muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/36227, Karar No: 2015/9801, Tarih: 12.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/36227 E.  ,  2015/9801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı ... Müdürlüğüne ait işyerinde değişen alt işverenlere bağlı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin başlangıcından itibaren işyerinde büro elemanı olarak çalıştırılmasına rağmen temizlik işinde görevlendirildiğini, çalışma şartlarında esaslı nitelikte değişiklik içeren bu görevlendirmeyi kabul etmeyerek iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-f bendi gereğince haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücret alacağının tahsilini alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, müvekkili ile temizlik hizmet alımının devredildiği yüklenici firmalar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, ihale makamı konumunda olan müvekkili aleyhine açılan davanın husumet yokluğu sebebi ile reddi gerektiğini, işçi tarafından gerçekleştirilen feshin haklı sebebe dayanmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, davacının müvekkil şirkette çalışmaya başladığı tarih olan 05.01.2011 tarihinden önceki çalışma süresinden sorumlu tutulamayacaklarını, davacı ile müvekkili arasında imzalanan iş sözleşmelerinde davacının yapacağı işin açıkça temizlik işi olduğunun belirtildiğini, davacının sözleşmede asli işi olarak belirlenen temizlik işinde görevlendirilmesinin çalışma şartlarında esaslı değişiklik olarak kabul edilmeyeceğini ve feshin haklı sebebe dayanmadığını savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı isteminin reddine yıllık izin ücret alacağı talebi yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davalı ... temyizi yönünden;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE,

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Davacının temyiz itirazları yönünden; taraflar arasında uyuşmazlık çalışma şartlarında işçi aleyhine esaslı değişiklik olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesindeki, “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma şartlarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir sebebe dayandığını veya fesih için başka bir geçerli sebebin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenleme, çalışma şartlarındaki değişikliğin kanuni dayanağını oluşturur.

İş ilişkisinden kaynaklanan ve işin yerine getirilmesinde tabi olunan hak ve borçların tümü, çalışma şartları olarak değerlendirilmelidir.

Kanun'un 22. maddesinin ikinci fıkrasında, çalışma şartlarının, tarafların karşılıklı uzlaşmaları ile değiştirilmesinin her zaman mümkün olduğu kurala bağlanmıştır. Çalışma şartlarında değişiklik konusunda işçinin rızasının yazılı alınması kanun gereğidir. Aynı

zamanda işverence değişiklik teklifinin de yazılı olarak yapılması gerekir. İşçi çalışma şartlarında yapılmak istenen değişikliği usulüne uygun biçimde yazılı olarak ve süresi içinde kabul ettiğinde, değişiklik sözleşmesi kurulmuş olur.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde, çalışma şartlarında esaslı değişiklik sebebiyle işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshedebileceği öngörülmemiştir. Bununla birlikte çalışma şartlarının değiştirilmesi aynı zamanda şartlarının uygulanmaması anlamına geldiğinden, aynı Kanun'un 24. maddesinin (Il-f) bendinde belirtilen hal, işçinin haklı fesih sebepleri arasında sayılmıştır.

Somut olayda; her ne kadar taraflar arasındaki iş sözleşmesi ve görev tanımında davacının temizlik işçisi belirtilmiş ise de; davacı işçinin asıl işverene ait işyerinde çalışma süresinin başlangıcından itibaren büro elemanı olarak çalıştırıldığı tanık beyanları ile sabittir.

Somut olayda; her ne kadar taraflar arasındaki iş sözleşmesi ve görev tanımında davacının temizlik işçisi belirtilmiş ise de; davacı işçinin asıl işverene ait işyerinde çalışma süresinin başlangıcından itibaren büro elemanı olarak çalıştırıldığı tanık beyanları ile sabittir.

Davalı ... ile değişen alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinde, sözleşme konusunun hizmet binalarının genel temizliği ile birimler arası evrak ve demirbaş taşıma hizmet alımı işi olarak belirtilmiş olması sebebi ile alt işveren işçisi olarak işe alınan işçilerin iş sözleşmelerinde görevlerinin temizlik işçisi olarak tanımlandığı, ancak fiili olarak temizlik işlerinde çalıştırılmadıkları anlaşılmaktadır.

Toplu ya da bireysel iş sözleşmesi, personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ile işyeri uygulamasından doğan işçi ve işveren ilişkilerinin bütünü, çalışma şartları olarak değerlendirilmelidir. Kanunda mutlak emredici herhangi bir hüküm bulunmaması şartıyla, çalışma şartlarını belirleyen kaynaklar arasında çatışma olması durumunda, işçinin yararına olan düzenleme ya da uygulamanın, çalışma şartını oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu durumda somut uyuşmazlık açısından, taraflar arasındaki iş sözleşmesinde belirlenmiş olan çalışma şartı ile işyerindeki fiili uygulamadan kaynaklanan çalışma şartları arasında çatışma bulunduğundan ve fiili uygulama ile oluşan çalışma şartlarının işçinin yararına olduğu anlaşıldığından, fiili uygulama ile belirlenen görevin geçerli olduğu kabul edilmelidir. İşyerinde, büro görevlisi olarak çalışan davacı işçinin temizlik işinde görevlendirilmesi üzerine, çalışma şartlarında esaslı nitelikte değişiklik yapıldığı gerekçesi ile gerçekleştirdiği feshin haklı sebebe dayandığı sabittir. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, kıdem tazminatı istemi yönünden davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37073, Karar No: 2015/11754, Tarih: 01.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/37073 E.  ,  2015/11754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/134505

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 25. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2013/405 (E) ve 2014/137 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın mağdur Ferit'i kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanığın katılan Azam'ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın asıl hedef aldığı mağdur Ferit'e bıçakla saldırdığı, ancak bıçağın mağdur Ferit'e isabet etmeyip arkasında bulunan mağdur Azam'a isabet etmesi sonucu mağdurun yaralandığı olayda, sanığın eyleminin TCK'nin 21/2. maddesinde belirtilen olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/331, Karar No: 2024/679, Tarih: 25.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/331 E.  ,  2024/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/599 E., 2021/1168 K.

DAVALILAR : ..., ..., ..., ..., ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Perşembe Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/5 E., 2020/227 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I .DAVA

Davacı ...; 173 ada 3 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, bu taşınmaza komşu çekişmeli 173 ada 4 parselin ise bir bölümünün adına kayıtlı 3 parselin devamı niteliğinde olduğu halde kadastro sırasında davalılar mirasbırakanı adına kaydedildiği iddiasıyla tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar ..., ..., ..., ... ve ... benzer içerikli cevap dilekçelerinde; dilekçe ekinde yer alan tapu senedinde belirtilen taşınmazın tamamının ... oğlu ... adına kayıtlı olup adı geçen malikin Ordu Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 06.11.1980 tarih 1980/766 Esas -569 Karar sayılı veraset belgesinde belirttiği üzere 16.08.1980 tarihinde vefatı ile geriye mirasçı olarak ..., ..., ..., ..., ...'i terk ettiği ve kendilerinden başka kanuni ve mansup mirasçısı bulunmadığını, adları geçen maliklerin aralarında mevcut olan iştirakı feshederek müşterek mülkiyet hükümlerine göre hisseleri oranında intikali benimsediklerini, davacının iddialarının yersiz ve mesnetsiz olduğunu, taşınmazların uzun yıllardır süregelen sabit kullanım sınırlarının bulunduğunu fakat davacının 173 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile 173 ada 4 parseli ayıracak biçimde beton duvar yaptırdığını, bu sırada kendi sınırlarıyla yetinmeyerek davalılara ait olan 173 ada 4 parsel taşınmaza tecavüzde bulunduğunu, davacının sabit sınırları kendi kullanım sınırına göre değiştirdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; keşif sırasında dinlenen davacı tanıklarının davacıya ait parsel ile davalı taşınmaz arasındaki müşterek sınır hakkında bilgilerinin bulunmadığı, davacının yemin deliline dayandığı ve davalılara usulüne uygun olarak yemin verdirildiği, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; keşif sırasında dinlenen davacı tanıklarının davacıya ait parsel ile davalı taşınmaz arasındaki müşterek sınır hakkında bilgilerinin bulunmadığı, davacının yemin deliline dayandığı ve davalılara usulüne uygun olarak yemin verdirildiği, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının kadastro sırasında belirlenen müşterek sınırdan köyde olmaması nedeniyle haberdar olmadığını, 173 ada 3 parselde yer alan evin alt kısmına istinat duvarı yapılırken müşterek sınırın hatalı olduğunu öğrendiğini, duvar yapılırken sınırı zeminde yer alan kızılağacı takip eden hat olarak bildiğinden duvarı bu sınıra göre yaptırdığını, davacıya ait olan taşınmazı onun yokluğunu fırsat bilerek kadastro sırasında kendi üzerine kaydettiren davalıların tapuda maliki oldukları taşınmaz üzerine davacının istinat duvarı inşa etmesine karşı çıkmadıklarını ve duvarın yapımı bitmeden de durumu davacıya bildirmediklerini, dava konusu taşınmaz bölümünün fiili olarak davacı tarafından kullanıldığını, eksik inceleme yapılarak hüküm tesis edildiğini, çekişme konusu taşınmaz bölümü ve müşterek sınır hakkında bilgi sahibi olan bilirkişilerin dinlenmediğini, bilirkişi raporları ve tanık beyanlarının yetersiz olduğunu, yemin delilinden usule aykırı olarak yararlanıldığını, davacıya yemin merasimi için tebligat yapılmadığını, yapılan keşfin usul ve yasaya aykırı olduğunu öne sürerek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının çekişmeli bölümün kendisine ait olduğunu tüm dosya kapsamına göre ispatlayamadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14'üncü maddesi,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Kadastro sonucunda; ... mahallesi çalışma alanında bulunan 173 ada 4 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydı, taksim ve ifraz nedeniyle ... adına tespit edildikten sonra adı geçenin mirasçıları adına intikal suretiyle kayden tescil edilmiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14'üncü maddesi,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Kadastro sonucunda; ... mahallesi çalışma alanında bulunan 173 ada 4 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydı, taksim ve ifraz nedeniyle ... adına tespit edildikten sonra adı geçenin mirasçıları adına intikal suretiyle kayden tescil edilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/3518, Karar No: 2021/1775, Tarih: 23.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/3518 E.  ,  2021/1775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının ve sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleyen ve aynı takvim yılına ait birden fazla beyanname ile sahte fatura kullanan sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasının, 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3000, Karar No: 2022/6371, Tarih: 04.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3000 E.  ,  2022/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : FETHİYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemli dava sonunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 01.03.2022 tarihli, 2019/2269 Esas ve 2022/510 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 04/10/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... geldi. Davetiye tebliğine rağmen davalılar ... v.d. vekili gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı, bilhare dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı mirasbırakanları ...'in maliki olduğu 499 ada 2 parsel sayılı taşınmazını 27/02/2001 tarihinde, 505 ada 63 parsel taşınmazını 02/02/2001 tarihinde, 676 ada 11 parsel taşınmazdaki 1/3 hissesini, 28/08/2001 tarihinde, 557 parsel (yeni 45 ada 5 parsel) taşınmazdaki 3/4 hissesini 28/11/2013 tarihinde satış göstermek suretiyle davalılardan oğlu ...'e, yine murisin adına kayıtlı 1985 parsel (yeni 676 ada 10 parsel) sayılı taşınmazını 28/11/2013 tarihli satış işlemi ile gelini olan diğer davalı ...'e temlik ettiğini, yapılan tüm işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, muris ...'in vefatına kadar kendileri tarafından bakıldığını, evlat olarak her türlü vazife ve sorumluluklarını yerine getirdiklerini, davaya konu 499 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfında olduğunu ve 02/02/2001 tarihinde ...'e babası tarafından satıldığını, aynı tarihte diğer mirasçı ...'ya 1391 sayılı parsel ve davacı ...'e de 688 sayılı parselin satıldığını, 676 ada 11 nolu parselin diğer hissedarlardan satın alındığını, 557 parsel sayılı taşınmazın 3/4 hissesinin ve 1985 parsel sayılı taşınmazın da bedelinin ödenerek alındığını, murisin hayırsever bir insan olduğunu ve bu mallarının gelirini hayır işlerinde kullandığını, ayrıca aile bireylerine de maddi olarak destek olduğunu, murisin terekesindeki malların devrine ilişkin bütün tasarrufların gerçek olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27/06/2019 tarihli ve 2015/748 E., 2019/368 Karar sayılı kararıyla; davanın niteliği gereği murisin muvazaalı olarak devir yaptığının davacı tarafından ispatlanması gerektiği, keşifte ve sonraki celselerde beyanları alınan davacı tanıklarının, murisin muvazaalı olarak devir yaptığını tutarlı, kuşkudan uzak ve çelişkisiz olarak ortaya koyamadıkları, murisin denkleştirme amacı ile hareket ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın daha önceki yerleşmiş uygulamalara aykırı olduğunu, emsal Yargıtay kararları ve toplanan deliller nazara alınmadan karar verildiğini, İlk Derece Mahkemesinin muris muvazaasına ilişkin subjektif ve objektif nedenleri hiç değerlendirmediğini, tanık beyanlarıyla ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini, tanıkların ve mahalli bilirkişilerin beyanlarıyla davanın sübut bulduğunu, taksim iradesinden bahsedebilmek için tüm mirasçılara murisin eşit olarak mal vermesi gerektiğini, davalı tarafın, davacıya mal verildiğini ortaya koymadığı gibi herhangi bir tapu kaydı da ortaya koymadığını, murisin 68 ve 80 yaşındayken bağış saiki ile taşınmazları temlik ettiğini, bu alım satımda para ödenmediğini, davalının para ödediğine dair herhangi bir delil ortaya koymadığını, terekeden de para çıkmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 01.03.2022 tarihli, 2019/2269 Esas ve 2022/510 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyip, her iki Mahkemece verilen kararın HMK'nın 297/2.maddesine aykırı olduğunu, davada sunulmuş olan delillerin neden değerlendirildiği ya da değerlendirilmediğinin ortaya konulmadığını, kendileri tarafından sunulan delillerle örtüşmeyecek nitelikte karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ile tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk