muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17743, Karar No: 2014/12309, Tarih: 25.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/17743 E.  ,  2014/12309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Urla Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2010/371-2013/375

Davacı U.. B.. vekili Avukat T. S. tarafından, davalı B.. N.. aleyhine 23/07/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuan tazminatın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı belediye çalışanı H.. B..'ın Temizlik İşleri Müdürlüğünde işbaşı yapmadığı gerekçesiyle davalı tarafından haksız olarak iş akdinin feshedildiğini, İzmir 10. İş Mahkemesi tarafından iş akdinin feshinin geçersizliğine, işe iadeye ve 4 aylık ücret ve hakların ödenmesine karar verildiğini belirterek, ödenen ücret ve hakların davalıdan rücuan tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının disiplin kurulu kararına dayalı olarak dava dışı H.. B. isimli işçiyi işten çıkarmasından dolayı, davacının uğradığı zararlardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; H.. B.'ın TİS tarafından Genel İş Sendikası Şube yönetimine seçilmesi nedeniyle iş akdinin askıya alındığı, sendikadaki görevi sona erdikten sonra tekrar işyerine dönerek sırasıyla "Fen İşleri" ve "Basın ve Halkla İlişkiler" bürolarında görevlendirildiği, daha sonra temizlik işlerine verilen çalışanın, verilen işi iş şartlarında ağırlaşma olduğu gerekçesiyle kabul etmediği, tutulan tutanakta benzer iş statüsünde çalışmayı istediğini belirttiğinden Disiplin Kurulunca "benzer iş niteliğinde görevlendirme yapılması" yönünde oy birliği ile karar alındığı, ancak tekrar temizlik işleri müdürlüğünde görevlendirilmesi üzerine, çalışmadığı yönünde hakkında tutanak tutularak iş akdinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

İzmir 10. İş Mahkemesi 2008/281 esas, 2008/669 sayılı kararında; büro elemanı olan çalışanın bizatihi temizlik-çöp toplama işine verilmesi halinde iş şartlarında esaslı değişiklik olacağı ve iş yasası uyarınca bu değişikliği kabul zorunluluğu bulunmadığının açık olduğu, Temizlik İşleri Müdürlüğü'nde kadro fazlalığının özelleştirme ile ortaya çıktığı, bu tarihten bir yıl kadar sonra özelleştirilen ve ihtiyaç duyulduğu kanıtlanamayan bir bölüme davacı H.. B..'ın görevlendirmesinin yapılmasının bir ihtiyaç ve zorunluluktan ziyade, taraflar arasında çıkan uyuşmazlığa dayalı ve cezalandırmaya yönelik olduğu kanaatine varılarak, feshin haklı ve geçerli nedenlere dayanmadığı gerekçesiyle, işe iade ve hakların ödenmesine karar verilmiştir.

Şu halde İş Mahkemesi kararı ve tüm dosya kapsamına göre; Belediye Başkanlığına vekalet eden davalının, dava dışı Harun Bayrak'ın iş akdinin haksız olarak feshinde kusuru bulunduğu anlaşıldığından, Mahkemece tazminat miktarı belirlenerek sonuca göre davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 25/09/2014
Yargıtay — Esas No: 2019/10587, Karar No: 2022/14507, Tarih: 15.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/10587 E.  ,  2022/14507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

07 EST 18 plakalı aracı kullanan kişinin alkollü çıkması üzerine yapılan işlemlerde katılanın kayıp sürücü belgesinin kullanıldığı ve düzenlenen alkol ölçüm tutanağı, trafik idari para cezası karar tutanağı ve sürücü belgesi geri alma tutanaklarında katılan adına imza atıldığı anlaşıldığından, bu belgelerde katılan adına atılı imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, suçun sübutu halinde, sanığa isnat edilen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan dolayı kurulan hükümde 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 23. ve 24. maddeleri ile düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 250 ve 251. maddelerindeki "Seri Muhakeme Usulü” ve “Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5.maddesinin (d) bendi ile "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;

Hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer ... “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden; 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli, 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer ... “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği de gözetilerek eksik araştırma ile sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1529, Karar No: 2019/487, Tarih: 17.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/1529 E.  ,  2019/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14/12/2016 tarih ve 2016/724 E - 2016/954 K sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 07/02/2017 tarih ve 2017/44-2017/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 15.01.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Birleşik Arap Emirlikleri Hukukuna göre kurulan ve hava taşımacılığı alanında faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, taraflar arasında akdedilen 31.03.2016 tarihli sözleşme ile müvekkilinin davalının müşterisine ait yükü 06.04.2016 tarihinde ... Sabiha Gökçen Havalimanı’ndan ...’ye taşımayı üstlendiğini, davalı tarafın ise bu taşıma karşılığında sözleşmenin 10. maddesi uyarınca 65.000 USD müvekkili şirkete ödemeyi taahhüt ettiğini, müvekkilinin üstlendiği tüm edimlerini tam, eksiksiz ve zamanında yerine getirdiğini, ancak davalı şirketin sözleşme gereğince ödemesi gereken bedeli ödemediğini, temerrüde düştüğünü ileri sürerek, 65.000 USD'nin 04.04.2016 tarihinden itibaren yabancı paraya işleyecek en yüksek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava şartı olan yabancılık teminatının yatırılmadığını, taraflar arasındaki sözleşmenin 14 numaralı bendinde bu sözleşmeden doğacak ihtilaflarda Birleşik Arap Emirlikleri kanunlarının uygulanacağının ve Birleşik Arap Emirliklerinde ... mahkemesinin yetkili olacağının kararlaştırıldığını, dolayısıyla mahkemenin yetkili olmadığını, müvekkilinin davacıya taşıma ücretini bildirdiği hesaba ödediğini, davacının talebinde haksız olduğunu savunarak, davanın usul ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmede, sözleşmeden kaynaklı uyuşmazlıkların Birleşik Arap Emirlikleri kanunlarına tabi olduğu, bu kanunlara göre çözüleceği, yargı yerinin ... şehrindeki yetkili mahkeme olduğunun münhasıran belirtildiği, somut olayda Türk Mahkemesinin yargı hakkının bulunmadığı ve tarafları şirket olan dava açısından yetki şartının bu yönü itibari ile

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmede, sözleşmeden kaynaklı uyuşmazlıkların Birleşik Arap Emirlikleri kanunlarına tabi olduğu, bu kanunlara göre çözüleceği, yargı yerinin ... şehrindeki yetkili mahkeme olduğunun münhasıran belirtildiği, somut olayda Türk Mahkemesinin yargı hakkının bulunmadığı ve tarafları şirket olan dava açısından yetki şartının bu yönü itibari ile

de geçerli olduğu, yapılan açıklamalar karşısında dava şartının da oluşmadığı, davalı tarafın yetki itirazında bulunmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmadığı, zira tarafların gidebilecekleri yetkili devlet mahkemesini hemen akdin başında bilmeleri ve kendilerine uygulanacak hukuk kaidelerini önceden tespit ve tayin etmekte bir çok yararlarının göz ardı edilemeyeceği, aksi durumda uluslararası ticaret yapan ve hukuki durumlarını belirlemek amacıyla yetkili yabancı mahkemeyi tayin etmek amacıyla iradelerini açıkça ortaya koyan, buna göre ticari pozisyon alan davalının hukuki güvenliğinin ihlaline yol açacağı, sözleşmeye uygulanması kararlaştırılan Birleşik Arap Emirlikleri kanunlarını somut olaya uygulayacak ve sözleşmeye göre bu kanunları en iyi yorumlayacak mahkemenin ... Mahkemesi olacağı, tarafların bu açık iradeleri karşısında ... Mahkemesi dışında Türk Mahkemelerinin yetkili olabileceğini kabul etmenin sözleşmenin amacına ve ruhuna aykırı olacağı, bu değerlendirmelere göre mahkemenin milletlerarası yetkisizliği karşısında, diğer hususların değerlendirilmesinin mümkün görülmediği, dava konusu uyuşmazlık açısından mahkemenin yetkili olmadığı gerekçesiyle mahkemenin milletlerarası yetkisizliği nedeni ile davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasındaki 31.03.2016 tarihli “... Kiralama Sözleşmesi” isimli hava yolu taşıma sözleşmesinin “Uygulanabilir Hukuk” başlıklı 14. maddesinde “"İşbu sözleşme ve onun ifası, Birleşik Arap Emirlikleri kanunlarına tabi olacaktır. İşbu sözleşmeden veya onun ifasından doğan anlaşmazlıklar ile görüş ayrılıkları, tarafların vekilleri arasındaki görüşmeler yoluyla çözülecektir. Ancak bu şekilde anlaşma sağlanamadığı takdirde ..., Birleşik Arap Emirlikleri yetkili mahkemesinde dava açılacaktır" şeklinde düzenleme bulunduğu, genel olarak yetki sözleşmesinin tarafların iradi olarak ihtilafların çözümleneceği mahkemeyi seçebilme imkânlarını ifade ettiği, başka bir ifadeyle yer itibariyle yetkinin kamu düzeni veya münhasır yetki esasına göre tayin edilmediği hallerde, taraflar aralarındaki yabancılık unsuru taşıyan ve borç ilişkilerinden doğan uyuşmazlığın yabancı bir devlet mahkemesinde görülmesi konusunda anlaşabilecekleri, böylece bu sözleşmeye hukuki sonuç tanındığında, ihtilafın sözleşme ile yetkisi üzerinde anlaşma yapılan mahkemede çözümleneceği, taraflar arasındaki sözleşmenin tarafların özgürce oluşmuş iradelerinin karşılıklı beyanı ile kurulduğu, sözleşmedeki milletler arası yetki şartının şekli ve esas yönünden geçerli olduğu, o halde davalı tarafın süresi içinde yetki itirazında bulunmasının sırf davanın davalının kendi ülkesinde ve yerleşim yerinde açılmış olduğu ileri sürülerek hakkın kötü kullanılması olarak görülemeyeceği, öte yandan yabancı mahkemenin vereceği bir kararın Türkiye’de tenfizi imkanının bulunmaması kural olarak yetki sözleşmesine etki tanınmasının bir şartı olmadığı, mahkemenin yetkisi ile verdiği kararın yabancı bir ülkede tenfiz kabiliyetinin ayrı konular olduğu ve ayrı değerlendirilmesi gerektiği, ayrıca tarafların yabancı mahkemenin vereceği karardan o ülkede veya tenfiz imkanı bulunan bir başka yabancı ülkede faydalanma imkanı olduğu gibi, kararın verileceği ana kadar ülkemizde de tenfiz şartlarının oluşabileceği gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hava taşımasından kaynaklanmakta olup, davacının BAE uyruklu olması nedeniyle sözleşmenin yabancılık unsuru taşıdığı ve navlun sözleşmesinde yetki düzenlemesi yapıldığı yanlar arasında çekişmesizdir.

Dairemizin 2000/3706 E, 2000/4482 K ve 22.05.2000 tarihli kararında belirtildiği üzere münhasır yetki ve kamu düzeninin söz konusu olmadığı hallerde yabancılık unsuru taşıyan ve borç ilişkilerinden doğan uyuşmazlıklarda yabancı bir devlet mahkemesinin yetkili kılınması mümkün ve böyle bir halde kural olarak davanın yetkili kılınan yabancı devlet mahkemesinde açılması gerekir ise de; yine örneği dosya içerisinde bulunan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 1982/12-524 E, 1984/522 K ve 09.05.1984 tarihli ilamında da belirtildiği üzere iyiniyet kuralları yetki konusunda da uygulama yeri bulur.

Somut olayda yabancı devlet mahkemesini yetkilendiren yetki sözleşmesine rağmen yabancı uyruk taşıyan davacı, Türk uyruklu bulunan davalının ikametgah mahkemesinde dava açtığından, kendi ikametgah mahkemesinde kendisini daha iyi savunabilecek olan davalının davaya bakmaya ... Mahkemelerinin yetkili bulunduğu yolundaki yetki itirazı MK’nun 2.maddesi hükümleri ile bağdaşmaz.

Açıklanan nedenlerle mahkemece davalının yetki itirazının MK’nun 2.maddesi hükümleri ile bağdaşmayacağı nazara alınarak davalının yetki itirazının reddiyle uyuşmazlığın esasına girilmek gerekirken, anılan husus gözden kaçırılarak dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12904, Karar No: 2015/14203, Tarih: 23.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/12904 E.  ,  2015/14203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunması bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda, şikayetçinin, sanık tarafından, aralarındaki ilişki sona erdikten sonra, sürekli telefonla arama ve gayri muayyen zamanlarda evin önüne gelip zile basma şeklinde huzur ve sükununu bozulduğu gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, sanığın, şikayetçi ile cinsel ilişki boyutuna varan bir ilişkisinin bulunduğu, olay günü ve öncesinde şikayetçinin evine sürekli girip çıktığı, olay günü telefonla görüştüğü şikayetçi ile telefonda tartıştığı bu nedenle yüz yüze görüşerek sorunu çözmek amacıyla gidip kapılarının zilini çaldığı yönündeki savunması karşısında, şikayetçinin, sanığın kendisinin huzur ve sükununu ısrarla ne şekilde bozduğu yönünde ayrıntılı ifadesinin alınması ve sanık ile şikayetçinin iletişim tespit kayıtlarının getirtilmesi suretiyle sanığın hukuki durumu tayin edilmeden ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun unsuru olan ısrar öğesinin ne şekilde gerçekleştiği yöntemince açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de,

Suç tarihi itibariyle sabıkasız olan sanık hakkında, suçtan doğan maddi bir zararın bulunmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi nedeniyle, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan

"kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde nasıl bir kanaate varıldığı açıklanmadan “sanığın sabıka kaydından gözlemlenen kasti suçları nedeniyle” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8187, Karar No: 2018/5842, Tarih: 26.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8187 E.  ,  2018/5842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; sanıklar hakkında, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2013 tarihli iddianamesi ile, 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu ve eklerine uygun olarak “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı; “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi, ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, sanıklar hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6925, Karar No: 2023/8115, Tarih: 13.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6925 E.  ,  2023/8115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/409 E., 2023/31 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen aidiyet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyizi neticesinde ilk kararın bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş; bu kararın da bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı... sigorta sicil numarasının ve bu sicilde yer alan çalışmaların davacıya aidiyetine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., ..., ... vekili; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2009 tarih ve 162-977

sayılı kararı "davanın kabulüne, SGK 11.070645 sayılı kurum dosyasının davacı ... T.C. Kimlik numaralı Ali ve Saime'den olma 01.01.1968 doğumlu ...'a ait olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2009 tarih ve 162-977

sayılı kararı "davanın kabulüne, SGK 11.070645 sayılı kurum dosyasının davacı ... T.C. Kimlik numaralı Ali ve Saime'den olma 01.01.1968 doğumlu ...'a ait olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 09.06.2011 tarihli 2010/1262-2011/8534 sayılı kararında; "bozma sonrası yapılacak yargılamada;... sigorta sicil numarasına ait hizmet cetvelleri ve varsa prim tahakkuk cetvelleri getirtilmeli;... sicil dosyası üzerinden sigortalı çalışmaların bildirildiği işyerlerinin nitelikleri, kapsam durumları ve faaliyet alanları ayrı ayrı araştırılarak belirlenmeli; söz konusu işyerlerine ilişkin dönem bordoları, işyeri dosyaları celbedilmeli; bildirilen çalışma dönemlerinde tarafları yakından tanıması gereken müdür, şef, ustabaşı ve çalışma arkadaşları ile aynı çevrede iş yapan başka işverenler veya bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler, aynı yerde çalışması bulunan bordro tanıkları gerekirse re’sen saptanarak, bilgi ve görgülerine başvurulmalı;... sicil dosyasındaki bir kısım Kurum yazışmalarında, iş kazası sonucu 1998 yılında vefat eden Ali ve Remziye oğlu,... 1971 doğumlu ...’a ait 20590727 ve 18295515 sigorta sicil numaralarından bahsedilmesi karşısında, anılan şahsa ait başkaca sigorta sicil dosyalarının bulunup bulunmadığı Kurumdan sorularak belirlenmeli; çalışmalara esas işe giriş bildirgeleri celbedilerek, tereddüt halinde davacıya aidiyetleri yönünden usulünce imza incelemesi yapılmalı; böylece re’sen toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra, davaya konu sicilde yer alan çalışmalardan davacıya ait olanları açıkça belirlenmeli ve varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir."gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2012 tarihli ve 2011/621-2012/817 Karar sayılı kararı ile "davanın kabulüne, SGK 11.070645 sayılı Kurum dosyasının davacı ... T.C. Kimlik numaralı Ali ve Saime' den olma 01.01.1968 doğumlu ...'a ait olduğunun tespitine” karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.