muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11457, Karar No: 2014/8932, Tarih: 30.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11457 E.  ,  2014/8932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraat, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraat, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılan ... vekilinin 19.07.2011 havale tarihli temyiz dilekçesinde açıkça sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiğini bildirmesi ve dolayısıyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında, incelemenin sanık hakkında verilen beraat hükmü ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın, nüfus kayıt örneğine göre 15 yıl 2 ay 18 günlük mağduru, para vermek bahanesiyle kolundan tutarak kulübeye götürmeye çalıştığı sırada gerçekleşen vücut teması, şehevi arzuların tatmini amacına yönelik olmayıp kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru mahiyetinde görüldüğünden tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3568, Karar No: 2013/5773, Tarih: 01.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3568 E.  ,  2013/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda:... Büyükşehir Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, ... yönünden kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davacılardan .....'ın paylarını gösterir tapu kayıtlarının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden istenildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

N.S.
Yargıtay — Esas No: 2016/4381, Karar No: 2017/7312, Tarih: 31.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4381 E.  ,  2017/7312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı,.... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.12.2009 tarih ve 2009/8643 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan Gelir İdaresi Başkanlığı'nın 20.11.2009 tarihli mütalaasına uygun olarak sanıklar hakkında, "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanıklar hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-....Telekom Elektronik İthalat İhracat Limited şirketinin ortakları olan sanıkların, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıklar müdafinin 24.04.2014 tarihli, tebliğnameye karşı beyanlarını içerir dilekçede, sanık ...’in %95, diğer sanık ...’un %5 hisseye sahip olduğunu, tüzel kişilik adına işlemlerin kimin tarafından yapıldığı araştırılıp, o kişinin sorumlu tutulması gerektiğini beyan etmesi nedeniyle sanıklar arasında menfaat çatışmasının mevcut olduğu anlaşılmakla, sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılarak savunma haklarının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3426, Karar No: 2015/17913, Tarih: 07.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/3426 E.  ,  2015/17913 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

aralarındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili davasına dair İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.03.2013 günlü ve 2011/423-2013/124 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 18.11.2013 günlü ve 2013/10536-2013/15794 sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, fiili el atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Somut emsal olarak incelenen 132 ada 23 parselin bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m2 değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 05.08.2011 olan değerlendirme, emsal alınarak incelenen taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 26.06.2006 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmazın ve somut emsalin ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı. A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2010/12958, Karar No: 2011/4176, Tarih: 14.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/12958 E.  ,  2011/4176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. ve Mat. A.Ş ve diğeri aleyhine 27/05/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 11/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, maddi tazminat istemi feragat nedeniyle reddedilmiş; manevi tazminat isteminin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Yayın konusu olayın gelişim biçimi, yazının içeriği ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 6.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…6.000,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…3.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendin üçüncü paragrafında yer alan “…207,90…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…29,70…” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1001, Karar No: 2022/3212, Tarih: 20.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1001 E.  ,  2022/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.12.2020 tarih ve 2020/4 E. - 2020/47 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada müvekkilinin Polonya’da mukim bir firma olduğunu, 2006’dan beri tescilli markasının Polonya'da korunduğunu, Türkiye'de bu marka ile fason üretim yaptırdıklarını, müvekkili şirketin ortağı medika şirketinin, fason üretimi Türkiye'de 2006-2013 tarihleri arasında Ağaoğlu Sağlık Ürünleri Teks. San. Tic. Ltd'ye yaptırdığını, Polonya büyük elçiliğinin ‘Fastplast’ markasının hak sahipliğine ilişkin yazı düzenlediğini, davalı şirketin kötüniyetli olarak 2009 yılında aynı markayı adına tescil ettirdiğini, müvekkilinin başka bir firmaya üretim yaptırdığında davalı tarafından toplatma kararı alınınca davalının adına markanın tescilli olduğunun anlaşıldığını, davalı şirketin bu markaya ilişkin tescilin kötüniyetle yapıldığını iddia ederek 2009/01012 numaralı "Seyitler Fastplast" markasının sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl davada davalı birleşen dava da davacı vekili, asıl davada davacının söz konusu markasının sahibi olmadığını, asıl tescil sahibinin Polonya'daki Teva (pliva) firması olduğunu, dolayısıyla davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, birleşen dava yönünden müvekkilinin 1991 yılından beri sağlık sektöründe faaliyet gösterdiğini, flaster, ilk yardım bantları ve romatizma yakısı türündeki ürünleri üretiğini, bu ürünler için 2009 yılında marka tescili yaptığını, Polonya firmasına ihraç ettiğini, ihraç talebi gelmeyince yapılan araştırmada davalı Ağaoğlu şirketince müvekkil firmanın markalarının kullanılarak aynı ürünlerin Polonya’ya ihraç ettiğini, suç duyurusu neticesinde mallara el konulduğunu iddia ederek müvekkil markasına yapılan marka tecavüzünün men'i ve tespitine, kararın ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dava da davalı Ağaoğlu Sağlık Ürünleri şirketi vekili, dava konusu markanın gerçek hak sahibinin Polonya’daki şirket olduğunu, müvekkilinin Polonya’daki firmaya fason üretim yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen dava da davalı Ağaoğlu Sağlık Ürünleri şirketi vekili, dava konusu markanın gerçek hak sahibinin Polonya’daki şirket olduğunu, müvekkilinin Polonya’daki firmaya fason üretim yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davalı ile davacı arasındaki e-posta yazışmalarında davalının ‘Fastplast’ markası üzerinde üstün hakkı bulunmadığını beyan ettiği gibi, anılan markayı sözleşme tarihinden önce bizzat kullandığını da ispatlayamadığı, dava konusu "Seyitler Fastplast+şekil" markasının asli unsurlarından birisini de "Fastplast" ibaresi oluşturduğu, iki tarafın işaretlerin 556 sayılı KHK 8/1-b bendi anlamında benzer oldukları, 2006 yılından itibaren taraflar arasında ticari ilişki mevcut iken davalı ... Şirketi tarafından "Fastplast" asıl unsurlu markanın TPMK nezdinde gerçekleştirilen marka tescilinin kötüniyetli tescil olduğu gerekçesiyle markanın hükümsüzlüğüne ve birleşen dosya kapsamında da davanın reddine karar verilmiş, kararı asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı/birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 42,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davalı/birleşen davada davacıdan alınmasına, 20/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27975, Karar No: 2015/13702, Tarih: 26.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/27975 E.  ,  2015/13702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından, davalı lehine hükmolunan manevi tazminat, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı kadın tarafından ise, tümü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2015(Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2012/13969, Karar No: 2013/3556, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/13969 E.  ,  2013/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında...Köyü 147 ada 1, 166 ada 1 ve 179 ada 28 parsel sayılı sırasıyla 5899,98 m² ve 29118,81 m² ve 13362,59 m² yüzölçümlü taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazların kayıp ve yitik kişilerden kaldığı, zilyetlik koşullarının oluşmadığı iddiasıyla dava açmıştır. ..., tapu kaydı ve zilyetliğe dayanarak davaya müdahil olmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 147 ada 1 ve 166 ada 1 sayılı parsellerin kadastro tesbitlerinin iptaliyle orman niteliği ile Hazine adına, 179 ada 28 sayılı parselin kadastro tesbitinin iptali ile müdahil Nuri Koç adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından 179 ada 28 sayılı parsele yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli 179 ada 28 sayılı parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 01/04/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6950, Karar No: 2016/15320, Tarih: 20.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/6950 E.  ,  2016/15320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 271.026,26 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilincede duruşmalı olarak istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/12/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının sürekli işgöremezlik oranının hem SGK tarafından hem de Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi tarafından %70 olarak tespit edildiği, buna karşılık mevcut Adli Tıp Kurumu raporunda davacının tedavisi esnasında karşı karşıya kaldığı hastane enfeksiyonunun tespit edilen maluliyet oranına etkisi konusunda kapsamlı bir değerlendirme yapılmadığı, tarafların kusur oranlarının tespiti için alınan 17/07/2013 tarihli ilk kusur raporuna karşı davacı tarafın ibraz etmiş olduğu 06/08/2013 havale tarihli dilekçelerinde bahsedilen bu ilk kusur raporuna bir itirazlarının olmadığı şeklindeki beyanı gözden kaçırılarak, davacıya daha az kusur veren ikinci kusur raporunun hükme esas alındığı, yine hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem hesabı yapılırken hataya düşüldüğü anlaşılmaktadır.

3-Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.