muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11384, Karar No: 2013/9823, Tarih: 13.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11384 E.  ,  2013/9823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.04.2012 tarih ve 2011/180-2012/179 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi borcu üstlenen sıfatı ile TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın ... Şubesi'ne hesap açmaya giden müvekkilinin banka çalışanlarının Off Shore bankasının kendi bankaları olduğu paranın tamamıyla banka güvencesi altında olduğu ve daha yüksek gelir sağladığı hesap tavsiye ve yönlendirmeleriyle 3.757,00 TL’sini 23.11.1999 tarihinde Off Shore” hesabına yatırdığını, hesap açma esnasında müvekkiline gerekli formalite adı altında belgeler imzalatıldığını, daha sonra bu evrakların off shore bankaya havale talimatı olduğunu öğrendiğini, müvekkilinin banka personelinden kendisine verilen off shore hesap cüzdanı üzerindeki “Yurt Security Off Shore Bank Ltd” ibaresinin anlamını sorduğunda müvekkiline Yurt Security Off Shore Bank Ltd.’nin kendi bankalarının iştiraki olan banka olduğu, bu yüzden ayni isimleri kullandıkları, paranın kendi bankalarının güvencesi altında olduğu cevabını verdiklerini, bu sebeple müvekkilinin of shore hesabına itiraz etmediğini, yaptığı işlemlerden dolayı 21.12.1999 tarihinde TMSF tarafından el konulan davalı bankanın verdiği taahhüt ve güvencelere rağmen müvekkilinin parasını ödemediğini davalı bankanın yöneticilerinin müvekkilinin de müdahil olduğu ... 8. Ağır Ceza mahkemesinin kesinleşen 2005/102 ve 2005/100 esas sayılı kararıyla mudilerini dolandırmaktan cezalandırıldıklarını, her ne kadar Yargıtay 11. Hukuk Dairesi benzer davalar sebebiyle verdiği kararlarda davacının öncelikle Kıbrıs’ta mukim off shore bankasına başvurmadan davalı banka aleyhine açılan davanın dinlenemeyeceğini belirtmişse de bu usuli noksanlığın giderilmesi için Yurt Security Off Shore Bank Ltd.’nin aleyhine ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/15684 esas sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını aciz vesikası alındığında dosyaya ibraz edileceğini, diğer bazı mağdurların ... Kaza Mahkemesi'nden aldıkları 3480/06 sayılı karar dayanarak ayni yerde yaptıkları icra takibinden bankanın hiçbir mal varlığı bulunmadığından sonuç alamadıklarını, bu suretle açılan davada yüksek mahkemenin belirttiği off shore bankaya müracaat ve hukuki süreci

tüketme şartının gerçekleştiğini, davalının müvekkilinin uğradığı zarardan Türk Ticaret Kanunun 321/son, 336/5 maddeleri, Borçlar Kanunu 5 ve 100. maddeleri uyarınca sorumlu olduğunu, aslında off shore bankaya havale edilmiş gibi gösterilen paranın davalı banka nezdinde kaldığını, yaklaşık parasını alamayan büyük sıkıntılar yaşayan müvekkilinin psikolojisinin bozulduğunu ileri sürerek, müvekkilinin 3.757,00 TL alacağının 23.11.1999 tarihinden itibaren reeskont faizi ile 5.000 TL manevi tazminatın 23.11.1999 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı usule ilişkin itirazlarında; yetkili mahkemenin müvekkilinin yerleşim yeri olan ... Asliye Ticaret Mahkemesi, görevli mahkemenin davanın açıldığı yerde birden fazla ticaret mahkemesi bulunduğu taktirde 1. ve 2. Asliye ticaret mahkemesi olduğunu, ileri sürülen hadisede müvekkili bankanın yaptığı işlemin davacının yatırdığı parayı verdiği talimatı gereğince müvekkilinden ayrı bir tüzel kişiliği olan Yurtbank ve Yurt Security Off Shore Bank Ltd.’ne havaleden ibaret olduğunu, dolayısıyla müvekkilinin pasif taraf ehliyetinin bulunmadığını, haksız fiil iddiasına dayanan talebin zamanaşımına uğradığını, davacının daha önce ayni konuda Yurt Off-Shore Şirketi aleyhinde açtığı davanın reddine karar verildiğini ve bu kararın Yargıtay’ca onanarak kesinleştiğini, kesin hüküm sebebiyle de davanın dinlenemeyeceğini; esasa ilişkin itirazlarında, müvekkilinin yaptığı işlemin mevduat sahibinin talimat doğrultunda havale işlemi olduğunu, davacının müvekkili banka nezdinde herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını, mevduatının bulunmadığını, davacının parasının özgür iradesiyle Off-Shore yatırdığını müvekkili ile davacı arasında alacak borç ilişkisinin bulunmadığını, davacılar aleyhine sebepsiz zenginleşmediğini, olayda Borçlar Kanunu 49. Maddesinin koşullarının gerçekleşmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı Yurtbank hakim hissedarı ... Balkaner Off-Shore Şirketi yönetici ... Bankayı Aracı Kılmak Suretiyle Nitelikli Dolandırıcılık suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği ve kararın Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 19.10.2006 tarih 2006/1600-16537 esas ve karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği, Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince, ceza mahkemesinin maddi olgunun belirlenmesine ilişkin cezalandırma kararı hukuk mahkemesi yönünden bağlayıcı olduğu, bu bağlamda davalı banka sahip ve yöneticilerinin aralarında bankaya hesap açmak için gelen davacının da bulunduğu müşterileri Off-Shore bankasına yöneltmek suretiyle dolandırdığı, bu paraların Off-Shore Şirketinin Bankanın merkez şubesinde açtığı hesaba aktarıldığını Off-Shore bankasının sadece Bankanın merkez şubesindeki hesabından ibaret kaldığı şeklindeki ceza mahkemesi tespitinin bağlayıcılığı karşısında, davalının alacaktan sorumlu olduğu gerekçesiyle, 3.757 TL alacağın 23.11.1999 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline, koşulları oluşmayan manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı borcu üstlenen sıfatı ile TMSF vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, borcu üstlenen sıfatı ile TMSF vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, borcu üstlenen sıfatı ile TMSF vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, borcu üstlenen TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/3448, Karar No: 2016/6076, Tarih: 31.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/3448 E.  ,  2016/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 2398 ada 31 parsel sayılı 105,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tespit ve ayrıca beyanlar hanesine, taşınmaz üzerindeki evin ...'a ait olduğu şerhi yazılarak hükmen tescil edilmiştir. Davacı ... Belediye Başkanlığı, çekişmeli taşınmazın imar planında belediye hizmet alanı olarak ayrılan yerlerden olduğu ve kullanım kadastrosu çalışmaları yapılırken belediyenin haberdar edilmediği iddiasıyla taşınmazın beyanlar hanesine belediye adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18828, Karar No: 2016/8428, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18828 E.  ,  2016/8428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 30.09.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Dava konusu 138 ada 102 parsel sayılı taşınmazın (eski 628 parsel) tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte ilgili Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

3)Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, dane mısır ve kuru fasulyenin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/484, Karar No: 2012/2013, Tarih: 15.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/484 E.  ,  2012/2013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 151/1, 62, 52/1-2, 53, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan adli para cezasının miktarı ve müsadere olunan bıçağın bilinen değerine göre hükmün kesin olması nedeniyle, sanığın temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/602, Karar No: 2012/8592, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/602 E.  ,  2012/8592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, 9.911,24 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 16.04.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar vermiştir.

İş kazası nedeniyle hükmedilecek maddi ve manevi tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp Genel Kurulu'na gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacının 16.04.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda yaralandığı, olayın Kurum tarafından iş kazası kabul edilmesi ve Kurum Maluliyet Daire Başkanlığı davacıdaki sürekli iş göremezlik oranının %12.1 olarak belirlenmesi üzerine davacıya gelir bağlandığı, davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranına itiraz edilmesi üzerine sürekli iş göremezlik oranının Adli Tıp 3.İhtisas Kurulunca %7.2 olarak belirlendiği, Yüksek Sağlık Kurulu'ndan alınmış bir kararın dosyada bulunmadığı, Kurum Maluliyet Daire Başkanlığı ve Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu arasında oluşan görüş ayrılığının Adli Tıp Genel Kurulunca giderilmesi gerektiği halde bu yönde alınmış bir kararın da dosyada bulunmadığı ve böylece iş kazası sonucu davacıda oluşan meslekte güç kayıp oranının kesin olarak saptanmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; Kurum Maluliyet Daire Başkanlığı ve Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu arasında oluşan görüş ayrılığının giderilmesi amacıyla Adli Tıp Genel Kurulundan davacıda iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranını belirleyen karar almak ve kesinleşen maluliyet oranına göre maddi tazminat hesabı yaptırmak ve manevi tazminata karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın, davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranı kesin olarak belirlenmeden karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2678, Karar No: 2011/1631, Tarih: 21.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2678 E.  ,  2011/1631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/03/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, tarihi, davalının kusur oranı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı eş yararına takdir edilen 15.000,00 TL ve davacı çocuklar yararına takdir edilen 7.000,00'er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı eş yararına 4.000,00 TL ve davacı çocuklar yararına 2.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "...15.000,00...", "...7.000,00..." ve "...29.000,00..." biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...4.000,00...", "...2.000,00..." ve "...8.000,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin silinerek yerine 2 nolu bent olarak "2-Alınması gereken 432,00 TL nispi karar harcı peşin alınan 540,00 TL harçtan indirilerek fazla alınan 108,00 TL'nin karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine, peşin harçtan indirilen 432,00 TL'nin davalı yandan alınıp davacıya verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "...3.200,00...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "...960,00..." sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7366, Karar No: 2019/11496, Tarih: 25.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7366 E.  ,  2019/11496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tedbiren Velayetin Düzenlenmesi - Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesi ile ortak çocuklar ... ve ...'nın tedbiren velayetlerinin kendisine verilmesi ve çocuklar lehine tedbir nafakasına hükmedilmesini talep etmiş, ilk derece mahkemesince dava kabul edilerek çocukların tedbiren velayetleri davacı anneye verilmiş, davalı baba ile kişisel ilişki kurulmuş, çocuklar lehine tedbir nafakasına hükmedilmiş, davalının istinaf kanun yoluna başvurması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 28.05.2019 tarih, 2018/1360 esas ve 2019/1014 karar sayılı kararla davalının tedbir nafakasına ve velayete yönelik istinaf talepleri esastan reddedilmiş, kişisel ilişkiye yönelik istinaf talebi kısmen kabul edilmiş, ortak çocuk ... ile davalı baba arasındaki kişisel ilişki kaldırılarak tekrar düzenlenmiş ve velayet ile nafaka yönünden kesin, kişisel ilişki yönünden temyiz yolu açık olarak karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Velayetin tedbiren düzenlenmesine ilişkin dava çekişmesiz yargı işidir (HMK m. 362/2-b-13). Bölge adliye mahkemesince çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin nitelikte olup, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz (HMK m. 362/1-ç). Kişisel ilişkinin düzenlenmesine yönelik açılan davalar ise, bağımsız olarak açılırsa bu davalarda verilen kararlara karşı temyiz yolu açıktır. Somut olayda; davalı ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki, velayetin tedbiren düzenlenmesi davası sonucu kurulmuş olup açılan davanın ferisi niteliğindedir. Bu nedenle davalı ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki yönünden de karar kesin olup bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz. Açıklanan sebeple davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple temyiz dilekçesinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 25.11.2019 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Velayetin kaldırılması, velayetin eşlerden birinden alınarak diğerine verilmesi ve kaldırılan velayetin geri verilmesi, çekişmesiz yargı işleri arasında [HMK m.382-(2)-b)-13)] sayılmasına karşın, kişisel ilişki düzenlenmesine ilişkin dava ve işler, çekişmesiz yargı işleri (HMK m.382) arasında sayılmamıştır.