muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15576, Karar No: 2020/5022, Tarih: 08.06.2020

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 15.06.2007 tarihinden beri davalı şirkette operasyon görevlisi olarak çalıştığını, davacının iş akdinin tarafların karşılıklı anlaşmaları üzerine 15.11.2014 tarihinde feshedildiğini, davacının bu tarihler arasında aralıksız çalışmadığını, dönem dönem işine ara verdiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının eksiksiz ödendiğini, davacının son ücretinin 996,00 TL. olduğunu, davacıya maaşının sürekli olarak bankadan ödendiğini, davacının kış döneminde fazla çalışma yaptığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yaz döneminde de davacının mesaisinin 09.00 – 17.30 saatleri arasında olduğunu, davacının günlük 1 saat yemek molasından faydalandığını, davacının iddia ettiği gibi uzun çalışmanın söz konusu olmadığını, davacının süreklilik arz eden resmi ve dini bayram çalışmasının söz konusu olmadığını, davacının nadir de olsa bu günlerde çalıştığında çalışmasının karşılığının maaşına ek olarak ödendiğini, davacının haftanın 6 günü çalışıp 1 günü izin kullandığını, davacının talep etmiş olduğu ücretlerin tamamının zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkil şirketten hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece dosyadaki bilgi, belgelere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi yıllık izin ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 7 yıl için her yıl 20 gün izin karşılığı alacak hesaplanmış isede, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 53. maddesine göre izin hakkının 1 yıldan 5 yıla kadar hizmetler bakımından 14 gün, 5 yıldan sonraki hizmetler için 20 gün üzerinden hesaplanması gerekirken tüm süre için yıllık 20 günden hesaplamaya gidilmesi yerinde değildir.

4857 sayılı İş Kanununa göre ilk 5 yıl için 14'şer günden 14x5= 70 gün, sonraki 2 yıl için ise 20x2= 40 gün olmak üzere toplam 110 gün olup, bu süreye göre hesap yapılarak, dosyada mübrez yıllık izin formları ve Kasım / 2014 bordrosunda tahakkuk ettirilen miktar da dikkate alınarak yeniden hesaplama yapılmalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10881, Karar No: 2012/6701, Tarih: 03.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/10881 E.  ,  2012/6701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınan olay günü aracın cam ve kapılarını kilitlediğini,ve kontrol ettikten sonra evine çıktığını belirttiği, sanık ise 16.03.2006 günlü duruşmada yakınanın aracını bıçakla açıp düz kontak yaparak çalıştırdığını ifade etmesi karşısında, öncelikle bıçağı, kapının kilit sistemini açmak için anahtar gibi mi kullandığı, yoksa malı muhafaza için oluşturulan muhkem mani olan kapıyı zorlayarak aşıp açmak üzere mi kullandığı,araştırılıp sonucuna göre hukuki vasfın tayini gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1.fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu

üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7349, Karar No: 2019/2711, Tarih: 11.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7349 E.  ,  2019/2711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili ve davalılar ... ve ... Temizlik İnş. Nak. Tur Güvenlik Sis San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 12.01.2012 tarihinde, müvekkili ...'nün yolcu olarak bulunduğu davalılardan İbrahim ve ...'nun murisi...'nun sürücüsü, ...'nın işleteni ve ... Sigortanın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları araç ile diğer davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları çöp kamyonunun çarpışması sonucu müvekkilinin yaralandığını, anne ve babası olan diğer müvekkillerinin de manevi zarar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 10.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan kusurları oranında dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen; davacı ... için 30.000,00 TL, davacı anne ... ve baba ... için 10.000,00'er TL manevi tazminatın davalı sürücü ve işletenden kusurları oranında dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 29.12.2015 tarihinde maddi talebini 156.900,51 TL'ye artırmıştır.

Davalılar ... Sigorta A.Ş, ... Sigorta A.Ş. ve ... ve ... Temizlik İnş. Nak. Tur Güvenlik Sis San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile ve davalıların kusur durumuna göre; davacı ... yönünden toplam 156.900,51 TL maddi tazminatın 39.225,12 TL'sinin davalılar ..., ..., ... ve ...den, 117.675,38 TL'sinin davalılar ..., ... Tem. Ltd. Şti. ve ... Sigorta A.Ş'den; 30.000,00 TL manevi tazminatın 7.500,00 TL'sinin davalılar ..., ... ve ...'tan, 22.500,00 TL'sinin davalılar ... ve ... Temizlik İnş. Nak. Tur Güvenlik Sis San. ve Tic. Ltd. Şti.'den; davacı ... yönünden 10.000,00 TL manevi tazminatın 2.500,00 TL'sinin davalılar ..., ... ve ...'tan, 7.500,00 TL'sinin davalılar ... ve ... Temizlik İnş. Nak. Tur Güvenlik Sis San. ve Tic. Ltd. Şti.'den; davacı ... yönünden 10.000,00 TL manevi tazminatın 2.500,00 TL'sinin davalılar ..., ... ve ...'tan, 7.500,00 TL'sinin davalılar ... ve ... Tem. Ltd.Şti.den, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş. vekili ve davalılar ... ve ... Temizlik İnş. Nak. Tur Güvenlik Sis San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ... ve ... Temizlik İnş. Nak. Tur Güvenlik Sis San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu kazada yaralanan ve işgücü kaybına uğrayan davacının, kaza tarihi itibariyle 22 yaşında ve ön lisans öğrencisi olduğu anlaşılmakta olup, davacı vekilince dava dilekçesinde davacının öğrenimini dondurarak askerlik görevini yerine getirdiği belirtilmiş, mahkemece davacının askerlik görevini yerine getirip getirmediği araştırılmamıştır. Mahkemenin hükme esas aldığı aktüerya raporunda, davacının ön lisans öğrenimini ve askerlikte geçecek süresini de kapsar biçimde bakiye ömür süresinin tamamı için tazminat hesaplaması yapılmıştır. Bunun yanında mahkemece davacının kazadaki yaralanmasından kaynaklanan %18,2 oranındaki maluliyetinin askerliğe engel teşkil edip etmeyeceği konusunda da herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Bu yönden gerekli araştırmanın yapılmayışı, eksik inceleme niteliği taşımaktadır.

Açıklanan vakıalar karşısında mahkemece; öncelikle davacının askerlik görevini yapıp yapmadığı, yapmamış ise davacının kazadan kaynaklanan % 18,2 oranındaki maluliyetinin derecesi ve niteliğine göre, maluliyetinin askerliğe engel teşkil edip etmeyeceğinin (maluliyet raporu eklenerek yazılacak yazı ile) ilgili askerlik şubesinden sorulması; anılan maluliyetin askerliğe engel teşkil etmediğinin saptanması halinde, askerlikte geçireceği sürede gelir elde edemeyecek olan davacı için askerlik süresi dahil edilmeden hesaplama yapılması; yine, davacının öğrenim hayatında da gelir elde edemeyecek olması nedeniyle bu süre de dahil edilmeden hesaplama yapılması için, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3- Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı BK’nin 43.(6098 sayılı TBK’nin 51.) maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

3- Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı BK’nin 43.(6098 sayılı TBK’nin 51.) maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

Somut olayda, davacı, davalı ...ye zorunlu trafik sigortası ile sigortalı araçta yolcu konumundadır. Davalı ...Ş. vekili cevaba cevap dilekçesinde olayda hatır taşıması olduğunu savunmuş, mahkemece hatır taşıması konusunda bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece soruşturma/ceza dosyasındaki davacının beyanı dikkate alınmak suretiyle davalı ...Ş. vekilinin hatır taşıması savunması üzerinde durularak, taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları göz önüne alınarak, tazminattan %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılıp yapılmaması gerektiği hususları tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... Temizlik İnş. Nak. Tur Güvenlik Sis San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin ve davalılar ... ve ... Temizlik İnş. Nak. Tur Güvenlik Sis San. ve Tic. Ltd. Şti. Vekilinin, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıar ... ve ... Temizlik İnş. Nak. Tur Güvenlik Sis San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... Sigorta A.Ş.'ye geri verilmesine 11/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3685, Karar No: 2014/14361, Tarih: 25.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3685 E.  ,  2014/14361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Yalova Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.11.2013

NUMARASI :Esas no:2012/383 Karar no:2013/577

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, velayet, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.06.2014 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2022/3019, Karar No: 2022/6122, Tarih: 26.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3019 E.  ,  2022/6122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasının, bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda; Yerel Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekilleri tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi;

I. DAVA

Davacı, ortak mirasbırakan babaları Şükrü Kılıç’ın 7791 ada 1 parsel sayılı taşınmazını davalılara yarı yarıya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin kız çocuklarından mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davalı ...’nün eşinin altınları ve kendi birikimleri ile taşınmazı tarla vasfıyla satın alıp, almış olduğu eğitim ve gelenek görenekler nedeniyle babasının isteğine karşı gelmeyerek mirasbırakan adına tescil ettirdiğini, daha sonra iki kardeş taşınmaz üzerine bina inşa edip orada yaşamaya başladıklarını, taşınmazın edinilmesinde ve binanın yapımında başka kimsenin bir katkısının olmadığını, mirasbırakanın tüm bakımını üstlendiklerini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 27/06/2019 tarihli ve 2018/136 E., 2019/203 K. sayılı kararıyla; muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 06/02/2020 tarihli ve 2020/102 E., 2020/153 K. sayılı kararıyla; temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı olduğu iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 23/06/2021 tarihli ve 2020/1265 E., 2021/3547 K. sayılı kararıyla; "...Somut olaya gelince, dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamı ile taşınmazı gerçekte mirasbırakanın satın alıp davalı ... adına tescil ettirdiği, sonradan Hüsnü'nün kardeşlerine payını vermeyeceğini düşünerek taşınmazı kendi adına devralıp bir müddet sonra da oğulları olan davalılara temlik ettiği, mirasbırakanın asıl amacının erkek çocuklarını kızlarına yeğlemek olup muris muvazaasının bu şekilde gerçekleştirildiği anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir." gerekçesiyle bozulmuştur.

3. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 22/12/2021 tarihli ve 2021/255 E., 2021/245 K. sayılı kararıyla; dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından mirasbırakanın taşınmazı satın alıp davalı ... adına tescil ettirdiği, sonradan Hüsnü'nün kardeşlerine payını vermeyeceğini düşünerek taşınmazı kendi adına devralıp bir müddet sonra da oğulları olan davalılara temlik ettiği, mirasbırakanın asıl amacının kız çocuklarından mal kaçırmak olduğu, muris muvazaasının bu şekilde gerçekleştirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

5.1. Davacı vekili, dava değeri olan 76.924,26 TL üzerinden 10.800,15 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hatalı olarak 5.274,00 TL vekalet ücretine hükmedildiğini bu hatanın düzeltilerek kararın onanmasını istemiştir.

5.2. Davalılar vekili, mal kaçırma ve muvazaa iddiasının haksız olduğunu, tarafsız tanık beyanlarının savunmalarını doğruladığını, Yargıtay bozma kararında davalı delillerinin değerlendirilmediğini, davacı tanıklarının davanın kabul edilmesinden fayda görecek taraflı kişiler olduklarını, taşınmazın mirasbırakan babaları adına tescil edilme sebebinin babalarının baskın olmasından kendisinin malvarlığı yok iken çocuklarının olmasının doğru olmadığı düşüncesinden kaynaklandığını, taşınmaz alacak ekonomik gücü bulunmadığını, müvekkillerine ait taşınmazın temliki ile mal kaçırma ve muvazaa olgusunun gerçekleşmediğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde alacak isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6.2.2. Bilindiği üzere, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davalarda dava değeri, dava konusu taşınmazın tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçı yada mirasçıların payına isabet eden değer olup, bu değer üzerinden yargılama gideri ve harca hükmedilmesi gerekir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, (V/2.) no.lu paragrafta yer verilen yasal ve hukuksal gerektirici nedenler ile hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,

Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda, dava 1.000 TL değer gösterilerek açılmış, keşfen dava konusu taşınmazın dava tarihinde davacının 2/12 miras payı değeri 76.924,26 TL tespit edilerek harç ikmal edilmiş olup, vekalet ücretinin bu değer üzerinden belirlenmesi gerektiği gözetildiğinde, AAÜT 13/1 maddesi uyarınca 10.800,15 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 5.274,00 TL ye karar verilmesi doğru değildir. Ancak, değinilen bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından hükmün düzeltilerek onanması gerekmektedir.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalıların temyiz itirazlarının reddine, davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının kabulü ile; hükmün 3. Fıkrası hükümden çıkarılarak 3. Fıkra olarak “Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13/1. maddesi gereğince belirlenen 10.800,15 TL nispi vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine'', cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle 6100 sayılı HMK’nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlere iadesine, 26/09/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.