muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12313, Karar No: 2012/13969, Tarih: 30.11.2012

Davaya konu olayın, “alacağın devri ve borcun üstlenilmesi” işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Alacağın devri ve borcun üstlenilmesi Türk Borçlar Kanununun 183 ila 204. maddelerinde düzenlenmiştir. Alacağın devri, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızasının alınması gerekmez. Alacağın devri, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerin hasıl eder. Borçlunun alacağın devrinden sonraki asıl muhatabı artık alacağı devralan kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için alacağın devri işleminden sonra borcunu, alacağı devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Şu hale göre devir anına kadar borçlu bu işlemin dışında iken devir anından itibaren evvelki alacaklı devir işleminin dışına çıkmaktadır.

Alacağın devrinin, alacağı devredenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira alacağı devralan evvelki alacaklının (yüklenicinin) yerine geçmiş, borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü devralan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle devir işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat devir işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifa isteğine derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Türk Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmüne göre “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları devralana karşı da ileri sürebilir.” Buna göre devri öğrenen borçlu devir olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (alacağı devralan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Alacağın devrinin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, alacağını devreden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye devretmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Türk Borçlar Kanununun 97. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir eseri meydana getirerek onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Türk Borçlar Kanununun 470. maddesinden alır. Anılan hükme göre; “eser sözleşmesi, yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşmedir."

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun şekilde imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da yüklenici edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince; davalı yüklenici ile davalı arsa maliki arasında 29.06.2005 tarihinde ... Noterliği’nde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiştir. Bu sözleşme gereğince, davalı yüklenici 2232 sayılı parselde bina yaparak anahtar teslimi olarak arsa malikine teslim edecek, karşılığında 2233 parsel sayılı taşınmazdaki binalar yükleniciye bırakılacaktır. Davacı, anılan bu sözleşme uyarınca yükleniciye bırakılan 2233 parsel sayılı taşınmazdaki ... Blok ... numaralı bağımsız bölümü 03.06.2005 tarihli adi yazılı sözleşmeyle 113.490 GBP bedelle yükleniciden temlik alıp, bedelin bir bölümünü ödemiştir.

Davacı, davada yüklenicinin temliki işlemine dayandığından bağımsız bölümün adına tescilini sağlayabilmesi için yüklenicinin arsa malikine karşı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde belirlenen edimlerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirmiş olması gerekir.

Somut olayda, yüklenicinin, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde belirlenen edimlerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirip getirmediği belirlenmemiştir. Bu nedenle, yüklenicinin sözleşmeyle yerine getirmesi gereken edimleri hangi oranda yerine getirdiği tespit edilmeli, edimlerin arsa maliki açısından katlanılabilir seviyede yerine getirilmiş ise eksik ve ayıplı işlerin bedelinin toplamının davacı tarafından depo edilmesi için uygun bir süre verilmelidir. Ayrıca, arsa malikine ait taşınmazda iskan ruhsatı alınmamış ise, bu eksikliğin giderilmesi için de davacıya süre verilmelidir. Daha açığı, yüklenici sözleşmede belirlenen edimlerini yerine getirerek taşınmazı adına tescile hak kazandığının anlaşılması halinde, davacının tapu iptali ve tescil istemi değerlendirilmelidir.

Mahkemece, yapılan bu saptamalar doğrultusunda arsa payı karşılığı davalı arsa sahibine bırakılacak taşınmaz üzerinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmaksızın yükleniciye düşen taşınmaz üzerinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda yüklenicinin edimini yerine getirdiği gerekçesiyle yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 30.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1794, Karar No: 2017/3514, Tarih: 19.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/1794 E.  ,  2017/3514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece bozma ilamından sonra toplanan deliller hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı vekili tarafından ilamları sunulan, davalı şirkette çalışmaları mahkeme kararı ile sabit olan çalışanlar dinlenmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

2-Davacı dava dilekçesinde talep sonunu 15.12.1984 olarak belirtmiştir. Daha sonra ise talep sonunu 15.07.1985 olarak değiştirmiş, mahkeme ilamında talep sonu 15.07.1985 olarak kabul edilmiş ise de; dairemizin 15.12.2015 gün ve 2015/20349 Esas-2015/21720 Karar nolu ilamında davacının talebi 01.07.1980-15.12.1984 olarak belirlenmiş davacının talep sonunu yargılama safahatında değiştirmesi kabul görmemiştir. Hal böyle olunca kabule göre de talep sonunun 15.12.1984 olarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması,talep sonunu bozma ilamı hilafına 15.07.1985 olarak belirlemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5837, Karar No: 2019/8622, Tarih: 15.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/5837 E.  ,  2019/8622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı ... ve birleşen dosya davalısı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 23/10/2006 tarihinde ... İlköğretim Okulu'nda güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, okulun temizlik ve güvenlik ihalelerini alan değişik alt işverenler nezdinde aynı okulda iş akdinin sebepsiz olarak sona erdirildiği 01/07/2010 tarihine kadar çalıştığını, en son 700,00 TL net maaş aldığını, günde 12 saat çalıştırıldığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, yıllık izinleri ve diğer tazminatları verilmeksizin işten çıkarıldığını, kesintisiz aynı şahıslar emrinde çalışmasına rağmen izni ve bilgisi dışında sürekli farklı işverenler adına sigorta giriş çıkışının yapıldığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, müvekkilinin dava konusu ihtilaf ile bir bağlantısı bulunmadığından davanın husumetten reddini talep ettiklerini, müvekkilinin şahıs firması olduğunu ve davalı ... Tem. Ltd. Şti. ile bir bağlantısının olmadığını, keza diğer davalı ... Tem. Ltd Şti. ile de herhangi bir bağlantı ya da ilişkisinin olmadığını, müvekkilinin 2006 yılı Ekim-Kasım aylarında ve Şubat 2007-Ekim 2008 döneminde temizlik işini aldığını, davacının çalışmasının kesintisiz olmadığını, müvekkili ile davacı arasındaki hukuki ilişkinin bir sonraki temizlik ihalesi alınamadığı için 2008 yılının 9. ayında sonlandığını, devralan işverenin ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumlu olduğunu, işyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden İş Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işverenin müştereken müteselsilen sorumlu olduğunu ve devreden açısından bu sürenin devir tarihinden itibaren 2 yıl olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya davalısı T.C. ... vekili, davacının davalı firmaların çalışanı olduğunu ve müvekkilinin davacının işe alınmasında ya da işin sonlanmasında herhangi bir dahlinin olmadığını, davacı ile müvekkili idare arasında doğrudan bir iş ilişkisinin bulunmadığını, hizmet alımını yapan okul aile birliği olduğundan müvekkili bakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca hizmet alımları götürü bedel üzerinden yapıldığından okul aile birliğinin de yalnızca ihale makamı konumunda olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Tem. Gıda İnş. Kırt. Dan. Hiz. San ve Tic. Ltd Şti., davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... Grup Ser. Otom. Tem. Tur. İnş. Gıda San. Tic. Ltd. Şti., davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili, davalı T.C. ... vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davalı ... temyizi açısından;

Kararı temyiz ettiğini bildiren davalı ... vekiline gerekçeli kararın 22.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak davalı vekilinin kararı 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 04.01.2016 tarihinde temyiz ettiği, temyizin katılma yoluyla temyiz mahiyetinde de olmadığı, bu şekilde temyizin yasal süresi içerisinde yapılmadığı anlaşıldığından temyiz talebinin REDDİNE,

2- Davacı ile davalı T.C. ... temyizi açısından;

a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalı T.C. ...'nın aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b) Mahkemece, aleyhine ek dava açılan ve bu dava ile birleştirilen T.C. ...'nın asıl işveren sıfatı ile davacının alacaklarından alt işverenlerle birlikte sorumlu olduğu kabul edilmesine karşın, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarından sorumlu tutulmaması hatalıdır.

c) Fesih tarihinin 30.06.2010 olmasına rağmen hüküm kısmında kıdem tazminatının faiz başlangıç tarihi olarak 30.10.2010 tarihinin yazılması isabetsizdir.

d) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi usul ve yasaya aykırıdır.

e) Davada karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) dışında red olmadığı halde davalılar lehine vekalet ücreti verilmesi ve yargılama giderlerinin kabul-redde göre oranlanması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 15/04/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2812, Karar No: 2021/2576, Tarih: 15.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2812 E.  ,  2021/2576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 27/11/2020 tarih ve 2020/7769 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/01/2021 tarih ve KYB-2021/2853 sayılı ihbarname ile;

Mühür bozma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/02/2020 tarihli ve 2019/108813 soruşturma, 2020/6962 esas, 2020/546 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2020 tarihli ve 2020/358 esas, 2020/374 sayılı kararına karşı müşteki vekili tarafından vekalet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/04/2020 tarihli ve 2020/278 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250/2. maddesindeki “Cumhuriyet savcısı veya kolluk görevlileri, şüpheliyi, seri muhakeme usulü hakkında bilgilendirir.”;

Aynı Kanun’un 250/3. maddesindeki, “Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi halinde bu usul uygulanır.”;

Anılan Kanun’un 250/9. maddesindeki, “Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği ve eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu kanaatine varırsa talepte belirtilen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar; aksi takdirde talebi reddeder ve soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla dosyayı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderir. Mazaretsiz olarak mahkemeye gelmeyen şüpheli, bu usulden vazgeçmiş sayılır.”;

Aynı Kanun’un 250/14. maddesindeki, “Dokuzuncu fıkra kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda mahkemece kurulan hükme itiraz edilebilir.”;

Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 14. maddesindeki, "Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar.";

Aynı Yönetmeliğin 13/4. maddesindeki, "Mahkemece, isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olmadığı veya Kanunun 250 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen şartların gerçekleşmediği kanaatine varılması hâllerinde talep reddedilir. Bu durumda, dosya Cumhuriyet başsavcılığına gönderilir ve soruşturma genel hükümlere göre sonuçlandırılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Aynı Yönetmeliğin 13/4. maddesindeki, "Mahkemece, isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olmadığı veya Kanunun 250 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen şartların gerçekleşmediği kanaatine varılması hâllerinde talep reddedilir. Bu durumda, dosya Cumhuriyet başsavcılığına gönderilir ve soruşturma genel hükümlere göre sonuçlandırılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Somut olayda, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından seri muhakeme usulü kapsamında şüpheliye tüm sonuçları ile belirtilen teklifin müdafii huzurunda kabul edildiği, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/02/2020 tarihli talepnamenin anılan Mahkemesince kabul edilmesi ile talepte belirtilen doğrultuda aynı gün karar verildiği anlaşılmakla, hızlı bir şekilde karar verilmesi amaçlanan bu usulde anılan Kanun ve Yönetmelik kapsamında şüphelinin müdafi huzurunda dinlenmesinin zorunlu olmasına karşın müşteki vekilinin seri muhakeme usulünün aşamalarında yer almadığı, kaldı ki Mahkemesince bile talepnamenin reddine yönelik incelemenin sınırı, isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı ve 5271 sayılı Kanun'un 250/3. maddesinde belirtilen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği hususları ile sınırlı olduğu değerlendirildiğinde, bu nedenle talepnameyi inceleyen Asliye Ceza Mahkemesinin sınırının itirazı inceleyen mercii Ağır Ceza Mahkemesinin inceleme sınırını da kapsadığı cihetle, müşteki vekilince vekalet ücreti yönünden yapılan itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

Kabule göre;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan, "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hükmü karşısında, itirazın kabulü ile itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kabule göre;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan, "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hükmü karşısında, itirazın kabulü ile itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki “itirazın reddine karar verilmesi gerektiğine“ yönelik düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 24/02/2020 tarihli 2019/108813 Soruşturma ve 2020/6962 Esas sayılı talepnamenin kabulü ile sanığın TCK‘nin 203/1, 52/2, CMK‘nin 250/4. maddeleri uyarınca 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2020 tarihli 2020/358 Esas ve 2020/374 Karar sayılı kararına karşı vekalet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulüne dair Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/04/2020 tarih ve 2020/278 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Ağır Ceza Mahkemesince itiraz konusu hakkında karar verilmesi ile bozmanın niteliği de gözetilerek, “kabule göre“ kısmında belirtilen istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 15/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4227, Karar No: 2016/4391, Tarih: 07.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/4227 E.  ,  2016/4391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.....Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı görevsizliğe dair verilen hükmün süresi içinde davacı ..... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil şirket nezdinde ...... Sigorta Poliçesi ile sigortalı olarak bulunan taşınmazda, Rainbow marka Goldline model su arıtma cihazındaki hasar nedeniyle taşınmazda hasar meydana geldiğini, sigortalıya hasar bedeli olan 4.670,00 TL ödeme yapıldığını, taşınmazda meydana gelen hasarda su arıtma cihazının ayıbı olduğunu ileri sürerek, 4.670,00 TL'nin ödeme günü olan 18/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ...vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 7.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3846, Karar No: 2021/1253, Tarih: 24.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/3846 E.  ,  2021/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.11.2014 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, eski hale getirme bedelinin ve ot bedelinin tahsili talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; meraya elatmanın önlenmesi talebinin reddine, eski hale getirme bedelinin tahsili talebinin kısmen kabulüne, ot bedelinin tahsiline ilişkin talebin reddine dair verilen 25.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.