muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1617, Karar No: 2019/5185, Tarih: 05.03.2019

3- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümden tasfiyeye ilişkin bölümün çıkartılıp yerine “Suça konu kaçak sigaraların TCK’nun 54. maddesi gereğince müsaderesine” ibaresinin eklenmesi ,yargılama giderine ilişkin madde çıkartılıp, yerine ''Yargılama giderinin, 6183 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirlenen sınırın altında kalması nedeni ile CMK'nun 324/4. maddesi uyarınca kamu üzerinde bırakılmasına'' ibaresi, TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, TCK'nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/03/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

Gümrük kaçakçılığı suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak sayın çoğunluğun onama kararına, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması imkanının sağlanması bakımından, suçtan doğan zararın sanığa bildirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşüncesiyle muhalifim.

Etkin pişmanlık kurumu 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde düzenlenmiş olup, ikinci fıkrada istisnalar gösterilerek, soruşturma aşamasında kaçak eşyanm gümrüklenmiş değerinin iki katmın ödenmesi halinde cezanın yarı oranında indirileceği hüküm altına alınmıştır.

Yapılacak indirim yasa gereği takdiri değil, zorunludur.

Sanığın durumu yasada belirtilen istisnalara girmemektedir.

Sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmiş olup, etkin pişmanlıktan yararlandığı takdirde, hakkında cezanın ertelenmesi, H.A.G.B. müesseselerinden istifade edebilme imkanı doğabilecektir.

Yakalanan kaçak sigara toplam 390 pakettir.

Mevcut Yargıtay uygulamasında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında sanığın aktif konumda olması gerektiği belirtilerek, Cumhuriyet savcısı tarafından sanığa hatırlatma yapılmasına gerek bulunmadığı görüşü benimsenmekte, gerekçe olarak da kanunu bilmemenin mazeret sayılmayacağı ifade edilmektedir.

Yakalanan kaçak sigara toplam 390 pakettir.

Mevcut Yargıtay uygulamasında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında sanığın aktif konumda olması gerektiği belirtilerek, Cumhuriyet savcısı tarafından sanığa hatırlatma yapılmasına gerek bulunmadığı görüşü benimsenmekte, gerekçe olarak da kanunu bilmemenin mazeret sayılmayacağı ifade edilmektedir.

TCK'nun 4. maddesinde düzenlenen, kanunu bilmemenin mazeret sayılmayacağına ilişkin düzenleme, ceza normu düzenleyen maddelerle ilgilidir. Yani sanık işlemiş olduğu fiilin kanunlarda suç olarak düzenlenmiş olduğunu bilmediğini mazeret olarak ileri süremeyecektir.

Etkin pişmanlık hükmü ceza düzenleyen bir norm olmayıp, sanığa bir hak sağlayan, meydana getirmiş olduğu zararı gidermek suretiyle, sonuçları itibarıyla onarıcı adaletin sağlanmasını sağlayan, fert ve toplum/devlet bakımından faydalı sonuç doğuran bir müessesedir.

Yasada zarar miktarının sanığa bildirilmesine ilişkin hüküm bulunmaması, yargı makamlarına bu konuda bir keyfiyet sunmaz, aksine Cumhuriyet savcısı soruşturma aşamasında sanığa etkin pişmanlık için yatırması gereken zarann miktarını belirterek bu hakkını hatırlatmalı, soruşturma aşamasında bu gerçekleşmemişse kovuşturma aşamasında hakim tarafından bu eksiklik giderilmelidir.

Sanığa yasada tanınan bir hakkın varlığının sanığa bildirilmesi yargılama makamlarının bir lütfü değil, görevidir. Kanunlarda savcı/hakimin zaten görevi gereği yaptığı, yapması gereken her şeyin yer alması beklenemez.

Özellikle teknik yanı da bulunan gümrük kaçakçılığı suçunda zararın ne olduğu ve hesaplanması, bırakın bu suçlardan yargılanan sanıkların ortalama kültür seviyesine, çok daha birikimli olduğu düşünülebilecek sosyal guruplara mensup insanların dahi bilebileceği bir iş değildir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 36/l. maddesindeki düzenlemenin gereği ve Ceza muhakemeleri kanunumuzun genel düzenlemesine baktığımızda, sanık haklarına ne denli önem verildiği, sanığın savunma haklanın her konuda maddi ve manevi olarak teminat altına alınmaya çalışıldığı açıktır.

Sanığın etkin pişmanlıktan yararlanma hakkı bulunduğu hatırlatılması, bilmesi çoğu zaman mümkün olmayan gümrüklenmiş değerin iki mislinin rakam olarak bildirilmesi adil yargüama hakkının da gereğidir.

Belirttiğim sebeplerle etkin pişmanhk hükümlerinin uygulanmasının değerlendirilmesi bakımından, sanığa kaçak sigaranın gümrüklenmiş değerin iki mislinin bildirilip, ödeme yapıp yapmayacağı sorularak, bu konuda gerekirse sanığa mehil de verilmek suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, bu hususlara riayet edilmeden kurulan yerel mahkeme hükmünün onanması görüşüne katılmıyorum.

Muhalif Üye

KARŞI OY

Dairemizin 26/02/2019 tarih ve 2019/1586 Esas, 2019/4829 Karar sayılı karşı oy yazımızda gerekçeleri ayrıntılı olarak belirtildiği üzere;

Muhalif Üye

KARŞI OY

Dairemizin 26/02/2019 tarih ve 2019/1586 Esas, 2019/4829 Karar sayılı karşı oy yazımızda gerekçeleri ayrıntılı olarak belirtildiği üzere;

Hukuk devletinde asıl olan adil yargılanma hakkı çerçevesinde sanığa haklarını öğretme yükümlülüğünün adli makamlarca usulüne uygun şekilde yerine getirilmesidir. Bu bağlamda, somut uyuşmazlıkta, sanığa ele geçen gümrük kaçağı eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını ödemesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanma imkanı bulunduğunun mahkemece usulüne göre açıklanması, sanığa haklarının öğretilmesi gereklidir.

Eğer sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulansa idi; fiiline uyan 5607 sayılı Kanun'un 3/18, 5/2. maddeleri gereğince hükmolunacak ceza, hükmün açıklanmasının ertelenmesi veya hapis cezasının ertelenmesi gibi lehe hükümlerin uygulanması sonucuna varılmasını sağlayabilecek idi. Açıklanan sebeplerle, sanığa haklarının adli makamlarca usulünce öğretilmesi gereklidir. Bu bağlamda dosya içinde yer alan ve davanın tarafı Gümrük İdaresi tarafından düzenlenen KEMT varakasından sanığın eşya değerini bilebileceği ve isterse bu değerin iki katını ödeyerek etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabileceği şeklindeki bir düşünceyi adil yargılanma hakkı ile bağdaştırmak güç gözükmektedir.

Açıklanan sebeplerle Sayın Çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2015/1479, Karar No: 2018/478, Tarih: 23.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/1479 E.  ,  2018/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık Cemal’in kardeşi Kemalettin’e ait büyükbaş hayvanların tanık Sezgin tarafından katılan ... aracılığı ile sanık Mustafa’ya satıldığı, bu alışveriş sonucu düzenlenen senedin sanık ... aracılığı ile sanık Muhammer’in eline geçtiği, olay günü senet konusunda konuşmak için katılan, müşteki ve Muhammer’in, sanık Mustafa’ya ait mezbahada bir araya gelmeyi kararlaştırdıkları, Muhammer’in olay yerine sanıklar ...,...,....,..... birlikte iki araba ile geldiği, katılan, müşteki ve sanıklar Muharrem ve Mustafa’nın önce konuşmak için büro kısmına geçtikleri, diğer sanıkların ise binanın kapısını tutacak şekilde durdukları, bir süre sonra konuşmaya devam etmek için binanın dışına çıkarak önünde bulunan masaya oturdukları, bu defa diğer sanıkların masanın etrafını çevirdiği, sanık Muharrem’in müşteki Osman’dan, Mustafa’nın oğlunun getirdiği boş senedi alacaklısı sanık Mustafa borçlusu katılan ... olacak şekilde doldurmasını istediği, bu arada fırsat bulan Ruhi’nin masadan kalkarak kaçmaya çalıştığı, 100 metre kadar koştuktan sonra yere düştüğü, Muharrem’in talimatıyla sanıklar ...,...nin arkasından giderek düştüğü yerden kaldırıp koluna girerek Ruhi’yi tekrar masaya getirdikleri ve Muharrem’in senedi imzalaması için Ruhi’yi tehdit ettiği, kurtulamayacağını düşünen Ruhi’nin senedi imzaladığı olayda, sanıklar ...,...,.... olay yerine

Celal’le birlikte gittiklerini belirtmeleri karşısında, bu beyanlara niçin itibar edilmediği açıklanmadan ve gerektiğinde sanığın mağdurlar ile yüzleştirilmek suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık ...’in olay yerinde bulunduğuna ve suça iştirak ettiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3487, Karar No: 2022/20233, Tarih: 12.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3487 E.  ,  2022/20233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

“2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı ise de; sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu 12.12.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11366, Karar No: 2024/12705, Tarih: 30.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11366 E.  ,  2024/12705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/868 E., 2024/1034 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/210 E., 2024/74 K.

Taraflar arasındaki yetki tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara 4. İş Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/847 Karar sayılı kararı ile İstanbul iş mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin 31.03.2023 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, başvuru üzerine Dairemizce yapılan incelemede Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına hükmedilmiş, davacı vekilinin dava dosyasının yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi sonrası yetkili İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; inceleme konusu dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde temyizde duruşmaya tâbi davalar arasında belirtilmediğinden duruşma isteminin reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlıkça müvekkiline ait işyerlerinde 82 işçi çalıştığını, bunlardan 36'sının davalı Sendika üyesi olduğunu, davalı Sendikanın işletme toplu iş sözleşmesi yapmak üzere yetkili olduğunun tespit edildiğini, olumlu yetki tespiti yazısının müvekkili tarafından 19.07.2022 tarihinde tebliğ alındığını, olumlu yetki tespiti kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, kararın maddi gerçeklerle bağdaşmadığını, müvekkiline ait yetki tespitinde dikkate alınan birimlerinin bağımsız işyeri olmadığını, işyerine bağlı yer niteliğini taşıdıklarını, bu nedenle davalı Sendikanın müvekkiline ait işyerinde çalışan işçilerin yarıdan fazlasını üye kaydetmesi gerektiğini ve davalı Sendikanın işyerinde çoğunluğu sağlayamadığını ileri sürerek davalı Bakanlığın 07.07.2022 tarihli ve 148944 sayılı yetki tespit yazısının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, davanın görevli makam İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün bulunduğu yer mahkemesi olan İstanbul iş mahkemelerinde açılması gerektiğini, tespit konusu birimlerin bağlı işyerleri olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Sendika vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, davacının davaya konu birimlerin bir işletme değil, işyeri olduğuna ilişkin iddiasının toplu iş hukuku açısından bir geçerliliği olmadığını, daha önce verilmiş ve kesinleşmiş Mahkeme kararıyla davacı işyerinin bir işletme olduğunu, davanın uzatılmaya çalışıldığını, yetki başvuru tarihi itibarıyla sayısal çoğunluğun sağlandığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın süresinde açıldığı, davalı Bakanlıktan yetki tespitine konu 3 işyerinin işkolu tarihçelerinin istendiği, gönderilen cevabi yazıda yetki tespitine konu işyerlerinin kuruluşundan yetki tespit başvuru tarihine kadar İşkolları Yönetmeliği'nin 15 sıra numaralı taşımacılık işkolunda faaliyet gösterdiğinin bildirildiği, yetki tespitine konu davacıya ait 3 işyerinde toplam 82 işçinin çalıştığı ve bu tespitin kayıtlar ile uyumlu olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumundan gelen kayıtlarda yer alan meslek kodları ile davacı vekili tarafından sunulan belgelerin incelenmesinde davacıya ait her 3 işyerinde de teknisyen ve müşteri kabul görevlisi, muhasebe müdürü muhasebe yardımcısı, istasyon amir yardımcısı ve teknik personelin çalıştığı, her işyerinde ayrı ayrı amir ve yardımcılarının istihdam edildiği, bu nedenle her şubede ayrı ayrı yönetim oluşturulduğu, işyerinde tek elden yönetim değil her şubede ayrı ayrı yönetim birimlerinin oluşturulması nedeniyle söz konusu 3 birimin tek bir işyeri olarak değerlendirilemeyeceği, çalışan ve üye sayılarına göre davalı Sendikanın işletme toplu iş sözleşmesi yapabilmek için kanunda öngörülen üye çoğunluğunu sayısal olarak sağladığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacı Şirkete ait birimlerin tek bir işyeri olduğunu, bu nedenle 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) anlamında farklı şart ve durumlara karşılık gelen işletme statüsü bulunmadığını, davacıya ait işyerinin merkezi ile diğer tüm birimlerinin çalışma şartları, uygulamaları ve sorumluluk alanlarının aynı olduğunu, hukuki ve idari anlamda tek bir yönetim altında örgütlendiğini, şirket merkezi ile şubelerin birbirine bağlı şekilde aynı ve tek bir teknik amacı gerçekleştirdiğini, 6356 sayılı Kanun anlamında işletme değil, tek bir işyeri üzerinden değerlendirme yapılması gerektiğini, bu nedenle davalı Sendikanın işyerinde yarıdan fazla çoğunluğa sahip olması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında yetki tespitinin işyeri veya işletme düzeyinde yapılıp yapılamayacağı noktasında uyuşmazlık bulunduğu, 6356 sayılı Kanun'un 2 ve 34 üncü maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin yetki tespitine konu edilen birimlerin aynı işkolunda bağımsız işyerleri olduğu ve yetki tespitinin işletme düzeyinde yapılması gerektiğine ilişkin kabulünün dosya kapsamına uygun olduğu, başvuru tarihi itibarıyla işletmede çalışan işçi sayısının 82 olduğu, bunlardan 36'sının davalı Sendikaya üye olduğu, dolayısıyla davalı Sendikanın 6356 Sayılı Kanun'un 41 inci maddesinde öngörülen işletme toplu iş sözleşmesi için gerekli yüzde kırk çoğunluğu sağladığı, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Kanun'un 41 inci ve devamı maddeleri kapsamında yetki tespitine itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Toplu iş sözleşmesi ve toplu sözleşme ...” kenar başlıklı 53 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İşçiler ve işverenler, karşılıklı olarak ekonomik ve sosyal durumlarını ve çalışma şartlarını düzenlemek amacıyla toplu iş sözleşmesi yapma hakkına sahiptirler.”

2. 6356 sayılı Kanun'un “Yetki” kenar başlıklı 41 inci maddesinin ilgili fıkraları şöyledir:

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Toplu iş sözleşmesi ve toplu sözleşme ...” kenar başlıklı 53 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İşçiler ve işverenler, karşılıklı olarak ekonomik ve sosyal durumlarını ve çalışma şartlarını düzenlemek amacıyla toplu iş sözleşmesi yapma hakkına sahiptirler.”

2. 6356 sayılı Kanun'un “Yetki” kenar başlıklı 41 inci maddesinin ilgili fıkraları şöyledir:

“(1)Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin en az yüzde birinin üyesi bulunması şartıyla işçi sendikası, toplu iş sözleşmesinin kapsamına girecek işyerinde başvuru tarihinde çalışan işçilerin yarıdan fazlasının, işletmede ise yüzde kırkının kendi üyesi bulunması hâlinde bu işyeri veya işletme için toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkilidir.

(2) İşletme toplu iş sözleşmeleri için işyerleri bir bütün olarak dikkate alınır ve yüzde

kırk çoğunluk buna göre hesaplanır.

(3) İşletmede birden çok sendikanın yüzde kırk veya fazla üyesinin olması durumunda

başvuru tarihinde en çok üyeye sahip sendika toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkilidir.”

3. 6356 sayılı Kanun'un “Yetki Tespiti İçin Başvuru” kenar başlıklı 42 nci maddesi ise şöyledir:

“(1) Toplu iş sözleşmesi yapmak isteyen işçi sendikası Bakanlığa başvurarak yetkili olduğunun tespitini ister. İşveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işveren de Bakanlığa başvurarak yetkili işçi sendikasının tespitini isteyebilir.

(2) Bakanlık, kayıtlarına göre başvuru tarihi itibarıyla bir işçi sendikasının yetkili olduğunu tespit ettiğinde, başvuruyu, işyeri veya işletmedeki işçi ve üye sayısını, o işkolunda kurulu işçi sendikaları ile taraf olacak işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işverene altı iş günü içinde bildirir.

(3) İşçi sendikasının yetki şartlarına sahip olmadığının ya da işyerinde yetki şartlarına sahip bir işçi sendikasının bulunmadığının tespiti hâlinde, bu bilgiler sadece başvuruyu yapan tarafa bildirilir.

(4) Sigortalılığın başlangıcı ile sona ermesine ilişkin bildirimlerden yasal süresi içinde Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılmayanlar, yetkili işçi sendikasının tespitinde dikkate alınmaz.

(5) Yetki tespiti ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle düzenlenir.”

4. 6356 sayılı Kanun'un “Yetki İtirazı” kenar başlıklı 43 üncü maddesi de şöyledir:

“(1) Kendilerine 42 nci madde uyarınca gönderilen tespit yazısını alan işçi veya işveren sendikaları veya sendika üyesi olmayan işveren; taraflardan birinin veya her ikisinin yetki şartlarına sahip olmadığı veya kendisinin bu şartları taşıdığı yolundaki itirazını, nedenlerini de göstererek yazının kendilerine tebliğ edildiği tarihten itibaren altı iş günü içinde mahkemeye yapabilir.

(2) İtiraz dilekçesi görevli makama kayıt ettirildikten sonra mahkemeye verilir. Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin yüzde birinden daha az üyesi bulunan işçi sendikası, yetki itirazında bulunamaz.