muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5333, Karar No: 2012/10423, Tarih: 10.07.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/5333 E.  ,  2012/10423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde her iki taraf vekilleri de gelmediler. İncelemeye evrak üzerinden devam edilmiş olup, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, bir kısım ziynet eşyaların iadesi, mümkün olmadığı takdirde 14.850 TL bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını,ispat yükü altındadır.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını,ispat yükü altındadır.

Olayda, taraflar 11.08.1991 tarihinde evlenmişlerdir. Davacı düğünde kendisine takılan dava konusu edilen ziynetlerin bir süre banka kiralık kasasında kaldıktan sonra iade edilme taahhüdü ile dolara çevrilmek üzere alındıktan sonra bozdurulup davalı adına bankaya yatırıldığını, bir kısmı ile de minibüs hattı alındığını iddia ederek talepte bulunmuş ise, bu iddiasını sunduğu deliller ve dinlettiği tanıklarının beyanı ile kanıtlayamamıştır. Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde ve delil listesinin 8. bendinde “ yasal ve takdiri her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin elinden alındığı, ve davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3263, Karar No: 2024/518, Tarih: 17.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3263 E.  ,  2024/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/617 E., 2016/336 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Gümrük İdaresi vekilinin ve sanık ...'ın hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2015/617 Esas, 2016/336 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat; sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54

üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği teşdit yapılarak neticeten 2 yıl 6 ... hapis ve 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi, münhasıran sanık ... hakkında verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz talebi, usul ve kanuna aykırı verilen hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, 08.07.2015 tarihinde Edirne Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/2806 Değişik İş sayılı arama kararı doğrultusunda sanık ...'nın ikametinde yapılan aramada, sanık ...'in ikametin kendisine ait olduğunu, ancak anahtarının kendisinde bulunmadığını beyan etmesi üzerine çilingir marifetiyle kapı açılarak toplamda 254 karton kaçak sigara ele geçirildiği ve mahkemece tanık olarak dinlenen ...'ın kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu söylediği olayda, sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı kamu davası açılmıştır. Açılan kamu davalarının birleştirilmesine karar verilmiştir.

2.Sanık ...'nın savunmasından özetle, söz konusu ikameti diğer sanık ...'a kiraya verdiğini, aralarında kontrat yaptıklarını ve ele geçen kaçak sigaralarla ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'nın savunmasından özetle, söz konusu ikameti diğer sanık ...'a kiraya verdiğini, aralarında kontrat yaptıklarını ve ele geçen kaçak sigaralarla ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Sanık ...'ın savunmasından özetle, söz konusu ikameti kiraladığını, ele geçen kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu ve ticari amacının bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ...'ya Verilen Beraat Hükmü Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebebinin incelenmesinde; sanığın savunması, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'in üzerine atılı suçu işlediği sabit olmaması nedeniyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık ...'a Verilen Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2015/617 Esas, 2016/336 Karar sayılı kararı ile; olay tutanağı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre, 08.07.2015 tarihinde ikamette yapılan aramada, sanık ...'ın kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu beyan ettiği toplamda 254 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda, sanık ... hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası gereğince yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,

3.Ele geçen kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanık ...'ya Verilen Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2015/617 Esas, 2016/336 Karar sayılı kararında suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ...'a Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2015/617 Esas, 2016/336 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20233, Karar No: 2014/4801, Tarih: 17.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20233 E.  ,  2014/4801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan biber, domates, fasülye ve patlıcanın 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı ortalama üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

2-Davacı idare vekili tarafından ödenmesi gereken maktu temyiz harcının ve temyiz yoluna başvuru harcının ödendiğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı idare vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyaya konulmasından, alınmamışsa 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen HUMK nun 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10630, Karar No: 2010/15606, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10630 E.  ,  2010/15606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkı tesisi ile davacı idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Zeytin ağaçlarından elde edilen ilk ürün, cinsi itibarıyla borsada ve pazarda alınıp satılan ve ekonomik değer ifade eden bir ürün ise değerlendirmenin bu ürün üzerinden yapılması gerekli olduğu halde, ayrıca sınai bir işleme tabi tutulduktan sonra elde edilen “zeytinyağı” üretimine göre değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12259, Karar No: 2012/13344, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12259 E.  ,  2012/13344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Tokat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.03.2012 gün ve 2009/349 Esas, 2012/53 Karar sayılı, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden re'sen temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdureye yönelik nitelikli cinsel istismar eyleminin ilk olarak kardeşi olan sanık ... tarafından yaklaşık iki yıl boyunca zincirleme şekilde gerçekleştirildiği ve diğer sanık ...'in ise mağdureye yönelik olarak bir kez nitelikli cinsel istismar eyleminde bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmasına karşılık Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.05.2011 günlü, 2342 sayılı raporunda sanıkların içerikleri itibarıyla farklı olan eylemleri ayrı ayrı değerlendirilmeksizin ve hangi sanığın eylemi nedeniyle ya da her iki sanığın eylemleri neticesinde mi mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu hususu açıklanmaksızın anılan olaya bağlı olarak mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu yönünde bildirilen görüş dikkate alınarak eksik inceleme ile her iki sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5946, Karar No: 2012/3677, Tarih: 08.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/5946 E.  ,  2012/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ölüme sebebiyet verecek şekilde kasten yaralamak

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, üniversite öğrencisi olan tanıkların evine arkadaşı ... ile birlikte gittiği, orada bulunanlar ile birlikte alkol aldıkları sırada maktülün de; elinde bira şişeleri ile aynı eve geldiği, beraber alkol almaya devam ettikleri sırada, sanığın maktülün getirdiği bira şişesini almak istemesi üzerine maktülün, "bu son bira, biraz sonra çıkıp alacağım o zaman içersin " diyerek bira şişesini vermemesi üzerine çıkan tartışma sonucu sanığın, maktülün arkasından dışarı çıkarak sol kalça bölgesine bıçakla bir kez vurup kaçtığı, daha sonra önce evine, yarım saat sonra da arkadaşlarının yardımıyla hastaneye giden maktülün çok sayıda arter kesisi nedeni ile olaydan 40 saat sonra öldüğü olayda;sanığın maktülün kalça kısmına bıçakla bir kez vurmuş olması engel ve bir neden bulunmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son vermesi hususları birlikte değerlendiriliğinde, sanığın eylemini kasten yaralama sonucu ölüme neden olma olarak nitelendirilen mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan eylemin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna yönelen düşünce benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin eksik incelemeye, illiyet bağı bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeye temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA), 08/05 /2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1316, Karar No: 2014/11004, Tarih: 19.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1316 E.  ,  2014/11004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2010/623-2013/409

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderleri nedeniyle tahakkuk ettirilen 13.377,93 TL ile davalının okuldan ayrılış tarihi olan 16.04.2004 tarihine kadar hesaplanan 28.342,93 TL faiz olmak üzere toplam 41.720,86 TL Hazine alacağının 16.04.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili, birleşen davada ise davalı F.T. Ö.in ölümü nedeniyle kefil ve müşterek borçlu sıfatıyla sorumlu olduğu 4.079,71 TL'nin tahsili istenilmiştir. Markemece davanın asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı C.. Ö..'in Deniz Kuvvetleri Komutanlıği emrinde görevli iken mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan firar nedeniyle re'sen emekliye sevk edildiğini, davalıya eğitim gideri olarak 13.377,93 TL asıl alacak ve 28.342,93 TL faiz olmak üzere toplam 41.720,86 TL borç tahakkuk ettirildiğini yapılan tebliğe rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek, toplam 41.720,86 TL'nin 16.04.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini, birleşen davada da davacı vekili, davalı C.. Ö..'in okula girdiği sırada kefil olan F.T. Ö.'in dava tarihinden önce vefatı üzerine mirasçı olarak S.M. Ö. ve C.. Ö..'in kaldığı, davalı C.. Ö..'e yapılan okul masrafları nedeniyle mirasçıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 4.079,71 TL nin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini istemiş, mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacı idare tarafından davalının Piyade Okul Komutanlığı emrinde açılan 52. ve 53. dönem subay temel eğitim kurslarında başarısız olması sebebi ile 926 sayılı Yasanın 36-b maddesi gereğince davalının 52. ve 53. dönemlerde kursta bulunduğu 20 Kasım 2000-06 Nisan 2001 ve 19 Kasım 2001-08 Mart 2002 tarihileri arasında geçen 246 günün teğmenlik bekleme süresine eklenmesine, aynı Kanunun 113-b maddesi gereğince bu tarihler arasında geçen 246 günün yükümlülük süresine eklenmesine karar verildiği bu karara göre davalının yükümlülük süresinin 5721 gün üzerinden hesap edildiği, bilirkişi raporunda da idare yazısına uygun olarak kursta geçen 246 günün ilavesi ile davalının mecburi hizmet süresinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

6318 sayılı Askerlik Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 48. maddesi ile değişik 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetler Personel Kanunun 113. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi "subay veya astsubay nasbedildikten sonra; Silahlı Kuvvetler hesebına yurt içindeki fakülte ve yüksekokullarda lisans veya lisansüstü öğrenim yapanların yükümlülükleri, buralarda geçen süreler kadar uzatılır." düzenlemesini içermekte olup davalının kursta geçen sürelerinin lisans veya lisansüstü eğitim niteliğinde değerlendirilemeyeceği düşünülmeden kursta geçen süreleri mecburi hizmet süresine ilave eden rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Davalının topoğrafya ve atış nazariye kursu ile 52. ve 53. dönem piyade subay temel kursuna ait maliyet cetvelleri getirtilmeden topoğrafya ve atış nazariye kursu için 09 09 2005 tarihli maliyet ve 52. ve 53. dönem piyade subay temel kursu için 51. dönem maliyet cetvellerine göre değerlendirme yapan rapora göre hüküm kurulmuş olması,

3-6318 sayılı Askerlik Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişikli Yapılmasına Dair Kanunun 47. maddesi ile 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunun 112. maddesinin 1. fıkrası "muvazzaf subay ve astsubaylar subay ve astsubay nasbedildikleri tarihten itibaren fiilen 10 yıl hizmet etmedikçe istifa edemezler" şeklinde değiştirilmiş olup, davalının mecburi hizmet süresinin 10 yıl üzerinden hesaplanarak, 926 sayılı Yasanın 112. maddesinin 5. fıkrasında yer alan düzenleme uyarınca yükümlülük süresinin eksik kalan kısmı ile orantılı olarak hesap edilecek miktardan sorumlu tutulması gerekirken davalının mecburi hizmet süresini 15 yıl olarak kabul eden rapora göre hüküm kurulmuş olması ,

4-Bilirkişi tarafından hesaplanan asıl alacak ve faizin toplamı üzerinden faize hükmedilerek faize faiz yürütülmesine neden olacak şekilde karar verilmiş olması

5-Davalıya yapılan masrafların nelerden ibaret olduğu ve işletilecek faizin hangi tarihten başlatıldığı, hangi oranlarda faiz işletildiği hususunda ayrıntı içermeyen denetime elverişsiz rapora göre hüküm kurulmuş olması,

6-Birleşen davada davalılar murisi F.T. Ö.'in davalı C.O. Ö.'e davalının Deniz Harp Okuluna girerken vermiş olduğu yüklenme senedinde kefil olduğu, kefilin kefaletinin okul dönemi ile sınırlı olup, davalı C.. Ö..'in subay olarak nasbedilmesinden sonra Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiği kesilmiş olduğundan kefilin sorumluluğunun kalmadığı, kefilin sorumlu olmaması nedeniyle mirasçılarının da sorumlu olmayacağı düşünülmeden birleşen davanın kabulüne karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;