muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1774, Karar No: 2022/731, Tarih: 27.01.2022

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Dava konusu 87 parsel sayılı taşınmaz yönünden Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/401 Esas sayılı dosyası ile görülen dava bulunduğunu, derdestlik itirazının Mahkemece dikkate alınmadığını, Mahkemece tanıkların keşif mahallinde dinlenmeleri gerekirken duruşmada dinlendiklerini, temlik tarihinde davacı ...’in fiil ehliyetini haiz olup yapılan temliklere itiraz etmediğini, davalılara devredilen taşınmazlar karşılığında davacıya payına düşen miktar oranında arsa ve bedel verildiğini, bu nedenle uzun süre davalılarla bir ihtilaf yaşanmadığını, davacı tanıklarınca da bu hususların belirtildiğini, davacı ... rahatsızlanınca vasi tayin edildiğini ve davacının sağlığını yitirmesini fırsat bilen vasinin eldeki davayı kötü niyetli olarak açtığını, mirasçılar arasında rızai taksim yapıldığını, 401 parsel sayılı taşınmazın bedeli karşılığı ...’ye satıldığını, ...’nin de ihtiyaç nedeniyle taşınmazı bedeli karşılığı davalılara sattığını, bu dönemde taşınmazı fiilen ...’nin kullandığını, yapılan hiç bir temlikte muvazaa ve mal kaçırma kastının bulunmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

3.2.2. Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

3.2.3. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV.3.2.1) numaralı bendinde yer alan yasal ve hukuksal gerekçeye göre, Bölge Adliye Mahkemesince (IV.3.) numaralı bentte yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 68.439,96 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 27/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8777, Karar No: 2022/10951, Tarih: 31.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/8777 E.  ,  2022/10951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte belge düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.05.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşmesi gerektiğine dair Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla, diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 31.05.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011, 2012, 2013 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 31.05.2022
Yargıtay — Esas No: 2019/962, Karar No: 2019/9192, Tarih: 14.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/962 E.  ,  2019/9192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... adına velayeten ... ve ... arasındaki tazminat davasına dair İzmir 10. Aile Mahkemesinden verilen 14/04/2015 tarihli ve 2014/853 E - 2015/253 K sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 05/12/2018 tarihli ve 2017/13845 E - 2018/12367 K sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıların ilkokul 2. sınıfa giden müşterek çocuklarının okulunda öğretmen olduğunu; çocuklarına yönelik basit cinsel istismar suçunu işlediğinden bahisle davalılar tarafından kendisi hakkında 27.02.2008 tarihinde suç duyurusunda bulunulduğunu, hakkında açılan ceza davasında yargılandığını ancak beraat ettiğini, beraat kararının Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini; davalıların suç isnadı nedeniyle kişiliğinin, şerefinin, mesleki saygınlığının ağır saldırıya uğradığını belirterek; 50.000 TL manevi tazminatın haksız fiilin meydana geldiği tarihden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; yasal sınırlar çerçevesinde şikayet haklarını kullandıklarını beyan ederek; davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 05.12.2018 tarihli ve 2017/13845 Esas, 2018/12367 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir. Bu kez, davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

1- Düzeltilmesi istenilen karar yönünden Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’ nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından davacı tarafın sair düzeltme isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik karar düzeltme talebinin incelenmesinde;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin "Manevi tazminat davalarında ücret" başlıklı 10/3. maddesinde; "Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur" şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Somut olayda; mahkemece, davacının manevi tazminat talebinin tümden reddine karar verilmiş olmasına rağmen, davalılar lehine hüküm altına alınacak vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerekirken, nisbi olarak hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda; mahkemece, davacının manevi tazminat talebinin tümden reddine karar verilmiş olmasına rağmen, davalılar lehine hüküm altına alınacak vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerekirken, nisbi olarak hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair karar düzeltme taleplerinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik karar düzeltme isteminin kabulü ile hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan "Davalılar kendilerini vekille temsil ettiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. ve 13.maddeleri uyarınca hesaplanıp takdir olunan 5.800,00 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak müştereken ve müteselsilen davalılara verilmesine," ifadesinin çıkarılmasına, yerine “ Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/3. maddesine göre; 1.500 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine ” ifadesinin yazılmasına, davacı yararına düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7339, Karar No: 2014/2052, Tarih: 13.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/7339 E.  ,  2014/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezanın süresine göre sanıklar ..., ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318. (5271 sayılı CMK’nun 299/1.) maddesi uyarınca REDDİNE,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Yakınanın hazırlık soruşturması sırasında, olay günü gece vakti bir erkek şahsın gelerek elinden cep telefonunu alıp kaçtığını, peşinden gidip yakaladığında aralarında arbede yaşandığını bu şahsın kedisine telefonu vermemek için vurup yakındaki iki arkadaşını yanına çağırdığını, bu şahısların da bıçak çekip arkadaşımızı çabuk bırak dediklerini, mahkeme aşamasında ise talimat yoluyla alınan ifadesinde olayı beş kişinin gerçekleştirdiğini, üzerlerine gidince bıçak çektiklerini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle yakınanın beyanları arasındaki çelişkinin giderilip, sanıkların olayın başlangıcı ve gelişimi sırasında, evrakı ayrılan sanık ... ...’ın eylemine baştan beri bilerek mi yoksa daha sonradan yakınan ile kavga ettiklerini gördükleri arkadaşlarının çağırmasıyla onu kurtarmak amacıyla mı katıldıklarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra sonucuna

göre hukuki durumlarının tespitiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceme ile hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de,

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 31/3. maddesi uyarınca uygulama yapılırken ...yerine ...olarak indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın ...maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine,13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5109, Karar No: 2019/8591, Tarih: 31.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5109 E.  ,  2019/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... Kurumu yönünden kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... ile imzaladığı 15/10/2012 tarihli sözleşme ile davalıya ait olan Özel 29 Mayıs Hastanesi bünyesinde kozmotoloji servisi kurarak, elde edilecek cirodan hastaneye pay vermeyi kabul ve taahhüt ettiğini, kendisine tahsis edilen 80 m²lik alan için inşaat, makina ve tefriş için masraf yaptığını, 2014 yılı başında hastanenin Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna devrinin gündeme gelmesi nedeniyle bu husus bahane edilerek servisi kullanmasının engellendiğini, davalıların sözlü olarak sözleşmeyi feshettiklerini bildirdiklerini, Ankara 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/88 D.İş sayılı dosyası ile toplam 207.204,90 TL masraf yaptığının tespit edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'nin ihtar ve temerrüt tarihi olan 13/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 23/11/2015 tarihinde talebini 190.484,40 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...; hastanelerin Kamu Hastaneleri Kurumuna devri konusunda kanun değişikliği olduğunu, Bakanlıkça hastanelerin birimlerinin mühürlenerek sayımı yapılıp Kamu Hastaneleri Kurumuna devredildiğini, sözleşmenin devamının hukuken imkansız hale geldiğini, sözleşmenin 7.maddesi gereği davacının ödeme ya da tazminat talep edemeyeceğini, davacının devir döneminde kiralanan bölümü boşaltmadığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; sözleşme davacı ile diğer davalı arasında imzalandığından davada taraf olamayacağını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, 134.564,40 TL tazminatın delil tespit raporunun tebliğ tarihi olan 02/07/2014 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte Türkiye Diyanet Vakfından tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ...'nun tüm, davalı ...'nın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ...'nun tüm, davalı ...'nın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davacı kiracı, kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu giderlerden alınıp götürülmesi mümkün olmayan ve davalı kiraya veren tarafından benimsenenlerin yapıldıkları tarihler itibariyle bedellerini vekaletsiz iş görme hükümlerine göre isteyebilir. (TBK'un 530, BK.nun 414.md.) Yargıtayın yerleşik uygulamaları, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle elde edilecek değeri isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir.

Somut olayda; davacının dava konusu mecuru 15.10.2012 tarihli kira sözleşmesi ile 1 yıl süreyle kiraladığı, 01.11.2013 tarihinde 1 yıl süreli ikinci sözleşmenin imzalandığı sabittir.

15.10.2012 tarihli kira sözleşmesinin geçici maddesinde; "söz konusu iş için Hastane içerisinde 80m2 alan ayrılmış olup, bu alanın ana hatlarıyla bölünüp su ve elektrik tesisatının çekilmesi hastaneye ait olacaktır. Bu alanın hazırlanması amacıyla yemekhane başka bir yere taşınacak bu tadilattan doğacak masrafın 40.000 TL tutarı firma tarafından karşılanacaktır. Ara bölmeler ve diğer tadilatlar firmaya ait olacaktır." şeklinde hükmün bulunduğu, 01.11.2013 tarihli kira sözleşmesinin geçici maddesinin de benzer şekilde "ara bölmeler ve tadilatlar firmaya ait olacaktır" şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, taraflar arasında yapılan kira sözleşmesinde tarafların özgür iradesi ile kararlaştırılan hükümlerin geçerli olup tarafları bağladığı, bu maddeler uyarınca davacının 15.10.2012 tarihli ilk kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilen ve özellikle ara bölmelere ilişkin olduğu anlaşılan imalat bedellerini sözleşme süresinin bittiği de gözönünde bulundurulduğunda talep edemeyeceği nazara alınarak imalat bedelleri yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3) Davacı kiracı vekaletsiz işgörme hükümleri çerçevesinde ancak, sabit, sökülemeyen faydalı ve zaruri imalatların bedelini davalı kiraya verenden talep edebilir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporunda "otomatik hareketli saç ekimi muayene koltuğu"nun da değeri belirlenmiş, bu bedel yönünden de davacı lehine karar verilmiş, ancak bu koltuğun sökülüp götürülebilir olup olmadığı, yahut hastanenin devri ile davalı ... uhdesine geçip geçmediği araştırılmamıştır.

3) Davacı kiracı vekaletsiz işgörme hükümleri çerçevesinde ancak, sabit, sökülemeyen faydalı ve zaruri imalatların bedelini davalı kiraya verenden talep edebilir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporunda "otomatik hareketli saç ekimi muayene koltuğu"nun da değeri belirlenmiş, bu bedel yönünden de davacı lehine karar verilmiş, ancak bu koltuğun sökülüp götürülebilir olup olmadığı, yahut hastanenin devri ile davalı ... uhdesine geçip geçmediği araştırılmamıştır.

O halde Mahkemece, hastanenin devri sırasında yapılan demirbaş sayımında demirbaş olarak kaydedilip kaydedilmediği, davalı ... Kamu Hastaneleri Kurumunca zilyet olup olunmadığı hususunda araştırma yapılarak, ayrıca alanında uzman bilirkişi aracılığıyla "otomatik hareketli saç ekimi muayene koltuğu"nun niteliği bakımından sökülüp götürülebilir olup olmadığı tespit edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nun tüm, davalı ...'nın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.