muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10096, Karar No: 2024/13296, Tarih: 10.10.2024

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; alt işveren Şirketlerle yapılan ihale sözleşmelerine göre davacının alacaklarından dava dışı alt işverenlerin sorumlu olduğunu, dava konusu alacakların dayandırıldığı toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri ve Yüksek Hakem Kurulu kararlarının davacının üyesi olduğu ... Sendikası ile davacının o dönem işvereni olan şirketler arasında yapıldığını, anlaşma sağlanamaması nedeniyle Yüksek Hakem Kurulunun kararlarıyla sonuçlandırıldığını, toplu iş sözleşmeleri görüşmelerinin ve Yüksek Hakem Kurulu kararının müvekkili yönünden bir bağlayıcılığı olmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla bilirkişi raporunda alacakların fazla hesaplandığını, faiz türünün hatalı uygulandığını, arabuluculuk ücretinin ilk verilen karar gereğince ödenmiş olmasına rağmen direnme kararında da yeniden aynı ücretin ödenmesine karar verilerek fazladan ödeme yapılmasına sebebiyet verildiğini, fazladan yatırılan tüm ücret ve harç tutarlarının iadesine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Hukuk Genel Kurulu Kararı

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede, Daire kararının yerinde olduğu belirtilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03.07.2024 tarihli ilâmı ile; toplu iş sözleşmesinin ilgili hükmü uyarınca haftanın yedi günü çalıştırılan ve bir günlük yevmiyesi aylık ücreti ile bordrosunda tahakkuk edilerek ödenen davacıya ayrıca iki günlük ücreti tutarında hafta tatili ücreti ödenmesi gerektiği bu nedenle İlk Derece Mahkemesince davacının iki günlük ücreti tutarında hafta tatili ücretinin hüküm altına alınmasının yerinde olduğu gerekçesi ile direnme kararı yerinde bulunarak davalının sair itirazlarına ilişkin temyiz incelemesi yapılmadığından, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dairemizce temyiz incelemesine konu uyuşmazlık; davacının 01.04.2016-31.03.2018 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, alacakların hesaplanması, faiz ve arabuluculuk ücreti noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 41, 45 ve 46 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 41, 45 ve 46 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11198, Karar No: 2018/3072, Tarih: 25.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11198 E.  ,  2018/3072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/.../2015 tarih ve 2015/529-2015/775 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın mudisi olduğunu, hesabındaki paranın ödenmediğini ileri sürerek, 1.000 TL'nin 03.11.1999 tarihinden itibaren akdi, birleşen davasında ise, 36.000 DM'in 03.11.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile ... Bankasının ayrı tüzel kişilikler olduğunu, husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı banka işleminin havale görünümlü mevduat toplama olduğu, dava dışı ... Bankasının paravan olduğunun davalı tarafça bilindiği, bankaların güven kurumu bulundukları, havale talimatının aksine alınan paraların banka nezdinde kaldığı, kıyı bankasına gönderildiğine dair kayıt sunulmadığı, bu işlemleri dolayısıyla yöneticilerinin yargılandıkları, başka dosyalardan dava dışı kıyı bankasının aciz içinde olduğunun bilindiği, davacının tahsil imkanının olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne, asıl davada 1.000,00 TL’nin birleşen davada 8.718,61 TL'nin 30.11.1999 tarihinden itibaren değişen oranda avans faiziyle(%...'i geçmemek üzere) birlikte davalı ... A....ve üstlenen ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... A....ye iadesine, temyiz eden borcu üstlenen ...'den harç alınmasına yer olmadığına, .../04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14605, Karar No: 2013/21190, Tarih: 22.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14605 E.  ,  2013/21190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/03/2012 gün ve 2011/65-2012/53 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/05/2013 gün ve 2012/9167-2013/8830 sayılı kararı aleyhinde davalı TNCR Gıda Temizlik Ürünleri ve Oto Parlatıcıları San. Ltd Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ABC ibareli 3. sınıf ürünleri içeren 1986/95872 sayılı, ABC ibareli 1989/114727 sayılı, ABC DETERJAN ibareli 1989/112751 (MÜDDET) sayılı, ABC MATİK ibareli 1997/98600 sayılı, ABC ULTRA ibareli 1991/124843 sayılı, ABC MATİK ibareli 1990/123371 sayılı, ULTRA ABAC ibareli 1990/123592 sayılı tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının kötüniyetli biçimde 3.sınıftaki parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler ve diş bakımı ürünlerini içeren "tncr abc" ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2009/17421 kod numarası verilen başvurunun ilanı üzerine tanınmışlık, iltibas ve kötüniyet vakıalarına dayanılarak başvurunun reddi istemi ile itirazda bulunduklarını, itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından 2011/M-64 sayılı kararla reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, davalı adına tescil olunan markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı TNCR Gıda Temizlik Ürünleri ve Oto Parlatıcıları San. Ltd Şti.vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı TNCR Gıda Temizlik Ürünleri ve Oto Parlatıcıları San. Ltd Şti. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TNCR Gıda Temizlik Ürünleri ve Oto Parlatıcıları San. Ltd Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı TNCR Gıda Temizlik Ürünleri ve Oto Parlatıcıları San. Ltd Şti.'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12164, Karar No: 2013/180, Tarih: 15.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/12164 E.  ,  2013/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; reşit mağdureyle rızasıyla cinsel ilişki suçu olarak kabulüyle şikâyette bulunmaması nedeniyle kamu davasının düşmesine dair Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.07.2009 gün ve 2009/94 Esas, 2009/101 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak, sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun düzenlendiği 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık aslî ve ilaveli zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/907, Karar No: 2017/4605, Tarih: 01.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/907 E.  ,  2017/4605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1,62/1,52,53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre tam kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne ve kendisinden şikayetçi olmayan bir kişinin de nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura, savunma hakkının kısıtlandığına, ehliyetin geri alınma süresine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7195, Karar No: 2024/8605, Tarih: 16.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7195 E.  ,  2024/8605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1309 E., 2024/493 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/183 E., 2023/85 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. 4857 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da İlk Derece Mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan, karara yönelik temyiz isteminin 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7063, Karar No: 2020/5309, Tarih: 20.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7063 E.  ,  2020/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, yaşı küçük katılanın sanığa ait olduğu iddia edilen köpek tarafından sokakta ısırılması sonucu basit tıbbi müdahale ile yaralanması şeklinde meydana gelen olayda, ısırdığı iddia edilen köpeğin kahverengi, sarı ve siyah karışık renkli olarak tarif edildiği, sanığa ait olduğu iddia edilen köpeğin kahverengi ve sarı renkli olduğu, sanığın bu köpeğin sokak köpeği olduğunu ve kendisinin sadece ara sıra ilgilendiğini iddia ettiği değerlendirilerek,

Yapılan yargılama sonunda,yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1160, Karar No: 2014/12176, Tarih: 02.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1160 E.  ,  2014/12176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 10.Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.09.2013

NUMARASI :Esas no:2011/1011 Karar no:2013/630

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.06.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/3809, Karar No: 2010/226, Tarih: 19.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3809 E.  ,  2010/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ödenmeyen slip bedelinin tahsili istemiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkili banka tarafından davacıya Pos cihazı teslim edildiğini, davacının 19.02.2004 tarihinde kayıp kart ve sahte kart ile işlem yapıldığının tespit edildiğini, müvekkilinin sözleşmedeki yetkilerini kullanarak kart ile yapılan harcama bedellerini ödemediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporunun sonuç kısmının 1 numaralı maddesindeki hesaplama ve değerlendirme doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davalının icra takibine yaptığı itirazın 4.770 YTL asıl alacak ve 2.593.16 YTL işlemiş faiz yönünden iptali ile takibin devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren % 25 ve değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı üye işyeri ile davalı banka arasında imzalanan American Ekspres Kartlı Ödemeler Sözleşme’sinin “Pos işlemleri ile ilgili kurallar” başlıklı bölümünün 5. ve 6. maddesinde firma alışveriş tutarının işyeri limitini aşması nedeni ile aynı harcama için birden fazla satış belgesi düzenleyemeyeceği öngörülmüş, 9. maddesi ise “2,3,4 ve 5. maddelerinde belirtilen hususlar firma tarafından layıkıyla yerine getirilmediği takdirde banka bahse konu satış belgelerinin tutarlarını firmaya ödememe hak ve yetkisine haizdir.” hükmünü içermektedir.

Anılan sözleşme hükümleri gözetilip karar yerinde tartışılıp değerlendirilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmadığı gibi davacı icra takibinde reeskont faizi talep etmesine rağmen, HUMK.’nun 74. maddesine aykırılık teşkil edecek şekilde avans faizine hükmedilmesi de kabul şekli itibariyle isabetli değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3482, Karar No: 2010/10627, Tarih: 15.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3482 E.  ,  2010/10627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 22.4.2003 tarihli kararıyla ... caddesinde bulunan çocuk tiyatrosu yapımı için işgaliye usulü kendisine tahsis edildiğini, projeye uygun olarak inşaata başladığını, bilahare davalı tarafından gerekçe gösterilmeksizin faaliyetin durdurularak inşaatın yıkıldığını, akabinde davalının 17.6.2003 tarihli yazı ile çocuk tiyatrosu yapısının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tahsisin iptal edildiğini bildirdiğini, kendisine herhangi bir bedel ödenmediğini, tahsisin iptali ve yıkım işleminden dolayı zarar gördüğünü, zararının davalı tarafından 9.135YTL olarak tespit edilmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.500YTL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın idari nitelikteki işlem ve eylemden kaynaklandığı, davaya bakma görevinin adli yargının görevinde olmayıp davanın tam yargı davası olarak idare mahkemesinde açılması gerektiği gerekçesiyle yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Belediyenin davacının talebi üzerine 22.4.2003 tarihli yazı ile ... Caddesi üzerinde bulunan çocuk tiyatrosu yerini aylık 100.000.000TL bedelle geçici olarak işgaliye usulü davacıya tahsis ettiği,bu tahsisin yine davalı Belediyenin 17.6.2003 tarihli yazısı ile çocuk tiyatrosu yapısının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle

iptal edildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı, davalı tarafından tahsis işleminin iptal edilmesi nedeniyle uğradığı zararın tazmini istemiyle eldeki davayı açmıştır.İddialarını ve delillerini bildirmek taraflara, delillerin takdir ve değerlendirilmesi, hukuki tavsifin yapılması, uygulanacak yasa hükmünün bulunup uygulanması HUMK.nun 74 ve devamı maddeleri gereğince doğrudan hakimin görevidir.Taraflar arasında özel hukuk hükümlerine tabi sözleşme ilişkisi kurulmuş olup idari yargıyı ilgilendiren idari bir işlem ve tasarruf bulunmamaktadır.Öyle olunca uyuşmazlığın adli yargı mahkemelerinde çözümlenmesi gerekir.Mahkemece işin esasına girilip taraf delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken,yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde idare mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.