muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21962, Karar No: 2018/8826, Tarih: 10.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21962 E.  ,  2018/8826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, davacı erkek ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı erkeğin birlik görevini ihmal ettiği, eşini sürekli olarak boşanmakla tehdit ettiği ve ailesini istemediği anlaşılmaktadır. Mahkemece davacı erkeğe kusur olarak yüklenen hakaret vakıasının ispat edilemediği, ispat edilemeyen vakıanın kusur olarak yüklenemeyeceği, davalı kadına eşine bardak fırlattığı vakıası kusur olarak yüklenilmişse de dinlenen tanık beyanları kapsamında davalı kadının bu eyleminden sonra evlilik birliğinin devam ettiği bu olayın da eş tarafından affedildiği en azından hoşgörü ile karşılandığı bu nedenle kadına kusur olarak yüklenemeyeceği açıktır. Gerçekleşen bu olay karşısında davacı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerek boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verillebilmesi için davalı-davacının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek basma boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacı erkeğin tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalı kadına atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle erkeğin boşanma davasının reddi gerekirken, kanun hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/10669, Karar No: 2011/780, Tarih: 27.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/10669 E.  ,  2011/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Tavas Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iki adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkeme satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay durumları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasasının mükerrer 138.maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 19.12.2001 günlü Resmi gazetede yayımlanan Harçlar Yasasının Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümündeki açıklığa ve artırma oranının taşınmazların satış bedeli üzerinden (binde 9,9) nisbi karar harcı alınması gerekeceği gözönünde tutulmaksızın (binde 9) harç alınması doğru değilse de bu yüzden hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasındaki harç kısmının çıkartılarak yerine (binde 9,9) harcın payları oranında paydaşlara aidiyetine ibaresinin eklenerek HUMK.nun 438.maddesi gereğince hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 27.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/64, Karar No: 2020/1349, Tarih: 03.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/64 E.  ,  2020/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme ilamının gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki, geri çevirme ilamında “çekişmeli taşınmazlara komşu 120, 138, 141, 149, 154, 155 ve 200 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili dava dosyalarının ve hükmen oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması” istendiği halde, bu taşınmazların hükmen tesciline ilişkin dava dosyaları getirtilip dosya arasına konulmadığı gibi; getirtilen tapu kayıtlarının edinme sebebi sütunlarının incelenmesinden bu kayıtların yörede yapılan 22/a çalışmaları sonucu oluşan tapu kayıtları olduğu ve söz konusu tapu kayıtlarından hangi kadastro parselinin hangi uygulama parseline dönüştüğünün anlaşılamadığı görülmekte olup, bu haliyle kayıtların ve hükmün denetleme imkanı da bulunmamaktadır. Bu nedenle dava konusu taşınmazlara komşu 120, 138, 141, 149, 154, 155 ve 200 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili hükmen tescil dosyalarının ve bu parsellerin hükmen tescil sonucu oluşan ilk tapu kayıtlarının ve tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte denetime imkan verecek şekilde getirtilerek dosya arasına konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2105, Karar No: 2019/12822, Tarih: 11.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2105 E.  ,  2019/12822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığnın ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun 11/02/2014 tarihli oturumda alınan savunmasında müştekinin zararını gidermek için süre istediğini belirttiği, müştekinin ise aynı duruşmada zararının giderilmesini istemediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, müştekinin çekmecesinden alınan 400 TL zararı ödemeye hazır olan suça sürüklenen çocuğa ödeme yapabilmesi için tevdii mahalli tayin edilip makul bir süre de verilerek sonucuna göre hırsızlık suçundan TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8109, Karar No: 2024/3072, Tarih: 10.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/8109 E.  ,  2024/3072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/41 E., 2019/30 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ : 03.04.2019

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili, Davalı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutuklama, arama ve el koyma nedeniyle 250.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 52.748,12 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının davacının maddi zararı bulunmadığından maddi tazminatın reddine karar verilmesi gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile manevi tazminatın fazla olduğundan hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; müvekkilinin haksız yargılandığını, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, müvekkilinin ihraç olduğu süre boyunca ödenmeyen maaşının yasal faizini, sabit ek ödemesinin yasal faizini, döner sermaye ücreti ve yasal faizini, icap nöbetleri ücreti ve yasal faizinin tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğini, kredi çekemediği, yüklü faiz ödediği, aracını değerinin altında sattığını, eşinin ve kendisinin telefonuna haksız el konulduğu ve halen iade edilmediğini, bu nedenle tazminat ödenmesi gerektiğini, ceza evi masraflarının ailesinin ceza evi yol masraflarının tazminat kapsamında verilmesi gerektiğini, Davalı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/403 Esas, 2018/341 Karar sayılı ceza dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 14.02.2017 - 28.12.2017 tarihleri arasında 317 gün gözaltında ve tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın 06.12.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı vekiline 19.01.2019 tarihinde tebliğ edildiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının gözaltında veya tutuklulukta geçirmiş olduğu sürelerin başka bir cezasından mahsup edilmediği, davacı tarafından açılan bir tazminat davasına rastlanılmadığı, davacının tutukluluğunun infaz gördüğü, davacının doktor olduğu, 14.02.2017 açığa alınma tarihi ile 17.01.2018 işe iade edildiği, maaşının eksik yatan kısmı ile sabit ek ödemelerin ödendiğini ve fakat davacının bu tarihler arasında fiilen çalışmaması nedeniyle döner sermaye ve icap nöbeti bedellerinin ödenmediğini, bu zararının tazminat kapsamında ödenmesi gerektiği, davacı her ne kadar tazminata esas dosyada vekalet ücreti, ceza evi masrafları, noterlik, ulaşım, posta ve fotokopi gibi masraflarının olduğunu, tutuklanması nedeniyle aracını piyasa değerinin 20.000,00 TL altında sattığını, aracı uzun süre kullanmamasından dolayı teknik arızaların çıktığını,maaş ve ek ödemelere ilişkin çalıştığı kurumun geriye dönük ödemelerinde yasal faizlerini ödemediğinin, yargılama sırasında hem kendisinin hem de eşinin toplamda 6.000,00 TLdeğerindeki telefonlarına el konulduğunu ve fakat bu telefonların iadesinin gerçekleşmediğini, bankadan kredi çektiğini tutuklanması nedeniyle yapmış olduğu ödeme planları uygulanamadığını bu nedenle 14

.000,00 TL altında sattığını, aracı uzun süre kullanmamasından dolayı teknik arızaların çıktığını,maaş ve ek ödemelere ilişkin çalıştığı kurumun geriye dönük ödemelerinde yasal faizlerini ödemediğinin, yargılama sırasında hem kendisinin hem de eşinin toplamda 6.000,00 TLdeğerindeki telefonlarına el konulduğunu ve fakat bu telefonların iadesinin gerçekleşmediğini, bankadan kredi çektiğini tutuklanması nedeniyle yapmış olduğu ödeme planları uygulanamadığını bu nedenle 14.000,00 TL değerinde zararının olduğunu, cezaevi kuralları nedeniyle kendi kıyafetlerini dahi giyemediğini bu nedenle yeni kıyafetler ve iç çamaşırı almak zorunda kaldığını, aile fertlerinin kendisini ziyaretlere geldiği zaman yol ve konaklama masrafları yaptıklarını, beyan ederek zararlarının kendisine ödenmesini talep etmiş ise de; bu hususların delillendirilmediği, ilgili belgelerin dosyaya sunulmadığı, kaldı ki bahse konu zararların koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasının konusu olmadığı ve bu tür taleplerin genel dava yoluyla ileri sürülmesi gerektiği kanaatine varıldığından bu taleplerinin reddi, davacının sosyal ve ekonomik durumu, görevi, haksız gözaltında/tutuklulukta kaldığı süre, atılı suçun niteliği, lekelenmeme hakkının ihlal edilmesi, gözaltında/tutuklulukta kaldığı süreçte duymuş olabileceği acı ve ızdıraplar, ailesinin bu durumdan olumsuz etkilenmesi, ekonomik sıkıntılar yaşaması, soruşturma ve kovuşturma süresi, çevre baskısı altında kalması, mor beyin mağduru olması, serbest bırakıldıktan sonra adli kontrol altında kalması, seyahat özgürlüğünün kısıtlanması, gibi hususlar dikkate alınarak, davacının manevi olarak zarara uğradığı kanaatine varıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden tebliğnamede manevi tazminatın fazla olduğuna yönelik görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna, müvekkilinin ihraç olduğu süre boyunca ödenmeyen maaşının yasal faizini, sabit ek ödemesinin yasal faizini, döner sermaye ücreti ve yasal faizini, icap nöbetleri ücreti ve yasal faizinin tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğine, kredi çekemediğinden yüklü faiz ödediğine aracını değerinin altında sattığına ve sair temyiz itirazlarına, davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5271 sayılı Kanun'un 141/1-j maddesindeki suç soruşturması veya kovuşturması sırasında eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen, kişilerin maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebileceği hüküm altına alınmıştır.

668 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin soruşturma ve kovuşturma işlemleri başlıklı üçüncü maddesinin ilgili kısmı şöyledir;

''(1) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve toplu işlenen suçlar bakımından, olağanüstü halin devamı süresince;

.....ı) 5271 sayılı Kanunun 128 inci maddesi uyarınca yapılacak elkoymaya, maddenin birinci fıkrasında belirtilen rapor alınmadan, sulh ceza hâkimliğince karar verilebilir. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı da elkoymaya karar verebilir. Hâkim kararı olmaksızın yapılan elkoyma işlemi, beş gün içinde görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını elkoymadan itibaren on gün içinde açıklar; aksi halde elkoyma kendiliğinden kalkar.... ''denilmektedir.

.....ı) 5271 sayılı Kanunun 128 inci maddesi uyarınca yapılacak elkoymaya, maddenin birinci fıkrasında belirtilen rapor alınmadan, sulh ceza hâkimliğince karar verilebilir. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı da elkoymaya karar verebilir. Hâkim kararı olmaksızın yapılan elkoyma işlemi, beş gün içinde görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını elkoymadan itibaren on gün içinde açıklar; aksi halde elkoyma kendiliğinden kalkar.... ''denilmektedir.

Davacının tazminat sebebinin zamanında geri verilmemeye ilişkin olduğu, dava dosyası içerisinde yer almayan tazminata konu el koyma işlemlerinin denetime elverişli olacak şekilde aslının ya da onaylı örneğin dosya içerisine alınması, el konulan eşyaların net olarak belirlenmesinden sonra davacının eşyalarına el konulması nedeniyle uğradığı zarar olup olmadığı belirlenerek CMK'nın 141/1-j maddesindeki "zamanında geri verilmeyen" koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma neticesinde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4238, Karar No: 2020/14252, Tarih: 09.11.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/4238 E.  ,  2020/14252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3628 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

3628 sayılı Kanun'da düzenlenen "gerçeğe aykırı bildiriminde bulunma" ve "haksız mal edinme" suçlarından açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve Kanun'da kamu davasına katılması konusunda özel düzenleme bulunmayan şikayetçi kurumun davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçi kuruma bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin, tebliğnameye aykırı olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4865, Karar No: 2017/2800, Tarih: 10.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4865 E.  ,  2017/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen davada erilen 14/12/2015 tarih ve 2015/621-2015/714 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; 04/12/2015 tarihinde, hizmet binasının zemin katında bulunan lavabo altındaki vananın patlaması sonucunda şubenin arşiv, ara hol ve kazan dairesinin su altında kaldığını, burada bulunan çok sayıda evrakın zarar gördüğünü ileri sürerek listelenen belgelerden. maddesi kapsamında saklanması zorunlu olan belgelerin, fişlerin zayi olduğunun tespiti ile taraflarına zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; tacirler tarafından yasa gereğince saklamakla yükümlü oldukları ticari defter ve kayıtların atölye, depo ve zemin gibi zarara uğraması kolay yerlerde muhafaza edilmesinin olağan sayılamayacağı, defter ve kayıtların şirketler yönünden önemi gözetildiğinde zarar görmemeleri için zemin seviyelerinde muhafaza edilmemesi gerektiği, buna aykırı durumun ise ağır koruma kusuru oluşturacağı, ayrıca yasada yer alan su baskını ile beklenilmeyen ve önlenmesi de mümkün olmayan olağanüstü sebepler kastedilmiş olup somut olayda davacının dayandığı su basmasının bu kapsamda değerlendirilemeyeceği, kimsenin kendi kusuruna dayanarak hak talep etmemesinin mümkün olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı bankanın zemin katta bulunan arşivini su basması nedeniyle arşivde yer alan belgeler için zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir. TTK'nın 82/7. maddesine göre, bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defterler ve belgeler; yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle ve kanuni saklama süresi içinde zıyaa uğrarsa tacir zıyaı öğrendiği tarihten itibaren onbeş gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinden kendisine zayi belgesi verilmesini isteyebilir. Davacının zemin kattaki arşivinin vananın patlaması sonucunda sular altında kaldığı, madde metninde yangın, su baskını veya yer sarsıntısı ibarelerinden sonra yer alan "gibi" sözcüğüyle ./..

benzer olayların kastedildiği, ziya haline ilişkin sınırlı sayıda bir düzenleme getirilmediği, olağanüstü sebeplerden kaynaklı su baskını şartı olmadığı, somut olayda beklenilmeyen bir hal sonucunda su baskını oluştuğu ve davacıya ait arşivde saklanan belgerin zarar gördüğü sabit olduğuna göre, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.