muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29853, Karar No: 2014/31279, Tarih: 12.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/29853 E.  ,  2014/31279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/168-2014/227

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya işyerinde mühendisi olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara %30 zamlı ücret ödeneceği, yine toplu iş sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın %15 verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği %30 zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından eksik uygulanması sebebi ile hak ettiği verimlilik teşvik primi, idarecilik primi ve yabancı dil tazminatı alacaklarının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi verimliliği eşvik pirimi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davacının teşvik primi ve idarecilik primi ile yabancı dil tazminatı hesabının, mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin c ve ç fıkralarında öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram, genel, hafta ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının teşvik primi ve idarecilik primi ile yabancı dil tazminatı alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Femi, Uçak, Metalürji, Endüstri. Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri %25, Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri %30 zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram, genel, hafta, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alıancağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca verimliliği teşvik primi ile idarecilik primi ve yabancı dil tazminatı hesabında mühendisler için öngörülen zammın dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler dikkate alınmadan davacının teşvik primi ile diğer taleplerine dair alacağının eksik ödendiği gerekçesi ile bilirkişi raporu ile tespit edilen tutarın hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/347, Karar No: 2014/5442, Tarih: 22.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/347 E.  ,  2014/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 16.04.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık müdafiin 07.11.2013 tarihli dilekçesi ile her iki suçtan verilen mahkûmiyet hükümlerini temyiz ettiği, ancak 24.12.2013 tarihli 14-2013/385355

sayılı tebliğnamede, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla ilgili görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu suçla ilgili temyiz hakkında ek tebliğname düzenlenmek üzere, incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16651, Karar No: 2014/15506, Tarih: 13.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/16651 E.  ,  2014/15506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AFYONKARAHİSAR İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2012

NUMARASI : 2011/65-2012/283

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.05.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat İsmail S.. K.. geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, 22.04.2004-22.01.2011 yılları arasında kasap/tezgahtar olarak ve en son 1.000 TL ücretle dini bayramların 1. günü dışındaki genel tatiller dahil 7 gün, 08.00-20.30 şeklinde davalı emrinde çalıştığını, haftalık izin ve diğer izinlerini kullanamaması, işverenin hakaret ve ağır suçlamalara maruz kalması nedeniyle işyerinden ayrılmak zorunda kalındığını beyanla, kıdem, izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren, davacının asgari ücretle çalıştığını ve aynı iş kolunda bir başka iş bulduğu için ayrıldığını, Kurban Bayramının 1. günü ve Ramazan bayramı dışındaki genel tatil günlerinde çalışmakla birlikte Kurban Bayramındaki çalışmaların işçilerin kendi adlarına ve kazançlarını paylaşmak şeklinde gerçekleştiğini, günde 8 saat çalıştığı gibi yıllık izinlerin kullandırıldığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, isteklerin kabulüne karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi çalıştığı sürede yıllık izin kullanmadığını belirtmiş, mahkemece istek doğrultusunda karar verilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde her türlü delile dayanmış olup, bilirkişi raporuna itirazında yıllık izin noktasında davacı tarafa yemin teklif ettiklerini açıklamıştır. Hesaplamaya konu dönem altı yıl olup, davalı tarafın yemin teklifi bakımından usulü işlemler yapılmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/227, Karar No: 2018/338, Tarih: 10.07.2018

**Ceza Genel Kurulu         2018/227 E.  ,  2018/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 15.04.2014

Sayısı : 158-125

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesince 30.11.2011 gün ve 894-2244 sayı ile; eylemin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi üzerine, dosyanın gönderildiği Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesince 15.04.2014 gün 158-125 sayı ile, sanığın kasten öldürme suçuna teşebbüsten TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba hükmolunmuş, hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.10.2017 gün ve 221-2985 sayı ile; TCK'nun 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 17.01.2018 gün ve 2820 sayı ile;

"Sanık ve mağdur arkadaş olup, sanığın, hakkındaki yaralamaya ilişkin davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilen diğer sanık ....'la mağdurun restoranına giderek birlikte alkol almasından da anlaşılacağı üzere, mağdurla arasında bir husumetin bulunmadığı açıktır. Olay her iki tarafın da alkollü olarak aynı araç içinde gitmekte iken nedeni anlaşılamayan bir tartışma sonunda aniden gelişmiştir. Dolayısıyla ortada sanığın mağduru öldürmesini gerektiren ciddi hiçbir neden dosyaya yansımış değildir.

Mağdur hakkında Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünden aldırılan 12.05.2005 ve 16.03.2009 tarihli raporlar, mağdurdaki her bir yaranın ayrı ayrı kişinin yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olup olmadığı konusunda bir ifadeye yer verilmediğinden eksik ve yetersiz olmakla birlikte, raporda 'mağdurun alnında 3 cm'lik kesi, sol tarafta 0.5 cm'lik kesi, sol skapula ortada 1.5 cm'lik ve yana doğru ilerleyen 2 cm derinliğinde toraksa nafiz olmayan ve arka koltuk altı çizgisi 7-8. kosta seviyesinde 1.5 cm'lik ve toraksa nafiz cilt altı amfizemi yapacak şekilde' şeklindeki ibarelerden, mağdurdaki yara sayısının 4 adetten ibaret olduğu, bunlardan sadece toraksa nafiz cilt altı amfizemi yapacak şeklinde tanımlanan bir adet yaranın kişinin yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

Her iki tarafın da alkollü olduğu, diğer sanığın da mağdura eliyle vurduğu ve gece vaktinde gerçekleşen kavga ortamında, sanığın hedef seçme olanağının bulunup bulunmadığı tartışmalı olmakla birlikte, mağdurdaki yara yerlerinin hayati organların bulunduğu alın ve sırt bölgesi olmasına karşın, darbelerden sadece bir adedinin hayati tehlike oluşturması ve diğerlerinin mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın bıçakla mağdura rahatlıkla vurma imkânı bulduğu ancak, birisi dışında diğerlerinin öldürme kastını ortaya koyacak derecede şiddetli olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece kabul edilen oluşta, 'olay yerine polislerin geldiğini gören sanıkların eylemlerine son vererek olay yerinden kaçtıkları' belirtilmiş ise de, olayın tek görgü tanığı olan ....'ün soruşturma aşamasındaki beyanında, sanık ...'ın bıçakla vurduğunu, kendisinin müdahale ettiğini ve başarılı olamadığını söyleyerek polislerden bahsetmediği, duruşmadaki beyanında ise, kavga sırasında kendisinin yakındaki taksi durağına kaçtığını, 10 dakika sonra polislerin geldiğini söylemekle, sanığın, mağdura 4 darbe vurma imkânı bulduğu kavgada, polislerin veya tanığın müdahalesi gibi, eylemini ciddi bir engel nedeniyle sonlandırmadığı anlaşılmaktadır.

Bütün bu yönleriyle, her ne kadar sanık ... eylemini, elverişli silah ile gerçekleştirmiş ve mağdur hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmış ise de; taraflar arasında öldürmeyi gerektirir ciddi bir husumetin bulunmaması, mağdurda bıçakla meydana getirilen dört darbeden sadece bir tanesinin hayati tehlike oluşturacak nitelikte ve şiddette bulunması, etkili bir engel hâl olmamasına rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son verdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın öldürme kastını ortaya koyacak, her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı, eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, kasten yaralama suçu yönünden sanığın eyleminin 765 sayılı TCK yönünden 456/2, 457/1 ve 51/1. maddelerine, 5237 sayılı TCK yönünden ise 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ve 29. maddelerine uyduğu, buna göre gerek ceza miktarı, gerekse zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nun sanık lehine olup, 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca hüküm tarihi itibarıyla 7 yıl 6 aylık uzamış zamanaşımı dolduğundan, sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle 'Düşürülmesi' yerine, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyetine dair verilen yerel mahkeme kararının bozulması gerekirken düzeltilerek onanmasına karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 03.04.2018 gün ve 343-1535 sayı ile; itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve.... hakkında saldırgan sarhoşluk suçundan açılan kamu davaları ile sanık.... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmalarına karar verilmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten verilen mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve.... hakkında saldırgan sarhoşluk suçundan açılan kamu davaları ile sanık.... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmalarına karar verilmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten verilen mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu mu, yoksa kasten öldürme suçuna teşebbüsü mü oluşturduğunun; kasten yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü hâlinde dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesine yöneliktir.

İncelenen dosya kapsamından;

14.04.2005 tarihli olay ve yakalama tutanağında; saat 02.50 sıralarında Mimarsinan İskelesi’nde üzeri kanlı bir şahsın bıçakla darbedildiği ve iki şahsın gri renkli, Renault Kango model araçla İstanbul istikametine kaçmakta olduğunun bildirilmesi üzerine, söz konusu aracın İSKİ Arıtma Tesisleri önünde durdurulduğu, araç içerisinde bulunan sanık ... ile inceleme dışı sanık....’un, .... .... isimli kişiyle kavga ettiklerini ve olayda kullandıkları bıçağı denize attıklarını söylemeleri üzerine şahısların yakalandıklarının belirtildiği,

Büyükçekmece Devlet Hastanesince 14.04.2005 tarihinde saat 03.10 ve 03.15'te düzenlenen adli muayene raporlarına göre; sanık ... ve inceleme dışı sanık ....’da darp ve cebir izine rastlanılmadığı, sanık ...’ın 1,22 promil, ....’ın da 1,34 promil alkollü oldukları bilgilerine yer verildiği,

Özel Büyükçekmece Hastanesince düzenlenen 14.04.2005 tarihli raporda; mağdur ....’in alnında 3 cm uzunlukta, 1 cm derinlikte yanlamasına kesi; sol tarafta 0,5 cm ende, 0,5 cm derinlikte kesi; sol skapula orta kısım dış yanda 1,5 cm derinlikte ve yana doğru ilerleyen 2 cm derinlikte toraksa nafiz olmayan ve arka koltuk altı çizgisi 7-8. kosta seviyesinde 1,5 cm ende ve toraksa nafiz cilt, cilt altı amfizemi yapmış kesici delici alet yarası olduğu, arka koltuk altı çizgisi 7-8. kosta hizasındaki yaranın insizyonla genişletilerek akciğer grafide görülen pnömotoraksa torakal tüp tatbik edildiği, hayati tehlikesinin olmadığı tespitlerine yer verildiği,

Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 12.05.2005 tarihli raporda; mağdurdaki yaralanmanın hayatını tehlikeye maruz kıldığı ve 25 gün süreyle mutat iştigaline engel teşkil edecek nitelikte olduğu; 16.03.2009 tarihli raporda ise; mağdurdaki yaralanmanın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 12.05.2005 tarihli raporda; mağdurdaki yaralanmanın hayatını tehlikeye maruz kıldığı ve 25 gün süreyle mutat iştigaline engel teşkil edecek nitelikte olduğu; 16.03.2009 tarihli raporda ise; mağdurdaki yaralanmanın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif nitelikte olmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur .... .... kollukta; olay günü E-5 kara yolu üzerinde S-virajlarında bulunan kendisine ait restoranda bulunduğu sırada, aynı zamanda uzaktan akrabası olan sanıkların geldiklerini, restoranı kendilerine satmasını istediklerini, restoranı satmayacağını söylediğini, sanıkların arabalarıyla kendilerini evlerine bırakmak istediklerini, önce restoranda aşçı olarak çalışan ....’i Büyükçekmece’de bulunan evine bıraktıklarını, oradan Mimarsinan Köprüsü’ne geldiklerinde araçtan indiğini, sanık ...’la tokalaştıktan sonra sanığın aniden kafasına bıçakla vurduğunu, inceleme dışı sanık ....’ın ise arkasından vurduğunu, davacı ve şikâyetçi olduğunu,

Mahkemede farklı olarak; olay günü Bursa’dan İstanbul’a geldiklerini öğrendiği sanıkları işletmekte olduğu restorana yemeğe davet ettiğini, alkollü olduğu için araç kullanmadığını, sanıkların kendisini araçlarıyla evine bırakmak istediklerini, birlikte yaşadığı .... Karabacak ile birlikte sanıkların aracına bindiklerini, aşırı derecede alkollü olduğunu, yolda alkolün verdiği etki ile sanıklarla tartıştığını, birbirlerine karşılıklı olarak küfrettiklerini, Mimarsinan Köprüsü’nün üzerinde arabadan inmek istediğini, arabadan indiği esnada sanık ...’ın bıçak ile önce yüzüne sonra da sırtına 2-3 kez vurduğunu, bu sırada ....'ın da araçtan inip kendisine vurduğunu, ancak ....’ın elinde herhangi bir alet görmediğini, daha sonra olay yerine polislerin geldiğini, restoranın devredilmesi hususunda sanıkların kendisinden herhangi bir talepte bulunmadıklarını, bu aşamadan sonra olay nedeniyle sanıklardan şikâyetçi olmadığını; kolluk ifadesiyle oluşan çelişki üzerine sorulan soruya yönelik olarak; sanıkların olaydan daha önce restoranı devralmak istediklerini, ancak kendisinin kabul etmediğini, olay günü restoranın devredilmesiyle ilgili kendisinden taleplerinin olmadığını,

Tanık .... Sönmez (Karabacak) kollukta; mağdur .... .... ile birlikte yaşadığını, olay günü mağdura ait restoranda bulunduğu sırada saat 23.30 civarında mağdur ....'in arkadaşı olan sanıkların geldiğini, aralarında konuşup şakalaştıklarını, bir otomobil ile ilgili konuştuklarını, sanıkların aşırı derecede alkollü olduklarını, saat 02.00 sıralarında sanık ...’ın, mağdur ....'e kendilerini eve bırakmayı teklif ettiğini, ....’in önce kabul etmediğini, daha sonra ....'i zorlamaları üzerine restoranda çalışan usta, mağdur .... ve kendisinin sanıklara ait araca bindiklerini, önce ustayı bıraktıklarını, Mimarsinan Köprüsü üzerine geldiklerinde ....’in “Bizi indirin” dediğini, sanık ...’ın aracı durdurduğunu, aşırı derecede alkollü olan Murat’ın, ....'e küfredip tokat attığını, ....’in sanık ...’a “Ağabey gidin, yarın konuşuruz” dediğini, bu sırada sanık ... ve ....'ın ....'i yere yatırıp vurmaya başladıklarını, sanık ...’ın arabaya yönelerek bir bıçak getirdiğini ve ....'e sapladığını, olaya müdahale ettiğini ancak başarılı olamadığını, sanıkların ....'e öldürmek amacıyla vurduklarını,

Mahkemede farklı olarak; restoranda mağdur ile sanıklar konuşurken aralarında herhangi bir kavga ve tehdit olayı olmadığını, yemekten sonra sanıkların mağdurla birlikte kendisini eve bırakmak istediklerini söylediklerini, sanıklar ve mağdurun alkollü olduklarını, yolda giderken aralarında bir meseleden dolayı tartışma yaşandığını, ancak ne için tartıştıklarını hatırlamadığını, bir ara aracı durdurup sanıklarla mağdurun aşağıya indiklerini ve kavga etmeye başladıklarını, bunun üzerine kendisinin de araçtan inerek yakında bulunan bir taksi durağına gittiğini, olay yerinden kaçtığı için mağdurun bıçaklandığını görmediğini, sanıklarda bıçak görmediğini, on dakika sonra polislerin olay yerine geldiklerini, kolluk ifadesiyle oluşan çelişki üzerine sorulan soruya ise; kollukta sanıkların mağdur ....’i yere yatırıp sanık ...’ın da bıçakladığını söylemediğini, ifade esnasında hastanede olduklarını, polislerin ifadeyi yanlış yazdıklarını, ifadeyi neye göre yazdıklarını bilmediğini, olayın üzerinden çok uzun süre geçtiğini, ayrıca olaydan sonra psikolojik tedavi gördüğünü, bu nedenle olayları çok net hatırlamadığını,

İnceleme dışı sanık .... kollukta; amcasının oğlu sanık ... ile birlikte çok samimi oldukları hemşehrileri mağdur ....’in restoranına saat 22.30 sıralarında gittiklerini, burada 2-3 saat oturup muhabbet ettiklerini, alkollü olduklarını, daha sonra mağdur ....'i ve ustasını alarak sanık ...'a ait araca bindiklerini, ustayı Büyükçekmece’ye bıraktıklarını, Mimarsinan Köprüsü üzerine geldiklerinde mağdur ....’in arabadan indiğini, sanık ...'la aralarında bir araba meselesi yüzünden tartıştıklarını, mağdur ile sanık ... arasında kavga çıktığını, mağdur ....’in sanık ...'a kafa attığını, sonrasını hatırlamadığını, mağdurun nasıl yaralandığını bilmediğini,