muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3072, Karar No: 2021/1164, Tarih: 05.10.2021

32. Gerek uygulama ve gerek öğretide açıkça kabul edildiği ve madde metninden de anlaşıldığı üzere bu hâllerden birine girmeyen sigorta olayı iş kazası sayılamaz. Sayılan bu hâllerin birlikte gerçekleşme koşulu bulunmayıp, herhangi birinin gerçekleşmiş olması gerekli ve yeterlidir.

33. Başka bir deyişle iş kazası hukuksal nitelikte bir olay olup, bu olayın yukarıda açıklanan yasa maddesinde sınırlandırılan ve belirtilen hâllerden herhangi birinin oluşmasıyla ortaya çıkması gerekir.

34. Yeri gelmişken, iş kazasının unsurları üzerinde de kısaca durulmalıdır. Bunlar şöyle sıralanabilir: kazaya uğrayan sigortalı sayılmalı; bu sigortalı bir kazaya uğramalı ve uğranılan kaza 506 sayılı Kanun'un yukarıda ayrıntısı açıklanan 11. maddesinin (A) fıkrasında sayılan hâl ve durumlardan birinde meydana gelmeli; sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan bir olay biçiminde gerçekleşmeli; bu olay ile sigortalının uğradığı zarar arasında uygun illiyet (nedensellik) bağı bulunmalıdır.

35. Hemen ifade etmek gerekir ki, yasanın iş kazasını sigortalıyı zarara uğratan olay biçiminde nitelendirmiş olması illiyet (nedensellik) bağını iş kazasının bir unsuru olarak ele almayı gerektirmiştir. Ne var ki, burada aranan “uygun illiyet (nedensellik) bağı” olup, bu da yasanın aradığı hâl ve durumlardan herhangi birinde gerçekleşme olgusu ile sonucun birbiriyle örtüşmesi olarak anlaşılmalı, yasada olmadığı hâlde, herhangi başkaca kısıtlayıcı bir koşulun varlığı aranmamalıdır.

36. Kısacası; anılan yasal düzenleme, sosyal güvenlik hukuku ilkeleri içinde değerlendirilmeli; maddede yer alan herhangi bir hâle uygunluk varsa zararlandırıcı sigorta olayının kaynağının işçi olup olmaması ya da ortaya çıkmasındaki diğer etkenlerin değerlendirilmesinde dar bir yoruma gidilmemelidir.

37. Ayrıca somut olayda iş kazasının gerçekleştiği tarihten sonra yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 sayılı Kanun) 13. maddesine göre iş kazası;

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) (Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak iş yeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde tanımlanarak 506 sayılı Kanunda belirtilen iş kazası kavramı genişletilmiştir.

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak iş yeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde tanımlanarak 506 sayılı Kanunda belirtilen iş kazası kavramı genişletilmiştir.

38. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu bakımından inceleme yapıldığında sosyal güvenlik hukuku anlamında iş kazası unsurları kazaya uğrayanın 5510 sayılı Kanun anlamında sigortalı sayılması, sigortalının kazaya uğraması, sigortalının kaza sonucu bedensel veya ruhsal bir zarara uğraması ve kaza ile sigortalının uğradığı bedensel zarar arasında uygun nedensellik bağının bulunmasıdır (Güzel, Ali/Okur, Ali Rıza/Caniklioğlu, Nurşen: Sosyal Güvenlik Hukuku, Yenilenmiş 18. Bası, İstanbul 2020, s. 362-377). 5510 sayılı Kanun'da iş kazası sayılan hâllerden (b) bendi dışında kazanın yapılan işle ilgisini aramamaktadır. İş kazası kavramının kanunda bu şekilde geniş düzenlenmesinin sebebi sosyal güvenlik hakkının koruyucu kapsamının mümkün olduğunca genişletilmesinin amaçlanmasıdır (Süzek, Sarper: İş Hukuku,İstanbul 2015, s. 449).

39. İşverenin çalışanlarla ilgili sağlık ve güvenliği sağlama yükümlülüğünün çerçevesi, 6331 sayılı Kanunun 4. maddesinde çizilmiştir. Bu çerçevede işverenin, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olduğu belirtildikten sonra, yapacağı ve uymakla yükümlü bulunacağı bir takım esaslara yer verilmiştir. Bunun gibi 5. maddede işverenin anılan yükümlülüklerle gerçekleştireceği korunma sırasında uyacağı ilkeler belirlenmiştir. 10. maddede ise iş yerinde sağlık ve güvenlik sağlanırken, işverenin yapacağı risk değerlendirmesi çalışmasında dikkate almakla yükümlü bulunduğu hususlar belirlenmiştir (Prof. Dr. Tankut Centel, İşverenin İşyerinde Sağlık ve Güvenliği Sağlama Yükümü, Çimento Endüstrisi İşverenleri Sendikası, cilt: 27 sayı: 3 Mayıs 2013).

40. 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu işverenlerin yükümlülüklerini belirlerken aynı zamanda 19. maddede de çalışanların yükümlülüklerinin çağdaş anlayışla daha ayrıntılı ve somut olarak ortaya koymuştur.

41. Öte yandan, iş kazası üçüncü kişinin ağır kusuru sonucu meydana gelmişse işverenin sorumluluğuna gitmek mümkün olmayacaktır. Hukuk Genel Kurulu’nun 20.03.2013 tarihli 2012/21-1121 E. 2013/386 K. sayılı kararında illiyet bağının mücbir sebep, zarar görenin veya üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilmesi hâlinde işverenin sorumluluğuna gidilmesinin mümkün olmadığına değinilmiştir.

42. Hemen belirtilmesi gerekir ki burada sözü edilen üçüncü kişi ile kastedilen işverenle hiçbir ilgisi olmayan kişilerdir.

42. Hemen belirtilmesi gerekir ki burada sözü edilen üçüncü kişi ile kastedilen işverenle hiçbir ilgisi olmayan kişilerdir.

43. Öte yandan olayın iş kazası olarak nitelendirilmesi işverenin kazadan her durumda sorumlu olacağı anlamına gelmemektedir. İş kazası sebebiyle sorumluluğun söz konusu olabilmesi için salt kaza olayının varlığı yeterli değildir. Kaza ile zarar arasında uygun bir bağlantının mevcudiyeti önemli bir yere sahiptir. Zira illiyet bağının olmadığı durumlarda sorumluluktan bahsetmek mümkün değildir (Yener Mehmet Zahid; İş Kazası ve Meslek Hastalıklarının Sulh Sözleşmesi ve İbra Sözleşmesi ile Çözülmesi, Adalet Dergisi, 2020/1, 64. Sayı, s.531-564 s.539).

44. Somut olayda; davalı şirkette fatura dağıtım ve tahsilat elemanı olarak motosiklet ile çalışan davacının, 12.09.2008 tarihinde motosiklet ile trafikte kendisine kırmızı ışık yanması üzerine durduğu, yeşil ışık yanınca harekete geçtiği bu sırada kırmızı ışıkta geçen plakası tespit edilemeyen beyaz renkli servis aracının çarpması sonucu bacağında kırıklar meydana geldiği ve bu suretle yaralandığı anlaşılmıştır. Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının 28.02.2014 tarihli ve 93246/İNC/12 sayılı raporunda olayın 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca iş kazası olduğu ancak olayın işverenin kastı, veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı hareketi sonucu meydana geldiğine ilişkin tespit yapılamadığı, ışık ihlali yapan ve plakası belirlenemeyen aracın olayın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

45. Bu durumda yukarıda yapılan açıklamalar ile somut olaya ilişkin maddi ve hukukî olgular bir arada değerlendirildiğinde; 506 sayılı Kanun’un 11. maddesi gereği olayın iş kazası olarak nitelendirilmesi gerektiği uyuşmazlık dışı ise de, iş kazasının meydana gelmesinde işverenin alabileceği bir tedbirin veya sorumluluğunu gerektirecek kusuru olduğundan söz etme imkanı bulunmadığı, işverenin sorumluluğu için kazanın işverenin işi görülürken gerçekleşmiş olmasının yeterli olmadığı, kazanın tamamen üçüncü kişinin ağır kusuru sonucu gerçekleştiği, iş yerine özgü tehlikeyle, meydana gelen sonuç arasında uygun illiyet bağının kesildiği sonucuna varılmıştır.

46. Hâl böyle olunca davanın reddi gerektiğine işaret eden Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır.

47. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında; hükme esas alınan bilirkişi kusur raporunda davacı ile davalı işverenin de kusurlu olduğu yönünde tespit yapıldığı, rapordaki kusur oranlarının hatalı olduğu düşünüldüğü takdirde yeni rapor alınması gerektiği yönünde bozma yapılmasının gerekli olduğu, illiyet bağının kesildiğinin yeni alınan rapor ile tespit edilmesi gerektiği, olayın iş kazası olması ve üçüncü kişinin kusuru ile illiyet bağının kesildiğinden bahsedilemeyeceği, direnme kararının yerinde olduğu görüşü ileri sürülmüş ise de, Kurul çoğunluğu tarafından bu görüş benimsenmemiştir.

48. O hâlde direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.10.2021 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Ülkemizin de onayladığı 155 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği ve Çalışma Ortamına İlişkin Sözleşmesinin 3. maddesinde “işyeri teriminin, işçilerin, işleri nedeniyle gitmeleri veya bulunmaları gereken ve işverenin doğrudan veya dolaylı kontrolü altında bulunan bütün yerleri kapsadığı” belirtilmiştir.

6331 sayılı İş Sağlığı ve İş Güvenliği Kanunu’nun 3/h maddesinde işyeri; “Mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile çalışanın birlikte örgütlendiği, işverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen işyerine bağlı yerler ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim yerleri ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçları da içeren organizasyonu” olarak tanımlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 66/f maddesinde de açıkça “Demiryolları, karayolları ve köprülerin yapılması, korunması ya da onarım ve tadili gibi, işçilerin yerleşim yerlerinden uzak bir mesafede bulunan işyerlerine hep birlikte getirilip götürülmeleri gereken her türlü işlerde bunların toplu ve düzenli bir şekilde götürülüp getirilmeleri esnasında geçen süreler, çalışma süresinden sayılmıştır.

6331 sayılı İş Sağlığı ve İş Güvenliği Kanunu’nun 3/g maddesine göre, “İşyerinde veya işin yürütümü nedeniyle meydana gelen, ölüme sebebiyet veren veya vücut bütünlüğünü ruhen ya da bedenen özre uğratan olay, iş kazasıdır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 13. maddesine göre ise iş kazası; a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, b) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle, c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d) Bu Kanunun 4'üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda, e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen engelli hâle getiren olaydır.

O hâlde bir olayın iş kazası olması için, öncelikle kazaya maruz kalanın (bedenen ve ruhen engelli hâle gelenin) sigortalı olması, olayın işyerinde meydana gelmesi gerekir.

O hâlde bir olayın iş kazası olması için, öncelikle kazaya maruz kalanın (bedenen ve ruhen engelli hâle gelenin) sigortalı olması, olayın işyerinde meydana gelmesi gerekir.

İşyeri kavramına, işverenin doğrudan veya dolaylı kontrollü altındaki yerler ile İş Kanunu uyarınca çalışma süresinden sayılan işçilerin yerleşim yerlerinden uzak bir mesafede bulunan işyerlerine hep birlikte getirilip götürülmeleri gereken her türlü işlerde bunların toplu ve düzenli bir şekilde götürülüp getirilmeleri esnasında geçen sürelerin geçtiği yerler, araçlar da işyerinde sayılacaktır. O hâlde işveren işçileri işyerine araçla evlerinden alıp götürüyor ve iş bitimi de evine bırakmakla yükümlü ise sigortalının bu geliş ve gidiş sırasındaki zamanı işyerinden olup işverenin gözetme borcu kapsamında kalmaktadır.

Nedensellik (illiyet) bağı, işverenin iş sözleşmesine dayalı olarak kanundan kaynaklanan icrai veya ihmali yükümlülüğünü yerine getirmemesinin sonucu olarak meydana gelen zararın, yükümlülüğün yerine getirilmemesinden kaynaklanmış olmasını ifade eder. Bu nedenle, iş kazası sonucu meydana gelen zarara, işverenin yükümlülüğünü yerine getirmemesinden başka nedenler sebep olmuşsa, nedensellik bağı bulunmayacaktır.

Önemli belirtilmelidir ki işverenin kusurlu davranışı ile eylem (kaza arasında) uygun illiyet bağı yoksa bu durum iş kazası olgusunu ortadan kaldırmaz. Bu işverenin sorumluluğunu etkiler. Kusur sorumluluğunda üç hâlde illiyet bağı kesilebilir. Bunlar, mücbir neden, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusurudur.

Belirtilen hususları özetlemek gerekirse; iş kazasının varlığı için ilgili kişinin sigortalı olması, kazaya uğraması, kaza karinesinin varlığı ve kaza ile zarar arasında illiyet bağının bulunması gerekmektedir. Bu kapsamda somut olayın iş kazası olup olmadığını incelemek açısından nedensellik bağının üzerinde durulması gereklidir. Geniş anlamıyla sorumluluk kavramı, bir kişinin başka bir kişiye verdiği zararları giderme yükümlülüğü olarak açıklanmıştır. Hukukî anlamda sorumluluk ise, taraflar arasındaki borç ilişkisinin zedelenmesi sonucu doğan zararların giderilmesi (tazmin edilmesi) yükümlülüğünü içerir. İşyerinde meydana gelen iş kazaları nedeniyle işverenin hukuki sorumluluğunun niteliği kusura dayanmaktadır. Türk Hukuk Sistemi uyarınca, özel bir düzenleme söz konusu olmadıkça asıl olan kusur sorumluluğudur. Bu durumda, işverenin kusurlu eylemi ile zarar arasında uygun bir illiyet bağı yoksa işverenin sorumluluğundan söz edilemeyecektir.

İlliyet bağı sorumluluğun temel öğesidir. Zararla eylem arasında illiyet bağının mevcut olması, zararın eylemin bir neticesi olarak ortaya çıkması, yani eylem olmadan zararın meydana gelmeyeceğinin kesin olarak bilinmesidir. Hiçbir hukuk düzeni mevcut olmayan illiyeti yaratamaz. Hukukî netice olarak zararın tazmin sorumluluğunun kabulü için, bir sebebe illi olarak bağlanan neticeler silsilesinin içinde hangi kesimin gerekli ve yeterli olacağını belirlemek yine hukuk düzeninin görevidir. İş hukuku ve sosyal güvenlik hukukunda iş kazası yönünden illiyet bağının belirlenmesi büyük önem taşır.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; olay işyeri kavramına dahil olan araç ile çalışmakta iken meydana geldiğinden, kazaya maruz kalanın (bedenen ve ruhen engelli hâle gelenin) sigortalı olması, olayın iş yerinde meydana gelmesi koşulları gerçekleştiği için meydana gelen olay iş kazası niteliğindedir.

Dosyada hükme esas alınan kusura ilişkin bilirkişi raporunda belirtildiği ve dosya kapsamından anlaşıldığı üzere davaya konu olay, Motosiklet sürücüsü ... Kavacık istikametinden TEM yolunu kullanarak Ataşehir istikametine doğru seyir hâlinde iken, olay mahalli olan TEM yolu Küçükbakkalköy çıkışındaki kavşağa geldiğinde kırmızı ışıkta durması ve daha sonra ışığın yeşile dönmesi ile Ataşehir istikametine doğru dönmeye çalıştığı sırada, yan taraftan gelen, plakası ve sürücüsü belirlenemeyen beyaz renkli Minibüsün kırmızı ışıkta geçmesiyle Motosiklet sürücüsü ...'e çarpması sonucu bu kişinin yaralanması biçiminde meydana gelmiştir.

Raporda yapılan kusur değerlendirmesine göre meydana gelen kazada kazaya karışanlar yönünden hem kazazede işçi hem de kimliği belirlenemeyen üçüncü kişi kusurludur.

Bu konuda raporda; meydana gelen olayda kim olduğu belirlenemeyen beyaz renkli Minibüs Sürücüsünün, trafik işaret levhaları, cihazları ve yer işaretlemeleri ile belirtilen veya gösterilen hususlara, trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan diğer kural, yasak, zorunluluk veya yükümlülüklere uyması ve de trafiğin güvenliğini riske koymadan, trafik ışıklarına göre seyrine devam etmesi gerekirken kırmızı ışık ihlali yaparak hem kendi can emniyetini, hem de 34 FE 3817 plakalı Motosiklet sürücüsü ...'in can emniyetini riske attığı için, olayımızda birinci derecede (%75 oranında) kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Raporda kazazede işçi ... yönünden ise; olay sırasında Karayolları Trafik Kanunu Madde 52, 4857 sayılı İş Kanunu geçici Madde 2 uyarınca İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü Madde 2'ye aykırı hareket ettiği, bu nitelikli birinin, her ne kadar trafik ışıkları kendisine yeşil yanıyorsa da veya geçiş üstünlüğü söz konusu ise de, gelişigüzel biçimde geçmeye çalışmaması, yan taraftaki araçların kural ihlali yapabileceği ihtimalini göz önünde bulundurması, yan taraftaki trafiğin durduğuna emin olduktan sonra geçişini yapması, hızını, görüş durumunun gerektirdiği şartlara uydurması, diğer yönlerdeki trafiği kontrol altında tutması gerektiği, eğer, bu kişi hızını, görüş ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydursaydı, yan taraftaki trafiğin durduğuna emin olduktan sonra geçişini yapsaydı, olaya maruz kalmayacağı, bu nedenlerle kazazede işçinin de olayda üçüncü derecede (% 10 oranında) kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Raporda belirlenen bu oluş şekline göre kazaya karışan üçüncü kişi kırmızı ışık ihlali yapmış ve geçiş üstünlüğü kazazede işçide olsa da gelişigüzel biçimde geçmeye çalışmaması, yan taraftaki araçların kural ihlali yapabileceği ihtimalini göz önünde bulundurması, yan taraftaki trafiğin durduğuna emin olduktan sonra geçişini yapması, hızını, görüş durumunun gerektirdiği şartlara uydurması, diğer yönlerdeki trafiği kontrol altında tutması gerektiği hâlde buna dikkat etmediği için kusurun paylaştırılması gerekli olup tüm kusurun üçüncü kişide olduğu, sigortalının bir kusuru bulunmadığı söylenemeyecektir.

Özel daire bozma kararında kusur yönünden yeni bir rapor alınmasına da değinilmeksizin raporda belirtilenlerin aksine üçüncü kişinin tam kusurlu olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiş ise de bu kabul şekli dosya kapsamına va alınan rapora da uygun değildir.

Bu olay iş kazası olmasaydı minibüs sürücüsüne verilen % 75 kusurdan arta kalan kusurun tamamı olan % 25 kusur kazazede işçiye verilecek idiyse de işçiye isabet eden bu kusurun işlenmesinde işverenin işgüvenliği kurallarından doğan yükümlülüklerini yerine getirmemesinin de etkisi var ise bu kusurun tamamı veya bir kısmı işverenin kusuru haline gelecektir.

Bu konuda bilirkişi raporunda; “Davalı işveren müessesenin (TNT International Express Taş. Tic. Ltd. Şti.) işyerinde veya yaptırdığı işlerinde, 4857 sayılı İş Kanunu Madde 77, 4857 sayılı İş Kanunu geçici Madde 2 uyarınca İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü Madde 2, 3, 4'de belirtilen hususlara riayet etmesi gerekirdi. Kural olarak, bu gibi işlerde çalışan işçilerin çalışması bir düzene, yazılı kurala bağlanmalı ve bu kurallar çalışanlara tebliğ edilerek anılan kurallar çerçevesinde çalışması sağlanmalı, ayrıca da araç kullanan çalışanların trafik kurallarına uygun seyrini sürdürmeleri, kontrol altında tutularak ve denetlenerek sağlanmalı idi. Uyulacak kurallar belirlenerek sürücüye tebliğ etmeli ve de bunlara uyularak araç kullanılması işyeri uygulaması hâline getirilmeli idi. Dosya kapsamında, böyle bir tebliğin yapılmadığı anlaşılmaktadır. Yine kural olarak; kazalı (her ne kadar uygun ehliyeti var ise de), belgeli iş güvenliği uzmanı tarafından iş sağlığı ve güvenliği hususlarında hem genel olarak, hem de yapılan işin özeline yönelik biçimde eğitilmeli, bilgilendirilmeli ve de buna ilişkin olarak eğitime katılım belgesi tanzim edilmeli idi. Bu aynı zamanda Karayolları Trafik Yönetmeliği Madde 98'in de gereğidir. Sürücünün trafik kurallarına uyarak seyrine devam etmesi için eğitilmesi ve bilgilendirilmesi, aynı zamanda iş sağlığı ve iş güvenliği eğitimi kapsamındadır. Dosya kapsamında görülen motosiklet sürücü değerlendirme testinde, eğitmen kişinin belgeli iş güvenliği uzmanı olup, olmadığı belli değildir. Ayrıca, dosya kapsamındaki oryantasyon eğitimleri arasında görülen işçi sağlığı ve iş güvenliği eğitiminin, hem eğitim konuları belli olmamakta, hem de eğitimi veren kişi veya kişilerin belgeli iş güvenliği uzmanı olup, olmadıkları da belli değildir. Dosya kapsamında kazalının, belgeli iş güvenliği uzmanı tarafından hem genel olarak, hem de yapılan işin özeline yönelik olarak iş sağlığı ve güvenliği hususları ve trafik kurallarına uyum hususlarında eğitildiğine ve de bilgilendirildiğine dair eğitime katılım belgesi görülememiştir. Eğer, kazalı, belgeli iş güvenliği uzmanı tarafından hem genel olarak, hem de yapılan işin özeline yönelik olarak iş sağlığı ve güvenliği hususları ve trafik kurallarına uyum hususlarında eğitilmiş ve bilgi sahibi edilmiş olsaydı ve de iş güvenliği hususları izlenerek veya yeterli biçimde gözetim ve denetimde bulunulsaydı, bu da işyeri uygulamasına dönüştürülseydi, kazalı, kendisine yeşil yandığını gördüğü anda gelişigüzel biçimde geçmeye çalışmaz, yan taraftaki araçların kural ihlali yapabileceği ihtimalini göz önünde bulundurur, yan taraftaki trafiğin durduğuna emin olduktan sonra geçişini yapar, hızını, görüş durumunun gerektirdiği şartlara uydurur, diğer yönlerdeki trafiği kontrol altında tutar ve olay olmazdı. Bu nedenlerle, olayımızda davalı işveren ikinci derecede kusurludur.” açıklamaları yapılmıştır. Raporda bu gerekçelerle işveren % 15 oranında kusurlu bulunmuştur.

Raporda da belirtildiği gibi olayın meydana gelmesinde etkisi bulunan ve işçinin kazaya neden olan kusurlu davranışlarında işverenin yerine getirmediği yükümlülükler de etkili olmuştur. Uyulmayan yükümlülükler ile iş kazası niteliğini taşıyan olay arasında illiyet bağı mevcut olup işveren bu kusuru nedeniyle sigortalının yaralanması ile doğan zarardan sorumludur.

İşverenin iş kazasından sorumlu olduğunu kabul eden direnme kararı dosya kapsamına uygun olup direnme uygun bulunarak dosyanın miktar incelemesi için özel daireye gönderilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan hükmün bozulması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.