini ileri sürerek, borçlunun taşınır taşınmaz malları ile 3. şahıslardaki hak ve alacaklarının ve mevduatlarının ihtiyaten haczini, 1.910.000,00 TL tutarındaki alacaklarının 08/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya bakmaya görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğunu, davacı tarafın hak ve menfaat ihlali olmadığı gibi fiili zararının da olmadığını, davacı tarafça müvekkiline ya da Döner Sermaye Saymanlığı'na ödenmiş hiçbir bedel olmadığını, müvekkili uhdesinde oluşmuş haksız bir iktisap bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu EFT talimatının sahte olduğunun anlaşılması üzerine davalının hesabına gönderilen ve el konulmasına karar verilen 960.000 TL paranın ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/135046 nolu soruşturması kapsamında ... 16.Asliye Ceza Mahkemesi tarafından itirazen yapılan inceleme sonucunda 2013/312 D.İş sayılı, 13/11/2013 tarihli kararla ... Üniversitesi Döner Sermaye Saymanlığı'nın ... Bankası ... Şubesi'ndeki hesabına iadesine karar verildiği, 950.000 TL bedelin de davacı banka tarafından ilgili hesaba ödenmek zorunda kalındığı, davacının zararının 950.000 TL olduğu, ancak davalının uhdesinde kalan bir bedel olmadığı, davalının sanık ... ile ya da meçhul şüphelilerle işbirliği yaptığına ve birlikte hareket ettiğine ilişkin hiç bir delil bulunmadığı, davalının sebepsiz zenginleştiğine ilişkin iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/10/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

1- Dava, haksız fiil ve sebepsiz zenginleşme hukuki sebeplerine istinaden davalıya ödenen 960.000 TL’nin davalıdan iadesi istemine ilişkindir.

2- Somut olayda, döviz alacağını söyleyen dava dışı ... davalıya paranın ... Üniversitesi tarafından gönderileceğini söylediği, sonradan sahte olduğu anlaşılan talimata istinaden davacı bankanın, nezdinde hesabı bulunan dava dışı ... Üniversitesi Dönersermaye İşletmesi hesabından iki ayrı EFT ile davalının ... Bankası nezdindeki hesabına 960.000 TL’yi havale etmiş, davalı da almış olduğu bu miktara karşılık dava dışı ...’a döviz vermiştir.

3- Gerçekte, ... Üniversitesi ... ile davalı arasında hiçbir hukuki ilişki bulunmamaktadır. Sahte talimatla davalıya bu bedelin ödenmesi sağlanmış ise de, davacı ile davalı arasında hiçbir hukuki ilişki bulunmadığından davalı, davacı ... aleyhine sebepsiz zenginleşmiştir. Davacı banka ...’nin zararını ödeyerek onun haklarına halef olmuştur.

4- Davalının, dava dışı ... tarafından organize faaliyetler sonucu dolandırılmış olması, sahte banka talimatıyla hesabına gönderilmiş parayı iktisap etmesine imkan vermez. Zira, gönderilen havalede, paranın ...’ın Üniversite’den olan alacağı karşılığı gönderildiğine ilişkin hiçbir açıklama bulunmamaktadır. Bu durumda, davalı ...’in TL karşılığı dövizi dava dışı ...’a ödemeden önce, paranın ... adına kendisine gönderildiğini bir teyit mektubu ile A.Ü. ...’den teyit etmesi gerekirdi.

5- TBK 79/2’de yer alan “Zenginleşen, zenginleşmeyi iyiniyetli olmaksızın elden çıkarmışsa veya elden çıkarırken ileride geri vermek zorunda kalabileceğini hesaba katması gerekiyorsa, zenginleşmenin tamamını geri vermekle yükümlüdür” hükmünde olduğu gibi, davalının kendisine gönderilen EFT’yi aralarında hiçbir hukuki ilişki bulunmayan ...’ne iade etmek zorunda kalabileceğini bilmesi gerekirdi.

6- Davanın bu sebeple kabulüne karar verilmesi gerekirken ilkderece mahkemesi tarafından davanın reddine karar verilmesi doğru bulmadığımdan, onama yönünde görüş bildiren Dairemiz çoğunluk üyelerinin görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/7345, Karar No: 2011/518, Tarih: 24.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7345 E.  ,  2011/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.03.2009 tarih ve 2007/635-2009/88 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı konfeksiyon atölyesinde su basmasıyla oluşan 272.520,24 USD hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalılardan Ekin Proje A.Ş.'nin sıcak su boyleri'nin satın alındığı ve montajını gerçekleştiren şirket, diğer davalı Asil Gıda A.Ş.'nin ise dava konusu olayın meydana geldiği yeri müvekkili sigortalısına kiralayan şirket olduğunu, dava konusu su basması sonucu oluşan hasarla ilgili tespit yaptırıldığını ve ayrıca ekspertiz raporu alındığını, Wiessmann marka kombinin ısı eşanjörünün soğuk su girişine takılan küresel vananın düşük kalitede olması, ayrıca takılırken aşırı sıkılarak kesitinin zayıflatılması nedeniyle bina su sisteminde meydana gelen basınç iniş çıkışlarının oluşturduğu metal yorulması sonucu kırıldığını,davalı kiralayanın kira sözleşmesi hükümleri çeçevesinde sorumlu olduğunu ileri sürerek, toplam 286.855,55 USD'nin davalılardan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Asil Gıda A.Ş. vekili, müvekkili ile dava dışı sigortalı arasında halen devam eden kira sözleşmesi bulunduğunu, meydana gelen ve hasara yol açan maddi olayda müvekkilinin kiralayan sıfatıyla hiçbir sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkili şirketin kira sözleşmesi uyarınca mahalline kurduğu iki adet kombi ihtiva eden su ve ısıtma tesisatından kaynaklanan bir hadisenin bulunmadığını, tersine kiracı sigortalının müvekkili şirketin kurduğu tesisata, ilk kira sözleşmesinin yapılmasından sonra 2003 yılında bir boyler (eşanjör) ilave ettirdiğini ve bu konuda müvekkiline de hiçbir bilgi ve haber verilmediğini, olayda esaslı tamirden söz etmeye de imkan bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davanın husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu doğrultusunda, kombi ve boylerin Wiessmann marka olduğu, su basmasına neden olan 3/4 İNC vananın yerine yenisinin takıldığı, iki ayrı tesisatın bulunduğu, bunlardan kombi ile boyleri birbirine bağlayan tesisatın çelik borulardan meydana getirildiği ve tekniğine uygun olarak döşenmiş olduğu, buna karşın, boylerden çıkıp bina tesisatına giden ve dönen hattın ise PVC borudan ve özensiz olarak döşendiği, işçilik kalitesinin yetersiz olduğu, hasara sebep olan küresel vananın da bu tesisat üzerine monte edilmiş bulunduğu, su basmasına zemin hazırlayan tesisat hasarında temel neden özensiz kötü işçilik dolayısıyla ayıplı hizmet, markasız ve kalitesiz ayıplı vana kullanımı olarak belirginleştiği, davacının sigortalısı 17.01.2003 tarihli fatura ile Weissmann marka boylerin montajını davalı Ekin Projeye yaptırdığı, kiralayan Asil Gıdanın kiracıya binayı Wiessmann marka kombiyle kiraladığı ve bina demirbaşında da sadece kombinin bulunduğu, Ekin Proje tarafından yapılan montaj işinin; boylerin duvara montajıyla kombiyle arasındaki tesisatın çekilmesinden ibaret bulunduğu ve boylerden bina tesisatına giden hattı kapsamadığı,özen ve kalite açısından belirli bir kalite standardının altında olan PVC borudan mamul ve boylere sonradan bağlanan bu ikinci hattın dava dışı firma yada başka bir şahsa yaptırıldığı, su basmasının boyler tesisatındaki hata yada kusurdan değil, sonradan bağlanan bu ilave tesisatın bir parçası olan vanadan kaynaklandığı, bu kısmın teknik açıdan özen ve kalite yönünden çıplak gözle derhal farkedilir nitelikte standart dışı işçilikle yapıldığı ve vana kalitesinin de standart dışı olduğu, kiralayan davalı Asil Gıda ile boylerin kombiyle ilişkisini sağlayan tesisatı ve boylerin duvara montajını yapan diğer davalı Ekip Proje'nin hasardan sorumlu tutulabilmesi bakımından gerekli illiyet bağının mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.