muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4954, Karar No: 2011/4914, Tarih: 28.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4954 E.  ,  2011/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük 2. Asliye (Aile Mah. Sıf.) Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ( ... 'nın velisi) aleyhine 25/07/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, etkili eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının oğlunun da aralarında bulunduğu kişiler tarafından dövülüp yaralanması nedeniyle uzun süre okula gidemediğini, üniversite sınavından önce meydana gelen olay nedeniyle sınavda başarısız olduğunu, omzunda kalan yara izi nedeniyle polis ve askeri okul sınavlarına giremediğini belirterek, davalının 10.000,00 TL manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Yerel mahkemece, olaya karışan diğer kişiler hakkında açılan tazminat davasında kabul edilen manevi tazminat tutarı ile çifte ödeme (tahsilde tekerrür) oluşturmamak koşulu ile istemin kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın meydana geldiği tarih, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır.

Dava konusu olayın meydana geldiği tarih, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7986, Karar No: 2022/16184, Tarih: 05.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7986 E.  ,  2022/16184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, hükmün tefhim edildiği 25.02.2016 tarihinde Yalvaç T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu ve kararın yasa yolu bildiriminde suça sürüklenen çocuğa CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun 07.04.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun suça konu iş yerine hırsızlık amacıyla gece vakti girmesi şeklindeki eylemine uyan, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/3 maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 14.07.2015 olan mahkumiyet kararı tarihi ile inceleme konusu olan 30.03.2021 karar tarihi arasında dolduğu gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5438, Karar No: 2024/9247, Tarih: 29.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5438 E.  ,  2024/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2479 E., 2024/51 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/602 E., 2023/254 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan ilk yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Diğer taraftan katılma yoluyla temyiz hakkı, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlı bir hak olup temyiz talebinde bulunan tarafın kendisi yönünden temyizi kabil bir karara karşı kanuni süresi içerisinde temyiz yoluna başvurmuş olması koşulu ile sınırlandırılmıştır.

Dosya içeriğine göre, reddedilen ve davacı tarafça temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuruna göre 81.177,51 TL olup belirtilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Davacı tarafın temyiz dilekçesi Dairemizce esasa girilmeden reddedildiğinden; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 348 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davalı tarafın katılma yolu ile temyiz isteminin de reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11093, Karar No: 2014/11854, Tarih: 12.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/11093 E.  ,  2014/11854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden annesinden kalan sigorta maaşını alabilmek için 15.2.2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK“dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir

kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11323, Karar No: 2014/4753, Tarih: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11323 E.  ,  2014/4753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez), şantaj (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez), sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ...'in zincirleme şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçudan mahkûmiyetine, şantaj suçundan beraatine; sanık ...'in çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine; sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14.03.2013 tarihli celseye ilişkin tutanakta katip imzasının bulunmaması mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...'in, sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine yardım eden olarak katıldığı kabul edildiği halde sanık ... hakkında TCK.nın 109/3-b maddesinin uygulanması, aynı maddenin (f) fıkrasının uygulanması sebebiyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile şantaj suçundan kurulan beraat hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile şantaj suçundan kurulan beraat hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;

Mağdurenin soruşturma aşamasındaki sanık ...'in, sanık ... ile yaşadıklarını ailesine ve arkadaşlarına söylemekle tehdit etmek suretiyle cinsel ilişkiye girdiğine dair beyanları, sanık ...'in özellikle kolluk ve 04.01.2011 tarihli cumhuriyet savcılığı ifadelerinde sanık ...'ın kendisine mağdure hakkında web kamerasında soyunduğunu hatta annesinin de bu işi yapıyor dediğini, mağdurenin evinde cinsel ilişkiye girdiğini ve cep telefonunda bulunan çıplak resimlerini de kendisine göstermesi üzerine, sanık ...'dan mağdurenin cep telefonunu alıp onu aradığını ve sen böyle böyle yapıyormuşsun tanışalım dediği şeklindeki anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre; sanık ...'in mağdureyi ... ile yaşadıklarını ailesine ve arkadaşlarına söylemekle tehdit ederek onu hukuka aykırı şekilde hürriyetinden yoksun kıldığı ve bu tehdit altında ve zorla 23.04.2010 tarihinde cinsel ilişkiye girdiği, 20.05.2010 tarihinde de çocuğun basit cinsel istismar suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında zincirleme şekilde cinsel istismar suçundan verilen cezanın TCK.nın 103/4. maddesi gereğince artırılmaması ve ayrıca cinsel istismar suçunun tehdit unsurunu oluşturması nedeniyle sanık ... hakkında sübuta eren şantaj suçundan karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kuruluken suç vasfında yanılgıya düşülerek, TCK.nın 109/2. maddesi yerine 109/1. maddesi ile hüküm kurulması ve sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında 23.04.2010 ve 20.05.2010 tarihlerinde mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığının anlaşılması karşısında cezasından TCK.nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini ve ayrıca sanık ...'in, sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine yardım eden olarak katıldığı kabul edildiği halde sanık ...'in cezasından TCK.nın 109/3-b maddesi gereğince artırım yapılması,

Kanuna aykırı, Sanık ... ve müdafii, katılan ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17263, Karar No: 2023/7232, Tarih: 10.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/17263 E.  ,  2023/7232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/441 Esas, 2021/276 Karar

SUÇ : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2021 tarihli kararı ile hükümlü ...'nün 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1. maddesine aykırılık suçundan 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hükmün istinaf edilmeksizin 01.06.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2021 tarihli ve KYB-2021/105577 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2021 tarihli ve KYB-2021/105577 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"6136 sayılı Kanun’un 4/1. maddesinde yer alan, “Ülke içinde kama, hançer, saldırma, şişli baston, sustalı çakı, pala,..., kasatura, süngü, sivri uçlu ve oluklu bıçaklar, topuz, topuzlu kamçı, boğma teli veya zinciri, muşta ile salt saldırı ve savunmada kullanılmak üzere özel nitelikteki benzeri aletlerin yapımı yasaktır.” şeklindeki ve 15/1. maddesinde yer alan, “Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak 4 üncü maddede yazılı olan bıçak veya diğer aletleri veya benzerlerini satanlar, satmaya aracılık edenler, satın alanlar, taşıyanlar veya bulunduranlar hakkında altı aydan bir yıla kadar hapis ve yirmibeş günden az olmamak üzere adlî para cezasına hükmolunur.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, 17/12/2019 tarihli uzmanlık raporuna göre, toplam uzunluğu 7 cm olan muştayı bulundurmaktan ibaret somut olayda, sanığın eyleminin anılan Kanun'un 15/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Kanun'un 13/1. maddesi tatbik edilerek yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlenmiştir.

2. İnceleme konusu olay; hükümlünün kullandığı araçta 17.12.2019 tarihli uzmanlık raporuna göre, 6136 sayılı Kanun kapsamında muşta bulundurmak suretiyle aynı Kanun'un 15/1. maddesinde düzenlenen suçu işlediği iddiasına ilişkindir.