muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1033, Karar No: 2018/290, Tarih: 19.06.2018

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan firari şahısların yakalanabilmesi için kolluk görevlilerinin ....Sokağına gittikleri, sanığın söz konusu sokaktaki .... numaralı metruk binanın önüne gelip duvarın oyuğundan bir şey alarak cebine koyduğu, takibe alınan sanığın görevlileri fark etmesi üzerine kaçmaya başladığı, ancak kovalamaca sonucu yakalandığı, yapılan kaba üst yoklamasında sanığın pantolonunun sağ cebinde kilitli naylon poşet içerisinde bir paket kokainin ele geçirildiği, ardından metruk binanın oyuk kısmı kontrol edildiğinde, beyaz poşet içerisinde suç konusu beş adet kilitli pakette ve on adet beyaz mektup zarfında esrar ile yirmi adet kilitli pakette kokainin ele geçirilerek muhafaza altına alındığı olayda; metruk binanın oyuğuna elini sokup bir şeyler alması nedeniyle şüphelenilen ve takip sonucu yakalanan sanığın üzerinde kokain, metruk binanın duvarındaki oyuk içerisinde de özenle hazırlanıp satışa hazırlanmış vaziyette iki farklı nitelikte on beş parça esrar ile yirmi adet kilitli pakette kokainin ele geçirilmesi, sanığın üst yoklamasında ele geçirilen kokain ile metruk binanın duvarındaki poşette bulunan kokainlerin aynı özelliklere sahip olması, sanığa iftira atması için herhangi bir nedeni bulunmayan tutanak düzenleyicisi tanıkların olay tutanağı içeriğinin doğru olduğunu ve sanığın metruk binanın duvarındaki oyuğa elini sokup bir şey aldığını gördüklerini beyan etmeleri ve suçun işlendiği mahallenin uyuşturucu madde satışının yoğun olarak yapıldığı bir yer olarak bilinmesi birlikte değerlendirildiğinde; sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olduğu, tanıklar Ahmet, ... ve Fitnet'in sanığı cezadan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilemeyeceği, sanık hakkındaki adli muayene raporunun 18.06.2009 tarihli olması, olay yakalama, savcı görüşme tutanağı içeriğine göre de olayın 18.06.2009 tarihinde saat 22.30 sıralarında gerçekleştiğinin belirtilmesi nedeniyle, 17.06.2009 tarihli olarak düzenlendiği görülen zapt etme ve el koyma, tartı vezin ile yakalama üst arama ve sanık hakları tutanaklarındaki tarihlerin suç tarihinden önceki bir güne ait olarak düzenlenmesinin, yine sanığın üzerinde ele geçen bir adet kilitli paketteki kokainin de oyukta ele geçen diğer kokainlere eklenmesi nedeniyle oyuk içerisinde ele geçirilen 20 adet kilitli poşetteki kokainlerin sayısının bilgisayarda yazılan tutanaklarda "21" olarak yazılıp sonrasında tükenmez kalemle "20" olarak düzeltilmesinin maddi yazım hatası niteliğinde olduğu, gerçekte 18.06.2009 tarihinde yakalanan sanığın üzerinde 1 adet, elini soktuğu oyuktaki poşette ise 20 adet kilitli pakette kokain ele geçirildiği, olay tutanağının 19.06.2009 tarihinde saat 00.10 olarak düzenlenmesinin de tutanağın sanığın asayiş büro amirliğine getirilmesinden sonra yazılmasından kaynaklandığı ve olay tutanağı içeriğinin dosya kapsamına uygun olduğu, işaret edilen hataların suçun sübutuna etkili olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla yerel mahkemenin direnme kararına konu hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...;

"I- Giriş

Suç ve suçlularla mücadelede, Devlet’in anayasa, evrensel kurallar ve yasalarındaki düzenlemeler gözetilerek, hukuk devleti/hukukun üstünlüğü ilkeleri çerçevesinde elde edilen delillerden yararlanılması gerekir.

II- Yasal Düzenlemeler

A- Anayasadaki Düzenleme

Devlet organlarının tüm işlemlerinin hukuka uygun olması gerekir. Anayasa koyucu, özellikle yargısal işlemler bakımından daha hassas davranarak; 'Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular, delil olarak kabul edilemez' (m.38/6) düzenlemesine yer vermiştir.

Ayrıca anayasada, 'Hakimler, (…) Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler' (Anayasa, m.138/1) düzenlemesine yer verilmiştir. Hakim kararını verirken; anayasa, yasa ve hukuk ilkelerini gözeterek, somut delilleri vicdani kanaati ile değerlendirecektir. Vicdani kanaate göre karar verme, sadece esas mahkemeleri için değil, yasa yolu incelemesi yapan, hukuki denetimde bulunan Yargıtay için de geçerlidir. Yargıtay temyiz incelemesinde, esas mahkemesi dosyasında bulunan delilleri dosya üzerinden de olsa vicdani kanaatiyle tartmaktadır.

B- Yasadaki Düzenlemeler

Yasa koyucu da, 'delillerin ortaya konulması ve reddi' başlığı altında, hangi hallerde delillerin reddedileceğine yer verilmiştir. Buna göre; 'Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse', 'Delil ile ispat edilmek istenilen olayın karara etkisi yoksa', 'İstem, sadece davayı uzatmak maksadıyla yapılmışsa' ortaya konulması istenen delil reddedilir (5271, m.206/2).

Delilin ortaya konmasından vazgeçilmesi konusunda da yasa koyucu açık düzenleme getirmiştir. Bu düzenlemeye göre de, 'Cumhuriyet savcısı ile sanık veya müdafii birlikte rıza gösterirlerse, tanığın dinlenmesinden veya başka herhangi bir delilin ortaya konulmasından vazgeçilebilir' (5271, m.206/3).

Delilleri takdir yetkisi bakımından da özel düzenleme getirilmiştir. Bu düzenlemeye göre; 'Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir' (5271, m.217/1).

Yasadaki düzenlemede, Anayasa’nın 38/6 ncı maddesindeki düzenlemeye benzer bir düzenlemeye de yer verilmiştir. Buna göre de, 'Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir' (5271, m.217/2).

Delil ve olayın geç bildirilmesi başlığı altındaki düzenlemeye göre, 'Delilin ortaya konulması istemi, bunun veya ispat edilmek istenen olayın geç bildirilmiş olması nedeniyle reddedilemez' (5271, m.207/1).

III- Somut Olay

Yasadaki düzenlemede, Anayasa’nın 38/6 ncı maddesindeki düzenlemeye benzer bir düzenlemeye de yer verilmiştir. Buna göre de, 'Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir' (5271, m.217/2).

Delil ve olayın geç bildirilmesi başlığı altındaki düzenlemeye göre, 'Delilin ortaya konulması istemi, bunun veya ispat edilmek istenen olayın geç bildirilmiş olması nedeniyle reddedilemez' (5271, m.207/1).

III- Somut Olay

Dosya içerisinde suç delili olabilecek aynı tarihli ve farklı saatleri içeren tutanaklar yanında, farklı günlerde düzenlenmiş tutanaklar bulunmaktadır. Esas mahkemesi bu tutanaklardaki bilgiler ile tanık anlatımlarını birlikte değerlendirerek, beraat hükmü vermiş ve özel daire bozması üzerine de ilk hükmünde gerekçelerini göstererek direnmiştir.

Burada beni karşıoy yazmaya yönelten husus, tutanaklardaki bilgiler ve bunların delil gücü ile tanık anlatımlarının tutanaklardaki bilgilerle çelişmesidir.

Şöyle ki; sanık hakkındaki tutanaklardan biri 17.6.2009 tarihli olup, bu tutanakta, metruk binanın ahşap kısmının arasında uyuşturucuların elde edilmesidir. Bu tutanağın saati 23.30’dur.

Ayrıca günü yazılmamış, ancak yine saati 23.30 olarak yazılmış ve bunda 20 adet taş tabir edilen kokain maddesi yazarken 20 rakamının '0' rakamı üzerinde kalem oynatılmış yazıldığı belirtilmiştir.

Yine 17.6.2009 tarih ve üzerinde saat 23.00 yazılı suça sürüklenen çocuğun üzerinde yapılan aramada birer adet cüzdan, kol saati ve cep telefonu çıktığına ilişkin emniyet tutanağı bulunmaktadır.

Dolayısıyla 17.6.2009 tarihli tutanaklara göre sanığın üzerinde arama yapılmıştır.

Bir başka tutanakta (18.6.2009, saat:22.30), iki ayrı emniyet ekibinin yukarıdaki tutanakta yer alan metruk bina civarında yaptıkları kontrollerde kovalamaca yaşandığı ve sanığın yakalandığı, üzerinde, tutanakta yer alan uyuşturucunun elde edildiği; ancak, bu tutanağın bilgisayarda yazımı sırasında rakamlarda sabit kalemle düzeltme yapıldığı ve bu tutanağın düzenlenme tarihinin bilgisayardan 22.30’dan bir saat kırk dakika sonra kayda alındığı esas mahkemesi gerekçesinde belirtilmiştir.

Yine 19.6.2009 günü saat: 00.10’da görevli polis memurları tarafından imzalanmış, ancak sanık tarafından imzalanmamış olay, yakalama ve savcı görüşme tutanağı düzenlenmiştir.

Esas mahkemesince yapılan tespitlere göre; 17.6.2009 günü metruk binada bulunan uyuşturucular ile 18.6.2009 günü sanığın üzerinde yakalandığı belirtilen uyuşturucuların tamamının 17.6.2009 günlü tutanakla belirlendiğine işaret edilmiştir. Dolayısıyla 17.6.2009 günlü tutanakla metruk binanın duvarında elde edilen uyuşturucular ile 18.6.2009 günlü tutanakla sanığın üzerinden çıktığı belirtilen uyuşturucuların tamamı için 17.6.2009 tarihli tutanak düzenlenmesi ve imza altına alınması, tarih yazım hatası şeklinde olsa bile, kuşku uyandırmaktadır.

Diğer yandan, 18.6.2009 günlü ve tarihi belli olmayan, sadece saat: 23.30 olarak yazılmış tutanaklarda rakam üzerinde oynanmasına işaret edilmesi de dikkate alındığında, tutanakların delil gücü zayıflamıştır.

Hükme esas alınan tutanaklar, hepimizce kabul edildiği üzere aksi ispatlanana kadar resmi belgedir. Ancak bu belgeler arasında yukarıda açıkladığımız çelişkilerin bulunması karşısında, artık bu tutanakların hükme esas alınması ve delil kabul edilmesi mümkün değildir.

IV- Sonuç

Ceza hukukunda hüküm vermede delillerin hukuka uygun olup olmadığı en önemli hususlardan biridir. Tutanaklar arasındaki tarih ve içerik farklılığı karşısında, bunların hükme esas olup olmayacakları kuşkulu kalmıştır. Delil elde etmede başvurulan arama tedbiri sonunda, suça konu maddelerin bulunduğuna ilişkin tutanağın içerik ve tarihlerindeki farklılıklar ile, iki ekip halinde olay yerine gidildiği halde, duvardan alınıp başka birine verildiği belirtilen olayda, iki ekibin alıcıyı yakalayamamış olması, tutanakların delil gücünü iyice zayıflatan hususlardan bir başkasıdır.

Hüküm vermede delilin sadece elde edilme yöntemi değil, elde edilmiş delile esas alınan belgenin içeriğinin de hukuka/yasaya uygun olması gerekir.

Diğer yandan, tutanak düzenleyicilerini tanık olarak dinleyen esas mahkemesinin, bu beyanları tutarlı, samimi ve inandırıcı bulmaması önemli bir husustur. Ayrıca savunma tanıklarının beyanları da yeminlidir. Savunma tanıkları ile içeriği ve tarihi (saat dahil) çelişki taşıyan tutanaklar dikkate alındığında, bu tutanakları düzenleyen tutanak düzenleyicilerinin beyanlarından hangisine üstünlük tanınması gerektiği hususu birlikte değerlendirildiğinde, çelişkiler taşıyan tutanaklar ile bu tutanakları düzenleyen tanıkların beyanlarına üstünlük tanınması, yukarıda belirttiğimiz anayasa ve yasa hükümleriyle çelişmektedir.

Tutanaklardaki çelişkiler ile tutanak düzenleyicilerinin beyanlarının birlikte dikkate alınması suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, kuşkudan/şüpheden sanık yararlanır ilkesi ile çelişecektir.

Tutanaklardaki bu çelişkiler karşısında; tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak verdikleri beyanların hükme esas alınması vicdani kanaatin mahkumiyet yönünde oluşmasını engellemektedir (Anayasa, m.138/1). Esas mahkemesinin dinlediği ve beyanlarını samimi bulmadığı tutanak düzenleyicilerinin beyanlarının, yukarıda belirttiğimiz tutanaklardaki çelişkilerle birlikte değerlendirilmesi sonunda, esas mahkemesinin yüz yüzelik ilkesi gereğince ortaya koyduğu beraat gerekçesinin daha yerinde olduğu sonucuna ulaşmaktayım.

Tüm bu nedenlerle, esas mahkemesinin beraat hükmündeki direnme gerekçesi yerinde olduğundan, yüksek çoğunluğun bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Tüm bu nedenlerle, esas mahkemesinin beraat hükmündeki direnme gerekçesi yerinde olduğundan, yüksek çoğunluğun bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2014 gün ve 314-163 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7809, Karar No: 2024/6437, Tarih: 19.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/7809 E.  ,  2024/6437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/389 E., 2022/481 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 200.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacının telekomünikasyon, bilişim ve yazılım sektöründe hizmet veren ticaret erbabı olduğu, gelirinin değişken olduğu, maddi tazminat miktarı belirlenirken, gözaltında veya tutuklu kaldığı döneme ilişkin kazanç kaybı miktarı konusunda itibar edilebilecek herhangi bir belge ibraz edemediği ve belgelerinin beyana dayalı olduğu hususu da göz önünde bulundurulduğunda; bilirkişiden rapor alınması yoluna gidildiği, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere gelir vergisi beyannamesi üzerinden yapılacak olan hesaplamanın asgari ücret tutarının altında kalacağından o hesaplama türünün seçilmediği, davacının telekomünikasyon, bilişim ve yazılım işleri sektöründe ticari faaliyet göstermesi hasebiyle bazı faaliyetleri gerçekleştiremediğinden bahisle muhtemel zarar ve kazanç kayıplarına da dilekçesinde değinilmişse de, muhtemel zarar ve muhtemel gelir kayıplarının maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği, yine cezaevi harcamaları, ziyaret masrafları, avukatın yol harcamaları ile icra takibi nedeniyle uğradığını iddia ettiği zararların gerçek maddi zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla davacının gözaltında veya tutuklu kaldığı döneme ilişkin olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca belirlenen net asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması gerektiğinin kabulü ile 9.511,85 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının tutuklanması nedeniyle maden arama ruhsatının iptal edildiğine, bu kapsamda oluşan zararın maddi tazminat hesaplamasında göz önünde bulundurulması gerektiğine, cezaevi harcamaların maddi tazminat kapsamına dahil edilmesi gerektiğine, yine davacının sahibi olduğu işletmenin dosya kapsamında yer alan faturalı satış tutarlarına göre davacının gelirinin tespit edilmesi gerektiğine, asgari ücret üzerinden hesaplamanın hatalı olduğuna, davacının tutuklanması nedeniyle işletmesi kapsamında hizmet sağlayamadığından hizmet bedeli alamamasına karşılık KDV ödemek durumunda kaldığına, belirtilen hususların mahkemece göz önünde bulundurulmadığına, maddi ve manevi tazminatın eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/160 Esas-2019/245 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının nitelikli dolandırıcılık suçundan 16.01.2018-13.07.2018 tarihleri arasında 178 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 17.07.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17149, Karar No: 2014/207, Tarih: 13.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17149 E.  ,  2014/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Emsal alınarak incelenen taşınmazın (..... köyü 2011 parsel) bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2012 yılı için belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın (..... köyü 2013 parsel) dava tarihi, değerlendirilmesine emsal alınan ..... köyü 2011 parsel sayılı taşınmazın ise incelenen satış tarihi itibarıyla İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel iseler düzenleme ortaklık payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının belediye başkanlığı ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/26, Karar No: 2019/10027, Tarih: 17.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/26 E.  ,  2019/10027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle, başvurunun kapsamına göre dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç isminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı yerine mala zarar verme gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş ve hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığa yüklenen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna dair ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu unsurların ve bu suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün delillerle soruşturma ve kovuşturmada ileri sürülen iddia ve savunmanın temyiz incelemesini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaya ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu, fiilin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı anlaşıldığından sanık ile müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle re'sen de temyize tabi hükmün ONANMASINA, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.