muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11366, Karar No: 2024/12705, Tarih: 30.09.2024

(2) İtiraz dilekçesi görevli makama kayıt ettirildikten sonra mahkemeye verilir. Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin yüzde birinden daha az üyesi bulunan işçi sendikası, yetki itirazında bulunamaz.

(3) İtiraz dilekçesinde veya ekinde somut delillerin yer almaması hâlinde itiraz incelenmeksizin reddedilir. İşçi ve üye sayılarının tespitinde maddi hata ve süreye ilişkin itirazları mahkeme altı iş günü içinde duruşma yapmaksızın kesin olarak karara bağlar. (Değişik cümle: 12/10/2017-7036/34 md.) Bunların dışındaki itirazlar için mahkeme, duruşma yaparak karar verir ve bu karar hakkında istinaf yoluna başvurulması hâlinde bölge adliye mahkemesi bir ay içinde kararını verir. (Ek cümle: 12/10/2017-7036/34 md.) Bu karara karşı temyiz yoluna başvurulması hâlinde Yargıtay bir ay içinde kesin olarak karar verir.

(4) 42 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca kendisine yetki şartlarına sahip olmadığı bildirilen işçi sendikası, altı iş günü içinde yetkili olup olmadığının tespiti için dava açabilir. Mahkeme açılan davayı o işkolunda çalışan işçilerin en az yüzde birini üye kaydeden işçi sendikaları ile işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işverene de bildirir. Mahkeme davayı iki ay içinde sonuçlandırır.

(5) İtiraz, karar kesinleşinceye kadar yetki işlemlerini durdurur.”

5. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15972, Karar No: 2020/1132, Tarih: 15.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/15972 E.  ,  2020/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Kişilerin huzur ve sükununu bozma ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçlarından şüpheli... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/01/2019 tarihli ve 2019/2750 soruşturma, 2019/2295 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 19/02/2019 tarihli ve 2019/979 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "Dosya kapsamına göre, müşteki ile şüphelinin evli oldukları, suç tarihinden önce hakkında Ankara 5. Aile Mahkemesinin 05/11/2018 tarihli ve 2017/1796 esas sayılı kararı ile 6284 sayılı Kanun kapsamında tedbir kararı uygulanan şüphelinin, müştekiyi telefonla arayıp mesaj attığından bahisle atılı suçlardan yapılan soruşturma neticesinde her ne kadar hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şüphelinin 06/12/2018 tarihinde müştekiye " sırf önünün zevki için herkesi ve her şeyi mahvettin. Sen öyle zevkine düşkün müydün? Bunlar hazır Ulus'ta satılıyor onunla da işini görebilirdin. Her çeşit vardı kaç santım istiyorsan bunun için yuvanı bozmana gerek yoktu ve çocukları mahvetmezdin aynısı hakime diyeceğim" şeklinde attığı mesajın müştekinin şeref ve saygınlığını rencide eder nitelikte bulunduğu, şüphelinin eylemine uyan hakaret suçundan soruşturmanın yürütülmesi gerektiği ve mevcut delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada, şüphelinin müştekiye attığı mesajda yazılı olan sözlere bakıldığında CMK'nın 170/2. maddesi uyarınca şüpheli hakkında hakaret suçunun işlendiği hususunda iddianame düzenlenebilmesi için yeterli şüphe oluştuğu açıktır. Şüphelinin eyleminin sübut bulup bulmadığı hususu, tüm kanıtların, mahkemece birlikte tartışılıp değerlendirilmesi sonucu belirlenmesi gerekmektedir. Yapılan açıklamalara göre, şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ve bu karara itiraz sonucunda verilen itirazın reddine dair mercii kararı hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/02/2019 tarihli ve 2019/979 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4346, Karar No: 2011/3051, Tarih: 23.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4346 E.  ,  2011/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/05/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; bir siyasi partinin Beykoz İlçe başkanı olduğunu, davalının parti il merkezine gönderdiği hakaret içeren e-mail nedeniyle partisinden istifa ettiğini belirten davacı, kişilik haklarına saldırı nedeniyle davalının 30.000,00 TL manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, davacıyı tanımadığını, içki masasında arkadaşlarının davacının nasıl ilçe başkanı olduğunu anlattıklarını, bunun e-mail olarak anlamadığı internet ortamına verildiğini, bu nedenle oy kaybına uğradığı söylendiğini ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; davalının, davacının ilçe başkanı olduğu siyasi partinin il merkezine gönderdiği e-mail nedeniyle partiden ayrıldığı gerekçesiyle, kişilik haklarına saldırıdan dolayı davalının 5.000,00 TL manevi tazminat ile sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu sözlerin niteliği, davacının siyasi bir kişilik olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “...5.000...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...2.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...135...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...286,20...” sayı dizisinin yazılmasına, aynı tümcenin sonuna “...118,80 TL harcın davalıdan alınıp davacıya verilmesine,” sözcüklerinin eklenmesine; yargılama giderine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...80...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...30,28...” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5017, Karar No: 2018/6585, Tarih: 13.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/5017 E.  ,  2018/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ YARGITAY KARARI

Davacı ... vekili Av. ... ile davalılar ... Ot. Servis ve Tic. A.Ş. ve ... Oto. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki itirazın iptali davası hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 16/02/2016 gün ve 2015/80 Esas, 2016/56 Karar sayılı hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davaya konu araca ait ... belgesinin onaylı suretinin incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5210, Karar No: 2019/12824, Tarih: 26.12.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5210 E.  ,  2019/12824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi(TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple; bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 26.12.2019 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2019/2710, Karar No: 2019/4212, Tarih: 27.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/2710 E.  ,  2019/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ-TESCİL

KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer (kıyı kenar) iddiasına dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 11.01.2019 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 31.01.2019 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5188, Karar No: 2025/3411, Tarih: 08.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/5188 E.  ,  2025/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/42 E., 2024/496 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/1547 E., 2022/236 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından hükmün tümü yönünden temyiz edilmekle yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2. Taraflar arasındaki boşanma davasında, davacı erkeğin 29.11.2020 tarihinde vefat etmesi nedeniyle davacı erkek mirasçısı tarafından davaya 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesi hükmü uyarınca kusur tespiti yönünden devam edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince karar yerinde müteveffa erkeğe her hangi bir kusur yüklenmemesine karşın, hüküm fıkrasında “evlilik ölümle son bulduğundan boşanma konusunda karar verilmesine yer olmadığına, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının ağır kusurlu olduğunun tespitine” karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı eş hükmün tümü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı müteveffa erkeğe kusur yüklenmediği halde evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davalının " ağır kusurlu" olduğu yönündeki tespitin maddi hatadan kaynaklandığı ve evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davalının "tamamen" kusurlu olduğunun kastedildiğinin anlaşılmasına göre İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve kanuna uygun olduğundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince kusur belirlemesi yönünden devam eden davada sağ kalan eş olan davalının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunup bulunmadığı hususunun tespiti ile yetinilmesi gerekirken, sağ kalan eş olan davalının ağır kusurlu olduğu şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı kadın vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı kadın vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Davalı kadın vekilinin kusur belirlemesineyönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin kusur belirlemesine ilişkin esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının (1) numaralı hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan “davalı ...'nun ağır kusurlu olduğunun tespitine” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine “Sağ kalan davalı eşin boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine” ibaresinin yazılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/164, Karar No: 2021/948, Tarih: 22.02.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/164 E.  ,  2021/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-BEDEL-ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava dışı ... ve ...dan aldığı borca karşılık bu kişilerin yönlendirmesi ile 377 parsel sayılı taşınmazdaki 180/31050 payını teminat amacıyla bedelsiz olarak davalı ...’e devrettiğini, ondan da ...’ın yönlendirmesi ile diğer davalı ... ...’na devredildiğini, bu şekilde gerçekleşen temlikin gerçek bir devir olmadığını, tarafların el ve iş birliği içerisinde hareket ettiklerini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tesciline, aksi halde bedele ve el atmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı dava dışı ...’dan devraldığını, ekonomik olarak sıkıntıya düştüğü bir dönemde de diğer davalı ...’e bedeli karşılığında sattığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ..., taşınmazı 80.000 TL karşılığında satın aldığını, bedelini ödediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...Davacı, dava dilekçesinde, “sair deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Oysa mahkemece, davacıya karşı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan sonuca gidilmiş olması doğru değildir. Ayrıca, davacı tarafından dosyaya mübrez 07.08.2009 tarihli belgede imzası bulunan ...’ın davalılardan...’nin vekili olarak belgeyi imzaladığı ve anılan belgenin içeriği itibariyle yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararında öngörülen belge niteliğini taşıdığı izlenimi uyanmakta olup, son kayıt maliki ... anılan belge altındaki imzanın kendisine ait olmayıp, belgenin sahte olduğunu ileri sürerek belgeye karşı çıkmıştır. O halde, anılan belgede isimleri geçen ...ve ...’nın tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve ...’in emsal olabilecek nitelikteki sair belgelerdeki imzalarının temin edilmesi, huzurda usulü dairesinde imza örneklerinin alınması ve ondan sonra 2659 sayılı yasanın 8. maddesi hükmü uyarınca Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas dairesinden rapor alınması, anılan belgenin geçerli olduğunun anlaşılması halinde ...nın davalılardan...’yi temsilen imzalamış olduğu gözetilerek... Yönünden anılan belgenin hukuki değerinin irdelenerek saptanması ve aynı zamanda inançlı işlemin belgesi niteliğini taşıyıp taşımadığının yazılı delil başlangıcı sayılıp sayılmayacağının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davalı ... ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı ... ...'nun yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.536.80. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı ... ...'ndan alınmasına, 22.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.