muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2254, Karar No: 2017/4549, Tarih: 29.05.2017

Eldeki dosyada, mahkemece bozma sonrası yapılan araştırmanın eksik olduğu, fiili birliktelik yönünde yapılan araştırmanın yeterli olmadığı anlaşılmıştır. Boşanılan eşin 13.07.2012 tarihli denetmen raporunda 05.01.2012 tarihinden beri eski eşi davalı ile birlikte yaşadıklarına dair beyanı dikkate alınarak, 05.01.2012 tarihinden tarafların yeniden evlenme tarihleri olan 20.07.2012 tarihine kadar olan dönem için önceki bozma ilamı kapsamında davanın kabulü gerekir. 05.01.2012 tarihinden önceki dönem yönünden ise mahkemece davalının adresi yukarıda anlatılan ilkeler çerçevesinde yöntemince belirlenmeli, belirlenen adreslerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından, komşularından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/979, Karar No: 2017/10327, Tarih: 11.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/979 E.  ,  2017/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sahibi olduğu zemin kattaki dairenin dış duvarlarının su sızıntısı ve rutubetlenme nedeniyle hasar gördüğünü ileri sürerek söz konusu sızıntının önlenmesi, hasarın onarımı için müvekkiline izin verilmesi, onarım masrafları ile müvekkilinin yapmak zorunda kaldığı 2.702 TL'lik masrafın (zararın) faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tazmini istenilmiş, ... 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29/01/2013 tarih ve 2011/1121-2013/771 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı ... vd. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 2014/7968 Esas - 2014/8779 Karar sayılı ilamıyla “....634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi uyarınca mimari projeye uygun olan dış duvarlar ortak yerlerden olup bunlarda meydana gelen izolasyon bozukluğu sonucu zarar oluşması halinde bu duvarların onarımından tüm kat malikleri arsa payları oranında sorumlu olur. Buna göre; bilirkişi kurulundan yukarıda açıklandığı şekilde mimari projeye aykırı olmayan ortak yerlerin (duvarların) tespiti ve infaza elverişlilik açısından ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir” denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece; bozma ilamına uyularak, bilirkişi heyetinden alınan rapor denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunarak,

1-... ili, Konak ilçesi, 2. Karantina mahallesi, 6835 ada, 21 parsel sayılı ana taşınmazın 200 sokak tarafındaki duvar dışındaki tretuvar kısmının ortalama 60 cm genişliğinde ve davacı dairesinin zemin kat döşeme kotundan 30 cm altına inecek derinlikte cadde boyunca açılması, (tretuvar beton kırılarak) cephe duvarının bu kısmındaki duvar yüzlerinin temizlenmesi, dış yüzüne sikalı şap yapılması, bunun üzerine cam yünü pestili (yalıtım membranı) ile su yalıtımı kaplanmasına, dış tarafına tuğla koruma duvarı örülmesi, kanal tabanı betonlanarak cephe boyunca PVC drenaj borusu döşenmesi, bunun 269 sokakta şehir kanalizasyonuna irtibatlanacak şekilde kanalizesinin yapılmasına, dranaj borusu üzerine çakıl dolgu yapılması ve tretuvar duvar birleşimlerindeki sıvaların gerektiği şekilde onarılarak tecritli dış cephe boyası ile boyanması, tretuvar betonu dökülerek üzerinin karosinelle kaplanmasına, gerekli onarım ve imalatların yapılması hususunda mevcut yöneticiye kararın kesinleşme tarihinden itibaren 30 günlük süre verilmesine, bu iş için gerekli bedel 3.800,00 TL olarak hesaplanmış ise de; bu miktarın %30'luk kısmının davacının sorumluluğunda olduğunun kabulü ile; 2.660,00 TL'nin avans olarak kat maliklerinden arsa payları oranında toplanmasına, bakiyesinin davacı üzerine bırakılmasına, avansın yeterli olmaması halinde ilave edilecek bedelin %30'luk kısmının davacı sorumluluğunda olduğu hususunun dikkate alınmasına,

2-Davacıya ait 1 nolu bağımsız bölümde ortak alanlar nedeniyle oluşan hasarlarla ilgili olarak hesaplanan 200,00 TL'nin arsa payları oranında davalılardan tahsiline,

3-Diğer taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bağımsız bölümde oluşan hasarın onarım izni ve masrafın davalılardan tahsili ile maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA şağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10588, Karar No: 2022/10596, Tarih: 30.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/10588 E.  ,  2022/10596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.05.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasını olağanüstü zamanaşımı nazara alınarak düşürülmesine gerektiğine dair başkan vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 30/05/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011, 2012, 2013 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 30/05/2022
Yargıtay — Esas No: 2017/11272, Karar No: 2018/5173, Tarih: 28.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11272 E.  ,  2018/5173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı nezdinde beden eğitimi öğretmeni olarak 06.06.2012 tarihinde fiilen çalışmaya başladığını, müvekkili ile davalı işveren arasında 01.09.2012 tarihinden itibaren bir yıllık süreli olarak akdedilen belirli süreli iş sözleşmesinin 25.04.2013 tarihinde hiçbir neden gösterilmeksizin haksız olarak tek taraflı feshedildiğini, sözleşmenin feshinde İş Kanunu’nun 25/2.maddesinde sayılan hallerden birisinin söz konusu olmadığını belirterek Nisan 2013 ayından 5 günlük ve Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ayları ücretleri toplamı olarak 6.000,00 TL bakiye ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin feshinde haklı sebep bulunduğunu beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının fesih sebebinde devamsızlığa ve okulu küçük düşürücü söylem ve davranışlara dayanılsa da bu sebeplerin davalı işverence yeterli ve somut delillerle ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayalı olarak feshedilip feshedilmediği ve sonucuna göre davacının bakiye ücret alacağı talebine hak kazanıp kazanamadığı noktasındadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 438.maddesine bakıldığında; işverenin, haklı sebep olmaksızın hizmet sözleşmesini derhâl feshetmesi halinde işçinin, belirsiz süreli sözleşmelerde, fesih bildirim süresine; belirli süreli sözleşmelerde ise, sözleşme süresine uyulmaması durumunda, bu sürelere uyulmuş olsaydı kazanabileceği miktarı, tazminat olarak isteyebileceği düzenlemesine yer verilmiştir. Söz konusu düzenleme dikkate alındığında bakiye süre ücretinin istenebilmesi için, iş sözleşmesinin haklı bir neden bulunmaksızın işverence feshedilmiş olması gerektiğinin düzenlendiği anlaşılmaktadır. Dolayısı ile işverenin feshi 4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinde yazılı sağlık sebeplerine, ahlâk ve iyi niyet kuralları ile benzerlerine uymayan hallere veya zorlayıcı sebeplere dayanması halinde, sözleşmenin kalan süresine ait ücretler yönünden işçinin talep hakkı doğmaz.

Somut olaya bakıldığında, dosyada mevcut 25.04.2013 tarihli ve davacıya elden tebliğ edilen bildirimde “…yaptığınız açıklamalarla okulumuzu ve yönetimi küçük düşürücü eylem ve konuşmalarınızı şahitlere rağmen açıklamamış ve reddetmiş olmanız ve yaptığınız açıklamalar tarafımızca yeterli bulunmamış olup ,iş akdiniz 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2 maddesi hükümleri uyarınca tek taraflı olarak bildirimsiz şekilde feshedilmiştir.” şeklinde fesih bildirimi yapılmıştır.

Feshin haklı sebebe dayandığını ispat yükü işverene aittir. İşverenin, dayandığı fesih sebebinin haklı veya geçerli olduğunu uygun delillerle inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, ispat yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir.

Tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları dikkate alındığında davacı ... ... fesih hakkında beyan bulunmazken, ispat yükü üzerinde olan davalı işverenin dinlettiği tanıklardan Mürüvvet Erol " davacı bir gün Nisan ayı içerisinde müdür yardımcımız Evrim hanım ve kurucumuz Huriye hanım, benim bulunduğum odada birlikte oturuyorduk, aniden davacı içeri girdi bu kurumda çalıştığım güne lanet olsun diye bir söz sarfetti neden olduğunu bilmiyorum. Evrim hanım ve Huriye hanımla bir bağırış çağırış oldu ancak öncesinde neler konuşuldu bilmiyorum. kurucumuz Huriye hanım kibarca lütfen odayı terkedin dedi konuşma bitti" şeklinde beyanda bulunmuş, bir diğer ... ise "ben davacının kaba davranışına bizzat şahit oldum, şu şekilde kaba davranışa şahit oldum vücut diliyle okul sahibine "sizi tanıdığım güne lanet olsun," gibi sözler söyledi, okul hakkında olumsuz konuştu, ayrıca bana da başka bir okula gidip orada çalışacağını anlatmıştı, maaşına kadar da söylemişti," şeklindeki beyanlarıyla, fesih bildirimindeki hususu ispata yarayan ifadeler kullanmışlardır. Hal böyle olunca feshin haklı nedene dayandığı ispat edildiğinden davanın reddi yerine, mahkemece feshe konu sebeplerin davalı işverence yeterli delillerle ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

H.Y.D.
Yargıtay — Esas No: 2011/3257, Karar No: 2013/3182, Tarih: 26.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/3257 E.  ,  2013/3182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 TCK 'nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın ...'ın kimlik bilgilerini içeren ancak kendi fotoğrafını taşıyan 24.04.2001 tarihli nüfus cüzdanı kayıp değiştirme belgesi ile 25.04.2001 tarihinde nüfus müdürlüğünden içeriği itibariyle sahte nüfus cüzdanı aldığı, bu sahte nüfus cüzdanını kullanarak 26.04.2001 tarihinde pasaport çıkarttıktan sonra pasaportun iptal edildiği, iptal işleminden sonra aynı belgeler kullanılarak 21.12.2004 tarihinde yeniden pasaport aldığı ve bu belgelerle yurtdışına giriş çıkış yaptığı, ihbar üzerine 24.11.2006 tarihinde evinde yapılan aramada sahte nüfus cüzdanı ve pasaportun ele geçirildiği somut olayda, sanığın 2001 yılında talep formu ile nüfus müdürlüğünden çıkarttığı sahte nüfus cüzdanını kullanarak pasaport aldığı ve nüfus cüzdanını yakalandığı 24.11.2006 tarihine kadar kullandığı, bu eylemlerinin TCK'nun 204/1 ve 43. maddeleri uyarınca teselsül eden sahtecilik suçunu oluşturduğu, bu pasaportun iptalinden sonra 21.12.2004 tarihinde aradan geçen zaman dilimi de gözetildiğinde yenilenen kasıt ile hareket ederek ikinci pasaportu alıp değişik tarihlerde yurtdışına giriş çıkışlarına devam ettiği, bu eylemlerinin ise ilk suçtan bağımsız ayrı bir teselsül eden resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu cihetle; mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10477, Karar No: 2017/4945, Tarih: 23.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10477 E.  ,  2017/4945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından beraat, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2733, Karar No: 2015/4852, Tarih: 30.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2733 E.  ,  2015/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/333036

MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2013

NUMARASI : 2010/743 (E) ve 2013/394 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili olan kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı, 213 sayılı Kanunun 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğunun bulunduğu, bunları saklama sorumluluğunun ise mükellef sanıklara ait olduğu, somut olayda da; 2005 ve 2006 takvim yıllarına ait varlığı noter kayıtları ve matbaa basım formları ile sabit olan defter ve belgelerin yazı ile istenildiği halde, geçerli bir mazeret ileri sürmeksizin yasal süresinde ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında; savunmanın, 213 sayılı VUK’nın 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmaması nedeniyle saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı cihetle; atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3336, Karar No: 2015/6136, Tarih: 05.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3336 E.  ,  2015/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/42900

MAHKEMESİ : Varto Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2011

NUMARASI : 2011/32 (E) ve 2011/210 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanların aralarında yaptıkları ot alım satımına aracılık ettiği katılan Nezir'in, katılan Nazıma alım satıma karşılık verdiği 150 TL kaporayı katılan Nezir'in haberi olmaksızın ot alımından vazgeçildiğinden bahisle Nazım'dan geri aldığı, sanığın bu şekilde katılanların arasında yapmış olduğu aracılık nedeniyle katılan Nezir'den aldığı 100 TL komisyon ücreti ile Nezirin, Nazım'a kapora olarak verdiği 150 TL'yi uhdesine geçirerek hileli yollarla haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, üst Cumhuriyet savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.