muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6408, Karar No: 2022/14319, Tarih: 07.06.2022

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/03/2021 tarihli ve 2021/2362 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/03/2021 tarihli ve 2021/2362 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19393, Karar No: 2013/3367, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19393 E.  ,  2013/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...’in, ... kasabasında çobanlık yaptığı, şikayetçinin çifti 400 TL. değerinde olan 16 adet merinos cinsi koyunu yaz boyunca otlatması ve bakması için 2007 yılı Haziran ayında sanığa teslim ettiği, bu konuda taraflar arasında anlaşma sağlanmasına rağmen koyunları şikayetçiye teslim etmediğinin iddia edildiği olayda; sanığın, katılana ait koyunları oğlu ...'a vererek katılanın evine götürmek üzere gönderdiği, bu durumun sanık ve katılanla husumeti olmayan tarafsız üçüncü kişi olan tanık ...'ın beyanı ile doğrulandığı gözetilerek, sanığın cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19400, Karar No: 2014/422, Tarih: 14.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/19400 E.  ,  2014/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2011/456-2013/196

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacıavukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, açılan ihaleler sonucunda davalı işverenlerle hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalı şirketlerin çalıştırmış oldukları işçilerden H.. K..’un, kıdem, ihbar tazminatı ve benzeri işçilik alacakları nedeniyle, iş mahkemesinde açmış olduğu davanın Belediye aleyhine sonuçlandığını, başlatılan icra takibi üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, dava dışı işçiye yapılan ödemenin, faiziyle birlikte davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 3.12.2012 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, ilamda her bir davalı yönünden ayrı ayrı belirtilen miktarların, 22.4.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalı şirketler tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece, Belediye tarafından ödenen işçi alacaklarından, 2013/19400 2014/422

Asıl işveren davacı Belediye ile davalıların yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulü ile hüküm kurulmuş ise de, bir kısım davalılar ile Belediye arasında imzalanan hizmet sözleşmeleri ve eki olan şartnamelerde, “yüklenicinin sözleşme ile ilgili kıdem tazminatı gibi işçilik haklarından ve işçi ile arasındaki ihtilaflardan kendisinin sorumlu olacağı” açıkça belirtilmiştir. Buna göre, sözleşme ve eki olan şartnamelerde bu şekilde açık hüküm bulunan davalılar yönünden, davacı Belediye ve davalıların yarı yarıya sorumlu olduklarının kabulüne olanak yoktur. Tarafların serbest iradeleri ile düzenlemiş oldukları sözleşme ve şartname hükümleri tarafları bağlayacağından, hizmet sözleşmelerinde yüklenicinin sorumluluğuna ilişkin bu şekilde açık hüküm olan hallerde, davacı Belediyenin asıl işveren olarak ödemiş olduğu miktarın tamamını ilgili davalıdan rücuen tahsilini talep edebileceğini kabul etmek gereklidir.

O halde mahkemece taraflar arasındaki hizmet sözleşmeleri ve eki olan şartnamelerde, dava konusu işçi alacakları nedeniyle yüklenicinin sorumlu olduğunun düzenlendiği davalılar yönünden, davacı Belediyenin asıl işveren olarak ödemiş olduğu miktarın tamamını davalılardan rücuen tahsilini talep edebileceğinin, bu hususta sözleşme ve eki şartnamelerde hüküm bulunmayan davalılar yönünden ise, davacı Belediye ve davalı yüklenicinin, kararda olduğu gibi yarı yarıya sorumlu olacaklarının kabulü ile, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, açıklanan hususlar göz ardı edilerek, tüm davalılar yönünden yarı oranda sorumluluğun kabul edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3368, Karar No: 2018/3953, Tarih: 28.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3368 E.  ,  2018/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; ortak gider alacaklarının tahsili amacıyla davalı aleyhine ... 11. İcra Müdürlüğünün 2014/1719 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı, davalı tarafından takibe itiraz edilerek takibin durdurulduğu, icra takibinde sehven Kasım-Aralık 2013 aidatlarının 1000 TL olarak yer aldığı, bu iki aylık aidat bedelinin her ay için 100,00 TL olduğu, bu iki aya ilişkin maddi hatanın düzeltilerek taleplerinin 3.927,57 TL olduğu ve bu bedele takip öncesi ve sonrası için KMK gereği aylık %5 faiz taleplerinin bulunduğu, davalının itirazının yasal dayanaktan yoksun olması nedeniyle 3.927,57 TL yönünden iptali, asıl alacağın % 20 sinden aşağı olmamak üzere de icra inkar tazminatına hükmedilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; davalının davaya konu apartmandaki 8 numaralı bağımsız bölüm sayılı taşınmazı, 07/05/2013 tarihinde edindiği dikkate alınarak; davalı tarafından Haziran ayından itibaren davacı apartman yönetimine aidat bedellerini düzenli olarak ödemediği, aidat bedellerinin 100,00 TL olduğu ve davalının da davaya konu taşınmazı 03/01/2014 tarihinde sattığı, davalı tarafından davacı apartman yönetimine Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık 2013 aylarına ilişkin toplamda 7 aylık aidat bedeli olan 700,00 TL'yi ödemesi gerektiği, davacı yönetimin dava dışı firmaya 9.000,00 TL ödeme yaptığı, davacı apartman yönetimi tarafından davalıdan 9.000,00 TL karot test masrafına ilişkin olarak 9.000TL x 6/120 = 450,00 TL ödemesi gerektiği, davacı yönetime ait işletme defterinde yer alan gider dökümünde de yakıt giderini belirtir nitelikte ayrıca bir kalem bulunmadığı, dava dosyasında bila tarihli Belgin Özdoğan imzalı bir duyurunun bulunduğu, bu duyuruya göre apartman yakıt giderleri için 900,00 TL toplanacağı, Eylül ayında 450,00 TL, Ekim ayında 450,00 TL toplanacağı ayrıca Kasımda M.M.O. nun talep ettiği asansör bakımlarının da yaptırılacağının bildirildiği, ancak bu evrakın bila tarihli olması, yönetime ait olduğunu gösteren bir ibarenin bulunmaması ve usulüne uygun şekilde alınmış bir yönetim ya da genel kurulu kararına dayanmaması nedeniyle dikkate alınamayacağı, işletme defterinde de yakıt gider kalemi bulunmadığı, yönetim planının 9. maddesi uyarınca davalının bu giderden arsa payı oranında sorumlu olacağı ancak gider kalemi tespit edilemediğinden davalı payına düşen miktarın da hesaplanamadığı, bu nedenlerle de davacı apartman yönetiminin davalı kat malikinden talep ettiği 450,00 TL yakıt giderine ilişkin bedelin yasal dayanağının bulunmadığı, dava dosyasında M.M.O.'nın denetim raporunun bulunmadığı, asansör bakımına ilişkin teklif tutanaklarının da olmadığı, sadece aylık asansör bakımı yapan firmanın faturalarının bulunduğu, dosyaya sunulan evrakın bila tarihli olması, yönetime ait olduğunu gösteren bir ibarenin bulunmaması ve usulüne uygun şekilde alınmış bir yönetim ya da genel kurulu kararına dayanmaması nedeniyle dikkate alınamayacağı; kaldı ki bu evrakta da bakımın ne kadar bedelle yaptırılacağı ve daire başına ne kadar ödemenin düşeceğinin de belirlenmemiş olması ve davalıdan talep edilen 950,00 TL bedelin dayanağının da dosyada ve işletme defterinde açıkça yer almaması nedeniyle, davacı apartman yönetiminin davalı kat malikinden talep ettiği 950,00 TL asansör bakımına ilişkin bedelin yasal dayanağının

-2- 2017/3368-2018/3953

-2- 2017/3368-2018/3953

bulunmadığı bu nedenlerle de bu bedelin talep edilemeyeceği, 24/02/2013 tarihli kat malikleri toplantısının 3. maddesinde alınan karar uyarınca, apartmana ait çatı tamir, bakım ve izolasyonunun yaptırılmasına karar verildiği ve daha sonra da bila tarihli duyuru ile bu hususta bir firma ile anlaşılarak işin 22.500,00 TL'ye mal olacağı ve daire başına 1.125,00 TL ödenmesi gerektiğinin bildirildiği, davacı apartman yönetimi tarafından daire başından toplanacak bedele ilişkin genel kurul toplantısında herhangi bir karar alınmadığı da dikkate alınarak sözkonusu bedel için davalıdan ancak yönetim planının 9. maddesi uyarınca arsa payı oranında avans talep edilebileceği, dava dosyasına getirtilen tapu kaydı uyarınca davalının 8 numaralı bağımsız bölüm maliki olduğu döneme ilişkin olarak, sözkonusu apartmanda 6/120 arsa payının olduğu, davacı apartman yönetimi tarafından davalıdan işletme defteri ve hak edişle sabit olan 21.000 TL çatı tamir, bakım ve izolasyon masrafına ilişkin olarak 6/120 arsa payı oranında 1.050,00 TL talep edilebileceği gerekçesiyle,

- Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davalının ... 11. İcra Müdürlüğünün 2014/1719 Esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın iptali ile, takibin davalı yönünden takip tarihi itibariyle 700,00 TL aidat borcu, 450,00 TL karot testi arsa payı borcu ve 1.050,00 TL çatı onarım arsa payı borcu olmak üzere toplam 2.200,00 TL asıl alacak üzerinden yürütülmesine,

- Takip tarihinden tahsil tarihine kadar aidat borcuna aylık %5, diğer kalemler yönünden asıl alacağa değişken olarak belirlenen yasal faiz oranının uygulanmasına,

- Şartları oluşmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortak gider alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

SONUÇ:1- Davacı vekilinin temyiz incelemesi yönünden;

Mahkemece; icra takibinde talep edilen toplam alacak olan 3927,57 TL'nin 2200,00 TL'si kabul edilmiş, kalan 1727,57 TL'si reddedilmiştir.

Temyize konu miktar karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL'sını geçmemektedir.

6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'nun 5219 sayılı Kanun ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 2.190,00 TL'yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE temyiz harcının istek halinde iadesine,

2- Davalı vekilinin temyiz incelemesi yönünden; mahkemece denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu ile alacağın tespit edildiği anlaşılmakla yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığından dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine 28/05/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12646, Karar No: 2010/419, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12646 E.  ,  2010/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairenin geri çevirme kararı üzerine dahili davalılardan ... (...)'ye mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin tebliği için çıkarılan tebliğ belgesinin tebliği yapılamadığından iade edildiği, adı geçen davalıya yeniden usulüne uygun şekilde tebligat yapılması için girişimde bulunulmadığı ve bu davalının avukata verdiği herhangi bir vekaletnamenin de dosyaya ibraz edilmediği anlaşılmıştır. Adı geçen davalının tebligata yarar açık adresinin ilgili kurumlardan ve kolluk aracılığı ile araştırılarak Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun olarak mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-İlçe Tarım Müdürlüğünce dosyaya gönderilen 1999 yılına ait 15.06.2006 tarihli veri cetvelinde buğday, ayçiçeği ve şeker pancarı ürünlerinin üretim giderleri ile buğday samanına ilişkin verilerin gönderilmediği anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın bulunduğu Afşin ilçe genelinde buğday, ayçiçeği ve şeker pancarı ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına üretim gideri ile buğday samanına ilişkin dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve kg. başına ortalama satış fiyatının 1999 yılı itibariyle Afşin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/3793, Karar No: 2013/23389, Tarih: 25.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/3793 E.  ,  2013/23389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCY'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması,

2-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4439, Karar No: 2022/10875, Tarih: 01.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4439 E.  ,  2022/10875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü mağdureye "senin belin çok ince kalçaların çok büyük" dedikten sonra beline ve kalçalarına ellediği, mağdurenin kendisini ittirmesine rağmen eylemine devam ettiği ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin sarkıntılık düzeyini aştığı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken vasıflandırmada yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Artvin Devlet Hastanesinin 20.06.2012 tarihli tek hekim tarafından düzenlenen raporunun düzenlenme şekli ve içeriği itibarıyla hükme esas alınmaya yetersiz olması karşısında, mağdurenin dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da bu Kurul ölçütlerine göre Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerde teşekkül ettirilecek heyetten mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı ve bozulmuş ise mevcut suç nedeniyle mi, yoksa başka bir nedenle mi ruh sağlığının bozulduğu hususunda açıklayıcı rapor alınmasından sonra, sonucuna göre sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.