muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4195, Karar No: 2015/1479, Tarih: 17.02.2015

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eksik ödenen kira alacakları için şimdilik 2.000 TL, kira sözleşmesinin süresinden önce sona erdirilmesinden kaynaklanan ceza-i şart alacağı için 5.000 TL, kiralanan araçta meydana gelen hasar ve arızaların giderilmesi için gereken tamir masrafı 7.070 TL'den şimdilik 2.000 TL ve değer kaybı için 1.000 TL olmak üzere toplam 10.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, cevap dilekçesinde, 18.05.2010 tarihli araç kiralama sözleşmesi ile kiralanan araca ilişkin tüm kira bedellerinin ödendiğini, davalının kiralamış olduğu aracın mekanik arızalar nedeniyle haraket etmemesi üzerine aracın 15.10.2010 tarihinde ... Bakım Servisine götürülüp tamir ettirildiğini ve bunun karşılığında 8.650 TL'lik bir ödemenin yapıldığını, aracın tamirde kaldığı dönem dışında tüm kira bedellerinin ödenmiş olup, kiralanan aracın önceden pert kaydının mevcut olduğunun sonradan öğrenildiğini,karşı tarafın sözleşmeyi feshetmesi ve aracın iadesini istemesi üzerine aracın teslim edildiğini, davacının buna rağmen hala ellerindeki aracın kira bedellerini istemesinin haksızlık olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, kira alacağına ilişkin talebin kabulü ile, 6.800 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının ceza-i şart, tamir bedeli ve değer kaybına ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 18.05.2010 tarihli araç kira sözleşmesinin 9.maddesinde “...sözleşmenin tek taraflı olarak feshedilemeyeceği, taraflardan birinin sözleşme tarihi dolmadan aracı iade alması ya da etmesi durumunda karşı tarafa yıllık sözleşme bedelinin 2 katı kira bedeli ödeme yapacağı...” kararlaştırılmıştır. Bu düzenleme (ceza-i şart) geçerlidir ve tarafları bağlar. Sözleşmenin tarafları tarafından düzenlenen 10.12.2010 tazim tarihli sözleşmenin iptali başlıklı belge sözleşmenin feshine ilişkin olmayıp kiralanan aracın teslimine ilişkin bir belgedir. Ayrıca bu belgede dava hakları da saklı tutulmuştur. Kiralanan aracın sözleşme süresi bitmeden 10.12.2010 tarihinde teslim edildiği hususu tarafların da kabulündedir. Bu nedenle kira sözleşmesinin 9.maddesi gereğince ceza-i şart isteminde bulunulmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece,davacı tarafın ceza-i şart istemi üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün ceza-i şart alacağı yönünden BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5116, Karar No: 2023/9290, Tarih: 04.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/5116 E.  ,  2023/9290 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2018/10457 Değişik iş

SUÇLAR : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2018 tarihli ve 2017/204331 Soruşturma, 2018/136776 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 11.12.2018 tarihli ve 2018/10457 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 11.12.2018’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 2023/5505 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93764 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93764 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...'' ile aynı Kanun’un 173/4. maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği nazara alındığında,

1- Dosya kapsamına göre;

... 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/11/2017 tarihli kararı ile soruşturmanın genişletilmesine karar verildiği, Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra evvelce soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği cihetle, yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve gereği için ilk mercii ... 6. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesine dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/06/2017 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, şüphelilerin yurda giriş ve çıkış kayıtlarının celp edilmesi, şüpheli ...'ın herhangi bir şirkete ortaklığının olup olmadığının, şayet bir ortaklığının bulunması halinde şüphelinin sermaye miktarının ticaret sicilden ve başkaca kurumlardan araştırılması, şüphelilerin ifadelerinin alınarak özellikle dosyada mevcut facebook yazışmalarının da müştekinin iddiaları doğrultusunda sorulması, müştekinin delilleri arasında bildirdiği ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/478 esas sayılı dosyası ile Kapatılan ... 1. İcra Müdürlüğünün 2010/12149 esas ve 2010/20072 esas sayılı dosyalarının celp edilmesi, belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra tekrar değerlendirme yapılması gerektiğinden bahisle soruşturmanın genişletilmesine ilişkin ... 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/11/2017 tarihli kararını müteakip, anılan Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli ... ile müşteki ... Çolak'ın ifadelerinin alındığı, şüpheli ...'un yurda giriş ve çıkış kayıtlarının celp edildiği, bunların dışında soruşturmanın genişletilmesine ilişkin ilk mercii kararında belirtilen diğer eksiklikler tamamlanmadan yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“ şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

3. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

3. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2017 tarihli ve 2017/62302 Soruşturma, 2018/61568 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itiraz üzerine, merci ... 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.11.2017 tarihli ve 2017/3641 Değişik İş sayılı kararı ile eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ve dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş ise de; esasen bu kararın soruşturmanın genişletilmesi anlamına geldiği ve yeniden yapılan soruşturma neticesinde verilen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2018 tarihli ve 2017/204331 Soruşturma, 2018/136776 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itiraz üzerine, bu kez ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 11.12.2018 tarihli ve 2018/10457 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, ancak; 5271 sayılı Kanun'un 173 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, "Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir..." şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra, daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merci tarafından itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği nazara alınarak, yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hakkında herhangi bir karar verilmemesi ve gereğinin takdir ve ifası bakımından dosyanın ... 6. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebindeki (1) numaralı düşünce yerinde görülmüş, bozma kararının içeriği doğrultusunda kabule göre kısmında belirtilen istem hakkında herhangi bir karar verilmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 11.12.2018 tarihli ve 2018/10457 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9007, Karar No: 2014/6019, Tarih: 05.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9007 E.  ,  2014/6019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/343201

MAHKEMESİ : Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09.03.2011

NUMARASI : 2010/184 Esas, 2011/198 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar savunmaları, mağdur beyanları ve tanık anlatımlarıyla tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, olay günü tanık Z...ın kullandığı araç ile tanık H..'la birlikte evine gitmekte olan mağdurun içinde bulunduğu araç sanıklar tarafından durdurulduğu ve zorla mağdurun sanıkların aracına bindirildiği ve araç içerisinde sanık M..'in boğazına bıçak dayayarak gitmeleri sırasında mağdurun bıçaktan kurtulmak için eliyle hamle yapması sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda; TCK.nın 109/6. maddesine göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenmesi amacıyla veya sırasında meydana gelen ve aynı Kanunun 87. maddesi kapsamı dışında kalan kasten yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun "cebir" unsurunu oluşturduğu gözetilmeksizin, ayrıca kasten yaralama suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulması ve sanıkların eylemi TCK.nın 109/2. maddesindeki suçu oluşturduğu halde yazılı şekilde aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılmaları,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanıkların ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1210, Karar No: 2023/4927, Tarih: 13.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1210 E.  ,  2023/4927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/321 Esas, 2021/1381Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/229 E. - 2019/507 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu Kararının İptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili firmanın “ETİ” tanınmış markalarının sahibi oluğunu, “SÜT DÜRÜMÜ” ibaresini ihtiva eden çok sayıda markasının bulunduğunu, 2017/31053 sayısı ile “SÜT DÜRÜMÜ” şeklinde yaptığı başvurunun, davalı kurum tarafından haksız bir şekilde diğer davalıya ait “süt dilimi” ibareli markalar nedeniyle “şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, pastalar, krakerler, gofretler, kekler, tartlar. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar; ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül, dondurmalar” emtiası bakımından kısmen reddedildiğini, müvekkilinin başvurusu ile davalının markası arasında iltibas ihtimali oluşmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin markasının “eti süt burger” markasının devamı, serisi, alt markası olarak düşünülerek yaratıldığını, davalı markası ile herhangi bir iltibas yaratma imajının bulunmadığını, müvekkilinin markasının “süt dürümü” şeklinde bir tamlamadan oluştuğunu, davalının ise “süt dilimi “şeklinde bir tamlamadan oluştuğunu, “süt” ibaresinin cins vasıf bildirici niteliği itibariyle tek başına tescilinin zaten mümkün olmadığını, bu nedenle markalar bir bütün olarak karşılaştırıldıklarında, birbiri ile benzer olmayan, birbirlerini çağrıştırmayan bir sonucun ortaya çıktığını, ayırt edici olmayan işaretlerin iltibas değerlendirmesinde dikkate alınmasının mümkün olmadığını ileri sürerek YİDK kararının iptali ve başvurunun devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin “süt dilimi” markasının uzun yıllardır piyasada var olarak bir marka olduğunu, davacı başvurusunun müvekkilinin markalarından faydalanma gayesi taşıdığını, müvekkilinin markasının tanınmış marka statüsünde olduğunu, YİDK tarafından verilen kararın yerinde bulunduğunu, taraf markaları kapsamının aynı veya benzer olduklarını, işaretler arasında karıştırılma ihtimali doğuracak düzeyde bir benzerlik bulunduğunu, davalının “süt burger” markasını bir serisi olarak dava konusu markayı yarattığı iddiasının kabul edilebilir olmadığını, dava konusu başvurunun kötü niyetle yapılmış bir başvuru olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı kurum vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2017/31053 sayılı marka ile davalının kısmi redde gerekçe 2012/27447 sayılı markası arasında, reddolunan emtianın tamamı bakımından aynı, aynı tür ya da benzer bir emtia ilişkisinin mevcut olduğu, markaları meydana getiren işaretlerin bütünsel anlamda ve nihai algıları itibariyle de ortalama tüketici nezdinde, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca iltibasa neden olabilecek düzeyde bir benzerlik taşıdıkları gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; gerekçeli kararın bilirkişi raporunun kopyala, yapıştır şeklinde karara alındığından kararın Anayasa'ya ve yasalara aykırı olduğunu, “süt dilimi” ibareli marka ile müvekili adına tescili talep edilen “süt dürümü” ibareli marka tamamen farklı olduğunu ve iltibas oluşturma ihtimalinin olmadığını, itiraza dayanak teşkil eden marka ile müvekkilin başvurusu arasında ne görünüm ne fonetik, ne anlam ve ne de tüketici zihninde yaratılan etkin bakımından benzerlik bulunmadığını, gerek hükme esas alınan bilirkişi raporunda gerekse de mahkemece verilmiş olan kararda ortalama tüketici hatalı tespit edildiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "Süt Dürümü" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "Süt Dilimi" asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira "SÜT DÜRÜMÜ" ibaresi ile davacı markalarının asli unsurunu oluşturan ve ayırt edici nitelik taşıyan "SÜT DİLİMİ" ibaresi arasında iltibasa yol açacak derecede benzerlik olduğu, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 05.06.2017 tarih, 2016/580 E., 2017/3350 K. sayılı ilamında da "SÜT DİLİMİ" ibaresinin ayırt edici nitelik taşıdığının kabul edildiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18796, Karar No: 2014/29189, Tarih: 11.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18796 E.  ,  2014/29189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... yönünden yapılan incelemede; katılan idare vekilinin temyiz itirazları yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve gerekçeye göre yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ..., ... yönünden yapılan incelemede:

Keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda, yangının sanıklar tarafından fındık bahçesinde yapılan temizlik çalışması ile toplanan otların yakılması ve ot yığınlarının içinde bulunan çam kozalaklarının tutuşması ile çıktığı, rüzgar etkisiyle Ormana sirayet ettiği belirtilmesine göre sanıkların atılı suçtan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare verili temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.