muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7556, Karar No: 2008/7319, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7556 E.  ,  2008/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 137 ada 6, 10; 148 ada 5, 11; 149 ada 1; 150 ada 1; 182 ada 44, 45 ve 51 parsel sayılı 1515.22, 274.37, 626.36, 419.48, 412.46, 119.64, 1256.02, 528.94 ve 131.08 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 137 ada 6 sayılı parsel ... ve ...; 137 ada 10 sayılı parsel ...; 148 ada 5 sayılı parsel ..., 148 ada 11 sayılı parsel ...; 149 ada 1 sayılı parsel ...; 150 ada 1 sayılı parsel ölü ... Bağcı; 182 ada 44 sayılı parsel ... oğlu ... ; 182 ada 45 sayılı parsel ...; 182 ada 51 sayılı parsel ise ölü ... oğlu ... Bağcı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmazların kök muris ...’dan intikal ettiğini ileri sürerek tüm ... mirasçıları adına hisseleri oranında tescil istemi ile dava açmıştır. Yargılama sırasında ... ve ... aynı iddiaya dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 182 ada 44, 45, 51; 137 ada 6, 10; 148 ada 5, 1; 149 ada 1; 150 ada 1 sayılı parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre dava konusu 137 ada 6, 10; 148 ada 5, 11; 149 ada 1; 150 ada 1; 182 ada 44 ve 51 sayılı parsellere yönelik yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Dava ve temyiz konusu 182 ada 45 sayılı parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava konusu taşınmaz kadastro tespitinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın ortak muris dedesi ...’dan mirasçısı olan annesi ... ile diğer mirasçılarına kaldığı iddiasına dayanmış, davaya müdahil olan diğer ... mirasçıları ... ve ... de aynı nedene dayanarak davaya katılmışlardır. Dosyada bulunan veraset belgesinden tarafların ortak murisi ...'nın 1.3.1937 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak çocukları ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ... ve ...’nin kaldığı anlaşılmaktadır. 19.10.2007 tarihli celsede davalı ... "davacının kardeşi ...’nin oğlu olduğunu, bu nedenle davayı kabul ettiğini, kardeşi ...’nin de hakkı bulunduğundan hissesinin hesap edilerek verilmesini"

beyan ederek, kabule ilişkin beyanını imzası ile tastik etmiştir. Kabul beyanı kesin hükmün sonuçlarını doğuracağından ve dava kendiliğinden son bulacağından, Mahkemece kabul beyanı doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, bu husus değerlendirilmeden davanın reddine karar verilmiş olması isabetsiz davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA,17.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/593, Karar No: 2013/14407, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/593 E.  ,  2013/14407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafça istenilmiş olup, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla;dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda bir muarazanın oluştuğu, bu muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem bir muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; tüketici sorunları hakem heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18529, Karar No: 2014/18242, Tarih: 15.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/18529 E.  ,  2014/18242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ve birleşen davada kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararının gereği yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle;

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, kavun ve bibere ait, 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının, kamulaştırılmış ise kararın ve belgelerin davacıya tebliğ edilip edilmediği ve buna ilişkin noter belgelerinin, kamulaştırma kararı ile kıymet takdir komisyonu raporunda takdir edilen bedelin bankaya yatırıldığına ilişkin belge ve kayıtlar ile buna ilişkin tüm kamulaştırma evrakının ilgili idareden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve noksanlıkların giderildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22559, Karar No: 2012/23893, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/22559 E.  ,  2012/23893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde:

Mala zarar verme suçundan dolayı verilen 1000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince kesin olması nedeniyle hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ... Köleci müdafiinin temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27.11.2006 yerine 26.11.2006 olarak hatalı yazılması,

2-27.11.2007 tarihli yakalama tutanağı ve dosya içeriğine göre, sanığın yakalandığı sokaktan farklı sokak üzerinde kilitlenmek suretiyle park halindeki müştekiye ait aracın kapısını zorlamak suretiyle açıp içinden oto teybini çaldıktan sonra başka sokak üzerinde park halindeki başka bir araçtan hırsızlık yaparken devriye görevi yapan kollukça yakalandığının ve suça konu teybi çaldığı aracı belirtip göstererek henüz müracaatı bulunmayan müştekiye iade edilmek üzere muhafaza altına alınmasını ve iadesini sağladığının anlaşılması karşısında,

a-) Sanığın eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle TCK'nın 35 maddesiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

b-) Sanık hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmaması,

3- Sanık hakkında ceza tayin edilirken, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Kanunun 35. maddesinin, 143. maddeden önce uygulanması,

4- Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

5- Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas eski hükümlüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, Kabule göre de;

6- Kabulü göre de;

Temel ceza üzerinden TCK'nın 35. maddesi ile uygulama yapılırken hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmedilmesi,

5- Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas eski hükümlüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, Kabule göre de;

6- Kabulü göre de;

Temel ceza üzerinden TCK'nın 35. maddesi ile uygulama yapılırken hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Köleci müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 14/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12966, Karar No: 2015/5965, Tarih: 07.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12966 E.  ,  2015/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179-3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 1.83 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5051, Karar No: 2018/3496, Tarih: 26.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/5051 E.  ,  2018/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 21/08/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yayın yolu ile kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine, mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/02/2017 günlü karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin kabulüne, yayın ve kınama talebinin reddine dair verilen 23/10/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı vekili, ... Gazetesi'nin 16/05/2015 tarihli nüshasının 12. sayfasında ''... Yine Sınır Tanımadı'' başlığı ile yayınlanmış yazı içeriğinde, müvekkilinin ... hakkında '' Ona anam ,babam, eşim, çocuklarım feda olsun'' şeklinde sözler söylediği yazılarak toplumsal saygınlığının rencide edildiğini, oysa ki müvekkili tarafından ''eşim'' kelimesi kullanılmadığı halde bu sözün de eklenerek müvekkili tarafından söylenilmiş gibi gösterildiğini ve bu durumun kişilik haklarına zarar verdiğini belirterek manevi zararının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu edilen yazının davacının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının söz konusu haber nedeniyle toplum nezdinde rencide olduğu, kişilik haklarının zarara uğradığı ayrıca haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği belirtilerek, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ve ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/367 esas, 2017/67 karar sayılı kararının HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek; davanın manevi tazminat yönünden kabulüne, yayın ve kınama kararına dair talebin ise reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle

içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayın bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı tarafından televizyon programında sarfedilen söz ve ifadelere yayında kısmen eklenen sözlerde görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, söz konusu yayında davacı tarafından kalıplaşmış, övgü mahiyetinde olan ifadelerin kullanıldığı, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak bir ifade bulunmadığı ve yayının bir bütün halinde davacının övgü halindeki beyanlarını içerdiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7764, Karar No: 2019/10109, Tarih: 03.07.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7764 E.  ,  2019/10109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13104, Karar No: 2018/19400, Tarih: 26.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/13104 E.  ,  2018/19400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın hırsızlık kastı ile geceleyin mağdur ...'un ikametinin kapısını kurcaladığı anlaşılmakla tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 26.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11129, Karar No: 2006/14456, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11129 E.  ,  2006/14456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 107 ada 1 ve 117 ada 1 parsel sayılı 34486 m2 ve 151793 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler çekişmeli parsellerin 15000 m2 yüzölçümündeki bölümünün kendisine ait tarım alanı olduğu, tesbit tarihi itibariyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğu iddiasıyla tesbitlerinin iptali ve adına tapuya tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine çekişmeli parsellerin tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastro komisyonunca orman kadastrosu yapılmamış, orman sınırları 3402 Sayılı Yasanın 4. madde hükümlerine göre orman olarak saptanmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve resmi belgelerin uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi kurulu raporuyla çekişmeli parsellerin dava konusu olarak belirlenen ve fen elemanı bilirkişi krokisinde (A) ve (B) ile gösterilen bölümlerinin öncesi ve eylemli durumu itibariyle 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre orman sayılan yerlerden, tapu kaydı kapsamında kabul edilse dahi 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre devletleşen orman alanlarından olduğundan tapu kaydının hukuki değerini kayıp edeceği, 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre iadeye tabi yerlerden olmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı gerçek kişilerin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 09.11.2006 günü oybirliği ile karar verildi.