muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8903, Karar No: 2017/1723, Tarih: 08.06.2017

2- Diğer davalılar ..., ..., ... ve ... ... vekillerinin temyiz itirazlarına gelince;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ..., ..., ... ve ... ... vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b) Dava, taraflar arasındaki sözleşmelere dayalı imalat bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı ... ... ile diğer davalı kooperatif ve davalı arsa sahipleri arasında 1994 yılında ayrı ayrı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri imzalanmıştır. Bu sözleşmelerde davacı ile davalı kooperatif müteahhit sıfatıyla, arsa sahiplerine karşı inşaatı birlikte yapmayı üstlenmişlerdir. Daha sonra, davacı ile davalı kooperatif arasında imzalanan 26.04.1994 tarihli adi yazılı sözleşme ve yine aynı içerikteki 07.06.1996 tarihli noter sözleşmesi ile inşaatın yapım işi kooperatif tarafından tümüyle davacıya bırakılmıştır. Bir bakıma davalı kooperatif arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde kendi uhdesine düşen işi alt yüklenici sıfatıyla bu kez davacıya devretmiştir. Bu sözleşmelerde ayrıca arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri uyarınca kendilerine düşecek bağımsız bölümler ile ilgili bir paylaşım yapılmış ve ödemelerin nasıl yapılacağı belirlenmiştir. 24.09.1998 ve 07.11.2000 tarihli ek sözleşmeler ile de paylaşım şekli, ödemeler ve borç ilişkisinin tasfiyesi konusunda bir takım değişikler ve yeni düzenlemeler yapılmıştır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, yüklenicilerin, sözleşmeden kaynaklanan sorumluluklarını kısmen veya tamamen bir başkasına devir ve temlik edemeyecekleri düzenlenmiş ise de, arsa sahipleri 29.05.1996 ve 30.05.1996 tarihli muvafakatnameleriyle; yüklenicilerin kendi aralarında paylaşım oranlarını belirlemelerine, harcamaları hisselerine göre taksim etmelerine, kooperatifin kendi yapmakla yükümlü olduğu inşaat işini diğer yükleniciye ...'ye ihale etmesine, ihale şekil ve usulünü tespit etmelerine, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinden kaynaklanan hakları saklı kalmak kaydıyla onay vermişlerdir.

Bu sözleşlemeler ve muvafakatnameler uyarınca, davacı yüklenicinin işi uzunca bir süre yürüttüğü ve inşaatı belirli bir aşamaya getirdiği, buna mukabil, kooperatif tarafından yapılan imalat oranına göre davacıya çeşitli tarihlerde ödemeler yapıldığı ve bu kapsamda ayrıca beş adet bağımsız bölümün de devredildiği uyuşmazlık dışıdır.

Davacı ile davalı kooperatif arasındaki 26.04.1994 tarihli adi yazılı inşaat sözleşmesi ile aynı içerikteki 07.06.1996 tarihli noter sözleşmesi, 15.07.2002 tarihinde feshedilmiş olup,

davacı, işbu davada fesih nedeniyle, yaptığı imalatın bedelini davalı kooperatiften ve diğer davalı arsa sahiplerinden talep etmektedir.

Davacı ile davalı kooperatif arasındaki 26.04.1994 tarihli adi yazılı inşaat sözleşmesi ile aynı içerikteki 07.06.1996 tarihli noter sözleşmesi, 15.07.2002 tarihinde feshedilmiş olup,

davacı, işbu davada fesih nedeniyle, yaptığı imalatın bedelini davalı kooperatiften ve diğer davalı arsa sahiplerinden talep etmektedir.

15. Hukuk Dairesi'nin 09.03.2011 tarihli bozma ilamında, davacı alacağının, kooperatif ile yapılan 07.11.2000 tarihli ek tasfiye sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmesi gerektiği açıklanmış, mahkemece, anılan tasfiye sözleşmesinin, imalat bedelinin ve kooperatifçe yapılan ödemelerin dövize endekslenmesi gerektiğine ilişkin hükümleri uyarınca davacı alacağını belirleyen bilirkişi ek raporu doğrultusunda, alacağın 1.137.452,00 USD olduğu sonucuna varılarak, taleple bağlı kalınıp 500.000,00 TL'nin davalı kooperatiften ve bir kısım arsa sahiplerinden tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece, dava konusu imalat bedeli alacağının davalı kooperatiften tahsiline hükmedilmesi doğru olmuş ise de, arsa sahiplerinin söz konusu alacaktan sorumlu tutulmaları hatalı olmuştur. Az yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, davacı ile kooperatif arasında imzalanan inşaat işinin tümüyle davacıya bırakılmasına ilişkin sözleşmelerde arsa sahipleri taraf değildir. Yüklenicilerin işin nasıl ifa edileceğine ilişkin olarak kendi aralarında yaptıkları bu sözleşmeler iç ilişkide kendilerini bağlamakta olup, bu sözleşmelerin tarafı olmayan arsa sahipleri yönünden herhangi bir bağlayacılıkları yoktur. Arsa sahipleri ancak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri uyarınca sorumlu tutulabilirler. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, davacı ile kooperatifin yüklenici sıfatıyla arsa sahiplerine karşı müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları belirlenmiş olup, arsa sahipleri, yüklenicilerin kendi aralarında yaptıkları bu sözleşmelere muvafakat vermiş iseler de; bu muvafakatnamelerde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan haklarını saklı tuttuklarını belirtmişlerdir. Dosya kapsamından arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin halen yürürlükte oldukları anlaşılmış olup, feshedildiklerine dair herhangi bir iddia da bulunmamaktadır. Bu kapsamda, davacı yüklenici arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri feshedilmediği sürece, işin ifa ile sonuçlanması halinde, arsa sahiplerinden tapu ferağı isteme hakkına sahip olduğu gibi imalat bedeli alacağını da ancak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshedilmiş olması halinde talep edebilir. Mahkemece, açıklanan bu hususlar gözetilmeksizin, dava konusu alacaktan bir kısım arsa sahiplerinin de sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bu nedenle temyiz eden davalı arsa sahipleri yararına bozulması gerekmiştir.

Diğer taraftan, davalı arsa sahiplerinden ... ...'in, eşi ... ...'den intikal eden mirası ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 28.01.2009 tarihli kararıyla kayıtsız şartsız reddettiği anlaşılmakla, davada taraf sıfatı kalmayan adı geçen davalı yönünden, davanın pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ..., ... ve ... ... vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar ..., ..., ... ve ... ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan ..., ... ve ... ... yararına takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak adı geçen davalılara ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6018, Karar No: 2016/17817, Tarih: 19.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6018 E.  ,  2016/17817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2333, Karar No: 2022/13784, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2333 E.  ,  2022/13784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin sahte fatura düzenlemek-kullanmak eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin, sanıklar ... ve ... hakkında 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin sahte fatura düzenlemek-kullanmak eylemleri nedeniyle kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde:

1) Sanıklar hakkında 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; sanık ...’in sorgusunda, sanık ... ile şirkete ortak olduğunu, kayıtlarda şirket müdürü olarak göründüğünü, ancak şirket işleri ile sanık ...’nin ilgilendiğini, şirket adına fatura düzenlemediğini beyan etmesi, sanıkların, hakkında vergi incelemesi yapılan ... Grup Otel ... Ltd. Şti.nin kurucu ortakları oldukları, şirket adına 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin KDV beyannamelerinin matrahsız, Bs-Ba bildirim formlarının boş olarak verildiği, şirket hakkında yapılan inceleme sonucunda düzenlenen vergi tekniği raporunda anılan yıllarda fatura düzenlendiğine ilişkin somut bir tespitin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olduğu, cezanın şahsiliği ilkesine bağlı olarak sorumluluğun, suçun şeklî sorumlusuna değil, ayrıntısını bilen ve oluşumunda rolü olan kişiye ait olduğu dikkate alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) ... Grup Otel ... Ltd. Şti.nin bağlı bulunduğu vergi dairesinden anılan yıllarda fatura düzenlendiğine ilişkin tespit bulunup bulunmadığı sorularak, tespit var ise her takvim yılı için ayrı ayrı olmak üzere, hangi tarihte, kaç adet ve ne tutarda fatura düzenlendiği ile bu faturaları kullanan mükellefleri gösterir listenin istenmesi,

b) Suça konu faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükellefler ve ... Grup Otel ... Ltd. Şti.nin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle getirtilip, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi halinde ise;

ba) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

ba) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

bc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılıp sanıkların hukuki durumları belirlenerek sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulması gerektiği, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, eksik araştırma ve incelemeyle, sahte fatura düzenlemek-kullanmak eylemlerine ilişkin mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması, yasaya aykırı,

2) Sanıklara yüklenen suçların sübutu hâlinde, hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiğine dair Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla, diğer yönlerden oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 29/06/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 29/06/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2007, 2008, 2009, 2010, 2011 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. (TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2007, 2008, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan) kamu davalarının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 29.06.2022
Yargıtay — Esas No: 2013/13057, Karar No: 2014/13166, Tarih: 23.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/13057 E.  ,  2014/13166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hakaret suçu yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre Silvan Belediyesinde yapılmakta olan bir toplantıda yetkili kurumlardan alınan izin doğrultusunda görüntü almak için görevlendirilen polis memurlarının belediye binasından çıkmalarının talep edilmesi üzerine durumun İlçe Emniyet Müdürü olan katılana haber verildiği, Belediye başkanı olan sanığın bu konuda görüşmek için binaya gelen katılana karşı sarfettiği “burası belediye binası, bende belediye başkanıyım, sizi buraya sokmuyorum, benim binamdan defol çık, bölücülük yapmayın, ortamı germeyin, ben daha fazla gererim" şeklindeki sözlerin mahiyeti, olayın meydan geldiği yer ve koşullar da dikkate alındığında bir bütün halinde hakaret suçunu oluşturduğu, direnme suçunda aranan cebir ve tehdidin unsurlarını yasal anlamda içermediği gözetilmeden görevi yaptırmamak için direnme suçundan da yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Sanığın "...olay tarihinde belediye binası içerisine kamera çekimine izin vermek istemediği, bunu güzel bir dille anlattığı, kendisine ikram da bulunmak istediği ancak katılanın kendisine belediye binası senin babanın malı diyerek hiç de nazik olmayan bir üslupla karşılık verdiği, bunun üzerine kendisinden belediye binasını terketmesini istediği..." şeklindeki savunması üzerinde durularak olayın başlangıcı ve gelişimi irdelenip hakkında TCK’nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

Hakaret suçundan kurulan hükümde TCK'nın 125/3-a maddesinde hakaret suçu için hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü halde, aynı Kanunun 50/2. maddesinde belirtilen "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez." hükmüne aykırı şekilde hapis cezası takdir ve tercih edilmiş olmasına rağmen bu cezanın daha sonra adli para cezasına çevrilmesi,

Hakaret suçundan kurulan hükümde TCK'nın 125/3-a maddesinde hakaret suçu için hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü halde, aynı Kanunun 50/2. maddesinde belirtilen "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez." hükmüne aykırı şekilde hapis cezası takdir ve tercih edilmiş olmasına rağmen bu cezanın daha sonra adli para cezasına çevrilmesi,

Suç tarihi itibariyle işlediği kasıtlı bir suçtan sabıkası bulunmayan, hakkında takdiri indirim uygulanan sanığın duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali bulunmadığı da nazara alınarak; kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "...sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunuyor olması, sabıkalı kişiliği göz önünde bulundurulduğunda ileride bir daha suç işlemeyeceği yolunda vicdani kanaatin oluşmamış olması ..." şeklindeki yasal ve yeterli olmayan, dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle anılan hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.