muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10657, Karar No: 2019/1420, Tarih: 21.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/10657 E.  ,  2019/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıların ...Acil Yardım ve Travmatoloji Hastanesinde görev yaptıkları dönemde 21.06.2010 tarihli inceleme raporuna göre, 2009 yılında sekiz ay (ocak, şubat, mart, mayıs, eylül, ekim, kasım, aralık), 2010 yılında iki ay (ocak ve şubat) boyunca döner sermaye ek ödemeleri tutarlarının mevzuata göre dağıtılabilecek en fazla tutarlardan daha fazla olması nedeni ile davalılara fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini, belirtilen dönemlerde görev yapan gerçekleştirme görevlilerinin ise kamu zararına neden olduklarından tahsil edilmeyen tutarların fazla ödeme yapılan çalışanlarla birlikte sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 9.822,44 TL'nin sorumlulukları oranında davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar, bu tür yapılan ödemelere af getirildiğini, kamu zararının bulunmadığını, fazla ödemeye ilişkin bedelin hangi yöntemle hesaplandığının belli olmadığını, uygulanan faizin ve vergi oranlarının açıkça belirtilmediğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporunda kamu zararının oluşmadığının belirtildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davalılara yersiz ödenen miktarın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsili istemine ilişkindir.

Borçlar Kanununun konuya ilişkin 61 vd. maddelerindeki düzenlemelere göre, sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir.

Sebepsiz zenginleşme, bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı, geri verme borcu altındadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda mali müşavir bilirkişi; davaya konu inceleme raporunun ekinde bulunan ve dağıtılabilecek maksimum döner sermaye tutarının nasıl ve ne şekilde hesaplandığının açıklanmasının gerektiğini, çünkü rapor içerisinde yapılan hesaplamalar ve açıklamalar çerçevesinde ilgili kurumda görevli personele dağıtılan döner sermeye gelirinde mevzuata aykırı olmadığı ve ilgili hükümlere uyulduğunun belirlendiği böylece dağıtılan döner sermaye ek ödeme tutarından dolayı kamu zararının oluşmadığını belirttiği görülmüştür.

Böylece, Hükme esas alınan mali müşavirin hazırladığı bilirkişi raporunda, mevcut bilgi ve belgelerden kamu zararının bulunmadığını ancak inceleme raporu hazırlayanların fazla ödeme yapıldığı sonucuna nasıl ulaştığının açıklanması gerektiğini belirtmesine rağmen mahkemece bu hususun araştırılmadığı ve raporun bu haliyle eksik olduğu anlaşılmakla, söz konusu eksiklik giderilmeden hüküm tesisi yoluna gidilmesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece, yukarıda anılan maddi ve hukuki olgular göz önüne alınarak; davacı kurumdan gerekli bilgi, belge ve açıklamalar istenildikten sonra denetime ve hüküm kurmaya elverişli, bilimsel verilere uygun şekilde dava konusunda uzman emekli Sayıştay denetçisinden davacı tarafın önceki rapora itirazlarını da karşılayacak şekilde rapor alınmalı ve hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün HUMK’nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11884, Karar No: 2016/6764, Tarih: 25.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/11884 E.  ,  2016/6764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yanında yer alan ve kimliği tespit edilemeyen diğer şahsın suça konu çantayı alıp kaçtığının ve yakalanamadığının anlaşılması karşısında suçun tamamlanmış olduğu gözetilmeksizin teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Suçta kullanılmayan, taşınması ve bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen adli emanetin 2008/4860 sırasında kayıtlı bıçağın, müsaderesine karar verilmesi,

2) Sanık hakkında verilen hapis cezası para cezasına çevrilirken; 1 gün karşılığı 30 TL olarak takdir edilirken uygulamanın yasal dayanağı olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi hükümde gösterilmeyerek 5271 sayılı yasanın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hükümden müsadere kararının verildiği fıkranın çıkartılmasına, adli emanetin 2008/4860 sırasında kayıtlı bıçağın sahibine iadesine ve hükmolunan hapis cezasının paraya çevrilmesi nedeniyle yapılan uygulamaya "5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1657, Karar No: 2012/1906, Tarih: 20.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1657 E.  ,  2012/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in atılı suçlardan beraatine, diğer sanıklar ... ve ...'in ise reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından mahkûmiyetlerine dair Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2005 gün ve 2004/126 Esas, 2005/323 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanıkların işledikleri kabul edilen suçların 765 sayılı TCK.nın 430/2 ve 416/3. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, karar tarihi olan 07.12.2005 ile mahkemece sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 18.05.2004’ten itibaren inceleme tarihine kadar bu sürelerinin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3927, Karar No: 2023/6026, Tarih: 07.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/3927 E.  ,  2023/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1666 E., 2023/376 K.

...

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm

kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/87 E., 2022/627 K.

Taraflar arasındaki evlilik birliğine hakimin müdahalesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin boşanma davası açtığını, davanın reddine karar verildiğini, tarafların boşanma davası süresince ayrı kaldıklarını, tarafların ortak hanesinin olmadığını, müvekkilinin bu sebeple ev tuttuğunu ve bu evde ikamet ettiğini, davalı kadını ortak konuta davet ettiğini, kabul etmezse ortak belirleyecekleri ortak konutta yine bir araya gelmek istediğine dair PTT aracılığı ile davalının iş yerine bildirim gönderdiğini, davalıya tebliğ edildiğini, taraflar arasında ortak hanenin belirlenmesinde çekişme olduğundan dolayı müvekkilinin hali hazırda ikamet ettiği ... Mahallesinde bulunan konutun ortak hane olarak belirlenmesine, Mahkeme aksi kanaatte ise uygun koşullarda başka bir konutun ortak hane olarak belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davada müvekkiline yönelik iddiaların asılsız ve soyut olduğunu, müvekkilinin ortak çocuklarla beraber yaşadığını, çocukların eğitimini sürdürdüğünü, müvekkilinin çocuklara bakmak ve evin geçimini sağlamak için çalışmak zorunda olduğunu, ev eşyalarınında bu evde mevcut olduğunu, davacı yanca açılan davanın reddine karar verilmesini, ortak hanenin müvekkilinin yaşadığı ... Mahallesindeki ev olarak belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların boşanma davasının reddedildiğini, fiilen ayrı yaşadıkları, ortak çocukların davalı anne ile birlikte yaşadığı, davacının tuttuğu ev ve davalının yaşadığı evde keşif yapıldığı ve davacının tuttuğu evin eski bir binada küçük ve eşyaları yetersiz olan eşi ve iki kızının yaşayabileceği bir ev olmadığı, davacının ailesinin evine yakın olduğu, davalının ortak çocuklarla birlikte yaşadığı evin fiziki koşullarının iyi olduğu, tarafların ailecek yaşayabilecekleri uygun bir konut olduğu hususunun tespit edildiği gerekçesi ile davacının "..." adresinde bulunan konutun ortak hane olarak belirlenmesi talebinin reddine, davalının ikamet ettiği "... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ..." adresinde bulunan konutun ortak konut olarak tespitine, alınması gerekli 80,70 TL karar ve ilam harcı ile 80,70 TL başvuru harcı olmak üzere toplam 161,40 TL başlangıç harçlarının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına, davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 9.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle, terditli dava açıldığını, Mahkemece hem ret kararı verildiğini hem de taleplerinin kabul edildiğini, aleyhlerine yargılama harç ve giderleri yükletilmesinin usule aykırı olduğunu, müvekkilinin yaşadığı evin ortak konut olarak yeterli olduğunu, davanın kabulü koşullarının oluştuğunu belirterek hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehlerine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle, terditli dava açıldığını, Mahkemece hem ret kararı verildiğini hem de taleplerinin kabul edildiğini, aleyhlerine yargılama harç ve giderleri yükletilmesinin usule aykırı olduğunu, müvekkilinin yaşadığı evin ortak konut olarak yeterli olduğunu, davanın kabulü koşullarının oluştuğunu belirterek hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehlerine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının talebinin Sürsürü Mahallesinde bulunan konutun ortak hane olarak belirlenmesi, olmadığı takdirde ise uygun koşullarda başka bir konutun ortak hane olarak belirlenmesi istemine ilişkin olduğu, Mahkemece yapılan keşifler neticesinde davalının ikamet ettiği "... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ..." adresinde bulunan konutun ortak konut olarak tespitine karar verilmek suretiyle davacının terditli taleplerinden birinin kabul edildiği, Mahkemece davacının terditli talebi gözetilmeksizin, davanın reddine karar verilmesi ve buna bağlı olarak da davalı yararına yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının "... " adresinde bulunan konutun ortak hane olarak belirlenmesi talebinin reddine, davacının "uygun koşullarda başka bir konutun ortak hane olarak belirlenmesi" talebinin kabulü ile davalının ikamet ettiği "... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ..." adresindeki konutun ortak konut olarak tespitine, alınması gerekli 179,90 TL karar ve ilam harcı ile 80,70 TL başvuru harcı olmak üzere toplam 260,60 TL'nin davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına, davacı tarafından karşılanan 373,00 TL yargılama giderinin davalından alınarak davacıya verilmesine, davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 9.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekil temyiz dilekçesinde özetle, tarafların ayrı yaşadığını, ortak çocukların babalarının ortak konuta gelmesini istemediğini, davacının eşinin yaşadığı konutu ortak konut olarak belirleme talebini kabul etmediklerini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının hükmün tamamı yönünden bozulması talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hakimin evlilik birliğine müdahalesi davası olup, uyuşmazlık davalı kadın ve ortak çocukların yaşadığı konutun ortak konut olarak belirlenmesinin ve müdahalenin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hakimin evlilik birliğine müdahalesi davası olup, uyuşmazlık davalı kadın ve ortak çocukların yaşadığı konutun ortak konut olarak belirlenmesinin ve müdahalenin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun’un 195 inci maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2012/19608, Karar No: 2012/23901, Tarih: 20.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/19608 E.  ,  2012/23901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının ödemekte olduğu 800 TL. yoksulluk nafakasının 150 TL.’ye indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile,aylık nafakanın 400 TL.’ye indirilmesine karar verilmiştir. Taraflar yaptıkları protokol gereği TMK'nun 166/3 madde hükmü gereğince boşanmışlardır. Bu durumda yapılan protokol hukuki niteliği itibariyle Türk Medeni Kanunun hükümlerinden kaynaklanmakta ise de; genel sözleşme hükümlerine tabidir. Böylece kanunun, emredici nitelikte kamu düzeni ve genel ahlaka aykırı saymadığı hususlarda taraflar serbest iradeleriyle sözleşme yapabileceklerdir (BK. Md.19). Aynı zamanda sözleşenler ifanın her yıl ne miktarda ve ne şekilde bir artışla yapılacağını da kararlaştırabilirler. Nitekim taraflar arasında yapılan protokol ile ödenecek nafaka miktarı kararlaştırılmış ve bu anlaşma boşanma davasında mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına uygun bulunmuş verilen karar kesinleşmiştir.

TMK'nun 176/4.maddesi hükmü ile; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir " düzenlemesi getirilmiştir.Anılan yasal düzenlemeye göre, iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu sağlaması gerekmektedir. Nafaka iradı, tarafların yaptıkları sözleşmeye dayansa bile indirilebileceği gibi tamamen de kaldırılabilir. Ancak sözleşme ile kararlaştırılmış ve hakim tarafından onaylanmış olan iradın, yasada aranan şartlar gerçekleşmeden tamamen kaldırılmasını ya da indirilmesini istemek hakkın kötüye kullanılması mahiyetindedir.

Taraflar nafaka miktarını protokol ile başka bir anlatım ile "sözleşme" ile kararlaştırmışlardır. O nedenle taraflar arasındaki hukuki uyuşmazlıkta Borçlar Kanununun uygulanması zorunluluğu bulunmaktadır.Sözleşmeye hakim olan sözleşmeye bağlılık kuralı ile MK.nun 176/4 hükmünün birlikte uygulanması icap eder. Bu halde, edimler arasındaki denge, umulmadık gelişmeler yüzünden sonradan ciddi olarak bozulacak olursa müdahale gerekebilir. Bu bakımdan nafaka miktarı gözetildiğinde hakimin müdahalesini gerektiren bir durumun varlığından söz edilemez. Somut olayda, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılmasında davacının bankadan emekli olduğu, aylık 1400 TL. emekli maaşının olduğu, ailesi ile birlikte oturup,kira ödemediği, davalının ise ev hanımı olup, 300 TL. kira ödediği anlaşılmaktadır. Kaldı ki, anlaşmalı boşanma davasının üzerinden de bir yıllık bir süre geçmiştir. Günümüz ekonomik koşullarına göre davalının aldığı nafaka ile geçinmesi ancak mümkün olabilecektir.Hatta ödediği kira da düşünüldüğünde. çalışması da zorunluluk arz edecektir.Bu nedenle, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine aykırı olacak şekilde nafakanın indirilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17135, Karar No: 2018/11143, Tarih: 19.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17135 E.  ,  2018/11143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmanın hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına ve mağdurun hayatını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu anlaşılmakla, birden fazla nitelikli hal ihlal eden sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 61. ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi de gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.