muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5514, Karar No: 2023/7510, Tarih: 19.12.2023

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesi.

3. 12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

Dava konusu uyuşmazlığa uygulanan 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı ile Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların yasal dayanağı ortadan kalkmış olmakla tarafların iddia ve savunmaları ile ilk itirazları değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmek üzere Mahkeme kararının resen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5865, Karar No: 2023/128, Tarih: 17.01.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/5865 E.  ,  2023/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2014/335 Esas, 2014/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89/1, 89/3-b, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.... 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2014/335 Esas, 2014/349 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.02.2021 tarihli ve 2019/8383 Esas, 2021/9042 Karar sayılı kararı ile özetle "...5271 sayılı CMK'nın 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan " Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin 3 üncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ve CMK'nın 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." gerekçesi ile bozulmuştur.

3.Mahkemece, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği 271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddenin 3 üncü fıkrasının uygulanmasına, 24.06.2021tarih, 2021/315 Esas, 2021/657 Karar sayılı karar ile (5237 sayılı Kanun) 89/1, 89/3-b, 62 MK'nın 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 52/2-4. maddeleri uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarih, 2021/315 Esas, 2021/657 Karar sayılı karar ile Basit Yargılama Usulünün uygulanması sonucu verilen karara, sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine, karar kaldırılarak, genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda, Mahkemece, 11.02.2022 tarih, 2021/877 Esas, 2022/183 Karar sayılı karar ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca 180 gün karşılığı adli para cezası ile, TCK'nın 89/3-b maddesi uyarınca bir kat artırılarak 360 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında takdiri İndirim uygulanarak 300 gün adli para cezası, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca da sanığın neticeten 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.07.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık hükmü temyiz etmiştir.

"Beraatime karar verilmelidir. Müşteki kendisi benim talimatım olmadan makineyi temizlemiştir. Tamamen kusurludur." demiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın sahibi olduğu Yiğitler Beton fabrikasında, olay günü saat 17:00 sıralarında, beton santral Operatörü (kumanda odasında tüm makineleri kontrol eden kişi) olarak görev yapan ... isimli işçinin, sabit beton mikserini temizlediği esnada, makine dairesine gönderdiği Can isimli, Vedat'ın altında çalışan işçinin yanlışlıkla üretim düğmesine basması sonucunda, sağ kolunu makineye kaptırması sonucu, duyularından ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesi şeklinde yaralandığı, ortopedi doktorunun kesin raporu, sanık, katılan ve tanık ifadeleri ile anlaşılmıştır.

2.Müşteki kolluk ifadesinde uzlaşmak istemediğini beyan etmiştir.

3. Sanık her aşamada katılanın makine kumanda dairesinde görevli olduğunu, olay günü görevi olmadığı halde makineyi temizlemek istemesi neticesinde meydana gelen olayda, katılanın tamamen kusurlu olduğuna yönelik savunma yapmıştır.

4.Katılan her aşamadaki iddiasında, sanığın ifadesini destekler nitelikte makine kumanda dairesinde operatör olarak görev yaptığını, olay günü , beton makinesinde betonun bitmesi üzerine makinenin içine girerek, altında çalışan ismini Can olarak bildiği işçiye suya basmasını söyleyerek makine dairesine gönderdiği ve mikser makinesini yıkamaya başladığı sırada, Can'ın yanlışlıkla düğmeye basması sonucu makinenin çalışmaya başladığı, hızlıca kaçtığını, ancak sağ kolunu kaptırdığı, yeterli işçi çalıştırmayan işletme sahibinden şikayetçi olduğunu ve uzlaşmak

istemediğini beyan etmiştir.

istemediğini beyan etmiştir.

5.Soruşturma safhasında inşaat mühendisi ... güvenliği uzmanı tek kişiden alınan Bilirkişi raporunda özetle; ... isimli işçiye işe başlatılmadan önce ... sağlığı ve güvenliği eğitimi aldırılmadığı, işyerinde risk değerlendirme analizi yaptırılmadığı, işçilere koruyucu malzeme verilmediği, tüm bu nedenler ile 4857 sayılı ... Kanunu ve İşçi Sağlığı ve Güvenliği Tüzüğü hükümlerine aykırı davranışları nedeni ile ASLİ KUSURLU, yaralanan işçi ...' ün tedbirsiz ve dikkatsiz davranışı nedeni ile TALİ KUSURLU olduğuna dair görüş vermiştir.

6.Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak: ... Devlet Hastanesi Ortepedi ve Travmatoloji Uzmanı tarafından tanzim olunan 05.03.2014 tarihli, sağ elde meydana gelen yaralanmanın sağ el fonksiyonları açısından işlev yitimi niteliğinde olduğu kanaatini bildirir rapor dosya içindedir.

7.Sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2022 tarih, 2021/877 Esas, 2022/183 Karar sayılı kararı ile işveren sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilmiş ve alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebeplerinde gösterdiği katılanın görevi olmadığı halde beton mikser makinesini kendiliğinden, talimat olmadan temizlemek istemesi nedeni ile olayın meydana geldiği yönünde savunma yapmış ise de;

İşveren olan sanığın, sahibi olduğu beton fabrikasında ... organizasyonu ve ... disiplinini sağlayamadığı, 6331 sayılı ... Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 4 ve 17. maddeleri gereğince işverenin çalışanların eğitimi ile ilgili her türlü tedbiri almakla yükümlü kılındığı, çalışanların kontrolünü yaparak, mevzuatın öngördüğü her türlü tedbiri almak, uygulamak ve uygulatmakla sorumlu olduğundan Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2022 tarih, 2021/877 Esas, 2022/183 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1303, Karar No: 2024/4948, Tarih: 17.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/1303 E.  ,  2024/4948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

HÜKÜM : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine dair karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Bingöl ili Merkez ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 229 parsel sayılı 15.189,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; Bingöl ili Merkez ilçesi ... Köyü 101 ada 229 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufunda bulunduğunu ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın ... adına tapuya tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin önceki karar, davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2015/11467 Esas ve 2017/7020 Karar sayılı ilamıyla; "... tüm tarafların gerçek sıfatları ile karar başlığında gösterilmesi, hükümde tarafların tüm delilleri toplanarak, iddia ve savunmanın kabul edilen ve ret edilen argûmanları gerekçeleriyle birlikte açıklanıp, açık, tereddüte yer bırakmayacak ve infaza olanak tanıyacak şekilde hüküm fıkrası oluşturulması gerektiği açıklanarak, infazı mümkün olmayacak ve kısa kararla çelişki oluşturacak biçimde hüküm kurulmasının isabetsizliğine ..." değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; "... Taşınmazda ekonomik amaca uygun kullanım bulunduğu, kadastro tespiti ile uyumlu mahalli bilirkişi beyanları doğrultusunda tespit maliki mirasçıları açısından senetsizden zamanaşımı ile kazanım koşullarının oluştuğunun ve taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olmadığının anlaşıldığı " gerekçesiyle, davanın reddine ve taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı anlaşılmaktadır. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın doğu sınırında bulunan komşu 101 ada 251 parsel sayılı taşınmazın mera parseli olduğu anlaşılmasına rağmen, yöntemince mera araştırma yapılmamış, bu kapsamda ziraat bilirkişisinden taşınmazın niteliği ve komşu mera parselinden ne şekilde ayrıldığı, aralarında doğal ya da yapay ayırıcı unsurlar bulunup bulunmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmamış ve böylelikle taşınmazın mera niteliğinde olup olmadığı ve komşu mera parselinden kazanılıp kazanılmadığı tereddüte mahal vermeyecek şekilde ortaya konulmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemecesince öncelikle, taşınmazın kadastro tespit tarihinden önceki niteliğinin ve zilyetlik durumunun tespiti amacıyla, taşınmaza ait en eski ve yeni tarihli ortofoto ve uydu fotoğrafları ile Harita Genel Müdürlüğü web sitesinin hava fotoğrafı sorgulama sayfasına girilerek taşınmazın bulunduğu köyü / mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya içerisine konulmak suretiyle, buradan elde edilen verilere göre, tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine (bulunmadığı takdirde bu tarihlere en yakın tarihlere) ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafı tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, bundan sonra mahallinde, elverdiğince yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen aynı köy ve komşu köyler halkından ayrı ayrı seçilecek üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, taşınmazın sınırlarında geçmişten bugüne kadar herhangi bir değişiklik olup olmadığı, taşınmazın kullanımına ara verilip verilmediği, önceki niteliğinin ne olduğu, evveliyatı itibariyle kadim mera vasfında olup olmadığı, sınırında bulunan mera parselinin devamı niteliğinde olup olmadığı, söz konusu komşu mera parselinden ne şekilde ayrıldığı, aralarında doğal yada yapay ayırıcı bir unsur bulunup bulunmadığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman tamamlandığı, dava konusu taşınmazın sınırlarında mera yönünde genişleme olup olmadığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; beyanlar arasında çelişki oluştuğu takdirde, gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı; yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmazın niteliğine ve tasarrufuna ilişkin beyanları komşu parsel tutanak ve dayanak kayıtlarıyla denetlenmeli; tapu kayıt uygulaması ile zilyetlik araştırmasında önceki keşiflerde alınan beyanlardan da yararlanılmalı; ziraatçi bilirkişi kurulundan, dava konusu taşınmazın tamamının veya bir kısmının zilyetlikle iktisap edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğunu, kamu orta malı mera vasfı taşıyıp taşımadığını, meradan açılıp açılmadığını, sınırında bulunan mera parselinin devamı niteliğinde olup olmadığını, mera parseli ile dava konusu taşınmaz arasında doğal ya da yapay ayırıcı bir unsur bulunup bulunmadığını açıklayan, zilyetliğin sürdürülüş

yararlanılmalı; ziraatçi bilirkişi kurulundan, dava konusu taşınmazın tamamının veya bir kısmının zilyetlikle iktisap edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğunu, kamu orta malı mera vasfı taşıyıp taşımadığını, meradan açılıp açılmadığını, sınırında bulunan mera parselinin devamı niteliğinde olup olmadığını, mera parseli ile dava konusu taşınmaz arasında doğal ya da yapay ayırıcı bir unsur bulunup bulunmadığını açıklayan, zilyetliğin sürdürülüş şeklini ve süresini somut verilerle ortaya koyan, taşınmazların birbirleriyle ve komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde toprak yapısını, eğimini, bitki desenini açıklayan, önceki ziraatçi bilirkişi raporunun da değerlendirildiği, taşınmazın değişik yönlerinden çekilmiş fotoğrafları ve yan görünüş (kesit) krokisi ile desteklenmiş somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi suretiyle, taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, öncesinin ne olduğunu, sınırında bulunan mera parselinin devamı niteliğinde olup olmadığını ve komşu mera parseli ile arasında ayırıcı bir unsur bulunup bulunmadığını, imar - ihyaya konu edilip edilmediğini, imar - ihyası tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor düzenlettirilmeli; fen bilirkişisinden, keşfi takibe ve denetlemeye elverişli ayrıntılı rapor ve kroki hazırlaması istenilmeli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 290/2 nci maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulmalı ve bundan sonra, taşınmazın öncesinin mera olduğunun anlaşılması halinde, meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukukça değer taşımayacağı hususu göz önünde bulundurulmak suretiyle, tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir

İlk Derece Mahkemesince, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5783, Karar No: 2013/22128, Tarih: 05.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5783 E.  ,  2013/22128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.10.2011 tarih ve 2008/764-2011/575 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.12.2013 günü hazır bulunan davalı vekili Av. ... Görgülü ile davacı vekili Av. Selcen Köksal dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sorumluluğunda yapılan bir taşıma sonucunda oluşan hasar tazminatının müvekkili tarafından mahkeme kararına dayalı olarak ödendiğini, TTK'nun 787. maddesi uyarınca davalı şirketin bu bedelden sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkili şirketin mahkeme kararına dayalı olarak ödediği 32.056,00 TL'nin ödeme tarihi olan 23.12.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu taşımada müvekkilinin taşıyıcı olarak yer almadığını, müvekkili tarafından üstlenilmeyen bir taşımadan meydana gelen hasar, kayıp ve ziyadan dolayı müvekkiline rücu edilemeyeceğini, müvekkiline hak düşürücü süreler içinde hasar ihbarının yapılmadığını savunarak, davanın husumet ve esas yönlerinden reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, kesinleşen mahkeme kararı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davaya konu taşımadan dolayı davalıya taşıma ücreti ödediği, bu ödeme nedeniyle taraflar arasında bir taşıma sözleşmesinin var olduğu, davacı asıl taşıyıcı ile davalı arasında alt taşıma sözleşmesi bulunduğu kabul edildikten sonra davalının da bu işi fiilen kendisinin yerine getirmeyip başkaca alt taşıyıcılarla sözleşmeler akdetmiş olmasının asıl taşıyıcıya karşı olan borçlarında her hangi değişikliğe neden olamayacağı gerekçesiyle 32.056,00 TL'nin ödeme tarihi olan 23.12.2008 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.712,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.