muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3010, Karar No: 2020/10804, Tarih: 14.09.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/3010 E.  ,  2020/10804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf İsteminin Düzeltilerek Esastan Reddi,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince CMK'nin 296/1. maddesi gereği verilen "temyiz isteminin reddi" (ek) kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, CMK'nin 296/2. maddesi gereği bu hususta bir karar verilmek üzere; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nin, temyiz edilemeyecek kararları düzenleyen, 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla iptal edilmeden önceki hali;

"...d) (Değişik : 6545 - 18.6.2014 / m.78) İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,...

Temyiz edilemez." şeklinde iken,

15.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla; CMK'nin 286/2-d maddesi; Bölge Adliye Mahkemelerince sanık hakkında ilk defa verilecek mahkumiyet kararlarına karşı üst derece yargı denetimi (temyiz) yolunun kapatılmasının, AİHS'ye ek 7. nolu protokole ve Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olması gerekçesiyle iptal edilmiştir.

İptal kararı üzerine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin son hali;

"...d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

...Temyiz edilemez." şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi;

"...a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,... Temyiz edilemez.",

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez." hükmünü içermektedir.

Buna göre; 7165 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrasında,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez." hükmünü içermektedir.

Buna göre; 7165 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrasında,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesinde yer alan; ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı, istinaf başvurusunun "esastan reddine" dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olmasına ilişkin düzenleme; ilk derece mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf yoluna başvurması sonucu, Bölge Adliye Mahkemelerince sanığın mahkumiyetine dair hükme karşı istinaf isteminin esastan reddedilmesi halinde uygulanma kabiliyeti olan bir hükümdür.

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesinde yer alan; adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olduğuna ilişkin düzenleme; kanunlarda sadece adli para cezası gerektiren suçlarla ilgili olarak ilk derece mahkemelerince kurulan her türlü hükme karşı istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemelerince sanık hakkında ilk kez mahkumiyet hükmü kurulmaksızın verilecek diğer kararlar (esastan reddi, düzeltilerek esastan reddi vb.) için uygulanma kabiliyeti olan bir hükümdür.

7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinde yer alan; sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince kurulacak mahkumiyet hükümlerinin, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalması kaydıyla, temyiz yoluna dair istisnalardan hariç tutulmasına dair hüküm, CMK'nin 286/2. maddesinde yer alan tüm temyiz istisnalarına yönelik maddeye yeni ve farklı bir ölçüt getiren, sonradan yürürlüğe giren ve özel bir hüküm niteliğinde "istisnanın istisnası" olarak yorumlanması gereken bir hükümdür. Dolayısıyla, 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin yürürlüğe girdiği 28.02.2019 tarihi ve sonrasında; temyiz yolu açık olan kararlar içerisine; ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları da eklenmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümezliği ilkesi ve Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin de ancak yürürlüğe girdikten sonra uygulanabileceği birlikte gözetildiğinde, bu hükmün ortaya çıkardığı bu yeni istisnai durumun, ancak 7165 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı yapılacak temyiz istemlerinde uygulanabilmesi mümkündür.

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

- Verilen bu mahkumiyet kararının, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı (3000 TL'ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezaları) dışında kalması gerekecektir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut uyuşmazlıkta;

İlk derece mahkemesi tarafından, sanık hakkında 3.436 gün adli para cezası belirlenmek suretiyle sanığın neticeten 68.720,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş, sanık müdafi tarafından istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf incelemesi dosya üzerinden yapılarak, 19.04.2019 tarihinde, ilk derece mahkemesince verilen hükümde belirtilen gün adli para cezasını 1.500 güne, adli para cezası miktarını ise 68.710,00 TL 'ye düşürmek ve adli para cezasının ödenmemesi durumunda kamuya yararlı işte çalıştırılma kararı verilmeksizin doğrudan hapis cezasına çevrileceğine dair düzeltme yapılmak suretiyle istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. Karar sanık müdafi tarafından temyiz edilmiş, temyizin reddine dair karar verilmesi ve bu kararın da temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay'a gönderilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararı üzerine 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesindeki şartlar, somut uyuşmazlık bakımından oluşmamıştır. Dolayısıyla, iki dereceli yargılanma hakkı, Bölge Adliye Mahkemesince tesis edilen hükümle sağlanan sanık hakkında kurulan hükmün temyize tabi olmadığı anlaşılmakla,

Temyiz edilen hükmün, CMK'nin 286/2-a ve 286/2-e maddeleri gereği temyiz edilemez olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yerinde olduğu saptandığından, TEMYİZ İSTEMİNİN, tebliğnameye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi gereği REDDİNE, 14/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7684, Karar No: 2020/3489, Tarih: 28.09.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7684 E.  ,  2020/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında ayrıca yağma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ...’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati ile çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; sanık ... 'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından mahkumiyetine; suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ...’ın ise atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.02.2018 gün ve 2014/176 Esas, 2018/33 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından kurulan hükümler yönünden esastan reddine, suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar .... ve .... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler yönünden ise düzeltilerek esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler ile temyiz istemlerinin reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İlk derece mahkemesi tarafından suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar .... ve .... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin istinaf incelemesinde sonuç hapis cezaları indirilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddedilmesi karşısında, söz konusu hükümler katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı aleyhine olmasına rağmen yokluğunda verilen gerekçeli kararın katılan Bakanlık vekiline tebliğine dair belgeye dosyada rastlanılmadığından, varsa anılan belgenin dosyaya konulması, aksi halde söz konusu tebligat noksanlığı usulünce giderilerek tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12927, Karar No: 2014/4132, Tarih: 04.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/12927 E.  ,  2014/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/06/2012

NUMARASI : 2009/818-2012/793

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/06/2012 tarih ve 2009/818-2012/793 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/02/2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Optimal firmasıyla ticari ilişkisinin bulunduğunu, alacağının ödenmesinin taraflar arasında düzenlenen protokole bağlandığını, bu protokolün ihlal edildiğini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 416.025.00 TL'nin tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı Optimal firması hakkındaki davanın takip edilmediği, davalı H.. E..'a husumet düşmeyeceği, diğer davalı hakkındaki davanın sabit olduğu gerekçesiyle, davalı Optimal firması hakkındaki davanın işlemden kaldırılmasına, davalı H.. E.. hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kabulü ile 416.025.00 TL'nin bu davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalılar vekilinin 14.08.2012 havale tarihli temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının da yatırılmadığı, bu durumda süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından davalılar vekilinin temyiz isteminin HUMK'nın 432/4. maddesi uyarınca süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, taraflar arasında düzenlenen protokolden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Hüküm, tarafları, taraflar arasındaki hukuki ilişkiyi, bu ilişkideki çekişmeli ve çekişmesiz olan hususları, çekişmeli noktalarda toplanan kanıtları, bu kanıtların değerlendirilmesini, sabit görülen durumları, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava, taraflar arasında düzenlenen protokolden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Hüküm, tarafları, taraflar arasındaki hukuki ilişkiyi, bu ilişkideki çekişmeli ve çekişmesiz olan hususları, çekişmeli noktalarda toplanan kanıtları, bu kanıtların değerlendirilmesini, sabit görülen durumları, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

kararı veren yargıcı veya yargıçları, kanun yollarını ve yapılan giderleri gösteren sonuç kararlardır. Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan HUMK'nın 388. maddesi ile somut olaya uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesinde hükmün neleri kapsayacağı ve nasıl kaleme alınacağı etraflıca düzenlenmiştir. Anılan düzenlemelerde özellikle tarafların iddia ve savunmalarının özetinin hükümde bulunması gerektiği vurgulanmıştır. Hükümde iddia ve savunmanın özeti, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin ne olduğu, çekişmeli ve çekişmesiz hususların nelerden ibaret bulunduğunu tespitte önemlidir. Somut uyuşmazlıkta mahkemece tesis edilen gerekçeli kararda davacının iddiasıyla davalının savunmasına yer verilmemiş, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna yönelik açıklamaları iddia ve savunma olarak gösterilmiştir.

Bu durum karşısında, HMK'nın 297. maddesine uygun şekilde, tarafların iddia ve savunmalarının özetine yer verilmeksizin gerekçeli karar yazılması doğru görülmemiş, kararın re'sen bozulması gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, alınmadığı anlaşılan 103,50 TL temyiz başvuru harcı ile 28.418,60 TL temyiz ilam harcının davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10393, Karar No: 2023/952, Tarih: 09.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10393 E.  ,  2023/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalı asıla 11.03.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı kadın vekili 14.03.2022 tarihli dilekçesi ile cevap verme süresinin uzatılmasına karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince aynı tarihli ara karar ile davalı vekilinin talebi yerinde görülerek dava dilekçesine cevap verme süresinin iki hafta süreyle uzatılmasına, ara kararın taraflara tebliğine karar verilmiş, ara karar taraf vekillerine 20.03.2022 tarihinde usulünce tebliğ edilmiştir. Davalı kadın vekili tarafından dosyaya henüz cevap dilekçesi sunulmadan, cevap süresi içerisinde davacı erkek vekili 24.03.2022 tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiş, Mahkemece 25.03.2022 tarihinde dosya üzerinden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesi nedeni ile davalı kadın vekili tarafından cevap dilekçesi sunulamamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların nüfus aile kaydının UYAP sisteminden çıkartılarak tetkik edildiği, davacı tarafın davasından feragat ettiği, feragatin karşı tarafın kabulüne bağlı bulunmadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'nun (6100 sayılı Kanun) 307 nci maddesi uyarınca davanın feragat nedeniyle reddine karar vermek gerektiği belirtilerek, davanın feragat nedeniyle reddine, harç, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı erkeğin davasının feragat beyanı üzerine reddine karar verilmesi yerinde ise de karşı dava hakları mevcut iken henüz cevap süresi dolmadan İlk Derece Mahkemesince belirtilen şekilde dosya üzerinden karar verilmesinin müvekkilinin hak kaybına neden olduğunu, kararın müvekkili lehine kaldırılması gerektiğini beyanla, İlk Derece Mahkemesince davaya cevap verme sürelerinin dolması beklenmeden karşı dava açma hakları engellenmek suretiyle dosya üzerinden karar verilmesi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kanun hükmü gereği feragat iradesinin mahkemeye ulaştığı anda kesin hükmün hukuki sonuçlarını doğuracağı, somut olayda davalı tarafın dosyada sadece cevap dilekçesi verme süresi yönünde süre uzatım talep dilekçesinin yer aldığı, her ne kadar davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde, karşı dava açma haklarının olduğunu, bu nedenle cevap süresinin bitmesinin beklenmesinin gerektiğini, aksi takdirde müvekkilinin hak kaybına uğrayacağını iddia etmiş ise de; davacı tarafın feragat iradesinin mahkemeye ulaştığı anda feragatin kesin hüküm sonuçlarını doğuracağından bu feragat iradesinin ulaştığı andan sonra karşı dava adı altında bir dava açılmış olsa bile bunun karşı dava değil müstakil dava niteliğinde olacağı ve mahkemece tefrik edilerek değerlendirme yapılacağı (Yargıtay 2.H.D., 27.12.2011 tarih, 2010/23394 E., 2011/23652 K.sayılı ilamı), kaldı ki davalı tarafın dava açma ve talepte bulunma hakkının sadece karşı dava ile sınırlı da olmadığı, feragat iradesinin mahkemeye ulaşması öncesinde davalı tarafın dava tarihinden itibaren hükümlerini doğurabilecek herhangi bir talebi ve böylesi bir talebinin olduğuna ilişkin somut istinaf sebebinin de bulunmadığı, artık kesin hüküm sonuçlarının doğduğu andan sonraki tarihte eldeki dava dosyasında böylesi taleplerde bulunulabilmesinin de mümkün bulunmadığı, belirtilen gerekçe karşısında davalı yanın istinaf başvurusunun yerinde olmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içerisinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında hata yapılmadığı, yeterli, denetime açık, hükme elverişli, dosya içeriğine uygun gerekçe ile belirtilen şekilde karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyan ve taleplerini tekrarla, İlk Derece Mahkemesince davaya cevap verme sürelerinin dolması beklenmeden karşı dava açma hakları engellenmek suretiyle dosya üzerinden karar verilmesi yönünden temyiz isteğinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan ve feragat nedeniyle reddine karar verilen boşanma davasında İlk Derece Mahkemesince davaya cevap verme süresinin dolması beklenmeden dosya üzerinden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesi nedeniyle davalı tarafın hak kaybına uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 307 inci, 309 uncu, 311 inci ve 312 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.