muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2212, Karar No: 2025/2244, Tarih: 28.05.2025

TMK’nın 3. maddesine göre, tapuya güvendiğini, iyi niyetli olduğunu beyan eden ve yükleniciden arsa payı veya bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişinin iyiniyetli olduğu Kanun gereğince karine olarak kabul edilmelidir. Aynı Kanunun 1023.maddesine göre ise tapuya güvenerek iktisap edilen ayni hakkın korunması gerekir.

TMK’ nın 3. ve 1023. maddelerine göre, yükleniciden arsa payı veya bağımsız bölüm devralan üçüncü kişi iyi niyetli ise yüklenici adına yapılan tescil başlangıçtan itibaren yolsuz olsa veya sonradan geriye etkili fesihle yolsuz hâle gelse bile devrin geçerli olacağı kabul edilmelidir. Zira tapu siciline güven ilkesi korunmazsa hukukî işlem güvenliği, dolayısıyla hukukun en temel ilkelerinden olan hukukî güvenlik ilkesi de ihlâl edilmiş olur.

Arsa sahibinin; üçüncü kişinin taşınmazı tapuda satın aldığı anda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle tapunun yükleniciye devredildiğini ve yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği için sözleşmenin geriye etkili feshi ihtimalini bildiğini ve buna rağmen taşınmazı satın aldığını veya lehine ipotek tesis ettiğini bir başka deyişle üçüncü kişinin kötü niyetli olduğunu somut delil ve vakıalarla ispat etmesi halinde elbette tapunun arsa sahibine döneceğinin kabulü gerekir.

Öte yandan, arsa sahibinin yükleniciye devrettiği tapunun avans tapu olduğunun kabulü de mümkün değildir. Zira “avans tapu” kavramının Türk Medeni Kanunu ve Türk Eşya Hukuku sisteminde yerinin bulunmadığı, Doktrinde de belirtildiği gibi, arsa sahibinin yükleniciye tapu devrinin avans tapu kavramıyla açıklanamayacağı, zira tapu devrinin şarta bağlanamayacağı; dolayısıyla, yüklenici adına kayıtlı olan arsa hissesi veya bağımsız bölümün üçüncü kişiye satılmasının geçerli olduğu kabul edilmelidir.

Arsa sahibinin yükleniciye tapuyu devretmesi, yolsuz tescil olarak da değerlendirilemez. Zira aynî hakkın kurulabilmesi için yeterli olmayan ve gerçek hak sahipliğini yansıtmayan tescil, yolsuz tescildir. (TMK.1024). TMK’nın 992. maddesi hükmü gereğince, arsa sahibinin bozucu yenilik doğuran hakkını kullanarak sözleşmeden dönme anına kadar, mülkiyet hakkına sahip yüklenicinin tasarruf işleminde hiç bir hukuki sakatlık olmayacaktır. Arsa sahibi, sözleşmeden sonradan dönse bile “yolsuz tescil” iddiasıyla yükleniciden iyi niyetle ayni hak iktisap eden üçüncü kişiden tapu iptali ve tescil talep etme hakkı bulunmayacaktır.

İzah edilen nedenlerle, tapuya güvenerek yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan yahut lehine ipotek tesis edilen iyi niyetli üçüncü kişinin TMK'nin 1023. maddesine istinaden iktisabının korunması gerekir. Ancak, arsa sahibinin TMK’nın 3/2.fıkrası gereğince, üçüncü kişinin taşınmazı satın aldığı veya lehine ipotek tesis ettiği anda, “tapunun arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye devredildiğini ve sözleşmenin geriye etkili fesih koşullarının bulunduğunu” bildiğini veya bilmesi gerektiğini ispatlaması halinde arsa sahibinin tapu iptali ve tescil talebi kabul edilebilir.

Anılan İçtihadı Birleştirme ve Dairemizin yeni içtihatları doğrultusunda Mahkemece yapılacak iş; asıl davada davalı tapu malikinin dava konusu taşınmazları iyiniyetli iktisap edip etmediğini ve birleşen davada davalı bankanın ipotek tesis edildiğinde iyiniyetli olup olmadığını değerlendirerek sonucuna göre bir karar verilmesi olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekili hazır bulunan asıl davada ve birleşen davada davalılar yararına ayrı ayrı takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin, asıl davada ve birleşen davada davacıdan tahsili ile asıl davada ve birleşen davada davalılara ödenmesine,

Peşin alınan harçlarının istek hâlinde temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3864, Karar No: 2010/1214, Tarih: 16.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/3864 E.  ,  2010/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalı araca davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucunda hasar gördüğünü hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, davalının kusur oranına tekabül eden 7.363,00 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün neden olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün % 70 oranında kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile, 7.363,00 TL’nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK’nun 1301. maddesi uyarınca kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Kasko sigorta şirketi, sigortalısına ödediği tazminatı zarar sorumlularından rücuan talep edebilir. Ancak, talep edilebilecek tazminat tutarı ödenen tazminat değil, sigortalının uğradığı gerçek zarardır.

HUMK.nun 275 ve devamı maddelerine göre, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, mahkemece uzman bilirkişinin oy ve görüşüne başvurulması zorunludur.

Somut uyuşmazlıkta, kazanın meydana gelmesinde tarafların kusur oranları ve sigortalı aracın uğradığı zararın belirlenmesi için bilirkişi raporu alınmamış, sigortalı araç maliki tarafından, bu dosyanın davacısı olan sigorta şirketi aleyhine açılan kasko tazminat istemine ilişkin davada alınan bilirkişi raporu ile yetinilmiştir. Oysa, ilk davadaki bilirkişi raporunun aynı olaya dayanarak açılan fakat tarafları aynı olmayan ikinci davada bağlayıcı bir etkisi olduğu kabul edilemez. Somut uyuşmazlıkta, davalıların ilk davada taraf olmadıkları dikkate alındığında, belirlenen kusur ve hasar tutarının davalılar yönünden bağlayıcı olmadığının kabulü ile konusunda uzman makine mühendisi bilirkişiden alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 16.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2559, Karar No: 2013/2300, Tarih: 21.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/2559 E.  ,  2013/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin kıdem tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Mahkemenin önceki kararı davalı kamu kurumu olduğu, işçi çalıştırma ve çalışma usullerinin kayıtlara dayanması gerektiği, işyeri kayıtları, özellikle varsa fazla mesai çizelgeleri, işyerine giriş çıkış kayıtları, görevlendirme yazıları, ücret bordroları getirtilip yasal ve hukuksal gerekçelere göre incelenip değerlendirilmesi, neticede getirtilen kayıtlar ile ispatlandığı takdirde dava konusu fazla çalışma ücreti isteğinin kabulüne karar verilmesi, aksi taktirde soyut tanık beyanlarına dayanarak eksik inceleme ile karar verilemeyeceği yönünden bozulmuştur.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda ... bozma ilamında belirtilen belgelerin gönderilmesi konusunda iki kez ... belediyesi başkanlığına yazı yazılmış ancak gelen belgelerde fazla mesai çizelge ve kayıtlarının olmadığı ve yazı cevabında da fazla çalışma olmadığının ve bu nedenle herhangi bir mesai ücreti ödenmediğinin belirtildiği, yapılan araştırma sonucunda ... bozma ilamında belirtilen belgeler sunulamadığından ve dosyada bulunan delillere göre de davacının fazla mesai yaptığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ücretinin tahsiline karar verilmiştir.

Hükme esas bilirkişi raporunda, fazla çalışma aynı şekilde çalışan tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanmıştır. Bozmada belirtildiği gibi bu tanık beyanları soyut kalmış ve yan diğer delillerle desteklenmemiştir. Davalı kurum, davacının fazla çalışma yaptığına ilişkin kurum içerisinde herhangi bir kayıt bulunmadığını, fazla mesai yapılmadığını belirtmiştir.

Çalışma yapılan işyeri kanunla kapatılmasına karar verilen belde Belediye Başkanlığı olup yerleşim ve nüfus yoğunluğu bakımından da iddia edildiği gibi haftada 6 gün çalışmayı ve haftada 45 saati aşacak şekilde, fazla mesai yapılmasını gerektirecek yoğunlukta çalışmasının bulunmayacağı açıktır.

Davalı kamu kurumu olduğu, işçi çalıştırma ve çalışma usullerinin kayıtlara dayanması gerektiği için, özellikle puantaj kayıtları, varsa fazla mesai çizelgeleri, işyerine giriş çıkış kayıtları, görevlendirme yazıları, ücret bordroları getirtilip yasal ve hukuksal gerekçelere göre incelenip değerlendirilmesi gerekirdir.

Davalı kamu kurumu olduğu, işçi çalıştırma ve çalışma usullerinin kayıtlara dayanması gerektiği için, özellikle puantaj kayıtları, varsa fazla mesai çizelgeleri, işyerine giriş çıkış kayıtları, görevlendirme yazıları, ücret bordroları getirtilip yasal ve hukuksal gerekçelere göre incelenip değerlendirilmesi gerekirdir.

Davalı ... cevap dilekçesinde davacının fazla çalışma yaptığına ilişkin kayıt bulunmadığını beyan ettiğine ve resmi usule aykırı olsa da kayıt gönderilmediğine göre davacının fazla çalışma yaptığına ilişkin kayıt bulunmamaktadır.

Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıldığının ispat külfeti davacı işçiye aittir. Neticede davacının fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı yazılı kayıtlar ile ispatlanamadığı için bu taleplerin reddine karar vermek gerekirken soyut tanık beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1309, Karar No: 2018/1598, Tarih: 23.05.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1309 E.  ,  2018/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, Kasten öldürme, Kasten öldürmeye teşebbüs, Tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması

Hüküm : Tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun süre yönünden, Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, Kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla ve tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması suçundan kurulan hükme yönelik istinaf isteminin CMK’nın 273. maddesinde öngörülen süre sona erdikten sonra yapılmış olması nedeniyle CMK’nın 279/1-b maddesi gereğince istemin reddine karar verilmesi de usul ve kanuna uygun bulunmakla sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12246, Karar No: 2016/11345, Tarih: 20.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/12246 E.  ,  2016/11345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 07.10.2004-02.04.2014 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine tabi olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin olup, Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüyle ilâmında belirtilen şekilde davacının davalılar yanında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/.... maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, davadaki tanık ifadeleri incelendiğinde, birçok kişi için aynı şekilde soyut ve kim için verildiği anlaşılmayan bir biçimde tutanağa geçirildiği ve davacının çalışmasıyla ilgili hiçbir yazılı kaydın bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi ışığında; davacının çalıştığı işyerindeki bordrolu tanıklar ile komşu işyeri tanıkları re'sen belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı; kurumdan davalı işyeri hakkında hazırlanan müfettiş raporları ile işyeri dosyaları celbedilmeli, davacıya yapılan ödemelere ait kayıtlar ile çalışmaya ilişkin belgeler getirtilmeli, davacının çalışmasının tam süreli mi kısmi süreli mi olduğu

açıklığa kavuşturulmalı, alınan tanık ifadelerinde hassasiyet gösterilerek somut ve çelişkileri giderecek şekilde tutanağa geçirilmeli ve bu suretle davacının çalışma süresi belirlenmelidir. Kabule göre de davada lehine karar verilen tarafa yürürlükte bulunan tarifeye uygun vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya ve davalı şirkete iadesine, 20.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23582, Karar No: 2010/16640, Tarih: 26.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/23582 E.  ,  2010/16640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma- Yaralamak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçu, 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (a), (c) ve (d), bentlerine aykırı biçimde silahla, işyerinde ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesine karşın, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel ceza belirlenirken, (a) ve (c) bentlerinin değerlendirilmeye alınmaması, 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri De açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen tebliğname gibi ONANMASINA, 26/10/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6, Karar No: 2016/1053, Tarih: 25.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/6 E.  ,  2016/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin yargılama aşamasında alınan beyanında; olay tarihinde saat 22.00 sıralarında.....motosikletini Sokağının arkasında bulunan sokağa parkettiğini, sabah 08.00 sıralarında motosikletinin yanına geldiğinde yerinde olmadığını gördüğünü, motosikletinin 1 ay sonra ..... ...kara yolunda bulunarak hasarlı olarak iade edildiğini beyan ettiği, 19/03/2009 tarihli olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağında da bir başka hırsızlık suçu nedeniyle yakalanan suça sürüklenen çocuğun, ..... Sokağı arkasında .... marka motoru aldığını ve bu motoru görevlilere gösterebileceği adreste terk ettiklerini beyan ettiğinin belirtildiği, ancak motosikletin ne şekilde bulunup iade edildiği ve suça sürüklenen çocuk tarafından yer gösterme suretiyle bulunup iade edildiğinin dosya kapsamından kesin olarak anlaşılamadığı, bu nedenle öncelikle motosikletin ne şekilde bulunup müştekiye iade edildiği araştırılıp kesin olarak belirlendikten sonra suça sürüklenen çocuğun yer göstermesi suretiyle bulunup iade edildiğinin anlaşılması halinde ise suça konu motosikletin hasarlı olarak iade edilmesi karşısında gerçekleşen kısmî iade nedeniyle müştekiden suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23269, Karar No: 2015/9476, Tarih: 02.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/23269 E.  ,  2015/9476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Davacı vekilinin 28.12.2009 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle sahibi olduğu araca el konulduğunu, yapılan kovuşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına ve aracın iadesine karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece manevi tazminat talebinin reddine,maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan ...Cumhuriyet Başsavcılığının, 2009/444 Soruşturma – 2009/601 Karar sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; davacıya ait araca kaçakçılık suçundan el konulduğu, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına ve aracın iadesine dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, tazminat davasının 28.12.2009 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçlarını, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlar, manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile gerek iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılar, tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır, bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek davacı lehine el koyma nedeniyle manevi tazminata hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;