muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20700, Karar No: 2018/9798, Tarih: 03.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/20700 E.  ,  2018/9798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 13.06.2011-15.07.2014 arasında kepçe operatörü olarak çalıştığını, ücretinin bir kısmını bankadan bir kısmının elden ödendiğini, ücretin kuruma eksik bildirildiğini, haftada 7 gün 07.30-18.00 aralığında çalışıldığını, 2 ayda l kez pazar gününün tatil olduğunu, ayda 5 kez bu şekilde çalışıldığını resmi tatillerde çalışıldığını haklarını talep etmesi üzerine iş akdinin sonlandırıldığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 13.6.2011-30.06.2012 tarihleri arasında çalıştığını, kendi isteği ile işten ayrıldığını, tüm haklarının ödendiğini, işvereni ibra ettiğini, bir aydan fazla bir süre sonra kusuru ile işten çıkarılmasına sebebiyet verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin tazminatı gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin ispat külfetinin davalı işverene ait olduğu, davalının bu yükümlülüğü yerine getiremediği, ayrıca fazla mesailerin ödenmemesinin işçiye haklı fesih hakkı verdiği, böylece davacının kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K.).

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 9.5.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K). İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel ... kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde, davacının işverenden ücret alacaklarını talep etmesi karşısında iş akdinin 15.07.2014 günü işverence haksız feshedildiğini iddia edilmiş, davalı ise cevabında davacının babasının hastahanede yoğun bakımda olduğunu söyleyerek işverenden izin almaksızın 28.06.2014 tarihinde işyerinden ayrıldığını, 09.07.2014 tarihinde işyerine geldiğini, 10.07.2014 tarihinde davacıdan savunma istendiğini, davacının savunma yazısını tebliğ almasına rağmen herhangi bir mazeret belgesi sunmadığını savunmuştur.

Davalı işverence sunulan 18.07.2014 tarihli fesih ihtarnamesinde, davacının 28.06.2014-09.07.2014 tarihleri arasında mazeretsiz şekilde işe dönmediği, 10.07.2014 tarihinde tebliğ edilen yazıya rağmen herhangi bir açıklamada veya mazeret bildiriminde bulunmadığı, iş sözleşmesinin 15.07.2014 tarihi itibariyle devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshedildiği belirtilmiştir.

Davalı işyerinde, davacının mazeretsiz olarak işe gelmediğine dair 28.06.2014-08.07.2014 (dahil) tarihleri arasında ayrı ayrı devamsızlık tutanakları tutulduğu görülmüştür.

Davacının imzasına tebliğ edilen 10.07.2014 tarihli yazıda, davacıdan babasının rahatsızlığı sebebiyle işten ayrılıp işe gelmediği 28.06.2014-09.07.2014 tarihleri arasındaki döneme ilişkin hastaneye yatış-çıkış ve tedavi ile ilgili belgelerin sunmasının istendiği, davacının ise herhangi bir belge sunmadığı gibi beyanda da bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında izah olunan mevcut delil durumuna göre, iş sözleşmesinin davalı işverence davacının geçerli bir neden olmaksızın devamsızlıkta bulunması nedeni ile 15.07.2014 tarihi itibariyle haklı olarak feshedildiği anlaşıldığından, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/686, Karar No: 2024/4166, Tarih: 21.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/686 E.  ,  2024/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1700 Esas, 2022/1480 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/169 E., 2020/137 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;müvekkiline ait “LuigisRistorante&Bar” adlı restoranda dünyaca ünlü “San Sebastian Cheesecake” isimli tatlının üretilerek hizmete sunulduğunu, davalının 2017/77133 numaralı “sansebastian” ve 2017/49289 numaralı “san sebastianchef ali şekil” markalarının hukuka aykırı olarak tescil edildiğini, davalının bu tescillere dayanarak, “San Sebastian Cheeseecake” isimli tatlı satışının durdurulmasını talep ettiğini ve bu yönde ihtarname gönderdiğini, San Sebastian’ın İspanya’nın Bask bölgesinde bulunan bir coğrafi yer adı olduğu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (6769 sayılı Kanun) 5/1-c bendine göre bunun mutlak bir ret nedeni olduğunu, davalının markasını pasta, tatlı, pastacılık ve fırıncılık ürünlerini kapsayan 30. sınıf mal ve hizmet sınıfında tescil ettirdiğini, davacının bu markayı “San Sebastian Cheesecake” isimli tatlının üretiminde kullandığını, “San Sebastian Cheesecake” isimli tatlının müvekkilinin “LuigisRistorante&Bar” isimli restoran dahil birçok kafe ve restoranda “San Sebastian Cheesecake” isimli tatlı satışı yapıldığını, “sansebastian” ifadesinin bir marka olarak değil tatlı çeşidi olarak bilindiğini, davalının bir diğer markası 2017/49289 tescil numaralı markanın San Sebastian Cheesecake isimli tatlının görünümünden oluştuğunu, mala şeklini veren işaretlerin 6769 sayılı Kanun 5/1-e maddesine göre ret sebebi sayıldığını, tatlının kendisinin görünümünden oluşan bu şekil markasının hükümsüzlüğünün gerektiğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2017/77133 numaralı “sansebastian” ve 2017/49289 numaralı “san sebastianchef ali şekil” markalarının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu markaların tescillerinin yapılmış olduğunu, davalının bu markalar ile hizmet ve satışlarına devam ederek iyi bir pazar payı oluşturduğunu, Türkiye’de birçok işletmenin dava konusu markaları izinsiz olarak kullandığını, müvekkilinin İspanya’nın San Sebastian bölgesinde katıldığı gastronomi fuarında La Vina Barda tattığı “cheesecake” tatlıdan etkilenerek, yepyeni bir cheesecake ürettiğini, bu tatlıya da San Sebastian bölgesinin ismini verdiğini, müvekkilinin bu tatlıyı Türkiye’de ilk üreten kişi olduğunu, San Sebastian’ın bir şehir adı olduğunun Türkiye’de yaşayan insanlarca bilinemeyeceğini ve dolayısıyla bu ismin Türkiye’de ayırt ediciliğinin bulunduğunu, tatlının dünya genelindeki isminin “burntcake” yani “yanık kek” olarak bilindiğini, müvekkili adına Avrupa Birliği Fikri Mülkiyet Ofisi nezdinde “San Sebastian ...” ibareli marka başvurusu yapıldığını ve başvurunun tescil edildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait 2017/77133 sayılı markanın salt "SANSEBASTİAN" ibaresinden oluştuğu, başkaca herhangi bir unsur içermediği, davalıya ait 2017/49289 sayılı markanın; üstü yanmış kek ve altında kek tabanın oturduğu sunum tabağı ile bu görsel figürün altında yazılı "San Sebastian ..." ibaresinden oluştuğu, coğrafi markaların, coğrafi kaynak belirtmediği, diğer bir deyişle ayırt edicilik kazandığı ve tasviri nitelik taşımadığı durumlarda, tescil edilebilmelerinin mümkün bulunduğu, İspanya'da doğan ve San Sebastian şehrinde bir restorandan çıkmış olan bu cheesecake “yanık cheesecake” olarak da bilinen bir tatlı türü olduğu, bu tatlının, ilk olarak İspanya’nın Basque bölgesinin başkenti San Sebastian şehrinde, 60 yıldan uzun zamandır hizmet vermekte olan bir restoranında servis edilmeye başlandığı, tatlıya ait tarifin 1990 yılında ortaya çıkarıldığı, İspanyol mutfağına ait olan tatlının daha sonrasında diğer ülkelere yayıldığı, ülkemizde de son yıllarda oldukça popüler bir tatlı olarak tüketildiği, davalının 2017/77133 sayılı markasının tescilli olduğu "Pastacılık ve fırıncılık mamülleri, tatlılar" emtiasının genel mahiyetteki düzenlemesi gereği San Sebastian tatlısını kapsadığı, bu nedenle bu emtia bakımından 2017/77133 sayılı markanın hükümsüzlüğü gerektiği, kalan emtia bakımından ise San Sebastian ibaresinin ilgili tüketici nezdinde coğrafi kaynak belirtmediği, tek başına San Sebastian ibaresinin ülkemizde bilinen maruf ve meşhur bir coğrafi alan olmadığı, davalıya ait 2017/49289 sayılı markanın davaya konu yanık cheesecake görseli ile bu görselin altında yer alan kelime ibaresinden oluştuğu, markayı oluşturan bu şeklin malın şeklini veren bir işaret olduğu, ancak bu şeklin markada münhasıran veya esas unsur olarak bulunmadığı, zira kombine nitelikte bulunan bu markanın aynı zamanda "San Sebastian Chef ..." kelime ibaresinden de oluştuğu, "San Sebastian" ibaresi ve markadaki yanık cheesecake şeklinin ayırt edici niteliği bulunmadığı, cheesecake emtiası bakımından herkes tarafından kullanılan ibareler oldukları düşünülse bile, markayı oluşturan "..." ibaresinin ayırt edici niteliğinin bulunduğu, bu hale göre davaya konu bu markanın SMK m.5/1-e bendi bağlamında mutlak tescil engeli kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalıya ait 2017/77133 numaralı "SANSEBASTİAN" ibareli markanın "Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar" ürünleri bakımından hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin hükümsüzlük taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, 2017/77133 sayılı "San Sebastian" davalı markasında SMK m. 5/1 (c) bendi gereği mutlak ret sebebi ve hükümsüzlük koşullarının 30. sınıf altında yer alan tüm mallar bakımından mevcut olduğunun kabulü gerektiğini, "San Sebastian" ibaresinin coğrafi kaynak belirtmesi sebebiyle 30. mal sınıfı altında yer alan emtianın tümünü kapsar şekilde hükümsüzlük şartlarının oluştuğunun kabulü gerekirken, "San Sebastian" şehrinin ayırt edici ek taşımadığı ve tanımlayıcılığın 30. sınıf altında yer alan tüm emtia için jenerikleştiğini, dolayısıyla hükümsüz kılınması gerektiğini, kısmen ret kararının isabetli olmadığını, 2017/49289 sayılı "San Sebastian ..." davalı markasında 6769 sayılı Kanun 5/1 (e) bendi gereği malın doğası gereği ortaya çıkan şeklin markada asli unsur olarak sayılması gerektiği dikkate alınmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, mahkeme kararının, eksik inceleme ve hatalı hukuki değerlendirme ürünü olup, delillerin değerlendirmesinde yanılgıya düşüldüğünü, mahkeme kararının, gerçek ve somut bir delile değil, tamamen varsayıma dayandığını, San Sabastian şehrinin cheecscake ile ünlü olduğu varsayımının doğru olmadığını, San Sabestian ibaresinin, Avrupa Birliği nezdinde tescilli bulunduğunu, Avrupa Birliği nezdinde bu ibarenin tescilinin, bu markanın/sözcüğün coğrafi köken bildirmediğini ortaya koyduğunu, bilirkişi raporuna yönelik itirazların dikkate alınmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında alınan ve mahkemece de uzman olduğu kabul edilen bilirkişiler tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, “Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül.” emtiası bakımından "San Sebastian" ibaresinin coğrafi kaynak gösterdiği sonucuna ulaşılmış olup ilk derece mahkemesi değerlendirmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin tüm istinaf istemlerinin reddine, davacı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne davalıya ait 2017/77133 numaralı "SANSEBASTİAN" ibareli markanın 30. sınıfta yer alan “Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül.” malları bakımından hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin hükümsüzlük taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını tekrar ederek aleyhe kısımların bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını tekrar ederek aleyhe kısımların bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Kanun 5/1-c , 5/1-e maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14816, Karar No: 2018/4398, Tarih: 09.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/14816 E.  ,  2018/4398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I- Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, beraat hükümlerinin gerekçesine yönelik bir temyiz isteminin olmadığı ve temyizde hukuki yararı bulunmadığı cihetle, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-2006 ve 2008 takvim yıllarında “defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

III-2005 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 09.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.