muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2620, Karar No: 2024/861, Tarih: 05.02.2024

4. Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/219 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının f bendi, beşinci fıkrası ile 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi suçun unsurlarının oluşmadığına, nitelikli hal kapsamında cezanın artırılmasının yeterli delil olmadığından yasaya aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına ve etkin pişmanlık uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdurun evden kaçması sonrası Şarkikaraağaç ilçesine geldiği, sanığı telefonla arayarak kendisini otogardan almasını istediği, sanık tarafından otogardan alınarak ikamet ettiği eve götürdüğü ve bu şekilde sanığın mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Kolluk görevlilerince hazırlanan 28.09.2014 tarihli tutanaklar dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre, olay tarihinde 15 yaşından küçük mağdur ... ile sanık ...' in arasında olay öncesinde arkadaşlık ilişkisi olduğu, sanığın, mağduru otogardan alarak ikamet ettiği eve götürerek bir gece birlikte kaldıkları olayda sanığın savunmaları, mağdurun anlatımları, 28.09.2014 tarihli tutanak, Yargıtay bozma ilamı ve dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın mağdura yönelik kişiyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde isabetsizlik olmadığından, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına, nitelikli hal kapsamında cezanın artırılmasının yeterli delil olmadığından yasaya aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına ve etkin pişmanlık uygulanmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/219 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/219 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11924, Karar No: 2023/2917, Tarih: 09.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/11924 E.  ,  2023/2917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel isitismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2019 tarihli ve 2019/1990 Esas sayılı iddianamesiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2019/513 Esas, 2020/24 Karar sayılı karar ile suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin son fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 17.06.2020 tarihli ve 2020/440 Esas, 2020/471 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.02.2022 tarihli ve 2021/16435 Esas, 2022/1268 Karar sayılı kararı ile" Sair temyiz itirazlarının reddiyle, Mağdurun aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamına göre ilk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuğun değişik zamanlarda cinsel organını on bir yaşındaki mağdurun kalçasına sürtme eylemlerini cebirle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK’nın 103/4. maddesi ile artırılması karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi" gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/213 Esas, 2022/366 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

5. Bozma üzerine Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/213 Esas, 2022/366 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerini tehdit ve cebirle işlediği halde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmamasına, mağdurun aşamalardaki beyanlarının tutarlı olduğuna, detaylı şekilde anlattığına, mağdurun beyanları kül olarak değerlendirildiğinde bir kısmına itibar edilip bir kısmına itibar edilmeyerek eksik ceza tayinine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Alt sınırdan ceza verilmesine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına, eylemin nitelikli cinsel istismar suçunu oluşturduğuna halde eksik ceza tayin edilmesine, vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk müdafiinin Temyiz İstemi

Suçun işlendiği iddia edilen yer için keşif talebinde bulunulduğuna, mağdur ile babasının beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdurun darp edildiğini belirtmesine rağmen herhangi bir delilin bulunmadığına, mağdurun babası ile suça sürüklenen çocuk arasında ücret konusunda ihtilaf olduğuna, mağdurun bir kısım beyanlarına itibar edilip bir kısım beyanlarına itibar edilmediğine, teşditli ceza verilmesinin ise hakkaniyet dışı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun Akhisar Sanayi Sitesinde faaliyet gösteren \*\*\*\*\* \*\*\* \*\*\*\*\*\*\* isimli iş yerinin sahibinin oğlu olduğu, suça sürüklenen çocuğun ise bu iş yerinde işçi olarak çalıştığı, mağdurun babasına ait iş yerinde okulların açık olmadığı zamanlarda çalıştığı, 2019 yılı Ağustos ayı içerisinde katılanın iş yerinden ayrılması üzerine mağdur ve suça sürüklenen çocuğun yalnız kaldıkları, suça sürüklenen çocuğun mağdura "Yukarıdan çamurluk indir ben geliyorum" diyerek mağduru iş yerinin asma katına gönderdiği, sonrasında suça sürüklenen çocuğun da yanına çıktığı ve mağdurun arkasına geçtiği, yerde bulunan beyaz renkli tahtanın üzerine doğru mağduru ittirmek suretiyle yere yatırdığı, mağdurun alt tarafında bulunan pantolonunu ve iç çamaşırını çıkardığı, mağdurun bu sırada yerden kalkmaya çalıştığı ancak suça sürüklenen çocuğun eliyle kendisini tutması nedeniyle yerden kalkamadığı, suça sürüklenen çocuğun alt tarafında bulunan çamaşırlarını çıkardığı ve cinsel organını mağdurun anal bölgesine sokmaya çalıştığı, yine 2019 yılı Eylül ayı içerisinde tam ve kesin olarak tespit edilemeyen bir tarihte mağdur ve katılanın iş yerine gittikleri, suça sürüklenen çocuğun da iş yerinde olduğu, daha sonra katılanın ikametine gittiği, mağdurun alt tarafında bulunan kıyafetleri ve iç çamaşırı çıkardığı, daha sonra mağduru yere yatırdığı ve ellerini belinin üzerine kıvırarak tuttuğu, aynı zamanda suça sürüklenen çocuğun kendi üzerinde bulunan kıyafetleri ve iç çamaşırını da çıkardığı, suça sürüklenen çocuğun önce mastürbasyon yaptığı ve daha sonra cinsel organını mağdurun anal bölgesine sürttüğü ancak sokmadığı, bu sırada katılanın işyerine geldiği ve suça sürüklenen çocuk ve mağduru bu hal üzereyken görmesi üzerine kıyafetlerini giymelerini söylediği ve olayın bu şekilde son bulduğu iddia ve kabul edilen olayda; olayın ortaya çıkış şekli, mağdur hakkında Akhisar ... Kirazoğlu Devlet Hastanesi'nce düzenlenmiş 28.10.2019 tarih ve 46897 sayılı adli rapora göre, yapılan anal bakıda anüsün normal bulunduğu, perianal alanda ekimoz fissür ve benzeri lezyonlara rastlanmadığı, fiili livata olduğuna dair bulguya rastlanmadığının belirtildiği şeklindeki rapor içeriği, Akhisar ... Kirazoğlu Devlet Hastanesi'nin 28.10.2019 tarih ve 46898 sayılı adli raporuna göre, mağdurda darp cebir izine rastlanılmadığının tespit edildiğine yönelik rapor, Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 18.11

.10.2019 tarih ve 46897 sayılı adli rapora göre, yapılan anal bakıda anüsün normal bulunduğu, perianal alanda ekimoz fissür ve benzeri lezyonlara rastlanmadığı, fiili livata olduğuna dair bulguya rastlanmadığının belirtildiği şeklindeki rapor içeriği, Akhisar ... Kirazoğlu Devlet Hastanesi'nin 28.10.2019 tarih ve 46898 sayılı adli raporuna göre, mağdurda darp cebir izine rastlanılmadığının tespit edildiğine yönelik rapor, Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 18.11.2019 tarih ve 2019/2375 sayılı raporuna göre, mağdurun yapılan fizik muayenesinde vücudunda olayla ilgili olduğunu belirttiği herhangi bir travmatik lezyon gözlenmediği, hastanın diz – dirsek pozisyonunda yapılan anal muayenesinde anal bölgede eski -yeni herhangi bir travmatik lezyona rastlanmadığı, anal sfinkter tonusunun ve anal pililerin normal olduğu, anal yoldan organ veya sair cisim sokma eyleminin tıbbi delillerine rastlanmadığı, olayın üzerinden geçen süre göz önüne alındığında, olay anında herhangi bir bulgu oluşmuş ise bile muayene tarihimize kadar iz bırakmadan iyileşmiş olabileceği şeklinde rapor içeriği, mağdurun aşamalardaki beyanlarına itibar edilmesine engel olmayan istikrarlı beyanları, taraflar arasında herhangi bir husumet iddiasının bulunmaması, katılan ...'ın olayın geç intikaline ilişkin makul görülebilecek sebepleri ile beyanlarının mağdurun beyanları ile tutarlı olması, mağdurun suça sürüklenen çocuğun pantolonu üzerinden cinsel organına dokunduğunu katılan ...'ın gördüğüne dair kısmî ikrarı, tanık beyanları dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verilmiş, suça sürüklenen çocuğun suçu işleyiş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, mağdurda yarattığı etkiler itibariyle meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, sanığın kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlı, suça sürüklenen çocuğun eylemi mağdurun babasının çalışanı olması nedeniyle duyduğu güvene dayalı olarak kolaylıkla gerçekleştirmiş olması, failin güttüğü amaç ve saik gözönüne alınarak teşdiden cezalandırılmasına karar verilmiş, suça sürüklenen çocuğun geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınarak takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli, 2022/213 Esas, 2022/366 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiince, öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkremesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2020/2096, Karar No: 2020/15501, Tarih: 18.11.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/2096 E.  ,  2020/15501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER Temyiz İsteminin Reddi

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince CMK'nin 296/1. maddesi gereği verilen "temyiz isteminin reddi" (ek) kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, CMK'nin 296/2. maddesi gereği bu hususta bir karar verilmek üzere; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nin, temyiz edilemeyecek kararları düzenleyen, 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla iptal edilmeden önceki hali;

"...d) (Değişik : 6545 - 18.6.2014 / m.78) İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,...

Temyiz edilemez." şeklinde iken,

15.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla; CMK'nin 286/2-d maddesi; Bölge Adliye Mahkemelerince sanık hakkında ilk defa verilecek mahkumiyet kararlarına karşı üst derece yargı denetimi (temyiz) yolunun kapatılmasının, AİHS'ye ek 7. nolu protokole ve Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olması gerekçesiyle iptal edilmiştir.

İptal kararı üzerine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin son hali;

"...d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

...Temyiz edilemez." şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi;

"...a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,... Temyiz edilemez.",

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez." hükmünü içermektedir.

Buna göre; 7165 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrasında,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez." hükmünü içermektedir.

Buna göre; 7165 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrasında,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesinde yer alan; ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı, istinaf başvurusunun "esastan reddine" dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olmasına ilişkin düzenleme; ilk derece mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf yoluna başvurması sonucu, Bölge Adliye Mahkemelerince sanığın mahkumiyetine dair hükme karşı istinaf isteminin esastan reddedilmesi halinde uygulanma kabiliyeti olan bir hükümdür.

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesinde yer alan; adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olduğuna ilişkin düzenleme; kanunlarda sadece adli para cezası gerektiren suçlarla ilgili olarak ilk derece mahkemelerince kurulan her türlü hükme karşı istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemelerince sanık hakkında ilk kez mahkumiyet hükmü kurulmaksızın verilecek diğer kararlar (esastan reddi, düzeltilerek esastan reddi vb.) için uygulanma kabiliyeti olan bir hükümdür.

7165 sayılı kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinde yer alan; sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince kurulacak mahkumiyet hükümlerinin, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalması kaydıyla, temyiz yoluna dair istisnalardan hariç tutulmasına dair hüküm, CMK'nin 286/2. maddesinde yer alan tüm temyiz istisnalarına yönelik maddeye yeni ve farklı bir ölçüt getiren, sonradan yürürlüğe giren ve özel bir hüküm niteliğinde "istisnanın istisnası" olarak yorumlanması gereken bir hükümdür. Dolayısıyla, 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin yürürlüğe girdiği 28.02.2019 tarihi ve sonrasında; temyiz yolu açık olan kararlar içerisine; ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları da eklenmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümezliği ilkesi ve Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin de ancak yürürlüğe girdikten sonra uygulanabileceği birlikte gözetildiğinde, bu hükmün ortaya çıkardığı bu yeni istisnai durumun, ancak 7165 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı yapılacak temyiz istemlerinde uygulanabilmesi mümkündür.

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

- Verilen bu mahkumiyet kararının, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı (3000 TL'ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezaları) dışında kalması gerekecektir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut uyuşmazlıkta;

İlk derece mahkemesi tarafından, sanığın neticeten 62.480,00 TL adli para cezasına mahkumiyetine karar verilmiş, sanık müdafi tarafından istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf incelemesi dosya üzerinden yapılarak, 03.12.2019 tarihinde istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Karar sanık müdafi tarafından temyiz edilmiş, temyizin reddine dair karar verilmesi ve bu kararın da temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay'a gönderilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararı üzerine 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesindeki şartlar, somut uyuşmazlık bakımından oluşmamıştır. Dolayısıyla, iki dereceli yargılanma hakkı, Bölge Adliye Mahkemesince tesis edilen hükümle sağlanan sanık hakkında kurulan hükmün temyize tabi olmadığı anlaşılmakla,

Temyiz edilen hükmün, CMK'nin 286/2-a ve 286/2-e maddeleri gereği temyiz edilemez olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yerinde olduğu saptandığından, TEMYİZ İSTEMİNİN, tebliğnameye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi gereği REDDİNE, 18/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.