muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12269, Karar No: 2014/22410, Tarih: 10.12.2014

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin fiilen 23.03.3013 tarihinde sona erdiğinin taraf beyanları ve dosya kapsamından anlaşıldığı, bu nedenle 23.03.2013 tarihinden sonrasına ilişkin tutulan tutanakların esasa ilişkin bir önemi de olmadığı, önemli olanın 23.03.2013 tarihinde iş akdinin kim tarafından hangi şekilde sona erdirildiği olduğunu, davalı tarafça her ne kadar davacının iş akdinin feshinde devamsızlık olgusuna dayanılmış ise de geçimini çalışarak sağlayan bir kişinin nedensiz yere devamsızlık yaparak tazminatlarını düşünmeksizin işi bırakmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu kanaatine varılmakla davalı tarafın savunmalarına itibar edilmediği, iş akdinin tazminata hak kazanılmaksızın feshedildiğinin ispatının işveren üzerinde olduğu, davacı tanığı M. A...nin; "...davacı ile beraber işten çıkarıldıklarını, cumartesi günü mesaiye devam ederlerken üretim şefinin pazar günü fuar olduğunu söylediğini, kendilerinin de pazar günü resmi tatil olduğunu ve işe gelmeyeceklerini belirtiklerini, müdürlerinin ise fuara gelmeyen normal mesaiye de gelmesin diyerek kendilerini işten çıkarttığını, daha sonra gidip müdürleriyle görüştüklerini, ancak müdürlerinin kendilerine çalışma şartlarının bu şekilde olduğunu, işlerine gelirse çalışacaklarını, işlerine gelmemesi halinde ise çalışmayacaklarını söyleyerek kendilerini kovduğunu, kendilerini işe başlatmadığını..." şeklinde davacı iddiasını doğrular somut ve tutarlı beyanlarda bulunduğu, bu nedenlerle davacının iş akdinin davalı işverence haklı bir nedene dayanılmaksızın sona erdirildiği ve davalı tarafın haklı feshin şartlarının oluştuğunu ispatlayamadığı ve davacının kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez.

Somut olayda; davacı tanığı ve iş akdi aynı nedenle feshedilen M.. A.. beyanında; üretim şefinin cumartesi günü mesai içinde gelerek pazar günü fuar olduğunu söylediğini, kendilerinin de pazar gününün resmi tatil olduğunu söylediklerini, müdürün de fuara gelmeyen normal mesaiye de gelmesin diyerek kendilerini işten çıkardığını, daha sonra gidip müdürle görüştüklerini, müdürün de çalışma şartlarının bu olduğunu, işlerine gelirse çalışmalarını, gelmezse çalışmamalarını söylediğini ve kendilerini kovduğunu, kendilerinin de gittiklerini, işe başlatılmadıklarını, müdüre zaten fazla mesai yaptıklarını, fazla mesailerinin tam olarak ödenmediğini söylediklerini, ancak müdürün bu beyanlarını geçerli neden saymadığını beyan etmiştir. Diğer davacı tanığı F.. G.. ise davacıdan önce işten ayrıldığını beyan etmiştir.

Davalı tanığı H.. A.. davalı işyerinde fabrika müdürü olarak çalıştığını, davacının işten kendi isteğiyle ayrıldığını, davacı ve diğer işçilere pazar günü gelmeyen mesaiye de gelmesin diye bir şey söylemediğini, davacı ve diğer işçilerin pazar günü çalışmadıklarını, bu nedenle dışarıdan eleman bulup iş yaptırdıklarını, bu nedenle de zarar gördüklerini, toplu halde pazar günü işe gelmediklerini, 4 kişinin birden işi bıraktığını beyan etmiştir. Davalı tanığı H.. A.. davacının işten çıkışı ile ilgili bilgi sahibi olmadığını, pazar günü bir olay yaşandığını, pazartesi günü işe gelmediklerini, pazar günü mesaiye çağrıldıklarını, işe gelmediklerini, pazartesi günü 4 işçinin birden işe gelmediğini, iş akitlerine son verilmesi veya olayın ayrıntıları ile ilgili bilgi sahibi olmadığını beyan etmiştir.

Davalı tarafça davacının 27-28-29/03/2013 tarihlerinde işe gelmediğine dair devamsızlık tutanakları ile mazeretini bildirmediği takdirde iş akdinin feshedileceğine dair 02.04.2013 tarihli ihtarname sunulmuş, davacı taraf ise dava dilekçesindeki iddiaları içeren ve alacaklarının ödenmesini istediği ihtarnameyi davalıya 01.04.2013 tarihinde tebliğ ettirmiştir.

Davalı tarafça davacının 27-28-29/03/2013 tarihlerinde işe gelmediğine dair devamsızlık tutanakları ile mazeretini bildirmediği takdirde iş akdinin feshedileceğine dair 02.04.2013 tarihli ihtarname sunulmuş, davacı taraf ise dava dilekçesindeki iddiaları içeren ve alacaklarının ödenmesini istediği ihtarnameyi davalıya 01.04.2013 tarihinde tebliğ ettirmiştir.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının davalı işyerinde mutfak bölümünde dış montaj elemanı olarak çalıştığı, davalı işyerinde çalışan fabrika müdürünün 23.03.2013 Cumartesi günü mesai içinde davacı ve diğer işçilere 24.03.2013 tarihi olan Pazar günü fuar olması nedeniyle fuarda çalışmalarını istediği, davacı ve diğer üç işçinin pazar gününün hafta tatili olduğunu söyleyerek çalışmayı kabul etmedikleri, davacı ile birlikte dört işçinin pazar günü yapılan fuara katılmadıkları ve bu nedenle 25.03.2013 Pazartesi günü işe başlatılmayarak işverence iş akitlerinin feshedildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafça yapılan feshin haklı olup olmadığı önem kazanmaktadır. Davalı işverenin arızi bir durum olan fuar için mobilya montaj işinde çalışan davacı ve diğer işçilerden pazar günü çalışmalarını istediği, davacı ve diğer üç işçinin ise toplu olarak pazar günü fuarda çalışmadıkları, bu nedenle işverence dışarıdan eleman bulunarak fuarda tanıtılacak mobilyaların montaj işinin yaptırıldığı, fuarın işveren için ekonomik olarak önem arz ettiği gibi çalışmanın tek günlük arızi bir durum olduğu, bu nedenle davacı ile diğer işçilerin fuar çalışmalarına işverenin talebine rağmen söz konusu fuar gününün hafta tatili olduğu gerekçesi ile toplu olarak katılmayacaklarını bildirmelerinin iyiniyetli olmadığı, davacının pazar günki çalışmaya katılmaması için başka bir mazeret bildirmediği, işverenin yönetim hakkı kapsamında işçileri pazar günü çalıştırılmasının da mümkün olduğu, bu nedenle işvereni zor durumda bırakma amaçlı işçinin bu davranışının doğruluk ve bağlılık kurallarına da aykırı olduğu, dolayısıyla işverence yapılan feshin haklı olduğu kabul edilerek, mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı işçinin fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; davacı fazla mesai ve resmi tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının 25.05.2011- 31.10.2012 tarihleri arasında çalıştıkları kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de dosyaya sunulan ve davacı tanığı M.. A..’a ait olduğu belirtilen SGK kaydından davacı tanığının 2012 Mayıs ile 2013 Mart ayları arasında çalıştığı görülmektedir. Mahkemece davacı tanıklarının SGK kayıtlarına göre çalıştıkları tarihleri belirlenerek davacının fazla mesai ve resmi tatil ücretinin hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4- Davacı tarafça davalıya 01.04.2013 tarihinde tebliğ edilen ihtarname ile bir kısım alacakların ihtarnamenin tebliğinden itibaren ödenmesi istenmiştir. Davacı vekili, dava ve ıslah dilekçesi ile kıdem tazminatı dışındaki alacakların temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizleriyle tahsilini talep etmiş olup davacının ihtarnamesinde yer alan fazla mesai ve yıllık izin alacağına temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava ve ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9361, Karar No: 2014/18050, Tarih: 11.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9361 E.  ,  2014/18050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (... imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın ... planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 4 ada 28 parsel sayılı taşınmazın 12.06.2011 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının tapu müdürlüğü ve belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 4 ada 28 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 4 ada 28 parsel sayılı taşınmazın 12.06.2011 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 4 ada 28 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

5-Somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 4 ada 28 parsel sayılı taşınmazın 12.06.2011 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 4 ada 28 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

İstenerek alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17753, Karar No: 2015/14143, Tarih: 03.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17753 E.  ,  2015/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2014/223-2014/630

Davacı-karşı davalı M.. T.. vekili Avukat İsmail O..D.. tarafından, davalı-karşı davacı U.. A.. aleyhine 09/04/2014 gününde, davalı-karşı davacı U.. A.. vekili Avukat Z..A.. tarafından, davacı-karşı davalı M.. T.. aleyhine 24/04/2014 gününde verilen dilekçeler ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 15/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı- karşı davacının karşı davaya yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı-karşı davacının asıl davaya yönelik temyizi yönünden;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

b) Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava ve karşı dava kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl dava bakımından istem kısmen kabul edilmiş; karşı davanın ise reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği M.. Y..'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, gelişim biçimi, tarafların siyasi kişilikler olması ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında davacı-karşı davalı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalı-karşı davacının asıl davaya yönelik sair temyiz itirazlarının yukarıda (2-a) bentte gösterilen nedenlerle, karşı davaya yönelik temyiz itirazlarının ise ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/963, Karar No: 2023/709, Tarih: 22.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/963 E.  ,  2023/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/492 E., 2022/1548 K.

HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Kabulü Kararı

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahk.Sıf.)

SAYISI : 2015/475 E., 2019/215 K.

Taraflar arasındaki eser sözleşmesinden kaynaklı tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın esasının görülmesi amacıyla, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... Mühendislik Elektrik Sanayi ve Tic.Lt.Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz talebinin kesin karara ilişkin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

1

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı, davalı ... Mühendislik Elektrik Sanayi ve Tic.Lt.Şti vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması sebebiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın istinaf incelemesi sonucunca bölge adliye mahkemesince kararın kaldırılmasına ve uyuşmazlığın esasının incelenmesi amacıyla dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine ilişkin verilen karar kesin niteliktedir.

Bu durumda, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin 11.01.2023 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararında isabetsizlik olmadığından, ek kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Açıklanan sebeple;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin 11.01.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Alınması gereken temyiz harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye

Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/5580, Karar No: 2012/752, Tarih: 03.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5580 E.  ,  2012/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.11.2007 gün ve 2007/55 Esas, 2007/214 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti bakımından, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğretim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden, rapor alındıktan sonra, sanık hakkında TCK.nın 102. maddesinin 5. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünde tek hekim tarafından düzenlenen 24.09.2007 tarihli, mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair rapora dayanılarak eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.