muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8322, Karar No: 2017/8978, Tarih: 15.12.2017

Davacı taraf, 31.08.1990 tarihli annesi ....tarafından mevki ve yönleri bildirilen taşınmazların bedeli karşılığında kendisine satıldığı beyanını içeren satış senedine dayanmış; davalı taraf ise, senedin içeriğinin doğru olmadığını ve taşınmazlarda zilyetliğin devredilmediğini savunmuştur. Mahkemece çekişmeli taşınmazların, 31.08.1990 tarihli senetle davacıya satıldığının ispatlanamadığı, satılmış olsa dahi zilyetliğin devredilmediği kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuştur. Dosya kapsamından çekişmeli taşınmazların öncesinin müşterek muris Ümmü’ye ait olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlık, öncesi....’ye ait olan taşınmazların Ümmü tarafından, davacıya satılarak zilyetliğinin devredilip devredilmediği noktasında toplanmaktadır. 2004 yılında yapılan ilk keşifte senet tanıkları taşınmazların muris Ümmü tarafından davacıya satıldığını, satış bedelinin huzurlarında ödendiğini ve zilyetliğin de devredildiğini; sonraki keşifte ise senedi okumadan imzaladıklarını, davacının çekişmeli taşınmazları kullandığını hiç görmediklerini beyan ettikleri halde mahkemece aynı tanıkların beyanları arasındaki çelişki giderilmemiştir. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; taşınmazların bulunduğu yerde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, tespit bilirkişileri, taraf tanıkları ve senet tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılarak; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların muris Ümmü tarafından davacı ...’ye satılarak, zilyetliğin senet alıcısına devredilip devredilmediği, taşınmazlar üzerinde dava tarihine kadar kimin ne sıfatla zilyetlik sürdürdüğü hususları açıklığa kavuşturulacak şekilde olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, önceki tarihli keşiflerde dinlenilen tanık sözleri arasındaki çelişki giderilmeli, bundan sonra 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca re'sen malik araştırması yapılması gerektiği hususu gözetilmek suretiyle toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine,

15.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3261, Karar No: 2013/20143, Tarih: 25.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3261 E.  ,  2013/20143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafça istenilmiş olup, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla;dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda oluşan muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem bir muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; tüketici sorunları hakem heyeti kararı bir delil olarak

değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1968, Karar No: 2013/22472, Tarih: 03.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1968 E.  ,  2013/22472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile cadde üzerinde seyrederken olay mahalli kavşağa geldiğinde ara sokaktan çıkıp karşıdaki ara sokağa geçiş yapmak isteyen müşteki yönetimindeki motosiklete çarpması şeklinde gelişen olayda, sanığa kusur atfedilemeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kusuru bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet Savcısının, bilirkişi raporu alınmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile sanığın beraatine karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29835, Karar No: 2014/31261, Tarih: 12.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/29835 E.  ,  2014/31261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/182-2014/241

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya işyerinde mühendisi olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara %30 zamlı ücret ödeneceği, yine toplu iş sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın %15 verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği %30 zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından eksik uygulanması sebebi ile hak ettiği verimlilik teşvik primi, idarecilik primi ve yabancı dil tazminatı alacaklarının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi verimliliği eşvik pirimi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davacının teşvik primi ve idarecilik primi ile yabancı dil tazminatı hesabının, mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin c ve ç fıkralarında öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram, genel, hafta ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının teşvik primi ve idarecilik primi ile yabancı dil tazminatı alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Femi, Uçak, Metalürji, Endüstri. Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri %25, Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri %30 zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram, genel, hafta, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alıancağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca verimliliği teşvik primi ile idarecilik primi ve yabancı dil tazminatı hesabında mühendisler için öngörülen zammın dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler dikkate alınmadan davacının teşvik primi ile diğer taleplerine dair alacağının eksik ödendiği gerekçesi ile bilirkişi raporu ile tespit edilen tutarın hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1504, Karar No: 2019/7056, Tarih: 12.06.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1504 E.  ,  2019/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2019 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2019/8586, Karar No: 2022/2546, Tarih: 17.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/8586 E.  ,  2022/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Beraat

5271 sayılı CMK'nin kanun yollarına başvurma başlıklı 260/1. madde ve fıkrasındaki "hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" hükmü karşısında; şikayetçi ve vekilinin Mahkemeye verdikleri 03.11.2014 tarihli mazeret dilekçeleri hakkında 03.11.2014 tarihli oturumda herhangi bir karar verilmemesi nedeniyle şikayetçi ile vekiline katılma ve iddialarını bildirme olanağı sağlanmadan duruşmaya son verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında, temyize hakkı bulunduğu kabul edilip, sanık aleyhine temyiz talebinde bulunulmasının katılma istemini de içerdiği anlaşılmakla, şikayetçinin katılan, vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 11.09.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 17.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/203, Karar No: 2013/6220, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/203 E.  ,  2013/6220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.08.2012 gün ve 2010/182 Esas, 2012/298 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde 14 yıl 9 aylık olan mağdure ile 16 yıl 3 aylık olan sanığın birbirleriyle isteyerek ilişkiye girdikten sonra sanığın çektiği fotoğraflarda mağdurenin görüntülerinden eylem nedeniyle endişeli veya sıkıntılı halinin bulunmadığı gözlemlendiğinden aralarındaki ilişkinin amcası tarafından öğrenilmesi ve çevrede duyulması üzerine mağdurenin ruh sağlığının bozulmuş olabileceği göz önüne alınarak mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cinsel eylemlerden kaynaklandığına ilişkin bulgular açıklanmadan eksik şekilde düzenlenen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11433, Karar No: 2011/4002, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11433 E.  ,  2011/4002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

1-Davacı ...'ın aile nüfus kayıt tablosunun, nerede ikamet ettiğini gösteren ikametgah belgesinin getirtilerek dosya içine konulması,

2-Davacı ...'ın Ziraat Odasına kaydının bulunup bulunmadığı araştırılırak, varsa kayıt tarihinin saptanması,

3-Davacı adına kayıtlı tarla vasfında taşınmaz bulunup bulunmadığının ilgili tapu sicil müdürlüğünden sorulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16396, Karar No: 2023/4135, Tarih: 27.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16396 E.  ,  2023/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince tespit edilen bedel verilen süreler içinde depo edilmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve davalı ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 2710 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı idare tarafından 2942 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca dava öncesinde yapılması gereken hazırlıkların gerçekleştirilmediğini, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunun tespiti ile emsal üzerinden değerlendirme yapılmasını ve kamulaştırmadan arta kalan kısmının müvekkili tarafından değerlendirilmesi mümkün olmadığından değer düşüklüğü olarak tam değerinin müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa vasfında değerlendirilmesinin doğru olmadığını, emsal alınan taşınmaz satışının eski tarihli olduğunu, emsalin dava konusu taşınmaza göre oldukça küçük yüzölçümlü ve uzak mesafede bulunduğunu, emsal alınan taşınmazın kamulaştırma sahasında yer aldığını ve hakkında açılan acele kamulaştırma davası nedeniyle emsal alınamayacağını ileri sürmüştür.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa vasfında olmasına rağmen emsal alınan taşınmazın tarla vasfında olmasının hatalı olduğunu, dava konusu taşınmaz lehine objektif değer artışı oranlarının değerlendirilmediğini, taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olmasına rağmen değersiz kabul edildiğini, dava konusu taşınmazın değerinin düşük hesaplandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğunun kabulü ile dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın konum, nitelik ve vergi beyanları itibarıyla karşılaştırma yapılarak benzer özellikleriyle üstün ve eksik yanlarını da belirtmek suretiyle 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin (g) bendi çerçevesinde dava konusu taşınmazın değerinin belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun karar vermeye yeterli ve elverişli olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen metrekare birim fiyatının aynı bölgeden Daireye yansıyan dosyalardaki metrekare fiyatlarıyla uyumlu olduğu, aradaki farklılıkların dava tarihlerinden ve aynı emsal taşınmaz ile taşınmazların mukayesesi suretiyle belirlenen orandan kaynaklandığı, bu nedenle bedele yönelik itirazların yerinde görülmediği, ancak dava konusu taşınmazın davalı ... adına kayıtlı 1/4 hissesinin mülkiyeti ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/282 Esas (kaldırma sonrası 2021/156 Esas sayılı) tapu iptal davası nedeniyle ihtilaflı olup, mülkiyet ihtilafı bulunan hisse için 2942 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına, mülkiyet ihtilafı bulunmayan 3/4 hissenin bedelinin ise davalı ... dışındaki davalılara derhal ödenmesine ve tespit edilen bedele işletilecek yasal faize de bu kapsamda karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde taşınmazın tamamı için derhal ödemeye ve faize ilişkin karar verildiği gerekçesiyle davacı idare ve davalı ... vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile bu yönlerden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü 2710 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.