muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/292, Karar No: 2016/1677, Tarih: 15.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/292 E.  ,  2016/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda; yerel mahkemece, davanın kabulüne ilişkin karar, davalı ... mirasçıları Emine, Elif ve Melek tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...' ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, tapu iptali ve tescil isteklerine ilişkindir.

Asıl davada, davacı ...; 4522 parseldeki 15 nolu bağımsız bölümünün maliki olduğunu, taşınmazda davalı ile birlikte oturduklarını, davalının, taşınmazı temlik etmesi halinde kendisine bakacağı vaadi üzerine, yaşlı ve bakıma muhtaç olması nedeniyle mecburiyet ve çaresizlikten tek malvarlığı olan taşınmazı davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, davalının taşınmazı aldıktan sonra bakmayıp evden kovduğunu, satışın gerçek olmadığını, yaptığı işlemin ne olduğunu bilmediğini, evden kovulduktan sonra olayın farkına vardığını, tapuda gösterilen bedelin düşük olduğunu, bedel alınmadığını ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Birleştirilen davada, davacılar ... ve ... davalı ... ile kardeş olduklarını, anneleri olan muris ...' nin 05/4/2007 tarihinde öldüğünü, murisin, 4522 parsel sayılı taşınmazdaki 15 nolu bağımsız bölümünü, 01/2/2002 tarihinde satış suretiyle oğlu davalı ...' a temlik ettiğini, murisin emekli maaşı aldığını, taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını,mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak, taşınmazı temlik ettiğini ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının, tasarruf nisabı dışında kalan payının iptali ile veraset ilamında belirlenen payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı ..., asıl davada; dava değerinin düşük gösterildiğini, dava konusu taşınmazın değerinin yaklaşık 40.000,00 TL olduğunu, murisin, dava konusu taşınmazı satışından sonra, yanına taşındığını, murisin temlik esnasında akıl sağlığının yerinde olduğunu davacıların taşınmazın satış bedeline el koymak amacıyla murisi yanlarına aldıklarını, birleştirilen davada ise dava konusu taşınmazın babasından intikal ettiğini, kardeşleri olan davacıların rızasını alarak annesi muris ...' nin payını satın aldığını, davacılara bedel ödemediğini, murisin payı karşılığı para ödediğini, 2002 yılında murise 6.000,00 TL verdiğini savunmuştur.

./..

Mehmet Uğur mirasçısı davalı ... taşınmazın tamamının murise ait olmadığını, taşınmazın 1/3 payının ...' a, 2/3 payının ...' ye ait olduğunu, ...' nin 20 yılı aşkın zamandır Mehmet Uğur' un yanında yaşadığını, ...er türlü ihtiyacının karşılandığını...' nin bu nedenle taşınmazın tapusunu kendisine vereceğini defalarca davacıların yanında dile getirdiğini, akıl sağlığının yerinde olduğunu, devir işleminin geçerli sayılması gerektiğini belirtmiştir.

./..

Mehmet Uğur mirasçısı davalı ... taşınmazın tamamının murise ait olmadığını, taşınmazın 1/3 payının ...' a, 2/3 payının ...' ye ait olduğunu, ...' nin 20 yılı aşkın zamandır Mehmet Uğur' un yanında yaşadığını, ...er türlü ihtiyacının karşılandığını...' nin bu nedenle taşınmazın tapusunu kendisine vereceğini defalarca davacıların yanında dile getirdiğini, akıl sağlığının yerinde olduğunu, devir işleminin geçerli sayılması gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, davalı ...' un, annesi davacı ...' ye yönelik bakım borcunu gereği gibi yerine getirmediği gerekçesiyle, kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile asıl dava davacısı ...' nin, birleşen dosya davacıları... ve ... ile davalı ...' un murisi olduğu, ...' nin 2007,... un 2010 yılında öldükleri, .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/2135 esas sayılı dosyası ile ...' ın ...temsilcisi olarak atandığı, ...' nin ...' un eşi, ... ve ...' nın ...' un çocukları oldukları, dava konusu kat mülkiyetli 4522 parsel sayılı taşınmazda bulunan mesken niteliğindeki 4. kat 15 nolu bağımsız bölümün, asıl dava davacısı ...' ye ait iken, 01/02/2002 tarihinde davalı ...' a satış suretiyle temlik edildiği, asıl davanın hile, birleştirilen davanın ise muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; birden çok dava birleştirilmiş olsa dahi, asıl ve birleştirilen davalar birbirinden bağımsız, müstakil davalar olma niteliklerini korurlar.

Somut olayda, mahkemece, asıl ve birleştirilen dava yönünden ayrı ayrı karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile birlikte hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de; asıl davada davacı ..., davalı ...' un, dava konusu taşınmazın temliki halinde kendisine bakacağını söylediği, yaşlı ve bakıma muhtaç olması, mecburiyet ve çaresizlik nedeni ile tek malvarlığı olan taşınmazı davalıya satış suretiyle temlik ettiği, davalının taşınmazı aldıktan sonra kendisine bakmayıp evden kovduğu yönünde beyanda bulunmuş olup, davacının beyanına göre, davanın hile hukuksal nedenine dayalı olarak açıldığı kuşkusuzdur.

Gerek öğretide, gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere hile, genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma hilede yanıltma söz konusudur. B.K'nun 28/l. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 36/1.) maddesinde açıklandığı üzere, taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse hata esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Hilenin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

Birleştirilen davanın dayanağını ise muris muvazaası hukuksal nedeni oluşturmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Mahkemece, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan birleştirilen dosyaya yönelik olarak ayrı bir inceleme ve değerlendirme yapılmamış, hile hukuksal nedenine dayalı olarak açılmış asıl dosya ile birlikte değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmiştir. Ayrıca, mahkemenin, muris muvazaası yönünden yaptığı araştırmanın da yeterli olduğunu söylemek mümkün değildir.

Mahkemece, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan birleştirilen dosyaya yönelik olarak ayrı bir inceleme ve değerlendirme yapılmamış, hile hukuksal nedenine dayalı olarak açılmış asıl dosya ile birlikte değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmiştir. Ayrıca, mahkemenin, muris muvazaası yönünden yaptığı araştırmanın da yeterli olduğunu söylemek mümkün değildir.

Hâl böyle olunca; asıl dava yönünden hile, birleştirilen dava yönünden muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı olarak inceleme yapılıp her iki dava içinde ayrı ayrı karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davalılar Emine, Elif ve Melek vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31123, Karar No: 2013/19996, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31123 E.  ,  2013/19996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nun vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14/11/2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5022, Karar No: 2015/10775, Tarih: 11.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5022 E.  ,  2015/10775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, Ankara 4. İcra Müdürlüğü’nün 2012/3104 sayılı takip dosyasında yapılan 21.05.2013 günlü hacze konu menkullerin davacı üçüncü kişiye ait olduğunu, borçlu ile ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, istihkak iddiasının alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı olarak ileri sürüldüğünü belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre; davanın ilk kez 18.07.2013 günü takipsiz bırakıldığı, davacı tarafın yenilemeden sonraki 03.10.2013 günlü oturuma ve 21.11.2013 günlü son oturuma mazeret bildirmeksizin katılmadığı, HMK'nun 150., 320/son maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verme koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

İİK'nun 97/11. maddesi uyarınca istihkak davaları genel hükümler dahilinde basit yargılama usulüne tabidir.

6100 sayılı HMK'nun 320/son maddesi uyarınca basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır.

Davacı taraf dosyanın ilk kez takipsiz bırakılmasından sonraki iki oturuma da mazeret bildirmeksizin katılmamıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Davanın açılmamış sayılması kararı davanın esasına ilişkin bir karar olmadığı için 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı tarifenin III. Karar ve ilam harcı bölümünün 2/a fıkrası uyarınca maktu karar ve ilam harcı alınması gerektiğinin dikkate alınmaması hatalı olmuştur.

Diğer yandan karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan AAÜT 7/1. maddesi uyarınca, delillerin toplanmasına ilişkin ara karar gereğinin yerine getirilmesinden sonra davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi halinde nispi vekalet ücretinin tamamına hükmedilmesi gerekir ne var ki hükmolunacak vekalet ücreti ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.

Diğer yandan karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan AAÜT 7/1. maddesi uyarınca, delillerin toplanmasına ilişkin ara karar gereğinin yerine getirilmesinden sonra davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi halinde nispi vekalet ücretinin tamamına hükmedilmesi gerekir ne var ki hükmolunacak vekalet ücreti ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.

Somut olayda açılmamış sayılma kararı delillerin toplanmasına ilişkin ara karar yerine getirildikten sonra verilmiş olmakla birlikte hesaplanan ücretin 440,00 TL'sını geçmemesi gerektiğinin gözetilmemesi de isabetli olmamıştır.

Ne var ki yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun ek geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın hüküm fıkrasının 2. bendindeki “Alınması gereken 461,20 TL harçtan peşin alınan kısmın mahsubu ile 345,90 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına" ibaresinin çıkartılarak yerine “Alınması gereken 24,30 TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 115,30 TL harçtan indirilmesi ile fazla alınan harcın karar kesinleştiğinde davacı tarafa iadesine" ibaresinin yazılmasına, 4. bendindeki "Yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 810,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı alacaklıya ödenmesine" ibaresinin çıkartılarak "Karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunana AAÜT 7/1. maddesi uyarınca mahcuzların değeri üzerinden hesaplanan vekalet ücreti Tarifenin 2. Kısmının 2. Bölümünde yazan miktarları geçemeyeceği için 440,00.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı alacaklı tarafa verilmesine" hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9589, Karar No: 2011/12110, Tarih: 05.07.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/9589 E.  ,  2011/12110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- O yer C. Savcılığınca 19.10.2006 tarihli verilen dilekçenin yönteme uygun biçimde yargıç havalesi içermediği ve süresi içinde verilmediği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca O yer C. Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Katılan sanık ... hakkında verilen düşme hükümlerinin incelenmesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan sanıklardan olay tarihi ayrıntılı olarak sorularak, özellikle tanık ...'ın beyanında geçen Yenice ilçesi panayırının açılış tarihinde resmi yazı ile belirlenip, suç tarihi kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan sanık...müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.