muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1606, Karar No: 2008/8240, Tarih: 12.06.2008

2008/1606-8240

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı arsa sahibi ... ’ın tüm,davalı ...’nın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı yüklenici ...’nın davalı ... ve dava dışı ... ile yaptıkları düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği, yükleniciye düşecek dairelerden birinin resmi olmayan sözleşme ile yükleniciden satın aldığı ancak tapu devri verilmediğinden bunun arsa sahibi ile yüklenici arasındaki sorunlardan kaynaklandığını öğrendiği arsa sahiplerinin zararlarına mahsuben 30.000 YTL ödeyerek yüklenicinin tapu devri yapmasını sağlamaya çalıştığı, ancak yüklenicinin satış bedelini iade ederek satıştan dönmesi nedeniyle, ödediği 30.000 YTL’nin tahsili için eldeki davayı açmıştır.Dava dilekçesinde ve dosya kapsamında davacı arsa sahibi vekili ... ile görüşüp anlaşarak parayı ödediği daha sonra davalı ...’ya anlaşmadan bahsettiğinde davalının kabul etmeyip satıştan döndüğünü bildirerek davalı yüklenicinin bilgisi ve rızası dışında arsa sahiplerine ödeme yapmış olması nedeniyle davalı yüklenicinin dava konusu paradan dolayı sorumluluğu yoktur.Zaten dava konusu para takibe itiraz etmeyen dava dışı arsa sahibi tarafından dava sırasında davacıya iade edilmiştir.Bu nedenle davalı yüklenici aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.Nevar ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyip hükmün düzeltilerek onanması HMUK 436/2.maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalı arsa sahibinin tüm ,davalı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenle kararın hüküm fıkrasındaki asıl alacağın % 40 üzerinden 12000 YTL icra inkar tazminatının davalı ...’dan tahsiline ilişkin cümlenin iptali ile yerine, “koşulları oluşmadığından davalı ...’nın icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulmasına yer olmadığına “cümlesi yazılarak kararın düzeltilmesin ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 12.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10305, Karar No: 2014/7464, Tarih: 04.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10305 E.  ,  2014/7464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2011/224561

MAHKEMESİ : Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07.04.2011

NUMARASI : 2010/567 Esas, 2011/144 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında TCK.nın 109/2. maddesi gereğince ceza tayin edilirken temel cezanın iki yıl yerine bir yıl hapis olarak belirlenmesi ve sonraki artırım ve indirimlerin bu şekilde yanlış belirlenen ceza miktarı üzerinden yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Suç tarihinden önce borç para verdiği mağdurun zamanında borcunu ödemeyip kayıplara karışması ve telefonlarına çıkmaması nedeniyle zarara uğrayan sanığın, mağdurun olay günü ofisinde olduğunu öğrenince haklarında atılı suçtan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen Harbi ve Fatih'le beraber onun ofisine gittiği ve dışarıda çıkan tartışma sırasında kendisine küfreden mağduru Harbi ve Fatih'le birlikte dövüp, zorla araca bindirerek kaçırmak istediği sırada mağdurun direnmesi nedeniyle eylemini tamamlayamadan olay yerinden araçla ayrıldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mağdurdan kaynaklanan haksız fiilerin meydana getirdiği hiddetin etkisi altında atılı suçu işleyen sanık hakkında TCK.nın 109/2-3b ve 35/2. maddelerine göre hükmolunan cezanın aynı Kanunun 29/1. maddesi ile indirilmesi gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini, Sanığın, katılanı telefonla arayarak tehdit ettiğine ilişkin, katılanın soyut iddiası dışında mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil mevcut olmadığı ve oluşan şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği gözetilerek sanığın tehdit suçundan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30703, Karar No: 2013/19997, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30703 E.  ,  2013/19997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse … aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 25.02.2003 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2125, Karar No: 2012/6851, Tarih: 16.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2125 E.  ,  2012/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C. ... Bankası A.Ş. Çatalca Şubesi vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.3.2010 tarih ve 1912-230 sayılı hükmün Dairenin 3.10.2011 tarih ve 5989-13704 sayılı ilamiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 9.350.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2011 tarihinden sonra verilen ve 9.350.00 TL den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği dairemizin 3.10.2011 günlü kararına ilişkin olduğuna göre davacı tarafın 1.908,82 TL asıl alacağa yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2611, Karar No: 2015/15856, Tarih: 04.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2611 E.  ,  2015/15856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2013/540-2014/758

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ..... Köyü 1751 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-Bilirkişi tarafından münavebeye alınan buğday dane, buğday samanı ve marulun(kışlık-göbekli) 2009, 2011 ve 2013 yıllarına ait, domatesin 2008, 2010, 2012 ve 2013 yıılarına ait sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının, kamulaştırılmış ise kararın ve belgelerin davacıya tebliğ edilip edilmediği ve buna ilişkin noter belgelerinin, kamulaştırma kararı ile kıymet takdir komisyonu raporunda takdir edilen bedelin bankaya yatırıldığına ilişkin belge ve kayıtlar ile buna ilişkin tüm kamulaştırma evrakının ilgili idareden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11214, Karar No: 2010/6716, Tarih: 03.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11214 E.  ,  2010/6716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 23/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davalılardan ..., sürücüsü olduğu araç ile karşıdan gelen mobilete çarpmış, kazada davacıların oğlu, 19 yaşındaki Enes Kenes ölmüştür. Ceza mahkemesinde birinci derecede kusurlu bulunan davalı sürücü, eldeki davada alınan bilirkişi raporunda %40 oranda, ölen ise %60 oranda kusurlu bulunmuşlardır.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda davalının kusur oranı, davacıların ölene yakınlıkları, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacıların her biri yararına takdir edilen 5.000,00'er TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her bir davacı yararına 10.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…5.000,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…10.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…1.239,80…” ve “…524,80...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.780,00…” ve “…1.065,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “…2.696,10…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…3.696,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davalılardan ... yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “…1.200,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…2.400,00…” sayı dizisinin yazılmasına, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3034, Karar No: 2019/4410, Tarih: 26.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/3034 E.  ,  2019/4410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Gerekçeli karar başlığında ve iddianamede suç tarihinin “10.09.2007” yerine “09.12.2009” olarak yazılması, mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İddianamede, sanığın bu suçu, Beyoğlu 1. Sulh Ceza Mahkemesince 2007/1294 esas ve 2008/292 karar sayı ile 13.03.2008 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı sırasında işlediğinin iddia edilmesi karşısında, hükümden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkıp kalkmadığının ve TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.