muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1514, Karar No: 2014/6552, Tarih: 03.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/1514 E.  ,  2014/6552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2008/232887

Mahkeme : İZMİR 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 25.09.2008- 2008/667 esas ve 2008/1373 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 03.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/892, Karar No: 2013/4285, Tarih: 10.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/892 E.  ,  2013/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (2 kez) sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; mağdure Aleyna'ya yönelik eylemi çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek bu suç ile mağdure ...'ye karşı atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.11.2012 gün ve 2012/34 Esas, 2012/172 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin kanuni süreden sonra yapılması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure Aleyna'ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikat yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure Sümeyye'ye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adı geçen mağdureyle ilgili olarak ... Üniversitesi Tıp Fakültesi bünyesinde oluşturulan ve bir çocuk psikiyatristi, bir adli tıp uzmanı, bir ürolog, bir kadın doğum uzmanı ile bir radyoloji uzmanından oluşan heyetçe

düzenlenen 10.07.2012 günlü, 1882 sayılı raporun sonuç kısmında “mağdurenin olay sonrası yaşadığı olumsuz psikolojik etkilenmenin iki hafta kadar sürdüğü sonra şiddetinin giderek azaldığı ve son altı aydır herhangi bir yakınmasının olmadığının bildirilmesine rağmen gerçekleşen çocuğun cinsel istismarı eyleminin olumsuz kalıcı etkilerinin ilerleyen yaşlarda çıkması mümkün olduğundan anksiyete ile giden uyum bozukluğu nedeniyle ruh sağlığının kalıcı şekilde bozulduğunun” bildirilmesi karşısında anılan raporun hüküm kurmaya elverişli olmaması nedeniyle mağdurenin dava dosyasıyla birlikte ... Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek anılan olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda aldırılacak yeni rapor doğrultusunda sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin tatbiki hususunun değerlendirilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/175, Karar No: 2017/1893, Tarih: 15.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/175 E.  ,  2017/1893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet Ek Karar: Temyiz talebinin reddine

Katılan vekilinin, duruşmada yüzüne karşı tefhim olunan kısa kararda vekalet ücretine hükmedildiği halde, tebliğ edilmeyen gerekçeli kararda vekalet ücretine hükmedilmemiş olması nedeniyle, yalnızca vekalet ücreti yönünden hükmü temyiz ettiği; mahkemenin, dosyayı yeniden ele alıp tavzih kararı ile vekalet ücretine hükmettiği, ek karar ile verilen tavzih kararından sonra katılan vekilinin temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyizine hasren yapılan incelemede;

Eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu cihetle; sanığın yokluğunda verilen hükmün 18.01.2016 tarihinde adreste bulunmadığından muhtarlığa bırakıldığı, müdafiinin, ibraz ettiği hastane kayıtlarına göre sanığın annesinin ameliyat olup, 07.01.2016-25.01.2016 tarihleri arasında Ankara'da hastanede yattığından bahisle tebliğ evrakını, muhtarlıktan 10.02.2016 tarihinde aldığı yönündeki mazereti ile temyiz süresinin korunması talebinin, reddine dair hukuki dayanaktan yoksun ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının hakkında takipsizlik kararı verilen ... için verildiği, 04.10.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan 359. maddesi sevkiyle kamu davası açıldığı halde, usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkındaki infaz işlemlerinin durdurulması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 15.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10945, Karar No: 2012/14753, Tarih: 10.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10945 E.  ,  2012/14753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnş. Emtia Alım Satım Paz. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 10/02/2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kömür üretimi yapan davalı şirketin gerekli tedbirleri almadan evinin bulunduğu bölgede önemli ölçüde hafriyat yapması nedeniyle evinde hasar meydana geldiğini belirterek, oluşan değer kaybı ile evin eski hale getirme bedelinin tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının tapu maliki olmaması nedeniyle zilyetliğe dayandığını, gecekondu niteliğindeki evde meydana gelen zararın tazmininin talep edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; yapılan keşif ve dosya kapsamından davalı şirketin rödavans sözleşmesine göre yaptığı imalatın davacıya ait evin bulunduğu taşınmazın etki alanında bulunduğu, maden şirketinin yer altındaki çalışmalarının davacının evine zarar verdiği, rödavans sözleşmesi gereğince oluşan zarardan davalı şirketin sorumlu olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacıya ait evin, Hazineye ait arazi üzerine gecekondu mahiyetinde yapılmış, yapı ruhsatı ve projesi olmayan 25 yıllık bir ev olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, zararlı sonucun meydana gelmesinde davacının bölüşük kusuru olduğu kabul edilmelidir. Şu durumda, BK'nun 44/1. maddesi uyarınca zarar miktarından uygun bir oranda indirim yapılması gerekirken bu konunun düşünülmemiş olması doğru olmamış kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1992, Karar No: 2015/1724, Tarih: 19.06.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1992 E.  ,  2015/1724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatsa 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2013/11-2013/84

Taraflar arasındaki “boşanma ve fer’ileri” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Fatsa 1. Asliye Hukuk( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince asıl davanın kabulüne; birleşen davanın reddine dair verilen 15.04.2010 Tarih ve 2009/823 E. 2012/53 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 14.11.2012 tarih ve 2012/7557 E. 2012/27075 K. sayılı ilamı ile;

(...Yapılan soruşturma, toplanan delillerden, davalı- davacı kocanın eşine şiddet uyguladığı ve müşterek ikametgahın kilidini değiştirdiği, davacı-davalı kadınının da eşini sevmediğini söylediği ve tüp bebek tedavisinden kaçındığı; davalı-davacı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların gelişimi karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır. Davalı-davacı koca lehine Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesi boşanma koşulları gerçekleşmiştir. Bu durumda, davalı-davacı kocanın davasının da kabulüne karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile birleşen davanın reddi doğru bulunmamıştır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Taraf vekilleri

UKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Asıl dava evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı iddiasına dayalı boşanma, yoksulluk nafakası,maddi ve manevi tazminat istemi; birleşen dava aynı sebebe dayalı boşanma ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir.

Davacı-davalı Saliha vekili asıl davada, davalı kocanın davacıya sürekli şiddet uyguladığını, eve kilitlediğini, hakaret ettiğini, tüm bunlara kendisini aldatmasına rağmen göz yumduğunu, ancak şiddet olaylarının devam etmesi nedeniyle artık çekilmez olan evlilik birliğini devam ettirmenin olanaksız hale geldiğini ileri sürerek, şiddetli geçimsizlik(evlilik birliğinin temelinden sarsılması) pek kötü muamele ve onur kırıcı davranış nedeniyle boşanmalarına, 30.000 TL maddi; 25.000 TL manevi tazminat ile şimdilik 1.000 TL tedbir nafakası takdirine; davanın sonunda yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-davacı Murat vekili de birleşen dava ile, davalı kadının tüp bebek tedavisine yanaşmadığını, temizlik ve yemek dışında kadınlık görevini yerine getirmediğini, kendisine sürekli küserek evliliği çekilmez hale getirdiğini ileri sürerek, boşanma ve 50.000 TL manevi tazminat istemiştir.

Davalı-davacı Murat vekili de birleşen dava ile, davalı kadının tüp bebek tedavisine yanaşmadığını, temizlik ve yemek dışında kadınlık görevini yerine getirmediğini, kendisine sürekli küserek evliliği çekilmez hale getirdiğini ileri sürerek, boşanma ve 50.000 TL manevi tazminat istemiştir.

Mahkemece, davacı-karşı davalı Saliha’nın, eşinden sık sık şiddet gördüğünü ifade etmiş ise de, bu hususu doğrulayan tanık beyanı, doktor raporu, soruşturma vs. olmadığı, darp edildiği ve sık sık kötü muameleye (eve kilitlenme, aç bırakılma v.s) maruz bırakıldığı iddiasının ispatlanamadığı, sadece boşanma davasının açıldığı günden 3 gün önce tarafların ailelerin de bulunduğu bir ortamda çıkan tartışma sırasında davalı-karşı davacı Murat 'ın eşi Saliha' ya yumrukla vurarak yaraladığı hususunun sabit olduğu, zira bu eylemi ile ilgili olarak Murat Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/13 esas 2010/308 karar sayılı ilamı ile basit yaralama suçundan cezalandırıldığı, davalı-karşı davacı Murat'ın başka kadınlarla ilişkiye girdiği hususunun da ispatlanamadığı, taraflar arasındaki evliliğin 18 yıldır sürdüğü, bu süre zarfındaki geçimsizliklerinin esas sebebinin çocuklarının olamayışından kaynaklandığı, her iki tarafın da boşanmak istediği, taraf beyanları ve dinlenen tanık beyanları sonucunda evliliğin devam etmesinin aile ve toplum açısından bir yararının kalmadığı, darp edilen davacı Saliha'nın bu sebebe dayanarak boşanma davası açabileceğinin kabul edildiği, maruz kaldığı bu eylem sebebiyle manevi yönden de zarara uğrayacağının aşikar olduğu, ayrıca davacı Saliha'nın sosyal ve ekonomik durumu değerlendirildiğinde boşanma sebebiyle eşinin desteğinden yoksun kalacağı, bu sebeple maddi olarak da zarara uğrayacağı, davacı Saliha’nın işsiz olduğu, gelirinin olmadığı, davalı Murat’ın ise Nüfus Müdürü olduğu, düzenli gelirinin bulunduğunun anlaşıldığı, geçimsizliğin oluşmasında davacı-karşı davalı Saliha’nın kusurunun olmadığına kanaat getirildiği, davacı -karşı davalı Saliha’nın boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinden yoksulluk nafakasına hükmedilmesi de gerektiği gerekçesi ile asıl davadaki boşanma isteminin kabulüne, TMK 166/1.md uyarınca boşanmalarına, 10.000.- maddi, 5.000.- manevi tazminata ve aylık 500.- yoksulluk nafakasına, şahsi eşyalarla ilgili talep yönünden harç yatırılıp açılan bir dava olmadığı ve davacı vekilince bu istemden vazgeçildiğinden karar verilmesine yer olmadığına; mal rejiminin tasfiyesi ile ilgili istek ayrılıp yargılaması devam ettiğinden karar verilmesine yer olmadığına; birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece, yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Taraf vekillerinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece, yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle evliliğin bitmesinde davacı - karşı davalı Saliha'nın az da olsa kusuru olduğunu destekleyen tarafsız tanık beyanı veya aleyhine hüküm kurmaya yeterli delil bulunamadığı, davacı - karşı davalı Saliha'nın sağlık sorunları olan ve maddi geliri olmayan ev hanımı olduğu ve bu konumdaki bir bayanın Türkiye şartlarındaki durumu da değerlendirilerek evlilik birliğini temelinden sarsan olaylarda kusursuz olduğu, çocuğu olmamasının ve hasta olmasının kusur sayılamayacağı, M.K 166/2. maddesindeki koşulların oluşmasında tek kusurlunun davalı - davacı koca olduğu gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı kadının da kusurlu bulunup bulunmadığı, buna göre davalı kocanın açtığı birleşen davadaki boşanma isteminin de kabulünün gerekip gerekmediği noktasında ise de; boşanma davası reddedilen birleşen davacı koca direnme kararını temyizinde, davacı kadının ve kendi açtığı boşanma davasının reddine ilişkin verilen karara yönelik temyizi bulunmadığını bildirdiğinden boşanma kesinleşmiş olup, uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadının da kusurunun bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davalı- davacı kocanın, davacı-davalı kadına şiddet uyguladığı, müşterek ikametgahın kilidini değiştirdiğinin ceza mahkemesi ilamı ve 05.01.2010 tarihli tutanakla sabit olduğu; öte yandan davacı kadının “kocasını sevmediği” şeklinde beyanda bulunduğunu bildiren tanık kayınpederi R.. S.. ile aralarında ceza dosyasına yansıyan husumet bulunduğu; tüp bebek tedavisine yanaşmadığını söyleyen tanık M.. S..’ün kocanın kardeşi, diğer tanıkların da davalı-davacı eşin mesai arkadaşları olduğu; buna karşılık davacı-davalı Saliha tanıklarından T.. P..’in, bu beyanların aksine kocanın çocuk istemediğini beyan etmesi karşısında, davacı kadına atfedilecek bir kusurun varlığı kanıtlanamadığından, bu yöne değinen yerel mahkeme direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, diğer temyiz itirazları incelenmediğinden dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Açıklanan gerekçeyle kusur yönünden direnme uygun bulunduğundan, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 2.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 19.06 2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13475, Karar No: 2016/7275, Tarih: 25.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/13475 E.  ,  2016/7275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 209 sayılı kanunun ek 3. Maddesine istinaden her ay maaşı ile birlikte tarafına ödenen sabit döner sermaye ek ödemesinin SGK priminin işveren payına karşılık gelen miktarının işveren tarafından ödenmesi gerektiğinin tespitine, 30.01.2010 tarihinden itibaren yapılan işveren kesintilerinin bu aşamada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 50 TL'sinin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

25/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4487, Karar No: 2010/5321, Tarih: 06.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4487 E.  ,  2010/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYNARCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıların miras bırakanı adına kayıtlı 1132 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 10 yıllık hak düşürücü sürelerin geçirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kadastronun kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 3402 Sayılı Yasanın 5841 Sayılı Yasayla değişik 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. O halde, davacı Hazine temsilcisinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya dayeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca somut olayda, çekişmeli bölümün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı ve dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa gereğince dava reddedildiğine göre, davalının tüm yargılama giderlerinden ve maktu harçtan sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazinenin, yukarıda değinilen yargılama giderleri ve ret harcı açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.