muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7385, Karar No: 2023/49, Tarih: 10.01.2023

B. Tasarlama Yönünden

1. Kasten öldürme suçu 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrasında; “Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiş,

"Nitelikli hâller" başlıklı 82 nci maddesinde;

"(1) Kasten öldürme suçunun;

a) Tasarlayarak,

...

İşlenmesi hâlinde, kişi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılır."

Şeklindeki düzenleme ile tasarlayarak öldürme, kasten öldürme suçunun nitelikli hâlleri arasında sayılmıştır.

2. Gerek madde metninde, gerekse gerekçesinde tasarlama kavramının tanımına yer verilmemiş, bu konunun açıklığa kavuşturulması, öğreti ve yargısal kararlara bırakılmıştır. Öğretide tasarlamayı açıklama bakımından "soğukkanlılık" ve "planlama teorisi" olarak iki görüş ileri sürülmüştür. Soğukkanlılık teorisine göre, tasarlayarak öldüren şahısta bir soğukkanlılık gözlenmektedir. Bu kişinin başkasını öldürürken hiç heyecan duymamış olması, ondaki ruhsal kötülüğü göstermektedir. Ayrıca fail, öldürme kararını önceden almış olmasına, araya zaman girmiş olmasına karşın, soğukkanlılığını korumuş ve bu karardan vazgeçmemiştir. Planlama teorisine göre ise tasarlama ile işlenen öldürme suçlarında, suç, önceden kararlaştırılmış, hazırlanmış ve planlanmıştır. Bu hazırlık, pusu kurmak, mağduru ya da maktulü bulmak, hile ile öldüreceği yere getirmek şeklinde olabilecektir. Burada fail, önceden aldığı suç işleme kararını gerçekleştirmek için suçta kullanacağı araçları seçip, temin etmekte ve bu suçu nasıl işleyeceği konusunda plan yapmaktadır.

3. 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) yürürlükte olduğu dönemde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 09.07.2002 tarihli ve 2002/138 Esas, 2002/301 Karar sayılı kararı ile 03.12.2002 tarihli ve 2002/247 Esas, 2002/414 sayılı kararlarında; "Failin bir kimseye karşı bir suçu işlemeye sebatla ve koşulsuz olarak karar vermesi, suçu işlemeden önce soğukkanlı bir şekilde düşündükten sonra ulaştığı ruhsal sükûnete rağmen kararından vazgeçmeyip ısrarla ve bu akış içerisinde fiilini icraya başlaması hâlinde tasarlamadan söz edilebilir. Tasarlama hâlinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte, ancak tasarladığı suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi fakat bir başka nedenle ve ani bir kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının ne zaman alındığı ve eylemin ne zaman işlendiği mevcut kanıtlarla saptanmalı, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı araştırılmalıdır." sonucuna ulaşılmıştır.

4. Yerleşik yargısal kararlarda kabul edildiği ve tereddütsüz bir şekilde uygulandığı üzere, tasarlamadan söz edilebilmesi için failin, bir kimsenin vücut bütünlüğü veya yaşam hakkına karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermiş olması, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve gerçekleştirmeyi planladığı fiili, belirlenmiş kurgu dâhilinde icra etmesi gerekmektedir. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 16.04.2013 tarihli ve 2013/3 Esas, 2013/144 Karar sayılı kararı, 26.06.2012 tarihli ve 2012/67 Esas, 2012/258 Karar sayılı kararı, 12.06.2012 tarihli ve 2012/560 Esas, 2012/227 Karar sayılı kararı, 25.01.2011 tarihli ve 2011/122 Esas, 2011/7 Karar sayılı kararı, 16.02.2010 tarihli ve 2010/251 Esas, 2010/25 Karar sayılı kararı, 02.02.2010 tarihli ve 2010/239 Esas, 2010/14 Karar sayılı kararı, 15.12.2009 tarihli ve 2009/200 Esas, 2009/290 Karar sayılı kararı, 03.10.2006 tarihli ve 2006/30 Esas, 2006/210 Karar sayılı kararı, 13.11.2001 tarihli ve 2001/239 Esas, 2001/247 Karar sayılı kararı ile 28.04.1998 tarihli ve 1998/117 Esas, 1998/155 Karar sayılı kararı da bu doğrultudadır.

5. Tasarlama hâlinde fail, anında karar verip fiili işlememekte, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında sükûnetle düşünebilmeye yetecek kadar bir süre geçmektedir. Fail bu süre içinde suçu işleyip işlememe konusunda düşünmekte ve suçu işlemekten vazgeçmemektedir. Failin suçu işlemekten vazgeçmesi ve fakat bir başka nedenle ve bir başka ani kararla fiili işlemesinde tasarlamadan söz edilemez. Suç işleme kararının hangi düzeydeki eylem için ve ne zaman alındığı ile eylemin şarta bağlı olmayan bu kararlılıktan ne kadar zaman geçtikten sonra işlendiği mevcut delillerle belirlenmeli, suç kararıyla eylem arasında geçen zaman dilimi içerisinde ruhi sükûnete ulaşılıp ulaşılamayacağı değerlendirme konusu yapılmalıdır.

6. Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; kapsam dışı sanık E. K. ve sanığın öldürme kararını en geç 26.08.2019 tarihinde vererek kiralık araç ile mağdurun yaşadığını bildikleri ilçeye birlikte geldikleri, kapsam dışı sanık E. B.'nin de savunmasında belirttiği üzere cinayet işlemeye gittiklerinin sabit olduğu, kararlarının üzerinden makul bir süre geçmesine rağmen bu kararlarından dönmedikleri, olaydan bir gün önce...Mahallesinden silah temin ettikleri ve olay günü de sanık ...'un kamera açısını değiştirdiği ve sanık ...'ün de kamera açısının değiştirildiği saatten birkaç saat sonra eylemi gerçekleştirdiği, daha önce sanık ...'ün babasının öldürülmesi nedeniyle verilen kan parası miktarında bir parayı olaydan önce çekmesi birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eylemlerini tasarlayarak gerçekleştirdiklerinin kabulü hususunda Mahkemece yapılan tespitte hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2022/935 Esas, 2022/832 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7629, Karar No: 2020/16115, Tarih: 17.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/7629 E.  ,  2020/16115 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : İzmir 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İzmir 6. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı Ege Üniversitesi Tıp Fak. İzf. Ege Üniversitesi Rek. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin Ege Üniversitesi Döner Sermaye işletme Müdürlüğü tarafından ihale edilen Ege Üniversitesi Döner Sermaye işletme Müdürlüğü Genel Temizlik Hizmet Alm. işini üstlenen "... Sağlık Bilgi İşlem AŞ - ... Sosyal Hizmetler AŞ. İş Ortaklığı” bünyesinde çalıştığını, Alt işveren iş ortaklığının, ... Sendikasını yetkilendirmesi ile ... Sendikası ve ... arasında yürütülen toplu iş sözleşmesi prosedürü neticesinde işyerinde T.C. Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığının 04.08.2016 tarih 2016/ 786 E. ve 2016/ 898 K. sayılı toplu iş sözleşmesi bağıtlandığını müvekkilin TİS' in imza tarihinden önce ... sendikasına üye olduğu, herhangi bir bildirime bağlı olmaksızın TİS' den yararlandırılacağı, işyerinden ayrılmış olsa dahi ayrıldığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği göz ardı edilerek TİS'den kaynaklanan fiyat farkları müvekkile ödenmediğini, 6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu iş Sözleşmesi Kanunu, Yargıtay' ın Yerleşik içtihatları gereğince müvekkil, toplu iş sözleşmesinin yürürlük tarihi olan 01.12.2015 -31.12.2017 tarihleri itibariyle toplu iş sözleşmesinden yararlanacağı, imza tarihi olan 04.08.2016 tarihi ile yürürlük tarihi arasında iş sözleşmesi "emeklilik nedeniyle sona ermesi” durumunda da iş sözleşmesinin sona erdiği tarihe kadar toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerektiğini, bu sebeple TİS den kaynaklanan fark alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf:

Karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile, hakkında istinaf başvurusunda bulunulan İzmir 6.İş Mahkemesi'nin 26/12/2018 tarih ve 2017/492 Esas, 2018/576 Karar sayılı sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 hükmü gereğince düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak üzere ORTADAN KALDIRILMASINA,

B-)1- Davanın REDDİNE;

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı Ege Üniversitesi vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

B-)1- Davanın REDDİNE;

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı Ege Üniversitesi vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı üniversite harçtan muaf olmasına rağmen, Bölge Adliye mahkemesince yapılan yargılama neticesinde hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Hüküm fıkrasında yer alan C "2-Davacı tarafından istinaf aşamasında yapılan 121,30 TL istinaf kanun yoluna başvuru harcı ile 60,50 TL tebligat masrafı toplamı 181,80 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, " rakam ve sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine ;C- 2- Davacı tarafından istinaf aşamasında yapılan 121,30 TL istinaf kanun yoluna başvuru harcı ile 60,50 TL tebligat masrafı toplamı 181,80 TL yargılama giderinin 60,50 TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 121,30 TL’sinin ise davalılar ... ile ...’ den alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/559, Karar No: 2025/279, Tarih: 15.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/559 E.  ,  2025/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/809 E., 2023/1942 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/668 E., 2021/540 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 13.05.2010 yer teslim tarihli, 464 m²'lik kısmın restoran ve kafeterya olarak kullanımına ilişkin yıllık 1.125.000,00 TL bedelli kira sözleşmesinin imzaladığını, davalının 1. yıla ait 2. taksit bakiyesi 250.000,00 TL, 3. ve 4. taksitler ayrı ayrı 281.250,00 TL toplamı 812.500,00 TL ile gecikme zammı 275.812,50 TL ile işlemiş faiz 147.765,61 TL'nin ödenmesi için başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına, gecikme zammı ve kira alacağına takip tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini; 29.03.2021 tarihli dilekçe ıslah dilekçesi ile hükmedilecek asıl alacak miktarı üzerinden davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kira bedelinin indirilmesine yönelik açılan davanın sonucunun bekletici mesele yapılması gerektiğini, gecikme zammına faiz işletilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kira bedelinin indirilmesine yönelik İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/296 E. sayılı dosyasında verilen karar doğrultusunda dosyaya kazandırılan bilirkişi raporunda, kira alacağının 675.001,00 TL, gecikme zammının 256.397,47 TL, işlemiş yasal faizin 123.910,43 TL olmak üzere toplam alacağın 1.055.308,90 TL olduğunun belirtildiği, amme alacağı dışında kaldığından dava konusu alacağa gecikme zammı uygulanamayacağı, gerek bekletici mesele yapılan kira bedelinin tespiti davası, gerekse eldeki davada yapılan yargılama sonucu alacak belirgin hale geldiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, takip dosyasına vaki itirazın kısmen iptaline, takibin 675.001,00 TL asıl alacak ile 123.910,43 TL işlemiş yasal faiz olmak üzere toplam 798.911,43 TL üzerinden ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine; koşulları bulunmadığından kabul edilen miktar yönünden icra inkar tazminatına, talep bulunmadığından reddedilen miktar yönünden kötü niyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamanın usul ve kanuna uygun olduğu, kira sözleşmesinde fesih halinde gecikme zammı uygulanacağının düzenlendiği, temerrüt halinde gecikme zammı uygulanacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı, bu nedenle gecikme zammına hükmedilmemesinin yerinde olduğu, icra takibinden önce takibe konu bir kısım döneme ilişkin kira parasının indirilmesi davası açıldığı, dosyanın bekletici mesele yapıldığı ve Mahkeme ilamına göre talep edilebilecek alacağın hesaplandığı, alacak yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceği gerekçesiyle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; kira tespitine ilişkin davada verilen hükmün takibe konu kira dönemlerini kapsamadığını, buna göre de asıl alacak ve işlemiş faiz miktarının hatalı hesaplandığını, sözleşmeye göre gecikme zammı talep edilebileceğini, ıslah dilekçesi ile talep edilen icra inkar tazminatının da reddinin hatalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Davacı vekilinin gecikme zammına ilişkin temyiz itirazına gelince; 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) kamu düzenine ilişkin ve görülmekte olan davalara da uygulanacak olan 120. maddesi hükmü uyarınca, sözleşmede kararlaştırılacak yıllık temerrüt faiz oranı 3095 sayılı Kanun hükümlerine göre belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşmadıkça geçerlidir. Yapılan bu yasal düzenleme ile 6098 sayılı Kanun'un 120. maddesindeki sınırlamaya tecavüz eden faiz oranları batıl kabul edilmiştir.

Bununla birlikte; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 8/1 maddesinde; "Ticari işlerde faiz oranı serbestçe belirlenir" hükmü getirilmiştir. Yine 6102 sayılı Kanunun 3. Maddesinde "Bu kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller Ticari işlendendir." düzenlemesi mevcuttur. Ticari işletme ise 6102 sayılı Kanunun Birinci kitabında düzenlenmiştir. Aynı Kanunun 19. maddesinde ticari iş karinesi kabul edilmiştir. 6098 sayılı Kanun'un 117. maddesine göre, “borcun ifa edileceği gün, birlikte belirlenmiş veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bir bildirimde bulunmak suretiyle belirlenmiş ise bu günün geçmesi ile borçlu temerrüde düşmüş olur” ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un (6183 sayılı Kanun) 51. maddesi "kamu alacağının ödeme müddeti içinde ödenmeyen kısmına vadenin bitim tarihinden itibaren her ay için %1.40 yıllık %16.80 oranında gecikme zammı uygulanır." düzenlemeleri mevcuttur.

Somut olayda; taraflar arasındaki 13.05.2010 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesinin (3.) maddesinde; "Yıllık kira bedeli üçer aylık dönemler halinde peşin olarak tahsil edilecektir. Vadesinde ödenmeyen kira bedellerine, 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesi gereğince belirlenen oranda gecikme zammı uygulanır." hükmü kararlaştırılmış olup, söz konusu düzenleme özünde temerrüt faiz oranının tespit edilmesine ilişkindir. Buna göre, sözleşmede belirlenen temerrüt faizi oranının uygulanması gerektiği açıktır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yasal faiz ve 6183 sayılı Kanun kapsamında belirlenen oranlara göre gecikme zammı ayrı ayrı hesaplanmış olup; Mahkemece, ödenmeyen kira alacağının vade tarihlerinden takip tarihine kadar olan işlemiş faiz alacağı hüküm altına alınmış ise de, yukarıda yer verilen sözleşmenin (3.) maddesi uyarınca gecikme zammı talep edebileceği, dava konusunun 6102 sayılı Kanun'un 3-19. maddesi gereğince ticari iş olup olmadığı da değerlendirilerek; ticari iş olmadığının anlaşılması halinde faize ilişkin hesaplamanın 6098 sayılı Kanun'un 12. maddesine göre azami oranı geçmeyecek şekilde davacının kazanılmış hakkının da gözetilerek yapılması; ticari olması halinde ise, davaya konu edilen kira bedellerine vade tarihlerinden itibaren 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca gecikme zammı uygulanması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi Kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7709, Karar No: 2014/10385, Tarih: 10.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7709 E.  ,  2014/10385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2013

NUMARASI : 2012/392-2013/112

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 13.04.2007 günlü dilekçesinde Beykoz İlçesi,.... Köyü özel ifraz sonucu oluşturulan 51 ada 3 sayılı parselin 2/B madde uygulaması ile orman niteliğini kaybetmiş olması nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiası ile tapu kaydının iptalini Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, taşınmazın 1744 sayılı Kanun uygulaması ile orman rejimi dışına çıkartılmış olduğu, taşınmaza ait eski tapu kaydı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2009/17059 E. - 16925 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Dairede daha önce temyiz incelemesi yapılan Asliye (2) Hukuk Mahkemesinin 22.09.2008 tarih ve 2007/253-219 (Dairenin 06.07.2009 gün 2009/9156-11217) sayılı kararın konusu olan ve hukukî durumu temyize konu taşınmazla aynı olan .... Köyü 17 ada 2 sayılı özel parsele ait bozma kararında da açıklandığı gibi çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde halen arazi kadastrosu yapılmadığı, 3116 sayılı Kanuna göre 10.12.1940 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunduğu, Ziraat Bankası adına Mart 1939 tarih 1 noda kayıtlı olduğu bildirilen, orman 4785 sayılı Kanun gereğince Devletleştirilerek 743 Hektar 7600 m² yüzölçümüyle 5 paftada 55 ada 1 parsel numarasıyla ve orman cinsiyle 1946 yılında Cumhuriyet Ormanı ismiyle Hazine adına tescil edildiği, daha sonra 1744 sayılı Kanuna göre yapılan aplikasyon ve 2. madde uygulaması 07.07.1977 tarihinde ilân edilerek kesinleştiği, bu işlemlerden sonra, yörede 2896 sayılı Kanuna göre 08.11.1985 tarihinde 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması 27.02.1989 tarihinde ilânı yapılıp kesinleştiği, bundan sonra çekişmeli taşınmazın tapu kaydına 26.05.1995 tarihinde 2/B madde şerhi konulduğu, dava konusu parsele ait kayıt kadastro sonucu oluşturulan bir tapu kaydı olmayıp, zabıt kaydından, Ziraat Bankasınca ifraz edilerek oluşturulan zabıt kaydı olduğu,