muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8040, Karar No: 2011/1050, Tarih: 24.02.2011

O halde, davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı Hazine'nin tutunduğu 08.11.1963 tarih ve 219 (409) sayılı tapu kaydı varsa haritası, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin kadastro tespit tutanak örnekleri ile Hazine taşınmazının ayrıldığı belirtme parseli olan 26 parselin belirtme tutanağında uygulanan Ekim 1954 tarih 272 ve 287 sayılı tescil ilamı ile oluştuğu anlaşılan tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile 1937 tarih 21, 22, 23 ve 24 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı sorulup saptanarak, uygulanmışsa uygulandığı taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri özellikle 53 sayılı Toprak Tevzi Komisyonunun 29-K paftası ve 26 sayılı parselinden ifrazen oluşan 89-102 sayılı komisyon parsellerine ait dağıtım cetvelleri ile dağıtım haritasının, oluşmuş ise tapu kayıtları, fen bilirkişi rapor ve krokisine göre davacı Hazine'nin dayanağını oluşturan 08.11.1963 tarih ve 219 (419) sayılı tapu kaydı kapsamında kalan ve krokisinde (p-101) olarak etrafı kırmızı kalem ile çevrili bölüm içinde gösterilen tüm parseller ile bu parselleri dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tespit tutanak örnekleri ile dayanağı kayıtlar, varsa haritaları ile birlikte getirtilmeli, belirtmelik tutanağında imzası bulunan muhtar ve azaların nüfus kayıt örnekleri getirtilmeli, dosyada tüm deliller toplandıktan sonra taşınmaz başında elverdiğince yaşlı, taraflarla akrabalığı olmayan yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi ve tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü, belirtme tutanağında imzası bulunan bilirkişiler, muhtar ve azalar hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, keşifte yerel bilirkişiler yardımı ile 08.11.1963 tarih ve 219 (419), Ekim 1954 tarih 272 ve 287 sayılı tapu kayıtları ile 1937 tarih 21, 22, 23 ve 24 tahrir numaralı vergi kayıtları uygulanarak, hudutları zeminde tek tek göstertilmeli, gösterilen hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, kayıtların haritaları varsa kapsamları haritalarına göre, aksi halde gayri sabit sınırlı kayıtlar olmaları nedeniyle miktarlarına göre belirlenmeli, tapu kaydı kapsamları belirlenirken söz konusu kayıtların revizyon gördüğü parseller de nazara alınmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden, tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kayıtların kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 46. maddesi hükmünde taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6596, Karar No: 2010/11450, Tarih: 28.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/6596 E.  ,  2010/11450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 7.979,55 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; çalıştığı kurumun özelleştirilmesi sebebiyle Urla Devlet Hastanesine naklen ataması yapılan davalıya, yersiz olarak döner sermaye ek ödemesi de yapılması suretiyle fazla ödenen 7.979,55 TL'nin ilk ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; kanunda belirtilen özel sürenin geçmesinden sonra açılan davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; Urla Devlet Hastanesince haksız ve fazla ödemenin 15.09.2007 tarihinde öğrenilmesine rağmen 1 yıllık yasal süre geçtikten sonra açılan davanın, zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dava, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili talebine ilişkindir. Borçlar Kanununun 66. maddesi gereğince, zamanaşımının başlangıcı olarak “öğrenme tarihi” esas alınmalıdır. Tüzel kişiler ve özellikle de kamu kurumlarında öğrenme tarihi, o kurumun dava açma konusunda emir vermeye yetkili organı bakımından esas alınır(H.G.K. 25.06.2003 tarih ve 2003/4–422 E, 2003/439 K. ).

Davada, zamanaşımının başlangıç tarihi olarak kabul edilen 15.09.2007 tarihi; fazla ödemenin davalının çalışmakta olduğu idari birim tarafından öğrenilme tarihidir. Bu tarihin zamanaşımının başlangıç tarihi olarak kabulü uygun düşmez.

Öyle ise mahkemece, dava konusunda karar vermeye yetkili makam ile bu makamın fail ve fiili öğrenme tarihi araştırılarak saptanmasından sonra zamanaşımı konusunda karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme nedeniyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12150, Karar No: 2013/2670, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12150 E.  ,  2013/2670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez) ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine dair Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.05.2012 gün ve 2010/335 Esas, 2012/106 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16142, Karar No: 2014/3361, Tarih: 26.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/16142 E.  ,  2014/3361 K.**

* GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA

* İHALEYE FESAT KARIŞTIRMAK

* DOĞRUDAN TEMİN YÖNTEMİ

* KAMU İHALE KANUNU (4734) Madde 5

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hakkında açılmış bir kamu davası bulunmayan F.. K..'nun karar başlığında sanık olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilerek bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanıkların benzer iş niteliğinde olan ve aynı tarihlerde yapılan işleri 4734 sayılı Kanunun 5. maddesine aykırı olarak eşik değerlerin altında kalması amacıyla kısımlara bölerek doğrudan temin yoluyla alım yöntemini kullanarak; başka isteklilerin kolaylıkla bulunabileceği Konya gibi büyük bir ilde sanık M.. I..'ın kayınbiraderine yaptırdıkları, bu suretle Kamu İhale Kanununun temel ilkelerine aykırı davranarak anılan kişiye menfaat sağladıkları ve doğrudan temin usulünün bir ihale usulü olmaması da nazara alındığında görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri subuta erdiği halde yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5039, Karar No: 2010/8313, Tarih: 08.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/5039 E.  ,  2010/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 30/10/2006 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... ve ... yönünden reddine dair verilen 22/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ... ile ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalılardan ... ile ... hakkındaki istemin bir bölümü kabul edilmiş; diğer davalılar hakkındaki istem ise reddedilmiş; karar, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu yayında yer alan sözlerin niteliği, tarafların sıfatı, olay günü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davalılar ... ile ... yönünden, davacı yararına takdir edilen 5.000,00’er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi

Dava konusu yayında yer alan sözlerin niteliği, tarafların sıfatı, olay günü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davalılar ... ile ... yönünden, davacı yararına takdir edilen 5.000,00’er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi

tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince; davacı yararına, davalılardan ... yönünden 2.500,00 TL, diğer davalı ... yönünden 1.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle gerekçesinde yer alan “...5.000,00’er TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...’den ayrı ayrı alınarak...” biçimindeki sayı ve sözcük dizisi silinerek yerine “...2,500,00 TL manevi tazminatın davalılardan ...’den, 1.000,00 TL manevi tazminatın diğer davalı ...’den alınarak...” sözcük dizisinin yazılmasına; hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “...her bir davalıdan 5.000,00’er YTL tazminat olmak üzere ... ve ...’den...” biçimindeki sayı ve sözcük dizisi silinerek yerine “...2.500,00 TL manevi tazminatın davalılardan ...’den, 1.000,00 TL manevi tazminatın diğer davalı ...’den...” sayı ve sözcük dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinin tümden silinerek yerine 3 nolu bent olarak “3-Alınması gereken 189,00 TL karar harcı peşin alınan 445,00 TL’den indirilerek artık 256,00 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; .davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “...1.200,00...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...575,00...” sayı dizisinin yazılmasına; öteki itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8590, Karar No: 2021/6143, Tarih: 29.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/8590 E.  ,  2021/6143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2- Hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden yargılama giderine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine (Bu yargılama nedeniyle yapılan ve suça sürüklenen çocuk ...'nin sarfına neden olduğu yargılama gideri olan 2 adet tebligat gideri olan 16 TL'sı ile bilirkişi ücretleri olan 200 TL olmak üzere hepsi toplam 216 TL'nin suça sürüklenen çocuk ...'den tahsili ile hazineye irat kaydına,) kısmı eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6110, Karar No: 2019/1625, Tarih: 05.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2017/6110 E.  ,  2019/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ......ünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ...... San. ve Tic. A.Ş. açısından kusurunun bulunmadığından bahisle davanın reddine, diğer davalı ...... ...... Mad. Nak. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. açısından ise davacı annenin maddi tazminat isteminin kabulüne, davacılar ...... ve kardeşin maddi tazminat istemlerinin reddine, davacıların manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, iş kazasının oluşumunda davacılar murisi ile davalı ...... şirketinin kusurunun bulunmadığı, diğer davalı ...... şirketinin %100 oranında kusurlu olduğu, davacı ......nın ilk derece mahkemesi kararından sonra 28/02/2016 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır.

3-4857 sayılı Kanun'un 2.maddesine göre bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir.

İş Kanunu'nun 2.maddesinin 7.fıkrasına göre bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir b......ünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

5510 sayılı Kanun'un 12/6. maddesi ile de asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu tutulmuştur.

5510 sayılı Kanun'un 12/6. maddesi ile de asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu tutulmuştur.

4857 sayılı Kanun'un 2/7. maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları, 5510 sayılı Kanun'un 12/6.maddesi ile de Kurumun alacakları ve işçinin...... hakkı daha geniş koruma-güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 veya 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kaçmak isteyen işverenlerin işin b...... veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün olurdu.

Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2.maddesinin 6.fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ......ü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Somut olayda, davalı şirketler arasında yapılan 01/03/2012 tarihli sözleşmenin başlığınında sözleşmenin hizmet alım sözleşmesi olduğunun yazıldığı, sözleşmenin konusunun 2. maddede hizmetin satın alınması olarak belirtildiği, sözleşmede davalı ...... şirketine olağanüstü yetkilerin tanınmış olduğu, örneğin diğer şartlar başlıklı 8. maddede taşeronun (...... şirketi), işyeri temsilcisi (...... şirketinin temsilcisi) talimat ve istekleri doğrultusunda çalışmak, işi yönlendirmek ve işi ileriki çalışma zamanında çalışmayı engellemeyecek şekilde organize etmek ve iş disiplinini sağlamak zorunda olduğu görülmektedir. Bu tespitler karşısında anahtar teslimi olarak kabul edilemeyecek bir sözleşme ile kendisine olağan denetim sınırlarını aşacak şekilde yetkiler tanınmış olan davalı ...... San. ve Tic. A.Ş.'nin asıl işveren olarak değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Bu nedenlerle adı geçen davalı şirketin tazminatlardan diğer davalı şirket ile birlikte kusuru bulunmasa dahi müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gözden kaçırılarak ...... San. ve Tic. A.Ş. açısından davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

4- Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar ......nın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği ...... tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu ......, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları ......nın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacılar anne ve ...... yararına hükmedilen 20.000,00'er TL manevi tazminatlar azdır.

5-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 22/06/2018 tarih 2016/5 E - 2018/6 sayılı kararında, ana ve/veya ......nın çocuğunun haksız fiil ve veya akde aykırılık sonucu ölmesi nedeniyle açtığı destekten yoksun kalma tazminatı davalarında, destek ilişkisinin varlığının ispatı için SGK'dan gelir bağlanması şartının aranmayacağı, destekten yoksun kalma tazminatı davalarında ......ların ana ve/veya ......ya destek olduklarının karine olarak kabulünün gerektiği kabul edilmiştir.