muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/621, Karar No: 2006/5958, Tarih: 05.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/621 E.  ,  2006/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 21.04.2005

Nosu : 557-206

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından düzenlenen 28.05.2002 tarihli ilaç ihalesini müvekkilinin kazandığını, müvekkilinin edimlerini yerine getirmesine rağmen davalının borçlarını süresinde ödemediğini, bu nedenle vadesi geldiği halde ödenmeyen ihale alacağı için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla alacaklarının taspitine ve 1,000.000.000 TL’nın ticari direnim faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takipten önce ve sonra yapılan ödemelerle borcun sonlandırıldığını, sözleşmeye göre ödemelerin geç yapıldığı iddiasının yerinde olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, taraflar arasındaki sözleşme ve şartnamenin 12. maddesinde Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesi Döner Sermaye Saymanlığı’nca nakit durumu dikkate alınarak ödeme yapılacağının düzenlendiği, davalı idare ödemelerini döner sermayenin nakit durumuna göre yaptığından davacının ödemelerin geciktiğinden bahisle faiz talep edemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davadan önce davalı aleyhine takip başlatmıştır. Davalının takiple birlikte temerrüde düştüğünün kabulü ile bilirkişi raporunda yer alan bu yöne ilişkin hesaplama ve davacı vekilinin 21.04.2005 tarihli oturumdaki beyanı da gözetilerek temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde bu konudaki istemin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA ,peşin harcın istek halinde iadesine, 05.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı. Aslı Gibidir ...
Yargıtay — Esas No: 2016/33306, Karar No: 2016/17956, Tarih: 17.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/33306 E.  ,  2016/17956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 19:00-08:00 saatleri arası çalıştığını, ilaveten her gün fazla mesai yaptığını, sürekli yemek servisi olduğundan hafta sonu ve resmi tatil günlerinde de çalıştığını, davacının yıllık izin dönüşü 20/07/2011 tarihinde mazereti nedeni ile işe gitmediğini, 21/07/2011 tarihinde davalının davacıyı arayarak işe gelmemesini, işten çıkarıldığını bildirdiğini, daha sonra davacının işe gitmediğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının fazla mesaisi olmadığını, yıllık iznini 30/06/2011-13/07/2011 tarihleri arasında kullandığını, sonra çalışmaya tekrar başladığını ama 21,22,23/07/2011 günlerinde mazeretsiz bildirimsiz işe gelmediğini, mazeretini bildirmesi için davalı tarafından ihtar gönderildiğini, davacının gönderdiği cevabi ihtarındaki beyanların gerçek dışı olduğunu, bunun üzerine davalının iş aktini devamsızlıktan haklı nedenle feshettiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı iş yerinde hizmet akdi ile 28/02/2007 ila 21/07/2011 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığı, davacının kıdeme esas hizmet süresinin 3 yıl 4 ay 25 gün olduğu, davacı işçinin iş yerinde çalışırken 01/07/2011 tarihinde 14 gün izine ayrıldığı, akabinde 3 gün düğün izni kullandığı, 18/07/2011 tarihinde izin dönüşü iş başı yaparak çalıştığı, 20/07/2011 tarihinde ve 21/07/2011 tarihinde işe gitmediğinin davacı beyanı ile anlaşıldığı, davacının 20/21-07-2011 tarihlerinde işe gitmemesine ilişkin iş yeri yetkililerine haber verdiğini bildirmesine rağmen bu konuyu ispatlayamadığı, davacının çalıştığı dönem içerisinde fazla measi yapıp genel tatil günlerinde çalıştığı, doğan fazla çalışma alacaklarının davalı iş veren tarafından ödendiğinin ispatlanamadığı, davacı işçinin bu nedenle 21/07/2011 tarihi itibariyle haklı fesih yaparak iş akdini sona erdirdiği, bu nedenle kıdem tazminatı talebinin kabulüne ihbar tazminatı talebinin reddine karar verildiği, davacı işçinin son ücretinin dinlenen tanık beyanları göre en son net 1.300,00 TL, brüt 1815,90 TL olduğu, davacı işçinin tanık beyanları ile fazla çalışma yaptığını ispatladığı, işçinin çalışma saatlerinin ve varsa fazla mesailerini ve fazla çalışmalarını hiç bir şüpheye yer bırakmayacak şekilde düzenlemesi ve ispatlaması gereken işverenin davacının iddiasının aksini ispatlayamadığı, davacı işçinin haftalık 15 saat fazla mesai yapıp, genel tatil günlerinin bir kısmında çalıştığı, dosya kapsamına uygun 01/10/2012 havale tarihli asıl bilirkişi raporuna ve 20/05/2014 havele tarihli ek bilirkişi raporuna göre davacının 6.136,61 TL net kıdem tazminatı, %30 oranında hakkaniyet indiriminden sonra 12.053,93 TL net fazla mesai ücreti, 673,68 TL net ulusal bayram ve genel tatil ücreti günleri ücret alacağı bulunduğunun anlaşıldığı, bu miktarların kabulüne karar verildiği, dava dilekçesinde ödenmemiş aylık maaş alacağının bulunduğunu ileri sürülmüş ise de; 10/06/2013 tarihli ek bilirkişi raporunda açıklandığı üzere davacının bakiye 2011 yılı Mart ayına ilişkin 300,00 TL ücret alacağının bulunduğu, bu ücret alacağının davacının açılmasından sonra 12/04/2014 tarihinde davalı işveren tarafından davacının maaş aldığı banka hesabına yatırıldığından ücret alacağı talebinin reddine karar verildiği, davacı ıslah dilekçesiyle asgari geçim indirimi alacağı talebinde bulunmuş ise de davalı işveren tarafından dosyaya sunulan bordrolarda davacının asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiğinin görüldüğü, asgari geçim indirimi alacağı talebinin reddine karar verildiği, hakkaniyet indirimi nedeniyle reddedilen miktar yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmediği gerekçesi ile ihbar tazminatı ve ücret alacağı haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin kim tarafından yapıldığı ve haklı nedene dayanıp dayanmadığı, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K.).

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 9.5.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K). İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

İşçi, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini iddia ettiğinde feshin haklı nedene dayandığını veya işçinin kendisinin ayrıldığını işveren ispatlamak zorundadır.

Somut uyuşmazlıkta; dosya içeriğine göre davacı yeni evlenmesi nedeni ile 20/07/2011 tarihinde mazeret izni almak istediğini, telefon ettiğini, ancak ertesi gün işyeri yetkilisinin sözlü olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini bildirdiğini iddia etmiş, tanığı bunu doğrulamıştır.

Davalı işveren ise davacının 21/07/2011 tarihinden sonra devamsızlık yaptığını, devamsızlığın bir mazerete dayanmadığını, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Mahkeme tarafından davacının işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesinin 21/07/2011 tarihinde davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilmiştir. İş sözleşmesinin 21/07/2011 tarihinde sona ermesi karşısında, bundan sonra tutulan devamsızlık tutanakları ve devamsızlık nedeni ile işveren feshinin sonuca etkisi yoktur.

Mahkeme tarafından 21/07/2011 tarihinde feshin gerçekleştiğinin kabul edilmesi doğrudur. Ancak iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği sonucuna ulaşılması dosyadaki delil durumuna ve iddiaya göre hatalıdır. Davalı işveren 21/07/2011 tarihinde işçinin kendisinin ayrıldığını kanıtlayamadığından ihbar tazminatı talebinin kabulü yerine reddi isabetsizdir.

Mahkeme tarafından 21/07/2011 tarihinde feshin gerçekleştiğinin kabul edilmesi doğrudur. Ancak iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği sonucuna ulaşılması dosyadaki delil durumuna ve iddiaya göre hatalıdır. Davalı işveren 21/07/2011 tarihinde işçinin kendisinin ayrıldığını kanıtlayamadığından ihbar tazminatı talebinin kabulü yerine reddi isabetsizdir.

3- Davacı ıslah dilekçesinde kıdem tazminatının artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesini isteği için kıdem tazminatının ilk kısım miktarı olan 100 TL. için dava dilekçesinde talep edilen faiz başlangıç tarihi 27/07/2011 tarihinden, ıslahla istenen miktarı için ıslah harcı yatırma tarihi olan 11/06/2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken talep aşılarak tüm kıdem tazminatına 21/07/2011 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

4-Bölge Çalışma Müdürlüğü İş Müfettişi raporları, 4857 sayılı Yasa'nın 92/son maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.

Bölge Çalışma Müdürlüğü İş Müfettişi raporunda davalı işyerinde dini bayramlarda çalışma yapılmadığı belirtilmiştir. Hükme esas bilirkişi raporunda dini bayramların 2 günü hariç ve millli bayramlarda çalıştığı kabul edilmiştir. Bölge Çalışma Müdürlüğü İş Müfettişi raporu esas alınarak tüm dini bayramlar hariç tutulmak sureti ile bilirkişi raporunda çalışma kabul edilen milli bayramlar için hesaplama yapılmalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 17/10/2016 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9731, Karar No: 2023/1316, Tarih: 18.04.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/9731 E.  ,  2023/1316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle Yaralama

Sanık hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/173 Esas, 2016/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü, yedinci ve sekizinci fıkraları gereğince hükmedilen 3 ay 10 gün hapis cezasının 1 yıl süreyle denetim altında bulundurularak ertelenmesine karar verilmiştir.

2. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/173 Esas, 2016/63 Karar sayılı kararının mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarihli ve 2019/10643 Esas, 2021/6809 Karar sayılı kararı ile basit yargılama hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2018/813 Esas, 2022/554 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince günlüğü 30 TL üzerinden paraya çevrilerek 2.250 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.11.2022 tarihli ve 2022/134915 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi ceza miktarının fazla olduğuna, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, müvekkilinin olayda kusurunun bulunmadığından bahisle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi ceza miktarının fazla olduğuna, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, müvekkilinin olayda kusurunun bulunmadığından bahisle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Mahkemece, ''Tüm dosya kapsamına göre, sanığın suç tarihinde aracın kapısını kusurlu ve kontrolsüz şekilde açtığı ve bu esnasda katılan ... ile arkadaşının kapının açılması nedeniyle kaza yaptığı ve BTM ile giderilir şekilde yaralandıkları sabit olmuş, çünkü, müşteki Gamze Buse ile arkadaşı anlatımlarında kapının açılması nedeniyle kaza yaptıklarını belirtikleri, beyanlarının tanık Celal anlatımı ve alınan adli rapor içerikleri ile doğrulandığı bu nedenle sanığın kusurlu eylemleri ile kazaya sebebiyet verdiği kanaatine ulaşıldığı,

Her ne kadar sanık hakkında birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet verme suçundan dava açılmışsa da Kısmet Hatun Kocaer'ın 04.05.2015 tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle ve şikayetten vazgeçtikten sonra yeniden şikayet hakkının olmayacağından sanığın sadece katılan ...'ye yönelik eyleminden dolayı TCK'nın 89/1. maddesine göre cezalandırılması gerektiği sonucuna ulaşılmış,

Yapılan uzlaşma girişimi sonuçsuz kaldığından sanığın atılı katılan ...'ye yönelik taksirle BTM ile giderilir şekilde yaralama eyleminden cezalandırılması gerektiği sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan;

(1)''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir''

Şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece basit yargılama hükümlerinin uygulanmaması yönünde takdir hakkı kullanarak genel hükümlere göre yargılamaya devam olunarak, karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Olay tarihli görgü tespit ve rıza talep tutanağında, elektrikli bisikletin sağ aynasının yerinde olmadığı, ön far çerçevesinde çizik, çamurluğun yan gövdesinde kırık ve çizik, ayak basma yerinin kırık, sol arka ayak basma yerinin eğik durumda bulunduğu belirtilmiştir.

4. Olay yeri basit krokisi dosyada mevcuttur.

5. Katılan ...'ın kati adli muayene raporu dosyada yer almaktadır.

6. ... Cumhuriyet Başsavcılığınca aldırılan 14.01.2015 tarihli trafik bilirkişisi tarafından tanzim edilen raporda, sanığın trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili yükümlülüklere uymamaktan tali kusurlu olduğu bildirilmiştir.

7. Sanık aşamalarda kusurunun bulunmadığını ileri sürmüştür.

IV. GEREKÇE

4. Olay yeri basit krokisi dosyada mevcuttur.

5. Katılan ...'ın kati adli muayene raporu dosyada yer almaktadır.

6. ... Cumhuriyet Başsavcılığınca aldırılan 14.01.2015 tarihli trafik bilirkişisi tarafından tanzim edilen raporda, sanığın trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili yükümlülüklere uymamaktan tali kusurlu olduğu bildirilmiştir.

7. Sanık aşamalarda kusurunun bulunmadığını ileri sürmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanığın idaresindeki otomobili, meskun mahalde, gündüz vakti, bölünmüş caddede sağ şeritte yolun kenarına park ettikten sonra, arkadan gelen trafiği kontrol etmeksizin inmek için kapısını açtığı sırada, açılan kapının oradan geçmekte olan sürücü ...'ın idaresindeki elektrikli bisiklete çarpmasıyla, sanığın tali kusuruyla bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olaya ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

A) Resen Gözetilen Temyiz Sebepleri Yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinde, adli para cezasının veya hapis cezasının seçimlik olarak öngörüldüğü, baştan yapılacak tercihin gerekçesinin bildirilerek belirlenmesi gerektiği, somut olaydaki uygulama gibi hapis cezasının temel ceza olarak seçilmesinin ardından aynı Kanun'un 50 nci maddesinde yer alan seçenek yaptırımlara çevrilmesinin mümkün olmayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüşse de temyiz edenin sıfatı gereği 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilmekle, bozma sebebi yapılmamıştır.

B) Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1. Sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alındığında mahkemece hükmedilen ceza miktarı isabetli bulunduğundan sanık müdafiinin temyiz istemi reddedilmiştir.

2. Mahkemece erteleme müessesesinin uygulanması yönünde takdir kullanılmadığı ve bu hususun mahkemenin takdirinde olduğunda gözetildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi reddedilmiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... 16.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2021/813 Esas, 2022/554 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2023 tarihinde karar verildi.