muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9987, Karar No: 2014/9751, Tarih: 20.05.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26.07.1995 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması

karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2368, Karar No: 2019/5984, Tarih: 09.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/2368 E.  ,  2019/5984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya 2009 yılı 2. ürün mısır çeşidinin yetiştirilerek satıldığını, ürünün hasat yerinden alınarak ... kantarlarına nakliyesi işini davalının üstlendiğini ve nakliye hizmet bedeline ilişkin 3.3.2010 tarihli 3.840 TL. bedelli faturayı da davalıya 23.3.2010 tarihinde ödediklerini, ürün hasadının 16.12.2009'da tamamlandığını ve bu şekilde tartılan 232.840 kg. dane mısırın 16.12.2009 tarihli tutanakla teslim edildiğini, bedeli için kesilen 18.3.2010 tarihli 68.904 TL. bedelli faturanın ödenmediğini ileri sürerek, 68.904 TL.nin 16.12.2009 tarihinden yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile 2009 yılı dane mısır üretimi sözleşmesi yapıldığını ve 2009 yılı Kasım ayında da alım-satımın tamamlanıp bununla ilgili hiçbir alacak ve vereceğin kalmadığını, dava konusu fatura ile ilgili hiçbir akdi ilişkisinin bulunmadığını, faturaya konu mısırları teslim almadığını, 16.12.2009 tarihli tutanaktaki imzanın da kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma üzerine davanın kısmen kabulüne, 62.027,94 TL'nin 15.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma üzerine davanın kısmen kabulüne, 62.027,94 TL'nin 15.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki dava ile davalıya satmış olduğu 232.840 Kg dane mısır karşılığı 68.904,34 TL nin davalıdan tahsilini istemiş; davalı böyle bir mal alımının söz konusu olmadığını, teslim tutanağı altındaki imzanın kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, bozma üzerine davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dava konusu 2009 yılı 2. ürün mısır üretiminden elde edilen 232.840 kg mısırın davalıya satışı iddiasına ilişkin olarak ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/408-1506 E. ve K. sayılı dosyası ile ... Fakültesi dekanı ve Döner Sermaye Harcama yetkilisi ile Döner Sermaye piyasa fiyat araştırma görevlisinin görevi ihmal suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiş olup, söz konusu ceza dava dosyası Yargıtaydadır. Borçlar Kanununun 53. maddesi (6098 sayılı BK.nun 74.maddesi) uyarınca hukuk mahkemesi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değilse de, ceza mahkemesince verilecek mahkumiyet kararı ve ceza mahkemesinde kabul edilen maddi vakıalar hukuk mahkemesini bağlar. Mahkemece bu nedenle; açılmış bir ceza davası var ise ceza davasının sonucunun beklenmesi gerekir. O halde, mahkemece BK.nun 53. (6098 sayılı BK.nun 74) maddesi uyarınca bu ceza davası sonucunun HMK.nın 165. maddesi de gözetilerek bekletici mesele yapılarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 1.059,28 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1446, Karar No: 2022/5737, Tarih: 12.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1446 E.  ,  2022/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 07.05.2019 tarih ve 2018/746 E. - 2019/296 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.11.2020 tarih ve 2019/2305 E. - 2020/1526 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların ortağı olduğu davalı Zahir Döviz ve Altın Ticaret A.Ş.'nin yönetim kurulu başkanı ve münferiden temsilcisi olan davalı ...'un bu şirketle aynı işle iştigal eden başka şirketlerin yönetim kurulu başkanı ve başkan vekili olduğunu, TTK'nın 396. maddesince yönetim kurulu üyesi olan davalının genel kuruldan izin almaksızın şirketle aynı iş yapan diğer şirketlerde ortak ya da yönetim kurulu üyesi olamayacağını, davalı ...'un dava dışı şirketlerde yönetim kurulu başkanı ve şirket ortağı olmasının rekabet yasağına aykırılık teşkil ettiğini, şirket aleyhine işlem yaparak şahsi menfaat sağladığını, böylece müvekkilinin şirket ortağı olarak dolaylı zarar gördüğünü, TTK'nın 553. maddesinde; yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğunun düzenlendiğini, Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında 32 sayılı tebliğ uyarınca 2018-32 sayılı genelgeye göre ödenmiş sermayelerin artırılması gerektiğinin düzenlendiğini, TTK'nın 456. maddesi uyarınca, esas sermayenin arttırımı için genel kurul kararı alınması gerektiğini, davalı ...'un yönetim kurulu başkanlığı görev süresi sona erdikten sonra genel kurulu toplantıya çağırmadan söz konusu tebliğ ile ilgili evrakları davacıdan istediğini, davalının görev süresi sona erdiğinden şirketin açıkça organsız kaldığını ileri sürerek, TMK'nın 427/4. maddesi uyarınca davalı şirkete tedbiren kayyum atanmasını, davalı ...'un haksız rekabetinin men'ini ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalı ...'dan 10.000,00 TL maddi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının iddialarının gerçek olmadığını, davalı Zahir Döviz ve Altın Ticaret A.Ş.'nin 01/12/2015 tarihli genel kurul kararı ile yönetim kurulu üyelerine aynı alanda faaliyet gösteren başka şirketlerde de görev almasına izin verildiğini, bu nedenle davalı şirketin yönetim kurulu başkanı olan ...'un genel kurul kararı uyarınca aynı konuda faaliyet gösteren başka şirketlerde görev almasının rekabet yasağına aykırılık teşkil etmeyeceğini, davacının tazminat talebinin zamanaşımına uğradığını, Hazine ve Maliye Bakanlığının 2018-32/45 sayılı tebliği gereğince gerek davacı gerekse diğer ortaklara tebliğde istenen belgeleri tamamlayıp yükümlülüklerini yerine getirmeleri için yapılan sözlü ve yazılı ihtarların sonuçsuz kalması üzerine davacı ve diğer ortakların haklı sebeple şirket ortaklığından çıkarılması için Alanya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/73 Esas sayılı davasının açıldığını, davalı ...'un 30/11/2018 tarihli karara göre genel kurulu toplantıya çağırdığını, 24/12/2018 tarihinde yapılan genel kurula katılmayan ve tebliğde istenen yükümlülükleri yerine getirmeyen davacının kötü niyetle eldeki davayı açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Anonim şirketlerde görev süresi biten yönetim kurulu üyelerinin bu sıfatlarının kendiliğinden düşeceğine dair bir hüküm bulunmaması nedeniyle yönetim kurulunun yeni yönetim seçilene kadar olağanüstü ve acil durumlar için görevlerine devam edeceklerinin kabulünün gerekeceği, bu nedenle, yönetim kurulu üyelerinin görev süresinin bitmesiyle şirketin kendiliğinden organsız kaldığından söz edilemeyeceği, davalı ...'un davalı şirkette 24/12/2021 tarihine kadar yönetim kurulu başkanlığının devam ettiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunun 396. maddesiyle şirketin konusuna giren işlerde rekabet yapma yasağının getirildiği, bu düzenlemenin, mutlak emredici nitelikte bir hüküm olmadığı, anılan madde ile getirilen yasağın genel kurul kararı ile kaldırılmasının mümkün olduğu genel kurul, yönetim kurulu üyelerinin tamamı veya biri veyahut bir kaçı için bu yasakların kaldırılmasına izin verebileceği, davalı şirketin 02/12/2015 tarihli genel kurulunda yönetim kurulu üyelerine aynı alanda faaliyet gösteren şirketlerde görev almasına izin verildiği gerekçesiyle, davasının reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ...’un 01/12/2015 tarihli genel kurul kararı ile davalı Zahir Döviz ve Altın Ticaret A.Ş.'nin yönetim kurulu üyeliğine üç yıl süre ile seçildiği, davalı şirketin 01/12/2015 tarihinde alınan genel kurul kararına göre, yönetim kurulu üyelerine davalı şirketle aynı faaliyet alanında iştigal eden diğer şirketlerde görev almalarına izin verildiği, davalının yönetim kurulu üyeliği 01/12/2018 tarihinde süre bitimi ile sona ermiş ise de; Anonim şirketlerde görev süresi biten yönetim kurulu üyelerinin bu sıfatlarının kendiliğinden düşeceğine dair TTK'da bir düzenleme olmadığından, yeni yönetim kurulu seçilene kadar olağanüstü ve acil durumlar için görevlerine devam edebileceği, bu durumda 24/12/2018 tarihinde yapılan genel kurula kadar davalı şirketin organsız kaldığından söz edilemeyeceğine göre, davalı şirkete kayyum atanması talebinin yerinde olmadığı, yönetim kurulundaki görev süresi 01/12/2018 tarihinde sona erse dahi davalı ...'un Hazine Ve Maliye Bakanlığının genelgesi ile sermaye arttırımı hususunda davacı ortağa bildirimde bulunması, genelgede belirtilen sürenin kısıtlı olması nedeni ile acil iş sayılacağından yerinde olduğu, davalının davacıya genelge gereği işlemlerin yapılması için ihtarname göndermesi, davalının yetki ve sorumluluklarının sınırını aştığı anlamına gelmediği, davalı ...'un başka şirketlerin yönetim kurulunda görev almasının haksız rekabet sayılmadığı gibi, davalı ...'un, diğer davalı şirketi zarara uğrattığına ilişkin davacı tarafça somut bir delil de sunulmadığından davacının tazminat istemi de yerinde değildir. Bu itibarla İlk Derece Mahkemesince yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21156, Karar No: 2012/15686, Tarih: 11.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/21156 E.  ,  2012/15686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Reyhanlı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.05.2011
Yargıtay — Esas No: 2023/3038, Karar No: 2023/4306, Tarih: 12.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/3038 E.  ,  2023/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3247 E., 2023/51 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 14.09.2022 tarihli ve 2021/7394 Esas, 2022/6989 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

KARAR

14.09.2022 tarihli ve 2021/7394 Esas, 2022/6989 Karar sayılı bozma kararına, davacının 1992 yılından itibaren dava konusu taşınmazın bulunduğu "... Sokak" olarak aynı dosya numarası altında emlak vergisini ödediği, satın aldığı tarihten itibaren uzun yıllar boyunca Belediyeye emlak vergisini ödediği, keşifte dinlenen 3 davacı tanığının, davacıya ait arsa olarak bildiklerini beyan ettikleri, Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7504, Karar No: 2015/22356, Tarih: 26.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/7504 E.  ,  2015/22356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafakaların miktarı ve ziynet eşyası talebinin reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kadının birlik görevlerini yapmadığı, sık sık ailesine giderek uzun sürelerle kaldığı; davalı erkeğin ise eşine fiziksel şiddet uyguladığı, “sen ne biçim kadınsın” diyerek eşini aşağıladığı, küfrederek evden kovduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre davalı erkeğin davacı kadına oranla "daha fazla" kusurlu olduğunun kabulü gerekirken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmamıştır.

3-Boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin, yukarıda açıklanan sebeple ağır kusurlu olduğu anlaşıldığına göre, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan, mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174. maddesinin (1.) ve (2.) fıkrası gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, bu isteklerin reddi doğru bulunmamıştır.

4-Ziynet eşyası talebine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6). Davacı kadın, talep ettiği ziynet eşyalarının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise, ziynetlerin bir kısmının televizyon tamiri, müşterek çocuğun isim değişikliği davası ve Gemlik'e taşınma masrafları için bozdurulduğunu savunmuştur. Somut olayda kadın, dava konusu ziynet eşyalarından reddedilen kısmının eşi tarafından elinden alınıp satıldığını ve bunların iade edilmediğini sunduğu delillerle ispat edememiştir. Davacı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesis edilerek ziynet alacağı talebinin kısmen reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11096, Karar No: 2011/11093, Tarih: 18.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/11096 E.  ,  2011/11093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin ve taşınmazın değerinin satış aşamasında tespit edilebileceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasasının mükerrer 138.maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü Resmi gazetede yayımlanan Harçlar Yasasının Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesi gereğince taşınmazların satış bedeli üzerinden (binde 9.9) nisbi karar harcı alınması gerekeceği gözönünde tutulmaksızın (binde 9) harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de bu yüzden hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasındaki harç kısmının çıkartılarak yerine (binde 9.9) harcın payları oranında paydaşlardan alınmasına ibaresinin eklenerek 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438.maddesi gereğince hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7893, Karar No: 2018/1273, Tarih: 22.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/7893 E.  ,  2018/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçlardan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmü O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından aleyhe temyiz edilmesine rağmen 10.05.2016 günlü, 2014/107431 sayılı tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle anılan noksanlık giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.