muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25970, Karar No: 2016/21164, Tarih: 13.12.2016

Yukarıda ifade edildiği üzere asıl işin bir bölümünde işletme ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerin alt işverene devredilebilmesi mümkündür. Anılan düzenlemede baskın öğe, “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren” işlerdir. Başka bir anlatımla işletmenin ve işin gereği ancak teknolojik nedenler var ise göz önünde tutulur. Dolayısıyla, söz konusu hükümdeki şartlar gerçekleşmeden asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi hâlinde, asıl işveren-alt işveren ilişkisi geçersiz olacaktır. Burada dikkat edilmesi gereken nokta, asıl işin hizmet alımı yolu ile ihale edilmesidir. Yapılan ihalede, ihale yapan kurum veya kuruma ait bağlı kuruluş tarafından araç temini sağlanır, asıl işte alt taşeron işçileri ile hizmeti alan işveren işçileri birlikte çalışıyorlar, yönetim hakkı hizmeti alana ait ise, kısaca ihale işçi teminine yönelik ise, ihaleye veren ile ihaleyi alan kişi arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisinden sözedilemeyecektir. Hizmet alımı yapma ile bu hizmetin yürütülmesi için personel (işçi) temini farklı olgulardır. Diğer taraftan, bir alt işveren, bir asıl işverenden sözleşme ile üstlendiği mal veya hizmet üretimi için belirli bir organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip değilse, kısaca üretim ya da hizmet sunumuna ilişkin ekonomik faaliyetin bağımsız yönetimini üstlenmemişse asıl işveren alt işveren ilişkisinden çok olayda, asıl işverene işçi temini söz konusu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davacı işçi, davalının hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığı ile asıl işte çalıştırıldığını, alt işveren şirketlerle davalı arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve bu nedenle başlangıçtan itibaren gerçek işvereninin Toroslar .... olduğunu öne sürmüştür.

Mahkemece, 12.11.2012 tarihli hizmet alım sözleşmesinin eki teknik şartname temin edilmeli, davacının yaptığı ve ihale edilen asıl işin uzmanlık gerektirip gerektirmediği, yaptırılan iş yönünden davacıya emir ve talimatların kim/kimler tarafından verildiği, araç-gereçlerin nasıl temin edildiği, asıl işverenin gözetim ve denetim yükümlülüğünü aşacak boyutta ve özellikle yüklenici firmaların işverenlik sıfatını ortadan kaldıracak, onları bordro ya da kayden işveren durumuna sokacak hususların olup olmadığı üzerinde durularak bu hususlar açıklığa kavuşturulmalı ve özellikle de yüklenici şirket ortaklığının, işyerinde davalı İdareden ayrı ve bağımsız olarak kendine özgü organizasyon yapısı oluşturup oluşturmadığı, hukuki, fiili ve ekonomik bağımsızlığının bulunup bulunmadığı, davalı İdareden başka ticari faaliyetleri bulunup bulunmadığı yani salt davalı İdareye hizmet vermek amacıyla hareket edip etmediği, aralarındaki ilişkinin işçi temini niteliğinde kabul edilip edilmeyeceği tespit edilmeli, dosyada aldırılan iki rapor arasındaki çelişkiler giderilmeli ve sonucuna göre davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı hakkında bir karar verilmelidir.

Mahkemece, hüküm yerinde davacının hangi davalıya ait işyerinde işe iadesine karar verildiğinin belirtilmemesi, davacının davalı işyerinde 5 yıldan az kıdem süresi bulunmasına karşın işe başlatmama tazminatının miktarının 4 ay yerine 8 ay olarak belirlenmesi ve karar başlığında.... 'nin unvanının ise .... olarak eksik yazılması da isabetsizdir.

Bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınaın temyiz harcının istek halinde davalı ... ....'ye iadesine, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.

bp
Yargıtay — Esas No: 2010/11318, Karar No: 2010/14879, Tarih: 01.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11318 E.  ,  2010/14879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... VE ARK.

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmaz tek parsel bazında, komşu parsellerle irtibat kurulmadan işaretlendiğinden rapor denetime elverişli değildir.

Bu nedenle; temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15203, Karar No: 2014/10272, Tarih: 19.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15203 E.  ,  2014/10272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2011/518-2013/401

Davacı A.. Y.. vekili Avukat C.Y.. tarafından, davalı .... Yayıncılık Uluslararası Elek. Bil ve Hab. Hiz. A.Ş aleyhine 28/12/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş;hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sahibi olduğu internet sitesinde 11/12/2011 tarihinde "Elimde seks kasetlerin var" başlığı ile verilen haberde; İstanbul Emniyet Müdürlüğü'nün bir soruşturma kapsamında yapmış olduğu fiziki ve teknik takiple Cübbeli Ahmet Hoca olarak tanınan kişiyi adım adım izlediğinin yazıldığını, başlığın hemen yanında adının, soyadının ve aracının plakasının gösterildiği bir fotoğraf yayımlandığını, bir başka fotoğrafta ise yüzünün gösterildiğini, fotoğrafta yanında iki kadının bulunduğunu, haberin devamında Cübbeli Ahmet Hoca' nın fuhuş ve insan ticareti gibi suçları işlediği yönünde delillere ulaşıldığının belirtildiğini, hayat kadının olduğu iddia edilen bu kadınlarla fotoğrafının yayımlanarak işlenen suçlarla bir ilgisinin varmış gibi gösterildiğini, Cübbeli Ahmet Hoca olarak tanınan kişiyi tanımadığı gibi bahsedilen soruşturmada isminin geçmediğini, haberde adı geçen kadınların arkadaşı olduğunu, haber nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi zararının ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, haberin basın özgürlüğü kapsamında kalıp gerçek olduğunu, davacının teknik takibe neden takıldığını araştırma yükümlülüklerinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının Cübbeli Ahmet Hoca lakaplı A. Ü.. ile irtibatlı ve fuhuş işleri ile ilgili olduğu izlenimi yaratacak şekilde haber yapıldığı oysa davacının A. Ü..'nün yargılandığı ceza davasında sanık, tanık ya da müşteki olarak yer almadığı, bu şekilde haber yapılmasının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Mahkemece, davacının Cübbeli Ahmet Hoca lakaplı A. Ü.. ile irtibatlı ve fuhuş işleri ile ilgili olduğu izlenimi yaratacak şekilde haber yapıldığı oysa davacının A. Ü..'nün yargılandığı ceza davasında sanık, tanık ya da müşteki olarak yer almadığı, bu şekilde haber yapılmasının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir.Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülmekte olan 2012/59 esas sayılı davanın soruşturması aşamasında bir kısım şüpheliler hakkında teknik ve fiziki takip yapıldığı, davacı ile resimleri yayımlanan İ. L.. ve F.Z.. isimli kadınların davada mağdur sıfatıyla yer aldıkları anlaşılmaktadır. Söz konusu mağdurların bir kısım sanıklar ile ilşkileri bu kapsamda kayda alınmış ve davacının görüntüleri de bu şekilde elde edilmiştir. Ayrıca ceza dosyasındaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/26266 soruşturma sayılı dosyası ile davacı hakkında "Fuhuş için yer temin etmek " suçundan dolayı soruşturma yapılıp kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Davaya konu haberin içeriğinde ise; davacının adının geçmediği görülmektedir. Davalı tarafından kamuoyunun ilgisini çekecek bir soruşturma haberleştirilirken, soruşturmada elde edilen bazı fotoğraflara yer verilmiştir. Davaya konu haberin bu hali ile görünür gerçekliğe uygun olduğu, öz ile biçim dengesinin bozulmadığı, hukuka uygunluk sınırlarının aşılmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda davacının kişilik haklarının zarar gördüğünden söz edilemez. Mahkemece, bu olgular gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9112, Karar No: 2010/9417, Tarih: 06.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9112 E.  ,  2010/9417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(Hakem sıfatıyla)

Tarih : 08/10/2009

Nosu : 67/279

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, meranın yeniden tesis ve kullanılan süreye ait ot bedelinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsili istemine ilişkin olup, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 06.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. ...
Yargıtay — Esas No: 2011/27877, Karar No: 2012/14661, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/27877 E.  ,  2012/14661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ... müdafisinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE;

II) Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre, sanığın sabıkasının bulunmadığı; ayrıca, gerekçeli kararda bahsedilen, sanığın taraf olarak bulunduğu kamu davalarına ilişkin bilgilerin dosya içerisine alınmadığı anlaşılmış ise de; UYAP sisteminden yapılan sorgulamada, sanık hakkında, bir çoğu hırsızlık suçlarından olmak üzere 115 adet kaydın bulunması; ayrıca, dosyada mevcut GBT raporuna göre de sanığın hırsızlıktan 9 adet kaydının mevcut olması karşısında, sanığın bir daha suç işlemeyeceğine dair mahkemede olumlu kanaat oluşmadığına ilişkin gerekçe yerinde görülerek tebliğnamede bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafisinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA; 21/06/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6697, Karar No: 2021/4615, Tarih: 23.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/6697 E.  ,  2021/4615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TERKİN

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile TMK'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı tapu iptali ve sicilden terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 8. Hukuk Dairesince incelenmiş ve bu dosya için karar düzeltme istenmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 02.07.2021 tarih ve 211 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 09.07.2021 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 09.07.2021 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü ortak hükümler 3.Madde uyarınca bu davanın karar düzeltme incelemesi kararı veren Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8858, Karar No: 2019/7679, Tarih: 27.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/8858 E.  ,  2019/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın 07.06.2012 tarihinde işlediği iddia edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ve 23.06.2012-17.07.2012 tarihleri arasında işlediği iddia edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati, 23.06.2012-17.07.2012 tarihleri arasında işlediği iddia edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının durmasına, 11.06.2012-23.06.2012 tarihleri arasında işlediği iddia edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 07/06/2012 tarihinde işlediği iddia edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ve 23/06/2012-17/07/2012 tarihleri arasında işlediği iddia edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükmüyle 11/06/2012-23/06/2012 tarihleri arasında işlediği iddia edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraatleri ve sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan,sanık müdafisi, katılan mağdure vekili ve katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık hakkında 23/06/2012-17/07/2012 tarihleri arasında işlediği iddia edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davası hakkında kurulan durma kararının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin onbeş yaşını bitirdiği 23/06/2012 tarihinden sonra Kadirli'de gerçekleşen cinsel istismar eylemleri ilgili olarak sanık hakkında Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığınca 2012/2953 soruşturma ve 2013/1 Karar sayılı Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinden bahisle sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı yerine aynı kanunun 223/7. maddesine göre davanın reddi kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Ancak;

Mağdurenin onbeş yaşını bitirdiği 23/06/2012 tarihinden sonra Kadirli'de gerçekleşen cinsel istismar eylemleri ilgili olarak sanık hakkında Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığınca 2012/2953 soruşturma ve 2013/1 Karar sayılı Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinden bahisle sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı yerine aynı kanunun 223/7. maddesine göre davanın reddi kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi, katılan mağdure vekili ile katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan (3) numaralı hükmün çıkartılarak yerine " Sanık hakkında Kadirli C.Başsavcılığının 01/01/2013 tarih 2012/2953 Srş. ve 2013/1 K. sayılı kararı ile takipsizlik kararı verildiğinden açılan kamu davasının CMK'nın 223/7 maddesi uyarınca REDDİNE" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11572, Karar No: 2009/14081, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11572 E.  ,  2009/14081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... İlçesi ... Köyü sınırlarında ve ... Orman İşletmesi ... Bölgesi içerisinde bulunan 91.500 m2’lik alanın, 6831 sayılı yasanın 17. maddesine göre Orman Genel Müdürlüğü tarafından 49 yıllık intifa hakkının davalıya tahsis edildiğini, davalı Belediyenin de taşınmazın bir bölümünü, açılan ihale sonucunda “yap işlet devret” modeli ile aynı süre ile kendisine devrettiğini, bu şekilde intifa hakkı sahibi olduğu alanda, mevzii imar plan ve projesine göre inşa ettiği yazlık evi kullanmaya başladığını, ne var ki dava dışı Orman İdaresinin, davalı ... ile yapmış olduğu intifa hakkına ilişkin sözleşmeyi iptal etmesi ile birlikte kendisinin de söz konusu yeri kullanmaktan men edildiğini, Orman idaresinin bu yeri daha sonra dava dışı ... köyü Turizm ve Yatırım işletmeleri Ltd şirketine kiraladığını ve kendi yerini bu kez bu şirketten kiraladığını ve kira bedeli ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, ödemek zorunda kaldığı kira bedeli ile taşınmaza yaptığı zorunlu ve faydalı masraflar karşılığı olmak üzere şimdilik 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yerin Orman İdaresi tarafından Belediyeye yapılan tahsisin iptal edilmesi üzerine, yeniden yapılan ihale sonucunda, davacının da ortak olduğu şirkete kiralandığını ve davacının halen bu yeri kullandığını, herhangi bir zararının da söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 2008/11572-2009/14081