muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10086, Karar No: 2019/1456, Tarih: 20.02.2019

Somut olayda mahkemece yapılan inceleme, araştırma, sağlıklı bir sonuca varmaya yeterli değildir. Mahkemece mahallinde yapılacak keşifte mahalli bilirkişi ve tarafların gösterecekleri tanıklar dinlenmeli, davalının kullandığı yer belirlenerek halen kullanıp kullanmadığı, bırakmış ise hangi tarihte bıraktığı tespit edilmeli, uzman bilirkişiye niteliği bozulan meranın mera vasfını kazanması için gerekli masraflar hesaplattırılmalı, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi yoluna gidilmelidir. Mahkemece taşınmazın zemin bedelinin tazminat olarak hükmedilmesi ve elatmanın halen bulunup bulunmadığı konusunda yeterli araştırma yapılmamış olması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, hüküm sonucunda takdir edilen "4.62,30TL" nispi vekalet ücretinin nasıl hesaplandığının açıklanmaması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcını yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6172, Karar No: 2020/12030, Tarih: 29.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6172 E.  ,  2020/12030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Dosya kapsamına göre müşteki Fatih'in soruşturma aşamasında sanık ...'nin kendisine vurduğunu beyan etmesine rağmen, kovuşturma aşamasında "...'ın olay sırasında bana vurup vurmadığını görmedim" şeklinde beyanda bulunduğu, olayın tanıkları olan ... ve ...n kovuşturma aşamasında dinlenmedikleri, ...'ın ise kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında sanığın müştekiye vurmadığını beyan ettiği halde, tarafların ve tanıkların mahkemeye celbi ile beyanlarındaki çelişkiler giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d. maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da, iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14932, Karar No: 2013/3820, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14932 E.  ,  2013/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmaza komşu 106 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tesbit tutanak örnekleri ile dayanakları, itirazlı olanlara ilişkin dava dosyalarının kesinleşenlere ait tapu kayıtlarının, tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise ilgili dava dosyalarının,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan en eski tarihli hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirildikten sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek hava fotoğraflarının streskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, parsel üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği, çekişmeli parselin çevresindeki dava dışı komşu parseller ile birlikte, hava fotoğraflarında konumu gösteren rapor düzenlettirilerek,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1006, Karar No: 2019/1703, Tarih: 08.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/1006 E.  ,  2019/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiası ile açılan tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 09.02.2018 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 21.02.2018 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,08/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1861, Karar No: 2020/5644, Tarih: 04.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/1861 E.  ,  2020/5644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açılan davada İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurulmuş ve dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

Davalı vekili tarafından 16/04/2020 tarihli dilekçe ile davacı ile sulh sözleşmesi imzalandığı bildirilmiş ve 10/04/2020 tarihli sulh sözleşmesi sunulmuştur.

06.08.2015 tarihli ve 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 215. maddesinde “Hükmün kesinleşmesinden önce davadan feragat, davayı kabul veya sulh halinde, hakim dosya üzerinden bu konuda ek karar verir. Taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi sırf bu nedenlerle dosya istinaf veya temyiz incelemesine gönderilmez.” düzenlemesi yer almaktadır.

Anılan sebeple, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelemesine usulen engel oluşturan davadan sulh beyanının İlk Derece Mahkemesince değerlendirilip karara bağlanması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8101, Karar No: 2023/7644, Tarih: 22.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8101 E.  ,  2023/7644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/195 E., 2015/86 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/195 Esas, 2015/86 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ve Annesinin Temyiz İsteği

Mağdurenin rızasının olduğuna, mağdurenin yaşının on beşten küçük olduğunu bilmediğine, hata hükümlerinden faydalanmak istediğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ve Annesinin Temyiz İsteği

Mağdurenin rızasının olduğuna, mağdurenin yaşının on beşten küçük olduğunu bilmediğine, hata hükümlerinden faydalanmak istediğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurenin aşamalardaki beyanı, suça sürüklenen çocuğun son duruşmada esas hakkında savunmasını yaparken anlattığı beyanı ve tüm dosya kapsamı içeriği birlikte değerlendirildiğinde; suç tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, hastane doğumlu olup on beş yaşından küçük olan mağdure ile sevgili oldukları, suç tarihi öncesinde başlayan bu arkadaşlık nedeniyle 24 Ekim 2012 tarihinde mağdurenin suça sürüklenen çocuğun çalışmakta olduğu iş yerine geldiği, rahat oturup konuşmak için iş yerinin bodrum katına indikleri, burada baş başa konuşurlarken mağdurenin de rızasıyla tarafların vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, mağdure her ne kadar aşamalardaki beyanında ilk cinsel ilişkinin rızası dahilinde gerçekleşmediğini, suça sürüklenen çocuğun kendisine zorla tecavüz ettiğini söylemiş ise de cinsel ilişkinin zorla gerçekleştiğine dair mağdurenin soyut ve aşamalarda çelişen beyanı dışında delil bulunmadığı, ilk kez gerçekleşen ve sonrasında teselsül eden eylemlerin mağdurenin rızasıyla gerçekleştiği Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk ve mağdure beyanına göre tarafların bu olaydan sonra da bir çok kez buluştukları ve mağdurenin rızasıyla bu buluşmalarda cinsel ilişkiye girdikleri, hatta ailelerin de anlaşması üzerine suça sürüklenen çocuk ve mağdurenin dini nikahla evlendirilip suça sürüklenen çocuğun ailesi ile birlikte yaşadığı evde barındırıldıkları, mağdurenin intihar girişiminde bulunması üzerine olayların ortaya çıktığı ve soruşturma konusu yapıldığı, mağdure önceleri cinsel yönden muayene olmayı kabul etmemiş ise de 18.12.2014 tarihli celsede genital muayeneyi kabul ettiğinden mağdurenin Adli Tıp Kurumu Bakırköy Şube Müdürlüğüne gönderildiği, düzenlenen raporda vücuda organ sokma fiilinin gerçekleştiğinin belirtildiği, taraf beyanları ve adli rapor içeriği birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun on beş yaşından küçük mağdure ile zincirleme şekilde cinsel ilişkiye girdiği kanaatine varılarak suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuğun hem dini nikahla evlenmeden önce mağdureyle birlikte olduğu zamanlarda kendilerine ait iş yerinin alt katında bulunan bodrum katında mağdureyi bir çok kez cinsel amaçlı olarak tutmak kaydıyla hem de tarafların ailelerinin anlaşması üzerine dini nikahla evlendikten sonra uzun süre kendi evinde tutmak kaydıyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu zincirleme şekilde işlediği, her iki suç yönünden de on beş yaşından küçük olan mağdurenin rızasının geçerli olmadığı kabul edilerek suça sürüklenen çocuğun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2014/195 Esas, 2015/86 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii, ile annesi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii, ve annesinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25432, Karar No: 2015/10518, Tarih: 25.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25432 E.  ,  2015/10518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, müşterek çoçukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakaları fazladır. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.05.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/24993, Karar No: 2014/16033, Tarih: 02.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/24993 E.  ,  2014/16033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Kendisinden para isteyen ... isimli şahsın bu talebini geri çeviren ve onunla münekaşası sonrası kaçması nedeniyle ... plakalı aracıyla takip eden katılanın, bir ara sokakta aralarında sanığın da bulunduğu 8-10 kişilik grup tarafından etrafı çevrildiğinde, vurulan darbeler, atılan tekmeler sonucu araç ön camının kırılması yanında, kaportada göçükler oluşturulmasına ilişkin sanığın eyleminin "mala zarar verme" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11628, Karar No: 2016/9397, Tarih: 28.11.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/11628 E.  ,  2016/9397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 16.02.2016 tarihli geri çevirme kararı ile çekişmeli taşınmazların tespit maliklerinin kapalı kayıt kalmayacak şekilde birbirini takip eder nitelikte tüm mirasçılarını gösterir nüfus kayıt örneğinin getirtilip dosyasına konulması istenildiği halde geri çevirme kararımız sonrasında ...'ün mirasçısı ....'ün mirasçısı .... 'nün tüm mirasçılarını gösterir aile nüfus kayıt tablolarının dosya içine konulmadığı, ...'ün gönderilen aile nüfus kayıt tablosunda kapalı kayıtlar olduğu anlaşılmış, ...'ün ise hiç kaydına rastlanmamıştır. Bu nedenle; ... ile ...'ün kapalı kayıt kalmayacak şekilde birbirini takip eder nitelikte tüm mirasçılarını gösterir ... 'nün tüm mirasçılarını da gösterir) nüfus kayıt örneklerinin getirtilip dosyasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4549, Karar No: 2020/6208, Tarih: 26.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/4549 E.  ,  2020/6208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 26.12.2014 tarihli dilekçesinde yalnızca 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan 3 yıl 9 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği, belirtilen takvim yılında ise en son KDV beyannamesinin 10. aya ait olduğu gözetilip suç tarihi 30.10.2008 olarak belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Yargılama sırasında mahkemenin yargı çevresi içinde başka suçtan hükümlü olarak ...E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunan ve duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan sanığın, hükmün tefhim olunduğu duruşmaya getirtilmeden veya SEGBİS yolu ile katılımı sağlanmadan, yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15349, Karar No: 2015/11048, Tarih: 02.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/15349 E.  ,  2015/11048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EĞİRDİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/06/2015

NUMARASI : 2015/77-2015/162

Dava, çekişmeli taşınmazın bir bölümünün; kadastro tespitinden sonra idarece bölgede belirlenen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı iddiasıyla davacı Hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olmakla, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Geçici 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 2015/8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca temyiz inceleme görevinin Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunması nedeniyle görevli Dairenin belirlenmesi bakımından dosyanın, 6644 sayılı Kanunla değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60/2 maddesi uyarınca Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 02.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.