muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11425, Karar No: 2006/12578, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11425 E.  ,  2006/12578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Han Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15221, Karar No: 2012/35161, Tarih: 21.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15221 E.  ,  2012/35161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın olay günü yanında bulunan av köpeğiyle yolda yürürken kendilerine saldıran bir sokak köpeğini önce taş atarak uzaklaştırmaya çalıştığı, başarılı olamayınca yanında bulunan ruhsatsız av tüfeğiyle sokak köpeğine ateş ederek öldürdüğü şeklindeki savunması, dosyada mevcut ihbar tutanağının savunmayı doğrulaması ve olay yerinde ölmüş bir sokak köpeği bulunduğunun belirlenmesi karşısında, sanığın eyleminde atılı genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçunu işleme kastının bulunmadığı anlaşılmakla, beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16133, Karar No: 2017/8256, Tarih: 27.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/16133 E.  ,  2017/8256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 17.07.2013 tarihinde davacının sevk ve idaresindeki kendisine ait ... plakalı araçla seyir halinde iken arkasından gelen ... yönetimindeki ... plakalı araca onun da arkasından gelen sürücü ... yönetimindeki ... plakalı aracın çarpması sonucu davacının aracına da zarar veren zincirleme trafik kazasının meydana geldiğini, kazanın davalı ...'nun tam kusurlu eylemi sonucunda meydana geldiğini, davalı ...'nun kullandığı araç diğer davalı ... Ltd. Şti. adına kayıtlı olduğundan doğan zarardan davalı şirketin de sorumlu olduğunu, davacının kusurunun bulunmadığını, davacının aracında hasar meydana geldiğini ve buna bağlı olarak araçta değer kaybının oluştuğunu, aracın bir süre serviste kaldığını beyan ederek, alacaklarının belirsiz olması nedeniyle varsa davalılar adına kayıtlı araçların trafik kayıtlarına ihtiyati tedbir konulması ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 26.10.2015 ıslah dilekçesi ile talebini 3.500,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kaza tarihi itibariyle hasarsız emsalinin piyasa alım satım değerinin 58.500,00 TL ve aracın onarımının yapılmasından sonra kaza tarihi itibariyle piyasa alım satım değerinin 55.000,00 TL olduğu

belirtilerek, davanın kabulü ile 3.500,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 17/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...'nun yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 180,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 27.9.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/841, Karar No: 2012/7080, Tarih: 09.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/841 E.  ,  2012/7080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : (Hırsızlık) İzinsiz nehirden kum çıkarmak

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'in nehir yatağından izinsiz kum almak eylemi 3621 sayılı Kıyı Kanunun 15/2 maddesi uyarınca idari para cezasını gerektirdiği , adı geçen sanığın kabahat eylemi nedeniyle mahkemece verilen hükmün 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 3 ve 29. maddelerine göre temyizi olanaklı bulunmadığı ancak itiraz yolu açık bulunduğu anlaşılmakla, itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21494, Karar No: 2012/18439, Tarih: 02.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21494 E.  ,  2012/18439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek, sahte fatura düzenlemek, sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Düşme

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'a yüklenen “defter ve belgeleri gizlemek ve 2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan mülga 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 24.03.2006 tarihinden, sanık ...'a yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun ise sanık lehine olan aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.01.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10877, Karar No: 2014/14085, Tarih: 09.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/10877 E.  ,  2014/14085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/141-2013/635

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.05.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı Ş.. S.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 09.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine davalı gelmedi. Karşı taraftan davacı vekili Av. H.. C.. geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı, davalı arsa maliki Şaban ile davalı yükleniciler A.. Ş.. ve M.T.. A.. arasındaki Alanya 2. Noterliği’nin 04.06.1997 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak yüklenicilere bırakılan .. ada .. parsel sayılı taşınmazda bina yapımı için Alanya 4.Noterliğinde 06.04.2001 tarihli inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşmeye dayanarak çekilen kura ile (A) blok 3 numaralı bağımsız bölümün tarafına isabet ettiğini, yüklenicinin edimini yerine getirip, iskan ruhsatını da aldığını, bağımsız bölümün tapu kaydının devredilmediğini ileri sürerek, taşınmazın adına tescilini istemiştir.

Davalı Şaban, yüklenicilerin sözleşmeden doğan edimlerini tam olarak yerine getirildiğinde tapunun devredileceğini; davalı Ahmet, davacının 06.04.2001 günlü sözleşme edimlerini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlar; davalı M.T..A..yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile eksik ve ayıplı işler bedelinin Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/517 Esas sayılı davasında depo edilmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Ş.. S.. vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, dava dışı arsa malikleri ve davalı arsa maliki Şaban ile davalı yükleniciler A.. ve M.T..arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince ..parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen (A) blok 3 numaralı bağımsız bölümü satış vaadi sözleşmesiyle temlik aldığını belirterek tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Bilirkişi kurulunun 10.05.2012 günlü raporu ile eksik ve ayıplı işlerin bedeli hesaplanmış, arsa maliklerinin payı 24.900 TL olarak belirlenmiştir. Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/517 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan davanın konusunu oluşturan .. ada ..parsel sayılı taşınmazda yapılan yapıdaki eksik ve ayıplı işlerin bedeli 49.800 TL olarak tespit edilmiş, bu bedelin tamamı arsa maliklerine ödenmek üzere depo ettirilmiştir. Ancak, hüküm fıkrasında bu bedelin 24.900 TL kısmının arsa maliklerine ödenmesi karar altına alınmıştır.

Bu karar ile yüklenicilerin arsa maliklerine karşı edimlerini tam yerine getirdiği söylenemez. Bundan ayrı, anılan karar da henüz kesinleşmediğinden eksik ve ayıplı işler bedelinin arsa maliklerine ödendiğinden de söz edilmez. Bu nedenle, yükleniciden temlik alan davacının temlik sözleşmesi uyarınca tapu iptali ve tescil istemi değerlendirilmesi için edimin tam olarak yerine getirilmesi gerekir. Başka bir deyişle, bu aşamada yüklenicinin arsa maliklerine karşı sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirdiği kabul edilemeyeceğinden eksik ve ayıplı işler bedelinin tahsilde tekerrür oluşturmayacak biçimde arsa sahiplerine ödenmek üzere depo edilmesi için davacıya süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, henüz kesinleşmemiş olan karar esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 1.100TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12201, Karar No: 2016/2385, Tarih: 10.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/12201 E.  ,  2016/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlali, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

1- Sanığın olay gecesi eski eşi olan katılanın yaşadığı eve ait zile bastığı kapının katılanın babası tarafından oğlu olduğu düşünülerek açıldığı, sanığın geldiğini görmeleri üzerine gitmesinin istendiği sanığın bir süre apartman boşluğunda bekleyerek dışarı çıktığı ve zile basmaya devam ettiğinin anlaşılması karşısında eylemin konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturacağı düşünülmeden TCK'nın 116/4 ve 123/1. maddeleriyle hüküm kurulması,

2- Kabule göre, sanığın üzerine atılı suçların uzlaşma kapsamında olması ve soruşturma aşamasında sanığın uzlaşma teklifini kabul etmesi karşısında, katılana CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörüldüğü biçimde, yöntemine uygun olarak uzlaşma önerisinde bulunulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17551, Karar No: 2012/811, Tarih: 17.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/17551 E.  ,  2012/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.373 TL tazminatın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın zaman aşımı nedeni ile reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, kurum çalışanı olan davalıya haksız ve fazladan döner sermaye katkı payı ödendiğini beyan ederek fazla ödenen 2373 TL. tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Davalı savunmasında zamanaşımı itirazında bulunmuştur.Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.Dava, sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak isteğine ilişkindir.Sebepsiz zenginleşmede; davacının geri alma hakkının, buna karşın davalının geri verme borcunun doğması, bunların malvarlıklarının birbirinin zararına ve yararına olmak üzere karşılıklı yoksullaşma ve zenginleşmelerine bağlıdır ve bunun doğal sonucu olarak da, kural olarak, bu geri alma hak ve borcunun doğum anı, sebepsiz zenginleşme ve yoksullaşma olgularının gerçekleştikleri andır. O halde, geri isteme hakkının kapsamı da kural olarak, anılan hak ve borcun doğduğu tarihten önce belirlenemez.Borçlar Kanununun 66.maddesi gereğince "Haksız surette mal iktisabından dolayı ikame olunacak dava, mutazarrır olan tarafın verdiğini istirdada hakkı olduğuna ıttıla tarihinden itibaren bir sene ve herhalde bu hakkın doğduğu tarihten itibaren on senenin müruriyle sakıt olur." Bu kanun hükmü gereğince zamanaşımının başlangıcı sebepsiz verme ya da sebepsiz zenginleşmeyi ödeme tarihi değil, zarar görenin verdiğini geri almaya hakkı olduğuna ıttıla tarihi olup, resmi kurumlarda ise bu zamanaşımının başlangıcı dava açmak üzere emir vermeye yetkili makamın öğrenme tarihi olarak kabul edilmiştir.Somut olayda, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı kurum muhasebe denetim elemanın 21.7.2009 tarihli raporu ile davalıya fazla ödeme yapıldığı tespit edilmiş, 24.7.2009 tarihli yazı ile de, bu durumun davalıya tebliğ edildiği görülmüştür. Mahkeme tarafından yanılgılı değerlendirme ile, 24.7.2009 tarihi, davacının zarar ve faili öğrenme tarihi olarak kabul edilerek zamanaşımı bu tarihten itibaren başlatılmıştır.Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek öncelikle, davacı idarede dava açma konusunda emir vermeye yetkili makam tespit edilerek, bu makamın zarar ve faili öğrenme tarihi belirlenip, bu öğrenme tarihinden itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı araştırılarak, eğer dolmuş ise, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesi, gerekmektedir. Zamanaşımı itirazının reddi halinde ise hukukçu ve muhasebeci bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak davalıya haksız ve fazladan döner sermaye katkı payı ödenip ödenmediği tam olarak tesbit edilip sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.