muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3659, Karar No: 2022/3355, Tarih: 06.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3659 E.  ,  2022/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacı Hazinenin davasının kabulüne, davalı-karşı davacılar ... ve arkadaşlarının davasının reddine karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili ve davalı-karşı davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sırasında ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan dava konusu 1658 ada 1 parsel sayılı taşınmaz malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, 23.03.2000 tarihinde imar-ıslah uygulaması nedeniyle 10082 ada 5 parsel sayısını alarak 194,53 metrekare yüzölçümlü arsa niteliği ile davalı olarak tescili yapılmıştır.

Davacı Hazine dava konusu taşınmazın malik hanesinin boş olduğunu ileri sürerek Hazine adına tapuya tescil istemi ile dava açmıştır. Yargılama sırasında ... ve arkadaşları miras yolu ile gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın adlarına tescili istemiyle karşı dava açmışlardır.

Mahkemece verilen önceki tarihli hüküm ... (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 02.06.2016 tarihli ve 2015/3850 Esas, 2016/6231 Karar sayılı ilamıyla, davalılar ... ve arkadaşlarının kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın kendi adlarına tescili istemiyle karşı dava açtıkları halde Mahkemece karşı dava hakkında hüküm yerinde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olmasının isabetsizliğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davalı karşı davacı ... ve arkadaşlarının davasının reddine, davacı Hazinenin davasının kabulüne, dava konusu 10082 ada 5 parsel sayılı taşınmazın açık olan malik hanesinin davacı Hazine adına doldurulmasına ve taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline, dava konusu taşınmaz üzerindeki ... Sokağı 17 kapı numaralı evin ... mirasçılarına, 19 kapı numaralı evin ... mirasçılarına, Yeşiltepe Sokağı 11 kapı numaralı evin ..., 11/1 numaralı evin ...'e ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili ve davalı- karşı davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edlmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 06.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8344, Karar No: 2018/1202, Tarih: 27.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/8344 E.  ,  2018/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 27.02.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacı vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis veya bedel isteklerine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ... kayden maliki olduğu dava konusu 711 ada 296 sayılı parseldeki 308/558 payı üzerinde bırakarak 250/558 payını 12.06.1974 tarihinde davalı kızı ..., adı geçenin de 125/558 payı üzerinde bırakarak kalan 125/558 payı 16.11.1981 tarihinde eşi ... satış suretiyle devrettiğini, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, ayrıca ... de muvazaalı işlemi bilen durumda olduğunu ileri sürerek davalı ... ve davalılar murisi ... adına olan kayıtların iptali ile muris adına, olmadığı takdirde miras payı oranında kendisi adına tescile, olmazsa tenkis ya da bedele karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, her ne kadar muris muvazası davalarında zamanaşımı ya da hakdürücü süre olmasa da aradan geçen uzun süre sonrasında davacının eldeki davayı açmasının hakkın kötüye kullanımı olduğunu, ayrıca mirasbırakan ... mal kaçırma kastının bulunmadığını, davacının dava konusu taşınmazda iştirak halinde malik olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle kabulüne ve muris adına tescile karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ... kayden maliki olduğu çekişme konusu 711 ada 296 parsel sayılı taşınmazdaki 308/558 payı üzerinde bırakarak kalan 250/558 payı 12.06.1974 tarihinde davalı kızı ..., adı geçenin de temellük ettiği payın yarısı olan 125/558 payı 16.11.1981 tarihinde eşi ... satış suretiyle devrettiği, mirasbırakan ... 01.06.1988 tarihinde öldüğü, geriye davacı kızı ... ile davalı kızı ... kaldığı, ... ise 17.06.2004 tarihinde ölerek geriye davalı eşi ... ile davalı çocukları ..., ..., ... ve ... bıraktığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706, Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Ayrıca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 190. maddesine göre; ''İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.'', TMK'nun 6. maddesine göre ise; ''Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. '' şeklindedir.

Somut olayda; yukarıda değinilen olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın çekişme konusu 711 ada 296 sayılı parselin tamamını değil bir kısmın payını davalı kızına devrettiği, ayrıca taşınmazda bulunan evin davalılar mirasbırakanı Necati tarafından yapıldığı ve dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde 12.06.1974 tarihli temlikin mal kaçırma amaçlı olmadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabul edilmesi isabetsizdir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davalılar vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27/02/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuki sebebine dayalı tapu iptal- tescil talebine ilişkindir.

Maddi olayların ve taşınmazın geçirdiği safahat ile muris muvazaasında aranması gereken unsurlar, araştırılması gereken deliller hususunda sayın çoğunluk ile aramızda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık, somut olayda muris muvazaasının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Muris tek taşınmazının 308/558 payını üzerinde bırakarak 250/558 payını 12.06.1974 tarihinde evli olan, birlikte aynı evde yaşadıkları, temlik tarihinde " 20 " yaşındaki kızı davalıya sattığı, onun da 16.11 1981 tarihinde 125/ 558 payı eşi ... devrettiği sabittir. Mirasbırakan davalılarla ölene kadar bu evde yaşamıştır.

Dinlenen davacı tanıklarının tamamı, murisin taşınmazı satmaya ihtiyacının olmadığını, davalının murisin yanında kaldığını, davalılardan ...’nin iç güveyi olarak geldiğini, taşınmaz alacak ekonomik gücü bulunmadığını belirtmişler, bir kısım davalı tanıkları da taşınmazın satılıp satılmadığını, bedeli karşılığında alınıp alınmadığını net olarak bilmediklerini beyan etmişlerdir.

Taşınmazın tamamının değil de bir kısmının intikali halinde muris muvazaasının gerçekleşmeyeceği yönünde bir kural bulunmamaktadır. Murisin amacı diğer mirasçıdan mal kaçırmaksa temlik edilen taşınmazın tamamı veya hisse olmasının önemi bulunmamaktadır. Murisin iradesinin tespitinde sayın çoğunluğun bozma gerekçesinde belirtildiği şekilde 1.4.1974 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararında konulan ilkelerden istifade edilmesi gerektiği açıktır. Bu ilkelere baktığımızda, taşınmaz satmaya ihtiyacı olmayan murisin, taşınmaz alacak ekonomik güce sahip olmayan birlikte yaşadığı kızına gerçekte bağışlamak amacıyla ancak satış göstermek suretiyle yaptığı temlikin muvazaalı olduğu açıktır. Davalının eşi olan ... ise iyi niyetli olduğundan bahsetmek mümkün değildir.

Anlatılan bu nedenlerle yerel mahkemece muris muvazaasının varlığının tespiti ile davanın kabulüne karar verilmesi kural olarak doğrudur. Ne var ki Muris ölü olduğundan ölü kişi adına tescil mümkün değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun esastan bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/7361, Karar No: 2013/9731, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7361 E.  ,  2013/9731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 03.06.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12552, Karar No: 2014/3387, Tarih: 11.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/12552 E.  ,  2014/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve Mahsun Okutan hakkında hırsızlık ve mala zarar vermek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve Mahsun Okutan hakkında hırsızlık suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-c maddesi uyarınca seçenek yaptırıma dönüştürüldüğünün, TCK.nun 50/1-d. Maddesi ile uygulama yapılmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki (3) numaralı bozma düşüncesine bu sanıklar yönünden iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan ve aynı kanunun 35/3.maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk Sezer Demirkıran hakkında "yüklenen suçun anlam ve sonuçlarını kavrayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterli seviyede gelişmiş olduğuna” dair farklı tarihlerde işlenen başka suç nedeniyle aldırılan başka bir dava dosyası için düzenlenmiş raporla yetinilerek, yüklenen suça dair farik ve mümeyyizlik raporu aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk Sezer Demirkıran hakkında "yüklenen suçun anlam ve sonuçlarını kavrayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterli seviyede gelişmiş olduğuna” dair farklı tarihlerde işlenen başka suç nedeniyle aldırılan başka bir dava dosyası için düzenlenmiş raporla yetinilerek, yüklenen suça dair farik ve mümeyyizlik raporu aldırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenlemenin, "...belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma..." yı öngördüğü, yasada geçen "etkinlik" kavramının ise, "...insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi” ifade ettiği, bu fıkraya göre belirli yerler ve etkinlikler; suça sürüklenen çocuğun suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan yada suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir. Bu bağlamda suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilecek seçenek yaptırımın infazı ile ulaşılmak istenilen temel amacın, suça sürüklenen çocukların yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak, suça sürüklenen çocukların sosyalleşmesini teşvik etmek, üretken ve kanunlara ve toplumsal kurallara saygılı, sorumluluk taşıyan bir yaşam biçimine uyumunu kolaylaştırmak niteliğinde olması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan hükmedilen hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 50/1-d maddesi uyarınca “Kandıra ilçesinde halkın yoğun olarak bulunduğu pazar yerlerine girmekten yasaklanma” yaptırımına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve Aydoğan Okutan müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3661, Karar No: 2012/7683, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/3661 E.  ,  2012/7683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının iadesi olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacı ile davalının 26.06.2009 tarihinde evlendiklerini, davalının, davacıyı babasının evine bir kaç gün kalması için 19.02.2010 günü gönderdiğini, ancak daha sonra davacıya anlaşamadığını, evliliği yürütmelerinin anlamsız olduğunu ,boşanmak istediğini söylediğini ve boşanma davası açtığını, yanına birkaç kıyafet haricinde bir şey almadığını, düğünde takılan altın ziynet eşyaları ile evlenmeden önce ailesi tarafından hediye edilen ziynet eşyaları davacıya verilmediğini belirterek ziynet eşyalarının aynen mümkün olmadığı takdirde değeri olan 12.892 TL nin ödenmesini talep etmiştir. Davalı, davacının kendisine ait altınları ayrılırken üzerinde götürdüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını,ispat yükü altındadır. Davacı tüm delilleri ibraz ederek iddiasını kanıtlamak zorundadır. Bununla birlikte

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını,ispat yükü altındadır. Davacı tüm delilleri ibraz ederek iddiasını kanıtlamak zorundadır. Bununla birlikte

davacı, delil listesinde her türlü yasal delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1407, Karar No: 2017/7915, Tarih: 19.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/1407 E.  ,  2017/7915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu motorsiklete tam kusurlu olarak çarpması sonucu müvekkilinin geçici ve sürekli işgöremez hale geldiğini, elem çektiğini, askere gidemediğini, müvekkili yolcu olduğundan kusursuz olduğunu beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı ile 15.000,00 TL manevi tazminatın (davalı ... manevi tazminattan sorumlu değil) kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 286.046,67 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, zamanaşımının dolduğunu, davacının kask takma gibi güvenlik önlemlerini almadığını, kusurlu davrandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının maddi tazminata yönelen davasının kabulü ile 286.046,67 TL tazminatın 03/10/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, ... şirketinin sorumluğunun poliçe miktarı ile sınırlı olmasına, davacının manevi tazminata yönelen davasının kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın 03/10/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ve davalı ...'nden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davanın müştereken ve müteselsilen açılmış olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.