muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/269, Karar No: 2010/12279, Tarih: 30.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/269 E.  ,  2010/12279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 13/07/2006 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... Operasyonel Taşıt Kiralama Kur. Tic. A.Ş vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılardan ... Operasyonel Taşıt Kiralama ve ... Ticaret AŞ (... Operasyonel Taşıt Kiralama ve ... AŞ)’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı şirketin manevi tazminata yönelik temyiz itirazına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, tarafların kusur durumu, yaralanmanın derecesi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Dava konusu olayın oluş biçimi, tarafların kusur durumu, yaralanmanın derecesi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…5.000…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…2.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 2 ve 3 nolu bentlerinde yer alan “…600,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…500,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 4 nolu bendinin silinerek yerine 4 nolu bent olarak “4-Peşin alınan 297,00 TL harçtan Harçlar Yasası uyarınca alınması gereken 142,50 TL indirilerek fazla alınan 154,50 TL’nin karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “…123,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…58,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın temyiz eden davalı Şirket yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalı şirketten peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/482, Karar No: 2010/3847, Tarih: 02.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/482 E.  ,  2010/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.10.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün tazminatlar yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 02.03.2010 günü temyiz eden M. A. Ç. ve Karşı taraf davacı vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.03.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/2359, Karar No: 2020/8745, Tarih: 23.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/2359 E.  ,  2020/8745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.09.2014 gününde verilen dilekçe ile meranın eski hale getirme bedelinin tahsili talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, davalıların 611 sayılı mera parselinin 13000 m² sürmek suretiyle elattıklarını belirterek 5.681,00TL eski hale getirme bedeli ile ot bedelinin tespiti ve faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, merayı ilk bozan kişilerin davalılar olduğu ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava meranın eski hale getirme bedeli ve ot bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazinenin, yararlanma hakkı köy veya belediyelere aittir. Hazine, haksız elatmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesi ne dayanarak meralarda meydana gelen tahribat nedeniyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir. Hazinenin ot bedelinin tahsilini talep etmesine olanak yoktur.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığından; davalıların 611 sayılı mera parselinin 13000 m²' lik kısmını sürmek suretiyle el attıkları sabit olduğundan Kaymakamlık İlçe İdare Kurulunun 21.12.2012 tarih 59 sayılı Kararı ile men edildikleri, yine aynı eylem nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/65 Esas - 2013/604 sayılı Kararı ile cezalandırıldıkları dosya içindeki kayıt ve belgelerden anlaşılmaktadır. Yine mahkemece mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi dava konusu yeri davalıların mera olduğunu bilmeden kullandıklarını, Kaymakamlık men kararından sonra kullanmayı bıraktıklarını beyan etmiştir. Bu deliller ışığında davacının eski hale getirme bedeli istemi hakkındaki davanın kabulü gerekirken yazılı gerekçelerle davanın tümden reddi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 23.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/12705, Karar No: 2012/10012, Tarih: 25.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/12705 E.  ,  2012/10012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicilden terkini istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,25.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

H.A.
Yargıtay — Esas No: 2012/14996, Karar No: 2013/1906, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14996 E.  ,  2013/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 09.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.02.2013 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar Fadime Akdağ ve arkadaşları vekili Avukat ... ile karşı taraftan Orman Yönetimi vekili Avukat...ve Hazine vekili Avukat Hatice Göktepe geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... ve arkadaşları 28.09.2006 tarihli dilekçeleriyle, ... Köyü, ... Mevkinde bulunan 53700 m2 yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmazın, bundan 50 yıl önce ortak murisleri ... Oflaz tarafından imar ve ihya edilip 30 yıl zilyet edildikten sonra, ölümüyle kendilerine kaldığı, kendileri tarafından da malik sıfatıyla zilyet edildiği, yararlarına zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, bu yerlerin beş parça halinde adlarına tescili için daha önce açtıkları tescil davalarında; Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/258 Esas, 1989/252 Karar, 1988/315 Esas ve 1989/254 karar, 1988/315 Esas ve 1989/255 Karar, 1988/317 Esas ve 1989/62 Karar, 1991/38 Esas ve 1991/588 Karar sayılı kararlarıyla, taşınmazların 18.12.1986 günlü Bakanlar Kurulu kararı ile etraflarındaki parseller ile birlikte serbest bölge kamulaştırma sahası içinde kaldığından tescil isteminin reddine, ancak, mülkiyetinin kendilerine ait olduğunun tesbitine ilişkin kararların kesinleştiği, daha sonra 22.04.1992 gün ve 21207 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Bakanlar Kurulu Kararı ile taşınmazı da kapsayan serbest bölge alanının daraltıldığı, bu taşınmazların serbest bölge alanı dışında kaldığı, tescil davasına konu bu yerlerin adlarına tescili iddiasıyla dava açmışlardır. Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerden olduğu, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiş, ayın istemle davaya katılmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın toprak yapısı ve bitki örtüsü nedeniyle orman sayılan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine, Orman Yönetiminin tescil isteminin kabulüyle, 04.06.2008 tarihli bilirkişi kurulu raporunda (A) ile gösterilen 17.122,00 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, genel kadastroda tapulama dışı bırakılmış ve tapusuz olan taşınmazın Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapuya tesciline ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, genel kadastroda tapulama dışı bırakılmış ve tapusuz olan taşınmazın Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 26.09.1956 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

- 2 -

2012/14996 - 2013/1906

Davacı ... ve arkadaşları tarafından, davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine 1988 yılında, ... Köyü, ... mevkinde bulunan 9800 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ... ... ..., ölümüyle kendilerine kaldığı, yararlarına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarını oluştuğunun belirlendiği iddiasıyla adlarına tescili istemiyle açtıkları davanın, yapılan araştırmada fundalıktan açılarak 25-30 yıl önce imar ve ihya edildiği, %15 eğimli kültür toprağı olduğunun belirlendiği, davacılar yararına, zilyetlikle edinme koşullarını oluştuğu, ancak; serbest bölge kamulaştırma sahasında kaldığının belirlendiği gerekçesiyle tescil isteminin reddine, mülkiyetin davcılara ait olduğunun tesbitine ilişkin Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.10.1991 gün ve 1991/38 - 588 sayılı kararı Hazine temyizi üzerine, Yargıtay denetiminden geçtikten sonra 11.05.1993 tarihinde kesinleşmiştir.

Aynı şekilde davacılar ... ve arkadaşları tarafından davalılar Hazine, ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine açılan tescil davaları sonunda, Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.03.1989 gün ve 1988/317 - 62 sayılı kararı ile ... Köyü, ... mevkinde bulunan 655 parselin kuzeyindeki 2300 m2; Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 3.5.1989 gün ve 1988/316-255 sayılı kararı ile ... Köyü, ... mevkinde bulunan 656 parselin doğusundaki 8500 m2; Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.05.1989 gün ve 1988/315 - 254 sayılı kararı ile ... Köyü, ... mevkinde bulunan 5600 m2, Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.05.1989 gün ve 1988/258 - 252 sayılı kararı ile ... Köyü, ... mevkinde bulunan 655 parselin doğusunda bulunan 27500 m2 yüzölçümündeki taşınmazların, keşif ve araştırma, keşif ve ziraat teknisyeni raporu ile orman sayılan yerlerden olmadığı, 25 yıldır tarla olarak zilyet edildiğinin belirlendiği, ancak; serbest bölge kamulaştırması içinde kaldığından tescil isteminin reddine, mülkiyetinin davacılara ait olduğunun tesbitine ilişkin kararları Yargıtay denetiminden de geçtikten sonra kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Sözü edilen kararlardan Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.10.1991 gün ve 1991/38 - 588 sayılı kararı, karara konu yerin orman sayılmayan yerlerden olduğu yönünde, davacılar ... ve arkadaşları ile davalılar Orman Yönetimi, Köy Tüzel Kişiliği ve Hazine arasında kesin hüküm oluşturmaktadır. Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin sözü edilen diğer kararlarının ise, taraf olmayan Orman Yönetimini bağlamasa da davanın tarafları olan ... ve arkadaşları ile Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği için kesin hüküm teşkil etmektedir.

Mahkeme kararları, memleket haritası ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarıyla, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi krokisinde (G) ile gösterilen bölümünün, Orman Yönetimi ve Hazine yönünden kesin hüküm teşkil eden Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.10.1991 gün ve 1991/38 - 588 sayılı kararı kapsamında kaldığı saptandığına göre, bu bölümün davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesi gereklidir.

Fen bilirkişi krokisinde (F) ile gösterilen bölüm için Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.05.1989 gün ve 1988/316 - 255; (E) bölümü için aynı mahkemenin 03.05.1989 gün ve 1988/315 - 254; (D) bölümü için mahkemenin 08.03.1989 tarih 1988/917-62; (A-1 A2, B ve C ) bölümleri içinde Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.05.1989 gün ve 1988/288 - 252 sayılı kararları Hazine yönünden bu yerlerin orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacılar ... ve arkadaşları yönünden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğuna ilişkin kesin hüküm olsa da, taraf olmayan Orman Yönetimini bağlamayacağına göre, bu yerlerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı yöntemince araştırılmalıdır.

Mahkemece, kesinleşen bu mahkeme kararları gözetilmediği gibi, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin memleket haritası ve hava fotoğraflarındaki görüntüsüne ve eğimine göre orman sayılan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle gerçek kişilerin davasının reddine, davalı yönetimlerin tescil isteminin kabulü ile fen bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmişse de, memleket haritası ve hava

- 3-

2012/14996 - 2013/1906

fotoğraflarında açık alan olarak görülen ya da nitelendirilen yerler ile, makilik ve çalılık olarak nitelendirilen ve eğiminin %12'den düşük olduğu belirlenen yerlerin, ne şekilde orman sayılan yerlerden olduğu yeterince irdelenmemiş, mülkiyetinin ... ve arkadaşlarına ait olduğunun tesbitine karar verilen yerler için, bu kişilere kamulaştırma bedeli ödenip ödenmediği araştırılmamıştır.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesinin karşı anlamı ve aynı Kanunun 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Bilim ve fen bakımından eğimi % 12' yi geçen yerlerin orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmektedir.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesinin karşı anlamı ve aynı Kanunun 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Bilim ve fen bakımından eğimi % 12' yi geçen yerlerin orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı kabul edilmektedir.

O halde; mahkemece, ... ve arkadaşlarına ait olduğunun tesbitine karar verilen yerler için, bu kişilere kamulaştırma bedeli ödenip ödenmediği yöntemince sorularak, ödeme yapılmış ise ilgili belgeler, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin komşuları olan kadastro parsellerinin tesbit tutanakları ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları getirtilmeli, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile tesbit tutanaklarının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler bir harita-kadastro (jeodezi ve fotogrametri) mühendisi ile bir uzman orman yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmazlar ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yerler belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip parsellerin niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu belgeler ile çekişmeli taşınmaz bölümlerinin 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan BÖHHBÜY (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli parsellerin konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmaz bölümlerinin gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı, dava edilen bölümlerin eğimleri eğim ölçer aletler ve memleket haritasındaki münhaniler yardımıyla ölçülmeli, taşınmaz bölümlerinin bitki örtüsü, toprak yapısı bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli, komşu parsel dayanak kayıtlarının, çekişmeli taşınmaz bölümlerini ne olarak nitelendirdiği belirlenmeli, keşif sırasında parsellerin çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dava dosyası içine konulmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilip, taraflar arasındaki kesinleşen mahkeme kararları dikkate alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin dosya kapsamı ile bağdaşmayan gerekçeyle karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, Hazine ve Orman Yönetimi kanunî hasım olduğundan, Yargıtaydaki duruşma nedeniyle davacılar yararına, davalı yönetimler aleyhine avukatlık ücretine hükmedilmesine yer olmadığına 26.02.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7547, Karar No: 2023/6549, Tarih: 03.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7547 E.  ,  2023/6549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek fark ücret, ikramiye, ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli kararıyla davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir ... fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 25.03.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oranı olarak açıkça belirlendiği, ... taraflı olarak ücretin düşürülemeyeceği belirtilerek incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.