muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1314, Karar No: 2015/1314, Tarih: 03.03.2015

Davalı vekili, toplantıya katılanların listesinin toplantı sonuna kadar imzaya açık tutulduğunu, iptal davası açması yetkisinin Kooperatifler Kanunu'nun 53/1. maddesine göre oyunu kullanmasına haksız olarak müsaade edilmeyen ortağa ait olduğunu, ortakların genel kurula girme hakları olduğu halde; genel kurula alınmamışlarsa bu durumun dava açma hakkı tanıdığını, ölen ortakların mirasçıları tarafından kooperatif anasözleşmesinin 16. maddesine uygun olarak başvurulmuş olması nedeniyle atadıkları temsilci vasıtasıyla oy kullandıklarını, iki oyun kayıp olduğu iddiasının da doğru olmadığını, genel kurulda 215 ortak tarafından oy kullanıldığını, bunlardan bazılarının asaleten bazılarının vekaleten, bazılarının ise; hem asaleten hem de vekaleten oy kullandıklarını, Bakanlık Temsilcisi ve divan heyeti gözetiminde yapılan gizli oylama ve açık sayım sonucunda iki adet zarfa ikişer adet yeşil

liste konulduğunun görüldüğünü, bu iki zarftan çıkan ikişer oydan birer adedinin geçersiz kabul edildiğini, buna göre; tekrar yapılan sayımda 107 adet yeşil liste (yani oy), 106 adet sarı liste (yani oy) sayıldığını ve toplantı tutanağına geçirildiğini, asaleten ve hem de vekaleten oy kullananlardan iki ortağın iki ayrı zarf yerine tek zarfa oylarını koyduklarını, bu iki oyun da geçerli sayılması halinde; yeşil listenin 107 değil; 109 oy aldığının kabul edileceğini, ancak; bu durum sonucu değiştirmeyeceğinden; itiraz konusu yapılmadığını, davacının olağanüstü toplantı çağrısının anasözleşmeye aykırı olarak yapıldığını, bir kağıda bazı imzalar atarak el yazısı ile "Seçim Gündemi" şeklinde bir ekleme yaptığını, imzaların bir kısmının kooperatif kayıtlarındaki imzalardan farklı olduğunu, tüzel kişi ortaklarla ilgili imzaların da yetkililere ait imzalar olmadığını, bu nedenle çağrı isteği usulüne uygun olmadığından değerlendirmeye alınmadığını, vekalet verenlerin vekaletnamelerdeki imzaların vekalet veren ortağa ait olmadığı hususunda bir itirazının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ölen ortak mirasçılarının veraset ilamlarını ibraz ederek ve vekâletname sunarak vekilleri vasıtasıyla oy kullandıkları, davacının bu iddiasının yerinde olmadığı, ... ve İbrahim Yanık isimli kişilerin toplantıya alınmadıklarına ilişkin beyan ve talepleri de bulunmadığından genel kurul toplantısına katılmadıklarının kabul edilmesi gerektiği, vekâleten oy kullandığı belirtilen bazı kişilerin vekâletnamedeki imzaların sahte olduğuna ilişkin iddianın ise bu şekilde bir talep bulunmadığından yerinde olmadığı, kooperatifin, toplantı nisabının fazlasıyla sağlandığı, yönetim ve denetim kurulu seçimi sırasında salonda 215 ortak olduğu tespit edilmekle, bu ortak sayısına göre yarıdan bir fazlasının oyunun (109 oy) gerektiği, ancak toplantıda yeşil liste 107 oy-sarı liste 106 oy aldığı, fazla çıkan birer yeşil oy pusulasının geçersiz sayıldığı, karar nisabı sağlanmadığından, alınan kararın Kooperatifler Kanunu'nun 51., anasözleşme 33 ve BK'nın 19 ve 20. maddeleri (...m. 26 ve 27) hükümlerine aykırı olduğu gerekçesiyle, davaya konu kararların mutlak butlan ile malul olduklarının tespitine karar vermiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17137, Karar No: 2015/19102, Tarih: 30.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/17137 E.  ,  2015/19102 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 22. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2012/498-2014/219

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vekili Av. Ç.... D.... ile davalı vekili Av. A.. Ç.. geldi.Açık duruşmaya başlandı ve gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dava dosyasının Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulunca duruşma gününden bir gün önce temyiz incelenmesinin yapılması için dairemize gönderilmiş olması nedeniyle, işin daha derinlemesine incelenmesi zorunlu görüldüğünden, Yargıtay Kanununun 24/1 ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 21/3 maddeleri uyarınca görüşmenin 30.11.2015 günü saat 14.00’e bırakılması uygun görüldü.

Belirli gün ve saatte dosyadaki bütün kâğıtlar okunarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; Davacı idareye bağlı Z.... K.... Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yapılan inceleme sonucunda, davalı doktorun part time çalıştığı halde full time çalışıyor göründüğü, bu nedenle davalıya 1996 ila Şubat 2008 arasında 1.435,53 TL maaş yan ödemesi ve Ocak 2005 ila Ocak 2008 arasında 61.739 TL döner sermaye ek ödemesi olmak üzere fazladan 63.174,53 TL ödeme yapıldığının belirlendiğini, davalının talep edilmesine rağmen fazla ödenen bedeli iade etmediğini ileri sürerek; fazladan ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden ise müvekkilinin hastanede part time ve full time olarak çeşitli dönemlerde çalıştığını, yapılan bu çalışma değişikliklerinin ise hastaneye bildirilmiş olması nedeniyle müvekkiline fazladan bir ödeme yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kök ve ek raporlarına göre; davanın kısmen kabulüne, 786,92 TL maaş yan ödemesi ve 40.699,49 TL döner sermaye ek ödemesi olmak üzere toplam 41.486,41 TL alacağın temerrüt tarihi olan 09.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava; davacı bakanlığa bağlı hastanede çalışan davalı doktora yapıldığı ileri sürülen yersiz ödemenin iadesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava; davacı bakanlığa bağlı hastanede çalışan davalı doktora yapıldığı ileri sürülen yersiz ödemenin iadesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece aldırılan bilirkişi raporu hüküm vermeye yeterli değildir. Zira, davalı doktora ait hastane özlük dosyası ile yine davalı doktor tarafından part time ve full time olarak çalışıldığı bildirilen dönemler ile ilgili olarak hastane idaresine verilen dilekçelerin celbedilerek dava dosyasına konulmadığı, bu itibarla hükme esas alınan bilirkişi (kök ve ek) raporlarının eksik incelemeye dayalı olarak hazırlanmış olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre, mahkemece; öncelikle davalı doktora ait hastane özlük dosyası ile davalı doktor tarafından part time ve full time olarak çalışıldığı bildirilen dönemler ile ilgili olarak verilen dilekçelerin ilgili hastaneden celbedilmesi, sonrasında ise döner sermaye saymanı, doktor ve hastane yöneticisinden oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor aldırılması suretiyle ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında hüküm tesis edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hazırlanan rapora itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen her iki taraf lehine duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 1.100'er TL vekalet ücreti takdir edilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7288, Karar No: 2022/13581, Tarih: 30.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7288 E.  ,  2022/13581 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/09/2020 tarihli ve 2020/59464 soruşturma, 2020/65368 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/02/2021 tarihli ve 2021/1117 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/03/2022 gün ve 2022/23645 sayılı istem yazısıyla dava dosyasının kanun yararına bozulması talebiyle Dairemize gönderilmesi üzerine,

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımın şüpheli ... isimli hesaptan paylaşılması suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabında; ..., ... çalıştığı, İktisat ve Ticaret yüksek okulu'nda okuduğu, Vefa Lisesi'nde okuduğu, İstanbul'da yaşadığı, memleketinin İstanbul olduğu, ... ile evli olduğu görülmektedir..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin ve üzerinde fotoğraf bulunan sosyal medya paylaşımına ilişkin bazı belge suretlerinin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının Ankara İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 24/03/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurumlarla temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (İstanbul Nüfus Müdürlüğü, İstanbul Emniyet Müdürlüğü, Vefa Lisesi vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 28/07/2020 tarihli tutanak esas alınarak, atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/02/2021 tarihli ve 2021/1117 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26149, Karar No: 2022/3561, Tarih: 18.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/26149 E.  ,  2022/3561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat ile düşme hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2797, Karar No: 2011/6611, Tarih: 13.09.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2797 E.  ,  2011/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, maddi tazminat talebinin reddine, 35.000,00-TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.09.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve özellikle dava konusu olay nedeniyle davacıya verilen kusur oranı oluşa uygun değilse de davacının temyizinin bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 28.04.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yardıma muhtaç %100 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından davacının maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve karar süresinde davalı taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Varılan bu sonuç aşağıda açıklanan nedenlerle hatalıdır.

28.09.2004 Havale tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere, davacı iş kazası nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde sigortalının hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalıların tam kusuruna dayanmıştır. 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere zarar görenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir. Somut olayda, kazalının %50 oranında kusurlu bulunduğu kusur raporu karara esas alınmıştır. Hal böyle olunca ve özellikle, sigortalının kusursuz olduğu belirtilerek dava açılmış olmasına göre, manevi tazminatın sigortalının müterafik kusuru gözetilerek bir miktar indirim yapılmak suretiyle belirlenmesi gerekirken, talep gibi manevi tazminat takdir edilmesi isabetsiz olmuştur.

.../...

-2-

Esas 2011/2797

Karar 2011/6611

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

.../...

-2-

Esas 2011/2797

Karar 2011/6611

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 825.00-TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine , 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5839, Karar No: 2016/2016, Tarih: 15.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5839 E.  ,  2016/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 196 promil alkollü sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanamayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.