muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/248, Karar No: 2024/5682, Tarih: 18.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/248 E.  ,  2024/5682 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/102 E., 2023/111 K.

KATILANLAR: ..., ...

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2016/61 Esas, 2016/204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 57. maddesi uyarınca güvenlik tedbiri uygulanmasına, karar verilmiştir.

2. Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2016/61 Esas, 2016/204 Karar sayılı kararının katılan ...... vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.01.2021 tarihli ve 2020/4957 Esas, 2021/305 Karar sayılı kararı ile "Sanığın savunmasında, psikolojik herhangi bir sorununun bulunmadığını söylemiş olması, sanığın akıl hastalığına dair dosyaya yansıyan başkaca bir bilgi ve belge bulunmaması karşısında, Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, ilgili ihtisas kurulunca ceza ehliyetinin belirlenmesi, raporlar arasında çelişki bulunması halinde Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor alınması gerekirken, Adana Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden 10 günlük gözlem sonucu psikotik bozukluk tanısını içeren rapora dayanılarak eksik inceleme ile karar verilmesi yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2021/102 Esas, 2023/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Muhammed...'e karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-e, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin süre tutum dilekçesi sunmakla yetindiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri özetle; sanık hakkındaki akıl hastalığına ilişkin raporun hatalı olduğuna, suç vasfına, haksız tahrike, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin süre tutum dilekçesi sunmakla yetindiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri özetle; sanık hakkındaki akıl hastalığına ilişkin raporun hatalı olduğuna, suç vasfına, haksız tahrike, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile katılan ...... ve ailesinin aynı mahallede ikamet ettikleri, olay tarihinde katılanın yanında kuzeni de olduğu halde evlerine yakın olan yolda yürümekteyken, sanığın elinde bıçak ile katılan ve kuzeninin yanına geldiği ve katılan tarafın anlam veremediği birtakım sözler sarf etmek suretiyle katılan ve yanındaki kuzenine doğru bıçakla saldırdığı, katılanın ilk etapta sözlü olarak karşılık vermeye çalıştığı, bu çerçevede engel olmaya yönelik hamlelerde bulunduğu, buna rağmen sanığın elindeki bıçakla saldırmaya devam ettiği, en nihayetinde bu sallanılan bıçağın katılanın boğaz kısmında kesiye sebebiyet verdiği, katılanın sol submandibular bölgesindeki 7 cm'lik tam kat kesiye neden olan yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu olayda;

2. Sanığın katılan ......'in boğaz bölgesini hedef alması, burada 7 cm uzunluğunda tam kat kesi oluşturması, kesildiği takdirde kısa sürede ölüme neden olacak karotis (şah) damarının bu bölgede oluşu, suçta kullanın bıçağın öldürmeye elverişliliği ile katılanın yaralanmayla birlikte sanığın elinden tutarak olay yerinden kaçması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kurulu tarafından düzenlenen raporda sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirlendiği, eyleme uyan suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından, bozma üzerine kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2021/102 Esas, 2023/111 Karar sayılı kararında katılan ...... vekili, sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ...... vekili, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8289, Karar No: 2017/13893, Tarih: 30.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/8289 E.  ,  2017/13893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması uygun görülmüştür.

I-) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Suça sürüklenen hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmüne karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2011 tarih, 2011/356-272 E-K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık hakkında düzenlenen iddianamede yanılgı ile sanık hakkında uygulanması istenen bir indirim hükmünün sanık aleyhine olacak şekilde uygulanmaması sanığa ek savunma hakkı verilmesini gerektirmeyeceğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında iddianamede 07.09.2010 tarihli hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesinin uygulanması talep edilmiş olduğu halde; anılan maddenin uygulanmama ihtimaline binaen suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmeden uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun 07/09/2010 tarihinde mağdurun iş yerine girerek içerideki çekmeceden 855 TL nakit parayı çaldığı, 25.09.2010 günü ise gece vakti yine aynı mağdura ait aynı iş yerinin camını kırmak suretiyle içeriye girip çalabileceği değerli bir şey bulamadığı için iş yerinden her hangi bir şey almadan çıkması şeklinde gerçekleşen somut olayda, sanığın aynı mağdura karşı aynı suç işleme kararı altında eylemlerini gerçekleştirmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği ve cezanın nasıl belirleneceği noktasında Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21.05.2013 tarihli 2013/1543-257 E.-K. Sayılı kararında belirtildiği üzere; biri tamamlanmış diğeri teşebbüs aşamasında kalan her bir suç için ayrı ayrı uygulama yapılarak sonucuna göre hangi suç daha ağır cezayı gerektiriyor ise o suç üzerinden cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde iki ayrı suç kabul edilmek suretiyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğun 25.10.2010 tarihli teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman diliminde saat 23:00 sıralarında işlediği halde hakkında kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/806, Karar No: 2014/15199, Tarih: 01.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/806 E.  ,  2014/15199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/471-2013/661

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davacının hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 1419 ada 175 parsel sayılı avlulu kerpiç ev vasıflı taşınmazın Süleyman A...dına kayıtlı iken 23.9.1990 tarihinde ölümü üzerine 4.4.2013 tarihinde 1/2 payının davacı Çetin, 1/2 payının davalılardan Neriman adlarına tescil edildiği, Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1990/1169 E. 1990/1063 K. sayılı hasımsız veraset ilamına göre, Süleyman A.n mirasının sekiz pay kabul edilerek iki payının eşi Havva Aktaş'a, üçer payının çocukları Çetin ve Neriman'a aidiyetine karar verildiği, Havva A.'n 21.11.1998 tarihinde ölümünden sonra alınan Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1062 E. 2013/1234 K. sayılı hasımsız mirasçılık belgesine göre ise Süleyman A... mirası onaltı pay kabul edilerek yedişer payın davacı Çetin ve davalı Neriman'a, birer payın ise Havva'nın önceki evliliğinden olan çocukları davalılar Yaşar ve Nesrin'e ait olduğunun tespitine karar verilmiştir. Davacının, hatalı mirasçılık belgesine göre yapılan intikal işleminin yolsuz olduğu iddiasına dayalı olarak tapu kaydının iptali ile Eskişehir 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1062 E.1234 K. sayılı veraset ilamında yazılı hisseler nispetinde tapuya tescili talebiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Gerçekten de; dava konusu taşınmazın intikalinde esas alınan 1990/1169E.1063K. sayılı mirasçılık belgesinde anne Havva, çocukları Çetin ve Neriman'ın mirasçı olarak gözüktüğü halde, belge tapuya götürüldüğünde anneleri Havva'nın dikkate alınmayarak sadece çocuklar Çetin ve Neriman adına 1/2'şer paylarla tescil edildiği sabittir.

Tapu Sicil Tüzüğünün 74.maddesine göre Tapu Müdürlüğüne ibraz edilen mirasçılık belgesinde anne ve çocuklar olduğu halde sadece çocuklar adına tescil tüzüğe aykırı olup iddianın açıklanan içeriği itibariyle, davanın yolsuz tescil nedenine dayalı olarak açıldığı kuşkusuzdur. Bu durumda, davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu tartışılamayacak derecede açıktır.

Hal böyle olunca, işin esasına girilerek, davacıya hasımlı mirasçılık belgesi alması için olanak tanınması ve sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, işin esasına girilerek, davacıya hasımlı mirasçılık belgesi alması için olanak tanınması ve sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.10.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı; Murisin ölümü üzerine alınan 1990/1169 E sayılı veraset ilamı ile mirasçıların anne Havva ve çocuklar Çetin ve Neriman olduğunu, tapu idaresince anne Havva dikkate alınmadan mirasçılar yalnız iki çocukmuş gibi intikal yapılarak 175 parselin 1/2şer pay itibariyle Çetin ve Neriman adına tescil edildiğini, Havva A...ın ölümü üzerine alınan 2013/1062 E sayılı veraset ilamı ile muris Süleyman'ın mirası 16 pay kabul edilerek 7 payının Çetin, 7 payının Neriman ve birerden 2 payının da Havva'nın önceki evliliğinden olma çocukları Yaşar ve Nesrin'e ait olduğunun belirlendiğini, yapılan intikalin hatalı mirasçılık belgesine dayandığını belirterek doğru veraset ilamındaki paylar oranında kendi adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile davalılar adına payları oranında tescilini talep etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece davacının hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Daire çoğunluğunca; "davanın yolsuz tescil nedenine dayalı olarak açıldığı kuşkusuzdur. Bu durumda, davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu tartışılmayacak derecede açıktır." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Somut uyuşmazlıkta çözümlenmesi gereken husus davacının dava açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığı hususudur. Zira hukuki yarar 6100 sayılı HMK nın 114/1-h maddesi gereğince dava şartıdır. Dava şartı davanın her aşamasında resen dikkate alınmalıdır.(115/1)"Davacının, bir davayı açmakta hukuki yararı (menfaati) bulunmalıdır. Buna hukuki korunma ihtiyacı da denir. Yani davacının mahkemeden hukuki korunma istemesinde korunmaya değer bir yararı olmalıdır.

Davacının dava hakkına sahip olması, dava açabilmesi için yeterli değildir. Bundan başka, davacının dava açmakta hukuki bir yararının bulunması gerekir; yani dava hakkı hukuki yarar ile sınırlıdır. Dava açmakta hukuki yararı olmayan kişi, Devletin mahkemelerini(davası ile) gereksiz yere uğraştıramaz.

Davacının dava açmaktaki yararı hukuki olmalıdır; ideal veya ekonomik yarar yalnız başına yeterli değildir. Davacı hakkına kavuşmak için mahkemenin kararına muhtaç bulunmalıdır.

Davacının dava açmaktaki hukuki yararının, korunmaya değer bir yarar olması gerekir. ...

Davacının dava açmaktaki yararı hukuki olmalıdır; ideal veya ekonomik yarar yalnız başına yeterli değildir. Davacı hakkına kavuşmak için mahkemenin kararına muhtaç bulunmalıdır.

Davacının dava açmaktaki hukuki yararının, korunmaya değer bir yarar olması gerekir. ...

Davacı, mahkemeye baş vurup bir ilam almadan başka bir yol ile de hakkına aynı güvenle kavuşabilecek ise , artık dava açmakta hukuki yararı yoktur."(Prof.Dr. Baki Kuru, Prof. Dr. Ramazan Arslan, Prof.Dr. Ejder Yılmaz Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı 2011 Baskı)

Somut uyuşmazlığa dönecek olursak; davacı kendi adına intikalen fazla tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalılar adına tescilini istemektedir. Kendi adına bir hak talep etmemektedir. Ortada davacının "hukuki korunması"nı gerektiren bir durum yoktur. Davacının manevi açıdan rahatsız olması hukuki menfaat kapsamında değerlendirilemez. Hukuki menfaat olması için davacının başka yollarla elde edemediği bir yararını mahkemeden istemesi gerekir.

Bu davada davacının yapması gereken davalılara haklarını vermek için usulünce tapu sicil memuru huzuruna davet etmektir. Davacı bu yönde bir işlem yapmamıştır.

Eğer davacının ileride aleyhine dava açılabileceği bunun sonucunda da yargılama giderlerine Mahkum olacağı düşünülse dahi bu durumda da HMK 329.maddesi gereğince kötüniyetle dava açılması halinde de davalı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği gibi davacı aleyhine disiplin para cezasına dahi hükmedilebilecektir.

Sonuç itibariyle, davacının bu davada korunmaya değer bir hukuki menfaati bulunmadığı için dava şartı yokluğundan davanın reddine yönelik yerel mahkeme kararının onanması gerekirken aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/7365, Karar No: 2012/7027, Tarih: 30.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/7365 E.  ,  2012/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, belgesiz alımlarını sahte faturalarla belgelendirmek suretiyle Katma Değer Vergisi ziyaına sebebiyet verdiği iddiasından ibaret olayda; 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359. maddesinin (a) ve (b) fıkralarında “sahte belge” ve “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgenin” tanımlanış şekline ve yerleşik uygulamaya göre eylemin “sahte fatura kullanmak” suçunu oluşturacağı gözetilmeden, bilirkişi kurulunun eylemin “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanmak” suçunu oluşturacağına dair isabetsiz görüşü esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi, yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2002 takvim yılı hesaplarının sadece katma değer vergisi yönünden incelenmiş olmasına ve kullanılan son fatura tarihine göre 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 41 ve 45. maddeleri gereğince suç tarihi 26.01.2003 olacağından, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13552, Karar No: 2014/10795, Tarih: 17.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13552 E.  ,  2014/10795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/131164

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/02/2012

NUMARASI : 2012/66 (E) ve 2012/117 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda, hırsızlık suçunun işleniş biçimine göre uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak "suçun işleniş biçimi, sanıkların kastlarının ağırlığı, saikleri ” şeklinde yetersiz gerekçe ile ve yasadaki soyut ifadenin tekrarlanması suretiyle temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Sanık U.. Ö.. müdafii ve sanık A.. D..’ un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.