muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/34111, Karar No: 2017/13850, Tarih: 12.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34111 E.  ,  2017/13850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğünün ihale ettiği, ... ... enerji nakil hattı yapım işinde, ihaleyi alan davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş.'nin alt işvereni ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığını, yapılan işin dağın başında şantiye şartlarında gerçekleştirilen mesleki riski yüksek olan son derece teknik bir iş olduğunu, müvekkilinin hafta sonlarıda dahil olmak üzere her gün 06:00 ilâ 19:00-20:00 saatlerine kadar çalıştığını ancak müvekkilinin bu güne kadar herhangi bir şekilde fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, 4857 sayılı İş Kanunu gereğince davalılardan ihale makamı TEİAŞ'ın ödenmeyen son üç aylık işçilik alacaklarından diğer davalılar ile birlikte sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkiline ödenmeyen ücret, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, her hak ediş döneminde şantiyelere asılması gereken ilanların asıldığını ancak dava konusu alacaklar ile ilgili olarak müvekkiline herhangi bir başvuru yapılmadığını, müvekkili kurumun dava konusu işin yapımında ihale makamı olduğundan davanın husumet sebebiyle reddi gerektiğini, ayrıca dava dilekçesinde iddia edilen günlük yevmiyenin fahiş miktarda olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. vekili, ihale makamı tarafından gerekli duyurular yapılıp işçi ücretlerinin ödendiği kesinleşmeden kendilerine ödeme yapılmadığını, davacının hiçbir alacağı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. yetkilisi, diğer davalı ... A.Ş. firmasının alt işvereni olduklarını, davacının söz konusu işte çalıştığını, dava dilekçesinde iddia edilen ücret miktarının doğru olduğunu, işçilerin alacaklarını ödeyemediklerini, ancak ücret dışında hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerini kabul etmediklerini belirtmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar, davalı alt işverenin ücrete dair kabul beyanı, ihale makamı TEİAŞ ile yüklenici ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş.'yi bağlamaz ise de, kendisi yönünden bu beyanın bağlayıcı olduğu, bu itibarla, alt işveren ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti. yönünden, dava dilekçesinde iddia edilen ve alt işveren tarafından kabul edilen ücret miktarına göre de alacak hesaplanmalı, ancak mahkemece tespit edilen ücrete göre yapılan hesaplama oranındaki farktan diğer davalıların sorumlu tutulmaması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda kurulan hüküm sair yönlerden isabetli ise de, hüküm fıkrasına göre, ihale makamı olan TEİAŞ'ın üç aylık ücret alacağını aşar nitelikte sorumlu tutulacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu husus bozma nedeni ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararda;

1-Hüküm fıkrasının birinci bendinin (a) ve (b) ayrımlarında yer alan “bütün davalılardan” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “davalılar ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. ile ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti.'nden” sözcüklerinin yazılmasına,

2-Hüküm fıkrasının birinci bendinin (c) ayrımında yer alan; “7.360 TL'sinin bütün davalılardan ve bakiye 4.440 TL'sinin ise davalı ... Temizlik Taş. İnş. San ve Tic. Ltd. Şti.'den tahsili ile davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “6.300,00 TL'sinin bütün davalılardan, 1.060,00 TL'sinin davalılar ... Konstrüksiyon Tic. San. A.Ş. ile ... Temizlik İnş. San. Ltd. Şti.'nden ve bakiye 4.440,00 TL'sinin ise davalı ... Temizlik Taş. İnş. San ve Tic. Ltd. Şti.'den tahsili ile davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

Hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7358, Karar No: 2016/6387, Tarih: 09.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/7358 E.  ,  2016/6387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... ve diğeri aleyhine 03/07/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalılardan ...’a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılardan ....’nin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ....’ye ait diğer davalı ...’ın sorumlu yazı işleri müdürü olduğu .. 20/03/2014 tarihli nüshasında manşetten verilen “ .. ” başlıklı haberin haber niteliği taşımadığını, kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, 5187 sayılı Basın Kanununun 13. maddesinde basılmış eserler yolu ile işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlarda kimlerin sorumlu olduğunun belirlendiği, süreli yayın olan gazete yayını nedeni ile maddi ya da manevi tazminat gerektiren fiillerde sorumluluğun eser sahibi, yayın sahibi varsa temsilcisinde olduğu gerekçesiyle gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, diğer davalı yönünden ise davacının doğrudan ismi belirtilmese de yapılan haber ile hedef alındığı ve haberin basın özgürlüğü sınırlarını aşarak kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; davacının yayın tarihi itibari ile .. görevini yürüttüğü, dava konusu haberde “Başbakanlık Teftiş Kurulunun ..de olup bitenlerle ilgili hazırladığı ara raporun detaylarına .. ulaştığı, Başbakanlığa sunulacak rapora göre de .. 2012'den önceki tüm hafızasının silindiği, Teftiş Kurulu silme işlemlerinin yöneticilerin ve ekiplerin bilgisi olmadan yapılamayacağı tespitine yer verildiği, daha öncede 2011'den itibaren hukuki ya da hukuk dışı 670.853 ayrı kişinin dinlendiğinin tespit edildiği, hiçbir yasal ya da teknolojik tedbirin olmadığı .. sisteminde isteyen görevlinin istediği numarayı dinlediği, daha sonrada hiçbir iz bırakmadığının fark edildiği, ara raporda bu durumunda tespit olarak belirtileceği, ana raporda ise tüm sorumlular hakkında hukuki işlem yapılması için .. gönderilecek tespit ve suç unsurlarının yer alacağının” bildirildiği, yine manşette yer alan " .. " ifadesinden sonra gelmek üzere “ .. ” ifadesinin yer aldığı anlaşılmaktadır.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanununun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; davacının haberde isminin geçmediği bu itibarla matufiyet unsurunun bulunmadığı, yayının yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde haber verme hürriyeti kapsamında kaldığı anlaşıldığına göre, kişilik haklarının saldırıya uğradığından söz edilemeyeceği ve davalıların da manevi tazminat ile sorumlu tutulamayacağı benimsenmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalı ....’nin manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; davacının, davalılardan ...’a yönelik temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine, bozma nedenine göre davalı ....’ye yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1559, Karar No: 2021/282, Tarih: 14.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/1559 E.  ,  2021/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/11/2013 tarih ve 2013/9966 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılmış ise de; dosyada mevcut mütalaanın “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu, sahte fatura düzenleme suçu yönünden sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla, iddianameye konu olan sahte fatura düzenleme suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4567, Karar No: 2012/10104, Tarih: 29.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/4567 E.  ,  2012/10104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında  Paralı Köyü çalışma alanı içerisinde bulunan 161 ada 24 parsel sayılı 2166,35 metrekare yüzölçümündeki tarla niteliğindeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi  gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ... oğlu ...'in kullanımında olup halen kendisine ait olduğu şerhi verilerek davalı Hazine  adına tespit ve tescil  edilmiştir. Davacı ..., beyanlar hanesindeki şerhte "..." olan isminin "..." olarak düzeltilmesi istemi ile dava açmıştır.  Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Hazine aleyhine açılan davanın kabulüne, çekişmeli  taşınmazın  beyanlar hanesindeki mevcut şerhin iptali ile, parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ... oğlu ...'in kullanımında olup halen kendisine ait olduğunun şerh edilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve Tapu Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2494, Karar No: 2010/14656, Tarih: 10.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/2494 E.  ,  2010/14656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, aleyhine yapılan takipte, çalıştığı sağlık kuruluşundan almakta olduğu maaşının 1/4'ü ile döner sermaye ücretinin tamamı üzerine haciz konulduğunu bildirerek, maaşı dışındaki alacaklarının tamamına konan haczin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece, döner sermaye gelirinin maaş niteliğinde olması nedeniyle 1/4'ünden fazlası üzerine konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Borçlunun almakta bulunduğu döner sermaye ücretinin maaştan sayılacağına dair 209 Sayılı Yasada bir düzenleme bulunmamaktadır. Anılan yasanın 5. maddesinin ek fıkrası uyarınca, bu ücret esas maaşa ek olarak verilen bir ödeme olup, tümünün haczedilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. O halde mahkemece şikayetin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27680, Karar No: 2020/625, Tarih: 20.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/27680 E.  ,  2020/625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fark kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı vekili, 15.10.2010 tarihinde davacının kesinleşen hapis cezasının infazı için kendi isteği ve mazereti ile işten ayrıldığını ve bu döneme ait tüm alacaklarını aldığını, 01.07.2011 tarihinde ise şirket tarafından bir nevi sosyal sorumluluk kapsamında işe yeniden başlatıldığını ve bu ikinci dönem çalışması yönünde de kıdem ve ihbar tazmimatı ile diğer ücret alacaklarının kendisine ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle hafta tatili ücret talebinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ilk dönem çalışması yönünden kıdem tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut olayda, dosya kapsamına göre, davacının 02.04.2008 – 15.10.2010 tarihleri arasındaki ilk dönem çalışmasının ... Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının infazı için son bulduğu ve 17.05.2011 tarihinde davacının şartlı tahliyesine karar verilerek yeniden 01.07.2011 tarihinde davalı iş yerinde çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Davacının hapis cezasının infazı için ceza evine girmesi işçiyi işyerinde bir haftadan fazla süre ile çalışmaktan alıkoyan zorlayıcı bir sebeptir. Bu halde, işveren feshi, 4857 sayılı Kanun'un 25/III. maddesi uyarınca haklı sebebe dayanmaktadır. Söz konusu madde uyarınca yapılan fesihte, işçiye kıdem tazminatı ödenmesi gerekmekte ise de, işverenin bildirim şartına uyması ya da ihbar tazminatı ödemesi yükümlülükleri yoktur. Mahkemece davacının ilk olarak 15.10.2010 tarihinde hapis cezasının infazı nedeniyle işten çıkarken ibraname düzenlendiği, bu dönem için davacıya ihbar ve kıdem tazminatının ödendiği, ibraname ile davacıya ödenen 2.000,42 TL'nin faiziyle birlikte hesaplanan kıdem tazminatından düşülmesi gerektiği şeklindeki gerekçe ile fark kıdem tazminatı talebi kabul edilmiş ise de gerekçe ile hüküm arasında çelişki de yaratılmak sureti ile bilirkişice ilk dönem çalışmayı hiç dikkate almayan seçeneğe göre yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. Öncelikle dosya içerisinde yer alan 15.10.2010 tarihli ibranamede kıdem ve ihbar tazminatına yönelik hiçbir ibare yer almadığı gibi ekinde düzenlenen tazminat icmal cetveli başlıklı belgede de davacının imzası yer almamaktadır. Bu itibarla iş akdi zorlayıcı sebepten dolayı işverence sona erdirilen davacının ilk dönem çalışması yönünden de kıdem tazminatına hak kazandığı kabul edilerek kıdem tazminatı hesaplanmalı ayrıca ibranamede kıdem tazminatı ile ilgili bir açıklama olmadığı gibi tazminat cetvelinde de davacı imzası yer almadığından yapılacak kıdem tazminatı hesabından 2.000,42 TL tutarında bir mahsuba gidilmemelidir.

Anılan hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozma sebebidir.

3- Taraflar arasında, davacı işçin fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.Aynı ilkeler ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı yönünde de geçerlidir.Somut olayda, davacı 02.04.2008 – 15.10.2010 ile 01.07.2011 – 23.12.2013 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalışmış olup davacı tanıklarından ... “Tahminen 2008 yılı içerisinde ... isimli otelde pastane şefi olarak çalıştım.2008 yılı içeresinde kış aylarında otelin kapandığı dönemde ben işten ayrıldım.” , ... ise “ Ben davacı ile 2008-2010 dönemlerinde birlikte aynı iş yerinde çalıştık. “ şeklinde beyanda bulunmuş olup bu beyanlardan davacı tanıklarının 2010 yılından sonra davacıyla birlikte çalışmalarının olmadığı anlaşılmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm hizmet süresi yönünden tanık beyanlarına göre hesaplama yapılmıştır. Ancak davacı tanıklarının tam olarak hangi süre içerisinde davalı işyerinde davacıyla çalıştığı net olarak tespit edilerek davacıyla birlikte ortak çalışma dönemi ile sınırlı olarak belirlenen tarih aralıkları için hesaplama yapılmalıdır. Bunun dışında kalan dönemler bakımından, yazılı belge bulunmadığından ve davalı taraf tanık dinletmediğinden söz konusu dönemler için fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağının ispatlanamadığının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.4- Taraflar arasında ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınıp alınamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder