muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/13306, Karar No: 2006/1694, Tarih: 03.03.2006

../..

verilemeyeceğine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre katılanlar ... ve ...’nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile kısmen aleyhlerinde olan usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.00 YTL kalan onama harcının temyiz edenden alınmasına,

2-Hazinenin temyizine gelince: Mahkemece tesbite esas alınan tapu kayıtlarından Mart 1945 tarih 137 nolu kaydın geldilerinden olan K.Sani 326 tarih 375 nolu tapu kayıt maliklerinden ... oğlu ...’nın ¼ payının karşılığının hazinece tevfiz edilip söz konusu yerin 54, 55 ve 56 nolu parseller olarak ayrıldığı düşüncesiyle yazılı olduğu üzere hazinenin davasının reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Şubat 1288 tarih 38 nolu sicilden intikalen gelen K.Sani 1326 tarih 375 ve Mart 945 tarih 137 nolu tapu kayıtlarının taşınmaza uygunluğu yerel bilirkişi tarafından haber verildiği gibi bu yön komşu 54 ila 56 nolu parsellere revizyon gören tapu kayıtlarıyla kısmen doğrulanmıştır. Kayıt değişmez sınırlı bir kayıttır. Değişmez sınırlı kayıtlarda kaydın kapsamının miktarına göre değil sınırlara değer verilerek belirlenmesi gerekir. Herne kadar mahkemece kaçak ve yitik kişi adına kayıtlı 1/4 payın karşılığının 54 ila 56 nolu parsellere konu olan yer olduğu kabul edilmiş ise de, söz konusu parsellere revizyon gören Mart 943 tarih 150, 151, 158 sıra nolu tapu kayıtları toprak tevzi komisyonunun tevzi sonucu olarak oluşturulmuş olup geldisi olarak Şubat 1388 tarih 38 gittisi K.Sani 1326 tarih 375 sıra nolu tapu kaydı ve intikalleri olan kayıtlar gösterilmemiştir. Başka bir anlatımla Mart 943 tarih 150, 151 ve 158 sıra nolu tapu kayıtları yukarıda tarih ve numaraları bildirilen kök tapu kayıtlarından ifrazen oluşturulan kayıtlardan değildir. Kök tapu kaydının gittilerinden olan Ağustos 1938 tarih 6 ve tesbite esas alınan kayıtlardan Mart 945 tarih 137 nolu tapu kaydının güney sınırı, dava dışı 52, 84, 85 ve 86 nolu parsellere revizyon gören T.Evvel 1927 tarih 214 nolu tapu kaydının ise kuzey sınırı ... okumaktadır. Bu durumda 54 ila 56 nolu parsellere konu olan yerin ... yer olarak kabulü gerekir. Hal böyle olunca 54 ila 56 nolu parsellerin kök tapu kayıtları kapsamında kaldığının kabulüne olanak yoktur. K.Sani 326 tarih 375 nolu tapu kaydına göre 1/4 payın maliki ... ... ... payının ne diğer tapu malikleri yada mirasçıları nede davacılar tarafından muvazaadan ari bir belge ve kayıtla satın alındığı da iddia edilmemiş ve kanıtlanmamıştır. Kaçak ve yitik kişilerden

kalan yerler yasalar uyarınca Devlete intikal edip zilyetlikle iktisabına olanak yoktur. Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgular karşısında taşınmazın tamamının 16 pay addi ile 4/16 payının hazine, 6/16 payının payları oranında ...mirasçıları, 3/16 payın ..., kalan 3/16 payının da keza payları belirtilmek suretiyle ... mirasçıları adlarına tesciline karar vermek gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı Hazinenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA 6.3.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8445, Karar No: 2010/4756, Tarih: 22.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/8445 E.  ,  2010/4756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .... tarafından, davalı ... aleyhine 05/01/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davacının yaralanma derecesi, kusurunun bulunmaması, olay günü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 7.500,00 TL manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 15.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; davacının manevi tazminat isteminin bir bölümü reddedildiğine göre, karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2. maddesi uyarınca karşı taraf yararına Tarife'nin üçüncü kısmına göre takdir olunacak ücret, davacı yararına takdir olunan ücreti geçmeyecek biçimde nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, davalı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmiş olması doğru olmadığından kararın bu nedenle de bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…7.500,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…15.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Alınması gereken 810,00 TL karar harcından peşin alınan 675,00 TL harç tutarı indirilerek artık 135,00 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir yazılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…900,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…1.800,00…” sayı dizisinin yazılmasına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle 5 nolu bendinde yer alan “…575,00-…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…1.800,00…” sayı dizisinin yazılmasına; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 22/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1801, Karar No: 2024/2784, Tarih: 14.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/1801 E.  ,  2024/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/32 D. İş, 2024/31 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2024/KIT-2130,2131

DAVALILAR : 1-Allianz Sigorta A.Ş. vekilleri Avukat ...,Avukat ..., 2-Sompo Sigorta A.Ş. vekili Avukat ...

Taraflar arasında görülen sigorta tahkim davası sonucunda verilen İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekeçesinde; davalılara zorunlu mali mesuliyet sigortalı araç sürücülerinin kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 40.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında davalı ...Ş. yönünden davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL maddi tazminatın davalı ...Ş.'den tahsiline, davalı ...Ş.'ye sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada kusuru bulunmadığından aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuş, İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, davalı ... AŞ aleyhine açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalı ... AŞ aleyhine açılan davanın, sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada kusuru bulunmadığından reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, yargılama sırasında ve ceza yargılamasında alınan bilirkişi raporları ve olayın oluş şekline göre davalı ... AŞ'ye sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada kusurunun bulunmaması nedeniyle zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna ve dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/925, Karar No: 2012/1860, Tarih: 18.12.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/6-925 E.  ,  2012/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2009/279346

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Yağma suçundan sanık Y. B.'ın beraatına ilişkin, Hatay Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.01.2007 gün ve 1262-208 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 03.12.2008 gün ve 14969-23019 sayı ile;

"1- Sanığa suç atması için bir neden bulunmayan mağdurun, olayın hemen sonrasında daha önceden görmediği ve tanımadığı sanığın, kafasına ve kulağına vurup elinden cep telefonunu zorla alıp kaçtığını beyan ettiği, yakalandığında savunman huzurunda dört kişi arasından sanığı kesin olarak teşhis ettiği ve teşhis sırasında hazır bulunan tanıkların duruşmada tutanak içeriğinin doğru olduğunu beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında sanığın atılı suçu işlediğinin kanıtlandığı gözetilmeden hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

2- Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirip hükmün tefhim edildiği son oturumda sanık onsekiz yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK'nun 185. maddesine aykırı olarak oturumun kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de kapalı yerine açık tefhim edilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Hatay Ağır Ceza Mahkemesi ise 05.06.2009 gün ve 147-232 sayı ile;

"Sanığın yağma suçunu işlediği gerekçesiyle açılan davada tek delil, mağdurenin hazırlık aşamasında yapmış olduğu teşhistir. Olay gece saat yirmi otuz sularında hava karardıktan sonra meydana gelmiş, çok ani olarak gelişmiş, olayı gerçekleştiren, mağdurenin arkasından gelerek konuştuğu cep telefonunu kafasına vurmak suretiyle alıp kaçmış, mağdure eylemi gerçekleştirenin yüzünü görememiş, sadece eşkâlini tarif etmiş, yapılan teşhiste bu eşkâle uygun olan yaş itibarıyla tutanaktan anlaşıldığı kadarıyla sadece yargılanmakta olan sanık olduğu gibi, teşhis tutanağı zabıt mümzilerinin beyanlarından anlaşılacağı üzere mağdure olaydan yirmi  gün sonra yapılan teşhiste yüzde doksan beş oranında sanığı teşhis ettiğini, eylemi gerçekleştirenin sanık olmayabileceğini, yargılama sırasında sanığın eylemi gerçekleştiren şahıs olup olmadığından kesin emin olmadığını belirtmiştir. Bu nedenle sanığın atılı suçu işlediği şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle tespit edilemediğinden beraatına karar verilmiştir" gerekçesiyle oy çokluğuyla önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istemli 13.04.2012 gün ve 279346 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istemli 13.04.2012 gün ve 279346 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Görgü tanığı bulunmayan olayda gece saatlerinde mağdurun işinden çıkıp cep telefonu ile konuşarak evine doğru yürüdüğü sırada, bir şahsın kafasına vurarak cep telefonunu aldığı, mağdurun durumu önce ailesine, sonra da polise bildirdiği ve cep telefonunu gasbeden şahsın eşkâlini verdiği, yirmi gün sonra başka bir olay nedeniyle yakalanan sanığın mağdurun verdiği eşkâle uyduğunu düşünen kolluk görevlilerinin mağduru karakola çağırdıkları ve üç kişi arasına yerleştirdikleri sanığı teşhis etmesini istedikleri, müdafiin de hazır bulunduğu teşhis işlemi sırasında mağdurun önce tereddüt yaşadığı, ardından da dördüncü sıraya yerleştirilmiş olan sanığı teşhis ettiği,

Yakalama tutanağına göre; sanığın hırsızlık suçundan arandığı sırada polisler tarafından görülmesi üzerine kaçmaya çalıştığı, ancak yakalanarak gözaltına alındığı, kendi imzası da bulunan tutanakta, bir cep telefonu çaldığını ve telefon bayiine sattığını beyan ederek söz konusu bayinin yerini gösterdiği, tanık sıfatıyla dinlenen cep telefonu bayiinin bu durumu doğruladığı, sanığın ve tanığın beyanlarında geçen telefonun aynı marka ve model olduğu, mağdurdan yağmalanan ve suça konu olan cep telefonunun ise bu model olmadığı,

Teşhis Tutanağının; "müşteki, cep telefonunu kapkaç yolu ile çalan şahsı teşhis etmek üzere davet edilmiş, nöbetçi avukat ve görevli polis memurları ile birlikte teşhis odasına alınmış, adları yazılı şüpheliler yan yana dizilerek müştekiye gösterilmiş, müştekinin dördüncü sıradaki şahsı eli ile göstererek, 'olay günü telefonumu kapkaç yolu ile çalan bu şahıstır' demesi üzerine teşhis sonlandırılmıştır" şeklinde düzenlendiği,

Sanığın teşhis işlemi sırasında kullanılan şahısların yaşça en küçüğü olduğu, aralarında üç, onbir ve onbeş yaş fark bulunduğu, bu şahıslardan birisinin polis memuru, diğerinin sanığın beyanında adı geçen ve mahkemece tanık olarak da dinlenen cep telefonu bayii, ötekinin ise sanığın arkadaşı olduğu, fiziki bir farklılıkları bulunup bulunmadığının ise teşhis tutanağından anlaşılamadığı,

Sanığın suç tarihi itibarıyla onsekiz yaşından küçük olması nedeniyle görevlendirilen sosyal hizmet uzmanının; "parasız kaldığı için arkadaşları ile iki kere zorla cep telefonu aldığını, ancak pişman olduğunu belirten sanığın, ergenlik döneminde bulunduğu, olumsuz çevre koşulları ve arkadaşlarının etkisiyle suç işlediği, suç işlemeye dönük bir yapısı olduğu" şeklinde rapor düzenlediği,

Sanığın suç tarihi itibarıyla onsekiz yaşından küçük olması nedeniyle görevlendirilen sosyal hizmet uzmanının; "parasız kaldığı için arkadaşları ile iki kere zorla cep telefonu aldığını, ancak pişman olduğunu belirten sanığın, ergenlik döneminde bulunduğu, olumsuz çevre koşulları ve arkadaşlarının etkisiyle suç işlediği, suç işlemeye dönük bir yapısı olduğu" şeklinde rapor düzenlediği,

Bozma ilamından önceki yargılama aşamasında savunmasının kapalı oturumda alındığı, kararın ise açık yapılan duruşma sonucunda açıkça tefhim edildiği, bozmadan sonraki duruşmaların ise açık yapıldığı,

Mağdurun olaydan sonra kollukta ve sanığın yakalanmasının ardından teşhis aşamasında; olay günü akşam saatlerinde eve gelirken, daha önceden görmediği ve tanımadığı onaltı onyedi yaşlarında, 160-165 santim boyunda, esmer, siyah saçlı, zayıf, üzerinde kırmızı beyaz tişört bulunan bir şahsın, o sırada konuşmakta olduğu değeri beşyüzelli lira olan telefonunu, kafasına ve kulağına vurarak elinden zorla alıp kaçtığını, korktuğu için koşarak evine geldiğini ve olayı annesine anlattığını, ardından polise bildirdiklerini, yirmi gün kadar sonra polislerin arayarak ifadesinde vermiş olduğu eşkâle uygun şüpheli şahısları yakaladıklarını söylediklerini ve teşhis için gelmesini istediklerini, emniyete giderek nöbetçi avukat ve polisle birlikte teşhis odasına girdiğini, kendisine koridorda yan yana dizilmiş dört kişinin gösterildiğini, dördüncü sırada bulunan sanığı teşhis ettiğini belirterek şikayetçi olduğunu beyan ettiği,

Duruşmada ise olay akşamı telefonla konuşarak eve giderken birden arkasından bir şahsın geldiğini, kafasına vurarak telefonunu aldığını, olayı ailesine ve polise anlattığını, telefonunu alan şahsın eşkâlini ve özelliklerini bildirdiğini, ancak karanlık olması nedeniyle yüzünü net olarak göremediğini, bir süre sonra karakoldan kendisini çağırdıklarını ve verdiği eşkâle uyan bir şahsın yakalandığını söylediklerini, kendisine dört kişinin gösterildiğini, huzurda bulunan sanığı teşhis ettiğini, yüzünü net olarak göremediğini belirttiği halde bu beyanının teşhis tutanağına geçirilmediğini, şikâyetçi olmadığını, olaydan sonra herhangi bir tehdide maruz kalmadığını, gasbedilen telefonun ... marka ve kameralı olduğunu, olaydan üç dört ay önce yeni olarak altıyüz liraya satın aldığını, olay esnasında etrafın karanlık, olay yerinin de ıssız olduğunu belirttiği,

Tanık A.G.'ün; telefon bayii olarak çalıştığını, yağma olayına ilişkin bir bilgisi olmadığını, üç dört gün kadar önce internet kafeden tanıdığı sanığın bir arkadaşı ile gelip kendisine telefon sattığını, telefonu sanığın arkadaşından aldığını, parasını da ona verdiğini, telefonu alırken kimlik fotokopisi istediğini, sanığın fotokopi çektirip getireceklerini söylediğini, altmışbeş liraya anlaştıklarını, ancak altmış lira verdiğini, beş lirayı kimlik fotokopisini getirdikten sonra vereceğini söylediğini, sanık ve arkadaşının daha sonra gelmediklerini, sanığın üç dört ay önce de eski bir cep telefonu getirip kırk liraya sattığını, markasını ve tipini hatırlamadığını, sanığın telefonun annesine ait olduğunu söylediğini, bunun üzerine kimlik fotokopisini almadığını, suça konu olan telefonun fiyatının beşyüzelli lira, ikinci el satış fiyatının ise üçyüz lira civarında olduğunu, telefonu kar payı da göz önünde bulundurulduğunda ikiyüzseksen liraya satın alabileceğini, ancak sanıktan suça konu olan marka ve modelde bir cep telefonu satın almadığını söylediği,

Tanık S. Ö.'ın; sanığın yakalanıp karakola getirildiğini, üç kişinin arasına konulup mağdura gösterildiğini ve teşhis yapıldığını, mağdurun hiçbir tereddüt yaşamaksızın eli ile gösterip avukat huzurunda kendisini yağmalayan şahsın sanık olduğunu belirttiğini, teşhis işlemi sırasında mağdurun 'yüzde doksan beş bu şahıstır' dediğini, bunun üzerine mağdura, "yüzde doksan dokuz da desen şüpheli olması halinde bu olmaz, bu mu değil mi, net olarak söylemen gerekir, ona göre iyi bak" dediklerini, mağdurun dikkatle baktığını ve eli ile gösterip "bu şahıstır" diyerek sanığı teşhis ettiğini beyan ettiği,

Tanık M.F. A.'ün; teşhis işlemi sırasında sanığı üç şahsın arasına koyduktan sonra mağdura gösterip cep telefonunu yağmalayan kişinin hangisi olduğunu sorduklarını, şahısları sağa, sola, öne ve arkaya çevirmek suretiyle teşhis etmesini istediklerini, mağdurun net bir şekilde eli ile göstererek kendisini yağmalayan şahsın sanık olduğunu söylediğini, başta "yüzde doksanbeş budur" diyerek sanığı gösterince, "böyle olmaz, ya budur ya da değildir, teşhisin net olması gerekir" dediklerini, mağdurun kesin olarak teşhis edip sanık olduğunu söylediğini, bunun üzerine avukat huzurunda yapılan teşhise ilişkin tutanağı tanzim ettiklerini belirttiği,

Tanık A. Ç.'ın; nöbetçi avukat olarak çağrılması üzerine teşhis sırasında karakolda bulunduğunu, olaya ilişkin düzenlenen tutanak içeriğinin doğru olduğunu, teşhisin usulüne uygun yapıldığını söylediği,

Sabıkasız olan sanığın aşamalarda benzer olacak şekilde; suçlamaları kabul etmediğini, mağdura cebir ve şiddet kullanarak telefonunu almadığını, olay tarihinde olay yerinde bulunmadığını savunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki sonuca ulaşılabilmesi için, teşhis işlemi üzerinde durulması gerekmektedir.