muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10325, Karar No: 2024/12439, Tarih: 25.09.2024

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaların hatalı olduğunu, yapılan ödemelerin dikkate alınmadığını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; kıdem zammı, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hesaplanması ile alacaklara uygulanan faiz başlangıç tarihine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41, 46, 63 ve 69 uncu maddeleri.

3. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2265, Karar No: 2016/19157, Tarih: 10.11.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/2265 E.  ,  2016/19157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1) Katılanın sanığın kendisine kafa attığını beyan etmesi karşısında, katılanın sağ el 5. parmakta meydana gelen tendon hasarının sanığın eylemi sonucu meydana gelip gelmediği hususunda katılanın dinlenip gerektiğinde bu hususta Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekir iken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8184, Karar No: 2018/12934, Tarih: 07.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8184 E.  ,  2018/12934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, 2009 yılında Atakum Belediyesine devredilen ... Belediye Başkanlığına ait iş yerinde Genel İş Sendikasına bağlı bir işçi olarak 1993-2005 yılları arasında çalıştığını, iş akdinin 25.02.2005 tarihli davalı Kurum yazısı ile "İçinde bulunduğumuz kış mevsimi dolayısıyla iş hacminin azalmasına ilaveten Belediyemizin çekmekte olduğu ekonomik sıkntılar nedeni ile zorunlu olarak işçi tenkisatına gerek duyulduğundan 01.03.2005 tarihinden itibaren iş akdinin askıya alınmıştır." denilmek suretiyle feshedildiğini, söz konusu feshin haksız olduğunu ve geçerli bir nedene dayanmadığını, müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca hiç yıllık izin kullanmayan müvekkiline iş akdinin feshi sonrasında kullanmadığı izinlere ilişkin ücretlerin ödenmediğini, ayrıca müvekkilinin 6772 Sayılı Yasa gereği Bakanlar Kurulu kararı ile belirlenen ilave tediye alacakları ile Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ikramiyelerin de işverence ödenmediğini, davalı iş yerinde 15.07.1993-01.03.2005 tarihleri arasında kesintisiz şekilde çalışmış olan müvekkilinin çalışmalarının ...'ya eksik bildirildiğini ve primlerinin eksik yatırıldığını ifade etmiş ve müvekkilinin 15.07.1993-01.03.2005 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde çalıştığının tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100,00 TL kıdem, 300,00 TL ihbar tazminatı ile 100,00 TL Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ikramiye alacağı, 100,00 TL 6772 Sayılı Yasadan kaynaklanan ilave tediye alacağı, ile 200,00 TL yıllık izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının hizmet tespiti ve işçilik alacağı taleplerinin zamanaşımı yönünden reddinin gerektiğini, davacının, tüzel kişiliği sona erdirilen ... Belediyesinde geçici işçi pozisyonunda görev yaptığını, davacıya 25.02.2005 tarihinde 01.03.2005 tarihinden itibaren iş akdinin askıya alındığına dair tebligat yapıldığını, ancak asıl iş akdinin feshine davacıya gönderilen tutanaktaki gerekçenin sebep olmadığını, asıl sebebin davacının 25.02.2005 tarihinde amirlerinden izin almadan iş yerini sebepsiz terk etmesi ve 26.02.2005 ve 28.02.2005 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmemesi olduğunu, İş Yasasının 25.maddesinde yer alan koşulların oluştuğunu, konuya ilişkin tutanakların iş yeri sicil dosyasına mevcut olduğunu, davacının çalıştığı süre içerisinde kullanmış olduğu yıllık izinleri götsteren ve kendi imzasını taşıyan yıllık izin tablosunun da iş yeri dosyasında mevcut olduğunu, davacının çalıştığı iş yerinin kamu kurumu olduğunu, bu tarz kurumlarda sigorta bildirimleri yapılmadan kaçak işçi çalıştırılmasının mümkün olmadığını, davacının çalışmalarına ilişkin tüm primlerin düzenli şekilde ...'na bildirilerek ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 165. maddesine göre “Bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idarî makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukukî ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idarî makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir”.

Dosya içeriğine göre; davacının dava dilekçesi ile 15.07.1993-01.03.2005 tarihleri arasında kesintisiz şekilde çalışmış olan müvekkilinin çalışmalarının ...'ya eksik bildirildiğini ve primlerinin eksik yatırıldığını ifade etmiş ve müvekkilinin 15.07.1993-01.03.2005 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde çalıştığını iddia ederek hem alacak hem de hizmet tespiti davasını aynı anda açtığı görülmüştür.

Mahkemece, 12.03.2014 tarihli celsesinde davacının hizmet tespiti talebinin dosyadan tefrik edilmesine karar verilerek, davacının hizmet tespiti davasına konu süreler de dahil edilerek alacak talepleri konusunda davanın sonuçlandırıldığı görülmüştür.

Hizmet tespiti davasının sonucu iş bu tazminat ve alacak davasında hüküm altına alınacak hakların hesap unsuru olan hizmet süresini doğrudan etkileyeceğinden bu dava bekletici mesele yapılması gerekmektedir.

Mahkemece davacının hizmet tespit davası kararının neticelenip kesinleşmesi beklenerek tazminat ve işçilik alacakları talebinin hüküm altına alınması gerekirken hizmet tespiti davası kararının kesinleşmesi beklenilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Hizmet tespiti davasının sonucu iş bu tazminat ve alacak davasında hüküm altına alınacak hakların hesap unsuru olan hizmet süresini doğrudan etkileyeceğinden bu dava bekletici mesele yapılması gerekmektedir.

Mahkemece davacının hizmet tespit davası kararının neticelenip kesinleşmesi beklenerek tazminat ve işçilik alacakları talebinin hüküm altına alınması gerekirken hizmet tespiti davası kararının kesinleşmesi beklenilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7944, Karar No: 2024/6028, Tarih: 18.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7944 E.  ,  2024/6028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2180 E., 2023/1051 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/773 E., 2022/456 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin kendisini aldattığını, psikolojik ekonomik şiddet uyguladığını, evle ilgilenmediğini, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, hakaret ettiğini, kasten yaraladığını, saçını yaktığını ileri sürülerek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk için aylık 3.000,00 TL tedbir/iştirak nafakası, kadın için aylık 3.000,00 TL tedbir/yoksulluk nafakası, 100.000,00'er TL maddî-manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davacı erkek dava dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davacı erkek dava dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sosyal medya üzerinden başka kadınlarla yazışan, hakaret eden, evle ilgilenmeyen, evin ve çocuğun ihtiyaçlarını karşılamayan, kadının saçını yakarak onu kasten yaralayan erkeğin tam kusurlu olduğu, ortak çocuğun henüz 2016 doğumlu olup anne bakımına muhtaçlığının devam ettiği, kadının sürekli ve düzenli bir gelirinin olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuk arasında her ayın birinci ve üçüncü hafta sonları cumartesi günü saat 10:00'dan pazar günü saat 17.00'ye kadar, yarı yıl tatilinde 1 hafta, yaz tatilinde 1 Temmuz günü saat 10.00'dan 1 Ağustos günü saat 17.00'ye kadar bir ay süre ile, ramazan bayramanın 1. günü saat 10.00'dan 2. günü saat 17.00'a kadar, Kurban bayramında 1. günü saat 10.00'dan 2. günü akşam 17.00'a kadar kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk için bağlanan aylık 300,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren artırılarak aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, karar kesinleştikten sonra aylık 400,00 TL iştirak nafakası olarak devamına, iş bu nafakanın kararın kesinleşmesi ile her yıl TÜİK tarafından yayınlanan yıllık ÜFE oranında artırılmasına, kadın için takdir edilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren artırılarak aylık 400,00 TL tedbir nafakası ile karar kesinleştikten sonra 400,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına, iş bu nafakanın kararın kesinleşmesi ile her yıl TÜİK tarafından yayınlanan yıllık ÜFE oranında artırılmasına, kadın için 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; kişisel ilişki ile nafakalar ve tazminatların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; kişisel ilişki ile nafakalar ve tazminatların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, davalının küçükbaş hayvancılık yapması, evlilik süresi, erkeğin boşanmaya yol açan olaylarda tam kusurlu bulunması, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen menfaat, nafakaların niteliği, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaçları, dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat, yine davacı kadın için takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası miktarı ile velâyeti anneye verilen ortak çocuk için takdir edilen tedbir ve iştirak nafakası miktarının az olduğu, çocuğun yaşı, anne ilgi ve sevgisine muhtaç oluşu gözetildiğinde, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin çok olduğu, yine sömestr tatili konusunda infazda karışıklığa yol açabilecek şekilde karar verilmesinin de doğru olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun tazminatların ve nafakaların miktarları ile kişisel ilişki yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle ortak çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası, kadın için 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, iş bu nafakaların kararın kesinleşmesi ile her yıl TÜİK tarafından yayınlanan yıllık ÜFE oranında artırılmasına, kadın için 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, ortak çocuk ile baba arasında her ayın 1. ve 3. haftaları cumartesi günü saat 10.00' dan pazar günü saat 17.00'ye kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10.00 dan üçüncü günü saat 17.00'ye kadar, okulların yarı yıl tatilinin (Ocak-Şubat dönemi) ilk pazartesi günü saat 10.00’dan ikinci pazartesi günü saat 17.00’ye, her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10.00’dan Temmuz ayının 10. günü saat 17.00’ye kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; düzenlenen kişisel ilişkinin ortak çocuğun anne ile kişisel ilişkileri zarar görecek şekilde olduğunu, hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının düşük olduğunu, davacı ve davalının sosyal ve ekonomik durumları ve gelirleri dikkate alınarak uygun maddî ve manevî tazminat miktarlarına karar verilmesi gerektiği ileri sürülerek kişisel ilişki süresi, nafaka ve tazminatların miktarları yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; düzenlenen kişisel ilişkinin ortak çocuğun anne ile kişisel ilişkileri zarar görecek şekilde olduğunu, hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının düşük olduğunu, davacı ve davalının sosyal ve ekonomik durumları ve gelirleri dikkate alınarak uygun maddî ve manevî tazminat miktarlarına karar verilmesi gerektiği ileri sürülerek kişisel ilişki süresi, nafaka ve tazminatların miktarları yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, nafakalar ve tazminatların miktarı ile kişisel ilişki süresi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi, 323 üncü maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3785, Karar No: 2021/1606, Tarih: 08.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/3785 E.  ,  2021/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağına göre 01.12.2012 tarihinde, seyyar tezgahta kol saati ve parfüm sattığı görülen sanığa ait tezgah üzerinde ve geçici kalmakta olduğu pansiyondaki odasında yapılan aramada toplam 218 adet kol saati ile 31 adet parfüm cinsi eşyanın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; keşif sırasında dinlenilen bilirkişiler tarafından, parfümler ile saatlerin orijinal olmadığı, saatlerin kaçak olup olmadığı konusunda bir kanaate varılamadığı bildirilmesi karşısında; dosya kapsamına göre dava konusu ürünlerin Türkiye'de üretilmiş taklit ürün olup olmadıklarının tespit edilemediği anlaşılmakla, suça konu kol saatleri ile parfümlerin konusunda uzman bir bilirkişiye tevdi edilerek, taklit edilmiş yerli ya da yabancı üretim olup olmadıkları tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5869, Karar No: 2022/6886, Tarih: 31.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5869 E.  ,  2022/6886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Ders Aletleri Yapım Merkezi Müdürlüğünde alt işveren işçisi statüsünde çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (696 sayılı KHK) 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ve 24 üncü maddeler gereğince sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazandığını, taraflar arasında 02.04.2018 tarihinde bireysel iş sözleşmesi imzalandığını, işveren tarafından 375 sayılı KHK'nın 23 üncü maddesi ile sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazanan işçilere, üretime sağladıkları katkı nedeniyle döner sermayeden ödenmesi gereken üretime teşvik priminin ödenmediğini, Kurum nezdinde çalışan sürekli işçi statüsünde bulunan diğer personele üretimi teşvik primi ödendiğini, 3423 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi gereğince Milli Eğitim Bakanlığına bağlı döner sermayeli kuruluşlarda, döner sermaye işletme faaliyetlerinden elde edilecek kârın en çok üçte birinin, bu kârın gerçekleşmesini sağlayan personele, üretimi teşvik primi olarak dağıtılmakta olduğunu, bu konuda ... tarafından yönetmelik yayınlandığını, yönetmeliğin 5 inci maddesinin sekizinci fıkrasının "Öğrenci ile yüz yüze eğitim yapmayan, ancak ders araç gereci üreten, basım, sınav ve değerlendirme hizmetlerini yürüten veya benzeri hizmetlerde, eğitime katkı sağlamak amacıyla katılan işletmelerde, personelin tamamı üretimi teşvik primi almaya hak kazanır." şeklinde olduğunu, davacının Kuruma bağlı ders aletleri yapım merkezinde çalışmakta olduğunu, dolayısıyla üretimi teşvik primi almaya hak kazandığını ileri sürerek alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP