muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/45885, Karar No: 2018/3128, Tarih: 13.02.2018

4857 sayılı Kanun'un “İşverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı” başlığını taşıyan 25. maddesinin son fıkrasına göre; işverenin haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshettiği durumda fesih bildiriminin yazılı yapılması şartı aranmaz.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesinde; ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

Sadakat borcu, iş ilişkisinin karşılıklı borç doğuran kişisel bir ilişki olmasının doğal bir sonucudur. Sadakat borcunu ihlal eden işçi davranışlarının neler olabileceğinin önceden belirlenmesi ve tek tek sayılması mümkün değildir. Her ne kadar işçinin, işverenin güvenini kötüye kullanması, hırsızlık yapması, işverenin meslek sırlarını ortaya atması gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması işverene haklı nedenle derhal fesih hakkı vermekte ise de; hükümde belirtilen doğruluk ve bağlılığa uymayan bazı hâller örnek olarak sayılmış ve benzeri fiillerin de borcun ihlalini oluşturacağı kabul edilmiştir. Bu durumda, işçinin hangi eyleminin doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış olarak kabul edilmesi gerektiği hususunda hâkim, iş ve çalışma hayatının gerekleri ile toplumsal ilişki ve gelenekleri göz önüne alarak somut olayın özelliklerine göre bir sonuca varmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesi ... 13. Noterliğinin 21/07/2016 tarihli ihtarnamesi ile "genel şartnamenin 11. maddesine göre idare ve kontrol idare ve kontrol teşkilatı yükleniciden çalıştırılmasında veya işyerinde bulunmasında engel durumu olduğunu tespit ettiği, uygunsuz davrandığı veya görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu ya da işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki personelin ve alt yüklenicilerin iş başında veya iş yerinden uzaklaştırılmasını talep etme hakkına sahiptir maddesi uyarınca ve Sağlık Bakanlığı ... ili Güney bölgesi Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği Sağlık Bilimleri Üniversitesi ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 19/07/2016 tarih ve 3 no'lu kararı gereği, 15 Temmuz 2016 günü gerçekleşen anayasal düzenini bozucu darbe girişimi ile ilgili olarak sosyal medyada devlet ve hükümet aleyhinde yazılı ve görsel paylaşımlar yaptığınız gerekçesiyle iş sözleşmeniz 20 Temmuz 2016 tarihinden itibaren bildirimsiz olarak feshedilmiştir." denilmek suretiyle feshedilmiştir.

Somut olayda, veri kayıt personeli olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, 20/07/2016 günü anayasal düzeni bozucu darbe girişimi ile ilgili olarak sosyal medyada devlet ve hükümet aleyhine yazılı ve görsel paylaşımlar yapması nedeniyle Sağlık Bilimleri Üniversitesi ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından Hastane Yöneticisi, Baştabip Yardımcısı, İdari ve Mali İşler Müdür Yardımcıları ile Sağlık Bakım Hizmetleri Müdürü imzasıyla diğer davalı ...'ne gönderilen 19/07/2016 tarih ve 3 sayılı kararı gereği feshedildiği, sosyal medya paylaşımının belgelendiği, dosyaya sunulan sosyal medya paylaşımı içeriğinde eleştiri sınırlarının aşıldığı, paylaşım içeriğine göre iş sözleşmesinin kurulması ile birlikte işçi ve işveren arasında oluşan güven ilişkisinin çöktüğü, davalı işverenin iş ilişkisini sürdürmesinin beklenemeyeceği, bu sebeple iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığı kanaatine varılmıştır. İlk derece mahkemesi kararı ve bölge adliye mahkemesi tarafından yanılgılı değerlendirme yapılarak davanın kabulü ile davalının istinaf başvurusuna reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, işverence yapılan feshin haklı sebebe dayandığı anlaşılmışsa da, işe iade kararına karşı sadece asıl işveren konumundaki Sağlık Bakanlığı (...) tarafından temyiz yoluna başvurulduğu anlaşıldığından, davalı şirketler yönündeki işe iade kararı hükmünün aynen korunması, ancak davalı Kurumun işe iadenin mali sonuçlarından sorumlu olmayacağı da göz önüne alınmak suretiyle, Kurumun temyiz itirazlarının kabulü ile hakkındaki davanın reddine dair aşağıda şekilde karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 23.10.2017 T, 2017/1442 E., 2017/1151 K. sayılı kararı ile ...15. İş Mahkemesinin 05.04.2017 T, 2016/421 E., 2017/138 K. sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davalı ... hakkındaki davanın reddine,

3-Davacının iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve ... İnşaat Taah. Eğitim Turizm Sağlık Temizlik Hizmet San ve Tic Ltd Şti ile ... Yemek Temizlik Gıda İnşaat Taah. San. Tic.Ltd Şti İş Ortaklığı iş yerine İŞE İADESİNE,

4-Davacının, kesinleşmiş kararın tebliğinden itibaren 10 işgünü içinde işe başlamak için işverene başvurması halinde işverence işe başlatılmaması halinde takdiren (BEŞ) 5 aylık ücreti tutarında tazminatın davalılar ... İnşaat Taah. Eğitim Turizm Sağlık Temizlik Hizmet San ve Tic Ltd Şti ile ... Yemek Temizlik Gıda İnşaat Taah. San. Tic.Ltd Şti'den müşterek ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesi gerektiğinin tespitine,

4-Davacının, kesinleşmiş kararın tebliğinden itibaren 10 işgünü içinde işe başlamak için işverene başvurması halinde işverence işe başlatılmaması halinde takdiren (BEŞ) 5 aylık ücreti tutarında tazminatın davalılar ... İnşaat Taah. Eğitim Turizm Sağlık Temizlik Hizmet San ve Tic Ltd Şti ile ... Yemek Temizlik Gıda İnşaat Taah. San. Tic.Ltd Şti'den müşterek ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesi gerektiğinin tespitine,

5-Davacının süresi içinde işverene başvurması halinde mahkeme kararının kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre içinde en çok (DÖRT) 4 aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer haklarının davalılar ... İnşaat Taah. Eğitim Turizm Sağlık Temizlik Hizmet San ve Tic Ltd Şti ile ... Yemek Temizlik Gıda İnşaat Taah. San. Tic.Ltd Şti'den müşterek ve müteselsilen ödenmesi gerektiğinin tespitine,

6-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar ve ilam harcının davalılar ... İnşaat Taah. Eğitim Turizm Sağlık Temizlik Hizmet San ve Tic Ltd Şti ile ... Yemek Temizlik Gıda İnşaat Taah. San. Tic.Ltd Şti'den müşterek ve müteselsilen tahsili ile Hazineye irad kaydına,

7-Davacı tarafından yapılan 161,20 TL yargılama giderinin davalılar ... İnşaat Taah. Eğitim Turizm Sağlık Temizlik Hizmet San ve Tic Ltd Şti ile ... Yemek Temizlik Gıda İnşaat Taah. San. Tic.Ltd Şti'den müşterek ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, davalı şirketlerin yaptığı yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına,

8-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ne göre belirlenen 2.100,00 avukatlık ücretinin davalılar ... İnşaat Taah. Eğitim Turizm Sağlık Temizlik Hizmet San ve Tic Ltd Şti ile İSAD Yemek Temizlik Gıda İnşaat Taah. San. Tic.Ltd Şti'den müşterek ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

9-Davalı Sağlık Bakanlığı (...) tarafından yapılan 291,25 TL yargılama giderinin davacıdan alınıp davalı kuruma verilmesine,

10-Davalı Sağlık Bakanlığı (...) vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ne göre belirlenen 2.180,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalı kuruma verilmesine,

11-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, 13/02/2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12811, Karar No: 2010/4498, Tarih: 10.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12811 E.  ,  2010/4498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin zorla ırzına geçmek suçundan sanık ...’nin yapılan yargılanması sonunda; eyleminin rızayla cinsel ilişki olarak kabulü ile mahkümiyetine dair, Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesi’nden verilen 21/10/2005 gün ve 2005/234 Esas, 2005/507 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine; gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 28/11/2006 günlü tebliğnamesiyle Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrasındaki suça temas ettiği, şikayete tabi bu suçtan dolayı 17 yaşında olan mağdurenin de şikayetçi bulunmadığı anlaşıldığından, aynı Yasanın 73 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkümiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9987, Karar No: 2016/11139, Tarih: 24.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9987 E.  ,  2016/11139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 02/04/2014 havale tarihli dilekçesiyle; ... köyü 1592 parsel sayılı taşınmazın, vekil eden adına tapuda kayıtlı olduğunu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/200 E. - 2012/217 K. sayılı kararı ile taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapusunun iptal edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 55.000,00.-TL tazminatın dava ve ihtiyati tedbir karar tarihi olan 17.11.2008 tarihinden geçerli olacak şekilde davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmı için 22/09/2014 havale tarihli bilirkişi kurulu raporunda belirlenen 52.500,00.-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı tazminat davasıdır.

Kaynarca ilçe, Birlik köyü 1592 parsel sayılı 1500 m² yüzölçümündeki tarla niteliğindeki taşınmazın yörede yapılan tapulamada davacı adına tescil edilmiştir.

Dosyaya getirtilen tapu kayıtları ile belgelerin ve kesinleşmiş ilâm örneklerinin incelenmesinde; dava konusu taşınmazın davacı taraf adına olan tapu kaydının ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/200 E. - 2012/217 K. sayılı dava dosyasında dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapu kaydının iptaline karar verildiği ve hükmün ifazı nedeni ile tapu kütük sayfasının kapatıldığı nlaşılmaktadır. Eldeki dava 02/04/2014 tarihinde açılmıştır.

4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesinde "Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur. Devlet zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücû eder" hükmü yer almakta olup bu düzenlemeye göre devletin sorumluluğu resmî sicile güvenden doğan kusursuz sorumluluktur. Sicile güvenden doğan kusursuz sorumluluk, tapu siciline bağlı çıkarların ve ayni hakların yanlış tescili sonucu değişmesi ya da yitirilmesi ile bu haklardan yoksun kalınması temeline dayanır. Çünkü, sicillerin doğru tutulmasını üstlenen ve taahhüt eden Devlet, gerçeğe aykırı ve dayanaksız kayıtlardan doğan zararları da ödemekle yükümlüdür.

6098 sayılı Borçlar Kanununun 49 ve devamı maddesinde düzenlenen haksız fiilden kaynaklanan tazmini sorumluluk, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte doğar ve zamanaşımı süresi başlar. 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesinde düzenlenen objektif (kusursuz) sorumluluk halinin varlığının kabulünde, tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararların

karşılanması amacını güden Devletin tazmini sorumluğu ise mülkiyetin el değiştirdiği veya mülkiyetin elden çıktığı ve benzeri biçimlerde mülkiyet hakkına müdahalenin gerçekleştiği, diğer bir anlatımla, bir yerin kamu malı niteliğinde orman veya mera, yaylak, kışlak olması, kıyı kenar çizgisi içerisinde kumluk alanda kalması nedeniyle tapu kaydını iptal eden mahkeme kararının kesinleştiği tarihte başlar. Bu durumda, taşınmazın makul ve gerçek değerinin saptanmasında dava tarihi değil, mülkiyet hakkına müdahalenin gerçekleştiği ve zararın doğduğu tarih esas alınmalıdır.

Mülkiyet hakkının tamamen elden çıkması ya da içinin boşaltılmış olması nedeniyle hükmedilecek tazminatın, taşınmazın yukarıda izah edilen değerlendirme tarihindeki değerinin 2942 sayılı Kanunun 11. maddesine göre belirlenmesi gerekmektedir. Anılan maddenin 11/1-(f) ve (g) bentlerine göre, arazilerde, taşınmaz mal veya kaynağın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri, arsalarda ise kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre belirlenecek satış değeri üzerinden belirleneceği açıklanmaktadır. O halde, taşınmazın tazminata esas değeri saptanırken, niteliğinin arsa mı yoksa tarla mı olduğunun belirlenmesi gerekmektedir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtayca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında bulunması; taşınmaz nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, belediye merkezine uzaklığının, kullanım biçimi itibariyla iskan amacına yönelik yapılaşma olasılığı bulunup bulunmadığının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar ışığında, nazım ve uygulama imar planı içerisinde bulunmayan ve etrafı meskun olmayan bir taşınmazın, sırf fiilen tarım yapma imkanı bulunmadığından ve özel parselasyona tabi tutulduğundan bahisle arsa niteliğinde olduğunun kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle mahkemece taşınmazın niteliğine ilişkin yapılan inceleme ve araştırma yeterli görülmemiştir.

Tüm bu açıklamalar ışığında, nazım ve uygulama imar planı içerisinde bulunmayan ve etrafı meskun olmayan bir taşınmazın, sırf fiilen tarım yapma imkanı bulunmadığından ve özel parselasyona tabi tutulduğundan bahisle arsa niteliğinde olduğunun kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle mahkemece taşınmazın niteliğine ilişkin yapılan inceleme ve araştırma yeterli görülmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece doğru sonuca ulaşılabilmesi için, çevresinde meskun mahal bulunmayan ve yakın çevresi tarım arazileri ile çevrili olan taşınmazın yukarıda açıklanan Bakanlar Kurulu kararı ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulu kararı çerçevesinde arsa vasfında sayılıp sayılamayacağı yeniden araştırılarak değerlendirilmeli; taşınmazın bu ilkelere göre arsa vasfında olmadığının saptanması halinde en yakın tarım arazilerinin nitelikleri gözönünde tutularak tarımsal gelir metoduna göre taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak tarihteki değeri tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24/11/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5553, Karar No: 2014/16999, Tarih: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5553 E.  ,  2014/16999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2013/193-2013/553

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.Ancak;

1-4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kanun'un 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme;aynı kanun'un 15.maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılır

Bu nedenle dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2013 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Üretim giderlerine idare giderleri ,beklenmeyen giderler ve sermaye faizi de eklenerek masrafın fazla hesaplanması suretiyle düşük bedel tespit eden bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/741, Karar No: 2018/1629, Tarih: 08.11.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2018/741 E.  ,  2018/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 13. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 13. Hukuk Dairesince;

Davacı vekilinin 20.12.2017 havale tarihli temyiz dilekçesi üzerine dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Dairenin ilk derece mahkemesi sıfatı ile verdiği 17.10.2017 tarihli karar, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş ise de; kararın miktar itibari ile kesin nitelikte olduğu ve temyizi kabil olmadığı anlaşılmakla, 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi atfı ve 346. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Davacı vekilinin 20.12.2017 havale tarihli temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Kararın bir örneğinin davacı vekiline tebliğine,

Dair oy birliği ile verilen 26.02.2018 tarihli 2017/1 E., 2017/1 K. sayılı ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm belgelerin okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; Oltu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/806 E., 2013/1500 K. sayılı dosyasında 2013 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 660,00TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, HMK’nın 46/1-c bendine açıkça aykırı hareket edilmek suretiyle 245,00TL nisbi vekâlet ücretine hükmedilerek müvekkilinin mağduriyetine sebep olunduğunu, karar kesin nitelikte olduğundan temyiz edilemediğini, durumdan haberdar olunur olunmaz tavzih talebinde bulunulduğunu ancak bu talebinin de reddedildiğini, Borçlar Kanunu’nun 72. maddesine göre açılan davada zamanaşımı süresinin 2-10 yıl olup, haksız işlemi tavzih tarihinde öğrendiğinden zamanaşımının dolmadığını ileri sürerek 415,00TL maddi tazminat ile 500,00TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın BK’nın 72. maddesindeki 2 yıllık süre geçtikten sonra açıldığından zamanaşımının dolduğunu, aynı avukat tarafından aynı mahiyette birden çok dava açılmış olması nedeniyle yerel mahkemece avukatlık ücretinin belirlenmesinde avukatın emeği ve çabası, işin önemi ve niteliği gözetilerek karar verildiğini, kararda ağır kusur ve kast olmadığını, özel amaçla davranıldığı yönünde bir delil bulunmadığını, bu nedenle HMK’nın 46. maddesindeki yasal şartların oluşmadığını, manevi tazminat isteminin ise hiçbir iddiaya yer verilmeden soyut olarak talep edilmesinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın zamanaşımı ve esastan reddi ile HMK’nın 49. maddesi uyarınca davacının disiplin para cezası ile mahkûm edilmesini istemiştir.