muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1381, Karar No: 2019/2896, Tarih: 05.03.2019

kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise, suça konu paranın 65.00 TL olması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4.Sanık ...'ın müşteki Cevat'a karşı işlediği hırsızlık suçuna ilişkin " 8-)" nolu kurulan hükümde, "müşteki .... a karşı.." yerine "müşteki ...'ye karşı işlenen hırsızlık suçu.." şeklinde belirtilmiş olması,

5.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında, sanıkların gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin yazılması gerekirken yazılmaması ile 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanıklaın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken gözardı edilmesi,

6.Savcılık zaptolunan eşya listesinde ve adli emanette bulunmayan "1 paket yarısı dolu parlıament marka sigaranın" müsaderesine karar verilmesi,

7.T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

8.Sanıklar arasında hukuksal çıkar çatışması olduğu gözetilmeden, sanıkların aynı müdafii tarafından savunulması suretiyle CMK'nın 152/1. maddesine aykırı davranılarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 05/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2120, Karar No: 2025/5233, Tarih: 26.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/2120 E.  ,  2025/5233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2293 E., 2023/2282 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ürgüp Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/263 E., 2023/331 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı karşı davacı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, reddedilen nafaka ve tazminat talepleri yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 26.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tarafların gelmediği ve mazeret bildirmedikleri anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29055, Karar No: 2016/29640, Tarih: 29.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/29055 E.  ,  2016/29640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverenler tarafından haksız olarak feshedildiğini, çalıştığı süre boyunca işyerinde haftanın yedi günü bayramlarda dahil olmak üzere 07:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödenmediğini, çalıştığı sürede hiçbir ücret alacağının ödenmediğini ileri sürerek ihbar tazminatı, hafta tatili, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnş. vekili, davacının istifa etmek sureti ile iş sözleşmesini sonlandırdığını, davacı ile altı ay çalışması için anlaşıldığını ancak davacının bu süre bitmeden Türkiyeye dönmesi ile yapılan gidiş dönüş masraflarının ve davacının çalışabilmesi için alınan bir kısım belgelere ilişkin harcamaların davacının alacaklarından düşüldüğünü, davacının çalışma iznini doldurup vizesiz ... da kalması nedeni ile yapılan cezai işleme ilişkin ödemeninde davacının alacaklarından düşüldüğünü, nadirende olsa yapmış olduğu fazla çalışmaların kendisine ödendiğini bu nedenle haksız olarak açılmış olan davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... Şti. hakkında dava atiye terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı hakkında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı... İnş. A.Ş. vekili tarafından temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile ...Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Temyize konu davada, davacı dava dilekçesinde, aylık net 1600 ...ücret aldığını,üç öğün yemek ve barınma ihtiyaçlarının işverence karşılandığını iddia etmiş, dosyaya ücreti tespite yarar bodro sunulmamıştır.davacı tanıkları davalı ile husumetli olup beyanlarında davacıyı doğrulamışlar, mahkemece ücret araştırması yapılmış ve davacının 1600...net ücret ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanan dava konusu alacaklar hüküm altına alınmıştır. Ancak ücretin belirlenmesine ilişkin yapılan araştırma yetersizdir. Mahkemece davacının ...ülkesinde çalıştığı belirtilmek suretiyle araştırma genişletilerek, işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek ünvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı neticeye göre tüm deliller yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

3-Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı bulunduğunu iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma, ve genel tatil alacağının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmalarının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre bu çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında, fazla çalışma ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları konusunda, kendileri de işverene karşı dava açmış olan tanıkların anlatımı ile sonuca gidilmiştir. Sözkonusu edilen alacaklar için sadece işverene dava açan tanıklarla ispat yoluna gidildiğinde bu durumdaki tanıkların beyanını destekleyen başkaca somut deliller veya işin mahiyetinin gerektirdiği durumlar ve yahutta herkesçe bilinecek maddi olguların bulunup bulunmadığının dikkate alınması gerekir. Açıklanan bu durum karşısında işverenle husumetli durumda bulunan tanıklar dışında başkaca bir delil bulunmadığından, somut olarak fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı ispat edilemediğinden reddi yerine mahkemece kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

4-Dosya içeriğinden, davalı işverenlikçe dosyaya ücret ödemelerine ilişkin ödeme makbuzları ve dekontlar sunulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, bu kapsamda dosyaya sunulan 26.12.2012 tarihli ödemenin dikkate alınmadığı anlaşılmakla, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8482, Karar No: 2019/10241, Tarih: 11.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8482 E.  ,  2019/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet kararlarının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği halde suça sürüklenen çocuk ... yönünden tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından bu sanık yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2653, Karar No: 2018/7512, Tarih: 26.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2653 E.  ,  2018/7512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesidavalılar ..., ..., ... vekilleri ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacılar ile davalıların ... ili, ... ilçesi, ... Paşa Cad. No:117, Elif Apt. 165 Pafta, (eski 704 ada), 3211 ada, 17 parsel de kayıtlı ana taşınmaz üzerinde bulunan bina da bağımsız bölüm malikleri olduklarını, ana taşınmaz üzerinden kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulurken arsa paylarının o tarihteki bağımsız bölümlerin değerleri ile orantılı olarak düzenlenmediğinden davacıların ana taşınmazda bulunan dükkanlarının caddeye cephesi olduğunu, binanın yapıldığı tarihte de aynı şekilde ana cadde üzerinde olduğunu, bu nedenle taşınmazdaki bağımsız bölümlerin mevcut arsa paylarının Kat Mülkiyeti Kanunun 3. maddesine ve hakkaniyet kurallarına aykırı olup, yeniden düzenlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu ... ili, ... ilçesi, Bostancı mah., 165 pafta 704 ada 17 sayılı parselde kayıtlı olan kat mülkiyeti ana gayrimenkulün bağımsız bölümleri arsa paylarının iptali ile zemin kat 1 nolu dükkanın arsa payının 1427/22000, zemin kat 2 nolu dükkanın arsa payının 1196/22000, zemin kat 3 nolu dükkanın arsa payının 973/22000, zemin kat 4 nolu dükkanın arsa payının 599/22000, zemin kat 5 nolu dükkanın arsa payının 2031/22000, 1 kat 6 nolu dairenin arsa payının 760/22000, 1 kat 7 nolu dairenin arsa payının 648/22000, 1 kat 8 nolu dairenin arsa payının 821/22000, 2 kat 9 nolu dairenin arsa payının 771/22000, 2 kat 10 nolu dairenin arsa payının 831/22000, 3 kat 11 nolu dairenin arsa payının 781/22000, 3 kat 12 nolu dairenin arsa payının 669/22000, 3 kat 13 nolu dairenin arsa payının 842/22000, 4 kat 14 nolu dairenin arsa payının 710/22000, 4 kat 15 nolu dairenin arsa payının 852/22000, 5 kat 16 nolu dairenin arsa payının 801/22000, 5 kat 17 nolu dairenin arsa payının 689/22000, 5 kat 18 nolu dairenin arsa payının 862/22000, 9 nolu dairenin arsa payının 730/22000, 6 kat 20 nolu dairenin arsa payının 872/22000, 7 kat 21 nolu dairenin arsa payının 821/22000, 7 kat 22 nolu dairenin arsa payının 709/22000, 7 kat 23 nolu dairenin arsa payının 882/22000, 8 kat 24 nolu dairenin arsa payının 831/22000, 8 kat 25 nolu dairenin arsa payının 892/2200 olarak tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar ..., ..., ... vekilleri ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye

başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda; öncelikle davacıların kat mülkiyeti tarihinde arsa paylarında yanlışlık yapıldığını somut delillerle ispatlaması gerekmektedir. Bu yanlışlık ispatlandığı takdirde yasanın ilgili maddesi gereği değerlendirme taşınmazda kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulduğu tarih esas alınarak değerlendirme yapılmasını zorunlu kılmaktadır. Dosya da bulunan bilirkişi raporunda her ne kadar kat mülkiyeti kuruluş tarihi esas alındığı belirtilmiş ise de değerlendirme kat mülkiyeti kuruluş tarihi esas alınarak yapılmamıştır. Dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Ayrıca bu değerlendirme kat irtifakı-kat mülkiyeti tesisi tarihi esas alınarak yapılmamıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı yahut kat mülkiyeti kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar ..., ..., ... vekilleri ve bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/743, Karar No: 2013/3700, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/743 E.  ,  2013/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, davalılar vekilinin 08/11/2012 tarihli oturumda dava konusu edilen taşınmaz üzerinde bulunan bütünleyici parçaya ilişkin aidiyet iddiaları konusunda dava açma haklarını saklı tuttuğunu beyan etmesine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011.38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 05/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6253, Karar No: 2016/7305, Tarih: 13.12.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/6253 E.  ,  2016/7305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun işlenmesi sırasında, mağdur ...’i polis kimliği kullanarak ve Cumhuriyet Savcılığına ifadeye götürdüğünü söyleyerek çalıştığı işyerinden çıkartıp ara sokaklarda dolaştırdıktan sonra, başka bir ara sokakta bırakan sanık hakkında, zamanaşımı süresi içinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hâzinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 10,00.-TL yargılama giderinin sanıkdan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, "Yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6133, Karar No: 2014/9771, Tarih: 22.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6133 E.  ,  2014/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/1627 Karar no:2013/817

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.04.2014 (Salı)