muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4270, Karar No: 2014/13515, Tarih: 01.12.2014

Oluş ve kabule göre cinsel ilişkinin mağdurenin rızasına dayalı olarak gerçekleştiği kabul edildiği halde, 15 Şubat 2011 tarihindeki ikinci olayda mağdurenin 15 yaşını doldurduğu anlaşıldığından, bu eylemin ilk eyleme teselsül etmeyeceği ve TCK.nın 104/1. maddesinde yazılı reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK.nın 43/1. maddesi uygulanarak arttırım cihetine gidilmesi,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

2011 Ocak ayında mağdure ile sanığın buluşup, dağ mahallesindeki bekar evine giderek cinsel ilişkiye girdikleri ilk olayda mağdurenin 15 yaşını doldurmadığı anlaşıldığından, eylemin TCK.nın 109/1, 3-f, 5. maddesinde yazılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9009, Karar No: 2006/12814, Tarih: 28.09.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/9009 E.  ,  2006/12814 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Tıbbi Malz. Cih. san. Lt. Şti. vekili avukat ... ... ile 1-G.Ü. Rektörlüğü vekili avukat ... 2-G:Ü Tıp Fakültesi Bakanlığı 3-G.Ü Döner Sermaye İşletmesi Müdülüğü aralarındaki dava hakkında Ankara 18 Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.12.2005 tarih ve 1296-1039 sayılı hükmün Dairenin 11.6.2006 tarih ve 2501-5365 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 140 (yüzkırk) YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 28.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11442, Karar No: 2012/16318, Tarih: 25.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/11442 E.  ,  2012/16318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :237-254

Dava, davacının davalı işveren nezdinde 10.11.1980 – 20.05.2008 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı ve davalı Köy Muhtarlığı temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2 - 506 sayılı Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında; davacının, dava konusu olan 1980 ile 1990 yılları arasındaki dönemdeki çalışmasının gerçekliği ve süresinin belirlenebilmesi amacıyla; 1980 ile 1990 yılları arasındaki köy muhtarı ve azalarının tespit edilerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı ve böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ve davalı Köy Muhtarlığı temsilcisinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Köy Muhtarlığı’na iadesine, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16415, Karar No: 2023/3759, Tarih: 27.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16415 E.  ,  2023/3759 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/614 E., 2021/689 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2020/248 Esas, 2021/47 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına, müsadereye ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 24.05.2021 tarihli ve 2021/614 Esas, 2021/689 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması aleyhe istinaf başvurusu bulunmaması nedeniyle eleştirerek, 5237 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin uygulanmasına yönelik olarak hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinde uyuşturucu madde satışı yaptığına dair alınan ihbar üzerinde yapılan fiziki takipte, tanık Ali Özgür'ün sanığın ikamet ettiği binaya girdikten kısa bir müddet sonra çıktığının görüldüğü,

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinde uyuşturucu madde satışı yaptığına dair alınan ihbar üzerinde yapılan fiziki takipte, tanık Ali Özgür'ün sanığın ikamet ettiği binaya girdikten kısa bir müddet sonra çıktığının görüldüğü,

tanığın fiziki takibi sonucu yakalanması üzerine, iki paket halindeki sigara folyosuna sarılı her biri 1 gr olmak üzere toplam 2 gr bonzai uyuşturucu maddenin rızaen kolluk görevlilerine teslim edildiği, Cumhuriyet savcılığından alınan yazılı emir ile sanığın ikametinde ve üstünde yapılan aramada, bir adet kilitli şeffaf poşet içinde alüminyum folyo parçasına sarılı 1 gr kokain ile aynı poşet içinde iki ayrı kilitli şeffaf poşet halinde her biri 4 gr olmak üzere 8 gr bonzai, salondaki koltuğun altında bir paket halinde alimünyum folyoya sarılı vaziyette 2 gr bonzai uyuşturucu maddeler ile koltuğun üzerinde ve mutfak dolabı içinde maketleme materyallerinin el geçirildiği, sanık hakkında yapılan ihbar, fiziki takip tutanağı, uzmanlık raporlarına göre, sanığın üstünde ve evinde yapılan arama sonucu netleri 7.5 gr olan sentetik kannabinoidler grubunda yer alan bonzai ve 0.4 gr kokain ile tanıktan 0.8 gr olan uyuşturucu maddeler ile bunlara ait materyallerin ele geçirilmiş olması, sanığın kullanıcıya uyuşturucu maddeyi kendisinin verdiğine ilişkin ikrarı sonucu suçunu ortaya çıkmasına katkıda bulunduğu hususları dikkate alındığında, sanığın kullanıcı olduğu yönündeki savunmalarına itibar edilmediği ve etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti yaptığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği ve 5237 sayılı Kanun'un 54 ve 55 inci maddelerine göre müsadere ile hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması aleyhe istinaf başvurusu bulunmaması nedeniyle eleştirilip, 5237 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin uygulanmasına yönelik olarak hukuka aykırılıklar düzeltilerek, İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasıf ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasıf ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 24.05.2021 tarihli ve 2021/614 Esas, 2021/689 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12581, Karar No: 2017/1601, Tarih: 27.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12581 E.  ,  2017/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suç ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının mahkûmiyet hükmü yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3860, Karar No: 2010/4534, Tarih: 14.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/3860 E.  ,  2010/4534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 23.03.2010 günü belirlenen saatte temyiz eden Mülhak Nakübüleşraf Esseyyit El-hac ... Efendi (Nakiboğlu) vakfı vekili Av.... geldi. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava konusu Konya ili Karatay ilçesi 522 ada 10 parsel sayılı 740 m² yüzölçümündeki taşınmaz 25.4.1926 tarihinde Emval-i Gayr-i Menkule Tahdid ve geçici Tahrir Kanununun 15.maddesi hükmüne göre yapılan kadastro çalışmaları sonucu cinsi kabristan, nevi Nakiboğlu Vakfı ve maliki kabristan olarak malik hanesi açık olarak tespiti yapılmıştır. Daha sonra Konya Valiliğinin talebi ile 1580 sayılı Belediye Kanununun 160.maddesi gereği 13.2.1958 tarihinde Konya Belediyesi adına 3.5.1990 tarihinde de metruk mezarlık niteliği ile davalı ... Belediyesi adına tapuya tescil edilmiştir.

Davacı Nakiboğlu Vakfı adına mütevelli dava konusu taşınmazın 10 Şubat 1763 tarihli vakfiye ile 25 Nisan 1926 tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığını, vakfa ait caminin müştemilatı konumunda kültür varlığı olduğunu, bu nedenle davalı ... Belediyesi Tüzel Kişiliği adına oluşturulan tapu kaydının iptalini talep etmiştir. Mahkemece davacı tarafından açılan davanın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmüne göre 10 yıllık hak düşürücü süre geçtiği gerekçesi ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vakıf mütevellisi tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak aktif mezarlıkların köylerde köy tüzel kişiliği, belediye hudutları içerisinde ise ilgili belediye tüzel kişiliği adına tespitinin yapılması zorunludur. Ne var ki, dava konusu 522 ada 10 parsel sayılı taşınmaz 26.4.1926 tarihinde o günde yürürlükte bulunan Emval-i Gayr-i Menkule Tahdid ve geçici Tahrir Kanununun 15.maddesi hükmü uyarınca nevi Nakiboğlu Vakfı, cinsi kabristan olarak tespiti yapılmış, ancak maliki belirlenmemiştir. Taşınmazın maliki belirlenmediğine göre kural olarak malik hanesinin açık olduğunun kabulü gerekir. 1987 gününde yürürlüğe giren 3402 sayılı Kadastro Kanunu daha önceki kadastro yasalarını yürürlükten kaldırmıştır. Hal böyle olunca yanlar arasındaki uyuşmazlığın 3402 sayılı Kadastro Kanunu uygulaması yoluyla çözümleneceği tartışmasızdır. Dava konusu taşınmazın tespiti sırasında maliki belirlenmediğine göre sonradan belediyenin 1580 sayılı Yasa ile davacı Vakıflar mütevellisi ile davada taraf olmayan Vakıflar Genel Müdürlüğüne haber verilmeden idari yoldan oluşturulan tapu ile malik hanesinin doldurulmuş olması gerçek manada malik hanesinin belirlendiği (doldurulduğu) anlamına gelmez. Hal böyle olunca dava konusu taşınmazın tutanağı kesinleşmediğinden taraflar hakkında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinin uygulanma imkanı da bulunmamaktadır.

Az yukarıda açıklanan bu hukuksal olgular dikkate alındığında dava konusu taşınmazın malikhanesi açık bulunduğuna göre uyuşmazlığın genel mahkemede çözümlenmesi olanaksız, kadastro mahkemesinde çözümlenmesi zorunludur. Bu olgular dikkate alınarak dava dilekçesinin görev yönünden reddine, usulün 27.maddesi hükmü uyarınca dosyanın görevli kadastro mahkemesine gönderilmesi gerekirken yanılgıya düşülerek işin esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı vakıf yararına takdir ve tespit olunan 750,00 TL vekalet ücretinin davalı ... Belediyesi Tüzel Kişiliğinden alınarak davacı vakfa verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 14.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/828, Karar No: 2012/7673, Tarih: 01.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/828 E.  ,  2012/7673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık Üveys'in mağdur ...'ye karşı işlemiş olduğu yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar Selami, ..., Muttalip'in katılan ...'e karşı işlemiş oldukları yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak,

Katılan ...'in soruşturma aşamasında, Selami'nin elinde balta ile sırtına ve omzuna vurduğunu, Muttalip'le ...'inde sonradan gelerek birinde ... birinde sopa varken başına vurduklarını başından kan gelmeye başladığını söylediği, dikkate alınarak ... levyenin hangi sanığın elinde olduğu tespit edilmese bile katılanın samimi kabul edilen ilk beyanı ayrıca geçici raporunda başında 1 cmlik bir kesinin oluştuğu gözönüne alınarak kabule göre suçta kullanılan sopanın da silahtan sayılarak sanıklar hakkında TCK 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.