muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7755, Karar No: 2013/11664, Tarih: 24.06.2013

başlıklı bölümünde düzenlenmiş olması da kamu görevlilerinin suçun mağduru olamayacakları anlamına gelmemektedir. Aksinin kabulü halinde, görevleri dışında kendilerine karşı cebir ve/veya tehdit kullanılması halinde işlenen bu suçların mağduru olacaklarında kuşku bulunmayan kişilerin, aynı suçlara görevlerinin ifası sırasında kamu görevlisi sıfatıyla maruz kaldıklarında ise suçun mağduru olmadıklarını ileri sürmek çelişkisine düşülecektir ki, bunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır. Sanığın suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden kamu görevlilerine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev’iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan,sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerekmektedir.

Karşıyaka Asayiş Şube Müdürlüğü'ne bağlı motorize ekiplerinin devriye görevlerini ifa ettikleri sırada, sanıkların görevli polis memurlarını görmeleri üzerine panikleyerek kaçmaya çalıştıkları, kovalamaca sonunda yakalanan sanıklardan ...'ın “beni burada kontrol edemezsiniz , siz kim oluyorsunuz, Allah'ınız gelsin, a... koyduklarım” şeklinde, diğer sanık ...'ın ise “bizi alamazsınız, ne hakkınız var, gidin mahallemizden, şerefsizler” şeklinde hakaret edip kendilerine karakola götürmek isteyen polis memurlarına taşlı ve sopalı saldırıda bulunarak direndikleri, meydana gelen arbede sırasında polis motorsikleti ve polis otosunda hasara sebebiyet verdikleri, sanık ...'nın yapılan üst aramasında, adli emanete kayıtlı 6136 sayılı yasa kapsamına girmeyen bir adet bıçağın ele geçirildiği ve böylece sanıkların kamu görevlilerine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme suçlarını, sanık ...'nın ayrıca saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşımak suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, müşteki ve katılan beyanları, yakalama tutanağı, görgü ve tespit tutanağı ile tam dosya kapsamına göre, saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşımak suçu dışındaki diğer suçların sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanık ... hakkında, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararında, TCK'nın 53. maddesi uygulamasının doğru yapılmış olması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-Sanıklar hakkında, kamu görevlilerine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümler açısından ;Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece

1-Sanıklar hakkında, kamu görevlilerine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümler açısından ;Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece

kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanıklara yüklenen hakaret ve direnme suçlarından ... herhangi bir maddi zararının bulunmadığı da gözetilerek, sanıklar hakkında 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işleyemeyecekleri hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken “zararın karşılanmadığı” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan ve yasal olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanıklar müdafiinin, 24/12/2010 tarihli duruşmada "lehe hükümlerin uygulanması" yönündeki talebinin, 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesinde tanımlanan adli para cezasının taksitlendirilmesini ve TCK'nın 50. maddesindeki tedbirlere çevirmeyi de kapsadığı gözetilmeden, sanık ... hakkında verilen adli para cezalarının taksitlendirmesi, kamu malına zarar verme suçundan verilen hapis cezasının paraya çevrilmesi hususunda ve sanık ... hakkında verilen hapis cezalarının paraya çevrilmesi hususunda, olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3-Sanık ... hakkında belirlenen temel gün adli para cezalarının para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanacak yasa maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

4-5237 Sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, sadece kısa süreli hapis cezası ertelenen kişiler hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1 maddesi maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmeyerek, sanık ... hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan verilen uzun süreli erteli mahkumiyet kararında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

5-Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanıklar hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

5-Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanıklar hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

6-Sanık ... hakkında, saldırı amaçlı bıçak taşımak suçundan verilen mahkumiyet kararı açısından; 6136 sayılı yasanın 4/3 maddesine göre, yalnız sporda kullanılan yivli ateşsiz silahlar ve mermileri ile yivsiz tüfekler ve mermilerinin, ev gereçlerinden olan veya tababet, sanayi, tarım, spor için kullanılan aletlerle bir meslek veya sanatın icrası için gerekli bıçak, şiş, raspa ve benzerlerinin kullanılması bu Kanun hükümlerine tabi değildir, hükmüne yer verildiği, aynı yasanın 5728 sayılı yasayla değişik 15/4 maddesine göre ise, bu Kanun'un 4. maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır, hükmüne yer verildiği, somut olayda, sanık ...'da ele geçirilen bıçağın yasanın 4/3 maddesi kapsamında kalan ve 6136 sayılı yasa kapsamında olmadığının ekspertiz raporuyla belirlendiği, yine söz konusu bıçağın sanığın üst aramasında ele geçirildiği, her yerde alınıp satılabilen ve somut olayda da, sadece sanığın cebinde bulanan bıçağın birine karşı saldırı amaçlı olarak taşındığına dair hiçbir delil bulunmadığı dikkate alınarak, suçun yasal unsurlarının oluşmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmalarına, 24/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3521, Karar No: 2022/1588, Tarih: 23.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3521 E.  ,  2022/1588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 10.11.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını bu sözleşmenin 02.06.2005 tarihli ek sözleşme ile tadil edildiğini ve sözleşmeye konu taşınmazda (B) blok, 3 kat 11 no.lu bağımsız bölümün müvekkiline ait olacağı konusunda anlaştıklarını ve davalı şirketin sözleşmeleri davalı kooperatife devrettiğini dava konusu taşınmaz için açılan ortaklığın giderilmesi davasında davalıların gerekli dikkat ve özeni göstermediğini bu süreç içerisinde inşaatla ilgili faaliyet olmadığını ifa imkansızlığının olduğunu ileri sürerek 02.06.2005 tarihli ek sözleşmenin feshini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 04.02.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile 10.11.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshini de dava ve talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin (kapatılan 23.Hukuk Dairesi) 2016/4457E.,2019/2658K.sayılı ilamıyla sözleşme tüm arsa tüm arsa malikleri tarafından imzalanmış geçerli bir sözleşme ise feshinin sözleşmede imzası bulunan tüm malikler tarafından istenebileceği, geçersiz bir sözleşme ise herhangi bir arsa malikinin geçersizliğinin tespitini isteyebileceğinden öncelikle sözleşmenin geçerli kurulup kurulmadığının araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamın uyularak yapılan yargılama sonucunda sözleşmeye konu taşınmaz ve tevhid edilen taşınmazın sözleşme tarihi itibariyle hisseli taşınmaz oldukları, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin diğer hissedarların yokluğunda davacı ile davalı ... şirketi arasında yapıldığı diğer hissedarların katılımı olmadığından TMK’nın 692.maddesi uyarınca geçerli halde kurulmayan sözleşmenin feshinin istenmesinde hukuki yarar olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma ilamı uyarınca yeterli inceleme ve araştırma yapılmamış, tapu kayıtlarının celbi ile yetinilerek hüküm kurulmuştur.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma ilamı uyarınca yeterli inceleme ve araştırma yapılmamış, tapu kayıtlarının celbi ile yetinilerek hüküm kurulmuştur.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri Medeni Kanun'un 692. maddesi uyarınca tüm maliklerin katılımıyla yapılabilir. Bu şekilde tüm arsa maliklerinin imzalamadığı bir sözleşme geçerli olarak kurulmadığı için feshi talep edilemez. Ancak herhangi bir arsa maliki sözleşmenin geçersizliğinin tespitini talep edebilir. Sözleşme yapıldığı tarihte tüm arsa maliklerinin katılımı olmasa da arsa maliklerinin sonradan sözleşme imzalamaları halinde sözleşme geçerli hale gelebilir. Eğer sözleşme tüm arsa sahipleri tarafından imzalanmış geçerli bir sözleşme ise sözleşmenin feshi sözleşmede imzası bulunan tüm malikler tarafından talep edilebilir. Dava birlikte açılmazsa davaya muvafakatları sağlanmalı ya da davalı safında yer almaları gerekir.

Bu durumda mahkemece, davacı taraftan diğer arsa maliklerinin imzaladığı arsa payı karşılığı inşaat sözleşme örnekleri istenilerek sözleşmenin tüm arsa malikleri tarafından imzalanıp geçerli hale geldiğinin tespiti halinde diğer arsa maliklerinin davaya katılmaları sağlanarak fesih talebinin değerlendirilmesi, sözleşmenin tüm arsa malikleri tarafından imzalanmamış olduğunun tespiti halinde ise davacı sözleşmenin geçersiz olduğunun tespitini isteyebileceğinden bu hususun değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11949, Karar No: 2022/5691, Tarih: 05.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11949 E.  ,  2022/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

A) “2011 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Faturaları düzenleyen -... Tem. Yap. El. İnş. Nak. Hay. Mad. Gıd. Ür. San. Ve Tic.Ltd. Şirketi ve ... İnş. San. Ve Tic.Ltd. Şirketi hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2) Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de;

a) Sanığın, farklı beyanname dönemlerinde birden fazla sahte fatura kullanma şeklinde gerçekleşen eylemine ilişkin olarak, TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19450, Karar No: 2014/1840, Tarih: 10.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19450 E.  ,  2014/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle ,

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının davalı idareden,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi ve ayrıca dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 1796 ve 1780 parsel ile somut emsal alınarak incelenen 554 ada 2 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2010 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu 1796 ve 1780 parsel numaralı taşınmazın 13.10.2010 değerlendirme, bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen 554 ada 2 parsel numaralı taşınmazın 24.08.2010 satış tarihi itibarıyla İmar Kanunu hükümleri uyarınca düzenlemeye tabi tutulup tutulmadıklarının, tutulmuşlarsa ne oranda düzenleme ortaklık payı kesildiğinin tapu müdürlüğü ve belediye başkanlığından,

Temini ile istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1587, Karar No: 2025/2809, Tarih: 18.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1587 E.  ,  2025/2809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3206 E., 2024/3918 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 51. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/776 E., 2024/373 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin düşürüldüğünü, bundan dolayı ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacaklarının bulunduğunu, ayrıca davacının pandemi döneminde davalı Bakanlık tarafından yayımlanan Genelge çerçevesinde evlerine gitmeden on ve on beşer günlük nöbetler ile yirmi dört saat kapalı sistem çalıştığını, 20.00-06.00 saatleri arasındaki çalışmasın gece çalışması olduğunu ve gece zammı alacağına hak kazanmasına rağmen bu alacağının ödenmediğini, yine bu çalışma şeklinde fazla çalışma yapıp ulusal bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalıştığını ve gece çalışması yaptığını ancak bu çalışmalara ilişkin zamlı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacakları ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, gece zammı ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının gece çalışması yapmadığını, Covid-19 salgınıyla mücadele kapsamında 02.04.2020 tarihinden itibaren önce yedi günlük sabit vardiya sistemine geçildiğini, bilahare sabit vardiya sisteminin on dört gün olarak uygulandığını, davacının fazla çalışma yapmadığını, yapmış olması hâlinde ise karşılığı tutarın bordrosun yansıtılarak kendisine ödendiğini, davacının ücret farkı ile buna bağlı ilave tediye ve ikramiye alacakları ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, gece zammı ücreti alacaklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının davalı Bakanlık bünyesinde Bakım Merkezi işyerinde çalıştığı, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) gereğince sürekli işçi kadrosuna geçiş sürecinde imzalanan sözleşmede asgari ücretin belirli bir oran fazlasına yönelik bir düzenleme bulunmadığı, buna göre ücrete bağlı fark alacak taleplerinin reddi gerektiği, diğer alacak talepleri bakımından ise davacının kadroya geçtiği tarih ve arabuluculuk son tutanak tarihi arasındaki dönem için yapılan değerlendirmede, ücret bordroları, puantaj kayıtları ile yasal mevzuat dikkate alınarak hazırlanan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu, dava ve ıslah tarihleri itibarıyla zamanaşımına uğrayan bir alacak bulunmadığı, emsal içtihatlar da nazara alınarak alacaklara temerrüt tarihi olarak kabul edilen arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz işletildiği, işyeri kayıtlarına göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu ve hesaplanan alacakların hüküm altına alındığı açıklanarak davanın kısmen kabulüne dair hüküm tesis edilmiştir,

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kararın davalı yönünden miktar itibarıyla kesin olması nedeniyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kesinlikten reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusu yönünden yapılan değerlendirmede; bilirkişi raporunun dosya içeriği ile usul ve kanuna uygun düzenlendiği, dosyaya getirtilen delillere göre eksik araştırma bulunmadığı, davalı tarafın ibraz ettiği kayıtlara göre davacının fiilî çalışmasının belirlendiği ve tespit edilen alacaklardan yapılan ödemelerin usulüne uygun şekilde mahsup edildiği, hesaplamalarda hatalı yön bulunmadığı gerekçeleriyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve gece zammı alacak talepleri yönünden yapılan değerlendirmede toplu iş sözleşmelerinin uygulanması noktasında hatalı değerlendirme yapıldığını,

2. Davacının dayanışma aidatı ödeyerek toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanıp yararlanmadığı konusunda gerekli inceleme yapılmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun bu hâli ile denetime elverişli olmadığını,

3. Davacının pandemi döneminde kapalı devre sistemiyle çalıştığını, bu hususta davalı Kuruma müzekkere yazılarak davacının çalışma şekline ilişkin bilgi ve belgelerin getirtilmesi yönündeki taleplerinin hukuka aykırı olarak karşılanmadığını,