muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13691, Karar No: 2011/735, Tarih: 27.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13691 E.  ,  2011/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazların cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına, göre temyiz eden davalıların hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak her ne kadar, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde 9,9) %09,9 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde binde 9 harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmı çıkarılarak yerine “satış bedeli üzerinden (binde 9,9) %09,9 oranında harcın taraflardan hisseleri oranında alınmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün HUMK.nun 438.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 27.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5045, Karar No: 2008/5252, Tarih: 14.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5045 E.  ,  2008/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.11.2006
Yargıtay — Esas No: 2011/10771, Karar No: 2011/17732, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/10771 E.  ,  2011/17732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de duruşma pulu olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının, 05/06/2005 tarihli “tarla icar senedi” sözleşmesi ile 30 dönümlük tarlayı 5 sene süreyle kendisine kiraya verdiğini, karşılığında da nakit olarak 10.000,00 TL kira bedeli aldığını, ancak kiralananı teslim etmediği gibi, ... olduğu kira bedelini de iade etmediğini, alacağının tahsili için başlattığı icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, takip konusu icar senedi nedeniyle davacıdan herhangi bir bedel almadığını, nitekim söz konusu senedin, aynı gün yapılan ikinci bir icar senedi ile iptal edildiğini savunarak, davanın reddini ve % 40 inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, “davalının, ilk sözleşmede 10.000,00 TL'yi nakden ve peşinen aldığını kabul ettiği, ilk sözleşmenin iptal edildiği yazılı olan aynı tarihli ikinci sözleşmede ise, alındığı kabul edilen bu paranın, iade edildiğinin yazılı olmadığı, aksine bu sözleşmede de davalı tarafından icar bedelinin peşinen aldığının yazılı olduğu, bu durumda davalının, takip konusu parayı almadığı veya davacıya iade ettiğini ispat edemediği gibi, ilk sözleşmenin muvazaalı olduğunu da ispat edemediği, dolayısıyla davalının davacı aleyhine sebepsiz zenginleştiği” gerekçesiyle davanın kabulüne, takibe vaki itirazının iptaline, asıl alacağın %40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, takip konusu tarla icar senedi ile ödenen kira bedelinin, kiralananın teslim edilmemesi nedeniyle, iadesi istemiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasında, önce beş yıllık, daha sonra da bir yıllık olmak üzere, aynı tarihli iki adet kira sözleşmesinin yapıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Davalı, ilk sözleşmede alındığı yazılı olan 10.000,00 TL kira bedelinin aslında alınmadığını, bu nedenle aynı tarihte yapılan ikinci bir sözleşme ile ilk sözleşmenin iptal edildiğini ileri sürmüş, davacı ise, 2011/10771-17732

Yapılan ikinci sözleşmede, ilk sözleşmede alındığı belirtilen 10.000,00 TL’nin iade edildiğine ilişkin bir hüküm bulunmadığını, dolayısıyla yerine getirilmeyen sözleşme nedeniyle ödenen bedelin iadesini talep etme hakkı bulunduğunu savunmuştur.

Yapılan ikinci sözleşmede, ilk sözleşmede alındığı belirtilen 10.000,00 TL’nin iade edildiğine ilişkin bir hüküm bulunmadığını, dolayısıyla yerine getirilmeyen sözleşme nedeniyle ödenen bedelin iadesini talep etme hakkı bulunduğunu savunmuştur.

Taraflar arasındaki 5.6.2005 tarihinde yapılan ilk sözleşmede, “….tarlalarımı beş yıllığına 5.6.2005 tarihinden başlamak üzere ve 5.6.2010 tarihinde bitecek şekilde 10.000.000.000 TL bedelle icara verdim. İcar bedelini nakden ve peşinen aldım. Hiçbir hakkım kalmamıştır.” Hükümleri, daha sonra yapılan aynı tarihli ikinci sözleşmede ise, tarlanın davalıya icara verildiği belirtildikten sonra sözleşmenin 2. maddesinde aynen, “İcar başlama tarihi 5.6.2005 olup, 15.6.2006 tarihinde bitecektir. Önceki verilen beş senelik senet iptal edilmiştir.”, 3. maddesinde de, “İcar bedeli olan paranın tamamını peşin olarak aldım. Bakiye alacak kalmadı.” Hükümleri bulunmaktadır.

Görüldüğü üzere takip dayanağı olan beş yıllık kira sözleşmesinde, her ne kadar 10.000,00 TL olan beş yıllık kira bedelinin nakden ve peşin olarak alındığı yazılı ise de, aynı tarihte yapılan ikinci sözleşmede, “önceki verilen beş yıllık senedin iptal edilmiş olduğu” açıkça belirtildiğinden, davacı iptal edilen ilk sözleşmeye dayanarak alacak talebinde bulunamaz. İkinci sözleşmenin 3. maddesinde sözü edilen, “İcar bedeli olan paranın tamamını peşin olarak aldım. Bakiye alacak kalmadı.” İfadesindeki paranın da, ilk sözleşmedeki beş yıllık kira bedelinin karşılığı olan 10.000,00 TL olmadığı, zira yapılan ikinci sözleşme, bir yıllık olup, bir yıllık kira bedeli karşılığının ise 2.000.000.000 TL olacağı da anlaşılmaktadır. O halde, tarafların serbest iradeleriyle, tüm hükümleriyle birlikte iptal edilen ilk sözleşmeye dayanılarak alacak talebinde bulunulamaz. Buna rağmen davacı, ilk sözleşmede ödendiği belirtilen 10.000,00 TL’yi, ilk sözleşmenin iptal edilmiş olmasına rağmen, geri alamadığını iddia etmişse de, iddiasını yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde, “v.s yasal deliller” demek suretiyle “yemin” deliline de dayanmış olduğundan, bu konuda davalıya bir yemin yöneltme hakkı bulunduğu hatırlatılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece ispat yükü ters çevrilmek suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1257, Karar No: 2021/9213, Tarih: 22.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1257 E.  ,  2021/9213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklardan ..., ..., ... haklarında mağdurelerden ...'e ve ... hakkında ...'a karşı), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuklardan ... ile ... haklarında ...'e karşı)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklardan ...’nın mağdure ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve ...’nün aynı mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetleri ile ...’ın mağdure ...'e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine; ... ile ... haklarında aynı mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına; suça sürüklenen çocuk ...’in mağdure ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, suça sürüklenen çocuklardan ..., ..., ..., ... haklarında mağdure ...'a yönelik çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan ve tebliğnamede suça sürüklenen çocuk olarak gösterilen ... hakkında mağdure ...'a yönelik reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından verilen kararlara ilişkin itirazların mahallinde merciince reddedildiği gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mahkemece yapılan yargılamada suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure ...’in velayet hakkına sahip annesi olan müşteki ...’nin, duruşmada suça sürüklenen çocuk ...’den şikayetçi olarak davaya katılmasının ardından yokluğunda kurulan hükmün adı geçen müştekiye tebliği gerekmekte ise de mağdure ...’in inceleme tarihi itibarıyla reşit olduğu ve mahkemece yokluğunda kurulan hükümlerin yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edildiğinden haberdar olmadığı anlaşıldığından, söz konusu kararla ilgili temyiz hakkına sahip mağdureye “Gerçekleştirilen eylemlerle ilgili yapılan yargılama neticesinde yokluğunuzda kurulan hükmün yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesine karşılık anılan karardan haberdar olmadığınız anlaşıldığından, ekte gönderilen gerekçeli hükme ilişkin evrakın tarafınıza tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde vekilin temyizine muvafakat edip etmediğiniz hususunda en yakın mahkeme aracılığıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesine yazılı şekilde bilgi verilmesi, aksi takdirde muvafakat etmediğinizin kabul edileceği hususu ihtar olunur” şeklinde tebliğ şerhi içeren gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, hükümlerin mağdure ... tarafından temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4166, Karar No: 2010/5319, Tarih: 06.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4166 E.  ,  2010/5319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARASU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıların miras bırakanı adına kayıtlı 4 ada 9 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, hak düşürücü sürenin geçirildiğini bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçirildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kadastronun kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 3402 Sayılı Yasanın 12/3. Maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. O halde, davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde değildir, reddine,

a açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.5.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca somut olayda, çekişmeli bölümün kıyı kenar çizgisi kapsamında Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya dayeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca, her davkaldığı ve dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre, davalının tüm yargılama giderlerinin yanında maktu ret harcından da sorumlu tutulması gerekirken harçtan hazine sorumlu imiş gibi yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazinenin, yukarıda değinilen ret harcı açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17355, Karar No: 2016/9704, Tarih: 13.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/17355 E.  ,  2016/9704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, her ay maaş ile birlikte tarafına ödenen sabit döner sermaye ek ödemesinin ... priminin işverene payına karşılık gelen miktarının işveren tarafından, ödenmesi gerektiğinin tespitine ve 30.01.2010 tarihinden itibaren yapılan işveren kesintilerine istinaden fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.00 TL'sinin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte tarafına iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32539, Karar No: 2014/6551, Tarih: 03.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/32539 E.  ,  2014/6551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2008/193723

Mahkeme : ADANA 5. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 05.05.2008- 2008/202 esas ve 2008/473 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 03.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6686, Karar No: 2021/3935, Tarih: 28.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/6686 E.  ,  2021/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.04.2018 tarihli ve 2015/180 Esas, 2018/106 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun HMK'nin 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkili ile davalıların İstanbul ili, Gaziosmanpaşa ilçesi, 5610/2052 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduklarını, taraflar arasında derdest ortaklığın giderilmesi davası bulunduğunu, üzerindeki binanın müvekkilinin yurt dışında çalışırken gönderdiği paralarla yaptırıldığını belirterek muhdesatın tespitini istemiştir.

Davalılar Semehe ve Gülhanım vekili ile davalı ...; davacı tarafın muhdesat tespitine ilişkin talebinin haksız olduğunu, muris ... vefat etmeden evvel taşınmazdaki inşaatların neredeyse tamamının bitmiş olduğunu, muris vefat ettikten sonra da olduğu gibi taşınmazın mirasçılara geçtiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; binanın davacı tarafından yaptırıldığının ispat edilemediği, davacının binanın yapımında maddi katkısı olsa bile bu durumun binanın mülkiyetinin davacıya ait olacağı sonucunu doğurmayacağı belirtilerek ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince (2018/1846 E, 2019/1306 K); taşınmaz üzerindeki muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda, mahkemece araştırılması gerekenin, muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle, kimin adına ve hesabına yaptırıldığının olduğu, bu doğrultuda muhdesatın tamamen davacı tarafından yaptırıldığı iddiasının da, tereddüte meydan vermeyecek biçimde davacı tarafça kanıtlanamadığı, İlk Derece Mahkemesince kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm yine davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

Dava; muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 270 m2, arsa vasfıyla kayıtlı 5610/2052 parselde tarafların kardeşlerin iştirak halinde malik olduğu, davalı olarak gösterilen anne ... ...’ın ise paydaş olmadığı, parsel üzerinde 9 ve 11 dış kapı numaralı bodrum+zemin+4 normal kattan oluşan iki adet kargir binanın bulunduğu, 11 dış kapı nolu binanın 4. katının inşaat halinde atıl vaziyette olduğu anlaşılmaktadır.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda; davacı tanığı olarak dinlenen ... ...’ın; “…muris vefat etmezden önce taşınmaz üzerinde bulunan eski binanın alt katında koltuk döşeme yapıyordum ...’ın kiracısı idim taşınmaz üzerinde iki bina vardır eski olan binayı ...’ın yaptırdığını tahmin ediyorum çünkü ben yeri ...’dan kiraladım aynı taşınmaz üzerine başka bir bina yapılıyor idi üçüncü katı kaba inşaat halinde bitmiş idi dördüncü katın kalıbı çakılmıştı o sırada muris vefat etti………..muris ile sağlığında konuşurken kendisi bana yeni yapılan binanın Avusturya’da olan oğlunun yolladığı paralar ile ve oğlunun kendisinde bulunan birikmiş parası ile yaptırdığını söylüyordu hatta ben kendisine yeni binayı satacak mısın ne yapacaksın diye sorduğumda kendisi bana ait değil oğlumun ona yaptırıyorum diye söylüyordu……” şeklinde beyanda bulunduğu, bir başka davacı tanığı Erdoğan Mert’in ise; “….taşınmaza komşu olmaktayım taşınmaz üzerinde iki bina vardır biri eski biri sonradan yaptırılmıştır muris ile komşu olduğumuzdan sohbet ederdik muris ……yeni yapılan binayı da oğlunun yaptırdığını söylerdi hatta ben mobilya işi yaptığım için murise binanın mobilya işlerini ben yapayım diye söylediğimde oğlum yaptırıyor o ne derse o olur benim param yok para ondan geliyor diye söylerdi yeni binanın üçüncü katına kadar kaba inşaat bitmişti dördüncü katına başlanmıştı o esnada muris öldü muris öldükten sonra yeni binayı davacı tamamladı..…” dediği , yine davacı tanığı olarak dinlenen ...’ın da; “Davacının babası ... 1986 yılında vefat etti muris vefat etmeden önce taşınmazın üzerindeki binanın 3 katı kaba inşaat halinde yapılmıştı dördüncü katın kalıbı çakılıyordu kaba inşaatı ... Avusturya’da çalışıyordu onun yolladığı paralar ile muris yaptırdı benim 30 yıl çalıştırdığım bakkal dükkanı vardı muris benim yanıma gelip otururdu sohbet ettiğimizde binayı ...’ın yolladığı paralar ile yaptırdığını bana söylüyordu……” şeklinde beyan bulunduğu, öte yandan dava konusu parselde tapu kayıtlarına göre paydaş olmayan ancak eldeki dosyada davalı olarak gösterilen murisin eşi-tarafların annesi ... ...’ın ise duruşmada; benim eşim, eski binayı yapmıştı oğlum da o zaman köyde çalışıyordu oğlum davacıdır o zaman köyden murise para yollardı köyde çalışırdı daha sonra yeni inşaata başlandı yani yeni binanın inşaatına başlandı oğlum olan davacı iki defa Viyana’dan para getirdi inşaat devam etti ondan sonra da 3 defa da arkadaşları ile para yolladı parayı babasına yolladı zaten inşaat bitmeden de eşim kalp krizinden vefat etti….” dediği, davacı vekilinin, davalı ...’ın beyanlarını kabul ettiği ve binalardan birinin muris tarafından, diğerinin ise tamamen davacının yurt dışında çalışarak murise göndermiş olduğu paralar ile yaptırıldığını belirttiği, böylelikle yukarıda belirtilen davacı tanıkları ve davalı anne ... ..

.” dediği, davacı vekilinin, davalı ...’ın beyanlarını kabul ettiği ve binalardan birinin muris tarafından, diğerinin ise tamamen davacının yurt dışında çalışarak murise göndermiş olduğu paralar ile yaptırıldığını belirttiği, böylelikle yukarıda belirtilen davacı tanıkları ve davalı anne ... ...’ın beyanları doğrultusunda davacının iddiasını ispat ettiği, “yeni bina” olarak adlandırılan parsel üzerindeki yapının muris tarafından davacının gönderdiği paralar ile davacı nam ve hesabına yaptırıldığı anlaşılmakla, Mahkemece, yeni bina olarak adlandırılan yerin hangi bina olduğu netleştirilerek (9 dış kapı nolu mu, 11 dış kapı nolu mu) bu yapı yönünden kabul kararı verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, HMK'nin 373/1.maddesi gereği kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (6.) Hukuk Dairesine, dosyanın ise İlk Derece Mahkemesi Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.