muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3641, Karar No: 2018/5137, Tarih: 12.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/3641 E.  ,  2018/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken olayda silah kullanılmamasına rağmen, “suçta kullanılan silahın cinsi dikkate alınarak” denilmek suretiyle, sanığa verilen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi neticesinde fazla ceza tayini,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulanan kanun maddesinin 109/3-f yerine 109/2-f olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7350, Karar No: 2024/4133, Tarih: 03.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7350 E.  ,  2024/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1515 E., 2023/1332 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gediz Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/74 E., 2023/150 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ferilerine ilişkin davalarında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile kararın kaldırılarak karar vermek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile kararın kaldırılarak karar vermek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının 1972 yılında evlendiklerini, tarafların bu evlilikten 18 yaşını doldurmuş 4 reşit çocukları olduğunu, tarafların 30 yıldır ayrı yatakta yattıklarını, tarafların anlaşamadıklarını, ortak hayatı sürdüremediklerini ve tarafların anlaşmamalarının bir nedenininde davalının Almanya'da ... ile olan söylentileri olduğunu, ...'nin Almanya'da tarafların yaşadığı yerde pek iyi tanınmadığını, bu söylentileri Müvekkiline yaşadığı yerdeki arkadaşlarından öğrendiğini, tarafların anlaşmalı boşanma aşamasında iken davalının yurt dışına 22 Eylül 2019 tarihinde müvekkilinin yatsı namazı için camiye gittiğinde kaçtığını, davalının yurt dışına kaçtığını tarafların ortak oğlunun söylediğini, davalının evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediği gibi sadakat yükümlülüğünü de yerine getirmemiş olup iş bu boşanma davasını ikame zorunluluğunun doğduğunu beyan ederek müvekkili ile davalın evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde; davacı tarafın sunmuş olduğu dava dilekçesinde, iddia etmiş olduğu hususların yasal dayanaktan yoksun, somut bir delile dayanmayan ve tamamen soyut iddialardan ibaret olduğu, bu beyanlara itibar edilmesinin hukuken mümkün olmadığını, dava dilekçesini kabul etmediklerini, müvekkilinin her zaman eşine ve çocuklarına sadık olduğunu, evliliğin kendisine yüklediği vecibeleri yerine getirdiğini, davacının ekonomik olarak müvekkilden daha iyi durumda olduğunu, bu sebeple dava süresince dava tarihinden başlamak üzere 2.000.00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini vekâleten talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 19.10.2021 tarih ve sayılı 2020/315 Esas, 2021/521 Karar sayılı kararı ile; tarafların evlendikten sonra 1972 yılında Almanya'ya gittikleri, tarafların 30 yıldır ayrı yataklarda yattıkları tanıklar ... .. ve .... beyanlarından, davalının davacıya haber vermeden Almanya'ya gittiği tanıklar .... ve .... beyanlarından anlaşıldığı, bu durumda tarafların arasında ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenemeyecek derecede bir geçimsizliğin sabit olduğu, eşler arasında saygı ve sevgi kalmadığı, eşleri bir arada yaşamaya zorlamanın hukuken mantığının bulunmadığı, evlilik birliğini temelinden sarsan olaylar nedeniyle tarafların birbirlerini affetmediği, evlilik birliğinin bu aşamaya gelmesinde davalının ortak konut terk etmesi nedeniyle tam kusurlu olduğu görülmekle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tanık beyanlarının görgüye dayalı olmayıp, duyuma dayalı olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek, talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tanık beyanlarının görgüye dayalı olmayıp, duyuma dayalı olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek, talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 19.01.2022 tarih ve 2022/54 Esas, 2022/60 Karar sayılı kararı ile; 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 27. maddesine göre İlk Derece Mahkemesinin boşanma kararında tarafların doğum yeri ve tarihinin, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadının ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerinin, evlilik içinde doğmuş çocukların ve bunların kimlik bilgilerinin yer almadığı, kararın bu hali ile usul ve yasaya aykırı olduğu, kararın bu hali ile diğer istinaf sebeplerinin incelenemeyeceği anlaşılmakla, davalının istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, Kanun'un 27. maddesine göre boşanma kararında tarafların doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri, evlilik içinde doğmuş çocukları ve bunların kimlik bilgileri yazılarak usul ve yasaya uygun karar verilmesi için, diğer istinaf sebepleri bu aşamada incelenmeksizin dosyanın İlk Derece Mahkemesine geri gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2022 tarih ve 2022/94 Esas, 2022/193 Karar sayılı kararı ile; 5490 sayılı Kanun'un 27. maddesine göre İlk Derece Mahkemesinin boşanma kararında tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarasının, adının, soyadının, doğum yeri ve tarihinin, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadının ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerinin, evlilik içinde doğmuş çocukların ve bunların kimlik bilgilerinin yer alması gerektiği anlaşılmış ve kaldırma kararı sonrası yapılan yargılama sonunda, tarafların nüfus bilgileri kararda belirtilmiş ve bu hususlar dışında esasa yönelik bir bozma sebebi belirtilmediğinden karar aynen korunmuş ve tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmiştir.

D. Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tanık beyanlarının görgüye dayalı olmayıp, duyuma dayalı olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek, talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

D. Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tanık beyanlarının görgüye dayalı olmayıp, duyuma dayalı olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek, talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 12.01.2023 tarih ve 2022/1986 Esas, 2023/52 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, diğer esasa yönelik istinaf nedenleri bu aşamada incelenmeksizin ilk derece mahkemesinin kararının tamamının kaldırılmasına, yeniden inceleme yapılıp gerekçe yazılarak, gerekçede usulüne uygun şekilde tarafların bütün iddia ve savunmaları eksiksiz değerlendirilerek, delilleri tartışılarak, hangi delillere itibar edildiği, hangi delillere neden itibar edilmediği, iddia edilen hangi vakıaların ne şekilde sabit görüldüğü ve hangi beyanlara itibar edildiği de açıklanmak suretiyle, "tam kusur", "eşit kusur", "ağır kusur", "daha az kusur" ayrımına gidilerek, yargısal denetime elverişli ve kaldırılan tüm hususlar yönünden usuli kazanılmış haklar gözetilerek, yargısal olarak denetlenebilir şekilde karar verilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine geri gönderilmesine karar verilmiştir.

E. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk derece Mahkemesi yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında dinlenen tanıkların davalının davacıya karşı sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğine, evi terk ettiğine, tarafların ayrı yaşadıklarına ilişkin görgüye dayalı bir bilgilerinin olmadığı, davacı erkeğin kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yönelik ileri sürmüş olduğu iddialarını tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre ispatlayamadığı anlaşılmakla davacı erkeğin boşanma talebinin reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, usul ve yasaya uygun olan hükme yönelik yerinde bulunmayan davacı vekilinin istinaf itirazlarının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, erkeğin boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1643, Karar No: 2014/12424, Tarih: 13.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1643 E.  ,  2014/12424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

ESAS NO : 2011/474-

KARAR NO :2013/656

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat ve itirazın iptali davasına dair karar, davalı-karşı davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiracının açtığı araç bedeli ve araç kullanım bedelinin tahsili birleşen 2012/8 Esas sayılı dava kiralayan tarafından kira, olacağı motorlu taşıtlar vergisi ve trafik cezalarının tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali, birleşen 2012/155 Esas sayılı dava ise kiralayanın sözleşme süresi bitiminden kiralanan ticari plakanın teslim tarihine kadar olan kira alacağının tahsili amacıyla yaptığı icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davada araç bedeline ilişkin dava atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına, araç kullanım bedeline ilişkin istemin kabulüne, birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm asıl davanın davacısı (Birleşen dosyalar davalısı) ve birleşen dosyalar davacısı (asıl dava davalısı) tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece taktir edilerek karar verilmiş olmasına, taktirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl davanın davacısı ve birleşen dosyalar davacısının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Asıl davanın davacısının (birleşen dosyalar davalısı) birleşen 2012/8 Esas sayılı dosyaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Birleşen dosya davacısı kiralayan E.. Ö.. dava dilekçesinde müvekkiline ait ticari plakaya davalının 20.09.2009 başlangıç 20.09.2010 bitiş tarihli sözleşme ile kiraladığını sözleşmede aylık kira bedelinin 3000 TL olup, davalı tarafından ödenmeyen son iki ayın kira bedeli ve müvekkili tarafından ödenen motorlu taşıtlar vergisi ve trafik cezalarının toplamı olan 8996.40 TL'nin tahsili için icra takibi yapıldığını davalının itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiş, davalı kiracı kira borcu bulunmadığını, motorlu taşıtlar vergisi ve trafik cezalarından sorumlu olmadığını ve davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne 7566,78 TL asıl alacak üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir.

Davacının dosyaya ibraz ettiği motorlu taşıtlar vergisi ve trafik cezalarının ödendiğine ilişkin vezne alındı makbuz suretleri okunaklı olmayıp, yatırılan bedellerin hangi döneme ait oldukları tespit edilememiş, bu husus bilirkişi tarafından da beyan edilmiştir. Bu durum da mahkemece makbuzların okunaklı suretleri ya da asıllarının ibraz ettirilerek yapılan ödemelerin hangi dönemlere ait olduğunun belirlenmesi, belirlenen dönem itibariyle davalı kiracının sorumluluğunun bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu itirazın iptaline karar verilen miktarın hangi alacak kalemlerini kapsadığı belirtilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3- Asıl davanın davacısının birleşen 2012/155 Esas sayılı dosyaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında düzenlenen ticari plaka kiralanmasına ilişkin 20.09.2009 başlangıç tarihli 20.09.2010 bitiş tarihli sözleşmede aylık kira bedeli 3.000 TL olarak belirlenmiş olup, sözleşmede artış şartı bulunmamaktadır. Davacı kiralayan birleşen davada aracın kendisine 27.11.2010 tarihinde teslim edildiğini bu tarihe kadar sözleşme süresi bitmesine rağmen davalı kiracı tarafından kullanıldığından bahisle 20.09.2010 - 27.11.2010 dönemi kira alacağın toplamı 6.750 TL'nin tahsili için icra takibi yapmış ve bu miktar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. HMK.nun 26 Maddesine göre hakim her iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup, ondan fazlasına yada başka bir şeye hüküm veremez. Mahkemece 6.750 TL alacak üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken davacının beyan ettiği aylık kira miktarı esas alınarak yazılı şekilde talep aşılmak suretiyle karar verilmesi doğru değildir

4- Birleşen dosyalar davacısının (asıl dava davalısı)nın asıl davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince; asıl dava dilekçesinde kiracı taraflar arasında da düzenlenen kira sözleşmesi ile davalıya ait 34 TKE 32 nolu plakanın kiralandığını, kendisine ait aracın da kiralayan adına tescil edildiğini, sözleşmenin 3. maddesinde kira süresinin sonunda plakanın kiralayana, aracın ise kiracıya devredileceğinin kararlaştırılmasına rağmen sözleşme süresi sonunda aracı davacı kiracıya devir etmediğini ve plakası ile birlikte araca el koyduğunu ve aracı kullandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL araç bedeli, 500 TL araç kullanım bedelinin tahsilini istemiştir. Mahkemece araç kullanım bedeli olarak istenen alacak miktarı ıslah edilmediği halde sanki ıslah edilmiş gibi talep aşılarak bilirkişi raporunda belirlenen 9.450 TL alacağa hükmedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2, 3 ve 4 nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davacı (birleşen dosya davalısı) ve birleşen dosya davacısı (asıl davalı)nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16752, Karar No: 2017/16330, Tarih: 06.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/16752 E.  ,  2017/16330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Üniversite vekili, ihale makamı olmaları sebebi ile dava konusu alacaklarla ilgili hukuki sorumlulukları bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İnş. Tem. Taah. ve Tic. A.Ş. ve Par Temizlik Özel Güv. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Üniversite, ... İnş. Tem. Taah. ve Tic. A.Ş. ve Par Temizlik Özel Güv. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirketlerin tüm, davalı Üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı Üniversitenin 2547 sayılı Kanun'un 56/a-b. maddeleri yollaması ile Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın mahkemece davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Hükmün dördüncü ve altıncı fıkralarının çıkarılarak yerine “Kabul edilen miktar üzerinden ölçümlenen 993,70 TL karar ve ilam harcından peşin olarak yatırılan 248,46 TL’si çıkartılarak bakiye 745,24 TL eksik harcın davalılar ... İnş. Tem. Taah. ve Tic. A.Ş. ve Par Temizlik Özel Güv. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.’den tahsiliyle hazineye gelir kaydına, davacıdan daha önce alınan 248,46 TL harcın davalılar ... İnş. Tem. Taah. ve Tic. A.Ş. ve Par Temizlik Özel Güv. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.’den alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafça yapılan ilk masraf, tebligat, müzekkere ve bilirkişi giderinden ibaret 405,20 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin hükme eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Par Temizlik Ltd. Şti. ile ... A.Ş.'ye yükletilmesine, 06.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6357, Karar No: 2015/2275, Tarih: 10.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/6357 E.  ,  2015/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 248 promil alkollü olarak araç kullandığının trafik kontrolünde tespit edildiği somut olayda, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini,aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın suç kastı olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.