muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33371, Karar No: 2019/19118, Tarih: 05.11.2019

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulü diğer alacak taleplerinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.’un 27. Maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36 ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden sözedilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, davalılar arasında organik bağ olduğunu ve davalılar nezdinde 01.04.2004-21.05.2007 ve 01.08.2010-30.07.2012 tarihleri arasında 2 dönem halinde çalıştığını, ilk dönem çalışmasının işveren tarafından haksız feshi ile 2. dönem çalışmasının ise kendisinin haklı feshi ile son bulduğunu ileri sürerek; ilk dönem için kıdem ve ihbar, 2. dönem için ise sadece kıdem tazminatı taleplerinde bulunmuştur.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, davalılar arasında organik bağ olduğunu ve davalılar nezdinde 01.04.2004-21.05.2007 ve 01.08.2010-30.07.2012 tarihleri arasında 2 dönem halinde çalıştığını, ilk dönem çalışmasının işveren tarafından haksız feshi ile 2. dönem çalışmasının ise kendisinin haklı feshi ile son bulduğunu ileri sürerek; ilk dönem için kıdem ve ihbar, 2. dönem için ise sadece kıdem tazminatı taleplerinde bulunmuştur.

Mahkemece; davacının, 18.06.2004-21.05.2007 ve 01.10.2010-26.07.2012 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmesine karşın, taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak bu iki dönemdeki hizmet sürelerinin toplamı üzerinden ve 26.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte kıdem tazminatına hükmedilmiştir. Hüküm altına alınan ihbar tazminatı yönünden ise ilk dönem hizmet süresi ve bu süre sonundaki ücret esas alınarak alacak hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece, kıdem ve ihbar tazminatları hüküm altına alınırken iş akdinin işveren tarafından tek taraflı olarak ve haklı bir nedene dayanmaksızın feshedildiği belirtilmiş ise de, davacının ve davalının her iki dönem için ileri sürdüğü iddia ve savunmalar ile delilleri ortaya konulup tartışılmamış ve davacının 2. dönem için haklı fesih iddiasında bulunmasına karşın, mahkemece söz konusu iddia aşılarak iş akdinin işverence feshedildiği kabul edildiği gibi bu kabule ilişkin Anayasa ve Yasa'nın aradığı anlamda bir gerekçe de oluşturulmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; davalının 15.05.2007 tarihli ihtarnamesinin tebliğ şerhi onaylı bir örneği getirtilerek ve davacıya, dava dilekçesindeki 2. dönem sonundaki feshe ilişkin iddiaları ile aynı döneme dair 27.07.2012 tarihli ihtarnamesindeki iddiaları açıklattırılarak, her bir çalışma döneminin kim tarafından ne şekilde sona erdiği iddia ve savunmalar ile sunulan deliller doğrultusunda tartışılıp bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı gerekçeleri ile ortaya konulmalıdır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 05.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13410, Karar No: 2012/1813, Tarih: 02.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/13410 E.  ,  2012/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/113953

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2007

NUMARASI : 2005/335 (E) ve 2007/407 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi kurumun 5271 Sayılı CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören şikayetçi kurumun sanık hakkında açılan kamu davasında kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunduğu gözetilerek duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılması gerekirken yargılamaya devam edilip hüküm kurulmak suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9041, Karar No: 2014/13796, Tarih: 04.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9041 E.  ,  2014/13796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Batman İş Mahkemesi

Tarihi :31.10.2013

No :2011/476-2013/385

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverene ait kanalizasyon – yol inşaatı işyerinden davalı Kuruma 01.05.1987 – 31.08.1987, 17.04.1989 – 31.05.1989, 05.09.1989 – 30.09.1989 tarihleri arasında kısmi, 21.05.1990 – 30.06.1990 döneminde ise tam gün üzerinden eksiksiz bildirimleri gerçekleştirilen davacının istemi, 01.05.1987 – 01.05.1991 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen ve bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin olup mahkemece yapılan yargılamada, uyuşmazlık konusu dönemde Ocak ve Aralık ayları dışında yılda 10 ay ve bu aylarda 30 gün çalışıldığına karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Herhangi bir yazılı kanıtın bulunmadığı inceleme konusu davada 4 adet tanık sigortalının anlatımları esas alınmış ise de bunlardan ikisinin davacının kardeşi olması, diğer ikisinin de yalnızca 1989/2. ve 1991/2. döneminde bildirimlerinin bulunması karşısında bu kişilerin beyanlarına dayanılamayacağı ortadadır. Bu bakımdan, dönemsel sigorta primleri bordrolarında bildirimleri yapılan diğer sigortalıların bilgi ve görgüsüne başvurulmalı, tüm aramalara karşın bu kişilere ulaşılamadığı takdirde varsa aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve çalışanlar yöntemince saptanarak dinlenilmeli, belirdiği takdirde tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli, toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37624, Karar No: 2022/955, Tarih: 20.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/37624 E.  ,  2022/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 tarih ve 214/98 sayılı kararında açıklandığı üzere; hüküm ve kararlarda yasa yolu bildiriminin yasa yolu, mercii, şekli ve süresini de kapsayacak şekilde açıkça anlaşılabilir ve her türlü yanıltıcı ifadeden uzak biçimde belirtilmesi zorunlu olup, sanığın yüzüne karşı 25.03.2021 tarihinde verilen hükümde temyiz süresinin başlangıcının yanılgıya yol açacak biçimde "sanık ile Cumhuriyet Savcısı yönünden tefhim tarihinden itibaren" şeklinde belirtildikten sonra "sanıklar ile katılan vekili yönünden kararın tebliğ tarihinden itibaren" denilerek usulüne uygun olarak gösterilmemesi nedeniyle sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A) 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden temyiz incelemesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20175, Karar No: 2015/26021, Tarih: 30.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/20175 E.  ,  2015/26021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ...... Üniversitesi Rektörlüğüne ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak 30.07.2012 tarihinde işe başladığını, en son İtimat ...... A.Ş. bünyesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin 31.12.2014 tarihinde geçerli hukuki bir sebep gösterilmeksizin feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine karar verilerek dört aylık ücreti ile yasada belirtilen işe başlatılmama halinde sekiz aylık ücretin müvekkile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Dosya kapsamından ispat yükü kendisinde olan davalılar tarafından herhangi bir yazılı fesih bildirimi sunulmamış, sadece davalı şirket vekilince cevap dilekçesinde 02.09.2014 tarihli 01.01.2015-31.12.2015 dönemini kapsayan şartnamede yapılan değişiklik sebebiyle belirlenen şartlardan bir kısmını davacının karşılayamaması sebebiyle iş sözleşmesine son verildiği iddia edilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. madde gereğince feshin yazılı şekilde yapılması şart olup ancak haklı sebeple fesihte yazılı yapılma şartı aranmamaktadır. Yapılan yargılamada sadece ispat yükü kendisine düşmeyen davacı tanıkları beyanlarında davacının boyunun 1.70 cm.nin altında 1 cm kısa olması sebebiyle işten çıkarıldığını beyan etmişler davalı taraf ise feshin geçerli veya haklı sebeple yapıldığına ilişkin ispata yarar hiçbir belge, bilgi sunmadığı gibi tanık da dinletmemiş olup tüm dosya kapsamından davalı tarafından feshin geçerli sebeple yapıldığı ispatlanamadığından davanın kabulüne ve davacının davalı şirketteki işine iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinden de davalıların müteselsilen sorumlu olduklarının tespitine ilişkin aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında feshin geçerli sebeple yapılıp yapılamadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, iş yeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, iş yeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşverenin mevcut olan işçi sayısını fiilen mevcut olan iş ihtiyacına uyumlaştırmak için açıkça ifade etmediği kararları, “gizli, örtülü” işletmesel karar olarak nitelendirmektedir. Bu tür durumlarda işletmesel kararın varlığı iş sözleşmesinin feshi için gösterilen sebepten çıkarılır. 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca işletmesel gereklere dayalı feshin söz konusu olabilmesi için varlığı şart olan açıkça işletmesel kararın varlığı yerine bir anlamda işverence fesih bildiriminde açıklanan sebep geçmektedir.

İşletmenin iş yerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte hukuksal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, iş yeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşir. İşletmesel karar çerçevesinde fesih işlemi değişen durumlara karşı işverenin tepkisidir. Bu kararlar işyeri ve işletme içi veya dışından doğabilir. Bu sebepler işçinin işyerinde çalışmaya devam etmesi gerekliliğini doğrudan veya dolaylı olarak ortadan kaldırıyorsa dikkate alınmalıdır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli sebeplere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel şartlarına uyduğunu içerik yönünden fesih sebeplerinin geçerli veya haklı sebebe dayandığını ispatlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme iş yeri ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını ve feshin geçerli sebebini oluşturduğunu ispatlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren geçerli sebep teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığı değerlendirilmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil teknik denetim kapsamında bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma imkanını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kuralarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye kullanılmamalıdır. İşverenin keyfi davrandığını ispat yükü işçiye aittir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin alt işveren ilişkisi içerisinde hareket edilen ........ Üniversitesinin çalıştırılacak güvenlik görevlilerininin fiziki görünümleri ile ilgili yaptığı değişiklik ve davacının yeni belirlenen şartları taşımaması sebeplerine dayalı olarak feshedildiği anlaşılmaktadır.

Feshin son çare olma ilkesi çerçevesinde inceleme yapılarak davacının boy standardı aranmayan davalıya ait çalıştırabileceği başka bir işyeri olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması kararın bozulmasını gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3190, Karar No: 2009/5570, Tarih: 17.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3190 E.  ,  2009/5570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 9.128,52YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiş; 11.07.2008 tarihli dilekçesiyle davalı ... Şahin hakkındaki davayı müraacata bıraktığını beyan etmiştir.

Davalı ... Nakliyat Turizm İnşaat Sanayi Limited Şirketi vekili, 2918 sayılı KTK'nun karayolunda uygulanacağını, olayın meydana geldiği mahallin karayolu olmadığını bu nedenle genel hükümlerin uygulanamayacağını, haksız fiil hükümleri gereğince 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, kusuru, hasarı kabul etmediğini belirterek davanın Başak Sigorta A.Ş.'ne ihbarını ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, zamanaşımı definin kabulü ile BK 60.maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava TTK'nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat davasıdır.

2918 sayılı KTK'nun 2.maddesinde "bu kanun, karayollarında uygulanır. Ancak aksine bir hüküm yoksa; karayolu dışındaki alanlardan kamuya açık alanlar ile park, bahçe, parkyeri, garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu taşıt trafiği için faydalanılan yerler dede bu kanun hükümleri uygulanır" hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, davaya konu trafik kazasının meydana geldiği fabrika sahasının 2918 sayılı KTK'nun 2/a maddesi gereğince karayolu ile bağlantısının olmasına özel izinle girilmesinin, özel güvenliğinin olmasının KTK'nun 2.maddesinin uygulanmasına engel bulunmamasına göre işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17.9.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21654, Karar No: 2011/2876, Tarih: 28.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/21654 E.  ,  2011/2876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde takibe itirazın iptaliyle %40 tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın borç ödenmiş olduğundan reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde; davalıya yersiz olarak döner sermaye katkı payı ödendiği ileri sürülerek, fazla ödenen miktarın tahsili için yapılan takibe itirazın iptaliyle %40 tazminatın tahsiline karar verilmesi istenilmiş, mahkemece davalının takibe konu borcun bir kısmını takipten önce, bir kısmını ise takipten sonra ödediği, davacının da ödemeleri ihtirazi kayıt koymadan kabul ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Ancak, dava itirazın iptali istemine ilişkin olup, davalının takibe konu borcu itirazdan sonra ödediği dosya kapsamı ile sabittir. Bu durumda takibe konu alacağın fer-ileri hususunda olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.