muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2672, Karar No: 2023/3277, Tarih: 14.06.2023

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli ve 2019/240 Esas, 2020/127 Karar sayılı kararıyla; dosyaya celp olunan dava konusu taşınmaza ait kadastro tutanağı ve tapu kaydı örneği, mahkemece yapılan keşif, mahalli bilirkişi ve tutanak mümzi beyanları, fen ve kıymet takdiri heyeti bilirkişi raporları, keşif esnasındaki mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde, davacı tarafından davaya konu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 140 ada 26 parsel sayılı taşınmazın kadastrodan önce davacının babası ...adına eski tapusunun olduğu, söz konusu eski tapu kaydının dava konusu yere uyduğu, dosyada bozma öncesi alınan fen bilirkişi raporunda da söz konusu eski tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında davacıya ait 140 ada 8 nolu parsele uygulandığının, ancak bu tapu kaydının dava konusu 140 ada 26 parsel ile dava dışı 140 ada 8 ve 140 ada 9 nolu parselleri de kapsadığının tespit edildiği belirtilerek davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın husumet yokluğundan reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hukua aykırı olduğunu, dosyanın seri dosya olması sebebiyle AAÜT 12. maddesi uyarınca vekalet ücretine tam hükmedilmemesi gerekirken, Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak vekalet ücretinin tam ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek,kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13. maddesi; “Tapuda kayıtlı taşınmaz mal:

A) Kayıt sahibi veya mirasçıları zilyet bulunuyorsa;

a) Kayıt sahibi adına,

b) Kayıt sahibi ölmüş ise mirasçıları adına,

c) Mirasçılar tayin olunamazsa, ölü olduğu yazılmak suretiyle kayıt sahibi adına,

B) Kayıt sahibi veya mirasçılarından başkası zilyet bulunuyorsa;

a) Kayıt sahibi veya mirasçılarının kadastro teknisyeni huzurunda muvafakatları halinde zilyet adına,

b) Zilyet, taşınmaz malı, kayıt malikinden veya mirasçılarından veya mümessillerinden tapu dışı bir yolla iktisap ettiğini, onların beyanı veya herhangi bir belge ile veya bilirkişi veyahut tanık sözleriyle ispat ettiği ve ayrıca en az on yıl müddetle çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla zilyet bulunduğu takdirde zilyet adına,

c) (Değişik: 3/5/2012-6302/4 md.) Kayıt sahibinin yirmi yıl önce gaipliğine hüküm verilmiş veya tapu sicilinden malikin kim olduğu anlaşılamamış ise çekişmesiz ve aralıksız yirmi yıl müddetle ve malik sıfatıyla zilyet bulunan kimse adına tespit olunur.”

c) (Değişik: 3/5/2012-6302/4 md.) Kayıt sahibinin yirmi yıl önce gaipliğine hüküm verilmiş veya tapu sicilinden malikin kim olduğu anlaşılamamış ise çekişmesiz ve aralıksız yirmi yıl müddetle ve malik sıfatıyla zilyet bulunan kimse adına tespit olunur.”

2.3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi; “ Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3.4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. ” hükümlerini içermektedir.

4.Bilindiği üzere; bozma kararına uyulmakla taraflar lehine usuli kazanılmış hak doğacağından mahkemenin bozma kararında belirtildiği şekilde işlem yapmak ve orada gösterilen doğrultuda hareket etmek zorunluluğu bulunmaktadır.

3. Değerlendirme

Davanın kabulüne ilişkin verilen önceki hüküm Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince; Mahkemece, eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesiyle bozulmuş ve bozma kararında doğru sonuca varılması için izlenmesi gereken yöntem ayrıntılarıyla açıklanmıştır. Mahkemece, bozma kararına uyulmakla bozma kararında belirtildiği şekilde işlem yapma, bozma kapsamında araştırma yapma zorunluluğu bulunmaktadır. Ne var ki; Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Mahkemece, bozma kararı sonrası yargılamada yapılan keşifte davacının dayanağı olan tapu kaydının ve dava konusu taşınmaza komşu parsellerin tapu kaydının usulünce uygulanmayıp, dava konusu taşınmaza komşu parsellerin kadastro tutanak ve varsa dayanakları eksiksiz olarak getirtilmediği, bozma sonrası yapılan keşif sonucu aldırılan 09.01.2019 tarihli fen bilirkişi raporunun hüküm tesisine ve Yargıtay denetimine elverişsiz derecede eksik, yetersiz ve soyut ifadelerden oluştuğu, Mahkemece, bozma ilamı kapsamında usulüne uygun bilirkişi raporu aldırılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersizliği bozma kapsamı ile ortaya konan bozma öncesi aldırılan fen bilirkişi raporuna atıfta bulunarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; önceki bozma kararında da belirtildiği üzere, davacının dayanak tapu kaydı tesisinden itibaren tüm geldi gittisi ile birlikte getirtilerek dosyasına konulması, tapu kaydının başkaca parsellere revizyon görüp görmediğinin belirlenmesi, kaydın revizyon gördüğü parsellere ait onaylı tutanak örnekleri, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıtları getirtilmesi, dava konusu taşınmaza komşu 140 ada 6, 7, 8, 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanak ve varsa dayanakları eksiksiz olarak getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra davada yararı bulunmayan, elverdiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri, teknik bilirkişi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılması, yapılacak keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın öncesinin ne olduğu, kime ait bulunduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim ya da kimler tarafından hangi tarihten itibaren ve ne şekilde kullanıldığı, kamulaştırmaya konu olup olmadığı hususlarında ayrıntılı bilgi alınması, davacının dayanak tapu kaydı mevki ve tüm sınırları tek tek okunarak mahallinde uygulanmaya çalışılması, uygulamada dava konusu taşınmaza komşu 140 ada 6, 7, 8, 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların tutanak ve dayanaklarından yararlanılması ayrıca dava konusu taşınmaza komşu yolun ne zaman açıldığı hususunun tespiti ve varsa kamulaştırmaya ilişkin evrak taşınmaz başında uygulanarak taşınmazın kamulaştırmaya konu olup olmadığının kesin olarak belirlenmesi, keşifte gösterilen sınırların teknik bilirkişiye işaret ettirilmesi, bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanıkla kanıtlama olanağı tanınması, yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılması, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılığın giderilmesine çalışılması ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bozma kararının gerekleri yerine getirilmeksizin noksan inceleme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3434, Karar No: 2020/19921, Tarih: 23.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/3434 E.  ,  2020/19921 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı hastanede 1996 tarihinde işe başladığını, 2014 yılına kadar fizik tedavide 2014 yılından sonra hasta bakıcı olarak çalıştığını, davalı işveren ve alt işveren arasındaki muvazaa nedeniyle davacının başlangıçtan itibaren davalı asıl işverenin işçisi olduğunun tespitine, ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacının yapmış olduğu işin davalının asıl işi niteliğinde olduğu, bu nedenle çalıştırıldığı hizmet ihalesinin muvazaalı olduğu, davacının başlangıçtan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiği ve dolayısıyla davacıya 6277 sayılı yasa gereğince ilave tediye ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının hasta bakıcı olarak çalıştığı, yaptığı işin davalının asıl işi niteliğinde olduğu, 657 sayılı DMK 36.maddesine göre bu tür hizmetlerin döner sermayeden karşılanarak ihale ile alınması mümkün ise de davacının hastanede hasta bakıcı olarak çalıştırılmasına rağmen, resmiyette Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından da anlaşılacağı üzere tüm dönemlerde temizlik işinde istihdam edildiği, bu nedenle çalıştırıldığı hizmet ihalesinin muvazaalı olduğu ve davacının bu nedenle başlangıçtan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiği, davalı ile ihale ile iş alan şirketler arasında muvazaa bulunduğunun 2009 tarihli Çalışma Bakanlığı müfettişleri raporunda da sabit olduğu, davacının adının ilgili raporda açıkça 27.sırada hasta bakıcı olarak geçtiği ancak Sosyal Güvenlik Kurumunda temizlik işçisi olarak göründüğü, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu ancak hükmedilen ilave tediye alacağının miktarının hatalı olması nedeniyle davalının istinaf başvurusunun bu nedenle kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

Taraflar arasında hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olup olmadığı ve davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

Taraflar arasında hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olup olmadığı ve davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi, davalı ... Üniversitesine ait hastanede alt işveren işçisi olarak ve hastabakıcı olarak çalıştırıldığını, görünürdeki asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunu, muvazaa nedeniyle baştan itibaren asıl işveren davalı üniversitenin işçisi kabul edilmesi gerektiğini, bu itibarla da hak ettiği halde alamadığı ilave tediye alacağı bulunduğunu ileri sürmüş, davalı ise asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaaya dayalı olduğu iddiasını reddederek savunma yapmıştır.

İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince, davacının hastanede hasta bakıcı olarak çalıştırılmasına rağmen, resmiyette Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından da anlaşılacağı üzere tüm dönemlerde temizlik işinde istihdam edildiği, bu nedenle çalıştırıldığı hizmet ihalesinin muvazaalı olduğu ve davacının başlangıçtan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiği belirtilerek ve Çalışma Bakanlığı iş müfettişlerinin 05.06.2009 tarihli raporuna da atıf da bulunularak davacının tüm çalışma süresine göre (ıslaha karşı zamanaşımı defi gözetilerek) dava konusu ilave tediye alacağı hüküm altına alınmıştır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, eldeki dava dosyası içinde dava konusu döneme ilişkin hizmet alım sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davacının temizlik ihalesi kapsamında iken aslen hasta bakıcı olarak çalıştığı, muvazaanın varlığı sabit olduğu belirtilerek baştan itibaren asıl işveren işçisi gibi değerlendirme yapılarak ilave tediye alacağı hesaplanmıştır.

Dosya kapsamındaki Çalışma Bakanlığı iş müfettişleri tarafından düzenlenen 05.06.2009 tarihli raporda, Devrimci Sağlık İş Sendikası’nın başvurusu üzerine muvazaanın tespiti hususunda inceleme yapıldığı, genel temizlik işinin ihale ile taşeron firmaya verilmiş olduğu, taşeron firma bünyesinde davacı da dahil olmak üzere 1017 işçinin çalıştırıldığı ve davacının işçilere ait listede 27. sırada yer aldığı biriminin fizik tedavi bölümünde hasta bakıcı olarak belirtildiği, raporda fiilen temizlik işi yapanlar hariç diğer işçilerin istihdamında İş Kanunu bağlamında geçerli bir asıl-alt işveren ilişkisinin mevcut olmadığı ve bu nedenle temizlik işi yapan işçiler dışındaki işçilerin başlangıçtan itibaren rektörlük işçisi sayılması gerektiği belirtilerek muvazaa tespiti yapıldığı görülmektedir.

Buna göre, muvazaanın varlığına dair kesinleşen raporun, temizlik personeli olarak çalıştırılmadığı tespit edilen davacı yönünden de geçerli olacağı kabul edilebilir ise de, muvazaaya dair kabul davacının tüm çalışma süresi yönünden değil, sadece muvazaalı kabul edilen hizmet alım sözleşmesinin yürürlükte bulunduğu dönem için sonuç doğurur. Buna göre davacı, sadece muvazaalı kabul edilen dönem yönünden davalı Üniversite işçisi gibi değerlendirilerek, bu döneme ilişkin ilave tediye ücretine hak kazanabilir. Oysa hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tüm çalışma süresi yönünden muvazaanın varlığı kabul edilerek (zamanaşımı süresi ile sınırlı olmak kaydıyla) 2011-2014 yılları arasındaki dönem için ilave tediye alacağı hesaplandığı tespit edilmektedir. Mahkemece, öncelikle davacının çalışma dönemini kapsayan ihale sözleşmeleri dosya arasına celp edilerek, davacının çalıştığı her bir hizmet alım sözleşmesi yönünden hizmet alım sözleşmesinin konusu, davacının ifa ettiği iş ve diğer muvazaa koşulları yönünden ayrı ayrı muvazaa incelemesi yapılması gerektiği gözetilmeden ve davacının daha önce aynı alacak kalemi bakımından açmış olduğu bir davanın bulunup bulunmadığı hususu da irdelenmeden, tüm çalışma süresi için muvazaanın mevcut olduğu kabul edilerek ilave tediye alacağı hesaplanması hatalıdır. Açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazları yerinde olup mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2021, Karar No: 2019/18441, Tarih: 18.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2021 E.  ,  2019/18441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/501 E. - 2018/117 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraflar arasında görülüp kesinleşen ilk davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı olan harcın davalı idareden alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10469, Karar No: 2017/3071, Tarih: 05.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/10469 E.  ,  2017/3071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklar), şantaj (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısının, suça sürüklenen çocuklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj suçundan verilen hükümleri temyiz etmesine karşılık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükümle ilgili tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşıldığından, anılan noksanlığın ek tebliğname düzenlenmek suretiyle tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10050, Karar No: 2011/12200, Tarih: 05.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10050 E.  ,  2011/12200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2010

Taraflar arasında  görülen davada;

Davacı,  davalılar adına tapuda kayıtlı olan 242 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün 438  nolu hazineye ait parsel ile bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi ve hazineye ait parsel içerisinde kalan bölümlerin tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece “.....somut olayda mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan 07/11/2008 tarihli krokili raporda çekişmeli taşınmazın 517 m2lik  kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda bulunduğu, dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve  avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle hüküm kurulması isabetsizdir” gereçesiyle bozulmuş olup,  Mahkemece direnme kararı verilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunca, Mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararının usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, bozmadan esinlenilerek ilk kararda tartışılıp değerlendirilmemiş yeni gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu ve kurulan yeni hükmün temyizen incelenmesi görevinin özel daireye ait olduğuna" karar verilmiştir.

Karar, davacı  vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik  Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; tapu iptal ve  kayıt terkini  isteğine ilişkin olup, yerel mahkemece  kurulan hükmün temyizi üzerine; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan Avukatlık Ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu, Mahkemece direnme kararı verilerek Hukuk Genel Kurulunca Mahkemece verilen kararın yeni hüküm niteliğinde olduğu ve kurulan hükmün temyizen incelenmesi görevinin özel daireye ait olduğuna  karar verildiği görülmektedir.Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 12.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca;  Dairenin 07.11.2007 tarihli bozma ilamında belirlenen olgular da gözetilmek   suretiyle  işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir.  Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü ( 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca ) 1086 Sayılı HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

5.12.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.