muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9209, Karar No: 2014/14031, Tarih: 23.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/9209 E.  ,  2014/14031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 23/05/2014

Numarası : 2013/98-2014/215

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla üniversite hastanelerinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, Bölge Çalışma Müdürlüğünün muvazaa tespiti yaptığını, davalının işçisi olduğundan TİS'den yararlanması, gerektiğini ileri sürerek yararlandırılmadığı TİS gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kurumun işçisi olmadığı için ilave tediye alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanını reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazza tespitine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet Ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1.inci maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermaye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları.

3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1.inci maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Yukarıda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak surteyile kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Yukarıda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak surteyile kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri, Özel Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişileri ve bunlara bağlı kuruluşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara bu kanunun uygulanacağı ön görülmektedir.

Somut olayda, davalının hizmet alım ihalesinin muvazaaya dayandığı yönündeki tespit nedeniyle taşeron işçisi olan davacının da ilave tediye alacağına hak kazandığı mahkemece kabul edilmiş ise de bu kabul hatalıdır. Şöyle ki; Bölge Çalışma Müdürülüğü (BÇM)"asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine, malzemeli temizliğe ek olarak; hasta ve hastaya ait materyellerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri, çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme vb. hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamının genişletildiği," hususunu tespit edip bu kısmın muvazaalı olduğunu kabul etmiştir. Ancak, davacı, işyerine, temizlik elemanı olarak alınmış ve temizlik elemanı olarak görev yapmış olup başka bir işte çalıştırılmamıştır. BÇM tarafından, temizlik işçisi yönünden yapılmış bir muvazaa tespiti yoktur. Hal böyle olunca davacının davasının reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile kabulü isabetsiz olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 23/06/2014 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5358, Karar No: 2011/8436, Tarih: 31.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5358 E.  ,  2011/8436 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat A. ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.2.2008 tarih ve 415-39 sayılı hükmün Dairenin 21.10.2010 tarih ve 13694-13533 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesi uyarınca 1.1.2010 tarihinden itibaren 8.690.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2010 tarihinden sonra verilen ve 8.690.00 YTL.den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği dairemizin 21.10.2010 günlü kararına ilişkin olduğuna göre ravacının tarafın 8.500 TL asıl alacağa yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 35.50 TL harcın istek halinde iadesine, 31.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/100, Karar No: 2024/4239, Tarih: 24.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/100 E.  ,  2024/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/7 E., 2022/15 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkemesi karar,ı davacı ... tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiş ise de, taşınmaz bölümlerine yönelik mezkur davasının reddine ilişkin verilen 20.05.2014 tarihli kararın Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 21.04.2015 tarihli ve 2014/17601 Esas, 2015/4336 Karar sayılı ilamıyla onandığı, onama kararına karşı davacı ... tarafından yapılan karar düzeltme isteminin Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 08.04.2016 tarihli ve 2015/17469 Esas, 2016/3931 Karar sayılı ilamıyla reddine karar verildiği, böylelikle İlk Derece Mahkemesinin 20.05.2014 tarihli ve 2013/4 Esas, 2014/9 Karar sayılı kararının ... yönünden kesinleştiği ve temyiz istemine konu son kararla davacı ... aleyhine yeni bir hukuki durum yaratılmadığı anlaşıldığından, davacı ...' nin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Davacı ... temyiz dilekçesinin REDDİNE,

İstek halinde peşin harcın temyiz eden davacıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın ilk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/6117, Karar No: 2013/32736, Tarih: 26.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/6117 E.  ,  2013/32736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan idarenin davaya katılma talepli dilekçe sunduğu ve ilk otumda davaya katılmasına karar verildiğine göre, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/12167, Karar No: 2021/7249, Tarih: 27.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/12167 E.  ,  2021/7249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.04.2021 tarih ve 2020/17710 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.06.2021 tarih ve KYB-2021/50677 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik ve suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarından şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02.04.2020 tarihli ve 2019/7522 soruşturma, 2020/5804 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16.09.2020 tarihli ve 2020/2539 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,somut olayda, müşteki... ile şüpheliler arasında ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/66 esas sayılı dosyası ile görülen davada, davacı...'ün okuma yazma bilmeyen biri olduğu, babasından kalma arsa üzerinde iki katlı ev yaptırmak istemesi üzerine kendisini davalı şirket yetkilisi olarak tanıtan şüpheli ... ile kat karşılığı yapım sözleşmesi düzenlediği, ev teslim tarihinin 25.08.2017 olarak belirtilmesine rağmen vaktinde teslim edilmediği, davalı firma ... Hafriyat İnşaat Taahhüt ve Bilişim Sistemleri Sanayi Ticaret Limited Şirketinin diğer davalı ...'ya mal kaçırmak amacıyla dava konusu taşınmazları devrettiği, satış işlemlerinin piyasa değerinin altında satılmasının ve taşınmazın şirket uhdesinde kalmaya devam etmesinin satışı muvaazalı hale getirdiğinden bahisle tapu iptali tescil davası açıldığının anlaşıldığı olayda, 16/02/2019 tarihinde şüpheli ... vekili Avukat ... ... tarafından sunulan ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/66 esas sayılı dosyasına dair cevap dilekçesinde yer alan şüpheliler ... Hafriyat İnşaat Taahhüt ve Bilişim Sistemleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi ile ... arasında düzenlenen 03.11

... vekili Avukat ... ... tarafından sunulan ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/66 esas sayılı dosyasına dair cevap dilekçesinde yer alan şüpheliler ... Hafriyat İnşaat Taahhüt ve Bilişim Sistemleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi ile ... arasında düzenlenen 03.11.2018 tarihli taşınmaz satış sözleşmesinin içerik ve düzenlenme tarihi olarak sahte olduğu, imza ve taraf yetkisi olmayan kişilerce düzenlendiği, şüpheliler arasında taşınmazın muvazaalı devri ile ilgili çek ve senet alışverişlerinin olduğu, bir adet çek ve iki adet senet suretinde belgelerin yer aldığı ve imza ve taraf yetkisi olmayan kişilerce düzenlendiği iddiasına ilişkin yapılan soruşturma sonucunda şikayet dilekçesine konu suçlamaların somut olayda unsurlarının oluşmadığı ve şüphelilerin üzerilerine atılı suçu işledikleri yönünde dosyada somut delil bulunmadığı değerlendirmesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; soruşturmanın seyri açısından şikâyet dilekçesinde adı geçen tüm şüphelilerin ifadelerinin alınması, şikâyetçi tarafından açılan tapu iptali ve tescil konulu ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/66 esas sayılı dava dosyasının ve sahteliği iddia olunan taşınmaz satım sözleşmesi, bir adet çek ve iki adet senet suretinin asıllarının getirtilmeleri suretiyle şüphelilerin yazı ve imza örnekleri aldırılarak sahteliği iddia olunan belgelerde bulunan yazı ve imzalar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, şüpheliler hakkındaki benzer soruşturma veya kovuşturma dosyalarının araştırılarak incelenmek üzere celp edilmesini takiben toplanacak deliller ve yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; şüphelilerden ... ile müşteki...’ün, müştekiye ait arsaya ev yapmak üzere anlaşmalarından sonra, şüpheli ...’in çeşitli bahanelerle arsanın kendisine devredilmesini istediği ve bu arsanın müşteki tarafından ...’in eşi şüpheli ...’in yetkilisi olduğu ... Hafr. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.’ne devredildiği, inşaatın bitmesini müteakip de taşınmazın müştekiye teslim edilmeyerek, şüpheli ...’ya satıldığı ve tapuda devrinin yapıldığı, bu olaya ilişkin ... hakkında dolandırıcılık suçundan TCK’nin 158/1-h maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, davanın derdest olduğunun belirlendiği; ihbarnameye konu olayda ise, müştekinin ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/66 Esas sayılı dosyası kapsamında, satış işleminin muvazaalı olduğundan bahisle tapu iptal tescil davası açtığı, bu dava sırasında ibraz edilen belgelerden, satıcı ... Hafr.İnş.Taah.San.Tic.Ltd.Şti. ile alıcı ... arasında düzenlenen ve özel belge niteliğinde olan taşınmaz satış sözleşmesi içeriğinin ve bu belgedeki imzaların sahte olduğu, yine alıcı ...’ya şüpheliler ... ve ... tarafından taşınmaz bedelinin şüpheli ...’e ödenmesi için verilen çek ve bonolardaki keşideci-borçlu-kefil imzalarının da sahte olduğu iddia edilmiş ise de;

Türk Ceza Kanunu'nun 207. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunda, gerçeğe aykırı belge düzenleme olarak tanımlanan içerik sahteciliğine değil, taklit suretiyle sahte belge düzenleme veya gerçek bir belgede ekleme veya çıkarma suretiyle sahtecilik, başka bir deyişle maddi sahtecilik eylemlerine yer verildiği, maddenin gerekçesinde de eylemin maddi sahteciliği kapsadığının belirtildiği, salt yalan beyanı içeren özel belgenin, sahtecilik suçunun maddi konusunu oluşturmadığı; bununla beraber, önceden verilen rıza üzerine bir başkası yerine imza atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden, suç kastından söz edilemeyeceği, verilen rızanın açık veya zımni olabileceği de göz önüne alındığında; soruşturma aşamasında şüphelilerin ifadelerine başvurulduğu ve suçlamanın kabul edilmediği, sahteliği iddia olunan sözleşme ve belgelerde müştekinin taraf sıfatı bulunmadığı gibi, adına atılan herhangi bir imza da olmadığı, sözleşme, çek ve bonolardaki adlarına atılan imzaların şüphelilerce inkar edilmediği, şüpheliler arasındaki satışın muvazaalı olduğu ya da sözleşmenin içerik itibarıyla gerçeği yansıtmadığı iddiasının hukuk mahkemelerinin görev alanına girdiği ve bu yolla çözüme kavuşturulmasının gerekeceği, şüpheli ...’in, önceden verilen rıza ya da vekaletname uyarınca eşinin yetkili olduğu şirket adına imza atmasının da mümkün olduğu anlaşılmakla; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2020 tarihli, 2019/7522 Soruşturma ve 2020/5804 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci ... 3. Sulh Ceza Hakimliği’nin 16.09.2020 tarih ve 2020/2539 Değişik İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, 27.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19801, Karar No: 2014/19510, Tarih: 24.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19801 E.  ,  2014/19510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 19.12.2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.