muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14350, Karar No: 2024/532, Tarih: 24.01.2024

HMK’nın 373/4 maddesi gereğince, Yargıtayın bozma kararı üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uygun karar verildiği takdirde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

Bu gibi hallerde, ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yolu mevcut olmayıp, sadece temyiz yoluna başvuru mümkündür.

İlk derece mahkemesince yanlış ve hatalı kararlar verilebilmektedir. Bu hataların giderilebilmesi ancak kanun yoluna başvuru ile mümkün hale gelir. Kararın aleyhine olduğunu düşünen taraf kararın denetlenmesini ve düzeltilmesini kanun yoluna başvurarak isteyebilir. Kanun yolları hakimin yapabileceği hatalar karşısında taraflara tanınmış yasal bir güvencedir.

Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesi ile iki aşamalı kanun yolu sistemi söz konusu olmakla birlikte, HMK’nın 373/4 maddesi kapsamına giren ilk derece mahkeme kararlarında sadece temyiz yoluna başvuru mümkün olup, kanun yoluna incelenmesinde yüksek parasal sınırın uygulanması halinde çok sayıda dosyada ilk derece mahkemesi kararına ilişkin kanun yolu incelemesi mümkün olmayacaktır. Bu ise hak arama özgürlüğünün ağır ihlali anlamına gelir.

Hukuk davalarında asıl olanın her karar için denetim yoluna açık olmasıdır. Ancak HMK’da öngörülen parasal sınırların uygulanması gerektiği de açıktır.

HMK’da, bölge adliye mahkemesi kararları için öngörülen parasal sınırın, ilk derece mahkemesi kararları için uygulanması, yasanın lafzına ve ruhuna aykırıdır.

Mahkemeye erişim hakkı, kanun yoluna başvuru hakkını da içerir. Böylesi bir uygulama adil yargılanma hakkına, mahkemeye erişim hakkına ve hak arama özgürlüğüne aykırılık teşkil eder.

Yargıtayın temyiz incelemesi yapıp ilk derece mahkemesi kararını bozmasından sonra bozma üzerine verilen kararda temyiz incelemesi yapılması, mahkemeye erişim hakkının bir gereğidir.

HMK’da, ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi halinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin dikkate alınması gerekir. Kanun yolu başvuru sınırlarının başvurulacak kanun yoluna göre değil, kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerekir. Hukuk Genel Kurulunun 24.06.2021 tarihli, 2021/4-307 Esas, 2021/833 Karar sayılı, 05.07.2023 tarihli, 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararlarında da bu husus vurgulanmıştır.

Kanunda açık bir hüküm bulunmayan yoruma açık tartışmalı konularda hakkın engellenmesi değil, hakkın yoluna açan bir uygulamanın geliştirilmesi gerekir.

Aksi halde bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle iki aşamalı kanun yolu sistemi uygulanan ülkemizde, istinaf inceleme sınırının çok üzerinde, ancak temyiz sınırının altında kalan çok sayıda ilk derece mahkemesi kararı esasa ilişkin hiçbir denetim yapılmadan kesinleşecek hak arama özgürlüğü ve mahkemeye erişim hakkı engellenmiş olacaktır.

Aksi halde bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle iki aşamalı kanun yolu sistemi uygulanan ülkemizde, istinaf inceleme sınırının çok üzerinde, ancak temyiz sınırının altında kalan çok sayıda ilk derece mahkemesi kararı esasa ilişkin hiçbir denetim yapılmadan kesinleşecek hak arama özgürlüğü ve mahkemeye erişim hakkı engellenmiş olacaktır.

Açıkladığım nedenlerden dolayı; ilk derece mahkemesi kararlarına ilişkin temyiz yolu başvurusunda, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin ve parasal sınırın uygulanması gerektiği, bölge adliye mahkemesi kararlarına ilişkin HMK’nın 362 nci maddesindeki parasal sınırların uygulanması halinde, ilk derece mahkemelerinin çok sayıda kararının hukukiliğinin denetlenme imkanı ortadan kalkacağından, çoğunluğun temyiz talebinin miktardan reddine ilişkin kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/10850, Karar No: 2011/4138, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10850 E.  ,  2011/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılardan .....Tez.San.Tic.Ltd.Şti. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.......ile davalı ...... Tez.San.Tic.Ltd.Şti.vek.Av....'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkilinin dava dışı A&T Finansal Kiralama AŞ’nden, davalılar kanalıyla ..... model ..... tezgâhı kiraladığını ancak tezgâhın teslim edildiği günden itibaren sorunlar çıkarttığını, girişimlerine rağmen arızaların giderilmediğini, .... garantisinin de verilmediğini ileri sürerek tezgâh bedeli 170.000,-USD, ithalat ve gümrük giderleri 13.603,69 USD, finansal kiralama bedeli 22.664,32 USD ve takımlandırma bedeli 11.708,-USD’nin faizi ile ödeme tarihindeki kur karşılığı TL cinsinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...... Takım Tezgâhları San. Tic. Ltd. Şti. vekili müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, malın üreticisi, satıcısı ve dava tarihi itibariyle distribütörü olmadıklarını, sadece satıcı ile davacı arasındaki irtibatı sağladıklarını, satım sözleşmesinde sıfatlarının bulunmadığını, garanti taahhüdünde de bulunmadıklarını; öte yandan malda bir ayıp varsa bunun üretim hatası olabileceğini zira kendilerinin 2.11.2005 günü malı çalışır vaziyette teslim ettiklerini ileri sürerek;

Diğer davalı ....Tezgâhları San. Tic. Ltd. Şti. vekili de satış tarihinde müvekkilinin distribütör olmadığını, malda ayıp bulunmadığını ve zamanaşımının dolduğunu ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının dava dışı A&T Finansal Kiralama AŞ’nden 16.5.2005 tarihli finansal kiralama sözleşmesi kapsamında, davalı ..... Takım Tezgahları San. Tic. Ltd. Şti. aracılığı ile diğer davalı...... Ltd.’den ihtilaf konusu malı aldığı, davacı her ne kadar malik değilse de finansal kiralama sözleşmesinin 19.5 ve ek 3 üncü maddeleri Uyarınca yasal yollara başvurmaya yetkili olduğu, ..... Takım Tezgahları San. Tic. Ltd. Şti.nin satım sırasında aracılık yaptığı ve garanti verdiği; malın ayıplı olduğu ve davacının süresi içinde yasanın öngördüğü işlemleri yaptığı gerekçesiyle tezgahın iadesi karşılığında, tezgâh bedeli 170.000,-USD, ithalat ve gümrük giderleri 13.603,69 USD ile finansal kiralama bedeli 22.664,32 USD’nin faizi ile ödeme tarihindeki kur karşılığı TL cinsinden tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı ...... Takım Tezgahları San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı ..... Takım Tezgâhları San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı yönündeki temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

2- Davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince:

Türk Ticaret Kanunu'nun 25 ve Borçlar Kanunu'nun 194 vd. maddelerinde gösterilen ayıba karşı tekeffül yükümlülüğü, kural olarak satıcıya aittir. Somut olayda davalı ... Takım Tezgâhları San. Tic. Ltd. Şti.’nin satıcı konumunda olmadığı, sadece satım sözleşmesinin kurulması için tarafları bir araya getirdiği, bunun dışında ayıp konusunda bir tekeffülde bulunmadığı; verdiği garantinin de satım sözleşmesindeki ayıba değil, satın alınan cihazın kurulumuna ve teknik servis hizmeti sağlanacağına yönelik bulunduğu dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır. Malda ortaya çıkan ayıbın bildirilmesi üzerine davalı .... Ltd. yetkililerinin ayıbın giderilememesi halinde iadeyi kabul ettiklerine dair kabulleri de dosyaya yansımıştır. Bu durumda mahkemece temyiz eden davalının ayıptan doğrudan doğruya sorumlu tutulmasının hukuki dayanağı bulunmamakla, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı şirket vekilinin husumete ilişkin temyiz itirazının reddine, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı şirket yararına takdir olunan 825,-TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.03 .2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2997, Karar No: 2017/4468, Tarih: 12.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2997 E.  ,  2017/4468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemenin 08.02.2017 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı hukuki dayanaktan yoksun olduğundan yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın sorgusunda bildirdiği adrese çıkartılan tebligatın muhatabın gösterilen adreste tanınmadığından bahisle iade edilmesi üzerine, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile eklenen 2. fıkra uyarınca bilinen en son adres olarak kabulü gereken ve muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi tebligatın yapılmasına imkan veren MERNİS adresine, anılan Yasanın 21/2. maddesine göre usulüne uygun şekilde 24.05.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmün, sanık tarafından yasal temyiz süresi geçtikten sonra 13.07.2016-29.11.2016 ve 03.02.2017 tarihli dilekçeler ile temyiz edildiği anlaşıldığından ve sanığın eski hale getirme isteminde ileri sürdüğü 06.06.2016-09.06.2016 tarihleri arasında Özel Deva Hastanesi'nde yoğun bakımda tedavi gördüğüne ilişkin mazereti, sanığın 24.05.2016 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik temyiz süresinin 31.05.2016 tarihinde mesai saati bitiminde sona ermiş bulunması nedeniyle yerinde görülmediğinden, vaki temyiz ve eski hale getirme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6069, Karar No: 2013/4502, Tarih: 06.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/6069 E.  ,  2013/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in yapılan yargılanması sırasında; Üsküdar 2. (İstanbul Anadolu 5.) Çocuk Mahkemesiyle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin itraz üzerine verdiği 14/02/2013 gün ve 2013/47 Değişik İş sayılı Kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Üsküdar 2. (İstanbul Anadolu 5.) Çocuk Mahkemesinin 17/12/2012 gün ve 2012/332 E. 2012/556 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6252, Karar No: 2011/8110, Tarih: 23.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6252 E.  ,  2011/8110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Ayvalık Sulh Hukuk ve Akhisar Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, annesi ve babası vefat eden kısıtlı adayı küçüğün vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki,kısıtlı adayı ...'ın babaannesi ... ve dedesi ... ile birlikte "...., Mahallesi, ....,Sokak, NO:..2-.. ..../Balıkesir" adresinde İkamet ettiği ve Ayvalık..., İlköğretim okulunda öğrenci olduğu,05.11.2010 ve 21 12.2010 tarihli polis tutanağı, Ayvalık ...., İlköğretim Okulu Müdürlüğünün 15.02.2011 günlü cevabi yazıları ve dedesi ...., ile babaannesi ....,'nun 17.02.2011 günlü oturumdaki beyanlarıyla anlaşılmıştır. Bu nedenle uyuşmazlığın, Ayvalık Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ayvalık Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22263, Karar No: 2013/2103, Tarih: 12.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/22263 E.  ,  2013/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 20. basamaktan bağlanan aylığının tekrar hesaplanarak tüm maaş farklarının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının basamak satın aldığı halde aylığının eksik hesaplandığı iddiasıyla, alması gereken yaşlılık aylığı miktarının tespiti ile eksik ödemelerin faizleriyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının Ocak 2008 tarihi itibariyle çıplak maaş miktarının (SYZ ve SGDP hariç) 1.114,57 TL olduğunun tespitine ve ödenmeyen aylık farklarının ödenmesi gereken ( hak ediş tarihinden ) itibaren her aylık farkının yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki zorunlu sigortalılığı 01.10.1972 tarihli tescille başlamış, 30.10.2003 tarihli başvuruyla 4956 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinden yararlanıp basamak satın alma suretiyle 11. basamaktan 19. basamağa yükselmiş ve 27.12.2007 tarihli tahsis başvurusuyla da, 20. basamak üzerinden 01.01.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmıştır.

24.7.2003 tarihli, 4956 sayılı Yasanın geçici 2. maddesine göre, “1479 sayılı Kanuna tabi sigortalı olanlar, bulundukları basamak dahil, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren üç ay içinde yazılı talepte bulunmak şartıyla, bulundukları basamakları en fazla oniki basamak yükseltebilirler. Basamak yükseltme primi, sigortalının talep tarihinde bulunduğu basamaktan, yükselerek intibak etmek istediği basamağa kadar her basamak için öngörülen bekleme süresindeki prim tutarına basamak yükseltme farklarının ilave edilmesi suretiyle hesaplanır. Bu tutarın, ilk taksitinin talep tarihini takip eden ay içerisinde ödenmesi şartıyla ilk taksitin ödendiği ayı takip eden üçer aylık dönemler halinde üç eşit taksitte ödenmesi zorunludur. Basamak yükseltme tutarının tamamen veya kısmen ödenmesi halinde, sigortalı son ödemenin yapıldığı tarihi takip eden aybaşı itibariyle bu ödemenin tam olarak karşıladığı basamağa intibak ettirilir. Basamak yükseltme primleri, primi ödenmiş süreler olarak değerlendirilmez.

Basamak yükseltme hakkından yararlanan sigortalılara, basamak intibaklarının yapıldığı tarihten itibaren üç yıl sonra, bu Kanunda öngörülen diğer şartları taşımak ve talepte bulunmak kaydıyla yaşlılık aylığı bağlanır.

Basamak yükseltme hakkından yararlanan sigortalılara, basamak intibaklarının yapıldığı tarihten itibaren üç yıl sonra, bu Kanunda öngörülen diğer şartları taşımak ve talepte bulunmak kaydıyla yaşlılık aylığı bağlanır.

Nimet-külfet dengesi, sosyal güvenlik hukukunun temel ilkelerinden biri olup; anılan ilke, gelecekte elde edeceği sosyal sigorta  yardımlarına karşılık  olarak daha fazla  prim ödeme külfeti altına giren sigortalıların, fazladan katlanılan külfet karşılığında daha fazla yardıma hak kazanması gereğini doğurmaktadır. Başka bir ifadeyle  sosyal güvenlik kuruluşlarınca sigortalılardan alınacak primlerle ileride yapılacak yardımlar arasında mutlak bir bağlantı, paralellik sağlanmalıdır.

Basamak yükseltme olanağı sağlayan yasa ile, konuya ilişkin uygulamayı biçimlendiren diğer düzenlemeler, primlerin sosyal güvenlik kuruluşu tarafından sigortalılık süreci içerisinde tahsil edilip nemalandırılması ve aktüeryal dengeyi bozmayacak biçimde sigorta yardımlarına yansıtılması gerekleri gözetilerek oluşturulmuş; prim borcunun basamakta bekleme süresini tamamlayacak olan ayların primleri, basamak yükseltme farkı da gözetilerek sigortalının talepte bulunduğu tarihte yürürlükte olan gelir tablosuna göre hesaplanması ve basamak intibaklarının yapıldığı tarihten itibaren üç yıl sonra yaşlılık aylığı yönünden değerlendirilebilmesi olanağı öngörülmüştür.

Sıralanan maddi ve hukuki olgular ile, konuya ilişkin yasal düzenlemenin prim ödeme karşılığında “intibak ettirilir” hükmünü içerdiği de gözetilerek, davacının, 1479 sayılı Yasanın geçici 11. maddesi uyarınca, yaşlılık aylığının 1.1.2000 öncesi ve sonrası döneme ilişkin hesabında, satın alınan basamakların geçmişe yönelik olarak da intibak işlemi gerçekleştirilmek suretiyle değerlendirilmesi ve aylık miktarının buna göre saptanması gerekir.

Bu saptama işlemi yapılırken dikkate alınması gereken hususlar ise;

1479 sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. madde hükmü gereği, 4447 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01.01.2000 tarihinden önce sigortalı olup da, bu yasa döneminde aylık bağlanacak sigortalıların, 01.01.2000 tarihi öncesine ilişkin A aylığı hesabında; basamak satın alma suretiyle yapılan intibak tarihinden, 1479 sayılı Yasanın 4447 sayılı Yasa ile değişik 52. Maddesi ile belirlenen basamak yükseltme esaslarına göre, geriye doğru gidilmek suretiyle 01.01.2000 tarihi itibarıyla bulunulan gelir basamağı belirlenmeli; belirlenen bu gelir basamağının, 01.07.2003 tarihli gelir tablosundaki gelir tutarı karşılığı ve sair aylık hesap doneleri dikkate alınarak A aylığı belirlenmelidir.

4447 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasanın 36. maddesiyle, aylık hesabında ilk defa “ağırlıklı ortalama” kavramı getirilmiş olup; yine 4447 sayılı Yasanının yürürlük tarihi öncesi sigortalı olup da,bu yasa döneminde aylık bağlanacak sigortalıların, 01.01.2000 tarihi sonrası döneme ilişkin B aylığının belirlenmesinde dikkate alınması gereken “Ağırlıklı Ortalama” hesabında ise; öncelikle, 01.01.2000 tarihi ile yaşlılık aylığı talep tarihi arasında sigortalı olarak fiilen bulunulan basamaklar ve bu basamaklardaki bekleme süreleri üzerinden 01.07.2003 tarihli gelir tablosundaki karşılığı tutarlar gözetilerek, böylece fiilen geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama bulunmalı; bilahare, satın alınan basamaklar ve bu basamaklardaki bekleme süreleri üzerinden, yine 01.07.2003 tarihli gelir tablosundaki karşılığı tutarlar gözetilerek, böylece basamak yükseltilerek geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama belirlenmeli; bulunan her iki ağırlık ortalama (yani fiilen geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama ve basamak yükseltilerek geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama) toplanarak B aylığı hesabına esas “Ağırlıklı Ortalama” belirlenmeli; bu belirleme yapıldıktan sonra ve sair aylık hesap doneleri de dikkate alınarak B aylığı saptanmalıdır.

A ve B aylık aylıklarının toplanması suretiyle elde edilen tutara, ilgili yasal mevzuatınca öngörülen sosyal destek ödemesi de ilave edilip; 1.1.2004 tarihinden itibaren güncelleştirme denilen, ilgili artış yasalarıyla (5073, 5282, 5454, 5565 sayılı Yasalar) gösterilen artış oranları uygulanarak, yaşlılık aylığı talep tarihi itibarıyla, sigortalıya bağlanacak yaşlılık aylığı belirlenmelidir.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular birlikte gözetilerek, davalı Kurum Genel Müdürlüğünden, davacının satın alarak bulunduğu en son basamaktan geriye doğru intibakı ile 31.12.1999 tarihinde bulunması gereken olası basamak dikkate alınarak tahsis tarihi itibarı ile bağlanabilecek (A) ve (B) aylıklarını gösterecek şekilde toplam aylığının hesaplattırıldığı, ayrıca; dava tarihi olan 28.01.2010 tarihine kadar Kurumca ödenen aylıklar ile basamak intibakı ile hesaplanacak aylıkları arasındaki farkları ayrıntılı olarak belirlenmiştir.

Mahkeme tarafından bu şekilde değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun 370/2 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendindeki “1.114,57 TL” rakamı yerine "879,84 TL” rakamının yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 12/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1371, Karar No: 2013/1602, Tarih: 04.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1371 E.  ,  2013/1602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Turunçlu Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 1 parsel sayılı 2375.99 metrekare yüzölçümünde, orman vasıflı taşınmaz beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır." şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın cinsinin orman olarak düzeltilerek eylemli orman olduğunun belirtilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın konusuz kalması nedeniyle bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 04.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3386, Karar No: 2016/770, Tarih: 25.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/3386 E.  ,  2016/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı açıklamalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/01/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.