muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11100, Karar No: 2025/62, Tarih: 07.01.2025

2. İş Müfettişlerince hazırlanan teftiş raporunun iptali gerekip gerekmediği uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş ve işyerinden çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması hâlinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda dahi işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı hâlde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazı kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması hâlinde, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda 26.01.2018 tarihli ve 23747377-309.3-257 numaralı iş teftiş raporunun incelenmesinde; müfettişlerce işçilerin fazla çalışma ücretlerinin eksik ödendiğinin, bu hususun işverence ibraz edilen puantaj kayıtları, parmak basma kayıtları, ücret bordroları ile sair evraklar değerlendirilerek tespit edildiğinin belirtildiği görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince ise imzalı ücret bordrolarının aksinin tanık beyanı ile ispatlanamayacağı gerekçesiyle teftiş raporunun iptaline karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesince sözü edilen gerekçe dosya kapsamına uygun bulunmuştur.

Dosya içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda, bahsi geçen puantaj kayıtları ile diğer evrakların hiçbirine rastlanılmamıştır. Bu nedenle öncelikle İlk Derece Mahkemesince iptali istenilen teftiş raporunda incelendiği belirtilen kayıtlar dosyaya kazandırılmalı, bundan sonra sözü edilen kayıtlar ile ücret bordroları karşılaştırılarak bir değerlendirme yapılmalıdır.

Yukarıda da belirtildiği üzere işçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Bu nedenle fazla çalışma tahakkuku bulunan imzalı bordroların ait olduğu aylar bakımından; bordroda gözüken fazla çalışma tahakkuklarının aksinin puantaj kaydı, parmak basma kaydı gibi yazılı bir belge ile kanıtlanmaması hâlinde ilgili bordrolarda yer alan tahakkukların gerçeği yansıttığı kabul edilmelidir. Fazla çalışma tahakkuku olmayan veya tahakkuk olup da imza olmayan bordroların ait olduğu aylar bakımından ise; teftiş raporu içeriği, teftiş kapsamında beyanları alınan işçi ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre değerlendirme yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile teftiş raporunun tümden iptali yönünde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3. Mahkemelerce gerekçeli karar başlığında davalı olarak ... yerine Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı yazılması ve kabule göre davalı ... harçtan muaf olmasına rağmen hükmün (3) numaralı bendinde harçtan sorumlu tutulması da doğru bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9462, Karar No: 2019/14642, Tarih: 24.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/9462 E.  ,  2019/14642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 2553 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/420- 2017/154 E/K. Sayılı kararının kaldırılarak, 2016 yılı verilerine göre ve üretim masrafları ile döner sermaye masrafları dahil edilmeden hesap yapan 09/03/2017 tarihli rapor esas alınarak kalan alana değer düşüklüğü verilmek suretiyle hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2360, Karar No: 2018/13487, Tarih: 26.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2360 E.  ,  2018/13487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet ve Takı Parası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından; reddedilen kendi davası, kusur belirlemesi, erkek yararına verilen tazminatlar, yoksulluk nafakası talebinin reddi, ziynet ve takı parası alacağı davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.11.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/21718, Karar No: 2015/23088, Tarih: 24.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21718 E.  ,  2015/23088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarının geçtiği işyerinin ve yaptığı işin itibari hizmet kapsamında olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilâmı sonrasında yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Davalı işveren vekili tarafından, duruşma talebinde bulunulmuş ise de, temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verilerek işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK.) 297. maddesinin (b) bendinde (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde) tanımlanan unsurları taşıması ve “tarafların kimliklerini... ” kapsaması yönündeki hükümlerinin kararın yazımında dikkate alınması gerekmekte olup, karar başlığına davalı olarak SGK Başkanlığı yazılması gerekirken davalı olarak ... yazılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2 – Somut olayda; davacının, davalı işverenin .... Sokak No: 45 adresindeki, .... sicil numaralı işyerinde 01.02.1994 – 31.05.2007 tarihleri arasında, yine davalı işverenin 10006 sokak no: 61 adresindeki .... sicil numaralı işyerinde 01.06.2007 – 21.04.2010 tarihleri arasında çalışmaları olduğu, davacının 2002/2 döneminde, yine 2007/3 ila 2008/9 aylarında itibari hizmete tabi çalışma bildirimleri bulunduğu, dosya kapsamından, mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve keşfin davalı işverenin .... sokak no:.... adresindeki işyeri üzerinden yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacının, davalı işverenin 10002 sokak no: 45 adresindeki işyerindeki 01.02.1994 – 31.05.2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının 506 sayılı Kanunun Ek Madde 5/II bendinde kabul edilmesinde isabetsizlik yok ise de; davacının davalı işverenin .... sokak No: .... adresindeki 01.06.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarının itibari hizmete tabi çalışma olup olmadığı yönünden araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte

gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yorumla sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt Bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Davacının, davalı işverene ait .... sokak no ... adresindeki ... numaralı işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla, öncelikle, davacının, davalı işverenin anılan işyerindeki çalışmalarının bir kısmının itibari hizmete tabi olup bir kısmının normal çalışmaya istinaden bildirimlerin nedeni araştırılıp; davacının, 01.06.2007 – 30.09.2008 tarihleri arasındaki dönemde davalı işverenin .... numaralı işyerindeki fiili görevi kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra, işyeri ve yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği hususlarını irdeleyen, maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar alanında uzmanı tıp doktoru, matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisi iş güvenliği uzmanlarından oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle, işyerindeki keşiften elde edilen bulgulara dayalı olarak ortaya konulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Kabule göre ise; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi gereğince, (HUMK md. 388-389) hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Davacının, davalı işverenin işyerinden 2002/2. dönemindeki ve 2007/3 ila 2008/9 ayları arasındaki çalışmalarında itibari hizmete tabi bildirimi dışlanmadan, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz yoluna başvuran davalı Kurum ve işveren vekillerinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının ... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş.’ye iadesine, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13275, Karar No: 2012/20431, Tarih: 11.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13275 E.  ,  2012/20431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2010 tarih ve 2008/635-2010/291 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi ile sigortalı, davalının maliki olduğu araçta yolcu olarak bulunan Sevdiye Küçükyanık'ın, sürücünün indirme ve bindirme kurallarına uymaması nedeniyle araçtan inerken düşmesi nedeniyle öldüğünü, poliçe kapsamında mirasçılarına ölüm tazminatı ödendiğini, araç sürücüsünün ağır kusurlu bulunduğunu, genel şartlar gereğince müvekkilinin sigorta ettirene rücu etme hakkına sahip olduğunu ileri sürerek, 100.000 TL alacağın şimdilik 7.000 TL'nı talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel şartlar gereğince sigorta ettirenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin kasti bir hareketi veya ağır kusuru sonucunda kaza meydana gelmiş ise sigorta ettirene rücu edilebileceğini, kazanın gerçekleşmesinde sürücünün kasıt ve ağır kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, sigorta şirketinin sigortalısına rücu edebilmesi için ağır kusur koşullarının mevcut olması gerektiği, burada bahsedilen ağır kusurun tam kusurlu olma hali dışında kasti bir hareketin veya ağır kusurun sonucunda kazanın meydana gelmesi halini öngördüğü, sürücünün kazanın oluşumunda %75 oranda kusurlu olduğunun tespit edildiği, kasti bir hareketi veya yasanın aradığı anlamda ağır kusurlu sayılabilecek bir hareketi ile kazanın meydana gelmesine sebebiyet vermediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9490, Karar No: 2010/13240, Tarih: 12.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/9490 E.  ,  2010/13240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların sürelerine göre,sanıklar savunmanlarının duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE.

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre;suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma suçunun silah kullanılarak işlendiği anlaşılıp kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın (c), (d) ve (h) bendlerinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması ve anılan Yasanın 61/1.maddesinde öngörülen ölçütler gözetilerek temel cezanın yeniden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Mağdurların mahkemede ve Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan ifadelerinde, olaydan 15 gün kadar sonra ve kamu davası açılmadan önce, sanıkların akrabaları tarafından zararlarının karşılandığını belirtmiş olamaları karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/3.maddesinin 1.cümlesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- İddianame içeriğine ve mahkemenin gerekçeli kararındaki kabule göre, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun iki ayrı mağdura karşı işlendiği anlaşılması karşısında, öncelikle bu suç yönünden ikinci mağdura yönelik eylem için kamu davasının açılması ve yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması gerekirken, hangi mağdura yönelik suç için hüküm kurulduğu belirtilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

4- Mağdurların bulunduğu işyerinden, 20 ile 30 dakika süren hürriyeti kısıtlama sonucunda, para, mal ve eşyanın yağmalanması , yağma suçunun maddi ögesi olarak kabul edileceğinden ve bu durumun kişileri hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden ayrıca “ekonomik bakımdan önemli bir kayıp” olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeden; mağdurların sanıklar tarafından alıkonuldukları süre içinde ekonomik bakımdan önemli bir kayba uğradıklarına ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, 5237 sayılı TCK’nın 109/4. maddesiyle cezada arttırma yapılması,

Bozmayı gerektirmiş,sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yağma suçu yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17037, Karar No: 2007/16973, Tarih: 26.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17037 E.  ,  2007/16973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ile davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyü c 22-a-19-c/20-d numaralı kadastro paftası ile 2005 yılında kesinleşen orman kadastrosuna ilişkin 191-198 OTS'lerin batı sınırını da gösterir şekilde tahdit krokisi de getirtildikten sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden ortak imzalı krokili ek rapor alınıp,

dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 26/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.