muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4257, Karar No: 2017/9971, Tarih: 02.10.2017

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31.05.2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05.07.2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddesinde diğer Yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

Bu itibarla, yargılama sırasında öncelikle suça konu atığın cinsi ve alıcı ortam olan toprağa bırakıldığı tarihe göre tabi olduğu yönetmelik belirlenerek, ilgili yönetmeliğin hangi maddesinde veya ekinde bahsedilen atık kapsamına girdiği kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalı, ayrıca bütün bu hususlar Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde kararda açıkça gösterilmelidir.

III - Yargılamaya Konu Olay

03/12/2011 günü Çamburnu Beldesi, Kutlular Mahallesinde bulunan Trabzon ve Rize İlleri Yerel Yönetimleri Katı Atık Tesisleri Yapma ve İşleme Birliği adı altında faaliyet gösteren düzenli depolama sahasında bulunan arıtma havuzunun duvarının yıkılması sonucu bakterili suyun toprağa, dereye ve denize karıştığı, olay yerinde görgü ve tespit işlemi yapılarak derede ve bakterili suyun denize karıştığı yerden numuneler alınıp söz konusu atıkların TCK 182/1,2 maddelerine göre toprak ve suda veya havada kalıcı etki bırakıp bırakmayacağı, insan ve hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, hayvan ve bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olup olmayacağının belirlenmesi için Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığına gönderildiği, yapılan analizler sonucunda düzenlenen 09/01/2012 tarihli rapor ile, "...demir, bakır, çinko elementleri açısından deniz kirliliğine sebep olan bir kaynağın olduğu ve bunun az veya çok deniz canlılarına zarar verebileceği düşünülmektedir. Bu etki kirleticinin boyutu ve türü yanında etki süresi canlı türü ve alıcı ortam özellikleri gibi bir çok faktöre bağlıdır." şeklinde tespitlerin yapıldığı, yapılan ilk tespitten sonra olay yerinde 13/01/2012 tarihinde kirliliğin devam edip etmediği hususunda kolluk aracılığı ile ek inceleme yapıldığı, kirliliğin devam ettiği yönünde bir tespitin elde edilmediği, yıkılan havuza ait duvarın onarıma başlandığı ve tankerler aracılığı ile, atık suların Yomra ilçesine götürüldüğünün kayıt altına alındığı, olay yerine ilişkin fotoğraflamanın yapılarak soruşturma evrakına eklendiği, konu ile ilgili olarak Trabzon Valiliği, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne yazılan müzekkerelere cevaben; yerinde gerekli incelemeler yapılarak tutanakların tutulup idari para cezalarının uygulandığı, atık suların alıcı ortama verilmesinin engellendiği, çöp sızıntı suyunun yüklenici firma tarafından Yomra Derin Deniz Deşarj Sistemine taşınarak bertaraf edildiği, alınan tedbirler sayesinde kirliliğin devam etmesinin önlendiğinin bildirildiği, yaşanan olay ile ilgili olarak sorumluların tespiti açısından yapılan incelemede TRAB-Rİ-KAB tarafından verilen 27/12/2011 tarihli cevabi yazı da dikkate alındığında; katı atık projesi kapsamında katı atık depolama sahası işletilmesi işinin 07/06/2010 tarihinde Cihan Temizlik İnş. Tic.Ltd.Şti. ye ihale edildiği arıtma tesisi işletimi, bakım ve onarımının bu tarihten sonra yüklenici firma tarafından yerine getirildiği, yüklenici firma adına tesisin çalıştırılması ve işletilmesinden sanık ...'ın sorumlu olduğu, sahanın işletilmesi sırasında işin mevzuat ve şartnamelere uygun olarak yürütülüp yürütülmediği hususunda birlikte mühendis olarak görev yapan sanık ...'nin sorumlu olduğu, depolama sahası ve arıtma tesisinin işletilmesi işini üstlenen firma yetkilisinin de sanık ..

.Ltd.Şti. ye ihale edildiği arıtma tesisi işletimi, bakım ve onarımının bu tarihten sonra yüklenici firma tarafından yerine getirildiği, yüklenici firma adına tesisin çalıştırılması ve işletilmesinden sanık ...'ın sorumlu olduğu, sahanın işletilmesi sırasında işin mevzuat ve şartnamelere uygun olarak yürütülüp yürütülmediği hususunda birlikte mühendis olarak görev yapan sanık ...'nin sorumlu olduğu, depolama sahası ve arıtma tesisinin işletilmesi işini üstlenen firma yetkilisinin de sanık ...'nun olduğunun anlaşıldığı, isimleri yazılı şüphelilerin katı atık düzenli depolama tesisi sahasında yukarıda tanımlandığı şekilde sorumluluklarının bulunduğu, şüphelilerin sorumluluk sahasında bulunan tesise ait havuz ile ilgili olarak gerekli kontrolleri, iyileştirmeleri ve bakımları süresinde yapmadıkları, sanıkların bu suretle dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle havuz duvarının yıkılmasına sebebiyet verdikleri, bu şekilde TCK 182/1 kapsamında çevreye zarar verecek biçimde atık veya artıkların toprağa, suya verilmesine taksirle neden oldukları, iddiasıyla çevrenin taksirle kirletilmesi suçundan dava açılmıştır.

Dosya kapsamında temin edilen belgeler incelendiğinde, bahse konu havuz inşaatının İSTAÇ A.Ş. tarafından gerçekleştirildiği, olaya ilişkin düzenlenen teknik raporda havuzun inşaatına ve bakımına ilişkin tespit edilen eksikliklerin havuz duvarının yıkılmasına sebep olduğu belirtilmiştir.

Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesi’ne yazılan talimatla bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, çevre mühendisi bilirkişiler tarafından raporda özetle; “Trabzon ili Sürmene İlçesi Çamburnu beldesi sınırları içerisinde yer alan Trabzon ve Rize illeri Yerel Yönetimleri Katı Atık Tesisleri Yapma ve İşletme Birliğine ait Evsel Atık Düzenli Depolama sahasında bulunan çöp sızıntı suları arıtma tesisinin nitrifikasyon havuzu duvarının yıkılması sonucu havuzda bulunan yaklaşık 2400 m3 arıtımı tamamlanmamış atıksuyun kontrolsüz olarak çevreye verilmesi fiili ile çevredeki canlıların sağlığını ve ekolojik dengeyi bozabilecek türde olumsuz etki meydana geldiğinden çevre kirliliğinin meydana gelmiş olduğu, atıksu arıtma tesisinin duvarının yıkılması sonucu çevreye yayılan belirli miktardaki çöp sızıntı atıksularının içeriğinde bulunan özellikle ağır metaller (kadmiyum, kurşun, bakır, çinko, krom) nedeni ile bu atıksular insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek niteliklere sahip olduğu kanaatlerini taşımaktayız” şeklinde görüş bildirilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre, çevre kirliliğine neden olabilecek nitelikteki atıkların doğrudan alıcı ortam olan toprağa ve suya verilmesi nedeniyle, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin 4/j, 16/a-b maddelerine aykırı davranılarak çevrenin kirletildiği sonucuna varılmıştır.

Ancak, dosya kapsamı incelendiğinde, bahse konu havuz inşaatının ... A.Ş. adlı şirket tarafından yapıldığı, havuz inşaatına ilişkin teknik aksaklıklar olduğuna dair raporun dosya kapsamına sunulduğu, yargılamaya konu olaya ilişkin sanıkların yetkilisi bulunduğu şirketle ... A.Ş. arasında yazışmaların bulunduğu, bu suretle ... A.Ş.’ne ait tüm ticaret sicil kayıtları temin edilip, suç tarihinde bahsi geçen şirketin davaya konu havuz inşaatıyla ilgili sorumlu kişi veya kişilerinin açıkça tespit edilmesi ve bahsi geçen yetkililer hakkında suç duyurusunda bulunularak, açılması halinde kanıtların birleştirilerek davaların birlikte görülmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4076, Karar No: 2024/5125, Tarih: 28.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/4076 E.  ,  2024/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ T İ R A Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1753 E., 2017/1780 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : İade

İTİRAZA KONU KARAR : Ret

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27.11.2023 tarihli ve 2021/18329 Esas, 2023/7680 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2024 tarihli ve 2 - 2018/14720 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında hırsızlık suçundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 29.09.2017 tarihli ve 2017/1753 Esas, 2017/1780 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararının temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.11.2023 tarihli ve 2021/18329 Esas, 2023/7680 Karar sayılı kararıyla temyiz isteminin gerekçe içermemesi nedeniyle reddine karar verildiği, ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri gereğince karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve aynı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' hükmü ile "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesindeki; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen ve tebliğ olunan hükümde aynı Kanun'un 295/1. maddesi gereğince temyiz nedenlerini bildirmez ise temyiz isteminin reddedileceği hususunun bildirilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi hâlinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, mahkemesince bu eksikliğin giderilmesi, tebligat belgesi ve verilmesi hâlinde gerekçeli temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın incelenmek üzere iadesinin temini hususunda tebligat yapılması için dosyanın mahalline iadesinin sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

İtiraz konusu ile ilgili yapılan incelemede; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 29.09.2017 tarihli ve 2017/1753 Esas, 2017/1780 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla usûlüne uygun ihtarat içeren tebliğin sağlanması için dosyanın iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanıkların temyiz taleplerinin reddine karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin, 27.11.2023 tarihli ve 2021/18329 Esas, 2023/7680 Karar sayılı temyiz isteminin reddi ilâmının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 29.09.2017 tarihli ve 2017/1753 Esas, 2017/1780 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5601, Karar No: 2017/3364, Tarih: 05.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5601 E.  ,  2017/3364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/10/2015 tarih ve 2014/142-2015/1024 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı belediye vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2013 yılındaki sudan koyun geçirme yarışması etkinliklerinde davalı ... tarafından davacının koyun sürüsü içerisinde fotoğrafının çekildiğini, bu fotoğrafla diğer davalıca düzenlenen fotoğraf yarışmasına katılıp birincilik ödülü aldığını, davalı belediye tarafından bu fotoğrafın 2013 ve 2014 yıllarında takvim ve dergilerde kullandığını, 2014 yılı için belediye tarafından bastırılan takvimde kasım ayı yaprağında davacının bulunduğu resmin "..." alt yazısı ile kullanıldığını, davacının çevresinde alay konusu olduğunu ileri sürerek 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, yarışmaya katılma şartnamesine göre fotoğrafın yayınlanmasına fotoğrafı çeken diğer davalının rızasının bulunduğunu, davacıdan izin alındığının düşünüldüğünü, fotoğrafın kullanılmasında isimde maddi bir hata yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, etkinliklerde davacının fotoğrafın çekilmesini istediğini, birçok fotoğrafçı tarafından da fotoğraflandığını, çekilen fotoğrafların sergi ve yarışmalarda kullanılacağını bildiğini, isimdeki hata ile ilgisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının fotoğrafı şenlik sırasında, poz vererek çektirmiş olduğu ve birçok fotoğrafçı tarafından fotoğrafların çekildiğinin sabit olması karşısında davacının çekilen fotoğrafların yayınlanacağına rızasının olduğunun kabulü gerektiği, davalı ... açısından manevi tazminat şartlarının oluşmadığı, fotoğrafın davalı Belediye tarafından 2014 yılı takviminde kasım ayı sayfasında "..." alt yazısı ile kullanılmasından dolayı davacının çevresinde rencide olduğu, davalı belediyenin sorumlu olduğu gerekçesiyle, davacının mali ve sosyal durumu dikkate alınarak, davacının manevi üzüntüsünü giderecek ve sebepsiz zenginleşmesine sebep olmayacak 3.500,00 TL manevi tazminatın davalı belediyeden tahsiline, diğer davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı belediye vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı belediye vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu m. 86’ya aykırılıktan kaynaklanmasına göre, davacı vekili ve davalı belediye vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı belediye vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 153,71 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı belediyeden alınmasına, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5108, Karar No: 2022/12616, Tarih: 18.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5108 E.  ,  2022/12616 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/12/2019 tarihli ve 2019/197708 soruşturma, 2019/116830 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair merci ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/02/2020 tarihli ve 2020/1379 değişik ... sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73. maddesinde yer alan (1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz." şeklindeki ve 131. maddesinde yer alan “(1) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikayetine bağlıdır." şeklindeki düzenlemeler ile,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi...hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müşteki ... hakkında facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde paylaşılan videonun altına, şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı tarafından ''gavat şimdi atsana yazar kasayı oysunlar seni rahmetli ... gibi dürüst devlet adamı bulamassın" şeklindeki yorum dolayısıyla şikayetçi olunması üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda müşteki vekilinin iddiasına konu hakaret eyleminin 6 aylık şikayet süresine tabi olduğu, eylemin gerçekleştiği tarih ile şikayet tarihi arasında 6 aylık sürenin dolduğu, şikayetin yasal süresi içerisinde yapılmadığından bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;