muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24441, Karar No: 2014/27186, Tarih: 16.09.2014

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davalılar ile aralarında yapılmış zeytin alımı sözleşmesini ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satım sözleşmesi gereğince borçluların üzerlerine düşen edimi ifa etmemeleri nedeniyle, sözleşmeye konu peşin ödenen bedelin istirdatı için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, satım sözleşmesi gereğince peşin ödediği bedelin sözleşme gereklerinin yerine getirilmemesi nedeniyle istirdatını istemiştir. Davalılar ise taraflar arasında satım sözleşmesi bulunmadığını, davacının daha önceki başka bir borcu nedeniyle kendilerine söz konusu parayı gönderdiğini savunmuşlardır. Mahkemece, ispat külfetinin davacıda olduğu, davacının ise satım sözleşmesini kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davacı tarafların zeytin satımı konusunda anlaştıklarını, bu anlaşma gereğince de davalılardan N.. B..’nın banka hesabına havale yolu ile 7.000.TL bedelin gönderildiğini iddia etmiş ve banka dekontuna dayanmıştır. Dosyada bulunan 26.10.2010 tarihli banka dekontuna göre davacının davalılardan N.. B..’ya ait olan Garanti Bankası Merkez Şubesi hesabına 7.000.TL gönderdiği, banka dekontunda “Ö.. İ..zeytin alım avansı olarak hesabına yatan” açıklamasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Davada dayanılan banka dekontunda yazılan açıklamadan, bu paranın davacı tarafından davalılara zeytin alım sözleşmesinin bedeli olarak gönderildiği açıkça anlaşılmaktadır. Davacı taraflar arasında kurulan satım sözleşmesini ve gönderdiği miktarı yazılı delil ile ispatladığına göre, davalılar artık sözleşme gereğince edimlerini yerine getirdiklerini ya da davacının talep ettiği bu bedeli ödediklerini kanıtlamalıdırlar. Davalıların bu hususları kanıtlayamadıkları dosya kapsamı ile sabit olduğuna göre mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5231, Karar No: 2013/8412, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/5231 E.  ,  2013/8412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ile ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılar ... Temizlik Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti. ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 1.1.1999 - 31.12.2000 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de; bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları,tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı ... Temizlik Gıda San. Ltd. Şti.'nin 22.1.1997 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, davacının davalı ... Temizlik Gıda San. Ltd. Şti.'deki 19.3.1999 – 30.6.1999 tarihleri arasındaki ve 1.1.2000 tarihindeki, davalı ... Sos. Hiz. İnş. Gıda Teks.Tic. San. Ltd. Şti'deki 2.2.2000 tarihindeki çalışmasının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı ... Temizlik Gıda San. Ltd. Şti.'nin 22.1.1997 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, davacının davalı ... Temizlik Gıda San. Ltd. Şti.'deki 19.3.1999 – 30.6.1999 tarihleri arasındaki ve 1.1.2000 tarihindeki, davalı ... Sos. Hiz. İnş. Gıda Teks.Tic. San. Ltd. Şti'deki 2.2.2000 tarihindeki çalışmasının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece 10.5.2006 tarihinde davanın kabulüne dair verilen karar davalılar ... Temizlik Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti. ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir. Dairemiz tarafından 10.5.2007 tarih, 006/9037 esas 2007/7876 karar sayılı ilam ile; “Davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğu göz önünde tutularak, davacı ile aynı tarihte birlikte çalışan ve Sosyal Sigortalar Kurumu'na verilen dönem bordrolarında kayıtlı diğer tanıklar belirlenerek, bu tanıkların bilgilerine başvurmak ve gerektiğinde davacının tesbitini istediği tarihlerde temizlik işini yaptığını iddia ettiği İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi'nin kayıtlarına geçmiş kişilerin bilgilerine başvurulmak ve sonucuna göre karar vermek gerektiği” belirtilerek hüküm bozulmuştur.

Somut olayda; davacının bildirdiği bordro tanıklarından ..., ... ve ...'ın davacıyı tanımadıkları, Hüseyin Lafçı'nın da, "davacının davalı işyerinde 1999 yılında 2-3 ay çalıştığını, sonra cenazem var deyip gittiğini ve bir daha dönmediğini" beyan ettiği, davacının dinlettiği diğer tanıkların yerleşik Yargıtay içtihatlarında belirtilen tanık niteliğinde olmadığı görülmüştür.

O halde, yazılı şekilde kabul karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; uyulmasına karar verilen Dairemizin 10.5.2007 tarih, 006/9037 Esas 2007/7876 Karar sayılı ilamında belirtilen şekilde araştırma yaparak tanık tespit etmek, tanıkların davacının çalışmasını doğrulamaları halinde şimdiki gibi, aksi halde davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu nedenle, davalılar ... Temizlik Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şti. ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı işveren iadesine

30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/3663, Karar No: 2016/13902, Tarih: 09.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/3663 E.  ,  2016/13902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

.

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalıların işyerinde 01.10.2006 - 04.12.2009 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, davalı işverenin davacının aylık ücretleri ile fazla mesai ve yıllık ücretli izin alacaklarını ödemediğini, davacının 04.12.2009 tarihinde davalılardan ...’den alacaklarını istemeye gittiğini, ancak adı geçenin davacıyı döverek işyerinden kovduğunu, davacının alacaklarını almadan gitmeyeceğini söylemesi ile davalının diğer davalı ve kardeşi olan ...’i çağırdığını ve her ikisinin birlikte davacıyı darp ederek işyerinden kovduklarını. 04.12.2009 tarihinde iş akdini feshettiklerini, davacının aylık net ücretinin 650,00 TL olduğunu, çalışma saatlerinin sabah saat 08.30’dan akşam 22.00’ a kadar sürdüğünü, Cumartesi günü saat 17:00’ye kadar çalışıldığını, yıllık ücretli izin kullanmadığını, 8 aylık maaşının oyalanarak ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının müvekkillerinden ...’e ait işyerinde çalıştığını, bu nedenle diğer davalı açısından davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davalı müvekkiline ait işyerinin ilk defa 05.09.2007 tarihinde açıldığını, vergi kaydının bu tarihte yapıldığını, davacının 03.03.2008 tarihinde işe başladığını, işyerinde yemek ve temizlik işi yaptığını, 31.08.2009 tarihinde işten ayrıldığını, davacının davalılar tarafından dövüldüğü iddiasının doğru olmadığını, davalı işyerinin fason konfeksiyon dikimi yaptığını, bu sektörde yılın tüm aylarında iş olmadığını, bu nedenle işçilerin iş olduğu zaman çalıştığını olmadığı zaman ise çalışmadıklarını, davacının da kendi özgür iradesi ve bilgisi doğrultusunda yılın bazı aylarında işe alındığını, ihtiyaç olmayan dönemlerinde çıkarıldığını, bu şekilde davacı çalışmasının 03.03.2008 -02.05.2008 tarihleri arasında 59 gün, 25.10.2008 - 13.02.2009 tarihleri arasında 3 ay 19 gün, 18.08.2009- 31.08.2009 tarihleri arasında 13 gün olmak üzere toplam 6 Ay l Gün olduğunu, ücretinin 570,00 TL olduğunu, davacının yemek yapması nedeniyle saat 22.00’ye kadar çalıştırılmasının sözkonusu olmadığını, 1,5-2 ay boyunca 08.30- 17.00 saatleri arasında, daha sonra 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştığını, günde 1 saat yemek, öğleden önce ve sonra olmak üzere toplam 30 dakika çay molası olduğunu, genel olarak cumartesi günü çalışmadığını, ancak davacının 18.08.2009 - 31.08.2009 tarihleri arasında 13 gün cumartesi günleri çalıştığını, fakat buna karşılık hafta içi akşam saat 19.00 yerine 18.30’ da paydos ettiğini, davacının 6 ay 1 gün çalışması nedeniyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin ücretine hak kazanmadığını, fazla mesai ücreti ve ücret alacağı da olmadığını, ayrıca sadece kıdem tazminatı, fazla mesai ve ücret alacağı için banka mevduat faizi, diğer kalemler için yasal faiz talep edilebileceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacının davasının kısmen kabulüne ve davacının ... hakkında açtığı davanın husumetten REDDİNE karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı ... ve davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; mahkemece ikinci kez ıslah dilekçesi verilmesi nedeniyle ilk ıslah dilekçesine değer verilerek hüküm kurulmuşsada, ilk ıslah dilekçesinde, talep edilen kıdem tazminatı ve izin ücreti alacağı ıslah suretiyle arttırılmamıştır. Dolayısıyla ikinci ıslah dilekçesinde, kısmi dava ile istenen miktarlar ilk kez arttırılarak kıdem tazminatı ve ücretli izin alacağı yönünden bir kez ıslah yapıldığından, kıdem tazminatı ve izin ücreti alacağı yönünden ıslah dilekçesinin dikkate alınmaması hatalıdır.

3-Çalışma olgusunu dolayısıyla fazla mesai yaparak çalıştığını davacı işçi ispatlamalıdır. Keza fazla mesai iddiası konusunda tanık dinlenmişse, tanık ancak kendi dönemini bilebileceğinden tanık beyanı tanığın çalıştığı süre ile sınırlı olarak değerlendirilmelidir.

Dinlenen davacı tanığı davalı işyerinde 3 ay süre ile çalıştığını beyan etmiştir.Dolayısıyla 3 aylık süre ile sınırlı olarak tanığın beyanı dikkate alınabilir. Bu tanığın beyanının davacının çalıştığı tüm dönem açısından esas alınarak fazla mesai ücreti hesabı yapılması doğru değildir. Dosyada dinlenen davalı tanık beyanları da hep birlikte değerlendirilerek yeniden fazla mesai ücreti hesaplanmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/2244, Karar No: 2024/781, Tarih: 24.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/2244 E.  ,  2024/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/351 E., 2022/79 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî zamanaşımı nedeniyle düşme, kısmî bozma

Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz istemi; beraatine karar verilmesi gerektiğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, kazanılmış hakkının ihlal edildiğine ve re'sen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz istemi; suçsuz olduğundan beraatine karar verilmesi gerektiğine, kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ve re'sen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk ...'ın yargılama konusu eylemi için 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı maddenin ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 22.10.2013 tarihli mahkûmiyet kararı ile 16.07.2019 tarihli mahkûmiyet kararı arasında 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında 24.02.2022 tarihinde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Kolluk görevlilerince yapılan çalışmalarda sanık ...'a ait olduğu belirlenen iş yerinde kaçak cep telefonu satışı yapıldığı bilgisi alınması üzerine Sulh Ceza Mahkemesinden alınan adlî arama kararı ile bahse konu iş yerine gidildiği, sanık ...'ın babası olan inceleme dışı sanık ... ve sanık ...'ın yeğeni olan 15-18 yaş aralığındaki suça sürüklenen çocuk ...'ın iş yerinde bulunduklarının görüldüğü, ...'ın görevlilere iş yerinin vergi kaydının adına olduğunu ancak iş yerini torunu olan ...'ın işlettiğini beyan ettiği, iş yerinde yapılan aramada 30 adet kaçak cep telefonu ele geçirildiği, suça sürüklenen çocuğun savcılık ifadesinde iş yerini dedesi ...'ın işletmekte olduğunu, cep telefonlarını dedesinin haberi olmadan kendisinin alarak iş yerine koyduğunu belirtmesi üzerine ..., ... ve ... hakkında kaçakçılık suçunu işledikleri iddiasıyla 5607 sayılı Kanun 'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasına muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk ... savunmasında; iş yerini dedesi ...'ın işlettiğini, dedesinin köye gittiği gün, dedesine yardımcı olmak için iş yerine baktığı sırada dedesinin haberi olmadan kaçak olduklarını bilmeden dava konusu cep telefonlarını alıp iş yerine getirdiğini, inceleme dışı sanık ...'ın savunmasında; oğlu ...'ın iş yeri ile ilgisinin bulunmadığını, iş yerinin kendisinin üzerine kayıtlı olduğunu, iş yerini torunu ...'ın işletmediğini, .....'un okul çıkışlarında zaman zaman kendisine yardım ettiğini belirttiği, sanık ...'ın savunmasında; bahse konu iş yerini 7 yıl kadar işlettikten sonra yaklaşık 1 yıl önce yeğeni ...'a devrettiğini, iş yeri ile ilgisinin bulunmadığını belirttiği anlaşılmıştır.

Sanığa mahkemece 5607 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ek savunma hakkı verildiği belirlenmiştir.

Kolluk görevlilerince soruşturmanın başlamasına neden olan araştırma sırasında iş yerini sanık ...'ın işlettiğinin belirlenmesi, 7 yıl süre ile iş yerini işlettiğini kabul eden ...'ın iş yerini suç tarihinde 16 yaşında olan yeğeni ...'a 1 yıl önce devretmiş olmasının hayatın olağan akışına uygun olmaması karşısında iş yerinin suç tarihinde sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından birlikte işletildiğinin kabulü gerektiği ve ticari iş yerinde usulünce yapılan aramada 30 adet kaçak cep telefonu ele geçirilmiş olması ile tüm dosya kapsamına göre sanığın toplu kaçakçılık eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki 5607 sayılı Kanun'un üçüncü maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen suçun üst sınırının iki yılın altında olduğu gözetilerek;

Ancak;

1.Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki 5607 sayılı Kanun'un üçüncü maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen suçun üst sınırının iki yılın altında olduğu gözetilerek;

Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih, 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı sonrası 17.10.2019 tarihinde kabul edilen 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrasında hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin aynı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibarıyla hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen Geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri uyarınca dosyanın mahkemesince “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanığın etkin pişmanlık hususunda hüküm verilinceye kadar ödeme yapması mümkün iken mahkemece sanığa tebligat yoluyla 30.07.2021 tarihinde yapılan ihtaratta ödeme için duruşma gününe kadar süre verilmesi ve sanığa dava konusu eşyaların gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarı yatırması halinde alacağı indirim oranının 1/3 (soruşturmada 19.09.2012 tarihinde ihtarat yapılması nedeniyle) olduğunun belirtilmemesi suretiyle sanığa usulünce etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadan, ödeme yapmadığından bahisle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B-1-2) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13025, Karar No: 2012/667, Tarih: 30.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13025 E.  ,  2012/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı VUK.na muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b/1. maddesi ve 5237 sayılı TCK.nun 51/1. mad. gereğince 18 ay hapis cezası ve bu cezanın 2 yıl süre ile alkollü veya kasıtlı bir başka suç işlememek şartıyla ertelenmesi,

03.05.2006 gün ve 2006/4240-2215 sayılı iddianame ile sanık hakkında, kaçakçılık suçu ve vergi tekniği raporlarına uygun olarak, 2004 ve 2005 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı, her bir takvim yılında işlenen suçların kendi içinde teselsül eden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilmeden ve hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da gösterilmeden, yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6535, Karar No: 2013/6925, Tarih: 19.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/6535 E.  ,  2013/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında Dereçepni Köyü çalışma alanında bulunan ve davalı ...'e ait eski 767 parsel sayılı 475 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, yeni 102 ada 36 parsel sayılı ve 5191,59 metrekare yüzölçümlü olarak tescil edilmiştir. Davacı Hazine, davalı parselinde meydana gelen yüzölçüm fazlalığının tecviz sınırı dışında olduğunu ve tescil harici yerde azalma meydana geldiğini ileri sürerek davalıyı hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 19.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.