muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2604, Karar No: 2018/6918, Tarih: 28.03.2018

Davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı vekili, davanın süresine açılmadığından reddi gerektiğini, itiraz kapsamında, davalı Danış Müteahhitlik'in ... Kamu Hastaneleri Birliğinde, yüklenmiş olduğu malzemesiz genel temizlik (ilaçlama, bahçe temizlik bakım ve düzenlemesi dahil) hizmet alımı işinin İşkolları Yönetmeliği'nin 20.sırasında yer alan "Genel İşler" İşkoluna girdiğini, bu hususların iş müfettişleri tarafından düzenlenen rapor ile tespit edildiğini, iş müfettişlerine ibraz edilen işçi listesinde yer alan işçilerin mesleklerinin de temizlik olarak belirtildiğini, işkolu tespit kararı verilirken yalnızca yapılan işin niteliğinin dikkate alındığını, bu itibarla Bakanlık tarafından tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı şirketin üstlendiği işin hizmet alım sözleşmesine göre malzemesiz genel temizlik hizmetleri ile hasta bakım hizmetleri alımı olduğu temizlik personeli sayısının 102 ve yönetici sayısının 1 olarak belirlendiği, ilgili teknik şartnamede hizmetlerin tanımı başlığı altında 5 grupta yapılacak işlerin belirtildiği, bu hizmetlerin 4’ünün “sağlık hizmetleri” ile ilgili bir hizmetin olmadığı “sağlık destek hizmetleri” başlığı altında yapılacak işlerin ise kimsesiz ve bakıma muhtaç hastaların kaliteli bir hizmet alabilmesi için kişisel bakıma yardımcı olmak hastane için ihtiyaçları karşılamak ve her türlü hastane işlemlerinde hastaya refakat etmek olarak belirtildiği bu kapsamda yapılan ve yapılması beklenen işin asıl iş kapsamında yani hastanın tedavi ve iyileşme sürecinde sağlık hizmetleri ile ilgili bir iş olmadığı, şartnamede giyinmeye yardımcı olmak oda temizliği tuvalet temizliği gibi hükümler de yer aldığından işin sağlık işleri ile doğrudan irtibatlandırılamayacağı yine şartnamede geçen hemşireyi asiste etmek nitelendirmesinin de sağlık hizmetine fiilen katılmak anlamını taşımayacağı hastane için ihtiyaçları karşılamak işinin hastane için örneğin kantinden hasta adına alış veriş yapmak gibi faaliyetlerin olabileceği her türlü hastane işlemlerinde hastaya refakat etmek işinin de hastanın tekerlekli sandalye veya sedye ile taşınması olup asıl iş olan tedavi ile ilgili olmadığı, işyerinin “genel işler” iş koluna girdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) İstinaf:

Karara karşı davacı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti

D) İstinaf:

Karara karşı davacı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti

Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince şartnamede yapılan hizmetlerin dördünde “sağlık hizmetleri” ile ilgili bir hizmetin söz konusu olmadığı bu sayılan hizmetlerin dışında “Sağlık Destek Hizmetleri” kısmında sağlık veya yapılan asıl iş kapsamında ihale ile iş alınan hizmetin faaliyet gösterebildiği görüldüğü buna göre davalı şirketin ihale ile iş aldığı hastanede çalıştırdığı işçilerin çoğunluğunun sağlık destek hizmeti işinde çalışmadığı çalışan işçilerin de yaptığı işler bakımından eğitim almaları gerektiği bu eğitimin de bu işçilere verilmediği davacı vekili tarafından dosyaya sunulan benzer dosyalarda alınan raporların dayanağını teşkil eden hizmet alım sözleşmelerinin kendilerine özgü olduğu ihale kapsamında çalışanların yaptığı işin “genel işler” iş koluna girdiği Bakanlığın iş kolu tespiti kararının yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

G) Gerekçe:

Taraflar arasında uyuşmazlık davalı şirkete ait işyerinin İş Kolları Yönetmeliğinin 20 sıra numaralı “Genel İşler” iş kolunda mı yoksa 17 sıra numaralı “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” iş kolunda mı olduğu noktasındadır.

İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak tanımlanmıştır. İşyerinin sınırlarının saptanmasında “işyerine bağlı yerler” ile “eklentiler” ve “araçların” bir birim kapsamında oldukları belirtildikten sonra özellikle bir işyerinin mal ve hizmet üretimi için ayrı bir alanı da kullanması halinde bunların tek işyeri mi yoksa birbirinden bağımsız işyerleri mi sayılacağı konusunda “amaçta birlik”, aynı teknik amaca bağlı olarak üretimde bulunma, nitelik yönünden bağlılık ile “yönetimde birlik”, aynı yönetim altında örgütlenmiş olma şartlarının aranacağı düzenlenmiştir.

İşkolu tespit davalarında her işverenin işyerinin bağımsız işyeri olarak kabul edilip o işyerinde yapılan işlerin niteliği itibarıyla işkolu tespiti gerekir. Mülga 2821 sayılı Kanun'un 60. maddesinde yer alan “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır” kuralı ise, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Bununla birlikte birbirinden ayrı işyerlerinde asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Bu noktada ifade etmek gerekir ki, alt işverenin işkolu tespiti, asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenemeyeceği gibi, alt işverenin işkolu tespitinin asıl işverenden ayrı olarak yapılması gerekmektedir. Alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi de mümkün değildir. Zira böyle bir durumda, coğrafi olarak aynı alanda faaliyet yürütülse de, hukuki olarak, iş organizasyonu kapsamında alt işverene ait farklı bir işyeri, asıl işverene ait farklı bir işyeri söz konusudur. Nitekim 07.11.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4. maddesinin gerekçesinde “Bir işyerinde yürütülen yardımcı işin alt işveren tarafından üstlenilmesi halinde, bu iş artık asıl işveren yönünden yardımcı iş olarak kabul edilemez. Bu işler alt işveren bakımından asıl iş kabul edilir ve işkolu buna göre belirlenir” şeklinde anılan durum açık olarak belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta ilk derece mahkemesince dosya üzerinden aldırılan bilirkişi raporları doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir. Karar gerekçesinde ve hükme esas alınan bilirkişi raporlarında hizmet alım ihalesinde ve ihaleye ekli şartnamelerde yazan hususlar değerlendirilmiştir. Halbuki işkolu tespitine itiraz davalarında tespite konu işyerinde uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapılarak işyerinde davalı şirkette çalışan işçilerin fiilen hangi işi yaptıkları, birden fazla iş yapıyorlarsa “sağlık ve sosyal hizmetler” iş koluna girecek iş yapıp yapmadıkları, yapıyorlar ise yaptıkları işe bunun oranı, başka bir anlatımla yapılan ağırlıklı iş tespit edilerek iş kolu konusunda karar verilmesi gerekir. Eksik araştırmayla karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

H) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1 uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin yukarıda esas ve karar numarası yazılı kararının ortadan kaldırılıp dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1251, Karar No: 2019/3541, Tarih: 27.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1251 E.  ,  2019/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma- Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükmün 5. bendinde ortak çocukların tedbir ve iştirak nafakasının belirlendiği hükümde ilk çocuğun ismi Ayşegül iken Elif olarak yazılmasının maddi hatadan ibaret olup mahalinde her zaman düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışıda kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2019 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2016/2043, Karar No: 2018/10000, Tarih: 24.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/2043 E.  ,  2018/10000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşme-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-birleşen davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında ot alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmeye uygun otları teslim etmek istediği halde altı defa davalı yanca otların teslim alınmadığını, teslim edilmek istenen otların sözleşmeye uygun olduğuna dair mahkemede tespit yaptırdıklarını belirterek teminat mektubunun paraya çevrilmeden iadesi, geçici teminatlar ve ödenmeyen hak edişin ödenme ve hak ediş tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsili, davalının kötü niyetli olarak altı adet kamyon dolusu kuru otu kabul etmediğinden bu husustaki nakliye ve işçilik giderlerinin teslim tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsili, gerekirse BK'nın 108. maddesine göre otların satılması ve sözleşmenin iptalini, sözleşmenin devamına karar verilmesi halinde ise temerrütten kaynaklı zararlarının tahsilini istemiş, yargılama devam ederken ise 40.857,80 TL'nin 09/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsili ile nakliye giderlerine ilişkin talep kısmından feragat ettiğini ıslah yolu ile bildirmiş, birleşen davanın ise reddini istemiştir.

Davalı, asıl davanın reddini dilemiş, birleşen davada ise; sözleşmede belirtilen nitelikte kuru ot tesliminin yapılmadığını, otu dava dışı şirketlerden daha pahalıya temin etmek zorunda kaldığını iddia ederek 165.428,13 TL zararın ihtar tarihi olan 17/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 36.857,80 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin ve birleşen davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı-birleşen davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5/3 fıkrası uyarınca dava tarihi itibariyle asliye hukuk mahkemesi ile asliye ticaret mahkemesi arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, somut olayda uyuşmazlık, satım sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Davalı, tacir olmadığı gibi eldeki davada ticaret kanununda düzenlenen mutlak ticari davalardan değildir. Hal böyle olunca davaya bakmaya ticaret mahkemesi değil asliye hukuk mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. O halde mahkemece, davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre temyiz eden davalı-birleşen davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı-birleşen davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29059, Karar No: 2016/29644, Tarih: 29.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/29059 E.  ,  2016/29644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverenler tarafından haksız olarak feshedildiğini, çalıştığı süre boyunca işyerinde haftanın 7 günü bayramlarda dahil olmak üzere 07:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödenmediğini, çalıştığı sürede hiçbir ücret alacağının ödenmediğini ileri sürerek ihbar tazminatı, hafta tatili, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı... İnş. vekili, davacının istifa etmek sureti ile iş sözleşmesini sonlandırdığını, davacı ile altı ay çalışması için anlaşıldığını ancak davacının bu süre bitmeden Türkiyeye dönmesi ile yapılan gidiş dönüş masraflarının ve davacının çalışabilmesi için alınan bir kısım belgelere ilişkin harcamaların davacının alacaklarından düşüldüğünü, davacının çalışma iznini doldurup vizesiz... da kalması nedeni ile yapılan cezai işleme ilişkin ödemeninde davacının alacaklarından düşüldüğünü, nadirende olsa yapmış olduğu fazla çalışmaların kendisine ödendiğini bu nedenle haksız olarak açılmış olan davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... Şti. hakkında dava atiye terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı hakkında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı... ... İnş. A.Ş. vekili tarafından temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile ... Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Temyize konu davada, davacı dava dilekçesinde, aylık net 3000 USD ücret aldığını, üç öğün yemek ve barınma ihtiyaçlarının işverence karşılandığını iddia etmiş, dosyaya ücreti tespite yarar bodro sunulmamıştır.davacı tanıkları davalı ile husumetli olup beyanlarında davacıyı doğrulamışlar, mahkemece ücret araştırması yapılmış ve davacının 3000 USD net ücret ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanan dava konusu alacaklar hüküm altına alınmıştır. Ancak ücretin belirlenmesine ilişkin yapılan araştırma yetersizdir. Mahkemece davacının Azerbaycan ülkesinde çalıştığı belirtilmek suretiyle araştırma genişletilerek, işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek ünvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile ... Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı neticeye göre tüm deliller yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

3-Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı bulunduğunu iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma, ve genel tatil alacağının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmalarının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre bu çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında, fazla çalışma ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları konusunda, kendileri de işverene karşı dava açmış olan tanıkların anlatımı ile sonuca gidilmiştir. Sözkonusu edilen alacaklar için sadece işverene dava açan tanıklarla ispat yoluna gidildiğinde bu durumdaki tanıkların beyanını destekleyen başkaca somut deliller veya işin mahiyetinin gerektirdiği durumlar ve yahutta herkesçe bilinecek maddi olguların bulunup bulunmadığının dikkate alınması gerekir. Açıklanan bu durum karşısında işverenle husumetli durumda bulunan tanıklar dışında başkaca bir delil bulunmadığından, somut olarak fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı ispat edilemediğinden reddi yerine mahkemece kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

4-Dosya içeriğinden, davalı işverenlikçe dosyaya ücret ödemelerine ilişkin ödeme makbuzları ve dekontlar sunulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, bu kapsamda dosyaya sunulan 26.12.2012 tarihli ödemenin dikkate alınmadığı anlaşılmakla, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8041, Karar No: 2013/2737, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8041 E.  ,  2013/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ... ...'nın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2008 gün ve 2007/14 Esas, 2008/231 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun şekilde mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemine uyan zamanaşımı yönünden sanığın lehine olan reşit olmayanla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımı süresine tâbi olduğu, suç tarihi olan 31.01.2005 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13696, Karar No: 2014/3752, Tarih: 19.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/13696 E.  ,  2014/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/134274

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuk A.. A.. hakkında 26.12.2008 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 15/1. madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; (GAZİANTEP) 1. Çocuk Mahkemesinin 19.02.2013 gün, 2012/368 esas, 2013/128 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Suça sürüklenen çocuktan bir adet ruhsatsız tabanca ve bir adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanu- nun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Emanette kayıtlı eşyaların akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BO- ZULMASINA), 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.