muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12890, Karar No: 2024/15002, Tarih: 21.11.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda önceki gerekçeli kararda açıklanan gerekçelerle ve bilirkişiden alınan 24.01.2024 tarihli ek rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı asıl temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davalının istinaf başvurusunun süresinde olmadığını, bu nedenle o aşamadan sonraki yargılama sürecinin yapılmamış sayılması gerektiğini, davalının zamanaşımı def'inin mesnetsiz olduğunu, alacağın tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini, hükümde ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve hafta tatili ücretine işleyecek faiz bakımından da hatalı hüküm kurulduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı asıl; iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından feshedildiğini ve lehine ihbar tazminatına ve ücret alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğunu,30.04.2024 tarihli duruşmada mazeretinin son defa kabulü ile üç gün sonrasına duruşma günü verildiğini ancak bu arada ek raporun tarafına tebliğ edilmediğini, son duruşmada yokluğunda davanın bitirilerek karara çıkartıldığını, davada reddedilen tutarlar yönünden lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ispatı ve hesaplanması ile zamanaşımı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17, 32, 41, 44, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri ile aynı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili ve davalı asılın temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili ve davalı asılın temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin ve davalı asılın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1477, Karar No: 2016/4613, Tarih: 05.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1477 E.  ,  2016/4613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin 25.08.2005 tarihli kolluk beyanında, sanıkla ilk kez 2004 yılı Aralık ayı içerisinde ilişkiye girmeye başladıklarını ve hamile olduğunu farkettiği 2005 yılı Nisan ayına kadar da rızası ile ilişkiye girmeye devam ettiklerini belirtmesine karşılık, kovuşturma evresinde alınan beyanında, 2005 yılı Nisan ayında ilk olarak ilişkiye girdikten sonra 2 ay kadar daha ilişkiye girmeye devam ettiklerini ifade etmesi, sanığın ise aşamalarda mağdure ile çelişir şekilde farklı tarihlerde ilişkiye girdiklerini savunması karşısında, sanıkla mağdurenin son olarak hangi tarihte rıza ile ilişkiye girdiklerinin tespit edilemediği anlaşıldığından, mağdure ile sanığın yeniden dinlenerek son ilişki tarihleri tam olarak tespit edildikten sonra, 765 sayılı TCK'nın 416/3. maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun zamanaşımı hükümleri bakımından lehe olacağı hususu da gözetilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18281, Karar No: 2013/2074, Tarih: 21.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/18281 E.  ,  2013/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında hükmün gerekçe kısmında yasak nitelikte bıçak bulundurmak suçundan 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi gereğince ceza verileceği belirtilip hükmün de aynı suçtan kurulmasına karşın, hükmün 1. fıkrasında temel yasa maddesinin sehven anılan yasanın 13/1 maddesi olarak yazılması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerin- deki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1.fıkrasından ''13/1. maddesi uyarınca suça konu silahın'' şeklindeki ibare çıkarılarak yerine ''15/1. maddesi uyarınca suça konu bıçak'' yazılmak suretiyle ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan salıverilmeye kadar, madde ve bentlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5783, Karar No: 2023/4502, Tarih: 21.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5783 E.  ,  2023/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/322 E., 2014/771 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Hükmolunan ceza miktarı ile kanuni süresinden sonra talep edilmiş olması nazara alınarak sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2014 tarihli ve 2013/322 Esas, 2015/771 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, olay günü sanığın katılana cinsel amaçlı olarak saldırarak dudağından öpmeye çalıştığı, katılanın sanığı ittiği bunun üzerine çekyata yatırarak üzerine çıkmaya çalıştığı, katılanın kendisini ittiği ve yüzünü tırnaklarıyla çizdiği, sanığın adli muayene raporunda da belirtildiği üzere yüz ve boyun kısmında katılanın eylemlerinden dolayı oluşan tırnak izlerinin mevcut olduğunun görüldüğü, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda katılanın ruh sağlığının bozulmadığının ancak ruh sağlığının etkilediğinin, ruh sağlığındaki mevcut etkilenmesinin cinsel saldırıya bağlı geliştiğinin kabulünün uygun olacağının bildirildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanığın aşamalardaki savunması, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin olay günü sanığın katılana cinsel amaçlı olarak saldırarak dudağından öpmeye çalıştığı, katılanın sanığı ittiği bunun üzerine çekyata yatırarak üzerine çıkmaya çalıştığı, katılanın kendisini ittiği ve yüzünü tırnaklarıyla çizdiği, sanığın adli muayene raporunda da belirtildiği üzere yüz ve boyun kısmında katılanın eylemlerinden dolayı oluşan tırnak izlerinin mevcut olduğunun görüldüğü, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda katılanın ruh sağlığının bozulmadığının ancak ruh sağlığının etkilediğinin, ruh sağlığındaki mevcut etkilenmesinin cinsel saldırıya bağlı geliştiğinin kabulünün uygun olacağının bildirildiği yönündeki değerlendirmesinin yerinde olduğu, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2014 tarihli ve 2013/322 Esas, 2015/771 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3534, Karar No: 2021/18335, Tarih: 29.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3534 E.  ,  2021/18335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun aynı müştekiye ait iş yerine ilk olarak 09/07/2015 tarihinde girerek 42 TL değerinde kuruyemiş çaldığı, akabinde aynı iş yerine 02/09/2015 tarihinde girerek 17,50 TL değerinde kuruyemiş çaldığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında şartları oluşmamasına rağmen 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5573, Karar No: 2011/2612, Tarih: 02.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5573 E.  ,  2011/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine ve Ormaniçi Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Pütürge Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.05.2010 gün ve 30/69 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 02.05.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı kendisine ait yaklaşık 30 dönümlük taşınmazının Ormaniçi Köyü kadastro çalışma alanı sınırları içinde bırakılmak suretiyle Hazine adına sazlık ve bataklık niteliğiyle 103 ada 120 sayılı parsel olarak tespit ve tescil edildiğini, kendisinin ise ... Köyü’nde nüfusa kayıtlı olduğunu ve bu köyde ikamet ettiğini açıklayarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Mahkemece, davanın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş bulunması nedeniyle reddine karar verilmesi ve hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yüksek Daire çoğunluğunca hüküm onanmıştır.

Uyuşmazlık konusu 103 ada 120 sayılı parsel 28.07.1993 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında sazlık ve bataklık niteliğiyle senetsizden 654800 m2 yüzölçümlü olarak Hazine adına tespit edilmiş, kadastro tutanağı 30.11.1993-30.12.1993 tarihleri arasında Ormaniçi Köyünde askıya çıkartılmış ve itiraz edilmeksizin 31.12.1993 tarihinde kesinleşmiştir. Tutanaktan ve tapu kaydından da anlaşıldığı üzere; dava konusu taşınmaz davacının ikamet ettiği ... Köyü idari sınırları içerisinde bulunduğu halde komşu Ormaniçi Köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında bu köyün kadastro çalışma alanı kapsamına alınmak suretiyle kadastro tutanağı düzenlenmiştir. Tüm ilanlar Ormaniçi Köyü’nde yapılmıştır. Davacının ikamet ettiği ... Köyü’nde ise kadastro çalışmalarının 2008 yılında yapıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 4/4.fıkrası uyarınca; kadastro ekibi, kadastro çalışmalarına başlamadan önce, “Kadastro çalışma alanı sınır krokisi ve tutanağını” düzenler. Bu tutanak tarih konularak hazır bulunanlar tarafından “Okudum” ibaresi konulmak suretiyle imzalanır. Kural olarak; kadastro çalışma alanı belirlenirken il ve ilçelerin belediye sınırları ile köylerin idari sınırları esas alınır. Ne var ki, çalışma alanı sınır krokisi düzenlenirken sınıra rastlayan taşınmaz malların bütünlüğünün bozulmaması gözetilerek sınır çizgisine göre büyük kısmın bulunduğu tarafta bırakılır. Bu şekilde belirlenen kadastro çalışma alanı sınırı belediye veya köy idari sınırı ile tam örtüşmeyebilir. Bundan dolayıdır ki, 3402 sayılı Kanunun 4/4.fıkrasının son cümlesinde; “Belirlenen kadastro çalışma alanı sınırını, mahalle, belediye ve köy idari sınırları sayılamayacağı” açıklanmıştır (Kadastro Çalışma Alanını Belirlenmesi Hakkındaki Yönetmelik m.3/5, 7/son fıkraları). O halde kadastro çalışma alanı belirlenirken idari sınırlara uyma zorunluluğu bulunmamaktadır.

Bunun dışında; 1987 tarihli ve 3402 sayılı Kanunun 11/1.fıkrasında, “Kadastro tutanaklarına göre yapılan tespitlere dayanarak düzenlenen askı cetvelleri ve pafta örnekleri müdüriyette ve ayrıca muhtarın çalışma yerinde 30 gün süre ile ilan edilir. İtirazı olanların ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabilecekleri belirtilir” biçimindedir. (Kadastro İlanları Hakkında Yönetmelik m.7/1) Aynı Kanunun 11/son fıkrasında ise; “Bu kanun gereğince yapılan ilanlar, ilgili gerçek kişilere, kamu ve özel hukuk tüzel kişilerine şahsen tebliğ edilmiş sayılır”, denilmiştir.

Her ne kadar 3402 sayılı Kanunun 4/2.fıkrasında; “Kadastro müdürü, kadastrosuna başlanacak mahalleyi veya köyü en az 15 gün önce bölge merkezi ile çalışma alanı ve komşu köy, mahalle ve belediyelerde alışılmış vasıtalarla duyurulur. Bu duyuruda çalışma sınırlarının tespitine hangi gün ve saatte başlatılacağı belirtilir” hükmüne yer verilmiş ise de, sözü edilen fıkrada açıklanan ilan genel nitelikte olup, aynı Kanunun 11.maddesi gereğince yapılan kadastro sonuçlarının ilanı ile bir ilgisi bulunmamaktadır. 11.madde gereğince yapılan ilanların hiçbirisinin davacının köyünde yapıldığı söylenemez. Genel ilanlara dayalı olarak sonuca ulaşmak mümkün değildir. 4/2.fıkrada açıklanan ilan sadece kadastro çalışma sınırlarının tespitine ilişkin ilan ve buna yapılacak itirazla sınırlıdır. Yani kadastro yapılacak yerlere ilişkin hazırlık çalışmalarıyla ilgilidir. Tespit dışı bırakılmayla ve kadastro tutanaklarının askıya çıkarılmasıyla ilgili olmadığı açıktır. 1966 tarih ve 766 sayılı Tapulama Kanununun 10, 11, 18 ve devamı maddelerinde; tapulama bölgelerinin tayini ve ilanı, tapulama birliklerinin tayini ile ilanı ve birlik sınırının tayini konularında getirilen hükümler, 3402 sayılı Kanunun yukarıda açıklanan hükümleriyle benzerlik taşıdığı ve aynı nitelikte bulundukları görülmektedir. Açıklanan kanun hükümleri tamamen tapulamanın (kadastronun) hazırlık (ön) çalışmalarına ilişkindir. Bu nedenle davacıyı bağlamaz. Kişinin dava ve itiraz hakkı; ancak, 766 sayılı Tapulama Kanununun 26, 27, 28 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 11.maddelerinde açıklandıkları biçimde tapulama (kadastro) tutanakları ile bunlara ilişkin cetvellerin askıya çıkarılması için yapılacak 30 günlük ilan ve itiraz ile doğar. Bu kanunların belirtilen maddelerine göre yapılması gerekli ilanların hiçbiri davacının köyünde yapılmamıştır. Bu bakımdan kişinin itiraz ve dava hakkı istisnai durumlar dışında doğma olanağı bulunmamaktadır. (İstisna; kişi askı ilanlarından önce de durumu bildiği takdirde görevli ve yetkili kadastro mahkemesinde dava açabilir. Bu dava kadastro tespitine itiraz niteliğini taşır.)

Saptanan hukuki ve somut olgular karşısında davacının nüfusa kayıtlı olduğu ve ikamet ettiği kendi köyünde ilanların yapılmadığı, buna karşılık 103 ada 120 sayılı parselin bulunduğu Ormaniçi Köyünde tüm ilanların, davacının ikamet ettiği ... Köyü’nde ise sadece genel ilanın yapıldığı anlaşıldığına göre yapılan bu tür ilanların davacıyı hukuken bağlamayacağının kabulü gerekir. Aksi halde hakkın kendisi yani özü şekle feda edilmiş olunur. Yapılan hata davacıdan kaynaklanmamaktadır. Tapulama Kanununun bir Tasfiye Kanunu olması da hakkın özünü ortadan kaldıramaz. Bu bakımdan somut olayda ve olayın özelliği gereği 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 ve 766 sayılı Tapulama Kanununun 31/2.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin somut olayda uygulanması hakkın teslimi bakımından yerinde bulunmamaktadır.

Ne var ki, dava konusu taşınmaz sazlık ve bataklık niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Mahkemece bu yönde yani taşınmazın niteliği konusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılmasından sonra istek hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekmektedir. Şu halde, araştırmaya yönelik bozma yapılması gerekirken hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi yönündeki Sayın Yüksek Daire çoğunluğunca kararın onanması biçiminde gerçekleşen görüşlerine açıklanan nedenlerle katılmıyorum. 02.05.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/2232, Karar No: 2015/16277, Tarih: 11.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2232 E.  ,  2015/16277 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/2232

KARAR NO :

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Urla Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2013/67-2014/527

DAVACI :

DAVALILAR :

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve samanı ile sivri biberin kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı 2013 yılı itibariyle dekar başına asgari ve azami verimlerini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösterir biçimde veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN V. ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı SA.
Yargıtay — Esas No: 2011/8942, Karar No: 2012/3796, Tarih: 30.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8942 E.  ,  2012/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2008 gün ve 2008/146 Esas, 2008/282 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi gereğince zamanaşımı süresi yönünden lehe olan 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturup, kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4, 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi bulunduğu ve suç tarihi olan 09.12.2001 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.