muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/902, Karar No: 2024/4334, Tarih: 27.05.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; sigortalının sorumluluğu tespit edilmeden evvel savunma hakkının kısıtlanması şeklinde müvekkil sigorta şirketine doğrudan dava yöneltilmesinin açıkça hukuka aykırı olduğunu,"Sigortanın Konusu" başlığı ile düzenlenen davalıya ait poliçenin (a) ve (b) bendinde sözleşme süresi içerisinde meydana gelen bir olaya bağlı olarak tazmini sözleşme süresi içerisinde veya sonrasında talep edilen zararlar ile sözleşme yapılmadan önce veya sözleşme sırasında meydana gelen bir olaya bağlı olarak yalnızca sözleşme süresi içerisinde doğabilecek taleplerin sigortanın konusuna dâhil edildiğini, davacının poliçesinde yer alan “Rizikonun Gerçekleşmesi” başlıklı maddesinden açıkça anlaşılacağı üzere poliçe içeriğinde düzenlenen, “Sigortanın Konusu” başlıklı maddenin (a) veya (b) bendine göre yapılması halinde rizikonun gerçekleşmesi bakımından ayrıma gidildiğini, poliçenin tümüyle incelendiğinde, sözleşmenin A.1.'in hangi madde bendine göre düzenlendiğine dair açık hükmün yer almadığının tespit edildiğini, sözleşmenin A.1.’in (a) bendinde, sözleşme süresi içerisinde meydana gelen bir olaya bağlı olarak tazmini sözleşme süresi içerisinde veya sonrasında talep edilen zararlardan bahsedilmiş olmakla birlikte sözleşmede herhangi bir uzatılmış bir bildirim süresi öngörülmemiş, bu doğrultuda sözleşmenin örtülü olarak A.1.’in (b) bendine göre düzenlendiğinin kabulü gerektiğini, ameliyatların sözleşme süresi içerisinde meydana geldiğinin tespit edildiğini, poliçede düzenlenen A.1.’in (b) bendine göre sözleşme yapılmadan önce veya sözleşme yürürlükteyken meydana gelen bir olay nedeniyle, sadece sözleşme süresi içinde sigortalıya karşı doğabilecek taleplerin teminat kapsamına dâhil edildiğini, davacıların taleplerine dayanak yaptığı dava dosya tarihlerinin 13.08.2012 ve 17.07.2013, müvekkil nezdinde bulunan poliçenin 30.07.2011-20.07.2012 vadeli olduğu göz önüne alındığından konu olayın teminat altına alınmasını hakkaniyet aykırı olduğunu, bir an olsun teminat kapsamında olsa dahi çifte sigortanın söz konusu olduğunu, bu nedenle müvekkil ile yapılan sigortanın geçersiz olduğunu, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere müvekkil tarafından ödeme yapılmasının sebepsiz zenginleşme hükümlerine aykırılık teşkil edeceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,Tıbbi Kötü Uygulamaya İlişkin Zorunlu Mali Sorumluluk Poliçesine dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 1463 üncü, 1467 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,Tıbbi Kötü Uygulamaya İlişkin Zorunlu Mali Sorumluluk Poliçesine dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 1463 üncü, 1467 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Dava, Tıbbi Kötü Uygulamaya ilişkin Zorunlu Mali Sorumluluk Poliçesinden doğan tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Olay tarihinde yürürlükte buluna 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1453 üncü maddesi mal sigortalarına ilişkin olup sorumluluk sigortalarını kapsamamaktadır. Bu nedenle ilk derece mahkemesinin yukarıda yazılı gerekçelerle ikinci sigorta sözleşmesinin geçersiz olduğuna ilişkin kararı yerinde değildir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince, dava dışı ilk sigortacının sigorta poliçesinde teminat altına aldığı miktar olay başına 300.000,00 TL iken, davalı ... şirketinin teminat altına aldığı miktarın olay başına 400.000,00 TL olduğu ve ayrıca 10.000,00 TL hukuksal koruma teminatı verildiği, bu nedenle davalı ... şirketi ilk poliçede verilen ve dava dışı ilk sigorta şirketi tarafından hak sahiplerine ödemesi yapılan 300.000,00 TL'lik kısım yönünden sorumlu olmasa bile, olay başına 300.000,00 TL üstünde kalan 100.000,00 TL ile 10.000,00 TL hukuksal koruma teminatı yönünden davacı tarafa karşı sorumlu olduğu gerekçesi yerinde ise de sigortacının sorumluluk sigortasından sorumluluğu limit kapsamında ve gerçek zararla sınırlıdır. Bu nedenle, mahkemece, davacı tarafından yapılan ödemenin, iki ameliyat nedeniyle gerçekleşen zarar miktarı olup olmadığı hususunun, alanında uzman tıbbi medikal, eczacı ve doktordan oluşan üç kişilik heyetten rapor alınarak belirlenmesi gerekirken, davalının 300.000,00 TL’yi aşan miktarından sorumlu olduğu kabul edilerek ne miktar gerçek zarardan sorumlu olduğu saptanmadan karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17787, Karar No: 2015/13205, Tarih: 29.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/17787 E.  ,  2015/13205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2. Davacının aile yardımı alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında tartışmalıdır.

657 sayılı Yasanın 202. maddesine göre; "Evli bulunan Devlet memurlarına aile yardımı ödeneği verilir. Bu yardım, memurun her ne şekilde olursa olsun menfaat karşılığı çalışmayan veya herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşundan aylık almayan eşi için 1500 çocuklarından herbiri için de 250 gösterge rakamının (72'nci ay dahil olmak üzere 0-6 yaş grubunda yer alan çocuklar için bir kat artırımlı) aylık katsayısı ile çarpılması sonucu elde edilecek miktar üzerinden ödenir. Eşlerden birine iş akdi veya toplu sözleşme gereği çocukları için yapılan aile yardımı ödeneği daha düşük ise, yalnız aradaki fark ödenir."

Davalı işyerinde uygulanan TİS’lerin incelenmesinde aile yardımının; 01.03.2007-14.03.2009 ile 15.03.2009-14.03.2011 tarihleri arasında yürürlükte bulunan TİS'lerin 39. maddesinde; "Toplu İş Sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilere, Devlet memurlarına ödenen aile yardımı net olarak ödenir." 15.03.2011-14.03.2013 yürürlük tarihli TİS'in 39.maddesinde; "Toplu İş Sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi evli isçilere, Devlet memurlarına ödenen aile yardımı miktarı: 1. Altı ayda %20 fazlası 2. altı ayda %25 artırılarak ödenir." 15.03.2013-14.03.2015 yürürlük tarihli TİS'in 38. maddesinde; "Toplu İş Sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilere her ay maaşla birlikte sözleşme döneminde memura ödenen aile yardımının %25 fazlası ödenir" şeklinde düzenlemeler bulunduğu, 01.03.2007 - 14.03.2009 / 15.03.2009 - 14.03.2011 yürürlük tarihli TİS hükümlerinin eşi çalışmayan işçilere uygulanacağının düzenlendiği, 01.03.2013- 28.02.2015 dönemini kapsayan TİS hükümlerinin ise doğrudan Devlet Memurları Kanunu hükümlerine atıf yaparak bu yardım kapsamının belirlendiği anlaşılmaktadır.

“Aile yardımı” eş ve çocuklar için yapılan yardımı belirtmekte kullanılan bir terim olup, işyerinde uygulanan tüm TİS’lerde çocuk yardımının 657 sayılı Devlet Memurları Yasasındaki usul ve esaslara göre belirleneceği düzenlenmiştir. Eş yönünden yapılacak yardım hususunda da 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa atıfla düzenleme yapılmıştır. Bu iki yardımı birbirinden ayrı düşünmek imkansızdır.

Zaten işyerinde 2013-2015 döneminde uygulanan TİS hükümlerinin incelenmesinde;

“MADDE-38.AİLE YARDIMI:

Zaten işyerinde 2013-2015 döneminde uygulanan TİS hükümlerinin incelenmesinde;

“MADDE-38.AİLE YARDIMI:

Toplu iş sözleşmesi kapsamında çalışan sendika üyesi işçilere her ay maaşla birlikte; sözleşme döneminde memura ödenen aile yardımının %25 fazlası

MADDE-39, ÇOCUK YARDIMI :

İşveren, işyerinde çalışan taraf sendika üyesi işçilerin çocuklarına 657 sayılı Devlet Memurları Kanunundaki usul ve esaslara göre çocuk yardımı öder.” şeklinde yazıldığı görülmektedir.

Bu yazım tekniğinden de açıkça anlaşıldığı üzere aile yardımı da 657 sayılı Devlet Memurları Kanunundaki usul ve esaslara göre belirlenmelidir. Dosya kapsamından davacının eşinin çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacıya çalışan ya da Sosyal Güvenlik Kurumundan geliri bulunan eş nedeniyle bu yardımın ödenmeyeceği kabul edilerek davacının aile yardımı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 29/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/240, Karar No: 2013/4478, Tarih: 11.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/240 E.  ,  2013/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 2000-2007 yılları arasında yersiz ödenen primlerin faizi ile iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçeler ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere,hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesinin 1. fıkrasının “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü çerçevesinde, davacı vekilinin dava dilekçesinde, açıkça, yersiz ödenen primlerin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmesi, işlemiş faiz alacağı yönünden talebinin bulunmaması, bu yönde harcı yatırılarak açılan bir davanın da olmaması karşısında, mahkemece, anılan yasal düzenlemelerin amir hükümlerine aykırı olarak, işlemiş faiz alacağı tutarı yönünden de karar verilmesi, ayrıca, kabule göre, 506 sayılı Kanunun yersiz alınan primlerin iadesini düzenleyen 84. maddesinin “İşverenlere geri verilecek primler için Kurumca kanuni faiz de ödenir. Bu faiz, primin Kuruma yatırıldığı tarihi takibeden aybaşından iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen süre için hesaplanır.” hükmü karşısında, yargılama aşamasında Kurumca iade edilen prim tutarı yönünden iadenin yapıldığı ay başına kadar faiz hesabı yapılması gerekirken, anılan ayın sonuna kadar faiz hesabı yapılarak, fazla faiz alacağına hükmolunması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “1-Davanın kısmen kabulü ile;

a)10.450,34 TL.’nin yargılama sırasında davalı tarafından davacıya ödenmesi nedeni ile bu kısım yönünden dava konusuz kaldığından KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA;

b)2000 yılı 5. ayından, 2001,2002,2003,2004,2005,2006 ve 2007 yılı 12 aya kadar davalı kuruma yersiz olarak ödenen ancak kısmen iadeden kalan bakiye 509,48 TL iş kazaları ile meslek hastalıkları sigortası primlerinin, ödeme tarihlerini takip eden ay başından, Kurumca davacıya geri ödeneceği ayın başına kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

b)2000 yılı 5. ayından, 2001,2002,2003,2004,2005,2006 ve 2007 yılı 12 aya kadar davalı kuruma yersiz olarak ödenen ancak kısmen iadeden kalan bakiye 509,48 TL iş kazaları ile meslek hastalıkları sigortası primlerinin, ödeme tarihlerini takip eden ay başından, Kurumca davacıya geri ödeneceği ayın başına kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

c)Yargılama aşamasında Kurumca iade edilen 10.450,34 TL. primin ise her bir prim ödemesi yönünden, davacı tarafından yapılan ödeme tarihini takip eden ay başından 30.04.2011 tarihine kadar işleyecek yasal faizinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14558, Karar No: 2018/4498, Tarih: 12.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14558 E.  ,  2018/4498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mahkemece her ne kadar da verilen hükümlere karşı itiraz yolunun açık olduğu gösterilmişse de sanıklar hakkında 2004 sayılı İİK'nın 345/a ve 331/1. maddelerinden kurulan hükümlerin tarihi, içeriği ve başvurunun süresi itibariyle 1412 sayılı CMUK'un yürürlükte bulunan 305.vd. maddeleri gereği "temyiz" kanun yoluna tabi olduğu değerlendirilmekle, yapılan incelemede;

A-) Sanıkların tümü hakkında İİK 345/a maddesine ilişkin kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

2004 sayılı İİK'nın 345/a maddesindeki "sermaye şirketinin iflasını istememek" suçunun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179. ve 6102 sayılı TTK’nın 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle; öncelikle şikayet tarihinden itibaren geriye dönük olarak yakın zamanda borçlu şirkete ait ticari defterlerin temini ile borçlu şirket hakkında kesinleşmiş icra takip dosyalarının, Vergi Dairesinden en son kurumlar vergisi beyannameleri ile varsa bilançolarının da getirtilip mevcut borçları da pasife dahil edilerek, ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları da incelenmek suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mahkemece borçlu şirketin sadece 2012 yılı defterleri ile emniyet araştırması ve vergi dairesinden gelen yazı cevaplarına istinaden hazırlanan denetime elverişsiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine kararı verilmesi,

B-) Sanıklar ... ve ... hakkında İİK 331/1 maddesine ilişkin kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

- Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

- Telef ederek

- Kıymetten düşürerek,

- Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

- Asıl olmayan borçlar ikrar ederek; mevcudunu suni surette eksiltirse”

- Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

- Telef ederek

- Kıymetten düşürerek,

- Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

- Asıl olmayan borçlar ikrar ederek; mevcudunu suni surette eksiltirse”

şeklinde tanımlanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının,borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması karşısında;

Somut olayda; şikayetçi vekilinin, borçlu aleyhine icra takibine konu ettiği düzenleme tarihi 15.10.2013 olan çekten kaynaklı borcu ödemekten kaçınmak amacıyla sahip olduğu taşınır araçlarını üçüncü kişilere muvazaalı şekilde sattığını veya satış bedelini alacaklıyı zarara uğratmak amacıyla mülkünden çıkartarak borcunu ödemediğini iddia etmesine rağmen, satışların şirket kayıtlarında gösterilip gösterilmediği, muvazaalı olup olmadığı, araçların gerçek ve kağıt üzerindeki değeri, fiilen kimin kullanımında olduğu, ödemenin ne şekilde yapıldığı, alıcının borçlu şirket ile arasındaki ticari iş ilişkisi, borçlunun satış karşılığında elde edilen satış bedelini nerede veya diğer hangi borçların ödenmesinde kullanıldığının diğer delillerle birlikte değerlendirilip ispatlanması gerekmesi, dolayısıyla mahkemece buna göre İİK 331. maddesinde belirtilen suçun unsurlarının oluşup oluşmadığı ile sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu sanıklar hakkında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaştırma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar "ön ödeme"ye tabi olup, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 345/a maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırının üç ay hapis cezası olduğu ve suç tarihi itibariyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığı gözetilerek, sanıkların tümü hakkında "ön ödeme" ihtaratında bulunulup sonucuna göre durumun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden "uzlaştırma" kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar ... ve ... hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

3-) Sanıkların tümü hakkında İİK 345/a maddesi gereği hükmedilen hapis cezası kısa süreli olduğundan TCK’nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

4-) Sanıkların tümü hakkında İİK 345/a maddesi gereği hükmedilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

5-) İİK'nın 354. maddesinde belirtilen feragat veya borcun itfa edilmesi gibi hallerde davanın ve bütün sonuçlarıyla birlikte cezanın düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1947, Karar No: 2012/6517, Tarih: 08.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1947 E.  ,  2012/6517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.10.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, birleşen davalar ile de alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 23.08.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.05.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz Dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı arsa malikleri ile davalı yüklenici ... arasında ... 2. Noterliği’nde 17.01.1992 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve aynı noterlikçe 03.08.1992 tarihinde ek sözleşme düzenlendiğini, bu sözleşmeler uyarınca davalı yükleniciye bırakılan 5 parsel sayılı taşınmazdaki 5 numaralı bağımsız bölümün davalı yüklenici ile 11.02.1993 günlü harici sözleşme ve ... 2. Noterliği’nde 27.10.1998 tarihinde düzenledikleri satış vaadi sözleşmesiyle satışının vaat edildiğini, yüklenicinin arsa maliklerine karşı edimini yerine getirip yapı kullanma belgesini de aldığını, daha önce açtığı tapu iptal ve tescil davasının inşaatın projeye aykırı yapıldığı gerekçesiyle reddedildiğini, yüklenicinin inşaatı projeye uygun hale getirdiğini ileri sürerek, 5 parsel sayılı taşınmazdaki 5 numaralı bağımsız bölümün adına tescilini;

Birleştirme kararı verilen ... Tüketici Mahkemesinin 2009/412-465 sayılı dosyasında davacı ..., asıl dosya davacısı ve arsa maliki davalılarına yönelttiği davasında, 5 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu, dava dışı yüklenicinin eser sözleşmesi uyarınca edimlerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirmediğinden davalı(davacı) ... ...’nin açtığı davanın reddi ile davalı arsa maliklerinden 20.000 TL bedelin alınmasını;

Birleştirme kararı verilen ... Tüketici Mahkemesinin 2009/411-464 sayılı dosyasında davacı ..., asıl dosya davacısı ve arsa maliki davalılarına yönelttiği davasında, 5 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu, dava dışı yüklenicinin eser sözleşmesi uyarınca edimlerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirmediğinden davalı(davacı) ... ...’nin açtığı davanın reddi ile davalı arsa maliklerinden 15.000 TL bedelin alınmasını; istemişlerdir.

Davalı arsa maliki ..., davanın reddini savunmuş; diğer davalılar yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün satın alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.