muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7180, Karar No: 2015/971, Tarih: 21.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7180 E.  ,  2015/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası

andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in, resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 03.03.2010 tarihinde eşi diğer sanık ...'den anlaşmalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte

yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA,21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9215, Karar No: 2022/13114, Tarih: 22.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/9215 E.  ,  2022/13114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan davalarda suç tarihlerinin; en aleyhe kabulle "31.12.2007", "31.12.2008", "31.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7553, Karar No: 2015/11625, Tarih: 10.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/7553 E.  ,  2015/11625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/317776

MAHKEMESİ : Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16.07.2013

NUMARASI : 2013/131 Esas, 2013/302 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp kurumunun bilinen uygulamalarına göre, reşit olan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için, eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden; yetişkinler için bir yılı, çocukları için altı ay geçtikten sonra yapılması gerektiği halde, 29.10.2012 tarihinde gerçekleşen olaydan yaklaşık üçbuçuk ay sonra mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesinde düzenlenen 07.02.2013 günlü rapora dayanılarak sanığa verilen cezanın TCK'nın 102/5. maddesiyle arttırılması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık H...'in adli sicil kaydına esas teşkil eden ve 18.09.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılan, 1 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 01.05.2008 gün ve 2006/336 Esas, 2008/105 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeyerek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1950, Karar No: 2019/11901, Tarih: 07.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1950 E.  ,  2019/11901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

Şikayetçi ...'ın beyanına ve kolluk tarafından düzenlenen 26/11/2012 tarih 19.00 saatli Olay Yeri İnceleme Raporu'na göre, 19/11/2012 ile 26/11/2012 tarihleri arasında hırsızlık amacıyla evine girildiği, ev içerisinden çalınan bir eşyasının olmadığı ancak giriş kapısı önünden bir çift ayakkabının çalındığı, çelik giriş kapısının kırılmış, çeyiz sandığının devrilmiş olduğu, kolluk tarafından düzenlenen 27/11/2012 tarih 16.00 saatli Araştırma Tutanağı'nda, 24/11/2012 günü saat 13.00 sıralarında ... plakalı araç içerisinde muhtemel hırsızlık şüphelisi olduğundan bahisle takibe alındığının, aracın ... İlçesi ... Kavşağında bulunan petrol istasyonunda durduklarının, buradaki kamera görüntülerinin kimlik tespiti amacıyla alındığının, araçta bulunan iki bayan iki erkek şahsın araçtan inerek markete girdiklerinin, daha sonra ise ... Mahallesi'nde mağdurun ikametinin yakınındaki... Sokak'a girdiklerinin, burada... Camiinin yaklaşık 100 metre mesafede aracın durarak araçtan 3 kişinin indiğinin, 5 ve 7 numaralı şahısların... Sokak istikametine yaya olarak yürüdüklerinin, aracın ...Sokak civarında dolaşmaya başladığının, daha sonra göz temasının kaybolduğunun, 15 dakika sonra GPRS sisteminden aracın yerinin kontrol edildiğinde mağdurun adresi olan ... Sokak üzerinde bekleme yaptığının tespit edildiğinin, hızlı bir şekilde... Sokak üzerine geçildiğinde biraz önce araçtan inen 5 ve 7 numaralı şahısların mağdurun ikamet adresi olan... Evleri istikametinden hızlıca gelip araca bindiklerinin, şahısların sanıklar ..., ..., ... ve ... olduklarının tespit edildiğinin belirtildiği, yine suçta kullanıldığı düşünülen araç üzerinden alınan parmak izlerinin sanıklar ... ve ...'a ait olduğuna dair Ekspertiz Raporu düzenlendiği anlaşılmakla,

27/11/2012 tarih 16.00 saatli Araştırma Tutanağı düzenleyicilerin duruşmada hazır edilerek konu ile ilgili tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve elde edilen kamera görüntülerindeki şahısların sanıklar olup olmadığının uzman bilirkişi aracılığıyla kesin olarak tespiti sonucu sanıkların suç yerinden hızlı bir şekilde geldikleri kiralık araç ile kaçtıklarının anlaşılması halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37. maddesi gözetilerek atılı suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken dosyadaki delil durumuyla uyumsuz, soyut inkara dayalı savunmalarına itibar edilerek eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12127, Karar No: 2009/12801, Tarih: 10.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12127 E.  ,  2009/12801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 131 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, bu kısmın kaydının iptali ile elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar  verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini, elatmanın önlenmesi, yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın hakdüşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu 1 parsel sayılı taşınmazın öncesi olan 19 parselin kadastra tespitinin 1965 yılında şahıs adına tespit görüp kesinleştiği, davanın ise 11.11.2005 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.  .

Her nekadar, nizalı taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fırkası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açılacağı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve içtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı içtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Öte yandan bilindiği üzere; bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir inançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerine mahkum edilemez. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; ıo. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa da değinmiştir.

Hal böyle olunca, somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün kıyıda bulunduğu ve dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedileceğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretınden sorumlu tutulması gerekırken aksine yazılı düşüncelerle hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazinenin, yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücretine yönelik temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/42, Karar No: 2018/25148, Tarih: 22.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/42 E.  ,  2018/25148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde 01.01.2001 tarihinde çalışmaya başlayan müvekkilinin iş akdinin 28/11/2011 tarihinde sona erdiğini, davalı işyerinde ... Sendikası ile ... Belediyesi arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesinin uygulandığını, ancak toplu iş sözleşmesindeki ücret zamlarının 01/01/1999'dan itibaren tam olarak tatbik edilmediğini ya da gelişigüzel tatbik edildiğini, toplu iş sözleşmesinde tespit edilen ikramiye alacakları ve kömür yardımı, aile yardımı gibi sosyal hakların müvekkiline ödenmediğini, müvekkilinin davalı işyerinde otobüs ve kamyon şoförü olarak çalıştığından daima hafta içinde en az 5 saat fazla mesai yaptığını, hafta sonlarında ve dini bayramlarda da çalışmasına rağmen mesai alacaklarının ödenmediğini, yıllık ücretli izin alacaklarının da kullandırılmayarak çalıştırılan müvekkiline izin alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek ücret farkı alacağı, ikramiye alacağı, hafta içi ve hafta sonu mesai alacağı, resmi ve dini bayram mesai alacağı, yıllık izin alacağı ile TİS ile sağlanan ancak ödenmeyen sosyal yardım alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı belediye vekili, cevap dilekçesi sunmamış , duruşmalarda davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı belediye vekili, cevap dilekçesi sunmamış , duruşmalarda davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların Mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

10/04/1992 gün ve 1991/7 esas 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca hüküm fıkrası ile gerekçe arasında veya tefhim edilen kısa karar ile gerekçe arasında çelişki olması bozma sebebidir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararda, davalı tarafın zaman aşımı itirazları nazara alınarak ek bilirkişi raporu ile tespit edilen fark ücret ve ikramiye alacağının davacıya ödemesi gerektiği sonucuna varıldığı açıklandıktan sonra ilk bilirkişi raporundaki hesaplama uyarınca karar verilerek bu şekilde gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.