muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13704, Karar No: 2024/2818, Tarih: 05.03.2024

2. Sanık ... müdafii tarafından; taraflar arasında hukuki ilişki bulunduğu, dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı ve verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek hüküm temyiz edilmiştir.

3. Sanık ... müdafii tarafından; dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı, taraflar arasında hukuki ilişki bulunduğu belirtilerek hüküm temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar ... ve ...'nun Mersin İlinde kereste ticareti ile uğraştıkları, katılan ... ile kereste satımı hususunda anlaştıkları, katılanın sanıklara 25.12.2006 vade tarihli ve 15.000,00 TL tutarlı ve yine diğeri 25.01.2007 vade tarihli ve 20.000,00 TL tutarlı çekleri verdiği, ancak sanıkların keresteleri teslim etmedikleri ve iş yerini kapattıkları, bu sırada sanıklar henüz vadesi gelmeyen 25.01.2007 tarihli çeki sanık ...'e ciro ettikleri ve sanığın Özgür Aziz'in de çek vadesini beklemeden katılan hakkında Mersin 3. İcra Dairesinin 2006/7384 Esas sayılı dosya ile icra takibi başlattığı bu suretle sanıkların üzerine atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Bozma üzerine Mahkemece yapılan yargılama ile sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği gerekçesiyle temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların eyleminin bir kamu kurumu olan icra dairesi araç olarak kullanıldığı cihetle aynı zamanda 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu da oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulamasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanıklar savunmaları, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri yerinde olmadığından mahkeme hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10783, Karar No: 2010/13275, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10783 E.  ,  2010/13275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen 5841 parsel sayılı taşınmazın, Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen tapu kaydının incelenmesinde; cinsinin bahçeli kahvehane inşaatı olduğunun belirtilmesi karşısında üzerindeki kahvehane inşaatının değerinin satış bedelinden düşülmeden m² fiyatı belirlenmiş ve buna göre değerlendirme yapılmış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3345, Karar No: 2023/7978, Tarih: 06.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/3345 E.  ,  2023/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/3042 Değişik iş

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan

itirazın süre yönünden reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2022 tarihli ve 2022/49669 Soruşturma, 2022/31281 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/3042 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 20.09.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/29203 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55719 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55719 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, merci Bakırköy 7. Sulh Ceza Hâkimliğince, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müştekiye 30/05/2022 tarihinde tebliğ edildiği kabul edilerek, 15 günlük kanuni itiraz süresi geçtikten sonra, 29/06/2022 tarihinde itiraz edildiği gerekçesiyle itirazın süre yönünden reddine karar verilmiş ise de, itiraza konu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 11/05/2022 tarihli olduğu, anılan karara müşteki tarafından ilk olarak 13/05/2022 havale tarihli dilekçe ile itiraz edildiği cihetle, müştekinin itirazının süresinde olduğu kabul edilip, itirazla ilgili olarak esas yönünden inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

3. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçi tarafından Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2022 tarihli ve 2022/49669 Soruşturma, 2022/31281 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı öğrenme üzerine 13.05.2022 havale tarihli dilekçe ile itiraz edildiği, bahse konu kararın şikâyetçiye 30.05.2022 tarihinde tebliğini müteakip 09.06.2022 havale tarihli dilekçe ile yeni bir itiraz dilekçesi sunulduğu, aynı zamanda şikâyetçinin 29.06.2022 ve 19.09.2022 tarihli ek dilekçeler de gönderdiğinin anlaşılması karşısında; 13.05.2022 ve 09.06.2022 havale tarihli dilekçelerin 5271 sayılı Kanun’un 173 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 günlük süresi içinde verildiği gözetilerek dosyanın esası hakkında bir karar verilmesi yerine, "...30.05.2022 tarihinde tebliğ olunan karara yönelik 29.06.2022 tarihinde itiraz edildiğinden..." bahisle itirazın süre yönünden reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/3042 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12912, Karar No: 2016/3881, Tarih: 02.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12912 E.  ,  2016/3881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, nafaka miktarları, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.03.2016 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2010/853, Karar No: 2010/12629, Tarih: 09.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/853 E.  ,  2010/12629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/08/2007 gününde verilen dilekçe ile etkili eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 10/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; davalının etkili eylemi nedeniyle yaralandığını belirten davacı, davalının maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi ve günü ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 3.500,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 1.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Dava konusu olayın oluş biçimi ve günü ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 3.500,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 1.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…3500…” ve “…10800…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.000,00…” ve “…8.300,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…389.95…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…254,95…” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…316.05…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…242,73…” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7081, Karar No: 2012/6659, Tarih: 06.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7081 E.  ,  2012/6659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

YRG.GELİŞ TARİHİ:21.05.2012

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,6.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4389, Karar No: 2014/3496, Tarih: 13.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/4389 E.  ,  2014/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suçun oluşmadığına ilişkin mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 15:45 sıralarında sürücü belgesiz sanığın idaresindeki kamyonet ile yanında arkadaşları da olduğu halde, sürücülüğünü geliştirmek maksadı ile ara sokaklarda yaya ve araç trafiğini tehlikeye sokacak biçimde hızlı ve tehlikeli bir şekilde araç kullanarak sokakla caddenin birleştiği kavşakta, motosiklet sürücüsünün önünü keserek kamyonete arkadan çarpmasına neden olduğu; bu olay sonrasında olay yerinden kaçarken bu kez de başka bir araca, oradan da duvara çarparak durması şeklinde gerçekleşen olayda, atılı suçun unsurlarının oluştuğu, ancak, sanığın alkollü şekilde atılı suçu işlediğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmaması karşısında, sanık hakkında temel ceza tayininde uygulanan TCK'nın 179. maddesinin 3. fıkrasının uygulama yeri bulunmadığının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının B-1 paragrafındaki “TCK'nın 179/3 maddesinin göndermesi ile” ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1080, Karar No: 2023/1009, Tarih: 13.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1080 E.  ,  2023/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında iflas davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin kesinleşen mahkeme ilamı gereğince davalıdan olan alacağının tahsili istemiyle icra takibi başlattığını, takibin kesinleştiğini, davalının borcun ödenmediğini ileri sürerek İİK'nın 177 nci maddesinin 4 ncü fıkrası uyarınca davalının iflasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilmediğini, sonrasında yapılan tebligatın da usule aykırı olduğunu, müvekkil şirket açısından iflas sebebi olmadığını, dava konusu icra dosyasına bahse konu borcu karşılayacak kadar mal beyanında bulunduğunu, davanın koşulları oluşmadığımı savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilamlı icra takibine rağmen borcun ödenmediği, borçlu şirket yetkilisinin dinlenmek için çağrıldığı, ancak gelmediği, ilanların yapıldığı ve iflas avansının da yatırıldığı gerekçesiyle ile davalı şirketin İİK'nın 177 nci maddesinin 4 ncü fıkrası uyarınca iflasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece davalı şirketin yasal cevap süresi dolmamasına rağmen cevap dilekçesinin sunulması ya da yasal cevap süresinin dolması beklenmeksizin tahkikata geçildiğini, müvekkilinin savunma hakkının açıkça kısıtlandığını, müvekkili şirket açısından iflas sebebinin bulunmadığını, dava konusu icra dosyasına borcu karşılayacak kadar mal beyanının yapıldığını, dolayısıyla davacı alacaklının alacağını bu malları haczedip paraya çevirmek suretiyle tahsil etmesinin mümkün olduğunu, dava koşullarının oluşmadığını, ilanların usulüne uygun yapılmadığını, ilanın yapıldığı ... Gazetesinin tirajının elli binin üzerinde olmadığını, ayrıca yapılan ilan ile birlikte dava dışı alacaklılara verilen 15 günlük yasal sürenin dolması beklenilmeden iflas kararı verildiğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.