muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23086, Karar No: 2014/5971, Tarih: 13.03.2014

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen

maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, davacının günde sabah saat:6.00 ile öğlen:14.30 saatleri arasında 8,5 saatlik çalışması olduğu kabul edilip bundan yarım saat ara dinlenme düşülerek haftanın 6 günü 8 saat çalışması nedeniyle normal çalışma süresi haftalık 45 saat düşüldüğünde kalan haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı kubul edilerek fazla çalışma ücreti hesaplanmış; mahkemece hesaplanan miktardan (%30) hakkaniyet indirimi yapılarak fazla çalışma ücreti istemi kısmen kubul edilmiştir.

İş kanununun 68.maddesi uyarınca günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi düşülmesi gerekirken mahkemenin bu yönü gözetmeden günlük 8,5 saatlik çalışmada yarım saat ara dinlenmesi düşülerek hasaplanan fazla çalışma ücretine hükmedilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23644, Karar No: 2015/689, Tarih: 19.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23644 E.  ,  2015/689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın, vefat eden babasının maaşını alabilmek için eşinden 13.09.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin de bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu hususları gözetilerek, mahkemece dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6277, Karar No: 2014/2917, Tarih: 07.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/6277 E.  ,  2014/2917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3-6-7, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında asli kusurlu olduğu belirtilen ve dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına ve yanlış karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 07.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3770, Karar No: 2019/14051, Tarih: 03.10.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3770 E.  ,  2019/14051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

t

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; Borçlu şirkete ödeme emrinin 06/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği, takip henüz kesinleşmeden 21/10/2014 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın “düşmesine” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15081, Karar No: 2008/14908, Tarih: 11.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/15081 E.  ,  2008/14908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elbistan 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :1.6.2007

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2008 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/6486, Karar No: 2014/13502, Tarih: 03.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/6486 E.  ,  2014/13502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın alışveriş için gittiği mağaza girişine gündüz vakti saat 13:15 sıralarında direksiyon kilidini de kilitleyerek park ettiği motorsikletin, devriye gezen polis ekibince saat 13:30'da mağazaya 30-50 metre mesafede görülüp şüphe üzerine durdurulmak istendiğinde, kullandıkları motorsikleti bırakıp kaçmaya çalışan sanık ve suç ortağı Ahmet'in yakalandıkları olayda; yakınanın aşamalarda motorsikletinin kilidinin açılmasının mümkün olmadığını beyan etmesi, 15.05.2007 tarihli 14:30 saatli görgü tespit tutanağında, motorsikletin kontak anahtarı kilit kısmının sağlam ve düz kontak yapılmadığının tespit edilmesi ve aynı tarihli 15:30 saatli yakalama ve teslim tutanağında ise, üst aramalarında sanık ...'dan birer adet küçük tornavida ile çakı bıçağı ve suç ortağı olan sanık ...'ten ucu 7 cm, sapı 10 cm olan özel anahtar şeklinde bıçak ele geçirildiğinin belirtilmesi karşısında; sanığın eylemi yönünden 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinin uygulama koşulları değerlendirilmeden eksik kovuşturma ile yetinilip hüküm kurulması, hırsızlık suçunu tamamlandıktan sonra polisçe tesadüfen görülüp yakalanan sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde aynı Yasanın 35. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2284, Karar No: 2017/9104, Tarih: 15.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/2284 E.  ,  2017/9104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Adın, soyadın, doğum yerinin ve doğum tarihinin düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin hem Türk, hem de Lübnan vatandaşı olduğunu, hem ....de hem de Lübnan'da tanınıp bilindiğini, kullandığı adının Bilal, soyadının Ahmed olduğunu, Türkiye de ise adının ......r olduğunu, bu nedenlerlerden ötürü, .... isminin çıkarılmasını, .....olan soyadının ......olan doğum yerinin Beyrut/Lübnan olarak değiştirilmesini ayrıca 01/01/1945 olan doğum tarihinin 20/01/1945 olarak tashihine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, aynı mahkemenin 2014/163 Esas sayılı dosyasında davacı tarafın ad düzeltilmesi talebinde bulunduğu, talebin kabul edildiği, doğum yeri ve tarihine ilişkin taleplerinin red edildiği, HMK'nun 114/1-i maddesi gereği "Aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması"nın dava şartı olduğu, davacının talep ettiği hususlarda daha önce mahkemelerinin 2014/163 Esas sayılı dosyası ile hüküm verilmiş olduğundan, davanın kesin hüküm nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Dosyaya alınan nüfus kaydına göre, davacı nüfusta "Bilal" ismiyle kayıtlı olup, bu adına ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/163-229 sayılı kararıyla "Ahmed" isminin eklendiği, bu suretle isminin "Bilal Ahmed" olarak tahsis edildiği, bu kararın 20.04.2015 tarihinde kesinleştiği görülmektedir. Davada adın değiştirilmesi, doğum tarihi ve doğum yerinin düzeltilmesi talep edilmektedir. Mahkemece, bu taleplerin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı incelenmeksizin, "kesin hüküm” nedeni ile istek reddedilmiştir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36’ncı maddesinin (1.) fıkrasının (b) bendinde yer alan "Aynı konuya ilişkin olarak nüfus kaydının düzeltilmesi davası ancak bir kere açılabilir" şeklindeki hüküm, Anayasa Mahkemesi'nin 30.03.2012 tarihli 2011/34-48 sayılı kararıyla iptal edilmiş, iptal kararının 06.10.2012 tarihli 28433 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanmasıyla, yürürlükten kalkmıştır. Davacı bu davada Lübnan'daki nüfus kayıtları ile ve ayrıca adı konusunda ise tanındığı gerekçesine dayanmıştır. Nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davaları her türlü belge ve beyanla kanıtlanabilir. Davacı vekilinden, dava ile ilgili resmi ve diğer kanıtları istenip, davacının ibraz edeceği ve mahkemece resen işin esasıyla ilgili deliller toplanıp, incelenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8097, Karar No: 2022/16757, Tarih: 23.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8097 E.  ,  2022/16757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/375 Esas, 2021/70 Karar sayılı kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki ... İli, Sincan İlçesi, Sincan Mahallesi 190 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosya içindeki 05.03.2020 havale tarihli fen bilirkişisi krokili raporunda, dava konusu taşınmazın bir kısmının, genişliği 15 metre olan Bosna Caddesinde, bir kısmının genişliği 10 metre olan Avcı Sokakta ve bir kısmının da genişliği 7 metre olan Serap Sokakta kaldığı anlaşıldığından fen bilirkişi marifetiyle taşınmaz başında yeniden keşif yapılıp, ana arter ve tali yolların yüzölçümünün ayrı ayrı hesaplanıp, ana arter niteliğindeki yollar için ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı sorumlu olduğundan ana arterde kalan kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tamamının bedelinin Sincan Belediye Başkanlığından tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... Batı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/375 Esas, 2021/70 Karar sayılı hükmünün HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/687, Karar No: 2019/6252, Tarih: 24.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/687 E.  ,  2019/6252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... Sağlık Ürünleri ve Tem. Mad-... aleyhine 04/12/2014 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacı Sağlık Bakanlığı'na bağlı ... Devlet Hastanesi ile davalı ticaret ünvanı ... Sağlık Ürünleri ve Tem. Mad. olan ... arasında tıbbi sarf malzemesinin alımı hususunda sözleşme yapıldığını ve anılan davalı tarafından 12/12/2012 tanzim tarihli A503319 seri numaralı faturanın hastanenin gelen evrak birimine teslim edildiğini, bununla birlikte anılan davalı tarafından ... 9.Noterliğinin 18/12/2012 tarihli , ... sayılı temliknamesi ile faturadan doğan alacağın dava dışı ... Factoring A.Ş'ye temlik edildiğini ve bunun sonucunda dava dışı temlik alacaklısı tarafından müvekkil aleyhine yapılan icra takibi nedeni ile borcun tamamının ödendiğini; ticaret ünvanı davalı ... Sağlık Ürünleri Tem. Mad. olan ...'un alacağını temlik etmesine rağmen anılan hastanenin döner sermaye müdürlüğüne fatura nedeni ile düzenlenen ödeme emrini ibraz ederek mükerrer ödeme yapılmasına sebebiyet verdiğini, ... Devlet Hastanesinde tıbbi sekreter olan davalı ...in ödeme yapılması için ibraz edilen belgeleri yeterince kontrol etmemesi sonucunda mükerrer ödemenin meydana geldiğini belirterek oluşan maddi zararın davalılardan müşterek ve müteselsilen tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Davalı ticaret ünvanı ... Sağlık Ürünleri Tem. Mad olan ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; 24/03/2016 tarihli Bilirkişi Raporuna itibar olunarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayın incelenmesinde; ... Devlet Hastanesinde tıbbi sekreter olarak görev yapan davalı tarafından ... 9.Noterliğinin 18/12/2012 tarihli , 32189 sayılı temliknamesi, 18/12/2012 tarihinde hastane kayıtlarına alındığı ve 18/12/2012 tarih ve 5618 sayılı yazı ile