muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15354, Karar No: 2014/17185, Tarih: 04.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/15354 E.  ,  2014/17185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Taksirle öldürme suçundan yapılan soruşturma evresi sonucunda Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/11/2011 tarihli ve 2011/25686 soruşturma, 2011/17471 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara şikayetçi vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Tarsus Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06/03/2012 tarihli ve 2012/456 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında, her ne kadar ölümlü trafik kazasında vefat eden Tebernuş Tılafşunlu'nun trafik kaza tespit tutanağına göre asli kusurlu olması ve kesin ölüm sebebinin Adli Tıp Kurumundan sorulmasının sonuca etkili olmayacağından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından Mersin Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 16.11.2011 tarih ve 2011/2515 sayılı yazısında kesin ölüm sebebi hakkında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulundan görüş alınmasının uygun olacağının bildirilmesi karşısında, eşi tarafından önceden hasta olduğu söylenen ölene ait tedavi evrakları ile ölü muayene ve otopsi tutanağı ile elde edilen tüm bulgular ve dosyanın İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek kesin ölüm sebebinin tespit ettirilip, trafik kazası ile ölüm olayı arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının belirlenmesinden sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 11.06.2014 gün ve 94660652-105-33-5900-2014/11787/40273 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, yeterli delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması halinde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceğine ilişkin yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, kusursuzluk halinin de kovuşturma olanağının bulunmadığı hallerden biri olduğu gözetilerek idaresindeki araçla olay günü gündüz, meskun mahalde tekyönlü 10,5 metre genişliğinde, düzyolda komyonetle ... bulvarı doğudan batı istikametine seyreden ölenin göçmen ışıklı kavşağına geldiğinde önünde seyreden ve trafik ışıklarının kırmızı yanması nedeniyle orta şeritte durmakta olan Ahmet Gül idaresindeki 33 R 0946 plakalı araca arkadan çarparak bu aracın çarpmanın etkisiyle kendi önünde bulunan Adem Ulusoy yönetimindeki araca arkadan çarpması şeklindeki olayla ilgili olarak yapılan soruşturmada şüphelilerin taksirinin bulunmadığı, ölenin tam kusurlu olduğu bu nedenle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17.11.2011 tarihli ve 2011/25686 soruşturma, 2011/17471 kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin isteme aykırı olarak CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23017, Karar No: 2014/6121, Tarih: 17.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/23017 E.  ,  2014/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sungurlu Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkesi Sıfatıyla)

Tarihi : 14/05/2013

Numarası : 2011/479-2013/198

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, Sungurlu Belediye' sinde hizmet akdine bağlı olarak su deposunda bekçi olarak çalışırken 6111 sayılı Yasaya göre başka kuruma nakil olduğunu, su deposunda bekçi olarak çalıştığı döneme ilişkin olmak üzere bir gün 24 saat çalışma sonra 48 saat dinlenme olmak üzere çalışma yaptığından fazla çalışma alacağı doğduğunu, Belediye İş Sendikası üyesi olduğundan davalı Belediye Başkanlığı ile Belediye İş Sendikası arasında yapılan Toplu İş Sözleşmesinden de faydalandığını, Toplu İş Sözleşmesinin 49. maddesine göre haftada 45 saati aşan çalışmanın fazla çalışma olacağı ve her bir saat mesai için verilecek ücretin normal çalışma ücretinin %100 fazlasıyla ödeneceğinin belirtildiğini öne sürerek fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı zamanaşımının gerçekleştiğini, Türkiye'deki tüm Belediyecilik çalışmalarının yönetmelik gereği 24 saat çalışma 48 saat dinlenme şeklinde gerçekleştiğini, hafta sonuna denk gelen mesai ücretlerinin ödendiğini, hafta içine gelenlerin ödenmediği, davacının fazla mesai ücreti almadığını fakat bunu izin şeklinde kullandığını savunarak reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının 24 saat çalışma 48 saat istirahat şeklinde çalıştığı, davalının manaşımı defi nedeniyle 08/12/2006 - 28/10/2011 tarihlerini kapsayacak biçimde olan fazla mesai alacağı hesaplandığı, hesaplama yapılırken 24 saat olan çalışma süresinin yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda 14 saat olarak kabul edilerek hesaplandığı, dosyaya sunulan bordrolarda davacının sağlık mazeret izni gibi çalışmadığı dönemin bulunmadığı, hesaplamanın davalı belediye temsilcisinin kabul beyanına göre gerçekleştirildiği dikkate alınarak hakkaniyet indirimi uygulanmasına yer olmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşyerinde su deposu bekçilerinin yirmidört saat çalışma ve ardından gelen kırksekiz saat dinlenme şeklinde çalıştıkları hususunda çekişme bulunmamaktadır. Davacının alacağının hesaplanabilmesi için ise öncelikle su deposu bekçisi olarak fiilen çalıştığı dönem işyeri belgeleri incelenerek kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Ayrıca işyeri puantajları ve işveren tarafından tutulan kayıtlar getirtilmeli, davacının yukarıda belirtildiği şekilde çalıştığı dönemler ile izinli ve raporlu olduğu günler dikkate alınmalıdır. Davacının, uyuşmazlık konusu tüm sürede aynı düzende çalışmış olduğunun kabulü ile hesaplama yapılması hatalıdır.

3-İş Kanununda fazla çalışmanın ispatı ile ilgili olarak özel bir hüküm bulunmamaktadır. Bu sebeple fazla çalışmanın ispatında ispat yükü genel hükümlere tabidir. Dolayısıyla fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi kural olarak bu iddiasını; fazla çalışma yaptığı gün ve saatleri ispat etmek zorundadır. Fiili bir olgu sözkonusu olduğundan, kural olarak işçi, fazla çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir, tanık da dinletebilir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelere, işveren kayıtlarına değil, tanık anlatımına dayalı olması durumunda, mahkemece; fazla çalışma yapılan süreler tespit edilirken; işçinin uzun süre her gün fazla çalıştırılmasının hayatın olağan akışına ve insan doğasına uygun düşmeyeceği, yaşam tecrübelerine göre hiç hastalanmadan veya evlenme, ölüm, doğum, özel işleri gibi mazereti çıkmadan yıllarca sürekli fazla çalışma yaptığının kabul edilemeyeceği, işyerindeki üretim faaliyeti ve işçinin üstlendiği işin niteliği dikkate alınmadan sürekli iş gördürüldüğünün varsayılamayacağı, işçinin ara dinlenmesi, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde hiç dinlenme hakkını kullanmadan çalıştığının düşünülemeyeceği gözönünde tutularak, belirlenen fazla çalışma süresinden hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Mahkemece, somut olayda fazla çalışmanın tanık beyanları ile ispatlandığı kabul edilerek alacak hüküm altına alınmış olmasına karşın hakkaniyet indirimi yapılmadan karar verilmiş olması dahi kabule göre hatalı olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10882, Karar No: 2014/18043, Tarih: 11.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10882 E.  ,  2014/18043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (... imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın ... planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu Kocaçeşme Mah. 288 ada 27 parsel sayılı taşınmazın 22.08.2013 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mah. 158 ada 12 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 26.03.2012 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mah. 158 ada 12 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2013 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Somut emsal alınarak incelenen ... Mah. 158 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 26.03.2012 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz ve emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 158 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

4-Somut emsal alınarak incelenen ... Mah. 158 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 26.03.2012 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz ve emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 158 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14352, Karar No: 2024/2873, Tarih: 19.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/14352 E.  ,  2024/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1684 E., 2022/1356 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayancık Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2017/280 E., 2021/80 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar ve davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin desteği ...'ın Karayolları Genel Müdürlüğünün projelendirmesi ve taahhüdü altında ve aynı Genel Müdürlüğün 7.Bölge Müdürlüğünün denetiminde ... İnş. San. ve Tic. AŞ tarafından yürütülen yol çalışmasında davalı şirkette 2.900 TL brüt ücretle iş makinesi operatörü olarak çalışmaktayken 05.07.2017 günü meydana gelen heyelan nedeniyle, çalışma yaptığı iş makinasının göçük altında kalması sebebiyle vefat ettiğini, beyanla destekten yoksun kalan müvekkilleri olan sigortalının anne baba ve kardeşi için 1.000,00 TL'şer maddi ve 100.000 TL'şer manevi tazminatın asıl işveren olarak ... ile alt işveren sıfatıyla ... İnşaat Şirketlerinden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

2. Davacılar vekili 09.04.2021 tarihli dilekçesiyle baba ... için maddi tazminat istemini 121.409,42 TL'ye, anne ... için 27.366,57 TL'ye ve kardeş ... için 300.044,09 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin ihale ile diğer davalıya verdiği iş kapsamında sadece ihale ve kontrol makamı konumunda olduğunu, asıl işveren sıfatı bulunmadığını, davaya konu olayın heyelan nedeniyle davacıların murisinin çalışma yaptığı iş makinasının göçük altında kalması şeklinde gerçekleştiğini, açıkça anlaşıldığı üzere söz konusu iş kazasının mücbir sebepten kaynaklandığı da gözetildiğinde müvekkiline yüklenebilecek bir kusur da olmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin Karayolları 7.Bölge Müdürlüğü tarafından ihaleye çıkarılan "Sinop Ayancık Devlet Karayolu Km:45+500-51+080 arası Ayancık-Helaldı, Devlet Yolu Karayolu (Büyükdüz Varyantı)Km 27+150-29+600 arası Çatalzeytin Helaldi Devlet Karayolu Km:0+000-15+200" yol yapım işlerini üstlendiğini, bu yolun projelendirmesi ... tarafından yapılmış olup, imalat yöntemi ve iş programı tamamen Karayolları 7.Bölge Müdürlüğünün inisiyatifinde ve kontrolünde gerçekleştirildiğini, müvekkili şirketin belirlenen iş programına uymak ve idarenin belirlemiş olduğu imalat yöntemine göre işi tamamlayıp teslim etmekle yükümlü olduğunu, iş bu davaya konu olayın projedeki Büyükdüz varyantındaki yarma çalışmaları sırasında meydana gelen heyelan sonucu ...'ın göçük altında kalarak hayatını kaybetmesi şeklinde gerçekleştiğini, müvekkili şirketin 4857 sayılı İş Kanunu ve 6331 İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile birlikte bilumum tüzük ve yönetmeliklere göre yükümlülükleri yerine getirmekle birlikte, çalışanları için tüm güvenlik donanım ve ekipmanları sağladığını, şirket personelinin ölümü ile sonuçlanan olayda İş Güvenliğine ilişkin bir kusur bulunmamakla birlikte, oluşan heyelandan dolayı bir mücbir sebep söz konusu olduğunu, husumete ilişkin itirazlarımızda da yer verdiğimiz üzere öncelikle ve tekraren belirteceğimiz üzere, söz konusu ...'ın ölümünün İş Sağlığı ve Güvenliğinden kaynaklanan bir eksiklikten kaynaklanmayıp, bölgede oluşan doğal afetten kaynaklı olduğunu, beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası yazılı kararında özetle; bilirkişi heyetinden alınan 10.02.2020 havale tarihli bağdaştırıcı kusur raporunda; 19.08.2019 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının isabetli olduğu belirtilerek Karayolları Genel Müdürlüğünün %40, ... İnşaat San ve Ticaret A.Ş’nin %40 ve ... ...’ın %20 oranında kusurlu olduğu bu raporun yaşanan kaza ile uyumlu olduğu, ... ihale ile kendi asli vazifesini bir başka şirkete vermiş olmasının onu sorumluluktan kurtarmayacağı, böylesi bir iş devrinin asıl vazifeleri arasında yol yapım işi de bulunan davalı ... sorumluluktan kurtarmayacağı bu kapsamda davalı ... İnşaat Şirketi ile aralarında asıl işveren-alt işveren sıfatlarının olduğu kanaatine varılarak davalıların müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu kanaatine varılmıştır.

Davacı babanın maddi tazminat alacağı 137.600,94 TL olmakla beraber taleple bağlı 121.409,42 TL maddi ve anne için 14.504,11 TL maddi tazminatın kaza tarihinden faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı kardeş ... için maddi tazminat talebinde bulunulduğu; iş bu davacının %50 engelli raporu olduğu herhangi bir kısıtlama kararının bulunmadığı ve dava ehliyetinin bulunduğu, sosyal ekonomik durum araştırmasına göre ...’un anne ve babasından bağımsız Trabzon'da bir konutta engelli maaşı ile tek başına yaşadığı, sigortalının ise Sinop Ayancık'ta, yaşadığı, sürekli şekilde destekliği doğrulayan para gönderimini gösterir bir belgenin olmadığı bu nedenle müteveffanın davacı kardeşine destek olduğuna dair olgu ispatlanamadığından maddi istemin reddine, anne ve babaya 50.000 TL’şer, kardeş ...’a 20.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden faiziyle davalıların müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Her ne kadar 27.06.2019 tarihli 5 nolu celsede ara karar ile geçici ödeme kararı verilmiş ise de verilen geçici ödeme kararının hangi davacı lehine verildiğinin ara kararda belirtilmediği, geçici ödemeye ilişkin ödemenin davacı vekilinin henüz geçici ödemeyi alamadığını beyan ettiğinden hükümde dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; ... ...'ın engelli kardeşi ...'ın bakıma muhtaç olup çalışamadığını, ... ...'ın beyanında, müteveffanın özürlü kardeşine maddi destek sağladığı yönünde tanıklıkta bulunduğu, bu kapsamda kardeşin destekten yoksun kalma maddi tazminatı talebinin reddine dair Mahkeme karar gerekçesinin hatalı olduğu, içtihatlarda görüleceği üzere engelli kardeş için destekten yoksun kalma tazminatı şartları oluştuğu halde kardeşin maddi isteminin reddinin hatalı olduğunu, takdir edilen manevi tazminat miktarlarının da düşük olduğu gerekçesiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkiline kusur atfeder rapora itibar edilmesinin hatalı olduğunu, mütevefa ...'in 2.900 TL ücret ile iş makinesi oporotörü olarak ... İnşaat San. ve Tic. A.Ş.'de çalıştığının kabul edilmiş olması karşısında, Türkiye şartları dikkate alındığında mütevefanın refah içinde yaşamadığı, destek talep eden kardeş ...'un 24 yaşında olup, destek olduğunun kabul edilemeyeceği, ayrıca davacının mütevefa ...'in refah içinde yaşadığının ve ...'un ise zaruret içinde olduğunun ispat etmesi gerektiği, desteğin hayattayken refah içinde olmadığı anlaşıldığından, davacı kardeş ...'un destekten yoksun kalma tazminatı şartları bulunmadığından bu yöne ilişkin talebin reddi gerektiği gerekçesiyle istinaf yoluna başvurmuştur.