muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1422, Karar No: 2015/2791, Tarih: 26.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1422 E.  ,  2015/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanığın, müştekinin ikamet penceresini tornavida benzeri sert bir alet yardımıyla açarak içeri girdiği, 55 ekran televizyon ve çok sayıda ev eşyasını bir çarşafa sardığı, mahallinde yapılan keşif sonrası ibraz olunan bilirkişi raporu ve müştekinin beyanlarına göre, ikametin pencereleri suça konu televizyonun çıkarılmasına elverişli olmadığından, sanığın çaldığı eşyaları dışarı çıkarabilmek için müştekinin kiler olarak kullandığı ve çatıya çıkışı sağlayan odanın anahtarını arayıp bularak, ele geçirdiği bu anahtar ile kilerin kapısını açıp çatıya çıktığı ve çatıda bulunan demir kapıyı da kapının yanında asılı bulunan anahtar ile açarak suça konu eşyaları buradan ikametine taşıdığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminin, bir bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı ve suça vasıf tayin edilirken eylem bütünlüğü içinde en ağır nitelikte olan Yasa maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında eylemine uyan TCK nın 142/2-d maddesi yerine aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi ile sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay olarak belirlenen hapis cezasından aynı yasanın 62. maddesi uyarınca ceza indirimine gidildiği sırada sonuç cezanın 1 yıl 9 ay 20 gün yerine 1 yıl 9 ay 15 gün hapis cezası şeklinde belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle ceza arttırımı yapılırken TCK'nın 143. maddesine mümas uygulama maddesinin karar yerinde aynı yasanın 43. maddesi şeklinde gösterilmiş olması da mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiş; sanık hakkında dava zamanaşımı süresi içinde mala zarar verme suçundan işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçlar dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ” ilişkin bölümlerin çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.5.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10288, Karar No: 2016/8915, Tarih: 13.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/10288 E.  ,  2016/8915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

DAVALILAR : 1-...

2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ...'ın sevk ve idaresindeki ....plakalı aracın vekil edenlerin oğlu ....kullanmakta olduğu motosiklete çarpması sonucu ölümüne neden olduğunu, kazanın meydana gelmesinde aşırı alkollü olan davalı ...'ın tam kusurlu, maktulün kusursuz olduğunun kaza tespit tutanağı ve ... dosyasıyla ortaya çıktığını, meydana gelen kazada oğullarını kaybeden davacıların ağır bir hüzün, keder ve acı duyduklarını, oğullarının hayatının baharında ölmesinin davacılar için telafisi imkansız bir kayıp olduğunu, ölen evlatlarının davacılar için tek çalışan ve kendilerine bakan çocukları olduğunu, kendisinin...sürekli olarak turizm işlerinde çalıştığını ve bu işlerden elde ettiği geliri ile anne ve babasına baktığını, davalının kusuru ile ölmüş olması sebebiyle davacıların desteklerini kaybettiğini ifade ederek, her bir davacı için 5.000,00-TL olmak üzere toplam 10.000,00-TL manevi, her bir davacı için 5.000,00-TL olmak üzere toplam 10.000,00-TL maddi destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili; bilirkişi raporu doğrultusunda taleplerini ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

...

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 16.063,76-TL maddi zararın davalılardan alınarak davacı ...'a, 15.411,18-TL maddi zararın davalılardan alınarak davacı ...'a verilmesine ve 5.000,00-TL manevi tazminatın davalıalrdan alınarak davacı ...'a, 5.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan alınarak davacı ...'a verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.124,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 13/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/12051, Karar No: 2013/9028, Tarih: 16.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12051 E.  ,  2013/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... Temizlik San.Tic.A.Ş. vekillerinin tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... İdaresinin tüm, davalı ... A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık davalı ... Temizlik Sanayi ve Ticaret A.Ş.nin davacının işçilik alacaklarından ne miktarda sorumlu olduğu noktasında toplanmaktadır.

Önceki bozma ilamında da belirtildiği gibi davalı ... Temizlik Sanayi ve Ticaret A.Ş.nin davadaki sorumluluğu davacıyı çalıştırdığı süre ile sınırlıdır.

Davacının davalı ... Tem.Güv.Sos.Hiz.Tic. A.Ş.’de (eski unvanı ... Tem. San. Tic. A.Ş.) 05.01.1999-31.01.2005 tarihleri arasında çalıştığı, son çalışmasının 01.02.2005- 31.01.2006 tarihleri arasında davalı ... Güv.Tem.Hiz.Ltd.Şti bünyesinde olduğu davacının beyanı ve sigorta sicil dosyasından anlaşılmaktadır.

Buna göre davalı ... Tem.Güv.Sos.Hiz.Tic. A.Ş.’nin kıdem tazminatından sorumluluğunun kendi dönemindeki çalışma süresi ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı olduğu düşünülmeksizin tüm süreden sorumlu tutulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... A.Ş.'ne iadesine, aşağıda yazılı harcın Balıkesir İl Özel İdaresine yükletilmesine, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2434, Karar No: 2022/16322, Tarih: 23.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/2434 E.  ,  2022/16322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının suça sürüklenen çocuğun ilk savunma tarihi olan 05/04/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye gerekçe yönünden aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 23/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27627, Karar No: 2013/24173, Tarih: 31.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/27627 E.  ,  2013/24173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, uzman ünvanıyla çalışan müvekkilinin, çalıştığı süre zarfında her gün mesai bitiminde ve hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalışmış olmasına bu haklarının da kendisine ödenmediğini bildirerek 10,00 TL fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsilini İstemiştir.

Davalı, İş sözleşmesinin eki olan Aylık Ücretli Personel Yönetmeliğinin fazla mesai başlıklı 5.02.maddesine göre, fazla mesai yapılmasının yetkili makamdan önceden onay alınması şartına bağlı olduğunu, işyerinde ön müsaade olmaksızın mesai yapılmasının mümkün olmadığını, işverenin isteği ve talimatı dışında yapılan çalışmaların fazla mesai kabul edilemeyeceğini müvekkili şirketin güvenliği için kapıda kart basma ünitesi olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile toplam 4.457,69 TL brüt fazla mesai alacağının 18.04.2013 temerrüt tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesi ile 10,00 TL fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı isteğinde bulunmuştur. Davacı vekili, dava dilekçesi ile istediği toplam miktarın ne kadarının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacağına ilişkin olduğunu dava sonucuna kadar açıklamamıştır. Bu durumda toplam istediği miktarı her bir alacak için müsavi(eşit düzeyde) (10.00:1/3)=3.33 TL olarak istediği kabul edilmelidir. Mahkemece davacının her alacak için istediği toplam miktarı sadece fazla ücreti alacağı için istemiş gibi değerlendirip, sonuca gidilmiş olması hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

yç
Yargıtay — Esas No: 2009/10912, Karar No: 2009/12271, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10912 E.  ,  2009/12271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Zeytin ürününün 2008 yılı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmi verilerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iade edilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9568, Karar No: 2018/4734, Tarih: 18.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/9568 E.  ,  2018/4734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içerisindeki 22/06/2013 tarihli olay yeri inceleme ve tespit tutanağında, atılı suçun işlendiği yerin “.... sokak üzeri”nde bulunduğuna dair tespit ile tanık ...'nin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, yönetim binasında bulunduğu sırada bir esnafın telefon açarak 3 erkek şahsın sırtlarında iki çuval ile gittiklerini bildirmesi üzerine belirtilen yere gittiğinde aynı iş merkezi içinde ... sokak başında 3 çocuğu gördüğüne dair beyanları bir arada nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun bakır levhaları çaldıktan sonra olay yerinden ayrıldığı ve bir başka sokak üzerinde tanık ... tarafından görülerek kesintisiz takip olmaksızın yakalandığının anlaşılması karşısında, mahkemenin suçun tamamlandığına dair kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 12/02/2014 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4159, Karar No: 2019/2770, Tarih: 09.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4159 E.  ,  2019/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

A)Davacı İstemi;

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 16.2.1998 tarihinden bu yana davalı şirket bünyesinde teknisyen olarak çalıştığını, uzun süre işyerinde gürültülü ortamda çalıştığı için kendisinde işitme kaybı ortaya çıktığını, işyerinde davacıya veya diğer çalışanlara iş güvenliği eğitimleri verilmediği gibi kulaklık vs. gibi koruyucu ekipmanların da verilmediğini, davalı işverenin kusuru neticesinde müvekkilinin meslek hastalığına maruz kaldığını, bu durumun meslekte kazanma gücü ve ekonomik geleceğinin etkilediğinden maddi zararı olduğunu, davacıda meydana gelen meslek hastalığının bedeni üzerinde kalıcı hasar bıraktığını, bu nedenle duyu organının zafiyeti mevcut olduğunu belirterek 50.000.00. TL maddi, 50.000.00. TL manevi olmak üzere toplam 100.000.00. TL nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Sosyal Güvenlik Kurumunun emsal raporuna göre ortada meslek hastalığı olmadığının sabit olduğunu, müvekkil şirketin iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınması gereken tüm önlemleri aldığını, davcımn söz konusu işitme kaybı müvekkil şirkette yürütülen işin sonucu ortaya çıkmadığını, davalı şirkete işitme kaybına ilişkin bir rahatsızlık şikayeti bildirmediğini, talep edilen maddi ve manevi tazminatın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu beyan ederek açılan davanın reddini savunmuştur.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi:

“ Davacının Yüksek Yargıtay kararlarına göre tazminat hesaplamalarında esas unsurlarında meslek hastalığında iş göremezlik oranı, SGK tarafından verilen raporlar, Adli Tıp Kurumu tarafından verilen raporlarda davacı ile ilgili işitme kaybından dolayı sürekli işgöremezlik durumu ile ilgili bir rapor ve oran verilmediğinden ayrıca dosyada mevcut davacıya ait hizmet döküm cetvelinde davalı işyerinde 14.1.2013 tarihine kadar sigortalı olarak çalışması bulunduğundan davacı hakkında dava konusu işitme kaybı ne deniyle maddi tazminat hakkında oluşan rahatsızlığın iddia olunduğu gibi çalışma ortamından olduğunu ve maddi tazminatı gerektirir bir hesaplamanın yapılmadığı ancak tüm dosya kapsamının ve çalışma şartları itibariyle manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne karar vermek gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.” şeklinde belirtilmiştir.

D )İlk Derece Mahkemesi Kararı :

“1-Davacının maddi tazminat talebinin haklı görülmediğinden reddine,

2-Manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile

1000 TL manevi tazminatın davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,

3-Fazlaya ilişkin istemin reddine,” şeklindedir.

E) İstinaf Başvurusu

D )İlk Derece Mahkemesi Kararı :

“1-Davacının maddi tazminat talebinin haklı görülmediğinden reddine,

2-Manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile

1000 TL manevi tazminatın davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,

3-Fazlaya ilişkin istemin reddine,” şeklindedir.

E) İstinaf Başvurusu

İlk Derece Mahkemesinin 03/10/2017 tarihli kısa kararına karşı, davacı vekilinin 06/10/2017 tarihli süre tutum dilekçesi ile istinaf başvurusunda bulunduğu, davacı vekiline kararın 08/11/2017 tarihinde tebliğ edildiği, 22/11/2017 tarihinde istinaf başvurusunun gerekçelerini açıklayan dilekçeyi ibraz ettiği iş bu temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi Kararının ise 10/05/2018 tarihinde verildiği anlaşılmıştır.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi;

“Maluliyet oranı % “0” olsa dahi, davacının meslek hastalığı neticesinde vücut bütünlüğünün zarara uğramış olduğu anlaşılmakla B.K.'nun 56.maddesinde belirtilen bedensel bütünlüğünün zedelenmesi koşulunun somut olayda gerçekleştiği kuşkusuzdur. Bu nedenle mahkemece Yargıtay karaları da dikkate alınarak, tarafların SGK inceleme raporunda belirlenen kusur oranlarına, ekonomik sosyal durumlarına göre manevi tazminata hükmetmesinin dosya kapsamına uygun olduğu, davalı vekilinin bu yöndeki istinaf itirazının yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Davacı vekilince 06/10/2017 tarihinde sunulan süre tutum dilekçesi ile istinaf başvurusunda bulunulduğu, davacı vekilince istinaf sebeplerinin ve gerekçesinin ise Mahkeme gerekçeli kararının kendilerine tebliği sonrası sunulan ayrıntılı istinaf dilekçesinde gösterildiği, ancak bu ayrıntılı istinaf dilekçesinin gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edildiği 08/11/2017 tarihinden itibaren İş Mahkemeleri için öngörülen 8 günlük yasal sürenin geçmesinden sonra 22/11/2017 tarihinde sunulmuş olduğu, bu cihetle süresinde sunulmuş usulüne uygun istinaf başvuru dilekçesinden bahsedilemeyeceği, davalı vekilinin istinaf başvuru talebinin süre yönünden esastan reddine karar verilmiştir.”şeklindedir.

G)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

“1-Yerel mahkeme kararına karşı davacı vekilince 06/10/2017 tarihinde sunulan süre tutum dilekçesi ile istinaf başvurusunda bulunulduğu, davacı vekilince istinaf sebeplerinin ve gerekçesinin ise Mahkeme gerekçeli kararının kendilerine tebliği sonrası sunulan ayrıntılı istinaf dilekçesinde gösterildiği, ancak bu ayrıntılı istinaf dilekçesinin gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edildiği 08/11/2017 tarihinden itibaren İş Mahkemeleri için öngörülen 8 günlük yasal sürenin geçmesinden sonra 22/11/2017 tarihinde sunulmuş olduğu, bu cihetle süresinde sunulmuş usulüne uygun istinaf başvuru dilekçesinden bahsedilemeyeceği, yine İlk Derece Mahkemesi kararında kamu düzenine de aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin istinaf başvuru talebinin HMK 352, 353/1-b.1 ve 355. maddeleri uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2-İlk derece mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,” şeklindedir.

H)Taraf Vekillerinin Temyiz Nedenleri;

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle: 6100 sayılı Kanun'un 345. maddesinde İstinaf Yoluna Başvuru süresinin iki hafta olarak düzenlenmiş olduğunu ve bu sürenin başlangıcının ise ilamın tebliğinden itibaren başlayacağını düzenlediğini, Bakırköy 2. İş Mahkemesinin gerekçeli kararının 08/11/2017 tarihinde tebliğ edilmiş ve 7036 Sayılı Kanuna uygun olarak; 'tebliğden itibaren 2 haftalık kesin süre içinde gerekçeli istinaf başvuru dilekçenizi sunmanız ihtar olunur.' şeklinde ihtarının tebliğ zarfına yazılmış olduğunu, iki (2) haftalık yasal süresinde 22/11/2017 tarihinde gerekçeli istinaf başvuru dilekçelerini verdiklerini, Hukuk Dairesinin kararında yer verdiği gerekçelerin 7036 sayılı Kanun'un yukarıda belirtilen maddeleri ve 6100 sayılı Kanun'un 345. maddesi hükümlerine aykırı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

I) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava, sigortalının iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat istemi yönünden davanın reddine, manevi tazminat yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı istinaf dilekçesinin esası incelenerek istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmişken; davacının istinaf başvurusunun gerekçelerinin yasal süre içerisinde bildirilmediğinden incelenemeyeceği, kamu düzenine de aykırılık bulunmadığından davalı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere karar tarihinde yürürlükte bulunan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 8/2.maddesine “İstinaf yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür”. Aynı Kanunun 15. maddesine göre ise bu Kanunda açıklık bulunmıyan hallerde Hukuk Muhakemeleri Kanunun hükümleri uygulanıcağına işaret edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre ise kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).