muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14538, Karar No: 2023/607, Tarih: 18.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/14538 E.  ,  2023/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki haksız fiil nedeni ile uğranılan zararın tespiti ve tazmini istemine ilişkin belirsiz alacak ve tespit davasında davanın kabulü yönünde verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının tarımsal faaliyette bulunduğunu, bahçe vasfındaki taşınmazını sulamakta kullandığı dereye davalı şirket tarafından kömür ocaklarında biriken atık suyun karıştırıldığını belirterek oluşan zararının tespiti ve tazmini isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.12.2019 gün, 2017/257-2019/185 Karar sayılı kararıyla; "bozma ilamı gereğince davacının bahçesinde meydana gelen zararın tespiti ve tazminat miktarının belirlenmesi açısından alınan bilirkişi raporları Yargıtay bozma ilamına ve dosya kapsamına da uygun kabul edilerek" davanın kabulü ile değer düşüklüğü ve ağaç bedeli olmak üzere toplam 163.195,80 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar karar verilmiştir.

VI. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Yerel mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekilince süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire, "bozma ilamına uyulmasına rağmen, davalının atık su karıştırması nedeni ile davacının bahçesindeki bir kısım ağaçların kuruduğu, bir kısmının ise zarar gördüğü, keza ekili ürünlerin de zarar gördüğü, davalının ağaç ve ürün sulamasında kullanılan dereye ait suya, atık su karıştırılması nedeniyle davacının bahçesinde meydana gelen zarardan sorumlu olduğu belirtilerek bozma ilamı dışına çıkıldığı ve ayrıca davacının bahçesinde meydana gelen değer kaybının da zarar kapsamına dahil edilmesinin doğru olmadığı, mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılması gereken işin, ürün sulamasında kullanılan dereye atık su karıştırmasından dolayı kuruyan ve zarar gören ağaçlar ile ekili ürünler nedeniyle davacının bahçesinde meydana gelen zararını tespit ederek hüküm altına almak olduğu gerektiğine" değinerek bozma kararı vermiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamında işaret edildiği üzere davacının bahçesinde meydana gelen değer kaybının zarar kapsamında telakki edilmesi mümkün olmadığı gibi şu aşamada eski hale getirilme masraflarının hesaplanmasının da talebi aşmak olacağı, buna göre ürün sulamasında kullanılan dereye atık su karıştırmasından dolayı kuruyan ve zarar gören ağaçlar ile ekili ürünler nedeniyle davacının bahçesinde meydana gelen zarar toplamı olan 13.763,89 TL'nin 20.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; her davanın açıldığı tarihteki hukuki duruma göre değerlendirilmesi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesinin kararının usuli kazanılmış hakka ve bozma ilamlarına aykırı nitelikte olduğunu, taşınmazların maruz kaldığı zararın, dosyaya sunulan bütün bilirkişi kurulu raporları ile tespit edildiğini, ancak sonrasında taşınmazın acele kamulaştırıldığını, uyulan bozma kararının lehlerine olduğunu, ilamda dava açıldığı tarih itibarıyla zararın tespit edilerek hüküm altına alınmasının istendiğini, kamulaştırma gerçekleştirilse de dava konusu taşınmazların değer düşüklüğüne uğradığı, ayrıca anılan ilamda davalı tarafın vekalet ücreti ve yargılama giderinin maktu olması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının kabul edilmediğini, dolayısıyla ilk kararda hükme bağlanan vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin hüküm sadece vekalet ücretinin maktu olması ile aleyhlerine yükletilmemesi gerektiği yönünden temyiz konusu yapıldığından ve temyiz itirazları da reddedildiğinden bu hususun müvekkil yönünden usuli kazanılmış hak niteliğine dönüştüğünü, buna göre; dava konusu taşınmazların işbu dava açıldıktan oldukça sonra kamulaştırıldığı ve dava tarihi itibariyle müvekkile ait taşınmazların, davalı şirketin faaliyeti neticesinde zarar gördüğünün önceki yargılamalarla sabit olduğu gözetilerek, taşınmazların maruz kaldığı zararlardan dolayı tüm tespit edilip kesinleşen miktardan hak kazanılan vekalet ücreti ve yargılama giderleri ile atık su karışımı nedeniyle kuruyan ve zarar gören ağaçlar ile ekilen ürünler yönünden oluşan zarardan davalı şirketin sorumlu tutulması, davanın tamamen kabul edilmesi gerektiğini, ayrıca ilk derece mahkemesince; müvekkillerinin taşınmazının uğradığı değer kaybının zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği tespitiyle davanın kısmen kabulü ile aleyhlerine yargılama gideri yüklenmesinin usuli kazanılmış hakka da aykırı olduğunu, müvekkilin taşınmazlarının davalı şirketin faaliyetleri nedeniyle zarar gördüğü ve değer düşüklüğüne uğradığı mahkeme kararıyla kesin şekilde sabit olduğundan, dava konusu taşınmazların yaklaşık 3 yıl sonra kamulaştırıldığından, değer düşüklüğü yönünden dava konusuz kaldığından usuli kazanılmış hak da dikkate alınarak, lehlerine yargılama gideri, vekalet ücretine hükmedilmesi ile müvekkilin arazilerindeki ürünlerde meydana gelen zarar nedeniyle tespit edilen 13.763,89 TL'nin, bu zararın meydana geldiği 20/10/2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesi için ilk derece mahkemesinin kısmen reddedilen kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; mahkeme kararının hatalı bilirkişi raporuna dayandığını, itiraza uğrayan raporun hükme esas teşkil etmesinin hukuken yerinde olmadığını, bilirkişi raporu incelendiğinde ziraat bilirkişisinin kendiliğinden araştırma ve inceleme yapmadığını, dava konusu meyve ağaçlarının ve bahçenin değerini araştırmaya yeltenmediğini, yalnızca dosyada mübrez raporlarda yer alan değerlendirme ve tespitler ile yetinerek işbu raporu oluşturduğunu, Yargıtay denetimine elverişli bulunmayan raporun hükme esas kabul edilerek hatalı sonuca varıldığını, dava dışı ... Enerji Üretim A.Ş.’nin sahibi olduğu termik santral 2014 yılından beri faaliyet göstermekte olup bu tarihten önceki dönemler için müvekkil şirketin sorumlu tutulmasının haksız ve dayanaksız olduğunu, müvekkil şirketin kömür ocağındaki açık işletme üretimiyle davacının ortaya çıktığını iddia ettiği zarar arasında illiyet bağı bulunmadığını, aynı şartlarda ve aynı suyu kullanan komşu arazilerdeki ağaç ve meyvelerde hiçbir sorun görünmezken davacının bazı meyve ve kavak ağaçlarının kurumasının ya da verim kaybı görülmesinin tek sebebinin bakımlarının yapılmaması olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının tarımsal faaliyette bulunduğu, bahçe vasfındaki taşınmazını sulamakta kullandığı dereye davalı şirket tarafından kömür ocaklarında biriken atık suyun karıştırıldığı iddasıyla oluşan zararının tespiti ve tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 13 üncü maddesinin 3 üncü fıkrasında "Maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez." düzenlemesi yapılmıştır.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 13 üncü maddesinin 3 üncü fıkrasında "Maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez." düzenlemesi yapılmıştır.

Açıklanan nedenlerle; davalı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak AAÜT'nin 13 üncü maddesi gereğince, "davanın kısmen reddi nedeniyle davalı yararına hükmedilecek ücret, davacı lehine belirlenen ücreti geçemeyeceğinden", davalı yararına daha fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'un 438/7 nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VII. KARAR

1-Değerlendirme bölümünün (1) nolu bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Değerlendirme bölümünün (2) nolu bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının 7. bendindeki "18.146,03 TL" ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine " 4.080,00 TL " ibarelerinin yazılmasına ve kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/454, Karar No: 2014/8626, Tarih: 21.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/454 E.  ,  2014/8626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor ve 05.11.2012 tarihli orman bilirkişi raporu ile 16.07.2013 tarihli fen bilirkişi raporları arasında oluşan miktar çelişkisinin giderilmesi için ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7475, Karar No: 2023/4693, Tarih: 24.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/7475 E.  ,  2023/4693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/579 E., 2018/1145 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 25.02.2019 tarihli ve 2018/4645 Esas, 2019/1149 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2023 tarihli ve KD - 2023/31485 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması gerektiğinden bahisle onama ilamının kaldırılmasına ve sanık müdafiinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu; olay, yakalama, muhafaza altına alma ve savcı görüşme tutanağı ile dosyadaki diğer belge ve bilgilere göre; sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan Berkay'a araç içinde uyuşturucu madde sattığı anlaşılmakla, Dairemizce de kabul edilen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli, 2020/327 Esas ve 2021/145 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak araçlar 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmaması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 25.02.2019 tarihli ve 2018/4645 Esas, 2019/1149 Karar sayılı TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ilâmının KALDIRILMASINA,

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 02.07.2018 tarihinde 2018/579 Esas ve 2018/1145 Karar sayılı kararında sanık müdafiince belirtilen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 02.07.2018 tarihinde 2018/579 Esas ve 2018/1145 Karar sayılı kararında sanık müdafiince belirtilen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli 2020/327 Esas ve 2021/145 sayılı kararı gereğince özel araçların "umumi veya umuma açık yer" kapsamında olmadığı, bu sebeple dosyamızda 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrası (b) bendinin uygulanma koşulları bulunmadığı şeklindeki çoğunluk görüşüne; yasa koyucunun fıkrada belirtilen kurumların özelliğini ve burada verilen hizmetin niteliğini gözeterek söz konusu düzenlemeyi yapmış olması, sözü edilen kurumlara 200 metreden daha yakın mesafede aracın uyuşturucu satışı için tezgah gibi kullanılması halinde satıcının araca uyuşturucu almak için binip inecek şahısları denetleyerek ve aralarında ayrım da yapmayacak olması, aracın satış sırasında özel amaçla değil ticari amaçla kullanılıyor olmasının da araca binecek kişiler arasında ayrım yapılmadığı hususunu doğruladığı tüm bu hususlar nazara alındığında umumiyet hususunun da gerçekleştiği, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrası (b) bendi ile artırım yapılmasının yasa koyucunun amacına uygun olduğu gerekçesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 24.05.2023
Yargıtay — Esas No: 2015/15, Karar No: 2015/1038, Tarih: 26.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/15 E.  ,  2015/1038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, tehdit, hakaret, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

A-Katılanların sanıklar .. ve .. haklarında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından açılan davalara katılma ve bu suçtan kurulan hükümleri temyize yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

B-Sanık .. ve müdafii, katılanlar .., .., .. ve .. vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri üzerine sanık .. hakkında mağdur ..’ı nitelikli kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet, mağdurlar .., .., .. ve ..’a karşı tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler ile sanık .. hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in mağdur ..'a yönelik eylemi ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun vasfı tayin, takdiri indirim sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, sanık .. hakkında mağdurları tehdit, sanık .. hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, sanık .. mağdurlara hakaret eylemlerini karşılıklı olarak gerçekleştirdiğinden bahisle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık .. ve müdafiinin usule, yasal savunmaya, haksız tahrikin derecesine, ceza miktarına, CMK'nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen, katılanlar vekilinin sanık ..'in hakaret ve tehdit suçlarından da cezalandırılması gerektiğine ilişen, Cumhuriyet Savcısının sanık ..'in tehdit, sanık .. yasak bıçak taşıma suçlarının sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık .. hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler ile sanık .. hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

1- Sanık .. hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler ile sanık .. hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık .. ile mağdurlardan .. ve .. kızı, mağdur ..’in kız kardeşi olan mağdur .. arasında duygusal bir ilişki olduğu ve evlenmek istedikleri, ..’ın ailesinin bu evliliğe rıza göstermemesi sebebiyle taraflar arasında yaşanan gerginlikler nedeniyle karşılıklı hakaretler edildiği, mağdur .. ilişkiyi sonlandırmasma rağmen sanık .. doğum gününü kutlayan bir mesaj göndermesi üzerine başlayan mesajlaşma ve telefon görüşmeleri sonucunda sanık .. bu meseleyi görüşüp halletmek için .. BMC adlı iş yeri önünde buluşmayı teklif ettiği, sanık .. de bunun üzerine sanık ..’un kullanımındaki araçla yanlarında yaşı küçük sanık .. de olduğu halde buluşma yerine gittikleri, .. mağdurların bulunduğu yeri kontrol etmesi için .. önceden araçtan indirdiği, mağdur .. da sanıklardan önce eşi ve çocukları ile birlikte olay yerine gelip .. ile birlikte aracın dışına çıkarak onları beklemeye başladıkları, .. araçtan iner inmez, kendisine doğru yönelen ancak başka bir söz ve davranışı bulunmayan mağdur .. göğüs bölgesini hedef almak suretiyle bir el ateş ettiği ve olay yerinden kaçtığı, .. yaralandığını gören oğlu .. ve eşi .. hareketlendiğini fark eden .. de niteliği tam olarak tesbit edilemeyen bıçakla mağdurlar .. ve .. basit şekilde yaralayarak araca binip olay yerinden uzaklaştığı, .. göğüs bölgesinden aldığı ve toraksa nafiz tek isabet nedeniyle sağda hemotoraksa, akciğerde kontüzyona ve kot fraktürüne yol açarak yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığının anlaşıldığı olayda;

a) Sanık .. hakkında mağdur .. nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

aa-Sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yaranın yeri ve niteliği, kullanılan aletin elverişliliğine ilişkin hususlar birlikte dikkate alındığında; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs yerine vasıfta yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

bb-Olayın başlangıç şekli de dikkate alındığında, mağdur .. tarafından sanığa yönelik olarak gerçekleştirilen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya eylem bulunmadığı halde, verilen cezadan TCK'nun 29. maddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayini,

b) Katılanlar vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri üzerine sanık .. hakkında mağdur .. kasten öldürmeye teşebbüse yardım, mağdurlar .. ve .. basit yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;