muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2207, Karar No: 2024/4528, Tarih: 02.07.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14'üncü, 20'ncive 21'inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1'nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Kadastro sırasında; Batman ili, Merkez ilçesi, ... (...) köyü çalışma alanında bulunan 130 parsel sayılı 70.200 metrekare, 66 parsel sayılı 141.200 metrekare, 216 parsel sayılı 142.000 metrekare, 97 parsel sayılı 140.800 metrekare yüzölçümündeki taşınmazların ayrı ayrı tapu kayıtları ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/8 hissesi ... oğlu ..., 1/8 hissesi ... oğlu ... mirasçıları, 2/8 hissesi ... oğlu ... mirasçıları, 2/8 hissesinin ... oğlu ... mirasçıları, 2/8 hissesinin ... oğlu ... mirasçıları adlarına 22.07.1953 tarihinde tespit edilmiştir. Yapılan tespite karşı Hazine temsilcisi tarafından itiraz edilmesi üzerine Tapulama Komisyonunun 08.12.1965 tarihli kararları ile taşınmazların tespitine ilişkin evrakın Kadastro Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Batman Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 10.12.1968 tarihli kararlar ile itiraz eden memurun Hazineyi temsile yetkili olmadığı gerekçesiyle Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir. Temyiz üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından 26.1.1976 tarihli kararlar ile Tapulama Komisyonunun kanuna uygun şekilde teşekkül etmemiş olması sebebiyle dosyaların Tapulama Müdürlüklerine geri çevrilmesi gereği ile bahsi geçen kararların bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 21.09.1971 tarihli kararlar ile dosyaların Kadastro Müdürlüğüne iadesine karar verilmiştir. Kadastro Komisyonu iade kararına binaen 11.08.1995 tarihli kararları ile tespitin isabetli olduğundan bahisle Hazine itirazının reddine, taşınmazların tespit gibi tescillerine karar vermiş, bu kararlara karşı Hazine tarafından tebligattan itibaren süresi içerisinde Kadastro Mahkemesinde komisyon kararının Hazine menfaatine aykırı olduğu iddiasıyla davalar açılmıştır. Kadastro Mahkemesi tarafından yapılan yargılamalar sonucunda 3402 sayılı Yasa'nın 28/2 nci fıkrasına göre ihtaratlı tebligata rağmen dava sebep ve sonuçlarını bildirmeyen ve ilk celseye katılmayan Hazinenin davalarının 12.12.1995 tarihinde açılmamış sayılmasına, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş, karar 22.01.1996 günü kesinleşmiştir.

2. Mahkemece yukarıda yazılı gerekçeler ile davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli değildir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazlara ait olmadığını, taşınmazların mütegayipten intikal ettiğini, bu nitelikte yerlerin Hazine adına tescilinin gerektiğini ve zilyetlik yoluyla devşirilmesinin de mümkün bulunmadığını iddia ederek tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuştur. O halde uyuşmazlığın çözümü için tespite esas kayıtların taşınmazlara aidiyeti hususunun öncelikle çözümlenmesi gerekmektedir. Kural olarak öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre tarafların dayandığı kayıtların lehe olduğu kadar aleyhe de delil olabileceği kuşkusuzdur. Bu nedenle taşınmazın kadastro tespitine esas kayıtların mahallinde yöntemince uygulanması ve taşınmazlara aidiyetinin belirlenmesi, ayrıca hudutları itibariyle mütegayip eşhas isimleri okuyan kayıtların her iki taraf lehine de delil teşkil edeceğinin göz önünde bulundurulması, kayıtların ''tarikiam'', ''pınar'', ''kıraç'' gibi sınırları nedeniyle gayrisabit hudutlu oldukları ve ancak miktarları itibariyle geçerli bulundukları hususunun değerlendirilmesi, kayıt uygulaması yapılırken komşu parsellerin tespitine esas tapu kayıtları ve dayanak belgeleri ile hüküm dosyalarından istifade edilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Öte yandan, davacı Hazinenin emvali metruke iddiası yönünden ise yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları ile bağlı kalınmaması, özellikle çekişmeli taşınmazlara komşu parsellerin bir bölümünün emvali metrukeden intikalen Hazine adına tespit edildiği anlaşılmakla komşu parsellerin tespitine esas tapu kayıtları ve dayanak belgeleri ile hüküm dosyalarında çekişmeli taşınmazların yönünün ne okunduğu üzerinde durulması gerekmektedir. Ne var ki Mahkemece bu yönde bir araştırma yapılmamış, tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilerek iktisap sebepleri ve tedavül durumları eksiksiz belirlenmemiş, kayıt uygulaması sırasında komşu parsellerin tutanakları ve var ise tespite esas kayıtlardan istifade edilmemiş, Hazinenin mütegayyip iddiası yönünden mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile yetinilmiş, komşu parsellerin dayanağı kayıtların çekişmeli taşınmazın yönünü ne okuduğu üzerinde durulmamış; ayrıca tapu kayıt miktar fazlaları yönünden davalılar yararına zilyetlikle kazanım koşulları oluştuğu kabul edilmiş ise de tespit edilmesi halinde mütegayyipten intikal eden kayıt fazlalarının zilyetlikle kazanılamayacağı yönü üzerinde durulmamıştır.

3. Hal böyle olunca, mahkemece doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle çekişmeli taşınmaza revizyon gören kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavülleri (kök kayda kadar, iktisap sebepleri ve tedavülleri birbirini takip edecek şekilde), komşu taşınmazların tespitine esas tapu kayıtları ve dayanak belgeleri ile varsa haritaları tesislerinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte, hüküm dosyalarını da içerecek şekilde dosya arasına getirtilmeli, bundan sonra mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek en az üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

4. Keşif sırasında taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtları, tesisinden itibaren tüm tedavülleri, mevkii ve sınırları açıkça okunup kayıtta yazılı hudutlar yerel bilirkişilerce zeminde gösterilmeli, önceki keşiflerde yapılan kayıt uygulaması da irdelenerek yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmeli, yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalıdır. Kayıtlara kapsam tayin edilirken sabit kabul edilebilecek yönlerden başlanarak hudutları itibariyle gayrisabit sınırlı kayıtların miktarıyla geçerli olduğu gözetilmeli, yerel bilirkişi ve tanıkların hudut yerlerine ilişkin sözleri komşu parsellere ilişkin kayıtlar ile denetlenmelidir. Fen bilirkişisinden yapılan kayıt uygulamasını ve keşfi denetlemeye imkan tanıyan krokili rapor alınmalı, raporda çekişmeli taşınmazlara komşu parsellerin var ise dayanağı kayıtların taşınmazın yönünü ne okuduğu hususunun kroki üzerinde gösterilmesi istenmelidir. Bundan sonra yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazların kim tarafından ne şekilde kullanıldığı, bilinen ilk zilyetlerin kim olduğu, taşınmazların öncesinin kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanıkların mütegayip iddiası yönünden alınan beyanları komşu parsellerin dayanağı kayıtlar ile denetlenmeli, komşu parsellere revizyon gören kayıtların yahut taşınmazların hükmen tescil dosyasında toplanan delillerin çekişmeli taşınmazların yönünü ne okuduğu üzerinde durulmalıdır. Taşınmazların kayıtların kapsamı dışında kaldığının anlaşılması halinde öncesi itibariyle mütegayyip eşhastan kanun gereği Hazineye intikal eden taşınmazların süresi ne olursa olsun zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı yine bu nitelikte kayıt miktar fazlasının da zilyetlikle kazanılmayacağı dikkate alınmalıdır. Taşınmazların öncesinin bu nitelikte olmayıp zilyetlikle kazanılacak yerlerden olduğunun anlaşılması halinde, şayet kayıtlar taşınmaza uymuyorsa taşınmazların tamamı yönünden, kayıtlar miktarları itibariyle taşınmazları kapsıyor ise bu halde kayıt fazlası miktar yönünden eklemeli olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme koşullarının davalılar ve bayileri lehine gerçekleşip gerçekleşmediği yerel bilirkişi ve tanıklara sorularak saptanmalı, yolsuz şekilde yapılan tescilden sonra kayden taşınmazı devralan davalıların iyiniyetli sayılıp sayılamayacağı hususu da gözetilip iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönde bir tahkikat yapılmadan eksik inceleme ve araştırma sonucunda verilen karar isabetli olmadığından bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

21.09.2023 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca gelen temyiz eden davacı Hazine vekili için 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8286, Karar No: 2012/7945, Tarih: 25.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/8286 E.  ,  2012/7945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.06.2009 gün ve 343/359 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalıların miras bırakanına ait olan 3246 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu açıklayarak bu kısma ait tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazın çok eski yapı olduğunu, sonradan çıkan kanunun haklarını etkilememesi gerektiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: "Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve

3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6400, Karar No: 2020/9945, Tarih: 19.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/6400 E.  ,  2020/9945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yürütülen soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 17/10/2019 tarihli ve 2019/6589 soruşturma, 2019/615 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından evrakın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 01/11/2019 tarihli ve 2019/34795 soruşturma, 2019/3902 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğunun tespitine dair mercii Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 20/11/2019 tarihli ve 2019/3686 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29/04/2020 gün ve 94660652-105-81-4582-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/06/2020 gün ve 2020/49444 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 25/06/2018 tarihli ve 2018/3419 esas, 2018/4618 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin yaptığı görüşme sonucu gönderdiği paranın Türkiye İş Bankasına ait Basma ve Boya Sanayi/Denizli ATM'sinden çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler tarafından haksız menfaatin temin edildiği yerin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 20/11/2019 tarihli ve 2019/3686 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 19/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13798, Karar No: 2012/12917, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13798 E.  ,  2012/12917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ve davacı ...'ın yaralandığını ileri sürerek ... için toplam 14.820,58 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi, .... için 1.432,99 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi, Esra için 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne davacı ... için toplam 14.820,58 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi, ...için 1.432,99 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi, ... için 2.500,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline, cenaze giderinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacıların çocuğu Oğuz kaza tarihinde 11 yaşında olup desteğin gelir elde etmeye başladığı döneme kadar içinde bulunduğu ortamın, iktisadi ve sosyal durumun ve kişisel yeteneklerin kendisine verebileceği

gelişme olanaklarının göz önünde bulundurularak anne ve babasının desteğin bakımı için gelirinin belli bir oranını ayıracağı kabul edilmelidir.

Dava konusu olayda, davacı anne ev hanımı olup, geliri bulunmamaktadır .Bu bakımdan vefat eden çocukları için tek yetiştirme gideri tespit edilmelidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bu hususta bir usulsüzlük bulunmamaktadır Ne var ki, belediyede işçi olan davacı babanın gelirinin belli bir oran belirtilmeksizin yetiştirme gideri olarak ayrılan pay fazla olup, yaşam koşullarına uygun bulunmamıştır. Davacılar vekilinin bu husustaki itirazlarını karşılayacak denetime elverişli bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat kusur durumu, kazanın meydana geliş biçimi dikkate alındığında duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için adalete uygun düşmemektedir.

4-Davacılar cenaze gideri talebinde bulunmuştur. Mahkemece bu istemin feragat nedeni ile reddine karar verilmiş ise de, davacı vekilinin duruşmada alınan imzasız beyanında cenaze gideri isteminden vazgeçtiği ifade edilmiştir. Bu hali ile bu beyan feragat hükmünün sonuçlarını doğuracak bir beyan değildir. Bu nedenle, davacının isteğinin davadan feragat mı, yoksa davayı geri alma mı olduğu hususu davacıya açıklattırılmalıdır. Mahkemece bu konudaki beyan açıklığa kavuşturulmadan istemin feragat nedeni ile reddine karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.