muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5378, Karar No: 2024/1861, Tarih: 18.03.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek ve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin ortak hayatın devamı taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsılıp sarsılmadığı, sarsılmış ise davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek kusurunun ispatlanıp ispatlanmadığı, davanın reddi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi,161 inci maddesi ile 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4183, Karar No: 2021/6147, Tarih: 22.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/4183 E.  ,  2021/6147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6, 63. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 23:25 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki çekici ve ona bağlı yarı römork ile Osmaniye istikametinden Adana istikametine doğru meskun mahalde, bölünmüş iki şeritli asfalt kaplama yolda gece vakti seyir halinde iken, olay mahalli kavşağa geldiğinde yolun en sağından sola manevra ile kontrolsüz şekilde dönüşü yaptığı esnada, sol gerisinden gelmekte olan katılan sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobilin şeridini kapatması ve otomobilin çekicinin sol yan arka kısmına çarpması sonucu sürücü ...'in aracında yolcu olarak bulunan ...'in vefatı ile birlikte aynı araçta bulunan katılan ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde, katılan sürücü ...'in ise, hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 2. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine, biri nitelikli olmak üzere iki kişinin de yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22241, Karar No: 2014/13606, Tarih: 08.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/22241 E.  ,  2014/13606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde,dolandırıcılık suçunun,Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi ,nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için,Kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın,sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa,dolandırıcılıktan bahsedilemez,şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir. Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3.maddesinde banka, 48.maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı,kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil,sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler,bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır. Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Sanığın gerçekte sahip olmadığı halde, 20 adet montofon cinsi inek ve 5 adet yerli cinsinden danasının olduğunu gösteren; ancak aslı ele geçirilemeyen ve sahte oluşturulduğu tüm dosya kapsamı ile sabit olan çiftçilik belgesini bir şekilde temin ettikten sonra Akbank şubesine giderek besicilik kredisi başvurusunda bulunduğu ve söz konusu sahte çiftçilik belgesini ibraz etmesi neticesinde 10000 TL tutarında besicilik kredisi çekmek suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın gerçekte sahip olmadığı halde, 20 adet montofon cinsi inek ve 5 adet yerli cinsinden danasının olduğunu gösteren; ancak aslı ele geçirilemeyen ve sahte oluşturulduğu tüm dosya kapsamı ile sabit olan çiftçilik belgesini bir şekilde temin ettikten sonra Akbank şubesine giderek besicilik kredisi başvurusunda bulunduğu ve söz konusu sahte çiftçilik belgesini ibraz etmesi neticesinde 10000 TL tutarında besicilik kredisi çekmek suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; ... Akbank Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından yapılan denetim kapsamında sanığın gerçekte hangi tür hayvanlarının bulunduğunun tespiti bakımından ... Ziraat Odası Başkanlığından bu hususun sorulması üzerine gelen cevabi yazıda; sanığın bankaya ibraz ettiği çiftçilik belgesinde yazılı olan hayvanlara sahip olmadığı belirtilerek sanığa ait gerçek çiftçilik belgesinin gönderildiği ve bu belgeye göre de; sanığın gerçekte 40 adet merinos koyun ile 15 adet merinos cinsi kuzusunun olduğunun belirlendiği; ayrıca Akbank yazısında; sanığın gerçek çiftçilik belgesini ibraz etmesi halinde şartları oluşmayacağından sanığa herhangi bir kredi verilmeyeceğinin bildirildiği, böylelikle sanığın, besicilik kredisi kullanabilme şartları bulunmamasına rağmen aslı ele geçirilemeyen sahte çiftçilik belgesinin fotokopisini ibraz edip, adı geçen bankadan kredi çekerek haksız menfaat temin etmesi şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin ''banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık'' suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4079, Karar No: 2018/15208, Tarih: 05.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/4079 E.  ,  2018/15208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonucunda, ilk derece mahkemesince, asıl ve birleştirilen 2012/46 Esas sayılı davalarda tapu iptal ve tescil terditli tenkis taleplerinin reddine, birleştirilen 2011/196 Esas sayılı davanın tefrikine ilişkin olarak verilen karar, tarafların istinaf başvurusu üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesince asıl dava yönünden yerel mahkemenin ret kararı kaldırılarak asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine ilişkin verilen karar davalı-davacı ... vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hâkimi ...' nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal-tescil ve tenkis isteklerine ilişkindir.

Asıl davada davacı, mirasbırakan ...’in 1163 ada 14 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak davalı kızı ...’e devrettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescile, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiş, birleştirilen 2011/196Esas sayılı davada ise mirasbırakan ...’in muvazaalı işlemlerin bir kısmını üçüncü şahıslara yapılan satışlardan elde edilen paraların davalı ...'e aktarılması şeklinde gerçekleştiğini, 1046 ada 32 parsel ve 1448 ada 16 parsel sayılı taşınmazda bulunan 1 nolu bağımsız bölümün devrinden elde edilen bedellerin davalıya verildiğini ileri sürerek tenkis kararı verilmesini istemiştir.

Asıl ve birleştirilen davada da davalı, maliki olduğu taşınmazları mirasbırakanın vekaleten sattığını ve dava konusu 1163 ada 14 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binayı yaptığını, borcunu ödemek için taşınmazın bir kısmını kendisine devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuş, birleştirilen 2012/46Esas sayılı davada ise, mirasbırakan ...' in 1163 Ada, 14 parsel sayılı taşınmazdaki ¼ payı davalı kızı ...’ye, ¼ payı ise davalı damadı ...’a mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak devrettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescile, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen 2012/46Esas sayılı davada davalılar, 1163 ada 14 parsel sayılı taşınmazın üzerine bina yapmaları karşılığında payın devredildiğini, ekonomik durumlarının iyi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, temliklerin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle asıl davada tapu iptali ve tescil davası ile birleştirilen 2012/46Esas sayılı davanın reddine, asıl davada tenkis isteği ve birleştirilen 2011/196 Esas sayılı davanın tefrikine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince karar kaldırılarak asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, temliklerin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle asıl davada tapu iptali ve tescil davası ile birleştirilen 2012/46Esas sayılı davanın reddine, asıl davada tenkis isteği ve birleştirilen 2011/196 Esas sayılı davanın tefrikine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince karar kaldırılarak asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’in 17.06.2010 tarihinde ölümü ile geriye kızları ... ve ...’ün kaldığı, davalı ...’ın ...’nin eşi olduğu, dava konusu 1163 ada 14 parsel sayılı 111,87m2 miktarlı arsa nitelikli taşınmazın tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken 2/4 payını 20.05.1999 tarihli satış işlemi ile eşit paylarla ... ve ...’a devrettiği, kalan 2/4 payın ise 13.04.2005 tarihli satış işlemi ile intifa hakkını saklı tutarak çıplak mülkiyetini ...’e devrettiği, tenkis isteğine konu 1046 ada 32 parsel sayılı 2019,77m2 miktarlı zeytinlik nitelikli taşınmazın mirasbırakan tarafından 13.04.2005 tarihli işlemle çıplak mülkiyetini ...’e devrettiği onunda 21.09.2006 tarihli işlemle dava dışı Uğur’a, onunda 15.01.2008 tarihli işlemle dava dışı Kadir’e devrettiği, 1448 ada 16 parsel sayılı taşınmazda bulunan 1 nolu bağımsız bölümün ise mirasbırakan tarafından 08.07.2004 tarihli satış işlemi ile dava dışı ...’e devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, dinlenen tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere dava konusu 1163 ada 14 parsel sayılı taşınmazdaki eski evin yıkılıp yenisinin yaptırılmasında masrafların ... ve eşi ... tarafından karşılandığı, mirasbırakanın evin yapılması ve yararlanması karşılığında taşınmazdaki yarı payını kızı ... ve damadı ...’a devrettiği, mirasbırakanın tek başına yaşadığı, felç geçirdikten sonra kızı ...’ün ...’dan evini bırakarak geldiği, mirasbırakanın bakım ve ihtiyaçları ile ilgilendiği, taşınmazın kalan payının da bu nedenle ...’e devredildiği, bedelin mutlaka para olması gerekmediği bakımın da semen olabileceği, bu durumda yapılan temliklerde mal kaçırma amacı bulunmadığı ve muvazaanın söz konusu olmadığı açıktır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın yaptığı temliklerin muvazaalı olmadığı saptanmakla asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile asıl davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Bu durumda yerel mahkemece asıl davanın reddine dair verilen karar isabetli olduğu halde temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince asıl davanın kabulüne karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Birleştirilen 2012/46 Esas sayılı davada, davacı ...'ün belirtilen nedenlerle temyiz isteminin reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, asıl davada davalı ...’ün değinilen yönler itibariyle yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Hukuk Dairesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın karar veren Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1626, Karar No: 2020/7234, Tarih: 14.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/1626 E.  ,  2020/7234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1-Sanık hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın savunmasında suçlamaları reddetmesi, 10/12/2013 tarihli Vergi Tekniği raporuna göre; 09/07/2007 tarihinde inşaat ve taahhüt işi yapmak amacıyla mükellefiyet tesis ettiren sanığın, hakkında olumsuz tespitler bulunan mükelleflerden mal ve hizmet aldığına ilişkin bulgular olduğunun belirlenmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaları kullanan firmalar ile sanığın mal alışlarına ilişkin ve haklarında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporları bulunan mükellefler hakkında dava açılmış olup olmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde, dava dosyaları celp ile incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, özellikle sanığın fatura aldığı şirketler ile düzenlediği faturaları kullanan mükellefler arasında faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tespiti yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri,mal alış ve satış bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ile satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti, sanığın mal alıp sattığı mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi yada stoku olup olmadığı da dikkate alınarak karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, 10/04/2014 tarihli iddianame ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı gözetilmeden, hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması ve TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4270, Karar No: 2014/13515, Tarih: 01.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4270 E.  ,  2014/13515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/46950

MAHKEMESİ : Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07.12.2011

NUMARASI : 2011/76 Esas, 2011/288 Karar

SANIK : M.. B..

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Katılanlar vekili 08.12.2011 günlü dilekçe ile hükmü temyiz ettikten sonra 15 yaşını doldurduğu anlaşılan katılan mağdure Handan'ın 01.07.2013, katılanlar Hasan ve Dudunun ise 12.07.2013 tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat ettikleri anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz talebinin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin suça sürüklenen çocuk hakkında O Yer Cumhuriyet Savcısının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmü ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yönelik temyiz istemleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğinden mağdurenin erkek arkadaşı olan suça sürüklenen çocuk Mehmet ile ile cebir, tehdit veya hile gibi iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın kaçarak birden fazla kez cinsel ilişkiye girdiğinin anlaşıldığı olayda, 08.07.2011 tarihli duruşmada dinlenen sosyal hizmet uzmanının mağdurun olaylardan sonra olayın adliyeye intikali ve ailesinin tepkisinden sonra psikolojik olarak olumsuz etkilendiği, şu anda depresif belirtiler bulunduğunu beyan etmesi karşısında, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesinin 07.10.2011 tarihli raporunda olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de, ruh sağlığının olay nedeniyle mi, yoksa olaydan sonra yaşadığı çevresel ve ailesel etkiler nedeniyle mi bozulduğunun tespiti ve bu hususta tam bir vicdani kanı edinilebilmesi için Adli Tıp Kurumundan da rapor alındıktan sonra sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri yerine eksik araştırma ile anılan maddenin uygulanmasına karar verilmesi,