muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6430, Karar No: 2015/9424, Tarih: 12.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/6430 E.  ,  2015/9424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 86/9. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmelerinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, davalılardan ... ait restaurant işyerinde, 2009/Ağustos – 26.06.2013 tarihleri arasında sürekli çalışmasının tespitini istemiş, Mahkemece; dava dışı işyerinden 12.07.2011-26.06.2013 döneminde yapılan tam süreli bildirim ve tanık anlatımları gözetilerek, 16.06.2010-12.07.2011 tarihleri arasında çalışmanın tespiti ile kısmen kabul kararı verilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Celbedilen dönem bordrolarından, resen seçilecek bordro tanıklarından yeteri kadarının bilgi ve görgülerine başvurulmalı, gerekirse komşu işveren ve kayıtlı çalışanları tespit edilerek beyanları alınmalı, dinlenen ve dinlenilecek tanık beyanları karşılaştırılmalı, çelişki oluşursa, giderilmeli, böylelikle, 16.06.2010 tarihi öncesi

dönem bakımından, davacı çalışmaları yöntemince araştırılarak, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4955, Karar No: 2012/5363, Tarih: 06.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4955 E.  ,  2012/5363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ...aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.07.2009 gün ve 177/127 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine temsilcisi; mülkiyeti davalıya ait olan 1682 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu, tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; hak düşürücü süreden davanın reddine, karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10.maddesinde ise; “Bu kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/356, Karar No: 2022/1573, Tarih: 07.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/356 E.  ,  2022/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanığa yüklenen “ 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme ” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 27.04.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5299, Karar No: 2019/543, Tarih: 11.02.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5299 E.  ,  2019/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davalı arsa sahibine verilen bağımsız bölümün büyük olması nedeniyle fazla imalât iddiasıyla alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Adi yazılı olarak düzenlenmiş olması sebebiyle geçersiz ise de tapuda pay devri yapılmak suretiyle geçerli hale gelen taraflarca imzalanan tarihsiz kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile davacı yüklenici, davalı arsa sahibine ait ... ... kasabası, 266 ada, 1 parsel sayılı 316 m2 yüzölçümlü arsa üzerinde kat karşılığı inşaat yapımını üstlenmiştir. Sözleşmenin konusu başlıklı B bendinin 2. fıkrasında inşaatın proje gereğince yapılacağı, söz konusu taşınmaz üzerinde mevcut imar durumuna uygun olarak çizilecek vaziyet planında gösterilen daire inşaatlarının yan parselde bulunan....'e ait ... Apartmanı emsali malzeme inşaası ile ilgili teknik, mali, hukuki ve cezai şartların tümünün sözleşmenin konusunu teşkil ettiği kabul edilmiştir. Sözleşmenin bu kısmında, yapılacak inşaatın malzeme ve teknik şartları itibariyle yan parselde bulunan ...la aynı olacağı belirtilmiş olup, sözleşme konusu arsada yapılacak dairelerin ne miktarda olacağı, yüklenici ya da arsa sahibine verilecek bağımsız bölümlerin alanlarının ne olacağı konusunda yapılmış bir düzenleme bulunmamaktadır.

Bağımsız bölümlerin paylaştırılması başlıklı sözleşmenin Ç bendinde, yüklenicinin sözleşme uyarınca arsa sahibine 2 daire vereceği bunlardan birini arsa sahibinin bitmiş

daireler içinden beğenerek seçeceği, ikinci daireyi de yüklenicinin çatı katı haricinde seçerek arsa sahibine vereceği kabul edilmiştir. Paylaşımın bu şekilde yapıldığı, yani arsa sahibinin inşaattan 2 bağımsız bölüm teslim aldığı, bunlardan birisinin arsa sahibi, diğerinin yüklenici tarafından seçildiği konusunda bir ihtilâf bulunmamaktadır.

daireler içinden beğenerek seçeceği, ikinci daireyi de yüklenicinin çatı katı haricinde seçerek arsa sahibine vereceği kabul edilmiştir. Paylaşımın bu şekilde yapıldığı, yani arsa sahibinin inşaattan 2 bağımsız bölüm teslim aldığı, bunlardan birisinin arsa sahibi, diğerinin yüklenici tarafından seçildiği konusunda bir ihtilâf bulunmamaktadır.

Bu durumda sözleşmede arsa sahibi ve yükleniciye devredilecek bağımsız bölümlerin ne miktarda olacağı kararlaştırılmadığı, arsa sahibine verilecek bağımsız bölümlerin sözleşmenin Ç bendine uygun olarak seçilip verildiği anlaşılmakta olup davalı arsa sahibine sözleşmede kararlaştırılandan daha geniş alanlı bağımsız bölüm yapılıp teslim edilerek fazla imalât bedeline hak kazanıldığı iddiası kanıtlanamadığından davanın tümden reddine karar verilmesi yerine, yanlış değerlendirme sonucu davanın yazılı miktarda kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 15,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17, Karar No: 2007/12083, Tarih: 18.09.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/17 E.  ,  2007/12083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tavşanlı 1.A.H.(Aile) Mahkemesi

TARİHİ :19.10.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı kadının katılma yoluyla temyizinin harcı ve kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına,

2-Davalı kocanın temyizinin incelenmesine gelince;

A-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

B-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında \* davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat taktiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2/B bendinde gösterilen nedenlerle davalı koca yararına BOZULMASINA, kocanın sair temyiz itirazlarının 2/A bendinde gösterilen nedenlerle ONANMASINA, davacı kadının temyiz itirazlarının 1.bentte gösterilen nedenlerle incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.09.2007 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/533, Karar No: 2023/261, Tarih: 22.03.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2021/533 E.  ,  2023/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... Sigorta A.Ş., ... Sigorta A.Ş., ... ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar ... Sigorta A.Ş., ... Grup Sigorta A.Ş. ile davalılar ... ve ... vekillerinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin sair istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, davalılar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalılar ... Sigorta A.Ş. ve ... Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (.Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı ... ile davalı ... Group Sigorta A.Ş. ve davalı ... Ulaşım Hiz.ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 14.07.2011 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu, davalı ... sevk ve idaresindeki, ... Ulaşım Hizmetleri ve Tic. A.Ş.'ye ait ve ... Grup Sigorta A.Ş. tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı yolcu otobüsü ile sürücü ... sevk ve idaresindeki, ...'ya ait, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile sigortalı çekicinin çarpışması neticesinde davacının yaralandığını ileri sürerek 1.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte (sigorta şirketi yalnızca maddi tazminattan sorumlu olmak üzere) davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; yargılama aşamasında maddi tazminata ilişkin dava değerini 130.142,11 TL ve manevi tazminata ilişkin dava değerini 30.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kusur durumunu kabul etmediklerini, ceza davasının sonucunun beklenilmesi gerektiğini, müvekkilinin de kazada yaralandığını, şoför olarak çalıştığı ... Ulaşım Hizmetleri A.Ş. tarafından işten çıkarıldığını, maddi durumunun zayıf olduğunu, evini dahi geçindiremediğini, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kusur durumunu kabul etmediklerini, ceza davasının sonucunun beklenilmesi gerektiğini, müvekkilinin de kazada yaralandığını, şoför olarak çalıştığı ... Ulaşım Hizmetleri A.Ş. tarafından işten çıkarıldığını, maddi durumunun zayıf olduğunu, evini dahi geçindiremediğini, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... Group Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; kusur yönünden kamu davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, davanın ispatı kaydıyla belge verilmediğinden dava tarihinden itibaren yasal faizle sorumlu tutulabileceğini, tedavi gideri ve geçici iş görmezlik taleplerinin reddinin gerektiğini, kusur durumunun ve aktüer hesapla maluliyet oran ve miktarının belirlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

3. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Adli Tıp Kurumu tarafından kusur tespitinin yapılmasından sonra müvekkili şirkete sigortalı aracın kusurlu bulunması durumunda yine aktüer sıfatına sahip bir bilirkişi kanalı ile tazminatının hesaplanmasının gerektiğini, müvekkili şirkete sigortalı aracın kusurlu bulunması durumunda sorumluluğun azami limit ile sınırlı olacağını belirerek davanın reddini savunmuştur.

4. Davalı ... Ulaşım Hizmetleri ve Tic. A.Ş. vekili duruşmadaki beyanında davayı kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

5. Davalı ... ve ... vekili yargılama aşamasında davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

4. Davalı ... Ulaşım Hizmetleri ve Tic. A.Ş. vekili duruşmadaki beyanında davayı kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

5. Davalı ... ve ... vekili yargılama aşamasında davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.01.2017 tarihli ve 2012/351 Esas, 2017/12 Karar sayılı kararıyla; yolcu olan davacının olayın ve zararın oluşmasında kusursuz kabul edilmesi gerektiği, haksız fiil hükümlerine göre fiilin oluşmasında kusuru bulunan herkesin kusur durumuna bakılmaksızın müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, kusur oranının rücu ilişkisinde önem arz edeceği, davalıların kusuru ile dava konusu kazanın oluştuğunun sabit olduğu, şoför ile işletenin sorumluluğunun haksız fiil sorumluluğu, sigorta şirketlerinin sorumluluğunun ise sözleşme sorumluluğu olduğu, bu hususun sorumluluk limiti ve faiz başlangıcının belirlenmesinde önem arz ettiği, yine bu bağlamda sözleşme hükümlerine göre davalı ... şirketlerinin manevi tazminattan sorumlu olacaklarına dair hüküm bulunmadığı, davacının zararının kaza tarihinden sonraki dönemde artış gösterdiği, kural olarak manevi tazminatın ıslah ile artırılmasının mümkün olmadığı ancak maddi zararın zaman içinde artması ve artan iş gücü kaybının ilerleyen dönemde daha net olarak ortaya çıkması nedeniyle manevi zararın da artacağı ve dolayısıyla manevi tazminatta bu bağlamda sınırlı da ıslahın mümkün olduğu, somut olayda da davacının bedensel zararının zamanla artması nedeniyle dava tarihi itibariyle talep ettiği manevi zararının da arttığının kabul edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne; 130.142,11 TL maddi tazminatın davalılar ..., ... Ulaşım Hizm. ve Tic. A.Ş., ... ve ...'dan olay tarihi tarihinden davalı ... ve ... Grup Sigorta'dan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline; 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ..., ... Ulaşım Hizm. ve Tic. A.Ş., ... ve ...'dan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... Sigorta A.Ş., ... Sigorta A.Ş., ... ile ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç