muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2002, Karar No: 2012/8291, Tarih: 22.11.2012

Somut olayda, kanıtlama yükümlülüğünün davacı taraf üzerinde olduğu, dosyada keşif yapılmasının zorunlu bulunduğu kuşkusuzdur. Dosya içeriğinden 05.08.2010 tarihinde mahallinde bir keşfin icra edildiği, davacının ikinci bir keşif yapılması konusundaki talebi kabul edilerek mahkemece ikinci keşfin yapılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki, davacı tarafa keşif giderini yatırması için kesin önel verilmiş ise de verilen kesin önel gerekli koşulları içermemektedir.

Şöyle ki, dosya içeriğinden mahkemece 25.10.2011 günlü duruşma oturumunda davacı ...'a 25.11.2011 günü saat 14,00’den itibaren yapılacak keşifte kalem kalem belirtilen toplam 471,00 TL keşif giderini yatırması için kesin süre verildiği, mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişileri için gerekli tebligat ücreti ve mahkemece takdir edilecek ücretin keşif giderleri içinde eksik gösterildiği, mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişilerinin keşif gün ve saatinde hazır edilmeleri için kolluk birimine müzekkere yazılması yolunda ara karar kurulduğu, davacının vekili olmamasına karşın kesin sürenin neticelerinin davacı vekilinin yüzüne karşı ihtar edildiğinin tutanağa geçirildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki; dinlenecek mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişilerine keşif gününün tebliğ edilmesi için gerekli tebligat ücreti ile tanıklara mahkemece takdir edilecek tanıklık ücretinin de keşif giderlerinin içinde gösterilmesi gerekir. Bu nedenle, keşif kararı verilmesi halinde keşif gün ve saati ile hazır bulunacakları yerin mahalli bilirkişilere, tespit bilirkişilerine ve teknik bilirkişilere davetiye ile bildirilmesi zorunlu olduğu gibi bu kişiler adına çıkarılacak davetiye giderlerinin yatırılması gereken sürenin de kuşkuya yer vermeyecek biçimde tam olarak belirlenmesi, keşif giderlerinin mahkeme veznesine depo edilmesinden sonra çıkartılacak tebligatların gidiş ve dönüşü için gerekli süreninde gözönünde bulundurularak keşfin gün ve saatinin belirlenmesi gerekir. Kolluğa mahalli bilirkişileri ve tespit bilirkişileri taşınmaz başında hazır etmeleri gibi bir zorunluluk yüklenemez. Bu durumda usulüne uygun kesin mehilden sözedilemez.

Hal böyle olunca mahkemece davacı tarafa keşif giderinin yatırılması için yeniden ve az yukarıda açıklandığı biçimde yöntemine uygun ve makul süre verilmesi, kesin sürenin yerine getirilmesi halinde taşınmaz başında keşif yapılması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de 25.10.2011 günlü duruşmada kesin sürenin gereklerinin yerine getirilmemesi halinde mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gerekirken gerekçeli kararda mevcut delil durumu değerlendirilmemesi dahi isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ...'a iadesine, 22.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13115, Karar No: 2012/14588, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13115 E.  ,  2012/14588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Hükmü temyiz eden davalı ... vekilinin ödemesi gereken harcın alındığına dair belge dosyasına konulmamıştır.

Temyiz eden taraftan harç alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Mahkeme kararını davalı ... Yuvam Konut İdaresi Döner Sermaye İşletmesi vekili temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Söz konusu dilekçenin temyiz defterine süresinde kaydedilmediğinin inceleme sonucu anlaşılması halinde durumun tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan, süresinde kayıt yapılmış ise buna ait belgenin dosyasına konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14190, Karar No: 2011/3140, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/14190 E.  ,  2011/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde,bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından ve ayrıca 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3606, Karar No: 2010/4333, Tarih: 15.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3606 E.  ,  2010/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıların miras bırakanı M. To. adına kayıtlı 2009 parselin bir bölümünün kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali, terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "...davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi gerektiği" gerekçeleri ile bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda  yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkin olup, mahkemece, bozma ilamında gösterildiği şekilde işlem yapılarak davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir. Bu nedenle, yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiş olması doğrudur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, bilindiği üzere bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerine mahkum edilemez.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297) Her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca,  somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün  kıyıda bulunduğu ve dava tarihinde davacı Hazine’nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden ve maktu harçtan sorumlu tutulması gerekirken, aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.Davacı Hazine’nin temyiz itirazları yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücretiyle harçtan ötürü yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.04.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/627, Karar No: 2010/1415, Tarih: 22.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/627 E.  ,  2010/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.12.2005 gün ve 2005/177 Esas, 2005/301 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenilen suçun 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, sonuçsuz kalması durumunda lehe yasanın belirlenmesi suretiyle hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3593, Karar No: 2017/9360, Tarih: 27.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3593 E.  ,  2017/9360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 63.593,79 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile CMK'nın 142. maddesinde yapılan değişiklik öncesindeki düzenlemeye göre hükmedilen tazminat miktarı dikkate alındığında, davacı lehine nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, temyiz eden tarafın sıfatı dikkate alınarak, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçları, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlamaktadır. Manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile, gerekse iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılmaktadır. Tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, davacı lehine el koyma nedeniyle 5.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7239, Karar No: 2021/5022, Tarih: 09.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7239 E.  ,  2021/5022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılan vekilinin temyiz talebinin sanık ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik olduğu bu nedenle anılan sanıkla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2010 ve 2011 takvim yılları sahte fatura düzenleme ile 2010 takvim yılı sahte fatura kullanma" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 20.12.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 09.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12371, Karar No: 2012/19121, Tarih: 18.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/12371 E.  ,  2012/19121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01/02/2010 gününden başlayarak aylık 400 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile 01/02/2010 tarihinden itibaren aylık kira parasının 400 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; dava konusu işyerinin, 01/02/2010 tarihinde başlayan aylık kira parasının 400 TL olarak tespiti istenilmiştir.Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kabulü ile, 01/02/2010 tarihinden geçerli aylık kira parasının 400 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.Taraflar arasında yapılan kira sözleşmesi, 01/02/2001 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Sözleşmede artış şartı öngörülmemiştir.

Davacı, davalıya keşide ettiği 09/12/2009 tarihli ihtarnamede; kira müddetinin bitimi olan 01/02/2010 tarihinden itibaren yeni kira döneminde aylık kira bedelinin en az 500 TL olarak ödenmesini talep etmiştir. Bu ihtarnameye dayalı olarak, ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/164 Esas sayılı dosyasında açılan davada, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı, davalıya keşide ettiği 09/12/2009 tarihli ihtarnamede; kira müddetinin bitimi olan 01/02/2010 tarihinden itibaren yeni kira döneminde aylık kira bedelinin en az 500 TL olarak ödenmesini talep etmiştir. Bu ihtarnameye dayalı olarak, ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/164 Esas sayılı dosyasında açılan davada, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı bu davada da; ... 1.Noterliğinin 09/12/2009 tarih ve 11582 yevmiye numaralı ihtarnamesine dayanmış ve 01/02/2010 tarihinden itibaren aylık kiranın 400 TL olarak tespitini talep etmiştir. 21/11/1966 tarih ve 1966/19-10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, kiralayan tarafından kiracı aleyhine açılan kira tespit davasında; belirlenecek yeni kira parasının, o davaya ait dilekçenin tebliğini izleyen kira dönemi için kiracıyı bağlayacağı vurgulanmıştır. Dava tarihi (03/08/2011) dikkate alındığında, 01/02/2010 tarihinde başlayan dönem için açılan iş bu dava süresinde değildir. Zira, davacı 09/12/2009 tarihli ihtarnameye dayanarak, 01/02/2010- 01/02/2011 tarihleri arasındaki dönem için en geç 01/02/2011 tarihine kadar davasını açmak zorundadır.Açıklanan nedenle, 01.02.2010 tarihinden geçerli tespit isteminin süresinde bulunmadığından reddi gerekir. Ne var ki, bu durumda mahkemece; dava hemen reddedilmeyip, davacı tarafın 01.02.2011 tarihinden geçerli kira parasının tespitini isteyip istemediğini de sorup, 01.02.2011 tarihinden geçerli kira parasının tespiti istendiği takdirde, bu doğrultuda bir inceleme ve araştırma yaparak oluşacak sonuç dairesinde hüküm kurmak olmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/621, Karar No: 2015/17482, Tarih: 10.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/621 E.  ,  2015/17482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sabaha doğru, meskun mahalde, kuru asfalt zeminli, düz, görüş alanı açık, iki yönlü, tek gidiş tek gelişli, 9 metre genişliğinde, yolun solunda ... Caddesi sağında 50 cm yükseltili demir yan bariyerlerle ... Karayolu birbirinden ayrıldığı, kaza noktasında yaya geçidin olmadığı, kaza noktasının 20 metre gerisinde yaya üst geçidi olduğu, solunda yaya kaldırımı, yol şerit çizgileri, yön levhaları, yol üzerinde 50 km hız tahdit levhaların olduğu yolda sanığın sevk idaresindeki araç ile seyri sırasında gidiş yönüne göre yolun solundan yaya kaldırımı üzerinden gelen araç trafiğini beklemeden kontrolsüz bir şekilde koşar adımlarla yaya geçidi olmayan yol kısmında yolun karşısına ... Karayolu istikametine geçmek üzere yola giriş yapan yaya ..."a hareket ettiği şerit üzerinde ilk önce aracın sol ön tampon kısmı ile çarptığı, çarpmayla yayanın havalanarak ikinci kez otonun ön cam sol kısmına çarpılıp sonrasında aracın ön kaput kısmına düştüğü, sürücünün araç frenine basmasıyla yaya araç üzerinden 6 metre ilerde yer zemin üzerine düşmesi neticesinde ölmesine sebebiyet verdiği olayda, mahalde görüşün açık olduğu, sanığın yola giren yayayı gördüğü, ancak, etkili bir fren ve direksiyon tedbirine başvurmakta geç kalarak, yayanın ölümüne sebep vermekten kazanın oluşumunda tali kusurlu olduğu anlaşılmakla eksik incelemeye ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/6023, Karar No: 2023/307, Tarih: 18.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6023 E.  ,  2023/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ortaklığın giderilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 09.12.2019 tarih ve 2019/2751 E. 2019/8433 K. sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyulup uyulmama konusunda karar verilmeden yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 1088 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim, mümkün değilse satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılardan ... cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

2.Davalı ..., ... ve ...; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.05.2013 tarihli ve 2008/1353 Esas, 2013/548 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 09.12.2019 tarih ve 2019/2751 E., 2019/8433 K. sayılı kararı ile eksik taraf teşkili gözardı edildiğinden, taraf teşkili sağlanması için kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılama sırasında dosyanın takipsiz bırakılması nedeniyle 30.07.2009 tarihinde dosyanın işlemden kaldırıldığı ve 3 aylık yasal süre içerisinde yenilenmesine müteakip yargılamaya devam edildiği, ancak son celse davacılar vekilinin mazeret bildirmediği, duruşmaya katılmadığı, duruşmaya katılan davalıların da davayı takip etmeyeceklerini beyan etmesi üzerine 6100 sayılı HMK'nın 320/4. maddesi gereğince bir kez yenilenmeden sonra dosyanın yeniden 2. kez takipsiz bırakılması halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği amir hükmü düzenlendiğinden davanın HMK'nın 150/5. ve 320/4. maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri