muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10872, Karar No: 2022/2376, Tarih: 15.03.2022

5-Dayanılan tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmesinde izlenecek yöntem ise; Yargıtay 16. ve 20. Hukuk Daireleri ile Hukuk Genel Kurulunun 2019 tarihli bozma ilamlarında da değinildiği üzere:

Miktarları ile geçerli olan ... ve ... (.../.../...) mevkiindeki, 4000 ve 3000 dönüm miktarındaki her iki tapunun arazide kısmen çakışmasına göre, ... ... ... mevkiindeki tapunun kapsamının belirlenmesinde izlenecek yol ve yöntemden farklı olacağı kuşkusuzdur.

4000 dönüm yüzölçüme sahip ... mevkiindeki Mart 1290 tarih 9/18 defter varak sayılı tapu “Mezar Gediği”, “...", “...” ve “... Çiftliği” sınırlarına sahip, 3000 dönüm yüzölçüme sahip ... (.../.../...) mevkiinde ki Mart 1290 tarih 9/19 defter varak sayılı tapu ise “Mezar Gediği”, “...”, “...”, “... Beli” ve “... Çiftliği” sınırlarına sahiptir. Görüleceği gibi birbirine yakın mevkide bulunan her iki tapunun “Mezar Gediği”, “...” ve “... Çiftliği” sınırları aynıdır. Diğer yandan, her ne kadar belirtilen tapuların sınırları sabit ya da nokta sınır niteliğinde değil ise de arazide mevcut oldukları fen bilirkişileri tarafından düzenlenen gerek asıl gerekse ek rapor eklerindeki güncel ve ... dönemine ait haritalar üzerinde gösterildiği ve sınırları itibariyle birbirileri ile kısmen çakıştığı görülmektedir. Bundan ayrı; tapu kayıtlarının kain olduğu ... ve ... (.../.../.../...) mevkileri 1964 tarihli orijinal memleket haritasında basılıdır. Bu saptamalar karşısında bir kez daha yinelemek gerekirse, dayanak çiftlik tapu kayıtları yasaya uygun olarak intikal görmüş ve miktarlarıyla geçerli olmakla birlikte aynı zamanda zemine uygulanabilir ve kapsamı tayin edilebilir nitelikte olduğunun da kabulü gerekir. Harita ve arazide mevcut olup fen bilirkişilerince gösterilen tapu kayıtlarının mevkii ve sınırlarının sabit, nokta veya çizgi halinde olmaması, başka bir anlatımla sınırların araziye yaygın durumda bulunan çiftlik, dağ, bük v.s. şeklinde olup araziye uygulama güçlüğünün bulunması tapuların geçersiz ve uygulanamaz olması sonucunu doğurmaz. Zira, idarece uzun yıllar boyunca sözkonusu çiftlik tapuları esas alınarak devletleştirme yapılıp taşınmaz bedeli maliklerine ödenmiş, kadastro çalışmalarında kısmen revizyon görmüş, elatmanın önlenmesi, kira-icar, tahliye, ecrimisil ve tapu iptali davalarına konu olmuştur. Nitekim aynı bölgeye ilişkin emsal nitelikli dosyaları temyizen inceleyen Yargıtay’ın (kapatılan)16 ve (kapatılan)20. Hukuk Daireleri ile Hukuk Genel Kurulu’da bir çok kararlarında söz konusu çiftlik tapularının geçerli ve uygulanabilir nitelikte olduğu sonucuna varmıştır.

Hal böyle olunca; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yukarıda ayrıntıları yazılı bulunan aynı mahiyetteki 9 adet dosya kapsamında verilen 2019 tarihli direnme sonrası bozma ilamlarında da belirtildiği gibi aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak aynı çalışma alanında (veya çiftlik hudutları içerisinde) yer alan taşınmazlarla ilgili dava dosyaları birleştirilmeli, aynı tapu kayıtlarına dayanılarak tapu malikleri veya onların halefleri adına tescil edilen, bedeli davacıları ödenmek suretiyle kamulaştırılan veya herhangi bir nedenle bu kayıtların kapsamında kaldığı kabul edilip tescil edilen tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri dosya içine konulduktan sonra; Mahkemece, yukarıda yazılı hususlarda yapılacak araştırma ve incelemelerde dikkate alınmak suretiyle rapor veren önceki bilirkişiler dışında seçilecek üç harita mühendisi, bir kadastro teknisyeni ile yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile birlikte yeniden mahallinde keşif icra edilmeli, en eski tarihli ve 1964 tarihli orijinal basılı resmi memleket haritası üzerinde gösterilmiş olan “...” ile “...” mevkileri zeminde bulunup tapu uygulamasına esas alınmalı, her bir tapunun miktarı ile kapsadığı alanın bu mevkilerde belirlenmesinin gerektiği göz ardı edilmemelidir. Bundan ayrı, “...” ve “...” tapularının batı, kuzey ve doğu sınırları olan “...”, “... Çiftliği” ve “Mezargediği” sınırlarının her iki tapunun ortak sınırları olduğu da gözetilerek, bu sınırlara ağırlık verilmek suretiyle ve başlangıç noktası olarak saptanan “...” ve “...” mevkilerinden bu yönlere doğru olmak üzere tapu kayıtlarının miktarları ile kapsamı tayin edilmelidir. Tapu maliklerine ait 1936 ve 1938 tarihli vergi kayıtları da usulüne uygun olarak mahalline uygulanmalı, dayanak tapu kayıt kapsamlarının tayininde de bu vergi kayıtlarından yararlanılmalıdır. Bu yolla her iki kök tapunun miktarı ile kapsadığı alan zeminde belirlenip haritaya işlendikten sonra bu alanda kalan devletleştirilen orman alanları, varsa söz konusu dayanak kök tapu kayıtlar nedeniyle malikleri adına hükmen tescil edilmiş taşınmaz miktarı ve her iki tapu kaydının kapsamının belirlenmesi sırasında kısmen arazide çakışabileceği de gözetilerek “...” ve “...” tapularının zemindeki toplam miktarının belirlenerek kapsamının harita üzerinde gösterilmesi istenmelidir. Bundan sonra dava konusu taşınmazların çiftlik tapularının miktarı kapsamında kalıp kalmadıkları bu yolla belirlenmelidir.

... mevkiinde kain 4000 dönüm yüzölçümlü Mart 1290 tarih 9/18 defter varak sayılı, sınırları “Mezar Gediği”, “...”, “...” ve “... Çiftliği” olan, ... (.../.../...) mevkiinde kain 3000 dönüm yüzölçümlü Mart 1290 tarih 9/19 defter varak sayılı, sınırları “Mezar Gediği”, “...”, “...”, “... Beli” ve “... Çiftliği” olan, iki adet tapu kaydı ile ilgili yukarıda ayrıntıları yazılı olduğu üzere uyma kararı verilen 20. Hukuk Dairesinin bozma ilamı tam olarak yerine getirilmediği gibi eksik araştırma ve inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozma kararı verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan, çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/11152, Karar No: 2018/8304, Tarih: 17.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/11152 E.  ,  2018/8304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1956 tarihli memleket haritasına esas hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; 1973 ve 1985 tarihli hava fotoğrafları ile birlikte dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 17/12/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6830, Karar No: 2013/9054, Tarih: 03.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6830 E.  ,  2013/9054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı ... vekili, davalı ... vekili, davalı ... ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin desteği .....'nın 24.05.2006 günü elektrik akımına kapılarak yaralanıp, 23 gün sonra öldüğünü belirterek; desteğin ölümünden dolayı müvekkili .... için 2.500,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi; .... için 2.500,00 TL maddi 20.000,00 TL manevi; ... için 10.000,00 TL manevi; ... için 2.500,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 11.01.2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini müvekkili ... için 13.167,00 TL; .... için 16.725,00 TL; ... için 20.997,00 TL olarak ıslah ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, ruhsatsız ve kaçak inşa edilen binanın elektrik iletim hattına olan tecavüzünün ortadan kalkması için bina sahibi, belediye ve kaymakamlığa gerekli uyarıları olaydan önce yaptığını, ihtarlarının sonuçsuz kalması üzerine bina sahibi aleyhine men'i müdahale davası açıldığını, mahkemece binanın tecavüzlü kısımlarının yıkılmasına karar verildiğini, hükmün 1997 yılında kesinleştiğini, kararın bina sahiplerine tebliğ edildiğini, söz konusu hattın yıl içinde periyodik kontrol ve bakımlarının müvekkili tarafından yapıldığını, dolayısıyla müvekkilinin üstüne düşen görevlerin tamamını yerine getirmesi nedeniyle somut olayda sorumluluğunun olmadığını belirterek; davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; idarenin hizmet kusurudan doğan tazminat davalarının idari yargının görev alanına girdiğini, bu nedenle davanın işin esasına girilmeksizin görev yönünden reddi gerektiğini, çatısı tamir edilen binanın ruhsatsız olması nedeniyle müvekkilinin hizmet kusurundan da bahsedilemeyeceğini, olayın vuku bulduğu yerin .... Belediyesi'ne bağlanması sebebiyle davanın .... Belediyesi'ne yöneltilmesi gerektiğini belirterek; davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; olayın müvekkilinin arsasına komşu binanın çatısının tamiri sırasında vuku bulduğunu, kazanın iş kazası niteliğinde olması sebebiyle davaya bakmaya görevli mahkemenin İş Mahkemesi olduğunu, müvekkilinin olayın vuku bulduğu binaya komşu arsanın 1/2 hissesinin sahibi olduğunu, gayrimenkulün üzerindeki binanın diğer hissedar ....'na ait olduğunu belirterek; davanın müvekkili yönünden husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; olayın müvekkilinin arsasına komşu binanın çatısının tamiri sırasında vuku bulduğunu, kazanın iş kazası niteliğinde olması sebebiyle davaya bakmaya görevli mahkemenin İş Mahkemesi olduğunu, müvekkilinin olayın vuku bulduğu binaya komşu arsanın 1/2 hissesinin sahibi olduğunu, gayrimenkulün üzerindeki binanın diğer hissedar ....'na ait olduğunu belirterek; davanın müvekkili yönünden husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, diğer davalılar yönünden açılan maddi tazminata ilişkin davanın kabulü ile; davacı ... için 13.167,00 TL; davacı ... için 16.725,00 TL; davacı ... için 20.997,00 TL'nin 24.05.2006 tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 10.000,00 TL; davacı ... için 5.000,00 TL; davacı ... için 10.000,00 TL; davacı ... için 15.000,00 TL'nin 24.05.2006 tarihinden başlayan yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü; davalı ... vekili, davalı ... vekili, davalı ... ...ve arkadaşları vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... ve belediye vekilinin tüm, davalı ... Hulusi ve arkadaşları vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Dava; ruhsatsız bina üzerinde çatı tamiri yaptığı sırada elektrik çarpması sonucu önce yaralanan, kazadan 23 gün sonra da ölen desteğin, ölümünden dolayı kızı, babası, annesi ve kardeşinin açtığı destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemidir.

Dosya içeriğinden; 24.05.2006 günü tamir için üzerinden yüksek gerilim hattı geçen deponun çatısına çıkan Erol'un; elindeki metal malzemeyi farkında olmadan havai hatta temas ettirmesi ile oluşan patlama ve ark sonucu yanmaya başladığı, dengesini kaybederek önceden açılmış boşluktan binanın zemininde bulunan çıta kesme makinesinin üzerine düştüğü, vücudunda % 46 oranında ikinci derece yanık oluştuğu, yanık merkezinde tedavisi sürerken 16.06.2006 günü öldüğü anlaşılmıştır.

Mahkemece kusur durumuna dair bilirkişiden alınan 15.12.2008 tarihli raporda desteğin; tamir için çıktığı çatının yüksek gerilim hattına yakınlığı nedeniyle riskli bir görevi üstlenmesi, attığı her adım ve hareketinde can emniyetini ön planda tutması gerekirken bu husustaki ihmalinden dolayı %20 kusurlu olduğu rapor edilmiştir. Üçüncü kişinin kusurunun illiyet bağını kurabilmesi için kusurun çok ağır olması, birinci ilk sebebin geri plana itilmesi gereklidir. Aksi halde sorumluluk gereği sonucun ortaya çıkması doğaldır.

Mahkemece hükme esas alınan 04.07.2011 tarihli raporda ise; kaza tarihinde 32 yaşında olan desteğin, üzerinden yüksek gerilim hattı geçen binanın çatısında işini yaptığı sırada kendi can güvenliği yönünden gelişigüzel çalışmaması, kişisel güvenliğini yeterince gözetecek şekilde özenli ve tedbirli olması, iş güvenliği kurallarına riayet etmesi gerekirken; 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 77, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 2. maddesine riayet etmediğinden % 10 kusurlu olduğu rapor edilmiş; bunun neticesinde destekten yoksun kalma tazminat hesabı, desteğin olayda %10 kusurlu olduğu kabul edilerek yapılmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, kusur oranları arasındaki çelişkinin yeni bilirkişi incelemesiyle giderilmesi ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3543, Karar No: 2018/12081, Tarih: 04.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/3543 E.  ,  2018/12081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; kıyı kanunundan kaynaklanan tapu iptali tescil istemine ilişkin olup Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin bozma ilamı üzerine karar verilmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 09.02.2018 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 21.02.2018 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 04.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4658, Karar No: 2012/6838, Tarih: 21.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4658 E.  ,  2012/6838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı, üyesi bulunduğu davalı kooperatif tarafından 30.11.2004 tarihi itibari ile 8.895,00 TL borçlu bulunduğunun bildirilmesi üzerine, borcu bulunmadığı halde üyeliğini kaybetme tehdidi altında geri isteme hakkını saklı tutarak bu miktarı kooperatif hesabına yatırdığını, ayrıca kur'ada kendisine isabet eden binayı dışarıdan gelen suyun bastığını ve davalı kooperatifin su basmasını önlememesi sebebiyle binayı kiraya veremediğini ileri sürerek, fazladan ödemek zorunda kaldığı 8.895,00 TL'nin 3. 250,00 TL'si ile binayı kiraya verememesinden dolayı 01.09.2001 ve 01.11.2005 tarihleri arasında işlemiş kira bedeli olarak 250,00 TL olmak üzere şimdilik 3.500,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalının, 30.11.2004 tarihinde yatırdığı 8.895,00 TL'nin, 5.000,00 TL'sinin iadesi için ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2005/6524 E. Sayılı dosyası ile ilamsız takip başlattığını, davalıdan tahsil edilen bu paranın davalının birikmiş aidat borçları olduğunu, bu nedenle ödenmediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olup olmadığının, varsa ne kadar borçlu olduğunun tesbiti ile buna göre takibin iptalini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, uyulan Yargıtay 16. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada davacı, birleşen davada davalı ...'ün üyesi bulunduğu davalı kooperatiften her hangi bir alacağı olmadığı, ancak su basmasından dolayı taşınmazını kiraya veremediği gerekçesiyle asıl davada alacak talebinin reddine, kira tazminatı talebinin kabulü ile 250,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davanın kabulü ile davacının ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2005/6524 E. sayılı dosyada borcunun olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine, takibin kötüniyetli olduğuna ilişkin dosyada her hangi bir delil bulunmamasına, 250,00 TL kira bedeline dava konusu edilen dönem ve miktar itibariyle

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine, takibin kötüniyetli olduğuna ilişkin dosyada her hangi bir delil bulunmamasına, 250,00 TL kira bedeline dava konusu edilen dönem ve miktar itibariyle

davacının hak ettiğinin kabul gerekmesine göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı kooperatif vekilinin tüm, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Asıl dava, fazla ödenen aidat bedelinin istirdadı, birleşen dava ise aynı alacağın bir kısmı hakkında menfi tespit istemine ilişkindir. Dosya içerisinde bulunan ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/627 Esas 2009/210 Karar sayılı ilamı ile su basması nedeniyle davacıya ait işyerinin zarar gördüğünün, zarara davalı kooperatifin sebebiyet verdiğinin, bu sebeple de, işyerinin önündeki demir doğrama ve beton korkuluklarını yaptırmamasından dolayı davacıya ceza verilemeyeceğinin anlaşılmasına göre borcun hesaplanmasında 3.050,00 TL'lik ceza miktarının da dikkate alınması doğru olmamıştır.

Öte yandan, mahkemece karar verildikten sonra temyiz aşamasında; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu yürürlüğe girmiş olup, Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki 6101 sayılı Kanunu'nun 7. maddesinde aynen “Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesi görülmekte olan davalarda da uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 88. maddesinin “Faiz ödeme borcunda uygulanacak yıllık faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık faiz oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde elli fazlasını aşamaz.” hükmünü içermesinin yanı sıra, temerrüt faizine ilişkin 120. maddesinde de aynen; “Uygulanacak yıllık temerrüt faizi oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faiz oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz. Akdi faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdi faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faiz oranı hakkında akdi faiz oranı geçerli olur.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Kooperatif genel kurullarında kararlaştırılan faiz oranının anılan yasal düzenlemedeki yerine gelince; para borçları açısından borçlu temerrüdüne bağlanan sonuçlardan birisi, temerrüt faizi ödeme yükümlülüğüdür. Temerrüt faizi borçlunun para borcunu zamanında ödememesi ve temerrüde düşmesi üzerine kanun gereği kendiliğinden işlemeye başlayan ve temerrüdün devamı müddetince varlığını sürdüren bir karşılık olması itibariyle, zamanında ifa etmeme olgusuyla doğrudan bir bağlantı içindedir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 42. maddesine göre Genel Kurul bütün üyeleri temsil eden en yetkili organ olup kanun veya anasözleşme ile genel kurula tanınmış olan konular hakkında karar verme yetkisini haizdir. Konut Yapı Kooperatifi Tip Anasözleşmesi'nin 23/1. maddesinin 6. bendi uyarınca ortaklardan tahsil edilecek ve taksit miktar ve ödeme şartları ile gecikme halinde uygulanacak esasları tespit etmek genel kurulun yetkisi dahilindedir.

Genel kurulca, ödeme günü belirlenerek, (belirlenmemişse ayın sonu ödeme günü olup) aidatın süresinde ödenmesine, süresinde ödenmemesi halinde ise temerrüt faizi uygulanmasına ilişkin alınan kararın kesinleşmesi halinde, bu kararın tüm ortakları bağlayacağı açıktır. Genel kurul kararları, üyeler ile kooperatif arasında yapılmış bir sözleşme niteliğinde olup, kooperatif ve üyeler arasında ayrıca faiz oranları ile ilgili sözleşme yapılmasına gerek yoktur. Ayrıca genel kurullarca kararlaştırılan faiz oranları daha sonraki yıllarda değiştirilmediği ve iptal edilmediği sürece genel kurula katılmasa dahi tüm üyeleri bağlar. 818 sayılı BK'nın 101/2. (6098 sayılı TBK'nın 117.) maddesi hükmü karşısında, .