muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8209, Karar No: 2020/6136, Tarih: 18.12.2020

Davacı ... İdaresi, kadastro komisyonuna sunduğu itiraz dilekçelerinde nizalı taşınmazların Orman niteliğinde olduğunu davacı ... ise davalılar adına tespit gören yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu olduğunu ileri sürmüşlerdir.

Davacı gerçek kişiler tapu kayıtlarına tutunarak muhtelif parsellerin tespitlerine itiraz etmişlerdir.

Mahkemece birleşen dosyalar üzerinden yapılan yargılama sonucu,davacı gerçek kişilerin davalarının reddine, ...,... köyünde bulunan 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101, 102,103, 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 111, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126, 127, 128, ...,... 155, 156, 157, 158, 159, 160, 161, 162, 163, 164, 165, 166, 167, 168, 169, 170, 171, 172, 173, 174, 175 parsel nolu taşınmazların tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, Hazine ve Orman İdaresinin davasının kısmen kabulüne, 83 parsel nolu taşınmazda kadastro teknisyeni bilirkişi ... ’ın 06.10.2008 günlü raporuna ekli krokisinde sarı renkle boyalı ve (A) harfi ile göstermiş olduğu 1866,60 metrekarelik kısmın, 85 parsel nolu taşınmazda kadastro sarı renkle boyalı ve (C) harfi ile göstermiş olduğu 10916,60 metrekarelik kısmın, 87 parsel nolu taşınmazda sarı renkle boyalı ve (E) harfi ile göstermiş olduğu 9900 metrekarelik kısmın çalışma alanına ait en son parsel numarası verilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, 83 parsel nolu taşınmazın (A) harfi ile gösterilen kısım çıkartıldıktan sonra kalan 11.483,40 metrekare yüzölçümlü bölümünün tamamı iki pay kabul edilerek; 1 payının ... oğlu ..., 1 payının ... oğlu ... adlarına, 85 parsel nolu taşınmazın (C) harfi ile gösterilen kısım çıkartıldıktan sonra kalan 11.483,40 metrekare yüzölçümlü bölümünün eşit paylarla , ..., ..., ... ve ... adlarına; 87 parsel nolu taşınmazın (E) harfi ile gösterilen kısmı çıkartıldıktan sonra kalan 45950 metrekare yüzölçümü ile payları da gösterilmek suretiyle ... oğlu ... ve paydaşları adına, 86, 179, 180, 181, 182, 183, 184, 185, 186, 187, 188, 189, 190, 191, 192, 193, 194, 195, 196, 197, 198, 199, 200, 201, 202, 203, 204, 205, 206, 207, 208, 209, 210, 211, 212, 213, 214, 215, 216, 217, 218, 219, 220, 221, 222, 223, 224, 225, 226, 227, 228, 229, 230, 231, 232, 233, 234, 235, 236, 237, 238, 239, 240, 241, 242, 243, 244, 245, 246, 247, 248, 249, 250 parsellerin ise tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı-davalı ... ve davacı ... İdaresi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ... İdaresinin temyiz itirazları bakımından; 88 ila 175 parsellere yönelik temyiz itirazları bakımından; hükmü temyiz yetkisi kural olarak davanın taraflarına aittir.

1-Davacı ... İdaresinin temyiz itirazları bakımından; 88 ila 175 parsellere yönelik temyiz itirazları bakımından; hükmü temyiz yetkisi kural olarak davanın taraflarına aittir.

Orman İdaresince 88 ila 175 parsel sayılı taşınmazlar için yapılan kadastro tespitine karşı kadastro komisyonuna itirazda bulunularak taşınmazların orman olduğu iddia edilmiş ise de; kadastro komisyonunca 18.01.1983 tarih 1983/4 sayı ile, Orman İdaresinin itirazının reddine, taşınmazların tespit gibi Hazine adına tesciline dair verilen karara karşı komisyon kararının tebliğinden sonra Orman İdaresi (tarafından bu parsellere yönelik dava açılmadığı gibi, idarece gerçek kişilerin davasına müdahalede de bulunulmamıştır. Bu durumda bu parseller yönünden davada taraf sıfatı bulunmadığından Orman İdaresinin temyiz inceleme isteminin REDDİNE,

2-Davacı ... İdaresi ve Hazinenin 83, 85, 86, 87, 88, 179 ila 250 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece; her ne kadar çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman tahdidi dışında kaldığından bahisle hüküm kurulmuş ise de, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, orman kadastrosu 25.12.1973 tarihinde 1 yıl süre ile ilan edilmiş olup, henüz orman kadastrosu kesinleşmeden, taşınmazlar arazi kadastrosuna tabi tutulmuş olmakla dava aynı zamanda orman tahdidine itiraz niteliğindedir.

Kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunan yerlerde bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulaması ile belirlenir.

Orman kadastrosu kesinleşmediği yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658 ve 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre çözümlenmesi zorunludur. 3116 sayılı Kanun ile sadece hangi taşınmazların devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve devlet ormanlarının kadastrosunun yapılacağını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince aynı Kanun'un 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiçbir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiş; devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tâbi tutulmuş ve iadenin koşulları aynı Kanunda gösterilmiştir.

Mahkemece, eski tarihli ve kadastro tespitinden 15-20 yıl öncesine ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi,bir ziraat ve bir fen elemanı yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanun'un 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 tarih ve 31/13 Esas-Karar; 14.03.1989 tarih ve 35/13 Esas-Karar ve 13.06.1989 tarih ve 7/25 Esas-Karar sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre fen ve uzman orman bilirkişiler yardımıyla yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftasının ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmak suretiyle öncelikle taşınmaların orman sayılan yerlerden olup olmadığı belirlenmelidir. Taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşılması halinde tespite esas alınan tapu kayıtlarının 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısında hukuki kıymetinin olup olmadığı tartışılmalı çekişmeli taşınmazlar şayet orman sayılan yerlerden değil ise bu kez taşınmazların esas alınan tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmelidir. Bunun için de, taşınmazlar bulunduğu yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve aynı yönteme göre belirlenecek taraf tanıkları huzuru ile dava konusu taşınmazlar başında yapılacak keşifte 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20

. Bunun için de, taşınmazlar bulunduğu yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve aynı yönteme göre belirlenecek taraf tanıkları huzuru ile dava konusu taşınmazlar başında yapılacak keşifte 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca öncelikle tespite esas tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı ile zemine uygulanmalı, uygulamada tapu kaydının haritası; haritası yoksa tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri esas alınmalı; yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, 3402 sayılı Kanun'un 20/A maddesi uyarınca tapu kaydının oluşumuna esas harita, plan ve krokilerin yerlerine uygulanması mümkün bulunmakta ise, bu harita, plan ve krokideki sınırlara itibar olunacağı gözetilmeli, kayıtların yerine uygulanması mümkün değilse aynı Kanun'un 20/C maddesi uyarınca tapu kaydının sınırlarının değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte olduğu göz önüne alınarak tapu kaydında belirtilen miktar itibariyle geçerli olacağı değerlendirilmeli, buna göre tapu kaydının kapsamı kesin olarak belirlenmeli, taşınmazların tapu kaydı dışında kalan bölümleri var ise, bu bölümler yönünden zilyetlik yolu ile kazanma koşulları araştırılmalı; yapılacak keşifte, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanarak, bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmazlar başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl süreyle ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca, davalılar adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanun'un 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün 83, 85, 86, 87, 88, 179 ila 250 parsel sayılı taşınmazlar yönünden BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14142, Karar No: 2012/13845, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14142 E.  ,  2012/13845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine dair Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2012 gün ve 2010/486 Esas, 2012/153 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabul olunan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçuna temas ettiği, bu suçun Kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, dosya içeriğine uygun olarak kabul olunan Ocak 1999 suç tarihi ile iddianame tarihi olan 28.09.2010 arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığı halde, kamu davasının zamanaşımı sebebiyle düşmesine karar verilmesi gerekirken şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15353, Karar No: 2015/11052, Tarih: 02.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/15353 E.  ,  2015/11052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EĞİRDİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2015

NUMARASI : 2015/79-2015/207

Dava, çekişmeli taşınmazın bir bölümününün, kadastro tesbitinden sonra bölgede idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı iddiasıyla davacı Hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olmakla, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Geçici 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 2015/8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca temyiz inceleme görevinin Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunması nedeniyle görevli Dairenin belirlenmesi bakımından dosyanın, 6644 sayılı Kanunla değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60/2 maddesi uyarınca Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 02.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/984, Karar No: 2024/684, Tarih: 19.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/984 E.  ,  2024/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ : 22.01.2016

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hükme yönelik, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 06.11.2020 tarihli, 2020/1395 esas, 2020/3897 karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/2114 soruşturma sayılı dosyası kapsamında, davacının nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 08.02.2012-29.08.2012 tarihleri arasında 203 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 16.11.2012 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının 1.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, tazminata esas soruşturma dosyasında verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın davacıya tebliğ edilmediği, soruşturma dosyasının incelenmesinde davacı vekilinin ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın taraflara tebliğ talepli 07.04.2015 tarihli dilekçesinin bulunduğu, dilekçe tarihi itibariyle davacının kararı öğrenmiş sayılacağı ve karara karşı öğrenme üzerinden 15 günlük yasal itiraz süresinin eklenmesi üzerine kararın 22.04.2015 tarihinde kesinleşmiş sayılacağının ardından CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen 3 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra 22.01.2016 tarihinde dava açılması nedeniyle dava açma süresinin geçtiği gerekçesi ile davanın reddedilmesi üzerine davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği,

5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği,

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/2114 sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturma kapsamında, davacının nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 08.02.2012-29.08.2012 tarihleri arasında 203 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, 16.11.2012 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu kararın davacıya tebliğ edilmediği gibi ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda da davacıya tazminat açma hakkı olduğunun hatırlatılmadığı, Mahkemesince davacı vekilinin ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın taraflara tebliğ talepli 07.04.2015 tarihli dilekçe ile davacının kararı öğrenmiş sayılacağı kabul edilmiş ise de, dava açma süresinin, dosya kapsamında yapılan incelemede soruşturma dosyasında davacı vekilinin ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve kesinleşmesinin tarafına verilmesi talepli 08.01.2015 havale tarihli dilekçe itibariyle kararın öğrenilmiş sayılacağı ve karara karşı öğrenme üzerinden 15 günlük yasal itiraz süresinin eklenmesi üzerine kararın 23.01.2015 tarihinde kesinleşmiş sayılacağının ardından bir yıllık hak düşürücü sürede açıldığının kabul edilmesinin gerektiği, tazminat davasının 22.01.2016 tarihinde, 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde belirtilen sürede açıldığının anlaşılması karşısında, davacının tazminat talebinin esası hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, davanın, kararın kesinleşme tarihinden itibaren üç aylık süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, davacı vekilinin temyiz sebepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 06.11.2020 tarihli, 2020/1395 Esas, 2020/3897 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE;

19.02.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24329, Karar No: 2015/10299, Tarih: 14.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24329 E.  ,  2015/10299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuk 01.01.1997 doğumlu ...’ın inceleme tarihi itibarıyla ergin olduğunun ve lehine hükmolunan nafakaların bu tarih itibarıyla kendiliğinden sona ereceğinin tabii bulunmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.05.2015 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/12767, Karar No: 2022/1152, Tarih: 26.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/12767 E.  ,  2022/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Trabzon 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Trabzon 4. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının belirsiz süreli iş sözleşmesiyle ...'na ait işyerinde ... Gıda Hayvancılık Tur. İnş. Madencilik Temizlik Güvenlik Danışmanlık Hiz. San. Tic. A.Ş.’nin işçisi olarak özlük dosyasında belirtilen görevini yerine getirdiğini, davalıdan getirtilecek nöbet çizelgelerinde belirtilen biçimde ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını, asıl işverenin kendi çalışanlarına imzaladığı sözleşmelerle tanıdığı hakların kendisine de tanınması gerektiği, aksi halde uygulamanın eşit işe eşit ücret ilkesine, İLO sözleşmelerine aykırı olacağını, davacının ...'na sözde devredildiğini, dava dışı belediyece kurulan ... isimli şirketin taşeron işçisi durumuna getirildiğini, yapılan işlem incelendiğinde işyeri devri koşullarının oluşmadığını, davacının yeni işyerinde önceki ücretini alamadığını, önceki Toplu İş Sözleşmesine göre tanımlanan haklarından yoksun bırakılarak çalışmaya zorlandığını, yapılan işlemin devir niteliğinde olmadığını, yeni bir iş ilişkisi kurulduğunu ileri sürerek davacının davalı ...'nın işçisi olduğunun saptanmasıyla, Belediye işçilerinin yararlandırıldığı sözleşme ve Toplu İş Sözleşmeleri uyarınca tanınan haklardan yararlandırılmasını ve fark ücret alacakları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti: