muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10001, Karar No: 2015/14810, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/10001 E.  ,  2015/14810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram, genel tatil ücreti, ilave tediye alacağı, ücret, ücret alacağı farkı ve döner sermaye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalı ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece gerekçeli karar başlığında tüzel kişiliği ve buna bağlı olarak davalı sıfatı olmayan ... nin 2 numaralı davalı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalı ...'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 27/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9784, Karar No: 2007/2617, Tarih: 22.02.2007

2. Ceza Dairesi 2006/9784 E., 2007/2617 K.

**2. Ceza Dairesi 2006/9784 E., 2007/2617 K.**

**- KASTEN YARALAMA**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 34 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık N…

……'in yapılan yargılaması sonucunda; MAHKUMİYETİNE dair (TARAKLI) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 9.12.2005 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 14.11.2006 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Sanık müdafii ile O Yer C.Savcısının başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın sabıka kaydında gösterilen ve tekerrüre esas teşkil etmeyen, 2000 YTL'den aşağı miktardaki tecil edilmiş cezanın tekerrüre esas alınarak fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Sanığın geçmişteki hali ve suç işleme hususundaki eğilimini içeren yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden 647 sayılı Kanunun 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Yargıç ve mahkemelerin her türlü kararlarında; başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında bunların açıklanan biçimde belirtilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CYY'nın 34/2 ve 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ile O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5190, Karar No: 2009/4789, Tarih: 30.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5190 E.  ,  2009/4789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, 2.679,26 YTL'sı tazminatın 17.12.2005 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselesilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Tur. Ltd. Şti. ve davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile; 803.78 YTL'sı tazminatın 17.12.2005 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TTK. 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Kazadan sonra düzenlenen kaza tespit tutanağında, davalının kavşaklarda geçiş önceliğine uymaması nedeniyle tam kusurlu olduğu belirtilmiş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, sigortalının sağdan gelen araca geçiş önceliği vermemesi nedeniyle % 70 oranında kusurlu olduğu, davalı sürücünün ise kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması nedeniyle %30 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir. Bu hali ile bilirkişi raporu ile kaza tespit tutanağı arasında çelişki meydana gelmiştir. Kaza tespit tutanağı ve krokiye göre, davalının seyrettiği Yıldırım sokağın, davacıya sigortalı aracın seyrettiği Doğan sokağa bağlanan üçlü kavşak olduğu, yolun durumuna göre, davalı aracının, .... sokağa çıkarak sola, yada sağa dönmesinin gerektiği, davacıya sigortalı aracın ise, düz seyrettiği anlaşılmıştır. Bilirkişi raporu, olayın oluş şekline kaza tespit tutanağı krokisinde belirtilen yol durumuna uygun değildir. Bilirkişi raporunda, olay yerinin dörtlü kavşak olmadığı, davalının seyrettiği Yıldırım sokak ile davacı sigortalısının seyrettiği Doğan sokağın bağlandığı üçlü kavşak olduğu ve davacıya sigortalı aracın dönüş yapması gerektiği hususlarının gözetilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece, belirtilen hususlarda değerlendirilerek İTÜ veya Karayolları Fen Heyetinden seçilecek bilirkişi veya bilirkişi kururlundan ayrıntılı denetime açık ve gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.6.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17785, Karar No: 2015/866, Tarih: 26.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17785 E.  ,  2015/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2012/143-2014/179

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyizi tirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer, konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri gözönünde bulundurulduğunda; objektif artırıcı unsur oranının %100 den az olamayacağı gözetilmeden daha az artış oranı uygulanmak suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1613, Karar No: 2012/3785, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/1613 E.  ,  2012/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.05.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ayıplı meydana getirilen eser sebebiyle alacağın tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ve inkar tazminatı istemleriyle açılmıştır.

Davalı, davacıya borcu bulunmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tarafın ticari defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi davalının alacaklı olduğunu saptadığından dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Yanlar arasında baskı boya işinin davalı tarafından yapıldığı, eser bedelinin de davacı tarafından ödendiği hususlarında çekişme yoktur. Tüm çekişme, eserin ayıplı meydana getirilip getirilmediği, eserde ayıp varsa davacının davalıya iade ettiğini iddia ettiği imalat sebebiyle ödediğini geri isteyip isteyemeyeceği noktasındadır. Dolayısıyla, uyuşmazlık tarafların ticari defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak çözümü olanaklı değildir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse ayıp, sözleşmede üzerinde anlaşılan (yüklenicinin esere ilişkin olarak zikrettiği) niteliklerin veya dürüstlük kuralları gereğince bulunması gereken lüzumlu niteliklerin meydana getirilen eserde

bulunmamasıdır. Başka bir ifadeyle, eserde sözleşme ve dürüstlük kurallarına göre olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki fark ayıptır. Açık ayıp, eserin iş sahibine teslimi anında kolaylıkla görülebilen ayıplardır. Buna karşılık gizli ayıp, eserin tesliminden sonra ve kullanımı sırasında kendini gösteren ayıp türüdür. Eserdeki ayıp sebebiyle iş sahibinin ne gibi hakları olduğu ise Borçlar Kanununun 360.maddesinde düzenlenmiştir. Kuşkusuz, ayıbın varlığını ispat yükü bunu iddia eden davacıya düşer.

Mahkemece yapılması gereken iş, ayıpla ilgili davacının bildireceği tüm delilleri toplamak, gerek duyulursa bilirkişi incelemesini baskı-boya imalatı üzerinden yaptırmak, ayıp kanıtlanırsa davacının Borçlar Kanununun 360.maddesi çerçevesinde isteyebileceğini bilirkişiye tespit ettirmek, bütün bunların sonucuna göre uyuşmazlığı bir karara bağlamak olmalıdır.

Değinilen yönler bir yana bırakılarak, gerek olmadığı halde tarafların ticari defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/270, Karar No: 2021/3904, Tarih: 14.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/270 E.  ,  2021/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-BEDEL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-bedel davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davalı ...'in istinaf istemi HMK'nın 353/1.b.2. maddesi gereğince kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmış ve iddianın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14/09/2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı ... vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal-tescil ve bedel isteklerine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'ın mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak paydaşı olduğu ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını oğlu olan davalı ...'a temlik ettiğini, davalı ...'in de ... parsel sayılı taşınmazı oğlu olan davalı ...'e devrettiğini ileri sürerek ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, 3. kişilere devredilen ..., ..., ..., ... parsellerin bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., devirlerin gerçek satış olduğunu, diğer paydaş ...'tan da pay satın aldığını, açılan ortaklığın giderilmesi davasında ihale yolu ile taşınmazları devraldığını, mirasbırakanın da bu nedenle bedeli karşılığında taşınmazları devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı ... davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, temliklerin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu, ... parsel yönünden ise taşınmazın davacı ... adına kayıtlı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davalı ...'in istinaf istemi HMK'nın 353/1.b.2. maddesi gereğince kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmış ve iddianın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, temliklerin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu, ... parsel yönünden ise taşınmazın davacı ... adına kayıtlı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davalı ...'in istinaf istemi HMK'nın 353/1.b.2. maddesi gereğince kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmış ve iddianın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'ın 19.03.2017 tarihinde öldüğü, geride davacı kızı..., 1999 yılında ölen kızı ...'den olma davacı torunu ... ile dava dışı torunları ..., ... ve oğlu ... ile davalı oğlu ...'in mirasçı olarak kaldığı, davalı ...'in davalı ...'in oğlu olduğu, mirasbırakanın 02.11.2010 tarihinde ... parseldeki 1/4 payının tamamını bizzat; dava dışı mirasçı ...'ın 30.03.2011 tarihinde mirasbırakan adına vekaleten ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsellerdeki 1/4 payın tamamını davalı ...'e satış suretiyle devrettiği, davalı ...'in ... ve ... parselleri dava dışı 3. kişilere, ... parseli ise 28.07.2012 tarihinde davalı ...'e temlik ettiği, mirasbırakanın 1/4 payının tamamını devrettiği ... parsel sayılı taşınmazın ortaklığın giderilmesi davası sonucunda yapılan ihale ile davacı ... adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Böyle bir durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Ancak semenin, bir başka ifade ile malın bedelinin mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emek de olabileceği kabul edilmelidir. Esasen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının, mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinde kuşku yoktur.

Somut olaya gelince, davacıların mirasbırakanın kızı ... ile diğer kızı ...'den olma torunu, davalıların ise oğlu ... ve ...'den olma torunu İbrahim olduğu, mirasbırakanın davalı ... ile aynı binada oturduğu ve davalı oğlu ... ile daha yakın bir ilişki kurduğu, dosya kapsamına göre mirasbırakanın terekesinin önemli bir kısmını oluşturan dava konusu taşınmazları satmasını gerektirir ekonomik bir nedeninin olmadığı; her ne kadar, davalı ... tarafından dava konusu taşınmazlar ortaklığın giderilmesi davası ile satılacağı için taşınmazların bedeli karşılığında devredildiği savunulmuş ise de; çekişmeli taşınmazlardaki diğer paydaşların, mirasbırakanın kalan mirasçıları olduğu ve davalı tanığı olarak ifadesi alınan dava dışı mirasçı ...'ın dava konusu 6 parça taşınmazı vekaleten davalı ...'e devrettiği dikkate alındığında, davalı ...'ın davalılar ile işbirliği içerisinde hareket ettiği, bu nedenle beyanına üstünlük tanınamayacağı ve temliklerin kız çocuklarından mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu soncuna varılmaktadır.

Diğer taraftan, ... parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından 1/4 payının 30.03.2011 tarihinde davalı ...'e temlik edildiği, ortaklığın giderilmesi davası sonucunda yapılan ihale ile taşınmazın davacı ... adına tescil edildiği ve eldeki davada ... parsel yönünden davacıların davalı ...'e devredilen 1/4 paya yönelik olarak bedel isteminde bulunduğu dikkate alınmadan, yerel mahkemece ... parselin davacı ... adına kayıtlı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus, davacılar tarafından istinaf edilmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar yönünden tapu iptal tescil isteminin; ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise bedel isteminin kabulüne; ... parsel bakımından ise, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre ise, yerel mahkemece temliklerin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile ... parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne; taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında davacılar adına tesciline karar verildiği, anılan kararın ... parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalı ... tarafından istinaf edilmediği gözetilmeksizin ... parsel sayılı taşınmaz yönünden de yerel mahkeme kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Davacıların yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 10.12.2019 tarih ve 2019/1220 Esas, 2019/1716 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, HMK’nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 3.050.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4756, Karar No: 2017/2449, Tarih: 27.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4756 E.  ,  2017/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... ilçesi,... mahallesi, 341 ada, 8 parselde bulunan taşınmazın arsa paylarının orantısız olduğunu, taşınmazın 6306 sayılı Kanun kapsamında yeniden yapılmasının söz konusu olduğu gerekçesiyle arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3.maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Kanun gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 15.10.1971 tarihinde kat irtifakı kurulduğu, bilirkişi raporunda kat irtifakına geçiş tarihi olan 1971 yılında arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır.

Dava konusu taşınmazda 1971 yılında kat irtifakı kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/03/2017 günü oy birliği ile karar verildi.