muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24584, Karar No: 2018/21216, Tarih: 22.11.2018

İş Mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde iş davalarına bakmak üzere bir asliye hukuk mahkemesi görevlendirilir. İş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesine açılan dava "iş mahkemesi sıfatıyla" açılmamış ise, mahkeme görevsizlik kararı veremez. Bu durumda asliye hukuk mahkemesi tarafından, verilecek bir ara kararı ile davaya "iş mahkemesi sıfatıyla " bakmaya devam olunur.

Davanın, İş Kanunu kapsamı dışında kalması halinde, dava dilekçesinin görev nedeniyle reddi ve dosyanın görevli hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Davanın esastan reddi usule aykırıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca, “sporcular” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz.

Sporcular, kulüplerinin (işverenlerinin) gösterdiği yerlerde tespit edilmiş çalışma saatlerine tâbi olarak ve işverenin emir ve gözetimi altında antrenman ve müsabakalar yaptıkları ve karşılığında önceden kararlaştırılmış bir ücret aldıklarına göre, kulüpleri ile bağları iş sözleşmesine dayanmaktadır. Faaliyetin sporla ilgili oluşu sporcu ile kulüp arasındaki bağın iş ilişkisi sayılmasına engel oluşturmaz.

Federasyon ile kulüp, federasyon ile hakem, sporcu, teknik direktör, antrenör, idareci ve benzeri spor elemanları ile kulüpler arasında çıkan uyuşmazlıklar için federasyonun kendi özel yasalarında veya hukuk talimatlarında özel kurullar ve tahkim şartı benimsenmiştir. Bu nedenle sporcu, antrenör gibi kimselerin işverenleri olan kulüplerle ilgili uyuşmazlıklarda öncelikle bağlı olduğu federasyonun kurullarına başvurması gerekmektedir.

Spor, kişisel veya toplu oyunlar biçimde yapılan genellikle yarışmaya yol açan bir takım kurallara göre uygulanan beden hareketlerinin tümü olarak tanımlanabilir. Buna göre sporcu, sporla uğraşan, aktif olarak içinde yer alan, yarışan, maç yapan kişidir.

Antrenör, sahip olduğu bilgiyi bilim ışığında sporcunun başarısı için kullanan, bu bilgileri spor becerileri ve stratejisi ile birleştiren kişidir.

Teknik direktör ise eğitim sonucu aldığı teknik bilgileri sporcunun ve doğal olarak çalıştırdığı takımın başarısı için ortaya koyan, bu bilgileri strateji ve eğitici kimliğini kullanarak spor becerileriyle birleştiren ve bunları antrenör ve yardımcıları aracılığı ile uygulatan, eğiten, bu anlamda direktif veren kişidir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 23.05.1960 gün, 11-10 sayılı ve 10.05.1974 gün, 3-44 sayılı kararları uyarınca, özellikle iş hukukunda istisnaî hükmün genişletilerek değil, dar yorumlanması gerekir. İşçiler yararına düzenlenen hükümlerin, işçiler yararına yorumlanması asıldır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 23.05.1960 gün, 11-10 sayılı ve 10.05.1974 gün, 3-44 sayılı kararları uyarınca, özellikle iş hukukunda istisnaî hükmün genişletilerek değil, dar yorumlanması gerekir. İşçiler yararına düzenlenen hükümlerin, işçiler yararına yorumlanması asıldır.

Yukarıdaki tanımlar ve içtihadı birleştirme kararları ışığında, sporla doğrudan uğraşan sporcunun İş Kanunu kapsamında kalmadığı açıktır.

Ancak, doğrudan aktif spor yapmayan, sporcuyu aktif spor yapması için hazırlayan antrenör ile aktif görevi daha çok direktif vermek olan ve takımı başarıya ulaştırma görevi de bulunan teknik direktörün sporcu sayılmaması ve İş Kanunu kapsamında bir işçi olarak kabul edilmesi gerekir. Bu nedenle antrenör veya teknik direktör ile kulüpleri işveren arasındaki iş sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarının iş mahkemesinde görülmesi gerekir.

İş güvencesine yönelik hükümler dışında, İş Kanunu'nda işçilik alacakları ile ilgili olarak tahkim yoluna gidilmesine yönelik bir düzenleme olmadığından, antrenör veya teknik direktör ile işveren arasındaki uyuşmazlıkların çözümü için, bu kişilerin bağlı bulundukları federasyonun yönetmelik veya genelgelerinde özel hukuk veya tahkim kurulunun öngörülmesi iş mahkemesinin görevini ortadan kaldırmaz.

Gerek özel hakem, gerekse genel mahkemelerde görülen sporcu ile kulübü arasındaki alacaklara ilişkin uyuşmazlıklarda, 4857 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmamaktadır. Ancak antrenör, teknik direktör, idareci, masör ve benzeri elemanlar ile kulüpleri arasında çıkan uyuşmazlıklarda, özel yasal düzenlemeler dışında İş Kanunu hükümlerinin uygulanmasına engel bir durum bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının sporcu olduğu tartışma konusu olmayıp, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler karşısında İş Mahkemesi görevli olmadığından, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esasına girilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3184, Karar No: 2014/18305, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3184 E.  ,  2014/18305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Besni 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2010/401-2013/714

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalının ürettiği buzdolabının ayıplı imal edilmesi nedeniyle evinde yangın meydana geldiğini,bu yangın sonucu ev eşyaları ve 18.150 Euro paranın yanarak kullanılamaz hale geldiğini belirterek;fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak üzere 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, yangının buzdolabından değil uygun şekilde yapılmamış olan ev içi elektrik tesisatından kaynaklandığını savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, taşınmazında meydana gelen yangın sonucu evinde bulunan 18.150 Euro paranın da yandığını ileri sürmüş olup,dosya içerisinde yeralan 20.06.2009 tarihli Jandarma olay yeri tespit tutanağında davacıya ait evde meydana gelen yangında adet ve miktarları ayrı ayrı tespit edilen toplam 18.150 Euro paranın kullanılamayacak şekilde kenarlarının yanmış olduğu tespit edilerek,aynı tarihli “teslim tesellüm belgesi “ başlıklı tutanakla davacı tarafa teslim edildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu paraların kenarlarının yanması nedeniyle mevcut haliyle kullanılamayacak nitelikte olduğu tespit edilmiş ise de,bu paraların yurtiçinde veya Avrupa Birliği ülkelerinde yenisi ile değiştirme imkanı olup olmadığının araştırılması gerekir. Dava konusu paraların yenisi ile değiştirme imkanı bulunması halinde davacının bir zararından bahsedilemeyecektir. Hal böyle olunca mahkemece bu husus üzerinde durularak gerekli araştırma yapılmak suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ;Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2014, Karar No: 2014/4520, Tarih: 14.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2014 E.  ,  2014/4520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Köyünde 1986 yılında yapılan orman tahdidi ve 2/B uygulamasına ilişkin orijinal tahdit haritasının getirtilmesi,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek, kendilerinden, kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/04/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18912, Karar No: 2021/8747, Tarih: 01.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/18912 E.  ,  2021/8747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1471, Karar No: 2010/3466, Tarih: 25.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1471 E.  ,  2010/3466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, davalı adına kayıtlı olan ..ada. parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline ve muhtesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda usulüne uygun belirlenmiş kıyı kenar çizgisi olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değeri yönünden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan iptal, sicil kaydının kütükten terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli .parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 07.05.1991 tarihinde yapıldığı, 25.05.1992 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 18.07.2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12.maddesinin üçüncü fıkrasına "Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır. " cümlesi ve aynı Yasanın 3.maddesi ile de 3402 Sayılı Yasaya "Bu kanunun 12.maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindeki geçici 10.madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden  itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, hemen belirtmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Ancak, hemen belirtmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297)      Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Taşınmazın bir bölümü açılıp reddedilerek derecattan geçip kesinleşen 3621 Sayılı Yasanın 5., 9. maddeleri gereğince idarece belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığından davacı hazinenin dava tarihinde dava açmakta haklı olduğu dikkate alındığında ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğinden davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen yasal düzenlemeler ve ilkeler gözetilmek suretiyle harç, yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan Avukatlık ücreti yönünden bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı Hazinenin, bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.03.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/413, Karar No: 2017/5902, Tarih: 28.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/413 E.  ,  2017/5902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahale talep eden ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 103 ada 4, 5 ve 9, 102 ada 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazlar, tarla ve çayır vasfıyla senetsizden davalı adına tespit edilmiştr.

Davacılar 17.08.2009 havale tarihli dilekçe ile taşınmazların tapu kayıtlarına istinaden kendilerine ait olmasına rağmen, davalı adına tespit edildiğini belirterek taşınmazların adlarına tescilini talep etmiş, ... 14.11.2012 havale tarihli dilekçesi ile taşınmazların orman vasfıyla ... adına tescilini talep etmiş, mahkemece Orman Yönetimi ile birlikte müdahale talep edilmediğinden ...nin tek başına yaptığı müdahale talebinin reddine karar verilmiş, yargılama sonucunda davacı ...'ün sübuta ermeyen davasının reddine, davacı ...'ün açmış olduğu davanın feragat sebebiyle reddine, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü 103 ada 4, 5 ve 9, 102 ada 14 ve 102 ada 13 parsel sayılı taşınmazların tapuya tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm müdahale talep eden ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece Orman Yönetimi ile birlikte müdahale talep edilmediğinden ...nin tek başına yaptığı müdahale talebinin reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır. Ormanların kuru mülkiyeti ...ye, intifa hakkı ise Orman Genel Müdürlüğüne aittir. ...nin ormanların maliki olması sebebiyle taşınmazların orman vasfıyla ... adına tescilini talep ederek tek başına dava açmakta ve müdahale talep etmekte hukukî yararı bulunduğu açıktır. O halde, mahkemce ...nin müdahale talebinin kabulüne karar verilerek talep doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, ...nin tek başına yaptığı müdahale talebinin reddine karar verilerek davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Ytukarıda açıklanan nedenlerle, müdahale talep eden ...nin temyiz isteminin kabulü ile hümün BOZULMASINA 28/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3887, Karar No: 2016/5760, Tarih: 06.10.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/3887 E.  ,  2016/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar Dairemizin ........../0.../......0...6 gün ve ......0......./3499-......0...6/......9... sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili, dava dilekçesinde taraflar arasında ......4/03/......0......... başlangıç tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, kiralananı davalı baskısı ile ......3.06.......0......... tarihinde boşaltmak zorunda kaldıklarını, davalının ise tahliye sonrası kira alacağının tahsili için .......... ....İcra Müdürlüğü' nün ......0........./766... Esas dosyası ile icra takibi başlattığını, itiraz üzerine .......... .... İcra Hukuk Mahkemesi ......0........./760 Esas ile takibin devamına ve tahliyeye karar verildiği, daha sonra davalının .......... .... İcra Müdürlüğü' nün ......0...4/....068 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, itiraz üzerine takibin durduğunu, icra takiplerinin haksız başlatıldığını, müvekkilin tecrübesiz oluşu nedeniyle ağır edimler yüklendiğini belirterek icra takipleri nedeniyle borçlu olmadığının tespiti, ....0.000 TL depozito bedelinin Euro olarak iadesi yada senet bedeli ve ......0.000 TL nin iadesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili kiralananın ...0.................0...3 tarihinde icra marifeti ile tahliye edildiğini, 3...........00 TL olan senet yönünden daha önceden kesin hüküm olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacı kiracının iddia ettiği tahliye tarihini ispat edemediği gerekçesiyle menfi tespit talebinin reddine, depozito alacağı yönünden senet ve ......0.000 TL olarak depozito verildiğinin kabulü ile 3...........80 TL bedelli senet yönünden talebin kesin hüküm nedeniyle reddine, ......0.000 TL ye yönelik talebin yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında ......4.03.......0......... başlangıç tarihli ve dört yıl dokuz ay süreli kira sözleşmesi ile davaya konu hamamın kiralandığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kiracı tarafından kiralananın ......4.03.......0......... tarihinde tahliye edildiği iddiasıyla menfi tespit ve depozito iadesi istenmiştir. Sözleşmenin özel şartlar kısmında el yazısı ile .... yıl içerisinde taşınmazın satılması, istimlak edilmesi veya yıkılması halinde davacı tarafından ödenen ....0.000 TL nin Euro üzerinden iade edileceği yazılmıştır. Davaya konu taşınmazın icra marifeti ile .......... ..... İcra Müdürlüğü' nün ......0........./766... Esas sayılı dosyası ile tahliye edildiği anlaşılmaktadır.

.......... ... İcra Müdürlüğü' nün ......0........./766... Esas sayılı dosyasının incelenmesinden kiraya verenin ...8.09.......0......... tarihinde başlattığı icra takibi ile ......0......... yılı Haziran, Temmuz, Ağustos ayları olmak üzere aylık ....000 TL den 3.000 TL kira alacağı talep ettiği, kiracının süresinde itirazı üzerine .......... ..... İcra Hukuk Mahkemesinin ......0........./760-84... Esas-karar sayılı dosya ile takibin devamına ve tahliyeye karar verildiği, kararın Yargıtay aşamasından geçerek kesinleştiği ve taşınmazın ...0.................0...3 tarihinde icra marifeti ile tahliye edildiği anlaşılmaktadır.

./..

.......... .... İcra Müdürlüğü' nün ......0...4/....068 Esas sayılı dosyasının incelenmesinden kiraya verenin 07.07.......0...4 tarihinde başlattığı icra takibi ile ......0......... yılı Eylül ayı ile ......0...3 yılı Kasım ayları arası, ....... aylık kira bedeli talep ettiği, borçlu kiracının kısmi olarak takibe itiraz ettiği, itiraz üzerine takibin durduğu anlaşılmaktadır.

.......... .... İcra Müdürlüğü' nün ......0...4/....069 Esas sayılı dosyasının incelenmesinden kiraya verenin 07.07.......0...4 tarihinde başlattığı icra takibi ile ......0.03.......0......... tanzim, 30.07.......0......... vade tarihli ve 3...........80 TL bedelli bonoya dayalı olarak icra takibi başlattığı anlaşılmaktadır.

.......... ....... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ......0...3/...88 Esas, ......0...4/3.... karar sayılı ilamının incelenmesinden kiracının ......0.03.......0......... tanzim, 30.07.......0......... vade tarihli ve 3...........80 TL bedelli bonoya yönelik olarak senedin hile ile alındığı iddiasıyla menfi tespit talep ettiği, kiraya verenin savunmasında, hamamda bulunan demirbaşların teminatı olarak ......0.000 TL nakit ve 3...........80 TL bedelli senet alındığını, senedin hile ile alındığına yönelik iddianın haksız olduğunu savunduğu, Mahkemece senedin sözleşme serbestisi uyarınca alındığı gerekçesiyle davanın reddedildiği, hükmün temyiz edilmeden ..........06.......0...4 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

.......... ....... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ......0...3/...88 Esas, ......0...4/3.... karar sayılı dosyasında, davalı kiraya veren savunmasında, hamamda bulunan demirbaşlar karşılığı ......0.000 TL nakit ve 3...........80 TL senet düzenlendiğini beyan ettiği, mahkemenin bu yönde kabulünün davalı kiraya veren tarafından temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu durumda 3...........80 TL bedelli senet ile ......0.000 TL nin hamamda bulunan demirbaşların teminatı olarak verildiği kabul edilmelidir. .......... ....... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ......0...3/...88 Esas, ......0...4/3.... karar sayılı dosyasında davacı kiracının senedin hile ile alındığı iddiasına dayanması, mahkemenin de senedin özgür irade sonucu verildiğini kabul ederek, davanın reddine karar verilmesi ile kesinleşen ilam, davamızdaki depozito iadesi talebi yönünden kesin hüküm teşkil etmez. Bu durumda kiraya verenin kira alacağı, demirbaş hasarı veya eksikliğinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, depozito bedelinden mahsubu ile varsa bakiye kısım yönünden depozitonun iadesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu bu defaki yapılan inceleme sonucu anlaşılmış olup, hükmün belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı kiracının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin ...........0..........0...6 tarih ve ......0......./3499 Esas, ......0...6/......9... Karar sayılı onama kararının kaldırılarak mahalli mahkemenin ........0..........0....... gün ve ......0...4/7....7 esas ve ......0......./.......... karar sayılı hükmünün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan karar düzeltme ve temyiz harcının karar düzeltme isteyene iadesine 06....0.......0...6 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.