muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14674, Karar No: 2014/3980, Tarih: 09.04.2014

Kabule göre de;

Mağdur İ.. G..'den aldığı harç ve döner sermaye ücretlerini ilgili yerlere yatırmayan sanığın, yapılan işlemleri yevmiye defterine kaydetmediği ve satış işlemine ilişkin resmi senede yevmiye numarasını yazmadığı, resmi senette ismi açılan ve vekaleten müdürlük görevini yürüten T.. T..’e senedi imzalattırmadığı ve bu suretle geçersiz olan resmi senede dayanarak satış işlemini usulsüz olarak yaptığı, yine mağdurlar M.. A.. ve B.. B..’e ait satış işleminin sanık tarafından 1720 yevmiye numarası ile yevmiye defterine kaydedildiği, yatırılması gereken döner sermaye ücretine ait banka dekont numarası olarak yevmiye defterinin ilgili bölümüne hayali "F00790" numarasını yazarak satış işlemini usulsüz olarak gerçekleştirdiği, mağdurların ipotek işlemlerine ait evrakları da usulsüz olarak hazırlayıp imzaladığı iddialarıyla açılan kamu davasında, sanığın eylemlerinin zincirleme biçimde kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/06/2011 gün, 2011/2-60-126 sayılı ilamında ayrıntıları belirtildiği üzere; 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca erteli olan hükümlülüğün, deneme süresi içinde ve 5237 sayılı TCK döneminde yeni bir suç işlenmesi durumunda tekerrüre esas olabileceği ve tekerrür hükümlerinin uygulanması açısından 765 sayılı TCK'nın 95. maddesinde belirtilen deneme sürelerinin göz önünde bulundurulması gerektiği dikkate alındığında, sanığın 22/06/2005 tarihinde Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş erteli mahkumiyetinin bulunduğu ve deneme süresi içinde yüklenen suçu işlediğinin anlaşılmasına rağmen hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi karşısında, TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23413, Karar No: 2011/22703, Tarih: 13.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/23413 E.  ,  2011/22703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun 2007/8-171 E. – 2007/235 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, yargılama sonunda belirlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına dair değerlendirme yapılması için, yargılamanın her hangi bir süjesinin istemde bulunması gerekmez. Hükümden önce 19.12.2006 ... ve 26381 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5560 S.Y.nın 23. maddesiyle değişik 5271 Sayılı Kanunun 231. maddesi ile getirilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemeyle ilgili maddede öngörülen koşulların oluşup oluşmadığı ve bu hükmün uygulanıp uygulanmayacağı yargıç tarafından her olayda kendiliğinden değerlendirilerek taktir edilip denetime olanak sağlayacak biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekirken bu hususun tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2321, Karar No: 2013/7880, Tarih: 20.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/2321 E.  ,  2013/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın, 19.06.2008 tarihli süre tutum dilekçesinde, 04.04.2008-03.07.2008 tarihleri arasında hastalığından dolayı istirahatli olduğunu belirterek, bu mücbir nedenden dolayı mazeretinin ve dolayısıyla temyiz talebinin kabulüne karar verilmesini talep ettiği, sağlık kurulu raporunun suretini de dilekçesine eklediği görüldüğünden, CMK'nın 40/1, 41 ve 42. maddelerine göre eski hale getirme isteğinin kabulüyle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içeriğine göre, olay hakkında bilgi sahibi oldukları anlaşılan ve soruşturma aşamasında ifadeleri alınan, katılanın oğlu ... ile ağabeyi ...'in yöntemince tanıklıklarına başvurulmadan, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Sabıkası bulunmayan sanığın üzerine atılı tehdit suçunun, kişilere karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve hapis cezasının ertelenmiş olması karşısında, CMK'nın 231/6-b maddesine göre, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları dolayısıyla tekrar suç işleyip işlemeyeceğine yönelik değerlendirme yapılarak, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerekirken, “CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasının şartlarının oluşmaması nedeniyle” şeklindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18694, Karar No: 2015/11527, Tarih: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/18694 E.  ,  2015/11527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı’nın 30/12/2013 tarih ve 9919 sayılı yazıları ile; dosyadaki tüm belgelerin taranarak sisteme aktarılması, dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderilmesinin sağlanması, fiziki dosyanın ise gönderilmemesi gerektiği belirtilmiştir.

Elektronik olarak dairemize gönderilen temyize konu edilen dava dosyasının UYAP ortamında incelenmesinde; çoğu evrakın adlandırıldıkları klasör içinde yer almadığı, dava ve cevap dilekçelerinin elektronik ortama aktarılmadığı, dosyadaki bir kısım belgenin hangi tarafça sunulduğu ve içeriği belirtilmeksizin muğlak bir başlık olan “Dosyaya Eklenecek Evrak” adı altında aktarımının yapıldığı, ayrıca taraflar arasındaki uyuşmazlığın kaynağı olan işe iade dava dosyasının bu dosya içinde yer almadığı anlaşılmıştır.

Sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi fiziki dosyada bulunan tüm dilekçe ve evrakların mahkemece UYAP'a taranması ve UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan evrakların elektronik ortamda bulunmaması ve evrakın türüne uygun taranmaması halinde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir. Bu bağlamda, mahkemece elektronik ortama aktarılan dava dosyasının kontrolünün yapılarak UYAP'taki evrak kayıt ekranları kullanılarak evrakın türüne uygun olarak (örneğin dava dilekçesinin dava dilekçesi, cevap dilekçesinin cevap dilekçesi, delil listesinin delil listesi olarak) kaydedilmesi yada dosyanın fiziki olarak tekrar temyiz incelemesi için dairemize gönderilmesi bakımından dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9100, Karar No: 2013/15182, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9100 E.  ,  2013/15182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın bu tarih itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Maliyeciler Güzelyalı Mahallesi 13890 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 16.05.2003 satış tarihi ve dava konusu Güzelyalı Mahallesi 34545 ada 38 parsel sayılı taşınmazın 01.06.2011 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Maliyeciler Güzelyalı Mahallesi 13890 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 2011 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5627, Karar No: 2017/17590, Tarih: 26.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/5627 E.  ,  2017/17590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi neticesinde mağdurda ki yaralanmanın, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu ayrıca hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında TCK'nin 86/1 maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 61 ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8496, Karar No: 2023/7245, Tarih: 07.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8496 E.  ,  2023/7245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/204 E., 2023/96 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2013 tarihli ve 2013/48 Esas, 2013/40 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2013 tarihli ve 2013/48 Esas, 2013/40 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 27.12.2021 tarihli ve 2021/11155 Esas, 2021/10321 Karar sayılı ilâmıyla, sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası davaya bakma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2022 tarihli ve 2022/129 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan yargılama yapılması amacıyla görevsizlik kararı verilmiştir.

4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2022/204 Esas, 2023/96 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Dosyada mağdurenin soyut beyanı dışında mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı, hükmün bozulması ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Dosyada mağdurenin soyut beyanı dışında mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı, hükmün bozulması ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Müşteki ... ve katılan ...'ın olay tarihinde ... ... İmam Hatip Lisesi 9. sınıfta öğrenim görmeleri nedeni ile arkadaş oldukları, olay tarihinde müşteki ... ve katılan ...'in okul çıkışında birlikte yaya vaziyette ... Belediyesi Eski Hal istikametine doğru yürüdükleri esnada sanık ...'un yalnız vaziyette elinde tahra benzeri kesici alet olduğu ve de spor kıyafetli bir halde yanlarına gelerek 'Ben polisim çıkarın kimliklerinizi' şeklindeki sözler söylediği, yine sanığın müşteki ... ve katılan ...'in kimliklerini alarak ayağa kalkmalarını ve ellerini dayayarak üst araması yapacağını söylediği, sanığın önce katılan ...'i aradığı akabinde müşteki ...'i aramak istediği, müştekinin üzerini aratmak istememesi üzerine sanığın elindeki tahra benzeri kesici aleti müştekiye göstererek arayacağını söylediği, bunun üzerine müştekinin korktuğu ve sanığın aramasına rıza gösterdiği, sanığın arama bahanesi ile müştekinin bacaklarına dokunduğu ve eteğini yukarı doğru kaldırmak istediği, müştekinin tepki göstermesi üzerine sanığın elindeki kesici aleti müştekinin boğazına dayadığı, müştekinin koltuk altlarına ve bel kısmına dokunduğu, müştekinin beyanlarından anlaşılacağı üzere sanığın eyleminin müştekinin bacak, koltuk altı ve bel kısmına saniyelik şekilde dokunmaktan ibaret olduğu, uzun süreli okşama şeklinde bir eyleminin bulunmadığı, eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığı, bu suretle sanığın Çocuğun Cinsel İstismarı suçunu işlediği'' şeklindeki kabul ile atılı suçtan hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin kabul bölümünde suç tarihinde on altı yaşında olan mağdureye yönelik cinsel istismar eyleminin silahtan sayılan tahra benzeri kesici aletle gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm kısmında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince artırım yapılmaması suretiyle kabul ile hüküm arasında çelişkiye yol açılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup, bu kapsamda hükümde eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2022/204 Esas, 2023/96 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2107, Karar No: 2016/4491, Tarih: 16.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2107 E.  ,  2016/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 1457 ada 36 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu ... Mahallesi 1457 ada 36 parsel sayılı taşınmazın 15.01.2014 olan dava (değerlendirme) tarihi itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosya arasına alınmasından ve tekrar yazışma yapılmasına ve zaman kaybına mahal bırakmayacak şekilde istenilen hususların gereği gibi yerine getirildiğinin ve yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/662, Karar No: 2012/1078, Tarih: 31.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/662 E.  ,  2012/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.11.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yapılan binada davalı yükleniciye bırakılan çekişmeli bağımsız bölümü ondan temlik aldığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, davacının satış bedelinin bir kısmını ödemediğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davalı yüklenicinin yaptığı 06.01.2010 tarihli temlik işlemine dayanılmıştır. Gerçekten, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile yüklenici arsa sahibine karşı kişisel hak kazanır. Koşulları yerinde ise, kazandığı kişisel hakkına dayanarak arsa sahibini bir şey vermeye veya yapmaya zorlayabilir. Kişisel hak kazanan yüklenici, bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi, şahsi hakkını arsa sahibinin rızası gerekmeksizin ve ancak yazılı olmak koşuluyla (BK. m.162,163) üçüncü bir kişiye de temlik edebilir.

Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları, ticaret ve ekonomi gereksinmeleri, alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının da açılmasını zorunlu kılmıştır. Somut olayda, dava konusu bağımsız bölüm kat karşılığı temlik nedenine dayalı olarak davalı yüklenici adına tescil edilmiştir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici, finans ihtiyacı duyar. Bu ihtiyaç, yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölüm veya bölümlerin onun tarafından daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere satılarak veya satış vaadinde bulunularak karşılanabilir. Aslında arsa sahibinin, kural olarak BK m.364 uyarınca eserin tesliminde vermesi gereken arsa payını inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi, yüklenicinin de bunun üçüncü kişilere temlik ederek finans sağlaması, arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırması demektir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki; alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliğini taşıyan, şekle bağlı bir akittir. Alacağın temliki halinde, temlik eden önceki alacaklının dava konusu hak üzerinde tasarruf yetkisi kalmaz. Artık borçludan ifayı istemek yetkisi, yeni alacaklıya geçer. Ne var ki, bu gibi davalarda alacağın temlik edildiği iddiasının yükleniciye, temlik edilen alacak sebebiyle ifayı isteme yetkisi kazanıldığının ispatı ise arsa sahibine karşı yapılabileceğinden, hem yüklenicinin hem de yükleniciyle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalayan arsa sahibinin davada taraf durumunu alması gerekir. Denilebilir ki, arsa sahibi ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır.

Bu anlatılanların sonucuna göre mahkemece öncelikle yapılması gereken iş, 12.08.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmenin tarafı olan arsa sahipleri hakkında da dava açmak üzere davacıya mehil vermek, dava açılırsa eldeki dava dosyası ile birleştirmek, arsa sahibinin de savunma ve delillerini toplamak ve hâsıl olacak sonuca göre karar vermek olmalıdır.

Açıklanan bu yön düşünülmeden davanın kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 31.01.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.