muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12330, Karar No: 2010/11307, Tarih: 04.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/12330 E.  ,  2010/11307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat... tarafından, davalı ... Eğitim Danışmanlık Tur. Bas. Yay. Hiz. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 29/08/2008 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan doğan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Eğitim Ltd. Şti. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... Eğitim Ltd Ş tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı Şirketin sahibi olduğu ... dergisinin 2008/11 sayısında diğer davalının yazdığı “...’in macerası” başlığı altında yayımlanan yazıda; ... kökenli ve dedelerinin “mühtedi” olduğu biçimindeki yazının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalı Şirket ise, yayının haber verme, yorum ve eleştiri özelliği taşıyan hukuka uygun bir yazı olduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin

bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu yayının içeriği, tarafların konumu, sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…10.000.-…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…5.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin silinerek yerine 2 nolu bent olarak "2-Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 270,00 TL harcın ortaklaşa ve dayanışmalı olarak davalılardan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına," biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 ve 4 nolu bentlerinde yer alan "…1.200…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…1.000,00…" sayı dizilerinin yazılmasına, yargılama giderine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan "…439.80 ilk masraf,40.-TL temyiz olmak üzere toplam 479.80…" ve "…158,33…" biçimindeki sayı ve sözcük dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…74,80…" ve "…12,46…" sayı ve sözcük dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7765, Karar No: 2010/5761, Tarih: 13.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7765 E.  ,  2010/5761 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Davalı hazinenin tutunduğu 08.11.1963 tarih ve 520 sayılı tapu kaydının kadastro sırasında uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-53 sayılı Toprak Tevzi Komisyonunun 28 P paftası ve 114 sayılı komisyon parsellerine ait dağıtım cetvelleri ile dağıtım haritasının ve oluşmuş ise tapu kayıtlarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3-Fen bilirkişi rapor ve krokisine göre hazinenin dayanağını oluşturan 08.11.1963 tarih ve 520 sayılı tapu kaydı kapsamında kalan ve krokisinde (114) olarak etrafı kırmızı kalem ile çevrili bölüm içinde gösterilen tüm parseller ile bu parselleri dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tespit tutanağı örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, dava sonucu kesinleşmiş iseler kesinleşme şerhi içeren ilam örneklerinin ilgili mahkemesinden getirtilerek dosyasına konulması,

4-Belirtmelik tutanağının dayanağını teşkil eden 1937 tarih 9-16 tahrir sayılı vergi kayıtlarının, Ağustos 1927 tarih 1 sayılı tapu kaydının tüm tedavüllerinin, söz konusu kayıtların kadastro sırasında her hangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı Tapu Sicil Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve yetkili idare merciden ayrı ayrı sorularak tespitte uygulanmışsa, uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden tapu kayıtlarının uygulandığı taşınmazları, komşu taşınmazlarını ve çekişmeli taşınmazı birlikte gösterir geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneğinin Kadastro Müdürlüğünden,

5-1937 tarih 9-16 tahrir sayılı vergi kayıtlarının hazine adına oluşum sebebinin yetkili idari merciden,

6-Davalı hazinenin tutunduğu 08.11.1963 tarih ve 436 sayılı tapu kaydının Toprak Tevzi Komisyonu çalışmaları sırasında uygulandığı 114 parselin icara verildiğine ilişkin belgelerin Mal Müdürlüğünden,

5-1937 tarih 9-16 tahrir sayılı vergi kayıtlarının hazine adına oluşum sebebinin yetkili idari merciden,

6-Davalı hazinenin tutunduğu 08.11.1963 tarih ve 436 sayılı tapu kaydının Toprak Tevzi Komisyonu çalışmaları sırasında uygulandığı 114 parselin icara verildiğine ilişkin belgelerin Mal Müdürlüğünden,

7-Dava konusu 117 ada 28 parsel sayılı taşınmazın kuzeyinde bulunan yoldan sonraki komşu taşınmazlar ile dava konusu taşınmazı bir arada gösteren kadastro çap örneğinin Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek komşu taşınmazların parsel numaraları belirlendikten sonra bu parsellere ait onaylı tutanak örneği ile varsa tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kayıtlarının yetkili idari merciden, dava konusu iseler dava dosyalarının ilgili mahkemesinden getirtilerek dosyasına konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliğin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 13.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/77, Karar No: 2019/388, Tarih: 07.05.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/77 E.  ,  2019/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 15. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 265-4

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'nin TCK'nın 155/2, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 12.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluğuna ilişkin Dinar Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15.01.2015 tarihli ve 265-4 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yerel Mahkemece 23.03.2015 tarihli ve 265-4 sayılı ek karar ile; hükmün süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, anılan kararın da sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince; 08.10.2015 tarih ve 12940-29709 sayı ile; temyiz isteminin süre yönünden reddine dair ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 08.06.2016 tarih ve 208520 sayı ile;

"...7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinde tebligatın, muhatabın bilinen en son adresine yapılacağı belirtilmiş, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile eklenen aynı maddenin ikinci fıkrasında ise 'Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır'' hükmü getirilmiştir, aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre de '(Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./5.mad) Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.'' hükmüne yer verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, sanığın bildirdiği adres ile mernis adresi aynı adres değildir. Zira sanığın istinabe suretiyle, Ankara 26.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2013 tarihli sorgusunda ve 'Adres değişikliğinin bildirilmesi ihtaratının da' yapıldığı 12.12.2013 tarihli sorgusunda bildirdiği adres, ... ...Mahallesi...Etimesgut /Ankara'dır

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, sanığın bildirdiği adres ile mernis adresi aynı adres değildir. Zira sanığın istinabe suretiyle, Ankara 26.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2013 tarihli sorgusunda ve 'Adres değişikliğinin bildirilmesi ihtaratının da' yapıldığı 12.12.2013 tarihli sorgusunda bildirdiği adres, ... ...Mahallesi...Etimesgut /Ankara'dır

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligatın, sanığın bilinen en son adresine tebliğe çıkarılıp aynı maddeye 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile eklenen ikinci fıkrasına göre 'Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine tebligat yapılması gerektiği hâlde doğrudan sanığın mernis adresine adresin kapalı olması nedeniyle Teligat Kanun'u 21/2 maddesine göre tebliğ yapılması nedeniyle yapılan tebligat usule uygun olmadığından sanık müdafiinin 18.03.2015 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu, bu nedenle Özel Dairece temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün esastan incelenmesi gerektiği," düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 15. Ceza Dairesince, 24.12.2015 tarih, 14656-32647 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; hükmün sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, buna bağlı olarak Özel Dairenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın onanmasına dair kararının isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, sanığın hazır bulunmadığı 15.01.2015 tarihli oturumda sanık hakkında aynı suçtan mahkûmiyet hükmü kurulduğu,

Sanığın kovuşturmada sırasında sorgusunun yapıldığı 12.12.2013 tarihli oturumda “Yavuz Selim Mah. 548. Sok. Saçak Sit. No:36 Eryaman/Ankara” adresinde ikamet ettiğini beyan ettiği, sanığın bilinen son adresinin bu adres olduğu,

Yerel Mahkemece sanığın yokluğunda kurulan hükme ilişkin gerekçeli kararın tebliğ edilmek üzere, sanığın MERNİS'te kayıtlı olan “...” adresine çıkarıldığı, gönderilen kararın sanığın tanınmaması nedeniyle 10.03.2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre mahalle muhtarına teslim edilip sanığın kapısına haber kağıdının yapıştırılması suretiyle tebliğ edildiği,

Yerel Mahkemece sanığın yokluğunda kurulan hükme ilişkin gerekçeli kararın tebliğ edilmek üzere, sanığın MERNİS'te kayıtlı olan “...” adresine çıkarıldığı, gönderilen kararın sanığın tanınmaması nedeniyle 10.03.2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre mahalle muhtarına teslim edilip sanığın kapısına haber kağıdının yapıştırılması suretiyle tebliğ edildiği,

Hükümden sonra vekâletname ile tayin edilen sanık müdafisinin, 18.03.2015 tarihinde sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyiz ettiği, Yerel Mahkemece 23.03.2015 tarihli 265-4 sayılı ek karar ile, yasal süre içerisinde temyiz başvurusunda bulunulmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, verilen bu ek kararın da sanık müdafisi tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edildiği,

Sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde; sanığa yapılan gerekçeli karar tebligatının usulüne uygun olarak yapılmadığını belirttiği,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir hukuki çözüme ulaşabilmek için bu konudaki anayasal ve kanuni düzenlemelerin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.

Anayasanın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesinin birinci fıkrası;

“Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir...”,

“Temel hak ve hürriyetlerin korunması” başlıklı 40. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ise;

“Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlal edilen herkes, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkanının sağlanmasını isteme hakkına sahiptir.

Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır...” şeklinde düzenlenmiş olup Anayasamızın 36. maddesinde, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu, 40. maddesinde, Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlâl edilen herkesin, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkânının sağlanmasını isteme hakkının bulunduğu belirtilmiştir.

CMK'nın “Kararların gerekçeli olması” başlıklı 34. maddesinin ikinci fıkrası;

“Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir.”,

“Eski hâle getirme” başlıklı 40. maddesi ise;

“(1) Kusuru olmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişi, eski hale getirme isteminde bulunabilir.

(2) Kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmemesi halinde de, kişi kusursuz sayılır.” biçiminde düzenlenmiş olup CMK'nın 34. maddesinde, hüküm ve kararlardaki kanun yolu bildiriminin; başvurulabilecek kanun yolu, mercii, şekli ve süresini de kapsaması zorunluluğu vurgulanmıştır. Aynı Kanun'un 40. maddesinin birinci fıkrasında, kusuru olmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin, eski hale getirme isteminde bulunabileceği, ikinci fıkrasında ise, kanun yoluna başvuru hakkının kendisine bildirilmemesi hâlinde, kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir.

Kişilerin hak arama hürriyetlerinin Anayasa ve diğer kanunlarla güvence altına alındığı ve bu hakkın kullanılabilmesi için devlet işlemlerinin kişilere usulüne uygun olarak bildirilmesi gerektiği açıklandıktan sonra, işleme muhatap olan kişilere hangi adreste ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun hangi maddeleri dikkate alınarak tebligat yapılacağı, muhatabın en son bildirdiği adrese ulaşılamaması hâlinde tebligat işleminin hangi usul gözetilerek gerçekleştirilmesi gerektiği hususuna gelince;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun “Bilinen adreste tebligat” başlıklı 10. maddesinde;

“Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.

Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartiyle her yerde tebligat yapılması caizdir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre tebligat, öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Adres, muhatabın konut veya iş yeri adresi olabilir. Bilinen en son adresin tespitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgeler esas alınır. Ancak, tebligatı çıkaran makama bildirilen adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması hâllerinde, muhatabın 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'na göre adres kayıt sistemindeki adresi (MERNİS) bilinen son adresi olarak kabul edilerek tebligat buraya yapılacaktır. (Canan Ruhi, Ahmet Cemal Ruhi, Tebligat Hukuku, Seçkin Yayınevi, s. 82)

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yokluğunda verilen kararın sanık ...'ye 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre, öncelikle sorgusunun yapıldığı 12.12.2013 tarihli oturumda beyan ettiği en son bilinen adresi olan “Yavuz Selim Mah. 548. Sok. Saçak Sit. No:36 Eryaman/Ankara” adresine tebliğe gönderilmesi gerekirken, Yerel Mahkemece kararın sanığın MERNİS adresi olan “...” adresine tebliğ edildiği, sanığın bilinen son adresine tebligat yapılmaksızın doğrudan MERNİS adresine tebligat yapılmasının Tebligat Kanunu'na aykırı olduğu, mahkemece sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinin geçersiz olması nedeniyle temyiz süresi işlemeye başlamayacağından hükümden sonra tayin edilen sanık müdafisinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereğince kanuni süresinde yapıldığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına, dosyanın temyiz incelemesi yapılabilmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 08.10.2015 tarihli ve 12940-29709 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına, dosyanın temyiz incelemesi yapılabilmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 08.10.2015 tarihli ve 12940-29709 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanık ... hakkındaki cezanın infazına başlanmış ise İNFAZIN DURDURULMASINA, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değilse DERHAL SERBEST BIRAKILMASI için YAZI YAZILMASINA,

4- Dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİ EDİLMESİNE, 07.05.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2529, Karar No: 2022/2382, Tarih: 16.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2529 E.  ,  2022/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdure ... ile ...’a karşı), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı (mağdureler ... ile ... ’e karşı)

HÜKÜM : Beraat (mağdur sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı, mağdureler ... ve ... vekilleri ile mağdure ...’in yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.03.2022 tarihinde Başkan ...'nun karşı oyu ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dinlenen mağdur ve anlatımlarını doğrulayan tanık beyanları göz önüne alındığında sanığın müsnet suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken verilen beraat kararının onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2011/10268, Karar No: 2011/12856, Tarih: 27.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10268 E.  ,  2011/12856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla )

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.06.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı yüklenici ..., savunmada bulunmamıştır.

Diğer davalı ..., iyiniyetli tapu maliki olduğunu, açılan davanın reddini istemiştir. Karşı davasında ise, tapu kaydına dayanarak elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep etmiştir.

Mahkemece, davacının dayandığı sözleşme adi yazılı olup, tapu kaydına değer verilmesi gerekeceğinden bahisle asıl davanın reddine karşı davanın ise tefriki ile ayrı bir esasa kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davada, davalı yüklenicinin yaptığı 10.07.2004 tarihli temlik işlemine dayanılmıştır. Gerçekten, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile yüklenici arsa sahibine karşı kişisel hak kazanır. Koşulları yerinde ise, kazandığı kişisel hakkına dayanarak arsa sahibini bir şey vermeye veya yapmaya zorlayabilir.

Kişisel hak kazanan yüklenici, bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi, şahsi hakkını arsa sahibinin rızası gerekmeksizin ve ancak yazılı olmak koşuluyla (BK. m.162,163) üçüncü bir kişiye de temlik edebilir.

Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları, ticaret ve ekonomi gereksinmeleri, alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının da açılmasını zorunlu kılmıştır. Somut olayda olduğu gibi, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici, finans ihtiyacı duyar. Bu ihtiyaç, yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölüm veya bölümlerin onun tarafından daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere satılarak veya satış vaadinde bulunularak karşılanabilir. Aslında arsa sahibinin, kural olarak BK m.364 uyarınca eserin tesliminde vermesi gereken arsa payını inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi, yüklenicinin de bunun üçüncü kişilere temlik ederek finans sağlaması, arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırması demektir.