muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12764, Karar No: 2023/20033, Tarih: 19.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12764 E.  ,  2023/20033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/308 E., 2016/52 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, masaj salonu işlettiğine ve çalışanlarının masöz olduğuna, diğer mağdur yönünden beraat kararı verilmesine rağmen mağdur ... yönünden mahkum edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ahlak Büro Amirliği hizmetinde kullanılan telefona yapılan ihbarda Çankaya ilçesi Birlik mahallesinde bulunan masaj salonunda fuhuş yapıldığının bildirilmesi üzerine alınan talimat doğrultusunda görevli ekipçe bahse konu adrese gidildiği, kapıyı temyiz dışı sanık ... G.'nin açarak görevlileri bekleme odasına aldığı, görevlilerin yanına tanıklar.... ve F. A. ile mağdurlar ... K. ve ....'nin gelerek kendilerini tanıtarak odadan ayrıldığı, temyiz dışı sanık ... G. isimli şahsın gelerek görevlilere hitaben "birinizi seansa alayım" diyerek görevli polis memurlarından birini içerisinde masaj sedyesi ve duşakabin bulunan odaya aldığı, "Siz duş alın hazırlanın, ben şimdi sizinle ilgilenecek bayanı gönderiyorum." diyerek Harika takma isimli mağdur ... K.'yi odaya yönlendirdiği, bayanın cinsel birliktelik için hazırlanarak yanında bulunan prezervatifi açarak görevliye uzatması üzerine polis kartı gösterilerek fuhuş olayına el konulduğu, masaj salonunun sahibi olan sanık ...'nin mağdurun fuhuş yapmasına aracılık ettiğinden bahisle açılan davada Yerel Mahkemece sanığın savunmasının hayatın olağan akışına uymaması, olay ve yakalama tutanağı ile mağdurun beyanına göre sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Kovuşturma aşamasında kendisine ulaşılamayan mağdur ... K.'nin soruşturma aşamasındaki ifadesinde müşteri sandığı kolluk görevlisine cinsel ilişkiye girmek amaçlı prezervatifi verdiğini beyan etmesine karşın iş yeri sahibi olan sanığın kendisinin fuhuş yaptığından haberdar olmadığını beyan etmesi ile sanığın aynı doğrultudaki savunmasının hayatın olağan akışına aykırı olması, sanığın mağdur ve tanıkların masöz olarak iş yerinde çalıştığını söylemesine rağmen mağdur ve tanıklara ait masöz belgesi ya da sosyal güvenlik kurumu kayıtlarını sunmaması, 03.03.2015 tarihli olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mağdur ... K.'nin fuhuş yapmasına müşteri bulmak ve yer temin etmek suretiyle aracılık ettiği anlaşılmakla, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen

temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; sanığın fuhşa teşvik, aracılık suçunu işleyip işlemediği noktasındadır.

Sanığın ruhsatlı olarak faaliyet yürüttüğü iş yerinde fuhuş yapıldığı ihbarı üzerine kolluk görevlilerinin iş yerine giderek masaj yaptırmak istediklerini söyledikleri, iş yeri sahibi sanık ...’nin yanında çalışan görevlinin kolluk görevlilerini odaya aldıkları daha sonra masaj yapmak üzere iş yerinde çalışan bayan masözü odaya gönderdiği bayanın kolluk görevlileri ile fuhuş yapmak istediğini söylemesi üzerine kolluk görevlilerinin kimliklerini açıkladıkları anlaşılmakta.

Sanık ... Kalen tüm aşamalarda iş yerinde sadece masaj yapıldığını, fuhuş yapıldığından haberi olmadığını, masöz olarak çalışan H.K.’nin kendi bilgisi dışında masaj odasında görevli ile fuhuş pazarlığı yaptığını beyan etmiştir.

Sanık ... Kalen tüm aşamalarda iş yerinde sadece masaj yapıldığını, fuhuş yapıldığından haberi olmadığını, masöz olarak çalışan H.K.’nin kendi bilgisi dışında masaj odasında görevli ile fuhuş pazarlığı yaptığını beyan etmiştir.

Mağdur H.K. tüm aşamalarda sanığa ait iş yerinde masöz olarak çalıştığını fuhuş yapmadıklarını, sanığın fuhuş yapılması yönünde talimat ve bilgisinin bulunmadığını bildirmiştir.

Mahkemece sanığın iş yerinde fuhuş yapıldığından bilgisinin olmamasının hayatın olağanakışına uygun olmadığı şeklinde bir varsayımla sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Ceza Muhakemesinin temel ilkelerinden biri ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesidir. Sanığın fuhuş suçunu işlediği her tür şüpheden uzak mahkûmiyetine yeterli kesin ve inandırıcı deliller ile ispatlanmalıdır. Oysa somut olayda mağdur H.K. ve sanık ısrarla fuhuş suçundan sanığın bilgisi olmadığını bildirmişlerdir.

Kabule göre de kolluk görevlilerinin azmettirmesi olmadan fuhuş suçunun işlendiği ispatlanamamıştır. Mahkûmiyete esas alınan delil kolluk görevlilerinin teşvik ve azmettirmesi ile oluşmuştur. Bu şekilde elde edilen delilin hukuka uygun olarak elde edildiğinin kabulü mümkün değildir. Kıta Avrupası ve Anglo -Sakson hukuk sistemlerinde tartışılan değerlerin tartılması teorisi Ceza Muhakemesi sistemimizde kesin bir şekilde reddedilmiş olup hukuka aykırı her tür delilin mutlak delil değerlendirme yasağı kapsamında kabul edilmesi benimsenmiştir. Bu yönüyle kolluk görevlilerinin teşvik ve azmettirmesi sonucu elde edilen delil dışlandığında, yani delil değerlendirme yasağı kapsamında kabul edildiğinde sanığın mahkûmiyetini gerektirir hiçbir delil bulunmamaktadır.

Yerel Mahkemenin mahkûmiyet kararının yukarıda belirtilen nedenlerle bozulması yerine onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2023/59, Karar No: 2023/338, Tarih: 12.04.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/59 E.  ,  2023/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yargıtay 12. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 12. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı 24.12.2021 tarihli dava dilekçesinde; ... 9. İcra (Hukuk) Mahkemesinin 2021/632 Esas, 2021/833 Karar sayılı dosyasında açtığı haczin kaldırılması istemine ilişkin davanın Yargıtay içtihatlarına aykırı olarak hâkim ... tarafından reddedildiğini ve bundan dolayı mağdur olup zarara uğradığını ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 46/1-a ve c bentleri uyarınca dava açılması zorunluluğu doğduğunu, ... 8. İcra (Hukuk) Mahkemesinin 2020/531 Esas, 2021/238 Karar sayılı dosyasında ise hâkim ...’in adres araştırması yapmadan ve dosyada bildirilen adreste oturmadığının ortaya çıkmasına karşın hatalı olarak verdiği kararla muaccel olmamış avukatlık ücretleri üzerinden davayı kabul ettiğini, böylece HMK’nın 46/1-a bendinin ihlâl edildiğini ve zarara uğramasına yol açıldığını, ayrıca ... 10. İcra (Hukuk) Mahkemesi hâkimi ...’nın da açtığı iki davayı usulsüz işlemlerle kesin olarak reddettiğini, tüm olayları dava dilekçesinde açıklamasına ve belgelerini sunmasına karşın muaccel olmamış avukatlık ücreti ve faizlerinin tahsiline yol açtığını ileri sürerek, toplam 135.000,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı ... Hazinesi vekili; davanın süresinde açılmadığını, HMK’nın 46 ncı maddesinde düzenleme altına alınan hâkimin hukuki sorumluluğunu gerektiren hâllerin gerçekleşmediğini ve kanuna uygun olarak kararlar verildiğini, hâkimlerin görevini yaparken davacıya karşı düşmanlığı veya başka bir nedenle kasıtlı ya da ağır ihmâlle kanuna açık olarak aykırı şekilde karar vermediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla 19.10.2022 tarihli 2021/11 Esas, 2022/10 Karar sayılı kararı ile;

“…DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE HUKUKİ NİTELENDİRME:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesi uyarınca hakimin kararından dolayı Hazine aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla 19.10.2022 tarihli 2021/11 Esas, 2022/10 Karar sayılı kararı ile;

“…DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE HUKUKİ NİTELENDİRME:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesi uyarınca hakimin kararından dolayı Hazine aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

1086 sayılı Kanun'u, ek ve değişiklikleri ile birlikte tümüyle yürürlükten kaldıran 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 01 Ekim 2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ve anılan Kanun'da; “Hâkimin Hukuki Sorumluluğu” başlığı altında yapılan düzenlemeyle (Kanunun 46 - 49. maddelerinde); sorumluluk sebeplerine, yargılamada görevli merciye, dava dilekçesine dair özel yöntem ve davanın reddi halinde verilecek cezaya dair özel hükümler getirilmiş, kısaca hâkimlerin hukukî sorumluluğuna ilişkin yeni bir sistem hayata geçirilmiştir. Buna göre, hakimlerin yargılama faaliyetinden dolayı ancak Devlet aleyhine tazminat davası açılabileceği, kişisel kusura, haksız fiile veya diğer sorumluluk sebeplerine dayanılarak da olsa hâkim aleyhine tazminat davası açılamayacağı kuralı benimsenmiştir.

GÖREV: Görevli yargı merciine ilişkin olarak HMK’nun 47. maddesinde; “Devlet aleyhine açılan tazminat davası, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi hâkimlerinin fiil ve kararlarından dolayı, Yargıtay ilgili hukuk dairesinde;…açılır ve ilk derece mahkemesi sıfatıyla görülür” hükmüne yer verilmiştir. Bu maddeye göre, karar temyiz edilse idi, temyiz incelemesi Yargıtay’ın hangi Hukuk Dairesinde yapılacak idiyse, dava o Hukuk Dairesinde açılacaktır. Somut olayda, davaya konu olan şikayete ilişkin İcra Hukuk Mahkemesi Hakimi tarafından bu konuda verilen kararın temyiz mercii Dairemiz olduğundan, ilk derece mahkemesi sıfatıyla davaya bakmaya da Dairemiz görevli ve yetkili bulunmaktadır.

SÜRE : Dava yasal süre içerisinde açılmıştır.

İHBAR :6100 sayılı Kanunun 48. maddesinin 2. fıkrasında yer alan; “Mahkeme, açılan tazminat davasını, ilgili hâkime resen ihbar eder” emredici hükmü gereği, dava, kararı veren Hâkimler ..., ... ve Dr. ...'ye resen ihbar edilmiştir.

HARÇ VE GİDER AVANSI: HMK’nun 120. maddesinin 1. fıkrasında; “Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır” hükmüne yer verilmiş olup, davacı, HMK’nun 120. maddesinin 1. fıkrası uyarınca; dava açarken gerekli harç ve gider avansını yatırmıştır.

ÖN İNCELEME:

HARÇ VE GİDER AVANSI: HMK’nun 120. maddesinin 1. fıkrasında; “Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır” hükmüne yer verilmiş olup, davacı, HMK’nun 120. maddesinin 1. fıkrası uyarınca; dava açarken gerekli harç ve gider avansını yatırmıştır.

ÖN İNCELEME:

Davacının HMK.nun 120. maddesi gereğince yatırması gereken gider avansını yatırdığı, davanın Hakimler ..., ... ve Dr. ...'ye re’sen ihbar edildiği, tensip tutanağının davacıya, dava dilekçesi ve ekleri ile tensip tutanağının, davalı ile ihbar olunanlara tebliğ edildiği, davalı vekilinin cevap dilekçesi sunduğu, dilekçenin, davacıya tebliğ edildiği, davacının cevaba cevap dilekçesi sunduğu, dilekçenin davalı vekiline tebliğ edildiği, HMK.nun 137 v.d. maddeleri uyarınca ön inceleme aşamasının tamamlanmış olduğu görüldüğünden ve tarafların sulh olmayacakları anlaşıldığından, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 41. maddesinin 2. fıkrası gereğince tahkikata geçilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46/1. maddesinde; Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabileceği vurgulandıktan sonra, dava sebepleri;

Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması,

Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması,

Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması,

Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması,

Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması,

Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması,

şeklinde tahdidi olarak gösterilmiştir.

HMK’nun 46 ve mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 573 ve devamı maddelerine göre, hâkimin, bir soruşturma, kovuşturma veya davayla ilgili olarak yaptığı işlem, yürüttüğü faaliyet ve kararları nedeniyle ancak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilecek olup, kişisel kusura, haksız fiile veya diğer sorumluluk sebeplerine dayanılarak da olsa, hâkim aleyhine tazminat davası açılamayacağı her türlü kuşku ve duraksamadan uzaktır.

şeklinde tahdidi olarak gösterilmiştir.

HMK’nun 46 ve mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 573 ve devamı maddelerine göre, hâkimin, bir soruşturma, kovuşturma veya davayla ilgili olarak yaptığı işlem, yürüttüğü faaliyet ve kararları nedeniyle ancak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilecek olup, kişisel kusura, haksız fiile veya diğer sorumluluk sebeplerine dayanılarak da olsa, hâkim aleyhine tazminat davası açılamayacağı her türlü kuşku ve duraksamadan uzaktır.

T.C. Anayasasının 138/1-2. maddesi gereğince; “Hâkimler görevlerinde bağımsızdırlar. Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatlerine göre hüküm verirler. Hiçbir organ, makam, merci veya kişi, yargı yetkisinin kullanılmasında mahkemelere ve hâkimlere emir ve talimat veremez; genelge gönderemez; tavsiye ve telkinde bulunamaz.” Hâkimlerin Anayasa güvencesi altına alınan bağımsızlığı, ilke olarak yargı fonksiyonunun ifa edilmesi dolayısıyladır. Yargı yetkisinin özellikleri, hâkimlerin kişisel sorumluluğunda, özel bir sorumluluk düzeninin uygulanmasını zorunlu kılmıştır. Zira yargı görevinin bağımsızlık ve tarafsızlık içinde aksatılmadan yerine getirilmesi esastır. Gerçekten, hâkimlerin diğer devlet memurlarının tâbi bulundukları sorumluluk esaslarına bağlanmaları, yaptıkları her işlemin, aleyhlerine bir tazminat davasına yol açabileceğini düşünmelerine ve bunun sonucu olarak tereddüt içinde kalmalarına yol açabilir.

Tabiidir ki; adaletin gerçekleşmesi, hâkim hakkında sorumsuzluk müessesesinin kabulünü gerektirmez. Ancak, hâkimin hukuki sorumluluk halleri benimsenirken, yargısal faaliyetten ibaret olan esas görevinin aksatılmamasına büyük özen gösterilmesi zorunludur. Gelişigüzel bir sorumluluk sisteminin benimsenmesi, hâkimin bağımsızlığını ve tarafsızlığını tehlikeye düşürebilir.

Hâkimlerin verdikleri kararlarından dolayı ilke olarak sorumlu tutulamayacakları esas olmakla beraber, Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hâkimin bağımsızlığı kadar tarafsızlığını da güvence altına almak amacıyla, onun hukuki sorumluluğunu sınırlı olarak kabul etmiş ve aynı zamanda sorumluluğun tespitini özel bir usule tâbi tutmuştur.

Hâkimin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabilmesi için; HMK’nun 46. maddesinde tahdidi olarak yazılı bulunan sebeplerin bir ya da bir kaçının gerçekleşmesi, hâkimin görevini yaparken davacıya karşı düşmanlığı veya karşı tarafla dostluğu nedeniyle, davacı aleyhine, kasıtla veya ağır ihmalle kanuna açıkça aykırı karar vermiş olması, kasten, adalete ve yasalara aykırı karar verdiğinin, tevil ve tefsire ihtiyaç göstermeyecek derecede açık ve kesin olması, davacının karardan dolayı zarar görmesi ve hâkimin davranışı ile zarar arasında illiyet bağının olması ve bu hususların davacı tarafından kanıtlanması gerekir.

Somut olayın incelenmesinde;

İncelenen tüm dosya kapsamına göre;

Somut olayın incelenmesinde;

İncelenen tüm dosya kapsamına göre;

Somut olayda, delillerin değerlendirilerek, soyut kanun hükümlerinin somut olaya uygulanması sonucu, hak ve nesafet kuralları gözetilerek vicdani kanaat doğrultusunda karar verildiği görülmüştür.

Hâkimin bağımsızlığı ve tarafsızlığı ile bunların gerçekleştirilmesine yönelik teminatlar hâkimlerin keyfî davranabilecekleri, istedikleri şekilde karar verebilecekleri ve bu kararlardan da sorumlu olmayacakları anlamına gelmemekle birlikte, somut olayda, HMK’nun 46. maddesinde sayılan sebeplerin mevcut olmadığı sonuç ve vicdani kanaatına varıldığından, işbu davanın reddine ve HMK.nun 49. maddesi hükmü uyarınca davacının 1000-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlere, kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, dosyadaki kanıtlara ve heyetin takdirine göre;

1-HMK'nun 46.maddesi uyarınca açılan davanın REDDİNE,

2-HMK’nun 49.maddesi uyarınca davacının takdiren 1000-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına,

3-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince; alınması gereken 168,30-TL maktu karar ve ilam harcının, peşin alınan 2304,75-TL harçtan düşülerek arta kalan 2136,45-TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine,

4-Davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin kendisi üzerinde bırakılmasına,

5-HMK’nun 333. maddesi gereği, hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı tarafından yatırılan gider avansından kullanılmayan kısım kalması halinde davacıya iadesine,

6-Davalı ... vekil ile temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir edilen 17.800,00-TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Hazinesine verilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dava, HMK’nın 46 ncı maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ncı maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46 ncı maddesinde; “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda HMK'nın 46 ncı maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.