muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13678, Karar No: 2023/3434, Tarih: 05.04.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; ithal edilen eşyanın cinsi farklı beyan edilerek daha az Katma Değer Vergisi ödendiğine, faturadaki düşük tutarın açıkça eşyanın kullanılmış olduğunu gösterdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Gümrük İdaresine ulaşan ihbar üzerine, sanığın yetkilisi olduğu Umg Otomotiv, Yedek Parça, İthalat, İhracat, Ticaret Limited Şirketi adına tescilli 02.03.2017/IM020793 gün ve sayılı İthalat beyannamesi muhteviyatı eşyanın 3 kap 120 adet kullanılmamış şanzıman cinsi olarak göründüğü hâlde gümrük deposunda yapılan kontrolü sonucu eşyaların kullanılmış ya da yenileştirilmiş olduğunun bilirkişi raporuyla tespit edildiği, yine aynı ihbar üzerine sanığın yetkilisi olduğu şirketin faaliyet gösterdiği iş yerinde yapılan 21.03.2017 tarihli aramada, ele geçirilen 38 adet şanzıman cinsi eşyanın bilirkişi raporuyla kullanılmış/boyanmış ve hasarlı olduğunun tespit edildiği, ancak yakın tarihli 11 adet ithalat beyannamesi incelendiğinde, ithal edilen şanzıman tipi eşyaların kullanılmamış olarak gösterildiği ve anılan eşyaların ithalatı için Ticaret Bakanlığı (Olay tarihinde yetkili Ekonomi Bakanlığı) tarafından şart koşulan izin bulunmadığından kaçak oldukları İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilmiştir.

2.Sanık savunmasında, 02.03.2017 tarihli eylemi yönünden resmî yollarla alışveriş yaptığından kaçakçılık suçunu kabul etmediğini, 21.03.2017 tarihli eylemi yönünden ise ele geçirilen eşyaların firmasına iade gelen şanzımanlar olduğunu, bu eşyaları tamir ettiğini ve ithalata konu olmadıklarını beyan etmiştir.

3.İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği eşyayı, aldatıcı işlem ve davranışlarla gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokma suçunu işlediği sabit görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesinin talebi üzerine Gümrük İdaresince verilen cevabi yazıya istinaden ithalat beyannamesine konu eşyanın kullanılmış ya da kullanılmamış olmasına bağlı olarak gümrük mevzuat kapsamında tahakkuk eden vergilerin değişmediği, kullanılmış eşyanın ithal edilebilmesi bakımından şart olan iznin bulunmaması nedeniyle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun (4458 sayılı Kanun) 235 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği eylemin idari yaptırımı gerektirdiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin kabulü yerinde görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkındaki Beraat Hükmü Yönünden

Sanığın yetkilisi olduğu şirketin ithalat beyannamelerine konu şanzıman cinsindeki eşyaların

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkındaki Beraat Hükmü Yönünden

Sanığın yetkilisi olduğu şirketin ithalat beyannamelerine konu şanzıman cinsindeki eşyaların

kullanılmış ya da kullanılmamış olmaları bakımından Gümrük İdaresi'nin cevabi yazısıyla kamu aleyhine vergi farkı oluşturmadığı, bu nedenle 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; "... gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin..." şeklinde ifade edilen suçun maddi unsurunun bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraat kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararda herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 4458 sayılı Kanun'un 235 ... Maddesi Kapsamındaki Karar Yönünden

İthalat Tebliğinin (2017/1) 7 nci maddesinin birinci fıkrası gereği davaya konu kullanılmış şanzıman cinsi eşyanın ithal edilebilmesi için Ticaret Bakanlığından (Olay tarihinde yetkili Ekonomi Bakanlığı) izin alınması gerekli olup izin alınmadığı durumda 6455 sayılı Kanun ile değişik 4458 sayılı Kanun'un 235 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer verilen; " Eşyanın ithali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olduğu halde uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi değilmiş veya belge alınmış gibi beyan edildiğinin tespit edilmesi halinde, eşyanın gümrük vergilerinin yanı sıra, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verilir" şeklindeki düzenleme gereği kabahat nev'inden eylemi için sanık hakkında idari yaptırım kararı verilmesi icap etmektedir. Ancak;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun (5326 sayılı Kanun) 24 üncü maddesi gereği mahkemece sanığa idari yaptırım kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden idari yaptırım ve mülkiyetin kamuya geçirilmesi konusunda idareye ihbarda bulunulmasına karar verilmiş ise de, uygulanacak idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde yazılı üç yıllık soruşturma zamanaşımının dolmuş olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkındaki Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/554 Esas, 2021/1936 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. 4458 sayılı Kanun'un 235 ... Maddesi Kapsamındaki Karar Yönünden

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. 4458 sayılı Kanun'un 235 ... Maddesi Kapsamındaki Karar Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/554 Esas, 2021/1936 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanığa soruşturma zamanaşımı dolduğundan İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE

YER OLMADIĞINA, 6455 sayılı Kanun ile değişik 4458 sayılı Kanun'un 235 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi delâletiyle aynı maddenin dördüncü fıkrası ve 5326 sayılı Kanun'un 18 ... maddesinin birinci fıkrası gereği izin alınmadan ithalata konu edilen şanzıman cinsindeki eşyaların MÜLKİYETİNİN KAMUYA GEÇİRİLMESİNE, klima kompresörleri ve silindir kapağı cinsindeki eşyaların kaçak ve kabahate konu olmadığı anlaşıldığından sanığa İADESİNE,

Oy birliğiyle, 05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11416, Karar No: 2006/12618, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11416 E.  ,  2006/12618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1715, Karar No: 2020/760, Tarih: 04.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/1715 E.  ,  2020/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; suç konusu faturaları düzenleyen Oma Temizlik İnş. Turz. Ürün. Ltd. Şti ve Buda Hayvancılık San ve Tic. Ltd. Şti. hakkında sahte fatura düzenleme suçundan hazırlanmış karşıt inceleme raporlarının tamamının ilgili vergi dairelerinden getirtilip, adı geçen şirketlerin yetkilileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının araştırılması; açılmış ise, dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi, özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; gerektiğinde faturaları düzenleyenler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2013 tarihli, 2013/2767 sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan komisyon mütalaası ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, gerekçe kısmında sanığın sahte fatura kullandığı belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında sanığın sahte fatura düzenleme suçunu işlediği denilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

b) Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, suç konusu faturaların gelir vergisinde kullanıldıkları iddia edildiğinden, 2007 takvim yılı için “16.03.2008”, 2008 takvim yılı için “16.03.2009” olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında "2012" olarak yanlış yazılması,

b) Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, suç konusu faturaların gelir vergisinde kullanıldıkları iddia edildiğinden, 2007 takvim yılı için “16.03.2008”, 2008 takvim yılı için “16.03.2009” olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında "2012" olarak yanlış yazılması,

c) 5237 sayılı TCK'nin 53/3 maddesi gereği, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilinceye kadar, diğer kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1560, Karar No: 2011/4719, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1560 E.  ,  2011/4719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KATILAN DAVACI : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 152 ada 40 parsel sayılı 3166,79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bağ ve bahçe niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden Hazineye kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla... Kadastro Mahkemesine dava açmış ancak askı ilan süresi içinde dava açılmadığı gerekçesiyle... Kadastro Mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Orman Yönetimi ise orman savı ile davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu....Köyü, 152 ada 40 parsel sayılı taşınmazın.... oğlu ... adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılarak 27/08/2008 ila 25/09/2008 tarihleri arasında sonuçları ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu ve hazinenin dayandığı tapu kaydının bu yere uyduğu ifade edilmiş ise de, taşınmazın evveliyatının orman olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 20/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3382, Karar No: 2012/9940, Tarih: 15.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/3382 E.  ,  2012/9940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Davacı, davalıya ait işyerinde 02.12.2003-21.02.2010 tarihleri arasında çalıştığını, 2010 Ocak ve Şubat ücretinin ödenmemesi sebebi ile fesih tarihinde işverene başvurarak ücretin ödenmesini talep ettiğini, bunun üzerine iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini  istemiştir.

Davalı, davacının  kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki  iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde  davalı  taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar süreleri ve ihbar tazminatı yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebep olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yazılı olan sebeplere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresi  tanınmamış  olması  halinde  ihbar  tazminatı  ödenmelidir.

Yine haklı fesih sebebi bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması sebebiyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Yine haklı fesih sebebi bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması sebebiyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda; davacı işçi, iş sözleşmesinin ücretlerinin ödenmesini talep etmesi  üzerine işveren tarafından feshedildiğini ileri sürmektedir. Davalı işveren ise, iş sözleşmesinin davacı tarafından  sonlandırıldığını savunmuştur. Davacı tanıkları, 2010 yılı Ocak ve Şubat ayı ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile davacının işi bıraktığını beyan etmişlerdir. Tanık beyanlarından, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı sebeple sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, ihbar tazminatı yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne  karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.05.2012. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.