muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4956, Karar No: 2012/6484, Tarih: 28.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4956 E.  ,  2012/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.02.2010 gün ve 6/19 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine temsilcisi, mülkiyeti davalılara ait olan 1119 parsel sayılı taşınmazın, 3621 sayılı Kıyı Kanuna göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu açıklayarak, tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili duruşmada aleyhe olan hususları kabul etmediğini savunmuştur.

Mahkemece hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarı ile doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5857, Karar No: 2025/1250, Tarih: 04.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2023/5857 E.  ,  2025/1250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1082 E., 2023/1324 K.

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ... vd.

İLK DERECE MAHKEMESİ :...1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/366 E., 2022/79 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı asıl ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenin sözlü açıklaması dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle;...Noterliği'nin 04.10.2000 tarihli ve 6683 yevmiyeli düzenleme şeklindeki miras taksim sözleşmesi uyarınca üzerine düşen edimleri ifa ettiğini ileri sürerek anılan sözleşme gereğince davalının tarafına devretmesi gereken...ilçesi ...Mahallesinde bulunan 68 ada 1 parselde davalıya ait 1/4 hissenin adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili süresinde sunduğu cevap dilekçesinde özetle, içeriği incelendiğinde 04.10.2000 tarihli sözleşmenin miras taksim sözleşmesi niteliğinde olmadığını ancak taraflar arasında bazı taşınmazları birbirine devretme taahhütlerinin bulunduğunun açık olduğunu, taşınmaz devir vaadini içeren sözleşmelerin ise 10 yıllık zamanaşımına tâbi olduğunu, zamanaşımı süresinin geçtiğini, ayrıca tarla vasfında olan taşınmazın hisse devrinin yasal mevzuata göre mümkün de olmadığını, davacının talebinin yerine getirilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.01.2017 tarihli ve 2016/29 Esas, 2017/17 Karar sayılı kararı ile; paylı mülkiyete tâbi olan dava konusu taşınmaz devrinin resmi şekilde yapılması gerektiği, taraflar arasındaki taksim sözleşmesine istinaden devrinin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 12.01.2017 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 07.04.2017 tarihli ve 2017/419 Esas, 2017/433 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 07.04.2017 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz ist...de bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 07.04.2017 tarihli ve 2017/419 Esas, 2017/433 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 07.04.2017 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz ist...de bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2017/15589 Esas, 2019/7987 Karar sayılı kararıyla; miras taksim sözleşmesinin akdedildiği tarihte dava konusu taşınmazın paylı mülkiyete tâbi olduğu, paylı mülkiyette harici taksimin geçersiz olduğu ancak edimlerin yerine getirildiğinin ileri sürülmesi karşısında bu iddianın ve taksimin geçersizliğini savunmanın hakkın kötüye kullanılması olup olmadığının araştırılması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; paylı taşınmazdaki harici miras taksim sözleşmesinin geçersiz olduğu ayrıca taksim sözleşmesinin uygulanmadığı, bu nedenle geçersizliği savunmanın hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz ist...de bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

2. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz ist...de bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, miras taksim sözleşmesine göre müvekkilinin davalı ...'a karşı tek borcunun şirket hisse devri olduğunu, bu borcun da ifa edildiğini, şirketin pek çok gayrimenkulünün ve kira gelirlerinin olduğunu, müvekkilin hiç bedel almadan şirket hisselerini davalıya devretmesinin hayatın olağan akışına aykırı olacağını, müvekkilinin şirket hisselerini devrinin nedeninin taksim sözleşmesi olduğunu, bunun dışında dava dışı ...'e karşı 31 parseldeki 1/8 hisse devir borcu olduğunu, ...'in bahsedilen hisseyi alması için davadan önce ihtar çekildiğini ancak ihtardan sonuç alınamadığını, ...'in alacaklının temerrüdüne düştüğünü, müvekkilinin tek taraflı olarak ...'e tapu devretmesinin mümkün olmadığını, öte yandan müvekkilinin yerine getirmediği öne sürülen 31 parsele ilişkin borcun alacaklısının da zaten davalı ... olmadığından 31 parsele ilişkin borcun ifa edilmediğinden bahisle davanın reddedilemeyeceğini, bozma ilamında taksim sözleşmesinden kaynaklanan davaların araştırılmasının istendiğini, belirtilen araştırmanın yapılmadığını, zira tarafların taksim sözleşmesine ilişkin tüm edimlerini yerine getirdiklerinden husumetin söz konusu olmadığını, taksim sözleşmesine konu edimlerden ifa edilmeyen tek borcun dava konusu olan davalıya ait taşınmaz hisse devir borcu olduğunu, taksim sözleşmesine konu 76 adet taşınmazdan sadece 13'ünün taksim sözleşmesine göre ifa edilmediğinin son bilirkişi raporunda belirtildiğini ancak anılan 13 taşınmazın da taksim sözleşmesindeki gibi paylaşıldığını, öte yandan tarafların 2000 tarihli taksim sözleşmesi ile bağlı olduklarına ilişkin iradelerini 2007 tarihli ek taksim sözleşmesi ile de gösterdiklerini, ayrıca davalı ... ve dava dışı ...'in tapuya gittikleri halde tapudaki işlemden iki kere vazgeçtiklerini, bu durumların sözleşmenin ayakta tutulduğuna ilişkin taraf iradelerini gösterdiğini, hukuki mütalaanın ve ilk bilirkişi raporunun lehlerine olduğunu ancak mahkeme gerekçesinde lehe rapora neden itibar edilmediğinin tartışılmadığını, davanın kabulü gerekirken reddinin hatalı olduğuna ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, miras taksim sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil ist...e ilişkindir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, miras taksim sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil ist...e ilişkindir.

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş ve bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

2. Ne var ki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4 hükmüne göre, Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabileceğine ilişkin hüküm karşısında, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince verilen bozma kararına uyularak verilen İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapılan kanun yolu başvurusunun istinaf başvurusu olarak kabul edilmek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmesi doğru görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ortadan kaldırılması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9158, Karar No: 2009/17049, Tarih: 24.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9158 E.  ,  2009/17049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava meslek hastalığı sonucu % 26,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden davacı sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin aynen kabulüne karar verilmiştir.

9.1.2009 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, maluliyetin meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken, meslek hastalığı ve maluliyetin kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir.

Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

"1-Manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 21.000,00 TL. manevi tazminatın 6.1.2009 rapor tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine

2-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 2.500,00 TL. avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, red olunan miktar üzerinden aynı tarife uyarınca 575,00 TL. avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine

3-Davacı tarafından yapılan toplam 17,50 TL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 15,00 TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına

3-Davacı tarafından yapılan toplam 17,50 TL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 15,00 TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına

4-Alınması gereken 1.134,00 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 317,30 TL nispi harcın mahsubuyla bakiye 816,70 TL. nisbi harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına; davacı tarafından peşin yatırılan 317,30 TL nisbi harç ile 15,60 TL başvuru harcı olmak üzere toplam 332,90 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 67.20 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.12.2009 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34213, Karar No: 2014/1918, Tarih: 23.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/34213 E.  ,  2014/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/167798

MAHKEMESİ : Ardahan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/01/2011

NUMARASI : 2010/175 (E) ve 2011/1 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b madde ve fıkrası uyarınca basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenen suçlar bakımından "kovuşturmanın ertelenmesi" kurumunun getirilmesi karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık F.. Y.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY:

Somut olayda sorun, sanık hakkında açılmış dava üzerine verilmiş mahkumiyet hükmünün temyiz edilmesinden sonra çıkan 6352 sayılı Yasanın Geçici 2 nci maddesinin 1 nci fıkrası gereğince, temyiz incelemesi yapılmaksızın dosyanın esas mahkemesine gönderilmesinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Bence, bu ve benzeri davalar bakımından sanığın beraat etmesi söz konusu ise, dosyanın esas mahkemesine gönderilmesi yerine temyiz incelemesinin yapılması gerekir.

Somut olay, yerel “K.. Doğu Anadolu” Gazetesinin 27 Mart 2010 gün ve 2155 sayısında, Başbakan’ın Ankara’da 94 ncü Kaymakamlar Kursu Mezuniyet ve Kura Çekilmesi töreninde yaptığı konuşmanın aynen aktarılmasından sonra, konuşmada geçen “Eğer, Şemdinli, Çukurca, Digor, Posof, olduğu yerde sayıyorsa hiçbir gelişme, ilerleme kaydetmiyorsa (,) eğer Uzunköprü, Meriç, İpsala değişimden, dönüşümden kendisine düşen payı alamıyorsa suçlu Kaymakamlardır!” sözlerinden hareketle, sanığın gazetede, konuyu Posof Kaymakamı Başbakan tarafından başarısız sayıldı başlığı ile haber yapması ve birinci sayfadaki makalesinde, yöneticilere yönelik eleştirilerde bulunup, Başbakanın sözlerinin altına imza atılmaz mı şeklinde devam eden açıklamasında, hakaret yer almamaktadır. Sanık, Başbakanın sözlerinin doğru olduğunu kimi örneklerle açıklamaya çalışmış, kimi uygulamaların doğru olmadığını yerel ölçekte açıklamaya çalışmıştır. Mahkeme ise, hangi sözlerin hakaret olduğunu somutlaştırmadan, suçu sabit kabul etmiştir.

Konunun Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve diğer ilgili yasalara göre değişik boyutlarıyla ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir.

Şöyle ki;