muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21841, Karar No: 2015/25377, Tarih: 15.12.2015

Davalı vekili, işyerine giriş çıkışın kartla yapıldığını belirterek davacıya ait ... denilen kart basma kayıtlarını sunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bazı günlerde giriş ve çıkış olmaması, bazı günlerde giriş ve/veya çıkış bulunmaması, hiçbir tatil mesaisi bulunmaması nedenleri ile tanık anlatımlarına göre hesaplama yapılmıştır. Ancak aynı gün temyiz incelemesi yapılan .... 2. İş Mahkemesi'nin 2013/232 ve 2013/233 esas sayılı Dairemizin 2014/22159 ve 2014/22163 Esas sıralarında kayıtlı davalarda ... kayıtlarının sıhhati konusunda mahkemece talimat yolu ile şirket merkezinde bilgisayar mühendisi bilirkişi katılımı ile keşif yaptırılmıştır. Keşif sırasında keşif tutanağına keşfi yapan hakim tarafından, bir önceki güne ait giriş çıkış kayıtlarının proje müdürlüğünde değiştirilebildiği ve değiştirilen kaydın daha sonra insan kaynakları müdürlüğüne aktarıldığına ilişkin tespit yapılmıştır. Keşfe katılan bilgisayar mühendisi bilirkişi raporunda ise, günlük olarak standart dışı bildirim raporunun insan kaynakları tarafından her personelin ünitesine gönderildiği, bu raporun mesai süresi içinde eksik veya fazla çalışan özetle ünite amirlerince onaylanması gereken hareketleri olanları gösteren bir rapor olduğu, kayıtların yorumlanması ve değerlendirmesinin ünitelerde belirlenen ilgili personel tarafından onaylanacak hale geldikten sonra onayın ilgili birim yöneticisi tarafından yapıldığı, onaylanmış kayıtları üzerinden gidildiğinde kayıtların değiştirilme ya da silinmesinin mümkün olduğu, işverenin giriş-çıkışı kontrol altında tutmakta kullandığı ... yazılımının “offline” yazılım olduğu, offline sistemde dataların bilgisayar hafızasında depolandığı, kullanıcının dataları bilgisayara almak istediğinde ilk aşamada dataların bilgisayara kopyalandığı, ikinci aşamada ham olan ve son kullanıcı tarafından anlaşılması mümkün olmayan dataların veri tabanına işlendiği, bundan sonra dataların yorumlanabildiği, kullanıcının anlayabileceği alanlara yerleştirildiği, bu sistemde dataların yedeklendiği, bundan yola çıkılarak offline sistem olan ... kayıtlarının yedeğinin olması gerektiği fikrinden hareketle ham data dosyalarının oluşma tarihlerinin incelendiği, hepsinin oluşturulma tarihlerinin 2008-2009-2010-2011-2012 yılları olduğu gördüğü, ayrıca dataların içlerinin incelendiği, ... sistemi ile karmaşık algoritmalı eşleştirme yapıldığı, sonuç olarak oynama ihtimalinin olmadığı, datalarla ... verilerinin aynı olduğu, ayrıca işyerinde 6000 (altı bin)'in üzerinde çalışan olduğu, bir giriş bir çıkış olmak üzere her kişiye ait günlük iki datadan ayda 360.000 datanın üzerinde oynama yapılmasının bu kadar büyük bir veri tabanında imkansız olduğu, işverenin bunun yerine “fazla mesai alır”, “fazla mesai almaz” algoritması kurduğu, davacının giriş çıkış kayıtlarının tetkikinde de fazla mesailerin gözlenmediği, fakat personel kart tanımlamasında FM (Fazla mesai) ALMAZ tanımlı olduğundan dolayı maaş bordrosu hesaplanırken mesailerin gözardı edildiği belirtilmiştir.

Dinlenen davacı tanıklarından işyeri çalışanı olan tanıklar işyerine giriş çıkışa ilişkin kart basma kayıtlarından bahsetmemişlerdir.

Yukarıda özetlenen dosya içeriğindeki deliller dikkate alındığında mahkemece, “...Davalı işveren dosyaya işe giriş çıkış çizelgeleri sunmuş ise de bilirkişi raporunda belirtildiği üzere sunulan bu kayıtlar davacının çalıştığı tüm zamanı kapsamadığı gibi bazen giriş olmasına rağmen çıkışın olmaması, bazen çıkışların ard arda olması, davalı taınklarının dahi dini ve ulusal bayramlarda icap listelerinin düzenlendiğini ve icapcının acil durumlarda geldiğini beyan etmelerine rağmen hiçbir bayram tatilinin bulunmaması sebebiyle gerçeği yansıtmadığı kanaatine varılarak tanık beyanlarına göre değerlendirme yapılmıştır.” gerekçesi ile tanık anlatımlarına göre hesaplanan fazla mesai, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri hüküm altına alınmış ise de, bu gerekçe, yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Zira bazı günler giriş ve/veya çıkış görünmemesi kaydın muteber olmadığı anlamına gelmez. Nöbet çizelgesi düzenlenmesi de mutlaka işyerine gelinmesini gerektirmez. Bu itibarla gerekirse konusunda uzman bilirkişi katılımı ile mahallinde keşif yapılarak kayıtların muteber olup olmadığı, davacıya ait ... kayıtlarının değiştirilip değiştirilmediği belirlenmeli ve buna göre fazla mesai ücreti ve milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri varsa hesaplanmalıdır.

Hesaplamaların kayda dayanarak yapılması halinde hakkaniyet indirimi yapılmamalı ancak davalının fazla mesai ve milli bayram genel tatil çalışma ücretleri açısından miktar itibari ile kazanılmış hakkı korunmalıdır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12686, Karar No: 2016/1358, Tarih: 16.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/12686 E.  ,  2016/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çekişmeli 1173 ada 25 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu mahal ile ilgili imar çalışması yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise tarihinin ve taşınmazın imar haritasındaki konumunun gösterilmesine ilişkin 30.12.2014 tarihli .. Büyükşehir Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabı dosyada bulunmamaktadır. Sözü edilen müzekkere cevabı araştırılarak dosyaya eklenmesi, bulunamaması halinde ise aynı konuda yeniden .. Büyükşehir Belediye Başkanlığına ve .. Belediye Başkanlığına müzekkere yazılarak alınacak cevabi yazının getirtilerek dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1458, Karar No: 2022/11390, Tarih: 02.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/1458 E.  ,  2022/11390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2014 tarihli, 2014/12096 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasına ilişkin mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1)Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2014 tarihli, 2014/12096 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açılmış ise de; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaanın 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olduğu, sahte fatura düzenleme suçu yönünden sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla, mahkeme tarafından öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda dava şartı yokluğu nedeni ile davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, yargılamaya devamla sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,yasaya aykırı,

2)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanık ...’nin hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Sanık ...’nın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 20.05.2022 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12106, Karar No: 2019/6386, Tarih: 15.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12106 E.  ,  2019/6386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

III)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

IV)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelenmesinde;

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2 maddelerine uyan hırsızlık suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının ilk karar tarihi olan 11/12/2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı süresinin dolması,

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2 maddelerine uyan hırsızlık suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının ilk karar tarihi olan 11/12/2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı süresinin dolması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18315, Karar No: 2012/21066, Tarih: 05.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/18315 E.  ,  2012/21066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ilave tediye, eşit davranmama, döner sermaye ve ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/2. maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen alacak miktarı hüküm tarihi itibariyle 1.690,00. TL'lik kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davacının temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6625, Karar No: 2016/6124, Tarih: 22.12.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/6625 E.  ,  2016/6124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği ....1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 05.11.2010 tarih 2009/1284 esas 2010/1295 karar sayılı kararında belirtilen 05.09.2009 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13801, Karar No: 2015/25593, Tarih: 25.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/13801 E.  ,  2015/25593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına......saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in yetim maaşı alabilmek için sanıkların 04/12/2003 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23547, Karar No: 2016/136, Tarih: 18.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/23547 E.  ,  2016/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına yükletilmesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.