muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7317, Karar No: 2017/4966, Tarih: 03.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7317 E.  ,  2017/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/10/2015 tarih ve 2014/356-2015/662 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete site yönetimi yangın mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan sigortalıya ait binada kullanılan elektronik cihazların davalıya ait teknisyenlerce yapılan manevra çalışmaları sırasında elektrik fazlarının ters bağlanması ve elektrikteki voltaj dalgalanması nedeniyle hasarlandığını, sigortalısına hasar bedelini ödeyen müvekkilinin sigortalının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, 19.170,00 TL’nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, oluştuğu iddia edilen hasardan müvekkilinin sorumlu olmadığını zira, hasarın müvekkili elamanlarının yaptığı çalışmadan kaynaklı olsa idi, ayni trafodan beslenen diğer abonelerin de cihazlarında benzer hasarların oluşması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça site yönetiminin tuttuğu tutanak ve bu tutanak doğrultusunda hazırlanan ekspertiz raporuna dayalı olarak sigortalıya ödeme yapılmış ise de, hasarın meydana gelmesinde davalıya atfedilecek herhangi bir kusur bulunmadığı, faz koruma rölesinin bulunmaması nedeniyle arızanın meydana gelmiş olabileceği zira davalının sorumluluğunda olan aynı trafodan beslenen diğer bloklarda herhangi bir arıza bildirimi bulunmadığı, site yönetiminin faz koruma rölesi kullanmayarak profesyonel yönetici olmalarına rağmen ihmalkar davranarak, hasarın meydana gelmesine sebebiyet verdikleri ve poliçenin de site yönetiminin sorumluluğunu teminat altına aldığı, bu hali ile de davalıya rücu şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1933, Karar No: 2013/16812, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1933 E.  ,  2013/16812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 17/05/2004 tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5852, Karar No: 2021/7454, Tarih: 14.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/5852 E.  ,  2021/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :.... Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Sanığın, içerisinde suça konu uyuşturucu maddenin bulunduğu kıyafeti kendisinin getirdiğine dair, tutanak içeriğine uygun beyanı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, eksik araştırma nedeniyle bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "“Anayasa Mahkemesinin

08.10.2015 tarihli iptal kararından ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerden sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına”," ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15511, Karar No: 2015/3311, Tarih: 05.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15511 E.  ,  2015/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Fer'i müdahil olarak dosyada yer alan ...' ye, davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmakla, fer'i müdahile, davalı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip cevap süresinin beklenmesinden,

2-Dava konusu 115 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 30.12.2013 tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından getirtilip dosyaya konulmasından,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve nohutun 2013 yılı itibariyle kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine alınmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3311, Karar No: 2023/3660, Tarih: 24.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/3311 E.  ,  2023/3660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İftira

KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve mahkumiyet

A. SANIK ... HAKKINDA KURULAN HÜKME YÖNELİK TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELEMESİNDE;

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. SANIK ... HAKKINDA KURULAN HÜKME YÖNELİK TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELEMESİNDE;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2015 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, eksik inceleme ile karar verildiği, atılı suçun oluşmadığı, delillerin takdirinde hataya düşüldüğü ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğini belirtilerek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Zeyrek Jandarma Karakol Komutanlığı tarafından tanzim edilen 05.05.2014 günü zapta göre, Ziyaret Tepe mevkiinde görevlendirilen geçici köy korucusu olarak görev yapan ..., ..., ..., ... ve ...'in ... köyü yol ayrımına yakın bir arazide sesler duymaları üzerine sesin geldiği bölgeye doğru gittiklerinde, kalabalık grubun ağaçlık bölgede bulunduğunu gördükleri ve jandarma komutanlığını arayarak bilgi verdikleri, sonrasında bu gruptaki şahısların kendilerini köy korucularının darpettikleri iddiası ile aynı gece karakola müracaat etmeleri üzerine, ifadeleri tespit edilerek soruşturma başlatıldığı anlaşılmıştır.

2. ... karakol komutanı olarak görev yapan tanık M.D., mahkemede alınan ifadesinde, olay tarihinde il jandarma Komutanlığı tarafından 15 kişilik bir terörist grubun, ... köyü civarında olduğunun bildirilmesi üzerine, köy korucularını arayarak, o bölgeye gitmelerini istediğini, korucular bölgeye gittiklerinde, yaklaşık 10-15 gençten oluşan bir grubun kendilerine sözlü olarak sataştıklarını, aralarında tartışma çıktığını, ancak herhangi bir darp olayının olmadığını bildirdiklerini, karakola da bilgi vermek için geldikten sonra kendi talimatı ile görev yerlerine döndüklerini, onlar gittikten 30-40 dakika sonra da, bir grup gencin karakola gelip korucuların kendilerini darpettiklerini bildirerek şikayette bulunduklarını, nöbetçi savcıya bilgi vererek işlem başlattıklarını belirtmiştir.

3. Köy korucusu ... beyanında, terör örgütünce gerçekleştirilen adam kaçırma ve yol kesme olaylarının artması nedeniyle emniyet almakla görevlendirildikleri, ... köyünün girişinde bulunan Karikafa bölgesinde otobüs durağının yanında kalabalık bir grup gördüklerini, ne yaptıklarını sorduklarında karşı tarafın 'Bizi tanımadınız mı?' diye cevap verdiğini, ışığa gelin yüzünüzü görelim dediklerinde ise, kendilerine karşı 'Siz korucular T.C.'nin köpeğisiniz zaten yürüyen gidin buradan' şeklinde cevap verdiklerini, sonra yukarıdan başka şahısların da indiğini, ...'in 'Siz kimsiniz de bizi buradan kovuyorsunuz T.C.'nin köpeklerisiniz' deyip küfrettiğini, grubun kendilerine saldırdıklarını beyan etmiştir.

4. ..., ... ve diğer 8 kişi, 06.05.2014 tarihli Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazdıkları dilekçede, köy korucularının bulundukları yere doğru geldiklerini, park ettikleri aracın yanında durduklarını, kendilerinin de tepeden aşağı indiklerini, onları sıraya dizip, silahlarının kurma kollarını çektikten sonra, silahlarını doğrultup, onlara ellerinizi kaldırın, biz gerillayız diyerek küfürler ettiklerini, ... ve ...'e karşı siz askere niye gittiniz şerefsizler, sizin yeriniz dağdır dediklerini, kendilerini yere yatırıp sopayla ve kemerle vurduklarını, geldikleri arabanın korucu olduğu arabası olduğunu bildiklerinden ve yüzleri de açık olduğu için onları tanıdıklarını, ancak üstlerinde gri renkli şalvar, yelek ve puşi olduğunu bildirerek şikayetçi olmuşlardır. ... Cumhuriyet savcılığında sanık olarak alınan beyanında, bu iddialarını tekrarlamıştır. Doktor raporuna göre kendisinin de basit tıbbi müdehaleyle giderilebilecek şekilde yaralandığı görülmüştür.

5. ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, koruculara karşı, "kendilerini gerilla olarak tanıttıkları ve gerilla kıyafetleri giyip kendilerini tehdit ederek suç işemeye teşvik ettikleri" iddiasında bulunduğu belirtilen sanık ... hakkında, " karakol kamera kayıtlarında, korucuların kıyafetlerinin gerilla kıyafeti olmadığının görüldüğü ve kaldı ki sanıkların köy korucularını önceden tanıdıkları" belirtilerek, mesnetsiz suç isnadında bulunulduğundan bahisle iftira suçundan dava açılmış ve mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36 ncı maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret veya iftira suçunu oluşturur. Somut olayda; Korucular tarafından darp edilen sanığın, şikayet dilekçesi ve Cumhuriyet savcılığındaki beyanlarında korucuların gerilla kıyafeti giydikleri şeklindeki beyanlarının 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24831, Karar No: 2012/22448, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24831 E.  ,  2012/22448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 09.02.2012 tarihli ve 2012/1 sayılı kararı, 18.02.2012 tarihli ve 28208 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun anılan kararına göre 3417, 4853 ve 5568 sayılı Kanunlar uyarınca işçi tarafından tasarrufu teşvik ve nema alacağı ile ilgili işveren aleyhine açılan davalara ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin görev alanı içerisine girmektedir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.