muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12969, Karar No: 2017/7141, Tarih: 15.05.2017

Somut olayda, idarenin yanlış da olsa herhangi bir şart tasarrufu bulunmamaktadır. Ortada, salt hatalı ödeme işlemi bulunmakla, idarenin bu işlem nedeniyle sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanarak, genel mahkemede dava açması olanaklıdır.

Bu bağlamda, mahkemece somut olaya TBK.'nun 77. (Borçlar Kanununun 61.) ve devamı maddelerinde düzenlenen, sebepsiz zenginleşme nitelendirmesi yapılmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, dosya içeriğinden; .... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde görev yapan Başhekim Yardımcısı davalı .....'a 2009 yılı Ocak ve Kasım ayları arasında 18.644,29 TL fazla ödeme yapıldığı iddiasına istinaden eldeki alacak davasını açıldığı anlaşılmaktadır.

Düzenlenen idari raporda; .... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin yatak sayısı göz önüne alınınca Baştabip Yardımcıları için kadro standardının 2009 yılı Ocak-Kasım aylarında 5.Aralık ayında ise bir semt polikliniğinin bağlanması ile birlikte 6 olduğu fakat baştabip yardımcıları performans puanı hesaplanırken bu rakamın dikkate alınamadığı ve yanlış hesap yapıldığı belirtilmiştir.

Davalı taraf ise, hastanedeki yatak sayısının Sağlık Bakanlığı Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün 13.04.2009 tarihli kararı gereği 338'e düşürüldüğünü, bu tarihten öncesi için, eş söyleyiş ile 2009 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayları için daha az kadro sayısı esas alınarak yapılan hesaplamanın yanlış olduğunu savunmaktadır.

Dosyada mevcut Sağlık Bakanlığı Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğ'nün, .... İl Sağlık Müdürlüğü'ne hitaben düzenlemiş olduğu, 11.04.2011 tarihli yazısında; 5283 sayılı yasa gereği 530 yataklı olarak Bakanlık'a devredilen .... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 13.04.2009 tarih ve 15027 sayılı makam onayı ile yatak sayısının 338 olarak tescil edildiği ve halen A-1 grubu 363 yatak sayısı ile hizmete devam ettiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; kadro durumuna esas olmak üzere, .... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 530 olan yatak sayısının net olarak hangi tarihte düşürüldüğüne ve bu hastaneye bağlandığı belirtilen semt polikliniğinin de hangi tarihte hastaneye bağlandığına dair kayıtları içeren bilgi ve belgeler celbedilerek, deliller tam olarak toplandıktan sonra, gerekirse yeniden konusunda uzman ehil bilirkişi incelemesi yaptırmak veya bilirkişiden ek rapor alınmak sureti ile; Sağlık Bakanlığına Bağlı Kurum ve Kuruluşlarda Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelik hükümleri çerçevesinde, ilgili hastanede 2009 yılı Ocak-Aralık aylarına ilişkin olarak, baştabip yardımcısı kadro sayısının, hangi tarihte kaç olması gerektiği ve buna göre de fazla ödeme yapılıp yapılmadığı hususunun tespit edilerek, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulması gerekirken, zuhulen düzeltilerek onandığı yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşılmakla, davalı ... vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin, 26.10.2015 tarih 2015/20694E–2015/16580K sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, 15.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/653, Karar No: 2021/13402, Tarih: 14.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/653 E.  ,  2021/13402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan hüküm verilmemesine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan sanık hakkında dava zamanaşımı süresi içerisinde her zaman işlem yapılmasının mümkün olduğu görülmüştür.

Sanığın yokluğunda verilen kararın askerlik görevini yaptığı kısım amiri imzasına tebliğ edildiği, ancak asker olan sanığın birlik adresine çıkarılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılacağı şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, tebligat evrakında tebliğ yapılan kişinin kıta kumandanı veya kurum amiri olup olmadığının belirtilmemesi nedeniyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı ve yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşıldığından, 28.03.2016 tarihinde sanığa yapılan tebligatın geçersiz olduğu ve buna bağlı olarak 05.04.2016 tarihinde sanık tarafından yapılan temyiz isteminin geçerli olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanığın istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak hüküm kurulması,

2-28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6456, Karar No: 2014/2052, Tarih: 20.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6456 E.  ,  2014/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Atılı suçlardan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen ve kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 05.02.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine davetiye gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanığın suçları velayet hakkını kötüye kullanarak işlemesi karşısında, TCK.nın 53/5. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığa hakaret suçundan verilen temel ceza TCK.nın 43. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırılması sonucu netice cezanın 8 ay yerine 9 ay olarak hesaplanması sonucu fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hakaret suçundan kurulan hükümdeki TCK.nın 43. maddesi uyarınca yapılan artırım sonucu bulunan "9 ay" yerine "8 ay" yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14947, Karar No: 2010/980, Tarih: 04.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14947 E.  ,  2010/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.07.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, inançlı işlemi gösteren yazılı bir belge bulunmadığı belirtilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

05.02.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi; inanç sözleşmesi, inanç gösterilene bir hakkın kullanılmasında davranışlarını, inanç gösterenin tespit ettiği amaca uydurmak borcunu yükler. Diğer bir anlatımla, inanç gösterilen kişi, inanç gösteren namına yapılacak bir işlemden sonra, taşınmazın mülkiyetini ona yani inanç gösterene geçirme yükümlülüğü altına girmiştir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde, bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmeleri anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca;

Yazılı delil ile kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, olayın kanıtlanmasına tek başına yeterli olmalı ve kendisine inanç gösterinin imzasını taşımalıdır. Böyle bir yazılı belgenin bulunmaması halinde ise en azından olayın tamamının ispatına yeterli olmamakla birlikte bunun vukuuna delalet edebilecek ve karşı taraf elinden çıkmış delil başlangıcı niteliğinde bir belgenin söz konusu olması halinde de inanç sözleşmesinin tanık dahil her türlü delil ile kanıtlanması mümkün olabilir.

Bunlardan hiçbirinin olmaması durumunda dava redde mahkum ise de, eğer davacı taraf delilleri arasında yemine de dayanmışsa, mahkemece davacının, davalıya yemin teklifine hakkı olduğunun hatırlatılması gerekir.

Bu ilkeler ışığıda somut olaya bakıldığında;

Davacı, dava konusu 31 parsel sayılı taşınmazı Almanya'da çalışarak kazandığı para ve satmış olduğu 36 parsel sayılı taşınmazın satış bedeli ile satın aldığını ve eşi davalı ... üzerine yaptığını, eşinin bu taşınmazı muvazaalı olarak müşterek çocukları diğer davalı ...'a devrettiğini, 31 parselin tapusunun iptali ile adına tescilini istemiştir.

Bu ilkeler ışığıda somut olaya bakıldığında;

Davacı, dava konusu 31 parsel sayılı taşınmazı Almanya'da çalışarak kazandığı para ve satmış olduğu 36 parsel sayılı taşınmazın satış bedeli ile satın aldığını ve eşi davalı ... üzerine yaptığını, eşinin bu taşınmazı muvazaalı olarak müşterek çocukları diğer davalı ...'a devrettiğini, 31 parselin tapusunun iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davacı taraf yukarıda belirtilen İçtihadı Birleştirme Kararında belirtilen yazılı delil veya davanın tamamen ispatına kafi olmamakla beraber vukuuna delalet edebilecek karşı taraf elinden çıkmış bir belgeyi dosyaya ibraz edememiş ve iddiasını yazılı delil veya yazılı delil başlangıcı ile kanıtlayamamıştır. Ancak; davacı dava dilekçesinde "yemin deliline" ve delillerin hasrına dair dilekçede "sair her türlü yasal delail" demek suretiyle, her türlü delile dayandığını açıkladığından, yemin deliline de dayanmış sayılır. Bu durumda, davacıya, yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak; sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 04.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22674, Karar No: 2023/4931, Tarih: 07.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/22674 E.  ,  2023/4931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/905 D. İş

SUÇLAR : Reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi munasebette bulunma, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma

KARAR : Memnu hakların iadesi talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Karabük Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2017 tarihli ve 2017/905 D. İş sayılı ek kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Hükümlü tarafından, memnu hakların iadesi talebinin reddine dair 29.12.2017 tarihli ek kararın temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de; anılan kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinin 5 inci fıkrasındaki atıf ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272 nci maddesine göre istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlülük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 nci maddesinin birinci fıkrasındaki 20.07.2016 gününden önce ilk Derece Mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine, mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, anılan karar yönünden daha önceden Yargıtay tarafından verilmiş bir bozma kararının da bulunmadığı anlaşıldığından, istinaf talebinin merciine incelenmesi için mahalline gönderilmek üzere dosyasının, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11027, Karar No: 2023/3975, Tarih: 03.07.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11027 E.  ,  2023/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/977 E., 2019/1245 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mut 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/553 E., 2018/573 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili 19.09.2017 havale tarihli dava dilekçesinde; ... ili Mut ilçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının ve taşınmazda davalı adına tespit ve tesis edilen 2B hak sahipliğinin iptal edilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevabında; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının uzun bir süre davalı ile birlikte yaşadığı, aralarında kan bağı olmasa da baba - oğul gibi yakınlıklarının olduğu, davacı, dava konusu yerden bir süre uzaklaşsa da mahalli bilirkişi beyanlarından davalı tarafın dava konusu yerden hiç ayrılmadığını, devamlı olarak dava konusu yerde yaşadığını beyan ettikleri, davacı tarafın iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; elektrik ve su aboneliklerine ilişkin delillerin toplanmadığını, davalının dava konusu taşınmazı alabilecek maddi durumunun olmadığını, davalının, taşınmazı satış yolu ile mi yoksa zilyetlikle mi aldığını ispat edemediğini belirterek, istinaf taleplerinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; elektrik ve su aboneliklerine ilişkin delillerin toplanmadığını, davalının dava konusu taşınmazı alabilecek maddi durumunun olmadığını, davalının, taşınmazı satış yolu ile mi yoksa zilyetlikle mi aldığını ispat edemediğini belirterek, istinaf taleplerinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, çekişmeli taşınmazın fiili kullanıcısının kullanım kadastrosunun yapıldığı tarihte davalı ... oğlu ... olarak belirlendiği, Hazine'nin de taşınmazı fiili kullanıcı olarak tespit edilen davalıya sattığı, davacının satış işleminden önce açılmış bir davasının bulunmadığı, davalı adına yapılan tescil işleminin mevzuata uygun olduğu, yolsuz tescil olduğundan bahsedilemeyeceği, bu nedenle davanın reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu, ancak İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin hatalı olduğu, kabule göre de davanın reddine karar verilmesine rağmen davacının nispi karar ve ilam harcıyla sorumlu tutulmasının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman dışına çıkartılan taşınmazı 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun (6292 Sayılı Kanun) uyarınca devralan malike karşı açılmış tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun), 6831 Sayılı Kanun,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 125,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8946, Karar No: 2016/866, Tarih: 26.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/8946 E.  ,  2016/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 12,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine “bu dava sebebiyle yapılan toplamda 12,00 TL davetiye giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.01.2016 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ