muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17080, Karar No: 2015/13179, Tarih: 17.11.2015

Mahkemece, davalının, davacının zeka özürlü olduğu ve başkalarının tesiri altında kaldığı, sağlıklı düşünme kabiliyeti olmadığı gibi nedenlerle vesayet altına alınmasını istediğini, davanın reddine karar verilmiş olması nedeni ile manevi tazminat talep etme şartlarının oluştuğu kabul edilerek .. TL manevi tazminat ve 79 adet koyunu rayiç fiyatının altında sattığından bahisle davacının maddi zarara da uğradığı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalının, babası vefat ettikten sonra yalnız kalan davacı yeğeninin aşırı üzüntü duymasından kaynaklı olarak içine girdiği ruhi durum nedeniyle bu durumundan başkalarının faydalanmasını engellemek için vesayet altına alınmasını istediği, açılan dava sonunda vesayet altına alınmasına gerek bulunmadığı belirlenerek davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar dava dilekçesindeki beyanlardan dolayı mahkemece davacının kişilik haklarının zedelendiği kanaatine varılmış ise de, davalı amcanın davacı yeğeninin içinde bulunduğu ruhi durumun etkisi ile etrafında bulunanların onun bu durumundan faydalanarak kendisini zarara uğratmalarından endişe ettiği ve bu amaçla anılan davayı açtığı, vesayet altına altına alınması gereken bir durumun öğrenilmesi durumunda bundan yetkili makamları haberdar etmenin aynı zamanda bir görev olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı kastı bulunmadığı anlaşıldığından manevi tazminata yönelik isteğin tümden reddi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

b- Davalı, davacı yeğeninin kendisine miras kalan koyunlara bakamaması nedeniyle koyunları satmış ve parasını bankaya yatırmıştır. Ne var ki dosya arasında bulunan Damızlık Koyun Keçi Yetiştiricileri Birliği tarafından düzenlenen belgeye göre koyunların satış tarihi olan 2009 yılı itibariyle satış bedeli rayiç fiyatın altında olmuştur.

Şu durumda, davalının, davacı yeğeninin zarara uğramaması amacı ile hareket ederken davacıya karşı en azından koyunların rayiç değeri üzerinden satılmasını sağlaması borcu bulunmakta olup, bu bedelin altındaki satıştan dolayı satış tarihindeki rayiç değer ile satış bedeli arasındaki farktan davacıya karşı sorumlu tutulması gerekirken, satış tarihinden bir yıl sonraki rayiç değer üzerinden yapılan hesap uyarınca aradaki farka hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan .. TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3939, Karar No: 2016/1648, Tarih: 23.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/3939 E.  ,  2016/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.03.2012 tarihli ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 06.09.2012 tarihli raporlarında; mağdurede, mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede (Borderline Kişilik özellikleri ve Anksiyeteli Majör Depresif Bozukluk) denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, mağdurede tespit edilen ve ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan bu tablonun iddia edildiği gibi cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği, ancak mevcut psikiyatrik bozukluğun yaş farkı fazla olmayan mağdure ile suça sürüklenen çocuğun hile, şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının belirtilmesi karşısında, TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki hususunda tereddüt hasıl olup bu konuda oluşan şüpheden suça sürüklenen çocuğun yararlanacağı yönündeki genel ilke gereğince söz konusu maddenin uygulanmaması gerekirken, dosya kapsamıyla bağdaşmayacak şekilde TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13822, Karar No: 2006/14053, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13822 E.  ,  2006/14053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2, Karar No: 2017/910, Tarih: 13.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2 E.  ,  2017/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında, her takvim yılının zincirleme biçimde işlenmiş birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, anılan suçlarla ilgili ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, eylemin tek suç kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2576, Karar No: 2019/5, Tarih: 14.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/2576 E.  ,  2019/5 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl dosya davacısı ... vekili, davalılar ... ve ... vekili, bir kısım davalılar vekili ile birleşen dosya davacısı ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl ve birleşen dava dilekçesinde; ... ilçesi, ... mahallesi, 361 ada, 24 parselde bulunan taşınmazın arsa paylarının orantısız olduğu belirtilerek yeniden düzenlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece; arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için taşınmazda sonradan bağımsız bölüm edinen kişilerin dava açabilecekleri ilkesi kabul edilse dahi arsa paylarının düzenlenmesi sırasında bu düzenlemeye katılan kat maliklerinin sonradan dava açması halinde, bunun Türk Medeni Kanununun 2. maddesi gereğince iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı anlaşılmaktadır.

Kat mülkiyetinin kurulup, arsa paylarının belirlendiği sırada davacı ...'in arsa paylarının düzenlenmesine katıldığı ve arsa paylarının bu şekilde belirlenmesine itiraz etmeyip, bizzat arsa paylarını belirlediği anlaşılmakla aradan 35 yıl geçtikten sonra arsa paylarının hatalı olarak belirlendiğini öne sürmesi hukuken korunacak iyiniyet koşullarını taşımamaktadır.Bu nedenlerle mahkemenin 2015/100 esas dosyasında ... tarafından açılan davanın reddine,

Birleşen ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/270 Esas sayılı dosyasında davacı ...'nın ve 3 nolu bağımsız bölümden pay edinen ...'in davasının kabulüne,

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi uyarınca, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 361 ada, 24 nolu parselde bağımsız bölümlere ait arsa paylarının,

1 nolu bağımsız bölüm için 327/18101

2 nolu bağımsız bölüm için 323/18101

3 nolu bağımsız bölüm için 726/18101

4 nolu bağımsız bölüm için 821/18101

5 nolu bağımsız bölüm için 814/18101

6 nolu bağımsız bölüm için 827/18101

7 nolu bağımsız bölüm için 818/18101

8 nolu bağımsız bölüm için 832/18101

9 nolu bağımsız bölüm için 821/18101

10 nolu bağımsız bölüm için 837/18101

11 nolu bağımsız bölüm için 824/18101

12 nolu bağımsız bölüm için 842/18101

13 nolu bağımsız bölüm için 827/18101

14 nolu bağımsız bölüm için 847/18101

15 nolu bağımsız bölüm için 830/18101

16 nolu bağımsız bölüm için 852/18101

17 nolu bağımsız bölüm için 833/18101

18 nolu bağımsız bölüm için 857/18101

19 nolu bağımsız bölüm için 836/18101

20 nolu bağımsız bölüm için 862/18101

21 nolu bağımsız bölüm için 839/18101

22 nolu bağımsız bölüm için 866/18101

23 nolu bağımsız bölüm için 840/18101 olarak yeniden düzenlenmesine,

12 nolu bağımsız bölüm için 842/18101

13 nolu bağımsız bölüm için 827/18101

14 nolu bağımsız bölüm için 847/18101

15 nolu bağımsız bölüm için 830/18101

16 nolu bağımsız bölüm için 852/18101

17 nolu bağımsız bölüm için 833/18101

18 nolu bağımsız bölüm için 857/18101

19 nolu bağımsız bölüm için 836/18101

20 nolu bağımsız bölüm için 862/18101

21 nolu bağımsız bölüm için 839/18101

22 nolu bağımsız bölüm için 866/18101

23 nolu bağımsız bölüm için 840/18101 olarak yeniden düzenlenmesine,

Karar kesinleştiğinde tapu müdürlüğünce arsa paylarında gerekli düzeltme işlemlerinin yapılmasına karar verilmiş, hüküm asıl dosya davacısı ... vekili, davalılar ... ve ... vekili, bir kısım davalılar vekili, birleşen dosya davacıları ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

1- Mahkemenin 2015/100 Esas dosyasında davacı ... vekili tarafından yapılan temyiz incelemesi yönünden;

Anataşınmazda kat irtifakı kurulması sırasındaki belgeler ile arsa paylarının düzenlenmesine yönelik listede davacının imzasının olduğu anlaşıldığından, davacının bizzat kendisi tarafından kurulmuş olan kat irtifakındaki arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli sayılamayacağı ve bu davayı açmakta korunmaya değer hukuki yararının bulunmadığı tespit edilmekle mahkemece; mahkemenin 2015/100 Esas dosyasında ... tarafından açılan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

2-Davalılar ... ve ... vekili, bir kısım davalılar vekili, birleşen dosya davacıları ... ve ... vekili tarafından yapılan temyiz incelemesi yönünden;

a-634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulduğu 17.03.1980 yılında; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Mahkemece, taraf teşkili sağlanıp yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Mahkemece hüküm kısmında kat maliklerine ait bağımsız bölümlere ilişkin arsa paylarının düzeltilmeden önce hangi oranlarda olduğu ve davanın kabulü ile arsa paylarının hangi oranlar da düzeltildiğinin yazılmamış olması,

c- Dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporunda arsa payı 18100 olarak belirlenmişken mahkemece hüküm kısmında 18101 olarak yazılması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda bir numaralı bentde gösterilen nedenle; asıl dosya davacısı ... vekilinin dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ...'e yükletilmesine,

2) İki numaralı bentde gösterilen nedenlerle; davalılar ... ve ..., bir kısım davalılar ve birleşen dosya davacıları ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 14/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20557, Karar No: 2018/680, Tarih: 08.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/20557 E.  ,  2018/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 03.06.2013 tarihinde dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 29.09.2014 havale tarihli bilirkişi kurulu raporuna ekli krokide taralı olan ve (B) harfiyle gösterilen 2.275,94 metrekare taşınmazın davacılar... ve ... adlarına eşit paylarla tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verildiğine göre, reddedilen kısım üzerinden kendini vekille temsil ettiren davalılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin göz ardı edilmesi isabetsiz olup, davalı ... vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığına iadesine, 08.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.