muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5447, Karar No: 2010/11016, Tarih: 01.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5447 E.  ,  2010/11016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen tarih ve sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif ortağı olup, kooperatifin amacının ortaklarının konut ihtiyacını karşılamak olduğunu, kooperatifin 28 adet konut için yapı ruhsatı aldığını, 6 konutun yapılmış olduğunu, yapılacak 22 konutun ise ikiz villa şeklinde yapılarak 44 ortağa dağıtılacağının söylendiğini, bu durumun İmar Kanunu’na aykırı olmakla gerçekleşmesinin fiilen mümkün olmadığını, buna rağmen 04.06.2006 tarihli genel kurulda inşaatların yapımının devamına ve ortaklara parasal yükümlülük getirilmesine karar verildiğini, bu kararın batıl nitelikte olduğunu ileri sürerek, anılan kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatif arsasının 146.000.m2 olmasına rağmen 1/5000 planındaki yapı yoğunluğu koşulu nedeniyle ancak 29 adet konut yapılabildiğini, 1 konutun sosyal tesis olarak ayrıldığını, buna göre 22 konut yapılması planlanıp, her bağımsız bölümün ½ intifa hakkının bir kooperatif üyesine verileceğini, dolayısıyla kooperatif arsasına yapılacak 22 konutun tapusunun 44 kooperatif üyesine dağıtılacağını, bir eşitsizlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/425 E. 2007/405 K. sayılı ilamı ile 06.03.2005 tarihli genel kurulun 8-a maddesinde belirtilen “yapılacak işlerin belirlenmesi ve yapılan müzakere sonucunda 21 ikiz villanın hafriyat ve su basman seviyesinde inşaatların yapılması, ikiz örnek villanın tamamının yapılmasına” dair kararın yokluğunun tespiti ile iptaline karar verildiği, kararın 06.06.2008 tarihinde kesinleştiği, bu kararın 04.06.2006 tarihli genel kurulda alınan inşaatların yapımının devamına ve bu konuda ortaklara parasal yükümlülük getirilmesine dair kararın dayanağını oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı kooperatifin 04.06.2006 tarihli genel kurulunda alınan “inşaatların yapımının devamına ve bu konuda ortaklara parasal yükümlülük getirilmesine” dair kararın yokluğunun tespiti ve iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25665, Karar No: 2013/3389, Tarih: 14.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/25665 E.  ,  2013/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2004-2005 ve 2006 yıllarının muhtelif tarihlerinde davalı şirkete mısır ve buğday mahsulü sattığını, ancak bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000 TL nin tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının mısır ve buğday mahsulünü teslim ettiğini ancak bedelini peşin aldığını, ürün bedelinin peşin ödenmesi nedeniyle de müstahsil makbuzları düzenlediklerini, davacının bu müstahsil makbuzları ile destekleme primi aldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı tarafından düzenlenen müstahsil makbuzlarının ödeme belgesi olduğu, davalının bu surette ürün bedelini ödediğini ispatladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş;Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından ve davalının savunmasından dava konusu edilen ve karşılığında müstahsil makbuzu düzenlendiği iddia olunan ürünlerin davalı tarafça teslim alındığı anlaşılmakta olup, esasen bu husus mahkemenin ve tarafların kabulündedir.

Çözülmesi gereken ihtilaf, davalının ürün bedellerini ödeyip ödemediği hususudur. Hemen belirtmek gerekir ki, davacının müstahsil makbuzlarına dayalı olarak destekleme primi almış olması ürünlerin bedelinin davalı tarafından ödendiğini gösterir nitelikte değildir.Kaldı ki dosyada davacının destekleme primi aldığına ilişkin delil yoktur. Ürün bedelinin davalıca ödendiğinin ayrıca yazılı delille ispatlanması gerekir. Davalı taraf ürün bedellerini ödediğini ispat için müstahsil makbuzlarına dayanmış ise de, davacı müstahsil makbuzları altındaki imzanın kendisine ait olmadığı iddiasıyla Cumhuriyet Savcılığına müracaat etmiş olup, savcılık tarafından davalı şirket yetkilisi hakkında evrakta sahtecilik suçundan dava açılmıştır. Öte yandan davacı, müstahsil makbuzları altındaki imzanın kendisine ait olmadığını eldeki davanın temyiz dilekçesinde de bildirmiş bulunmaktadır. Ceza mahkemesinde bu hususta verilecek karar eldeki davayı da doğrudan etkileyecek nitelikte olup, bu itibarla mahkemece ceza mahkemesindeki davanın sonucunun belirlenmesi gerekir.Hal böyle olunca mahkemece, ceza mahkemesinin dava sonucunun beklenmesi gerekirken,değinilen bu yönü göz ardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6151, Karar No: 2019/10515, Tarih: 12.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6151 E.  ,  2019/10515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen ve soruşturma aşamasında Baro tarafından görevlendirilen müdafii Av...’e tebliğ edilen kararın, adı geçen müdafii tarafından temyiz edildiği ancak Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 7. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi gereğince soruşturma aşamasında görevlendirilen müdafiinin görevinin iddianamenin kabul kararı verilmesi ile birlikte sona ermesi nedeniyle Av...’in temyiz yetkisinin bulunmadığı; suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında müdafii huzurunda savunma yaptığı ve kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocuk için Baro tarafından Av. ...'nın atandığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında müdafii olarak görev yapan Av. ...'ya usulüne uygun şekilde gerekçeli karar tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 12/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8476, Karar No: 2015/12090, Tarih: 04.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/8476 E.  ,  2015/12090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/308048

MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

NUMARASI : 2010/589 Esas, 2011/268 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamede yer alan; ''Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Döner Sermaye Saymanlığı müdürü olarak görev yapan sanığın bazı firmalardan sağladığı menfaat karşılığında ödemelere ilişkin düzenlemelere aykırı hareket ederek ödemelerde bu firmalara öncelik tanıdığı" şeklindeki isnadın sübutu halinde rüşvet almak suçunu oluşturabileceği ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca eylemi nitelendirme ve kanıtları değerlendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerektiği ayrıca sanığın suç tarihindeki görevinin ilgili kuruluştan sorulması ile üniversite personeli olması halinde Yükseköğretim Kanununun 53/c-1-e maddesi uyarınca Yükseköğretim üst kuruluşları başkan ve üyeleri ile yükseköğretim kurumları yöneticilerinin, kadrolu ve sözleşmeli öğretim elemanlarının ve bu kuruluş ve kurumların 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi memurlarının görevleri dolayısıyla ya da görevlerini yaptıkları sırada işledikleri ileri sürülen suçlar hakkında iddianame yerine geçmek üzere son soruşturmanın açılmasına dair karar alınması gerektiği nazara alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/407, Karar No: 2023/432, Tarih: 06.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/407 E.  ,  2023/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/241 E., 2021/2117 K.

vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ : 23.03.2016

HÜKÜM : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/287 E., 2018/974 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava davacının istinaf talebinin reddine, davalının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın davacının istinaf talebinin reddine, davalının kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalı arasında davalıya ait taşınmazlar üzerinde mimari proje hazırlanması, yetkili merciilerin onayına sunulması konusunda sözlü anlaşma sağlandığını, proje ve takip işlemlerinin yapılması için müvekkili şirket yetkililerine davalı tarafından vekaletname verildiğini, müvekkilinin projeyi hazırlayarak yetkili makamların onayına sunduğunu, ancak davalının ihtarname ile kendisine tebliğ edilen iş bedeline ilişkin fatura karşılığı bir ödemede bulunmadığını, yapılan icra takibine karşı itirazda bulunulduğunu, bu nedenle haksız itirazın iptali ile alacaklarının ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin işletmeye kapatılan otelinin tekrar işletmeye açılması için davacı şirket yetkilileri ile yaptığı görüşmede davacıların otelin tekrar işletmeye açılabilmesi için gereken projenin yapılması, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulundan geçirilerek onaylatılması ve neticesinde otelin tekrar işletmeye açılması konusunda anlaşma sağlandığını ancak aradan geçen uzun sürede davacının edimlerini yerine getirmediğini, davacının haksız menfaat sağlama çabasında olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın mimarlık projeyi hazırlayıp, 4 no.lu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğüne başvuruda bulunduğu, bu haliyle edimini yerine getirdiğinin anlaşıldığı, projenin onaylanmamış olmasının davacının yaptığı hizmete karşılık ücretini almasını engellemeyeceği, bu itibarla davacının iş bedelini talep etmekte haklı olduğu ve alacağın likit olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, Küçükçemece 2 İcra Müdürlüğünün 2015/9725 Esas sayılı dosyasına vaki itirazın 200.000,00 TL üzerinden iptaline, takip tarihinden itibaren %9'u geçmemek üzere avans faizi ile birlikte takibin devamına, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili katılma yoluyla verdiği istinaf dilekçesi ile, alacağın faturaya dayandığını ve likit olduğunu, bu nedenle lehlerine icra inkar tazminatına hükmedilmemesinin kanuna aykırı olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının bu yönden kaldırılması için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesiyle, taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığını, davacının tanıdıklarına, vekaletname verilmiş olmasının tek başına yazılı delil başlangıcı olduğunu, tanık dinletebilecekken dinletmediklerini, davacı tarafın davasını ve alacağını hukuki anlamda ispat edemediğini, taraflar arasındaki anlaşmanın sözlü olmasına rağmen iki tarafa vecibeler yükleyen bir sözleşme olduğunu, öncelikle davacının temerrüde düştüğünü, müvekkilinin ödemesi gereken bir borcu bulunmadığını, taraftar arasında öngörülen münasip sürede hiçbir proje yapılmadığını ve müvekkiline örneğinin teslim edilmediğini, mahkemeye sunulan projenin Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu veya Belediye tarafından herhangi bir onayı olmadığını, hatta CD içinde sunulduğu iddia edilen ve duruşma zabıtlarına geçen örnek projenin bilirkişiler tarafından okunamadığını, CD'nin bozuk çıktığını, hazırlanan bilirkişi raporuna göre bir karar verildiğini, halbuki raporun birçok yönden eksik olduğunu, gelişigüzel örnek bir proje ele alınarak maliyet hesabı yapıldığını, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde; özellikle maliyetin bir inşaat projesine göre hazırlandığını, oysaki taraflar arasındaki anlaşmanın, kısmi bir tadilat projesi ile ilgili olduğunu beyan ettiklerini, ancak mahkemenin bu hususu dikkate almadığını, mahkemenin gerekçeli kararında, mahallinde keşif yapıldığından bahsettiğini ancak keşif yapılmadığını, hiçbir delil toplamadan sadece genel anlamda hazırlanmış bir bilirkişi raporuna dayanarak karar verdiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılması için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece davalının yapımını yüklendiği otel binasının tarihi eser niteliği taşıyan hamam kısmıyla ilgili tadilat projesinin hazırlanması şeklindeki ediminin içine, hazırlanan projeye ruhsat alınması ve projeye Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulundan resmi onay alınmasının da dahil olduğu, bu yükümlülük çerçevesinde davacı yüklenicinin, işin ifası sırasında her türlü önlemi almakla yükümlü olup, esasen özen borcunun gereği olarak bu sorumluluğun varlığının da açık olduğu, yüklenici davacının basiretli bir tacir gibi hareket etmek zorunluluğun bulunduğu, bu itibarla otelin hamam kısmının tarihi eser niteliği taşıdığını göz önüne alarak projeyi bu doğrultuda hazırlaması gerektiği gözetilip, davacının bu yükümlülüğünü yerine getirmediği göz önünde tutularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmaksızın hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi yerinde olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf talebinin reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, yerel mahkeme kararının HMK'nın 353/1-b-2. bendi gereğince kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi raporunun hükme elverişli olduğu ve iş bedelini hesapladığını, müvekkilinin ediminin proje hazırlanması ve onaya sunulması olduğunu, projenin onaylatılıp ruhsat alınması, otelin işletmeye açılması gibi hususların müvekkilinin ediminin kapsamında olmadığını, mimari projenin hazırlanması ile iş bedeline hak kazanıldığını, bir an için proje onayının da müvekkilini sorumluluğunda olduğu kabul edilse dahi projenin hazırlanması kısmının tamamlanması nedeni ile tamamlanan edim için bir iş bedeline hükmedilmesi gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 476. maddesi İİK'nın 67. maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 476. maddesi İİK'nın 67. maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Davalı tarafından da kabul edildiği üzere, taraflar arasında kurulan eser sözleşmesinin konusu, davacının edimi mimari projenin hazırlanması, sürecin takibi ve projenin ilgili makamlar onaylatılmasıdır. Dosya kapsamındaki İstanbul 4 no.lu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğünden gönderilen 18/01/2018 tarihli cevabi yazıda, davacı firma adına ... ... ...'ın müellifliğini üstlendiği 2 ayrı projenin gönderildiği, bu projelerin Kurulca uygun bulunmadığı, söz konusu projelerin ... Belediye Başkanlığının 08/10/2013 ve 27/08/2014 tarihli yazılar ile Müdürlüğe iletildiği, 119 parselin kısmen hamam alanında kalan kısmında tescilli anıt eser kaydı bulunduğu bildirilmiştir.

Söz konusu idare yazısına göre davacı yüklenicinin hazırladığı projelerin, idarece uygun bulunmadığı ve onaylanmadığı anlaşılmaktadır.

Yüklenicinin ediminin kısmen ifası sonucu yapılan işin bedelinin, iş sahibinden istenebilmesi için kısmen de olsa yapılan eserin tamamlanmış olması ve bu kapsamda eserin objektif ölçüler içinde amaca uygun olarak iş sahibi tarafından kullanılabilir durumda olduğunun belirlenmesi zorunludur. Somut olayda, yüklenici tarafından hazırlanan mimari projenin ilgili idarece onaylanmadığı, davalı tarafından yüklenicinin belirtilen nitelikteki ediminin kısmi ifası kabul edilmediği gibi projelerin onayının da yapılmadığı, davalı tarafa fayda sağlayacak nitelikte bir proje de söz konusu olmadığından projeler tamamlanmış eser sayılamaz.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 476. maddesine göre;

"MADDE 476- Eserin ayıplı olması, yüklenicinin açıkça yaptığı ihtara karşın, işsahibinin verdiği talimattan doğmuş bulunur veya herhangi bir sebeple işsahibine yüklenebilecek olursa işsahibi, eserin ayıplı olmasından doğan haklarını kullanamaz."

Türk Borçlar Kanunu’nun 476. maddesi uyarınca, davacı yüklenicinin üstlendiği proje çizimi ve onaya sunulma işlemi bakımından, davalı iş sahibinin talebi üzerine hazırlanan projenin bu hali ile ilgili idare tarafından onaylanamayacağına yönelik açık bir ihtarı da bulunmamaktadır.

Anılan nedenlerle davacının hak kazandığı bir iş bedeli mevcut olmayıp, Bölge Adliye Mahkemesince davanın reddine dair verilen hükümde hukuka aykırı bir husus bulunmamaktadır.

Türk Borçlar Kanunu’nun 476. maddesi uyarınca, davacı yüklenicinin üstlendiği proje çizimi ve onaya sunulma işlemi bakımından, davalı iş sahibinin talebi üzerine hazırlanan projenin bu hali ile ilgili idare tarafından onaylanamayacağına yönelik açık bir ihtarı da bulunmamaktadır.

Anılan nedenlerle davacının hak kazandığı bir iş bedeli mevcut olmayıp, Bölge Adliye Mahkemesince davanın reddine dair verilen hükümde hukuka aykırı bir husus bulunmamaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.