muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7327, Karar No: 2023/8557, Tarih: 07.11.2023

2. Sanığın samimi beyanları karşısında etkin pişmanlık indiriminin en üst hadden uygulanması hatta ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine,

3. Örgütle organik bağının ispatlanmadığına,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin mevcut haliyle terör örgütü üyesi olma suçunu oluşturması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK’nın 314/2 nci maddesi, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5327 ... Kanun'un 221 inci maddesinin 4 üncü fıkrasının 2 nci cümlesi ve aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yurtdışına yasadışı yollarla kaçmaya çalışırken yakalanan ve düzenlenen açık kaynak araştırma raporuna göre 15 ... 2014 tarihli paylaşımıyla YPG amblemli ve kaleşnikof piyade tüfekli fotoğrafını paylaştığı tespit edilen sanığın etkin pişmanlık içerir ifadesinde; YPG/PYD terör örgütü içerisinde kendisine XEBAD kod adlı örgüt üyesi tarafından kaleşnikof piyade tüfeği eğitimi verildiğini, 3-4 ay kadar köylerinde nöbet tuttuğunu beyan ettiği bu kapsamda sanığın eylem ve faaliyetleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğu anlaşılmakla örgüt üyesi olduğuna ilişkin hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarih ve 9-18-78 ... kararında açıklandığı üzere; etkin pişmanlık hükümlerinin amacı, bir yandan terör ve örgütlü suçlarla mücadele bakımından stratejik önemi nedeniyle en etkili bilgi edinme ve mücadele araçlarından olan örgütün kendi mensuplarını kullanmak, diğer taraftan da suç işlemeyi önlemek, mensup olduğu kanun dışı örgütün amaçladığı suçun işlenmesine engel olanları ve işlediği suçtan pişmanlık duyanları cezalandırmayarak ya da cezalarında belli oranlarda indirim yaparak yeniden topluma kazandırmaktır.

5237 ... Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesinden yararlanabilmek için; failin yakalandıktan sonra bilgisi ölçüsünde örgüt içerisindeki konumuyla uyumlu şekilde kendisinin ve diğer örgüt üyelerinin eylemleri, örgütün yapısı ve faaliyetleriyle ilgili yeterli ve samimi bilgi vererek suçtan pişmanlığını söz ve davranışlarıyla göstermesi gerekmektedir. Bu bilgi maddenin üçüncü fıkrasında aranan, örgütü çökertecek nitelikteki bilgi değildir. Verilen bilginin önemi cezanın belirlenmesinde dikkate alınmalıdır (Dairemizin 12.05.2015 tarih, 2015/1426 Esas 2015/1292 Karar 26.10.2015 tarih, 2015/1565-3464 Karar).

5237 ... Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında etkin pişmanlıkta bulunulduğunun kabulü halinde bu suçtan dolayı verilecek cezada 1/3’ten 3/4’e kadar bir indirim yapılacağı öngörülmektedir. Buna göre belirlenen cezadan en az 1/3, en fazla 3/4 oranında bir indirim yapılacaktır. Bu iki sınır arasında yapılacak indirim, verilen bilginin niteliği, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ya da diğer örgüt mensuplarının tespiti ile ilgili olmak üzere elverişlilik derecesi, ceza soruşturması ya da kovuşturmasının hangi aşamasında etkin pişmanlıkta bulunulduğu gibi kıstaslar nazara alınarak mahkeme tarafından takdir ve tayin edilecektir.

Bu açıklamalar ışığında, somut olay değerlendirildiğinde;

Silahlı terör örgütüne üye olduğu ve 5237 ... Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesinde öngörülen etkin pişmanlık şartlarını taşıdığı kabul edilen sanığın incelenen dosya kapsamı ve delillere göre, yakalandıktan sonra soruşturma ve kovuşturma aşamalarında örgütte

kaldığı süre ve konum itibarıyla, örgütün yapısı, örgütsel faaliyetleri ve örgüt mensupları ile ilgili verdikleri bilgilerin faydalılık derecesi ve etkin pişmanlıkta bulunduğu aşama gözetilerek, 5237 ... Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 ... Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca verilen cezada üçte birden dörtte üçe kadar indirim öngören 5237 ... Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi gereğince adalet ve hakkaniyete uygun, üst hadden indirim yapılması gerekirken fazla ceza tayini hükmedilmesi nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 ... ve 2023/133 Esas, 2023/29 ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15892, Karar No: 2015/19788, Tarih: 08.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/15892 E.  ,  2015/19788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait hastanede diyetisyen olarak 01.11.2004 tarihinde işe başladığı, bu çalışmasının 21.11.2012 tarihine kadar aralıksız sürdüğü, davacının ücret + prim usulü çalıştığı, en son aylık gelirinin 2.750,00 TL olduğu, davacının sürekli davalı hastane adına hareket ettiği ve diyet alanında televizyon programlarına katıldığı, mesleği ile ilgili alanlarda konferanslara katıldığı, davacının 03.11.2012-12.11.2012 ve 14.11.2012 tarihinde işe gelmediği iddiası ile davalı tarafından iş sözleşmesinin feshedildiğini ancak feshin haksız olduğunu olduğunu belirterek, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin fazla çalışma, bayram ve genel tatil ücretlerinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erdiğinin, ayrıca tüm ödemelerin yapıldığına dair ibranamelerin alınmış olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı iki gün babaannesinin rahatsızlığından dolayı, bir gün ise dernek faaliyeti nedeniyle gelmediği gerekçesiyle savunmada bulunduğu, davacının süreklilik arzeden bir işte bu savunmada belirttiği sebeple gelmemesi haklı bir sebep olmayıp bu husus davalı işverene 4857 sayılı İş Kanunu'nun. 25/II-g. maddesi uyarınca haklı nedenle fesih hakkı verdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erip ermediği noktasında uyuşmazlık mevcuttur.

4857 sayılı Kanun'un 25 II- ( g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak

yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olmaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak

yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olmaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermemektedir. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Somut olayda, davacı devamsızlıklarının babaannesinin rahatsızlığı nedeni ve davalının bilgisi dahilindeki dernekte programları neticesinde oluştuğunu belirtmiş, savunmasında da bu yönde mazeret sebeplerini sunmuştur. Dosya kapsamı ve mevcut tanık beyanları ile bu husus aydınlatılamamıştır. Mahkemece davacının dava dilekçesine de konu olan söz konusu mazeret nedenleri araştırılmaslı ve geçerliliği ispatlandığı takdirde kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmelidir.

2-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık ibranamelerin geçerliliği yönündendir.

İşçi ve işveren arasında işverenin borçlarının sona erdirilmesine yönelik olarak Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlülüğü öncesinde yapılan ibra sözleşmeleri yönünden geçersizlik sorunu aşağıdaki ilkeler dahilinde değerlendirilmelidir.

İş ilişkisi devam ederken düzenlenen ibra sözleşmeleri geçersizdir. İşçi bu dönemde tamamen işverene bağımlı durumdadır ve iş güvencesi hükümlerine rağmen iş ilişkisinin devamını sağlamak veya bir kısım işçilik alacaklarına bir an önce kavuşabilmek için iradesi dışında ibra sözleşmesi imzalamaya yönelmesi mümkündür.

İbranamenin tarih içermemesi ve içeriğinden de fesih tarihinden sonra düzenlendiğinin açıkça anlaşılamaması durumunda ibranameye değer verilemez.

İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

Öte yandan mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 21. maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

İbranamedeki irade fesadı hallerinin, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 31. maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir. Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.

İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir.

Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, Dairemizin

kökleşmiş içtihatlarında ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir. Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz.

Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır.

Yine, işçinin ibranamede kanuni haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir.

İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir. Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir (Yargıtay HGK. 27.1.2010 gün 2009/9-586 E, 2010/31 K..).

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir (Yargıtay HGK. 27.1.2010 gün 2009/9-586 E, 2010/31 K..).

Somut olayda, davacının, sigorta kurum kayıtlarına göre 02.11.2004-21.11.2012 tarihleri arasında çalışması bulunduğu görülmektedir. Dosyada davacının imzasına havi, 24.12.2012 tarihli ibraname mevcuttur. Düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda ise bir itiraz mevcut değildir. İbranamede kalem kalem sayılan ya da meblağı belirtilen alacakların karşılıklarının banka kanalıyla ödenip ödenmediği de araştırılarak 6098 sayılı Kanun'un 420. maddesi uyarınca değerlendirilmek suretiyle mahsubu gerekip gerekmediği tartışılmadan sonucu gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/393, Karar No: 2013/7545, Tarih: 26.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/393 E.  ,  2013/7545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ektiği buğdayın yabani otlardan kurtulması ve sağlıklı gelişimi için “İzolsan Süper” isimli tarım ilacını kullandığını, bu ilacın yabani otların ölümü ile buğdayın korunmasına ilişkin olmasına rağmen buğdayın köküne zarar verdiği için buğdayların telef olduğunu, telef olmayanlarında büyük çoğunluğunun da başaklarının boş olduğunu, anılan ilaçta yapılan analiz sonucunda ruhsata esas spesifikasyonuna göre farklılık arz ettiğinin tespit edildiğini, meydana gelen zararların bu ilaçtan kaynaklandığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin dava ve hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 41.113,80 TL’nin zarar tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, “İzolsan Süper” isimli tarım ilacının Bozuk olması nedeniyle davacının ekmiş olduğu buğdayda meydana gelen zararın tazminine ilişkindir.

Davacı, Siirt Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/8 Değişik İş nolu dosyası ile tespit talebinde bulunmuş, bu dosyada yapılan bilirkişi incelemesinde kullanılan ilacın doğru ilaç olup olmadığı veya bozuk olup olmadığının tespit edilebilmesi için konunun uzmanı ... mühendislerinin yapacağı keşif veya numunelerin Zirai Araştırma Enstitülerinde analizi sonucu ortaya çıkabileceği belirtilmiştir. Temyiz edilen mahkeme kararında ise bu konuda ayrı bir bilirkişi raporu alınmadan, aynı mahkemede görülmekte olan emsal bir dosyadaki bilirkişi raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de, üniversitelerin ... fakültelerinde görevli konunun uzmanı öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişi heyeti ile davacının kullandığı tarım ilacının bozuk olup olmadığı, davacının uğradığı zarar ve bu zararda tarafların sorumluluğu konusunda taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu aldırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14532, Karar No: 2021/5403, Tarih: 06.04.2021

**7. Ceza Dairesi         2017/14532 E.  ,  2021/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde, ... Havayollarının J2003 sefer sayılı uçağı ile ...dan Esenboğa Havalimanına gelen sanıkların, "kırmızı hatta" durmayarak "gümrüğe tabi eşyaları bulunmadığı" şeklinde beyanda bulundukları kabul edilen "yeşil hattan" geçtikten sonra bagajlarında yapılan kontrolde 741 adet implant cinsi 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu kararında belirtilen yolcu beraberinde getirilen ve muafiyetler kapsamı dışında olan eşyaların ele geçirildiği, sanıkların savunmalarında ele geçen eşyaların çalıştıkları ... Sağlık Birimleri A.Ş tarafından usule uygun olarak ...’dan ithal edildiğini, ...’a ameliyat için gittiklerini ve yanlarında götürdüklerini beyan etmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların suça konu ürünleri temsil ettiği tespit edilen konsiye sevk irsaliyesi belgelerini ibraz ettikleri, bu belgeleri düzenleyen "... Sağlık Ürünleri A.Ş " ve "... Sağlık Birimleri A.Ş" yetkilileri dinlenilerek konsiye sevk irsaliyesi kendilerine ait olup olmadığı hususlar sorulup, ilgili şirket defterleri üzerinde konusunda uzman bilirkişi tarafından inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22299, Karar No: 2014/21005, Tarih: 23.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/22299 E.  ,  2014/21005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2010/201-2012/266

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 07.02.2010 Pazar akşamı bacanağı M. B.'ın vefat ettiğini, cenaze defin işlemleri için Tokat'ın Zile ilçesine gitmek zorunda kaldığını, günlerden Pazar olması nedeniyle durumu davalı işverenin güvenlik görevlilerine telefonla bildirdiğini, ertesi gün 08.02.2010 sabahı işyerini arayarak ustabaşı Hasan ustayla görüştüğünü, cenaze işleri için iki gün Zile'de kalacağını, 10.02.2010 Çarşamba günü işbaşı yapacağını bildirdiğini, izin istediğini, ancak Hasan ustanın izin vermediğini, bunun üzerine üretim müdürünü sonra da ustası E. U.'yı aradığını, E. u. nın izin verdiğini, ancak cenazenin defni bir gün sarkınca işe dönüşünün bir gün sarktığını ve tekrar davalı işvereni arayarak durumu bildirdiğini ve 11.02.2010 tarihinde işbaşı yapacağını bildirdiğini, 11.02.2010 tarihinde saat:07:30 da işbaşı yaptığını, ancak 10:30 gibi şirketin muhasebe servisine çağrılarak yazılı savunma vermesinin istendiğini ve ardından da kıyafetleri çıkarıp kartını basarak işyerini terk etmesi istendiğini, aynı gün davalı işverence Kadıköy 25.Noterliğinin 01664 yevmiye numaralı ihtarı ile arka arkaya 3 gün mazeretsiz işe gelmediği gerekçesiyle iş akdinin iş kanununun 25/II-g maddesi uyarınca feshedildiğini, söz konusu ihtarın 19.02.2010 tarihinde tebellüğ edildiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 3000 TL kıdem tazminatı ve 2000 TL ihbar tazminatının en yüksek faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 08.02.2010-09.02.2010-10.02.2010 tarihlerinde arka arkaya mazeretsiz ve bildirimsiz işe gelmediğini, hakkında işe gelmemekten dolayı tutanak tutulduğunu, davacıya ihtar çekilerek savunmasının istenmediğini, davacının bacanağının vefat ettiğini, defin işlemlerinin uzadığını, bu nedenle işe gelmediğini belirttiğini, davacının savunmasında şirkette izin verme yetkisi olmayan H. U.'nın da izin yetkisine sahip biri olmadığını, hatta davacı gibi aynı konumda bir çalışan olduğunu, şirketin yaptığı Araştırmalarda E.U. isimli şahsın davacıya şifahi veya yazılı izin vermediğinin anlaşıldığını, 11.02.2010 tarihinde davacıya işe gelmeme nedeninin sorulduğunu ve savunmasının alındığını, davacının iş akdi feshetmeden önce haklı bir mazeretinin olup olmadığının araştırıldığını, savunması ve mazeretlerinin hukuksal ve fiili dayanaktan yoksun bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: