muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/995, Karar No: 2015/2748, Tarih: 02.12.2015

Keza, Toplu İş Sözleşmesi ile aynı kıdem ve aynı işte çalışan işçilerin aynı ücretle çalışmaları gerektiği, eşit işe eşit ücret ilkesi uyarınca hareket edildiği de savunulabilir. Ancak ekonomik gerekçeler olmadığı sürece eşitliğin yüksek ücrette sağlanması, kısaca daha düşük ücret alanların ücretinin yüksek ücret alanla eşitlenmesi gerekir. Kaldı ki yararlılık ilkesi emredici niteliği ile de bu ilkeden önce gelir. Bu nedenle bu görüş de isabetli değildir.

Hal böyle olunca, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 02.12.2015 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.

-KARŞI OY-

Somut olayda uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi (TİS) hükümlerinden yararlanmaya başlayan davacı işçinin aylık ücretinin; TİS’de belirlenen 24,44 TL günlük çıplak ücret üzerinden yapılan hesaplamaya göre, bireysel iş sözleşmesine nazaran % 34,7 oranında artış göstererek, aylık 980 TL den 1320,19 TL ye yükselmesine rağmen ; 4956 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Yasasının 36 ncı maddesinin ilk fıkrasının son cümlesi hükmü uyarınca, bireysel iş sözleşmesindeki günlük 31 TL çıplak ücretin hesaplamada esas alınmasını isteyip isteyemeyeceği ve olayda 4857 sayılı Yasanın 22.maddesinin uygulamasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece davacının sendika üyesi olduktan sonra TES İŞ sendikası ile davalı işveren arasında yapılan protokole uygun olarak ücretlerinin ödendiği TİS uygulaması ile birlikte başka alacaklara da kavuştuğu günlük çıplak brüt ücretinin düşürülmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, bireysel iş sözleşmeleri gibi toplu iş sözleşmeleri de, çalışma koşullarının belirlenmesi açısından başvurulması gereken en önemli kaynaklardandır. Kural olarak, bir hizmet sözleşmesinde yer alabilecek tüm konular Toplu İş Sözleşmesi ile de düzenlenebilir. Toplu İş Sözleşmesi kollektif bir hukuki düzenleme niteliğinde bulunduğundan, hizmet akitlerinin üzerinde ve maddi alanda kanun gibi onları etkileyecek biçimde hükümler içerir. (Tuncay A. Can, Toplu İş Hukuku, Beta Yayınları, 2. Bası, İstanbul 2010, sh.195.) Toplu İş Sözleşmelerinde; iş sözleşmelerinin yapılması, içeriği ve sona ermesine ilişkin hususları düzenleyen hükümler, Toplu İş Sözleşmelerinin zorunlu unsurlarındandır. (Sur Melda, İş Hukuku Toplu İlişkiler, Turhan Kitabevi, Güncellenmiş 4. Bası, Ankara 2011, sh.240)

Toplu İş Sözleşmelerinde aksi belirtilmediği sürece, iş sözleşmelerinin Toplu İş Sözleşmelerine aykırı olamayacağına; iş sözleşmelerinin Toplu İş Sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini Toplu İş Sözleşmesindeki hükümlerinin alacağına; buna karşın, Toplu İş Sözleşmesinde iş sözleşmelerine aykırı hükümlerin bulunması hâlinde, iş sözleşmesinin işçi yararına olan hükümlerinin geçerliliğini koruyacağına ilişkin 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun 36 ncı maddesi (275 S.K. md.3 ve 2822 S.K. md.6), uyuşmazlığın çözümünde yoruma muhtaç normatif düzenlemedir. Bu hüküm özellikle, 6356 sayılı Yasanın 33 üncü (2822 S.K. md.2) maddesinde yer alan, Toplu İş Sözleşmesin iş sözleşmesi ile ilgili normatif hükümlerine olan üstünlüğü ve etkisi açısından önem arzeder. (Sur, age., sh.301.) Diğer bir anlatımla; Toplu İş Sözleşmesi hükümleri, hizmet sözleşmelerinden önce gelir ve Toplu İş Sözleşmesinde yer alan hükümlere aykırı hizmet sözleşmesi yapılamaz. (Çelik, İş Hukuku, 27. Bası, sh.556; Tuncay, age., sh.198.) 6356 sayılı Yasanın 36 ncı maddesinin ilk fıkrasının son cümlesindeki (2822 S.K. md.6/2); toplu iş sözleşmesinde, hizmet akitlerine aykırı hükümler bulunması durumunda, hizmet akdinin işçi lehine olan hükümlerinin geçerli olacağına ilişkin düzenlemeye yanlış anlam yüklenerek; işveren ile Toplu İş Sözleşmesinden yararlanan bir işçinin, bireysel iş sözleşmesi imzalayarak, Toplu İş Sözleşmesinin açık hükmüne aykırı, onu bertaraf edecek biçimde işçi lehine düzenlemeler yapabilecekleri sonucu çıkarılmamalıdır. Toplu İş Sözleşmesinin asgari koşullar içerdiği ve iş akitlerinde işçinin daha lehine olacak şekilde hükümlere yer verilebileceği, sözleşme serbestisi ilkesi uyarınca kural olarak kabul edilmekle birlikte; (Bkz. Tuncay, age., sh.198 vd.) Toplu İş Sözleşmesinin düzen fonksiyonu ve işverenin eşit davranma borcunun sonucu olarak, bu serbestinin parasal haklar dışında kalan alanlarda uygulanması esas itibariyle mümkün değildir. (Çelik, age., sh.552.) Dolayısıyla, değinilen fıkranın (6356 S.K. md.36/f1) ilk cümlesindeki “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe iş sözleşmeleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. İş sözleşmelerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır.” şeklindeki mutlak emredici nitelikteki hüküm, böyle bir yaklaşım tarzına, yani bireysel iş sözleşmesiyle Toplu İş Sözleşmesine rağmen her konuda işçi lehine düzenleme getirilebilmesine müsaade etmez.

Toplu İş Sözleşmesinin zorlayıcı etkisinin sonucu olan, bireysel iş sözleşmeleriyle Toplu İş Sözleşmesine aykırı hüküm getirilemeyeceği ve doğrudan doğruya etkisinin bir neticesi olarak da, Toplu İş Sözleşmesi kapsamına alınan bir işçinin, tarafların ayrıca anlaşmalarına gerek kalmadan Toplu İş Sözleşmesinin normatif hükümlerine tabi olacağı (Bkz. Çelik, age., sh.563 vd.) kurallarının bir istisnasını teşkil eden; iş sözleşmesinin lehe olan hükümlerinin geçerliliğini koruyacağına ilişkin yasa hükmünün ne şekilde anlaşılması gerektiği konusuna gelince: Öğretici “yararlılık ilkesi”nin (Bkz. Soyer Polat, Toplu Sözleşme Hukukunda İşçiye Yararlılık İlkesi, Ankara 1991, sh.19 vd.) bir yansıması olarak kabul edilen bu uygulamanın ne realize edileceği ise tartışma konusudur. Günümüzde bu konudaki yaygın kanı; bireysel iş sözleşmeleri ve Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin bire bir, tek tek ya da bütün olarak değil, konuların gruplandırılarak karşılaştırılması gerektiği yönündedir. (Bkz. Soyer, age., sh.67) Örneğin bireysel iş sözleşmesindeki ücret ve ekleri ile ilgili hükümlerin, Toplu İş Sözleşmesinde yer alan ücret ve eklerine ilişkin düzenlemelerle; benzer şekilde, izin hakkına ya da ihbar önellerine ilişkin hükümlerin de karşılıklı olarak ve bütüncül bir nazarla karşılaştırılması gerekir. Bu karşılaştırma neticesinde, işçinin ücret ve ekleri açısından daha lehe olan hükümler içermesi halinde, bireysel iş sözleşmesinin ücret konusundaki hükümlerinin geçerliliğini sürdürdüğü kabul edilmelidir. Bu yönde bir karşılaştırma yapılırken ücrete ilişkin lehe olan hükümlerin bir kısmının Toplu İş Sözleşmesinden bir kısmının ise bireysel iş sözleşmesinden alınarak sonuca gidilmesi doğru değildir. Somutlaştırmak gerekirse; bireysel iş sözleşmene göre aylık 1.000 TL ücret ve her yıl birer maaş tutarında dört ikramiye alan bir işçi, Toplu İş Sözleşmesine göre aylık 3.000 TL maaş ve yılda iki maaş tutarında iki ikramiye almaya başlamış ise, bireysel iş sözleşmesindeki yılda dört ikramiye esasının Toplu İş Sözleşmesi maaşına da uygulanmasını isteyemez. Zira Toplu İş Sözleşmesi nedeniyle, işçinin bireysel iş sözleşmesine göre aldığı yıllık ikramiye tutarı 4.000 TL den 6.000 TL ye yükselmiştir.

Yararlılık ilkesinin realize edilmesi açısından nazara alınabilecek diğer bir kriter ise “objektiflik” kıstasıdır. Her işçinin bireysel çıkarlarının gözönünde bulundurulması esasına dayanan (Bkz. Şahlanan Fevzi, Toplu İş Sözleşmesi, İstanbul 1999, sh.115; Ekmekçi Ömer, Toplu İş Sözleşmesiyle Düzenleme Yetkisi, İstanbul 1996, sh.136; Reisoğlu Safa, Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu Şerhi, Ankara 1986, sh.101.) bu kritere göre bir değerlendirme yapıldığında; örneğin, izinden daha fazla paraya ihtiyaç duyan ya da iş bulmanın kolay olduğu bir sektörde çalışan işçi açısından; yüksek ücretli kısa izin ya da uzun ihbar önelleri işçinin lehine değil aleyhine doğuracaktır. (Soyer, age., 74 vd.)

Somut uyuşmazlık açısından; Öncelikle TİS protokolu uyarınca iş yerinde iş gruplandırılması yapılarak davacının kayıp kaçak bölümünde çalışan 200 işçiden biri olarak işe giriş tarihine göre skalası Ek 2 olarak belirlenmiş ücretleri bu skaladan ödenmiştir.31.5.2004 tarihli TİS protokolunün konusu 2003 Kasım-Aralık ayında işe alınan işçilerin ücretlerinin indirilmesi olmayıp TİS kapsamında çalışan işçilerin iş gruplarında hangi gruba gireceği ve alacağı ücretin ne olacağı noktasında olup davacının günlük ücretindeki düşüş TİS den kaynaklandığından 4857 sayılı Yasanın 22.maddesinin uygulama olanağı bulunmaz. Sorunun TİS uygulaması açısından ve 6356 sayılı Yasanın 36 .maddesinde ifadesini bulan yararlılık ilkesi kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir. Yararlılık ilkesinin, bireysel ve toplu iş sözleşmesindeki aynı amaca yönelik hükümlerinin gruplandırılarak yapılacak bir karşılaştırma neticesinde, işçinin bireysel iş sözleşmesine nazaran çok daha fazla avantajlı bir konuma gelerek %34.7 oranında bir kazanımı olduğu açıktır. Objektiflik ölçütü açısından da işçi yararına bir sonucun gerçekleştiği açıkça görülmektedir. Böyle olunca, işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük çıplak ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesi mümkün değildir. Böyle bir talep, söz konusu maddenin (6356 S.K. md. 36) temel mantığı ile örtüşmediği gibi, hükmün uygulanmasına ilişkin bilimsel esaslara da uygun düşmediğinden, yerel mahkemenin kararının onanması gerektiği kanaatiyle, Yüksek Genel Kurulun çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/5559, Karar No: 2021/3683, Tarih: 09.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/5559 E.  ,  2021/3683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekilinin sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan ... İdaresi vekilinin 05/01/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 11/02/2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

30/03/2015 tarihli olay tutanaklarına göre, elinde iki adet siyah renkli poşet ile görülen sanığın kolluk görevlilerini fark etmesi üzerine ara sokağa hızlıca dönmesi ve uzaklaşmasından şüphelenilmesiyle yapılan takipte ara sokakta sadece sanığın olduğunun görüldüğü ve yerde görünür vaziyette kaçmadan önce sanığın elindeki poşetlere benzer iki adet poşet olduğunun görülmesi üzerine yapılan kontrolde 2 karton kaçak sigara ele geçirilmesi sonucunda işletmeciliğini yaptığı bakkalda daha önce kaçak sigara bulunduğundan hakkında adli işlem yapılması sebebiyle tanınan sanığın bakkalında da kaçak sigara olabileceği düşünülerek aynı gün sanığın iş yerinde usulüne uygun olarak yapılan aramada çekmecede 1 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; her ne kadar sanık aşamalardaki savunmasında yerde bulunan sigaraların kendisine ait olmadığını, iş yerindeki sigaraları ise içmek için aldığını beyan etmiş ise de sanığın yakalanış şekli, 1 karton sigaranın ele geçtiği iş yerinin ticari işletme niteliğinde bakkal olması karşısında, sanığın ticari amaçla bandrolsüz ve kaçak sigara bulundurmak şeklinde gerçekleşen ve sübut bulan eyleminin 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın

3/18. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilerek 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi yollamasıyla 3/5. madde ve fıkraları uyarınca mahkumiyeti yerine, suçtan kurtulmaya yönelik savunmalara itibar edilmek ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3928, Karar No: 2020/1147, Tarih: 01.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3928 E.  ,  2020/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... 7-... 8-... 9-..., birleşen 2010/179 Esas sayılı davada davacı ... ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... 7-... 8-..., birleşen 2010/79 Esas sayılı davada davacı ... ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... 7-... 8-... arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 29.03.2016 gün ve 2015/350 E.-2016/137 K. sayılı hükmü onayan Dairemizin 04.12.2018 gün ve 2018/3992 E.-2018/4867 K. sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dosyalar davalısı ...’na Yargıtay ilamı ve davacının karar düzeltme dilekçesinin tebliğine dair belge bulunmadığından;

1-Asıl ve birleşen dosyalar davalısı ...’na söz konusu tebligatın yapıldığına dair tebligat belgelerinin kalemce araştırılarak dosyasına konulduktan ya da kayıtlara göre tebliğ tarihleri tespit edildikten sonra,

2-Tebligat çıkartılmamış ise asıl ve birleşen dosyalar davalısı ...’na Yargıtay ilamı ve davacının karar düzeltme dilekçesinin tebliğ edilip, karar düzeltme süresi beklendikten ve karar düzeltme talebinde bulunulması halinde gerekli işlemler yapılıp Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8548, Karar No: 2016/8589, Tarih: 06.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/8548 E.  ,  2016/8589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d, 52 ve 53 maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan ...'ün ayrı yaşadığı eşi olduğu, suç tarihinde katılanın ....Halkalı Şubesi nezdindeki hesabında bulunan parayı çekebilmek için bir bayanı eşi olarak tanıtarak, kimliğini kaybettiğinden bahisle yeni kimlik çıkarabilmek için ... muhtarlığına başvurduğu ve muhtarlıktan "nüfus cüzdanı kayıp/yenileme belgesi" aldığı, bu belge ile ...İlçe Nüfus Müdürlüğünden katılanın adına bir başka bayanın resmini taşıyan kimlik belgesi aldığı, aynı gün beraberindeki bayanla birlikte... Siteler şubesine giderek katılana ait 2.019 TL parayı çektikleri, sanığın bu şekilde kamu kurumunu aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği kabul olunan somut olayda,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın dolandırıcılık eylemini, sahte nüfus cüzdanı kullanmak suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarını aracı kılarak, kamu kurumu niteliğindeki bankanın zararına olarak ve ayrıca banka dekontu vs kullanılmak suretiyle banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılarak işlemiş olması nedeni ile sanığı eyleminin 158/1-d, e, f bentleri kapsamında kaldığı, sanığın aynı maddenin birden fazla bendini ihlal etmiş olması nedeni ile cezanın bireyselleştirilmesinde TCK'nın 61. maddesi hükmü de dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/501, Karar No: 2017/597, Tarih: 02.02.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/501 E.  ,  2017/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; kıyı kenar çizgisinin azaltılması istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 16.01.2016 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.02.2016 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02.02.2017tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10926, Karar No: 2011/23552, Tarih: 14.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/10926 E.  ,  2011/23552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanıklar ... ve ... 'nın yapılan yargılanmaları sırasında; ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesiyle ... 1. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 1. Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2011 gün ve 2011/40 E. 2011/40 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, HSYK.nun 12.07.2011 gün ve 233 sayılı kararıyla ... ilçesi Adli teşkilatı kapatılarak İstanbul Adliyesi ile birleştirilmesine karar verildiğinden dosyanın ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin işlerinin devredildiği İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7213, Karar No: 2017/6566, Tarih: 11.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/7213 E.  ,  2017/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın babasına ait ikamette ve eklentilerinde yapılan aramada bahçede dikili 120 kök hint kenevirlerinin, aynı bahçe içerisinde bulunan duvar üzerinde ise sökülerek kurutulmaya bırakılan 20 kök hint kenevirinin ele geçirilmiş olması karşısında, sökülmüş kenevirler esrar sayıldığından sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/978, Karar No: 2015/4709, Tarih: 18.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/978 E.  ,  2015/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine, diğer atılı suçtan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme ve beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9212, Karar No: 2012/19123, Tarih: 04.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9212 E.  ,  2012/19123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Patlayıcı madde bulundurma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya arasında mevcut belgelere göre sanık hakkında İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/72-2010/91 esas-karar sayılı dosyası ile kasten öldürmeye teşebbüs ve genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçlarından mahkumiyet hükmü kurulduğu ve ayrıca sanık hakkında patlayıcı madde bulundurmak suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi üzerine, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 174/1. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı anlaşılmakla; denetime olanak verecek şekide sanık hakkında İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/72-2010/91 esas karar sayılı dosyasının bu dosya arasına alınarak delillerin değerlendirilmesi, patlayıcı madde olarak kullanılan maddenin cinsinin tespiti, ağır ceza mahkemesi kararından ve adli sicil kaydından suç tarihinin 07.01.2005 olduğunun anlaşılması karşısında karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin düzeltilmesi ve tüm deliller birlikte irdelenerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.