muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16647, Karar No: 2015/20183, Tarih: 22.10.2015

Somut olayda, davacı son aylık ücretinin 2.150,00 TL net olduğunu iddia etmiş, davalı ise davacının son aylık ücretinin 1.300,00 TL net olduğunu savunmuştur. Dosyada mevcut sözleşme örneğine göre davacının 2013 yılında 1.300,00 TL aylık net ücretle çalışması kararlaştırılmıştır. Davacı bu sözleşmenin iradesi sakatlanarak imzalatıldığına dair somut deliller ortaya koyamamıştır. Bu konuda dinlenen davacı tanıklarının hepsi aynı işverene karşı aynı konuda ve aynı nedene dayalı olarak dava açmış kişiler olup, beyanlarından kendi lehlerine sonuç çıkacağı açıktır. Ayrıca, dosyada bulunan bordro örneklerinde davacıya FM1 ve FM2 adı altında tahakkuklar yapıldığı ve ek ödeme sütununda ayrı bir miktar daha tahakkuk ettirildiği görülmektedir. Mahkemece yapılacak iş, HMK'nun 31. maddesine göre hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında, davalı işverenden işyerinde düzenlenen bordro sistemi ve bordroda bulunan FM1, FM2 ve ek ödeme sütunları hakkında açıklayıcı bilgi alınmalı, işyerinin çalışma sistemi, davacının yaptığı iş, ocakta ya da sahada çalışıp çalışmadığı, açık alanda çalıştığının belirlenmesi halinde kış aylarında hava karardıktan sonra çalışmanın nasıl sürdürüldüğü hususları açıklığa kavuşturmalı, ayrıca davacının ücret seviyesi ile ilgili olarak davacının yaptığı iş, kıdemi, işçinin vasıfları, sahada ya da madende çalışıp çalışmadığı da belirtilerek ilgili meslek odasından emsal ücret araştırması yapılmalı, elde edilecek veriler ile yukarıda açıklanan ilkelere göre öncelikle alacakların belirlenen ücret seviyesine göre yeniden hesabının gerekip gerekmeyeceği, tahakkuk ettirilip varsa ödemesi yapılan fazla çalışma ve ek ücretler yönünden o ayların dışlanıp dışlanmayacağı hususları değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, Mahkemece ücret içinde olduğu kabul edilen fazla çalışma ve ek ücret alacakları dışında davacının banka hesabına 2011 yılı Şubat ayı ve 2012 yılı Şubat ayında fazla mesai açıklamasıyla yapılan ödemelerin bulunduğu yönündeki davalı iddiasının değerlendirilmemesi de hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/286, Karar No: 2012/1542, Tarih: 07.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/286 E.  ,  2012/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2011/308106

MAHKEMESİ : Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 22/07/2011, 2010/222 (E) ve 2011/223 (K)

SUÇ : İki kişiyi öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık A.O. hakkında hükmolunan ceza miktarlarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık A. O.ın bıçakla mağdurlar Nurife ve H. İ.birer kez vurduğu, Nurife'de ince bağırsakta, H. İ. diyafram ve karaciğerde yaralanma meydana geldiği, mağdurların hayati tehlike geçirdiği olayda, sanığın ani gelişen tartışma ortamında mağdurlara bıçakla vurmuş olması, yaranın sayısı ile sanığın ciddi bir engel neden olmamasına karşın eylemine kendiliğinden son vermesi ve tanık Ayhan'a" beni bırakın, yaralılarla ilgilenin" demek suretiyle kastını ortaya koyduğu dikkate alındığında, öldürme kastıyla hareket ettiği konusundaki şüphe hali sanık lehine yorumlanarak, sanığın 5237 Sayılı Kanunun 61. maddesi uyarınca meydana gelen zararın ağırlığına göre alt

sınırdan uzaklaşılarak mağdurlara karşı silahla yaralama suçlarından hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek, öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), sanığa verilen ceza miktarları ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak tahliye talebinin reddine, 07.03.2012 gününde Oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6154, Karar No: 2012/1031, Tarih: 24.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/6154 E.  ,  2012/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 50/1-f maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sevk ve idaresindeki ... ile Gönen kavşağına geldiğinde yerde dağılan elmaları görünce frene basma neticesi aracın sürüklendiği yönünde savunmasını doğrular nitelikte tanık beyanları birlikte değerlendirilip atılı suçun kasten işlenebilir olduğu da dikkate alındığında suçun oluşmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9723, Karar No: 2025/192, Tarih: 14.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/9723 E.  ,  2025/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/270 E., 2024/779 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma - Tedbiren Velâyet ve Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki boşanma, tedbir nafakası ile tedbiren velâyet davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı- davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı- davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmiş, boşanma davasının sebebi itibariyle alınan sağlık kurulu raporunun dinlenen tanık beyanları ile birlikte değerlendirildiğinde yeterli olmadığı gerekçesi ile hükmün bozulmasına, bozma sebebine göre de davacı- davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacı- davalı erkeğin birleşen boşanma davasının tefrikine, erkeğin asıl ve kadının birleşen davasının reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı kadın vekili tarafından kendi davasının reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

1.Davalı- davacı kadın vekilinin velâyet davası yönünden temyiz itirazının incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun esastan reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu esastan reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karar davacı- davalı erkek vekili tarafından kendi davasının reddi ile tedbir nafakası yönünden istinaf edilmiş, başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karara karşı da yine sadece davacı- davalı erkek vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur. Dolayısıyla davalı- davacı kadın vekilince istinaf edilmeyerek geçici velâyet talebinin reddi kararı onun yönünden kesinleşmiş olup davalı- davacı kadının İlk Derece Mahkemesinin ikinci kararını bu yönden temyiz etmede hukuki yararı yoktur. Bu nedenle davalı- davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin velâyet yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı- davacı kadın vekilinin tedbir nafakası davasına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın, kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre talep edilen ve reddedilen ve temyize konu edilen tedbir nafakasının bir yıllık toplam miktarı İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Açıklanan nedenlerle davalı- davacı kadın vekilinin reddedilen tedbir nafakası davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı- davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,14.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5594, Karar No: 2014/8043, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5594 E.  ,  2014/8043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sosyal güvenilik kurumu başkanlığı

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in, resmi nikahlı evli iken ölen annesi nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 18.09.2007 tarihinde eşi diğer sanık ...'dan anlaşmalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanık ...'in, resmi nikahlı evli iken ölen annesi nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 18.09.2007 tarihinde eşi diğer sanık ...'dan anlaşmalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18256, Karar No: 2013/4863, Tarih: 25.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/18256 E.  ,  2013/4863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.05.2012

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.02.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/11220, Karar No: 2013/15713, Tarih: 26.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11220 E.  ,  2013/15713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir

Davalı .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz nedenleri

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 5 nolu bendinden (83.392,10) ve (7687,80) rakamlarının çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı (1200,00) rakamının yazılmasına

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 4 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (Davanın niteliği gereği alınması gerekli 21,15-TL maktu ilam harcının davacı tarafından peşin yatırılan 50.675,05-TL harctan mahsubu ile bakiye 50.653,90-TL harcın talep halinde davacıya iadesine, davacı tarafından karşılanan 21,15-TL harcın davalı idareden alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

c) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (Posta gideri 76,00-TL keşif masrafı 1329,20-TL olmak üzere toplam 1405,20-TL yargılama giderinden hakkında dava rededilen davalılar için sarfedilen hariç olmak olmak üzere kabul ve red edilen kısımda oranlanmak suretiyle takdiren 1.320,88-TL sinin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınarak sarf eden davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18184, Karar No: 2015/26888, Tarih: 30.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/18184 E.  ,  2015/26888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı şirkette 01.11.2012 tarihinde V36X bandında Montaj işçisi olarak çalışmaya başladığını, 01.07.2014 tarihinde davacının iş akdinin performans düşüklüğü ve verimsizlik olduğu belirtilerek, ihbar önelli olarak feshedildiğinin bildirildiğini, davalı şirketin, davacının performansının düşük olduğuna yönelik bir savunma almadığı gibi, davacının performansının düşük olduğunu gösterir objektif bir performans değerlendirme raporu da bulunmadığını, davacının, işe giriş tarihinden iş sözleşmesinin fesih tarihine kadar ağır çalışma koşullarına karşı büyük özveri özen ve başarı ile çalıştığını, bu süre içerisinde davalı şirketten davacının verimine yönelik herhangi bir uyarı, ihtar savunma talebi gelmediğini, davalı Şirket doktrin ve Yargıtay içtihatlarda ortaya konan kriterlerin hiçbirine riayet etmeksizin tamamen keyfi bir şekilde davacının iş akdini sonlandırdığını belirterek; feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, müvekkili şirkete ait fabrikada 01.11.2012 tarihinde işe girdiğini, montaj işçisi olarak çalışmalarını sürdürdüğü ve 30.06.2014 tarihinde iş akdinin devamsızlığı nedeniyle feshedileceği ve ihbar öneli olan 6 haftalık sürenin 01.07.2014 tarihinden itibaren başlayacağı ve 21.08.2014 tarihinde iş akdinin feshedileceğinin yazılı olarak davacıya tebliğ edildiğini, söz konusu iş akdinin feshi yazısını davacının tebellüğ ettiğini, davacının, bilahare İnsan Kaynakları Müdürlüğüne verdiği 09.07.2014 tarihli dilekçe ile “İhbar önel hakkından vazgeçtiğini ve kıdem tazminatını alarak 09.07.2014 tarihinde işten ayrılmak istediğini bildirdiğini, bunun üzerine davacının talebi doğrultusunda iş akdinin 09.07.2014 tarihinde feshedilerek kıdem tazminatının kendisine ödendiğini, feshin İş Kanununun hükümlerine uygun olup geçerli olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacıya fesih ihtarının 30/06/2014 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 1 aylık hak düşürücü süre sonunda açıldığı anlaşılmakla, davanın öncelikle hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiği, ayrıca davacının ihbar süresi içinde vermiş olduğu istifa dilekçesini özgür iradesi ile verdiği, iradesinin işverence fesada uğratılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: