muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11232, Karar No: 2019/13804, Tarih: 19.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11232 E.  ,  2019/13804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Mühendislik Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalılara ait işyerinde çalıştığını, işverenin işyerindeki iş ilişkisinin bitmesini takiben kıdem ve ihbar tazminatının ödenmek istenmemesi nedeni ile çalışma arkadaşları ile birlikte topluca istifaya zorlandığını, yasal haklarını talep eden davacının istifa etmediğini, diğer işçiler gibi davacıya da işverenin diğer bir işyerinden işe başlaması için davet içeren bir davetiye gönderildiğini, buna karşılık olarak davacının ihtarname keşide ederek durumu izahla haklarının ödenmesini istediğini, 1 Ağustos tarihinde ise işyerinde işçiler tarafından tutanak tutulduğunu, bu tutanakla işyerinde işveren yahut temsilcisinin bulunmadığının kayıt altına alındığını, daha sonradan anlaşıldığına göre işçinin işten çıkışının 31 Temmuz itibarı ile Kuruma bildirilmiş olduğunu, devamla işçiye yeni işyerinde işe başlaması için süre verilmesine rağmen bu süre dolmadan iş sözleşmesinin feshedildiğinin ihtarname ile bildirildiğini, işverenin kötü niyetle hareket ettiğini, bir yandan işçisini bir başka şehirdeki işyerine davet ederken öte yandan bunun için tanıdığı süre dolmadan SGK'ya işten çıkışının bildirildiğini, yine aynı şekilde süre dolmadan işten çıkarıldığına dair ihtarnamenin keşide edildiğini, hatta işçinin işe davet edildiği diğer şehirdeki işin dahi gerçek olmadığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Mühendislik şirketi vekili özetle; davacının, ihalesi... Genel Müdürlüğü tarafından yapılan ve yükleniciliği davalı şirketçe üstlenilen işte çalıştığını, bu işyerinin özelleştirilmesi neticesinde bahse konu işin tekrar ihale edilmediğini, bu şekilde davalı şirketin görevine son verildiğini, davacının çalışmakta olduğu işyerini terk etmek durumunda kalan davalı şirketin davacıyı işletmesini yine kendisinin yaptığı başka bir işyerinde görevlendirildiğini, davacıya görevlendirme yapılırken taraflar arasında akdedilmiş olan iş sözleşmesinin 14. maddesinde yer alan davacı işçinin davalı şirkete vermiş olduğu taahhüde dayanılarak işlem yapıldığını, davacı işçiye görevlendirme yazısı gönderilmesine karşın davacının 31.07.2013 tarihli cevabi ihtarnamesi ile yapılan görevlendirmeyi kabul etmediğini beyan ettiğini, bu nedenle davacının iş akdinin 06.08.2013 tarihli ihtarname ile davalı şirket tarafından haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili özetle: Husumet itirazında bulunduklarını, davacının davalı ...'ta hiç çalışmadığını, davalı şirketin özelleştirmesi tamamlanarak özel şirket vasfını kazandığını, davalı şirketin halihazırda %100 hissesinin özel sermayeye ait olduğunu, dava konusu uyuşmazlığın dayandırıldığı sözleşmenin uygulandığı tarihte %100 hissesinin kamuya ait olduğunu, Özelleştirme Yüksek Kurulunun 08.03.2013 tarih ve 25581 sayılı resmi gazetede yayımlanan 07.03.2013 tarih ve 2013/22 sayılı karan uyarınca ...Elektrik Dağıtım AŞ'nin %100 oranındaki hissesinin ... Ortak Girişim Gurubuna satılmasıyla davalı şirketin hisse devrinin 28.05.2013 tarihinde gerçekleştiğini, ...Elektrik Dağıtım AŞ'nin hisselerinin kamuda olduğu dönemde işletme nezdinde hizmet alım işlerinin Kamu İhale Kanunu hükümlerine göre ihale usulü ile yapıldığını, davacının çalıştığını iddia ettiği şirketle davalı şirketin imzalamış olduğu sözleşmenin devir alınmaya binaen feshedildiğini, fesih edilen sözleşmenin akabinde davalı şirketin farklı şirketlerden hizmet almaya başladığını, bu doğrultuda davacının davalı ... ile bir ilgisinin olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı ... Mühendislik Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre, davalı ... Mühendislik Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, ücret alacağının reddi sebebi ile davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi ve bu hususun yargılama giderlerinin paylaştırılmasında dikkate alınmaması hatalı olup bozma nedeni ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 9 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;

" 9- Davacı tarafça yapılan 250,00 TL bilirkişi ücreti, davetiye ve müzekkere giderleri olmak üzere toplam 377,00 TL yargılama giderinin davanın kabul ve red oranına göre belirlenen 345,29 TL'sinin davalı ... Mühendislik şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine, bakiye tutarın davacı üzerinde bırakılmasına," bendinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasına 12. numaralı bent olarak;

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 9 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;

" 9- Davacı tarafça yapılan 250,00 TL bilirkişi ücreti, davetiye ve müzekkere giderleri olmak üzere toplam 377,00 TL yargılama giderinin davanın kabul ve red oranına göre belirlenen 345,29 TL'sinin davalı ... Mühendislik şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine, bakiye tutarın davacı üzerinde bırakılmasına," bendinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasına 12. numaralı bent olarak;

" 12- Davalı ... Mühendislik Şirketi vekil ile temsil edildiğinden, reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince belirlenen 1.500,00 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı ... Mühendislik şirketine verilmesine," bendinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, kararı temyiz eden davalıdan alınan nispi temyiz harcının isteği halinde davalı ... Mühendislik Sanayi Ve Ticaret Ltd. Şti.ye iadesine, 19.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34562, Karar No: 2015/915, Tarih: 22.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/34562 E.  ,  2015/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, mesai, hafta sonu, kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 28.12.2002-13.05.2012 tarihleri arasında davalı emrinde çalışıp bel fıtığına dayalı sağlık nedenleriyle ve haklı olarak işini bırakmak zorunda kaldığını, ayda iki hafta tatili ve dini bayramlar dışındaki resmi tatiller dahil 07.30 ile 20.00-21.00 şeklinde çalışılmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, 50 gün kullanılmamış yıllık izni bulunduğunu, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti,hafta sonu ücreti, genel tatil alacaklarının ödenmesi gereken tarihten itibaren en yüksek mevduat faiziyle tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiş, bilirkişi raporu doğrultusunda taleplerini ıslah etmiştir.

Davalı vekili davacının izinsiz ve mazeretsiz olarak uzun süre işe gelmediğini, davacının iddialarının gereçği yansıtmadığını, karşısında davalı işyerindeki çalışma şartlarının ağırlığından söz edilemeyeceğini, işyerinin yemek fabrikası olması karşısında 20.00-21.00’lere kadar çalışma iddiasının mümkün olmadığını, genel tatiller hariç haftanın 6 günü çay ve yemek molalarıyla 08.05-17.15 (kış döneminde 15.30-16.00)şeklindeki çalışmaya nazaran diğer davacı taleplerinin de haksız ve yersiz olduğunu haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiş,Dairemizce ''Dava konusu edilen kıdem tazminatı alacağının gerçekte belirli bir alacak olması ve belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi ve Mahkemece hüküm altına alınan fazla mesai,hafta tatili ve bayram tatili alacakları için alacağın tamamına ihtarname(temerrüt) tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ''gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiş ve yapılan yargılama sonrasında davanın kabulüne, kıdem tazminatının davalıdan tahsil edildiği ve talebin konusuz kalması gerekçesi ile esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiş ve yapılan yargılama sonrasında davanın kabulüne, kıdem tazminatının davalıdan tahsil edildiği ve talebin konusuz kalması gerekçesi ile esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Somut olayda, mahkemece kıdem tazminatı alacağının yargılama sırasında tahsil edildiği ve talebin konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Yerel mahkeme kararı Dairemizce, kıdem tazminatı alacağının gerçekte belirli bir alacak olması ve belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği, bu nedenle hukuki yarar yokluğundan red edilmesi gerekçesi ile bozulmuştur.Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Dolayısıyla hukuki yarar mahkemeye ilişkin bir dava şartı olup taraflara ilişkin dava şartlarından önce gelir. Mahkemece kıdem tazminatı isteğinin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizi yönünden ise,

Somut olayda, mahkeme kararı dairemizce,'' hüküm altına alınan fazla mesai, hafta tatili ve bayram tatili alacakları için alacağın tamamına ihtarname (temerrüt) tarihinden itibaren faize hükmedilmesi '' gerekçesi ile bozulmuştur. Somut olayda, mahkemece bozma ilamına uyulmuş, ancak bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

Somut olayda, davacı tarafından keşide edilen ve belirtilen alacakların 15 gün içerisinde ödenmesi gerektiğini içeren ihtarname davalıya 06.07.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Buna göre davalı 22.07.2012 tarihinde temerrüde düşmüş olmaktadır. Şu halde, mahkemece, fazla mesai, hafta tatili ve bayram ücreti alacaklarının tamamına temerrüt tarihi olan 22.07.2012 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, 100,00 TL'lik kısmına dava tarihinden, bakiyesine ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2008, Karar No: 2024/4267, Tarih: 06.06.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2008 E.  ,  2024/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/38 E., 2023/99 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/287 E., 2021/601 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, Muğla ili, Fethiye ilçesi, ... mahallesinde yapılan kadastro tesis çalışması sonrası 303 ada 4 numaralı parselin kendisi adına tespit edildiğini, kardeşi davalı adına tespit edilen 303 ada 3 parselin içerisinden geçen ve kendi taşınmazına kadar ulaşan yolun zeminde mevcut olduğu halde kadastro çalışmalarında paftasında gösterilmediğini, kardeşi ile aralarındaki sınırın kendisi aleyhine olacak şekilde yanlış belirlendiğini ileri sürerek yolun paftasında gösterilmesine ve sınırın düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, öncelikle davacının işbu davayı açmakta hukuki yararı olmadığını, davacıya ait 303 ada 4 parsel ile kendisine ait 303 ada 3 parsel sayılı taşınmazların, taraflara ortak mirasbırakanlarının vefatı sonrası fiili intikali sağlanan ve kadastro çalışmaları neticesinde sınırları kesinleşen taşınmazlardan olduğunu, kendisine ait 303 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yol olmadığını, 2009 tarihinde bölgede kadastro çalışması yapıldığı esnada da böyle bir yol olmadığını, ayrıca kadastro çalışmalarının 2009 yılında yapılmış olup, davacının bugüne kadar herhangi bir talebinin de olmadığını, davacının dilekçesinde, davalıya ait taşınmazda var olduğunu iddia ettiği zeminde kullanılan yolun kamu hizmeti yararına açılmasını talep etmişse de, bu talebin tamamen davacının kişisel çıkarlarını korumayı amaçlayan, keyfi, hiçbir hukuki dayanağı olmayan ve davalıyı yıldırma çabasının bir sonucu olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli ve 2019/287 Esas, 2021/601 Karar sayılı kararıyla; davacının yol talebi yönünden yapılan değerlendirmede; tapulu taşınmazın yol olarak terkinine karar verebilmek için anılan yolun kadim yol olması, genel yol olarak kullanılması gerektiği, dosya arasına alınan bilirkişi raporlarında hava fotoğrafları, uydu fotoğraflarının incelendiği, dava konusu yolun 1992 yılında zeminde olmadığı, 09.10.2009 ve 21.11.2010 yılındaki ve 2011 yılındaki uydu görüntülerinde ise bulunduğunun tespit edildiği, kadastro çalışmaları sırasında tespit bilirkişiliği yapmış tanıkların beyanına göre; çalışmalar sırasında yolun zeminde bulunmadığı, yine bir kısım tanık ve mahalli bilirkişi beyanına göre yolun davacı tarafından kadastro çalışmalarından sonra yapıldığı, bir kısmının önce yapıldığı yönünde beyanda bulunduğu, bu bakımdan uydu fotoğrafları ile kadastro çalışmaların yapıldığı dönemlerin tarih olarak yakın olduğu düşünüldüğünde; yolun kadastro ekiplerinin çalışmalarından sonra davacı tarafça büyük bir çoğunluğunun davalının taşınmazında kalacak şekilde yapıldığı kanaatine varıldığı, kadimden beri kullanılan yol olmadığı, davalının taşınmazını bölerek geçtiği, tarafların taşınmazından geçtiği, bu taşınmazları genel yola bağladığı, yöre halkının kullanımının bulunmadığı, genel yol olmadığı , terkininin mümkün bulunmadığı, bilirkişi raporlarında A1 ve A2 harfiyle gösterilen kısımlara ilişkin yapılan değerlendirmede; bir kısım tanık beyanına göre taşınmazlar arasındaki sınırın pırnal meşesi ile çam ağacı olduğu, fen raporunun tanıkların beyanına göre hazırlandığı ve anılan ağaçların bulunduğu kısımdan ölçüm yapılarak A1 ve A2 harfiyle gösterilen kısımların tespit edildiği, yine davacı tarafın tel örgünün bulunduğu iddiasını bir kısım tanık beyanının doğruladığı, ancak özellikle de tespit bilirkişilerinin beyanına göre kadastro çalışmalarının anılan tel örgüsüne göre yapıldığı, burada tespiti gereken hususun anılan tel örgünün nereden geçtiği olduğu; tel örgünün çam ağacının gövdesinde iz oluşturduğu iddiasının ziraat bilirkişisince değerlendirildiği; raporda ağacın gövdesinde tel boğması şeklinde derin izlerin bulunduğu ancak bu izlerin bahsi geçen tel örgüsünden kaynaklanıp kaynaklanmadığı noktasında net kanaate varılamadığının belirtildiği, incelenen hava fotoğrafları ve uydu fotoğraflarında taşınmazları ayırıcı herhangi bir unsur tespit edilemediği, zeminde de ayırıcı unsura rastlanılmadığı, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkemenin gerekçesinin dosya içeriğine aykırı olduğu gibi, yerel mahkemece delillerin değerlendirilmesinde de maddi hataya düşüldüğünü, tel çit ile ilgili dava dosyası öncesi çekilen ve dosyaya delil olarak sunulan USB aygıtında bulunan görüntülerin yerel mahkemece ve teknik bilirkişilerce dikkate alınmadığını, yerel mahkemece davalının tevilli ikrarının ve tanık beyanlarının yanlış takdir edildiğini ve davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verildiğini, bilirkişi raporuna yaptıkları itirazların mahkemece dikkate alınmadığını, tanık ifadelerinin denetlenmesi açısından beyanlarda geçen kurumuş ağaç, çam ağaçları, pırnal ağacı gibi muhdesatların fotoğraflarda işaretlenmesi gerektiği halde bu konuda ek rapor alınmadığını, fen bilirkişi raporunun keşfi takibe ve denetlemeye elverişli olmadığını, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının mahkemece değerlendirilmesinde hataya düşüldüğünü, tanık beyanlarına yansıdığı üzere taraflara ait 3 ve 4 nolu taşınmazların rızai taksim sonucu oluşturulan ortak sınırının gerçekte iki çam ağacı arası ve ortadaki pırnal ağacının olduğu noktaları birleştiren hat olduğunun açıkça ifade edildiğini, bu tel çitin varlığının davacı tarafından CD ortamında mahkemeye sunulduğunu, tel çitin sonradan davacı tarafından söküldüğünu, buna rağmen CD'nin çözümünün bilirkişi raporuna yansıtılmadığını, mahkemece verilen red kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.01.2023 tarihli ve 2022/38 Esas, 2023/99 Karar sayılı kararıyla; tüm dosya kapsamına göre; davacının zeminde mevcut olduğunu iddia ettiği dava konusu yolun 1992 yılı hava fotoğraflarında zeminde bulunmadığı, kadim yol olmadığı, genel yol niteliğinde bulunmadığı, yöre halkının kullanımında olmadığı, yolun kadastro çalışmalarından sonra davacı tarafından yapıldığı, söz konusu yolun bir ucunun davacı parselinin içinde son bulduğu, diğer ucunun davalı parselini ikiye bölerek ormana ulaştığı, ormanın içinden geçerek paftasında gösterilen genel yola bağlandığı, dava konusu yolun paftasında yol olarak gösterilen yer ile direkt bağlantısının olmadığı, davacı ve davalının kardeş oldukları, davacı ve davalıya ait dava konusu taşınmazların bir bütün olarak mirasbırakan babalarına aitken babalarının vefatıyla mirasçılarına kaldığı, mirasçılar arasında yapılan taksimle taşınmazların paylaşıldığı ve aradaki sınırın davacı ve davalı arasında yapılan taksime göre tespit edildiği, kadastro tespitinin taraflarca yapılan taksime göre belirlenen ve tespit tarihinde zeminde mevcut olan tel çite göre belirlendiği, çitin daha sonra kaldırıldığı, davacı ve davalı sınırları arasında zeminde ayırıcı bir unsur bulunmadığı ve davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nun 353/(1)-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyip, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil, kadastro tespiti sırasında zeminde mevcut yolun paftasında gösterilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 16 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya içeriğinden; yörede, 2009 yılında, 3402 sayılı Yasanın 7. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli Muğla ili, Fethiye ilçesi ... Mahallesi, 303 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 7.335,55 m² yüzölçümüyle, tarla vasfı ile belgesizden davacı ... adına, 303 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise 4.226,17 m² yüzölçümüyle, tarla vasfı ile belgesizden davalı ... adına tespit edildiği, söz konusu tespitlerin 01.02.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

2. Dosya içeriğinden; yörede, 2009 yılında, 3402 sayılı Yasanın 7. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli Muğla ili, Fethiye ilçesi ... Mahallesi, 303 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 7.335,55 m² yüzölçümüyle, tarla vasfı ile belgesizden davacı ... adına, 303 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise 4.226,17 m² yüzölçümüyle, tarla vasfı ile belgesizden davalı ... adına tespit edildiği, söz konusu tespitlerin 01.02.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.