muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/846, Karar No: 2021/1489, Tarih: 23.11.2021

7. Mahkemenin 03.11.2010 tarihli ve 2010/615 E., 2010/755 K. sayılı kararıyla; bozma kararına uyulmasıyla birlikte, aracı davalıdan satın alan ilk malikin ödediği bedelin değil davacının ödediği bedelin iadesi gerektiği gerekçesiyle, temin edilen satış sözleşmesine göre 68.177TL'nin aracın davalıya teslim tarihinden işleyecek yasal faiz ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükmün davacı vekilince temyizi üzerine Özel Dairenin 05.12.2011 tarihli ve 2011/2252 E., 2011/18008 K. sayılı kararı ile; mahkemece bozma kararına uyulduğu hâlde bozma kararında işaret edilen satış bedelinin dava dışı Burcu Sönmez’in ödediği bedel olmasına rağmen, davacının dava dışı Burcu Sönmez’e ödediği bedele hükmedildiği, mahkemece bozma kararına yanlış anlam verildiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Mahkemenin Direnmeye Esas Kararı:

8. Mahkemenin 16.01.2013 tarihli ve 2012/1278 E., 2013/8 K. sayılı kararıyla; bozma kararına uyulduğu belirtilerek davanın kabulü ile davalıya teslim edildiği anlaşılan aracın indirimli satış bedeli olarak faturada belirtilen 43.846 Euro'nun aracın teslim tarihinden itibaren hesaplanacak (devlet bankalarının Euro’ya uyguladığı en yüksek mevduat faizi) faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Direnilen Bozma Kararı:

9. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

10. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 20.10.2014 tarihli ve 2013/30309 E., 2014/32241 K. sayılı kararı ile;

“…1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dairemize ait 18.02.2010 tarih, 2009/11188 E, 2010/2072 K. sayılı ilk bozma kararında vurgulandığı üzere; dosyaya ibraz edilen faturada araç bedeli olarak 43.846 Euro karşılığı 72.785 TL yazılı olduğu anlaşılmakta olup, mahkemece, araç için ödenen fatura bedelinin ne miktar olduğu Euro’mu yoksa TL’mi olarak mı ödendiği hususunun mahkemece araştırılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus araştırılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

11. Mahkemenin 06.10.2016 tarihli ve 2016/638 E., 2016/1594 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçesinin yanında, dava konusu aracın satış faturasının davalı tarafından Euro olarak faturalandırılmış olduğu, fatura üzerindeki TL ibaresinin Vergi Usulü Kanunu açısından zorunlu olarak belirtildiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

12. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararı:

11. Mahkemenin 06.10.2016 tarihli ve 2016/638 E., 2016/1594 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçesinin yanında, dava konusu aracın satış faturasının davalı tarafından Euro olarak faturalandırılmış olduğu, fatura üzerindeki TL ibaresinin Vergi Usulü Kanunu açısından zorunlu olarak belirtildiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

12. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

13. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; mahkemece fatura üzerindeki Euro bedeli üzerinden davanın kabulüne karar verilen eldeki davada, araç için ödenen fatura bedelinin ne olduğu, ödemenin Euro mu yoksa TL olarak mı yapıldığı hususunun ayrıca araştırılmasının ve sonucuna göre karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

14. Uyuşmazlığın çözümü için konu ile ilgili yasal düzenlemenin kısaca açıklanması gerekmektedir.

15. Şirketler birçok farklı nedenle yabancı para birimi ile fatura düzenlemektedirler. Yabancı para birimi ile fatura düzenlemesi konusundaki temel düzenleme 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (VUK) 215. maddesinde bulunmaktadır. VUK’nun 215/2-a maddesinde;

"Kayıt ve belgelerde Türk para birimi kullanılır. Belgeler, Türk parası karşılığı gösterilmek şartıyla, yabancı para birimine göre de düzenlenebilir. Şu kadar ki yurt dışındaki müşteriler adına düzenlenen belgelerde Türk parası karşılığı gösterilme şartı aranmaz.”

şeklinde hüküm bulunmaktadır.

16. Madde metninden de anlaşılacağı üzere temel kural faturaların Türk parası olarak düzenlenmesi olmakla birlikte, Türk parası karşılığı gösterilmek suretiyle, yabancı para birimine göre de düzenlenmesi mümkündür. Ancak yurtdışındaki müşteriler adına düzenlenen faturalarda Türk parası karşılığının gösterilme zorunluluğu yoktur. Bu tür faturalar yalnızca yabancı para birimi ile düzenlenebilirler.

17. Yabancı para birimine göre düzenlenen faturalarda yalnızca işlem tarihindeki kurun faturada gösterilmesi yeterli değildir. 385 no’lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği uyarınca yurt içindeki müşteriler adına yabancı para birimine göre düzenlenen faturalarda, yabancı para birimi tutarı ve Türk para birimi tutarı yer almak zorundadır. Bu nedenle yurt içindeki müşterilere yabancı para birimi üzerinden fatura düzenlenmesi durumunda söz konusu faturada işlem tarihindeki döviz kurunun ve faturanın Türk parası karşılığının da faturada açıkça gösterilmesi gerekmektedir.

18. Bununla birlikte döviz karşılığı gösterilmeksizin düzenlenmiş faturalar geçersiz ya da hiç düzenlenmemiş sayılmaz. Fatura muhatabının (faturayı kabul edenin) hiçbir cezai sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu durumda sorumluluk faturayı düzenleyen satıcı firmaya ait olmaktadır.

18. Bununla birlikte döviz karşılığı gösterilmeksizin düzenlenmiş faturalar geçersiz ya da hiç düzenlenmemiş sayılmaz. Fatura muhatabının (faturayı kabul edenin) hiçbir cezai sorumluluğu bulunmamaktadır. Bu durumda sorumluluk faturayı düzenleyen satıcı firmaya ait olmaktadır.

19. Yabancı para birimi kullanılarak düzenlenen faturaların Türk Lirasına çevrilmesinde kullanılacak kur faturanın düzenlendiği tarihteki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz alış kuru olmalıdır. Faturalar bu kur üzerinden Türk Lirasına çevrilerek muhasebe kayıtlarına alınmalıdır. Gerek alıcı gerekse satıcı düzenlenen faturayı bu kur üzerinden hesaplanan TL karşılıkları ile muhasebe kayıtlarına almalıdır. Ancak ödeme faturalarda belirtilen döviz cinsinden yapılabileceği gibi, taraflar arasındaki anlaşmaya bağlı olarak ödeme gününde geçerli olan kur (döviz alış, döviz satış) üzerinden hesaplanan TL karşılığı olarak da yapılabilir.

20. Tüm bu açıklamalar ışığında somut uyuşmazlık irdelendiğinde; davaya konu ayıplı olduğu tespit edilen aracın davalıya ödenen bedelinin fatura üzerinde gösterilen hangi para cinsi ile ödendiği hususu önem arzetmektedir. Dosya kapsamı itibariyle hükme esas alınması gerektiği hususu kesinleşmiş olan, alıcısı Burcu Sönmez olarak görünen 17.06.2005 tarihli fatura bedeli nakit yekûn olarak 44.405 Euro, indirimlerle birlikte 43.846,43 Euro, Türk parası cinsiyle 72.785,09TL (Euro kur: 1.66000) olarak gösterilmiştir. Bu durumda, faturanın aslında yabancı para cinsiyle hazırlandığı, ödemenin de bu şekilde yapıldığı ancak VUK gereği faturada Türk parası cinsinin de gösterildiği son derece açıktır. Bu durum ile dosyanın geldiği aşama da dikkate alındığında ödemenin nasıl yapıldığının yeniden araştırılması için kararın bozulması sonuca etkili olamayacaktır.

21. O hâlde; usul ve yasaya uygun olan direnme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20126, Karar No: 2014/7722, Tarih: 26.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/20126 E.  ,  2014/7722 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve taksirle yaralama suçlarından sanık ... hakkında 28.07.2011 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına iliş- kin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1 madde ve fıkra- sı uyarınca hükümlülüğüne ve 5237 sayılı TCK.nun 89/1 madde ve fıkrası uyarınca açılan kamu davasının TCK.nun 73/4 ve CMK.nun 223/8 madde ve fıkraları uyarınca düşürül- mesine dair; (ACIPAYAM) Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2013 gün, 2013/257 esas, 2013/257 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi C.Savcısı ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Deneme süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında CMK.- nun 231/11. maddesine aykırı olarak tayin edilen hapis cezasının paraya çevrilmesi aley- he temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemeye gelince;

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanığın, mağdur ile alkol aldıktan sonra belinden tabancayı çıkardığı, mağdurun da sanığın elindeki tabancanın namlusunun ucu- nu eliyle kapatıp üst kapağı da tutarak bu haliyle silahın ateş etmeyeceğini iddia edip, sanığa tetiğe basmasını söylemesi ve bu hususta ısrar etmesi üzerine sanığın tetiği çekmesi sonucu silahın ateş almasıyla mağdurun elinden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; eylemin bilinçli taksirle yaralamaya sebebiyet vermek suçunu oluşturacağı ve bu suçun da takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilme- den yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7785, Karar No: 2012/10316, Tarih: 12.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/7785 E.  ,  2012/10316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takibin taliki veya iptali

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ... davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK.nun 438. ve İİK.nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

Davacı borçlu vekili; alacaklı vekili tarafından Üsküdar 3.İş Mahkemesinin ilamına dayanılarak vekil edeni aleyhine 9 ayrı takip başlatıldığını bu işlemin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu ve hukuk düzeni tarafından korunamayacağını ileri sürerek icra takibinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın yersiz olduğunu, mahkeme ilamındaki her kalem alacak için ayrı ayrı takip yapılmasına bir engel bulunmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; aynı ilamda hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat, yargılama giderleri, vekâlet ücreti ve işlemiş yasal faizlerden oluşan alacak kalemleri için tek bir takip yapılabileceği gibi ayrı ayrı takip yapılmasının mümkün olduğu ve aynı dosya ile ilamlı icra takibini zorunlu kılan yasal bir düzenlemenin mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı borçlu vekili tarafından esas, davalı alacaklı vekili tarafından avukatlık ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.nun Hükmün Kapsamı başlıklı 297. maddesinde; hükmün sonuç kısmında yargılama giderleri konusunda, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında gösterilmesi gerektiği belirtilmiştir. Yargılama Giderlerinin Kapsamı başlıklı 323. maddesinin (ğ) bendinde vekille takip edilen davalarda vekâlet ücretini yargılama giderleri içinde saymıştır. Yargılama Giderlerinden Sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasında yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir. Tüm bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde ilam taraflara yüklenen borçlar, tanınan haklar, yargılama giderleri olmak üzere bir bütündür. Vekille temsil edilen davalarda hüküm altına alınan avukatlık ücreti de yargılama giderleri kapsamındadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Dürüst Davranma ve Doğru Söyleme Yükümlülüğü başlıklı 29. maddesinde "Taraflar, dürüstlük kuralına uygun davranmak zorundadırlar. Taraflar, davanın dayanağı olan vakıalara ilişkin açıklamalarını gerçeğe uygun bir biçimde yapmakla yükümlüdürler." Dürüstlük Kuralına Aykırılık Sebebiyle Yargılama Giderlerinden Sorumluluk başlıklı 327. maddesinin 1. fıkrasında "Gereksiz yere davanın uzamasına veya gider yapılmasına sebebiyet vermiş olan taraf, davada lehine karar verilmiş olsa bile, karar ve ilam harcı dışında kalan yargılama giderlerinin tamamını veya bir kısmını ödemeye mahkûm edilebilir." denilmiştir.

4721 sayılı TMK.nun Hukukun Uygulanması Ve Kaynakları başlıklı 1. maddesinde "Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır. Kanunda uygulanabilir bir hüküm yoksa hâkim, örf ve adet hukukuna göre, bu da yoksa kendisi kanun koyucu olsaydı nasıl bir kural koyacak idiyse ona göre karar verir. Hâkim, karar verirken bilimsel görüşlerden ve yargı kararlarından yararlanır.", Dürüst Davranma başlıklı 2. maddesinde "Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.", Hâkimin Takdir Yetkisi başlıklı 4.maddesinde "Kanunun takdir yetkisi tanıdığı veya durumun gereklerini ya da haklı sebepleri göz önünde tutmayı emrettiği konularda hâkim, hukuka ve hakkaniyete göre karar verir.", Hukukun Uygulanması başlıklı 33. maddesinde ise; "Hâkim, Türk hukukunu resen uygular."denilmiştir.

2709 sayılı 1982 Anayasasının Hak Arama Hürriyeti başlıklı 36.maddesinde "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." denilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanununun 61. maddesini sadeleştiren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Sebepsiz Zenginleşmeden Doğan Borç İlişkileri başlıklı 77. maddesinde "Haklı bir sebep olmaksızın, bir başkasının malvarlığından veya emeğinden zenginleşen, bu zenginleşmeyi geri vermekle yükümlüdür. Bu yükümlülük, özellikle zenginleşmenin geçerli olmayan veya gerçekleşmemiş ya da sona ermiş bir sebebe dayanması durumunda doğmuş olur." denilmiştir.

Somut olayda; alacaklı vekili tarafından borçlu Selçuklu Turizm ve İnşaat A.Ş. aleyhine Üsküdar 3.İş Mahkemesinin 29.12.2011 tarih 2009/457 Esas ve 2011/851 Karar sayılı ilamına dayanılarak İstanbul 35.İcra Müdürlüğünün 2012/2418 Esas vs. numaralı dosyalarında alacaklılar ..., ..,..,... lehine maddi tazminat, manevi tazminat, yargılama giderleri ve vekalet ücreti olmak üzere 9 ayrı takip başlatıldığı ve her takip dosyasında yeni takip gideri ve vekalet ücreti talep edilmiş olduğu görülmüştür.

Somut olayda; alacaklı vekili tarafından borçlu Selçuklu Turizm ve İnşaat A.Ş. aleyhine Üsküdar 3.İş Mahkemesinin 29.12.2011 tarih 2009/457 Esas ve 2011/851 Karar sayılı ilamına dayanılarak İstanbul 35.İcra Müdürlüğünün 2012/2418 Esas vs. numaralı dosyalarında alacaklılar ..., ..,..,... lehine maddi tazminat, manevi tazminat, yargılama giderleri ve vekalet ücreti olmak üzere 9 ayrı takip başlatıldığı ve her takip dosyasında yeni takip gideri ve vekalet ücreti talep edilmiş olduğu görülmüştür.

Mahkemece aynı ilamda hüküm altına alınan alacak kalemleri için tek ve aynı dosya ile ilamlı icra takibinde bulunulmasını zorunlu kılan türden yasal düzenlemenin mevcut olmadığı gerekçesine dayanılmıştır. Ancak yasalarda bir ilamla hüküm altına alınan haklarla ilgili olarak ayrı ayrı takip yapılabileceğine ilişkin hiçbir düzenleme de mevcut değildir. Bu durumda Türk Medeni Kanununun 1, 2, 4 ve 33. maddelerinin, Anayasanın 36.maddesinin, Borçlar Kanununun 61 ve yeni Türk Borçlar Kanununun 77. maddesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 29. maddesinin göz önüne alınarak uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerekir.

Genel olarak icra hukukuna ilişkin itiraz ve şikâyetlerde Türk Medeni Kanununun 2. maddesinin uygulanma kabiliyeti yoktur. Ancak yukarıda belirtilen diğer yasa maddeleri göz önüne alındığında bu tip olaylarla sınırlı kalmak üzere objektif iyi niyet kurallarının göz ardı edilmemesi gerekir. Hakkın kötüye kullanılmasını; hukuken var olan bir hakkın sınırlarını aşarak ya da o hakkı gerekçe göstererek hukuka aykırı eylemler yapma durumu olarak veya bir hakkın, yasaların tanıdığı yetkilerin sınırları içinde olmakla birlikte, amacından saptırarak kullanılması olarak da açıklanabilir. Türk Medeni Kanununun 2. maddesine göre herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz. Yani bir hak sahibi hakkını kullanırken ve borçlu borcunu öderken objektif iyi niyet kurallarına uymak, dürüst davranmak, başkalarını zarara uğratmamak zorundadır. Hak sahibi başkasına zarar vermek amacını taşımasa bile hareketi açıkça iyi niyet kurallarına aykırı ise ve başkasını zarara uğratıyorsa veya hak sahibine sağladığı yarar ile başkasına verdiği zarar arasında aşırı dengesizlik varsa bu durumu hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirebiliriz. Anayasa başta olmak üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu, Türk Medeni Kanunu ve Türk Borçlar Kanunu hak sahibinin hakkını kullanırken objektif iyi niyet kuralları içinde hareket etmesini emretmiş aksi davranışın hukuk düzeni tarafından korunamayacağını belirtmiştir.

Kötü niyetli olmasa da alacaklı tarafından yasadaki boşluktan yararlanılarak bir ilamdaki haklar için ayrı ayrı takip başlatılarak sebepsiz zenginleşmeye neden olacak şekilde fazladan avukatlık ücreti talep edilmesi davacı borçlu tarafa fazladan yargılama giderleri yükletilmesine neden olunması hakkın kötüye kullanılmasıdır ve hukuk düzeni tarafından korunamaz. Hakim yukarıda belirtilen yasa maddeleri gereğince yasadaki boşluğu objektif iyi niyet kuralları içinde doldurmak zorundadır. İlam bir bütün olmasına rağmen yasal ve geçerli bir neden olmaksızın alacaklının üç ayrı takip başlatmak suretiyle yasalarda belirtilen dürüstlük kuralına uymadığı, borçlunun zarara uğramasına neden olduğu anlaşılmıştır. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında alacaklının bu davranışı hukuk düzeni tarafından korunamayacağından mahkeme tarafından borçlunun şikâyetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle reddine karar verilmiş olması doğru isabetli olmamıştır.

Kabule göre de, mahkemece davanın reddine karar verildiğine ve davalı alacaklı vekille temsil olunduğuna göre, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca davalı lehine avukatlık ücreti takdir ve tayini gerekirken bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Davacı borçlu vekili ile davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle İİK.nun 366 ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15713, Karar No: 2015/11078, Tarih: 02.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/15713 E.  ,  2015/11078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİGA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2012/402-2012/494

Davacı Hazine tarafından; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümüne yönelik tapu iptali ve terkin ile elatmanın önlenmesi ve kal istemiyle dava açıldığı, önceki günlü hükmün Yargıtay 1. Hukuk Dairesince araştırmaya yönelik olarak bozulmuş olmakla, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Geçici 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 2015/8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca temyiz inceleme görevinin Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunması nedeniyle görevli Dairenin belirlenmesi bakımından dosyanın, 6644 sayılı Kanunla değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60/2 maddesi uyarınca Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 02.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7560, Karar No: 2022/3759, Tarih: 19.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7560 E.  ,  2022/3759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, müdahil davacıların davasının kabulüne, diğer davaların reddine karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi ise davalı Hazine vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 06.10.2015 günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü temyiz eden ... ve arkadaşları vekili Av. Selçuk ... ... ile davalı Hazine vekili Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosyanın incelenmesi sonucu görülen eksikliklerin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmesini takiben eksiklik tamamlanmış olmakla dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... ilçesi Hisarönü Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 3 parsel sayılı 491,88 m² yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tespit edildikten sonra, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğu anlaşıldığından malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir.

Davacı ... tarafından, davalılar Hazine ve Hisarönü Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası ile davacı ... Efendi mahdumları tereke temsilcisi ... ... ... vekili tarafından, davalılar ... ile Hazine ve Hisarönü Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine açılan tescile itiraz davası birleştirilerek yapılan yargılama sırasında davaya konu taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle dava, Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.