muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11041, Karar No: 2015/18497, Tarih: 15.10.2015

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

12/01/2011 tarihli Kontrol Raporunda; Abdurrahmanağa Mahallesi muhtarının ifadesinin alındığı, muhtarın ifadesinde davacı ve eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşamaya devam ettiklerini, Abdurrahmanağa ....... Erzurum adresinde oturduklarını, davacının eşinin bir ara hapse girip çıktığını, resmiyette yabancı uyruklu birisi ile evli olmasına rağmen davacı ile birlikte yaşadıklarını bildirdiği, çevre soruşturmasından da davacı ve eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği belirtilmiştir.

Nüfus Müdürlüğünden bildirilen kayıtlara göre, davacının 22/03/2007 tarihindeki TÜİK adresinin Abudurrahmanağa Mah Fener..... olduğu, 28/01/2013 tarihindeki adresinin Abudurrahmanağa Mah Korukçu Sokak No 7 Yakutiye olduğu, davacının eşinin 18/03/2007 tarihindeki TÜİK adresinin Abudurrahmanağa Mah Korukçu Sokak..... olduğu, 02/08/2013 tarihindeki adresinin ise Abudurrahmanağa Mah ........olduğu, kolluk araştırmasına göre davacının boşandığı eşinin Abdurrahmanağa Mah .. ..Yakutiye adresindeki oğlunun yanında kaldığının ve kendi evinin ise Abdurrahmanağa Mah Ahmet .....e olduğunun tespit edildiği, Abdurrahmanağa Mah ..... adreslerindeki elektrik ve su aboneliklerinin Beyaz Yıldız adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Tüm bu kayıtlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının ve eski eşinin boşanmalarından sonra ve davacının eski eşinin bir başka kadınla evlenmesinden sonra yıllarca aynı mahallenin farklı sokaklarında ve hatta aynı sokakta farklı numaralı evlerde yaşamaları, hem davacının hem de eski eşinin yaşadığı belirtilen No 7 adresinin oğullarına ait olduğunun ifade edilmesine rağmen davacının eşinin bu adresten ayrılmasından sonra davacının bu adresi kayıtlı adresi olarak bildirmesi hayatın olağan akışına uygun değildir. Ayrıca, Abdurrahmanağa Mahallesi Muhtarı olduğu anlaşılan İ.. D..'in Kurumun Kontrol Memurlarına verdiği ifadesinde davacı ve boşandığı eşinin beraber yaşadıklarını belirtmesinden sonra duruşmadaki ifadesinde evde birlikte yaşayıp yaşamadıklarını bilmediğini belirtmiş ise de sonradan değiştirdiği beyanına itibar edilmesi mümkün değildir.

Somut olayda, Kontrol Raporunda belirtilen hususlar ile davacı ve boşandığı eşinin adres kayıtları ve yukarıda yer alan açıklamalar birlikte göz önüne alındığında; davacı ve eski eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davacı-karşı davalı tarafından açılan davanın reddine ve davalı-karşı davacı Kurum tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı-karşı davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2197, Karar No: 2019/829, Tarih: 11.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2197 E.  ,  2019/829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait iş yerinde geçen Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

K A R A R

Dava, davacının davalı iş yerinde bekçi ve temizlikçi olarak 22/03/2009-10/06/2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı ... adına tescilli ... sicil numaralı işyerinin 12/02/2007 tarihinde yasa kapsamına alındığı,davacının tespiti istenen dönemde Kuruma bildirilen çalışması bulunmadığı, davalı işyerince sadece 2009/3 üncü ayında işçilik bildiriminde bulunulduğu , davacının tespitini istediği dönemde kayıtlı bordro tanığı olmadığı,mahkemece dinlenen ve davalı ... hanına komşu kuyumcular çarşısında güvenlik görevlisi olarak çalışan davacı tanıkları ,davacının 2008 yılının sonlarında işe başlayarak 2010 yılı başına kadar sürekli ve kesintisiz çalıştığını beyan ettiği halde, iş hanında işyeri sahibi diğer tanıkların , davacının Vakıf İş Hanı adına hiç çalışmadığını, yakın civarda kağıt topladığını, iş hanının tuvaletinde herhangi bir görevli olmadığını, esnaf tarafından temizlendiğini beyan ettiği, 04/07/2014 tarihli kolluk araştırmasında handa 55 dükkan olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.Dava dilekçesi ekinde sunulan 03/06/2010 , 01/05/2010, 10/01/2010 tarihli makbuzlarda, davalı ... adına davacı tarafından handa işyeri bulunan esnaflardan temizlik bedeli tahsil edildiği ,yine Vakıf işhanının 2009 -2010 yılı işletme defteri ve gider pusulasının dosyaya sunulduğu,bu defter ve belgelerde ,04/10/2009 tarihinde davacıya iş hanı sakinlerinin tuvalet temizliği için açıklaması ile 500 TL ödeme yapıldığı, işçilik alacaklarına ilişkin dosyada davalı ... olarak dinlenen ve handa işyeri bulunan tanıklarca ,davacının vakıf iş hanının tuvaletini temizlediği,handa oturanlardan 10 kuruş,dışarıdan gelenlerden 50 kuruş aldığı,tuvaletin Vakıflar Bölge Müdürlüğü’ne ait olduğu,yönetiminin ise kiracıların kendi arasındaki seçimi ile belirlendiğini, vakıfların kendi elemanı emekli olunca bir süre davacının baktığını,bekçi olarak çalışmadığının beyan edildiği, temyiz dilekçesi ekinde sunulan 07/06/2010 tarihli durum tespit tutanağında ... sicil numaralı vakıf İşhanı işyerinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan denetimde ... başka çalışan olmadığı,işyerinde 22/03/2009 dan beri gece bekçisi olarak çalıştığını beyan ettiği,yönetici yardımcısı ... tarafından müfettişe ‘handa esnafım,22/03/2009 tarihinde işe başladı,gece bekçisi olarak işe başladıktan sonra sürekli çalışmıştır’ şeklinde beyanda bulunulduğunun tutanağa geçtiği,Yönetim Kurulu Başkanı ... ’ın işyeri kayıt tutanağında ‘iş hanında çalışmamıştır. Tuvalet temizliği ve genel temizlik işi yapmıştır,esnafların yardımıyla geçiniyordu’ dediği görülmektedir.

Somut olayda,davacının davalı işhanında çalıştığının durum tespit tutanağı ile saptandığı,temizlik karşılığı yapılan ödemelere ilişkin belgeler bulunduğu ve dinlenen tanıkların beyanından davacının iş hanında bekçi ve temizlikçi olarak hizmet akdi ile çalıştığı anlaşıldığından mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,11/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1324, Karar No: 2019/13059, Tarih: 05.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1324 E.  ,  2019/13059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.03.2018 gün ve 2015/421 Esas, 2018/181 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden esastan, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2 g. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup, buna göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili ifadeleri tanıklar ... ile ...’nın birbirleriyle çelişen anlatımları, mağdure ile sanık arasındaki husumet iddiası, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi karşısında, mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde düzeltilerek esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 16.07.2018 gün ve 2018/1582 Esas, 2018/1444 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre atılı suçtan tutuklu bulunan sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunda en seri vasıtayla mahalline bilgi verilmesi için ilgili yerlere yazı yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 05.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2697, Karar No: 2016/3089, Tarih: 14.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/2697 E.  ,  2016/3089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada; davacı, 2007-2009 tarihleri arasında iki yıl süre ile davalı işverene ait iş yerinde hizmet akdi ile çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, hüküm eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır. Bu bakımdan; davalı adına kurulan tezgah yerleri belediyeden sorularak belirlenmeli, söz konusu pazarlardaki komşu tezgah işverenleri ile bu kişilerin çalıştırdığı sigortalılar ayrı ayrı belediyeden veya kolluk tarafından araştırılarak tespit edilmeli, bu kişiler tanık sıfatıyla dinlenmeli, davacının, davalı yanındaki çalışmasının kısmi süreli olup olmadığı, kısmi ise süresi, tezgahın büyüklüğü, işin kapasitesi, tek kişi ile yapılmasının mümkün olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, tanık anlatımları arasında çelişki olduğu takdirde giderilmeli, böylelikle, kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının, hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4431, Karar No: 2015/17728, Tarih: 03.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4431 E.  ,  2015/17728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... .. Mahallesi 74 ada 23 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar ... ve ...'a mahkeme kararı ve davacı yan temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının dosyada bulunmadığı anlaşıldı. Mahkemece adı geçen davalılara mahkeme kararı ile davacı yan temyiz dilekçesinin tebliğ edilip edilmediği araştırılarak varsa buna ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması aksi halde ilgililere mahkeme kararının ve davacı yan temyiz dilekçesinin tebliği sağlanıp temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

2-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın,

3-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan zeytinin 2013 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10505, Karar No: 2010/1084, Tarih: 01.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10505 E.  ,  2010/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun 2.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.04.2008 tarih ve 2007/891-2008/457 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince su basması teminatı içerir konut paket sigorta poliçesiyle sigortalanan evde meydana gelen su basması sonucu oluşan hasarın ödendiğini ve zararın oluşumunda davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, 2.146,00 TL’nin davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın oluşumunda müvekkilinin kusurunun olmadığını savunarak, davanın reddi istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, hasar oluşumuna sebep olan su basmasının nedeninin sigortalı konutun bulunduğu site arazisi dahilinde kalan su borusundaki arıza olduğu ve şehir şebekesinden ayrılan bu bölümdeki arızadan davalının sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9462, Karar No: 2007/11150, Tarih: 21.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/9462 E.  ,  2007/11150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı bulunduğu kadastral parselin imar uygulamasına tabi tutulması üzerine kendisine 3459 ada 4 parselden 52/176 pay verildiğini, ancak binasının davalı adına kayıtlı 10 no’lu imar parselinde kaldığını, idari işlemin iptali için açtığı davanın kabul edilerek imar uygulamasının iptal edildiğini ileri sürüp davalı adına kayıtlı 3459 ada 10 parselin tapu kaydının iptali ile eski hale iadesine ve adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı H...birleşen davasında, kayden maliki olduğu 3459 ada 10 parsel sayılı taşınmaza komşu 4 parseldeki gecekondunun tecavüzlü olduğunu ileri sürüp elatmanın önlenmesi ve yıkım isteyerek, tapu iptal ve tescil davasının reddini savunmuştur.

Davalı Belediye Başkanlığı, bölgede yeniden imar uygulaması yapılacağını, bu hususun bekletici mesele yapılmasını, davaya sebebiyet vermediğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın oluşumuna esas imar uygulamasının idari yargıca iptal edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı H... A... ve davalı Gaziosmanpaşa Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu iptal-tescil, birleşen dava çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda, davanın kabulü ile, iptal edilen imar uygulamasına göre taşınmazın eski hale iadesine değinildiği halde, gerekçeli kararda, davanın kabulü ile, iptal edilen imar uygulamasına göre 3459 ada 10 parselde 52 m2'lik davalı adına olan hissenin iptaline ve taşınmazın eski hale iadesine, 3459 ada 4 nolu parselin 52/176 hissesinin davacı A...K...adına tapuya tesciline demek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlerden geri verilmesine, 21.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14292, Karar No: 2020/15891, Tarih: 21.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14292 E.  ,  2020/15891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK 'nın 116/2-4 maddesinde belirtilen cezanın alt sınırının 1 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden, TCK’nın 116/2. maddesi uygulanmak suretiyle 6 ay hapis cezası olarak temel ceza belirlendikten sonra TCK 119/1-c maddesi ile bir kat artırım yapılarak 12 ay hapis cezası üzerinden 31/3 ve 62/1 maddeleri uyarınca indirim yapılarak 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayin edilmiş ve mahkeme uygulamasına göre de atılı cezanın TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmemiş ise de; gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının suça sürüklenen çocuğun lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.