muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14423, Karar No: 2011/19721, Tarih: 06.12.2011

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında, dava konusu araçların alım-satımı ile ilgili sözleşmeler yapıldığını; buna bağlı olarak, satın alınan araçların satış sonrası servis işlerine ilişkin olarak da 18.01.2005 ve 08.11.2005 tarihli “Satış sonrası servis protokolü” imzalandığını; ancak, düzenli servis hizmeti verilmediğini, araçların sık sık arızalandığını ve süresinde arızalar giderilmediğinden, taahhüt altına girdikleri kurumlar nezdinde ticari itibarlarının sarsıldığını iddia ederek; taraflar arasında imzalanan (08.11.2005 tarihli) sözleşmenin 7.maddesine göre “arızanın öngörülen sürede giderilmemesi durumunda” cezai şart kararlaştırıldığından; 168.960 TL asıl alacak ile 198.680 TL gecikme faizi olmak üzere toplam:367.960 TL alacağın, ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde ve karşılık davasında; taraflar arasında tanzim edilen sözleşmelere göre, müvekkilinin, araçların servis ve bakımlarının alıcıya bildireceği servis adresinde yapacağını; oysa, davacı tarafın araçları belgede belirtilen servislere getirmediğini, kendi kusur ve davranışının sorumluluğunun da kendisine ait olacağını savunarak; yersiz ve haksız açılan davanın reddini istemiş, karşılık davasında ise; iş bu davaya konu 18.01.2005 ve 08.11.2005 tarihli “Satış sonrası servis protokollerinin” zorlayıcı neden, çekilememezlik, sözleşme temelinin tümden çökmesi nedeniyle değişen koşullara uyarlanmasına veya iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece: “...Düzenlenen cezai şart ifaya ekli cezai şart niteliğindedir. BK.nun 158/2.maddesine göre, alacaklı gecikmiş ifayı ihtirazı kayıt ileri sürmeden kabul ettiğinde, artık ifaya ekli cezai şartı talep edemeyecektir. Doktrinde ve uygulamada bu konuda görüş ve uygulama birliği mevcuttur...Hiç bir tutanakta davacı yan adına araç tesliminde aracın tamir süresinin aşılması nedeni ile cezai şart haklarını saklı tuttuklarına dair bir beyan ve imza mevcut olmayıp, araçlar davacı yanca değil, davacının araçları kullandırdıkları belediye elemanlarınca tamirden alınmıştır. 18.07.2005 tarihli ihtarnamede konu edilen 34 AR 1772, 1773, 1765 plaka sayılı araçların teslimlerinde de bir ihtirazı kayıt bulunmamaktadır... Dosyamızdaki teslim tutanaklarında da ihtirazı kayıt bulunmayıp, sonradan ihtarname ile talep edilmesi cezai şart hakkının saklı tutulduğunu göstermeyecektir. Bu nedenle, asıl davanın reddine karar vermek gerekmiştir. Karşı dava açısından da; bu davanın davacısı, sözleşmenin özgür iradeleri ile bağıtlanmasından sonra, sözleşme şartlarının tek taraflı ve davalı aleyhine değiştiği ve bu değişikliğin çekilmez hal aldığına ilişkin herhangi bir delil sunmamıştır... Bu hali ile karşı dava da sabit görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir. Gerekçesiyle” asıl davanın ve karşılık davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir

. Karşı dava açısından da; bu davanın davacısı, sözleşmenin özgür iradeleri ile bağıtlanmasından sonra, sözleşme şartlarının tek taraflı ve davalı aleyhine değiştiği ve bu değişikliğin çekilmez hal aldığına ilişkin herhangi bir delil sunmamıştır... Bu hali ile karşı dava da sabit görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir. Gerekçesiyle” asıl davanın ve karşılık davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin bütün, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, davacı taraf; 18.07.2005 tarihli gönderdiği ihtarnamede, “satın alınan 34 AR 1772, 1773 ve 1765 plakalı araçlar yönünden bildirdikleri cezai şartın ve bundan sonra işleyecek cezai şartların kendilerine ödenmesi gerektiğini, fazlaya ilişkin haklarını da şimdilik saklı tuttuklarını” davalı tarafa ihtar etmiş bulunmaktadır.Cezai şart, geçerli bir borcun yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi yada belli bir yerde ve zamanda yerine getirilmemesi durumunda borçlunun ödemesi gereken bir değerdir.Alacaklı cezai şart hakkından açıkça vazgeçmiş veya teslim alırken ihtirazi kayıt bildirmemiş ise, cezai şart talep etme hakkını kaybeder. İhtirazi kayıt eser teslim alınırken bildirilebileceği gibi, eserin tesliminden hemen sonra ya da ifanın kabulünden önce de bildirilebilir. Bu hakkın saklı tutulduğu ifanın kabulünden önce dermeyan edilmiş ise, artık ayrıca eserin teslimi anında veya teslimden hemen sonra böyle bir bildirim yapılmasına gerek yoktur.Mahkemece; 18.07.2005 tarihli ihtarname kapsamındaki araçlar yönünden, (teslim anında ihtirazı kayıtta bulunma şartı aranmaksızın) cezai şart alacağının hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu, davanın tümden reddine ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 825 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/582, Karar No: 2015/13015, Tarih: 19.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/582 E.  ,  2015/13015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ... ile imzalanan kredi kartı üyelik sözleşmesine davalının kefil sıfatı ile imza attığını, hesabın kat edilerek asıl borçluya ve kefile ihtarname keşide edildiğini ileri sürerek, alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiş, yargılama sırasında kefaletin geçersiz olduğunu beyan ederek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında düzenlenen sözleşmedeki kefalet limitinin farklı bir kalemle yazıldığı, bu durumun limitin sözleşmeye sonradan yazıldığını gösterdiğinden kefaletin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmedeki kefalet imzasına davalı tarafın herhangi bir itirazı bulunmamaktadır. Sözleşmenin düzenlenmesinde farklı kalemler kullanılması sözleşmenin geçerliliğine etki etmez. Bu nedenle sözleşme üzerinde yazılı olan kefalet limiti davalı kefili bağlayıcı niteliktedir. O halde, davalı kefilin borçtan sorumlu olduğu miktar saptanarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı banka yararına BOZULMASINA, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8479, Karar No: 2017/4416, Tarih: 03.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8479 E.  ,  2017/4416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, sanık ...'in müsnet suçlardan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Mağdurenin anlatımları, iddianame içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanmamasına yönelik mahkeme uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

-2-

Bozmayı gerektirmiş, katılan ..., katılan mağdure vekili ile sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden yapılan değerlendirmede, dosya içeriğine göre İsmail’in, diğer sanık ...’ın mağdureye karşı işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesi anlamında yardım eden sıfatıyla iştirak etmesi nedeniyle bu suçtan mahkûmiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine karar verilmesi,

Sanıkların, onbeş-onsekiz yaş grubundaki mağdureyi cebir, tehdit veya hile kullanmaksızın kaçırıp alıkoyma şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2460, Karar No: 2018/3813, Tarih: 07.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/2460 E.  ,  2018/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., 12.12.2012 tarihinde harçlandırdığı dava dilekçesi ile ... Beldesi'nde bulunan 2403 ada 72 parsel sayılı taşınmazda lehine kullanıcı şerhi bulunurken 2012 yılında şehrin terkin edildiğini ve taşınmazın 1980 yılından beri zilyetliğinde olduğunu belirterek taşınmazın kullanıcısı olduğunun tespiti ile taşınmaz üzerinde lehine şerh verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davaya bakmakla İdare Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; 2403 ada 72 parselin 2403 ada 47 parselden ifrazen oluştuğu, bu parselin daha önce 2380 ada 14 parsel olarak kayıtlı olduğu ve kadastro tutanağında düzenlenen krokide (D) harfi ile gösterilen su basmanı ...'a aittir şerhinin bulunduğu, tutanağa karşı açılan davanın ... Kadastro Mahkemesi'nin 1998/8 Esas, 1999/26 Karar ile sonuçlandırıldığı, dava konusu parsel üzerindeki, krokide (D) harfi ile gösterilen su basmanının ...'a ait olduğuna dair tapuya şerh verilmesine karar verildiği, kararın kesinleşerek tapuya tescil edildiği, ... Kadastro Müdürlüğü'nce 2010 yılında yapılan fiili duruma göre güncelleme çalışmaları sırasında (D) harfi ile gösterilen yerin tam olarak tespit edilemediği, zeminde kullanıcıların tespitine göre taşınmazın 60 ila 72 parsellere ifraz edildiği, tapu kaydındaki kullanıcı şerhinin de boş alan olarak tespit edilen 72 parsel üzerine kaydediliği, 72 parselin üzerinde kullanımı gösterir bir şey bulunmadığının tespiti ile ilgili düzenlenen tutanak gereğince de idare tarafından kullanıcı şerhinin terkin edildiği, terkin işleminin davacıya bildirilmediği, davacının ifrazdan önce mevcut parselde su basmanının bulunduğu ... Kadastro Mahkemesi'nin kararı ile tespit edilmiş olup, mahkeme kararı ile tescil edilen şerh idarenin tek taraflı tasarrufu ile iptal edilmiş olduğundan, idarenin yapmış olduğu bu işlem nedeni ile şerhin tekrar tapuya tescil talepli davanın idarenin yapmış olduğu bu terkin işleminin iptali için idarenin eylemine karşı açılacak davaların idari yargı yerlerinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Çekişmeli 2403 ada 72 parsel sayılı taşınmaz kullanım kadastrosu ile oluşan ve üzerinde 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi ile orman sınırları dışına çıkartıldığı ve (D) ile gösterilen su basmanın davacıya ait olduğu belirtilen 2380 ada 14 parsel sayılı taşınmazdan imar suretiyle ifraz sonucunda oluşmuştur. Mevcut şerhler aynen ifraz alınan çekişmeli parselin kaydına da işlenmiş, ancak, 2012 yılında yapılan işlemler neticesinde taşınmaz üzerindeki su basmanının davacıya ait olduğunu göterir şerh, Kadastro Müdürlüğünce re'sen terkin edilmiştir. Davacı eldeki dava ile 3402 sayılı Kanun'un Ek-4 maddesi uyarınca 2403 ada 72 parsel sayılı taşınmazın zilyetliğinde bulunduğunun tespiti ve bu hususun tapunun beyanlar hanesine şerhini talep ettiğine göre uyuşmazlığın çözümünde Adli Yargı Mahkemelerinin görevli olacağı kuşkusuzdur. Hal böyle olunca Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları dikkate alınmak sureti ile yargılama yapılarak esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin açıklanan nedenlerle yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7943, Karar No: 2015/3387, Tarih: 19.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7943 E.  ,  2015/3387 K.**

* HACİZ SIRASINDA HAKARET

* MANEVİ TAZMİNAT

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 4

**"İçtihat Metni"**

Davacı M.. B.. tarafından, davalı İ.. U.. aleyhine 12/07/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, hakaret nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan olan alacağını tahsil için başlattığı icra takibi sırasında davalının ikametinde hacze gidildiğini, bu sırada davalının kendisine hakaret ettiğini iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının alacağını tahsil amacı ile başlattığı icra takibi sırasında davalının konutunda haciz yapıldığı, bu sırada davalının davacıya tanıklar huzurunda hakaret ettiği kabul edilerek istemin kısmen kabulü ile 7.500 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; taraflar arasında vekalet sözleşmesi bulunurken davalının davacıyı şikayet etmesi üzerine aralarında husumet doğduğu, davalının davacının aracına zarar verme eyleminden dolayı 1.000 TL tazminat ödemeye mahkum edildiği, ilamın davacı tarafından icraya konulduğu, davalının alacak tutarını ödediği ne var ki hesabın yanlış yapılmasından dolayı 58,48 TL bakiye borç kaldığı, sözü edilen borç tutarı için davalının konutunda yapılan haciz sırasında da davalının borç tutarını ödediği, işlem sırasında haciz zaptına yazılan biçimde davacıya hakaret ettiği anlaşılmakla olayın gelişim biçimi, tarafların sıfatları, ekonomik ve sosyal durumları, olay tarihi ve yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16264, Karar No: 2013/4389, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16264 E.  ,  2013/4389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yapılandırmasını iptal eden Kurum işleminin hatalı olduğunun tespitiyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla, şimdilik 4.000,00.-TL ödeme gününden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, Kuruma olan borçlarını 5458 sayılı Kanun uyarınca yapılandırdıktan sonra, Kurumun hatalı işlemi ile yapılandırmasını sona erdirdiğini ve kendisinden fazla tahsilat yaptığını belirterek, yapılandırmasını iptal eden Kurum işleminin hatalı olduğunun tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, fazladan tahsil edilen bedellerden şimdilik 4.000,00 TL nin ödeme gününden yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de; bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile yanlış değerlendirme sonucu gidilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının 24.5.2006 tarihinde Kuruma müracaat ederek, Kuruma olan borçlarını 5458 sayılı Kanun uyarınca yapılandırdığı, 31.5.2006 - 31.3.2010 tarihleri arasında toplam 47 taksitte ödeyeceğine dair taahhütte bulunduğu, 30.6.2006 - 8.2.2007 tarihleri arasında ödemede bulunduğu, ondan sonraki tarihlerde ödemesinin olmadığı, Kurumca 3 defadan fazla ödeme yükümlülüğü yerine getirilmediğinden 18.7.2007 tarihinde yapılandırmanın iptal edildiği, Kurumca 7.6.2007 tarihinde ... 28. İcra Müdürlüğüne yazı yazılarak, “5458 sayılı Kanundan yararlanan davacının, taksit dışı ve geciken taksitler dahil, 8.209,12 TL borcu bulunduğu, bu borcun kurum hesaplarına gönderilmesinin” istendiği, İcra Müdürlüğü tarafından, davacının alacaklı olduğu dosyasına ödenen paralardan 10.7.2012 – 10.12.2007 tarihleri arasında toplam 12.581,86 TL’nin 4 seferde Kuruma gönderildiği, bu ödemelerin Kurumun talep ettiği miktardan fazla olması nedeniyle İcra Müdürlüğü tarafından yazı ile geri istenildiğini, ancak Kurumun “davacının 5448 sayılı Kanun uyarınca yapılan taksitlendirmesinin bozulduğunu, davacının borcunun yeniden hesaplandığını, 73.000,00 TL olarak hacze devam edildiğinin belirtildiği, 23.4.2008 tarihinde 5510 sayılı Kanunun geçici 24. maddesinden istifade etmek için Kuruma müracaat eden davacının talebinin kabul edilerek 35.101,75 TL borç hesaplandığı, davacının borcu peşin ödediği ve borçlarını bitirdiği görülmüştür.