muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7184, Karar No: 2011/7382, Tarih: 22.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7184 E.  ,  2011/7382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı.........,San. Tic. Ltd. Şti ve ... aleyhine 15/07/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ........., San. Tic. Ltd. Şti vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı Diyalog Gazeticilik San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı Şirket'e ait Yeni Şafak isimli gazetenin 05/07/2008 günlü sayısında davalılardan ...'ın yapmış olduğu açıklamada müvekkilinin hedef gösterildiği, kamuoyunda ergenekon davası kapsamında elde edilen bir CD'den hareketle yayımlanan haberin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ......., San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ise, kamuoyunda Ergenekon davası soruşturması olarak bilinen dava kapsamında elde edilen bir CD içeriğine dayanarak hazırlanan dava konusu haberin görünür gerçekliğe ve hukuka uygun olduğunu, dangalakça sözünün davacıya yönelik olmadığı, habere konu edilen saldırıya yönelik eleştiri olduğunu belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; davacının, bir soruşturma kapsamında ev veya işyerinde yapılan aramada, İzmir Nato Üssüne saldırı planı taşıyan bir CD bulunduğu anlaşılamamış, haberin gerçek olmadığı, gerçek olsa bile henüz bir iddia olan bir durumun sanki kesinlikle doğruymuş gibi bu yazıya konu yapılması, üstelik hakeratamizce "dangalakça" kelimesinin kullanılarak nitelendirilmesi açıkca davacının kişilik haklarına yönelik ağır ve haksız saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle

içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Medeni Yasası'nın 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararına daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davalı şirkete ait yeni Şafak gazetesinin 15.07.2008 günlü sayısında "Bu saldırı dangalak işi" haber başlıklı yazıda, "İP Lideri ...'ten çıkan İzmir Nato Üssüne saldırı planı ile teröristlerin eylemleri arasında benzerlik olduğunu vurgulayan ......,, saldırının son derece plansız ve dangalakça yapıldığını söyledi" biçimindeki anlatımlara yer verilmiştir.

Yazıda geçen Dangalakça ibaresi davacıya yönelik değil, saldırının amatörlüğüne yöneltilmiş bir eleştiridir. Bu bakımdan davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmaz.

Dava konusu haberin içeriği ile birlikte bir bütün olarak değerlendirildiğinde; ABD konsolosluğuna yapılan saldırının eleştirildiği, kamuoyunda Ergenekon davası olarak bilinen, yargılamanın dayanağı olan belgelere dayanılarak yayımlanan haberin görünür gerçekliğe uygun olduğu, hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılmaktadır.

Dava konusu haberin içeriği ile birlikte bir bütün olarak değerlendirildiğinde; ABD konsolosluğuna yapılan saldırının eleştirildiği, kamuoyunda Ergenekon davası olarak bilinen, yargılamanın dayanağı olan belgelere dayanılarak yayımlanan haberin görünür gerçekliğe uygun olduğu, hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/06/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Davaya konu olan gazete haberinde bir soruşturma kapsamında yapılan aramada İ.P. Lideri ...'ten elde edilen İzmir Nato Üssüne saldırı planı ile ABD Başkonsolosluğuna yapılan saldırı arasında benzerlik olduğu vurgulanarak, saldırının son derece plansız ve "dangalakça" yapıldığı bildirilmiştir. Yazıda geçen "dangalakça" ibaresi davacıya yönelik değilse de; davacının bir soruşturma kapsamında ev veya işyerinde yapılan aramada İzmir Nato Üssüne saldırı planı taşıyan bir CD'ye rastlanmadığı, davalı yanında böyle bir CD'nin varlığından bahsetmediği, getirtilmesini de talep etmediği, bu yönüyle haberin gerçek olmadığı, bu durumda davalı tarafın gerçek olmayan haber vermekle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunduğu anlaşıldığından usul ve yasaya uygun olan kararın onanması görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 23/06/2011
Yargıtay — Esas No: 2011/7815, Karar No: 2012/4906, Tarih: 06.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/7815 E.  ,  2012/4906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.12.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve kadın için verilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu kısımların yukarıda l. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.03.2012 (Salı.)
Yargıtay — Esas No: 2010/10753, Karar No: 2010/11735, Tarih: 08.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10753 E.  ,  2010/11735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 1187 ada, 6 parsel sayılı taşınmazı, cebri tescil yoluyla adına tescil ettiren bayiinden satış yoluyla temellük ettiğini, sicilde iktisabını önleyici bir şerhin bulunmadığını, davalının ihalenin feshi istemi ile açtığı davanın reddine ilişkin kararın 21/11/2008 tarihinde kesinleştiğini, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın taşınmazda ikamet etmek suretiyle tasarrufta bulunduğunu, fuzuli şagil olduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesine, satın alma tarihinden itibaren işleyecek  ecrimisil ve  haksız ihtiyati tedbir nedeniyle doğan zararın tazmini isteğinde bulunmuştur.

Davalı, haksız ihtiyati tedbir istemli davanın koşullarının oluşmadığını, tazminat isteminin zamanaşımına uğradığını, taşınmazda oturmasına zımnen muvafakat edildiğini, ecrimisil istenemeyeceğini, taşınmazın göçmen konutu olup icra yoluyla satımının yasal olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; haksız elatmanın önlenmesine çekişmeli taşınmazdan tahliyesine, zararın varlığının kanıtlanamadığından reddine, ihalenin feshi davasının kesinleşinceye kadar davalının taşınmazı geri alma umudu olduğu, bu süre içinde kötü niyetli zilyet olmadığı, ihalenin feshinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar işleyen 250.00.-TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davaya konu 1187 ada, 6 sayılı parsel davalı K. A. adına kayıtlı iken, K..’in alacaklısı M.. Y.. tarafından başlatılan icra takibi sonucunda taşınmazın haczedilerek açık artırma sonucu satışına karar verildiği, cebri ihale sonucunda 03.04.2006 tarihinde dava dışı C.. adına tescil edildiği, anılan kişinin de taşınmazı 08.05.2006 tarihinde davacı A.. K..’a satış yoluyla temlik ettiği,  davalının ihalenin feshi için açtığı davanın 23.10.2007 tarihinde redle sonuçlandığı, kararın derecattan geçerek 21.11.2008 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 30.12.2008 tarihinde açıldığı, davalının halen çekişmeli taşınmazda ikamet etmek suretiyle tasarrufta bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı; satış yoluyla iktisap ettiği taşınmaza elatmanın önlenmesi ve satın alma tarihinden itibaren ecrimisil ve zararın tazmini isteğinde bulunarak eldeki davayı açmıştır.

Davacı; satış yoluyla iktisap ettiği taşınmaza elatmanın önlenmesi ve satın alma tarihinden itibaren ecrimisil ve zararın tazmini isteğinde bulunarak eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece; kayden davacıya ait çaplı taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ikamet etmek suretiyle tasarrufta bulunan davalının fuzuli şagil olduğu, zararın varlığının kanıtlanamadığı saptanarak tazminat isteğinin reddi ile elatmanın önlenmesi isteğinin kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazları yerinde değildir, reddine,

Davacının ecrimisile yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; Türk Medeni Kanununun 705/2 maddesine göre (eski 743 Sayılı Türk Medeni Kanununun 633 md.); taşınmaz mülkiyeti; miras, mahkeme kararı, cebri icra, işgal, kamulaştırma halleri ile kanunda öngörülen diğer hallerde tescilden önce kazanılır. Mülkiyetin alıcıya geçmesi için, tapu siciline tescil edilmesi gerekli değildir. Nitekim İcra İflas Kanunu 134/1 maddesi uyarınca da taşınmaz kendisine ihale edilen alıcı, ihale anında taşınmazın mülkiyetini iktisap eder. Bu durumda ihale ile mülkiyeti kaybeden davalının hukuken iyiniyetinden sözetme olanağı kalmamıştır.

Hal böyle olunca; davalının, “ihale alıcısından satın alma yoluyla mülkiyeti iktisap eden davacının temellük tarihinden itibaren” ecrimisilden sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.11.2010  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/176, Karar No: 2015/12114, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/176 E.  ,  2015/12114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... taşınmazın imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırarı içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle (2013), somut emsal alınarak incelenen ... taşınmazın satış tarihi olan 18/07/2011 tarihi itibarıyla imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... taşınmazın emsal alınan 18.07.2011 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir tapu kaydı ile satış akit tablosunun, ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

5-Tapu maliki muris ...'ın mirasçılarını gösterir veraset ilamının ilgilisinden,

Temini ile dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9231, Karar No: 2019/16775, Tarih: 24.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9231 E.  ,  2019/16775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mahkemece sanığın eylemini, eşine karşı silahtan sayılan bıçakla gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, birden fazla nitelikli halin (TCK'nin 86/3-a, 86/3-e) aynı olayda gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle eksik ceza tayin edilmesi,

2) Sanığın olay günü tartışma esnasına eşi olan mağdurun kendisine tokat attığını beyan ettiği ve mağdurun da soruşturma aşamasında alınan beyanında tartışma sırasında eşine tokat attığını bunun üzerine eşinin kendisini bıçakla yaraladığını kabul etmesi karşısında, sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 24.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13194, Karar No: 2018/2970, Tarih: 05.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13194 E.  ,  2018/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı asıl karar tarihinden sonra mahkemeye sunduğu dilekçe ile dosyanın takibini kendisinin yapmak istediğini beyan etmiş bunun üzerine gerekçeli karar kalemde isteği doğrultusunda bizzat davacı asıla tebliğ edilmiştir. Hüküm davalı erkek adına vekili aracılığıyla 02.05.2016 tarihinde süresinde temyiz edilmiş, temyiz dilekçesi davacı kadın vekiline usulünce 11.05.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Vekil vasıtasıyla takip edilen davalarda tebligat vekile yapılır (Teb. K. m.11). Vekil varken asıla yapılan tebligat geçersizdir. Her ne kadar davacı kadın dosyanın takibini kendisinin yapacağını mahkemeye beyan etmiş ise de kendisini yargılamada vekille temsil ettirdiği, vekilinin istifası yahut azline ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmadığı, nitekim erkeğin temyiz dilekçesinin de usulünce kadının vekiline yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda gerekçeli kararın da davacı kadın vekiline tebliği zorunludur. Açıklanan sebeplerle gerekçeli kararın davacı kadın vekiline tebliğ sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/23983, Karar No: 2014/7062, Tarih: 11.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23983 E.  ,  2014/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

1- Katılan vekilinin sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte belge düzenlemek” suçundan verilen beraat kararına yönelik temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte belge düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 13.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Katılan vekilinin sanıklar hakkında “2005 ve 2006 takvim yılllarında sahte belge düzenlemek” suçlarından verilen beraat kararına yönelik temyizine gelince;

2- Katılan vekilinin sanıklar hakkında “2005 ve 2006 takvim yılllarında sahte belge düzenlemek” suçlarından verilen beraat kararına yönelik temyizine gelince;

Sanıkların yöneticisi ve ortağı oldukları ..... Ltd. Şti. üzerinden sahte müstahsil makbuzları düzenlediklerinin iddia edildiği olayda; dosya içerisinde bulunan müstahsil makbuzlarının incelenmesinde her bir makbuzda malı satanın adres bilgilerinin yazılı olması, kimlik bilgilerinin makbuzlara yazımında veya Nüfus Müdürlüğü'nden yapılan araştırmada hatalı olarak işlenmiş olabileceği düşünülerek mahalli kolluk marifetiyle bu adreslerde de araştırma yapılması, ulaşılabilmesi halinde bu şahısların tanık olarak beyanları alınıp sanıkların kendilerinden alım yapıp yapmadıkları hususları sorulup, Vergi Tekniği Raporunda tespit edilen; müstahsil makbuzu düzenlenen doksan bir kişiden altı kişi hariç diğer şahısların hayali kişiler olduğu, mükellef kurum temsilcisinin verdiği müstahsil makbuzu düzenlenen şahıslara ait kimlik bilgileri ile müstahsil makbuzlarında yeralan bilgilerin karşılaştırılması sonucu sadece beş kişinin bilgilerinin birbiriyle örtüştüğü, düzenlenen müstahsil makbuzlarında satıcı çiftçinin imzasının bulunması gerekirken bir kısmında çiftçinin imzasının bulunmadığı, aynı çiftçi adına düzenlenen birden fazla müstahsil makbuzundaki imzaların da birbirini tutmadığı ve mükellef kurumun müstahsil makbuzlarında gösterilen malları gerçekte başka kişilerden almış olduğu dikkate alınarak sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yetinilip dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz bilirkişi raporu dayanak gösterilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükmünün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.