muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4900, Karar No: 2024/364, Tarih: 24.01.2024

"Her ne kadar merci Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2023 tarihli kararında yer alan "...Sanığın sabıkasında gözüken HAGB kararının silinme koşullarının oluştuğu dikkate alındığında sanık hakkında yetersiz gerekçe ile HAGB kararı uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla itirazın kabulüne dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir." şeklindeki gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Ardahan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22/12/2022 tarihli talepnameye istinaden Ardahan Asliye Ceza Mahkemesince sanığın geçmişte kasıtlı suçlardan yargılandığı, mahkumiyetine karar verildiği, buna rağmen yeniden suç işlediği görülmüş olması sebebiyle sanığın kişiliği hususunda olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, merci mahkemesince isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı ve 5271 sayılı Kanun'un 250/3. maddesinde belirtilen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği hususları ile sınırlı olarak inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğinden bahisle dosya içeriği ile uyumlu olmayan gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul eden şüpheli hakkında düzenlenen talepnamenin mahkeme tarafından kabul edilmesi üzerine kurulan hükme karşı itiraz kanun yoluna başvurabileceği 5271 sayılı CMK'nın 250 nci maddesinin ondördüncü bendinde düzenlenmiş, Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 15 inci maddesinde ise itirazın genel hükümlere tabi olduğu belirtilmiştir. Ancak, itiraz her ne kadar genel hükümlere tabi olsa da, itiraz üzerine yapılacak denetim sınırlıdır. Yönetmeliğin 14 üncü maddesinde, hüküm kuracak olan mahkemenin talepnameyi eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı, bu usulün şüpheliye kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edilip edilmediği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul edip etmediği açısından değerlendireceği düzenlenmiştir. Kurulan hükmü itiraz üzere inceleyen mahkemenin de denetim sınırları bu kapsamda olmalıdır. 08.07.2021 tarihli 7331 sayılı Kanun değişikliği ile 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesine eklenen "İtiraz mercii, itirazı üçüncü ve dokuzuncu fıkralardaki şartlar yönünden inceler." şeklindeki ikinci cümle de itirazın sınırlarını açıkça belirlemiştir. Bu düzenleme uyarınca, itiraz mercii yönetmeliğin 14 üncü maddesinde yer alan hususlara ek olarak ayrıca talepname doğrultusunda hüküm kurulup kurulmadığını da denetleyebilecektir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde itirazı inceleyen Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinin, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmamasına yönelik inceleme yapma yetkisinin olmadığı anlaşılarak itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli ve 2023/20 Değişik İş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1385, Karar No: 2014/5445, Tarih: 28.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1385 E.  ,  2014/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2011/564-2013/433

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 28.07.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar D.. M.. ve Z.. Ö.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacının tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılardan yüklenici N.. K.., arsa sahipleri ile aralarında akdedilen sözleşmeye göre 10 daire yapılmasının kararlaştırıldığını ancak fazladan 2 daire daha yapıldığını, fazladan yapılan dairelerde arsa sahiplerinin hakkı olmamasına rağmen bu dairelerin satışından elde edilen bedelin % 40'ının arsa sahiplerine verildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Davalı arsa sahipleri, binanın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine uygun olarak tamamlanmadığı gibi ruhsata ve imara aykırı yapıldığını, iskan ruhsatı alınmadığını, ödenmeyen vergi ve sigorta borcu olduğunu, davacıların eksik ve ayıplı işler bedeline katılmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, binanın imara aykırı olması ve eksik işlerin bulunmasının tapu iptali ve tescil istemini engellemeyeceği, dava konusu taşınmazlardan bodrum kat 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümlerin fazladan yapıldığı ve eser sözleşmesinde fazladan yapılan taşınmazların paylaşımının öngörülmediği gerekçesiyle dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının 8/10'ar payının iptali ile davacı adına tesciline, dava konusu 4 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

.Hükmü, davacı vekili ile davalılardan arsa sahipleri vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davalı arsa sahipleri vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerin hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmüne göre “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan

üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada “şey” olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez;

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince; davalı arsa sahibi yüklenicinin edimini tam olarak ifa etmediğini savunmuştur. Mahkemece yapılan keşif sonucunda bilirkişilerce arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince binanın (inşaatın) sözleşmeye uygun şekilde tamamlanıp tamamlanmadığı konusunda herhangi bir araştırma yapılmaksızın rapor düzenlendiği görülmüştür.

Bu nedenle, mahkemece öncelikle inşaatın sözleşme hükümlerine göre tamamlanıp tamamlanmadığı üzerinde durularak eksik işler de belirlenmeli, bu oran arsa maliklerinin katlanabileceği bir düzeyde ise eksik iş bedeli hesaplattırılarak arsa sahiplerine ödenmek üzere davacı tarafından depo edildiği takdirde şimdiki gibi davanın kabulüne, aksi halde davanın reddine karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine; davalı arsa sahipleri vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalılara iadesine, 28.04.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/6050, Karar No: 2013/1275, Tarih: 20.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/6050 E.  ,  2013/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/143341

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 11/04/2012, 2012/58 (E) ve 2012/136 (K)

SUÇ : Kasten silahla yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C.. U..'ın mağdur Mustafa'yı kasten silahla yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) Oluşa, dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; Mağdur Mustafa'dan sanık C.. U..'a yönelen haksız fiil oluşturan herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı ve sanığın cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilemeyeceği halde, oluşa ve dosya kapsamına uymayan sanık savunmasına itibar edilerek lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

2) Sanığın bıçakla mağdurun batın bölgesine bir bıçak darbesi vurarak ince ve kalın bağırsak yaralanmasına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; eylemin kasten silahla yaralama olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamış ise de; 5237 sayılı TCK.nun 1 yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngören 86.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmekle, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 20/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3664, Karar No: 2015/6139, Tarih: 05.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3664 E.  ,  2015/6139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/174032

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2012

NUMARASI : 2010/578 (E) ve 2012/8 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Okul müdürü sanık H..'in, yetkisi olmadığı halde okul bağışı adı altında öğrencilerden topladığı 3.505 TL'nin 945 TL'sini okul aile birliğinin hesabına yatırması gerekirken uhdesine geçirdiği ve söz konusu paraların toplanması sırasında ögrencilere verdiği makbuzların altına katılanın imzasını taklit etmek suretiyle imzaladığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda;

1-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanların beyanlarına, bilirkişi beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eylemlerinin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hüküme yönelik temyiz incelemesinde;

a- Bağış toplama görevi olmayan sanığın sabit görülen eyleminin TCK’nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşerek TCK’nın 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulmuş olması,

b- Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15385, Karar No: 2016/1633, Tarih: 15.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15385 E.  ,  2016/1633 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Turgutlu Aile ile Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik birliği içinde satın alınan taşınmaza yapılan masrafların tazmini istemine ilişkindir.

Turgutlu Aile Mahkemesince, davacının ile evlilik sebebi ile bir takım maddi kayıplarının olduğunu, bu sebeple işyerinde çalışırken aldığı ücretler, işyerinden ayrılırken almış olduğu kıdem ve ihbar ihbar tazminatı, işsizlik maaşı, evlenmeden önce bankada bulunan paraları ile evin tadilatı için yaptığı masraf nedeniyle maddi tazminat isteminde bulunduğu, davacının bu maddi tazminat isteminin TMK'nn 174/1. madde kapsamında boşanmanın eki niteliğinde maddi tazminat olmadığı, talebin niteliği itibariyle asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, maddi tazminata ilişkin talebin davacı ... ...'un davalı ... ... ile evliliği devam ederek alınan ev nedeni ile bankada bulunan 10.000.-TL' yi vermesi, ayrıca yine bu evin tadilatı için 3.000.-TL ödenmesine ilişkin olduğu, Türk Medenî Kanununun değer artış payı ve kişisel mallarla edinilmiş mallar arasında denkleştirme hükümlerine göre aile mahkemesinde çözülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacının evlilik birliği içinde alınan ve aile konutu olduğu iddia edilen taşınmaz için yapmış olduğu masrafların davalıdan tahsilini talep ettiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, Türk Medenî Kanununun mal rejimleri ve katkı payına ilişkin hükümlerinin tartışılması gerekeceğinden ve 4787 sayılı Kanunun 4. maddesine göre, Türk Medenî Kanununun 2. kitabından, 3. kısım hariç olmak üzere kaynaklanan bütün davalara bakmak görevi aile mahkemesine ait bulunduğundan, uyuşmazlığın Turgutlu Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Turgutlu Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7613, Karar No: 2012/6614, Tarih: 06.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7613 E.  ,  2012/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

YRG.GELİŞ TARİHİ:

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 6.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4138, Karar No: 2022/4902, Tarih: 13.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4138 E.  ,  2022/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Eşe karşı tasarlayarak öldürme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 16/11/2017 tarih ve 2016/378 Esas, 2017/356 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında eşe karşı tasarlayarak öldürme suçundan 5271 sayılı CMK’nın 223/2-b maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, kararın katılanlar ... ve ... vekilleri ile suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/05/2018 tarih ve 2018/611 Esas, 2018/686 Karar sayılı kararıyla suçtan zarar gören kurum davaya dahil edilmeden yargılamaya devam edilmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 289/1-e ve 280/1-d maddeleri uyarınca hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma kararı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 22/01/2019 tarih ve 2018/307 Esas, 2019/6 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında eşe karşı tasarlayarak öldürme suçundan 5271 sayılı CMK’nın 223/2-b maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, kararın katılanlar ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince duruşma açılarak verilen 20/01/2020 tarih ve 2019/1285 Esas, 2020/68 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca hükmün kaldırılmasına ve sanık ... hakkında eşe karşı tasarlayarak öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 37. maddesi delaletiyle 82/1-a-d, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık müdafii ile katılanlar ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02/03/2021 tarih ve 2020/3076 Esas, 2021/2913 Karar sayılı ilamıyla; sanık ... müdafiinin gerekçe ihtiva etmeyen dilekçe ile süre tutum ve temyiz talebinde bulunduğu, gerekçeli kararın kendisine 02/02/2020 tarihinde tebliğ edildiği, gerekçeli temyiz dilekçesinin ise CMK'nin 295. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal süre geçtikten sonra 14/02/2020 tarihinde verildiği gerekçeleri ile CMK'nın 294. ve 298. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddine, katılanlar ..., ... vekili ve Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyizi üzerine yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 2019/1285 Esas ve 2020/68 Karar sayılı kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 13/04/2022 tarihinde; "Sanık müdafiinin yüzüne karşı 20/01/2020 tarihinde tefhim olunan hükümde CMK'nin 295

..., ... vekili ve Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyizi üzerine yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 2019/1285 Esas ve 2020/68 Karar sayılı kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 13/04/2022 tarihinde; "Sanık müdafiinin yüzüne karşı 20/01/2020 tarihinde tefhim olunan hükümde CMK'nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiği bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligatta da belirtilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın 02/02/2020 tarihinde tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra sunduğu 14/02/2020 tarihli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek bu dilekçe doğrultusunda inceleme yapılması" gerekçe gösterilerek dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;