muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5842, Karar No: 2013/7782, Tarih: 25.04.2013

Dosyadaki delil ve belgelere göre, gerçekten de davacı ... Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Hazırlık No: 1991/51 sayılı dosyasında yasadışı örgüt üyesi olmak ve faaliyet yürütmek suçundan gözaltına alınmış ve ifade vermiştir. Ancak, savcılık tarafından Karar No: 1991/20 sayılı kararla "Sanık ...'in yasa dışı örgüt üyesi olduğu, faaleyeti yürüttüğü konusunda sonradan rücu ettiği emniyet ifadesinden başka hakkında kamu davasının açılmasını haklı gösterecek delil ve emare elde edilemediğinden..." bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Bu kararın haberde belirtilmemesi kişilik hakkını ihlal etmez. Zira basın görünür gerçeğe uygun yayın yapmakla yükümlüdür. Haber kolluk ifadesine dayandığından görünür gerçeğe uygundur. Delil yetersizliğinden takipsizlik kararı verildiğine dair açıklamanın haberde yer alması zorunluluğundan söz edilemez.

... 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin E: 2007/341, K: 2010/20 sayılı dosyasında da davacı, sanıkların mahkumiyetine dair çoğunluk görüşüne karşı beraat yönünde muhalefet şerhi yazmıştır.

Dolayısıyla haberde geçen açıklamalar gerçektir.

Haberde bahsi geçen balyoz davası .... gündeminde önemli yer etmiş ve halen de gündemi meşgul etmeye devam etmektedir. Kamuoyunun yoğun bir ilgisi vardır. Hemen her duruşma veya ara kararı TV anahaber bültenlerinde, gazetelerde yer almaktadır. Davada sanıklar tutuklanmış, defaatle tahliye talepleri reddedilmişken, davacı nöbetçi hakim sıfatıyla tahliye kararı vermiştir. Böylesine önemli, uzun süre ve halen gündemin ilk sıralarını meşgul eden bir davada dikkat ve ilgi çekici bir karar veren davacının basının ilgi odağı olması, medya tarafından geçmişinin irdelenmesi doğaldır. Çünkü kamuoyu önünde olan veya gündemde ilgi odağı olan kişilerin basın tarafından geçmişlerinin irdelenmesi, hatta özel hayatlarının haber konusu yapılması basın özgürlüğü kapsamındadır. Dolayısıyla, yukarıda anılan muhelefet şerhi ile öğrencilik yıllarındaki soruşturmaya ilişkin kısımların güncel olmadığı gerekçesiyle kişilik haklarını ihlal ettiği iddia edilemez.

Açıklanan nedenlerle kişilik haklarına basın yoluyla saldırı için gerekli şartların oluşmadığı, dolayısıyla davanın reddi gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz. 25/04/2013
Yargıtay — Esas No: 2010/15194, Karar No: 2011/16437, Tarih: 20.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/15194 E.  ,  2011/16437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizli 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.6.2010
Yargıtay — Esas No: 2009/13264, Karar No: 2009/13592, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13264 E.  ,  2009/13592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve kıyı olarak terkin davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 28.04.2009 gün ve 2009/3945-5306 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Davalılar tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

HUMK’nun 440/III-2 maddesine göre, istisnaları hariç olmak üzere, sulh hukuk mahkemesi kararları karar düzeltmeye tabi değildir. Bu dava da yasanın öngördüğü istisnalardan olmadığına göre karar düzeltme istemi incelenemez.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, karar düzeltme isteğini içeren dilekçenin REDDİNE, gereksiz yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3738, Karar No: 2024/1881, Tarih: 10.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3738 E.  ,  2024/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tüketici tarafından açılan kampanyalı satıştan kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; A101 Yeni Mağazacılık A.Ş. Karataş Tatvan şubesinden çekilişli ürün olan Peyman marka ay çekirdeğini satın aldığını, üzerinde 2 Adet Mini Cooper Countryman ve binlerce hediye kazanma şansı etiketi olmasaydı ürünü satın almayacağını, ürünün kampanya süresinin bitmesine rağmen sırf para kazanmak ve haksız kazanç elde etmek için satıldığını ve hayalleri ile oynandığını belirterek 50.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "kampanya olmasa idi davacının bu ürünü almayacağı kanaatine varılarak ürün bedeli olan 6,45 TL'nin davacı tüketiciye iadesine karar verilmiş, davacının maddi zararının daha fazla olduğu iddiasını kanıtlayamaması nedeniyle maddi tazminat bakımından fazlaya ilişkin talebi reddedilmiş, yine davacının, kampanyası sona ermiş ürünün kendisine yanıltılarak satılmasından dolayı hayalleriyle oynandığı iddiasına yönelik olarak yapılan değerlendirmede; davacının araç sahibi olma umudu ile bu ürünü aldığı, ancak vaat edilen aracın çekiliş sonucu davacıya çıkma ihtimali istatistik ilminin alanı olduğu ancak yine de çıkma ihtimalinin çok düşük olduğu, ama davalının bu şekilde satış yaparak tüketicileri yanıltarak haksız kazanç elde ettiği, bu nedenle davacı tüketicinin manevi zararının bulunduğuna kanaat getirildiği gerekçesiyle de 100,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı; vaat edilen aracın çekiliş sonucu çıkma ihtimalinin düşük olduğu gerekçesiyle verilen hükmün hatalı olduğunu, bunun garantisini kimsenin veremeyeceğini ve şirketin halen bu ürünün satışından haksız kazanç elde ettiğini belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı; vaat edilen aracın çekiliş sonucu çıkma ihtimalinin düşük olduğu gerekçesiyle verilen hükmün hatalı olduğunu, bunun garantisini kimsenin veremeyeceğini ve şirketin halen bu ürünün satışından haksız kazanç elde ettiğini belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, husumet yokluğundan davanın reddini gerektiğini, dava dilekçesinin taraflarına usulüne uygun yapılmadığını, davacının seçimlik hakkının bulunduğunu ancak bu hususta şirkete herhangi bir başvuru yapmadığını, kampanyanın Peyman Kuruyemiş Ltd. Şti. tarafından düzenlendiğini, müvekkili şirketin bununla bir ilgisinin bulunmadığını ve kampanyaya ilişkin detayların ürünün paketinde yer aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; " Davacı, dava açmadan önce arabuluculuğa başvurduğuna dair beyanda bulunmadığı gibi dosya içerisinde arabuluculuğa başvurulduğuna (ve sona ermesine) ilişkin belge de bulunmamaktadır. Zira davacının ürünü 02.11.2021 tarihinde aldığı ve dava tarihinin de 04.11.2021 olduğu nazara alındığında arabuluculuğa başvurulmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece 6325 sayılı Yasanın 18/A-2 maddesine göre davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekir iken, işin esasına girilmesi doğru olmamıştır." gerekçesiyle kararı kaldırarak, dava şartı yokluğundan usulden ret kararı vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; ilk derece yargılaması aşamasında yer almalarına rağmen Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm kısmında vekalet ücretine hükmedilmediğini beyan ederek taraflarına vekalet ücreti verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Dava Şartları" başlıklı 114/2 maddesi.

2. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un "Dava şartı olarak arabuluculuk" başlıklı 73/A maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Dava Şartları" başlıklı 114/2 maddesi.

2. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un "Dava şartı olarak arabuluculuk" başlıklı 73/A maddesi.

3.Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 11.12.2018 tarihli ve 2018/15931 E., 2018/26858 K. Sayılı kararının (RG. T. 15.11.2019, S.30949) ilgili kısmı; "Dosya içeriğinden davalı vekilinin, Ankara 13. İş Mahkemesinde 2015/423 Esas sayılı dosya ile yapılan yargılamanın hiç bir aşamasında duruşmaya katılmadığı, bu dosya için herhangi bir cevap sunmadığı, savunmada bulunmadığı ve delil de bildirmediği görülmektedir. Buna rağmen Mahkemesince hüküm gerekçesinde “davalı taraf vekille temsil olunduğundan hükmün verildiği tarihteki geçerli olan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince hesaplanan 1.019,26 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine" şeklinde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir." şeklindedir.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesi tarafından karar verildikten sonra vekalet sunan davalı vekilinin, istinaf aşamasına kadarki süreçte savunmada bulunmadığı, delil bildirmediği, cevap sunmadığı ve duruşmalara katılmadığı göz önünde bulundurulduğunda tarafına vekalet ücreti verilmesine yer olmadığı değerlendirilerek yerleşmiş içtihatlara uygun karar verildiğinin anlaşılmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1020, Karar No: 2011/2543, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1020 E.  ,  2011/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 17.12.2007 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol,su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14046, Karar No: 2010/10978, Tarih: 28.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14046 E.  ,  2010/10978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 21/02/2005 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Hakim olarak görev yaptığını beliren davacı, davalı avukatların bir davaya verdikleri 31.01.2005 günlü hakimin reddine ilişkin dilekçede yer alan sözlerin kişilik haklarına saldırı oluştuğu gerekçesiyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, hakaret etmediklerini, sözlerin eleştiri sınırları içinde olduğundan istemin reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, hakimin reddine ilişkin dilekçede yer alan sözlerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu benimsenerek istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu sözlerin bir davanın yargılaması sırasında ileri sürülmüş olması, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…7.500,00-…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…4.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…405,00…”ve “…270,0…0” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…216,00…” ve “…81,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…900,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…575,00…” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 6 ve 7 nolu bentlerinde yer alan “…405,00…”, “…39,00…” ve “…14,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…216,00…” ve “…21,20…” ve “…31,80…” sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14413, Karar No: 2017/2830, Tarih: 04.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/14413 E.  ,  2017/2830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1953 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan dayanağı en eski tarihli hava fotoğrafının bulunduğu yerden getirtildikten sonra, dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilerine verilerek; hava fotoğrafı ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafı stereoskop aletiyle üç boyutlu incelenerek, davaya konu taşınmazın niteliğinin ne olduğu, üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/04/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3560, Karar No: 2015/32088, Tarih: 03.07.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3560 E.  ,  2015/32088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/124541

Mahkeme : ADANA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 18/02/2015- 2014/441 esas ve 2015/62 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre mahkemenin suçun vasfına ilişkin değerlendirmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının miktarı ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki salıverme isteğinin reddine, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Hüseyin Ruhi M.İsmet Yüksel İ.Tufan Mehmet Faik

US YÖRÜK KOCAMIŞ ATAMAN ATEŞ

Başkan Üye Üye Üye Üye

Karşılaştırıldı

Yazı İşleri Müd.

BC
Yargıtay — Esas No: 2020/768, Karar No: 2020/2238, Tarih: 09.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/768 E.  ,  2020/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

“2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin Mahkeme tarafından ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2008 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesine karşın, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 09.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.