muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10852, Karar No: 2015/3800, Tarih: 10.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10852 E.  ,  2015/3800 K.**

* KISMİ DAVADA GÖREVLİ MAHKEMENİN TESBİTİ

* FAZLAYA İLİŞKİN HAKLARIN SAKLI TUTULMASI

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 4

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı hakkında yapılan idari soruşturma neticesinde düzenlenen 16.11.2009 tarihli tazmin raporunda; "2008 yılı kasım ayı döner sermaye ek ödemesine esas teşkil edecek tabip, muayene, sevk sayıları ve koruyucu sağlık hizmetlerinde çalışılan gün sayıları dikkate alınarak yapılan incelemede; davalının, günlük ortalama poliklinik hizmet sayılarının yüksek olduğu ve 2008 kasım ayı döner sermaye ödemesi miktarına esas teşkil edecek kadar sayıda hasta muayene etmediği ve yeniden yapılan hesaplamada davalı tarafa 900,66 TL fazla ödeme yapıldığının" belirtildiği; iş bu idari soruşturma raporuna dayanılarak, davalı taraftan, bu miktar fazla ödemenin iadesinin istendiği; ancak, davalı tarafça ödeme yapılmadığı belirtilerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 900,66 TL fazla döner sermaye ödemesinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı hekimin, çalıştığı bölgenin nüfus yoğunluğu ve ekonomik yetersizlikleri göz önüne alındığında, hekimlerin asgari muayene sürelerinin belirlenmesine ilişkin yasal düzenleme bulunmadığı ve bu sebeple tazmini gereken kamu zararı oluşmadığı gerekçesi ile; davanın reddine karar verilmiştir.

HUMK'nun 4.maddesinde "Alacağın bir kısmı dava olundukta, eğer son kısım ise, mahkemenin vazifesini tayinde müddeabihin kıymetine bakılır. Son kısım olmadığı ve alacağın tamamı da münazaalı olduğu takdirde alacağın tamamı nazarı itibare alınır." hükmü getirilmiştir.

Davada; davacı taraf, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydı ile, 900,66 TL fazla ödemenin iadesini talep etmektedir.

Davacının talebi, alacağın bir kısmı olup, son kısmı olmadığından, alacağın tamamına göre görevli mahkemenin belirlenmesi gerekir.

Görev kamu düzeni ile ilgili olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmelidir. Davanın, 25.02.2011 tarihinde açıldığı anlaşıldığına göre; görevli mahkeme 1086 sayılı HUMK'nun 4.maddesi gereğince tayin edilmelidir.

Davada; davacı taraf, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydı ile, 900,66 TL fazla ödemenin iadesini talep etmektedir.

Davacının talebi, alacağın bir kısmı olup, son kısmı olmadığından, alacağın tamamına göre görevli mahkemenin belirlenmesi gerekir.

Görev kamu düzeni ile ilgili olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmelidir. Davanın, 25.02.2011 tarihinde açıldığı anlaşıldığına göre; görevli mahkeme 1086 sayılı HUMK'nun 4.maddesi gereğince tayin edilmelidir.

Bu durumda, mahkemece; alacağın tamamı yönünden müddeabihin belirlenmesi için davacıdan fazlaya ilişkin talebi ve delilleri sorularak, gerekirse bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle öncelikle alacağın tamamı ve böylece de görevli mahkemenin tesbit edilmesi gerekir. Görev ile ilgili araştırma yapılmadan ve görevli mahkeme tayin edilmeden; davanın esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20892, Karar No: 2009/8079, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/20892 E.  ,  2009/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılan toplanan delillerle hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava,davacının meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremez duruma gelmesi nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece,davacının %19,2 maluliyet oranına göre 15.360,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

24.9.2008 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, meslek hastalığının meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken olayın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir.Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Davacı yararına 13.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 15.360,00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine;

"1-Davacının %19,2 maluliyeti için takdiren 13.000,00 TL manevi tazminatın rapor tarihi olan 14.8.2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,fazla talebin reddine

2-Alınması gereken 702,00 TL karar ve ilam harcından davacı tarafından peşin yatırılan 207,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 494,60 harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına ,davacıdan alınan 207.40 TL peşin harç ile 14.00 TL başvuru harcı olmak üzere toplamı 221.40 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.560,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine red edilen miktar üzerinden 500.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine

3-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.560,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine red edilen miktar üzerinden 500.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine

4-Davacı tarafından yapılan 11.30 TL yargılama giderinden red ve kabul oranına göre takdiren 10.00 TL 'sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine kalanın davacı üzerinde bırakılmasının"rakam ve sözcüklerin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA,60.00 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 8.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9320, Karar No: 2018/921, Tarih: 22.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9320 E.  ,  2018/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde satış temsilcisi olarak çalışırken iş akdinin davalı işveren tarafından haksız bir şekilde sonlandırıldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini, belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının tüm alacak ve haklarını aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-İşçiye işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi halinde bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi halinde bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin 2. fıkrasında, ara dinlenmelerinin ilkim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Adı geçen yönetmeliğin 3. maddesinin 1. fıkrasında da ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, Mahkemece, tanık beyanları doğrultusunda, davacının haftanın 6 günü çalıştığı, 5 günü 06:30-19:00 saatleri arasında yemek, çay, sigara vb. ihtiyaçlar için 4857 sayılı Kanunun 68.maddesi gereği en az 1,5 saat ara dinlenmesi kullanarak 11 saat çalıştığı , Çarşamba günü ise çalışmasının 21.30 a kadar uzadığının ve 1,5 saat ara dinlenme yaptığının kabulü ile 13,5 saat çalıştığı, davacının böylece haftada 68,5 çalışarak 23,5 saat üzerinde fazla mesai yaptığı değerlendirilmiştir. Ancak yukarıda belirtilen ilke kararı doğrultusunda günlük çalışma süresine göre Çarşamba günü yapılan çalışma süresinden 2 saat yerine 1,5 saat ara dinlenme süresinin mahsubu hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6193, Karar No: 2016/8617, Tarih: 20.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6193 E.  ,  2016/8617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının her aşamada kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinde de katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi de nazara alınıp CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davaya katılmasına, bakanlık vekilinin de katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

6545 sayılı Kanun ile TCK'nın 102/5. maddesinin yürürlükten kaldırıldığı, bu kapsamda değişiklik öncesi TCK'nın 61. maddesine göre temel cezanın belirlenmesi sırasında ruh sağlığındaki bozulmanın nitelikli hal olması nedeniyle dikkate alınamayacağı, buna karşılık anılan kanun değişikliği sonrasında mahkemece lehe Kanun değerlendirmesi yapılırken TCK'nın 61/1-e. maddesinde düzenlenen “meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı” dikkate

alınmak suretiyle ruh sağlığındaki bozulma nedeniyle temel cezanın alt hadden uzaklaşılarak belirlenmesi mümkün olduğundan, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9345, Karar No: 2011/10662, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9345 E.  ,  2011/10662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve fiğ ile kapama zeytin ve badem bahçesinin 2010 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazdan kömür madeni çıkartılması için ruhsat verilmişse bu ruhsatın bir suretinin ilgili kurumdan,

Getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4973, Karar No: 2009/7755, Tarih: 22.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/4973 E.  ,  2009/7755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziaantep 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 14.12.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu yönlerin yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.04.2009 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/212, Karar No: 2024/8119, Tarih: 01.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/212 E.  ,  2024/8119 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2049 E., 2023/2073 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gürün Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/8 E., 2023/91 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı erkek dava dilekçesinde; davalı evlendiği ilk günden itibaren kendisi ve ailesi ile görüşmek istememiş olduğunu, onlara karşı tavırlı davranmış olduğunu, aileden kimsenin evine gelip gitmesini istemediğini, Hatta eve gelen kardeşleri ve kardeşlerinin çocuklarına bile eve geldikleri için hakaretler edip evden kovmuş olduğunu, davalı ile bunun böyle olmayacağını, artık akraba olduğumuzu, onun ailesinin de benim ailemin de eve gelip gitmeleri gerektiğini, bizim onlara gidip gelmemiz gerektiğini belirmeme rağmen davalının kendisinin ailesinden kimseyle görüşmediğini, kimsenin de müşterek konutlarına gelmesini istemediğini, davalı ile geçimsizliğin temel sebebi bu olduğunu, aralarındaki tüm tartışamalar da bu yüzden çıkmış olduğunu, davalının 2017 yılı okul bitiminde bu nedenle ortak evi terkedip Kayseri'ye ailesinin yanına gitmiş, telefonumu engellemiş, benimle görüşmemiş, kızımızın rahatsızlanması üzerine telefon engelini kaldırıp kendisine mesaj göndermiş olduğunu, davalı ile son 1.5 yıldan beridir karı koca hayatının kalmadığını evlilik birliği boyunca davalının aşağılama, hakaret, psikolojik şiddetine maruz kaldığını, manen zor durumlar yaşamış olduğunu, kadının psikolojik şiddet ve tacizinin dozunun her geçen gün arttığından artık kaldıramaz hale geldiğini, yaşanan bu şiddete çocuklar ve aile yakınlarının şahit olduğunu, evliliğin fillen bitmiş olup, artık ızdırap dönüşmüş olduğunu belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-davalı erkek birleşen davaya verdiği cevap dilekçesinde: davanın reddine karar verilmesine, 18 yaşından küçük ortak çocuklar ... ve ...'in velâyetinin babaya verilmesine ve eğer Mahkeme aksi kanaatte ise kadın ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına, velâyet hakkı verilen çocuklar için hakkaniyete uygun bir nafakanın belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın cevap dilekçesinde: erkeğin kendisine ve çocuklarına kötü muamele göstermekten dolayı aleyhinde Gürün Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/31 Esas sayılı dosyasında kamu davasının açılmış olduğunu, kendisinden intikam almak amacıyla bu davayı açmış olduğunu, şiddetli geçimsizliğin nedeninin erkek olduğunu, 22 yıldır meslek hayatında elde ettiği tüm maaşlarına erkek tarafından kullanıldığını, evin tamamen geçimini kendisinin sağladığını, erkeğin ağır kusurlu olması nedeniyle boşanma davasının esastan reddine karar verilmesine, Mahkeme aksi kanaatteyse boşanma halinde ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesini, ortak çocuk için aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, 100.000 TL maddî, 100.000 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili 26.05.2022 tarihli birleşen dava dilekçesinde: davanın kabulü ile tarafların 47321 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukları ... ve ...’ın velâyetinin dava sonuna kadar tedbiren ve dava sonunda kesin olarak anneye verilmesine; ortak çocukların her biri için ayrı ayrı 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına; kadın için 200.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI