muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27356, Karar No: 2013/23957, Tarih: 30.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/27356 E.  ,  2013/23957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olaydan 25 dakika sonra yapılan ölçümde 38 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, idaresindeki ... ile aydınlatmanın yetersiz ve sağa keskin virajlı kaza mahalline geldiğinde, hızını mahal şartlarına ayarlamaması ve dikkatsizliği nedeniyle aracın hakimiyetini kaybettiği, orta refüşe çarparak tek taraflı kazanın meydana geldiği, tüm dosya kapsamında sanığın aldığı alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine ve kazanın alkolün etkisiyle meydana geldiğine dair bir delil ve sanığın dışa yansıyan davranışları ile ilgili bir tespitin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18073, Karar No: 2015/14792, Tarih: 16.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/18073 E.  ,  2015/14792 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı ... vekili Avukat ....... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 26/07/2012 gününde verilen dilekçe kurum zararının tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili ve davalılar ..., ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ..., ... ve ...'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kurum zararının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .... Devlet Hastanesi'nde döner sermaye gelirlerinden personele yapılan ek ödemelerin hesaplanmasında kurumsal performans kat sayısının yanlış alınması sonucu personele mevzuata göre dağıtılabilecek tutarın üzerinde ek ödeme yapıldığı iddası üzerine yapılan inceleme sonucunda, davalılardan Başhekim Yardımcısı ...'a, Başhekim yardımcılarının sayısının kurum standart kadro sayısından fazla olmasına rağmen ... Bakanlığına bağlı .... Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Sermaye Giderlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesinin (ü) bendine aykırı olarak Ocak-Eylül 2008 döneminde net performans puanı hesaplanmasında tam hizmet puanının esas alınması ve Sağlık Grup Başkanı olarak görevlendirildiği Ekim-Aralık 2008 döneminde yönetmeliğin 5. maddesinin (e-6) bendi gereğince asıl kadrosundan (pratisyen hekim) ek ödeme yapılması gerekirken Başhekim yardımcılığından ek ödeme yapılması nedeniyle fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini belirterek, davalıya ödenen bedelin davalılardan tahsilinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan 21/03/2014 tarihli bilirkişi raporu benimsenerek istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasında yer alan bilgi ve belgelerden; .... 2. İdare Mahkemesinin 2012/422 esas ve 2013/58 karar sayılı dava dosyasında, davalılardan ... tarafından İstanbul Valiliği aleyhine açılan davada 2008 Ocak ve Aralık döneminde, döner sermaye ödemelerinde 13.728,03 TL fazla ödeme ve yasal faizi olmak üzere toplam 18.822,72 TL'nin hükmen adli yargı yolu ile tahsili için İl Muhekamat Müdürlüğüne gönderileceğine ilişkin

-/-

-2-

2014/18073-2015/14792

Dosya arasında yer alan bilgi ve belgelerden; .... 2. İdare Mahkemesinin 2012/422 esas ve 2013/58 karar sayılı dava dosyasında, davalılardan ... tarafından İstanbul Valiliği aleyhine açılan davada 2008 Ocak ve Aralık döneminde, döner sermaye ödemelerinde 13.728,03 TL fazla ödeme ve yasal faizi olmak üzere toplam 18.822,72 TL'nin hükmen adli yargı yolu ile tahsili için İl Muhekamat Müdürlüğüne gönderileceğine ilişkin

-/-

-2-

2014/18073-2015/14792

... Valiliği ... Devlet Hastanesinin 31/05/2012 tarih ve 2472 sayılı işlemin iptalinin istendiği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda, Aralık 2008 tarihinden itibaren 60 günlük dava açma süresi içinde döner sermaye ek ödemesinin iadesinin istenmesi gerekirken bu sürenin geçirilmesinden çok sonra işlemin tesis edildiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, ... Bölge İdare Mahkemesinin 2013/4648 esas sayılı dosyasında yapılan inceleme sonucunda, iptali istenen işlemin kesin ve yürütülmesi gerekli işlem niteliği taşımadığı belirtilerek İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla birlikte, kararın kesinleşip kesinleşmediği hususu dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır.

Ayrıca dosya kapsamından, iktisatçı bilirkişiden alınan ilk rapor ile hükme esas alınan bilirkişi raporu arasında çelişki bulunduğu, çelişki giderilmeden hüküm kurmaya yeterli olmayan ve tarafların iddia ve savunmalarını karşılamayan bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, .... 2. İdare Mahkemesinin 2012/422 esas ve 2013/58 karar sayılı dava dosyasının kesinleşip kesinleşmediği hususu araştırılmadan ve hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece, İdare Mahkemesinde davalı ... tarafından açılan davanın sonucu araştırılarak ve yeni bir bilirkişi heyetinden sorumluluk ve zarar kapsamının belirlenmesi hususunda yeniden rapor alınarak varılacak sonuca göre işbu dava hakkında karar verilmelidir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle temyiz eden davalılar ..., ... ve ... yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenler ile reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1774, Karar No: 2023/4642, Tarih: 11.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1774 E.  ,  2023/4642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1239 E., 2022/1902 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/4 E., 2020/167 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile boşanma ve fer'ilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davalının, evlilikleri içerisinde müvekkiline karşı sürekli fiziki şiddet uygulayıp, hakaret ve tehdit ettiğini, hatta ortak çocuğun okuluna gidip çocuğa, "silah aldığını, annesini, anneannesini, dayılarını vuracağını" söylediğini, davalının ailesinin de davalıya boşanmak için baskı yaptığını, müvekkiline karşı davalının, ailesinin hakaret ve tehdit etmelerine izin verdiğini, evlilik birliği sorumluluklarını yerine getirmediğini, müvekkilinin kendi kardeşlerinden maddî yardım aldığını, davalının iddialarının gerçek olmadığını ve kabul etmediklerini, davalının kusurlu davranışları sebebi ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin müvekkiline verilmesine, çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 150.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının ve taleplerinin haksız olduğunu, kabul etmediklerini, müvekkilinin eşine değer vermesi nedeniyle ailesinin yanından ayrılıp Ankara'ya taşındığını, eşine şiddet uygulamadığını, davacının müvekkilini evden kovduğunu ve eve almadığını, müvekkilinin mağdur durumda olduğunu beyanla davanın reddine, boşanmaya karar verilirse müvekkili lehine 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının ailesinin, davacıyı istememesi ve davalıyı da etkilemeleri nedeniyle tarafların evliliğinin başından beri huzursuzluklarının olduğu, davalının çocukların yanında dahi eşini darp ettiği, davacıyı ve ailesini tehdit ettiği, ailesinin ihtiyaçlarıyla yeterince ilgilenmediği, davalının kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Eda Gül'ün velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, çocuk lehine dava tarihinden 19.09.2019 tarihine kadar aylık 400,00 TL, bu tarihten karar kesinleşene kadar aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, karar kesinleştikten sonra aylık 400,00 TL iştirak nafakasına, ortak çocuk Abdullah Kadir ergin olmakla iştirak nafakası hükmedilmesine yer olmadığına, davacı lehine aylık 300,00 TL tedbir, 400,00 TL yoksulluk nafakası ile 15.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, davalının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili, davacının iddilarının soyut olduğunu, tanıklarının ise bir kısmının yakın akrabaları, bir kısmının müvekkili ile husumetli olduğunu, beyanlarının doğru olmadığını, tehdit suçu nedeniyle açılan ceza dosyasının delil oluşturmak için yapılan şikayetten kaynaklandığını, müvekkilinin eşini ve çocuklarını sevdiğini ve boşanmak istemediğini, bu nedenle kusur isnadında bulunmadığı gibi delil ve tanıkta bildirmediğini, davanın, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiğini, ortak çocuk için ise tedbir nafakası miktarının 300,00 TL ye düşürülmesini istediklerini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu beyanla; davanın kabulü, kusur belirlemesi, çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası ve miktarları, davacı lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat ve miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usuli işlemlerin kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, boşanma kararında ve kusura ilişkin yapılan değerlendirmede herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, ortak çocuğun idrak çağında olduğu, anne yanında kaldığı, sosyal inceleme raporunun alındığı, raporda çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin yararına olacağının belirtildiği, çocuk Eda Gül'ün anne yanında kalmasının fikri, ahlaki gelişmelerine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı delillerin bulunmadığı, meydana gelebilecek tehlikelerin varlığı da ispat edilemediğinden velâyet ve kişisel ilişkiye yönelik kararın doğru olduğu, davacının, davalıdan daha ziyade veya eşit kusurlu olmadığı, boşanmakla en azından davalının maddî desteğini yitireceği, davalının kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarının davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, buna göre davacı lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin doğru olduğu, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında davacı lehine takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının uygun olduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda davacının ağır kusurlu olmadığı, herhangi bir gelirinin bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği, velâyetinin kullanımı kendisine bırakılmayan tarafın gücü oranında çocuğun giderlerine katılmak zorunda olduğu, buna göre davacı lehine yoksulluk nafakası ile çocuk lehine iştirak nafakası takdirinin doğru olduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında takdir edilen nafaka miktarlarının uygun olduğu, boşanma veya ayrılık davası açılınca geçici önlemlerin kendiliğinden alınması gerektiğinden, boşanma davasının açıldığı günden, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar davacı ve çocuk lehine tedbir nafakasına hükmedilmesinin doğru, hükmedilen nafaka miktarlarının da uygun olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili, davacının iddilarının soyut olduğunu, tanıklarının ise bir kısmının yakın akrabaları, bir kısmının müvekkili ile husumetli olduğunu, beyanlarının doğru olmadığını, tehdit suçu nedeniyle açılan ceza dosyasının delil oluşturmak için yapılan şikayetten kaynaklandığını, müvekkilinin eşini ve çocuklarını sevdiğini ve boşanmak istemediğini, bu nedenle kusur isnadında bulunmadığı gibi delil ve tanıkta bildirmediğini, müvekkili aleyhinde maddî ve manevî tazminata karar verilmesinin haksız olduğunu, ekonomik ve sosyal durumu ile uyuşmadığı gibi mağduriyetine sebep olacağını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; davanın kabulü, kusur belirlemesi, davacı lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat ve miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kadın yararına yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü ve 175 inci maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17847, Karar No: 2013/29426, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17847 E.  ,  2013/29426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, nehir yatağından izinsiz olarak kum alma şeklindeki eylemleri 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 15/2. maddesi uyarınca idari para cezasını gerektirdiği ve idarece de anılan eylemleri nedeniyle sanık hakkında idari yaptırım uygulanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; yanılgılı değerlendirme ile sanığın hırsızlık suçlarından hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7917, Karar No: 2010/2068, Tarih: 03.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/7917 E.  ,  2010/2068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, zamanaşımı içinde konut dokunulmazlığını bozma suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Yanlış uygulamalar sonucu cezası 2 yılın altına inen sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanığın, öğlen vakti komşusuna ait eve girip yakınanın duvarda asılı bulunan pantolonunun cebinden çaldığı para ile bir küçük altının miktarının TCY.nın 145. maddesi anlamında az sayılamayacağı ve bulduğu paraların tamamı ile çok kolay biçimde saklanıp paraya çevrilebilecek nitelikteki altını alan sanığın, saklanması ya da paraya çevrilmesi zor olup kendisinin kolayca yakalanmasını sağlayacak başkaca eşya almamasını, çoğunu alabilme olanağı varken azını alma biçiminde yorumlayarak yazılı biçimde anılan madde ile cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 03.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5604, Karar No: 2017/3904, Tarih: 27.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5604 E.  ,  2017/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı iş akdinin haksız olarak sona erdirildiğini beyan ile kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin, bayram genel tatil, fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmektedir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı iş akdinin feshinin haklı nedene dayandığı ve alacakların zamanaşımına uğradığı idiasındadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hizmet akdinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek bir şekilde sona erdiğinin ispat külfeti davalı işverene ait olup davalı işveren tarafından bu ispat külfeti yerine getirilmediğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklısı olduğu ayrıca davacını haftada 18 saat fazla mesai yaptığı gerekçesiyle kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.