muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3683, Karar No: 2022/3345, Tarih: 26.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3683 E.  ,  2022/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna, ceza miktarına ilişkin, katılan vekilinin ceza miktarına dair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olay günü, gündüz vakti, annesiyle birlikte köy meydanındaki çeşmeden su doldurmaktan dönerken, sanığın evine 50 cm uzaklıktaki evsel su atığı biriktirmek amacıyla açtırdığı 1.80 m derinliğindeki kuyuya düşen 2011 doğumlu ...'nin ölümüyle sonuçlanan olayda, Ankara Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi Başkanlığının 02/10/2015 tarihli raporunda, kişinin ölümünün suda boğulmaya bağlı asfiski sonucunda meydana geldiğinin tespit edildiği,

Sanığın yerleşim yeri içinde açtırdığı kuyuda toprak kaymasını önleyici duvar yaptırmayarak, kuyuya girişi sağlayacak deliğin üstünü kolayca açılmayacak şekilde kapatılmasını sağlamayarak ve etrafında uyarıcı tabela bulundurmayarak, tam kusuruyla kazaya sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

Sanığın tanık beyanlarına göre kuyunun üstünü kolayca açılmayacak şekilde kapatılması gerektiği yönünde uyarılmasına ve kendisinin bu hususun bilincinde olmasına karşın yalnızca gelişigüzel şekilde eski çuval atıkları gibi kalıcı olmayan malzemelerle kuyunun üstünü kapatarak, neticenin olabileceğini öngörmesine karşın gösterdiği ihmalkar davranışları sebebiyle bilinçli taksir hükümlerinin uygulandığı sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması sırasında temel cezanın alt sınırdan artırılması yerine, 2/5 oranında artırılmak suretiyle fazla ceza tayini yapılması,

Kabule göre de;

a-)TCK'nın 50/4 maddesinin temel cezanın uzun süreli hapis cezası olması ve suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde uygulanamayacağı gözetilmeden sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

b-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesinin dayanak maddeleri olan 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

c-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine yalnızca ödemeyen adli para cezasının tamamının tahsiline karar verileceğinin ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4 maddesine muhalefet edilmesi,

c-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine yalnızca ödemeyen adli para cezasının tamamının tahsiline karar verileceğinin ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24203, Karar No: 2015/34483, Tarih: 07.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/24203 E.  ,  2015/34483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/417-2013/881

Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesini evlilik sebebiyle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı T.. B.. vekili, davacının alt işveren işçisi olduğunu ve husumet ehliyetlerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı M. Temizlik Şirketi vekili, davacının fesih bildirimini hastaneye yaptığını ve kendilerine haber vermeden işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, davacı kadın işçinin evlendiği tarihten itibaren bir yıllık süre dolmadan iş sözleşmesini evlilik sebebiyle feshettiği sonucuna varılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı, davalı T.. B.. vekili ve davalı M. Temizlik Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davalı M. Temizlik Şirketinin tüm, davalı T.. B..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı yasanın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç

Kararının hüküm kısmının ikinci bendinin a) ve b) fıkralarının çıkartılarak yerine;

“a) 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan peşin harcın mahsubu ile bakiye 347,50 TL karar ve ilam harcının davalı Şirketten alınarak Hazineye gelir kaydına,

b)117,70 TL harç masrafının davalı Şirketten alınarak davacıya verilmesine” fıkralarının yazılmasına, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan M. Temizlik Hiz. Gıda Bilg. Rek. ve Org. San. Tic. Ltd. Şti.ye yükletilmesine, 07.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12479, Karar No: 2025/2017, Tarih: 20.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/12479 E.  ,  2025/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/172 E., 2021/1149 K.

MAĞDURLAR : ..., ...

SUÇLAR : Silahla tehdit, Kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; silahla tehdit ve kasten yaralama suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2015/6-1219 Esas, 2019/13 Karar sayılı kararına göre; “...5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir...” şeklindedir.

Söz konusu şartlar;

"Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır."

Dosya kapsamına göre mağdurun sanığın kız kardeşinin müstehcen fotoğraflarını internette yayınlayacağına ilişkin şantajı üzerine, sanığın isnat edilen eylemleri gerçekleştirdiğini belirtmesi ve tanık beyanlarının bu hususu doğrulaması, mağdur ...'ın bu eylemi nedeniyle ceza aldığının anlaşılması karşısında sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2578, Karar No: 2024/715, Tarih: 05.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2578 E.  ,  2024/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/163 Esas, 2022/227 Karar

Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefaleti ile Özyalçın Yapı Şirketine ticari kredi kullandırıldığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine borçlu şirket ve kefillerine 27.01.2016 tarihli ihtarname keşide edildiğini, borcun muaccel hale geldiğini, ihtarname tebliğine rağmen borcun ödenmemesi üzerine davalı aleyhine ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalı tarafından borca, işlemiş ve işleyecek faize itiraz edildiğini, yapılan itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek itirazın iptaline, %20'den ... olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.02.2019 tarih, 2016/ 1189 E. ve 2019/80 K. sayılı kararıyla dava dışı kefil olunan şirketin ilki 03.02.2012 olmak üzere farklı tarihlere ait 4 adet genel kredi sözleşmesi bulunduğu, davalının bu sözleşmelerden sadece ilk sözleşme olan 03.02.2012 tarihli sözleşmede kefil sıfatıyla imzasının bulunduğu, icra takibine konu kredi alacağının kefil olduğu ilk sözleşmeden kaynaklanmadığı, ilk sözleşmeye göre çekilen kredinin kapatılmış olduğu açıkça anlaşılması üzerine yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre ilk sözleşmedeki kefillik cari hesap şeklinde işleyen sonraki kredileri de kapsamakta ise de icra takibine konu kredinin davacının kefil olmadığı sonraki sözleşmelerden kaynaklandığı, kefili süresiz bir şekilde sonraki sözleşmelerden bile sorumlu tutmanın hukuka ve hakkaniyete uygun olmayacağı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.04.2019 tarih, 2019/384 E. ve 2019/423 K. sayılı kararıyla davalı ...'ın 03.02.2012 tarihli 500.000,00 TL limitli taahhütnamede müteselsil kefil sıfatıyla imzasının alındığı, bu taahhütnamenin genel kredi sözleşmesi olmadığı gibi, 818 sayılı Borçlar Kanunu döneminde imzalandığı, daha sonradan imzalanan genel kredi sözleşmelerinde davalının imzası bulunmadığı ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (6098 sayılı Kanun) döneminde imzalanan genel kredi sözleşmelerine istinaden dava dışı şirkete ticari kredi kullandırıldığı, bu kredi sözleşmelerinde davalının imzasının bulunmadığı, davalının imzaladığı Genel Taahhütname Hükümlerine dayanılarak 6098 sayılı Kanuna tabi olan kredi sözleşmelerinden dolayı davalının sorumlu kılınmasının yerinde olmayacağı gerekçesi ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.03.2021 tarih, 2020/3059 E. ve 2021/2749 K. sayılı kararıyla hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli incelemeyi ihtiva etmediği, denetime elverişli olmadığı, yeniden seçilecek bankacılık konusunda uzman bilirkişi kurulundan banka kayıtları üzerinde yerinde inceleme yapılmak suretiyle takip ve dava konusu edilen kredinin hangi sözleşmeye göre kullandırıldığının araştırılarak alınacak bilirkişi raporu doğrultusunda oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği, eksik inceleme ile konusunda uzman olmayan avukat bilirkişi tarafından tanzim edilen rapora göre yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı bankanın davadışı asıl borçluya genel taahhütnameye dayalı olarak 45.000,00 TL limitli kredi kullandırdığı, davalının işbu taahhütnameye konu krediye kefil olduğu, davalının kefil olduğu iş bu kredinin 08.03.2013 tarihinde ödeme yapılarak kapandığı, böylece davalının bu sözleşmeden kaynaklı kefaletinin sona erdiği, davacı hakkında yapılan icra takibine konu kredi borcunun ise 03.12.2012 ve 27.04.2014 tarihlerinde genel kredi sözleşmesine istinaden kullandırılan kredilerden kaynaklandığı, davacının bu genel kredi sözleşmelerinde kefil sıfatıyla imzasının bulunmadığı, bu nedenle imzalarının bulunmadığı kredi sözleşmesinden dolayı kefil sıfatıyla sorumlu olamayacağı, kefilin daha önceden imzaladığı sözleşmesindeki kefil sıfatlarının daha sonradan düzenlenen kredi sözleşmelerinde de geçerli olmayacağı, kefalet sözleşmesinde geçen ve gelecekteki kullandırılacak kredilerden dolayı davalının da sorumlu olacağına dair süresi ve miktarı belirsiz kayıtların davalı için bir sorumluluk doğurmayacağı nazara alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; icra takibinde istenilen bor miktarının dayanağının davalının imzaladığı genel taahhütnameye dayalı olarak verilen ticari kredi olduğunu, genel taahhütnamenin 17 ve 35 ... maddelerinde taahhütnameden sonra yapılan sözleşme ve kredi ve tüm borçların ödenmemesi nedeniyle ortaya çıkan borçların sorumluluğundan bahsedildiğini, bu nedenle 03.02.2012 tarihli genel taahhütnameyi imzalayanların borçlar ve faizlerden müşterek borçlu ve kefil sıfatıyla sorumlu olduklarını kabul ettiklerini belirterek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, genel kredi sözleşmesi nedeniyle kefil aleyhine başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 2004 sayılı İcra İflas Kanunun 67 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/634, Karar No: 2010/13399, Tarih: 23.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/634 E.  ,  2010/13399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 02/10/2006 gününde verilen dilekçeler ile asıl ve birleşen davada haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 24/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, tarafların konumu, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, asıl ve birleştirilen davalarda davacılardan ... yararına takdir edilen 4.000,00’er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, adı geçen davacı yararına asıl ve birleştirilen dosyalar yönünden 1.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının 2 ve 4 nolu bentlerinde yer alan “…4000…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine “…1.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 4 nolu bendin silinerek yerine 4 nolu bent olarak “4-Asıl davada peşin alınan 108,00 TL'den alınması gereken 54,00 TL karar harcı indirilerek artan 54,00 TL ile birleştirilen davada peşin alınan 81,00 TL'den alınması gereken 54,00 TL karar harcı indirilerek artan 27,00 TL'nin karar kesinleştiğinde ve istekleri durumunda davacılara geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 7 ve 8 nolu bentlerin silinerek yerlerine 7 nolu bent olarak “7-Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince asıl dava nedeniyle davacı yararına 575,00 TL, davalı yararına 575,00 TL; birleştirilen dava nedeniyle davacı yararına 575,00 TL, davalı yararına 575,00 TL avukatlık ücreti hesap ve takdir olunarak bu tutarların taraflardan alınmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki itirazların ilk bentteki nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.