muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1633, Karar No: 2021/5482, Tarih: 03.03.2021

Davalı ... Temizlik İnş. Petrol Ürün. Nak. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece 27.11.2015 tarih ve 2014/1136 esas, 2015/1092 sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 16.12.2019 tarih ve 2017/26226 esas, 2019/23411 karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı, yıllık ücretli izin alacağı bakımından, davacının çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını belirleyebilecek durumda olduğu, belirsiz alacak davasına konu edilmesinde hukuki yarar olmadığı, her ne kadar Yargıtay tarafından bu hususa değinilmemiş ise de davacının yıllık ücretli izin alacak talebini belirsiz alacak davası yoluyla ileri sürmesinde hukuki yarar görülmediği gerekçesiyle yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Mahkeme kararına karşı, davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının yıllık ücretli izin alacağı bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 16.12.2019 tarih ve 2017/26226 esas, 2019/23411 sayılı kararında “... davacının 10 yılı aşkın çalışma süresi boyunca hiç yıllık izin kullanmaması hayatın olağan akışına ters olduğundan, davacının beyanı alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” belirtilmesine rağmen Mahkemece dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı, yıllık ücretli izin alacağı bakımından davacının, çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını belirleyebilecek durumda olduğu, belirsiz alacak davasına konu edilmesinde hukuki yarar olmadığı, her ne kadar Yargıtay tarafından bu hususa değinilmemiş ise de davacının yıllık izin ücreti alacak talebini belirsiz alacak davası yoluyla ileri sürmesinde hukuki yarar görülmediği gerekçesiyle davacının yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır.

Bu itibarla Mahkemece Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 16.12.2019 tarih ve 2017/26226 esas, 2019/23411 karar sayılı bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmeksizin yanlış değerlendirme ile yıllık ücretli izin alacağının belirsiz alacak davasına konu edilmesinin bozma sebebi yapılmamasına rağmen, yıllık ücretli izin alacağı talebinin tamamının reddine karar verilmesi yerinde olmayıp, bozma ilamında belirtildiği şekilde davacının davayı somutlaştırma yükümlülüğü (HMK m.194), hakimin de davayı aydınlatma yükümülülüğü (HMK m. 31) bulunduğu gözönüne alınarak, davacının beyanı alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10870, Karar No: 2016/7596, Tarih: 12.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10870 E.  ,  2016/7596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak 01.01.2013 tarihinden dava tarihine kadar kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 2.580,58 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 2.580,58 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 06.05.2015 harçlandırma tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan '' Davanın kabulüne, 2.580,58 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ifadesinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 1.000 TL alacağın 12.12.2014 dava tarihinden itibaren, 1.580,58 TL alacağın ise 06.05.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1127, Karar No: 2023/5967, Tarih: 25.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/1127 E.  ,  2023/5967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ... 14. ... Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.04.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ... ile davacı vekili Avukat Didem Sağın ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 02.08.2011-31.10.2017 tarihleri arasında davalı Şirketin ...'da bulunan şantiyesinde inşaat teknikeri olarak çalıştığını, davacının son ücretinin 2.500,00 ... doları (USD) olduğunu, üç öğün yemek ve yatacak yerin davalı Şirket tarafından karşılandığını, ücretin bir kısmının elden avans olarak geri kalan kısmının ise banka kanalı ile ödendiğini, ... sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fesihten sonra bir kısım ihbar ve kıdem tazminatı ödenmiş ise de son giydirilmiş ücret ve tüm çalışma süresi dikkate alınmadan yapılan ödemenin eksik olduğunu, davacının çalıştığı süre boyunca çalışma saatlerinin 08.00-19.00 olarak belirlendiğini, çoğu zaman 19.00’u aşan saatlerde genellikle 21.00-22.00’ye kadar 1 saat yemek molası verilerek çalışıldığını, fazla çalışma ödemesi yapılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, ... ... ve genel tatil, hafta tatili ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 02.08.2011-30.10.2017 tarihleri arasında ...’da inşaat teknikeri olarak görev yaptığını, davacının ... sözleşmesi ile ilk ücretinin 1.111,00 USD; son ücretinin 1.389,00 USD olarak belirlendiğini, davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, davalı işyerinde çalışma saatlerinin 08.00-18.00 arasında olduğunu, fazla çalışma yapılması durumunda akşam yemeği molası verildiğini, ... ... ve genel tatil günlerinde daimi olarak çalışıldığı iddiasını kabul etmediklerini, fazladan çalışma yapılması gerektiğinde hak edişlerin banka kanalıyla ödendiğini, davacının yıllık izin hakkı olmadığını, davacıya sehven izin ücreti ödendiğini, sehven ödenen 972,30 USD’nin olası bir hesaplamadan takas ve mahsubunun talep edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 14. ... Mahkemesinin 09.01.2020 tarihli ve 2017/903 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararı ile; davacı işçinin 02.08.2011-30.10.2017 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı; tanık beyanları, 6 yıldan fazla kıdemi bulunduğu ve inşaat teknisyeni olarak çalıştığı da dikkate alınarak davacı işçinin net 2.500,00 USD, yemek ve barınma yardımlarının eklenmesi suretiyle giydirilmiş brüt giydirilmiş 13.909,65 TL ücret aldığı, fesih bildiriminde projedeki işlerin bitmesi nedeniyle ... sözleşmesinin feshedildiğinin belirtildiği, işçinin yıllık ücretli izin hakkını kullandığına ilişkin ispat yükü davalı işverene ait olup davalı tarafça izin defteri veya eşdeğer bir belge sunulmadığından yıllık izin alacağının kabul edildiği, davacı işçinin fazla çalışma yaptığı, ... ... ve genel tatil günlerinde ve hafta tatili günlerinde çalıştığı, bu hususların tanık beyanı ile ispatlandığı, davacı tanıklarının davalı Şirkete karşı davası bulunsa da bu hususun ... başına davacı ile tanıklar arasında menfaat birliği bulunduğunu göstermeye yeter olmadığı, dosya kapsamında bu hususta başkaca bilgi veya belge de yer almadığından davacı tanık beyanlarına itibar edildiği ve söz konusu alacakların hüküm altına alındığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.03.2022 tarihli ve 2020/1584 Esas, 2022/399 Karar sayılı kararı ile; ücret bordrosu sunulmadığı, banka hesap hareketlerine göre "maaş+fazla mesai" açıklamasıyla ücret ödemesi yapıldığı, son dönem ödemelerinin 1.850,00 USD olduğu, ücretin elden ödenen avans dışında kalan kısmının bankaya yatırıldığı yönündeki davacı iddiasının tanık anlatımlarıyla doğrulandığı, davacının son aylık ücretinin 2.500,00 USD olduğuna yönelik İlk Derece Mahkemesi kabulünde isabetsizlik görülmediği, davacının yurt dışında çalışmakla birlikte ücretinin ...'de banka hesabına ödendiği hususu bir arada değerlendirildiğinde davacının ücretinin vergi kesintisine tâbi olduğu, yıllık izinlerinin kullandırıldığına yönelik olarak işveren tarafından belgelendirme yükümlülüğünün yerine getirilmediği, fazla çalışma, hafta tatili ile ... ... ve genel tatil çalışması alacaklarının tespiti bakımından yapılan incelemede; işyerinde çalışma saatlerini gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları ve benzeri yazılı delil sunulmadığı dikkate alındığında çalışmaların tanık anlatımlarıyla ispatının mümkün olduğu, her ne kadar ücret ödeme dekontlarında "maaş+fazla mesai" açıklamasına yer verilmiş ise de tahakkuk gösteren bordro bulunmadığı ve bankadan yapılan ödemenin ... ücretin bir kısmı olduğu, bir yandan da fazla mesai açıklaması ile yapılan ödemenin fazla çalışmaların varlığını da desteklediği, davalı vekilinin hesaplamaların hatalı yapıldığına yönelik itirazı kapsamında yurda giriş çıkış kayıtları itibarıyla davacının yurt içinde bulunduğu sürelerin hesaplamadan dışlanmadığı ve genel tatil çalışması hesabında, hafta tatiline denk gelen günlerin dışlanmadığı anlaşıldığından davalının istinaf başvurusunun bu yönlerden kabulü ile resen hesaplama yapılarak yeniden hüküm kurulduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda izlenen yönteme ek olarak yurda giriş çıkış kayıtları da dikkate alınarak fazla çalışma, ... ... ve genel tatil ile hafta tatili çalışması alacaklarının yeniden hesaplandığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.10.2022 tarihli ve 2022/7865 Esas, 2022/11107 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek haftanın 7 günü çalışılan dönem yönünden; davacının haftanın 7 günü 08.00-19.00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile toplam 66,5 saat çalıştığı, hafta tatili alacağının ayrıca hesaplandığı gözetilerek (66,5 saat-7,5 saat=59saat) davacının haftalık 45 saati aşan çalışmasının haftalık 14 saat olarak kabul edilmesi yerine yanılgılı değerlendirme ile haftalık 15,5 saat üzerinden yapılan hesaplama ile hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda fazla çalışma süresi tespit edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; somut uyuşmazlıkta ... hukuku uygulanması gerektiğini, belirsiz alacak davası şartlarının bulunmadığını, davacının ücretinin hatalı tespit edildiğini, davacı tanıklarının davalı Şirkete karşı davalarının bulunduğunu, beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığını, davacı tanıklarının davacının çalışma düzenine ilişkin bilgileri bulunmadığını, emsal ücret araştırması yapılması gerektiğini, davacının yurtdışında çalışması nedeniyle gelir vergisi ve damga vergisinden muaf olduğunu, net ve brüt ücretin farklı hesaplanmasının hatalı olduğunu, davacının ihbar tazminatı alacağının bulunmadığını ve fazladan yıllık izin kullandığını, ...'daki resmî ve dinî bayramlarda çalışmadığını, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan indiriminin yetersiz olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücreti ile aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/599, Karar No: 2007/584, Tarih: 19.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/21-599 E.  ,  2007/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2006

Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 2.İş Mahkemesince davanın  kabulüne  dair verilen 15.4.2004  gün ve 2002/858-2004/166 sayılı kararın incelenmesi  davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 13.12.2004 gün ve 2004/10013-11091 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiş; 21.04.2005 tarih ve 2005/312-304 sayılı direnme kararı Hukuk Genel Kurulu’nun 06.07.2005 gün ve 2005/21-437-448 sayılı kararıyla araştırmaya yönelik olarak bozulmuş; mahkemece 10.11.2005 tarihli celsede Hukuk Genel Kurulu kararına uyulmuş; sonuçta yapılan yargılama sonunda 28.12.2006 gün ve 2005/1054 esas-2006/778 sayılı kararla davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; kararı SSK vekili temyize getirmiş; dosyanın gönderildiği Yargıtay 21.Hukuk Dairesi 26.04.2007 gün ve 2007/6151-7121 sayılı ilamıyla dosyayı Hukuk Genel Kuruluna göndermiştir.

TEMYİZ EDEN:  Davalı SSK vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Yargıtay 21.Hukuk Dairesi 26.04.2007 gün ve 2007/6151-7121 sayılı ilamıyla dosyayı Hukuk Genel Kuruluna göndermiştir. Anılan kararda aynen; “Mahkemece verilen 15.04.2004 günlü karar Dairemizin 13.12.2004 günlü ilamı ile bozulmuş, mahkemece 21.04.2005 tarihinde verilen direnme kararı Hukuk Genel Kurulu’nca 06.07.2005 tarihli karar ile BOZULMASINA karar verilmiş, mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilip bozma kararı gereği araştırma yapılmış ise de 28.12.2006 tarihli kararla tekrar direnme kararı verilmiş olmakla inceleme yeri, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’dur.” İfadelerine yer vererek dava dosyasını Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına göndermiştir.

Ne var ki, mahkemece verilen 28.12.2006 tarih ve 2005/1054-2006/778 sayılı gerekçeli karar başlığı ve gerekçe içeriğinde direnme kararı olarak adlandırılmışsa da ortada gerçek anlamda bir direnme kararı bulunmamaktadır. Zira, mahkeme anılan kararını, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429/son maddesi “Hukuk Genel Kurulu’nun verdiği karara uymak zorunludur” hükmünü de gözeterek Hukuk Genel Kurulu’nun bozma ilamına uyarak vermiş ve bozma gereği yaptığı araştırma ve incelemelere dayanmıştır. Bu kararın direnme olarak adlandırılmış olması gerçek anlamda da direnme kararı olduğunu göstermeyeceği gibi bu karara karşı temyiz isteminin incelenmesi görevi de Hukuk Genel Kurulunun değil Özel Dairenindir.

Bu nedenle, anılan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı SSK vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 21.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.09.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32987, Karar No: 2023/16269, Tarih: 21.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/32987 E.  ,  2023/16269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile;

1.Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü, 58 inci ve 54 üncü maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve yasak bıçağın müsaderesine,

3.Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ,62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz isteği, sanıklar hakkında eksik inceleme sonucu mahkumiyet kararları verildiğine, sanıkların üzerine atılı suçları işlemediğine, fahiş ceza tayini ve haksız tahrik hükümleri ile diğer lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden,