muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19713, Karar No: 2014/35765, Tarih: 15.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/19713 E.  ,  2014/35765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/132475

MAHKEMESİ : Niksar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2011/77 (E) ve 2012/183 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

1) Katılanın sokağa park ettiği motosikletini çalan suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı 142/1-e. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,

2) Katılanın soruşturma aşamasındaki beyanında, suça konu motosikletini olay tarihinde 21.30 sıralarında ikametinin önüne bıraktığını ve alışverişe gittiğini, yaklaşık 1 saat sonra evinin önüne geldiğinde motosikletini bulamadığını iddia etmesine rağmen, duruşmadaki beyanında akşam saat 19.30-20.00 sıralarında motosikletini evin önünde ara sokakta bıraktığını, sabah kalktığında da motosikleti göremediğini belirtmiş olması karşısında, müştekinin duruşmaya çağrılarak çelişkinin giderilmesi, suçun işlendiği saatin duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin olarak saptanıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde 5237 sayılı 143/1. maddesi ile cezadan artırım yapılması,

3) Fiilin işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk M.. P.. hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi uyarınca; sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4) 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan dolayı hükmedilen adlî para cezalarının ödenmemesi halinde, hapse çevrilmeyeceği gözetilmeyerek 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesine aykırı davranılması,

5) Posta ve davetiye gideri olarak yapılan her bir suça sürüklenen çocuk başına toplam 13,30 TL düşen yargılama giderinin, CMK'nun 324/4. maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usülü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu anlaşıldığı halde hazineye irat kaydına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar S.. H.. ve M.. P.. müdafileri ile Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16312, Karar No: 2015/12204, Tarih: 16.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16312 E.  ,  2015/12204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davacı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 16.06.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davacı .. vekili Av... ile karşı taraftan davalı .. vekili Av... geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 22.11.2000-01.06.2011 tarihleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretleri ile genel tatil ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı işyerinde işyerine giriş çıkışları gösteren PDKS sisteminin bulunduğu, sistem üzerinde yapılan bilirkişi Heyeti incelemesi sonucunda PDKS kayıtlarına müdahalenin mümkün olmadığı, kayıtların güvenilir ve gerçeği yansıttığının anlaşıldığı, davacının PDKS kayıtlarına göre fazla mesai, genel tatil çalışmasının bulunmadığı, bu durumda davacının fazla mesai ve genel tatil ücretinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiği iddiasını ispat edemediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, fazla mesai ücretinin bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, fazla mesai ücretinin bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemece işyeri PDKS kayıtlarının doğru olduğu üzerinde oynama yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dairemizce .. isimli işçinin açtığı davada dosyaya işe giriş çıkışa ilişkin kart basma kayıtlarının sunulmasına rağmen bunlara itibar edilmeyerek tanık anlatımları, mailler ve el yazısı ile bazı işçiler tarafından tutulan giriş çıkışı gösteren çizelgelere göre fazla mesainin hesap edildiği, mahkemenin hesaba göre fazla mesaiyi hüküm altına aldığı, kararın davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 29.04.2014 tarih ve 2013/26372 Esas 2014/9458 Karar sayılı ilamı ile onandığı görülmüştür. Aynı yönde başka bir işçinin açtığı dava da Dairemiz 2015/13475 E.sayılı kararında “..işe giriş çıkışa ilişkin kart basma kayıtlarına göre davacı işçinin fazla mesaisi yoktur. Ancak tanık beyanlarına göre davacının haftalık 45 saati aşan fazla mesaili çalıştığı sonucu çıkmaktadır. Ayrıca davalı işyerinde çalışan işçiler tarafından işe ilişkin gönderilen elektronik postalardaki (maillerden) saatler de giriş çıkış kayıtlarının aksi bir durumu göstermektedir. Ayrıca davacı gibi mühendis olan bazı işçiler tarafından el yazısı ile tutulmuş giriş çıkışı gösteren çizelgeler bulunmaktadır. Sözü edilen tanık anlatımları, mailler ve elle tutulan çizelgeler ile işe giriş çıkışı gösteren kart basma kayıtları arasında bir çelişki bulunduğu açıktır. Bu nedenle mahkeme tanık beyanlarına yeniden başvurulmalı, mailller değerlendirilmeli ve işçilerin neden kendi aralarında işe giriş çıkışa ilişkin ayrı bir kayıt tuttukları araştırılmalı, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek fazla mesai ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı talebi hakkında karar verilmelidir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Emsal dosyalar dikkate alındığında mevcut dosyamızda da birtakım mailler sunulmuşsa da davacıya ait olup olmadıkları üzerinde değerlendirme yapılmamıştır. Diğer yandan elle tutulduğu iddia edilen giriş çıkış kayıtlarında davacının isim ve imzasına rastlanmamıştır. Ayrıca elle tutulan kayıtların eski tarihli olduğu, işyerinde çalışma saatlerinin dönem dönem değiştiğine dair iç yazışmalara rastlandığı görülmüştür. Mahkemece iç yazışmalar ve elle tutulan kayıtların hangi dönemlere tekabül ettiği çeliştiği mi yoksa örtüştüğü mü araştırılmamıştır. Mevcut dosyamızda da PDKS kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmış ve elektrik elektronik mühendisi, hukukçu ve mali müşavir tarafından hazırlanan raporlarda PDKS sistemi üzerinde oynama yapılmadığı tespit edilmiştir. Ancak davacı vekili tarafından bilgisayar mühendisi ..’dan alınan özel raporda sisteme müdahale edilebileceği belirtilmiştir. Davacı bilirkişilerden elektronik mühendisinin bu konuda yeterli rapor veremeyeceği teknik uzmanlık alanı dışında kaldığı konusunda itiraz etmiştir. Mahkemece bu yönden yeterince araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece yukarıda belirtilen emsal dosyalar, mevcut dosyanın emsal dosyalardan farklılıkları gözönüne alınarak; hukukçu, yazılımda oynama konusunda yetkin gerektiğinde akademisyen elektronik mühendisi ve bilgisayar mühendisinden oluşan üçlü heyet aracılığı ile PDKS kayıtları ve mailler ile el ile tutulan giriş çıkış kayıtları birarada değerlendirilerek kayıtlarda oynama bulunup bulunmadığı ve kayıtların gerçekle örtüşüp örtüşmediği kesin olarak belirlenmeli, oynama olduğu sonucuna varılması halinde tanık beyanlarıyla sonuca gidilmelidir.

Mahkemece yukarıda yazılı hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5881, Karar No: 2021/175, Tarih: 21.01.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/5881 E.  ,  2021/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 580 ada 18 parsel sayılı 7898.28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, ... ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tapu iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, dava konusu taşınmazı 18.06.1973 tarihli senetle satın aldıklarını ve taşınmazın kendi zilyetliklerinde bulunduğunu belirterek, taşınmazın tapu kaydnın iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Davalılar ise, taşınmazın murisleri ...’ dan intikalen kendi zilyetliklerinde bulunduğunu, davacıların hiç bir zaman zilyet olmadıklarını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davacıların dayandıkları senette davacılar dışında başka alıcıların da olduğu, davanın tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olması nedeniyle aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu, davacı tarafa bu kişileri davaya dahil etmek üzere kesin süre verildiği ve verilen sürenin gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Davacıların dayandıkları 18.06.1973 tarihli senetle ... ve ... isimli kişiler tarafından, davacılardan ... ve ...’nın da aralarında bulunduğu bir kısım şahıslara taşınmaz satışı yapılmıştır. Davacı taraf her ne kadar bahsi geçen senede dayanmış ise de, taşınmazın kendi zilyetliklerinde bulunduğunu belirtip adlarına tescilini talep etmişlerdir. Senet tek başına mülkiyet belgesi olmayıp, ancak zilyetlikle birleştiği takdirde hüküm ifade eder. Dolayısıyla aslolan çekişmeli taşınmazda davacılar lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemektir. Yapılacak araştırma neticesinde çekişmeli taşınmazın davacılar yanında senette bahsi geçen diğer kişilerin de zilyetliğinde bulunduğu anlaşıldığı takdirde, kimin ne oranda zilyet olduğu belirlenerek davanın davacıların payıyla sınırlı olarak görülmesi gerekir. Dolayısıyla mahkeme gerekçesinin aksine davacılarla senette bahsi geçen kişiler arasında zorunlu dava arkadaşlığını gerektiren bir bağ bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, Mahkemece usule aykırı şekilde verilen kesin sürenin de bir hükmü bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, işin esasına girilerek, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda tüm delilleri toplanıp ortaya çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12151, Karar No: 2013/17301, Tarih: 06.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12151 E.  ,  2013/17301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 134/2. maddesinde; "...ihalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir..." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, ihalenin feshi şikayetinin taraflarca takip edilmemesi nedeniyle mahkemece 02.11.2012 tarihli celsede HMK.nun 150/ı maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına  ve yenilemeden sonra davanın takipsiz bırakıldığı gerekçesi ile de 25.01.2013 tarihinde HMK'nın 150/6. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar  verildiği görülmektedir. Bu uygulama İİK.nun 134/2. maddesinin yukarıda açıklanan hükmüne aykırı olup, mahkemece tarafların yargılamaya katılmaması halinde veya şikayetçinin katılmayıp, davalının yargılamaya devam etmediğini bildirmesi üzerine şikayetin esası ile ilgili mevcut deliller değerlendirilerek olumlu ya da olumsuz bir karar  verilmesi gerekirken, olayda uygulanma şartları bulunmayan HMK.nun 150. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11668, Karar No: 2010/6980, Tarih: 10.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11668 E.  ,  2010/6980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...VDL. VEKİLİ AVUKAT ...

Davacı ... (kendilerine asaleten küçüklere velayeten ) ve ...vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/02/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; a)Dava, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacılar, desteğin ölümüne yol açan olayda kusurun tümünün davalıda olduğunu ileri sürerek istekte bulunmuşlar; yargılama aşamasında davalının 6/8 oranda kusurlu olduğu anlaşılmış; yerel mahkemece, davalının olayda 6/8 oranda kusurlu bulunduğu benimsenmekle birlikte, bilirkişi raporunda hesaplanan tutara göre karar verilmiştir.

Yerel mahkemece davalının olayda 6/8 oranda kusurlu bulunduğu benimsendiğine göre, dava dilekçesinde belirtilen maddi tazminat isteminden, davalının belirlenen kusur oranına göre matematiksel oranda indirim yapılarak davalının sorumlu tutulması gerekirken, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde belirtilen istemle bağlılık kuralına aykırı olarak, istem aşılmak suretiyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece davalının olayda 6/8 oranda kusurlu bulunduğu benimsendiğine göre, dava dilekçesinde belirtilen maddi tazminat isteminden, davalının belirlenen kusur oranına göre matematiksel oranda indirim yapılarak davalının sorumlu tutulması gerekirken, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde belirtilen istemle bağlılık kuralına aykırı olarak, istem aşılmak suretiyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, paranın olay günündeki satın alma gücü, kusur durumu ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, desteğin çocukları olan davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,...,... ve ...'un her biri yararına takdir edilen 10.000,00'er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davacıların tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2180, Karar No: 2011/2201, Tarih: 15.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2180 E.  ,  2011/2201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının geçirmiş olduğu iş kazası sonucu cismani zarara uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 25.9.2001 tarihinde bozuk olan 12 kg'lık tüpü onarmak isterken çıkan yangın sonucu yaralandığı, SSK Ankara Hastanesinin 10.4.2002 tarihli Sağlık Kurulu raporuna göre “ bilaretal üst extremite yüz ve gövdede yanık sekeli sol el palmer yüzde kontraktür” teşhisiyle 27.9.2001 tarihinden itibaren geçen günlerin istirahatten sayılmasına, 9.4.2002 tarihinden itibaren 20 gün istirahat sonucu kontrolü istendiği, aynı hastanenin 19.3.2002 tarihli Sağlık Kurulu raporuna göre “yüz el ve gövde de eski yanık var” teşhisiyle hayati tehlike geçirmediği ve 20 gün iş ve güçten kaldığı 45 günde iyileştiği, Adıyaman Devlet Hastanesinin genel cerrahi kliniğinin kesin raporunda “göğüste 10x10 cm. Sol kol deltoid ve biceps üzeri tamamen sol önkol flexör ve extersör yüzlerde % 90 sol el üstü tamamen sağ kol biceps üzeri tamamen ve deltoid ve triceps üzerinde 3 adet 2x2 cm. Sağ el üzeri tamamen sol lomber bölgede 5x10 cm sağ kol extensör ve flexor yüzlerde % 90 yüzde nasal kemik üzerinde sol kulak kepçesi arkasında ve alt dudakta yanık skarları mevcuttur” ortopedi ve travmatoloji kliniğinin kesin raporunda “sağ ön kol daki volar bölgedeki yanık skarına bağlı olarak el bileği ekstansiyonu alındığında elde fleksiyon kontrektürü ve ekstansiyon kısıtlığı oluşmakta, hastanın kavrama hareketlerinde minimal güç kaybı mevcut yanık skarlarına ilişkin genel cerrahi polikliniğince verilen belgedeki ile aynı görüşteyim” kaydının bulunduğu, olayın Kurumca iş kazası sayıldığı, davacının kaza tarihinden 30.9.2003 tarihine kadar istiratli sayıldığı ve SGK'ca kendisine geçici iş göremezlik ödeneği, ödendiği 1.10.2003 tarihinde çalışabilir duruma geldiği, davacının Kuruma 10.1.2002 tarihinde yapmış olduğu iş kazasından gelir bağlanmasına ilişkin başvurusu karşısında tespit edilmiş maluliyet oranı ve bağlanmış gelir kaydına rastlanmadığı görülmektedir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda mahkemece, iş kazası nedeniyle oluşan maluliyetin tespiti yönünden açıklanan doğrultuda işlem yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; SGK Başkanlığına müzekkere yazılarak davacının 10.1.2002 tarihli dilekçe fotokopisi de gönderilmek suretiyle davacının sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesini sağlamak, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülün prosedür uyarınca Kurum sağlık kuruluşlarından davacının sürekli iş göremezlik oranı belirlendikten sonra çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.