muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3656, Karar No: 2022/11735, Tarih: 09.05.2022

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Anılan maddeye göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete ... olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

CMK’nın 172/3. maddesinde ise; “Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” denilmek suretiyle, etkin soruşturma yapılması zorunluluğu vurgulanmıştır.

İncelenen dosyada; şikayetçi ... Çakmak vekilinin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına dilekçe sunarak, müvekkilinin 2001 yılında ekonomideki kötü gidişatı protesto etmek amacıyla dönemin Başbakanı ...'e yazar kasa fırlattığını, bu eylemiyle bağlantılı olarak facebook üzerinden, "..." adlı profil hesabından hakaret paylaşımında bulunulduğunu belirtip şikayetçi olduğu, şüpheli hakkında ilgili hesaptan ulaşabildiği bazı bilgileri de dilekçesine eklediği, savcılıkça emniyet birimine yazılan müzekkereye verilen cevapta, ilgili sosyal paylaşım sitesinin yer sağlayıcısının IP numarası hakkında bilgi paylaşımında bulunmadığını, şüphelinin facebook profili incelemesinde ise, "İstanbul'da ..." bilgisi dışında, kimlik bilgilerinin tespitine yarar bilgiye ulaşılamadığının belirtildiği, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca da bu hususlar gerekçe gösterilerek şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu kararın verildiği anlaşılmış, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak, şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında belirtilen bilgiler de göz önüne alınarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede yer alan düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Ankara 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 03/03/2021 tarihli ve 2021/1672 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun'un 309/4-a maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2877, Karar No: 2013/7845, Tarih: 18.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2877 E.  ,  2013/7845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suça Sürüklenen Çocuk : ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Katılan mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 81/1, 35/1-2, 31/2, 62 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Müsaderesine karar verilen bıçağın adli emanet numarasının 2011/28570 yerine 2011/28571 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

b-Sanığın, mağdurun göğüs bölgesine tek bıçak darbesi vurarak, pnömotoraksa ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu, engel halin olması nedeniyle eylemini tamamlayamadığı olayda, suçun öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik yok ise de, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, hiç isabet olmaması durumunda uygulanması mümkün olan alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen

.../...

hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin meşru savunmaya, suç niteliğine, hükmün ertelenmesine veya açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/737, Karar No: 2010/12163, Tarih: 29.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/737 E.  ,  2010/12163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/02/2006 gününde verilen dilekçe ile etkili eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin olarak verilen 09/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, yaralanmanın derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 1.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…3.000,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…1.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinin silinerek yerine 3 nolu bent olarak “3-Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 54,00 TL karar harcının davalıdan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına,

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…3.000,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…1.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinin silinerek yerine 3 nolu bent olarak “3-Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 54,00 TL karar harcının davalıdan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına,

davacıdan alınan 108,00 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda geri verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 4 nolu bendinin silinerek yerine 4 nolu bent olarak “4-Davacı tarafından yapılan 10,50 TL yargılama giderinden kabul ve ret oranına göre 2,62 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, artan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, " biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11002, Karar No: 2012/1919, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11002 E.  ,  2012/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmazın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır. Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır. Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının il gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede sulu şartlarda ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu il gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden sorulup, domatesin yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekar başına ortalama verimi ve üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı getirtilip ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4679, Karar No: 2015/9769, Tarih: 22.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4679 E.  ,  2015/9769 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; davalı şirket ve organik bağının bulunduğu şirketlerde 05.07.1998-02.06.2006 tarihleri arasında dozer- greyder- kepçe vs. operatörü konumunda ve sürekli olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, hafta tatili, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretinden kaynaklanan alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı; zamanaşımı def’i ileri sürmüş, davacının fiilen veya kayden şirket ile iş ilişkisi içinde bulunmadığını, ayrıca, inşaat işiyle iştigal edildiğinden işçiler ile ilişkinin inşaatın bitmesiyle sona erdiğini, mevsimsel olarak işin niteliği gereği bu ilişkilerin bir yıldan kısa sürdüğünü, kıdem tazminatı, yıllık izin gibi hakların doğmadığını beyanla davanın reddi gereğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı İşçinin ihbar tazminatı alacağı bulunup bulunmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

Maddede düzenlenen bildirimli fesih, belirsiz süreli iş sözleşmeleri için söz konusudur. Başka bir anlatımla belirli süreli iş sözleşmelerinde fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez.

Fesih bildirimi bir yenilik doğuran hak niteliğini taşıdığından ve karşı tarafın hukukî alanını etkilediğinden, açık ve belirgin biçimde yapılmalıdır. Yine aynı nedenle kural olarak şarta bağlı fesih bildirimi geçerli değildir.

Fesih bildiriminde “fesih” sözcüğünün bulunması gerekmez. Fesih iradesini ortaya koyan ifadelerle eylemli olarak işe devam etmeme hali birleşirse bunun fesih anlamına geldiği kabul edilmelidir. Bazen fesih işverenin olumsuz bir eylemi şeklinde de ortaya çıkabilir. İşçinin işe alınmaması, otomatik geçiş kartına el konulması buna örnek olarak verilebilir. Dairemizce, işverenin tek taraflı olarak ücretsiz izin uygulamasına gitmesi halinde, bunu kabul etmeyen işçi yönünden “işverenin feshi” olarak değerlendirilmektedir.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17 nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Yasada ihbar tazminatının miktarı “bildirim süresine ait ücret” olarak belirlenmiştir. Buna göre ihbar tazminatı, yasadan doğan götürü tazminat olarak nitelendirilebilir. Bu niteliği itibarıyla Borçlar Kanununun 125 inci ( 6098 sayılı TBK 146) maddesine göre on yıllık zamanaşımı süresine tabidir.

İşçiye bildirim süresi içinde yeni iş arama izninin kullandırılmamış olması, tanınan ihbar önelinin geçersiz olduğu sonucunu doğurmaz

İhbar tazminatının hesabında Kanunun 32 nci maddesinde yazılı olan ücrete ek olarak, işçiye sağlanmış para veya para ile ölçülebilir menfaatler de dikkate alınır. Ücret dışında kalan parasal hakların bir yılda yapılan ödemeler toplamının 365’e bölünmesi suretiyle bir günlük ücrete eklenmesi gereken tutar belirlenir.

Somut olayda; davacının iş akdinin işverence haklı nedenle feshedildiğinin ispat yükü işverende olup, işveren iş akdini haklı nedenle feshettiğini ispatlayamadığı gibi iş akdinin iş bitimi nedeniyle sona erdiğini belirttiğinden davacının iş akdinin işverence haklı neden olmaksızın sona ermesi nedeniyle ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken reddi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 22.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/523, Karar No: 2023/1977, Tarih: 05.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/523 E.  ,  2023/1977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki meraya elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve eski hale getirme bedeli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, Bostankent Köyünün hayvancılıkla iştigal eden bir köy olduğunu, 300 haneli köylerinin mera ihtiyacını 1249 ve 1251 parsel sayılı taşınmazlardan temin ettiğini, yapılmakta olan Alparslan 1 Barajının müteahhit firması olan davalının inşaat alanından çıkardığı hafriyat, taş ve molozları getirip bu mera arazilerinin içerisine döktüğünü, yıllardan beri bu haksız eylemin devam ettiğini, şifai uyarı ve ikazlarına rağmen arazilerinin eski hale dönüştürülmediğini, köylerinin ekonomik anlamda ciddi zararlara maruz kaldığını, yani hayvancılığın bitme noktasına geldiğini, işgal edilen saha için köyün muhtarlığı bütçesine herhangi bir kira ödenmediğini, işgal edilen meraların bilirkişi marifetiyle tespitine, bu alan işgal edilmemiş olsaydı köylerine sağlayacağı ekonomik değerin tespitine, geriye dönük 5 yıllık miktarın hesaplanmasına ve her yıl için reeskont faizi uygulanarak davalı firmadan tahsiline, mera arazilerinin eski hale dönüştürülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, .... İnşaat ve Enerji A.Ş.'nin Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü Barajlar ve HES Daire Başkanlığı (DSİ veya İDARE) ile ... 1 Barajı ve .... İnşaatı işi sözleşmesini 01/02/1995 tarihinde imzaladığını, müvekkili şirketin 2886 No.lu Devlet İhale Kanunu'na tabi olup, ... 1 Barajı ve .....inşaat işinin yapılması için faaliyetini idarenin müteahhit firması olarak idarenin talimatları doğrultusunda yürüttüğünü, şirketin idare tarafından gösterilen depo yerine kazı fazlasını nakletmeye başladığını, müvekkili şirket ile Kamu İdaresi DSİ arasında imzalanan sözleşme gereğince, idare tarafından kullanılması talimatı verilen depo alanının kullanılması ile ilgili alınması gerekli her türlü izinlerden Kamu İdaresi DSİ'nin sorumlu olduğunu, şirket aleyhine açılan davanın öncelikle husumetten reddine, ayrıca zamanaşımı itirazları doğrultusunda reddine, yapılacak yargılama esnasında davanın muhatap Kamu İdaresi olan DSİ Genel Müdürlüğüne ihbarına, haksız ve yersiz olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI