muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18693, Karar No: 2015/11526, Tarih: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/18693 E.  ,  2015/11526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı’nın 30/12/2013 tarih ve 9919 sayılı yazıları ile; dosyadaki tüm belgelerin taranarak sisteme aktarılması, dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderilmesinin sağlanması, fiziki dosyanın ise gönderilmemesi gerektiği belirtilmiştir.

Elektronik olarak dairemize gönderilen temyize konu edilen dava dosyasının UYAP ortamında incelenmesinde; çoğu evrakın adlandırıldıkları klasör içinde yer almadığı, dava ve cevap dilekçelerinin elektronik ortama aktarılmadığı, dosyadaki bir kısım belgenin hangi tarafça sunulduğu ve içeriği belirtilmeksizin muğlak bir başlık olan “Dosyaya Eklenecek Evrak” adı altında aktarımının yapıldığı, ayrıca taraflar arasındaki uyuşmazlığın kaynağı olan işe iade dava dosyasının bu dosya içinde yer almadığı anlaşılmıştır.

Sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi fiziki dosyada bulunan tüm dilekçe ve evrakların mahkemece UYAP'a taranması ve UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan evrakların elektronik ortamda bulunmaması ve evrakın türüne uygun taranmaması halinde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir. Bu bağlamda, mahkemece elektronik ortama aktarılan dava dosyasının kontrolünün yapılarak UYAP'taki evrak kayıt ekranları kullanılarak evrakın türüne uygun olarak (örneğin dava dilekçesinin dava dilekçesi, cevap dilekçesinin cevap dilekçesi, delil listesinin delil listesi olarak) kaydedilmesi yada dosyanın fiziki olarak tekrar temyiz incelemesi için dairemize gönderilmesi bakımından dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11025, Karar No: 2022/11867, Tarih: 07.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/11025 E.  ,  2022/11867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.06.2022 tarihinde, 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşmesi gerektiğine dair Başkan vekili ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla, diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 07/06/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 07.06.2022
Yargıtay — Esas No: 2021/5399, Karar No: 2023/6242, Tarih: 11.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5399 E.  ,  2023/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/548 E., 2015/142 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/548 Esas, 2015/142 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.03.2018 tarihli ve 14-2015/143637 sayılı, mağdurun ailesinin husumetli olduğu kişilerin bulunduğu anlaşıldığından, olay anını gösteren kamera görüntüsüne ait kolluk tarafından tanzim edilen CD inceleme tutanağı gerekçeli kararda irdelenmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Kararın eksik inceleme sonucu verildiğine, mağdur, şikayetçi ve tanık beyanlarına rağmen aleyhe hüküm kurulduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Kararın eksik inceleme sonucu verildiğine, mağdur, şikayetçi ve tanık beyanlarına rağmen aleyhe hüküm kurulduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "...Yaşı küçük mağdur ...'ın 19/10/2014 günü saat 21:30 sıralarında çalışmış olduğu ... Pastanesi isimli işyerinin önündeki kaldırımda oturduğu sırada Sanık ...'nın gelip mağdurun yanına oturduğu, yaklaşık 10-15 dakika mağdur ile konuştuğu, mağdurun bir süre sonra kalkıp evine gitmek istediği ancak sanığın tekrar mağdura yaklaşarak mağduru kolundan tuttuğu, yanaklarından öptüğü, 'senin yanağın ne güzel, beni böyle öpen hiç olmadı, al bu parayı annenden babandan ayrıl, gel seni okula yazdırayım, büyüyünce memur olursun, benimle yaşa, bu parayı al yarın saat 13:30'da engelliler parkına gel görüşelim, ondan sonra tekrar 500 TL para veririm' gibi sözler söylediği, mağdurun ise sanığa kolunu bırakmasını söylediği ancak sanığın bırakmaması nedeniyle mağdurun hızla kaçarak eve gittiği, mağdurun bu olayı ailesine anlattığı, ertesi gün mağdurun aile yakınlarının sanığın bulmak amacıyla mağduru takip ettikleri, saat 22:00 sıralarında mağdurun işten çıktığı sırada sanığın tekrar mağdura yaklaşmaya çalıştığı 'Serhat bir gel' diyerek eylemini tekrarlamak istediği ancak mağdurun yakınlarının olaya müdahale etmesi nedeniyle bu ikinci eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, alınan sanık savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmediğini, mağdura bir tanıdığının oğlu olduğunu sanarak yaklaştığını ve öptüğünü, beraatini istediğini talep etmiştir, her ne kadar sanık üzerine atılı suçu kabul etmediğini beyan etmiş ise de, dosyada mevcut olay yeri kamera görüntüleri, müştekinin savcılık beyanı ve bilirkişi raporu itibari ile sanık savunmasının suçu inkara ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna kanaat getirilerek itibar edilmemiştir..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Ancak; suç karşılığı tayin edilen temel ceza miktarına göre sanığın gerçekleştirdiği eylem, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu halde suç adının çocuğun cinsel istismarı olarak gösterilmesi, hukuka aykırı kabul edilmiştir.

2. Ancak; suç karşılığı tayin edilen temel ceza miktarına göre sanığın gerçekleştirdiği eylem, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu halde suç adının çocuğun cinsel istismarı olarak gösterilmesi, hukuka aykırı kabul edilmiştir.

3. Sanığın 19.09.2014 günü mağdurun yanaklarından öpüp "Senin yanağın ne güzel, beni böyle öpen hiç olmadı." diyerek sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işledikten sonra 20.09.2014 günü yolda gördüğü mağdura 'Serhat, bir gel.' şeklinde seslenmesinin ardından mağdurun yakınlarının olaya müdahale etmesi şeklinde gelişen olaylarda; sanığın 20.09.2014 günü mağdurun vücuduna cinsel amaçla temasa yönelik suç işlemeye elverişli bir icra hareketine başlamadığı gözetilip sadece 19.09.2014 günü işlediği sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti gerekirken ayrıca 20.09.2014 günü gerçekleştiği kabul edilen eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı kabul edilmiştir.

4. Gerekçeli kararda, olay anını gösteren kamera görüntüsüne yönelik bilirkişi raporu ve kamera görüntüsüne göre sanığın inkara dayalı savunmasına itibar edilmediği belirtilerek kamera görüntüsü içeriğine göre hükme varıldığının anlaşılması karşısında, kamera görüntüsüne ait kolluk tarafından tanzim edilen CD inceleme tutanağının gerekçeli kararda irdelenmediğinden bahisle hükmün bozulması gerektiğine dair Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/548 Esas, 2015/142 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15515, Karar No: 2017/14391, Tarih: 29.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15515 E.  ,  2017/14391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06.01.2015 tarihi itibariyle imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türlü (1/1000, 1/5000, 1/25000, Uygulama, nazım...) araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı diğer ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan kapsamında alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili ....Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan 574 ada 159 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Müdürlüğünden getirtildikten,

3)Değerlendirme tarihi olan 2015 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası, ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7377, Karar No: 2012/10282, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7377 E.  ,  2012/10282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dahili Davalılardan Ahmet oğlu ...'a, mahkeme kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin mernis adresi olduğu şerhiyle tebliğinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Adı geçene ait adresin mernis adresi olduğuna ilişkin belgeler dosyaya konularak, mernis adresi olduğunun anlaşılması halinde işlemsiz olarak, olmadığının anlaşılması halinde ise mernis adresine tebligat yapılıp temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

2-Dava konusu taşınmazın, dava açıldığı tarih itibariyle maliklerini de gösterir şekilde takyidatlı tapu kaydının ve eklerinin ilgili tapu müdürlüğünden,

3-Davalılar ... kızı ..., ... kızı ... ve ... kızı ...’un veraset ilamlarının ilgilisinden,

4-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve domatesin 2010 ve 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) il tarım müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1060, Karar No: 2019/2650, Tarih: 16.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1060 E.  ,  2019/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16/04/2019 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacı ile davalıların kat irtifakı şekli ile malik olduktan ve tapunun ... ili, ... ilçesi, ... mah., ... mevkiinde kain 1347 ada 8 parselde bulunan 385,60 m2 büyüklüğündeki arsanın içindeki 1, 2 ve 3 bağımsız bölüm nolu, dubleks mesken vasıflı taşınmazların hali hazırdaki hatalı arsa paylarının iptali ile her üç bağımsız bölümün arsa paylarının mevcut proje, yapı kullanma belgesi ve fiili duruma göre yeniden düzenlenerek tapuya tescili istenilmiştir.

Mahkemece; arsa payı oranının 03.04.1997 tarihli ilk kat irtifakı kurulurken doğru hesaplanmadığı ve kat mülkiyeti hükümleri gereğince arsa paylarının yeniden düzenlenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ... ilçesi, ... mevkii, 1347 ada, 8 parselde kayıtlı 385,60 m2 yüzölçümüne sahip taşınmaz üzerindeki mevcut üc adet dubleks meksenin arsa payı oranlarının;

1 nolu bağımsız bölümün 2/12 olan arsa payının 6/18,

2 nolu bağımsız bölümün 6/12 olan arsa payının 7/18,

Mahkemece; arsa payı oranının 03.04.1997 tarihli ilk kat irtifakı kurulurken doğru hesaplanmadığı ve kat mülkiyeti hükümleri gereğince arsa paylarının yeniden düzenlenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ... ilçesi, ... mevkii, 1347 ada, 8 parselde kayıtlı 385,60 m2 yüzölçümüne sahip taşınmaz üzerindeki mevcut üc adet dubleks meksenin arsa payı oranlarının;

1 nolu bağımsız bölümün 2/12 olan arsa payının 6/18,

2 nolu bağımsız bölümün 6/12 olan arsa payının 7/18,

3 nolu bağımsız bölümün 4/12 olan arsa payının 5/18 olarak düzeltilerek bu şekilde tapuya kayıt edilmesine karar verilmiş, hükmün davalı ... ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 24.12.2018 tarihli, 2018/828 Esas, 2018/2335 Karar sayılı ilamıyla “Dava konusu ... ilçesi, ... ilçesi, ... mevkii 1347 ada 8 parselde kayıtlı 385,60 m² yüzölçümüne sahip taşınmaz üzerindeki mevcut üç adet dubleks mesken bulunmaktadır. 1 nolu bağımsız bölüm davacıya ait olup alanı 133 m² arsa payı 2/12, davalı ...’e ait 2 nolu bağımsız bölümün alanı 112 m² olup arsa payı 6/12, diğer davalı ...’ye ait 3 nolu bağımsız bölümün alanı 112 m² olup arsa payı 4/12’dir.Taşınmaz üzerinde 03.04.1997 tarihinde kat mülkiyeti kurulmuştur. Yönetim planında da üç dubleks maliki ... görünmektedir. Üç adet bağımsız bölüm maliki de taşınmazı satın alarak malik olmuşlardır. Davacı ... taşınmazı 24.05.2005 tarihinde satın almıştır. Tapu Müdürlüğünce düzenlenen resmi senette davacının satın aldığı bağımsız bölümün arsa payı açıkça 2/12 olarak yazılıdır. Davacı bağımsız bölümün arsa payını bilerek satın almış, satın alma tarihi olan 24.05.2005 tarihinden dava tarihi olan 17.09.2014 tarihine kadar da bir itirazı olmamıştır. Bilirkişi kurulu bağımsız bölümlerin alanları ile arsa payları arasında orantısızlık olduğunu belirtmiş ise de, bu orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır. Ayrıca arsa payını bilerek satın alıp, bu arsa payına göre bedel ödeyen davacının arsa payının artırılmasında diğer paydaşlara haksızlık olacaktır. Çünkü diğer paydaşlarda arsa paylarına göre bağımsız bölümleri edinmiş ve taşınmazın niteliğine, arsa payına göre bir bedel ödemiştir. Davacının 2005 yılında satın aldığı taşınmaza kat irtifakının 1997 tarihinde kurulduğu, bu tarihte bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısı ile arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenlerin ortaya konulmadığı gib