muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5131, Karar No: 2022/9896, Tarih: 12.04.2022

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabının kullanıcısının tespit edilmesi için Asayiş Şube Müdürlüğü’ne yazılan cevapta ... isimli kullanıcının açık kimlik bilgilerinin tespitinin yapılamadığı ve şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise ... Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, ... Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise ... Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/02/2021 tarihli ve 2021/1224 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8490, Karar No: 2013/14761, Tarih: 16.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/8490 E.  ,  2013/14761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, iş yerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda hükme dayanak bilirkişi raporunda, davacı işçinin fazla çalışma ücreti hesabında, tanık beyanlarına göre 2006 yılına kadar haftanın 6 günü 07.00 – 19.00 saatleri arasında günlük 1 saat ara dinlenmesi düşülerek sonuca gidilmiştir.

Halbuki günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak ara dinlenmesi kabul edilmelidir.

Mahkemece yapılacak iş yukarıdaki ilkeler doğrultusunda bilirkişiye davacı işçinin 2006 yılına kadar günde onbir saatten fazla çalışmaları için en az birbuçuk saat ara dinlenmesi düşülmek suretiyle fazla çalışma ücreti alacağı hesaplattırılarak sonuca ulaşmaktır. Eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup hükmün açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9871, Karar No: 2014/347, Tarih: 16.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9871 E.  ,  2014/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.07.2013 gün ve 2012/517 Esas, 2013/332 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafileri ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafii Av. ...'in süresinden sonra vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin olay nedeni ile ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 07.05.2013 günlü raporunu düzenleyen heyetin oluşumu açısından Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddelerine uygun olduğu, mağdurede post tramvatik stres bozukluğu saptandığı belirtilerek ruh sağlığının kalıcı olarak bozulduğunun ifade edildiği ve rapor içeriğinde adli evrakın da tetkik edilmiş olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafileri ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükümlerin ONANMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/808, Karar No: 2007/827, Tarih: 07.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/5-808 E.  ,  2007/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ          : İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ          : 31/05/2007

Taraflar arasındaki "Kamulaştırmasız el koyma nedeniyle tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir Asliye 7. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 21.02.2006 gün ve 2005/1 E- 2006/35 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin 06.02.2007 gün ve 2006/14912-2007/1130 sayılı ilamı ile; (...Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce Onanmıştır.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın kısmen el atılarak yol, kaldırım ve refüj alanı haline getirilen bölümünün ana arter olmayan 419/2 sokak içerisinde kaldığı ve davalı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumluluğunda olmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 29.06.2006 tarih

ve 2006/5261-8129 sayılı Onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra bu kez yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal inceleme ve karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın kısmen el atılarak yol, kaldırım ve refüj alanı haline getirilen bölümünün ana arter olmayan 419/2 sokak içerisinde kaldığı ve davalı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumluluğunda olmadığı anlaşıldığından, davalı idare aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN :  Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisi İ.. K.’ın kayden paydaşı bulunduğu Buca ilçesi, ...mahallesi, 562 ada, 684 parsel sayılı taşınmaza davalı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından kısmen yol yapılmak suretiyle kamulaştırmasız el atıldığını ileri sürerek; dava ve ıslah dilekçelerinde toplam 111.217.368.706 TL kamulaştırmasız el koyma karşılığının dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisi İ.. K.’ın kayden paydaşı bulunduğu Buca ilçesi, ...mahallesi, 562 ada, 684 parsel sayılı taşınmaza davalı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından kısmen yol yapılmak suretiyle kamulaştırmasız el atıldığını ileri sürerek; dava ve ıslah dilekçelerinde toplam 111.217.368.706 TL kamulaştırmasız el koyma karşılığının dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili; dava konusu taşınmazda davalı idarenin asfaltlama, yol yapımı gibi çalışmalarda bulunmadığını, bu nedenle davanın öncelikle husumetten ve ayrıca esastan reddine karar verilmesini cevaben bildirmiştir.

Mahkemenin, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunu benimsemek suretiyle ve “dava konusu taşınmazın 419/2 sokak adı altında kullanılan 1218 m2' lik bölümüne davalı İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından asfalt kaplama yapılarak yol, kaldırım ve refüj olarak düzenlenmek suretiyle kamulaştırmasız el atıldığının keşfen belirlendiği” gerekçesiyle “davanın kabulüne, 111.217,37 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, idarece el atılan 1218 metrekarelik bölümden davacılara ait hissenin tapuda yol olarak terkinine” dair verdiği karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemece “dava dışı paydaşlardan Halil Kabakçı tarafından davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine İzmir Asliye 10. Hukuk Mahkemesinin 2004/456 E. 2006/43 K. Sayılı dosyasında aynı nedenle açılan tazminat davasının kabulüne dair verilen hükmün derecattan geçerek kesinleştiği, o davada davalı Büyükşehir Belediyesinin pasif husumet ehliyeti kabul edilmekle beraber görülmekte olan davada kabul edilmemesinin usul hükümlerine aykırı düştüğü” gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Davacıların murisi İ.K.’ın 1631/4787 pay maliki olduğu, 4787 metrekare yüzölçümündeki 562 ada 684 parsel sayılı taşınmazın 1218 metrekarelik bölümüne yol, kaldırım ve refüj alanı haline getirilmek suretiyle kamulaştırmasız el konulduğu sabit olup; aynı taşınmazın bu davada yer almayan paydaşlarından H. K. tarafından davalı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine İzmir Asliye 10. Hukuk Mahkemesinin 2004/456 E. 2006/43 K. Sayılı dosyasında daha önce aynı nedenle açılıp kesinleşen tazminat davasında; yol, kaldırım ve refüj alanı haline getirilen 1218 metrekarelik bölümün davalı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumluluğunda olduğu kabul edilerek, o davanın davacısının payına isabet eden kamulaştırmasız el koyma karşılığına hükmedilmiştir.

Görülmekte olan davada fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda; 562 ada, 684 parsel sayılı taşınmazın mer’i imar planına göre takriben % 75 inin 30 ve 40 metrelik imar yollarına isabet ettiği, dava konusu edilen ve 419/2 sokak adı altında kullanılan 1218 metrekarelik bölümün davalı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından asfalt kaplama yapılarak yol, beton kaplama yapılarak kaldırım ve refuj olarak düzenlendiği; bu davanın konusu olmayan 417 ve 419 sokak adı altında kullanılarak yol ve beton kaplama yapılan bölümlerin ise davalı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumluluğunda bulunmadığı ifade edilmiştir.

Yine, davalı Buca Belediye Başkanlığınca; 562 ada 684 parsel sayılı taşınmazın imar planında yola isabet eden kısımların kamulaştırma haritalarının hazırlandığı ve kamulaştırma işlemlerinin Büyükşehir Belediyesince yapılacağı bildirilmiştir.

Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu taşınmazın 1218 metrekarelik bölümüne davalı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığınca yol, kaldırım ve refüj alanı haline getirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atıldığı kuşku ve duraksamadan uzaktır.

Hal böyle olunca; Yerel Mahkemenin, dava konusu taşınmaza davalı İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığınca kamulaştırmasız el atıldığı ve davalı idarenin pasif husumet ehliyetinin bulunduğuna dair direnme kararı yerinde olduğu gibi; Mahkemece, arsa niteliğindeki taşınmazın el koyma günündeki niteliğine göre dava tarihindeki bedelini emsal karşılaştırması sonucu tespit eden bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle kamulaştırmasız el koyma karşılığına hükmedilmesi ve el atılan 1218 metrekarelik bölümdeki davacılar payının Türk Medeni Kanununun 999. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi usul ve yasaya uygundur. Bu nedenle direnme kararı onanmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı (  5.924.90 YTL.   ) bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,  07.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/4819, Karar No: 2017/10135, Tarih: 05.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/4819 E.  ,  2017/10135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın suç tarihinde saat 22:00-23:00 sıralarında sanığı elinde bulunan iki adet ot balyası ile yakalaması ve güneşin batış saatinin olay günü Erzurum İlinde saat 17:03 olması dikkate alınarak sanık hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 143. maddesinin uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

2-Somut olayda sanığın iki adet ot balyası çalmış olduğunun anlaşılması karşısında, suça konu iki adet onar kiloluk ot balyalarının suç tarihi itibariyle değerleri de gözetilerek sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Sanık hakkında iddianamede TCK’nın 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği, sanığa kovuşturma aşamasında adli sicil kaydı okunup, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nın 58. maddesi uyarınca uygulama yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,

4-“Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 05.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7220, Karar No: 2022/10318, Tarih: 12.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7220 E.  ,  2022/10318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 04.05.2004 tarihinden 2006 yılı Eylül ayına kadar davalı işverene ait iş yerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin, bozmaya uyarak hükümde belirtilen gerekçelerle isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Temyize konu davada, mahkemece verilen önceki iki karar Yargıtay (Kapatılan) 21.Hukuk Dairesince bozulmuştur. Mahkemece verilen 26/04/2018 tarihli karar, Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 03.04.2019 günlü ve 2018/4480 - 2019/2493 sayılı bozma ilamı le “Yapılacak iş, davalı Kurumdan davalı adına veya hizmetin geçtiği iddia edilen çiftlik adına tescilli işyerinin bulunup bulunmadığını sormak, varsa ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarını istemek, ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, çiftliğin ihtilaflı dönemde kime ait olduğunu gösteren tapu kayıtlarını getirtmek, davalı ile intifa hakkı sahibi olduğunu beyan eden tanık ... arasındaki ilişkiyi dolayısıyla ihtilaflı dönemde çiftliği kimin işlettiğini netleştirmek, davalının vergi mükellefiyeti olup olmadığını ilgili vergi dairesinden sormak, çiftlikteki atların bakımı ile ilgilenen bir veteriner olup olmadığını araştırmak varsa beyanına başvurmak, davacının ibraz ettiği yazılı belgelerde hizmet/mal alınan işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen sigortalıların beyanlarına başvurmak, davacının ibraz ettiği yazılı belgeleri göz önünde bulundurarak gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozma sonrası Mahkemece, fiili çalışmanın varlığı ve niteliğinin yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği belirgindir.

Somut olayda, Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Ancak bozmaya uyulduğu halde, bozma gereği yerine getirilmemiştir. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan Mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.