muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14215, Karar No: 2011/4283, Tarih: 05.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/14215 E.  ,  2011/4283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin ve taşınmazın değerinin satış aşamasında tespit edilebileceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasası uyarınca taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde 9)%09 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde maktu harç alınmasına karar verilmesi doğru değilse de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmının kaldırılarak yerine “satış bedeli üzerinden %09 oranında alınacak harcın payları oranında taraflardan alınmasına” ibaresinin eklenmek sureti ile hükmün HUMK.nun 438.maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-'şer TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 5.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8259, Karar No: 2016/6331, Tarih: 13.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8259 E.  ,  2016/6331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, olay anında yaklaşık 170 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12607, Karar No: 2022/140, Tarih: 12.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/12607 E.  ,  2022/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı, kıdem tazminatı ile izin, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 21.09.2021 tarihli ve 2021/8078 esas, 2021/12408 karar sayılı kararı ile hükmün kıdem tazminatına uygulanması gereken faizi türü yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, davalı vekili kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 gün ve 1987/2-520 esas, 1988/89 sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtayca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 gün ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, Deniz İş Kanunu’na tabi olarak çalışan davacının talep ettiği fazla çalışma, ücret, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına ve ayrıca kanundan kaynaklanan asgari geçim indirimi alacağına da yasal faiz işletilmesi gerektiği hususu gözden kaçırılarak yalnızca kıdem tazminatı yönünden hükümde düzeltme yapıldığı anlaşıldığından, Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait teknelerde 02.06.2010-17.10.2014 tarihleri arasında kaptan olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi ve sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden bildirilmesi üzerine haklı sebeple feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, asgari geçim indirimi, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait teknelerde 02.06.2010-17.10.2014 tarihleri arasında kaptan olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi ve sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden bildirilmesi üzerine haklı sebeple feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, asgari geçim indirimi, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının doğru olmadığını, davacının davalı şirketin gösterdiği yıllarda 02.06.2010 tarihinden itibaren yaz sezonlarında nisan-ekim ayları arası en fazla 6 ay mevsimlik olarak temizlik ve bakım işlerinde çalıştığını ve kaptan olmadığını, kaptanlık ehliyetine de haiz bulunmadığını, ayrıca çalıştığı teknelerin turistik tekneler olduğunu ve Deniz İş Kanunu kapsamında bulunmadığını, 25.09.2014 tarihinde sezon bitmeden tekneyi terk edip gittiğini, iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini, tazminat alacaklısı olmadığını, yemeğin sadece seferde olduğu zamanlarda verildiğini, sürekli ve günde 3 öğün şeklinde yemek yardımı yapılmadığını ve davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Marmaris 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince verilen yetkisizlik kararının Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 02.11.2015 tarihli kararı ile bozulması üzerine, bozmaya uyan Marmaris 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince verilen yetkisizlik kararı üzerine Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanan delillere ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının tabi olduğu Deniz İş Kanunu'nda kıdem tazminatına yürütülecek faize ilişkin özel bir hüküm bulunmamaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’na tabi işçilik alacaklarına uygulanan ve kanunda açıkça düzenlenen mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının gemi adamının alacaklarına uygulanması mümkün değildir.

Deniz İş Kanunu kapsamında çalışan gemi adamı davacı yönünden dava konusu kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yasal faiz uygulanması gerekirken en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi hatalıdır. Ayrıca kanundan kaynaklanan asgari geçim indirimi alacağına da yasal faiz işletilmesi gerekirken aynı şekilde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi de isabetli olmamıştır.

Deniz İş Kanunu kapsamında çalışan gemi adamı davacı yönünden dava konusu kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yasal faiz uygulanması gerekirken en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi hatalıdır. Ayrıca kanundan kaynaklanan asgari geçim indirimi alacağına da yasal faiz işletilmesi gerekirken aynı şekilde bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi de isabetli olmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyize konu kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan “... en yüksek banka mevduat faiziyle ...” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine yerine “..yasal faizi ile ... ” sözcüklerinin yazılmasına,

hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan “... en yüksek banka mevduat faizi ile ...” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine “... yasal faizi ile ...” sözcüklerinin yazılmasına,

hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde yer alan “... en yüksek mevduat faiziyle ...” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine “... yasal faizi ile ...” sözcüklerinin yazılmasına,

hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde yer alan “... en yüksek mevduat faiziyle ...” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine “... yasal faizi ile ...” sözcüklerinin yazılmasına,

hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinde yer alan “... e en yüksek mevduat faiziyle ...” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine “... yasal faizi ile ...” sözcüklerinin yazılmasına,

hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinde yer alan “... en yüksek banka mevduat faizi ile ...” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine “... yasal faizi ile ...” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12254, Karar No: 2012/12482, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12254 E.  ,  2012/12482 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.02.2012 gün ve 2009/281 Esas, 2012/43 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan re'sen de temyize tâbi olan hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 28.11.2012 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıdaki karar ittihaz olundu.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismar suçundan re'sen de temyize tâbi olan hükümlerin ONANMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/3891, Karar No: 2019/9867, Tarih: 09.10.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/3891 E.  ,  2019/9867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, erkek yararına hükmedilen maddi-manevi tazminat, reddedilen tazminat talepleri ve kişisel ilişki kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların ortak çocuğu ... 28.03.2016 doğumlu olup, yaşı dikkate alındığında, anne bakım ve şefkatine muhtaçtır. Mahkemece ortak çocuk ile baba arasında yarıyıl ve yaz tatilinde kurulan kişisel ilişki süresi çoktur. Kişisel ilişki düzenlenirken, asıl olan çocuğun menfaati olup çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 09.10.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/5096, Karar No: 2019/5253, Tarih: 17.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5096 E.  ,  2019/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet (defter ve belgeleri gizlemek)

HÜKÜM : Beraat

1- Mükellef olan sanık hakkında, 2006 takvim yılına ait defter ve belgeleri yapılan tebligata rağmen süresinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; defter ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef olan sanığa ait olduğu, 213 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl saklama ve istenildiğinde ibraz etme zorunluluğunun bulunduğu; somut olayda, mükellefiyetin 03.11.2010 tarihinde faaliyetinin durdurulması nedeniyle, 26.07.2011 tarihli VDENY-2011-XI-100/11 sayılı isteme yazısının, 27.07.2011 tarihinde ikametgah adresinde sanığın eşi ...’a tebliğ edilmesine karşın mazeret bildirilmeksizin 15 günlük yasal sürede istenilen defter ve belgelerin ibraz edilmediğinin belirtilmesi karşısında; sanığın unsurları itibarıyla oluşup sübuta eren atılı suçtan mahkûmiyeti yerine, sanığın suç kastının bulunmaması nedeniyle hatalı gerekçe ile beraatine hükmolunması,

2- Defter ve belgeleri gizleme suçunda, suç tarihinin ibraz için verilen 15 günlük yasal sürenin bitimini izleyen tarih olduğu dikkate alındığında, "11.08.2011" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına "2011" şeklinde eksik yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12419, Karar No: 2020/3632, Tarih: 16.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/12419 E.  ,  2020/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın soy ismi Kasapoğlu olmasına rağmen gerekçeli kararda Kasap olarak yer alması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü katılan ...'nın, Sugözü Mahallesi Koca Hasan Sokak Tepe Caddesi Çeşme yanında bulunan sanık ...'nun gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yüklenicisi olduğu villalar önündeki havuz kenarında oynamakta olduğu sırada, 3 mt boyundaki havuz temizleme aparatını villa sınır duvarından uzattığı, bu aparatın yüksek gerilim hattına temas etmesi sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak şekilde ve ayrıca her iki üst ekstiremitedeki anatomik kayıpların ayrı ayrı işlev kaybı olacak nitelikte yaralandığı olayda; havuz kotuna göre proje değişikliğine gitmeyerek ve nakil hattının yerinin değiştirilmesi için girişimde bulunmayarak asli kusurlu olan sanığın cezalandırılmasına ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin olayın iş kazası olmadığına, sanığın olaydan altı ay önce işi bitirdiğine, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine, soyut varsayımlarla rapor hazırlandığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/212, Karar No: 2010/11723, Tarih: 11.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/212 E.  ,  2010/11723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .... tarafından, davalı ... aleyhine 14/06/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/07/2002 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur

Tazminat hukuku ilkeleri gereğince, haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda, istek bulunması durumunda, kabul edilecek tazminatlara olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Davacı, kabul edilecek tazminatlara olay gününden itibaren yasal faiz yürütülmesini istediği halde, faiz konusunda karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, olayın başlamasına yol açan davacının davalıyı kışkırtmış olması, olay tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, olayın başlamasına yol açan davacının davalıyı kışkırtmış olması, olay tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

b)Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesi uyarınca dava konusunun para veya para ile değerlendirilebilir olması durumunda avukatlık ücreti, Tarife’nin üçüncü kısmına göre nispi olarak belirlenir.

2010/212-2010/11723

Yerel mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin reddedilen bölümü gözetilerek, davalı yararına yukarıda açıklanan Tarife gereğince avukatlık ücreti takdir edilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına; (3/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 11/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12489, Karar No: 2012/10004, Tarih: 25.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/12489 E.  ,  2012/10004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE ESKİ HALE GETİRME

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasurrufu altındaki kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.