muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5411, Karar No: 2010/5076, Tarih: 10.05.2010

Öte yandan, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’n 23 ncü maddesi hükmü uyarınca kooperatif ortakları arasında eşitlik ilkesi geçerlidir. Bu eşitlik, mutlak eşitlik anlamında olmayıp, eşit durumda olanlar arasında eşitliktir.

Somut olayda davacı vekili, konutların 25.09.2003 tarihinde ortaklara fiilen teslim edilerek kullanıma açıldığını, müvekkiline farklı davranılarak teslim yapılmadığını, kira geliri kaybının olduğunu ileri sürerek diğer istemleri yanında ayrıca kira kaybı tazminatı talep etmiştir. Mahkemece, davacının akçalı yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmediğinden böyle bir tazminat da talep edemeyeceği gerekçesiyle tüm istemlerin reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı ortak kendisi gibi borcu olan bir çok ortağa konutların teslim edildiğini ileri sürmüştür. Kooperatif ilişkisinin devamında konutların bitmesinden sonra karar olmasa bile tahsis edilen konutların fiilen teslimi, kullanıma açılması mümkündür. Şayet, aynı durumda bulunan ortaklardan bazılarına teslim yapılmış, bazılarına teslim yapılmamış ise eşitlik ilkesinin ihlal edildiğinin kabulü gerekir. Bu durumda, hakkı ihlal edilen ortağın kooperatiften kira kaybı tazminatı istemesi mümkündür. Zararın tazmini için, mahkemenin kabulünün aksine tüm akçalı yükümlülükleri yerine getirme şart değildir. Uyuşmazlık konusu olayda davacı vekili, müvekkili ortak gibi akçalı yükümlülüğünü ihlal eden bir çok ortağa konutun teslim edildiğini ileri sürmüştür. O halde, davacı ortak bakımından konut teslimi bakımından eşitlik ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Bu durum karşısında, konut teslimi bakımından davalı kooperatifin eşitlik ilkesini ihlal ettiği yönünde davacıya ispat imkanı tanınması, gerektiğinde davalı kooperatifin defter ve kayıtları üzerinde uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulu vasıtasıyla inceleme yaptırılarak rapor alınması, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek davacının kira kaybı tazminatı talep edip edemeyeceği hususu üzerinde durulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ve eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenler davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA,ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine,10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1946, Karar No: 2020/1326, Tarih: 07.10.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/1946 E.  ,  2020/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi:

Sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen müştekinin katılma hakkı olmadığı, yine mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından müşteki ... vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin katılan Hazine vekilinin tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında suçtan zarar gören ...'in vaki şikayeti üzerine yapılan soruşturma sonucunda; Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15/07/2012 tarih ve 2012/32656 sayılı soruşturma dosyası üzerinden kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu defa zarar görenin beyanından ibaret olan dilekçeye istinaden tefecilik suçundan Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 17/06/2013 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanunun 173. maddesinde de kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz usulünün düzenlendiği, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın tebliğ sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın mercince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden açılan kamu davasında beraat kararı verilemeyeceği gözetilerek, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın suçtan zarar görenlere ve mağdur Hazineye tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının incelenen dosya içinde bulunmadığı nazara alınıp, tebligat yapılıp yapılmadığı ile bu kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, tebligat yapılmamış ise kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın suçtan zarar görene ve mağdura tebliği ile karara itiraz edilmesi halinde sonucuna göre Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/32656 sayılı soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp tasdikli suretinin temininden sonra konusunun aynı olduğu ve kesinleştiğinin anlaşılması halinde bu eylem bakımından kamu davasının reddine karar verilmesi; anılan kararın kaldırılıp sanık hakkında iddianame düzenlenerek kamu davası açılması halinde ise davaların birleştirilmesi cihetine gidilerek, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması bakımından icra dairelerinden sanığın alacaklı olduğu icra dosyalarının sorulup var ise aslı veya onaylı suretleri getirtilip borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına müracaat edilmesi ve sanığın tefecilik yapıp yapmadığına dair kolluk marifetiyle araştırma yaptırılmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Dosya kapsamındaki bilgi ve beyanlara göre 2010 yılı Mayıs ayı olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2013 olarak yazılması suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5371, Karar No: 2015/19053, Tarih: 21.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5371 E.  ,  2015/19053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Çeyiz Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, nafakalar ile kadın lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, reddedilen maddi ve manevi tazminat ile kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden ... yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran ... geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.10.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/3462, Karar No: 2024/311, Tarih: 22.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3462 E.  ,  2024/311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/1136 E., 2023/199 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sözleşmenin feshi, alacak ve tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Mahkemece kimlik tespiti yapılan davacı asıl 05.01.2024 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 310 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.

Buna göre temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat hususunda Mahkemece ek karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14177, Karar No: 2006/17577, Tarih: 28.09.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/14177 E.  ,  2006/17577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun Ziraat Bankası Kartal Şubesi nezdindeki 2817521-5001 nolu hesabındaki paraların ATM kira bedelleri, döner sermaye ile ilgili yatırılan tutarlar, Kartal Mal Müdürlüğünden gelen ödeme emirleri, Kartal PTT Müdürlüğünün tedavi bedelleri ve Emekli Sandığından gelen ödeme emirlerinden oluştuğu bildirilmiştir. Mahkemece bunların ayrıntılı olarak nitelikleri araştırılmadan, mücerret haczi kabil hesaplardan olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7405, Karar No: 2017/9292, Tarih: 03.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/7405 E.  ,  2017/9292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hısızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır" şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda

açıklanan düzenlemeler karşısında; TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan ve bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen, otuz gün içerisinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde, kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ihtarına” dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/635, Karar No: 2025/927, Tarih: 25.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/635 E.  ,  2025/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2680 E., 2023/1863 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/113 E., 2023/309 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Muris muvazaası hukuki nedenine dayalı olarak pay oranında açılan tapu iptali ve tescil davalarında, davacı tarafta zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Dosya içeriğine göre; davaya konu taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değeri 5.002.500,00 TL olup davacının miras payına isabet eden 156.328,12 TL Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin değer yönünden REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek hâlinde temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6445, Karar No: 2015/18909, Tarih: 11.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6445 E.  ,  2015/18909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, katılanın hak sahibi olduğu taşınmazdaki otları izinsiz olarak biçerek götüren sanığın eyleminin hırsızlık suçu yönünden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2421, Karar No: 2020/7545, Tarih: 23.12.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/2421 E.  ,  2020/7545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi :... İş Mahkemesi

Dava, Kurum sigortalısının iş kazası sonucu yaralanması nedeniyle Kurum tarafından sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin, geçici iş göremezlik ödemesinin ve tedavi giderinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı davalı Göl İplik Şeremet Tekstil San. ve Tic. A.Ş vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 23/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14554, Karar No: 2013/29360, Tarih: 12.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14554 E.  ,  2013/29360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2011/3409, Karar No: 2011/12064, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/3409 E.  ,  2011/12064 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ve arkadaşları (29 kişi) vekili avukat ... ile ... Belediyesi Huzur ... Toplu Konfut Döner Sermaye İşl. Md. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 4.12.2009 tarih ve 60-525 sayılı hükmün Dairenin 1.12.2010 tarih ve 6970-15961 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Mahkeme kararı 1.12.2010 tarihinde onanmıştır. Davacılar arasında mecburi dava arkadaşlığı yoktu. 2010 yılında karar düzeltme kesinlik sınırı 8.690 TL.dir. Davacıların herbiri için hükmedilen miktarlar, karar düzeltme kesinlik sınırının altındadır. Bu nedenle davalının karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 38.20 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16899, Karar No: 2014/537, Tarih: 16.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16899 E.  ,  2014/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, çekirdeklik kabak ürünlerinin 2012 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, dekar başına üretim gideri (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu ... Mahallesi 325 ada 68 parsel sayılı taşınmazın; imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/872, Karar No: 2013/20098, Tarih: 13.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/872 E.  ,  2013/20098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK nın 85/1, 62, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölü muayenesi sırasında doktor bilirkişinin yemini yaptırılmamış ise de, ölüm sebebine ilişkin bir tereddüt bulunmadığından ve yine sanığın adli sicil kaydında bulunan Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/136-2008/908 sayılı 26.12.2008 kesinleşme tarihli 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin ilamı tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunlukların hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.