muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15230, Karar No: 2013/8215, Tarih: 30.05.2013

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan Belediye ve diğer kamu ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz.

Somut olayda, ... Belediye Başkanlığının 15.11.2011 tarihli yazısından dava konusu taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı kapsamında kalmadığı anlaşıldığından 4342 sayılı Mera Kanununun

geçici 3. maddesinde yazılı koşulların gerçekleştiğinden söz edilemez. Açıklanan bu nedenle davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.05.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3547, Karar No: 2022/2517, Tarih: 17.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/3547 E.  ,  2022/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A)Katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin; yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 16.12.2015 tarihinde tebliğ olunan hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra, 22-23.12.2016 tarihli dilekçeler ile temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B)2010 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden sanığın temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

C)2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte belge düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 17.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16515, Karar No: 2019/437, Tarih: 10.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16515 E.  ,  2019/437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının iş yerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin, istihdam fazlası olduğu gerekçesiyle 24.11.2014 tarihinde feshedildiğini, fakat gerçek fesih nedeninin sendikal sebebe dayandığını ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine, boşta geçen süre ücreti ile 1 yıllık ücreti tutarı sendikal tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın 1 aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, üretimin ve satışın düşmesi nedeniyle istihdam fazlası oluştuğunu, bu nedenle müvekkili şirketin iflasın eşiğine gelmemek adına fabrikanın bütün bölümlerinden işçiler çıkarmak zorunda kaldığını, feshin geçerli sebebe dayandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın süresinde açılmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine; mahkemece verilen red kararı Dairemizce; davacıya yapılan yazılı fesih bildiriminin tarih kısmında davacının imzası olmadığı için tebliğ işleminin, evrakın alt kısmında belirtilen tarihte yapıldığının işveren tarafından ispatlanamadığı, bu haliyle davanın süresinde açıldığı ve mahkemece işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak iddia ve delillerin incelenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 09.11.2015 tarihli 2015/24827 esas ve 2015/30556 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesiyle bir yıllık brüt ücret tutarında sendikal tazminata karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli nedeni olduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

Dosya içeriğine göre; işveren, üretimlerinin %40 lık kısmını satın alan firmanın bulunduğu ülkede yaşanan iç savaş nedeni ile şirketlerinden ürün almayı durdurması ve bu nedenle şirketlerine ait fabrikanın üretiminin büyük oranda durması sebebi ile bir kısım şirket çalışanlarının istihdam fazlası haline geldiği gerekçesiyle iş sözleşmelerinin feshedilmesine karar vermiştir.

Aynı işletmesel nedene dayanılarak yapılan fesihlerle ilgili olarak işçiler ..., tarafından açılan işe iade davalarında mahkemece "Davacı yan sözleşmenin sendikal nedenlerle sona erdirildiğini iddia etmiş ise de işçi çıkartılması sırasında sendikaya bağlı olduğu değerlendirilen işçiler çıkartıldığı gibi herhangi bir sendikayla ve özellikle davacı yanın iddia ettiği sendikayla ilişkisi olmayan işçilerin de işten çıkartıldığı davalının sendikal nedenlerle hareket etmediği kanaatine ulaşılmıştır." gerekçeleri ile verilen işe iade ve feshin sendikal nedene dayanmadığına ilişkin kararlar Dairemiz tarafından onanmıştır. Bahsi geçen davalardaki fesih tarihlerinin bu dosyadaki fesih tarihi ile yakın olduğu dikkate alındığında mahkemece verilen işe iade kararında bir isabetsizlik görülmemekle birlikte, yakın tarihte iş akitleri feshedilen işçilerle ilgili davalı işverenin aynı saikle hareket ettiği ve feshin sendikal nedene dayanmadığı gözetilmeksizin, feshin sendikal nedene dayalı olduğuna ilişkin kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının beş aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin gerektiğine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 44,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 19,20 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına, davacı tarafından peşin yatırılan 25,20 harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 2.725,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 539,20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.01.2019 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9919, Karar No: 2022/18789, Tarih: 14.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9919 E.  ,  2022/18789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun neticeten 4.000 TL. adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4.000 TL. adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasında yer alan “....1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,’’ ibaresinden sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın cezasının 4.000 TL. adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6329, Karar No: 2011/419, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6329 E.  ,  2011/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait taşınmazın dava dışı ... Temizlik Ltd.Şti.nin davalı bankadan aldığı kredinin teminatı olarak ipotek ettirildiğini, adı geçen dava dışı şirketin tüm kredi borçlarının ödenmesine rağmen davalı bankanın ipoteği terkin ettirmediğini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek, ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacının verdiği 31.8.2005 tarihli ipotek resmi senedinin şartlar kısmının 1.maddesinde ipoteğin dava dışı ... Ltd.Şti.nin kefalet borçlarını da kapsadığının belirtildiği, dava dışı ... Ltd.Şti.nin yine dava dışı ... Temizlik Gıda Ltd.Şti.nin müvekkili bankadan aldığı kredinin kefili olduğu ve bu kredi borcunun halen devam ettiği bu nedenle de ipoteğin terkin edilmediğini açılan davanın haksız olduğunu öne sürerek reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı ile davalı banka arasında imzalanan ipotek sözleşmesinde ipoteğin dava dışı ... Ltd.Şti.nin her türlü doğmuş, doğacak asıl ve kefalet borçlarının teminatı olduğu hususunun hüküm altına alındığı, dava dışı ... Ltd.Şti.nin kefil olduğu dava dışı ... Temizlik Gıda Ltd.Şti.nin kredi borcunun halen ödenmediği ve devam ettiği ve bu nedenle de ipoteğin teminat yükümlülüğünün halen devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7927, Karar No: 2019/20672, Tarih: 17.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/7927 E.  ,  2019/20672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 2013/233 Esas–2017/262 Karar) davanın Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Mersin ... yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı Mersin ... yönünden reddi ile davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri yönünden kabul edilerek HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş; davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 17/12/2019 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Mersin ... yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı Mersin ... yönünden reddi ile davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri yönünden kabul edilerek HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılmak suretiyle davanın kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecirimisil istemine ilişkin olduğunun tespiti ile ecrimisil talebinin kabulü suretiyle yeniden esas hakkında kurulan hüküm; davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve davacılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki (kök parsel) Mersin ili, Toroslar ilçesi, Yalınayak mahallesi 384 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki (kök parsel) Mersin ili, Toroslar ilçesi, Yalınayak mahallesi 384 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Arsa niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, taşınmazın ilk dönem getirebileceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için, ÜFE'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Aynı mahalde yeralan 337 parsele ilişkin olarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 17/841 Esas 2018/122 K. sayılı ilk derece mahkemesinin kararının düzeltilmesi suretiyle kurulan hükmüne esas bilirkişi kurulu raporunda belirtilen yönteme uygun olarak ecrimisil hesaplaması yapıldığı ve kararın Dairemizin 2018/7931 E. - 2019/20670 K. sayılı kararı ile onandığı anlaşıldığından, güçlü delil niteliğindeki bu dosyada ki bilirkişi kurulu raporu dosya arasına alınıp, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yukarıda belirtilen hususlara dikkat edilmeden yazılı şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna göre ecrimisil bedeli tespit edilmesi,

2-Kabule göre de;

Ecrimisil bedelinin davacılar payına isabet eden 4260 m2 üzerinden hesaplanması gerekirken bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın 384 parsel yerine 383 parsel olduğu kabul edilmek suretiyle hisseye isabet eden miktarın yanlış alınması neticesi yazılı şekilde ecrimisil bedeli tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ve davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve davacılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacılar ve davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yararına karşılıklı olarak yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34622, Karar No: 2015/2032, Tarih: 30.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/34622 E.  ,  2015/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın, suça konu taşınmazı, yurt dışında bulunan ve amcası olan şikayetçinin rızasıyla ekip biçtiğini savunması, şikayetçinin de daha önceden izin verdiğini, bu kez izin vermediğini bildirmesi, suç tarihinde taşınmazın sürülüp ekilmediği, ancak daha önceki yıllarda ekilen fiğ nedeniyle çıkan mahsülün biçilip alınmasının suç teşkil etmediği gibi suç kastının da bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; şikayetçinin tarlasında yetişen otların biçilip yararlanmak amacıyla götürülmesinin hırsızlık suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.