muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/16967, Karar No: 2021/2828, Tarih: 16.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/16967 E.  ,  2021/2828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sakarya Çocuk Mahkemesinin 20/04/2015 tarihli ve 2015/216 Esas - 2015/407 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan kesin nitelikte kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeden kesinleştiği, dolayısıyla dairemizin 15.10.2019 tarihli ve 2019/4330 Esas – 2019/15619 Karar sayılı ilamına konu edilmediği, bu nedenle bozma üzerine yapılan yargılamada mahkeme tarafından mala zarar verme suçundan kurulan 17/02/2020 tarihli ve 2019/547 Esas 2020/150 Karar sayılı hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın da temyize konu edilmesi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15740, Karar No: 2015/7544, Tarih: 09.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/15740 E.  ,  2015/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle "davacı tarafın dayanağı olan tapu kayıtlarının usulünce uygulanması, dava konusu taşınmazların niteliklerinin belirlenmesi, dava konusu taşınmazların zilyetlik durumlarının belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine dava konusu taşınmazların ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçıları ve asli müdahiller ..., ..., ... mirasçıları ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli müktesep hak oluşacağından bozma gereklerinin tam ve usulen yerine getirilmesi zorunludur. Bozmadan sonra mahallinde yapılan keşif sonrasında dosyaya ibraz edilen 21.11.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda davacı tarafın tutunduğu T. Evvel 1324 tarih ve 365, 377 ve 379 sayılı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uygulanabileceği belirtildikten sonra 06.02.2012 tarihli ek raporunda ise tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara bir bütün olarak uygulanabileceği hususunun bir kanaatten ibaret olup keşif sırasında alınan mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre söz konusu tapu kayıtlarının taşınmazlara kesin olarak uygulanmasının mümkün olmadığı belirtilmek suretiyle fen bilirkişisinin ana raporu ile ek raporu arasında çelişki oluşmuş ve bu çelişki giderilmemiştir. Yine Dairemizin 2014/15738 Esas sayısına kayıtlı Mahkemenin 2008/2 Esas ve 2012/17 Karar sayılı temyiz dosyasında da 21.11.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda davacı tarafın tutunduğu T. Evvel 1324 tarih ve 365, 377 ve 379 sayılı tapu kayıtlarının belirtilen dosyada dava konusu olan 48 ada 46 ve 49 parsel sayılı taşınmazlara uygulanabileceği belirtilmesine rağmen dava dosyalarının birlikte görülmesi gerektiği hususu düşünülmemiştir. Ayrıca davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının bilinmeyen sınırları yönünden taraflara tanıkla kanıtlama imkanı sağlanmamış; tapu kayıtlarının uygulanması sırasında komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve dayanaklarından, davalı taşınmazlar yönünü ne okuduğu belirlenmek suretiyle yararlanılmamıştır. Yine çekişmeli taşınmazlara uygulanan T. Evvel 1324 tarih ve 366, 377 ve 379 sayılı tapu kayıtlarının miktarınca kapsam tayin edilmemiş, fen bilirkişi tarafından uygulanan tapu kayıtlarının kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir bir kroki düzenlenmemiştir. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile ve taraflar arasında bozma ilamına uyulmakla oluşan usuli müktesep haklar bertaraf edilerek hüküm kurulamaz. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle mahkemenin 2008/2 Esas sayılı dava dosyasında da aynı tapu kayıtları uygulandığı ve aynı nedenlerin ileri sürüldüğü anlaşıldığına göre tapu kaydı uygulamasının tüm taşınmazlar birlikte değerlendirilerek yapılması ve uyuşmazlıkların birlikte çözülmesi gerektiğinden mahkemece eldeki temyize konu dava dosyası ile mahkemenin 2008/2 Esas sayılı dava dosyası birleştirilmeli, daha sonra mahallinde usulen belirlenecek mahalli bilirkişiler ve taraf tanıkları hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, davacı tarafın dayandığı dava konusu taşınmazları kapsadığı belirtilen T

.Evvel 1324 tarih 365, 377 ve 379 numaralı tapu kayıtlarının tüm sınırları tek tek okunarak mahalline uygulanmalı, tapu kayıtlarına miktarınca kapsam tayin edilmeli, çekişmeli taşınmazlardan hangilerinin kısmen veya tamamen tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı usulen belirlenmeye çalışılmalı, mahalli bilirkişilerce bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanıkla kanıtlama imkanı sağlanmalı, uygulamada komşu parseller tutanak ve dayanak belgelerinde dava konusu taşınmazlar yönünü ne okuduğu belirlenmek suretiyle yararlanılmalı ve uzman fen bilirkişisinden keşif ve uygulamayı takibe ve denetlemeye olanak verir, dayanak tapu kayıtlarının sınırlarının belirtir rapor alınmalıdır. Bundan sonra, çekişmeli 48 ada 37, 38 ve 39 parsel sayılı taşınmazların kısmen veya tamamen davacı tarafın dayandığı tapu kayıtları kapsamında kesin olarak kaldığının belirlenmesi halinde 3402 sayılı Kanun 13/B-c, kayıt kapsamı dışında kalan bölüm yönünden ise anılan Kanun'un 14 ve 17. maddelerinde öngörülen iktisap şartlarının zilyet olan kişiler yararına gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalı, davacının dayandığı tapu kayıtlarının taşınmazları kapsadığı ve hukuki geçerliliğini koruduğu belirlendiği takdirde kapsamında kalan bölümlerinin tapu kayıt malikleri veya mirasçıları adlarına tapuya tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatların kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine, hukuki geçerliliğini kaybeden tapu kayıtları ile zilyetlik ile iktisap şartlarının oluştuğu saptanan taşınmazların zilyet olan kişiler adına, zilyetlik ile iktisap şartları oluşmadığı belirlenen ve ekonomik yarar sağlanması mümkün olan taşınmazlar ile ... ve kamu kurum ve kuruluşlarınca tahsis edilen taşınmazlar var ise ... adına tesciline karar verilmelidir. Eksik araştırma, inceleme ve uygulamayla hüküm kurulması isabetsiz olduğundan davacı ... mirasçıları vekili ile asli müdahiller ..., ..., ... mirasçıları ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3140, Karar No: 2012/18699, Tarih: 06.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/3140 E.  ,  2012/18699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi ile nüfus müdürlüğüne müracaat ederek nüfus cüzdanı düzenlettirdiği anlaşılan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı bir başka suçtan tekerrüre esas mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin suçun zamanaşımına uğradığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken infazı kısıtlayacak şekilde denetim süresinin belirlenmesi,

3- Adli emanetin 2006/11280 sırasında kayıtlı eşyaların akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının tekerrür uygulamasına ilişkin bölümünden "2 yıl" ibaresinin çıkartılması ve 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine “53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek ve hükme “Adli emanetin 2006/11280 sırasında kayıtlı suça konu sahte nüfus cüzdanı, vergi kimlik kartı ve sürücü belgesi suretinin dosyada delil olarak saklanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri eleştirilen husus dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10681, Karar No: 2024/2784, Tarih: 24.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10681 E.  ,  2024/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1969 E., 2021/2001 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2020/273 Esas, 2021/166 Karar sayılı kararı ile ;

1. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/1969 Esas, 2021/2001 Karar sayılı kararı ile; Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza miktarı yönünden eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Suç vasfına ve haksız tahrik indiriminin makul oranda yapılması gerektiği'ne, ilişkindir.

B. Sanıklar ... ve ... Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Suç vasfına ve haksız tahrik indiriminin makul oranda yapılması gerektiği'ne, ilişkindir.

B. Sanıklar ... ve ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının varlığına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması ile sanık ... hakkında takdiri indirim yapılması gerektiği'ne, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Taraflar arasında Arjantin Dogo cinsi köpeğin alım-satımından kaynaklanan alacak-verecek ihtilafı olduğu, sanık ...'ın söz konusu köpeği mağdur ...'e sattığı, ancak parasını alamadığını iddia ettiği, bu nedenle aralarında tartışma yaşandığı, olay tarihinde mağdur ...'in, dayısı tanık İzzet'e ait 0541 870 ... numaralı cep telefonundan sanık ...'yı aradığı, köpek ile ilgili konuşurlarken tartışarak birbirlerine sinkaflı küfürler ettikleri, sinirlenen sanıklar Selman ile Mustafa'nın babalarına ait olan 07 LBG 27 plakalı araç ile Gündoğmuş İlçesi Cumhuriyet Caddesi'nde bulunan Özgür Kıraathane isimli iş yerinin önünden içinde bulundukları araç ile geçerken mağdur ...'in telefon konuşması sonrası eve gidip aldığı bıçakla arabanın arkasından koşup arabaya tekme attığı, bunun üzerine sanıkların araçtan indikleri, sanık ...'nın araçta bulunan sopayı, sanık ...'ın ise yine araçta bulunan tabancayı aldığı, sonrasında sanık ...'ın hedef gözetmek suretiyle mağdur ...'in kasık bölgesine doğru

tabanca ile bir el ateş etmesi sonucunda yaralanan mağdurun yere düştüğü esnada elinde bulunan bıçağı sanık ...'a doğru fırlattığı, sanık ...'nın elinde bulunan sopa ile yaralı bir şekilde yere düşen mağdur ...'in kafasına vurduğu olayda;

tabanca ile bir el ateş etmesi sonucunda yaralanan mağdurun yere düştüğü esnada elinde bulunan bıçağı sanık ...'a doğru fırlattığı, sanık ...'nın elinde bulunan sopa ile yaralı bir şekilde yere düşen mağdur ...'in kafasına vurduğu olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından fiil üzerinde birlikte hakimiyet kurmak suretiyle ve fail sıfatıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının ve bağlı olarak yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının eleştiri nedeni dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasının şartlarının oluşmadığı, mağdurdan kaynaklanan haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranında bir isabetsizlik görülmediği, sanık ... yönünden takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince isabetli şekilde yapılan teşebbüs nedeniyle belirlenen cezaya ilişkin eleştiri de gözetilerek hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/1969 Esas, 2021/2001 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5130, Karar No: 2019/15000, Tarih: 04.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5130 E.  ,  2019/15000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Turizm İnşaat Plastik Ürünler ve Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Turizm Seyehat ve Hizmet Org. San. Tic. Ltd. Şti. vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ... Turizm İnşaat Plastik Ürünler ve Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ...nin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 04/07/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2935, Karar No: 2024/2317, Tarih: 16.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/2935 E.  ,  2024/2317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/212 E., 2023/369 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar tarafından temyizi üzerine Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve davalı tarafından temyize konu edilen toplam miktar 47.689,77 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,16.09.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın verildiği tarih itibariyle miktar yönünden temyizen incelenmesinin mümkün olup olmadığı; kesinlik sınırının tespitinde HMK’nın 341/2 nci maddesinin mi yoksa HMK’nın 362/1-a maddesinin mi uygulanması gerektiği hususudur.

Hukuk Genel Kurulunun 24.6.2021 tarihli ve 2021/4-307 E., 2021/833 sayılı kararında da belirtildiği gibi, Bölge Adliye Mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihinde faaliyete geçmiş olup, bu tarihten itibaren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) istinaf ve temyiz hükümleri uygulanmaya başlanmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun istinaf yoluna başvurulabilen kararları düzenleyen 341 inci maddesi;

“(1) İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir.

(2) Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen mal varlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir (Ek cümle: 24/11/2016-6763/41 md.). Ancak manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabilir…” düzenlemesini içermektedir.

(2) Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen mal varlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir (Ek cümle: 24/11/2016-6763/41 md.). Ancak manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabilir…” düzenlemesini içermektedir.

İlk Derece Mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 3.000,00 (yeniden değerleme oranlarına göre hesaplandığında 2023 yılı için 17.830,00 TL) Türk Lirasını geçmeyen mal varlığına ilişkin davalardaki kararlar kesindir. Kesinlik sınırı bakımından manevi tazminat istemleri için bir istisna getirilmiş ve miktarı ne olursa olsun manevi tazminata ilişkin kararlara karşı istinaf yoluna başvurunun mümkün olduğu belirtilmiştir.

Aynı Kanun’un temyiz edilemeyen kararları düzenleyen 362 nci maddesinde;

“(1) Bölge adliye mahkemelerinin aşağıdaki kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamaz:

a) Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar…” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiştir. (Yeniden değerleme oranlarına göre hesaplandığında 2018 yılı için 47.530,00 TL)

Bir Mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği belirlenirken, temyiz hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise ona bağlı kalınmalıdır.

Kanunda İlk Derece Mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmamaktadır. HMK’nın sistematiğine bakıldığında “İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar ve Bölge Adliye Mahkemelerinin kararları” şeklinde bir ayrıma gidildiği yani kanun yoluna göre değil Mahkemeye göre bir kesinlik sınırı belirlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda hüküm, daha önce Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmesi ve Yargıtay bozma kararı sonrası yeniden İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucu verilmiştir. Bu nedenle temyiz olunan miktar hiçbir zaman istinaf kesinlik sınırının altına da düşmeyecektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesince verilen karar temyiz edildiğinde HMK’nın 341/2 nci maddesindeki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.