muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18355, Karar No: 2017/673, Tarih: 06.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18355 E.  ,  2017/673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyarak yapılan yargılamada isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Eldeki dosyada, davacı 1.10.1996-30.11.2006 arasındaki hizmetlerinin tespiti istemli açmış olduğu davada mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, 09.11.1998 -30.11.2006 tarihleri arasında verilen tespit kararı isabetli ise de; 01.10.1996- 09.11. 1998 tarihleri arasında verilen tespit kararı eksik araştırma ve inceleme nedeniyle isabetsizdir. Mahkemece, yapılacak iş, talebe konu dönemde davalı Kurum tarafından yoklama memurları veya müfettişleri tarafından yapılmış, varsa tahkikat raporları, tespit tutanakları gibi kayıt ve belgeler celbedilerek bu şekilde fiili çalışmanın varlığı araştırılmalı, aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler dinlenilmeli, işçilik alacaklarına ilişkin davada dinlenen tanıkların anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, davacının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 06.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12060, Karar No: 2013/14964, Tarih: 25.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/12060 E.  ,  2013/14964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 22/02/2013 gün ve 2012/8721-2013/7577 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kamu zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; davacı tarafın temyiz itirazları, Dairemizin 22/04/2013 gün ve 2012/8721 Esas-2013/7577 Karar sayılı ilamı ile reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının ....görevini yaparken başhekimlikte kullanılmak için kiralanan aracı hizmet gereklerine aykırı olarak il dışı işlerde de kullandığı anlaşılmaktadır. Bu durumu, davalı da cevap dilekçesinde ....kongrelere katılmak üzere makam aracıyla gittiğini belirterek kabul etmiştir. Dosyada mevcut, müfettiş raporuna ekli hasta anlatımlarından, davalının özel bir hastanede ameliyat öncesi hasta muayene ettiği ve ameliyat sonrası kontrollerini yaptığı anlaşılmaktadır. Davalı, hastane adına kiralanan aracı usul ve yasaya aykırı olarak amacı dışında kullanmış ve yine yasak olmasına rağmen özel bir hastanede çalıştığı halde tam döner sermaye alarak kamu zararına yol açmıştır. Mahkemece savcılığa sunulan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak ret kararı verilmiş; bu karar dairemizin yukarıda belirtilen ilamı ile onanmıştır.

Yukarıda açıklananlar doğrultusunda mahkemece, oluşan kamu zararının hesaplatılarak hüküm altına alınması gerekirken, ret kararı verilmesi doğru görülmemiş; davacının karar düzeltme istemi bu bakımdan kabule değer görülmüş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının karar düzeltme isteminin HUMK.’nun 440-442. maddeleri uyarınca yukarıda gösterilen nedenle kabulüne; dairemizin 22/04/2013 gün ve ...Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve kararın bu nedenle BOZULMASINA 25/09/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

...

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümüzden çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 25/09/2013
Yargıtay — Esas No: 2013/2928, Karar No: 2013/6691, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2928 E.  ,  2013/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

1-Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dava konusu taşınmaz ve emsalin imar parseli olup olmadıkları ve imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşüldü ise oranına yönelik araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Dava konusu 3414/1 parsel numaralı taşınmazın 06.01.2006 olan değerlendirme tarihi, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1831/5 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 04.07.2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

2-Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dava konusu 3414 ada 1 parsel sayılı taşınmazın üç ayrı sokak ve cadde adı yazılmak suretiyle vergi değerinin bildirildiği ancak vergi tahakkuk ve tahsilatının hangi değer üzerinden hangi sokak ve caddesi esas alınarak gerçekleştirildiğinin bildirilmediği anlaşılmıştır. Dava konusu taşınmaz (3414/1 parsel) ile somut emsal alınan (1831/5 parsel sayılı) taşınmazın bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2006 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının bizzat hakimlikçe denetlendikten sonra dosya içerisine konulup temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4678, Karar No: 2022/13739, Tarih: 30.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4678 E.  ,  2022/13739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraatine karar verildiği anlaşılmakla; ilk derece mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı CMK’nın 286/2-d. maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve aynı Kanun’un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına, mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükümleri kaldırılarak sanığın üzerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemede gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi savcısının temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; Bölge Adliye Mahkemesi savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 30/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31877, Karar No: 2012/23608, Tarih: 07.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/31877 E.  ,  2012/23608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevde yetkiyi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müştekiye bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca müşteki ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8407, Karar No: 2015/9661, Tarih: 10.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8407 E.  ,  2015/9661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2013/63-2014/256

Davacı A.. E.. vekili Avukat Rabiya tarafından, davalı K. İ. Gazetecilik ve Yay. A.Ş. aleyhine 06/10/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sahibi olduğu B. Gazetesinin 08/10/2009 günlü sayısında “K. A. M. K.” başlığı ile verilen haberin kişilik haklarına saldırı içermesi nedeniyle uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu edilen haberin basın özgürlüğü sınırları içinde kaldığı ve hukuka aykırılık içermediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, haber içeriğinde geçen bir takım kelimelerin basın özgürlüğü kapsamında sayılamayacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairemizin 16/04/2012 gün ve 2012/1798-2012/6531 Esas-Karar sayılı ilamı ile “…istemin tümden reddi gerektiği…” gerekçesi ile bozulmuş, davacının karar düzeltme isteği üzerine yine Dairemizin 20/12/2012 gün ve 2012/15516-2012/19688 Esas-Karar sayılı ilamı ile haberi yazan gerçek kişiler hakkında açılan ceza davasının kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirip bir karar verilmek üzere bozma gerekçesi değiştirilerek karar yeniden bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda gerçek kişiler hakkında İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinde görülen davada 6352 sayılı yasa uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği, bu durumda maddi vakanın mahkemece değerlendirileceği, dava konusu haberin içeriği konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamakla birlikte haberin veriliş biçimi itibariyle kullanılan kelimelerin davacının kişilik haklarını hedef aldığı ve yıpratılmasının amaçlandığı kanaatiyle davanın kısmen kabulüne 4.000 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, eski Başmüfettiş İsmail Turgut'un, 2003 yılında Yaz Kararnamesi ile kendi istemi olmaksızın Adalet Bakanı' nın teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca Adalet Başmüfettişliği görevinden Ankara Cumhuriyet Savcılığı görevine naklen atandığı, bunun üzerine emekliliğini istediği ve başvurusunun 02/01/2004 tarihinde onaylanarak emekliye ayrıldığı, bu arada, Bakanlık teklifinin iptali için idari yargıda dava açtığı, yapılan yargılama sonucunda dava konusu teklif işleminin iptali ile Bakanlık aleyhine manevi tazminata hükmedildiği, kararın Danıştay aşamasından geçerek kesinleştiği, bunun üzerine Adalet Bakanlığı'na başvurarak, eski görevine iade edilmesini talep ettiği, ancak Bakanlığın başvuruyu HSYK'ya havale ettiği ve HSYK'ca 12/07/2007 tarihinde "talep kurula yönelik olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verildiği, davacının 07/07/2008 tarihinde HSYK'ya yeniden başvuru yaptığı ve 24/02/2009' da mesleğe geri dönmesine 3'e karşı 4 oyla karar verildiği, davacının da eski Başmüfettiş İsmail Turgut'un Adalet Başmüfettişliğine başlatılması ve tüm mali haklarının faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğine ilişkin ek gerekçe yazdığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla haber içeriğinin görünür gerçeğe uygun olduğu, kamu yararı ve toplumsal ilgi unsurlarının bulunduğu, haberin verilişinde düşünsel bağlılığında korunduğu anlaşılmaktadır. Gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini artırmak için çarpıcı başlıkların kullanıldığı görülmüş ise de dava konusu haberin bütün olarak eleştiri sınırları içinde olup çatışan yararlar dengesinin davacı aleyhine bozulmadığı ve davalı yönünden de hukuka uygunluk nedenlerinin bulunduğu benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/09/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.10/09/2015
Yargıtay — Esas No: 2014/2618, Karar No: 2014/13646, Tarih: 03.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2618 E.  ,  2014/13646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/86715

Mahkemesi : Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28/12/2012

Numarası : 2012/143 - 2012/573

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Davacı vekilinin 29.03.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının sahibi olduğu aracına bir suç soruşturması nedeniyle el konulduğunu, yapılan yargılama sonunda aracın iadesine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne , manevi tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Taşova Sulh Ceza Mahkemesinin, 2006/18 Esas - 2008/123 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; davacının sahibi olduğu araca kaçak orman emvali nakletmek suçu nedeniyle, 25.12.2005 – 27.06.2006 tarihleri arasında el konulduğu, yargılama sonunda aracın sahibine iadesine hükmedildiği, hükmün temyiz incelemesi sonucu onanmak suretiyle 18.05.2011 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 29.03.2012 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı anlaşılmakla yapılan inceleme ve değerlendirmede; Manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçları yani zararın giderilmesini amaçlar, manevi tazminat için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile gerek iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılar, tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik durumu üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır. Yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği yönünde kuşku bulunmamakta ise de haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşabilmesi için kişinin bu eylem nedeniyle manevi bir zarara uğradığının hukuken kabul edilebilir gerekçe ve kanıtlarının ortaya konulması ve bu hususun ispatlanması gerekmektedir. Yalnızca malına el konulmuş olması manevi tazminatı gerektirmediğinden davacı lehine el koyma nedeniyle manevi tazminata hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmemiş, tazminat talebinin dayanağını teşkil eden Taşova Sulh Ceza Mahkemesinin, 2006/18 Esas - 2008/123 Karar sayılı beraat hükmünün, el koymaya ve iadeye ilişkin evrakların onaylı suretlerinin dosya kapsamına alınarak , dayanak dosyanın mahal mahkemesinden getirtilmesi ve 04.06.2012 tarihli duruşmada incelenmesi nedeniyle tebliğnamenin 1. numaralı bendinde yer alan bozma düşüncesine, 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre

koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, davacının tazminat talebine dayanak teşkil eden Taşova Sulh Ceza Mahkemesinin, 2006/18 Esas - 2008/123 Karar sayılı ceza dava dosyası incelendiğinde; beraat hükmünün 18.05.2011 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşme şerhli beraat hükmünün davacıya tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığı, davanın ise 29.03.2012 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında, beraat hükmünün kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içinde davanın açıldığının anlaşılması nedeniyle tebliğnamenin 2. numaralı bendinde yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin tazminat miktarına, ve davacının kusurlu olduğuna, davacı vekilinin tazminat miktarına ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının sahibi olduğu araca haksız yere el konulmasından dolayı 5271 sayılı CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince tazminat davası açtığı, davaya dayanak teşkil eden Taşova Sulh Ceza Mahkemesinin, 2006/18 Esas - 2008/123 Karar sayılı dosyasında, davacının aracını davacıdan habersiz şekilde suçta kullanan sanık Selahattin Burhan’ın beraatine, suçta kullanılan davacıya ait aracın sahibinin rızası dışında kullanılması nedeniyle iadesine karar verildiği, bu nedenle davacının el koyma işlemi nedeniyle uğradığını iddia ettiği maddi kaybını davalıdan talep edemeyeceği, bunun yerine davacının aracını kendisinden habersiz şekilde suçta kullanan kişi veya kişilerden Borçlar Kanunundaki müteselsil sorumluluk kuralları çerçevesinde talep edebileceği gözetilerek davanın 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme sonuç itibariyle uygun olarak, BOZULMASINA, 03.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.