muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9057, Karar No: 2015/21761, Tarih: 03.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9057 E.  ,  2015/21761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz.

(Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 29.07.2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak Amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11181, Karar No: 2010/15478, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11181 E.  ,  2010/15478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ... ve ...'e gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğinin kalemde mübaşir vasıtasıyla bu davalıların teyzesi, halası olduğu belirtilerek Hatice Şahin'e yapıldığı anlaşılmaktadır. Tebligat Kanunu'nun 41 (Değişik 06.06.1985-3220/14 md) Tüzüğün 62. maddesiyle HUMK.nun 392.maddesinde yazılı olduğu üzere memur vasıtasıyla tebligat yapılabilir. Hukuk ve Ticaret Mahkemelerinin Yazı İşleri Yönetmeliği 52.maddesi uyarınca ilamın vekille temsil edilen davalarda taraflardan birinin vekilinin müracaatı üzerine vekile, aksi takdirde asile, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 392.maddesindeki esaslara uygun şekilde yapılacağı belirtilmektedir. Bu bağlamda yapılan tebligatlar usulsüz olup geçerli sayılamayacağından adı geçen davalılara gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3196, Karar No: 2016/6282, Tarih: 01.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/3196 E.  ,  2016/6282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan bonoya dayalı olarak alacaklı olması nedeniyle önce kambiyo senetlerine mahsus takip yaptığını,davalının icra mahkemesinde açtığı dava ile bonoda keşide yeri bulunmadığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmesi üzerine ilamsız takip yaptığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davacının Alman vatandaşı olması nedeniyle davacıya verilen kesin süreye rağmen bu teminatın yatırılmadığı,HMK 114/1-ğ teminat gösterilmesinin dava şartı olarak sayıldığı, 115/2. maddesine göre dava şartının bulunmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.11.2013 tarih : 2013/19360 Esas ve 2013/28373 Karar sayılı ilamı ile ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde mahkemece; davanın kabulü ile itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile davalıdan bonoya dayalı olarak alacaklı olduğunu, kambiyo senetlerine mahsus takip yaptığını,davalının icra mahkemesinde açtığı dava ile bonoda keşide yeri bulunmadığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmesi üzerine söz konusu alacağın tahsili amacıyla başlattığı ilamsız takibe itiraz edildiğini ileri sürerek, vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, davalı; davacı ile aralarında ticari bir ilişki olmadığını, söz konusu belgeyi imzalamadığını, belgenin sonradan doldurularak haksız menfaat elde edilmeye çalışıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece alınan 23.06.2014 havale tarihli bilirkişi raporuna göre imzanın davalıya ait olduğunun belirlendiği, esasen bu durumun mahkemenin de kabulünde olduğu görülmektedir. Açıklanan şekli ile anılan belge, borç ikrarını içeren adi senet hükmündedir. Bu durumda ispat külfeti davalıdadır. Bununla birlikte davalı cevap dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece davalıya yemin delili hatırlatılarak hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9551, Karar No: 2016/1577, Tarih: 11.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9551 E.  ,  2016/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanına göre, olay günü yol tarifi sorduğu sanığın kendisini yanlış adrese götürdüğünü, ara sokakta yanlarına gelen iki bayanla birlikte kendisine zor kullanarak kollarını tutup kendisini ittirdiklerini, bu sırada sanığın cebinden cüzdanını çekip aldığını beyan etmesi karşısında, sübutu halinde sanığın eyleminin, bir bütün halinde TCK'nın 149/1-c maddesi kapsamında yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, başka yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24779, Karar No: 2016/5156, Tarih: 01.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24779 E.  ,  2016/5156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Tekerrüre esas alınan ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09/05/2006 tarih ve 2005/331 esas - 2006/168 karar sayılı ilamı ile verilen önceki mahkumiyet hükmünün sanığın yaşının küçüklüğü nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/3 maddesi delaletiyle TCK'nin 86/2 maddesi uyarınca hapis cezası verilmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanması,

2) Oluşa, tanıkların beyanlarına ve tüm dosya içeriğine göre, müşteki sanık ...'in mağdur sanık ...'e bira şişesi fırlatması, cebinden çıkardığı bıçağı sanık ...'e doğru sallaması ve bunun üzerine İsmail'in, Ümit'in elinden bıçağı alarak Ümit'i yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda, Ümit'in, İsmail'e yönelik eylemleri neticesinde, sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş bulunduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 saylı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/385, Karar No: 2013/3269, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/385 E.  ,  2013/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak hakkı ve direk yeri kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın irtifak hakkı ve direk yerinin idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ...'a gerekçeli karar tebliği Tebligat Yasası'nın 21. maddesi hükmüne aykırı olarak komşunun imzası alınmadan tebliğ olunduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Yasası ile Yönetmelikte öngörülen yöntemlere uygun olarak ve 7201 sayılı Tebligat Yasası'nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik hükümleri de gözetilerek gerekçeli kararın tebliği sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan İncir'in 2010 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10484, Karar No: 2011/11827, Tarih: 28.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10484 E.  ,  2011/11827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 257 parsel sayılı taşınmazına, yaklaşık on yıldır üzerindeki ot ve yoncaları hayvanlarına yedirilmek suretiyle davalı tarafından elatıldığını belirterek, müdahalenin men'ine ve geriye dönük beş yıl için ecrimisil ödenmesini istemiştir.

Davalı, arazide hayvan otlatılmadığını, o bölgede kendi arazilerinin de olduğunu, bunları dahi, ot para etmediği için biçmediğini, hayvanlarının davalıya ait tarlaya gitmediğini, tanıkların kendisi ile husumeti olan kişiler olduğunu, ayrıca tanıkların da hayvanları olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sübut bulan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HUMK'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 445.50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5326, Karar No: 2019/355, Tarih: 22.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5326 E.  ,  2019/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; ..., ..., ... mahallesi, 109 pafta, 501 ada, 141 parseldeki apartmanın 6306 sayılı Kanun kapsamında yıkılıp yeniden yapılması gerektiğini ancak arsa paylarının hatalı olduğunu beyanla arsa payı oranlarının yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 109 pafta, 501 ada 141 parselde tapuda kayıtlı olan kat mülkiyetli anagayrimenkulün bağımsız bölümlerinin mevcut arsa paylarının iptali ile,

... nolu bağımsız bölümün arsa payının 162/1220 oranında,

2 nolu bağımsız bölümün arsa payının 50/1220 oranında,

3 nolu bağımsız bölümün arsa payının 108/1220 oranında,

... nolu bağımsız bölümün arsa payının 121 /1220 oranında,

5 nolu bağımsız bölümün arsa payının 101/1220 oranında,

6 nolu bağımsız bölümün arsa payının 110/1220 oranında,

7 nolu bağımsız bölümün arsa payının 123/1220 oranında,

8 nolu bağımsız bölümün arsa payının 103/1220 oranında,

9 nolu bağımsız bölümün arsa payının 112/1220 oranında,

10 nolu bağımsız bölümün arsa payının 125/1220 oranında,

11 nolu bağımsız bölümün arsa payının 105/1220 oranında,

tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, arsa payının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

HMK'nın 312. maddesi hükmüne göre; feragat veya kabul beyanında bulunan taraf, davada aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edilir. Feragat ve kabul, talep sonucunun sadece bir kısmına ilişkin ise yargılama giderlerine mahkûmiyet, ona göre belirlenir. Davalı, davanın açılmasına kendi hâl ve davranışıyla sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş ise yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edilmez.

Somut olayda; davalının ilk celse beyanında davayı kabul ettiği göz önüne alınarak yargılama gideri ve vekalet ücreti hakkında buna göre sorumluluğunun belirlenmesinin gözetilmemesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 22/01/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15497, Karar No: 2023/2699, Tarih: 28.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/15497 E.  ,  2023/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2018/777 Esas, 2019/664 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.09.2020 tarihli ve 2020/1729 Esas, 2020/1136 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Anılan kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.06.2022 tarihli ve 2020/20473 Esas, 2022/7252 Karar sayılı kararı ile;