muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21632, Karar No: 2017/325, Tarih: 12.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/21632 E.  ,  2017/325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, her iki dava yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise tazminatların miktarı ve kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Hafize'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Ahmet'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.01.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/4472, Karar No: 2019/7330, Tarih: 14.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4472 E.  ,  2019/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nun 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmasına rağmen hüküm kısmında ve gerekçeli kararda konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan TCK’nun 151/1, 31/3. maddeleri uygulandıktan sonra TCK’nun 62. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın “2 ay 6 gün” olması gerekirken hesap hatası yapılarak “2 ay 10 gün” olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2)5271 sayılı CMK'nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suçlar nedeniyle mahkum edilmiş olan suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de payına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, kurulan hükümde "2 ay 10 gün" sonuç hapis cezasının "2 ay 6 gün" hapis cezasına indirilmesi ve hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili bölümün çıkarılması suretiyle, yerine “Suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7081, Karar No: 2014/9081, Tarih: 25.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/7081 E.  ,  2014/9081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/128732

Mahkeme : ESKİŞEHİR 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 12.01.2011 - 2010/1053 esas ve 2011/15 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4862, Karar No: 2022/5005, Tarih: 24.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/4862 E.  ,  2022/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden; "2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçları yönünden ise, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgunun yapıldığı 07.10.2011 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15374, Karar No: 2015/10828, Tarih: 06.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15374 E.  ,  2015/10828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2014

NUMARASI : 2012/295-2014/339

Davacı G.. K.. vekili Avukat Murteza tarafından, davalı H.. K.. aleyhine 15/06/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından ve duruşmalı olarak incelenmesi de davalı tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 06/10/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

a) Dava, haksız şikayet nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Kanun'un 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; olayın gelişimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayda; olayın gelişimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

b) Mahkemece, davacının Esenler Esnaf ve Sanatkarları Kredi ve Kefalet Kooperatifi'yle olan vekalet ilişkisinin davalının baskısı ve şikayetleri nedeniyle 2010 yılı itibariyle sonlandırıldığı, bu kadar yoğun ve mükerrer ağır şikayetlere maruz kalan birinin psikolojisinin bozulması, işini gereği gibi yapamamasının da söz konusu olduğu, kaldı ki davalının aynı isnatları davacının işyerinin bulunduğu Esenler yöresinde de dile getirmesi, insanlar üzerinde baskı kurması nedeniyle de güven ilişkisine dayalı olarak kurulan vekalet ilişkisi yönünden davacı avukatın zarara uğrayacağı, zararın tam tespit edilemediği gerekçesi ile TBK'nın 50/2. fıkrası gereğince davacı yararına 5.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. Mahkemece TBK'nın 50/2. maddesince değerlendirme yapılarak maddi tazminata hükmedilmesi doğru ise de, davacının Esenler Esnaf ve Sanatkarları Kredi ve Kefalet Kooperatifi'yle olan vekalet ilişkisinin davalının baskısı ve şikayetleri nedeniyle sonladığı konusunda dosyada bir bilgi ya da belge yoktur, bu yöndeki iddia ispat edilememiştir, bu nedenle hüküm altına alınan maddi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde maddi tazminata hükmedilmesi için de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22170, Karar No: 2019/10815, Tarih: 16.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22170 E.  ,  2019/10815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 14.05.2010 tarihinden itibaren davalı şirket bünyesinde Kozan Sanayi Sitesinde güvenlik olarak çalıştığını, 10.03.2014 tarihinde şirket yetkilisinin hiçbir hak talep etmediklerine dair dilekçe vermeleri halinde güvenliğin devredileceği İmar Ltd. Şti’de çalışmaya devam edebileceklerini bildirerek istifa dilekçesi aldığını ve ödenmeyen alacakları bulunduğunu öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 13.05.2013 tarihinde göreve başlayıp 14.04.2014 tarihinde bitecek şekilde belirli süreli hizmet akdi ile çalıştığını, müvekkili şirketin aldığı ihale süresi bitmeden davacının herhangi bir hak ve alacağı olmadığına dair el yazısı ile dilekçe yazdığını, dilekçe yazması için baskı yapılmadığını, davacıya çalışma teklif edilmesine rağmen davacının kendisinin işten ayrıldığını, işyerinde üçlü vardiya yapıldığını, fazla mesai olmadığını, tatil günlerinde joker elemanın çalıştığını, müvekkilinin ihale ile iş alması sebebiyle asıl işverenin Kozan Küçük Sanayi Sitesi Yönetimi olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, 14.5.2010-10.03.2014 tarihleri arasında davalı şirkette, 12.3.2014- 18.08.2015 tarihleri arasında ise dava dışı Kozan İmar San. Tic. Ltd Şti'de çalışmış olup dosya içeriğinden davalı şirket ile dava dışı şirket arasında işyeri devri olduğu anlaşılmaktadır. Dava 03.09.2015 tarihinde işyerini devreden davalı şirkete açılmıştır. Dava tarihinde iş akdi son bulmuş ise de, devir tarihi itibariyle çalışma devam etmektedir. Dolayısıyla davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı 18.08.2015 tarihinde iş akdinin son bulma şekline göre belirlenmelidir. Açıklanan nedenle; Mahkemece taleple bağlı kalınarak 10.03.2014 tarihindeki ücret seviyesine göre 14.5.2010-10.03.2014 tarihleri arasında geçen çalışma için kıdem tazminatının hesaplatılmasında bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, 18.08.2015 tarihinde iş akdinin tazminat gerektirecek şekilde son bulup bulmadığı araştırılmadan hesaplanan kıdem tazminatı tutarının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin hafta tatili kullanıp kullanmadığı ve ulusal bayram ve genel tatili günlerinde çalışıp çalışmadığı hususu taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Aynı ispat kuralları ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı için de geçerlidir.

Aynı ispat kuralları ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı için de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarından hareketle davacının tüm çalışma süresi boyunca hafta tatili izni kullanmadan ve tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabulüne göre hesaplama yapılmıştır. Ne var ki; tanıkların bu husustaki beyanları hüküm kurmaya elverişli olmayıp açıklattırılmaya muhtaçtır.

Davacının Kozan Sınırlı Sorumlu Küçük Sanayi Sitesinde sürekli gece güvenlik görevlisi olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tanıkları komşu işyeri sahipleri olup işyerlerinin Cumartesi günleri de açık olduğunu ve davacının Cumartesi ve Pazar günü ve tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını beyan etmişlerdir. Ancak, davacı tanıklarının kendilerine ait işyerlerinin haftanın yedi günü ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinin tamamında sürekli açık olup olmadığı hususlarında beyanları netleştirilmemiştir.

Şu halde, mahkemece davacı tanıkları yeniden dinlenilerek, davacı tanıklarının işyerlerinin haftanın 7 günü ve tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde açık olup olmadığı bir başka deyişle davacının hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarını komşu işyeri sahipleri olan davacı tanıklarının birebir görüp göremeyecekleri, davacının haftanın 7 günü kesintisiz şekilde çalışıp çalışmadığı, tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise bu şekildeki çalışmanın sürekli mi olduğu yoksa işyerinde dönüşümlü ve nöbet usulü bir çalışma şekli mi benimsendiği, işyerinde davacı ile birlikte çalışan başka işçiler olup olmadığı belirlenmeli sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları konusunda karar verilmelidir.

Hafta tatili günlerinde çalışma şeklinin netleştirilmesinden sonra usuli kazanılmış haklar da gözetilerek fazla çalışma alacağının yeniden hesaplanması gerekip gerekmediği de belirlenmelidir.

4-Mahkeme hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hüküm yerinde açıkça belirtilmemesi de infazda tereddüt yaratır mahiyette olduğundan hatalı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12970, Karar No: 2015/9165, Tarih: 04.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/12970 E.  ,  2015/9165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesi ile müvekkilinin 28/04/2009-26/12/2011 tarihleri arasında makasdar- kesimci ustası olarak davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, senelik ücretli izin alacağı, genel tatil alacağı ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının 03/06/2009 tarihinden 25/12/2011 tarihine kadar çalıştığını, 26/12/2011 tarihinden itibaren hiçbir sebep bildirmeksizin işe gelmemesi üzerine hakkında tutanak tutulduğunu, bu nedenle 30/12/2011 tarihinde ... Noterliği aracılığı ile ihtarname göndererek iş akdini feshettiklerini, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili, yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.