muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26255, Karar No: 2017/1648, Tarih: 13.02.2017

Hal böyle olunca, mahkemece; davanın tapulu bir taşınmazın tapu dışı yolla haricen satışının geçerli olmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmesi gerekirken, fen bilirkişi raporuna göre, ... tarafından, davacılara satıldığı belirtilen taşınmazın C nolu daireye tekabül ettiği, dolayısıyla davacıların davasında haksız olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru değilse de ret kararı sonuç itibariyle doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeniyle davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru görülen mahkeme hükmünün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 6,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1084, Karar No: 2024/15792, Tarih: 08.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/1084 E.  ,  2024/15792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/63 E., 2021/1208 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/398 Esas, 2020/334 Karar sayılı

kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ayrı ayrı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddenin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 3 ay hapis ve 16.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/63 Esas, 2021/1208 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Sanığın tehditle suçu üzerine aldığına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Gaziantep İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Suçlar ile Mücadele Şube Müdürlüğü görevlileri tarafından uyuşturucu madde ticareti yapan şahıslara yönelik yapılan çalışmalarda ... sayılı adreste ikamet eden .... ve .... isimli şahısların uyuşturucu madde ticareti yaptıkları yönünde edinilen bilgiler üzerine 08.05.2019 tarihinde görevliler tarafından belirtilen adres civarında yapılan araştırma faaliyeti çerçevesinde bahse konu ikamete girdiğinin ve yaklaşık 10 dakika sonra ikametten çıktığının tespit edilmesi üzerine yakalanan .... isimli şahsın üzerinden 1 adet alüminyum folyoya sarılı halde daralı ağırlığı 0,49 gram gelen metamfetamin olduğu değerlendirilen maddenin ele geçirildiği, aynı gün ... sayılı adrese arama işlemi için gidildiğinde ikamette ...., ... ., .... ve .... isimli şahısların bulunduğunun tespit edildiği, yapılan arama neticesinde daralı ağırlığı 140,5 gram gelen metamfetamin olduğu değerlendirilen madde ele geçirildiği, ...'nın ise polis uygulamasında yakalandığı, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan cezalandırılmaları talebiyle açılan ve Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 20.09.2019 tarihli ve 2019/18253 Esas sayılı iddianamesiyle; olay tarihi olan 08.04.2019 günü 27 LG ... plakalı aracın durdurulduğu, araç içerisinde ... ve ... isimli kişilerin yer aldığı, söz konusu araçta yapılan aramada 19,66 gram ağırlığında metamfetamin maddesinin bulunduğu, sanık ...'in alınan ifadesinde "suça konu araçla kaza yaptıktan sonra ...'a verdiğini ve bir süre aracın bu kişide kaldığını, kendisinin uyuşturucu madde ile bir alakasının bulunmadığını" söylediği, sanıklar ... ve ...'in birden çok ve farklı savunma yaptıkları, tanık ...'den ele geçirilen madde hakkında düzenlenen 10.06.2019 tarihli kriminal raporunda söz konusu maddenin uyuşturucu maddelerden metamfetamin maddesi içerdiğinin belirtildiği, yine dosya içerisinde bulunan 10.06.2019 tarihli kriminal raporda sanıklardan ele geçirilen söz konusu maddenin uyuşturucu maddelerden %90 oranında (127 gram) metamfetamin maddesi içerdiğinin belirtildiği, uyuşturucu maddeler ile birlikte ele geçirilen materyaller üzerinde yapılan parmak izi incelemesi neticesinde düzenlenen raporda iki adet alüminyum folyo üzerinden elde edilen 1 adet parmak izinin şüpheli ...'e ait olduğunun bildirildiği, sanık ...'ın ele geçen uyuşturucu maddeyi hem kullanacağını hemde sanık ...'e satacağı yönündeki ikrarı, sanık ...'in bu ikrarı doğrulaması, ele geçen madde miktarı, yaşadığı ikamette uyuşturucu sattığı yönündeki ihbar göz önüne alındığında sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığının anlaşıldığı, sanık ... hakkında da uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde ihbar olması, ikamette arama yapıldığı esnada sanık ...'in olay yerinde olması ve bu esnada uyuşturucu maddenin konut içerisinde ortalık yerde sehpa üzerinde ele geçirilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'in kardeşi sanık ..

...'in bu ikrarı doğrulaması, ele geçen madde miktarı, yaşadığı ikamette uyuşturucu sattığı yönündeki ihbar göz önüne alındığında sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığının anlaşıldığı, sanık ... hakkında da uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde ihbar olması, ikamette arama yapıldığı esnada sanık ...'in olay yerinde olması ve bu esnada uyuşturucu maddenin konut içerisinde ortalık yerde sehpa üzerinde ele geçirilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'in kardeşi sanık ... ile birlikte uyuşturucu madde ticareti yaptığının sabit olduğu gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlerde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanıklar hakkında uygulanmamasına, Arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/63 Esas, 2021/1208 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32674, Karar No: 2012/24297, Tarih: 12.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/32674 E.  ,  2012/24297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ..., çağrı üzerine yargılamanın ilk duruşması olan 07/01/2009 tarihli oturumda hazır bulunduğu ve kimliği tespit edildiği halde, savunması alınmadan hüküm kurulmuş olunması,

2) Olayın tek tanığı olan ve duruşma hazırlığı tutanağı ile duruşmaya çağrılan tanık ... dinlenmeden ve dinlenilmesi yönündeki ara karardan vazgeçilmeden yargılamanın bitirilmiş olunması,

3) Sanık ...'nın , eylemlerinin bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucu tamamlanmış olan kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2. madde bendi gereğince mahkumiyetine karar vermek gerekirken, tamamlanmamış olan bıçakla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-e ve 35. maddeleri gereğince cezalandırılmış olunması,

Kabule göre de;

Sanık ... hakkında kasten silahla (bıçakla) yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulurken sanığa TCK'nin 86/2 ve 86/3-e maddeleri gereğince verilen 6 ay hapis cezasından aynı Yasanın 35. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılarak takdir edilen 4 ay 15 ... hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi ile 1/6 indirim yapıldığında cezasının 3 ay 22 ... olarak tayin edilmesi gerekirken, hesap hatası yapılarak sanığın 3 ay 11 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15352, Karar No: 2018/2280, Tarih: 13.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/15352 E.  ,  2018/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, 08.11.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının geçirdiği iş kazası sonucu SGK Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi'ne ait 06.04.2015 gün ve 009569 sayılı sürekli iş göremezlik derecesi tespit kararı ile % 26 oranında sürekli iş göremezlik derecesi verildiği ve 07.07.2016 tarihinde kontrol muayenesi gerektiğinin yazılı olduğu, ancak mahkemece bu kontrol kaydının sonucu beklenmeden yazılı şekilde karar verildiği görülmektedir.

Davacının geçirdiği kaza sonucu oluşan iş gücü kayıp oranının kontrol kaydı var iken saptanan orana göre tazminat hesabının yapılamayacağı açıktır. Gerçekten sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminat tutarlarını doğrudan etkileyeceğinden sürekli iş göremezlik oranının kesin olarak saptaması, bunun için de kontrol kaydı sonucunun araştırılması gerektiği ortadadır.

Yapılacak iş, davacının geçirdiği iş kazasına ilişkin belirlenen % 26 sürekli iş göremezlik oranına ait kontrol kaydı sonucunun araştırılmasından sonra kesinleşen iş göremezlik oranının belirlenmesi ve belirlenen bu orana göre çıkacak sonuca göre kazanılmış hakların da gözetilmesi suretiyle bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 13.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22569, Karar No: 2021/1485, Tarih: 03.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22569 E.  ,  2021/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

26.03.2014 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi ve usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nun 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararı olan 1.167,30 TL’nin varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nun 168/5. ve CMK’nun 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartının sonuçları ile benzer sonuçlar doğurması nedeni ile suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze

karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/746, Karar No: 2013/19760, Tarih: 12.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/746 E.  ,  2013/19760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 17/02/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, trafik kazası sonucu ölüm ve yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar dava dilekçelerinde; manevi tazminatın, olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsili isteminde bulunmuşlardır. Uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklandığı için tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerekir. Mahkemece, manevi tazminat istemlerinin bir bölümü kabul edilmiş, ancak davacıların faize yönelik talebi hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Dava dilekçesi ile usulüne uygun sunulmuş tüm istemlerin, gerekçe ve hükümde karşılanması ve karara bağlanması gerekmektedir. Bu nedenle davacıların faiz talebi yönünden de hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacılardan ..., ... ve ...’nın diğer temyiz itirazına gelince;

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli

olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluş biçimi, olay tarihi, davacıların ölenlere yakınlık dereceleri ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; adı geçen davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Bu davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2-a) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına, (2-b) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davacılardan ..., ... ve ... yararına BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2617, Karar No: 2013/9880, Tarih: 27.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2617 E.  ,  2013/9880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin fazla mesai alacaklarının istenmesi üzerine haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının emekli olacağını bildirmesi üzerine çıkışının yapıldığını ve kıdem tazminatının ödendiğini, fazla mesai alacağının ve ihbar tazminatı talep hakkının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücretinin davacıya ödenmesine ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68'inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63'üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68'inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.