muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5381, Karar No: 2008/8126, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/5381 E.  ,  2008/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 48.040,59 YTL. alacağın ilişik kesme tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisine getirtilen askeri lise dönemine ait masraf çizelgesinde yer alan 118,38 YTL tutarındaki yabancı dil ücretinin Afyon 1. Noterliğince 19. 8. 2002 tarihinde 15112 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde belirtilen "benzeri eğitim ve öğretim" masrafları içerisinde değerlendirilerek bu kalem masraftan da davalıların sorumlu olacağı dikkate alınmadan davalıların borçlu olduğu miktarı belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3350, Karar No: 2021/9097, Tarih: 21.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3350 E.  ,  2021/9097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yetkilisi olduğu... Endüstri San. Tic. Ltd. Şirketine ait deponun çatı tadilatı işinin hakkındaki mahkumiyet hükmü dairemizin temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen Hayrettin’in yetkilisi olduğu bu tip işleri yapan...Yapı İnşaat firmasına verildiği, suç tarihinde Hayrettin’in işçisi olan ölenin çatıda bulunan şeffaf plastik malzemeye basmasıyla malzemenin kırılması sonucu 11 metre yükseklikten düşerek hayatını kaybettiği olayda, sanık ile işin yapımını üstlenen firma yetkilisi olan Hayrettin arasında düzenlenen sözleşmeye göre tüm iş güvenliği önlemlerini almanın Genç Yapı İnşaat firması sorumluluğunda olduğu ve iş güvenliği yerine getirilmeksizin iş yerinde çalışma yapılmayacağının hüküm altına alınması karşısında, meydana gelen iş kazası dolayısıyla sanığa atfı kabil kusur bulunmadığının anlaşıldığı olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanların eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA 21/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5374, Karar No: 2019/1136, Tarih: 04.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/5374 E.  ,  2019/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Aile Mahkemesi

Dosya kapsamından; İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada verilen 20/03/2018 tarihli ara kararıyla davacılar vekilinin ihtiyati haciz isteminin reddine karar verildiği, bu karara karşı davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince davacıların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 20/03/2018 tarihli ara kararının kaldırılmasına ve ihtiyati haciz isteminin kabulüne kesin olarak karar verildiği, davalılar vekilinin 05/07/2018 günlü karara yönelik temyiz istemi sonucu ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucu karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine dair 20/09/2018 tarihli ek kararın verildiği, ek karara yönelik temyiz talebi bulunmayan dosyanın Bölge Adliye Mahkemesince 03/12/2018 tarihli Dosya Gönderme Formunda “ek kararın temyizi” sevk nedeni olarak gösterilerek dosyanın Yargıtay’a gönderildiği anlaşılmaktadır.

Şu halde, temyiz isteminin reddine dair 20/09/2018 tarihli ek karara yönelik davalıların bir temyiz istemleri bulunmadığından, dava dosyasının işlemsiz olarak ilk derece mahkemesine iadesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5892, Karar No: 2014/21423, Tarih: 17.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5892 E.  ,  2014/21423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Şikayetçinin okul müdürü olarak görev yaptığı, okuluna ait 6 kiloluk 3 adet, 12 kiloluk 1 adet olmak üzere 4 adet yangın tüpünün dolumunu ve bakımını yapmak için sanığa teslim ettiği ve bedelini 70TL olarak ödediği, kendisine makbuz verildiği ancak sanığın geçen zaman içerisinde yangın tüplerini şikayetçiye iade etmediği, şikayetçinin kendisine verilen fatura üzerinde yazılı telefon numaralarını aradığında kimseye ulaşamadığı, sanığın bu eylemiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, şikayetçi beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31691, Karar No: 2013/20003, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31691 E.  ,  2013/20003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nun vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18/10/2010 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/170, Karar No: 2021/4670, Tarih: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/170 E.  ,  2021/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak ;

1- Sanığın aşamalarda tehdit suçlamasını ısrarla reddetmesi, olayın tek tanığı olarak dinlenen ve mağdurun patronu olup sanıkla arasında kira sorunu yüzünden çekişme bulunan ...'in soruşturma ve kovuşturma ifadeleri arasında çelişki olması, sanığın, tanık Mustafa Kahvecioğlu'nun konuyla ilgili bilgisi olduğunu söylemesine karşın bu tanığın duruşmaya davet edilmemesi karşısında, sanık, mağdur ve tanığın anlatımlarının yöntemince irdelenmesi, ifadeler arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve hangi anlatıma hangi nedenlerle üstünlük tanındığı açıklanıp, tanık Mustafa Kahvecioğlu'nun da anlatımına başvurulduktan ve dosyadaki tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de ;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, Sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10002, Karar No: 2015/14811, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/10002 E.  ,  2015/14811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram, genel tatil ücreti, ilave tediye alacağı, ücret, ücret alacağı farkı ve döner sermaye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalı ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece gerekçeli karar başlığında tüzel kişiliği ve buna bağlı olarak davalı sıfatı olmayan ... nin 2 numaralı davalı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalı ...'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 27/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18349, Karar No: 2011/21257, Tarih: 15.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/18349 E.  ,  2011/21257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Yaralama suçuyla ilgili olarak, suçun şikayete bağlı olması ve katılanın hükümden sonra verdiği yargıç havalesini içeren 09.05.2007 tarihli vazgeçme dilekçesi karşısında, sanığın hukuksal durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Tehdit suçuyla ilgili olarak, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/908, Karar No: 2021/3238, Tarih: 07.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/908 E.  ,  2021/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 20.11.2015 tarihli ek karar ile davalı ...’in temyizden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, bu son kararın davalı ..., hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, 07.05.1981 tarihli miras taksim sözleşmesi ile tarafına bırakılan ... Mh. 4631 ada 11 parsel sayılı taşınmazda alt kat doğuda bulunan dairenin davacıya ait olduğunun tespiti ile bu taşınmazda muris ... adına kayıtlı paydan davacıya ait dairenin arsa payı ile birlikte tapusunun iptali ve davacı adına tapuya tesciline ve yine ... Mh. 4595 ada 8 parsel sayılı taşınmazın muris ... adına olan hissenin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan Cemile Dedek, davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ..., ..., davayı kabul ettiklerini beyan etmişler, diğer davalılar cevap vermemiş ve duruşmaya katılmamışlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ... Mah. 4595 Ada, 8 Parsel sayılı taşınmazda tarafların ortak murisi Halil oğlu ... adına kayıtlı 129/289 ve 140/289 hisselerin iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline, ... Mah. 4631 Ada, 11 Parsel sayılı taşınmazda bulunan 4 daireden alt kat doğu tarafına düşen dairenin davacıya ait olduğunun tespitine, davacı tarafın bahsi geçen taşınmazda bu daireye isabet edecek arsa payı oranında tapunun iptali ve davacı adına tesciline yönelik talebinin (diğer daire malikleri birlikte dava açmamış olmaları nedeniyle, bu talep kabul edildiği takdirde geri kalan 3/4 pay tarafların ortak murisleri ... ve ... adına farklı oranlarda tapuya kayıtlı olacağından ve davacı da yine mirasçı olarak pay sahibi olacağından karışıklığa sebebiyet vereceği anlaşılmış olmakla) bu aşamada reddine,karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiş, usule uygun muhtıraya rağmen davalı ... tarafından temyiz harcı ödenmediğinden 20.11.2015 tarihli ek karar ile davalı ...’in temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, hükmün ve 20.11.2015 tarihli ek kararın temyiz incelemesine geçilmiştir.

Dava, miras taksim sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

1. Davalı ...’in 20.11.2015 tarihli ek karara ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ek kararla belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin Usul ve Kanuna uygun bulunan 20.11.2015 tarihli ve 2006/198 – 2015/569 sayılı ek karara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.