muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9351, Karar No: 2023/1609, Tarih: 16.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/9351 E.  ,  2023/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Ret

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme kararı bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakanları ...'nun 756 parsel sayılı taşınmazını ve 1011 parsel sayılı taşınmazdaki payını 2. eşinden olan davalı oğluna mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak satış yoluyla devrettiğini ileri sürerek, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, satışın gerçek olduğunu, mirasbırakanın davacılara da kazandırmalarda bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13/04/2012 tarihli ve 2006/327 E. 2012/212 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 27.05.2013 tarihli 2012/14657 E. 2013/8476 K. sayılı kararıyla “...Somut olaya gelince, Mahkemece yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde uygulama ve araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Davalının cevap dilekçesinde davacılara yapılan kazandırmalar olarak belirttiği 188 ve 22 no.lu parsellerin kayıtları dosya içerisine getirtilmemiş, tanıklar davalı savunmaları doğrultusunda dinlenmemiş, ayrıca murisin eşi olan ... da dahil olmak üzere tüm mirasçılarına kazandırmalarda bulunup bulunmadığı denetime elverişli olacak şekilde araştırılmamıştır. Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarıda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere eksik soruşturma ile hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.09.2015 tarihli ve 2013/544 E. 2015/643 K. sayılı kararıyla muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.09.2015 tarihli ve 2013/544 E. 2015/643 K. sayılı kararıyla muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 08.07.2020 tarihli ve 2016/3340 E. 2020/3624 K. sayılı kararıyla “... Somut olayda, dosya içeriği, toplanan deliller ve özellikle tanık beyanlarından; mirasbırakan tarafından tüm mirasçıları kapsayan bir paylaştırma yapılmadığı ancak, mirasbırakanın davacı çocuklarından mal kaçırmasını gerektiren bir nedenin varlığı ortaya konulamadığı, ancak getirtilen kayıtlardan ve UYAP sisteminden temin edilen verilerden mirasbırakanın ölümü ile geriye mirasçılarına on iki parça daha taşınmaz bıraktığı, mirasbırakan mal kaçırma kastı ile hareket etseydi terekesindeki taşınmazları da davalıya temlik edebileceği sonucuna varılmaktadır. Tüm bu olgu ve deliller, yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın yaptığı temlikler ile mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla hareket etmediği, davacı tarafın muvazaa iddiasını, 6100 sayılı HMK’nın 190. ve 4721 sayılı TMK’nın 6. maddeleri uyarınca ispat edemediği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Kabule göre de; dava konusu 1011 parsel sayılı taşınmazdaki davalı ...’ın satış yoluyla dava dışı kişilerden edindiği ve dava ile bir ilgisi bulunmayan payların da iptal ve tescil kapsamına alınması da hatalıdır. ...." gerekçesiyle bozulmuş, davacılar vekilinin karar düzeltme isteği Dairenin 14.12.2020 tarihli ve 2020/3548 E., 2020/6684 K. sayılı kararıyla reddedilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davacılar vekili, mirasbırakanın tüm mirasçıları kapsar şekilde paylaştırma yapmadığını, intikal eden 12 parça taşınmazdan her bir mirasçıya cüzi paylar isabet ettiğini, dava konusu payların daha fazla ve değerli olduğunu, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bir kısım davacılar vekili, mirasbırakanın tüm mirasçıları kapsar şekilde paylaştırma yapmadığını, intikal eden 12 parça taşınmazdan her bir mirasçıya cüzi paylar isabet ettiğini, dava konusu payların daha fazla ve değerli olduğunu, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanun'un 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras ... çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, ... ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

2. 6100 sayılı HMK’nın 190. maddesi şöyledir:

"İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.",

4721 sayılı TMK'nın 6. maddesi şöyledir:

"Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4721 sayılı TMK'nın 6. maddesi şöyledir:

"Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 120,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden bir kısım davacılardan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16311, Karar No: 2015/12203, Tarih: 16.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16311 E.  ,  2015/12203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davacı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 16.06.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davacı .. vekili Av... ile karşı taraftan davalı .. vekili Av... geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 11.11.2002-10.01.2011 tarihleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretleri ile genel tatil ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı işyerinde işyerine giriş çıkışları gösteren PDKS sisteminin bulunduğu, sistem üzerinde yapılan bilirkişi heyeti incelemesi sonucunda PDKS kayıtlarına müdahalenin mümkün olmadığı, kayıtların güvenilir ve gerçeği yansıttığının anlaşıldığı, davacının PDKS kayıtlarına göre fazla mesai, genel tatil çalışmasının bulunmadığı, bu durumda davacının fazla mesai ve genel tatil ücretinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiği iddiasını ispat edemediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, fazla mesai ücretinin bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, fazla mesai ücretinin bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemece işyeri PDKS kayıtlarının doğru olduğu üzerinde oynama yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dairemizce .. isimli işçinin açtığı davada dosyaya işe giriş çıkışa ilişkin kart basma kayıtlarının sunulmasına rağmen bunlara itibar edilmeyerek tanık anlatımları, mailler ve el yazısı ile bazı işçiler tarafından tutulan giriş çıkışı gösteren çizelgelere göre fazla mesainin hesap edildiği, mahkemenin hesaba göre fazla mesaiyi hüküm altına aldığı, kararın davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 29.04.2014 tarih ve 2013/26372 Esas 2014/9458 Karar sayılı ilamı ile onandığı görülmüştür. Aynı yönde başka bir işçinin açtığı dava da Dairemiz 2015/13475 E.sayılı kararında “..işe giriş çıkışa ilişkin kart basma kayıtlarına göre davacı işçinin fazla mesaisi yoktur. Ancak tanık beyanlarına göre davacının haftalık 45 saati aşan fazla mesaili çalıştığı sonucu çıkmaktadır. Ayrıca davalı işyerinde çalışan işçiler tarafından işe ilişkin gönderilen elektronik postalardaki (maillerden) saatler de giriş çıkış kayıtlarının aksi bir durumu göstermektedir. Ayrıca davacı gibi mühendis olan bazı işçiler tarafından el yazısı ile tutulmuş giriş çıkışı gösteren çizelgeler bulunmaktadır. Sözü edilen tanık anlatımları, mailler ve elle tutulan çizelgeler ile işe giriş çıkışı gösteren kart basma kayıtları arasında bir çelişki bulunduğu açıktır. Bu nedenle mahkeme tanık beyanlarına yeniden başvurulmalı, mailller değerlendirilmeli ve işçilerin neden kendi aralarında işe giriş çıkışa ilişkin ayrı bir kayıt tuttukları araştırılmalı, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek fazla mesai ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı talebi hakkında karar verilmelidir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Emsal dosyalar dikkate alındığında mevcut dosyamızda da davacının adının geçtiği birtakım mailler sunulmuşsa da üzerinde değerlendirme yapılmamıştır. Diğer yandan elle tutulduğu iddia edilen giriş çıkış kayıtlarında davacının isim ve imzasına rastlanmamıştır. Ayrıca elle tutulan kayıtların eski tarihli olduğu, işyerinde çalışma saatlerinin dönem dönem değiştiğine dair iç yazışmalara rastlandığı görülmüştür. Mahkemece iç yazışmalar ve elle tutulan kayıtların hangi dönemlere tekabül ettiği çeliştiği mi yoksa örtüştüğü mü araştırılmamıştır. Mevcut dosyamızda da PDKS kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmış ve elektrik elektronik mühendisi, hukukçu ve mali müşavir tarafından hazırlanan raporlarda PDKS sistemi üzerinde oynama yapılmadığı tespit edilmiştir. Ancak davacı vekili tarafından bilgisayar mühendisi ..’dan alınan özel raporda sisteme müdahale edilebileceği belirtilmiştir. Davacı bilirkişilerden elektronik mühendisinin bu konuda yeterli rapor veremeyeceği teknik uzmanlık alanı dışında kaldığı konusunda itiraz etmiştir. Mahkemece bu yönden yeterince araştırma yapılmamıştır.

Mahkemece yukarıda belirtilen emsal dosyalar, mevcut dosyanın emsal dosyalardan farklılıkları gözönüne alınarak; hukukçu, yazılımda oynama konusunda yetkin gerektiğinde akademisyen elektronik mühendisi ve bilgisayar mühendisinden oluşan üçlü heyet aracılığı ile PDKS kayıtları ve davacı tarafından gönderilen mailler ile el ile tutulan giriş çıkış kayıtları birarada değerlendirilerek kayıtlarda oynama bulunup bulunmadığı ve kayıtların gerçekle örtüşüp örtüşmediği kesin olarak belirlenmeli, oynama olduğu sonucuna varılması halinde tanık beyanlarıyla sonuca gidilmelidir.

Mahkemece yukarıda yazılı hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24111, Karar No: 2011/636, Tarih: 26.01.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/24111 E.  ,  2011/636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kısa ve gerekçeli kararın alt kısmında yanlış yazılan karar tarihinin Mahkemesince 19/01/2010 olarak düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu 27.01.2009 gün ve 2008/6-203 -2009/3 sayılı kararında açıklandığı üzere; nitelikli yağma suçunu yaptırıma bağlayan, 5237 sayılı TCY'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde "Yol kesmek suretiyle ya da konut veya işyerinde" ibaresine yer verilip ayrıca "eklentiden" bahsedilmemesi nedeniyle, suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenleyen 5237 sayılı TCY’nın 2. maddesinin 3. fıkrasındaki; “Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz.” hükmü uyarınca, konut eklentisi sayılan, apartman merdiveninde gerçekleştirilen yağma suçlarının, 5237 sayılı Yasanın 149/1-d bendi kapsamında kabulü olanaklı değildir. Konut ve eklentisinin farklı kavramlar olduğu göz ardı edilerek, eklentide gerçekleştirilen yağma suçlarının da, nitelikli yağma olarak kabulü, Yasa Koyucunun amacını aşan ve kıyasa yol açacak bir yorum olduğu, yasa koyucunun vermediği bir yetkinin kullanılması yasallık ilkesine açık aykırılık oluşturacaktır. Apartman eklentilerinde gerçekleştirilen yağma suçlarının, 148/1. madde kapsamında yağma ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğunun kabulü ile iki ayrı suçtan hüküm kurmak gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın 13/07/2009 günü yakınanın konutuna gelerek ilaç masrafı olduğunu bahane ederek para istediği, yakınanın vermeyeceğini söylemesi üzerine bu sefer tehdit ederek istemeye devam ettiği, yakınan korkup sanıktan kurtulabilmek için 35,00 TL verdiği, bu defa bunun yetmeyeceğini söyleyip 15/07/2009 günü yine gelip 50,00 TL daha isteyeceğini söyleyerek ayrılıp anılan günde yakınanın ikamet ettiği sokağa gelerek, telefon ile yakınanı sokağa çağırıp para istemesi biçimindeki eyleminde sanığın, yakınanı tehdit edip almayı düşündüğü paranın tamamını aynı anda isteyip bu eylemin devamı niteliğinde olan iki gün sonra kalan kısmını almak için geldiği sırada, önceden yapılan ihbar üzerine olay yerinde yakalandığının anlaşılması karşısında, eylemin tek tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden nitelendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 26/01/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12716, Karar No: 2014/8546, Tarih: 26.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12716 E.  ,  2014/8546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Urla Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/141-2013/103

Davacı Z.. K.. vekili Avukat .. tarafından, davalılar P.. K.. vd. aleyhine 01/04/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Ş.. Y.. yönünden davanın kabulüne, davalı P.. K.. yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Ş.. Y.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Ş.. Y..'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı Ş.. Y..'nin diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, bu davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı Ş.. Y..'nin azmettirmesi ile diğer davalı tarafından gerçeğe aykırı bilirkişilik yaptığı iddiasıyla hakkında yapılan şikayet nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların eylemi nedeniyle davacının kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle davalı P.. K.. yönünden davanın kısmen kabulüne, davalı Ş.. Y.. yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; davalı Ş.. Y..'nin boşanma dosyasında davacının velayet konusunda bilirkişi raporu düzenlediği, diğer davalının da davalı Ş.. Y..'nin evinde çalışanı olduğu, davalı Pervin'in davacıyı “ben bilirkişi raporunda belirtilen sözleri söylemedim” iddiasıyla davacıyı şikayet ettiği ancak sonrasında “beni işverenim olan Ş.. Y.. zorladığı için şikayette bulundum, rapordaki sözler doğrudur, söyledim” şeklinde beyanda bulunduğu; her iki davalı hakkında davacıya yönelik bu eylemleri nedeniyle “iftira” suçundan açılan kamu davası neticesinde mahkumiyetlerine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Olay tarihi, olayın gelişimi, sarfedilen beyanlar ve yukarıdaki ilkeler birlikte değerlendirildiğinde davalı Ş.. Y.. aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarı çok fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalın Ş.. Y..'nin diğer temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.