muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/31653, Karar No: 2023/3168, Tarih: 03.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/31653 E.  ,  2023/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/42 E., 2021/938 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 2. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 01.09.2016 tarihli ve 2014/965 Esas, 2016/1363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 2. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 01.09.2016 tarihli ve 2014/965 Esas, 2016/1363 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 27.11.2019 tarihli ve 2019/31163 Esas, 2019/14628 Karar sayılı ilâmı ile; sanığın 15.11.2011 tarihinde muayene için gittiği Çorlu Asker Hastanesine başvurup başvurmadığı, başvurmuş ise ne gibi işlemlerin yapıldığı, yapılan muayene ve tedavi ve tetkiklerin araştırılarak suç başlangıç tarihinin tespiti ve suçun temadisinin bitimine ilişkin yakalama tutanağı, teslim tutanağı gibi belgelerin asıllarının veya aslına uygun onaylı suretlerinin dosyaya getirtilerek suçun sona erdiği tarihin hiç bir şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve sanık hakkında Osmaniye Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 15.12.2015 tarihli sağlık kurulu raporunda sanığın psikiyatrik açıdan askerliğe elverişlilik durumunun askerî hastane tarafından değerlendirilmesi gerektiği belirtildiği hâlde sanığın suç tarihlerinde psikiyatrik açıdan askerliğe elverişli olup olmadığının yetkili kılınan sağlık kuruluşunca araştırılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkûmiyet kararı verilmesi sebepleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilâmına uyularak yapılan yargılamada; Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2020/42 Esas, 2021/938 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca on ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suça ilişkin ifadesini kullandığı psikiyatrik ilaçların etkisi altında verdiğine ve cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın 15.11.2011 tarihinde muayene için gitmiş olduğu Çorlu Asker Hastanesinden firar ettiği 19.09.2013 tarihinde ise yakalandığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; olay tarihinde Tekirdağ'da askerlik yaptığını, epilepsi hastalığı için Çorlu Devlet Hastanesine götürüldüğünü, o günlerde de çocuğunun yüksekten düşerek yaralanıp hastaneye kaldırılması sebebiyle çocuğunun yanında olmak istediğini ve kapıdan çıkarak kaçtığını daha sonra uyuşturucu suçundan dolayı yakalandığını, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, askerliğe elverişli olmadığını ve beraatine karar verilmesini talep ettiğini beyan etmiştir.

3.Sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna dair Osmaniye Devlet Hastanesinin 15.12.2015 tarihli ve 150013120 sayılı Sağlık Kurulu Raporu tanzim edilmiştir.

4.Ankara Mevki Asker Hastanesi tarafından düzenlenen 18.03.2016 tarihli ve 300 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Sağlık Raporunda sanığın nörolojik açıdan işlem/tedavi gerektirmediği, suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli olduğu belirtilmiştir.

5.Osmaniye Devlet Hastanesinin 22.04.2019 tarihli ve R190002301 sayılı raporu ile sanığa disosyal kişilik (17/B/2) tanısı konarak askerliğe elverişli olmadığına karar verilmiştir.

6.Osmaniye Devlet Hastanesinin 07.06.2021 tarihli ve 2021671049118166656 sayılı Durum Bildirir Sağlık Kurulu Raporu ile sanığın 15.11.2011-19.09.2013 tarihleri arasında ruh sağlığı ve hastalıkları açısından askerliğe elverişlilik durumunu etkileyecek bir rahatsızlığının olmadığı kanaatine varıldığı bildirilmiştir.

7.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı UYAP üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

III. GEREKÇE

Mütemadi nitelikteki firar suçuna konu eylemin maddi unsurunu oluşturan suçun başlangıç ve sona eriş tarihlerinin, bir başka anlatımla maddi vakıanın doğru olarak saptanması zorunludur. Ceza muhakemesinde asıl olan öncelikle öz vakanın ortaya konularak, daha sonra hukuki nitelendirmenin yapılmasıdır.

7.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı UYAP üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

III. GEREKÇE

Mütemadi nitelikteki firar suçuna konu eylemin maddi unsurunu oluşturan suçun başlangıç ve sona eriş tarihlerinin, bir başka anlatımla maddi vakıanın doğru olarak saptanması zorunludur. Ceza muhakemesinde asıl olan öncelikle öz vakanın ortaya konularak, daha sonra hukuki nitelendirmenin yapılmasıdır.

Birliklerince aynı garnizonda bulunan hastanelere sevk edilen yükümlülerin hastanede muayene ve tedavi işlemlerinin bitmesinden sonra hastanelerce kıta veya kurumlarına taburcu veya sevk edildiklerinde, bir günlük yol süresinin verilmesi ve bu yol süresinin, sevk tarihleri (taburcu edildikleri veya ayaktan muayene işlemlerinin tamamlandığı gün) ile kıta ve kurumlarına katılış tarihleri hariç tutularak tanınması ve firar (kaçaklık) sürelerinin hesabında bu sevk ve katılış tarihlerinin dikkate alınmaması gerekmektedir.

Yine suçun temadisinin bitimine ilişki yakalanarak ele geçen sanıklar açısından yakalama tutanağı, teslim tutanağı gibi belgelerin asıllarının veya aslına uygun onaylı suretlerinin dosyaya getirtilerek suçun sona erdiği tarihin hiç bir şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi kanuni bir zorunluluktur.

Yapılan incelemede, Mahkemece bozma ilâmına uyularak yargılamaya devam edilmiş ise de; Çorlu Devlet Hastanesine yazılan müzekkereye istinaden sanığın 15.11.2011 tarihinde genel cerrahi ve ruh sağlığı ve hastalıkları polikliniğine başvurduğu ve ayaktan tedavi görerek taburcu edildiği şeklinde cevap verildiği görülmekle birlikte, 2. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 2012/3001 sayılı yakalama emrine binaen yakalanan sanığın, 20.01.2014 tarihli ifadesinde 19.09.2013 tarihinde uyuşturucu kullanmak suçundan yakalandığı şeklindeki beyanı esas alınarak temadinin bitim tarihinin belirlendiği, sanığın yakalandığı tarihe ilişkin dosya kapsamında bir yakalama tutanağı ya da onaylı suretinin bulunmadığı ve buna ilişkin bir araştırmanın da yapılmadığı anlaşılmakla; suç temadisinin bitim tarihinin ve öz vakıanın tespiti bakımından, cezaevi ve emniyet kayıtları araştırılarak, sanığın yakalandığını iddia ettiği tarihe ilişkin yakalama tutanağının aslının ya da onaylı suretinin getirtilmesinden sonra sanığın asker olduğunu açıklayıp açıklamadığı, gizlemişse asker olduğunun ne zaman tespit edildiğinin belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2020/42 Esas, 2021/938 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1625, Karar No: 2015/7347, Tarih: 17.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1625 E.  ,  2015/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/32529

MAHKEMESİ : Tokat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.11.2014

NUMARASI : 2013/313 Esas, 2014/363 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (3 kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Mağdur Kamil'in velileri olan babası müşteki Salih ile annesi müşteki Kadriye'nin kovuşturma evresinde alınan beyanlarında sanıktan şikâyetçi olmadıklarını ve davaya da katılmak istemediklerini bildirmeleri karşısında mağdur Kamil'e yaşı nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekilin sanık hakkında mağdur Kamil'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerini temyiz etme hakkı bulunmadığından, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin sanık hakkında mağdur Kadir'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile mağdur Hüseyin'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleriyle ilgili katılan mağdur Kadir vekili ile sanık müdafiin temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan mağdur Kadir vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5782, Karar No: 2011/16745, Tarih: 09.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5782 E.  ,  2011/16745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/11/2009 tarih ve 2008/486-2009/1611 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında tali acentelik sözleşmesi olduğunu, tali acentalık faaliyetlerinden dolayı kesilen poliçelere ve tali poliçe raporlarına göre müvekkilinin davalıdan 1.868,00 TL bakiye alacağı bulunduğunu, alacağın ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine davalının borcu bulunmadığı gerekçesiyle itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini, %40'dan az olamamak üzere tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı ile aralarında tali acentelik sözleşmesi bulunduğunu ancak davacının sözleşmeyi Ergo İsviçre Sigortaya bildirmemesi dolayısıyla acentelik numarası ve şifresi olmadığından işyerini kapatmak zorunda kaldığını, davaya ve icra takibine dayanak teşkil eden cari ekstre başlıklı belgenin tek taraflı, resmi geçerliliği bulunmayan ve kendi imzasını taşımayan bir belge olup delil olarak kabul edilemeyeceğini, borcu bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, taraflar arasında 01.01.2007 tarihli tali acentelik sözleşmesi bulunduğu, sözleşmede komisyon oranlarının belirlenmiş olduğu, tali acenteye zorunlu sigorta branşları dışında poliçe zeyil ya da tecdit yapmak ve iptal etmek ile tahsil yetkisi tanınmadığı, bilirkişi raporuna göre davacının davalıdan 1.866,00 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takibin 1.866,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, acentenin tali acente aleyhine açtığı itirazın iptali davasıdır.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, acentenin tali acente aleyhine açtığı itirazın iptali davasıdır.

Davacı icra takibinde cari hesap ekstresine delil olarak dayanmış, ayrıca yargılama aşamasında davalı tarafça düzenlendiğini iddia ettiği poliçeleri delil olarak dosyaya ibraz etmiştir. Davalı bu poliçeleri kendisinin düzenlemediğini ve bu nedenle borçlu olmadığını savunmuş ve mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış, taraf defterleri incelenmeden verilen ve poliçelerin hangi sebeplerle davalı tarafından düzenlendiği kanaatine varıldığını açıklamayan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmiştir. Ancak, davalı, poliçelerin kendisi tarafından düzenlenmediğini savunduğu gibi, itirazlarında davacının ticari defterlerinin incelenmesi gerektiğini de belirtmiş olduğundan varılan sonuç doğru olmamıştır. Bu durumda, davacı gerek dava dilekçesinde gerekse icra dosyasında cari hesap ekstresine delil olarak dayandığından ve defterlere delil olarak dayanılması durumunda, her iki tarafın defterlerinin incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taraflara defterlerini ibraz etmek üzere mehil verilmeden ve tarafların ticari defterleri incelenerek bu doğrultuda rapor alınmadan karar verilmesi doğru olmamış ve yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazının kabulü ile, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7435, Karar No: 2022/141, Tarih: 11.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7435 E.  ,  2022/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.07.2020 tarih ve 2019/684 E. - 2020/404 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili ile 11.09.2009 tarihinde akdetmiş olduğu rekabet yasağı sözleşmesine ve taahhütlerine aykırı olarak olarak rakip firmada çalışmaya başladığını, davalının, müvekkili nezdinde çalıştığı dönemde ürün müdürü olarak vakıf olduğu müşteri çevresine, pazarlama tekniklerine, pazar payına, muadil ilaçlara vb. hususlara ilişkin bilgileri rakip firma için kullanmak suretiyle rekabet yasağına ilişkin sözleşmeyi ihlal ettiğini, bu hususta ihtarname gönderildiğini, cezai şartın ise davalının son aldığı brüt ücret tutarının on katı tutarında olduğunu ileri sürerek sözleşmede öngörülen 25.000 TL cezai şarttan şimdilik 1.000 TL'sinin 24.08.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin geçerliliği için gerekli koşulların oluşmadığını, müvekkilinin çalışma özgürlüğü kapsamında davacı nezdindeki işinden ayrılarak karşılıklı ibra edildiklerini, işin sırrına vakıf olma ve zarar hususunun ispatlanamadığını, müvekkilinin davacı yanında çalıştığı dönemde ticari sır veya bilgilere vakıf olmadığını, rekabet yasağına ilişkin sözleşme hükmünün hakkaniyete aykırı olduğunu, talep edilen cezai şartın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, Dairemizin 2014/9016 Esas ve 30/04/2015 tarihli 2015/6155 karar sayılı ilamı gereği sözleşmede yazan rekabet yasağının ihlal edilmediğini ispat yükünün davalıda olduğu, yine Dairemizin 08/04/2019 tarih, 2018/989 Esas, 2019/2742 sayılı bozma ilamı gereği olaya uygulanması gereken yasa maddesinin mülga 818 sayılı BK 348 vd. maddeleri olduğu, davalının 08/11/2010 tarihinde davacı şirketten istifa ederek ayrıldığı, dava dışı Nobel İlaç San. A.Ş.’de aynı pozisyonda çalışmaya başladığı, dava dışı Nobel İlaç San. A.Ş'nin rakip firma olduğu, davalının pazarlama stratejileri ile ilgili olarak bilgi sahibi olduğu, bu durumun tehlikenin ve zararın varlığı için yeterli olduğu, davalının aksini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile taleple bağlı kalınarak toplam 1.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, işçi ile iş akdinin hitamından sonra geçerli olmak üzere yapılan rekabet etme yasağına aykırılığa dayalı cezai şart istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, işçi ile iş akdinin hitamından sonra geçerli olmak üzere yapılan rekabet etme yasağına aykırılığa dayalı cezai şart istemine ilişkindir.

Davalının iş akdinin sona erdiği ve yeni bir iş yerinde çalışmaya başladığı tarih itibariyle somut olaya uygulanması gereken Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 348. maddesinde “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir ış yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını, şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir. İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.”, aynı Kanun'un 349. maddesinde de "Rekabet memnuiyeti ancak işçinin iktisadi istikbalinin hakkaniyete muhalif olarak tehlikeye girmesini menedecek surette zaman, mahal ve işin nevi noktasından hal icabına göre münasip bir hudut dahilinde şart edilmiş ise muteberdir” hükümleri düzenlenmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın Çalışma ve Sözleşme Hürriyeti başlığı altında düzenlenen 48. ve devamı maddelerinde herkesin dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetine sahip olduğu anayasal teminat altına alınmıştır. 818 sayılı BK'nın 19. maddesinde de bir akdin mevzunun, Kanun'un gösterdiği sınır dairesinde serbestçe tayin olunabilir denilmekle birlikte 20. maddesinde ise akdin mevzunun gayrimümkün veya gayri muhik yahut ahlaka (adaba) aykırı olması halinde o akdin batıl olacağı belirtilmiştir. Bu durumda sözleşmenin tarafları, sözleşme özgürlüğü ilkesi çerçevesinde sözleşmenin konusunu belirlemede özgür iseler de bu özgürlüğün sınırsız ve sonsuz olduğu söylenemez. 818 sayılı BK'nın 19, 20, 349. maddelerinde bu özgürlüğün sınırları çizilmiştir. Sözleşmede öngörülen rekabet yasağı; ancak işçinin iktisadi geleceğinin hakkaniyete muhalif olarak tehlikeye girmesini menedecek surette zaman, yer ve işin nevi noktasından hal icabına göre münasip bir hudut dahilinde şart edilmiş ise geçerlidir; zira mülga kanunda 6102 sayılı TBK hükümlerinin aksine hakime sözleşmeyi tenkis yetkisi verilmemiştir.

Dairemizce verilen 2014/9016 esas, 2015/6155 sayılı bozma ilamında da, 2013/385 esas, 2014/45 karar numaralı mahkeme kararında, rekabet sözleşmesinde rekabet mahalli olarak İstanbul’un belirlenmesinin sözleşmenin geçersizliği sebeplerinden biri olarak benimsendiği, ancak bu konuda davalının çalışma hayatındaki müktesebatı, tecrübesi ve uzmanlık alanına göre, rekabet yasağı sözleşmesinde yer alan yer sınırlamasının onun iktisadi geleceğini tehlikeye atacak mahiyette hakkaniyete aykırı bir sınırlama teşkil edip etmediği hususunda, ispat yükünün davalıda olduğu dikkate alınarak, uzman bir bilirkişi ya da bilirkişi heyetinden rapor alınmadan karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilmiştir.

Yukarıda izah edilen nedenlerle, somut olayda davalının, davacı şirkette çalıştığı pozisyonu, mesleki yeterliliği ve bilgi birikimi hususları da gözetilerek, davaya konu sözleşmede belirtilen rekabet yasağı hükmünün yer bakımından davalının çalışma hürriyetine zarar verip vermediği hususunu, yazılı bozma ilamımızı karşılar nitelikte inceleyen bilirkişi raporu olmadan ve dahi bu husus hüküm yerinde değerlendirilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin yukarıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı taraf lehine BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının ŞİMDİLİK İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.