muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6697, Karar No: 2019/1156, Tarih: 20.02.2019

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50. maddesi hükmüne göre; "Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır. Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler". Türk Borçlar Kanununun 51. maddesine göre ise; "Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler".Ana ve babaya ölüm geliri bağlanıp bağlanmaması, destek ilişkisinin varlığı yönünden olmasa da tazminatın belirlenmesi noktasında dikkate alınmalıdır. Zira asgari ücretin altında geliri bulunan ve Sosyal Güvenlik Kurumunca gelir bağlanan ana ve/veya babanın destek ihtiyacının bulunduğu ve ölen sigortalının maddi destekte bulunduğunun karine olarak kabulü gerektiği Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir. Kurumca gelir bağlanmayan davacı ana ve/veya babaya sigortalının fiili desteği kanıtlanmadan, sigortalının gelirinden bir bölümünün pay olarak ayrılacağının kabulü, ölenin desteğinden fiilen yararlanan eş ve çocukların destek zararlarının karşılanamaması sonucunu doğurur.Bakım gücü-bakım ihtiyacı; bu konuda önemli olan, kimlerin yardımcı, kimlerin yardım gören olabilmeye elverişli oldukları değildir; somut olaylar ve belirli kişiler bakımından geleceğe uzanacak ve gelecekte dahi mümkün olabilecek biçimde kimlerin gerçekten yardımcı, kimlerin yardım gören olduklarıdır. Yardımcı (=destek) kavramı, bakım gücünü; yardım gören kavramı ise bakım ihtiyacını gerektirdiğinden, şayet bakım gücü yoksa destekten; bakım ihtiyacı mevcut değilse, yardım görenden söz edilemez. Bundan başka aradaki sıkı ilişki dolayısıyla birinin yokluğu durumunda diğerinin varlığı da düşünülemez. Bu yönden, destekten yoksun kalma davasında davalı taraf, bakım gücü ve bakım ihtiyacının olayda var olmadığını savunabilir. Tazmin alacaklısı sıfatiyle dava açmış olan davacı, yaşam deneyimleri ve olayların olağan yürüyüşü nedeniyle ispat yükünün yer değiştirmesi durumu söz konusu bulunmadıkça bakım gücünü ve bakım ihtiyacını ispat zorundadır (Mustafa Çenberci, İş Kanunu Şerhi-1978 Ankara, shf 846 ve devamı).Bu durumda; destekten yoksun kalınan zararın belirlenmesinde, ölen sigortalının elde ettiği gelirin miktarına göre destek gücünün kapsamının ne olduğu, sürekli ve düzenli destek olup olmadığı ve davacıların destek ihtiyacının bulunup bulunmadığı varsa bu ihtiyacın ne şekilde karşılandığının dikkate alınması gerekir.İçtihadı Birleştirme Kararında söz edildiği gibi, bakma kavramı; "Para ve para ile ölçülebilecek bir değer olabileceği gibi bir hizmet ifası ve yahut benzeri yardımlar şeklinde olabilir. Bu nedenle, desteğin yardımının yanızca parasal nitelikte olması bakım gücünün varlığı için koşul değildir"

.İçtihadı Birleştirme Kararında söz edildiği gibi, bakma kavramı; "Para ve para ile ölçülebilecek bir değer olabileceği gibi bir hizmet ifası ve yahut benzeri yardımlar şeklinde olabilir. Bu nedenle, desteğin yardımının yanızca parasal nitelikte olması bakım gücünün varlığı için koşul değildir". Ancak aksi kanıtlanmadıkça, sigortalının ileride yapacağı farazi desteklerden olan; ana ve babasının bakım ihtiyacı ileride gerçekleşirse bakım ihtiyacını gidermek, bazen ziyaret etmek, evlerinde yardım etmek, kendilerine alışveriş yapmak, yemek yapmak vs. gibi destekler hesaplanabilir nitelikte değildir.

Somut olaya gelince; davacı babaya SGK tarafından iş kazası ölüm geliri bağlanmadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine karar verildiği anlaılmaktadır. Türk Borçlar Kanununun 50. maddesi hükmüne göre; ölen sigortalının gelirinden sürekli destekte bulunduğu ileri sürülüp, Türk Borçlar Kanununun 55. maddesine göre maddi delillerle hesaplanabilir sürekli ve düzenli fiili bir desteğin varlığı da kanıtlanmamıştır.

Bu durumda; Mahkemece, farazi desteğin karine olduğu kabul edilerek, Türk Borçlar Kanununun 50. ve 51. Maddeleri uyarınca, somut olayın özelliğine göre davacı babanın varsa diğer çocuklarından alabileceği destek de dikkate alınarak hakkaniyete uygun makul bir maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

B- Dosya kapsamından, sigortalının vefat ettiği iş kazasının meydana gelişinde kazalının % 10 oranında karşıt kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır.Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. 5510 sayılı yasanın 21/4. maddisine göre ise “... İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı için hesaplanan maddi zararlardan rücuya tabi Kurum tahsislerinin düşülmesi gerektiği hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. İhtilaf; düşülmesi gereken bu Kurum tahsisinin rücuya tabi miktarının belirlenmesinde yaşanmakta olup 5510 Sayılı Yasa'nın 21/4 maddesinde açıkça, iş kazasının üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmesi halinde sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin “yarısının” rücuya tabi olacağı düzenlenmiştir. Burada tartışılması gereken diğer bir husus da üçüncü kişi kavramından neyin anlaşılması gerektiğidir ki; ilgili yasa metni ve başlığından anlaşıldığı üzere işveren dışındaki herkes üçüncü kişidir. Bu duruma göre indirimi gereken peşin sermaye değeri hükme esas alıanan kusur raporuna göre üçüncü kişilerin kusurunun yarısı ile işverenlerin kusurunun toplamıdır. Bu kapsamda belirlenecek ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir miktarının hak sahibinin zararından indirimi gerekirken fazla indirim ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.Yapılacak iş; hükme esas alına hesaba ilişkin bilirkişi raporunda kusur indiriminden sonra belirlenen 17.802,73 TL'den ilk peşin sermaye değerinin yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda belirlenecek rücu edilebilir kısmının tenzili ile çıkacak sonuca göre davacı annenin maddi tazminat talebi ile ilgili sonuca gitmektir.

C- Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı anne ve baba yararına ayrı ayrı hükmedilen 11.000,00'er TL manevi tazminatın az olduğu açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Davalılar ..., ... ve ... Oto Kur. Araç. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;Hükmün ''Ret edilen yönünden 1.199,64 TL maddi tazminat yönünden, 2.760,00 TL manevi tazminat yönünden davacılardan alınıp davalılar ... ve ... İnşaat şirketi, ...'a verilmesine,'' şeklindeki beninin vekalet ücretine ilişikin olduğunun belirtilmemesi isabetli değildir.O halde davacılar vekili ile Davalılar ..., ... ve ... Oto Kur. Araç. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11227, Karar No: 2016/5393, Tarih: 03.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/11227 E.  ,  2016/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacı ve davalılar ... ile ... vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.04.2016 Salı günü davalı ... vekili Av. ..., davalı ... vekili Av. ... geldiler. Davacı ve davalı ...tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, bir kısım davalıların sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları araçla müvekkillerinin murisi ...'ın sevk ve idaresindeki aracın çarpışması sonucu ...'ın vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacıların her biri için 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, davacı ... için 40.000 TL, davacılar ..., ... ve ... için ayrı ayrı 30.000 TL manevi tazminatın davalı ...'dan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 13.11.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini davacı ... için 11.738 Tldestekten yoksun kalma tazminatı ile 3.939 TL tedavi gideri, davacı ...için 9.642 TL, davacı ... için 17.499 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı ... vekili, talep edilen tazminatların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiş, davalı ... şirketi vekili, müvekkilinin davacılara ödeme yaptığını ve sorumluluğunun sona erdiğini ileri sürmüş, dahili davalı .... vekili ise; zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 3.939 TL tedavi giderinin dahili davalı SGK'dan alınarak davacılara verilmesine, davacı ... için 11.738 TL, davacı ... için 923 TL, davacı ... için 9.642 TL, davacı ... için 17.499 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... şirketi ile ...'dan müştereken ve müteselsilen, davacı ... için 10.000 TL, davacılar ..., ... ve ... için ayrı ayrı 8.000 TL manevi tazminatın davalı ...'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tedavi gideri, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tedavi gideri, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Dava konusu olayda, olayın meydana geldiği tarih, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, tarafların kusur oranları, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı eş ve çocuklar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için adalete uygun düşmemekte olup, azdır.

3-Davacılar vekilince dava açılırken ... davalı olarak gösterilmemiş, davacılar vekilinin istemi üzerine mahkemece 24.12.2013 tarihli celsede ...'nun davaya dahil edilmesine karar verilmiş ve dava dilekçesi kendisine tebliğ edilmiştir.

Trafik kazalarından kaynaklanan tedavi giderleri konusunda Sosyal Güvenlik Kurumu'na yeni yükümlükler getiren ve sigorta şirketleri ile arasındaki ilişkileri düzenleyen 6111 Sayılı Yasa 25.02.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş, eldeki dava ise Yasa'nın yürürlüğünden sonra 14.06.2011 tarihinde açılmıştır. Davanın Yasa'nın yürürlüğe girmesinden sonra açılması karşısında, ...'nın yasal hasım olarak kendiliğinden davaya dahil olacağını kabul etmek mümkün değildir. Hukukumuzda dahili davalı diye bir kurum bulunmamakta olup, davada taraf sıfatı bulunmayan ... aleyhine hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bozma kapsam ve nedenine göre ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8043, Karar No: 2011/488, Tarih: 31.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/8043 E.  ,  2011/488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 106 ada 3 parsel sayılı 15677,85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bağışa ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, davaya konu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 4753 sayılı Yasa uyarınca davacı Hazine adına oluşturulan 08.11.1963 tarih ve 406 sayılı tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsadığı ancak, dava konusu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan yerlerden olmadığı gibi Hazine adına oluşan tapu kaydının oluştuğu tarihten geriye doğru davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 46. maddelerinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Tapu ve vergi kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri soyut ve gerekçesiz uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersizdir.

Toprak Tevzi Çalışmaları sırasında dava konusu taşınmaza uygulanan, Hazine'nin taraf olmadığı davalı ... ve ...’ın miras bırakanı ...,...,.ve arkadaşları tarafından açılan tescil davası sonucu oluşan 6.10.1954 tarih ve 272 sayılı tapu kaydının batı sınırı “mera”, 7.10.1954 tarih ve 287 sayılı tapu kaydının da batı sınırı “Şure yükseltilmiş sınırı ve ötesinde mera” okuması nedeniyle, gayri sabit hudutlu kabul edilip miktar fazlası yönünden davacı Hazine adına 8.11.1963 tarih ve 406 sayılı tapu kaydı oluşturulmuştur. Davacı Hazine'nin taraf olmadığı tescil ilamıyla oluşan tapu kayıtları Hazine yönünden kesin hüküm oluşturmamakla birlikte, tescil ilamı ile oluşan tapu kayıtları, tapu kayıt malikleri ve mirasçıları aleyhine sonuç doğurur.

O halde, davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı Hazine'nin tutunduğu 08.11.1963 tarih ve 406 sayılı tapu kaydının varsa haritası, tapu kaydı revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin kadastro tespit tutanak örnekleri ile Hazine taşınmazının ayrıldığı belirtme parseli olan 26 parselin belirtme tutanağında uygulanan Ekim 1954 tarih 272 ve 287 sayılı tescil ilamı ile oluştuğu anlaşılan tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile varsa haritalarının, ayrıca 1937 tarih 21, 22, 23 ve 24 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığının, özellikle 53 sayılı Toprak Tevzi Komisyonunun 29-K paftası ve 26 sayılı parselinden ifrazen oluşan 89-102 sayılı komisyon parsellerine ait dağıtım cetvelleri ile dağıtım haritasının, oluşmuş ise tapu kayıtlarının, fen bilirkişi rapor ve krokisine göre davacı Hazine'nin dayanağını oluşturan 08.11.1963 tarih ve 406 sayılı tapu kaydı kapsamında kalan ve krokisinde (p-89) olarak etrafı kırmızı kalem ile çevrili bölüm içinde gösterilen tüm parseller ile bu parselleri dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tespit tutanak örnekleri ile dayanağı kayıtlar, varsa haritaları ile birlikte getirtilmeli, belirtmelik tutanağında imzası bulunan muhtar ve azaların nüfus kayıt örnekleri getirtilmeli, dosyada tüm deliller toplandıktan sonra taşınmaz başında elverdiğince yaşlı, taraflarla akrabalığı olmayan yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi ve tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü belirtme tutanağında imzası bulunan muhtar ve azalar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, keşifte yerel bilirkişiler yardımı ile 08.11.1963 tarih ve 406, Ekim 1954 tarih 272 ve 287 sayılı tapu kayıtları ile 1937 tarih 21, 22, 23 ve 24 tahrir numaralı vergi kayıtları uygulanarak, hudutları zeminde tek tek göstertilmeli, gösterilen hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, kayıtların haritaları varsa kapsamları haritalarına göre, aksi halde gayri sabit sınırlı kayıtlar olmaları nedeniyle miktarlarına göre belirlenmeli, tapu kaydı kapsamları belirlenirken söz konusu kayıtların revizyon gördüğü parseller de nazara alınmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden, tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kayıtların kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 46. maddeleri hükümlerinde taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmedği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 31.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4819, Karar No: 2014/2487, Tarih: 27.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4819 E.  ,  2014/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/39864

MAHKEMESİ : Salihli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21.09.2010

NUMARASI : 2009/139 Esas, 2010/248 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, tanık H. mağdur beyanlarını destekleyen anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağdura arkadan sarılarak göğsünü sıkması ve mağdurda daha önceden mevcut rahatsızlık sebebi ile ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında, sanığın TCK.nın 102/1. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3261, Karar No: 2019/9684, Tarih: 27.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3261 E.  ,  2019/9684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 05/12/2014 tarihli mâhkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.