muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/444, Karar No: 2021/2150, Tarih: 24.05.2021

1-Davacı vekili temyiz istemi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... temyiz istemi yönünden; Dava, kooperatif üyeliğinin tespiti ile kazanç kaybının tahsili istemine ilişkindir. Dosya içerisinde mevcut 13.09.2006 tarihli Asliye Ceza Mahkemesi’ne hitaben yazılmış davacı imzasını taşıyan fotokopi belgedeki beyanlardan davacının kooperatif hisse devri için ödediği bedeli geri aldığını belirterek hem kooperatifi hem de ...’i ibra ettiği anlaşılmaktadır. Davacı tarafından bu ibranamenin sahteliği ile ilgili bir iddiada bulunulmadığı gibi bu konuda bir müracaatı da yoktur. Bu nedenle uyuşmazlığın bu ibra doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.Bu gerekçe doğrultusunda mahkemece davacının üyelik tespitine ilişkin isteminin reddine karar verilmesi doğru olmuş ise de, TBK'nın 132. maddesi gereğince ibra sözleşmesiyle borç tamamen veya kısmen ortadan kalkacağından mevcut ibraname içeriği dikkate alınarak davalı ... hakkında açılan tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent açıklanan nedenlere davalının temyiz itirazlarının kabulü ile... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 2017/2246 Esas, 2018/2151 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının davalı ... yararına BOZULMASINA, davalı ... Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil edilmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, 6100 sayılı HMK 373/1 madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 24.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19260, Karar No: 2015/1239, Tarih: 02.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19260 E.  ,  2015/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ....İlçesi .... Köyü .... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Dosya içerisinde yer alan Gemlik Belediye Başkanlığı'nın 27.03.2013, 26.08.2014 tarihli yazılarında dava konusu taşınmazların bir kısmının 1/1000 ölçekli uygulama imar planı kapsamında, bir kısmının ise 1/5000 ölçekli nazım imar planı alanında kaldığı, etrafının meskûn olmadığı belirtilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmazların 1/5000 ölçekli nazım imar planında kalan kısmı Bakanlar Kurulu Kararının l. maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskûn halde bulunmadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur. Bu nedenle dava konusu taşınmazların 1/1000 ölçekli imar planı ve 1/5000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kalan bölümlerinin yüzölçümleri ayrı ayrı belirlenerek 1/5000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kalan bölümlerinin tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken tamamını arsa olarak değerlendiren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu taşınmazlara somut emsal alınarak incelenen taşınmazın imar parseli olup olmadığı sorularak incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazların bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazların yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiğinin dünüşülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazlara somut emsal alınarak incelenen taşınmazın imar parseli olup olmadığı sorularak incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazların bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazların yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiğinin dünüşülmemesi,

3-2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazların emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmazların ve emsalin belediye ve bulundukları cadde ve sokaklara göre dava tarihi itibarıyla belirlenen emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15437, Karar No: 2015/9459, Tarih: 21.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15437 E.  ,  2015/9459 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı .... ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun temizlik işçilerini kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece “...Davacının, ....nden celp edilen görev tanımı ile ilgili kayıtlardan temizlik personeli olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Zira temizlik personeli dışında görevlerde çalışan işçilerin görevleri farklı şekilde kayıtlarda yer almaktadır. Davacının, çalışmalarında aslolan temizliktir. Bu görevde olan bir kişinin nadiren temizlik işine yakın kısa süreli başka bir iş yapması farklı bir işte istihdam edileceği anlamına gelmeyecektir. Zira farklı görevlerin farklı çalışanlar tarafından ikame edildiği kayıtlarda görülmektedir. Ara sıra getir götür işi yapılması, evrakın bir yerden bir yere götürülmesi gibi işler davacının, farklı alanlarda istihdam edildiği anlamına gelemez. Davacının, ihale ve hizmet ilişkisine uygun şekilde çalıştırıldığı, dolayısıyla iş müfettişi tespitinde yer alan muvazaanın davacı lehine düşünülmesinin mümkün olmadığı belirlenmiş, davacının 6772 sayılı yasa kapsamında kalan davalı kurum işçisi olmadığı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Başkanlığının 21.03.2014 tarih, 2014/10417 esas, 2014/15240 karar sayılı yine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi Başkanlığının 15.05.2014 tarih, 2014/9203 esas, 2014/14029 karar sayılı içtihatlarının da aynı doğrultuda olduğu anlaşılmakla, ...” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Kamu İhale Kurumu ve Sayıştay Başkanlığı'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir

Dosya içinde bulunan,muvazaa tespitine dair iş müfettişi raporlarının davalı ve .... arasında 1.1.2010 tarihinde başlanacak temizlik işleri ile ilgili imzalanan hizmet alım sözleşmesi, yine davalı ve .... ve .... adi ortaklığı arasında 1.11.2008 tarihinde başlanacak temizlik işleri ile ilgili imzalanan hizmet alım sözleşmesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkindir.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkindir.

Somut olayda; öncelikle davacının yukarıda değinilen muvazaa tespiti yapılan dönemde muvazaa tespitinde adı geçen şirketlerde çalışması bulunduğu anlaşılmaktadır ki; bu dönemle ilgili olarak davacı tarafça açılan davada Mahkemece muvazaa tespiti yapılmakla ilave tediye alacağına hükmedilmiş ve söz konusu karar Yargıtay 9. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmiştir. Bu tarihten sonra da davacı davalıya ait işyerinde benzer şekilde çalışmasını sürdürmüştür. Davacı tarafça anılan mahkeme kararında sonraki çalışma dönemine dair ilave tediye alacağı talep edilmektedir. Kesinleşmiş yargı kararı ile muvazaa olgusu ortaya konmuş ve davacı benzer şartlarda çalışmasına devam ediyor olmakla muvazaa tespitine dair karar Mahkemeyi bağlar. Davacının ne tutarda ilave tediyeye hak kazandığı belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13558, Karar No: 2017/6237, Tarih: 03.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13558 E.  ,  2017/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Ret

Sanıkların 2006 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri iddiası ile açılan kamu davasında, "sanıklar hakkında aynı suç tarihlerini içerir aynı eylem, aynı konu ve aynı iddianame" olduğundan bahisle Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/58 Esas sayılı dava dosyası esas alınarak mükerrer yargılama nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, dosyada mevcut evraklar incelendiğinde Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/58 Esas sayılı dosyasına ilişkin 02/12/2011 tarihli iddianame ve 10/04/2014 tarihli duruşma tutanağı örneği dışında bir belgenin dosya arasına usulünce alınmadığı için eldeki belgelerle mükerrer yargılama yapılıp yapılmadığının anlaşılamadığı, haricen uyap üzerinden yapılan sorgulamada sanıklar hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/56518 Esas numaralı ve 02/12/2011 tarihli iddianamesiyle 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığı, anılan mahkemenin 09/09/2014 tarihli ve 2012/58 Esas 2014/458 Karar sayılı kararı ile 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan temyiz incelemesine konu Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/107 Esas sayılı dosyasından bahisle mükerrer yargılama nedeniyle davanın reddine karar verildiği, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'da olduğunun anlaşılması karşısında; Bakırköy 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/58 Esas sayılı dava dosyasının akıbeti araştırılıp mümkünse bu dava dosyası ile birleştirilmesi, aksi halde gerekli evrakların onaylı suretleri dosya arasına alınıp mükerrer yargılama yapılıp yapılmadığı denetime olanak verecek şekilde tespit edildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3154, Karar No: 2009/5455, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3154 E.  ,  2009/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 01.05.2006 tarihli düzenleme şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacı arsa sahibi kendisine sözleşmeye aykırı şekilde kararlaştırılandan daha eksik alanda bağımsız bölüm teslim edildiğini ileri sürerek tazminat talep etmiş, davalı yüklenici davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 5. maddesinde, davacı arsa sahibine yapılacak binadan zemin kat güney-batı-doğu cepheli bir adet normal daire verileceği ve verilecek daire ile üst katlardaki diğer dairelerin genişliğinin aynı olacağı kararlaştırılmıştır. Mahkemece yargılama sırasında keşfen alınan bilirkişi raporunda dava konusu edilen dairenin bir üst kattaki normal daireye göre 5.45 m² daha küçük yapıldığı belirlenmiş ve bu sebeple davacının 2.480,00 TL zarara uğradığı hesaplanmıştır.

Arsa payı karşılığı sözleşmeler taraflarına karşılıklı olarak hak ve yükümlülükler öngören sözleşmelerdendir. Bu tür bir hukuki ilişkide, arsa sahibi kendisine ait arsayı veya arsa payını yükleniciye devretmeyi, yüklenici de devralacağı bu arsa karşılığında yapacağı inşaattan arsa sahibine bağımsız bölüm vermeyi taahhüt eder. Yani bahsedilen edimler karşılıklılık arzeder. Aksi takdirde sebepsiz zenginleşme halinin gerçekleşeceği tabiidir. Somut uyuşmazlıkta da davacı arsa sahibine devretmeyi taahhüt ettiği arsa payına karşılık, nitelikleri açıklanan bir bağımsız bölüm verileceği sözleşme ile ifade edilmiş olmakla, yüklenici ahde vefa kuralı gereğince edimini bu hükme uygun olarak yerine getirmek ve belirlenen ölçülerdeki daireyi arsa sahibine teslim etmek zorundadır. Aksi takdirde davacı arsa sahibinin zararlarını BK’nın 96. maddesi uyarınca gidermekle yükümlüdür. Yapılan yargılama sonucu davalının bahsi geçen edimini ihlal ettiği sabit olmakla bilirkişi raporunda hesaplanan bedele hükmedilmesi gerekirken mevcut uyuşmazlığın mahiyetine uygun düşmeyen bazı gerekçelerle yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru olmamış, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6788, Karar No: 2012/6031, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6788 E.  ,  2012/6031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı ... ve davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ...’nin, davalı ...’in sürücüsü olduğu araç içerisinde yolcu olarak bulunmakta iken davalı ...’ın sürücüsü olduğu araç ile çarpışması sonucu meydana gelen kazada yaralandığını, her iki aracın da davalı ... Sigorta'ya ZMSS poliçesi ile sigortalı olduğunu belirterek kaza nedeniyle yapılan tedavi ve yol giderleri ile kazanç kaybı toplamı olan 5.000 TL maddi tazminat ile 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Sigorta vekili, manevi tazminat talebi ile sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının sakatlığı bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının sakatlığı bulunmadığını ve kazada asli kusurlu olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacının maddi tazminat taleplerinin reddine, davalı ... yönünden manevi tazminat talebinin reddine, diğer davalılar için manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.500 TL manevi tazminatın davalı ...’dan, 5.000 TL manevi tazminatın davalı ...’den tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... ve davalı ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK.nun 47.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır. Amacı olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın yüksek olduğu görülmüş olup, hakkaniyete uygun manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve davalı ...’in sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve davalı ...’in temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... ve Zafer'e geri verilmesine 10.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.