muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10147, Karar No: 2020/7005, Tarih: 29.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10147 E.  ,  2020/7005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesinin 18/04/2017 tarihli ve 2016/248 esas, 2017/174 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/12/2019 gün ve 12567/2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2019 gün ve 2019/123446 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği iddia olunan nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçlarının istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 03/10/2018 tarihli ve 2018/3126 esas, 2018/1768 sayılı kararı ile nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümler yönünden “ Suça sürüklenen çocuğun ikrarının tam olarak işlenen suça işaret etmediği, bu eylemi yapmış olabilecekleri, olayı hatırlamadığını beyan etmesi, olaya ilişkin güvenlik kamerası kayıtları Suça sürüklenen çocuğa gösterildiğinde görüntülerdeki şahısları teşhis edememesi, görüntü kayıtları üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda kamera kayıtlarında görülen olayın faillerinden birisinin Suça sürüklenen çocuk ... olup olmadığının kesin olarak tespit edilememesi başkaca delil de bulunmaması nedeniyle Suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediği ispat edilemediği halde beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı, istinaf başvurusunda bulunanın istinaf iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, 7035 Sayılı Yasanın 15. maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK'nun 280/1-a maddesi yollamasıyla 303/1-a maddesi gereğince düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan; Suça sürüklenen çocuk hakkında bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA...DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE...” şeklinde karar verildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun kesin nitelikte olması nedeniyle yasal imkansızlık nedeniyle istinaf incelemesine konu olamayan mala zarar verme suçu yönünden de suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği ispat edilemediği, mahkumiyetine karar verilmesine ilişkin yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığından bahisle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesindeisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma; kesinleşmiş hakimlik veya mahkeme kararlarına karşı başvurulan olağanüstü bir yasa yoludur. Bu yasa yolu ile kanunların aynı (tek) biçimde uygulanması, Yargıtay denetiminden geçmeksizin kesinleşen kararlardaki hukuka aykırılıkların giderilmesinin sağlanması amaçlanmaktadır.

Kanun yararına bozmanın konusu hukuka aykırılıkların giderilmesi olunca, ayrıntıları 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı içtihadı birleştirme kararında açıklandığı üzere, yasaya aykırılık halleri uygulamadaki yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarından ibarettir.

İnceleme konusunu oluşturan davada, her ne kadar suça sürüklenen çocuk ... ve aynı dosyada yargılanan diğer suça sürüklenen çocuk ... hakkında, Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesinin 18/04/2017 tarihli ve 2016/248 Esas, 2017/174 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükümleri verilmesinden sonra bu mahkumiyet hükümlerinin istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13/10/2017 tarihli ve 2017/2002 Esas, 2017/2077 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçu yönünden verilen adli para cezalarının kesin nitelikte olması sebebiyle istinaf başvurularının reddine, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden hükümlerin bozulmasına karar verilmesinin ardından ilk derece mahkemesince bozma üzerine yapılan yargılama sonucu hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 03/10/2018 tarihli ve 2018/3126 Esas, 2018/1768 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...’ın atılı suçları işlediği sabit olmadığından beraatine karar verildiği anlaşılmış ise de; mala zarar verme suçu yönünden, kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun ancak 5271 sayılı CMK’nın 311/1-e maddesi uyarınca yargılanmanın yenilenmesi sebebi olabileceği, kanun yararına bozma gerekçesi yapılamayacağından ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan da beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı da bulunmadığından, (GAZİANTEP) 3. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 18/04/2017 tarihli ve 2016/248 Esas, 2017/174 Karar sayılı karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12317, Karar No: 2006/15222, Tarih: 11.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12317 E.  ,  2006/15222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kovancılar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2006
Yargıtay — Esas No: 2023/890, Karar No: 2023/7650, Tarih: 06.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/890 E.  ,  2023/7650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/140 E., 2022/77 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilin davalı ..., ... Orman Bölge Müdürlüğü,...Orman İşletme Müdürlüğü'ne bağlı Doğanbeyli Köyünde ağaçlandırma sahalarında Nisan 1988 tarihinde işe başladığını, davalı ...'nün ... Fidanlık Şefliğine bağlı 1990 yılında faaliyete geçen Doğanbeyli Orman Fidanlığında işe devam ettiğini, 2012 yılı da dahil olmak üzere Nisan ayı başından Aralık ayı ortalarına kadar her sene fiilen sürekli olarak çalıştığını, müvekkilin 1988 yılından 2012 yılı da dahil olmak üzere davalı iş yerinde sürekli çalışmasına rağmen dava dışı SGK'ye bildirilmediğini, bu nedenlerle müvekkilin davalı ... Müdürlüğünde 1988 yılından 2012 yılı da dahil olmak üzere her yıl Nisan ayı başından Aralık ayı ortalarına kadar çalıştığı hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesi ile; davanın niteliği itibari ile hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerine uğradığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep ettiğini, davanın niteliği itibari ile ...'nın davaya Fer'i Müdahil olarak davaya katılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Feri Müdahil ... vekilinin cevap dilekçesi ile; davacının yürüttüğünü iddia ettiği faaliyetinin 5510 sayılı Kanun kapsamında sayılabilecek nitelikte olmadığını, iddia edilen faaliyetin kesintisiz olmadığını, bu nedenle davacının iddialarının hizmet tespiti davasına konu olamayacağını, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre gözetilmeden açıldığını, bu nedenle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddini talep ettiğini, bu nedenlerle davacının dava dilekçesindeki taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, 1-Davanın kısmen kabulüne,

2- Davacının davalı ... Müdürlüğüne ait iş yerinde;

-01/04/1990- 30/11/1990 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/1991- 30/11/1991 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/1992- 30/11/1992 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/1993- 30/11/1993 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/1994- 30/11/1994 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/1995- 30/11/1995 tarihleri arasında 20 gün,

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, 1-Davanın kısmen kabulüne,

2- Davacının davalı ... Müdürlüğüne ait iş yerinde;

-01/04/1990- 30/11/1990 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/1991- 30/11/1991 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/1992- 30/11/1992 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/1993- 30/11/1993 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/1994- 30/11/1994 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/1995- 30/11/1995 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/1996- 30/11/1996 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/1998- 30/11/1998 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/1999- 30/11/1999 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/2000- 30/11/2000 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/2001- 30/11/2001 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/2002- 30/11/2002 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/2003- 30/11/2003 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/2005- 30/11/2005 tarihleri arasında 72 gün,

-01/04/2007- 30/11/2007 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/2008- 30/11/2008 tarihleri arasında 20 gün,

-01/04/2009- 30/11/2009 tarihleri arasında 36 gün,

-01/04/2012- 11/06/2012 tarihleri arasında 14 gün olmak üzere toplam 432 gün hizmet akdine tabi olarak çalıştığının ve bu günlere ilişkin sigortalı hizmet süresinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel Mahkemenin defalarca yazdığı müzekkerelere rağmen davalı tarafından 2004 ila 2015 yıllarına ait kayıtları dava dosyasına gönderdiği, bilirkişi heyeti tarafından sadece 2004, 2005, 2006, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarına ait evraklarla sınırlı olarak 01.04.1990 ile 11.06.2012 tarihleri arası yönünden hizmet tespiti hesabı yapıldığı, dosyalardan bazılarına hiç çalışılmadığı ya da yılda 1 gün ya da 3 gün çalıştığı gibi anlamsız çalışma günleri tespit ve kanaat olarak sunulduğu, dosyada bulunan ve bilirkişi heyeti tarafından dikkate alınmayan diğer deliller, davalı iş yerinin üretim kapasitesi hep birlikte değerlendirildiğinde işçilerin yıllık çalışma gün sayılarının bilirkişi raporlarında belirtilenden çok çok daha fazla olduğu anlaşılacağını, dosyada resmi ve gayri resmi 1980 yılından bu yana faaliyet gösteren davalı iş yerinde her yıl ortalama ne kadar iş yapıldığı, bu işlerin kaç işçi tarafından çalıştırılarak gerçekleştiğine dair davalıdan gelen ve esas alınan belgelerden başka bir çok delil olduğunu, davalıdan gelen belgelerle yetinilmemesi gerçeğe yakın hizmet tespitleri için gerekli olduğunu, yıllarca kayıt dışı işçi çalıştıran, açılan davalarda mahkemece defalarca istenmesine rağmen belge, bilgi göndermeyen davalının bu durumlarından lehine sonuç çıkarılması, sırf kamu kurumu diye yargı tarafından korunup kollanması, kamuya binecek külfet hesabı yapılması, davacının en temel hakkının davalının lütfederek mahkemeye gönderdiği belgelerin insafına bırakılmasının kabul edilemez olduğunu, davalı iş yerine ait 2004 yılından önceki yıllara ait davalı tarafından belge bilgi gönderilmediği, gönderilen belgelerden fidanlık işlerinin 2004, 2005, 2006, 2009, 2010 yıllarında köy tüzel kişiliğine, 2010 ve 2011 yıllarında köyden istekli 4-5 kişi posta başı yapılarak, 2012, 2013 ve 2014 yıllarında köy kalkınma kooperatifine, 2015 yılında ise ihale ile hizmet alımı suretiyle yaptırıldığının anlaşıldığını, mahkemenin 14.01.2019 tarihli müzekkerelerine Ziraat Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğü ile ... ve...Şube Müdürlüklerinin verdikleri cevaplarda 2010 ve 2011 yıllarında çalışılan yıl içinde posta başlarına yapılan havaleler mevcut olduğunu, posta başı olan Sariye, Sebiha, Döndü ve Sebiha'nın Ziraat Bankası A.Ş. ... Şubesindeki hesaplarına 2010 yılında toplam 145.472.TL, 2011 yılında 125.425.TL. davalı tarafından ödeme yapıldığını, bilirkişi heyetinin fidanlıkta çalışılan yıllık ortalama gün hesaplarken sadece 2004 - 2011 yıllarına ait davalı tarafından eksik gönderilen belgelere sadık kalması dosyada bulunan diğer delilleri değerlendirme dışı tutması yerinde olmadığı, dava konusu edilen yıllara ait davalı evraklarıyla yetinmeyip diğer yıllara ait ödeme miktarlarından hareketle her yıl yapılan ortalama çalışma sürelerinin hesabını yapması gerektiği, dosya içinde bulunan evraklarda 2014 yılında yapılan ödemeler 02.06.2014 ( iki defa), 22.07.2014, 14.08.2014, 16.10.2014 ( iki defa ) ve 11.12

.06.2014 ( iki defa), 22.07.2014, 14.08.2014, 16.10.2014 ( iki defa ) ve 11.12.2014 tarihlerinde yapıldığı, 2013 yılında yapılan ödemeler ise 22.05.2013, 01.07.2013, 13.09.2013, 22.10.2013, 11.11.2013 ve 17.12.2013 tarihlerinde yapıldığı, 2012 yılında yapılan ödemeler 14.06.2012 (dört defa ayrı kişilere) 01.08.2012 (dört defa ayrı kişilere) 03.08.2012, 15.10.2012 (üç defa ayrı kişilere) 04.12.2012 ( üç defa ayrı kişilere) ve 20.12.2012 tarihlerinde yapıldığı, mevsim durumuna göre Mart/Nisan aylarında başlanılan çalışmalar Kasım/Aralık aylarına kadar devam ettiği, dinlenen başta davalı eski çalışanı tanıklar, kamu tanıkları, komşu taşınmaz malikleri ve diğer tüm tanıkların ifade ettiği üzere çalışmaların yaz başından karın düştüğü kış başına kadar aralıksız devam ettiği anlaşıldığı, bu nedenle mahkemenin ve bilirkişi heyetinin dinlenen yaklaşık 30'u aşkın tanıktan davalı kadrolu çalışanı bir iki tanığın aleyhe ifadelerine ve ödenek sıkıntısı nedeniyle ödeme tarihlerine itibar edilmemesi gerekçelerine dayanarak yıl içindeki çalışmaların sürekli ve düzenli olmadığı tespit ve kanaatlerine katılmanın mümkün olmadığını, ... SGK Müdürlüğünün 12.10.2016 tarihli cevabi yazısında 2015 yılında davalı işyerinde 130 işçinin 9 ayın tamamında toplam 259 gün çalıştırıldığı belirtildiği, çalışmanın 06.04.2015 tarihinde başladığı, aralıksız 31.12.2015 tarihine kadar devam ettiği, eski muhtar Abdurrahman ... 'den elde edilen evraklarda 24.04.2009 ve 01.04.2010 tarihli karar defterlerinde köy muhtarının fidanlık çalışmaları için yetkilendirildiği, davalı idarece muhtarlığa ödemeler yapıldığı, fatura düzenlendiği, bu evraklarda fidanlık çalışanları arasında köy nüfusuna kayıtlı yaklaşık 120 işçiye imza karşılığı ödeme yapıldığını, dava edilen hizmet süresine dahil olmamakla birlikte 2015 yılında hizmet alımı suretiyle dava konusu iş yerinde yaptırılan işlerde çalıştırılan işçi sayısını bilmek açısından SGK ... Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen 12.10.2016 tarihinde verilen cevapta 1171800 sicil numaralı davalı (Doğanbeyli Orman Fidanlığı) iş yerinde 2015 yılında 130 kişinin 9 ay ve ayda 30 gün çalıştığı bildirildiği, gönderilen cevaptan ve sistemden alınan hizmet dökümlerine göre işçiler davalı iş yerinde 06.04.2015 tarihinde işe başlamış 31.12

... Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen 12.10.2016 tarihinde verilen cevapta 1171800 sicil numaralı davalı (Doğanbeyli Orman Fidanlığı) iş yerinde 2015 yılında 130 kişinin 9 ay ve ayda 30 gün çalıştığı bildirildiği, gönderilen cevaptan ve sistemden alınan hizmet dökümlerine göre işçiler davalı iş yerinde 06.04.2015 tarihinde işe başlamış 31.12.2015 tarihinde işten ayrıldığı, yıl içinde toplam 259 gün davalı iş yerinde çalıştığı, bu resmi belgeler davalı iş yerinde kimlerin ne kadar çalıştığına dair delil niteliğinde olduğunu, 1990 yılından 2004 yılına kadar ve 2008 ve 2009 yılları olmak üzere toplam 15 yıl yönünden dava dosyasına hiçbir belge göndermeyen davalının gönderdikleri ile yetinip sonuca gitmenin mümkün olmadığını, yüksek mahkeme kararlarında belirtildiğinin aksine sadece kurum çalışanı bir kaç tanığın ifadesi ile kurum kayıtlarından hareketle bir sonuca gidilemeyeceğini, köy muhtarlığı ve posta başları idaresinde çalışma yapılan yıllara ait çalışmalarla ilgili çok az ya da hiç kayıt gelmediği, 15 yıl yönünden ise hiç kayıt gelmediği dikkate alındığında bize göre dosya bulunan davalı kurum kayıtları dışında diğer her türlü delilin öneminin büyük olduğu, muhtarlığın 2009 yılına ait belgeleri, bankalardan gelen cevabi yazıları, kooperatif üye kayıtları, 2015 yılında SGK'de kayıtlarına geçen çalışmalar, davalının fidanlık yıllık üretim planları, keşif sırasında zapta geçen fidanlık çalışmalarına dair tespitler, keşif sırasında alınan görüntüler ve lehe tanık, kamu tanığı ve komşu parsel maliklerinin ifadelerinin fidanlık çalışanlarının hizmet tespitinde değerlendirilmesi gereken deliller olduğu, sadece davalı tarafından gönderilen belgeler üzerinde yapılan incelemelerle davalı işyerinde yıllarca çalışmış işçiler yönünden ''hiç çalışmamıştır'', senede "1 gün çalıştığı'', "3 gün çalıştığı", "14 gün çalıştığı" şeklindeki tespit ve kanaatlerin gerçeği yansıtmadığı, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Feri Müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme tarafından davacının, davalıya ait işyerinde sigortalı olarak çalıştığının tespitine ilişkin kararda yasal mevzuat hükümleri gözetilmediği, 19231 sayılı resmi Gazete'de yayınlanan 24.09.1989 tarihli Osman Emvalinin İstihsaline Dair Yönetmelik ve 27810 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 27.01.2011 tarihli Ağaçlandırma, Erozyon Kontrolü ve Silvikültür İşlerinde Birim ve Fiyat Usulü ile Hizmet Alımlarına Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca da; davacının yaptığı işin 4857 ve 5510 sayılı yasalar kapsamında olmadığını, davacının davalı yanında iddia ettiği sürelerde ve iddia ettiği şekilde çalıştığını kanıtlayan herhangi bir belge kurum kayıtlarında mevcut olmadığı, davacının hizmet akdine tabi çalıştığı süreler müvekkil Kuruma bildirilmediği, kurum kayıtlarında bulunmayan çalışma iddiasının aksini ise yazılı belge ile davacının kanıtlaması gerektiği, tanık ifadelerine dayanarak hüküm kurulması yerleşik içtihatlara da aykırı olduğu, davalı ... idaresince, davacının yapmayı taahhüt ettiği iş, köy tüzel kişiliği ve kalkınma kooperatifine verilmekte ve bu tüzel kişiler üzerinden davacı taahhüdünü yerine getirdiği, bu şekilde verilen işler münasebetiyle taraflar arasında teessüs eden ilişki hizmet akdi niteliğinde olmayıp istisna sözleşmesine dayandığı için taraflar arasında işçi - işveren münasebeti bulunmadığı, kabul anlamına gelmemekle beraber bir an için davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olduğu düşünüldüğünde bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunu, yerleşik içtihatlarda da bu hususlar temel ilke olarak kabul edildiği, dolayısıyla tüm bilgi ve belgeler ile sair deliller toplanmalı ve iddia olunan çalışma olgusunun fiili olup olmadığı, aralıksız ve kesintisiz olup olmadığı hususları da bu şekilde değerlendirilmesi gerektiği, önceki istinaf kaldırma ilamında belirtilen araştırma, inceleme ve değerlendirmelere yeterince dikkat edilmeden rapor kısmen somut değerlendirmelerden uzak varsayımlara dayalı olarak tanzim edildiği, söz konusu bilirkişi raporundaki varsayımlara dayalı tespitleri kabul etmediklerini, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

3.Davalı ... İdaresi vekili istinaf dilekçesinde özetle; gerek zamanaşımı gerekse hak düşürücü süreler konusundaki itirazlarının dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasalara aykırı olduğunu, davanın hizmet tespiti davası olup; davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10

. Maddesi olduğu, bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunu, davacının hizmetlerinin geçtiğini ileri sürdüğü işyeri, bir kamu kuruluşu olduğu, kamu kurumunda çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması gerektiği, davacıya ait gerçekleşen çalışmaların tespitine yönelik araştırmada, herhangi bir bildirimi bulunmadığının anlaşıldığı, davalı kurum nezdinde herhangi bir yazılı belge ve kaydın bulunmamış olmasının 506 sayılı Yasada öngörüldüğü şekilde hizmet akdine dayalı olarak eylemli veya gerçek biçimde kesintisiz çalışmanın varlığı açıkça ortaya konulamamış olması nedeniyle açılan davanın reddine karar verilerek neticeye gidilmesi gerektiği, davacı ile müvekkil arasındaki ilişkinini hizmet sözleşmesi veyahut iş sözleşmesi olmadığını, yüklenici davacının işe giriş-çıkış saatinin denetimi yapılmadığı, davacının hangi saatte gelip gelmeyeceği ile müvekkil ilgilenmediği, müvekkil için geçerli tek bir husus üstlenilen edimin yerine getirilmesi gerektiği, bir an için davacının işçi olarak nitelendirilirsek; müvekkil kamu kurumu olduğu, kamu kurumlarında çalışma saatlerinin belirlendiği, onun dışına çıkılmasının mümkün olmadığı, kadrolu veyahut mevsimlik işçi olması durumunda dahi işçilerin günlük işe giriş çıkışlarını gösteren tutanaklara imza atılarak tutulduğu, müvekkilin davacı üzerinde gözetim ve denetim hakkı bulunmadığı, ona işlemiş olduğu fiilerden dolayı bir yaptırım yapması da söz konusu olmadığı, bu ilişkinin iş sözleşmesinin olmadığının en önemli unusuru ise; davacıyı işe alıp almama hususunda tek taraflı bir hak tanınmadığı, onun yaptığı işin istenilen kriterlere uygun olmaması halinde davacıyı çıkarma,fesih gibi bir hak bulunmadığı, davacı lehine hüküm kurulurken bağımlılık ilişkisinin daha fazla irdelenmesi gerektiğini, müvekkil kamu kurumu olması sebebi ile kadrolu veyahut mevsimlik işçi çalıştırma şartları bakanlık ve genel müdürlük tarafından belirlenen bir husus olduğu, tek taraflı olarak bu şekilde hareket edilmesinin mümkün olmadığını, yerel mahkemece eksik araştırılan bir diğer hususta ödeme belgelerinde davacının adının bulunduğu ve tanık beyanları ile sabit olduğunu, dosya içerisinde 2004 yılı ve sonrasına ait ödeme belgeleri mevcut olduğu, ancak tespit hükmünde 2004 yılından önceki yıllarında eklenerek hizmet tespiti yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, bir an için davacı davasında haklı olduğunu düşünsek dahi müvekkil kamu kurumu olduğunu, kamu kurumunda kayıt esası benimsendiği, ayrıca davacıların yapıtğı işin süresi ve mahiyeti dikkate almadan doğrudan mevsimlik işçiymiş gibi değerlendirme yapılarak bütün ayları kapsayacak şekilde hizmet tespiti yapıldığı, yapılan sözleşmelerin başlangıç ve ödeme yapıldıktan sonra iş bittiği, bu işin niteliği ve durumuna göre 1 ay ya da 3 ay sürebildiği, bu hususun tam anlamı ile irdelenmesi gerektiği,