muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16383, Karar No: 2016/4432, Tarih: 04.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16383 E.  ,  2016/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ..... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 13/09/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .... Koşuyolu Yüksek İhtisas Hastanesinde döner sermayeye çeşitli gelirler adı altında tahsil edilmesi gereken meblağların davalı başhekim tarafından kendisinin kurucusu olduğu diğer davalı derneğe aktarıldığının tespit edildiğini ve kurumun zarara uğratıldığını belirterek, zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, iddiaların gerçeği yansıtmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, döner sermaye gelirlerinin derneğe aktarıldığının sabit olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu olaya ilişkin olarak davalı başhekim hakkında görevi kötüye kullanma suçundan....... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/545 esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, yargılama sonucunda beraat kararı verildiği anlaşılmakta ancak kararın kesinleşip kesinleşmediği belirlenememektedir.

Kural olarak, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. (TBK.74) maddesi gereği; ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız değildir. Ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacaktır. Davaya konu olayda; ceza yargılaması sonucunda verilecek kararın eldeki davayı etkileyecek nitelikte olması nedeni ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 165. maddesi gereğince, davalı hakkında açılmış olan .....Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/545 esas sayılı dosyası bekletici sorun yapılarak, varılacak sonuca göre yapılacak değerlendirme ile karar verilmesi gerekmekte iken bu durum gözardı edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1927, Karar No: 2016/6116, Tarih: 06.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/1927 E.  ,  2016/6116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocukların suça konu parayı, sadece bilet görevlisine tahsisli alan olan özel müze statüsündeki... müzesinin girişindeki küçük oda içerisinden çaldıkları anlaşılmakla; tebliğnamede yer alan 2 numaralı bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların işyeri güvenlik kameralarından tespiti üzerine kolluk görevlilerince çevrede araştırma yapılırken ...sokak üzerinde görülmeleri ve olayın sorulması üzerine suça sürüklenen çocuklardan ...’ ün hırsızlık olayını itiraf edip çalınan 350 TL paradan arta kalan 70 TL’ yi görevlilere teslim ettiği ve katılana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmî iade nedeniyle katılandan kısmî iade hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre haklarında TCK' nın 168/1-4. madde ve fıkrası hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-5237 sayılı TCK’nun 116/2. maddesinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun üst sınırı 1 yıl hapis cezası olduğu halde, temel cezanın 1 yıl 6 ay hapis olarak tayini suretiyle fazla cezaya hükmonulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2334, Karar No: 2019/3865, Tarih: 23.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2334 E.  ,  2019/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen hükümlerle ilgili olarak yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

Sanık ... (Köroğlu) hakkında;

- Beraat

Sanık ... hakkında;

- TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyet,

- Hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Müdafiinin 15 günlük yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanık ...’un cezaevinden gönderdiği 09.11.2018 tarihli dilekçesiyle hükmün onaylanmasını istediği, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, bu isteğin, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Katılan ... vekili tarafından 05.10.2018 ve 10.10.2018 tarihlerinde süre tutum dilekçeleri verilerek temyiz iradesi açıklanmış ise de, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen 03.10.2018 gün ve 2018/1513 esas, 2018/1433 sayılı gerekçeli kararın vekile 26.10.2018 tarihinde tebliğ edildiği, katılan vekili tarafından CMK’nin 295/1. maddesinde belirtilen yasal süresinden sonra 09.11.2018 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Kanunun 294 ve 298. maddeleri uyarınca heyetimizden Sayın ...’in nedene bağlı olmaksızın temyizin varlığına ilişkin karşı oyu ve oyçokluğuyla REDDİNE karar verilmiştir.

Katılan ...’nun temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı, sanık müdafii ve katılanlar vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen 03.10.2018 gün ve 2018/1513 esas, 2018/1433 karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddi" kararının, katılan ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen 03.10.2018 gün ve 2018/1513 esas, 2018/1433 E sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ...’nun haksız tahrik nedeni bulunmadığına, suç niteliğine, sanık ... yönünden suça iştirak şartlarının gerçekleştiğine ve sair hususlara yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz başvurusunun tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Silifke Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/09/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

5271 sayılı CMK'da olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1. md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295. md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301. md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK.nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK.nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. Şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını resen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin Yargıtay Dairesince reddolunacağı, ancak; Yargıtay Cumhuriyet savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı, bunun da vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10,11, 36, 90 md. ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adına TBMM tarafından yapıldığını, ancak; bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK da sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK.nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK.nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.

Muhalif Üye

...
Yargıtay — Esas No: 2021/6402, Karar No: 2021/7856, Tarih: 27.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/6402 E.  ,  2021/7856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararın hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) ve manevî (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 27.10.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/3358, Karar No: 2019/1136, Tarih: 25.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3358 E.  ,  2019/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen itirazın iptali davalarının yapılan yargılaması sonunda ilâmda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar davacısı vekili, davalı borçlu aleyhine fatura alacaklarına dayalı olarak İzmir 4. İcra Müdürlüğü’nün 2013/14443 ve İzmir 3. İcra Müdürlüğü’nün 2014/9998 sayılı dosyalarında başlatılan takiplere davalının itirazının haksız ve kötü niyetli olduğunu, elden yapıldığı belirtilen ödemelerin gerçek olmadığını, buna ilişkin bir belgenin bulunmadığı gibi varsa bile belgedeki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını, davacı şirket muhasebecisinin resmi belgede sahtecilik suçu işlediğini, içinde işbu dosyanın davalısının da bulunduğu başka kimselere bu belgeleri verdiğini iddia ederek itirazların iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalar davalısı vekili, davacının davalıdan hiçbir alacağının olmadığını, davacı şirket ve davacı şirketin temsilcileri ve ortaklarının aynı olduğu dava dışı şirketle davalının süregelen ticari ilişkisinin olduğunu, takibe konu fatura bedellerine ilişkin olarak davacı şirket yetkilisine kendi talebi üzerine elden belge ile ödeme yapıldığını, bu ödemelerin davacı şirket ile dava dışı mezkur şirket ve davalı şirket arasındaki cari hesaplara mahsuben yapıldığından her üç şirketin de defterlerinin incelenmesi gerektiğini savunarak davanın reddine ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında faturalarda belirtilen ticari ilişkinin gerçekleştiği, alım satımın yapıldığı hususunda uyuşmazlık olmadığı ve davalının sözkonusu faturalardaki takip konusu borcu ödediğini belirterek itiraz ettiğine göre dava ve birleşen davanın konusu olan her iki takip dosyası için takip konusu borcun ödendiğini ispat yükünün davalı borçluya ait olduğu, davalı tarafın ödeme iddiasının dayanağı olarak ileri sürdüğü belgeler hakkında davacı tahrifat iddiasında bulunduğu, davalının ödeme belgesi olarak dayandığı belgelerin usulüne uygun ödeme belgesi olarak kabulünün mümkün görülmediği, davalı taraf cevap dilekçelerinde tarafların ticari defter ve kayıtlarının incelenmesine delil olarak dayanmış ise de yargılama safahatında davacı vekilinin tarafların ticari defter ve kayıtlarına delil olarak dayanmadığını belirtmesi, davalı vekilinin kendilerinin de ticari defterlere delil olarak dayanmadığını belirtmesi sebebi ile tarafların başlangıçta bildirdiği bu delillerin incelenmesinin mümkün olmadığı, mevcut delillere göre davalının ödeme iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kabulüne, her iki dava yönünden itiraz haksız ve alacak likit olduğundan davacı alacaklının inkar tazminatının da kabulüne karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dosyalar davalısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dosyalar davalısı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4814, Karar No: 2014/8019, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4814 E.  ,  2014/8019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ....aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 11.07.2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK7dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,