muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8083, Karar No: 2016/19528, Tarih: 27.06.2016

Sözleşmeye taraflarca konulan ad önemli değildir. Sözleşmenin içeriğine ve uygulamasına bakılarak hukuki niteliği belirlenmelidir. “... Genel Müdürlüğü Ege Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürlüğü ... Yeraltı Sahalarından Kömür Üretme İşi Hizmet Alım Sözleşmesi”nin yukarıda yapılan açıklamalar karşısında rödövans sözleşmesi olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerekmektedir.

Bir hukuki ilişkinin alt işverenlik sözleşmesi veya ilişkisi olabilmesi için bu ilişkiye dair kurucu unsurların bir arada bulunması gerekir. Alt işverenlik sözleşmesi, diğer sözleşmelerin bulunmaması halinde kabul edilmesi gereken bir sözleşme tipi değildir. Bu nedenle ister hizmet alım, ister rödövans ve isterse alt işverenlik sözleşmesi olsun, bir sözleşmenin varlığı kurucu unsurlarının bulunması ile mümkündür. Somut olayda davalı ile ihbar olunan şirket arasında alt işverenlik ilişkisinin bulunduğuna karar verilmiş ise de alt işverenlik ilişkisinin unsurları göz önünde bulundurulduğunda böyle bir ilişkinin kabulü mümkün görülmemektedir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre, "Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir."

Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 3. maddesine göre; alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan, bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran gerçek veya tüzel kişiyi yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşları; alt işverenlik sözleşmesi, asıl işveren ile alt işveren arasında yazılı olarak yapılan ve 10 uncu maddede belirtilen hususları ihtiva eden sözleşmeyi; asıl iş, mal veya hizmet üretiminin esasını oluşturan işi ve asıl işveren de, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işleri veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işleri diğer işverene veren, asıl işte kendisi de işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiyi yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşları ifade etmektedir.

Söz konusu düzenlemelere göre bir hukuki ilişkinin alt işverenlik ilişkisi olabilmesi için;

1) İş Kanunu anlamında birisi asıl, diğeri alt olmak üzere iki işveren bulunmalı,

2) Alt işverene verilen iş, asıl işverenin işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı iş veya asıl işin bir bölümü olmalı,

3) Asıl işin tamamı değil, sadece belirli bir bölümü alt işverene verilmeli,

4) Alt işverene verilen asıl işin bir bölümü, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren iş olmalı,

1) İş Kanunu anlamında birisi asıl, diğeri alt olmak üzere iki işveren bulunmalı,

2) Alt işverene verilen iş, asıl işverenin işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı iş veya asıl işin bir bölümü olmalı,

3) Asıl işin tamamı değil, sadece belirli bir bölümü alt işverene verilmeli,

4) Alt işverene verilen asıl işin bir bölümü, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren iş olmalı,

5) Asıl işveren, alt işverene vermiş olduğu asıl işin diğer bölümünde İş Kanunu anlamında işçi çalıştırmalıdır.

Davaya konu olayda alt işverene verilen iş, ... yeraltı sahalarından kömür üretme işidir. Söz konusu üretim işi bir bütün halinde alt işverene verilmiştir. Asıl işveren söz konusu kömür üretim işinde işçi çalıştırmamaktadır. Bu hususta herhangi bir tartışma bulunmamakta ve mevcut durum mahkeme tarafından da kabul edilmektedir. Dolayısıyla alt işverenlik ilişkisinin veya sözleşmesinin iki temel kurucu unsuru somut olayda mevcut değildir.

Yukarıda yapılan açıklamalardan dolayı Mahkemece verilen kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 27.06.2016
Yargıtay — Esas No: 2014/10418, Karar No: 2014/10288, Tarih: 12.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10418 E.  ,  2014/10288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2012/32593

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2011

NUMARASI : 2011/236 (E) ve 2011/450 (K)

Dairemizin 15/01/2014 tarih ve 2013/10946 esas ve 2014/580 karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 26/02/2014 tarih 2012/32593 sayılı itiraznamesi ile,

Sanıklar Ş.. Ö.. ve R.. Ö..'ün mağdur H.. K..'i silahla hayati tehlike oluşturacak şekilde yaraladıklarından bahisle TCK'nin 86/1-3-e., 87/1-d. maddeleri uyarınca 6'şar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş ve karar Yüksek Dairenizce onanmış ise de;

Mağdurla ilgili ilk raporda, ''Occibital bölgede 3 cm uzunluğunda kesici aletle oluşmuş kesi, sol temporal bölgede 3 cm uzunluğunda kesici aletle oluşmuş kesi, sağ göz çevresinde morluk, sağ kaş üzerinde cilt laserasyonu mevcut, sağ karın bölgesinde künt ağrı mevcut, darbeye bağlı olduğu düşünülen ve karın kaslarında sertlik mevcut, nefes alma esnasında ağrıda şiddetlenme mevcut'' olduğu 08.04.2011tarihli Genel Cerrahi Uzmanınca düzenlenen raporda, mağdurda sağ kot fraktürü nedeniyle pnomotoraks oluştuğu, hayati tehlike geçirildiği belirtilmiştir.

Yine Genel Cerrahi Uzmanınca düzenlenen 04.05.2011 tarihli raporda, hastanın sağ üst kadranda darbe almasına bağlı olan hassasiyet bulunduğunun, yapılan tetkikatta kot fraktürü tespit edildiğinin belirtildiği görülmüştür.

Trabzon Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 15.06.2011 tarihli raporda,'' kişide sağ 8-9 kot fraktürüne ve hemotoraksa neden olduğu bildirilen yaralanma arızasının;

Şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu,...'' bildirilmiştir.

Belirtilen raporlar ve dosya kapsamı gözetildiğinde, mağdurda vaki eylemler nedeniyle, künt travmaya bağlı kaburga kemikleri kırıkları ve buna bağlı olarak gelişen ve hayati tehlikeye neden olan hemotoraks, ayrıca kafa bölgesinde 3 cm'lik iki adet, kesici aletle yapıldığı belirtilen sutür edilmiş, hayati tehlike oluşturmayan yaralanma oluşmuştur.

Bu durumda, hayati tehlike oluşturan yaralanmanın silahtan sayılan aletle gerçekleştirilmemesi, dosya kapsamına göre, omuzuna vurularak yere düşürülen mağdurun göğsüne basılması ve tekmelenmesi suretiyle oluşturulması nedeniyle TCK'nin 86/3-e. maddesinin uygulama alanı bulunmayacağı gerekçesiyle Dairemiz kararının kaldırılarak mahalli mahkeme hükmünün, TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulama alanı bulmayacağı belirtilerek bozulması talebi ile onama kararına karşı itiraz yoluna başvurmuştur.

Dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca itirazen incelenmek üzere dairemize gönderilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 15/01/2014 gün ve 2013/10946 esas, 2014/580 karar sayılı ONAMA kararının KALDIRILMASINA,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca itirazen incelenmek üzere dairemize gönderilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 15/01/2014 gün ve 2013/10946 esas, 2014/580 karar sayılı ONAMA kararının KALDIRILMASINA,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıkların hayati tehlike oluşturan yaralanma eylemini silahtan sayılan aletle gerçekleştirmedikleri, omuzuna vurularak yere düşürülen mağdurun göğsüne basmaları ve tekmelemeleri suretiyle oluşturdukları bu sebeple 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e. maddesinin uygulama alanı bulunmayacağını gözetmeden yazılı şekilde hüküm kurularak fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/621, Karar No: 2015/2082, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/621 E.  ,  2015/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/914-2015/10

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/285 E. 2014/302 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19182 E. 2014/26114 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5890, Karar No: 2017/10795, Tarih: 11.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/5890 E.  ,  2017/10795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnamaye aykırı olarak REDDİNE, 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6696, Karar No: 2019/9561, Tarih: 17.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/6696 E.  ,  2019/9561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Orman muhafaza memurları tarafından düzenlenen ve davanın dayanağını oluşturan suç tutanağına göre 0,9 hektar ormanlık alanda meydana gelen yangının sanığın ekip biçtiği iki tarlanın arasında kalan ot, çalı ve çırpı kalıntılarını toplayarak yaktığının tespit edilmesi karşısında, tutanağı düzenleyen tutanak mümziileri mahkemece çağırılıp tanık sıfatıyla beyanları alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14988, Karar No: 2012/6668, Tarih: 24.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14988 E.  ,  2012/6668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Urla Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/06/2010 tarih ve 2006/464-2010/333 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve maliki oldukları araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin eşinin, meydana gelen trafik kazasında hayatını kaybettiğini ileri sürerek, 1.000 TL maddi, 149.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı VDF Otomotiv Servis ve Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin maliki olduğu aracı 36 ay süre ile Doğuş Oto Pazarlama Ve Ticaret A.Ş.'ye kiraladığını, 2918 sayılı Kanun'un 3. maddesi uyarınca işletenin bu şirket olduğunu ve müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, başka bir aracın müvekkilinin kullandığı aracı sıkıştırması nedeniyle söz konusu kazanın meydana geldiğini, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, istenen manevi tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının eşinin ölümüne neden olan kazanın meydana gelmesinde davalının tam kusurlu olduğu, bu nedenle davacının manevi tazminat isteyebileceği gerekçesiyle maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, davalı VDF Otomotiv Servis ve Tic. A.Ş. 'ye yönelik manevi tazminat istemi atiye terk edildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 576,85TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4479, Karar No: 2008/12484, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4479 E.  ,  2008/12484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin Ege Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü tarafından açılan ihaleler yolu ile davalı ...’ne ilaç sattığını, anılan ilaç bedellerinin ödenmemesi üzerine icra takibine kısmen itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, itiraz edilen kısımlar üzerinden % 40’dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, taraf delilleri toplandıktan sonra alınan ve mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının itirazının kısmen iptaline, bilirkişi raporunda davacının davalıdan 151.267.54.-YTL. asıl alacak, 1.947.03.-YTL. işlemiş faiz olmak üzere, toplam 153.214.57.-YTL. alacaklı olduğu anlaşılmakla ve davalının icra takibinde itiraz ettiği 37.290.26.-YTL.lik asıl alacak itirazlı olduğundan ve takip tarihinden faize itiraz edilmiş olmakla, belirlenen asıl alacak olan 151.267.54.-YTL.ye takip tarihinden itibaren 4489 Sayılı Yasa’nın 1/2 bendindeki faiz oranı uygulanmak sureti ile takibin devamına, itiraz edilen ve hüküm altına alınan 37.290.26.-YTL. üzerinden alacak likit, itiraz haksız olmakla % 40 icra inkar tazminatı olan 14.916.10.-YTL.nin davalıdan alınıp, davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.nun 67. maddesine dayanılarak açılmış olan kısmi itirazın iptali davasıdır. Davalı taraf aleyhindeki icra takibine kısmen itiraz etmiş ve itiraza konu olan borcu, kısmen takipten sonra ancak dava açılmadan önce ödemiştir.

Bu durumda mahkemece bu ödemeler gözetilerek davacının dava tarihi itibari ile talep edebileceği alacak miktarının bulunması, davadan önce ödenen borçla ilgili olarak dava açmakta davacının hukuki yararının bulunmadığının dikkate alınması ve icra inkar tazminatına da belirtilen hususlar gözetilerek hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediği gibi kabule göre de davalının harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.