muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3009, Karar No: 2020/10805, Tarih: 14.09.2020

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez." hükmünü içermektedir.

Buna göre; 7165 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrasında,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesinde yer alan; ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı, istinaf başvurusunun "esastan reddine" dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olmasına ilişkin düzenleme; ilk derece mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf yoluna başvurması sonucu, Bölge Adliye Mahkemelerince sanığın mahkumiyetine dair hükme karşı istinaf isteminin esastan reddedilmesi halinde uygulanma kabiliyeti olan bir hükümdür.

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesinde yer alan; adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olduğuna ilişkin düzenleme; kanunlarda sadece adli para cezası gerektiren suçlarla ilgili olarak ilk derece mahkemelerince kurulan her türlü hükme karşı istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemelerince sanık hakkında ilk kez mahkumiyet hükmü kurulmaksızın verilecek diğer kararlar (esastan reddi, düzeltilerek esastan reddi vb.) için uygulanma kabiliyeti olan bir hükümdür.

7165 sayılı kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinde yer alan; sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince kurulacak mahkumiyet hükümlerinin, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalması kaydıyla, temyiz yoluna dair istisnalardan hariç tutulmasına dair hüküm, CMK'nin 286/2. maddesinde yer alan tüm temyiz istisnalarına yönelik maddeye yeni ve farklı bir ölçüt getiren, sonradan yürürlüğe giren ve özel bir hüküm niteliğinde "istisnanın istisnası" olarak yorumlanması gereken bir hükümdür. Dolayısıyla, 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin yürürlüğe girdiği 28.02.2019 tarihi ve sonrasında; temyiz yolu açık olan kararlar içerisine; ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları da eklenmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümezliği ilkesi ve Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin de ancak yürürlüğe girdikten sonra uygulanabileceği birlikte gözetildiğinde, bu hükmün ortaya çıkardığı bu yeni istisnai durumun, ancak 7165 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı yapılacak temyiz istemlerinde uygulanabilmesi mümkündür.

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

- Verilen bu mahkumiyet kararının, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı (3000 TL'ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezaları) dışında kalması gerekecektir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut uyuşmazlıkta;

İlk derece mahkemesi tarafından, sanık hakkında 3.686 gün adli para cezası belirlenmek suretiyle sanığın neticeten 73.720,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş, sanık müdafi tarafından istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf incelemesi dosya üzerinden yapılarak, 19.04.2019 tarihinde, ilk derece mahkemesince verilen hükmümde belirtilen gün adli para cezasını 3.686 günden 1.500 güne, adli para cezası miktarını ise 73.710,00 TL'ye düşürmek ve adli para cezasının ödenmemesi durumunda kamuya yararlı işte çalıştırılma kararı verilmeksizin doğrudan hapis cezasına çevrileceğine dair düzeltmeler yapılmak suretiyle istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. Karar sanık müdafi tarafından temyiz edilmiş, temyizin reddine dair karar verilmesi ve bu kararın da temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay'a gönderilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararı üzerine 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesindeki şartlar, somut uyuşmazlık bakımından oluşmamıştır. Dolayısıyla, iki dereceli yargılanma hakkı, Bölge Adliye Mahkemesince tesis edilen hükümle sağlanan sanık hakkında kurulan hükmün temyize tabi olmadığı anlaşılmakla,

Temyiz edilen hükmün, CMK'nin 286/2-a ve 286/2-e maddeleri gereği temyiz edilemez olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yerinde olduğu saptandığından, TEMYİZ İSTEMİNİN, tebliğnameye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi gereği REDDİNE, 14/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5931, Karar No: 2016/3386, Tarih: 08.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5931 E.  ,  2016/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının Uşak Merkez-Atatürk mahallesi 861 ada 423 parselde 500/952 hisse sahibi olduğu taşınmazından 250 m2.'lik yeri 12.12.1990 tarihli "Gayrimenkul zilyetlik devir ve satış senedi" ile müvekkili davacıya sattığını, müvekkilinin satış bedeli olan 2.500.000 TL'yi ödemesine karşın tapuda intikalin yapılamadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, müvekkilinin ödediği satış bedelinin dava tarihinde ulaştığı gerçek değerden şimdilik 8.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacıya herhangi bir yer satmadığını, davacıdan satış bedeli de almadığını, 12.12.1990 tarihli satış senedindeki imzanın kendisine ait olmadığını, ayrıca dava konusu talebin zamanaşamına uğramış olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün taraflarca temyizi üzerine, 13. Hukuk Dairesi'nin 04.04.2012 tarih ve 2012/3947 Esas- 2012/9055 Karar sayılı ilamı ile;

"Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle zilyetliğin devredilmesi nedeniyle zamanaşımının işlemeyeceğinin anlaşılmış olmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

./..

-2-

Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; mahkemece geçersiz sözleşme nedeniyle, sözleşmenin yapıldığı tarihte ödenen bedelin denkleştirici adalet ilkesine göre uyarlanması ilke olarak doğrudur. Ne var ki, satış bedelinin satış tarihindeki alım gücüne uyarlanmasına, " enflasyon, mevduat, altın ve döviz " doneleri esas alınmıştır. Bu doneler denkleştirici adaletin tespitinde yeterli değildir. Bilirkişi raporunda belirlenen donelerin yanında gayrimenkul fiyatlarındaki artış, asgari ücretteki artış, memur maaş katsayısının da eklenerek, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile 4.367,86 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile 4.367,86 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma ilamının gerekleri yerine getirilmemiştir. Bozma ilamı sonrası düzenlenen ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; sözleşmenin yapıldığı tarihte ödenen satış bedelinin denkleştirici adalet ilkesine göre satış tarihindeki alım gücüne uyarlanmasında, bozma öncesi raporda yer alan "enflasyon, mevduat, altın ve döviz" etkenlerinin yanında, bozma ilamında belirtildiği şekilde asgari ücret ve memur maaş katsayılarındaki artış oranlarının da hesaplamaya dahil edildiği ancak bozma ilamında açıkça yer alan bir diğer unsur olan gayrimenkul fiyatlarındaki artış oranının hesaplamaya esas alınmadığı bu yönüyle bilirkişi raporunun bozma ilamına uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan bozma ilamında belirtilen maddî ve hukukî olgular gözetilerek, sözleşmenin yapıldığı tarihte ödenen bedelin denkleştirici adalet ilkesine göre satış bedelinin satış tarihindeki alım gücüne uyarlanmasında, "enflasyon, mevduat, altın, döviz, asgari ücretteki artış ve memur maaş katsayısı" şeklindeki ekonomik etmenlerin yanında, bozma ilamında belirtilen "gayrimenkul fiyatlarındaki artış" kalemi de eklenmek sureti ile, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, bozma ilamına uygun olmayan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/646, Karar No: 2012/4314, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/646 E.  ,  2012/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının 10.9.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile müvekkiline ait ... Mahallesi İmralı sokak no:... .../... adresinde bulunan taşınmazın kiracısı olduğunu, davalının 1.9.2009-10.8.2011 tarihler arası aylık 50.TL olan kira bedellerini ödemediğinden hakkında icra takibi yaptığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılması-kiralananın tahliyesi ve %40 icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Davalı ise ... Mahallesi ... Sokak No:... .../... adresindeki evin ağabeysi ...’e ait olduğunu 2006 yılında elektrik ve su abonmanlığı için imzaladığı sözleşme bulunduğunu, davacının oturduğu ... nolu gecekondu ile kendisinin oturduğu 15 nolu dairenin elektrik ve su sözleşmelerinin tek olduğunu, 2006 yılında davacı elektrik ve suyu kestiğini, davacının 17 nolu gecekonduyu kiraya vermek istediğini kendilerine teklif ettiğini, teklifi kabul ederek 17 nolu gecekondu için kira sözleşmesi yaptıklarını, daha sonra davacının 17 nolu evi boşaltmaktan vazgeçtiğini bu nedenle oturamadıklarını, davacının, kiracısı olmadığı halde kötü niyetli olarak icra takibi yaptığını belirterek davanın reddini ve %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 10.9.2006 başlangıç tarihli ve 2 ay süreli kira sözleşmesinde kiralananın adresi ... Mahallesi ... Sokak ... nolu daire olarak belirtilmiştir. Kira sözleşmesi kiracı olarak Remzi oğlu ... ile kiracı ...’den olma ... arasında yapılmıştır. Davacı bu sözleşmeye dayanarak 18.8.2011 tarihinde başlattığı icra takibi ile ödenmeyen 10.9.2009-10.8.2011 tarihleri arası kira bedelinin tahsilini ve takip talebinde ... Mahallesi İmralı Sokak No:... .../.... adresinden davalının tahliyesini istemiştir. Davalı itirazında alacaklı ile hiçbir kira ilişkisinin olmadığını davacının 17 nolu evde kendisinin ise 15 nolu evde oturduğunu, oturduğu evin ise ağabeyisi ...'e ait olduğunu belirtmiş, ancak

yargılama sırasında takibe konu kira sözleşmesinin ... Mahallesi ... Sokak No:... .../... adresindeki ev için imzalandığını ve evde hiç oturmadığını belirtmiştir. Davacı gerek takip talebinde gerekse dava dilekçesinde ... Mahallesi İmralı Sokak No:... .../... adresinden tahliyesini istediği halde davalı takibe konu kira sözleşmesinin 17 nolu taşınmaza ait olduğunu beyan etmesi ve takibe dayanak yapılan kira sözleşmesinde daire numarasının farklı olması nedeniyle uyuşmazlığın çözümünün yargılamayı gerektirmesine göre davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi kabule göre de itirazın kaldırılması davaları İİK. 18. maddesine göre basit yargılama usulüne tabi olup, uyuşmazlığın İİK 18 ve 70 maddeleri gereğince duruşma açılarak karar verilmesi gerekirken, duruşma açılmadan uyuşmazlığın ön inceleme ile dosya üzerinden sonuçlandırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Karar yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1708, Karar No: 2020/375, Tarih: 03.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/1708 E.  ,  2020/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, dava konusu sitenin, 6 bloktan oluşan büyük bir site olduğunu, ancak site içindeki blokların yöneticilerinin, gelişigüzel, ortak bir karara varılmadan binanın önüne duvar çekmek, yolunu kapatacak şekilde çitler çekmek suretiyle kendilerini mağdur ettiğini belirterek, davalıların Kat Mülkiyeti Kanunu ve taşınmazın mimari projesine aykırı yaptığı imalatların yıkımına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne;..... mahallesi 6263 ada, 1 parselde kain .... apartmanı yönetimi tarafından ortak alanlara yapılan müdahalenin men'i ile .... apartmanı ile .... apartmanı arasındaki 0,80 metre yüksekliğinde ve 23 metre uzunluğundaki tel çitinin kaldırılarak projeye uygun hale getirilmesine, eski hale getirilmesi için davalılara 20 gün kesin süre verilmesine, davalılarca eski hale getirilmediği takdirde eski hale getirilmesi için davacı tarafa yetki verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 05/02/2019 tarih 2019/77 - 2019/125 E.K. sayılı ilamı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvrusunun kabulü ile, ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/1483 - 2018/1289 E.K. sayılı ve 11/10/2018 tarihli kararının kaldırılarak, aşağıda yazılı olduğu şekilde yeniden hüküm kurulmasına, davanın kabulüne, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 6263 ada, 1 parselde kain ... apartmanı yönetimi tarafından ortak alanlara yapılan müdahalenin men'i ile Selçuk apartmanı ile ... apartmanı arasındaki 0,80 metre yüksekliğinde ve 23 metre uzunluğundaki tel çitinin kaldırılarak projeye uygun hale getirilmesine, eski hale getirilmesi için davalılara 20 gün kesin süre verilmesine, davalılarca eski hale getirilmediği takdirde eski hale getirilmesi için davacı tarafa yetki verilmesine, davacı tarafça eski hale getirilme işlemi yapıldığında yapmış olduğu masrafların davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş ilgili hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Dava projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, aşagıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine 03/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13442, Karar No: 2014/25460, Tarih: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13442 E.  ,  2014/25460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/511-2013/839

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Yenimahalle Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde olduğundan bahisle, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Yenimahalle Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere ve özellikle de bu dava ile ilgili olarak Uyuşmazlık Mahkemesinin 11.11.2013 gün ve 2013/1197-1554 sayılı kararı ile davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde olduğunun belirlenmiş bulunmasına göre, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Yenimahalle Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Yenimahalle Belediye Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13836, Karar No: 2006/14042, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13836 E.  ,  2006/14042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Han Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.