muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/34782, Karar No: 2020/9352, Tarih: 09.07.2020

Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. İster gider avansı isterse tamamlama avansı olarak tanımlansın ikmal edilmesi gereken paranın hukuk yargılamasındaki nitelemesi dava şartı olarak gösterilen gider avansıdır. Gider avansının yatırılmaması veya ikmal edilmemesi halinde dava usulden reddedilecektir.6100 sayılı Kanun’un 324. maddesinde delil ikamesi avansı, 325. maddesinde ise re' sen yapılması gereken işlemlerde giderler düzenlenmiştir. 324. madde gereğince “Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. Taraflar birlikte aynı delilin ikamesini talep etmişlerse, gereken gideri yarı yarıya avans olarak öderler. Taraflardan birisi avans yükümlülüğünü yerine getirmezse, diğer taraf bu avansı yatırabilir. Aksi hâlde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılır. Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği dava ve işler hakkındaki hükümler saklıdır”. 325. maddeye göre ise “Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği dava ve işlerde, hâkim tarafından resen başvurulan deliller için gereken giderlerin, bir haftalık süre içinde taraflardan birisi veya belirtilecek oranda her ikisi tarafından ödenmesine karar verilir. Belirlenen süre içinde bu işlemlere ait giderleri karşılayacak miktarda avans yatırılmazsa, ileride bu gideri ödemesi gereken taraftan alınmak üzere Hazineden ödenmesine hükmedilir”. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 120. maddesindeki gider avansı ile ilgili düzenlemenin 324. Maddedeki delil ikamesi için avans kuralı ile birlikte değerlendirilmesi ve dava şartı olan gider avansının delillerin ikamesi dışındaki yargılama giderleri için dikkate alınması gerekir. Dolayısı ile delil ikamesi için alınacak avans ile dava şartı olan gider avansının birbirinde ayrılması, delillerin ikamesi için alınacak avansın gider avansı içinde yer almaması zorunludur.

Tanık dinlenmesi, bilirkişi raporu alınması ve keşif gideri gibi delil ikamesine yönelik giderlerin gider avansı içinde değerlendirilmesi olanağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 324. maddesi düzenlemesi karşısında yoktur. Ayrıca delil ikamesi avansının da ispat külfetine göre taraflara yükletilmesi gerekir. Diğer yandan örneğin resen hesap raporu alınacaksa giderin 325. Maddesi kapsamında değerlendirilmesi isabetli olacaktır.

Tanık dinlenmesi, bilirkişi raporu alınması ve keşif gideri gibi delil ikamesine yönelik giderlerin gider avansı içinde değerlendirilmesi olanağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 324. maddesi düzenlemesi karşısında yoktur. Ayrıca delil ikamesi avansının da ispat külfetine göre taraflara yükletilmesi gerekir. Diğer yandan örneğin resen hesap raporu alınacaksa giderin 325. Maddesi kapsamında değerlendirilmesi isabetli olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafça dava 03.10.2010 tarihinde 2010\59 esas sayılı dosya ile hizmet tespiti ve işçilik alacaklarına yönelik açılmış, Mahkemece 17.02.2015 tarihli celsede alacak talebine ilşkin dava tefrik edilerek iş bu dosya esasına kaydedilmiştir. Dosyada avans bulunmadığından yeni duruşma günü taraflara bildirilememiş, tarafların olmadığı 10.03.2015 tarihli celsede ara karar ile davacı vekiline gider avansını tamamlamak için iki haftalık kesin süre verilmiştir. Davacı tarafından avans yatırılmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir. Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Ayrıca bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 115, maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır. Kaldıki söz konusu ihtar duruşmada bulunmayan davacı vekiline tebliğ edilmiş değildir.Yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilip, söz konusu ara karar ilgili tarafa tebliğ edilmeden dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesi hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 09.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6701, Karar No: 2016/6889, Tarih: 24.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/6701 E.  ,  2016/6889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .. ve diğerleri aleyhine 22/01/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar .. ile ... vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 24/05/2016 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili ile davalılar .. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı ... tarafından çekilen fotoğraflar kullanılarak ve çarpıtılarak, .. tarihli basımında davacıya hakaret içeren " .." başlıklı haberin manşetten yayınlandığını, haberin içeriğinde " .. " şeklinde gerçeğe aykırı ve hakaret kastı tanıyan ifadelere yer verildiğini, asılsız ve gerçeğe aykırı haber yayınlamak suretiyle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek uğramış olduğu manevi zararın tazminini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, dava konusu haberin doğru olduğunu, somut verilere yer verildiğini, fotoğrafa dayalı haber yazıldığını, diğer davalı ile davacı arasındaki diyalogdan gazetenin haberi olmadığını, haberde sopanın öğrencilere karşı kullanıldığından söz edilmediğini, haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu, davacıya hakaret edilmediğini, kamu yararının var olduğunu, haberin basın özgürlüğü kapsamında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar tarafından davacı hakkında, dayak korkusu ile ve elinde sopasıyla öğrencilere ders verdiğine, bu durumun velilerin tepkisini çektiğine, velilerin davacıdan şikayetçi olduklarına ilişkin haberlerin yayınlandığı, ayrıca davacının kullanmış olduğu yazım tahtası işaret çubuğunun sopaymış gibi gösterildiği, yapılan bu haberin davacının kişilik haklarını zedeler nitelikte olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davalılar tarafından davacı hakkında, dayak korkusu ile ve elinde sopasıyla öğrencilere ders verdiğine, bu durumun velilerin tepkisini çektiğine, velilerin davacıdan şikayetçi olduklarına ilişkin haberlerin yayınlandığı, ayrıca davacının kullanmış olduğu yazım tahtası işaret çubuğunun sopaymış gibi gösterildiği, yapılan bu haberin davacının kişilik haklarını zedeler nitelikte olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu .. 19/07/2013 tarihli basımında yayınlanan " .." başlığı altında verilen haberde, .. olarak görev yapan davacının, yaz döneminde açılan Kur'an kursunda eğitim verdiği sırada öğrencilerin arasında elinde sopayla dolaştığı, bu durumdan rahatsız olan velilerin .. şikayetçi olduğu belirtilmiş, haber içeriğinde " .. " , " .. " ifadelerine yer verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava konusu haberde davacının fotoğrafına da yer verildiği, söz konusu fotoğrafta davacının öğrencilerin arasında elinde sopa benzeri uzun bir çubukla yürümekte olduğunun görüldüğü, davacının fotoğrafın gerçek olmadığına veya rızası dışında çekildiğine ilişkin bir iddiasının bulunmadığı, ancak davacının söz konusu aleti yazı tahtasında Arap harflerini gösterirken işaret çubuğu olarak kullandığını belirttiği anlaşılmaktadır.

Bu kapsamda, dava konusu haber yapıldığı tarihte görünürdeki gerçeğe uygun olup özle biçim arasındaki denge bozulmamıştır. Basının somut gerçeği araştırması beklenemez. Yayın tarihinde görünür gerçeğe uygun olan, okuyucunun ilgisini çekmek için çarpıcı başlık kullanılan dava konusu haberde hukuka uygunluk sınırlarının aşıldığından ve haber içeriğinde kullanılan ifadelerin de kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğinden söz edilemez. Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar .. ve ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan ... ile ... yararına takdir olunan .. TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 24/05/2016
Yargıtay — Esas No: 2022/6405, Karar No: 2022/14314, Tarih: 07.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/6405 E.  ,  2022/14314 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/12/2020 tarihli ve 2020/101149 soruşturma, 2020/110959 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/03/2021 tarihli ve 2021/3064 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/02/2022 tarih ve 2022/14704 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilmekle dosya incelendi.

İstem yazısında : "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı ... isimli ... sayfasında paylaşarak hakaret suçunu işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabında; memleketinin ... Mihalıçcık olduğu, ...'de yaşadığı, evli olduğu, ... isminde oğlu olduğu ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 24/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak, resmi yada özel kurum ve şirketlerle yazışma yapılarak paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (... Nüfus Müdürlüğü, ... Emniyet Müdürlüğü vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 26/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin IP bilgileri hususunda Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediği ve şüphelinin bilgilerinin tespit edilemediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar, dosyadaki emniyet müdürlüğü asayiş şube müdürlüğünün yazı ve eklerine göre şikayet konusu edilen ... profilinde görülen suç failinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitinin yapılamadığı, şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan IP numarasının ABD'de bulunan ... şirketinden temin edilmesi gerektiği, ancak ABD adli makamlarının bu konudaki talepleri karşılamadığı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/03/2021 tarihli ve 2021/3064 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8552, Karar No: 2022/3317, Tarih: 07.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8552 E.  ,  2022/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; üniversitede dekan yardımcısı olan davalı öğretim üyesine 2014 - 2015 pedagojik formasyon sertifika programı kapsamında fazladan 329.912,60 TL ödeme yapıldığını, 2547 sayılı Kanun'un 58. maddesinin (c) ve (f) bentlerine göre katkı payı ödenmesi gerekirken limit uygulanmadan ödeme yapıldığını ileri sürerek; şimdilik 329.912,60 TL'nin 24/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; dava tarihinden geriye doğru iki yıldan önceki döneme ait taleplerin zamanaşımına uğradığını, kendisine yapılan ödemelerin sadece dekan yardımcısı olması sebebi ile değil, aynı zamanda 2012-2014 yılları arasında pedagojik formasyon birimi üyesi olması sebebiyle yapmış olduğu eğitici faaliyetler ve koordinasyon hizmet çalışmaları neticesinde verildiğini, 2014-2015 yılında yapılan döner sermayesi katkı payı ödemelerinin 27/08/2015 tarihli ve 2015-11 sayılı Sayıştay sorgusuna konu olduğunu, bunun üzerine iç denetim birimince yapılan inceleme sonucu rapor düzenlendiğini, söz konusu raporun hesaplama hataları ile dolu olduğunu, ayrıca Sayıştay 2. Dairesinin 09/05/2016 tarihli ve 162 no-35385 kararı ile söz konusu Sayıştay raporundaki tespite ilişkin 2547 sayılı Kanun'un 58/e bendine göre kamu zararının oluşmadığının davacıya bildirildiğini, bu karar gözetilmeksizin kendisinden tahsilat yapılmaya çalışıldığını, pedagojik formasyon sertifika eğitiminin düzenlilik arz etmeyen ve düzenli gelir getirmeyen bir eğitim olduğunu, çünkü her yıl açılan bir program olmadığını, bu nedenle 2547 sayılı Kanun'un 58. Maddesinin (c) ve (f) bentlerinin uygulanamayacağını, eğitim fakültelerinden elde edilen gelirin

(c) bendine girmediğini, (f) bendinde düzenlenen ödeme ile pedagojik formasyon katkı payı ödemesinin ilgisi olmadığını, düzenlilik arz etmeyen bir gelir olduğunu, 58/e maddesinin uygulanmasının gerektiğini, ödemenin denetimden geçerek yapıldığını ve 58/e maddesi gereği limitin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.