muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2278, Karar No: 2019/2171, Tarih: 01.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/2278 E.  ,  2019/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacıların bağımsız bölüm maliki oldukları ... Apartmanı ile birlikte aynı parsel üzerinde 9 bağımsız bölümden müteşekkil Körfez Apartmanının da yer aldığını, her iki apartmanın A blok (Körfez), B blok (Rıfat Bey) olarak da adlandırıldığını, aynı parsel üzerinde bulunan fakat farklı zamanlarda inşa edilen A ve B blokta yer alan dairelere arsa payları tayin edilirken hiçbir objektif kriterin dikkate alınmadığını, arsa payları arasındaki aşırı farklılığın bağımsız bölümleri, sonradan edinen müvekkilleri açısından son derece haksız ve kabulünün mümkün olmadığını, bağımsız bölümlerin konum ve büyüklüklerine göre hesaplanan değerleri ile orantısızlık ve arsa payına esas diğer hususlar çerçevesinde diğer bağımsız bölümlerden daha az arsa payına sahip olması karşısında mevcut kat mülkiyetinin terkinine, tespit edilecek yeni arsa payı oranlarına uygun kat mülkiyeti listesinin yeniden düzenlenerek arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 17.11.2015 tarihli karar ile davanın kabulü ve kök ve ek rapor doğrultusunda arsa paylarının tespitine hükmedilmiş ve bir kısım taraf vekillerince kararın temyiz edilmesi ile dosya temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderilmiştir. Mahkemenin 2014/147 Esas - 2015/755 Karar sayılı ilamı Yargıtay 20. Hukuk Dairesi Başkanlığının 2017/876 Esas - 2017/3125 Karar sayılı ve 11/04/2017 günlü ilamı ile "634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz. Somut olayda; kat mülkiyetli anataşınmaz üzerinde bulunun iki bloktan 9 bağımsız bölümlü A blokun (Körfez Apt.) 13/01/1969 tarihinde yapıldığı, A blok maliklerinin bağımsız bölümlerini müteahhitlerden satın alırken anataşınmazın bir kısmında hakları olmadığına, arsa

paylarının bu bölümü kapsamadığına ve müteahhitlerce bu bölümde serbestçe tasarruf edilebileceğine dair muvafaktaname verildiği, aynı zamanda A blokta 2 bağımsız bölüm maliki olan müteahhitler tarafından bu muvafakatnameye ve mahkeme kararına dayanarak, anataşınmazın sözü edilen kısmına, 20 yıl sonra 13/06/1989 tarihinde imar mevzuatındaki değişiklikten faydalanılarak 16 bağımsız bölümden oluşan B blokun (... Apt.) yapıldığı anlaşılmıştır. Bu sırada A blok malikleri ve müteahhitlerce 01/03/1991 tarih 15594 sayılı noter belgesiyle, müteahhitlerin arsa payları hariç, diğer paylarda bir değişiklik yapmayan arsa payı sözleşmesi ile arsa payları yeniden düzenlenmiş olup; B bloktaki 16 bağımsız bölüme verilecek arsa payları, müteahhitlerin A bloktaki 2 adet bağımsız bölümün arsa payları 16/82 şer pay azaltılarak toplamda 32 payın yeni bağımsız bölümlere 2 şer hisse olarak dağıtılmasıyla oluşturulmuştur. Buna göre davacıların imar kanunundaki değişiklikten yararlanarak arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli sayılamayacakları, aksine; A blok (Körfez Apt.) maliklerinin bağımsız bölümlerini alırken arsa paylarının korunacağına yönelik iyiniyetlerinin korunması gerektiği ve davalıların bağımsız bölümlerini alırken arsa paylarını bildiklerinin kabulü gerekeceği, ayrıca; kat irtifakının 1991 yılında kurulduğu tarihten bu yana geçen süre içerisinde arsa paylarına herhangi bir itiraz da ileri sürülmediği düşünüldüğünde; arsa payının düzeltilmesi davasının reddi yerine, yazılı gerekçeyle kabulü doğru görülmemiştir. " gerekçeleri ile bozulmuştur.

Bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek oluşan sonuca göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 01/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16918, Karar No: 2020/19429, Tarih: 14.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/16918 E.  ,  2020/19429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda, sanığın cezaevi firarisi olarak arandığı düşüncesiyle, kardeşi olduğunu söylediği ... adlı şahsın ismini kullanma şeklinde gerçekleşen eyleminde, mağdur adına hiç bir belge düzenlenmediği gibi herhangi bir suç soruşturması veya kovuşturmasından bahsedilemeyeceğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40. maddesine uyduğu ve idari yaptırımı gerektirdiği, ancak anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nın 322. ve Kabahatler Kanunu'nun 24. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan Kabahatler Kanunu'nun

20/1. maddesi uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 14.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/206, Karar No: 2011/1544, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/206 E.  ,  2011/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Kapanan 13. Asliye Hukuk Mah.)

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı Hediye Karakuş vekili ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Bornova Belediye Başkanlığı'nın 16.09.2010 gün ve 1890 sayılı yazısında; dava konusu taşınmazın imar planına göre 1. derece doğal sit kapsamında kaldığı ve kadastro parseli olduğu belirtilmiş, ancak imar planının türü, ölçeği, imar planına alınma tarihi, taşınmazın etrafının meskun olup olmadığı ve belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı konusunda bir bilgiye yer verilmemiştir.

Bu sebeple; dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, ... imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2- Dairenin bir önceki geri çevirme kararının 3. bendinde sözü edilen ve geri çevirme sonrası dosyaya getirtilmediği anlaşılan dava konusu (135 ada 71 parsel sayılı) taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2003 yılındaki emlak vergisine esas m² değerinin Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak bilgi ve belgelerin dosyaya konulmasından,

Sonra istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesi ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13705, Karar No: 2013/222, Tarih: 15.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/13705 E.  ,  2013/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2009

NUMARASI : 2007/390-2009/470

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının A.. B.. yönünden husumetten reddine, diğer davalı Muratpaşa Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılardan Muratpaşa Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacılar vekilide temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla duruşma için belirlenen 15.01.2013 günü temyiz eden davacılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı Muratpaşa Belediye Başkanlığı vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı A.. B.. vekilinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu 4520 ada 105 parsel sayılı taşınmazın imar planındaki konumu davalı idarelerden sorulup, buna ilişkin belge ve krokiler getirtilerek,

2-Davaya konu taşınmaz üzerinden geçen yollar nedeniyle oluşan, 6. Cadde ve 8. Cadde, 3839. Sokak ve 3840. Sokağın anaarter niteliğindeki yollardan olup olmadığı, bakım, onarım ve sorumluğunun hangi Belediye'ye ait olduğu davalı idarelerden sorularak,

3-Dava konusu taşınmazdan geçen yollara hangi tarihte (gün, ay ve yıl olarak) el atıldığı hususunun davalı idarelerden sorularak,

4-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen Bahçelievler Mahallesi, 1527 Ada 17 parsel sayılı taşınmazın satışını gösterir tapu kayıt bilgileri ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek,

5-Değerlendirme tarihi olan 2006 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

6-Dava konusu taşınmazın diğer hissedarlarınca açılan davaya ilişkin Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/390 esas Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/380 esas ve Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/394 esas sayılı dava dosyalarının bunun mümkün olmaması halinde onaylı suretlerinin ilgili mahkemesinden getirtilip, dosya içerisine konularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13682, Karar No: 2024/1480, Tarih: 19.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13682 E.  ,  2024/1480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2204 E., 2023/2079 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/346 E., 2023/359 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı işveren vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, fer'i müdahil Kurum ve davalı işveren vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işveren tarafından işletilen Kemer/...'da bulunan Martı .... Otel isimli işyerinde 18.12.2018 tarihinde elektronik teknisyeni olarak işe başladığı, işten ayrıldığı 26.02.2021 tarihine kadar da aynı pozisyonda çalışmaya devam ettiği ve haklı sebeple işten ayrıldığı, davacının işveren bünyesinde 2020 yılı için 3.496,94 TL brüt maaşla çalıştığı, maaşların banka aracılığıyla ödendiği, davacının SGK hizmet dökümünü incelediklerinde davalı işyerinde çalışmaya devam ettiği halde çalışmalarının gerçek duruma göre SGK' ya bildirilmediğini öğrendikleri, davacının 01.03.2020 - 18.03.2020 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmaya devam ettiği halde çalışmasının SGK'ya 1 gün olarak bildirildiği, kalan 17 günlük çalışması Kuruma bildirilmeyerek kısa çalışma ödeneğinden faydalandırıldığı, 2020 yılı Nisan ve Mayıs aylarında çalışması olmadığı, 01.06.2020 - 10.06.2020 tarihleri arasında (10 günlük) davalı işveren bünyesinde çalışması bulunduğu halde bu çalışılan günlerin Kuruma bildirilmediği, ayrıca davacının bilgisi haricinde 2020 yılı Haziran ayının tamamının ücretsiz izin olarak Kuruma bildirildiği, yine 01.07.2020 - 20.07.2020 tarihleri arasında 20 gün davalı işveren bünyesinde çalışması bulunduğu halde bu çalışılan günlerin Kuruma bildirilmeyerek bu ayın tamamı kısa çalışma ödeneğinden faydalandırıldığı, 01.08.2020 - 30.11.2020 tarihleri arasında davacının davalı işveren bünyesinde kesintisiz çalışması bulunduğu halde bu çalışılan günler Kuruma eksik bildirilerek bu aylar için kısa çalışma ödeneğinden yararlandırıldığı, 2020 yılı Ağustos ayı için 9 gün, 2020 yılı Eylül ayı için 8 gün, 2020 yılı Ekim ayı için 9 gün, 2020 yılı Kasım ayı için 6 gün olarak hizmet bildirildiği ve diğer çalışılan günlerin Kuruma bildirilmediği, davacının sigortasız çalıştırıldığı ve kısa çalışma ödeneğinden faydalandırıldığı, yine davacının sigortasız çalıştırıldığı günlerin ücret alacakları, fazla mesai ücret alacakları ve yıllık izin ücret alacaklarının ödenmediği, davacının iş akdini Kemer ...... Noterliği'nin 26.02.2021 tarihli .... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile haklı olarak feshettiği, taraflarınca arabulucuya başvurulduğu ancak anlaşma sağlanamadığı iddiasıyla davacının davalı şirkette 01.03.2020 - 18.03.2020, 01.06.2020 - 10.06.2020, 01.07.2020 - 20.07.2020 ile 01.08.2020 - 30.11.2020 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti ile bu süre içinde yatırılmayan primlerin aylık 3.496,94 TL brüt ücret üzerinden davalı tarafından yatırılmasına ve bu hizmetlerin diğer hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 506 sayılı Kanun'un 108 inci maddesi uyarınca sigortalılık

II.CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 506 sayılı Kanun'un 108 inci maddesi uyarınca sigortalılık

başlangıç tarihinin tespiti yönünde salt işe giriş bildirgesinin verilmiş olması yeterli olmayıp ayrıca aynın Kanunun 2 ve 6 ncı maddeleri uyarınca hizmet akdine dayalı olarak eylemli bir şekilde çalışmanın da varlığı şartının gerektiği, yani usulüne uygun düzenlenip süresi içinde Kuruma verilen işe giriş bildirgesi kişinin işe girdiğini gösterir yazılı

delil niteliğinde olsa da yasal diğer belgelerin bulunmadığı durumlarda çalışmayı ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlarla bu durumun ispatlanması gerektiği, bu ispatın da ancak işyerinde tutulması gerekli ücret bordroları

ile prim tahsilat makbuzları ile yine işyerinde ya da komşu işyerlerinde aynı dönemde çalışmış kayıtlı işçilerin

tanıklığı ile ispatlanabileceği, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarının da bu yönde olduğunu, ayrıca 5510 sayılı Kanun'un 86/8 inci fıkrasında “Aylık prim ve hizmet belgesi işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları, Kurumca tespit

edilemeyen sigortalılar, çalıştıkları hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak beş yıl içerisinde iş mahkemesine

başvurarak alacakları ilamla ispatlayabilirlerse bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile

prim ödeme gün sayıları dikkate alınır.” denildiği, bu nedenle davacının bildirilmediğini iddia ettiği çalışına

günlerini ispatlaması gerektiği, ayrıca talebin 5 yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmadığı, bu sebeple davanın

öncelikle zamanaşımından reddi gerektiği, Kurum kayıtlarının incelenmesinden davacının dosyasında yapılan incelemede davalı şirket işyerinde belirtilen tarihlerden sadece (01.08.2020 - 30.11.2020) tarih aralığında çalışması

olduğunun tespit edildiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; pandemi dönemine denk gelen ve tesisin kapalı olduğu ve akabinde doluluk

söz konusu olmadığı tarihlerde davacı tarafın KÇÖ den yararlandığı, otelde çalışma yapılması halinde ücreti ödenerek sigorta bildiriminin çalışması kadar yapıldığı, 2020 yılı için Pandemi süreci ve turizme etkileri herkesçe bilenen durum olup bu durum yok sayılarak aksi yöndeki takdiri delilere göre hareket edilemeyeceği, davacının

yaptığı işin niteliği ve yoğunluğunun çalışma yapmasını gerektirmediği, Covid-19 pandemi sürecinin pek çok sektör gibi turizm sektörü de olumsuz etkilediği, yeni normale diye adlandırılan durum 01 Haziran 2020 da

başlayan kısıtlamaların adım adım kalkmasının da turizm sektörüne bir çare olmadığı, davacının banka kanalıyla

yapılan aylık ücret ödemelerini herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin kabul ettiği, davalı şirketin bordroları,

ve banka kayıtları ile savunmalarını kanıtladığı, bu halde tanık delilleri ile davacı iddialarının kanıtlanamayacağı,

başlayan kısıtlamaların adım adım kalkmasının da turizm sektörüne bir çare olmadığı, davacının banka kanalıyla

yapılan aylık ücret ödemelerini herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin kabul ettiği, davalı şirketin bordroları,

ve banka kayıtları ile savunmalarını kanıtladığı, bu halde tanık delilleri ile davacı iddialarının kanıtlanamayacağı,

davanın uzaması ve dava değerinin artırılması halinde ve her halükarda iş bu alacak kalemlerine zamanaşımı itirazlarının mevcut olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacının tanıkları, kamu tanıkları ve bordro tanıkları tutarlı bir şekilde davacının talep ettiği dönemlerde davalı iş yerinde çalıştığını beyan ettiğinden, davacının talep ettiği dönemler de çalıştığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının 1015275 işyeri sıra nolu davalı işyerinde; 01.03.2020 - 18.03.2020 tarihleri arasında 17 gün günlük 116,56 TL ücretle, 01.06.2020 - 10.06.2020 tarihleri arasında 10 gün günlük 116,56 TL ücretle, 01.07.2020 - 20.07.2020 tarihleri arasında 20 gün günlük 116,56 TL ücretle, 01.08.2020 - 30.11.2020 tarihleri arasında 88 gün günlük 116,56 TL ücretle hizmet akdine tabi ve sürekli olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı vekili istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri:

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece kabul edildiği üzere davacının davalı işyerinde çalıştığına dair soyut tanık beyanları dışında delil bulunmadığı, dosyadan aldırılan bilirkişi raporunun da denetime elverişli olmadığı ve hüküm kurmaya yeterli olmadığı, mahkemece resen araştırma ilkesi gereğince komşu işyeri çalışanlarına dair araştırma yapılmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yazılı delillerin varlığı karşısında tanık beyanlarına itibar edilerek kurulan hükmün bozulması gerektiği, pandemi dönemine denk gelen ve tesisin kapalı olduğu ve sonrasında doluluk söz konusu olmayan tarihlerde davacı tarafın kısa çalışma ödeneğinden yararlandırılmış olduğu, davacının davalı şirkette çalışma yapmış olması halinde ücreti ödenerek çalışması kadar sigorta bildirimi yapılmış olduğu, bu dönemler için dahi sigortalılığın tespitini talep etmesinin davacının huzurdaki davayı açmaktaki niyetini ortaya koymakta olduğu iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç