muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10687, Karar No: 2014/12605, Tarih: 13.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/10687 E.  ,  2014/12605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2011/119-2013/89

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.05.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat S.... A... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-İşverence çalışma şartlarının uygulanmaması sebebine dayalı olarak iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinin 2. bendinde işçinin haklı fesih halleri düzenlenirken (f) bendinde son cümle olarak, “yahut çalışma şartları uygulanmazsa” şeklinde ifadeye yer verilerek çalışma şartlarının uygulanmaması, işçinin haklı fesih sebepleri arasında yerini almıştır.

Anayasa, kanun, tüzük ve yönetmelikler, bireysel ya da toplu iş sözleşmeleri, işyeri personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklarla, işyeri uygulamalarının çalışma yaşamına etkileri sonucu her bir iş ilişkisinde çalışma şartları meydana gelir. Çalışma şartlarını belirleyen kaynaklarda bu şartlar bazen emredici olarak düzenlenmiş olup, işçi aleyhine olarak değişikliğe gidilmesi işçinin rızası ile dahi mümkün değildir. Diğer hallerde çalışma şartlarında değişiklik yapılması 4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde özel biçimde ele alınmıştır. Anılan hükme göre, işçi aleyhine yapılması düşünülen değişikliğin işçiye yazılı olarak bildirilmesi ve altı iş günü içinde işçinin yazılı kabulü ile uygulamaya konulması gerekir. Aksi halde değişiklik işçiyi bağlamaz.

Somut olayda, davacı bir önceki alt işveren (dava dışı.... Sosyal Hizmetler Ltd. Şti.) tarafından hizmet alım sözleşmesi bitmeden Ümraniye'deki işyerinde çalışması yönünde yapılan teklifi, işyerlerinin farklı yerlerde olması sebebiyle çalışma şartlarında esaslı değişiklik yapıldığı için eylemli olarak kabul etmemiş ve böylece iş sözleşmesini haklı olarak feshetmiştir. Bu durumda, davacının sonraki çalışmasının (ayrı bir alt işverene bağlı olarak geçen) ayrı bir iş sözleşmesine tabi olarak geçtiğinin kabulü gerekir. Buna göre son döneme (31.12.2009-31.12.2010 tarihleri arasındeki döneme) ilişkin ihbar ve kıdem tazminatı hüküm altına alınmalı, önceki sözleşme dönemi için ise, o dönemdeki ücret ve hizmet süresi esas alınarak hesaplanacak kıdem tazminatına hükmedilmeli, ihbar tazminatı talebi ise reddedilmelidir.

Ayrıca, bu halde, 31.12.2009 tarihinden önceye ait yıllık izin ücreti alacağının, davacı tarafından iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiği 31.12.2009 tarihindeki ücret esas alınarak hesaplanması, 31.12.2009 tarihinden sonraya ait yıllık izin ücreti alacağının ise son ücrete göre hesaplanması da gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, davacı ile dava dışı alt işverenlerden K.... Temizlik Sos. Hiz. Ltd. Şti. arasında düzenlenen 31.12.2007 tarihli ibranamenin geçerli olup olmadığı da taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İbra sözleşmesi, İsviçre Borçlar Kanunu’nun 115. maddesinde düzenlendiği halde, dava açıldığı tarihte yürürlükte olan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nda bu yönde bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Türk Hukukunda ibra sözleşmesi 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş olup, 132. maddesine göre “Borcu doğuran işlem kanunen veya taraflarca belli bir şekle bağlı tutulmuş olsa bile borç, tarafların şekle bağlı olmaksızın yapacakları ibra sözleşmesiyle tamamen veya kısmen ortadan kaldırılabilir”.

6098 sayılı Borçlar Kanunu 01.07.2012 tarihinde yürürlülüğe girmiş olup belirtilen tarihten sonra düzenlenen ibra sözleşmeleri için kanuni şartların varlığı aranmalıdır. Başka bir anlatımla 6098 sayılı Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girmediği dönem için ibranamenin geçerliliği sorunu, Dairemizin konuyla ilgili ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir.

Feshi izleyen bir aylık süre içinde ibraname düzenlenememesi ve ödemelerin banka kanalıyla yapılması zorunluluğu 01.07.2012 tarihinden sonra düzenlenecek ibra sözleşmeleri için geçerlidir.

Feshi izleyen bir aylık süre içinde ibraname düzenlenememesi ve ödemelerin banka kanalıyla yapılması zorunluluğu 01.07.2012 tarihinden sonra düzenlenecek ibra sözleşmeleri için geçerlidir.

İbra sözleşmesi çalışma ilişkilerinde “ibraname” adıyla yaygın bir uygulama alanı bulmaktadır. İbra sözleşmelerinin geçerliliği sorunu, İş Hukukunda “işçi yararına yorum” ilkesi çerçevesinde değerlendirilmiş ve ağırlıklı olarak Yargıtay kararları ışığında bir gelişim izlemiştir.Miktar içeren ibra sözleşmelerinde, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde Dairemizin kökleşmiş içtihatlarında ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir. Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz.

Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise geçerlilik sorununu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi uygulanmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır. Fesihten sonra düzenlenen ve alacak kalemlerinin tek tek sayıldığı ibranamede irade fesadı halleri ileri sürülüp ispatlanmadığı sürece ibra iradesi geçerli sayılmalıdır.

İşçinin ibranamede kanuni haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir.

İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından borcun sona erdiğinden sözedilemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir. Başka bir anlatımla ibranamenin bölünebilir etkisinden sözedilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten sözedilebilir. Aynı ibranamede çelişki bulunmayan ve miktar içermeyen kalemler bakımından ise borç ibra yoluyla sona ermiş sayılabilir.

Somut olayda, davacının 31.12.2007 tarihli ibraname imzaladığı ve bu ibranamede ihbar ve kıdem tazminatını da içerir miktar yazılı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece sözü edilen ibranameye karşı davacıdan diyecekleri sorularak, imzanın davacıya ait olduğu ve irade sakatlığı bulunmaması durumunda, o döneme ait çalışmanın ihbar ve kıdem tazminatı ödenerek tasfiye edildiği sonucuna ulaşılmalıdır. Bu durumda anılan döneme ilişkin varsa fark ihbar ve kıdem tazminatı hüküm altına alınmalıdır. Ayrıca, anılan ibranamede imzanın davacıya ait olduğu ve irade sakatlığı bulunmaması halinde, dini/milli bayramlardaki çalışma ücretinin ödendiği de belirtildiğinden, ibranamenin kapsadığı dönemdeki (05.12.2006-30.12.2007 tarihleri arasındaki dönemdeki) ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı yönünden borcun ibraname sebebiyle sona erdiğinin de kabulü gerekir. Bu halde, mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de hatalıdır.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2162, Karar No: 2020/6205, Tarih: 22.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2162 E.  ,  2020/6205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin CMUK'nin 310. maddesine göre 1 hafta olduğu, ancak verilen hükümde temyiz süresi 15 gün olarak gösterilmek suretiyle yanıltıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin 04/11/2019 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve vasisinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ve vasisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... ve ... (...) hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, sanık ...

Yalçın (...) hakkında ayrıca 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Sanıklara yüklenen sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‟nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 02/11/2011, sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 12/10/2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 22.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14593, Karar No: 2015/18387, Tarih: 19.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/14593 E.  ,  2015/18387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/41610

MAHKEMESİ : Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2012

NUMARASI : 2010/21 (E) ve 2012/1108 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı TCK'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip, somut olaya uygun yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilmeden ve tanık Süleyman'ın 50 kilogramlık 3 çuvala mısır doldurulduğunu gördüğüne ilişkin beyanına neden itibar edilmediğinin de karar yerinde tartışmasız bırakılarak yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında TCK'nın 145/1. maddesi uyarınca indirim yapılması,

2) 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 6 TL tutarındaki yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık V.. Z.. ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8191, Karar No: 2011/17098, Tarih: 05.12.2011

**10. Hukuk Dairesi         2010/8191 E.  ,  2011/17098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamındaki zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ..... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında 15.09.1998 tarihli işe giriş bildirgesi düzenlenmiş ancak Kuruma bildirilen çalışması bulunmayan davacı adına, 01.06.1994-15.09.1998 tarihleri arasında, davalı işveren Belediye işyerinde, hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespiti istemine ilişkin davada mahkemece yapılan yargılama sonunda istem kabul edilerek 01.06.1994 - 15.09.1998 dönemi sigortalılık süreleri hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79'uncu maddesinin onuncu fıkrası olup, anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak delil toplanabileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada; encümen kararları,ücret bordrolarına dayanarak davanın kabulüne karar verilmesi yeterli görülmemiştir.Dava konusu dönemde davacının kesintisiz olarak çalıştığını ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşu olan Şenköy Belediyesidir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve her türlü yapılan işlerin, ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Davacının çalışmaları ile ilgili olarak o dönemdeki ücret ödemelerinin hangi kalemden ve ne

şekilde yapıldığı araştırılmalı, davacının çalıştığını iddia ettiği birimde çalışan kamu çalışanlarının tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı 1994-1998 tarihlerine ilişkin dönem bordroları getirtilerek bordro tanıklarının dinlenmesi suretiyle davacının çalışmalarının gerçekliği somut deliller ile ve hiçbir kuşku oluşturmayacak şekilde ispat edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ...... Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3123, Karar No: 2015/3835, Tarih: 01.07.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/3123 E.  ,  2015/3835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ile mahkemece beyanlarına itibar edilen tanıklar ..., ... ve ... tarafından olay günü müştekinin otele getirdiği esrar olduğu iddia edilen otu hem sanığa içirmek hem de kendisi içmek istemesi üzerine sanığın sinirlenerek müştekiye hakaret ettiğinin ileri sürülmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK’nın 129. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9137, Karar No: 2012/1039, Tarih: 30.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9137 E.  ,  2012/1039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/02/2010 tarih ve 2009/190-2010/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından akaryakıt servis istasyonları poliçesi ile sigortalı müvekkiline ait iş yerinde meydana gelen sel nedeniyle sel suyunun yakıt tankı kapağından sızarak yakıta karışması sonucu yakıt verilen 3 araçta hasar oluştuğunu, sel hasarı davalı tarafından karşılansa da dava konusu hasarın karşılanmadığını ileri sürerek, 7.644,73.-TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu hasarın poliçe teminatı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı sigorta şirketinin davacıya ait akaryakıt istasyonunun yangın, hırsızlık, 3. şahıs mali sorumluluk ve poliçede yazılmış olan özel şartlar dahilinde sigortalandığı, ek teminatlar arasında araca yanlış yakıt dolumu teminatı verildiği, bu teminatın benzin yerine diesel- diesel yerine benzin gibi yanlış akaryakıt dolumu halinde meydana gelebilecek zararlara ilişkin olduğu, davacının talebine esas olan yakıt içinde su bulunması nedeni ile meydana gelen hasarın yakıtın kusurlu ve ayıplı olması sonucunu yarattığı, poliçede akaryakıtın kusurlu veya ayıplı olmasına teminat verilmediği, 3. şahıslara karşı mali mesuliyet sigortası genel şartlarının 3/8-b. maddesinde sigortalanın teslim ettiği yerde teslimatın kusurlu ve ayıplı teslimatından ileri gelmiş olabilecek zararların poliçe dışında olduğu, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15189, Karar No: 2016/6744, Tarih: 04.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15189 E.  ,  2016/6744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, hükmolunan tazminatlar ve nafakalar ile velayet yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, hükmolunan tazminat ve nafaka miktarları ile reddedilen ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında birlik görevlerini yerine getirmediğinin ve mevcut haliyle de davacı-karşı davalının ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası ve müşterek çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakaları azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.4-Toplanan delillerden, davalı-karşı davacı kadın, ziynet eşyalarının erkek tarafından elinden alınıp bozdurulduğunu kanıtlayamamıştır. Davalı-karşı davacı ziynetler konusunda yemin deliline de dayanmıştır. Davalı-karşı davacı kadına ziynete ilişkin yemin hakkı hatırlatılıp teklif etmesi halinde davacı-karşı davalı erkeğe usulüne uygun yemini yaptırılıp değerlendirilerek, ziynetler hususunda karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.), (3.) ve (4.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden İbrahim'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Nebiye'ye geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.04.2016 (Pzt.)