muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/32509, Karar No: 2017/10944, Tarih: 20.06.2017

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücreti ve hafta tatili alacaklarının hesabı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde sözkonusu çalışma karşılıklarının zamlı ödenmediği, bu nedenle zam farkından kaynaklanan alacakları olduğundan bahisle talep de bulunmuştur.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda fazla çalışma ve hafta tatili hesabında saat ücretinin %50 yerine %150 zam oranına göre hesaplandığı görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine göre hakim tarafların talebiyle bağlı olup ondan fazlasına hükmedilemeyeceği amir hüküm olarak düzenlenmiştir.

Bu meyanda, Mahkemece taleple bağlılık kuralına aykırı olarak fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Davacı işçinin asgari geçim indirimi alacağının ödenip ödenmediğinin açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Yargılama safhasında alınan ilk raporda işverence ödendiği ispatlanmadığından bu alacağın hesaplanması üzerine davalı tarafça bankaya ödeme savunması yapılarak kayıtların celbinin talep edildiği ve Mahkemece davacıdan ödeme belgelerinin gönderilip bankalardan bunların celbi hususunda ara karar verilerek usulî işlemlerin yapılıp sonuca gidildiği görülmüştür.

Kural olarak işçilik alacaklarının ödendiğinin ispatı işveren üzerindedir. Parayı bankaya yatırdığını savunan işveren hangi bankaya, hangi hesaba para yatırdığını açıklamak zorundadır. Bu nedenle ödeme belgeleri ile celbedilecek banka adı, hesap nosunun işverenden sorulup temin edilmesi gereklidir.

Mahkemece yapılacak iş, davalı işverene verilecek kesin süre içinde bu konudaki bilgi ve belgelerin celbi sağlanmalı ve sonucuna göre bir değerlendirme yapılmalıdır.

4-Mahkemece takdiri indirim nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş ise de; yargılama safhasında alınan ilk bilirkişi raporunu müteakiben davacı %30 takdiri indirime göre ıslahını yapmış, davalının ıslaha karşı zamanaşımı defi üzerine alınan ek rapor ile alacaklar yeniden hesaplanmıştır ve Mahkemece de bu rapor hükme esas alınmıştır. Dolayısıyla zamanaşımı nedeniyle reddedilen tutar olmakla aksi yöndeki gerekçe yerinde değildir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12838, Karar No: 2015/29358, Tarih: 05.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/12838 E.  ,  2015/29358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/222063

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2015

NUMARASI : 2014/355 (E) ve 2015/54 (K)

SANIK : Y.. Ç..

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın katılanın gümüş toptancılığı üzerine faaliyet gösteren işyerinden bir miktar mal aldığı, bu mallar karşılığında borçlusu katılan G.. Ç.. olan 30/08/2007, 30/09/2007, 30/10/2007, 30/11/2007, 30/12/2007 vade tarihli ve 2.200'er USD bedelli 4 adet ve 30/01/2008 vade tarihli 3.200 USD bedelli bir adet olmak üzere toplam 5 adet senedi, kardeşi borçlu G.. Ç.. imzasını sahte olarak atıp katılan Hüseyin'e vererek menfaat temin ettiği iddia edilen olayda; yerel Mahkeme'nin 26/05/2010 tarih 2008/447 E. 2010/190 sayılı kararıyla sanığın mahkumiyetine karar verildiği, Dairemizin 15/09/2014 tarih ve 2013/556 E. 2014/14660 sayılı kararıyla romatizma ağrıları ile ilgili ürün pazarlaması yaptığını beyan eden sanığın işletmesi ve ticari faaliyetlerini hangi şekilde ve kapsamda yürüttüğüne ilişkin herhangi bir araştırma yapılmadan ve karar yerinde suçun vasıflandırılmasına ilişkin gerekçe gösterilmeden, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 158/1 -h madde ve fıkrasında düzenlenen "tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık" suçunu teşkil ettiği kabulü ile hüküm kurulması gerekçesiyle nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmadan sonra yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmadan sonra yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15084, Karar No: 2017/3835, Tarih: 14.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/15084 E.  ,  2017/3835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin ‘06/06/2011, 13/06/2011’ yerine ‘21/06/2011’ yazılması,

2- Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5518, Karar No: 2012/593, Tarih: 01.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5518 E.  ,  2012/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilâmında özetle; "üç uzman ziraat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulundan taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının sayısı, yaşı ve cinsini belirtir şekilde taşınmazın niteliği ile ilgili ayrıntılı rapor alınması, meyvelik ve otlak kısımlarının ifrazının mümkün olup olmadığının araştırılması, meyvelik ve otlak kısımlar ile taşınmaz üzerindeki ağaçların konumlarını gösterecek şekilde kroki düzenlettirilmesi, otlak olarak kullanımın zilyetlikle iktisaba elverişli olup olmadığının tartışılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli parselin fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 4855,12 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davacı ... adına, geriye kalan 2974,28 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 01.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2587, Karar No: 2018/3308, Tarih: 30.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2587 E.  ,  2018/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (bir kez)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet (birer kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraat (bir kez)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure Sibel'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Kayden 24.03.2004 doğumlu olup suç ve hüküm tarihlerinde on beş yaşını tamamlamayan mağdure Sibel'in annesi müşteki Ümmügülsüm'ün, 10.04.2012 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25913, Karar No: 2012/25332, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25913 E.  ,  2012/25332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, disiplin kurulu kararının toplu iş sözleşmesi hükümlerine aykırılığının tespiti ve iptali ile üye işçiden kesilen ücretin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.11.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının, davalı bakanlığa bağlı Edirne Tarım İl Müdürlüğünde tarım hizmet işçisi olarak çalıştığı, adına dava açan Tarim İş Sendikası üyesi ve aynı zamanda iyşeri sendika temsilcisi olduğu, 31.03.2012 tarihinden itibaren adı geçen müdürlüğün hizmet binasında temizlik işleri için görevlendirildiğini temizlik işlerinin hizmet alımı yoluyla yaptırılması yönüne gidilmesi (alt işverene verilmesi) üzerine tarım il müdürlüğü bünyesindeki idari ve mali işler şube müdürlüğünün personel özlük işlerinde görevlendirildiği, hizmet alım sözleşmesinin sona ermesi üzerine yeni ihale yapılıncaya kadar geçecek sürede duyulan ihtiyaç nedeniyle tekrar temizlik işlerine verilmek istendiği, ancak davacının görevlendirme yazısını tebliğden imtina ederek görevlendirmeyi kabul etmediği, idari ve mali işler şubesinde yetkisi olmadığı halde belgeleri imzaladığı ve evrakları karıştırdığının tespit edilmesi üzerine uyarıldığı ve ardından tarım hizmetleri kapsamında yapacağı işleri belirtir yazıyla tebliğden imtina ederek verilen görevi yapmadığı, boş oturduğu, görevlendirme yazısını tebliğden kaçındığı ve görevlendirmeyi kabul etmemesi üzerine sevkedildiği disiplin kurulunda çoğunlukla alınan kararla 3 yevmiye kesilmesi ile cezalandırıldığı anlaşılmaktadır. Dosya içeriğine ve disiplin kurulu kararı gerekçesine göre; davacının temizlik ihalesinin yenilenmesine kadar geçecek sürede duyulan ihtiyaç nedeniyle önceden çalışmış olduğu temizlik işlerinde görev yapmayı kabul etmediği sabittir. Davacının bu görevlendirmeyi kabul etmemesinin haklı sayılabilmesi için yararına gerçekleşmiş işkolunun bulunması başka bir anlatımla işyeri uygulamasıyla yararına oluşmuş bir iş koşulunun bulunması gereklidir.

Somut olayda davacı, idari ve mali işler bünyesinde özlük işleri biriminden ayrılmak istemediği anlaşılmaktadır. Ancak personel özlük işlerinde davacının çalıştırılması mümkün değildir. İşyeri amirlerinin yetkilerini aşarak hatalı ve hukuka aykırı olarak yapmış oldukları görevlendirme üzerine davacının bir süre bu birimde çalışmış olması yararına bir iş koşulunun oluşmasını sağlamaz. Kaldı ki davacı bu hatalı görevlendirmeden önce sürekli olarak hizmet binasının temizlik işlerinde çalıştırılmış olup davacı bu şekilde çalıştırılmaya karşı çıkmamıştır. Davacının ancak 657 sayılı Yasa kapsamındaki kadrolarda bulunan çalışanların yapacağı işte hatalı olarak görevlendirilmesi kendisine bir hak bahşetmeyeceğinden disiplin kurulu kararına karşı çıkan üyelerin ... sürdüğü sendika işyeri temsilciliğine tanınmış olan görev yerinin değiştirilmemesine ilişkin teminatın bu olayda uygulama yeri yoktur. Bu itibarla ve ayrıca davacının verilen görevleri yapmayarak işyerinde olumsuzluklara ... açtığı, işin yürütümünü bozduğu nazara alındığında disiplin kurulunca verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun aksi düşünce ile oluşturduğu onama kararına katılamıyoruz. 14.11.2012
Yargıtay — Esas No: 2015/16534, Karar No: 2016/3675, Tarih: 05.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/16534 E.  ,  2016/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... mirasçıları vs. vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında; "çekişmeli taşınmazın, kadastro tespiti sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının davalı yararına gerçekleştiği gerekçe gösterilerek davalı adına tespit edildiği; davacılar ve katılanlar tarafından çiftlik tapu kayıtlarına dayanılarak tespitin iptali ve taşınmazın çiftlik tapu malikleri adına tapuya tescili istemiyle dava açıldığı; mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı tarafın çekişmeli taşınmaz üzerinde Medeni Kanun'un yürürlüğe girdiği 1926 yılından önce 10 yılı aşkın süre ile aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla zilyetliğinin sürdüğü, davalının malik sıfatıyla zilyetliğinin Medeni Kanun'un yürürlüğünden sonra ve kadastro tespitine kadar kesintisiz olarak devam ettiği, bu suretle Arazi Kanunnamesi'nin 20 ve 78. maddeleri gereğince tapu kaydının hukuki kıymetini kaybettiği kabul edilmek suretiyle davanın reddine ve taşınmazın davalı adına tapuya tesciline karar verildiği; Arazi Kanunnamesi'nin 20. ve 78. maddeleri uyarınca bir kaydın zilyet yararına hukuki değerini kayıp ettiğinin kabul edilebilmesi için, çekişmeli taşınmazın 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin yürürlüğe girdiği 1926 yılının en az 10 yıl öncesinden itibaren zilyet edildiğinin kanıtlanması gerektiği, hayatın olağan akışı dikkate alındığında, bugün hayatta olan en yaşlı kişilerin dahi söz konusu döneme şahitlik edemeyeceğinin açık olduğu; hal böyle olunca, bir insan ömrünün şahit olabileceği süreyle taşınmaza çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla zilyet olduğunu kanıtlayan kişilerin, öncesinde de taşınmaza zilyet olduğunun karine olarak kabul edilmesinin zorunlu olduğu belirtilerek bu hususların açıklığa kavuşturulabilmesi için, öncelikle davalı tarafın kök murisi olduğu iddia edilen İsmail mirasçılarını gösterir nüfus kayıtları ile komşu parsellere ait kadastro tutanakları ve varsa davacı tarafın tutunduğu tapular dışındaki tespit dayanağı belgelerin tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte getirtilmesi, bundan sonra mahallinde, daha önce dinlenen davalı tanığı ile varsa taraflarca bildirilecek diğer tanıklar ve yöreyi iyi bilip davada yararı bulunmayan yerel bilirkişi kurulunun katılımı ile yeniden keşif yapılması, çekişmeli taşınmazın bilinen ilk zilyedinin kim olduğu, zilyetliğin başlangıç tarihinin bilinip bilinmediği, taşınmaz üzerindeki ev ve ahırın kim tarafından hangi tarihte yapıldığı, ev ve ahır yapılmadan önce taşınmaz üzerinde sürdürülen ve iktisabı sağlar nitelikte bir zilyetliğin bulunup bulunmadığı gibi hususların araştırılması, gerektiğinde ziraatçi bilirkişiden rapor alınması; davalı tarafın, yukarıda sözü edilen karineye uygun zilyetliğinin bulunduğunun kanıtlanamaması halinde, davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamlarının yöntemine uygun olarak saptanması ile bundan sonra, toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi,” gereğine değinilmiştir

. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacıların ve müdahillerin davasının reddi ile Köyü çalışma alanında bulunan çekişmeli 139 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ve müdahiller ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmaz, kadastro tespiti sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve Meltem Özkaya Mart 1290 tarih 9/18 defter varak sayılı Hisarönü Mevkiindeki 4000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan tarafları; “...” ve “...” ve “...” ve “...” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/19 defter varak sayılı,...3000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları; “...” ve ...” ve “...” ve “...” ve “...” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/20 defter varak sayılı, Mevkili 7000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları “... ve ”..., “...” ve “...”..., “...”, “...” ve “...” ve “...” sınırlı tapu kayıtları ile bu kayıtlardan gelme Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 nolu ve Şubat 1962 tarih 1, 2 ve 3 nolu çiftlik tapu kaytlarına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ... ve paydaşları aynı çiftlik tapu kayıtlarına dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen önceki karar, yukarıda özetli Dairemiz kararı ile bozulmuştur. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davalı ve öncüllerinin çekişmeli taşınmaz üzerinde Medeni Kanun’un yürürlüğe girdiği 1926 yılından önce 10 yılı aşkın süre ile aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla zilyetliğinin sürdüğü, malik sıfatıyla süren zilyetliklerinin Medeni Kanun’un yürürlüğünden sonra ve kadastro tespitine kadar kesintisiz olarak devam ettiği ve bu suretle Arazi Kanunnamesi’nin 20 ve 78. maddeleri gereğince davacılar ... Özkaya ve müştereklerinin dayanağını oluşturan ve uygulama yeteneği bulunmayan tapu kayıtlarının hukuki kıymetini kaybettiği, davalı taraf yararına edinme koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın davalı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Yukarıda belirtildiği ve dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere; davacılar ... ve müşterekleri vekili çiftlik tapu kayıtlarına dayanmış, davalı taraf ve öncüllerinin arazi üzerindeki zilyetliklerinin malik sıfatı ile değil, kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu ileri sürmüş, Medeni Kanun’un yürürlüğe girmesi ile Arazi Kanunnamesi yürürlükten kalktığı için, Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddeleri hükümlerinin davalı taraf yararına uygulanma imkanının bulunmadığını iddia etmişlerdir. Davacılar ... ve müştereklerinin bu iddialarına karşılık olarak karşı taraf; dayanılan çiftlik tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazı kapsamadığını, Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan kapsam belirlemesinin kendileri yönünden bağlayıcı olamayacağını, kayıt maliki ile davacılar arasında akdi veya irsi bir ilişkinin kurulamaması sebebiyle davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, taşınmaz üzerindeki çok uzun süreli zilyetliğin kiracılık değil malik sıfatıyla sürdüğünü, davacılar ... ve müştereklerinin dayanağını oluşturan çiftlik tapu kayıtları taşınmaza uysa dahi uzun süreli nizasız kullanma nedeniyle kaydın hukuki kıymetini kaybettiğini, kendileri adına edinme koşullarının oluştuğunu ileri sürmüştür. Bu iddia ve savunma çerçevesinde yerel mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın yeterli olup olmadığı, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülüp düşülmediği, varılan sonucun usul ve yasaya uygun bulunup bulunmadığı konularında yargıya varmadan önce, tarafların iddia ve savunmaları ile ilgili olarak ileri sürdükleri yukarıda özetlenen tüm vakıa ve delillerin ayrı ayrı tahlillerinin yapılıp buna göre bir sonuca ulaşılması uygun olacaktır. Şöyle ki;