muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3027, Karar No: 2018/5622, Tarih: 17.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3027 E.  ,  2018/5622 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde;........94 nolu arsa üzerindeki taşınmazın her bir bağımsız bölümüne isabet eden hisse oranlarının kat mülkiyeti kurulduğu tarihte konumları ve kullanım şekilleri ve alanları ile orantılı olarak tahsis edilmediği belirtilerek arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; arsa payının kuruluşu sırasında orantılı tahsis edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda kat mülkiyetinin kurulduğu 22.02.1977 yılında; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat

-2- 2017/3027-2018/5622

-2- 2017/3027-2018/5622

mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Dava konusu anataşınmazda kat irtifakı kurulup kurulmadığı dosya içerisinden anlaşılamamaktadır. Taşınmazda kat irtifakı kurulmuş ise tarihi açıkça belirtilerek arsa payının belirlenmesinde bu tarihin esas alınması gerektiği, kat irtifakı kurulmamış olup doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri esas alınması gerekeceği dikkate alınarak açıklanan hususlar tek tek değerlendirilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar ... vekili ve ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/09/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/519, Karar No: 2024/2487, Tarih: 04.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/519 E.  ,  2024/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/339 E., 2022/313 K.

DAVA TARİHİ : 30.12.2014

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

KARAR

1.Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâli ve tescil talebine ilişkindir.

2.Mahkemenin verdiği ilk karar ile, dava konusu taşınmazın su basman kotunun altında, sonradan yasa gereği kazanılan bağımsız bölüm olduğu ve sözleşmenin 21. maddesi gereğince yüklenici adına tescilinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

3.Mahkeme kararına karşı, davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin 08.12.2020 tarihli, 2020/1395 Esas, 2020/3157 Karar sayılı ilamı ile, "Taraflar arasında akdedilen... 16. Noterliği’nin 12.04.2010 tarih ve 8588 yevmiye no.lu Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi’nin 21. maddesinde “...iş bu sözleşmenin tanziminden sonra işbu sözleşmeye konu binaya, yukarıda verilecek her türlü kat ve edinimler arsa sahibine, kot yani aşağıda verilecek her türlü artışlar müteahhite ait olacaktır...” şeklindeki düzenleme ile kot yani aşağıda verilecek her türlü bağımsız bölüme ilişkin artışların yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmış olup, sözleşme hükmünden de açıkça anlaşılacağı üzere sözleşmenin düzenlenmesinden sonra yapılacak artışlardan bahsedilmektedir. Bunun için sözleşmesinin tanziminden sonra, emsal artışı gibi bir durum neticesinde proje değişikliği ile imar artışı olması durumunda ve artışın kotta yer alması halinde yükleniciye ait olacağı anlaşılmaktadır. Dava konusu bağımsız bölüm, sözleşme tarihinde yapılması mümkün olan ve sığınak olarak yapılması kararlaştırılan yer olup, imar değişikliği ya da artışı nedeniyle oluşan artış sonucu kazanılan bağımsız bölüm olmadığı anlaşılmaktadır. Bu halde tadilat proje ve ruhsatı ile bağımsız bölüm haline getirilen yerde tüm arsa sahipleri hak sahibi olacağından, mahkemece yapılması gereken iş; davacının sözleşmedeki paylaşım oranına göre tespit edilecek arsa payı ve hissesi üzerinden tapu kaydının kısmen iptâli ve tesciline karar verilmesinden ibarettir" gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu taşınmazın su basman kotunun altında, sonradan yasa gereği kazanılan daireye bağlı değer olduğu, ayrıca dava konusu... ili, ...ilçesi, ... Mah., 6030 ada, 29 parselde yer alan yapının bodrum kat 2 no.lu bağımsız bölümün bilirkişi raporunda arsa payının tapu kaydında 6/66 olarak belirlendiği ve bu doğrultuda yapılan hesaplamada 2 no.lu bağımsız bölümdeki davacı hissesinin ise, 6/10 olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; dava konusu... ili ...ilçesi ... Mah. 22-N-4A pafta 6030 ada 29 parselde kayıtlı Bodrum kat 2 numaralı bağımsız bölümün 6/10 arsa payı ve hissesi üzerinden tapu kaydının kısmen iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

5.Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği; mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğu, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine mahkemece alınan bilirkişi raporunun olaya uygun, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu, bozma ilamına uygun olarak bilirkişi tarafından davacının sözleşmedeki paylaşım oranına göre tespit edilen arsa payı ve hissesi üzerinden mahkemece tapu kaydının kısmen iptâli ve tesciline karar verildiği anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan harcın istek halinde iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1340, Karar No: 2024/2836, Tarih: 22.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1340 E.  ,  2024/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/523 E., 2024/79 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/453 E., 2021/1020 K.

Taraflar arasındaki tapu kaydında düzeltim davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin birinci fıkrasının (ç) bendinde çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı bu düzenleme içerisinde yer almıştır.

Somut olayda, çekişmesiz yargı işlerinden olan tapu kaydında isim düzeltilmesi istemi hakkında karar verildiğine göre, HMK′nın 366 ncı maddesi atfıyla 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Temyiz harcı yatırılmadığından, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8691, Karar No: 2010/6553, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8691 E.  ,  2010/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işveren nezdinde 2003 ve 2004 yıllarında ara vermeksizin tam yıl olarak çalıştığını, 2003 yılında eksik gösterilen 240 gün, 2004 yılında eksik gösterilen 130 gün prim ödemesinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bindin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava 01.04.1990 ile 01.07.1995 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmaların Kurum'a bildirilmediği, 01.07.1997 ile iş akdinin son erdiği 31.12.2006 tarihleri arasında kalan sürede ise 2002 yılında 140 gün, 2003 yılında 240 gün ve 2004 yılında 130 gün noksan bildirimde bulunulduğundan bahisle davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kurum'a kayıt ve tescil edilmeyen ve bildirilmeyen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, 01.04.1990 ile 01.07.1995 tarihleri arasında kalan döneme yönelik istemin ispatlanamadığından reddine, kuruma bildirilmeyen 2002 yılında 140 gün, 2003 yılında 240 gün ve 2004 yılında 130 gün çalışmanın tespitine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı Kurum vekillerince temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemenin 2203,2003 ve 2004 yıllarındaki çalışmaların noksan bildirildiğinin kabulü ile bu sürelerin tespitine ilişkin kararı doğrudur. Ancak yeterli araştırma ve soruşturma yapılmaksızın 01.04.1990 ile 01.07.1995 tarihleri arasında kalan döneme yönelik hizmet tespiti isteminin reddi hatalıdır.

Yerel mahkemenin 2203,2003 ve 2004 yıllarındaki çalışmaların noksan bildirildiğinin kabulü ile bu sürelerin tespitine ilişkin kararı doğrudur. Ancak yeterli araştırma ve soruşturma yapılmaksızın 01.04.1990 ile 01.07.1995 tarihleri arasında kalan döneme yönelik hizmet tespiti isteminin reddi hatalıdır.

Davacının 01.04.1990 ile 01.07.1995 tarihleri arasındaki hizmet iddiası ile ilgili olarak dinlenen ve aynı sokaktaki başka binalarda kapıcılık yaptığı kayıtlarda belli olan tanıklar çalışma olgusun doğrulamıştır. Bunlardan ...’ın 07.12.1993 tarihinden itibaren çalışmalarının bulunduğu sigorta kayıtlarından bellidir. Davacının çalıştığı işyerinin kömür kaloriferli bir bina olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davalı tarafça da uyuşmazlık konusu dönemde kapıcı:kaloriferci hizmetlerinin bir başkası tarafından yerine getirildiği ileri sürülmemiştir. Ne var ki binanın uyuşmazlık konusu dönemde iskânın alınarak oturumun başladığı diğer bir deyişle kapıcı:kaloriferci hizmetine ihtiyaç duyulacak bir durumda olup olmadığı da belli değildir. Çalışma olgusunu doğrulayan diğer tanıkların uyuşmazlık konusu dönemde beyan ettikleri gibi aynı sokakta market işlettikleri, aynı sokaktaki başka binalarda ve çalışmanın geçtiği ileri sürülen binada oturdukları diğer bir deyişle davacının çalışma olgusunu bilebilecek durumda olup olmadıkları kayıtlardan kontrol edilmemiştir.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğu göz önünde tutularak, öncelikle çalışmanın geçtiği ileri sürülen apartman iş yerinin 01.04.1990 ile 01.07.1995 tarihleri arasında iskânının alınarak oturmanın başlayıp başlamadığı araştırılmak, davacı ile birlikte çalışan ve varsa SSK prim bordrolarında kayıtlı kişiler veya benzer işi yapan işverenlerin kayıtlarına geçmiş kimseler, yapılan işin özelliğine göre anılan dönemde faal oldukları kayden tespit edilen, bakkal, market gazeteci ve benzeri işyerlerinin sahipleri ve kayıtlarda çalışmaları belli olana çalışanları tespit edilerek anılan kişilerin bilgilerine başvurulmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Hukuk Genel Kurulu’nun 16.6.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün ve 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2004/21-35-64 E.ve K. 15.10.2003 gün ve 2003/21-634-572 E. K. sayılı kararları da aynı yöndedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ile yazılı şekilde 01.04.1990 ile 01.07.1995 tarihleri arasında kalan döneme yönelik hizmet tespiti isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7060, Karar No: 2010/3548, Tarih: 29.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7060 E.  ,  2010/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/11/2005 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/03/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davalının eşi ile aynı okulda öğretmen olan davacı, davalının gönderdiği cep telefonu iletilerinin ve iş yerine gelerek kendisine saldırmasının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Dosyadaki ceza mahkemesi kararından, cep telefonu ile gönderilen iletilerin hakaret suçunu oluşturduğu sonucuna varılarak davalının cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayların gelişimi, tarafların konumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 5.000 YTL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.500,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan “…5.000.-…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek “…2.500,00…” sayı dizisinin yazılmasına; 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Alınması gereken 135,00 YTL karar harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir yazılmasına, davacı tarafından karşılanan peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; 3 nolu bendinde yer alan “…156,75.-…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…178,37…” sayı dizisinin yazılmasına; 4 nolu bendinde yer alan “…600.-…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…500,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1606, Karar No: 2008/8240, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/1606 E.  ,  2008/8240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve ... kavardarlı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...’nın arsa sahibi diğer davalılarla yaptığı düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yükleniciye düşecek bağımsız bölümü resmi olmayan sözleşme ile davalı yüklenici ...'dan satın aldığını,ancak tapu devrinin yüklenicinin arsa sahipleri ile olan sorunları nedeniyle verilemediğini öğrendiğini,arsa sahipleri vekili davalı ... ile yaptığı anlaşmaya göre arsa sahiplerinin yüklenicinin inşaatı geciktirmesi nedeniyle uğradıkları zarara mahsuben 30.000 YTL bedelin ödenmesi karşılığında tapunun verilmesinin kararlaştırıldığını,ancak davalı yükleniciye anlaşma bildirildiğinde yüklenicinin satıştan dönerek, satış bedeli 140.000 Amerikan Dolarını geri verdiğini bildirerek davalılardan yüklenicinin arsa sahipleri olan diğer davalılara verdiği zararlara mahsuben arsa sahipleri vekiline ödediği 30.000 YTL nin geri ödenmemesi nedeniyle tahsili için başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece dava konusu 30.000 YTL’nin dava açıldıktan sonra takibe itiraz etmeyen dava dışı arsa sahibi tarafından icra dosyasına ödenmesi nedeniyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ... ve ...’ın arsa sahipleri vekili olması nedeniyle husumetten reddine,asıl alacak üzerinden % 40 icra inkar tazminatının davalı yüklenici ... ile arsa sahibi ...’tan tahsiline ,arsa sahibinin ½ oranın da tapu maliki olması ve parayı dava dışı arasa sahibi ... ile birlikte almış olmaları nedeniyle icra inkar tazminatının ½ ile sorumlu tutulmasına karar verilmiş,hüküm davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

2008/1606-8240

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı arsa sahibi ... ’ın tüm,davalı ...’nın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.