muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12296, Karar No: 2013/1979, Tarih: 11.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/12296 E.  ,  2013/1979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı-Karşı Davalı, 1479 sayılı Yasa kapsamında almakta olduğu yaşlılık aylığının iptaline ilişkin kurum işleminin iptaline, Davalı-Karşı Davacı icra takibine itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün Davalı-Karşı Davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında almakta olduğu yaşlılık aylığının, davalı Kurum'ca tescile esas oda kaydının usulsüz olduğu kabul edilerek geçersiz sayılması işleminin iptaline ilişkindir.

Davalı Kurum'un yersiz maaş ödemelerinin tahsiline ilişkin başlattığı takibe davacının itirazı nedeniyle açtığı itirazın iptali davası da iş bu dava ile birleştirilmiştir.

Mahkemece; davalı Kurum'un 28.05.2001 tarih ve Tah.2-5418-6119 sayılı işleminin iptaline ve itirazın iptali davasının reddine karar verilmiştir.

Her uyuşmazlığın, dayandığı işlem veya olayların meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasal kurallara göre çözümlenmesi gerekeceği ilkesinden hareketle yasal koşulların ayrı ayrı ele alınarak Bağ Kur'luluk statüsünün ortaya konması gerekir. 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle; sigortalılığın oluşumu için kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise sigortalılığın başlangıcı yönünden yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, Bağ-Kur’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı

Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir. 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir. 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

507 sayılı Yasa'nın 02.05.1983 tarihli ve 62 sayılı K.H.K. ve K.H.K’nın aynen kabulüne dair 14.02.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3153 sayılı Yasa ile değişik 5. maddesine göre ise “ Esnaf ve Sanatkar Siciline kayıtlı esnaf ve küçük sanatkarlar, çalışma bölgesi içindeki derneğe kayıt olmak zorundadır. Kayıt zorunluluğunu 1 ay içinde yerine getirmeyenler sicile kayıt tarihinden itibaren geçerli olmak üzere doğrudan doğruya kaydedilirler. ” Değişik 119. maddeye göre “ mesleki faaliyette bulunabilmeleri ve ilgili derneğe kaydedilmeleri için sicile kayıtları şarttır. ” 62 sayılı K.H.K.’nın geçici 2. maddesinde “ Esnaf siciline kayıt ilgili yönetmeliklerin yayımı tarihinden itibaren 1 yıl içinde çıkarılmak zorunda ” olduğu bildirilmiş İlgili Yönetmelik ise 01.01.1984 tarihinde yürürlüğe konmuş ve 1 yıllık geçiş süresi 01.01.1985 tarihinde sona ermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı Kurum tarafından; ... Esnaf Odası kayıt defterinin 1997 yılında yenilendiği, ancak bu yenileme işlemi sırasında eski defterde kaydı olmayan şahısların da deftere eski tarihler ile kaydedildiği, oda yetkilileri tarafından eski defter ve belgelerin ibraz edilemediği, kaydı yapılan kişilerin de esnaflık yaptıklarına dair delil sunamadıkları ve soruşturma raporu gerekçe gösterilerek davacıya bağlanan aylığın iptal edildiği, soruşturma raporunda; davacının üyelik başlangıç tarihinin 13.04.1981 olarak belirtilmesine rağmen bu kaydın 20.08.1997 tarihinde noterce onaylanan defterde yer aldığı, bu kaydın eski tarihli defterle ile teyit edilemediği, ayrıca davacının kaydının başlangıcına ilişkin yönetim kurulu kararı tespit edilemediğinden kaydın geçersiz olduğunun bildirildiği, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nde davacı, oda yöneticileri ve diğer üyeler hakkında yargılama yapıldığı, Ağır Ceza Mahkemesi'nin talebi üzerine kriminal laboratuvarında inceleme yapıldığı, yapılan inceleme sonucunda; ... Esnaf ve Sanatkarlar Odasının 07.08.1995 ve 20.08.1997 tarihlerinde noterce tasdik edilen dört adet üye kayıt defterinin incelendiğinin, ancak bu defterler üzerinde tahrifat yapıldığına dair yeterli delil elde edilemediğinin bildirildiği, Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarihli kararı ile dosyanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, ayrıca sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurları oluşmadığından beraatlerine karar verildiği, ancak kararın kesinleşip kesinleşmediğinin belli olmadığı anlaşılmaktadır.

Gerçekten de kurum müfettişlerince tutulan tutanaktan da anlaşılacağı üzere; ... Esnaf Odası üye kayıtlarının 1997 yılında yeni deftere aktarıldığı, eski üye kayıt defterinin akıbetinin bilinmediği, yok edildiği, yeni kayıt defterlerinin gelişigüzel tutularak haksız olarak bir takım kişilere hizmet süresi kazandırmanın amaç edinildiği, defterde üyelikle ilgili bilgiler ve imzaların olmadığı, eski defterlerin ibraz edilmemesi nedeni ile bu defterlerin güvenilirliği konusunda tereddütlerin oluştuğu, 1997 yılında yeni defterdeki kayıtlara göre vergi ve esnaf sicil kaydı bulunmayan kişilerin Bağ-Kur’a kayıt ve tescilinin yapıldığı, bu kişilerin genellikle zahirecilik ve seyyar satıcılık gibi mesleklerle kaydedildikleri ve oda kaydının oluşturulmasından hemen sonra 1998-2000 tarihleri arasında aylık talebinde bulunmalarının bir takım kişilere sigortalılık hakkı yaratmaya yönelik belge oluşturulmaya çalışıldığının müfettiş tutanağı ve bu hususta açılmış kamu davası ile ortada olduğu açıktır.

Giderek ... ve ilçelerinde aynı anda eski defterlerin yok edilip, sonradan yeni defter oluşturulması suretiyle vergi ve sicil kaydının bulunmadığı sürelerde gerçek çalışma olgusu ortaya konmaksızın geçmişe yönelik kayıtlar oluşturulması birtakım kimselere sigortalılık süresi kazandırma yönündeki gerçeği ortaya koymaktadır.

Gerçek ve fiili bir çalışmaya dayandığı kanıtlanamayan oda kaydının, vergi ve esnaf sicil kaydı da olmadığından tek başına sigortalılık hakkı kazandıracağı düşünülemez. Bu durumda davacının yıllarca sürdürdüğünü iddia ettiği bağımsız çalışmasına ilişkin maddi delil ve belgelerinin bulunması gerekir. Salt, soyut tanık sözleri ile de sonuca gidilemez.

Yapılacak iş, davacıya ait söz konusu oda kaydında sözü edilen mesleği icra ettiğine dair maddi delillerini ibraz etmek için süre vererek, bu mesleği sonrasında da devam ettirip ettirmediğine ilişkin tüm delilleri sunması sağlanarak gerekirse zabıta, maliye, muhtarlık marifetiyle davacının gerçekten kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının olup olmadığı araştırılıp, davacının sigortalılık elde edebilmesi için sonradan oluşturulması kuvvetle muhtemel olan oda kaydının gerçekliğinin hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya koyulduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11/02/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6776, Karar No: 2017/3153, Tarih: 11.05.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/6776 E.  ,  2017/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık bu eylemi, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma sonucunda Dörtyol 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 05/07/2012 tarihli, 2012/29-817 sayılı kararı ile hükmolunan 10 ay hapis cezası ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2126, Karar No: 2012/4016, Tarih: 16.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2126 E.  ,  2012/4016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.11.2009 tarih ve 2008/468-2009/451 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından satılan yumurtaların işletenin dava dışı bulunduğu bir kamyona yüklenip taşınması esnasında davalıların işleteni ve sürücüsü bulundukları aracın yumurta yüklü diğer araca arkadan çarpmasıyla trafik kazası meydana geldiğini ve kazanın etkisiyle yumurtaların hasarlandığını, kazada davalı sürücüsün tam kusurlu olduğunu ve davalıların zararı tazmin etmesinin gerektiğini ileri sürerek, ıslah dilekçesiyle birlikte 23.985,00 TL tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu yumurtaların taşınması için yüklendiği araçta gerektiği şekilde muhafaza edilmediği, kaza anından önce dahi ekonomik değerini kaybetmiş olan yumurtaların satışı mümkün bulunmadığından davalılarca tazmini gereken bir hasar oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, davacı tarafından satılan yumurtaların yüklendiği kamyona davalıların işleteni ve sürücüsü bulundukları aracın arkadan çarpmasıyla trafik kazası meydana geldiği sabit olup, mahkemece, zaten yumurtaların gerekli şekilde muhafaza edilmediğinden kaza anı öncesi itibariyle dahi ekonomik değer taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa; davacı tarafından dava dışı müşterisi adına tanzim olunan 26.08.2008 tarihli faturaya ilişkin olarak alıcısına teslim edilmek üzere kamyona yüklenen yumurtaların alıcısı açısından fatura bedeli olan 23.985,00 TL tutarında bir ekonomik değer taşıdığında kuşku bulunmayıp, davaya konu trafik kazası meydana gelmemiş olsaydı bu satış işleminden davacının kazanç sağlayacağı da açıktır.

Bu itibarla mahkemece, trafik kazası sonucu hasarlanan emtia değerinin belirlenerek haksız eylem faili davalılardan tahsiline karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9849, Karar No: 2016/6641, Tarih: 26.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9849 E.  ,  2016/6641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... ili ... İlçesi ... Mahallesi 598 ada 20 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956- 04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Somut emsal olarak incelenen ... 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 16.05.2003 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Somut emsal olarak incelenen ... 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 ve 2013 yılı emlak vergisine esas m² değerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 16.05.2003 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

7-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının, kamulaştırılmış ise kararın ve belgelerin davacıya tebliğ edilip edilmediği ve buna ilişkin noter belgelerinin, kamulaştırma kararı ile kıymet takdir komisyonu raporunda takdir edilen bedelin bankaya yatırıldığına ilişkin belge ve kayıtlar ile buna ilişkin tüm kamulaştırma evraklarının ilgili idareden,

7-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının, kamulaştırılmış ise kararın ve belgelerin davacıya tebliğ edilip edilmediği ve buna ilişkin noter belgelerinin, kamulaştırma kararı ile kıymet takdir komisyonu raporunda takdir edilen bedelin bankaya yatırıldığına ilişkin belge ve kayıtlar ile buna ilişkin tüm kamulaştırma evraklarının ilgili idareden,

8-Dava konusu taşınmazın hangi belediyenin sorumluluk alanında olduğunun ana arter niteliğinde yolda kalıp kalmadığının davalı idareden,

9-Davacı ... ile tapu maliki arasındaki bağlantıyı gösteren evrakın taraflardan temini ile dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2494, Karar No: 2008/6751, Tarih: 03.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2494 E.  ,  2008/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/08/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK. 82/12. maddesine göre borçlunun haline münasip evi (ancak evin kıymeti fazla ise bedelinden haline münasip bir yer olunabilecek miktarı borçluya bırakılmak üzere haczedilerek satır.) Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin “haciz anındaki” sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla “yükümlü” olduğu kişileri kapsar.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha “görkemli” bir meskende ikamet etmesini gerektirir.

Somut olayda meskeniyet itirazında bulunulan konutun İzmir Alsancak Kordon’da deniz, körfez manzaralı 160 m2, 540.000 YTL değerinde kaloriferli, asansörlü lüks sayılabilecek özelliklere sahip olduğu anlaşılmaktadır. Borçluya babasından miras yolu ile intikal eden bu konuttaki payı 3/20 olup konutta annesi ile birlikte oturmaktadır. Bilirkişi raporunda borçlu hissesinin değerinin 81.000 YTL olduğu belirtilmektedir. Yine raporda borçlunun inşaat mühendisi olduğundan bahsedilerek sosyal yaşamı ile münasip olan sadece aynı muhitte bir meskeni edinebileceği miktar belirtilmekle yetinilmiştir.

Açıklanan durum itibariyle rapor ve mahkemenin değerlendirmesi yukarıda açıkladığımız kıstaslara uygun bulunmamaktadır. Alacaklının kıymete ve rapordaki değerlendirmelere itirazı da dikkate alınmamıştır.

İcra mahkemesince konutun gerçek kıymetinin değerlendirilmesi yapılarak borçlunun farklı muhitlerde mesken alabileceği miktarlar da belirlenerek ve yukarıda yazılı kıstaslar da değerlendirmek suretiyle sonucuna bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19558, Karar No: 2014/5072, Tarih: 20.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19558 E.  ,  2014/5072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ... vekili Avukat ...'ya, davacı tarafın temyiz temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmakla, adı geçen davalı vekiline, davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip cevap süresinin beklenmesinden,

2-Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren üzerindeki şerh ve takyidatları da gösterir biçimde takyidatlı tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

3- Davalı ...'ın adının Ayşe olarak tashihine ilişkin Hekimhan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/144 esas ve karar sayılı kararın kesinleşme şerhli onaylı suretinin, mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulmasından,

4-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, kavun ve nohutun 2011 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başı asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilip alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

5-Davacı kurum vekiline, davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Davacı kuruma, davalı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24829, Karar No: 2012/22446, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24829 E.  ,  2012/22446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 09.02.2012 tarihli ve 2012/1 sayılı kararı, 18.02.2012 tarihli ve 28208 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun anılan kararına göre 3417, 4853 ve 5568 sayılı Kanunlar uyarınca işçi tarafından tasarrufu teşvik ve nema alacağı ile ilgili işveren aleyhine açılan davalara ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin görev alanı içerisine girmektedir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.