muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/15467, Karar No: 2008/20489, Tarih: 17.11.2008

4. Ceza Dairesi 2008/15467 E., 2008/20489 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/15467 E., 2008/20489 K.**

**- ADLİ SİCİL KAYDININ SİLİNMESİ

- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan hükümlü İbrahim'in 765 sayılı TCY'nin 191/1, 51/1, 59/2 ve 647 sayılı Yasa'nm 4. maddeleri uyarınca 44 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın 647 sayılı Yasa'nm 6. maddesi gereğince ertelenmesine ilişkin (Karşıyaka İkinci Sulh Ceza Mahkemesi)'nin 05.03.2008 gün ve 2006/1558 Esas ve 2008/281 sayılı kararının Adalet Bakanlığı'nca 01.07.2008 gün ve 37593 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2008 gün ve 2008148312 sayılı teblignamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede "Dosya kapsamına göre, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 562. maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekip gerekmediği hususunun tartışılmama-sında isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

İncelenen dosya içeriğine göre, sanığın tehdit suçu nedeniyle 05.03.2008 tarihinde 765 sayılı TCY'nin 191/1, 51/1, 59/2, 647 sayılı Yasa'nm 4. maddesi uyarınca 44 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, bu cezanın sanığın sabıkasız geçmişi, suç işleme eğilimi dikkate alınarak 647 sayılı Yasa'nm 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, ancak kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanıp uygulanma-yacağının tartışılmadığı görülmüştür.

Gereği görüşüldü;

İncelenen dosya içeriğine göre, sanığın tehdit suçu nedeniyle 05.03.2008 tarihinde 765 sayılı TCY'nin 191/1, 51/1, 59/2, 647 sayılı Yasa'nm 4. maddesi uyarınca 44 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, bu cezanın sanığın sabıkasız geçmişi, suç işleme eğilimi dikkate alınarak 647 sayılı Yasa'nm 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, ancak kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanıp uygulanma-yacağının tartışılmadığı görülmüştür.

08.02.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nm 562. maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı CYY'nin 231. maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen hükmolunan cezanın açıklanmasının geri bırakılması sınırı iki yıla çıkarılmış ve anılan Yasa'nm ikinci fıkrası ile de 231. maddenin ondördüncü fıkrasındaki suçun soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı olması koşulu kaldırılmıştır. Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 13.11.2007 tarih ve 2007/8-171 2007/235 sayılı kararında ayrıntıları belirlendiği üzere, mahkemeler kararlarını açıklamadan önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanıp uygulanmayacağını tartışmak ve sonucuna göre karar vermek zorundadırlar. Hükmün yasa yararına bozma konusu yapılan yönü, yargıcın takdirini yanlış kullanmasıyla ilgili değildir. Denetlenmesi gereken husus, yargıcın bir değerlendirme yaparak sonuca varıp, bunu da hükmünde açıklaması zorunluluğuna uyulmamış olmasıdır. Bu nedenle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun mahkeme kararında tartışılmasız bırakılması, yasa yararına bozma yoluyla denetlenebilecektir. O halde silinme koşulları oluşan adli sicil kaydı dışında sabıkası bulunmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulları değerlendirilmeden, doğrudan hükmün açıklanması yasaya aykırıdır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yasa yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda açıklanan nedenle yerinde görülmekle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşup oluşmamasının tartışılmaması nedeniyle 5271 sayılı CYY'nin 309/4b maddesi gereğince hükümlü İbrahim hakkında verilen Karşıyaka İkinci Sulh Ceza Mahkemesinin 05.03.2008 gün ve 2006/1558 Esas ve 2008/281 sayılı kararındaki yasaya aykırılık bozmayı gerektirdiğinden hükmün (BOZULMASINA), öbür işlemlerin mahallinde yapılmasına, 17.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15110, Karar No: 2015/8053, Tarih: 15.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/15110 E.  ,  2015/8053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/165694

MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/445 (E) ve 2014/94 (K)

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, kıyı Kanununa aykırı davranma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yöntemince yapılan çağrıya karşın duruşmaya gelmeyen ve kamu davasına katılmayan şikayetçinin, hükmü temyize yetkisi bulunmaduğı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi B.. M.. vekilinin tebliğnameye uygun/aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15540, Karar No: 2025/2889, Tarih: 24.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15540 E.  ,  2025/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2896 E., 2024/3001 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/450 E., 2024/260 K.

Taraflar arasındaki meslekte kazanma güç kayıp oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Karayolları Genel Müdürlüğü için yürütülmekte olan yol işaretleme çalışması için Anadolu Yol İşaretleme Taşeronluğunda asfalt işçisi olarak çalışmakta iken 14.08.2012 tarihinde iş kazası (trafik kazası) sonucunda oluşan maluliyet oranının Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Kurumu Anabilim Dalı Başkanlığı'nca % 54 olarak tespit edildiğini, iş kazasının davalı Kuruma bildirildiğini, davalı Kurum tarafından 20.10.2014 tarihli aylık/gelir bağlanması kararında sürekli iş göremezlik derecesi %22 olarak tespit edildiğini, müvekkilinin kazanın ardından tedavi gördüğü Akdeniz Üniversitesi Hastanesi tarafından çalışma gücünü %73 oranında kaybettiğine dair heyet raporu tanzim edildiğini, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Kurumu Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından tanzim edilen raporda sürekli iş göremezlik oranının %54 olarak tespit edildiğini belirterek raporlar arasındaki çelişkinin giderilerek maluliyet oranının tespitini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumun yaptığı işlemin doğru olduğunu, herhangi bir eksiklik bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle, davacının sürekli iş göremezlik oranının %29,2 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle, davacının sürekli iş göremezlik oranının %29,2 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan işlemlerde bir hata bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; öngörülen prosedür çerçevesinde yöntemince alınan ve birbiriyle uyumlu raporlar ile karar verildiğinden davanın kabulüne dair mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkil Kurum yönünden yapılan işlemlerde hukuka aykırı bir durum bulunmadığını, davacıya %30,6 sürekli iş göremezlik derecesi ile gelir bağlandığını, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından düzenlenen 18.07.2018 tarihli raporda da bu oranın %22 olarak tespit edildiğini, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 21.10.2019 tarihli raporunda davacının sürekli iş göremezlik derecesinin 29,2 olarak tespit edildiğini, bu oran Kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranı ile çelişkili olduğundan Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kuruldan yeniden alınan 17.09.2020 tarihli raporuna göre sürekli iş göremezlik derecesi %29,2 olarak tespit edildiğini, oysa ki davacıya %30,6 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden gelir bağlandığını, davacının sürekli iş göremezlik derecesinin daha yüksek olduğuna ilişkin iddiası da kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, iş kazası sonucu oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95. maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/614, Karar No: 2023/4492, Tarih: 28.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/614 E.  ,  2023/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2021/125 E., 2022/202 K.

DAVA TARİHİ : 07.02.2013

KARAR : Asıl ve birleşen davaların kısmen kabulü

BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : Yahyalı Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2013/92 E., 2013/102 K.

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı ... davalı ... Madencilik Sanayi ve Ticaret AŞ (... Şirketi) vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili asıl davaya ilişkin dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverene ait demir madeni işletmesinde yeraltında çok ağır ... şartları ve hiçbir güvenlik önlemi alınmaksızın çalıştığını, işyerinin yerleşim birimi dışında olduğunu ve toplu taşıma aracının geçmediğini, bu nedenle işyeri servisi ile sabah 05.00'de işyerine gitmek için yola çıktığını, akşam ise 18.30'da servisten indiğini, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 66 ncı maddesinin (f) bendine göre işçi servisinde geçen sürelerin de işçinin çalışma sürelerinden sayılacağı için günlük çalışmasının 13 saate yaklaştığını ancak müvekkiline fazla çalışmalarından dolayı fazla çalışma ücretinin, hak ettiği son ücretinin, resmî tatillerdeki çalışma ücretlerinin ve hafta tatili ücretlerinin de ödenmediğini, müvekkilinin resmî bayramların tamamında, dinî bayramlarda ise Ramazan Bayramında bir gün, Kurban Bayramında iki gün çalıştığını ancak bu çalışmalarına ilişkin de ücretlerinin ödenmediğini belirterek fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil, ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; ... sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; ... sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Şirketi vekili asıl ve birleşen davaya cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkili Şirket arasında herhangi bir hukuki ilişki ve ... sözleşmesinin olmadığını, bu nedenle davacı hakkında bilgi ve belge bulunmadığını, davacının ... sözleşmesini çalıştığı şirket olan ... İnşaat San. ve Madencilik Tic. Ltd. Şti'nin (... Şirketi) feshettiğini, davacı dâhil diğer işçilerin alımı, çalıştırılması ve işten çıkarılma süreçlerinin davalı Şirket tarafından yürütüldüğünü, davalı Şirketin sunmuş olduğu bordrolar ve diğer belgelerden de anlaşılacağı üzere çalıştırdığı işçilerin tüm yasal haklarını ödediğini ve davacı dâhil diğer tüm işçilerin hiçbir alacağının kalmadığını, bu nedenle müvekkili Şirketin davacıya karşı herhangi bir ücret, tazminat ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... Şirketi vekili, demir madeni işletmesinde cevherin çıkartılmasının mevsim koşullarına bağlı olduğunu, cevherin çıkartılması, kırıcıda kırılması ve ayıklanmasının kış aylarında mümkün olmadığından ... sözleşmesinin bu dönemde askıda kaldığını, kış şartları sona erdiğinde işçilerin madende yeniden çalışmaya başladığını, davacının ücretinin bordrosunda gösterildiğini, kayıtların dışında olan ücret iddiasının gerçek olmadığını, işletmede fazla çalışma yapan işçiye fazla çalışmasının karşılığı olan ücretinin ödendiğini ve bordrolarda açıkça belirtildiğini, hafta sonu tatili, genel tatil ve ... bayramlarda çalışma yapıldığını ve ücretinin ödendiğini, dinî bayramlarda çalışma yapılmadığını yalnızca 2012 yılında bir defaya mahsus Kurban bayramında 2 gün çalışma yapıldığını ve karşılığının ödendiğini, madende çalışmanın iki vardiya şeklinde yapıldığını, sahada esnek çalışma yapıldığını savunarak asıl davanın ve birleşen davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 07.11.2014 tarihli ve 2013/36 Esas, 2014/313 Karar sayılı kararı ile davanın belirsiz alacak davası olduğu, bu nedenle davacı tarafın davayı ıslah etmesine gerek olmadığı, harcı tamamlayarak miktarı artırmasının yeterli olduğu, davanın ıslah edilmesinden sonra yapılan zamanaşımı def'inin hukuken geçerli bir itiraz olmadığı, Mahkemenin takdir yetkisini kullanarak yaptığı hesaplamaların takdir yetkisi içinde kaldığının kabulü gerektiği, işçilerin ücret alacaklarının davanın açılmasından sonra ödendiği gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 07.07.2015 tarihli ve 2015/13254 Esas, 2015/23388 Karar sayılı kararıyla dava dilekçesinde talep edilen alacaklar yönünden gösterilen asgari miktarın alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakta ise de, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak davası olmakla birlikte kısmi dava mı açıldığı hususunda herhangi bir açıklama yapılmadığı, bu nedenle davacı tarafa bir haftalık kesin süre verilerek, dava konusu edilen her bir alacak yönünden talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesinin istenilmesi ve neticeye göre yapılacak değerlendirmeyle sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 22.01.2018 tarihli ve 2015/304 Esas, 2018/29 Karar sayılı kararı ile davacının ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği, davalı Şirketler arasında asıl alt işveren ilişkisi bulunduğu, bu nedenle alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, davacı ... tanıkların ayda dört gün hafta tatili izni kullanıldığını beyan etmeleri nedeniyle bilirkişinin hafta tatiline ilişkin hesaplama yapmamasının yerinde olduğu, davacının Mart 2012'ye kadar haftalık 18 saat, Mart 2012'den itibaren haftalık 3 saat üzerinden fazla çalışma yaptığı gerekçe gösterilerek asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 27.11.2018 tarihli ve 2018/15148 Esas, 2018/25566 Karar sayılı kararıyla; taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddiyle tespit edilecek aylık net ücretin brüt tutarının belirlenmesinde, davacı işçinin yeraltı çalışanı mı ya da yer üstü çalışanı mı olduğu hususunun aydınlığa kavuşturulması gerektiği, Mahkemece fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığının ve dolayısıyla dava açılmasıyla anılan alacakların tümü için zamanaşımının kesildiğinin dikkate alınmayarak, ıslaha karşı zamanaşımı savunmasına itibar edilmesinin hatalı olduğu gerekçe gösterilerek bozma kararı verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 24.09.2020 tarihli ve 2019/39 Esas, 2020/188 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda yapılan araştırma sonucu davacının yeraltı maden işçisi olduğu tespit edildiği, usul ve yasaya uygun yeni bir bilirkişi raporu doğrultusunda alacakların hüküm altına alındığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 24.09.2020 tarihli ve 2019/39 Esas, 2020/188 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda yapılan araştırma sonucu davacının yeraltı maden işçisi olduğu tespit edildiği, usul ve yasaya uygun yeni bir bilirkişi raporu doğrultusunda alacakların hüküm altına alındığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2021/409 Esas, 2021/4778 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece davacı işçinin yeraltı çalışanı mı ya da yer üstü çalışanı mı olduğu hususu davalı işverenden sorularak araştırılmış ve davacı işçinin yeraltı çalışanı olduğu tespit edilmiş ise de, bozma ilâmının 2 numaralı bendinde belirtilen, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 23 üncü maddesinin üç numaralı alt bendinde "... altı işletmesi halinde bulunan madenlerde cevher istihsali ve bununla ilgili diğer bütün işlerde çalışanların münhasıran yer altında çalıştıkları zamanlara ait ücretleri" gelir vergisinden; 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'na ekli (2) sayılı tabloda, "Toprakaltı işletmesi halinde bulunan madenlerde cevher istihsali ve bununla ilgili diğer bütün işlerde çalışan işçilerin yeraltındaki çalıştıkları günlere ait ücretleri ve primlerinin ödenmesinde düzenlenen kağıtlar" damga vergisinden istisna tutulmaya yönelik kanun maddelerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı hususu değerlendirilmeksizin aylık brüt ücret tutarının belirlenmesinin hatalı olduğu, fazla çalışma ücreti alacağına ilişkin yeniden bir hesaplama yapılarak usuli kazanılmış hak ilkesine de aykırı olacak şekilde fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınmasının hatalı olduğu, davacının ... sözleşmesinin 31.12.2012 tarihinde sona erdiği hususu dikkate alındığında, yeraltı maden işlerinde çalışan işçiler için öngörülen düzenlemenin yürürlükte olmadığı, buna göre fazla çalışma süresinin tespitinde, 4857 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesinin ilk cümlesi uyarınca haftalık çalışma süresi 45 saat kabul edilmek suretiyle davacının fazla çalışma süresinin ve fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması gerekirken; bilirkişi tarafından yeraltı işlerinde çalışan işçilere ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihi yanlış değerlendirilmek suretiyle fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasının isabetli olmadığı, Mahkemece gerekçeli kararda 08.01.2020 havale tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı belirtilmesine rağmen, 07.01.2020 havale tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan miktara göre fazla çalışma ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alındığı, bu durumun gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturduğu, 08.01.2020 havale tarihli bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanmasına ilişkin tablo da davacının aylık ücret miktarının da hatalı tespit edildiği, Mahkemece gerekçeli kararda hükme esas alındığı belirtilen 08.01.2020 havale tarihli bilirkişi ek raporunda fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanırken imzasız ücret bordrolarına göre 2.678,94 TL ödeme yapıldığı belirtilerek bu miktar mahsup edilmiş ise de, 07.01.2020 havale tarihli bilirkişi raporu ile bozma ilâmı öncesi alınan bilirkişi raporunda mahsup edilen miktarın 3