muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9771, Karar No: 2024/980, Tarih: 20.02.2024

... ve ... ...'in ayrı ebeveynler ile yaşamaları, uzman raporu, ortak çocukların yaşları, idrak çağındaki ortak çocuk ...'nın mahkeme huzurundaki beyanları gözetilerek ortak çocuklardan ...'nın velâyetinin babaya, ... ...'in velâyetinin ise anneye verilmesinin, velâyet kendisine bırakılmayan taraf ile ortak çocuklar arasında, kardeşlerin de birbirlerine en ziyade görebileceği şekilde kişisel ilişki kurulmasının, yine ortak çocuk ... ... için tarafların sosyo ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları, ortak çocuk ... ...'in yaşı itibariyle muhtemel tüm masrafları gözetilerek uygun miktarda iştirak nafakasına hükmolunmasının uygun olacağı, her ne kadar ortak çocuk ...'nın velâyeti babaya bırakılmış ve ortak çocuk ... için iştirak nafakası talep edilmiş ise de annenin düzenli olarak çalışmadığı, sabit bir iş ve gelirinin bulunmadığı, boşanmakla yoksulluğa düşeceği kabul edilerek lehine yoksulluk nafakasına hükmolunduğu, yoksulluk nafakası talebi kabul edilen annenin ortak çocuk ... için iştirak nafakası ile yükümlü kılınamayacağı gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuklardan ...'nın velâyetinin babaya, ... ...'in velâyetinin babaya verilmesine, ortak çocuk ... ergin olduğundan velâyeti hususunda karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuk ... ... için aylık 450,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, ortak çocuk ...'nın velâyet düzenlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile nafakaların miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen yoksulluk nafakası ve reddedilen manevî tazminat talebi, ortak çocuk ... ...'in velâyeti, ortak çocuklar ... ve ... için nafakaya hükmedilmemesi yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan deliller, tüm dosya kapsamı, Mahkeme kararının dayandığı deliller ve gerekçeye göre, taraflara yüklenen kusurlar yerinde olmakla birlikte, ayrıca erkeğin kadını evden kovduğu, kendisinin çocukları alarak evi terk ettiği tanık beyanlarıyla sabit olmakla, kararın kusur gerekçesi erkek aleyhine düzeltildiği, boşanmaya neden olan olaylarda kadının hafif, erkeğin ağır kusurlu olduğu, tarafların ekonomik sosyal durumları, uzman raporu, ortak çocukların yaşları ve beyanı ile dava sürecindeki yaşamlarına göre ...'nın velâyetinin babaya, ... ...'in velâyetinin anneye verilmesinde isabetsizlik görülmediği, velâyet düzenlemesinin çocukların yüksek yararına uygun olduğu, ortak çocuk ... ...'in yaşı, ihtiyaçları, hakkaniyet ilkesine göre belirlenen tedbir ve iştirak nafakası yerinde olduğu, kadının düzenli işi, geliri olmaması nedeniyle babayla kalan kız çocukları ile velâyeti verilen ... için tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmemesinde isabetsizlik olmadığı, dava açılmakla ayrı yaşama hakkı bulunan, boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılan kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası yerinde, yoksulluk nafakasının ise az olduğu, tarafların belirlenen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, ihlal edilen mevcut veya beklenen menfaat ile kişilik haklarına yapılan saldırı, hakkaniyet ilkesi uyarınca kadın yararına maddî ve manevî tazminat koşullarının oluştuğu gerekçesi ile kadının kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası miktarı ile reddedilen maddî ve manevî tazminat taleplerine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, kararın kusur gerekçesinin erkek aleyhine düzeltilmesine, boşanmaya neden olan olaylarda kadının hafif, erkeğin ağır kusurlu olduğunun tespitine, İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılmasına, kadın yararına aylık 750,00 TL yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, kadının diğer, erkeğin tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, ortak çocuk ...'nın velâyeti, nafaka ve tazminatların miktarı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı- davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar, ortak çocuk ...'un velâyet düzenlemesi yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, ortak çocuklar.... ve ...'un velâyet düzenlemesi, kadın yararına hüküm altına alınana nafaka ve tazminatların koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 182 inci maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00TL vekâlet ücretinin Cengiz'den alınıp Sibel'e verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16742, Karar No: 2020/594, Tarih: 18.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16742 E.  ,  2020/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 108 ada 65 ve 109 ada 1 parsel sayılı 47.469,00 ve 19.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan; 108 ada 65 parsel sayılı taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına ve 109 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ise devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek, Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ...,... çekişmeli 108 ada 65 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak taşınmazın müşterek murisleri ...’tan intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak, davacı ... 109 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlar yargılama sırasında davalı Hazine 108 ada 65 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kamu orta malı mera niteliğinde olduğunu ileri sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ... ve müdahil davacı Hazinenin davalarının ayrı ayrı kabulüne, davacı ... ve ...'un davasının ise kısmen kabulüne, 108 ada 65 ve 109 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptaline, 109 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına, 108 ada 65 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 02.07.2015 havale tarihli raporu ve krokisinde (B) harfi ile 22.969,00 metrekare yüzölçümlü olarak gösterilen kısmının miras payları oranında ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, 108 ada 65 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan ve sözü edilen raporda (A) harfi ile gösterilen 24.500,00 metrekare yüzölçümündeki kısmının ise mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydına karar verilmiş; hüküm, müdahil davacı-davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Çekişmeli 108 ada 65 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan bilirkişisi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava konusu 109 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki olan davalı Hazine, bu taşınmazın tespit maliki olmadığı gibi, taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik olarak açılmış bir davası ya da açılan davaya müdahalesi de bulunmamaktadır. Mahkemece verilen hüküm ile de Hazine aleyhine hukuksal bir durum yaratılmadığına göre, Hazinenin taşınmazın sözü edilen bölümü hakkındaki hükme yönelik temyiz inceleme isteminin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2- Dava konusu 109 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece, taşınmazın zilyetlikle kazanılması mümkün yerlerden olduğu, zirai üretim için yeterince imar ve ihya edildiği, çayır niteliğinde tarım arazisi olduğu ve davacı lehine irsen intikal yoluyla zilyetlikle edinim koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Davacı ..., çekişmeli taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, davalı Hazine ise 20.7.2015 tarihli dilekçesinde taşınmazın mera olduğunu savunmuştur. Ne var ki, mer'a yönünden yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, dava konusu taşınmazın niteliğinin belirlenmesinde esaslı unsur olan hava fotoğraflarından yararlanılmamış, komşu parsel tutanak ve dayanakları getirtilmemiş, taşınmazın bulunduğu bölgede tahsisli mera bulunup bulunmadığı ilgili kurumlardan sorulmamış, ziraatçı bilirkişi raporunda taşınmazın hali hazırda yüzeyinin dağ teresi, yüksek otlak ayrığı, yumrulu çayır salkım otu ile kaplı olduğu belirtildiği halde, taşınmazın çayır vasfında mı yoksa mera niteliğinde mi olduğu somut olarak ortaya konulmamış, komşu parsel tutanak ve dayanakları getirtilerek taşınmazın sınırında mera parseli bulunup bulunmadığı ve mera parseli mevcut ise dava konusu taşınmazı mera parselinden ne şekilde ayrıldığı belirlenmemiş, yerel bilirkişi ve tanıkların soyut ve yetersiz beyanlarına dayanılarak hüküm kurulmuştur. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmazın tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait en az üç ayrı zaman dilimine ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tutanak ve dayanakları ile çekişmeli taşınmazı kapsayacak şekilde mera tahsisi bulunup bulunmadığı ilgili kurumlardan sorulup varsa tahsis kararı ve krokisi getirtilip dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirilmeli, bundan sonra mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyden ve komşu köyler halkından ayrı ayrı üçer kişilik mahalli bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile tespit bilirkişileri, üç kişilik uzman ziraatçi mühendisi bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı; yapılacak bu keşif sırasında varsa mera tahsis kararı ve haritaları uygulanıp kapsamları belirlenmeli, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, taşınmazın öncesinin mera olup olmadığı hususlarında mahalli bilirkişiler ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, beyanları arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazın niteliğiyle ilgili önceki tarihli ziraat bilirkişi raporunu da irdeleyen, taşınmazın tarımsal niteliğini bildirir, taşınmazın farklı nitelikteki bölümleri ve komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde, toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve diğer yönlerden mera vasfında olup olmadığı, komşularında mera parseli bulunması halinde bu parsellerden nasıl ayrıldığını, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetlik var ise zilyetliğin şeklini ve süresini bildiren, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş bilimsel esaslara ve maddi verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeşi rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisinden belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, çekişme konusu taşınmazın hava fotoğraflarında gösterilmesi istenilmeli ve taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesine çalışılmalı; fen bilirkişisine, keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; taşınmazın kadim mera olduğunun ya da tahsis haritası kapsamında kalıp, öncesinin mera olduğunun anlaşılması halinde meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır

. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10841, Karar No: 2023/5933, Tarih: 04.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/10841 E.  ,  2023/5933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/120 E., 2021/73 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşılmıştır.

Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2019/258 Esas, 2019/585 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarih ve 2020/120 Esas, 2021/73 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekili, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan Bakanlık vekillerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2022 tarihli ve 9-2021/66223 sayılı, onama görüşlü Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi; eksik araştırmaya, delillerin incelenmeden hüküm kurulduğuna, delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2022 tarihli ve 9-2021/66223 sayılı, onama görüşlü Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi; eksik araştırmaya, delillerin incelenmeden hüküm kurulduğuna, delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ... Lisesinde üç yıldır biyoloji öğretmeni olarak görev yaptığı, mağdurenin de bu okulda 10/C sınıf öğrencisi olduğu, sanığın mağdurenin sınıf öğretmeni ve biyoloji derslerine girmesinden dolayı birbirlerini tanıdıkları, mağdurenin Mahkemedeki ifadesinde 2016 yılından itibaren okulda sanığın kendisini kameranın olmadığı arşiv odasına çağırdığını, burada kendisini öpüp vücudunun çeşitli yerlerini okşadığını, başka bir zamanda da otele gittiklerini, ancak sanığın kendisini zorla otele götürmediğini, sanığın kendisine cinsel davranışlarda bulunduğunu, ancak cinsel ilişki olmadığını, olay tarihlerinde on beş yaşında olduğunu, sanığın bu durumdan faydalandığını, sanığın kendisine kolye aldığını ancak kolye almasını kendisinin istemediğini ileri sürmüş ise de sanığın mağdurenin bu iddialarını tüm aşamalarda reddettiği, sanığın mağdurenin iddia ettiği gibi elle cinsel istismarda bulunduğunu gösteren herhangi bir delil mevcut olmadığı, mağdurenin iddiasının doğruluğunu gösteren mücerred ifadeleri dışında herhangi bir yan delil de mevcut olmadığı, ayrıca mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğu, her ne kadar otele gittiklerini beyan etmiş ise de buna ilişkin otel kaydı mevcut olmadığı, olayın ortaya çıkış şekline bakıldığında mağdure sanığın en son eyleminin 2017 yılında olduğunu söylemesine rağmen yaklaşık 1 sene sonra şikayetçi olduğu, yine bu süreçte öğretmen -öğrenci ilişkisini devam ettiği, bir suçun gerçekten işlenip işlenmediği ve işlenmiş ise gerçekleştirilme biçimi konusunda kuşku belirmesi halinde şüpheden sanık yararlanır ilkesi uygulanması gerektiğinden sanığın mağdureye karşı cinsel istismarda bulunduğu hususu şüphe boyutunda kaldığı, üzerine atılı suçtan mahkumiyetine yeterli kuşkudan uzak, kesin delil mevcut olmadığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanunun 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar vermek gerektiği anlaşılmakla açıklanan nedenlerle Tebliğnamede katılan Bakanlık vekilinin temyizinin incelenmesine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

B.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarih ve 2020/120 Esas, 2021/73 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstnabul ... 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.