muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1246, Karar No: 2019/6373, Tarih: 17.09.2019

III- Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından, sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 esas ve 2018/517 karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla suça konu faturaların incelenmesinde zorunluluk bulunmaması; dosya kapsamına göre hangi tarihte, kim adına, hangi sayı ve tutarda fatura düzenlendiğine ilişkin bilginin bulunmaması karşısında, maddi gerçeğin ve suç tarihinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; 2008 ve 2009 takvim yıllarında hangi tarihte kim adına, hangi sayı ve tutarda fatura düzenlendiğine ilişkin listenin ve suça konu faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında düzenlenmiş karşıt inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi; sanık ...’nin savunmasında adı geçen ve diğer sanık ...’ün eşi olan... ...’un, CMK’nin 48. maddesi dikkate alınıp tanık olarak dinlenmesi, suça konu faturaları kullanan şirket veya kişilerin tespiti ile suça konu faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak ve kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması; toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18199, Karar No: 2012/21370, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/18199 E.  ,  2012/21370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı 30.08.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü kaybettiğinden bahisle manevi zararlarının giderilmesini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince taraf teşkili sağlanmış ise de davacının duruşmada ki gözlemine dayalı maluliyeti esas alınarak manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi eksik araştırma ve incelemeye dayalı olup doğru değildir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde İş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.

Öte yandan, 5510 sayılı Yasa’nın 18 nci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda iş kazası olduğu iddia olunan olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği anlaşılmaktadır. Kurumca sigortalıya gelir bağlanabilmesi için öncelikle zararlandırıcı olayın iş kazası niteliğince olup olmadığının tespiti ön sorundur. İş kazasının tespiti ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kurumunun hak alanının doğrudan ilgilendirmekte olup tazminat davasında kurum taraf değildir.

Yapılacak iş; davacıya iş kazasını Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbarda bulunmak, olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilmemesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “iş kazasının tespiti” davası açması için önel vermek, tespit davasını bu dava için bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca göre, olayın Kurumca iş kazası olduğunun kabul edilmesi halinde ise davacıya Kuruma müracaat ederek sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi giderek iş kazası sigorta kolundan sürekli iş göremezlik geliri bağlanması için önel vermek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, prosedüre uygun biçimde olayın iş kazası sonucu meydana geldiği ve meslekte kazanma güç kayıp oranı belirlenmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de;

Hükme esas alınan Kuyucak Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/66 E. sayılı dosyasında bulunan kusur raporu ile manevi tazminata karar verilmiş ise de bu sonuç yerinde değildir.

Borçlar Kanununun 53. maddesine göre hukuk hakimi ceza davasında alınan kusur raporu ile bağlı olmayıp, kesinleşen maddi olgularla karar vermek durumundadır.

Bu bakımdan insan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğudur.

Tazminat davalarının özelliği gereği İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle yapılan işin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmadan yazılı şekilde karar verilmesi de kabul şekli ile doğru değildir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 27/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7239, Karar No: 2013/8538, Tarih: 19.09.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7239 E.  ,  2013/8538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “dava konusu taşınmazların kentsel sit alanında olup, tescile tabi kültür varlığı olmaması, tespit tarihine kadar satıcı ve davacı lehine diğer kazanma koşullarının gerçekleşmiş olması nedeniyle sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı belirtilerek, adına belgesiz zilyetlik yolu ile tescil edilen taşınmaz miktarı 98.000 metrekare olan davacının taşınmazlar üzerindeki bağımsız zilyetliğinin 20 yıldan az olması ve davacının eklemeli zilyetliğe dayanmış olması nedeniyle 26.07.1972 tarihinden sonra satıcı, miras bırakan ve diğer mirasçılar adına kadastro yolu ile veya açılan dava sonunda belgesiz zilyetliğe dayalı olarak tescil edilmiş taşınmaz bulunup bulunmadığı araştırılarak, 100 dönümlük norm sınırının aşılıp aşılmadığının belirlenmesi, ondan sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, 123 ada 2 ve 124 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline, 324 ada 41 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile 1516,49 metrekaresinin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, kalan bölümünün Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava konusu 123 ada 2 ve 124 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar yönünden dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

1- Dava konusu 123 ada 2 ve 124 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar yönünden dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Davalı Hazine vekilinin dava konusu 324 ada 41 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak Mahkemece, sözü edilen dava konusu taşınmaza ilişkin olarak kısmen kabul kararı verilmiş olup kararda söz konusu taşınmazın 1516,49 metrekarelik bölümünün davacı adına tesciline dair hüküm kurulmuştur. Ne var ki 1516,49 metrekarelik bölümün taşınmazın hangi tarafına isabet ettiği konusunda bilirkişiden ifraz krokisi alınmamıştır. Bu şekilde verilen hükmün infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; fen bilirkişisine, davacı adına tescile karar verilecek 1516,49 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünü gösterir şekilde infazı kabil ifraz krokisi düzenletilmeli ve bu rapora atıfta bulunmak suretiyle hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11936, Karar No: 2009/15334, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/11936 E.  ,  2009/15334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile 1458 den 1474 kadar orman sınır noktalarını gösteren orman tahdit harita örneği dosyaya getirtildikten sonra; Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu haritası ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek 1458 den 1474 kadar orman sınır noktalarını (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 20.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7843, Karar No: 2024/5709, Tarih: 11.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7843 E.  ,  2024/5709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1112 E., 2023/1810 K.

KARAR : Kararın kaldırılarak kısmen yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ: Osmancık 1. Asliye Hukuk ( Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/415 E., 2023/26 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüyle kararın kaldırılarak yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin cebir ve şiddet uyguladığını, kadının şiddet nedeniyle 2016 yılında boşanma davası açtığını, araya ailelerin girmesi nedeniyle boşanma davasından vazgeçtiğini, bir araya geldikten sonra erkeğin sözlü şiddet uygulamaya devam ettiğini, bu kez de erkeğin sadakatsiz davrandığını, kadını kıskanç olmakla suçladığını, küfür ve hakaret ettiğini ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL, ortak çocuklar yararına 750,00’er TL tedbir nafakasına, kararın kesinleşmesinden sonra aynı miktarlar üzerinden yoksulluk ve iştirak nafakası ödenmesine, nafakalara ÜFE oranında artırım uygulanmasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın faizi ile birlikte kadına ödenmesine, ziynet eşyalarının kadına aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde bedelinin kadına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, kadının ev hanımı olması, çocukları erkeğe karşı silah olarak kullanması ve çocukların psikolojilerini düşünmemesi nedeniyle velâyetlerinin babaya bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, kadının ev hanımı olması, çocukları erkeğe karşı silah olarak kullanması ve çocukların psikolojilerini düşünmemesi nedeniyle velâyetlerinin babaya bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen bir kısım tanık beyanları ve HTS kayıtlarından erkeğin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri ve sorumlulukları yerine getirmediği, davacı kadına hakaret ettiği, davalı tanık beyanlarının davacı kadının kusurlu bir davranışını ispat etmeye elverişli olmadığı, kadının başka bir kadınla sadakatsiz davrandığını öğrendiği eşi nedeniyle, kadının kıskançlık göstermesinin kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuklardan ... her ne kadar babasının yanında kalmayı istediğini uzman huzurunda beyan etmiş ise de 18.01.2021 tarihli sosyal inceleme raporunda annenin çocuklara uygun bir aile ortamı sunduğu ve çocuklara bakabilecek yeterlilikte olduğu ve diğer ortak çocuk İbrahim'in annesinin yanında kalmak istediğini beyan etmesi hususları karşısında her iki ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuklar arasında şahsi ilişki tesisine, ortak çocuklar yararına aylık 600,00'er tedbir, 750,00'şer TL iştirak nafakası ödenmesine, geliri bulunmayan kadın yararına karar tarihinden itibaren aylık 1.500,00 TL tedbir, kararın kesinleşmesinden itibaren ise aynı miktar üzerinden yoksulluk nafakasına, yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle kadın yararına 40.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesiyle; tedbir nafakasının başlangıç tarihi, nafakalara ÜFE oranında artırım uygulanmaması ve tazminatların miktarı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; hükmün tamamı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesiyle; tedbir nafakasının başlangıç tarihi, nafakalara ÜFE oranında artırım uygulanmaması ve tazminatların miktarı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; hükmün tamamı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğe yüklenen sadakatsizlik kusurunun güven sarsıcı davranış boyutunda kaldığı ve davacı kadın tarafından birlik görevlerini yapmama vakıasına dilekçeler aşamasında usulünce dayanılmadığından bu kusurun erkekten çıkartılması gerektiği, kusur durumu değişmese de netice itibariyle güven sarsıcı davranışlarda bulunan ve eşine hakaret eden erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu, tedbir nafakasına karar tarihinden itibaren hükmedilmesinin ve kadının nafakalara ÜFE oranında artış talebi olduğu halde bu hususta karar verilmemiş olmasının isabetsiz olduğu, tazminat miktarlarının az olduğu ve kadının tazminatlara faiz uygulanmasına yönelik talebi olduğu halde bu talebi hakkında bir karar verilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf taleplerinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili fıkralarının kaldırılmasına, yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulması suretiyle tarafların kusur durumuna ilişkin gerekçenin yukarıda belirtilen şekilde düzeltilmesine, kadın yararına dava tarihinden itibaren aylık 1.500,00 TL tedbir nafakası ödenmesine, kararın kesinleşmesinden itibaren aynı miktar üzerinden yoksulluk nafakası takdirine, nafaka miktarına her yıl ÜFE oranında artış uygulanmasına, ortak çocuklar yararına dava tarihinden itibaren aylık 600,00'er tedbir, kararın kesinleşmesinden itibaren 750,00'şer TL iştirak nafakası ödenmesine, nafakaya ÜFE oranında artırım uygulanmasına, kadın yararına 60.000,00 TL maddî, 60.000,00 TL manevî tazminatın yasal faizi ile birlikte erkekten alınıp kadına verilmesine, tarafların sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin kusurlu davranışının sadakatsizlik hatta zina olduğunu, başka bir kadın ile birlikte yaşadığını, hükmedilen tazminat miktarlarının düşün olduğunu ileri sürerek kararın kusur belirlemesi ile tazminatların miktarı yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin kusurlu davranışının sadakatsizlik hatta zina olduğunu, başka bir kadın ile birlikte yaşadığını, hükmedilen tazminat miktarlarının düşün olduğunu ileri sürerek kararın kusur belirlemesi ile tazminatların miktarı yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; güven sarsıcı davranışa ilişkin tanık beyanlarının soyut, dayanaksız ve çelişkili ifadelerden oluştuğunu, erkeğin iş arkadaşı ile gece nöbetlerinde gece vakti konuşmasının olağan olduğunu, ortak çocuk ...'in 2 yıla yakın süredir baba yanında kaldığı, kadının da bu durumu aşamalarda kabul ettiği, okul belgesinin dahi mahkemeye sunulduğu ancak bu konuya ilişkin iddialar dinlenmeden ortak çocuk ...'in velâyetinin anneye verilmesinin ve erkek aleyhine iştirak nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, çocuğun babasında kalma iradesini açıkça ifade ettiğini, ortak çocuk İbrahim'in de babasının yanına gelmek istediğini beyan ettiğini, fiilen baba yanında bulunan çocuk için tedbir nafakası ödenmesinin hatalı olduğunu, kadının sözleşmeli olarak çalışıyor olması nedeniyle tedbir ve yoksulluk nafakası ödenmesine ilişkin şartların oluşmadığını, aleyhine tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kadının kabul edilen boşanma davası kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile velâyet düzenlemesi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü, kadın yararına tazminat ve nafakaya hükmedilmesine ilişkin koşulların oluşup oluşmadığı ile bunların miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, ortak çocukların velâyetinin çocukların üstün yararına olacak şekilde belirlenip belirlenmediği ile iştirak nafakası koşullarının oluşup oluşmadığı, oluştu ise miktarın hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci ve 330 uncu maddesi, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme