muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2516, Karar No: 2018/5035, Tarih: 04.07.2018

3-Sanık ... hakkında sağlık mensubunun suçu bildirmemesi suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığa atılı sağlık mesleği mensubunun suçu bildirmemesi suçunun 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı TCK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. madde hükümleri karşısında; TCK’nın 280/1. maddesi kapsamında kanunun gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları zamanaşımı süresi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ,67/2-a ve 67/3 maddelerine göre öngörülen zamanaşımını kesen son işlem olan savunmasının alındığı 26/11/2008 tarihinin olduğu sorgusu dışında sonraki tarihlerde dava zamanaşımı süresini kesen başkaca bir işlem bulunmadığı, bu işlemden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'nın 322.maddesinde verilen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının vâki zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

4-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık, sanıklar ... (Surat) ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde,

4-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık, sanıklar ... (Surat) ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde,

Mahkeme tarafından alınan 29.12.2010 tarihli bilirkişi raporu ile 02.02.2012 tarihli bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu, yine sanıkların eylemleri nedeniyle kamunun uğradığı zararın tam olarak tespit edilemediği, sanık doktorlar Hüseyin ve Sinem tarafından yazılan ve suça konu olan tüm reçetelerin incelenmediği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, öncelikle aldırılan iki bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla dosyanın yeniden bilirkişi kuruluna tevdi edilerek, belirtilen dönemlerde, sanık doktorlar tarafından gerçekte yapılmayan ama yapılmış gibi gösterilen tıbbi işlemlerin ne olduğu ve bu işlemlerin kim tarafından yapıldığı, kim tarafından onaylanarak kuruma gönderildiği, bu işlemler nedeniyle kamunun uğradığı zararın ve sanıkların sağladığı menfaatin belirlenmesi, ayrıca karne sahiplerinden habersiz olarak yazıldığı iddia edilen ilaçların suç tarihinden önce ve sonra aynı kişilere yazılıp yazılmadığının ve kişilerin sahip oldukları hastalıklarla uyumlu olup olmadığının belirlenmesi, sağlık karnesi sahiplerinden habersiz olarak yazılan tüm reçeteler nedeniyle kamunun uğradığı zararın tespit ettirilmesi, ayrıca reçete ve hasta sayısının yoğunluğu dikkate alınarak sanıkların suç işleme kastıyla hareket edip etmediklerinin karar yerinde tartışılması, mahkeme aşamasında alınan beyanında mağdur ...'un soruşturma aşamasında beyanı alınırken soruşturmayı yürüten Cumhuriyet Savcısı tarafından tehdit edildiğini beyan etmesi karşısında, temin edilebilen diğer mağdur ve müştekilerin tekrar dinlenilmesi, bu şekilde soruşturma ve müfettiş raporlarındaki beyanları alınırken aynı şekilde bir tehdit veya zorlamaya maruz kalıp kalmadıklarının tespiti, sonrasında sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri verilmesi,

Sanıklardanın eczacı olduğu, Hınıs ilçesinde bulunan Halk Eczanesinin mesul müdürlüğünü yaptığı, gerçekte eczanenin işletmesinde bulunmadığı, sadece diplomasını kullandırdığı, diğer sanıkların eylemlerinden haberdar olduğuna yönelik dosyada delil bulunmadığı, kendinin mesul müdür olmasının diğer sanıkların suçlarından sorumlu olacağı anlamına gelmediği, sorumluluğunun idari ve mali olduğu, bu sorumluluğunun da eczacılık mesleğine ilişkin bir sorumluluk olduğu anlaşılmakla, sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11771, Karar No: 2012/388, Tarih: 18.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11771 E.  ,  2012/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; eylem reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek mahkûmiyetine dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2008 gün ve 2002/165 Esas, 2008/31 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi gereğince zamanaşımı süresi yönünden lehe olan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturup kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi bulunduğu ve suç tarihi olan 25.06.2002'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18430, Karar No: 2023/7457, Tarih: 12.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18430 E.  ,  2023/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3037 E., 2021/2696 K.

SUÇ : Sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermileri satın alınması taşınması bulundurulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın sayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermilerin satın alınması taşınması bulundurulması suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan, beraatine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, sanığın ayı ve nitelik bakımından vahim olan silah veya mermilerin satın alınması taşınması bulundurulması suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, arama kararının usûlsüz olduğuna ve elde edilen delillerin bu sebeple mahkumiyete esas alınmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, temyiz dışı sanık ...'e ait kaleşnikof marka tüfek ve 20 adet fişeği deposunda saklayarak, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) muhalefet suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 26.01.2019 tarihli tutanakta, saat 25.01.2019 saat 22:45 sıralarında park içerisinde çevreye rahatsızlık veren şahıslar olduğu ihbarı üzerine, görevlileri gören iki şahsın kaçmaya başladığı, ... isimli kişinin yakalandığı, ...'ın görevlilere kaçan diğer şahsın ... olduğunu ve telefonunun albümünde fotoğrafının bulunduğunu söylemesi ve göstermek istemesi üzerine, üzerindeki aynı kıyafetler olduğu halde AK-47 tüfekle çekilmiş fotoğraflarının görüldüğü yazılıdır.

2. 26.01.2019 tarihli tutanakta, saat 25.01.2019 saat 22:45 sıralarında park içerisinde çevreye rahatsızlık veren şahıslar olduğu ihbarı üzerine, görevlileri gören iki şahsın kaçmaya başladığı, ... isimli kişinin yakalandığı, ...'ın görevlilere kaçan diğer şahsın ... olduğunu ve telefonunun albümünde fotoğrafının bulunduğunu söylemesi ve göstermek istemesi üzerine, üzerindeki aynı kıyafetler olduğu halde AK-47 tüfekle çekilmiş fotoğraflarının görüldüğü yazılıdır.

3. 26.01.2019 tarihli olay, arama, yakalama ve el koyma tutanağı ve olay yeri inceleme raporunda, temyiz dışı sanık ...'ın ikametinde yakalanması sırasında, görevlilere, AK-47 tüfeğin kendisine ait olduğunu, silahı arkadaşı olan sanık ...'un ikametinin kömürlük-bodrum (depo) kısmına birlikte sakladıklarını beyan etmesi üzerine, Cumhuriyet savcısının yazılı arama izni kapsamında 26.02.2019 saat 04:28'de yapılan aramada, bahse konu yerdeki demir dolabın üst kısmında bez valiz içinde 3305 ibareli uzun namlulu silah ve 20 adet fişeğin elde edildiği belirtilmiştir.

4. 04.03.2019 tarihli bilirkişi inceleme raporunda, ...'ın telefonunda bu kişinin elinde suça konu silahı tutar şekilde fotoğraflar bulunduğu ve bu fotoğrafların aynı telefonla 25.01.2019 günü saat: 17:10 ve 17:14 'te çekildiği, saat 17:14'te "çaça" olarak kayıtlı olan ...'e gönderdiği ifade edilmiştir.

5. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 04.02.2019 tarihli raporunda; tetkik için gönderilen tüfeğin, 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen vahim nitelikteki silahlardan olduğu, 20 adet 7.62x39 mm çaplı fişeğin de bu tür uzun namlulu silahlarda kullanılmak üzere imal edildikleri ve yasak niteliğini haiz oldukları bildirilmiştir.

6. 30.07.2021 tarihli raporda, sanık ile temyiz dışı sanık ...'ın ikametlrei arasında tahmini 80 metre mesafe olduğu ve normal yürüme mesafesi ile bir dakika gibi bir zamanda gidilebileceği tespit edilmiştir.

7. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca, ... hakkında aynı suçtan 02.04.2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiştir.

8. Tanık ... aşamalarda, sanık ve temyiz dışı sanık ... ile sanık ...'in bodrum katında alkol alırlarken, sanık ...'in "sen bizim silahı gördün mü?" dediğini, ...'ın yanlarından ayrılıp kısa süre sonra suça konu tüfekle döndüğünü, tüfekle fotoğraf çektirdiğini, ...'ın tüfeği dışardan alıp gelmediğini ve elinde valiz görmediğini, sonrasında sanık ...'in babasını gelerek kendilerini kovduğunu beyan etmiştir.

9. Sanık savunmasında, tüfek ve fişeklerin kendisine ait olmadığını beyan ederek suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü,

Sanığın eylemi sabit görülmeyerek, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü,

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli görülmemiş ve sanığın suçu sabit görülerek, alt sınırdan ceza tayini ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

9. Sanık savunmasında, tüfek ve fişeklerin kendisine ait olmadığını beyan ederek suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü,

Sanığın eylemi sabit görülmeyerek, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü,

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli görülmemiş ve sanığın suçu sabit görülerek, alt sınırdan ceza tayini ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ışığında, sanığın ikametinin bodurumundan ele geçirilen bir adet kaleşnikof marka tüfeğin, 6136 sayılı Kanun kapsamında vahim nitelikte olduğunun ve bu tüfeğe ait 20 adet fişeğin, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte olduğu uzmanlık raporu ile belirlenmiştir. Sanık savunmasında atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, 26.01.2019 tarihli olay, arama, yakalama ve el koyma tutanağına göre, temyiz dışı sanık ...'ın görevlilere, AK-47 tüfeğin kendisine ait olduğunu, silahı arkadaşı olan sanık ...'un ikametinin kömürlük-bodrum (depo) kısmına birlikte sakladıklarını beyan etmiştir. Bu beyanla uyumlu tanık ... ifadeleri, sanığın, fotoğrafların çekildiği 25.01.2019 saat 17:10 ile, ... ile tanık ...'ın ikametten ayrılmasından sonra, silahın bulunmasına yönelik arama kararının infazı için intikal edilen 26.01.2019 saat 04:28 arasında silahı deposunda muhafaza ettiğinin tespit edilmiş olması, sanığın deposunda Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile arama yapılmış olması ve elde edilen suç eşyalarının elkonulmasına ilişkin kararın Samsun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.01.2019 tarihli kararı ile onaylanması ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş ve sanık müdafinin suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, usulsüz arama yapılması nedeniyle elde edilen delillerin de hukuka aykırı olduğuna, sanığın ise, suçu işlemediğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli kararında sanık müdafii ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1201, Karar No: 2012/18562, Tarih: 19.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/1201 E.  ,  2012/18562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/04/2011 tarih ve 2009/341-2011/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, keşidecisi Tuncay Bağlar olan 30/05/2009 vade tarihli 93.000 TL bedelli bir adet senedi ciro ederek davacıya verdiğini, davacının senedi vadesinde keşideciye ibraz ettiğini ancak keşideci ve davalının ödeyeceğiz vaadi ile oyaladığını ve protesto zamanını bu şekilde geçirdiklerini, davalının kötü niyetli bu davranışına karşı davalı, keşideci ve cirantalar aleyhine Mersin 8 İcra Müdürlüğü'nün 2009/6414 sayılı dosyasında kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takip başlattıklarını ancak itiraz edildiğini, protesto çekilmediği için senet cirantalarına karşı alacağın ödenmesi için başvuru haklarını kaybettiklerini ancak kendi cirantasına karşı dava açma haklarının bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000 TL bedelli alacak talep ve dava olunmuştur.

Davalı vekili, bononun incelenmesinde hamiline düzenlendiği daha sonra ek ilave ile hamil kısmının genişletildiğini bonoda borcun sebebi olarak malen ibaresinin yazılı olduğunu, davacı tarafından davalıya herhangi bir mal verilmediğinden bononun sebepsiz kaldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davalı ile davacı arasında bir ticari ilişki olmadığı, senet arkasındaki cironun kefalet amacıyla yaptırıldığı, davaya konu senedin süresinde ödeme için ibraz edilmemesi nedeniyle TTK'nun 642 maddesi gereğince hamilin senet keşidecisi ve cirantalara karşı müracaat hakkını kaybettiği sadece aralarındaki ticari ilişki nedeniyle kendi cirantasına karşı müracaat edebileceği, dosya kapsamından davacı ile kendi cirantası arasında ticari ilişkinin varlığının ispat edilemediği, senet metnindeki cironun kefalet amacıyla yapıldığı BK'nun 484 maddesi gereğince kefalet akdinin geçerliliğinin yazılı şekle tabi olması, senet metninde ve ciroda kefalete ilişkin bir ibare olmaması nedeniyle taraflar arasında geçerli bir kefalet akdinin de kurulmamış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı taraf dava konusu senede yazılı delil başlangıcı olarak dayanmış ve buna istinaden dinlenen davacı tanıkları da davalının kefaletten kaynaklı borcu olduğunu ifade etmişlerdir. Dava konusu senede yazılı delil başlangıcı olarak dayanıldığından ve senet de yazılı olduğundan ve miktar da içerdiğinden kefalet sözleşmesi geçerlidir. Kaldı ki, mahkemede senedi kefalet için davalı tarafından davacıya ciro edildiğini kabul etmiştir. Bu durumda mahkemece, davalının kefil sıfatıyla sorumlu oluduğu nazara alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11773, Karar No: 2007/14776, Tarih: 20.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11773 E.  ,  2007/14776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1) İzmir Tapulama Mahkemesine ait 1966/252 Esas, 1970/270 Karar sayılı dosyanın bu dosya içinde yer alması,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine apIike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazlann orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliğin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye gönderilmesine 20/11/2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8175, Karar No: 2017/4890, Tarih: 19.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8175 E.  ,  2017/4890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (ikişer kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (ikişer kez) suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın hükümlerden sonra 26.10.2012 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay ve yakalama tutanağı, mağdure beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, diğer sanık ...'in istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştireceğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mevcut haliyle kanıtlanan eyleminin ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturması nedeniyle sanık ...'in bu suça yardım eden sıfatıyla katıldığı gözetilmeden, yazılı şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten hüküm kurulması,

-2-

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, onsekiz yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az altı ay, erişkinlerde ise en az oniki ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, 21.10.2011 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle onsekiz yaşından küçük mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca altı aylık süreden önce düzenlenen 21.03.2012 günlü rapora dayanılarak verilen cezanın TCK'nın 103/6. maddesiyle arttırılması,

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen sıralamaya aykırı olarak aynı Kanunun 39. maddesinin 103/6. maddesinden önce uygulanması,

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen sıralamaya aykırı olarak aynı Kanunun 39. maddesinin 103/6. maddesinden önce uygulanması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

5271 sayılı CMK'nın 231 ve 5237 sayılı TCK'nın 51. maddelerinde öngörülen hangi kanuni şartların oluşmadığı tartışılmadan “koşulları oluşmadığından” şeklindeki yetersiz gerekçeyle sanık hakkında anılan maddelerin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.