muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/38298, Karar No: 2023/6404, Tarih: 21.09.2023

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, bu beyanları destekler nitelikteki tanık anlatımları karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin kanaatinde bir hukuka aykırılık bulunmaması; suçun işleniş şekli, kastının yoğunluğu ve elde edilen haksız menfaatin miktarı gözetilerek, mahkemenin teşdiden ceza uygulamasına dair takdirinde hukuka aykırılık görülmediği gibi sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında katılandan farklı tarihlerde haksız menfaat temin ettiği, bu nedenle zincirleme suç hükümlerinin oluştuğu anlaşılmakla, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2020/301 Esas, 2021/216 Karar sayılı kararında sanık ile müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ile müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12040, Karar No: 2010/4189, Tarih: 01.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12040 E.  ,  2010/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2005 gün ve 2005/213 Esas, 2005/265 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, sanığın adli sicil kaydı da gözetilerek, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9462, Karar No: 2016/3579, Tarih: 07.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/9462 E.  ,  2016/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheliler ... hakkında Batman Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/03/2014 tarihli ve 2014/3186 soruşturma, 2014/2575 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/04/2014 tarihli ve 2014/329 değişik iş sayılı kararını müteakip, Batman Cumhuriyet Başsavcılığınca dosyanın aynı konudaki diğer soruşturma dosyası olan 2011/613 soruşturma sayılı dosyası ile birleştirilerek, görevi kötüye kullanma suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında Batman Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/03/2015 tarihli ve 2011/613 soruşturma, 2015/2162 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine, Adli Emanet Memuru şüpheli ... hakkında daha önce Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/04/2014 tarihli ve 2014/329 değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak itiraz kabul edilmiş olduğundan bu şüpheli hakkındaki itiraz konusunda karar verilmesine yer olmadığına, diğer şüpheliler bakımından ise eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere dosyanın savcılığa iadesine dair Batman 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/03/2015 tarihli ve 2015/431 değişik iş sayılı kararına Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın kabulü ile sözkonusu kararın kaldırılmasına, müştekilerin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazlarının reddine dair Batman 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/04/2015 tarihli ve 2015/488 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 267/1. maddesinde hakim kararlarına itiraz edilebileceğine dair genel kurala yer verilmiş ve aynı Kanun'un 268/3. maddesinde sulh ceza hakimliği kararlarına karşı itirazı inceleyecek mercii gösterilmiş ise de, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara itiraz üzerine sulh ceza hakimliklerince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173. maddesi uyarınca verilen kararların bu kapsamda yer almadığı, zira 173. maddenin sadece kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara itiraz üzerine verilen kararlara ilişkin özel bir düzenleme olduğu, bu madde uyarınca sulh ceza hakimliklerince soruşturmanın genişletilmesi için o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunma, itirazı reddetme veya itirazı yerinde bulma ve iddianame düzenlenmek üzere dosyayı savcılığa gönderme şeklinde kararlar verilebileceği, bu şekildeki her üç karar türü içinde itiraz yolu açık olmayıp bu kararların kesin olduğu, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara itiraz için özel kanun maddesi olan 173. maddede sulh ceza hakimliği kararlarına karşı herhangi bir itiraz yoluna yer verilmediği, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara karşı yapılan itirazlara ağır ceza mahkemelerinin ve daha önce ağır ceza mahkemesi başkanlarının baktığı dönemlerde itiraz üzerine verilen kararların kesin olduğu, itiraza sulh ceza hakimliklerinin bakmaya başlamasından sonra verilen kararların da kesin olacağı, itiraza tabi olmayacağı cihetle, somut olayda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/3. maddesi uyarınca soruşturmanın genişletilmesine yönelik olarak verilen Batman 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/03/2015 tarihli ve 2015/431 değişik iş sayılı kararının kesin olduğu, bu nedenle Cumhuriyet savcısının bu karara yönelik itirazı hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın esastan incelenerek kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 13/07/2015 gün ve 94660652-105-72-4980-2015-14890/47849 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Batman 2. Sulh Ceza Hakimliği'nce verilen 06/04/2015 tarihli ve 2015/488 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1335, Karar No: 2006/2012, Tarih: 07.03.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/1335 E.  ,  2006/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (3. Kişi M.T.  vekili Avukat Y. Ö. ile davalılar (Alacaklı) .......bank T.A.Ş. vekili Avukat  L. D.  aralarındaki istihkak davası hakkında İstanbul 5.İcra Mahkemesinden verilen 03.03.2005 gün ve 1488/186 sayılı kararın Bozulmasına ilişkin Dairemizin 25.10.2005 gün ve 3589/10166 sayılı ilamına karşı davacı (3.kişi)   vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı 3. kişi tarafından açılan istihkak davası; mahkemece kabul edilmiş ve Dairemizin 25.10.2005 tarihli kararı ile sadece hacizli  koltuk takımı yönünden davanın kabulü gerekeceğinden bahisle bozulmuştur. Davacı bu kez; bozma ilamının hatalı olduğunu belirterek; karar düzeltim  talebinde bulunmuş, yeniden yapılan inceleme sonucunda istemin kısmen yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Dava konusu ev eşyaları davacı 3.kişi ile; borçlu eşin boşanmaya rağmen birlikte oturdukları evde haczedilmiştir. İcra İflas Kanunu 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Ancak yasal karinenin aksinin her türlü delille ispatı mümkündür. Dosya içeriğinden gelir sahibi olduğu sabit olan davacı haciz yapılan evi 29.08.2003 tarihinde Ataşehirde bulunan ........ Bankası konutlarından anılan bankadan satın almıştır. Davalı bu konutlardaki beyaz eşyaların gayrimenkulle birlikte satıldığına ilişkin olarak ibraz ettiği belgelerde, gerçekten "Ataşehir Özel Cihazı" olarak monte edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda; belirtilen şekilde belgesi sunulan hacizli Buzdolabı ve Bulaşık Makinesi yönündende davanın kabulü gerekirken; maddi yanılgı sonucu koltuk takımı yönünden, kabul kararı verilmesine yönelik bozma kararı hatalı olmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2021/29, Karar No: 2021/1796, Tarih: 02.03.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/29 E.  ,  2021/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 02.03.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/11288, Karar No: 2023/188, Tarih: 11.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11288 E.  ,  2023/188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret/Düzeltilerek Yeniden Esas Hakkında Verilen Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi ile düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 361 ada 60 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Maliye Hazinesi adına tapuya tescilini ve terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın imarlı parsellere yan yana olduğunu, Karacabey Belediyesi tarafından 1/1000'lik imar çalışmalarına başlandığı ancak kamulaştırma nedeniyle tamamlanamadığını, taşınmazın arsa vasfında olduğunu, acele kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, cevap dilekçesi ekinde sunmuş oldukları delillerin celbini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kaldırma kararının dışına çıkılarak usuli kazanılmış hak kuralına aykırı karar verildiğini, objektif değer artış oranının %50 alınmasının hatalı olduğunu, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü yönünde alınmasının ve münavebe sisteminin değiştirilmesinin hatalı olduğunu, lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebenin hatalı uygulandığını, kapitalizasyon faiz oranının yanlış uygulandığını, objektif değer artışı daha yüksek uygulanması gerektiğini taşınmazın arsa vasfında olduğunu değer kaybının daha yüksek oranda olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza dava tarihinde geçerli olan resmi veri listesi esas alınarak, yöre koşullarına uygun münavebe ürünleri seçilmek, sulu arazi için % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı ve gerçek değere ulaşmak amacıyla objektif değer artış oranı uygulanmak suretiyle net gelir yöntemine göre değer biçildiği doğru olduğundan tarafların istinaf başvurularının esastan reddi ile Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan iptal kararı gereğince derhâl ödeme yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmalıdır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının tespitinde değerlendirilen unsurların mükerrer olarak objektif değer artış oranının tayininde de dikkate alındığını, böylece objektif değer artış oranının yüksek belirlendiğini ve karar kesinleştiğinde davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin hatalı olarak belirlendiğini, kapitalizasyon faiz oranı ile objektif değer artış oranının düşük alındığını, öylece dava konusu taşınmaz için düşük bedel belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin hatalı olarak belirlendiğini, kapitalizasyon faiz oranı ile objektif değer artış oranının düşük alındığını, öylece dava konusu taşınmaz için düşük bedel belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 ve 12 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 361 ada 60 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme yılına ait İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü resmi verilerinde sulu arazi koşullarına ait verim değerlerinin bulunduğu tespit edilmiştir.

4. Dava konusu taşınmazların hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

5. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. Dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz için tescil talep edildiği halde, yazılı şekilde terkine karar verilmesi infazda tereddüde sebebiyet vereceğinden bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın tüm, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idarenin Bölge Adliye Mahkemesi Kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının; "c-1-b" nolu bendinde yer alan "DAVACI İDARE ADINA TAPUDAN YOL OLARAK TERKİNİNE," ibaresinin çıkartılmasına, yerine "Hazine adına tapuya tesciline" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye İrat kaydedilmesine,

11.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10744, Karar No: 2007/2497, Tarih: 19.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10744 E.  ,  2007/2497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmaza ait tapu kaydı getirtilip taşınmazın davalıya ait olduğunun belirlenmemesi,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçe genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiatlarının esas alınması gerektiği düşünülmeden İlçe Tarım Müdürlüğünden köy ve parsel bazında münavebe ile ürün miktarının sorulması ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilen resmi verileri esas almak suretiyle taşınmazın kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporuna itibarla hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkece 1 nolu bozma nedenindeki eksikler giderilmeli, ilçe genelindeki mutad ürün münavebesi belirlenip kg başına toptan satış fiatları ile dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri sorulduktan sonra bu verilere uygun biçimde bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7819, Karar No: 2019/18035, Tarih: 26.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7819 E.  ,  2019/18035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olmasına rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- Kabule göre de,

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 2 yıl hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezasına, devamında aynı Kanun’nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 1yıl 8 ay hapis cezası yerine, 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 236/son maddesinin gözetilmesine, 26.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.