muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14145, Karar No: 2013/2322, Tarih: 06.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14145 E.  ,  2013/2322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ile ...'ın ve ırza geçme, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, mesken mahsuniyetini ihlal suçlarından sanıklar ..., ... ile ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ... ile ...'ın ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından beraatları ile mesken mahsuniyetini ihlal suçundan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmalarına, sanık ... hakkında atılı suçlardan açılan davaların vaki evlilik nedeniyle 765 sayılı TCK.nın 434/1-son. maddesi uyarınca düşmesine ve sanık ...'nin ırza geçme eylemi reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma kabul edilerek her iki suçtan görülen davaların zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmalarına dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.05.2009 gün ve 2002/288 Esas, 2009/163 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar Barbaros, Kenan ile ... haklarında verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında verilen düşme kararının incelenmesinde,

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri ile düşme kararı usul ve kanuna uygun olduğundan katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından ve sanıklar ..., ... ve ... haklarında mesken masuniyetini ihlal suçundan görülen davaların zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmalarına dair verilen hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece adları geçen sanıklar haklarında işledikleri suçlarla ilgili olarak 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımı süresinin suç tarihinden itibaren geçtiği gerekçesiyle kamu davalarının 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davaların ortadan kaldırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, sanıklar haklarındaki hükümlerin 3. bendinde yer alan “... sanıkların üzerlerine atılı suç tarihlerinin 2001 yılı Eylül ayı olup suç tarihi itibarıyla dava zamanaşımı süresi olan 7 yıl 6 aylık sürenin geçtiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında açılmış bulunan kamu davalarının 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddesi uyarınca ayrı ayrı Ortadan Kaldırılmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “... sanıklar hakkında atılı suçtan açılmış bulunan kamu davalarının 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 2001 yılı Eylül ayından itibaren geçmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca ayrı ayrı Düşmesine” yazılması ve 4. bendinde yer alan “...atılı suçlardan 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin geçtiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddesi uyarınca ayrı ayrı ortadan kaldırılmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “...sanık hakkında görülen kamu davalarının 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımı süresinin suç tarihinden itibaren geçmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca ayrı ayrı DÜŞMESİNE” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/477, Karar No: 2024/870, Tarih: 15.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/477 E.  ,  2024/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 ... Yargıtay Kanunu’nun (2797 ... Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil, elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 1 ... kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (1). Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 ... Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY (1). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15748, Karar No: 2012/8592, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/15748 E.  ,  2012/8592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyede altı yıldır operatör olarak çalıştığını ve çalıştığı süre zarfında verilen görevleri eksiksiz olarak yerine getirdiğini, 10.06.2010 tarihinde iş yerinde çalışırken davalı belediye başkanı ... tarafından müvekkiline alenen hakaret edildiğini, söz konusu olaya ilişkin Bünyan Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/151 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, bu olay üzerine 28.06.2010 tarihinde davalı belediye başkanı tarafından müvekkilinin kepçe operatörlüğü görevinden alınarak çöp toplama işine verildiğini, müvekkilinin üyesi olduğu sendika tarafından verilen görevi yapmasının söylenmesi üzerine verilen görevi yaptığını, fakat davalı belediye tarafından müvekkilinin verilen görevi yapmadığı gerekçesiyle 25.08.2010 tarihinde iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli olduğunu, çünkü davacının belediyede disiplinsiz davranışlarının ön planda olduğunu, belediye başkanının kendisini defalarca uyarmasına rağmen belediye başkanını ölümle tehdit ettiğini ve verilen emirlere itiraz ettiğini, görevini yerine getirmediğini, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, düzenleyicilerin bilgisi varmış gibi düzenlenen tutanakların belediye başkanınca daha önceki tartışmalar ve husumet nedeniyle tutturulması ihtimali bulunduğu ve fesihte esas alınmasının usule uygun olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davrnışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının kepçe operatörü olarak çalışırken yaptığı işi beğenmeyen belediye başkanı ile tartıştıkları ve davacı hakkında belediye başkanına karşı tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. Bu olaydan sonra davacının görevi değiştirilmiş olup verilen görevleri yapmadığına dair tutanaklar da dosyaya sunulmuştur. Davacının mevcut tutanak ve belgelere göre işyeri düzen ve kurallarına uymadığı, bu şekilde işyerinde düzensizlik ve huzursuzluk yaratarak işlerin aksamasına sebep olduğu açıktır.

Mahkemece bu hususlar ve iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayandığı gözetilmeksizin, davanın reddine karar vermek gerekirken olaya uygun düşmeyen gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı bulunmuştur. 4857 sayılı Kanun'un 20/3. maddesi gereğince Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 90,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24520, Karar No: 2013/19072, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/24520 E.  ,  2013/19072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 11.01.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen katılan vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3945, Karar No: 2008/3365, Tarih: 13.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3945 E.  ,  2008/3365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 155 ada 25 parsel sayılı 28542.54 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına payları oranında tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içerisinde, taşınmazın ham toprak niteliğinde olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ve çekişmeli parselin payları oranında davalı mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının davalılar yararına gerçekleştiği kabul edilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazine, taşınmazın imar ve ihyasının tamamlanmadığı ve zilyetlikle mülk edinme şartların gerçekleşmediği iddiasına dayanmış, delil olarak da ... mühendisinin imzaladığı "rapor" başlıklı belgeyi dava dilekçesine eklemiştir. Hazine'nin dayanağını oluşturan bu belgede taşınmazın; yabancı otlarla kaplı olduğu, uzun süredir ve hali hazırda işlenmediği ve tarım arazisi olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ... bilirkişi raporunda ise; taşınmazın üzerinde kendiliğinden yetişen otların biçilmesi suretiyle kullanıldığı, önceki yıllarda toprağın işlenerek tarım yapıldığına dair emarelerin bulunduğu belirtildiği halde, taşınmazın niteliği hususundaki çelişki, üç kişilik ... bilirkişi kurulundan ayrıntılı rapor alınarak giderilmemiş, zilyetliğin sürdürülüş biçimi araştırılmamıştır. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu, uzman üç kişilik ... bilirkişileri kurulu, tespit bilirkişileri ve zilyetlik tanıkları aracılığı ile yeniden keşif yapılmalı, dinlenecek yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve tanıklardan, zilyetliğin sürdürülüşü ile ilgili olarak, taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, öncesinin orman, mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, taşınmazın öncesinin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ihyaya konu edilip edilmediği, imar ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, uzman ... mühendisleri kurulundan; Hazinenin dayanağını oluşturan tespit tutanağı ile keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ... bilirkişi raporundaki bulguları değerlendirecek ve taşınmazın niteliği hususundaki çelişkiyi de giderecek şekilde, komşu parsellerin toprak yapısı da mukayese edilmek suretiyle, taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte

değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11762, Karar No: 2006/12203, Tarih: 01.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11762 E.  ,  2006/12203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.7.1998 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.12.1999 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 61 parsel sayılı taşınmaz maliklerinden ... kızı ...’nun kayıtta yazılı olmayan soyadının ..., ... kızı ...’nun soyadının ise ... olarak tapu kayıtlarına yazımı istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş,

Hükmü davalı idare temyiz etmiştir.

Tapu malikinin kimlik bilgilerinin düzeltilmesinden amaç, tapu siciline yazılması gerektiği halde yazılmayan bilgilerin eklenerek yazılması, hatalı yazılan bilgilerin ise nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesini sağlamaktır.

Somut olayda, gerek ... kızı ...’nun gerekse ... kızı ...’nun nüfus kayıtlarına geçirilmediği, dolayısıyla nüfus kayıtlarına geçen kimlik bilgilerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davadaki amaç tapu kayıtlarındaki bilgilerin nüfus kayıtlarındaki bilgilere uygunluğunu sağlamak olduğuna göre, nüfus kayıtlarında ismi geçmeyen bir kişinin kimlik bilgilerinin düzeltilmesi veya eksik yazılan bilgilerin ilave edilerek yazılması dava konusu yapılamaz. Böyle olunca, davanın reddi yerine istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 1.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10764, Karar No: 2015/14293, Tarih: 27.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/10764 E.  ,  2015/14293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 115 ada 300, 330; 119 ada 32 ve 42 parsel sayılı 8.358.76, 9.072.66, 2.705.56, 8.087.48 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davacı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., adına tespit ve tescil edilen taşınmazların uygulanan kayıtlara göre yüzölçümünün eksik tespit edildiği eksikliğin davalılara yazıldığı iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın HMK'nın 150. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının davasını üçüncü kez takipsiz bırakması nedeniyle HMK'nın 150/6 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de; Mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir. HMK'nın 150/6 maddesi gereğince; “işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz, aksi halde davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.” Somut olayda 19.07.2011 tarihinde dava takipsiz bırakılarak 08.02.2012 tarihinde davacı tarafından yenilendiği, her ne kadar 22.03.2012 tarihli duruşmaya davacı taraf gelmediğinden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 19.07.2012 tarihli yenileme tensip tutanağı ile davacının mazeret dilekçesini 19.03.2012 tarihinde havale edildiğinden 22.03.2012 tarihli dosyanın işlemden kaldırılmasına dair ara kararından dönülmesine karar verilmiştir. Böylece dosya sadece 19.07.2011 tarihinde işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve bir kez yenilendiği, 24.10.2013 tarihli son celsede davacı mazaretsiz duruşmaya gelmediğinden davanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi yerine davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.11.2015 gününde oybirliğyile karar verildi.