muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13720, Karar No: 2011/3753, Tarih: 01.04.2011

Davalı (birleşen davada davacı) vekili, taraflar arasında 12.05.2004 ve 05.11.2004 tarihli sözleşmeler imzalandığını, bununla birlikte davacı şirketin genel müdürü sıfatıyla H.Aydın Aytuğ imzası ile taraflara yollanmış olan “Sodexho 2004 Kış ve 2005 Yaz Anlaşma Koşulları” konulu memorandumda tarafların 2005 yılı yaz ayları için anlaşma şartlarını müzakere edip, esaslı unsurlarda genel bir mutabakat sağladıklarını, ancak müvekkiline hak ettiği bedellerin davacı tarafından ödenmediğini, otelin terk edilmesi ve bu işlemin bir hafta içinde yapılmasının bizzat davacı tarafından talep edildiğini, otelin bunun üzerine 3 gün içerisinde terk edildiğini, gerçekte zarara uğrayanın davacı değil müvekkili olduğunu belirterek asıl davanın reddini istemiş, birleşen davasında ise alacaklarının tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali ile %40 inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, asıl dava bakımından davacının tahliye sırasında eksik teslim edilen malzemeler nedeniyle (355.219,35) YTL alacaklı olduğu, sair iddiaların ise kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüyle 355.219,35 YTL’nın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine, birleşen davada ise davalının yaptığı ödeme de dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile takibe vaki itirazın kısmen iptali ile 105.058,10 YTL üzerinden takibin devamına, %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline, aşan istemin reddine karar verilmiş; kararın taraf vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.05.2010 tarihli kararında belirtilen nedenlerle yerel mahkeme kararının taraflar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı-davalı ... A.Ş. vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-k.davalı ... A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-k.davalı ... A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 01.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8542, Karar No: 2024/5103, Tarih: 01.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8542 E.  ,  2024/5103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/737 E., 2023/933 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan kabulü ile hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/729 E., 2021/92 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam ziynet alacağı miktarı 36.327,85 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca belirlenen kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmakla; davacı-davalı erkek vekilinin kabul edilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı-davalı erkek vekilinin reddedilen yön dışında diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekilinin reddedilen yön dışında diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve karşı dava cevap dilekçesinde özetle; müvekkili işsiz kalınca davalının, hiç bir baskı altında kalmadan kendi isteği ile kaynanası ile birlikte yaşamayı istediğini ve müvekkilinin annesinin yanına taşındıklarını, davalının çalışmaya başladığını ve evin tüm işlerini Kaynanasının yaptığını, davalının ev işlerinde sadece ufak bir yardımda bulunma dışında bir iş yapmadığını, ortak çocuğun doğduğunda evlilikleri boyunca bir çok kez ortak çocuğun gereksinimlerini karşılamakta yetersiz kaldığı gibi, çocuğun acıktığını söylemesine rağmen kayıtsız kaldığını çocuk babaannesinden yanına giderek acıktığını yada isteğini söylediğini bunu yanı sıra evde yemekleri müvekkilinin annesinin yaptığını, kendisinin masaya sadece tabakları ve kaşıkları çatalları getirmesinden ibaret günlük yaşantısında odasına çekilerek dizi izlediğini, oyun oynadığını, uyuduğunu, odasından çıkmadığını, çocukla ilgilenmediğini, müvekkilinin davalıyı uyarması üzerine davalının, müvekkilinden iğrendiğini, koynuna almak istemediğini ve tiksindiğini belirttiğini, 21 Temmuz 2019 tarihinde Pazar Akşamı, müvekkilinin davalıya yaklaşımda bulunmak istemesiyle davalının kendisi mutfağa gittiğini, bunun üzerine 22 Temmuz 2019 tarihinde, davalının Whatsapp aracılığı ile "ben davayı acıyorum" diye müvekkilin mesaj gönderdiğini, 28 Temmuz 2019 pazar akşamı müvekkilinin davalının telefonunu şarjdan alarak Whatsaap yazışmalarını incelediğinde, davalının başka erkeklerle bir takım yazışmalarını ve o erkelere gönderdiği uygunsuz görselleri gördüğünü, 30 Temmuz 2019 da da davalının eşyalarını toplayarak kiraladıkları eve taşındığını, davalının sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini ve evlilik birliğinin yükledikleri edimini ve eşlik vazifesini yerine getirmediğini bildirmiş, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkili babaya verilmesine, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalı taraftan alınarak müvekkiline verilmesi karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; taraflar evlendikten sonra müvekkilinin işten ayrılmak zorunda kaldığını, davacının evlendikten sonra müvekkilinin ekonomik özgürlüğünün olmasını istemediğini, evlendikten 1 ay sonra maddî yetersizlik sebebiyle karşı davalı eşin annesinin kirada oturdukları 2+1 olan evine taşındıklarını ve tarafların burada kayınvalide, görümce ve kayınbiraderi ile birlikte yaşamak zorunda kaldıklarını, davacının girdiği işlerde devamlılık sağlayamadığını, borcu yüzünden eve haciz geldiğini ve evdeki haczedilebilir her malvarlığının haczedildiğini, evin maddî ihtiyaçlarını müvekkili ile kayınvalidesinin karşıladığını, davacının müvekkiline hakaret ve onur kırıcı hareketlerde bulunmaya başladığını, fiziksel şiddet uyguladığını, güven kavramına ters düşen davranışlar içinde bulunup müvekkilinin sürekli telefonunu ve özel eşyalarını karıştırdığını, müvekkilinin telefonunu sürekli izinsiz olarak karıştırıp kendi bilgisayarına verileri kopyaladığını, müvekkilinin kendi evine çıkma arzusu ile birlikte 2012 yılında konut kredisi çektiğini, bu krediyi tek başına ödediğini, davacının müvekkiline yönelik psikolojik, duygusal şiddet uyguladığını, davacı karşı davalının evlilik birliği içerisinde müvekkili ve eve karşı hiçbir sorumluluğunu yerine getirmediğini, müvekkiline karşı fiziksel, psikolojik, ekonomik ve cinsel şiddet uyguladığını, davacı eşin müvekkiline yönelik “Kıllısın, maymun gibisin, balina gibi oldun, şişko…” gibi söylemlerde bulunduğunu, bunların müvekkilinin kadınlık onuru incittiğini, müvekkilinin spora görümcesi ve bir arkadaşı ile birlikte kayıt olup gittiğini, davacının baskıcı olması nedeniyle eve gelen erkek misafirler müvekkili görmesin diyerek müvekkilinin odasından çıkmasına izin vermediğini, davacı-karşı davalının, eşe ve aileye bakma yükümlülüğünü yerine getirmediğini, davacı karşı davalının müvekkilini cinsel birlikteliğe zorladığını, davacının davasının reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuk için 500,00 TL ve müvekkili için 1.000,00 TL olmak üzere tedbir nafakasının davacı karşı davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine, tarafların boşanmaları halinde takdir edilen nafakaların müvekkil için yoksulluk nafakası ve ortak çocuk için iştirak nafakası olarak devamına, 100.000,00 TL manevî tazminatın davacıdan alınarak müvekkiline verilmesine, şimdilik (kısmi olarak) 1.000,00 TL maddî tazminatın kabulü ile, davacıdan alınarak müvekkiline verilmesine, davacı-karşı davalıdan düğünde takılan ziynet eşyalarının müvekkiline iadesine, işbu ziynet eşyalarının aynen iadesi mümkün olmuyor ise ziynet eşyalarına karşılık gelen eşyalardaki bedelin faiziyle birlikte müvekkile ödenmesine, davacı-karşı davalının banka hesaplarına ve her türlü mal varlığının üzerine tedbir konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların birbirlerine karşı sevgi ve saygılarının bittiği, aralarında fikir uyuşmazlığının olduğu, tarafların birbirlerine karşı birlik görevlerini yerine getirmedikleri, mesafeli davrandıkları, tarafların ortak evliliklerinden bir tane çocuklarının olduğu, ortak çocuğun halen baba yanında kaldığı, tarafların davacı-karşı davalı kocanın ailesi ile birlikte yaşadıkları, kocanın ayrı bir ev tahsis etmediği, kıskanç olduğu, evin geçimini sağlamada zafiyet gösterdiği, karısını aşağılayıcı sözler söylediği, tarafların zaman zaman kavgalarında birbirlerine hakaret içeren sözler söyledikleri, davalı-karşı davacı kadının güven sarsıcı hareketlerinin olduğu, anlaşılmakla, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, evlilik birliğinin sona ermesinde davacı-karşı davalı kocanın ağır kusurlu olduğu kanaatine varılarak her iki davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın lehine 1.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyası davası bakımından davacının davasının kısmen kabulü ile;6.723,15 TL değerinde 15 adet çeyrek altın, 23.735,70 TL değerinde 22 ayar tanesi 10 gr ağırlığında 9 adet bilezik, 5.807,50 TL değerinde 25 gr ağırlığında 14 ayar set, 61.50 TL paranın aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde belirlenen bedel olan 36.327,85 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, kadının kabul edilen boşanma ve ziynet alacağı davası ile tazminatlar yönünden yönünden istinaf kanun yoluna müracaat etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, kadının kabul edilen boşanma ve ziynet alacağı davası ile tazminatlar yönünden yönünden istinaf kanun yoluna müracaat etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda; ayrı bir ev tahsis etmeyen, evin geçimini sağlamada zafiyet gösteren, karısına hakaret eden ve aşağılayıcı sözler söyleyen erkek ile eşine hakaret içeren sözler söyleyen, güven sarsıcı hareketlerde bulunan kadın eşit kusurlu olduğu, mahkemenin kusur tespiti hatalı ise de kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun ise de tarafların eşit kusurlu olmaları nedeniyle tazminat taleplerinin reddi gerekirken erkeğin ağır kusur nedeniyle tazminat isteğinin reddi ile kadın lehine tazminata hükmolunması doğru olmadığından, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında eşit kusurlu olması nedeniyle maddî manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, (hükme a-3/ b-5-6 bentler olarak yazılmasına), davacı-davalı erkeğin kadının kabul edilen boşanma davası ve ziynetlere ilişkin istinaf talebinin esastan reddine, davalı-davacı erkeğin kusur tespiti ve tazminatlara yönelik istinaf talebinin esastan kabulü ile hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının tam kusurlu olduğunu beyanla; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen kendi tazminat talebi ile ziynet alacağı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesi, kadının boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı-davalı erkek vekilinin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Davacı-davalı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9167, Karar No: 2010/4742, Tarih: 19.03.2010

4. Ceza Dairesi 2008/9167 E., 2010/4742 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/9167 E., 2010/4742 K.**

**- ADLİ PARA CEZALARI

- CEZALARIN ERTELENMESİ**

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil belgesinde yer alan önceki hükümlülüğünün adli para cezasına ilişkin olması ve bunun tek başına ertelemeye engel olmaması karşısında, ertelemede yargıca ölçüt olması gereken, geçmişteki durumu ve suç işleme hususundaki eğilimleri değerlendirilmeden, "suçun işleniş özelliği" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle ertelemeye yer olmadığına hükmolunması,

Yasaya aykırı ve sanık Ç.. Ö..n'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/732, Karar No: 2014/3412, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/732 E.  ,  2014/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksukılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17731, Karar No: 2013/16457, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/17731 E.  ,  2013/16457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 25.01.2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,