muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5940, Karar No: 2012/513, Tarih: 16.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/5940 E.  ,  2012/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırılıktan Eskişehir Vergi Mahkemesi Hakimi ... ile ilgili Sakarya Bölge Trafik Denetleme Amirliği tarafından tanzim olunan 28/08/2009 tarihli tespit tutanağına istinaden adı geçen ilgili hakkında Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08/10/2009 tarihli ve 2009/7721 soruşturma, 2009/4172 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına dair mercii Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesi Başkanınca verilen 28.12.2009 tarihli ve 2009/515 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.04.2010 gün ve 25069 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2010 gün ve KYB. 2010-107515 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar" başlıklı 172. maddesinde, "... Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. ..." hükmüne yer verildiği, "Cumhuriyet savcısının kararına itiraz" başlıklı 173/1. maddesinde ise, "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi başkanına itiraz edebilir." hükmünün öngörüldüğü, itiraz hakkına sahip olan suçtan zarar gören kimsenin, belirli bir suçla zarara uğratılan ya da tehlikeye sokulan hak veya yararın sahibi olduğu göz önüne alınarak, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 01/05/2006 tarihli, 2006/711-2497 sayılı ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 27/05/2009 tarihli, 2009/7789-9947 sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, suçtan doğrudan doğruya zarar görmesi söz konusu olmayan ve anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz hakkı bulunmayan muterizin itirazının bu yönden reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemini içeren ihbarnamesi yerinde görüldüğünden, Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2009 gün ve 2009/515 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22617, Karar No: 2017/3247, Tarih: 06.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/22617 E.  ,  2017/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus icra takibine başlandığı, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, tebliğ tarihinde yurt dışında olması sebebiyle tebligattan 23.02.2016 tarihinde haberdar olduğunu ve borcun bir kısmının ödendiğini belirterek gecikmiş itirazın kabulüne, kısmen ödeme yapılan miktar (ve fer’ileri) itibariyle takibin iptaline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, gecikmiş itirazın kanunda belirtilen üç gün içinde yapılmadığı gerekçesiyle talebin süre yönünden reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 65. maddesinde; "Borçlunun kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir. Ancak borçlu maninin kalktığı günden itibaren üç gün içinde, mazeretini gösterir delilerle birlikte itiraz ve sebeplerinin ve müstenidatını bildirmeye ve müteakip fıkra için yapılacak duruşmaya taalluk eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur." hükmüne yer verilmiştir. Buna göre, gecikmiş itiraz başvurusunda bulunabilmek için her şeyden önce usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş bir tebligat evrakının bulunması gerekir.

Bu durumda, mahkemece, öncelikle ödeme emri tebligatının usulüne uygun olup olmadığı tespit edilerek tebligatın usulsüz olması halinde uyuşmazlığın İİK'nun 65. maddesinde yer alan gecikmiş itiraz kurallarına göre değil, 7201 sayılı Kanunun 32. maddesine göre çözümlenmesi (HGK.nun 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258E. 1991/344K.) gerekirken bu yönde bir inceleme yapılmaksızın yazılı gerekçe ile hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1894, Karar No: 2015/637, Tarih: 19.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/1894 E.  ,  2015/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK'nın 62, 51/1-3, 52/2, 53/1.

maddeleri gereğince mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... 1 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 26.06.1997 tarih ve 6869 sayılı kararıyla 3. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen bölge içerisinde kalan, ... ili,...ilçesi, .... mahallesi, ....mevkii, .... ada, 1(imar uygulaması sonrası 3) sayılı parselde yer alan ve tapu kaydında...Belediyesine ait olup sanığın yetkili temsilcisi olduğu .... Turizm Anonim Şirketince kiralanan araziye, demir ve beton kullanılarak, izinsiz su basmanı yapıldığına dair şikayet dilekçesi üzerine, olay yerinde inceleme yapan Müze Müdürlüğü görevlilerince, izinsiz fiziki ve inşai müdahalede bulunulduğunun tespit edildiği, her ne kadar davaya konu uygulamaların yapıldığı alanda faaliyet gösteren ... isimli otelin yetkili temsilcisi olan sanık ... hakkında soruşturmaya başlanmış ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanığın adı geçen firmada muhasebeci ve mali müşavir olarak görev yaptığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında sanığın davaya konu izinsiz fiziki ve inşai müdahaleleri yapan veya yaptıran kişi olup olmadığının tespit edilmediği, ayrıca olay hakkında soruşturmaya başlanmasından sonra davaya konu uygulamalardan vazgeçildiği, 28.12.2011 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile 02.03.2012 tarihli Müze Müdürlüğü raporunda, davaya konu izinsiz uygulamaların kaldırıldığının tespit edildiği, olay yerinde inceleme ve sondaj çalışması yapan Müze Müdürlüğü görevlilerinin 04.06.2012 tarihli raporda, olay yerinde 2863 sayılı Kanun kapsamında taşınır ve taşınmaz bir bulguya rastlanmadığının tespit edildiği, Teos Kazı Başkanı arkeolog öğretim görevlisi bilirkişiden alınan 06.06.2012 tarihli raporda da, olay yerinde 2863 sayılı Kanun kapsamında bir bulguya rastlanmaması nedeni ile olay yeri ile ilgili olarak inşa izni verilmesinin uygun olduğunun belirtildiği, ayrıca...Belediye Başkanlığının 09.10.2012 ve 17.10.2012 tarihli yazılarından anlaşılacağı üzere, 3026 ada 1 sayılı parselin imar uygulaması sonucu 3026 ada 3 sayılı parsel olarak değiştirildiği ve bu parselin bulunduğu alanda, ... 1 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 30.09.2011 tarih ve 64 sayılı kararıyla imar plan tadilatının onaylandığı, onanan imar plan tadilatına uygun olarak davaya konu yerle ilgili olarak projelerin hazırlandığı ve...Belediyesince 17.09.2012 tarihli yapı ruhsatının düzenlendiği, tüm bu nedenlerle davaya konu uygulamaların sanık tarafından yapılıp yapılmadığının tespit edilmediği, kaldı ki davaya konu izinsiz uygulamaların soruşturma aşamasında kaldırıldığı, yargılama aşamasında uygulamaların projesinin hazırlandığı ve projelerin uygun bulunması üzerine de Belediyesinden yapı ruhsatının alındığı, böylece sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29124, Karar No: 2016/9182, Tarih: 02.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/29124 E.  ,  2016/9182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10/03/2009 tarih 2009/2-43 esas 2009/56 sayılı kararında da belirtildiği üzere mahkemelerce daha ağır bir cezayı gerektirecek ve doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde, bu gibi hükümlerin aleyhe başvuru üzerine, temyiz denetimine konu olabileceğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın sanık hakkında hükmolunan ve doğrudan verilen adli para cezasının 3000 TL'nin altında olduğundan bahisle temyiz isteminin reddi yönündeki görüşüne iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) TCK'nın 233/1. maddesinde düzenlenen aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçunda sadece hapis cezası öngörülmesine karşın, mahkemece kanunda düzenlenmeyen doğrudan adli para cezasına hükmetmek suretiyle cezanın takdirinde hataya düşülerek TCK'nın 61/1. maddesine aykırı davranılması,

b) TCK'nın 233/1 kapsamında kalan aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüklerin ihlali suçunun şikayete bağlı olması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13988, Karar No: 2020/4324, Tarih: 02.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13988 E.  ,  2020/4324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

UYGULAMA : Beraat

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve vekalet ücreti ile sınırlı olarak sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, suç tarihinden önce katılanın iş yerinden çalınan 5895019 seri numaralı çeki, keşideci...sahte imzası ile 7000 TL bedelli ve 31/10/2010 keşide tarihli olarak düzenleyip 2. ciro imzası ile borcuna karşılık ... isimli kişiye vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Her ne kadar sanık suça konu çeki sattığı terliklere karşılık... ve ...dan cirosuz olarak aldığını savunmuş ise de çeki aldığını iddia ettiği ... hakkında mahkeme tarafından yapılan araştırmalara rağmen ulaşılamadığı, iş ve ikamet adreslerinde başka şahısların bulunduğu ve tanınmadığı, ...'ın verdiği iddia edilen diğer çeklerin çalıntı olduğunu beyan etmesi, çek arkasında sanığın cirosundan önce yer alan birinci ciranta olarak gözüken ...'e ulaşılamaması, adres araştırmasında bulunmadığı ve başka bir şahsın adreste ikamet ettiği,... adlı kişi ile aralarında meydana gelen ticari ilişkiyi gösteren belge, fatura vs ibraz edilmediği, sanık müdafiinin 19/12/2012 tarihli beyan dilekçesinde ...'ın temsil ettiğini iddia ettiği ...Şti. hakkında ... Ticaret sicil memurluğundan alınan yazıda ... Şti.nin yetkilileri arasında ...'ın bulunmadığının anlaşıldığı, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, bu halde anılan sahte çeki kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçe ile beraat hükmü verilmesi,

Kabule göre de ;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13525, Karar No: 2019/14643, Tarih: 24.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/13525 E.  ,  2019/14643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi , 2245 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/385- 2017/137 E/K. Sayılı kararının kaldırılarak, 2016 yılı verilerine göre ve üretim masrafları ile döner sermaye masrafları dahil edilmeden hesap yapan 09/03/2017 tarihli rapor esas alınarak kalan alana değer düşüklüğü verilmek suretiyle hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9807, Karar No: 2013/5470, Tarih: 02.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/9807 E.  ,  2013/5470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanığa yüklenen suç 2007 takvim yılında sahte belge düzenlemek olup en aleyhe kabulle suç tarihinin 31.12.2007 olacağı ve anılan tarih itibariyle 5728 sayılı Yasanın yürürlükte bulunmadığı gözetilmeden ve teşdiden ceza tayin edildiği de belirtilmeden temel cezanın suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve sanığın aleyhine olan 5728 sayılı Yasayla değişik 213 sayılı VUK.nun 359/b-1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi,

2- Aynı takvim yılında farklı tarihlerde birden fazla sahte belge düzenlediği anlaşılan sanık hakkındaki cezanın zincirleme suç hükümleri gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5766, Karar No: 2012/590, Tarih: 19.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/5766 E.  ,  2012/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre silahla birden fazla kişi tarafından işlenen yağma suçunda, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (c) bendininde uygulanması ve anılan Yasanın 61. maddesi gereğince birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle alt sınır aşılarak temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda yakınanın üzerinde bulunan 170 Türk Lirası ile 100 Amerikan Dolarının tamamını alan sanık hakkında, koşulları bulunmadığı halde, anılan Yasanın 150/2. maddesi ile düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14754, Karar No: 2015/4817, Tarih: 25.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/14754 E.  ,  2015/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/257977

Mahkeme :İSTANBUL 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası :30.03.2012 – 2007/384 esas ve 2012/38 karar

Suçlar :a) Uyuşturucu madde ticareti yapma (tüm sanıklar hakkında)

b) Remi evrakta sahtecilik (sanık Mikail hakkında )

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık Mikail hakkında evrakta sahtecilik suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık Mikail hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve esas 2014/140 karar 2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B)Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Dosya kapsamına göre 19.09.2007 tarihinde T.T. B. Sokak no:. sayılı binanın zemin katını kullanan Ahmet isimli şahsın uyuşturucu madde bulundurduğu ve imalatı yaptığı şeklinde yapılan ihbar üzerine kolluk görevlilerince bahse konu yere gidildiğinde ihbarda bahsedilen zemin katın giriş kapısının aralık olduğu ve içeride ışık yandığının tespit edildiği, içeride kimsenin olmadığının anlaşılması üzerine zemin kata girilerek yapılan kontrolde zemin katın iç kısmında bulunan bölmede suç konusu uyuşturucu