muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5693, Karar No: 2022/6442, Tarih: 25.05.2022

(2) Toplu iş sözleşmesinden, sözleşmenin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden, imza tarihinden sonra üye olanlar ise üyeliklerinin taraf işçi sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanır."

3. 6356 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası şu şekildedir:

" Toplu iş sözleşmesine dayanan eda davalarında, temerrüt tarihinden itibaren işletme kredilerine uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanır.

"

4. 4857 sayılı Kanun'un "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin altıncı fıkrası şöyledir:

"Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur."

3. Değerlendirme

Dosya içeriğinin bir üst başlıkta yer verilen mevzuat doğrultusunda incelenmesinde; dava dışı Şirket ile ... Sendikası arasında yürütülen toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine Yüksek Hakem Kurulunun 17.11.2016 tarihli ve 2016/1265 Esas, 2016/1395 Karar sayılı kararı ile 01.04.2016-31.03.2018 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin karara bağlandığı, davalı ...Ş. (TEİAŞ) ile dava dışı Şirket arasında 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi uyarınca yapılan sözleşme ile asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulduğu, davalı TEİAŞ'ın alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklardan 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sorumlu olması gerektiği, ayrıca hükmedilen faizin ve karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekâlet ücretinin doğru olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2022 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/964, Karar No: 2021/6953, Tarih: 26.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/964 E.  ,  2021/6953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

...

...

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, Kültür ve Turizm Bakanlığına yönelik davanın reddine, dahili davalı bakımından davanın kabulüne dair verilen karara karşı dahili davalı Kültür ve Turizm Bakanlığı Döner Sermaye İşletmesi Merkez Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince dahili davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın dahili davalı ve fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 7036 sayılı Yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı Yasanın 366. ve 345. maddeleri uyarınca istinaf kararlarına karşı temyiz başvuru süresi, kararın tebliğinden itibaren iki haftadır. 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır.

Fer’i Müdahil temyizi bakımından; eldeki dosyada, fer’i müdahil SGK’ya Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, 09.12.2019 tarihinde tebliğ edildiği, davacının kararı temyiz etmediği; fer’i Müdahil SGK’nın ise 31.12.2019 tarihinde belirtilen kararı katılma yolu ile temyiz ettiğine dair başvuruda bulunduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden fer’i müdahil SGK vekili tarafından temyiz dilekçesinin, yasal süresi içerisinde verilmediği görülmekle; temyiz itirazının REDDİNE ;

2- Dahili Kültür ve Turizm Bakanlığı Döner Sermaye İşletmesi Merkez Müdürlüğü temyizi bakımından; dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının dahili davalıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 26.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2006/21836, Karar No: 2007/11128, Tarih: 12.07.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/21836 E.  ,  2007/11128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 19.10.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, velayet, nafaka, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak kadına uygun miktarda maddi (TMK. m.174/1) ve manevi (TMK. 174/2.) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin (1.) bentteki sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.07.2007 Prş.
Yargıtay — Esas No: 2022/5162, Karar No: 2022/12949, Tarih: 24.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5162 E.  ,  2022/12949 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/06/2018 tarihli ve 2018/114243 soruşturma, 2018/70544 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/07/2018 tarihli ve 2018/4977 değişik ... sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26/01/2022 gün ve 2021/5162 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, facebook paylaşım sitesinde yer alan videoya şüphelinin kendi hesabından "Yalanına eşşekler sıçsın şerefsiz ozamanları Rabbim birdaha yaşatmasın kimin kapısına kiralandın öküz" şeklinde yaptığı yorum sebebiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Şüpheli hakkında yapılan soruşturma kapsamında çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, atılı suça ilişkin ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar müştekinin bahsettiği hesapların yurt dışında bulunan ...'daki firmaların serverlerinde bulunduğu, firmaların Türkiye Temsilcilikleri ile yapılan yazışmalar sonucunda erişime ilişkin IP adresi, port bilgisi, kullanıcı hesap bilgisi vs. bilgileri ... Birleşik Devletlerinden istenmesi gerektiğinin bildirildiği , Adalet Bakanlığı Uluslarası hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü Ceza İstinabe ve Tebligat Bürosu 20/01/2015 tarih ve --1898/4866 sy. Hafif Suçlara İlişkin Taleplerin ABD Adli Makamlarınca Yerine Getirilmemesi konulu görüş yazısında;"... Birleşik Devletleri hukuk sisteminde ve uygulamasında ‘önemli suç’ / ‘hafif suç’ (low priority crime)’ ayrımı bulunmaktadır. ABD soruşturma makamları kendi topraklarında işlenen hafif suçları (basit tehdit, basit hırsızlık vb.) ya hiç soruşturmamakta ya da bunlardan bazılarını pazarlık yöntemiyle (plea bargain) sonuca bağlamaktadır. Aynı şekilde diğer devletlerden gelen ceza istinabe taleplerini de kategorize ederek hafif suçlarla ilgili talepleri yerine getirmedikleri, ABD Makamları açısından hafif sayılabilecek suç örneklerini bildirmiş, örnek verilen suçlar ancak çok ciddi zararlara sebep olmuşlarsa (örn. reşit olmayan bir mağdurun müstehcen resimlerinin facebookta onun adına açılan hesapta yayınlanması nedeniyle küçüğün intihara teşebbüs etmesi vb.) adli yardımlaşma talebinde bulunulması düşünülebileceğinin bildirildiği, bunun dışında ABD makamlarına yazılacak adli yardımlaşma taleplerine kesinlikle cevap verilmeyeceğinin bildirildiği, müştekinin şikayetine konu olayın ... Birleşik Devletlerinde yer alan şirket ve Server üzerinden gerçekleştiği, delil ve emarelerin ABD'den istenmesi gerektiği, ancak yukarıda bahsi geçen olayın Adalet Bakanlığına bildirilen hafif suçlar arasında tanımlandığı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/07/2018 tarihli ve 2018/4977 değişik ... sayılı kararının,, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/215, Karar No: 2016/215, Tarih: 27.12.2016

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2016/215 E.  ,  2016/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

2016/Bşk-215 2016/215 2009/140195

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 22 ve 3. Ceza

Mahkemesi :Sulh Ceza

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde, sanıkların 5237 sayılı TCK'nun 150 ve 37/1. maddeleri delaletiyle aynı Kanunun 86/2, 29, 51/3-5. maddeleri uyarınca iki ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmün ertelenmesine karar verilmiştir.

Hükmün sanık ... müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2011 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesince 28.01.2013 gün ve 43986-3357 sayı ile;

"Dava konusu eylemin iddianamede belirlenen yasal niteliğine ve uygulaması öngörülen yasa maddelerine göre; mahkemece kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait bulunduğu"

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 gün ve 8 sayılı iş bölümü kararı nedeniyle, Yargıtay 6. Ceza Dairesince verilen ve Daire Başkanı tarafından imzalanan 17.02.2015 gün ve 5236-23949 sayılı kararıyla dosyanın gönderildiği Yargıtay 22. Ceza Dairesince 11.09.2015 gün ve 5412-3970 sayı ile;

" İddianamede açıklanan eyleme, hükmün konusuna, temyizin kapsamına ve 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun yapılan ve 22.01.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 tarih, 2015/8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca, sanıklar hakkında TCK'nun 86/2 maddesi uyarınca yaralama suçundan kamu davası açılmış olup, aynı suçtan TCK'nun 86/2 maddesine göre kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyizi inceleme görevi Yargıtay 3. Ceza Dairesine ait olduğu"

Yargıtay 3. Ceza Dairesince de 25.04.2016 gün ve 30233-10452 sayı ile;

" Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 150. maddesinin yollaması ile 87/1, 86/2 maddeleri uyarınca açılan dava sonucunda, 5237 sayılı TCK'nun 150/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 86/2, 29. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine karar verildiği, Dairemizin 28.01.2013 gün ve 43986-3357 sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verildiği, 22. Ceza Dairesinin 11.09.2015 gün ve 5422-3970 sayılı ilamı ile Dairemizin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verildiği anlaşılmakla; dava konusu eylemin hükümde belirlenen yasal niteliğine ve uygulanan yasa maddelerine göre, 2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde uyarınca oluşturulan Birinci Başkanlık Kurulunca hazırlanan ve 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı gereğince, temyizi inceleme görevinin Yargıtay 22. Ceza Dairesine ait olduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 22 ve 3. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; alacağını tahsil amacıyla işlenen kasten yaralama ve hakaret suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu 5237 sayılı TCK'nun 150 ve 37/1 maddeleri delaletiyle aynı Kanunun 86/2, 29, 51/3-5 maddeleri uyarınca kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin tespitine ilişkindir.

Tebliğname tarihi 05.12.2011 olan dosya kapsamından;

Sanıklar hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de iddianamede yargılama konusu eylem; “...Şüphelilerin şikâyetçiye ait iş yerinde daha önce işçi olarak çalıştıkları, iş yeri ile ilişkilerinin bitmesinden sonra şikâyetçide kalan ücretlerini istemek amacıyla şikâyetçinin ofisine gittikleri, şikâyetçinin parayı ödememesine kızan şüphelilerin 'Biz bu parayı s....ke alırız, adamın a.ını avradını sinkaf ederiz' diyerek saldırdıkları ve doktor raporuna göre basit bir tıbbi müdahale ile tedavi edilebilir şekilde kendisini yaraladıkları, bu şekilde şüphelilerin kendi haklarını zorla almak suçu ile hakaret suçunu birlikte işledikleri" şeklinde anlatılmış ve sevk maddeleri 5237 sayılı TCK'nun 150/1. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 86/2, 87/1, 125/1 ve 53 olarak gösterilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin üçüncü fıkrasının tebliğname ve Özel Dairelerce görevsizlik kararlarının verildiği tarihlerde yürürlükte bulunan halindeki,

“Ceza dairelerinde:

a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.

b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü gözetildiğinde, iddianamedeki anlatımın içeriğinden sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı TCK’nun 149/1-c maddesi uyarınca kamu davası açıldığı kabul edilmelidir.

Bu nedenle, Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca yağma suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 6. Ceza Dairesince temyiz incelemesinin yapılması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 23.11.2006 gün ve 6-6 ile 03.03.2005 gün ve 1-1 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, temyizen inceleme görevinin görevsizlik kararlarını veren Ceza Dairelerinden başka bir Ceza Dairesine ait olması durumunda dosyanın bu daireye gönderilmesi de mümkündür.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 23.11.2006 gün ve 6-6 ile 03.03.2005 gün ve 1-1 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, temyizen inceleme görevinin görevsizlik kararlarını veren Ceza Dairelerinden başka bir Ceza Dairesine ait olması durumunda dosyanın bu daireye gönderilmesi de mümkündür.

Bu itibarla, yargılama konusu suçla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 6. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.