muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12263, Karar No: 2023/1244, Tarih: 15.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12263 E.  ,  2023/1244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun’la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Batman ili, ... ilçesi, ... köyü 101 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; kıymet takdir komisyonuncu yapılan tespitlere göre dava konusu taşınmaz üzerinde sadece 72 m² yüzölçümünde kagir yapı bulunduğunu, diğer yapıların kamulaştırma ilanından sonra yapılması nedeniyle bedeline hükmedilmemesi gerektiğini, yörede ekilmesi mutat münavebe ürünlerinin Tarım Müdürlüğünden tespit edilmesi gerektiğini, tek bir yıla ait veriler üzerinden değil son beş yılın verileri kullanılarak değer biçilmesi gerektiğini, sulu tarım arazilerinde kapitalizasyon faiz oranının % 5 alınması gerektiğini, üretim masrafının düşük alındığını, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; münavebe planının 1/2 oranında uygulanması gerektiğini, yapının yüzölçümünün eksik, yıpranma payının ise yüksek hesaplandığını, üretim masrafının fazla alındığını, bedelin düşük olduğunu, objektif değer artışı uygulanmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanarak ve dosya içindeki bilgi ve belgelere ayrıca parsel sorgu programı üzerinden yapılan incelemeye göre taşınmazın konumu, ana yollara ve yerleşim alanlarına uzaklığı gözetilerek taşınmazın bedeline objektif değer artırıcı unsur ilave edilmeyerek, taşınmazın üzerinde bulunan ve askı ilanından önce yapıldığı tespit edilen yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediğini, dava konusu taşınmazın 11.10.2013 tarihli uydu görüntüsü üzerinde yapılan değerlendirme sonucunda taşınmaz üzerinde 2 adet 24,22 m² (1 nolu yapı) ve 69,55 m² olan yapının (2 nolu yapı) 48,01 m²lik yapı alanının (taralı alan) taşınmaz üzerinde bulunduğunun belirtildiğini, mahkemece mahallinde yapılan keşifte taşınmaz üzerinde tek katlı betonarme bina, 1 adet depo, 1 adet tandır olduğunun gözlendiği dikkate alındığında tarafların yapıya ilişkin itirazların yerinde görülmediğini ve davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin de doğru olduğunu; ancak idarenin kıymet takdir raporunda belirlenen bedelden fazla olan bedele ikinci karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinden, tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kıymet takdir komisyonuncu yapılan tespitlere göre dava konusu taşınmaz üzerinde sadece 72 m² yüzölçümünde kagir yapı bulunduğunu, diğer yapıların kamulaştırma ilanından sonra yapılması nedeniyle bedeline hükmedilmemesi gerektiğini, yörede ekilmesi mutat münavebe ürünlerinin Tarım Müdürlüğünden tespit edilmesi gerektiğini, tek bir yıla ait veriler üzerinden değil son beş yılın verileri kullanılarak değer biçilmesi gerektiğini, sulu tarım arazilerinde kapitalizasyon faiz oranının % 5 alınması gerektiğini, üretim masrafının düşük alındığını, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; münavebe planının 1/2 oranında uygulanması gerektiğini, yapının yüzölçümünün eksik, yıpranma payının ise yüksek hesaplandığını, üretim masrafının fazla alındığını, bedelin düşük olduğunu, objektif değer artışı uygulanmamasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7069, Karar No: 2022/7562, Tarih: 07.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7069 E.  ,  2022/7562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bahçe Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sınırdaş tarım arazisi malikinin önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sınırdaş taşınmaz maliki tarafından açılan önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf talebinin esastan reddine karar vermiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

İlk derece mahkemesi, 19.04.2021 tarihli ek karar ile "Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin ilamının miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin temyiz talebinin reddine, temyiz yolu açık olmak üzere" karar vermiştir.

Ek karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 365/1. maddesine göre; "Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir."

Aynı maddenin 2. fıkrasına göre; "Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmiş ise temyiz defterine kaydolunur ve durum derhal kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir."

Somut olaya gelince, davalılar vekilince Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edildiğinden temyiz dilekçesi hakkında inceleme ve değerlendirme yapma yetkisi Bölge Adliye Mahkemesine ait olup ilk derece mahkemesince temyiz dilekçesi hakkında değerlendirme yapılarak temyiz kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu nedenle temyiz dilekçesi hakkında değerlendirme yapmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden ilk derece mahkemesine tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz dilekçesi hakkında Bölge Adliye Mahkemesince inceleme yapılması gerektiğinden dosyanın tetkiksiz İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, 07/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7647, Karar No: 2018/19111, Tarih: 10.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/7647 E.  ,  2018/19111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık ... ile temyize gelmeyen Mustafa'nın aşamalardaki savunmalarında önce sanık ... ile mağdurun kavga ettiğini ve Yunus Emre'nin telefon ile haber vermesinden sonra diğer sanık ...'nın olay yerine geldiğini bildirmeleri, mağdurun ise sanıkların savunmasından farklı anlatımda bulunmasına göre; sanıkların savunmaları mağdura okunarak olayın oluş şekline göre her iki sanığın kendisini birlikte yaralayıp yaralamadıklarının,... bıçakla yaralarken... nin kendisine yönelik eylemi olup olmadığının sorulması ve sonucuna göre bıçakla yaralanma bulguları dışındaki yaralanma bulgularının basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilmeyeceğine dair adli raporunun alınması ardından sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

2) Kabule göre de;

a) CGK'nin 22.10.2002 tarih 2002/4-238 Esas ve 2002/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanık lehine TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

-1-

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2992, Karar No: 2006/5362, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2992 E.  ,  2006/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 148 ada 24 parsel sayılı 5294 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ağaçlık cinsiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... ve müdahil Hazine, orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/04/2006 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/6040, Karar No: 2012/21697, Tarih: 21.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/6040 E.  ,  2012/21697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Yağma

HÜKÜM : TCY.nın 149/1-c-h, 168/1, 62/1, 53 ve 63. maddeleri gereği 4 yıl 2 ay hapis cezası

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık tarafından suçun işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık tarafından suçun işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Olaydan hemen sonra yakınanın kollukta alınan beyanı ve dosya içeriğine göre; gece vakti 23.00 sıralarında yolda yürüdüğünü, sanık ...'in yanına gelerek "ben sivil polisim, senden şüpheleniyorum, kimliğini göster" dediğini, sanığa hitaben kendisin de "sen de kimliğini göster" dediğini; sanığın, polis kimliği gösterdiğini, karakola gideceklerini söyleyerek ara sokağa soktuğunu, kimliğini tam göremediği için polis zannettiğini, üzerini aradığını, cebinde bulunan para, taşıt kartı ve telefonunu aldığını, yanında durmakta olan diğer sanık ...'e verdiğini söylediği; ölen sanık ...’in aşamalarda değişmeyen beyanlarına göre ise, sanık ... ve yanlarında ...'nın oğlu ... olduğu halde, olay günü yakınan ...'e "ben polis memuruyum, üzerinde bir şey var mı?” dediğini, kenara çektiğini, üst aramasını yapacağını söyleyerek, üzerinde bulunan para ve telefonunu aldığını, tehdit edip korkutmadığını, ...’nın yanında olduğu ve parayı al kaç dediğini, ...’nın yakalandığını duyunca, para ve telefonu, ...'nın eşi ...'ya kolluğa teslim ederek ...'yı kurtarması için verdiğini ifade ettiği; sanık ...'nın hazırlıkta alınan 26.02.2001 günlü beyanında, oğlu ... ve ... ile gezerlerken yakınan ...'i gördüklerini, ...’in ...'in yanına giderek, polis olduğunu ve şüphelendiğini, karakola götürmek istediğini söylediğini, ara sokağa soktuğunu, üzerini aradığını, kimlik ve cüzdan istediğini, vermek istemeyince iki tokat attığını ve telefonunu aldığını, kaçtığını, oğlu ile giderlerken, ...'in, polislere kendisini gösterip yakalattığını söylediği; ...’nın oğlu ...'in hazırlık ve mahkeme ifadesinde de, kendisine gösterilen söz konusu telefonunun nereden geldiğini bilmediğini, ...'in getirmiş olabileceğini, ...’le birlikte aynı evde yaşadıklarını söylediğini belirtmesi karşısında; sanık ...'in, hazırlık ve mahkeme aşamasında, yanında sanık ... ve oğlu ... olduğu halde, kendisini polis olarak tanıttığını, ara sokağa götürüp üst araması yaptığını, para ve telefonunu aldığını, yakınan ...’e yönelik, cebir veya tehdit kullanmadığını ifade etmesi, olay günü yanlarında bulunan sanık ...'nın oğlu tanık ...’un hazırlık ve mahkeme ifadelerinde, sanık İsmetin, yakınan ...'e tehdit ve cebir kullandığına ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığı hususu da gözetildiğinde; yağma suçunun zor öğesi sayılan cebir unsurunun gerçekleştiğine ilişkin, sanık ...'nın kendini suçtan soyutlamak amacıyla hiçbir delille doğrulanmayan, ancak, savunma kapsamında değerlendirilebilecek beyanının dışında delil bulunmadığı halde, eylemin bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde ve suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6529, Karar No: 2024/9505, Tarih: 10.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6529 E.  ,  2024/9505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/275 E., 2024/589 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 38. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/136 E., 2023/538 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler bünyesinde işletme teknisyeni olarak çalıştığını, sendika ile dava dışı alt işveren arasında yürütülen toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan 16.12.2016 imza tarihli ve 15.04.2016-01.04.2018 yürürlük süreli, devamında 01.03.2019-31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmelerinin imzalandığını, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, davalı ile dava dışı yüklenici Şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğundan işçilik haklarından birlikte sorumluluğun söz konusu olduğunu ileri sürerek belirtilen toplu iş sözleşmeleri ve dosyaya intikal edecek başka sözleşmeler var ise onlar da dâhil olmak üzere davacının ödenmeyen ücret farkı, ikramiye ve toplu iş sözleşmesinden doğan sosyal haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre, zamanaşımı, dava şartları yönünden resen inceleme yapılarak şartlar oluşmamış ise davanın reddi gerektiğini, davanın yüklenici Şirkete ihbarı gerektiğini, yüklenici Şirket ile aralarında anahtar teslimi olarak ihale sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacı ile aralarında iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya başka bir hukuki bağlantı bulunmadığını, 15.04.2016-01.04.2018 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak fiyat farkı ödemesinin mümkün bulunmadığını, 01.03.2019-31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak ise yükleniciye fiyat farkı ödemesinin yapıldığını, tüm işçilik hak ve alacaklarından yüklenici Şirketin sorumlu olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının üye sıfatı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma hakkı bulunduğu, üyelik tarihi gözetildiğinde toplu iş sözleşmesinin yürürlük süreci başlangıcından itibaren ve yürürlük süresi sona ermiş olsa bile iş sözleşmesi hükmü hâline gelen haklarının devam edeceği dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, dava tarihi itibarıyla alacakların zamanaşımına uğramadığı, sunulan belgeler nazara alındığında iş bitim tarihi 30.04.2020 olarak gösterilmiş ise de, Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümlerinden 30.04.2020 tarihinden sonra yüklenicinin faaliyetine devam ettiği ve davacının da davalının alt yüklenicisi nezdinde çalışmaya devam ettiği, hesaplamaların buna göre yapıldığı, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararında belirtilen hususlara göre değerlendirme ve hesaplama yapılan 10.07.2023 tarihli ek raporda, dava sonrası davalı tarafça yapılan ödemelerin tenzil edilmesiyle bakiye alacakların hesaplandığı, bilirkişi ek raporunun denetime elverişli olduğu ve hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri