muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2769, Karar No: 2022/6668, Tarih: 13.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2769 E.  ,  2022/6668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : ANKARA 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda;istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı HMK'nın 353/1.b.2. maddesi gereği kaldırılarak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan anneleri .....in maliki olduğu 5, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlardaki 13/52 payını 11/07/2002 tarihinde satış suretiyle kızı olan davalı ...’ye, 1, 7 ve 457 parsel sayılı taşınmazları kızı olan diğer davalı ...’ya, 6 parsel sayılı taşınmazdaki 17885/18573 payını davalı ...’ye 04/12/2007 tarihli ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiğini, anılan taşınmazlar dışında, 1509 ada 6 parsel ve 458 parsel ile 50 parseldeki 4 no.lu bağımsız bölüm ve 13 parseldeki 4 no.lu bağımsız bölümlerin mirasbırakanın parası ile davalılar adına alındığını, mirasbırakanın taşınmaz satmaya, ölünceye kadar bakma akdi yapmaya ihtiyacı olmadığını, anılan temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar, muvazaa iddiasının gerçeği yansıtmadığını, murisin ölünceye kadar bakımını üstlendiklerini, dava konusu 50 parseldeki 4 no.lu bağımsız bölüm, 13 parseldeki 4 no.lu bağımsız bölüm ve 1509 ada 6 parseldeki bağımsız bölümü üçüncü kişilerden aldıklarını, bu taşınmazların murisle bir ilgisinin bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02/07/2019 tarihli ve 2015/524 E., 2019/317 K. sayılı kararıyla; satış ve ölünceye kadar bakım akdi ile temlik edilen taşınmazlar bakımından mal kaçırma ve muvazaa iddiası kanıtlanamadığından, bedeli muris tarafından ödenerek davalılar adına tescil edildiği iddia edilen taşınmazlar bakımından da tenkis davasının hak düşürücü süre içinde açılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmişir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili, dava dilekçesini tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosya kapsamında yer alan tanık beyanları, tapu kayıtları ve diğer deliller değerlendirildiğinde mirasbırakanın tüm terekesini davalılara temlik ettiğini ayrıca parasını ödeyerek aldığı taşınmazları da davalılar adına tescil ettirdiğini belirterek, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 30/12/2021 tarihli ve 2019/1775 E., 2021/2478 K. sayılı kararıyla; dava konusu 50 parseldeki 4 numaralı bağımsız bölüm, 6 parseldeki 13 numaralı bağımsız bölüm ve 13 parseldeki 4 numaralı bağımsız bölümlerin bedelleri mirasbırakan tarafından ödenerek davalılar adına tescilinin sağlandığı iddiasında bulunulduğu, anılan iddia bakımından, tenkis incelemesi yapılması gerektiği, mirasbırakan...'in 12/03/2012 tarihinde öldüğü, eldeki davanın 21/12/2015 tarihinde açıldığı, mirasbırakanın ölüm tarihinde yürürlükte bulunan 4721 sayılı 571. maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin dolduğu, dava konusu 458 parsel sayılı taşınmaz bakımından da bedelin muris tarafından ödendiği iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mirasbırakan...’in maliki olduğu 5, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlardaki payını 11/07/2002 tarihinde satış suretiyle davalı ...’ye temlik ettiği, tapuda her ne kadar satış gibi gösterilmiş ise de, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığı, devrin bedelsiz yapıldığı, akitte gösterilen değer ile gerçek değer arasında fahiş fark bulunduğu, mirasbırakanın 1, 7 ve 457 parsel sayılı taşınmazları davalı ...’ya, 6 parsel sayılı taşınmazdaki 17885/18573 payını davalı ...’ye 04/12/2007 tarihli ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiği ancak anılan taşınmazlardan başkaca mal varlığının bulunmadığı, mirasbırakanın bekâr olan davalı kız çocukları ile birlikte yaşadığı, bakım ihtiyacının tüm mal varlığının devrini gerektirmediği, ölünceye kadar bakım akdi ile temlik edilen taşınmazlar bakımından da tüm mal varlığını devrettiği gözetildiğinde temliklerin makul oran sınırları içinde kalmadığı, mirasbırakanın bekar olan davalı kız çocuklarını koruma iç güdüsü ile hareket ettiği temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.2. maddesi gereğince kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalılar vekili, mirasbırakanın yaşamının son 20-25 yılını davalı kızları ile birlikte geçirdiğini, davalıların evlenmeyerek annelerinin tüm bakım ve gözetimi ile ilgilendiklerini, mirasbırakanın 1987 yılından beri sağlık sorunları olduğunu, 2007 yılında kanser hastalığına yakalandığını, tüm masraflarının davalılar tarafından karşılandığını, davalı ...’nin öğretmenlik yaptığı ve özel ders geliri bulunduğunu, satım akdine konu taşınmazları bedelini ödemek suretiyle temlik aldığını, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararın bu yönden bozularak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Kararın (IV/3.) no.lu paragrafındaki gerekçeler yerinde bulunmakla, dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

3.3. Değerlendirme

Kararın (IV/3.) no.lu paragrafındaki gerekçeler yerinde bulunmakla, dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 9.338,20 TL bakiye onama harcının davalılardan alınmasına, 13/10/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1967, Karar No: 2011/10079, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1967 E.  ,  2011/10079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, 16.213.00 TL’nın, faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek, asıl davanın reddine, karşılık dava olarak da, müvekkili aracında meydana gelen 17.000.00 TL zararın, yasal faiziyle birlikte karşılık davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, karşılık davanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydına, davacı vekilinin, verilen kesin süreye rağmen keşif ücretini yatırmadığı, mevcut delil durumuna göre, davacı sürücünün asli ve tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, ispatlanamayan asıl davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK.’nun 266. (eski 1086 Sayılı HUMK.’nun 275.) ve takip eden maddeleri uyarınca, mahkemece, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar

verilmelidir. Sonucu açık ve belli durumlar ayrık olmak üzere, trafik kazalarında kusur oranının ve hasarın tespiti de uzman bilirkişi aracılığıyla yapılmalıdır.

1086 sayılı HUMK.’nun 163. maddesine göre, kanunun tayin ettiği müddetler kesin olduğu halde, hakimin tayin ettiği süreler kural olarak kesin değildir. Hakim, kendi tayin etmiş olduğu bir süreyi, süre geçmeden azaltıp çoğaltabileceği gibi, süre geçtikten sonra tarafa isteği üzerine ikinci bir süre de verebilir. Hakim, tayin ettiği bir sürenin kesin olduğuna karar vermişse, sürenin kesin olduğunun hiçbir tereddüde yer vermeyecek derecede ara kararında açık bir şekilde yazılması, yapılması gereken işlerin neler olduğunun belirtilmesi, tanınan sürenin yeterli ve elverişli olması, süreye uyulmamasının doğuracağı sonuçların açıklanması ve tarafların uyarılması gerekir.

Somut olayda, davacı taraf keşif ve tanık deliline dayanmış, mahkemece, mahallinde trafik bilirkişisi ve tanıklar refakatinde keşif yapılmasına karar verilmiştir. Ancak, süresi içinde keşif giderleri ve bilirkişi ücretinin yatırılmaması üzerine davacıya kesin süre verilerek, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, kesin süreye ilişkin ara kararında tanıkların isimleri, davetiye giderleri belirtilmediğinden, usule uygun değildir.

Somut olayda, davacı taraf keşif ve tanık deliline dayanmış, mahkemece, mahallinde trafik bilirkişisi ve tanıklar refakatinde keşif yapılmasına karar verilmiştir. Ancak, süresi içinde keşif giderleri ve bilirkişi ücretinin yatırılmaması üzerine davacıya kesin süre verilerek, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, kesin süreye ilişkin ara kararında tanıkların isimleri, davetiye giderleri belirtilmediğinden, usule uygun değildir.

O halde mahkemece, bilirkişi ve tanıklar refakatinde mahallinde keşif yapılması veya dosya üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılması için, davacıya usulüne uygun kesin süre verilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26323, Karar No: 2015/6961, Tarih: 06.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26323 E.  ,  2015/6961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2014/83-2014/409

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın 4522,25 m² 'lik kısmı kamulaştırıldığı ve bu kısmın tapusunun iptaline karar verdiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre sehven 4555,25 m² için kamulaştırma bedelinin tespiti,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yazılı (605.556,75) rakamının çıkarılmasına, yerine(601.607,00) rakamının yazılmasına, bendin sonuna (fazla yatırılan 3.889,75-TL'nin davacı idareye iadesine) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6180, Karar No: 2012/7775, Tarih: 03.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6180 E.  ,  2012/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı İleri Gazetecilik ve Yayıncılık A.Ş. vd. aleyhine 20/04/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, Ortadoğu Gazetesi'nin 19.10.2010 günlü sayısının 7.sayfasında, davalılardan ... tarafından yazılan köşe yazısında, AKP nin Genel Başkanı ... ve parti yönetiminin "rüşvet, yalan, hile, tevzirle "suçlandığını, Damat ... hükümetinin zihniyetini taşıyarak ülkeyi dış güçlere teslim etmekle ve mandacı bir politika izlemekle itham edildiğini, yine Başbakan ... ve ekibine Muhannet, seciyesiz, adaletsiz, omurgasız sıfatları ile hakaret edildiğini bu nitelendirmelerin müvekkillerinin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılar ise, yayının eleştiri sınırları içinde kaldığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, dava konusu yazının sert eleştiri niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka

aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yayında,"...geçmişteki felaketin müsebbibi olan ;rüşvet,yalan ,hile, tezvir ve iğfalin günümüzde fazlasıyla devam ettiğini görürüz. Teslimiyetçi, mandacı Damat ... zihniyetinin iz düşümünde yol alan bugünkü AKP iktidarının, tüm kanunsuz ve ahlaksız işlerin patronluğunu yaparak gemiye su aldırdığını dehşetle seyretmekteyiz. AKP rozetli bir yığın yozlaşmış siyasetçi, idareci ve patron kılıklı kişilerin el ele vererek, sülük gibi kanımızı emdikleri, vatan topraklarımızı karış karış pazarladıkları ve milli kaynaklarımızın suyunu kuruttukları artık gün gibi ortadadır...Muhannet, seciyesiz ve adaletsiz zihniyeti temsil eden Erdoğan ve Ekibi "Elin himmetini kendileri için minnet" olarak görmektedir. Bu zihniyet Türk milletinin kendilerine tevdi ettiği emaneti her türlü menfaat karşılığında takas etmeye müsait fare tabiatlıdır...Kifayetsiz, kimliksiz, kişiliksiz AKP'li politikacılarla hareket etmeye mecbur kalan insanımız artık uyanmıştır..."gibi sözlerin yer aldığı görülmüştür. Davalıların, kamuoyunu bilgilendirme ve ötesinde kamuoyu oluşturma hakkı çerçevesinde; davacılar hakkında karşı görüş, düşünce ve eleştiride bulunabilmesi olağan kabul edilmelidir. Ancak, bu hakkın kullanılmasında; yayının konusu ile kullanılan sözler arasında düşünsel bağlılık anlamında öz ile biçim dengesi korunmalıdır. Yayın doğru olsa ve kamu yararı bulunsa bile; üslup uygun değilse, aşağılayıcı, küçük düşürücü, abartılı ise hukuka uygunluktan söz edilemez. Dava konusu yayında, davacılar, Damat ... hükümetinin zihniyetini taşıyarak ülkeyi dış güçlere teslim etmekle ve mandacı bir politika izlemekle itham edilmiş, yine haklarında “ rüşvet,yalan ,hile, tezvir ve iğfal ile siyaset yaptıkları suçlaması yapılmış, muhannet, seciyesiz, adaletsiz, omurgasız, kifayetsiz, kimliksiz, kişiliksiz fare tabiatlı nitelemelerinde bulunulmuştur.Sarf edilen bu sözlerle özle biçim arasındaki denge bozulmuştur. Bu sözler ve nitelemeler eleştiri kapsamında olmayıp davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturur. Şu durumda, yayının hukuka aykırı olduğu benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacılar yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/05/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 03/05/2012