muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17970, Karar No: 2016/3595, Tarih: 24.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/17970 E.  ,  2016/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.12.2013 gün ve 2011/572 Esas - 2013/573 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 24.06.2015 gün ve 8412-9375 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Davacı, mirasbırakanı ...'nin kayden maliki olduğu çekişme konusu 2822, 2832 ve 2330 parsel sayılı taşınmazlar ile 244 ada 7 sayılı parseli eşi olan davalı ...'ye, ...'nin de 2822, 2832 ve 2330 parsel sayılı taşınmazları davalı ...'ya, 7 sayılı parseli ise kızı olan davalı ...'ye satış suretiyle devrettiğini, murisin kayden maliki olduğu dava konusu 244 ada 5 parsel sayılı taşınmazı oğlu olan ...'a, ...'ın da dava tarihinden sonra dava dışı ...'e satış suretiyle temlik ettiğini, anılan devrilerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davaya konu 244 ada 5 parsel sayılı taşınmaz bakımından bedele ve diğer taşınmazlar bakımından iptal ve tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ...'ın, 22.02.2010 tarihli 10.000,00-TL bedelli dekontunu sunarak satış bedelini davalı ...'ye ödediğini, diğer davalılar temliklerin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairece,"...özellikle 4721 sayılı TMK'nun 6. ve 6100 sayılı HMK'nun 109. maddesi gereğince ispat yükü iddia eden tarafa düşeceğinden ve eldeki davada davacı taraf muris muvazaası iddiasını kanıtlayamadığından yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olduğuna göre, davacının temyiz itirazının yerinde olmadığı..."gerekçesiyle onanmış, davacı anılan karara karşı karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan ... 'un 244 ada 5 parsel sayılı taşınmazını 27.12.1997 tarihinde davalı oğlu ...'a, ...'ın 22.11.2011 tarihinde dava dışı ...'e satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın 244 ada 7 parsel sayılı taşınmazını 03.05.1993 tarihinde davalı eşi ...'ye, ...'nin de 21.12.2004 tarihinde davalı kızı ...'ye satış suretiyle temlik ettiği, murisin 2330, 2822 ve 2832 parsel sayılı taşınmazlarını ise 23.09.1997 tarihinde davalı eşi ...'ye, ...'nin de 22.02.2010 tarihinde dahili davalı ...'ye yine satış suretiyle devrettiği, mirasbırakan ...'nin 25.01.2006 tarihinde ölümüyle geriye mirasçı olarak davacı oğlu ... ile davalı çocukları ..., ... ve eşi olan davalı ...'nin kaldığı, mirasbırakan eşi ...'nin ise yargılama sırasında 23.04.2013 tarihinde öldüğü, eldeki davanın 17.11.2011 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, davaya konu 2330, 2822 ve 2832 parsel sayılı taşınmazların dava tarihi itibariyle davalı ... adına kayıtlı olmadığı, bu taşınmaz yönünden davacıların tazminat isteği de bulunmadığına göre anılan taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur.

Ancak, dava tarihinde dava konusu 2330, 2822 ve 2832 parsel sayılı taşınmazların davaya dahil edilen ... adına kayıtlı olduğu, dahili dava yoluyla kimseye taraf sıfatı yüklenemiyeceği gibi dahili davalı ... hakkında harç yatırılmak suretiyle usulünce açılmış bir dava bulunmadığına göre dahili davalı ... hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığı şeklinde karar verilmesi gerekeceği açıktır.

Öte yandan bilindiği üzere;Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen tanık beyanları ile davalıların ekonomik durumlarının muristen daha kötü olduğu, murisin taşınmazlarını satmasını gerektirir bir ekonomik güçsüzlüğünün bulunmadığı, diğer yandan davacının İstanbul'da davalıların ise muris ile aynı yerde yaşadıkları, davalının iki çocuğuna verilen taşınmazların ilçe merkezinde olup her ikisinin üzerinde de ev (konut) bulunduğu görülmektedir.

Hâl böyle olunca; tüm bu olgular karşısında mirasbırakan tarafından davalı mirasçılara yapılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sabit olup, davaya konu 244 ada 5 sayılı parsel yönünden davacının isteğini 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesi gereğince bedele dönüştürdüğü gözetilmek suretiyle tazminata, çekişmeli 244 ada 7 sayılı parsel yönünden ise tapu iptal ve tescil isteğinin kabulüne, çekişmeli 2822, 2832 ve 2330 sayılı parseller yönünden ise davalıların kayıt maliki olmadığı gerekçesiyle husumetten reddine, davaya dahil edilen ... yönünden ise usulünce açılmış bir dava bulunmadığından ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Anılan husus, karar düzeltme isteği sırasında yapılan inceleme ile saptandığından, davacı vekilinin bu yöne ilişkin olarak karar düzeltme isteğinin açıklanan nedenden dolayı (6100 Sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK’nun 440. maddesi uyarınca kabulüne, Dairenin, 24.06.2015 Tarihli 2014/8412 Esas, 2015/9375 Karar sayılı onama kararının ORTADAN KALDIRILMASINA ve Mahkemenin 25.12.2013 tarihli, 2011/572 esas, 2013/573 karar sayılı kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.03.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 4721 sayılı TMK'nun 6. ve 6100 sayılı HMK'nın 190. maddesi gereğince ispat yükü muvazaa iddia eden davacıda olmasına, eldeki davada davacının muvazaa iddiasını usulen kanıtlayamamış olmasına göre davanın reddi kararı doğru olduğundan onama görüşünde olduğumuz için sayın çoğunluğun bozmaya ilişkin görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2008/19076, Karar No: 2008/22219, Tarih: 16.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/19076 E.  ,  2008/22219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun  almakta  bulunduğu  döner sermaye  ücretinin maaş sayılacağına dair 209 sayılı Yasada bir düzenleme  bulunmamaktadır. Anılan yasanın 5. maddesinin ek fıkrası uyarınca bu ücretin esas maaşına ek olarak aldığı bir ödeme olup bu nedenlerle bu ücretin tümünün  haczedilmesine yasal bir engel yoktur. O halde  mahkemece  şikayetin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21, Karar No: 2008/5583, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/21 E.  ,  2008/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 153 ada 51 parsel sayılı 2762 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ağaçlık cinsiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, Hazine aynı iddia ile müdahil olarak davaya katılmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 29.05.1979 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür. Hükme esas alınan Uzman Bilirkişi ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, eğiminin % 30 civarın da olduğu, üzerinde 10 - 30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe cinsi orman ağaçları bulunduğu, bu ağaçların alanın terkedilmesiyle kendiliğinden yetiştiği ve toprak yüzeyinde az miktarda humus tabakası olduğu, toprak derinliğinde humus olmadığı, 1959 ve 1978 tarihli memleket haritasında ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında yeşil renkli ormanlık alanda kalmakla birlikte ağaçlık alanların çevresiyle birlikte 3 hektarı aşmaması nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Yerel bilirkişi taşınmazın önceden mısır tarlası iken yüksek eğim nedeniyle uzun süre ekilememesi sonucu ağaçlık ve çalılık haline geldiğini haber vermiştir.. Bir taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ayrı, 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerinde yazılı zilyedlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmemesi ayrı konulardır. Hazine zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını iddia etmektedir.

6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinin ikinci fıkrasındaki bendlerde hangi tür taşınmazların orman sayılmayacağı belirtilerek ormanın olumsuz yönden tanımı yapılmıştır. Bunlardan 1/G bendi “orman sınırları dışında, yüzölçümü 3 hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaçcıkla kaplı yerlerin”, 1/J bendinde “funda ve makilikle kaplı orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin” orman sayılmayacağını öngörmektedir. (G) bendine konu olacak yerlerin “sahipli” yani tapulu arazi olması, (J) bendine konu olabilecek yerlerin ise orman toprak muhafaza karakteri taşımaması yani eğiminin % 12'nin altında olması gerekir. Çekişmeli taşınmazın tespiti belgesiz zilyedliğe dayalı olarak yapılmıştır. Sahipliliği belgeleyen bir tapu kaydı bulunmadığı gibi taşınmazın eğimi % 35 civarındadır. Kullanılmaması nedeniyle üzerinde kendiliğinden yetişmiş 10-30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe ağaçları bulunduğu gibi 1954 tarihli hava fotoğrafından bütünlemesi yapılan 1959 tarihli memleket haritası ile 1978 tarihli memleket haritasında orman alanında kaldığı ve 1954 yılından beri tarım amaçlı olarak kullanılmadığı ve bu hali ile taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve zilyetlikle kazanılamaycak yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, farklı görüş ve düşüncelerle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 08/04/2008 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22000, Karar No: 2013/18085, Tarih: 29.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/22000 E.  ,  2013/18085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Dava, kadastro çalışmaları sırasında kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9904, Karar No: 2016/9123, Tarih: 20.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9904 E.  ,  2016/9123 K.**

**"İçtihat Metni"**

...)

2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacı ...'ın eşi, diğer davacıların babası müteveffa ... sevk ve idaresindeki, davalıya .... poliçesi ile sigortalı olan .... plakalı hususi kamyonet içinde yolcu olarak bulunduğu sırada, içinde bulunduğu aracın karşıdan gelen kamyonla çarpışması sonucu meydana gelen kazada vefat ettiğini, müteveffanın kaza sırasında yolcu olduğundan kusurunun bulunmadığını, davacıların müteveffanın desteğinden yoksun kaldıklarını, davanın kabulü ile fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile davacı ... için 250,00 TL,.... için 250,00 TL ve ... için 250,00 TL olmak üzere toplam 1.000 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında talebini davacı eş ve çocuklar için toplam 104.751, 59 TL olarak artırmıştır.

Davalı ... şirketi vekili, 0.... plakalı aracın davalı tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalandığını, poliçe limitinin 200.000 TL olduğunu, davacı ...'ın araç işleteni olması sebebiyle talebinin trafik sigorta poliçesi teminatına girmediğini, meydana gelen kazada araç sürücüsünün istiap haddini aştığını, bu sebeple meydana gelen zarar sonucunda sigortacıya rücu hakkı doğmadığını, davalının sigortalı araç sürücüsünün kusur oranında ve zarar nispetinde sorumlu olduğunu, davalının temerrüte düşürülmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, davacı ...'ın

...

açtığı davanın aracın işleteni olup 3 kişi olmadığından reddine, davacı ... yönünden 2.906,09 TL'nin, davacı ....yönünden 7.029,86 TL'nin ve davacı... yönünden 7.081,76 TL'nin 27/08/2011 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile bu davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 20.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/10322, Karar No: 2019/10029, Tarih: 08.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/10322 E.  ,  2019/10029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 05.06.2012- 25.07.2013 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak, haftanın 7 günü çalıştığını, aylık 1.700,00 TL ücret aldığını, yurtdışında bulunduğu zamanlarda 800,00 USD prim aldığını, yurt içinde ise km başına 15 kuruş prim ödemesi gerekirken düzensiz ödemeler yapıldığını, müvekkilinin haklarını istemesi nedeni ile iş akdinin 25.07.2013 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeksen feshedildiğini beyan ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, prim alacağı ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafından davaya cevap verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak prim alacağı talebinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı uluslararası tır şoförü olarak çalışmaktadır. Dava dilekçesine göre, çalışmalarının karşılığında yapılan anlaşma sebebi ile maaşının yanında yurt dışında olduğu zamanlarda 800,00 USD prim, yurt içinde çalıştığı zamanlarda ise km başına 15 kuruş prim ödenmesi gerektiğini ileri sürerek prim alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davacının prim alacağı talebi açık ve somut delillerle ispatlanmadığından anılan talebin reddine karar verilmiştir.

2- Davacı uluslararası tır şoförü olarak çalışmaktadır. Dava dilekçesine göre, çalışmalarının karşılığında yapılan anlaşma sebebi ile maaşının yanında yurt dışında olduğu zamanlarda 800,00 USD prim, yurt içinde çalıştığı zamanlarda ise km başına 15 kuruş prim ödenmesi gerektiğini ileri sürerek prim alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davacının prim alacağı talebi açık ve somut delillerle ispatlanmadığından anılan talebin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece dinlenen tanık beyanlarına bakıldığında, ... "Bize verilen maaş eğer yurt içinde sefere çıktı isek 1000-TL idi, eğer yurt dışına sefere çıktık isek 700-USD Amerikan Doları veriyorlardı. Ancak 700-USD bizim maaşımız değildi. Yurt dışına çıkarken gümrükte ödediğimiz paralar, yeme içme ücreti, arabanın park parası, ülkelere giriş parası vs tamamiyle yurt dışı için araba masrafı olarak bize veriliyordu. Bu paranın yaklaşık 400 USD Amerikan Doları söylediğim bu araba masraflarına gidiyordu. 300-USD Amerikan Doları ise bizim cebimize kalıyordu. Yurt içi seferlerimizde de kilometre başı 1000 TL 'ye ek olarak 150 kuruş maaş alıyorduk." şeklinde beyanda bulunarak harcamalar dışında yurt dışı seferlerinde 300 USD prim ödendiğini, yurt içi seferlerde ise kuruş üzerinden prim aldıklarını ifade etmiş, tanık ... " ülke içinde çalıştığımız zaman 1.700 TL.maaş ve + km başına 15 kuruş pirim alırız yurt dışına çıktığımız zaman 1.000 TL.sabit maaş ve 800 Dolar ek ücret veriyorlardı bu ücretin içinde araç masrafı da dahildi" diyerek yine 800 USD ödendiğini ancak bu miktarın bir kısmının harcamalara ilişkin olduğunu doğrulamış, tanık ... "Aylık ücretimiz Türkiye içi seferlerde 1.700 TL net aylık, 15 kuruş kilometre başına ekstra prim ücreti verilirdi...... Aylık ortalama 15 bin kilometre yapıyorduk. Kilometre başına 15 kuruş prim ücreti ödeneceği söylenmesine rağmen ödeme yapılmıyordu. Uluslararası çalışmalarımızda aylık net 1.000 TL ücret, 800 USD sefer başına harcırah ödenirdi. Bu 800 USD yi de 1 ay ödediler, sonrasında 700 USD ödemeye başladılar." demiştir.

Taraflar arasında davacıya prim ödeneceğine ilişkin düzenlenen sözleşme olmasa da, dinlenen tanık anlatımlarından davalıca prim ödemesinin yapıldığı anlaşılmış, tanıklardan ... tarafından davalı aleyhine açılan ve Dairemizden geçen 2015/8479 esas sayılı ilamda da kabul edilen prim alacağı bozma kapsamı dışında kalmıştır. Buna göre işbu dosyada yer alan ancak değerlendirilmeyen Polnet kayıtları değerlendirilmeli, tanıklar yeniden dinlenerek ödenen miktarın ne kadarının harcamalar için verildiği ne kadarının prim olduğu yeniden sorulmalı, beyanına göre birbirine yakın dönemlerde çalıştığı anlaşılan tanık ...'ın dosyası da getirtilerek davacının prim alacağı yeniden değerlendirilmelidir.

3-Fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri için temerrüt tarihi 17.08.2013 olmalı iken, hükümde sehven 17.08.2015 tarihi olarak gösterilmesi hatalıdır.

3-Fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri için temerrüt tarihi 17.08.2013 olmalı iken, hükümde sehven 17.08.2015 tarihi olarak gösterilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13019, Karar No: 2013/19091, Tarih: 13.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13019 E.  ,  2013/19091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak davalılar ... Çevre Temizlik ve İnş.Tic.Ltd.Şti. ve Cihan Temizlik İnş.Tic.Ltd.Şti.vekilleri tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma isteklerinin HUMK'nun 435. ve 438.maddeleri gereğince süreden ve miktardan reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ... Tem.Ltd.Şti. ve Cihan Tem.Ltd.Şti. vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.