muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1502, Karar No: 2023/2352, Tarih: 15.02.2023

2.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmı dışına çıkılarak ücretin düşürüldüğünü ve taraflarınca kazanılan usuli kazanılmış hakkın zarar gördüğünü, ücretin tespiti ve brütleştirmenin hatalı olduğunu, 270 saatlik fazla çalışmanın ücrete dâhil olmadığını, bordroda yer alan tutarların banka kayıtlarında yer almadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ücretinin hesabı ve bozma ile oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine uyulup uyulmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

2. Dairemizin 29.....2022 tarihli ve 2022/7746 Esas, 2022/8494 Karar sayılı ilâmında usuli kazanılmış hak kavramına ilişkin yerleşik ilke şu şekilde vurgulanmıştır:

" ...

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda (keza mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda) "usuli kazanılmış hak" kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Yargıtay İBK 9.5.1960 tarih 21/9, RG. 28.6.1960-10537) Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

..."

3. Değerlendirme

1. Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

..."

3. Değerlendirme

1. Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, bozma ilâmından önce İlk Derece Mahkemesince verilen kararda davacının net ücreti 2.500,00 USD olarak kabul edilerek bu ücret üzerinden brütleştirme yapılıp dava konusu alacaklar hüküm altına alınmış, ücrete ilişkin tespitler bozma kapsamı dışında bırakılmakla davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bozma ilâmı sonrasında ise İlk Derece Mahkemesince net ücretin 2.021,76 USD olduğu kabul edilerek yeniden yapılan brüt ücret tespiti ile hesaplanan dava konusu alacakların hüküm altına alınması davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4141, Karar No: 2022/7949, Tarih: 02.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4141 E.  ,  2022/7949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanık ... Uludağ'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... Uludağ müdafii ile katılan vekili tarafından, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii ile katılan vekili tarafından, sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hüküm ise sanık ... ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; ... Demir ve Çelik A.Ş.'nin, işletme ünitelerindeki çelik konstrüksiyon binalarında çatı ve cephe kaplama tamir bakım ve yenileme işini 24/04/2014 tarihli sözleşme ile .Teknik Taah. Mak. İnş.ve Bilg. San.ve Tic. A.Ş'ye yüklediği, sanıklar ...'in şantiye şefi olarak, ...'un formen olarak . Teknik Taah. Mak. İnş.ve Bilg. San.ve Tic. A.Ş'de çalıştığı, işletme içerisinde işin yapımı esnasında hurda olarak çıkan atermit çatı kaplama malzemelerini ... Demir ve Çelik A.Ş'nin hurda sahasına götürülmesi işi için sanık ..., sanık .'a ait nakliye firması ile anlaştıkları, 06/11/2014 günü saat 09:30 sıralarında sanık ..'ın yanında çalışan ...'in sevk ve idaresindeki çekiciye bağlı yarı römork ile ... Demir ve Çelik A.Ş'ye ait atık malzeme sahasında, araçtaki atermit denilen çatı kaplama malzemelerinin boşaltmaya çalıştığı esnada aracın kasası ile birlikte şoför mahalline doğru yan yatması neticesinde ...'in aracın altında kalarak öldüğü, Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığı tarafından tanzim edilen 26/03/2015 tarihli otopsi raporunda göre; ölümün basıya bağlı mekanik asfiksi sonucu meydana geldiği,Olay yeri tespit tutanağında; tırın damperinden etermit denilen malzemelerin boşaltılması esnasında aracın şoför mahalline göre yan devrildiği, aracın damperinin kaldırma cihazı olan bom denilen hidroelektrik cihazının eğilmesi sonucu dorsenin sol yana doğru devrildiği, maktulun aracın sol tarafından kapıyı açıp kaçmak isterken aracın altında kaldığı, aracın tekerleklerinin tamamen sağlam olduğu, atermitlerin birbirine bağlı vaziyette olduğu yani akıcı olmadığının tespit edildiği,

Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda: sanık ...'un, işletme sahasında kendi gözetiminde demontajın yapılmış olması ve aracın yüklenmiş olması, yükleme esnasında araca fazla yük yüklenerek tek seferde, düşük maliyetle işin bitmesini sağlamaya çalışması ve uygun yük indirme şartlarını oluşturmaması sebebiyle %20 oranında kusurlu olduğu, sanık ...'in, gerekli denetimleri yapmayarak aracın tonajından fazla yük almasına sebebiyet vermesi ve uygun çalışma ortamı sağlamaması sebebiyle %20 oranında kusurlu olduğu, ölenin ise şoförlüğünü yapmış olduğu aracın bakımları ve kontrollerinin yapılıp yapılmadığını kontrol etmemesi, taşıma kapasitesini bildiği halde araca fazla yük konulmasına izin vermesi ve damper kaldırma esnasında el freninin (imdat ) çekili olması sebebiyle %40 oranında kusurlu olduğu belirtildiği,Üç kişiden oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 07/01/2016 tarihli bilirkişi raporunda: sanık ...'un formen olarak, şantiye şefine bağlı olarak çalışması sebebiyle kusurunun bulunmadığı, sanık ...'in şantiye şefi olarak işletme sahasında, sorumluluğu olduğu alanda aracın istihap haddinden fazla yük yükletilmesi, aracın teknik yükleme şartlarına uygun davranılmaması sebebiyle tali kusurlu olduğu, ölenin ise şoförlüğünü yaptığı aracın teknik yeterliliğini, yük kaldırma boşaltmada dayanıklılığını bilmemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği, anlaşılmakla yapılan incelemede;

A.Sanık . hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanığın 25/12/2019 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302. maddesinin 2. fıkrası gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

B.Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...'un kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin, sanık ... müdafinin eksik incelemeye ve sair nedenlere, katılan vekilinin ceza miktarının az olduğu ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...'un kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin, sanık ... müdafinin eksik incelemeye ve sair nedenlere, katılan vekilinin ceza miktarının az olduğu ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirle suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün B bendinin 1.fıkrası ile C bendinin 1.fıkrasındaki ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' ibarelerinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/597, Karar No: 2010/12430, Tarih: 02.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/597 E.  ,  2010/12430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/12/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 05/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluş biçimi, hakaret içeren sözlerin niteliği, olay tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 2.000,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…2.000.00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…3.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Alınması gereken 162,00 TL karar harçtan peşin alınan 135,00 TL indirilerek artık 27,00 TL harcın davalıdan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; 5 nolu bendinde yer alan “…108,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…135,00…” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “…9,56…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…14,34…” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27175, Karar No: 2015/502, Tarih: 15.01.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/27175 E.  ,  2015/502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Ziynet ve Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından tazminatların miktarı yönünden; davalı (kadın) tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı- karşı davalı (koca), 17.10.2011 tarihinde boşanma, davalı -karşı davacı (kadın) ise 15.12.2011 tarihinde boşanma, ziynet ve eşya alacağı davası açmışlardır. Mahkeme tarafından 26.11.2013 tarihinde davacı-karşı davalı (koca)'nın davasının kabulüne karar verilmiştir. Davalı-karşı davacı (kadın)'ın davasının ise Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. 27.11.2013 tarihinde ise ek karar ile kadının vekilinin mazeret dilekçesinin sehven dosyaya konulmamış olduğu gerekçesiyle davalı-karşı davacı (kadın)'ın davasının tefrikine karar verilmiştir. Boşanma davalarında tarafların kusurlarının belirlenmesi, boşanmanın eki niteliğinde bulunan maddi-manevi tazminat, (TMK.m. 174) yoksulluk nafakası, (TMK.m. 175) gibi taleplerin sağlıklı değerlendirilerek doğru karar verilebilmesi, bu davaların birlikte görülmesi ve delillerin birlikle değerlendirilmesiyle mümkündür. Bu duruma göre; koca tarafından açılan davanın kadın tarafından açılmış olan boşanma dava dosyası üzerinde birleştirilerek, her iki davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken , bu yön dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır,

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.01.2015 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/19343, Karar No: 2012/5229, Tarih: 27.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/19343 E.  ,  2012/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, aleyhine yapılan takipte, çalıştığı sağlık kuruluşundan almakta olduğu döner sermaye ücretinin tamamı üzerine haciz konulduğunu bildirerek, 1/4'ünden fazlası üzerine konulan haczin kaldırılmasını istemiş, mahkemece istem kabul edilmiştir.

Borçlunun almakta bulunduğu döner sermaye ücretinin maaştan sayılacağına dair 209 Sayılı Yasada bir düzenleme bulunmamaktadır. Anılan yasanın 5. maddesinin ek fıkrası uyarınca, bu ücret esas maaşa ek olarak verilen bir ödeme olup, tümünün haczedilmesine yasal bir engel yoktur. O halde mahkemece şikayetin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13161, Karar No: 2017/1650, Tarih: 22.02.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/13161 E.  ,  2017/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin olayın hemen sonrasında hazırlık aşamasında 19/04/2013 tarihli beyanından müşteki ara sokaklarda kaçmasına rağmen kolundan tutarak önce müştekiyi zorla götürmeye çalıştığı,müşteki direnince kolundaki çantayı zorla aldığı anlaşıldığına ve mahkemece de bu şekilde kabul edildiğine göre, sanığın eyleminin TCK’nın 148/1 maddelerine uyan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hırsızlık suçundan ve basit kasten yaralamadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23019, Karar No: 2013/1771, Tarih: 11.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23019 E.  ,  2013/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Mahkeme hükmü davacılar vekili tarafından temyize cevap dilekçesi ile temyiz edilmiş ise de; dilekçenin temyiz defterine kaydedilip edilmediği ve harç alınıp alınmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Temyiz harcı alınmış ise, buna ait belgenin dosyasına konulması, dilekçenin temyiz defterine kayıt tarihine göre süresi geçmemiş ve harç da alınmamış ise HUMK.'nun 434/3. maddesine göre işlem yapılarak harcın alınması, aksi halde veya yazılı bildirime rağmen harcın yatırılmaması durumunda 432/4. veya 434/3. maddeler uyarınca işlem yapıldıktan,

2) Dava konusu taşınmazların tapularının beyanlar hanesinde; vakıf (V.S.V) şerhi bulunduğundan vakfın cinsi, gayri sahih vakıf olup olmadığı ve taviz bedeline tabi olup olmadığının Vakıflar Genel Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6369, Karar No: 2012/8124, Tarih: 09.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/6369 E.  ,  2012/8124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerince zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin sahte faturaların en son 2000 takvim yılı kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 01.05.2001 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1265, Karar No: 2020/1528, Tarih: 01.06.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1265 E.  ,  2020/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; sanığın suç tarihindeki değerinin 35,00 TL olduğu ileri sürülen bir çift yeni ayakkabıyı tehditle aldığı somut olayda, koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış; 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9304, Karar No: 2024/11915, Tarih: 27.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9304 E.  ,  2024/11915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1268 E., 2024/1277 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/169 E., 2023/350 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA