muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4646, Karar No: 2016/5141, Tarih: 04.04.2016

TMK. 176/4 maddesi uyarınca, “Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.”

Açıklanan yasal düzenlemeye göre, iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Buna göre, irat biçiminde ödenmesine karar verilen nafaka, tarafların yaptıkları sözleşmeye dayansa bile şartları oluştuğu takdirde artırılabilir veya azaltılabilir. Aksi düşünce “güven” ilkesine aykırı düşer. Zira, davalının (nafaka alacaklısının) sözleşme (protokol) ile elde ettiği “statü”ye beslediği güven, davacının (nafaka yükümlüsünün) sosyal ve ekonomik durumunun bu özel statüyü koruyacak seviyeden daha aşağı düşmediği (kötüleşmediği) veya hakkaniyet bunu gerektirmediği sürece sarsılıp boşa çıkarılamaz.

Bunun gibi sırf boşanmayı sağlayabilmek için, bilerek ve isteyerek mali gücünün üzerinde bir yükümlülüğü protokolle üstlenen kişinin, sonradan bu yükümlülüğün kaldırılması ya da azaltılması yönünde talepte bulunması da iyiniyet, doğruluk-dürüstlük ve sözleşmeye bağlılık ilkeleri ile bağdaşmaz. Çünkü kendi kusuru (basiretsizliği vb.) ile mali imkânlarını zorlayan tarafın TMK. nun 2.maddesinden yararlanması sözkonusu olamaz.

Ancak, Borçlar Kanununun 19 ve 20. maddelerine aykırı bulunmayan karşılıklı sözleşmede, edimler arasındaki denge, umulmadık gelişmeler yüzünden sonradan bozulacak olursa (örneğin olağanüstü dalgalanmalarda edimler arasındaki denge alt-üst oluyor ve bu yüzden ifa aşırı derecede zorlaşıyorsa) güven sorumluluğu ve ivazsız iktisabın korunmazlığı ilkesi (TMK.mad.2) gereğince sözleşme koşulları değişen maddi koşullara uyarlanır. Buna göre, sözleşenlerin eğer gelişmeleri baştan kestirebilselerdi, sözleşmeyi bambaşka koşullarla kurmuş olacakları söylenebiliyorsa, ayrıca, beklenmeyen gelişme yüzünden sözleşmeye baştan kararlaştırılmış koşullarla olduğu gibi katlanmak taraflardan biri için özveri sınırının aşılması anlamına geliyorsa, nihayet, yasal ve sözleşmesel risk dağılımı çerçevesinde taraflardan sözleşmeye baştan kararlaştırılmış koşullarla bağlı kalmaları beklenemiyorsa, sözleşmeye Hâkimin müdahalesi gündeme gelir.

Yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, ödenmesi kararlaştırılan nafakanın indirilerek uyarlanması; ancak tarafların ekonomik ve sosyal durumlarında meydana gelebilecek önemli ölçüde değişiklik nedeni ile edimin aynen ifasının borçlu yönünden katlanılmaz hal almasına ve böylece işlem temelinin çökmüş bulunmasına bağlıdır.

O nedenle, uyuşmazlığın çözümünde, iradın takdirine (veya kararlaştırılmasına) esas olan şartları ortadan kaldıracak önemde bir değişiklik olması aranacaktır.

Somut olayda; tarafların...2. Aile Mahkemesinin 04.05.2007 tarihli kararı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, davalı için 500,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği ve kararın 12.09.2007 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

O nedenle, uyuşmazlığın çözümünde, iradın takdirine (veya kararlaştırılmasına) esas olan şartları ortadan kaldıracak önemde bir değişiklik olması aranacaktır.

Somut olayda; tarafların...2. Aile Mahkemesinin 04.05.2007 tarihli kararı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, davalı için 500,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği ve kararın 12.09.2007 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının temizlik malzemeleri işi ile uğraştığı, aylık 2.500 TL geliri olduğu, 1.189 TL emekli maaşı olduğu, aylık 2.000 TL kira geliri olduğu, kira ödemediği, evli olduğu, davalının finansman yöneticisi olduğu, aylık 4.000 TL geliri olduğu, 2.365 TL emekli maaşı aldığı, 1.450 TL kira ödediği, annesi ve oğlu ile kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde; davacının ekonomik ve sosyal durumunda olağanüstü değişim olmadığı, edimin aynen ifasının davacı yönünden katlanılmaz hal almadığı, yoksulluk nafakasının anlaşmalı boşanma davasında belirlendiği, boşanma tarihinin üzerinden yaklaşık 8 sene geçtiği ve davalının aldığı emekli maaşının yoksulluk nafakası ihtiyacını ortadan kaldırmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulü ile nafakanın tamamen kaldırılması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11464, Karar No: 2021/4954, Tarih: 08.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/11464 E.  ,  2021/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Suça konu faturaların, 2008 takvim yılı için en son Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı suç tarihinin 25.01.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08/06/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13348, Karar No: 2014/12432, Tarih: 06.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/13348 E.  ,  2014/12432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2014/513-2014/568

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.12.2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, meranın eski hale getirilmesi ve ot bedelinin tahsili isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, tarafların temyizi üzerine Dairemizin 02.04.2014 tarihli 2013/16088 Esas, 2014/4390 Karar sayılı ilamı ile davacı H.. H.. vekilinin tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, H.. H..nin ot bedelinin tahsilini talep etmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak ot bedeli yönünden davanın reddine, geri dönüşüm ücreti olan 19.601,33 TL’nin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı H.. H.. vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacı H.. H.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Kararda hüküm altına alınan tazminatın, talep olduğu halde faiziyle tahsiline hükmedilmemesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16125, Karar No: 2006/19670, Tarih: 19.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/16125 E.  ,  2006/19670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki 3.kişi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Devlet Hastaneleri, Devlet mallarının hizmet malları ayrımında Kamu hizmeti ile yakın ilişkisi bulunan Kurumlar kapsamında sayılmaktadır. Devlet mallarının neler olduğu 1050 Sayılı Kanunun 2.maddesinde belirtilmiştir.

Devlet malları gerek kamu hizmetlerine doğrudan tahsis edilmiş bulunan, gerek temin ettiği ekonomik ve sosyal menfaatler dolayısıyla yararlanılan bütün mallardır. Maliye Bakanlığı ve Sayıştay’ın denetiminde olan sarfiyat için işlem kolaylığı sağlamaya matuf ayrıcalık, onun devlet malı almaktan çıkarıldığı anlamına gelmez.

209 Sayılı Kanun hükmünce kurulan, öz sermayesi tümüyle Devlet tarafından karşılanmış döner sermayeler ve bunlardan üretilmiş olan taşınır taşınmaz mal ve haklar aynı Kanunun 3.maddesi uyarınca belirli bir kamu hizmetinin devamlılığına tahsis edilmiştir. Kuruluşun yaşaması bu sermaye ile kaim olduğuna, döner sermaye saymanlığının  bağımsız kişiliği bulunmadığına göre, Mahkemece borçlu isteminin tümünün kabulü gerekirken, kısmen kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17056, Karar No: 2016/358, Tarih: 18.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/17056 E.  ,  2016/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Değer Artış Payı ve Katılma Alacağı

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki değer artış payı ve katılma alacağı davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair.... Aile Mahkemesi'nden verilen 15.04.2014 gün ve 495/265 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, taraflar arasındaki yararlar dengesine, TMK'nun 4. maddesinde (TBK md. 50/2) öngörülen hukuk ve hakkaniyet ilkelerine uygun bulunduğuna göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 350.20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,050,58 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 18.01.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

... sitesindeki kooperatif hissesinin kaydın davalı adına olduğu, hissesinin davalının yanında çalıştığı dayısına ait olduğu davalının gösterdiği delillerle kanıtlanmıştır. Bu alacak kalemi yönünden talebin reddine karar verilmek üzere hüküm davalı yararına bozulmalıdır.
Yargıtay — Esas No: 2018/4253, Karar No: 2019/84, Tarih: 21.01.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4253 E.  ,  2019/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nin 81/1, 35, 31/3, 62, 63, CMUK.nun 326/son madeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluş ve dosya kapsamına göre, olay tarihinde; suça sürüklenen çocuk ... ve arkadaşları ile mağdur ... ve arkadaşları arasında çıkan tartışma sırasında suça sürüklenen çocuğun bıçakla mağdur ...'i üçü göğüs bölgesinden dördü de sağ uyluk bölgesinden olmak üzere toplamda yedi kez yaraladığı, mağdurun göğüs bölgesine isabet eden bıçak darbelerinden birinin sağda hemopnömotoraksa, karaciğer laserasyonuna ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu anlaşılan olayda bozma ilamına uyulmasına rağmen 5271 sayılı TCK'nin 35. maddesi gereğince 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmolunması yasaya aykırı ise de; aleyhe temyiz olmadığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, yaş küçüklüğüne ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç vasfına, delillerin değerlendirilmesine, haksız tahrike ve sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 21/01/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/22, Karar No: 2018/4329, Tarih: 24.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/22 E.  ,  2018/4329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜMLÜ : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : - ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan, TCK'nun 81, 35, 53. maddeleri uyarınca, 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, -...'ı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan, TCK'nun 81, 35, 53. maddeleri uyarınca, 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna dair,....4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2016 tarih ve 2015/393 E., 2016/270 K. sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... müdafiinin....Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.01.2017 tarihli ve 155-138 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı temyiz başvuru süresini kusuru olmaksızın geçirdiğinden bahisle eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunmuş olmakla yapılan incelemede;

Hükümlü müdafiinin yokluğunda verilen....Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.01.2017 tarihli Kararının hükümlü müdafiine 15.02.2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, tebligatın yapıldığı adres bakımından hükümlü müdafiinin bir itirazının bulunmadığı, tebligatın usulsüz yapıldığına dair hükümlü müdafii tarafından ileri sürülen gerekçelerin yerinde olmadığı anlaşıldığından;

15.02.2017 tarihinde tebliğ edilen kararı 5271 sayılı CMK'nun 291. maddesinde ../..

S/2

öngörülen 7 günlük yasal süreden sonra temyiz eden ve geçerli bir mazereti olmadan temyiz süresini geçirdiği anlaşılan hükümlü müdafiinin eski hale getirme talebi ve buna bağlı olarak yasal süreden sonraki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2912, Karar No: 2021/388, Tarih: 27.01.2021

**14. Hukuk Dairesi         2020/2912 E.  ,  2021/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmazın tarla olan cinsinin çayır olarak değiştirilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 10/06/2020 gün ve 2019/3261 Esas, 2020/3541 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar daha önce temyiz nedeni yapılmıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay bozma ilamı uyarınca bozmaya uygun olarak verilen mahkeme kararı gerekçesine göre, ilamımız usul ve yasaya uygun olup, düzeltilmesini gerektirir bir neden bulunmadığından, HUMK’nun 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nun 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 490,00 TL para cezası ile bakiye 10,30 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline, 27/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1439, Karar No: 2011/3140, Tarih: 24.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/1439 E.  ,  2011/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 29/01/2008 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu yayında yer alan sözler, tarafların konumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 7.500,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 5.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, gerekçesinde ve hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "...7.500,00..." biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "...5.000,00..." sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin üçüncü paragrafının silinerek yerine üçüncü paragraf olarak "Alınması gereken 297,00 TL karar harcı davacıdan alınan 337,50 TL peşin harçtan indirilerek fazla alınan 40,50 TL'nin karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine, peşin harçtan indirilen 297,00 TL'nin davalılardan alınıp davacıya ödenmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6254, Karar No: 2012/11224, Tarih: 15.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/6254 E.  ,  2012/11224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen temel cezadan malın sahibi olması nedeni ile 1/2 oranında indirim yapılırken ayrıca hükmedilen birim gün adli para cezasının para cezasına çevrilmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinin başına " TCK 'nın 289/1- 2. cümlesi gereğince", 4. bendinin başına "TCK'nın 52/2. maddesi gereğince" ve 5. bendinin başına “5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36837, Karar No: 2015/23597, Tarih: 30.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/36837 E.  ,  2015/23597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, ... Sigara Fabrikasında dava dışı ... Temizlik A.Ş.’nin sigortalı işçisi olarak temizlik işçisi sıfatıyla işe alındığını, ancak temizlik işi dışında asıl işin sigara üretim aşamasında çalıştığını, davalı ... A.Ş. İie ... Temizlik A.Ş. arasındaki alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun ÇSGB İş Teftiş Kurulu Başkanlığı Müfettiş raporu ile tespit edildiğini, ... A.Ş.'nin ... 1. İş Mahkemesinin 2010/1147 E – 2011/158 K Sayılı , kurum işleminin iptali davasının da reddedildiğini ve onanarak kesinleştiğini, dolayısıyla taşeron işçilerinin iş ilişkisinin başından itibaren asıl işveren işçisi sayılacaklarını, söz konusu tespitler ve somut olay ışığında davalının eşit davranma ilkesine aykırı hareket etiğinden bahisle eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı ile fark ücret, sosyal yardım ve tazminatların tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının ofis ve tuvalet temizliği işinde çalıştığını, davacı ile aynı işi yapan hiç bir kadrolu personel bulunmadığını, bu nedenle eşitlik ilkesine aykırılık bulunmadığını, 2009 yılı Ocak ayından itibaren fabrikanın kapanma süreci başladığından fazla çalışma yapılmadığını, kısa bir dönem kadın işçilerin hatalı üretilen sigara paketlerinin içinin boşaltılması amacıyla geçici olarak temizlik işi dışında çalıştığını, yardımcı iş niteliğindeki işte asıl işverenin işçisi olsa dahi işin vasıfsız olması nedeniyle vasıflı personelin ücretini isteyemeyeceğini, davaya dayanak gösterilen ÇSGB teftiş raporunun, 2010 yılındaki ... Sigara Fabrikası teftişine ilişkin olduğunu, ... Fabrikası ile ilgisinin bulunmadığını, ... Fabrikası ile ... fabrikasının çalışma koşullarının aynı olmadığını, bu nedenle raporun ... Fabrikasındaki çalışma sistemine esas alınamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafça dosyaya sunulan Çalışma Bakanlığınca hazırlanan teftiş raporunun içeriğinin dava konusu çalışmanın geçtiği iş yeri ile ilgisinin bulunmadığı, tanık beyanlarından temizlik elemanı olarak işe alınan davacı işçinin üretim destek elemanı olarak çalışıp çalışmadığı konusunda bir kanaate ulaşılamadığı, çalışmış olsa dahi üretim destek elemanının daha yüksek ücret alan asıl işverenin elemanı ile aynı işi yapmadığı, yüksek ücret alan asıl işveren işçisinin makinaları çalıştırabilmesi için özel bir eğitim alması gerektiği ve üretim destek elemanın eğitim ve deneyim gerektirmeyen, makinaya dokunmadan makinanın çevresinin düzenlenmesi ve makinayla ilgili getir-götür işleri ile ilgili bir çalışmasının olduğu, davacının taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.