muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/752, Karar No: 2021/1687, Tarih: 16.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2021/752 E.  ,  2021/1687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

4. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.02.2021 tarihli ve 2017/11-17 E., 2021/116 K. sayılı kararı ile; dosya kapsamının bir klasörden oluştuğu, dava dilekçesi ve cevap dilekçeleri ile eklerinin dosya kapsamında bulunmadığı, dosyada davalı şirket vekilinin 07.01.2011 tarihli ikinci cevap dilekçesinden itibaren belgelerin yer aldığı, fiziki olarak dosyada bulunmayan dava dilekçesi ve cevap dilekçeleri ile eklerinin UYAP ortamında da taranmadığı gerekçesiyle dosya mahkemesine geri çevrilmiştir.

5. Mahkemece yapılan araştırma neticesinde dava dosyasında yer alan iki klasörün 07.10.2013 tarihli tutanak ile davacı vekili olan Av. ...’ye sehven teslim edildiği tespit edilmiş; bunun üzerine anılan davacı vekiline muhtıra gönderilerek kendisine sehven teslim edilen iki adet klasörü mahkemeye ibraz etmesi istenmiştir. Anılan davacı vekili tarafından mahkemeye sunulan 30.09.2021 tarihli dilekçe ile; ofisini su bastığı için söz konusu klasörlerin zayi olduğu belirtilerek elinde bulunan dava dilekçesi ve eklerinin örnekleri ile su basmasına ilişkin tutanaklar mahkemeye ibraz edilmiştir.

6. Bunun üzerine mahkemece, bu aşamada yapılacak başka bir işlem olmadığı gerekçesiyle dosya Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir. Oysa geri çevirme kararında dosya kapsamında dava dilekçesi ve cevap dilekçeleri ile eklerinin bulunmadığı özellikle belirtilmiş; davacı vekili tarafından ise dava dilekçesi ve eklerinin örneği dosyaya sunulmuş ancak davalılara ait cevap dilekçeleri sunulmamıştır. Dolayısıyla mahkemece geri çevirmenin gereğinin tam olarak yerine getirildiğinden bahsetmek mümkün değildir.

7. Bu itibarla mahkemece davalılar vekillerine de muhtıra çıkarılarak eksik hususlar giderilip sonucuna göre hareket edilmesi gerekmektedir. O hâlde dosyanın direnme kararı sonrasında Yargıtay’a eksik gönderildiği anlaşılmış olduğundan usulüne uygun şekilde eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine tekrar geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13529, Karar No: 2025/3210, Tarih: 19.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/13529 E.  ,  2025/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/113 E., 2022/304 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetksinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; tehdit suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2015/6-1219 Esas, 2019/13 Karar sayılı kararı; “...5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir...”

Söz konusu şartlar;

"Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır." şeklindedir.

Dosya kapsamına göre tarafların komşu oldukları, sanık ...'ın biraz gözünden ve kulağından engelli olduğu bu nedenle sanıkla zaman zaman dalga geçildiğini ve çocuklarının rahatsız edildiğini beyan ettiği, olay günü de oğlu, mağdur ...'nın üzerine araç sürdüğünü söylemesi üzerine sanığın sebebini sormak için mağdurla konuşmaya gittiği ve sanık ...'nin, mağdur ...'u "kulaklarını keserim seni buraya gömerim" diyerek tehdit ettiği olayda sanık lehine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/302, Karar No: 2020/972, Tarih: 13.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/302 E.  ,  2020/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İ

Taraflar arasındaki konkordato (Adi Konkordatodan Kaynaklanan İİK 285 ile 308.) davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen ek kararın süresi içinde müdahil vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İlk derece mahkemesi 12.04.2019 tarihli ara kararla; davacı vekilinin tedbir talebinin kabulü ile, davacı ... Orman Ür. Mob. Uluslararası Nak. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'ne ait Sanayi Çarşısı 2. Sokak No:3/B Düzce adresindeki taşınmaza ilişkin; 25/07/2014 tarihli kira sözleşmesinden doğan kira bedellerinin ipotekli dosyaya ödenmesinin durdurulmasına, karar verilmiş, ara karara yönelik müdahil T.C. Ziraat Bankası A.Ş. vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 07.11.2019 tarihli ve 2019/1879 E.- 2019/1148 K. sayılı kararıyla, borçlunun lehine olmak üzere verilen geçici mühlet talebinin kabulü, geçici komiser görevlendirilmesi, geçici mühletin uzatılması ve tedbirlere ilişkin kararlara karşı yasa yolunun kapatıldığı, bu hali ile kararın istinafı kabil bir karar olmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, müdahil T.C. Ziraat Bankası vekili tarafından temyiz edilmiş, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 31.12.2019 tarihli ek kararı ile verilen kararın kesin olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, müdahil T.C. Ziraat Bankası vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil T.C. Ziraat Bankası vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi ek kararına ilişkin müdahil T.C. Ziraat Bankası vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19.12.2005 günlü ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesi gereğince müdahilden harç alınmasına yer olmadığına, 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34146, Karar No: 2020/17872, Tarih: 09.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/34146 E.  ,  2020/17872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı... Tıbbi Görüntüleme Merk. Ve Sağlık Hiz. Ltd. Şti'nin diğer davalı ... Bakanlığına bağlı Haydarpaşa Numune Hastanesinde alt yüklenici olarak görüntüleme hizmetleri verdiğini, davacının da burada radyoloji teknikeri olarak 10.11.2010-03.03.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davalı tarafça 01.01.2014 tarihinde yapılan fesih bildirimi ile 15/02/2014 tarihinde iş akdi sona erdirileceğini beyan etmiş ise de davacının 03.03.2014 tarihine kadar çalıştırıldığını, ihbar önellerine uyulmadığından kıdem ve ihbar tazminatı alacağı bulunduğunu, davacımn en son 1970TL net ücret aldığını, 10.10.2010 tarihinden 18.04.2014 tarihine kadar çalışan davacıya yapılan kıdem tazminatı ödemesinin eksik olduğunu, yapılan anlaşma gereği davacının Pazartesi, Salı ve Çarşamba olmak üzere haftada 3 gün çalıştırılaçağını, ilgili tüzük gereği günde 5 saatten fazla çalışma yaptırılamayacağını, buna rağmen davacının Pazartesi ve Salı günleri 08.30-1700 arası çalıştırıldığını,diğer radyoloji teknikerinin izinli olduğu günlerde ise haftanın 5 günü 08.30-17.00 arası çalıştırıldığını davacınm bunun dışında ayda 1-2 gün verilerin karşılaştırılması ve doğrulanması için çalıştığını, davacının her ay 2 Pazar günü hakedişler için çalıştırıldığını, dini bayramlar haricinde ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını,yıllık izin kullandınamadığını,tüzüğün 24.maddesine göre senede 4 hafta daha şua izni hakkı bulunmasına rağmen senede 1 veya 2 haftasının kullandırıldığını belirterek fazlaya ilişkin haklan saklı olmak üzere; Kıdem tazminatı 100,00 TL, İhbar tazminatı 1.000,00 TL, Fazla çalışma alacağı 1.000,00 TL, Hafta tatili alacağı 500,00 TL, Genel tatil alacağı 500,00 TL, Yıllık izin alacağı 500,00 TL, Şua izinleri 500,00 TL tazminat ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet ve usule ilişkin itirazlarının yanı sıra, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davanın diğer yüklenici şirketlere de teşmili gerekeceğini, davacının çalıştığı Haydarpaşa Numune Hastanesinin 506 sayılı Kanunun 87.madresi anlamında asıl işveren olmayıp ihale makamı olduğunu, bu nedenle yüklenici tarafından temin edilerek çalıştırılan görüntüleme personeli ile akdi veya kanuni bağ ya da sorumluluk ilişkisi bulunmadığını, genel şartnamenin 6.bölümünde de çalışanın özlük haklarından, ücret ödemelerinden, yüklenicinin sorumlu olduğunun düzenlendiğini, yine ihale dokümanları kapsamında yaklaşık maliyet hesaplarında genel giderler başlığı altında %3 oranındaki tutarın kıdem tazminatı, amortisman, eğitim gideri, sözleşme gideri gibi hesaplamaların yaklaşık maliyet içinde yer aldığını, davacının iş akdinin idare tarafından sonlandınlmadığını ve 5947 sayılı Üniversite ve Sağlık Personelinin Tam Gün Çalışmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanuna istinaden 3153 sayılı Radyoloji, Radyum ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanuna eklenen ek madde uyarınca haftalık çalışma saatinin 35 saat olarak uygulandığını, çalışma süresi yaklaşımının yanı sıra fiilen radyasyona maruz kalma esası da getirildiğini,günlük 7 saatlik sürenin 5614 sayılı Kanun uyarınca normal çalışma süresi olduğunu,davacı tarafından iddia edilen çalışma sürelerinin hayatın olağan akışına uygun düşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”.

6100 sayılı Kanunun 107. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”.

6100 sayılı Kanunun 107. maddenin 2. fıkrasında, karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacının, iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabileceği hüküm altına alınmış, madde gerekçesinde de "karşı tarafın verdiği bilgiler ve sunduğu delillerle ya da delillerin incelenmesi ve tahkikat işlemleri sonucu (örneğin bilirkişi ya da keşif incelemesi sonucu)" belirlenebilme hali açıklanmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkânsızlığa dayanmalıdır. Davacının alacağının miktar veya değerini belirleyebilmesi için elinde bulunması gerekli bilgi ve belgelere sahip olmaması ve bu belgelere dava açma hazırlığı döneminde ulaşmasının da (gerçekten) mümkün olmaması ve dolayısıyla alacağın miktarının belirlenmesinin karşı tarafın elinde bulunan bilgi ve belgelerin sunulmasıyla mümkün hale geleceği durumlarda alacak belirsiz kabul edilmelidir. Alacağın miktarının belirlenebilmesinin hâkimin takdirine bağlı olduğu durumlarda hukuki imkânsızlık söz konusu olur. Bu durumda davacı alacaklı, hâkimin takdir yetkisini nasıl kullanacağını bilemeyeceği için davanın açıldığı tarihte alacağının miktarını belirleyebilecek durumda değildir.

Sırf taraflar arasında alacak miktarı bakımından uyuşmazlık bulunması, talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olması anlamına gelmez. Önemli olan objektif olarak talep sonucunun belirlenmesinin davacıdan beklenemeyecek olmasıdır.

Alacağın hangi hallerde belirsiz, hangi hallerde belirli veya belirlenebilir olduğu hususunda kesin bir sınıflandırma yapılması mümkün olmayıp, her bir davaya konu alacak bakımından somut olayın özelliklerinin nazara alınarak sonuca gidilmesi gereklidir. İş yargılamasında sıklıkla davaların yığılması söz konusu olmakla alacağın belirsiz olma kriterleri her bir talep için ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Diğer yandan, aynı dava dilekçesinde talep yığılması şeklinde bazı alacaklar için belirsiz alacak davası bazıları için kısmi dava açılmasına yasal bir engel bulunmamaktadır.

Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacakları işçi tarafından bilinmekle kural olarak belirsiz alacak davasına konu edilmez. Ancak hesabın unsurları olan sosyal hakların (ayni olarak sağlanan yemek yardımı gibi) miktarının belirlenmesi işveren tarafından sunulacak belgelere göre belirlenecek ise, kıdem ve ihbar tazminatı belirsiz alacak davasına konu edilebilir.

Madde gerekçesinde "Alacaklının bu tür bir dava açması için, dava açacağı miktar ya da değeri tam ve kesin olarak gerçekten belirlemesi mümkün olmamalı ya da bu objektif olarak imkânsız olmalıdır. Açılacak davanın miktarı biliniyor yahut tespit edilebiliyorsa, böyle bir dava açılamaz. Çünkü, her davada arandığı gibi, burada da hukukî yarar aranacaktır, böyle bir durumda hukukî yararın bulunduğundan söz edilemez. Özellikle, kısmî davaya ilişkin yeni hükümler de dikkate alınıp birlikte değerlendirildiğinde, baştan tespiti mümkün olan hâllerde bu yola başvurulması kabul edilemez." şeklindeki açıklamayla, alacağın belirli veya belirlenebilir nitelikte olması durumunda, belirsiz alacak davası açılarak bu davanın sağladığı imkânlardan yararlanmanın mümkün olmadığına işaret edilmiştir. Şu halde davanın açıldığı tarihte alacağın miktarı yahut değeri belirlenebilir durumda ise, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmelidir. Burada hukuki yarar eksikliğinin tamamlanabilir dava şartı olmadığı sonucuna varılmıştır. 7251 sayılı Kanun ile 107. maddede yapılan değişiklikler şartları olmadığı halde açılan belirsiz alacak davasında davacıya süre verilerek hukuki yarar eksikliğini tamamlama imkânı tanımamaktadır. Dairemizce sözü edilen düzenleme, şartları mevcut olan belirsiz alacak davasında yapılan yargılama ile alacağın belirli hale gelmesi durumunda hâkimin geçici talep sonucunu kesin talep sonucuna dönüştürmesi için alacaklıya süre vermesi gerektiği yönünde değerlendirilmiştir.

Hukuk devletinin asli unsurları arasında yer alan hukuki belirlilik veya güvenlik ilkesi, hukuki durumlarda belirli bir istikrarı temin etmekte ve kamunun mahkemelere güvenine katkıda bulunmaktadır. Birbiriyle uyuşmayan mahkeme kararlarının sürüp gitmesi, yargı sistemine güveni azaltarak, yargısal bir belirsizliğe yol açabilir (AİHM, Nejdet Şahin ve Perihan Şahin/Türkiye, B. No: 13279/05, 20.10.2011, § 57).

Hukuk devletinin asli unsurları arasında yer alan hukuki belirlilik veya güvenlik ilkesi, hukuki durumlarda belirli bir istikrarı temin etmekte ve kamunun mahkemelere güvenine katkıda bulunmaktadır. Birbiriyle uyuşmayan mahkeme kararlarının sürüp gitmesi, yargı sistemine güveni azaltarak, yargısal bir belirsizliğe yol açabilir (AİHM, Nejdet Şahin ve Perihan Şahin/Türkiye, B. No: 13279/05, 20.10.2011, § 57).

Kişilerin hukuki güvenliğini sağlamayı amaçlayan hukuki güvenlik ilkesi, hukuk normlarının öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde Devlete güven duyabilmesini, Devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar. Belirlilik ilkesi ise, yalnızca yasal belirliliği değil, daha geniş anlamda hukuki belirliliği ifade etmektedir. Yasal düzenlemeye dayanarak erişilebilir, bilinebilir ve öngörülebilir gibi niteliksel gereklilikleri karşılaması koşuluyla, mahkeme içtihatları ve yürütmenin düzenleyici işlemleri ile de hukuki belirlilik sağlanabilir. Hukuki belirlilik ilkesinde asıl olan, bir hukuk normunun uygulanmasıyla ortaya çıkacak sonuçların o hukuk düzeninde öngörülebilir olmasıdır (AYM, 23.12.2015, 15-118).

Farklı kararların aynı mahkemeden çıkmış olması tek başına, adil yargılanma hakkının ihlali anlamına gelmez Değişik yönlerde kararlar verilmesi ihtimali, Yargıtay ve Danıştay gibi çeşitli yüksek mahkemelerden oluşan yargı sistemimizin kaçınılmaz bir özelliği olarak kabul edilmelidir. Diğer yandan, bireylerin makul güvenlerinin korunması ve hukuki güvenlik ilkesi, içtihadın değişmezliği şeklinde bir hak bahşetmez. Mahkeme içtihatlarındaki değişme yargı organlarının takdir yetkisi kapsamında kalmakta olup, böyle bir değişiklik özü itibarıyla, önceki çözümün tatminkâr bulunmaması anlamına gelir. Ancak, aynı hususta daha önce çıkan kararlardan farklı bir hüküm kurulması halinde, mahkemelerce, bu farklılaşmaya ilişkin makul bir açıklama getirilmesi gerekmektedir. Yüksek mahkemelerin oynaması gereken rol tam da yargı kararlarında doğabilecek içtihat farklılıklarına bir çözüm getirmektir. Bununla birlikte, yeni kabul edilmiş bir yasanın yorumlanmasında olduğu gibi, bazı hallerde içtihadın müstakar hale gelmesinin belirli bir zamana ihtiyaç duyacağı açıktır (AYM, 06.01.2015, B.No: 2013/6932).

İçtihat değişikliğinin sürpriz karar yasağı çerçevesinde de değerlendirilmesi gerekir. Sürpriz karar, ilgilinin yargılamanın o ana kadarki seyrine göre, haklı olarak beklemediği, umulmadık bir kararla karşılaşmasıdır. Sürpriz karar yasağı ise, yargılamanın adil ve hakkaniyete uygun şekilde yürütülmesi durumunda tarafların öngöremedikleri bir kararla karşılaşmamalarını ifade eder. Sürpriz karar yasağı, hukukun gelişimine ve yeni şartlara uyarlanmasına engel olacak mutlak bir yasak olarak anlaşılmamalıdır. Şüphesiz mahkemeler yeni içtihatlar geliştirebilirler, önceki içtihatlardan farklı bir karar verilebilir, hatta yeni ve özelikle somut olayda ortaya çıkan hukuki durum bunu gerekli kılabilir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33. maddesi gereğince hâkimin hukuku kendiliğinden uygulaması söz konusu olduğunda sürpriz karar yasağının ihlalinden söz edilemez. Bununla birlikte mevcut içtihatlar dışında yeni bir görüş benimsenecekse, öncelikle tarafların bu konuda bilgilendirmesi gerekir (ÖZEKES, Muhammet, Medeni Usul Hukukunda Hukuki Dinlenilme Hakkı, Ankara 2003, s. 185 vd.).

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 07.07.2020 tarih ve 173 sayılı kararı ile aynı uyuşmazlıkların temyiz incelemesini yapmakla görevli 22.Hukuk Dairesinin kapatılması ve tüm işlerinin dairemize devredilmesi üzerine, belirsiz alacak davası ile ilgili yeniden yapılan değerlendirmeler sonucunda yukarıda belirtilen ilkeler kabul edilmiştir. Dairemizin daha önce belirsiz alacak davasına ilişkin uygulaması benimsenen yeni ilkelerden farklılık arz etmekteydi. Örneğin, hukuki yararın tamamlanabilir dava şartı olduğu; hukuki yarara ilişkin dava şartının eksik olması halinde davanın hemen reddedilmemesi; davacıya süre verilerek dava şartının tamamlattırılması gerektiği yönünde uygulama yapılmaktaydı. Dairemizin belirsiz alacak davası ile ilgili yukarıda belirtilen yeni ilkelerinin hemen uygulamaya konulması, dairenin önceki görüşüne güvenerek dava açanlar yönünden hukuki güvenlik, hukuki belirlilik, hukuki öngörülebilirlik ve sürpriz karar yasağı ilkelerinin ihlaline yol açacaktır. Bu sebeple, benimsenen yeni görüşün Yargıtay Kararları Dergisi ya da başkaca yollarla duyurulmasından itibaren makul bir süre sonra uygulamaya konulması, dairenin görüşüne güvenilerek açılan davalarda ise, önceki uygulamaya devam edilmesi uygun görülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafça belirsiz alacak davası açılmıştır. Ancak yukarıda açıklandığı üzere Dairemiz tarafından daha önce verilen kararlarda hukuki yarar yokluğu sebebiyle dava şartı yokluğuna bağlı davanın reddi kararları verilmediğinden dairenin önceki görüşüne güvenilerek belirsiz alacak davası şeklinde açılan bu davada belirtilen husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, radyoloji teknisyeni olarak çalışan davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.