muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2491, Karar No: 2013/25516, Tarih: 13.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2491 E.  ,  2013/25516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü idaresindeki arabası ile bölünmüş bir bulvarın yanındaki bölünmemiş, iki yönlü ve aydınlatmanın yetersiz olduğu yan yolda seyrettiği, sanığın sol tarafındaki yaya kaldırımı tarafından üzerinde koyu kıyafetler olan ve olaydan 1 saat 40 dakika sonra ölçülen alkol oranında 85 promil alkollü olduğu tespit edilen yaya ...'in yola aniden çıktığı ve kontrolsüzce bulvara doğru yürüdüğü, yakın mesafede olan sanığın beyanına göre sağa kırmasına ve frene basmasına rağmen aracının ön sol köşesi ile yayaya çarpmayı engelleyemediği, kazaya ölenin tam kusurlu davranışlarının neden olduğu, böylece sanığın kusursuz olduğu tespitini yapan olay sonrası düzenlenen trafik kazası tespit tutanağı ile Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporun dosya kapsamı ile kusur durumuna uygun olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılan vekilinin kusur durumuna, hükme esas alınan bilirkişi raporunun oluşa uygun olmadığına, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11131, Karar No: 2015/24650, Tarih: 30.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11131 E.  ,  2015/24650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle:

07/05/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın, resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 24/12/2014 tarihinde muvazaalı olarak eşi Mustafa’dan boşandıkları ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...’dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde

olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/114, Karar No: 2021/1269, Tarih: 29.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/114 E.  ,  2021/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 25/02/2010 gününde verilen dilekçe ile şahsi hakka dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25/06/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, şahsi hakka dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalı ile akdedilen 13.03.2007 tarihli iki ayrı taahhütname ile Düzce İli, Merkez İlçesi, Metek Köyü'nde kain 555 parsel sayılı 14.240 m2 yüzölçümlü taşınmazdaki davacılara ait 1/2'şer hissenin toplu konut inşa edilmesi ve inşa edilecek toplu konutlardan 178.000,00TL değerinde birer adet daire verilmesi karşılığında davalıya devredildiğini, davalı ... Başkanlığının ise konut inşa edilmesi amacıyla 11.07.2007 tarihinde dava konusu parseli Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığı'na devrettiğini ancak 555 parsel sayılı taşınmazda inşaata başlanmadığını, belediyenin davacılara ihtarda bulunarak başka parselde bulunan toplu konutlardan iki adet dairenin tapusunun devredilebileceğini bildirdiğini, belediyenin davacılara vermeyi taahhüt ettiği dairelerin 555 parsel sayılı taşınmazla bir ilgisi olmadığını, aradan uzun zaman geçmesine rağmen 555 sayılı parsel üzerinde hiç bir inşaai faaliyette bulunulmadığını, Düzce Belediyesi tarafından yapılan imar düzenlemesi sonucu 555 parselin 782 ada 1 parsel olduğunu ve 10.505 m2'ye tekabül eden 191/400 hissenin davalı adına kayıt edildiğini, bu iktisaba hukuken imkan sağlayan imar düzenlemesinin bizzat belediye tarafından kötüniyetli olarak yapıldığını, belediyenin ivazsız olarak gayrimenkulün sahibi olduğunu, pasif hale gelen tapu nedeniyle 555 parselin davacılara iadesi söz konusu olamayacağından davayı terditli olarak açtıklarını, davalı adına kayıtlı bulunan 782 ada 1 parsel sayılı taşınmazda davalıya ait olan 10.505 m2'ye tekabül eden 191/400 hissenin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına 1/2'şer hisse itibariyle tesciline, kabul edilmediği takdirde 555 parsel sayılı taşınmazın dava tarihi itibariyle değerinin fazlaya dair talep ve dava hakkı saklı kalmak üzere davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili 27.02.2014 tarihli duruşmada, Düzce Belediyesi'ne karşı alacak davası olarak davaya devam etmek istediklerini dile getirmiştir.

Davacılar vekili 27.02.2014 tarihli duruşmada, Düzce Belediyesi'ne karşı alacak davası olarak davaya devam etmek istediklerini dile getirmiştir.

Davalı vekili, davalı ile davacılar arasında imzalanan 13.03.2007 tarihli taahhütnameye göre davacıların 555 parseldeki hisselerini tapuda davalıya devrettiklerini, bu devir karşılığında da davacılara m2'si 25.00TL'den olmak üzere 178.000,00TL'ye daire verilmesinin taahhüt altına alındığını, davacıların 26.09.2008 tarihli dilekçe ile davalıya başvurarak daire almaktan vazgeçtiklerini, devretmiş oldukları yerin yanında aynı büyüklükte ayrı bir parsel istediklerini, davalının taahhütnameye göre arsa verilmesinin mümkün olmadığını bildirdiğini, davacıların konutların bitmesinden sonra daire almaktan vazgeçerek toplu konutların hemen yanındaki belediyeye ait hisseyi istemekte ısrarcı olmalarının nedeninin bu bölgenin cazibe merkezi haline gelmesi olduğunu, taahhütname tarihinde toplu konut alanında arsaların dönümü 20.000,00-25.000,00 TL iken şu anda 75.000,00-100.000,00 TL arasında değiştiğini, davacıların bu talepleri ile taahhütnameye aykırı talepte bulunarak arsa rantı elde etmek istediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Bir davada mahkeme tarafların talepleriyle ilgili olumlu veya olumsuz bir karar vermek zorundadır. Taraf istemleri hakkında bir karar verilmemesi yargılama ilkelerine uygun düşmeyecektir. Nitekim, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taleple bağlılık ilkesi” başlıklı 26. maddesi hükmü gereğince “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

Somut olaya gelince, dava; şahsi hakka dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir. Davacılar vekili, davalının taahhütnamenin gereğini yerine getirmeyerek 555 parsel yerine başka parseller üzerine toplu konut inşa ettiğini, davacıların başka parseldeki bağımsız bölümlerin teslimini sözleşmenin ifası kapsamında kabul etmediklerini, 555 parsel sayılı taşınmazın imar sonrası 782 ada 1 parsel olduğunu, davalı Düzce Belediyesine ait 191/400 hissenin iptali ile adlarına tescilini istemiş, yargılama sırasında dava konusu 191/400 hissenin mahkeme kararı ile asli müdahil İrfan Zeki Öztürk adına tesciline karar verilmiştir. Bunun üzerine 27.02.2014 tarihli celsede davacılar vekili davaya Düzce Belediyesi aleyhine alacak davası olarak devam etmek istediklerini dile getirmiştir.

Mahkemece; 13.03.2007 tarihli taahhütnamede davalı tarafın aynı taşınmaz üzerine yapılacak olan projeden birer adet daire vereceğine ve dairenin özelliklerine ilişkin herhangi bir düzenleme olmadığı, davalının devraldığı arsalar karşılığında davacı tarafa 765 ada 1 parselde yer alan projeden 4 ve 9 nolu daireleri devretmeyi teklif ettiği, davacıların davalı belediyeye devrettikleri parsel dışında başka parsele yapılan toplu konut projesindeki dairelerin tapusunu teslim almaktan imtina etmekte haklı olmadıkları gerekçesiyle davacıların taraflar arasındaki taahhütnameye aykırı taleplerinin reddine karar verilmiştir. Düzce 2.Asliye Hukuk Mahkemesi 2008/404 Esas ve 2012/50 Karar sayılı ilamıyla İrfan Zeki Öztürk'ün davalı ... aleyhine açtığı tapu iptal ve tescil davasının kabulüne; dava konusu 782 ada 1 parselde davalı belediyeye ait 191/400 hissenin iptali ile İrfan Zeki Öztürk adına tesciline karar vermiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 2013/5039 Esas ve 2013/7065 Karar sayılı ilamı ile onanması üzerine karar düzeltme yoluna gidilmediğinden 09.09.2013 tarihinde hüküm kesinleşmiştir. Hal böyle olunca tapu iptal ve tescil talebi yönünden davalının da taşınmazda artık hissesi kalmadığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; davacıların ikinci kademedeki tazminat talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamış olması doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1264, Karar No: 2007/2747, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1264 E.  ,  2007/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vd. aralarındaki 27.378,50 YTL. eğitim ve öğretim alacağının sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili davasına dair Ankara 15.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.4.2006 günlü ve 2005/174-2006/84 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 31.10.2006 günlü ve 2006/6163-8332 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yükümlü Ankara Altındağ 5. Noterliği'nce 02.10.2003 günü 20500 yevmiye numara ile tanzim edilen yüklenme senedinde Askeri Liseler Hazırlık sınıfları yabancı dil eğitimi; atış, personel ve amortisman giderlerini de ödemeyi taahüt ettiğinden bu kalemlerin önceki taahütnamede yer almamış olması sonucu değiştirmemektedir.

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 160,00 YTL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye karar düzeltme red harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 27.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5431, Karar No: 2014/7386, Tarih: 07.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/5431 E.  ,  2014/7386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/409-2013/574

Davacı İ.. Y.. (kendi adına asaleten kızı D..Y.. Y..'e velayeten) vekili Avukat Y..C.. tarafından, davalı L.. A.. aleyhine 16/05/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; D.. Y. Y..için yapılan talebin reddine, İ.. Y.. için yapılan talebin kısmen kabulüne dair verilen 17/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kasten yaralama nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının davalı tarafından kasten yaralandığı kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kasten yaralama nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının davalı tarafından kasten yaralandığı kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, tarihi ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; alt derecede manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine 07/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30190, Karar No: 2013/4827, Tarih: 11.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/30190 E.  ,  2013/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin ... sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı ... Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı işçinin ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, 4857 sayılı ... Kanunu’nun 18-21. Maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve davacı işçinin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, ... sözleşmesinin işletmenin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli nedenlerle tüm yasal hakları ödenmek suretiyle feshedildiğini, davacı işçinin 28.09.2011 tarihli fesih bildirimini ve feshe bağlı ek ödeme ve sulh sözleşmesini ihtirazi kayıt koymaksızın imzaladığını, sulh sözleşmesi ile davacı işçiye son aya ait 29 günlük brüt ücret , kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve çalışanın 4 aylık ücretine denk gelen brüt ücretten oluşan sosyal paketin ödenmesi konusunda taraflarca mutabakata varıldığını, taraflar arasındaki sulh protokolünün varlığına rağmen dava açılmasının davalı bankadan haksız kazanç elde etmeye yönelik olduğunu, davacı işçinin işbu davayı açmasında hukuki menfaati olmadığını, davacı işçi ile akdedilen sulh sözleşmesinin davacı işçinin lehine makul yararın ötesinde sonuçlar doğurmakta olduğunu ve sulh sözleşmesini davalı banka ile uzlaşarak kendi özgür iradesi ile imzaladığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.