muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3921, Karar No: 2012/4734, Tarih: 31.05.2012

Çekişmeli 139 ada 119 parsel sayılı taşınmaz, 09.02.1989 tarih 11 no'lu tapu kaydı nedeniyle davalı adına tespit ve tescil edilmiş, davacı taraf tescil ilamı ile oluşan 13.8.1965 tarih 7 ila 43 numaralı tapu kayıtları ve 1 tahrir no'lu vergi kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davacı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmaza uymadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de tarafların dayanağı olan tapu kayıtlarının uygulaması ve zilyetlik araştırması hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı ve davalı tarafın dayandığı tapu kayıtları ve vergi kayıtları oluşum belgeleri ile birlikte tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmelidir. Davacı tapu kayıtlarının dayanağı olan Kağızman Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 11.09.1956 tarih 1953/102 Esas, 1956/87 Karar sayılı tescil ilamı ve haritası celbedilmeli, tescil ilamında davalı tarafın maliki evvellerinin hasım olup olmadığı ve tescil ilamının taraflar açısından kesin hüküm oluşturup oluşturmadığı araştırılmalıdır. Davacı taraftan 13.8.1965 tarih 7 ila 43 no'lu tapu kayıtlarından hangisine dayandığı sorulmalıdır. Mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları ile teknik bilirkişi huzuru ile yapılacak keşif sırasında davacı dayanağı olan tescil ilamı ile oluşan tapu kayıtları ve haritaları ile var ise davalı taraf tapu kaydı kadastro paftası ile çakıştırılarak mahalline uygulanıp kapsamları 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritalarına göre belirlenmeli; tapu kayıtlarının haritalarının zemine uygun olmaması ya da uygulanma kabiliyetinin bulunmaması halinde tapu kayıtlarının sınırlarına itibar edilmelidir. Bu amaçla tapu kayıtları ve vergi kaydının hudutları yerel bilirkişilere tek tek okunup, zeminde göstertilmesi sağlanmalı, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir. Kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalıdır. Bu şekilde yapılacak uygulama sırasında taşınmazın, dayanılan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalması halinde, vergi kaydı taşınmazı kapsıyor olsa bile, zilyetlikle birleşmedikçe vergi kaydının hukuken değer taşımayacağı göz önüne alınarak, yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınarak ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken, onanmış olduğu anlaşılmış olmakla davacılardan ...'ın yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 30.01

. Mahkemece, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken, onanmış olduğu anlaşılmış olmakla davacılardan ...'ın yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 30.01.2012 gün, 2011/1074 Esas, 2012/402 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6057, Karar No: 2024/7855, Tarih: 18.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/6057 E.  ,  2024/7855 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/188 E., 2022/78 K.

DAVA TARİHİ : 09.05.2014

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; görevsizlik nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İdare mahkemesinde çıkartılan olumsuz görev uyuşmazlığı neticesinde Uyuşmazlık Mahkemesinin 26.11.2018 tarih 2018/745 Esas, 2018/764 Karar sayılı ilamı ile davanın adli yargıda görülmesi gerektiğine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Uyuşmazlık Mahkemesi kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline 24.04.2013-24.04.2014 tarihlerini kapsar şekilde Genişletilmiş kasko sigorta poliçesi ile sigortalı 63 HZ 488 plakalı aracın sol yan kısmı ile Derik Üçyol Jandarma Karakolu önünde bulunan ve gelişigüzel dağılmış olan orta refüj bordür taşlarına çarpması neticesi araçta oluşan 16.094,68 TL'lik hasar miktarının sigortalıya ödendiğini, kazada sürücünün kusurunun olmadığının belirlendiğini bu nedenle kazanın meydana gelmesinde kusurları olan davalılardan yaptıkları ödemenin rücuen tahsilini talep ettiklerini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 16.094,68 TL tazminatın ödeme tarihi olan 11.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; idari yargı yerinin görevli olması nedeni ile görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, kazanın meydana gelmesinde kusurları olmadığını, kazanın Habur Sınır Kapısına giden yolda meydana geldiğini, kazanın araç sürücünün dikkatsizliğinden kaynaklandığını, zira yolda kusur olsa idi birden fazla kazanın meydana gelmesi gerektiğini, bir an için idarenin sorumlu olduğu düşünülse dahi kazada kusurları olmadığını, zira sürücünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 52/1b maddesine aykırı hareket ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; davanın doğru hasma karşı açılması gerektiği, kazanın Karayolları Genel Müdürlüğünün kusuru nedeni ile meydana geldiğini bu nedenle davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, kazanın meydana geldiği yerin Derik Belediyesi mücavir alanı sınırları içinde olmadığını bu nedenle sorumlulukları olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2016 tarihli ve 2014/86 Esas, 2016/207 Karar sayılı kararıyla; davanın rücuen tazminat davası olduğu, davacıya sigortalı aracın Derik-Üçyol Jandarma Karakolu önünde bulunan orta refüj bordür taşlarına çarpması neticeninde davacı kurumun sigortalısına 16.094,00 TL ödeme yaptığı ve söz konusu ödemenin kazada kusurlu davalılardan tahsilini talep ettiği, olayın haksız fiilden kaynaklandığı bu nedenle adli yargının görevli olduğu, her ne kadar makine mühendisi bilirkişinin verdiği kusur raporunda, davalı Belediyenin kusurunun olmadığı, sürücünün %30, davalı ... Müdürlüğünün ise %70 oranında kusurlu olduğu yönünde rapor verilmiş ise de Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen 12.05.2016 tarihli raporda sürücünün kusuru olmadığı, parça ve işçilik bedeline ilişkin olarak ise kazanın oluşumu ile araçtaki hasarın uyumlu olduğu ve davalı ... Müdürlüğünün zarardan sorumlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edildiği gerekçesi ile davanın ... yönünden kabulü ile 16.094,00 TL'nin 11.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Müdürlüğünden alınarak davacıya verilmesine, davanın Derik Belediye Başkanlığı yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 15.11.2017 tarih, 2016/19317 Esas, 2017/10550 Karar sayılı ilamıyla; "1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ve hizmet kusuruna dayanılarak, davalılar aleyhine yöneltilen tazminat istemine ilişkin olduğundan idari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun'un 2 nci maddesi hükmü uyarınca tam yargı davası olarak ikame edilmesi gerekmektedir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden dikkate alınması zorunludur. Bu nedenle;

İş bu dava ...'nün hizmet kusuru iddiasına dayalı olarak açıldığından idari yargı görevli olup mahkemece HMK 114-115 inci maddeleri uyarınca yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir." denilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2-Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir." denilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 27.02.2018 tarih, 2018/18 Esas, 2018/33 Karar sayılı kararı ile; mahkemenin 21.06.2016 tarihli kararı ile davalı ...'nün zarardan sorumlu olduğu belirtilerek hüküm kurulduğu, davalının temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 15.11.2017 tarih, 2016/19317 Esas, 2017/10550 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulduğu, açılan davanın idarenin hizmet kusurundan kaynaklanan tam yargı davası olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 114 üncü maddesi gereğince yargı yolunun caiz olmadığı, yargı yolunun HMK'nın 115/2 maddesi gereğince dava şartı olduğu anlaşılmakla dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. Uyuşmazlık Mahkemesi Kararı

Uyuşmazlık Mahkemesinin 26.11.2018 tarih, 2018/745 Esas, 2018/764 Karar sayılı kararı ile; davanın sigortalı aracın uğradığı hasarı ödeyen sigorta şirketinin, zararının idarece giderilmesi isteminden ibaret rücuen tazminat davası olduğu, 2918 sayılı Yasa'nın 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 110 uncu maddesi ve Anayasa Mahkemesinin 26.12.2013 tarih, 2013/68 Esas, 2013/165 Karar sayılı kararı ile 2918 sayılı Yasa'nın 110 uncu maddesinin birinci fıkrası ile öngörülen, bu kanundan doğan tüm sorumluluk davalarının adli yargıda görülmesi gerektiği düzenlemesinin Anayasaya aykırı bulunmadığına dair kararı birlikte değerlendirildiğinde, bahsi geçen kanun maddesinin karayollarında, can ve mal güvenliği yönünden trafik düzeninin sağlanarak trafik güvenliğini ilgilendiren tüm konularda alınacak önlemleri kapsadığı ve kanunun trafikle ilgili kuruluşları, şartları, hak ve yükümlülükleri, bunların uygulanması ve denetlenmesini, görev ve sorumluluk ile çalışma usullerini kapsadığı dolayısıyla trafik kazası nedeni ile açılacak davalarda adli yargı görevli olduğu gerekçesi ile Mardin 2. İdare Mahkemesinin başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın rücuen tazminat davası olduğu, davacıya sigortalı aracın Derik- Üçyol Jandarma Karakolu önünde bulunan orta refüj bordür taşlarına çarpması neticesinde davacı kurumun sigortalısına 16.094,00 TL ödeme yaptığı ve söz konusu ödemenin kazada kusurlu davalılardan tahsilini talep ettiği, mahkemenin 21.06.2016 tarihli kararı ile davalı ...'nün zarardan sorumlu olduğu belirtilerek hüküm kurulduğu, davalı ... vekilinin kararı temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 15.11.2017 tarih, 2016/19317 Esas, 2017/10550 Karar sayılı ilamı ile verilen bozma üzerine mahkemenin 27.02.2018 tarihli kararı ile davanın reddine karar verildiği, Uyuşmazlık Mahkemesinin davanın adli yargıda görülmesi gerektiğine dair kararı üzerine yargılamaya devam edildiği, makine mühendisi bilirkişinin verdiği kusur raporunda sürücünün %30, davalı ... Müdürlüğünün %70 oranında kusurlu olduğu, davalı Belediyenin kusuru olmadığı yönünde rapor verilmiş ise de Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen 12.05.2016 tarihli raporda sürücünün kusuru olmadığı, parça ve işçilik bedeline ilişkin ise kazanın oluşumu ile araçtaki hasarın uyumlu olduğu, davalı ...'nün zarardan sorumlu olduğunun belirtildiği, bozma sonrası İstanbul Teknik Üniversitesi Ulaştırma Birimi Karayolları Trafik Birimi Eğitim Öğretim Üyesi bilirkişi heyetinden alınan raporda ise davalı ...'nün hizmet eksikliği nedeni ile kazada %70, sürücünün ise hatalı sevk ve idaresi nedeni ile %30 oranında kusuru bulunduğunun belirtildiği, ancak Adli Tıp Kurumu raporunun dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kazanın gece vakti meydana geldiği, döner kavşak etrafında ve yol üstünde dağılmış şekilde bordür taşlarının bulunmasının meydana gelen kazada tek etken olduğu, yolların bakım ve onarımdan sorumlu ... tarafından üzerine düşen sorumluluğun yerine getirilmemiş olduğu, meydana gelen zarardan davalı ... Müdürlüğünün tek ve tam kusurlu olduğu kanaati ile davanın ... yönünden kabulü ile 16.094,00 TL'nin 11.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Müdürlüğünden alınarak davacıya verilmesine, davanın Derik Belediye Başkanlığı yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; kazada kusurları olmadığı, harçtan muaf olmalarına rağmen aleyhlerine harca hükmedildiği gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı ... şirketi tarafından kasko poliçesiyle sigortalı aracın karıştığı tek taraflı kazada yol kusuru nedeniyle ödenen hasar bedelinin davalı kurumdan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; kazada kusurları olmadığı, harçtan muaf olmalarına rağmen aleyhlerine harca hükmedildiği gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı ... şirketi tarafından kasko poliçesiyle sigortalı aracın karıştığı tek taraflı kazada yol kusuru nedeniyle ödenen hasar bedelinin davalı kurumdan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında, 6102 sayılı Kanun'un 1472 nci maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 110 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, ceza mahkemesinde ve somut dosyada alınan kusur raporlarında davalının kazada asli kusurlu olup zarardan sorumlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesinde harçtan muaf kurumlar belirlenmiş olup davalı ... de bu kurumlar arasında yer almasına karşın mahkemece, bahsi geçen davalı aleyhine harca hükmedilmiştir. Bu düzenleme gereği, davalı ... harçtan muaf olmasına rağmen, harçtan sorumluluğuna karar verilmesi doğru değil bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'un 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının (2) numaralı bendi yerine, "... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" ibaresinin, (4) numaralı bendinin "Davacı tarafından yapılan yargılama gideri olan 308,10 TL harç masrafı," yerine ... yargı harcından muaf olduğundan, "Davacı tarafından yapılan yargılama gideri olan, 3.687,75 TL tebligat, bilirkişi, ve posta masrafı olmak üzere toplam 3.687,75 TL'nin davalı ... Müdürlüğünden alınarak davacı tarafa verilmesine" sözcük dizisi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,492 sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davalı ...'nden harç alınmamasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5166, Karar No: 2023/6100, Tarih: 29.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5166 E.  ,  2023/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/228 E., 2023/66 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali, malullük aylığı bağlanması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının maluliyet oranının tespitini, ilk talep tarihini takip eden aybaşından itibaren malullük aylığı bağlanmasını, aksi Kurum işlemlerinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2014/268 Esas 2015/314 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile davacı ...'ın çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmiş olduğunun tespiti ile, davacıya 03.05.2012 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 21.Hukuk Dairesinin 20/06/2016 tarihli 2015/17477 Esas 2016/10260 Karar sayılı ilamında; "sigortalının maluliyet oranına ilişkin Yüksek Sağlık Kurulu'ndan rapor almak, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporu ile çelişki doğması durumunda bu kez Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan rapor alarak sonuca göre bir karar vermek " gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 08.06.2017 tarihli ve 2016/372 Esas 2017/232 Karar sayılı kararı ile "davanın kabulü ile, davacı ...'ın çalışma gücünün en az %60'nı kaybetmiş olduğunun tespitine, davacıya 24.12.2014 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine" karar verilmiş ve karar 21 Hukuk Dairesinin 12/11/2018 tarihli ve 2017/3883 Esas 2018/8182 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

C. Bozma Kararı

1. 21. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

C. Bozma Kararı

1. 21. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 01.06.2020 tarihli 2019/2349 Esas 2020/1767 Karar sayılı ilamı ile davacının dosyada bulunan hizmet cetvelinde, prim ödeme gün sayısının 1801 gün olarak belirtilmiş olduğu görüldüğünden 5510 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi uyarınca malullük aylığı bağlanması koşullarının bulunduğunun değerlendirildiği, ancak, SGK vekilinin maddi hata talebini içeren dilekçesi üzerine Dairenin 15.01.2020 tarihli eksiklik talep yazısı ile talep edilen dönem bordrolarının ve davacıya ait tahsis dosyasının incelenmesinden, davacının 1980/2 dönemde 9346 ve 5873 sicil numaralı işyerlerinden bildirilen hizmetlerinin mükerrer olduğu, bu haliyle prim ödeme gün sayısının 1800 günün altına düştüğü, 4/b hizmetleri de dahil edilerek, davacıya aylık bağlanması için gerekli koşulların tamamlanması yönünde Kurum tarafından işlem yapılmaya çalışıldığı ancak ,davacının 01.01.2010-08.02.2012 arası Geçici 63 üncü madde gereği durdurulan sigortalılık sürelerinin davacı tarafından prim borcu ödenerek ihya edilmediğinin anlaşıldığı, davacının 5510 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi uyarınca malullük aylığı bağlanmasına ilişkin koşulları taşıyıp taşımadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek maddi hata talebinin kabulü ile 12.11.2018 tarih 2017/3883 Esas ve 2018/8182 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli 2020/148 Esas 2021/81 Karar sayılı kararı ile davacının 1800 gün prim ödeme şartını yerine getirmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

E. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 17.01.2022 tarihli 2021/12652 Esas 2022/442 Karar sayılı ilamı ile Mahkemece resen Kuruma yazılarak, 01.01.2010-08.02.2012 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un geçici 63 üncü maddesi kapsamında durdurulan sigortalılık süresi bakımından ihya bedelinin hesaplattırılması, davacıya ihya bedelini Kurum hesabına depo etmek üzere süre verilmesi ve davacı tarafından ilgili tutarın yatırılması halinde, ihya ile kazanılacak 4/1-b sigortalılık süresi de gözetilmek suretiyle toplam prim ödeme gün sayısı belirlenerek, malullük aylığı koşullarının buna göre değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar