muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11370, Karar No: 2019/4232, Tarih: 25.03.2019

Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; Sanıkların, BB&T Bankcard Corporation ve GE Capital Finance adlı bankalara yönelik eylemleri nedeniyle Kale Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2013 tarih 2012/84 E. ve 2013/119 K sayılı kamu davasında mahkumiyetlerine hükmedildiği, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.09.2015 tarih 2014/37603 E. ve 2015/21695 K. sayılı ilamı ile temyiz incelemesinin yapıldığı, neticede tüm sanıklar hakkında BB&T Bankcard Corporation'na yönelik eylemler yönünden mahkumiyetlerin onandığı, GE Capital Finance adlı bankaya yönelik eylemler yönünden ise sanıklar ... ile ... yönünden bozulması üzerine yapılan yargılamada GE Capital Finance bankasına yönelik eylemlerden dolayı Kale Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarih 2015/284 E. ve 2017/283 K sayılı dosyasından sanıklar ...’in mahkumiyetine hükmedildiği ancak Yargıtay incelemesinde olup kesinleşmediği, 27.09.2017 tarihli mahkumiyet hükmüne konu eylemlere ilişkin mağdurlarında aynı bankalar olması karşısında; söz konusu dava dosyası kesinleşmemiş ise birleştirilmesine hükmedilerek; sanıklar ... ve ...’un GE Capital Finance bankasına karşı 5446…1617 ve 5446…1619 nolu kartlarının üretilmesi nedeniyle mükerrer ceza tayin edilmesinin önlenmesi, yine aynı dosyadan BB&T Bankcard Corporation adlı bankaya yönelik eylem nedeniyle TCK 245/2 maddesince verilen 2 yıl 6 ay ve 4 gün adli para cezasının Yargıtay onamasından sonra kesinleştiği de dikkate alınarak, bu bankaya yönelik 4586 .... .... 9004 ve 4046 .... .... 9685 nolu kartların üretilmesiyle oluşan yeni eylemlerde suçun sübuta ermesi halinde cezanın tayin edilmesinde önceki kesinleşen hüküm baz alınarak TCK 43 maddesince artırım yapılmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerekeceği, yeniden TCK 245/2 maddesi gereğince mahkumiyete hükmedilip mükerrer ceza tayin edilemeyeceğinin gözetilmesi, aynı bankalara yönelik kartların değişik zamanlarda üretilip üretilmediğinin karar yerinde tartışılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ise; TCK.nun 245/2, 43/1 maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından TCK.nun 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken hapis cezasının hesap hatası sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 25.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6606, Karar No: 2022/8839, Tarih: 17.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/6606 E.  ,  2022/8839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2014 tarih ve 2014/1860 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak sanıklar hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suça yönelik yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; “sahte fatura kullanma” suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili vergi dairesi başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, dava konusu yapılmadığı halde “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıklara iddianamede yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8472, Karar No: 2014/14003, Tarih: 08.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8472 E.  ,  2014/14003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

NUMARASI : 2009/479-2013/472

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.09.2009 gününde verilen dilekçe ile ihaleye dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, temliken tescil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın davalı belediyece 1960 yılı öncesinde, o tarihte yürürlükte bulunan Artırma, Eksiltme ve İhale Kanunu uyarınca satışa çıkarıldığını ve Y.. A..'ya ihale yoluyla satıldığını, ihaleden doğan tüm yükümlülüklerin yerine getirldiği halde davalı tarafından tapuda intikalin sağlanmadığını iddia ederek, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescil edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ihaleye ilişkin belgelerin davacı tarafça dosyaya sunulamadığını, davanın yasal süre içerisinde açılmadığını, yapıldığı iddia edilen ihale tarihinden başlayarak 10 yıl içinde açılmayan davanın hak düşürücü süreden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili tarafından dava konusu taşınmazın ihaleden satın alınarak ve belediyeden inşaat ruhsatı alınarak su basmanı düzeyinde bina yapıldığı, o tarihten bu yana vergisinin de ödendiği belirtilerek tapu iptali ve tescil istenmiştir. Dava dilekçesi ekinde her ne kadar davacı vekili dava konusu taşınmazın kendisine ihale edildiğine ilişkin ihale dosyasını delil olarak göstermiş ise de davalı belediyenin dosya içerisindeki cevabi yazılarından böyle bir ihale dosyasının mevcut olmadığı anlaşılmaktadır.

Davacının dava konusu taşınmazda sadece işgalci konumunda olduğu, bu taşınmazı davalı belediyeden satın aldığını kanıtlayamadığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken sadece taşınmaz üzerindeki temelin davacı tarafından yapıldığı ve dava konusu taşınmazın vergilerinin de davacı tarafından ödendiğinden bahisle dava ispatlanmış gibi hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3306, Karar No: 2017/2428, Tarih: 06.06.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/3306 E.  ,  2017/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle dava dilekçesinin 3. sayfa 5. bendi ve davacının verdiği 27.05.2014 tarihli ıslah dilekçesi mahiyetindeki açıklamalara göre talep edilen ve harcı tamamlanan 265.520,98 TL'lik talebin tamamının yapılan iş karşılığı olarak fesih tarihine kadar hak edilmiş alacak olduğunun açıklanmış olmasına, davacının 20.01.2014 tarihli beyan dilekçesinin 2. bendinde belirttiği, açtıkları davanın 5.000,00 TL'lik kısmının diğer alacaklar için olduğunu belirtmiş olmasından müspet zararlarla ilgili olduğu sonucunun çıkarılmasının mümkün olmayacağının anlaşılmasına ve davacının varsa kâr kaybı alacağı için ayrı bir dava açmasının mümkün bulunmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında davalı ile aralarında düzenlenen 13.02.2013 ve 01.03.2013 tarihli sözleşmelere göre dava dışı .... fabrikasında davalının taşeronu olarak boru montajı ve boru kaynağı işlerinin yapımını üstlendiklerini, işlerin bitme aşamasında davalının 17.05.2013 tarihinde, işlerin zamanında ve sözleşmeye uygun bir şekilde yapılmadığı ileri sürülerek tek taraflı olarak sözleşmeyi feshettiğini, yapılan işlerin başlangıcından itibaren hem davalı şirket hem de asıl işveren ....A.Ş. mühendis ve yetkililerinin kontrol ve denetimi altında sürdürüldüğünü, eksik veya hatalı olmadığını, uzlaşma görüşmelerinden sonuç alamayınca .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/14 D. iş sayılı dosyası ile keşif yaptırarak yapılan imalâtları tespit ettirdiklerini, işi bırakana kadar tahakkuk etmiş alacaklarının 425.602,40 TL olduğunu, bunun 160.081,42 TL'sinin davalı şirket tarafından ödendiğini, ödenmeyen kısmın 265.520,98 TL olduğunu, belirterek fazlaya

./..

s.2

ilişkin haklarını saklı tutarak 100.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Yargılama sırasında 27.05.2014 tarihli dilekçe ile dava değeri 265.520,98 TL üzerinden harçlandırılmıştır.

./..

s.2

ilişkin haklarını saklı tutarak 100.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Yargılama sırasında 27.05.2014 tarihli dilekçe ile dava değeri 265.520,98 TL üzerinden harçlandırılmıştır.

Davalı savunmasında, davacının yaptığı imalâtların ayıplı ve gecikmeli olarak yapıldığını, bunları ekstra ücretler ödeyerek tamamladıklarını, davacının işin başından itibaren eksik personel çalıştırdığını, bu nedenle ilave personel çalıştırmak zorunda kaldıklarını, dava dışı iş sahibinin hidrolik testler yapılmasını istemesi üzerine yaptırılan tespitlerde döküm hattındaki kaynakların bir çoğunda gaz kaçağı gözlendiğini, bu nedenle asıl işveren yetkililerinin işin mevcut taşeron tarafından yapılmasını kabul etmeyeceklerini yazılı olarak bildirmeleri üzerine davacıdan işi bırakmasının talep edildiğini, bundan sonra davacının yaptığı işlerdeki eksikliklerin kendileri tarafından giderildiğini, ayıplı ifayı kabul etmek zorunda olmadıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporlarına göre zaman zaman davalı firma ve onun bağlı olduğu Asaş'ın davacıya malzeme vermekte sıkıntı çektiği, işin uzamasına neden olduğu, bazen de projedeki boru çaplarını büyüterek davacının kusuru olmaksızın farklı montajlara gidildiği, buna göre sözleşme konusu işin uzamasında davalı ve dava dışı iş sahibinin davranışlarının etkili olduğu, bu nedenle akdin feshinin haklı olmadığı, davalının TBK'nın 473/2. hükmüne göre sözleşmeyi feshedilmesi için davacıya ihtarda bulunması ve ihtarında ayıplı veya sözleşmeye aykırı yapılmış işlerin düzeltilmesi için süre vermesi gerekirken buna uygun davranmadığı, davalının sözleşmeyi haksız olarak feshettiği için, davacının fesih anına kadar yapmış olduğu işlerin bedelini ödemekle yükümlü olduğu, ancak davacının fesih anına kadar ne miktarda iş yaptığını ispata yönelik belgeleri dava dosyasına sunmadığından davacının ne miktarda iş yaptığı hususunun bilirkişilerce tespit edilemediği, davacının davalı adına 2 adet hak ediş bedeli faturası düzenlediği, bunların toplam tutarının 111.698,80 TL olup davalı tarafından davacıya toplam 160.081,42 TL ödeme yapıldığı, sonuçta davacının bakiye iş bedeli alacağı kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında davacının davanın açılmasından önce .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/14 D. iş sayılı dosyasında tespit yaptırdığı, tespit bilirkişisinin raporunda yapılan imalâtların belirlendiği, yapılan kaynak imalâtlarında bazı hataların bulunduğu bunun tarafların ve dava dışı iş sahibinin gerekli hassasiyeti göstermemesinden kaynaklandığını belirttiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında davacının davanın açılmasından önce .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/14 D. iş sayılı dosyasında tespit yaptırdığı, tespit bilirkişisinin raporunda yapılan imalâtların belirlendiği, yapılan kaynak imalâtlarında bazı hataların bulunduğu bunun tarafların ve dava dışı iş sahibinin gerekli hassasiyeti göstermemesinden kaynaklandığını belirttiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda ise davacının işten el çektirildiği tarih itibariyle derhal bir delil tespiti yaptırarak o tarihe kadar yaptığı işlerin miktarını tespit ettirmesi gerekirken bunu yapmadığı, dava dosyası kapsamına göre fesih anına kadar yapılan işlerin miktarının tek belgesinin davacının düzenlediği fatura olduğu, bu faturada belirtilen alacağa karşılık ödeme miktarı dikkate alındığında davacının alacağının belirlenemediği açıklanmıştır.

Taraflar arasındaki akdi ilişki eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı taşeron davalı yüklenicidir. Yine taraflar arasında imzalanan 01.03.2013 tarihli sözleşmenin 7. maddesinde ödemelerin ne şekilde yapılacağı gösterilmiş olup davacının üstlendiği iş, boruların montaj ve kaynağın yapılmasıdır. Davacının 13.02.2013 tarihli teklif ve bu teklif

metninin altının her iki tarafça imzalanmasıyla yevmiye ücreti belirlenmiştir. Davacı bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde hak ettiği ücretin belirlenmesine esas olarak kendi çalışanlarının kayıtlarının davalı yüklenici ve dava dışı iş sahibinde bulunduğunu ileri sürmüştür. Taşeron alacağının varlığı ve bedele hak kazandığını ispatlaması için fatura düzenleme şartı olmadığından mahkemece davalıya ve dava dışı iş sahibine ait sözleşme konusu işlerle ilgili davacı ve bildirdiği elemanların şantiye giriş çıkış ve çalışma saatlerini gösteren kayıtlar getirildikten sonra bilirkişiden her iki sözleşme hükümleri, tespit dosyası göz önünde tutularak davacının itirazlarını da karşılar şekilde rapor alınarak davanın sonuçlandırılması gerekirken sadece davacı faturaları esas alınarak eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/821, Karar No: 2019/13496, Tarih: 17.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/821 E.  ,  2019/13496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 28. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davacı avukatı davanın kabulü yönünde, davalı avukatı ise feshin haklı nedene dayandığına dair gerekçe yönünde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

...Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi taraflar avukatlarının istinaf başvurularını esastan reddetmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından " Temyiz yolu ile " yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı HMK. daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, ilk derece mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolunun uygulanması durumunda, ilk derece mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulacak, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulabilecektir.

Yeni kanun yolu sistemine göre yargılama üç aşamalı olacaktır. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilecek, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi yapılacak, son olarak da Yargıtay’ da temyiz incelemesi yapılacaktır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine ya tarafın istinaf başvurusunu usulden/esastan reddedecek, yada İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak yeni bir karar verecektir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın yada istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi’ nce istinaf başvurusu değerlendirilmeyen taraf açısından ortada temyiz edilebilecek, yada temyiz dilekçesi verilmiş ise Yargıtay tarafından O taraf açısından temyizen incelenebilecek bir karar yoktur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın yada istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi’ nce istinaf başvurusu değerlendirilmeyen taraf açısından ortada temyiz edilebilecek, yada temyiz dilekçesi verilmiş ise Yargıtay tarafından O taraf açısından temyizen incelenebilecek bir karar yoktur.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararının nasıl oluşturulacağı ve kararın unsurları HMK. nın 359. maddesinde düzenlenmiş olup, kararın unsurlarından birisi olarak 359/1-f maddesinde “Hüküm sonucu ile varsa kanun yolu ve süresi” nin gösterileceği, maddenin 2. fıkrasında ise hüküm sonucunun neleri içereceği belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta;

Davacı vekili davalı aleyhine “ feshin geçersizliğine ve işe iadesine “ karar verilmesini talebi ile dava açmıştır.

Davalı işveren vekili feshin haklı olduğunu savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi tarafından “…feshin geçerli nedene dayandığı…” gerekçesi ile dava reddedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi’ nin kararını davacı vekili “ feshin geçerli nedene dayanmadığı “ gerekçesi ile istinaf etmiş,

Davalı vekili de İlk Derece Mahkemesi’ nin kararını 03.11.2017 tarihli dilekçesi ile “ feshin haklı olduğu “ gerekçesi ile İSTİNAF etmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi’ nin kararı incelendiğinde;

Bölge Adliye Mahkemesince “…her iki tarafın istinaf başvurularının reddine karar verilmesi gerektiği...” gerekçesi oluşturulduğu halde hüküm kısmında sadece davacının istinaf başvurusunu değerlendirmiş, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Ancak davalı vekilinin istinaf başvurusu hakkında bir hüküm kurulmamıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi’ nin kararını taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararı incelendiğinde, ilgili Dairenin kararın gerekçesinde tarafların istinaf başvurularını değerlendirmekle birlikte, davalının başvurusu hakkında hüküm kurulmamıştır.

Bölge adliye mahkemesince her ne kadar taraf vekillerinin istinaf taleplerine ilişkin olarak gerekçe oluşturulmuş ise de, davalının yaptığı istinaf başvurusu hakkında hüküm sonucunda olumlu-olumsuz bir karar verilmemiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere Bölge Adliye Mahkemesi’ nce tarafların istinaf başvurusu üzerine HMK. nın 359. maddesine uygun hüküm sonucu oluşturulmadığından davalı açısından ortada temyizen incelenebilecek bir karar yoktur.

Bu nedenle ...Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi’ nin kararının HMK. nın 359. maddesine uygun hüküm sonucu içermediğinden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

...Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi’ nin temyiz edilen kararının yukarıda açıklanan nedenden dolayı BOZULMASINA, dava dosyasının gereği için Bölge Adliye Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine, 17.06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15709, Karar No: 2011/20914, Tarih: 15.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15709 E.  ,  2011/20914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.592,25 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde;davalının 2004 yılı ocak ile 2006 yılı kasım ayını kapsayan dönemde döner sermayeden 3.592,25 TL fazla ödeme aldığının tespit edildiğini, bu paranın davalıya yersiz olarak ödendiğini ileri sürerek, bu bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı cevap dilekçesinde; Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22.12.1973 tarihli 1968/E. 1973/14 sayılı kararı gereği hatalı ödemelerin geri alınması için gerekli dava açma süresinin geçtiğini,İdare Mahkemesinde açmış olduğu dava neticesinde mahkemece işlemin iptaline karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalıya döner sermaye ödemelerinin fazla ödendiği ve ödenen miktar konusunda bir uyuşmazlık bulunmadığı, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 27.1.1973 tarih 1972/6 E. 1973/2 K. sayılı kararının, davalı yanın savunduğu önceki tarihli Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararını doğrulayıp tekrarladığı, yargılamada bağlayıcı önemi ve niteliği bulunan anılan içtihadı birleştirme kararlarında ancak fazla ödeme yapılan kişilerin gerçek dışı beyanları yahut hileye başvurmaları halinde haksız ödemenin geri alınmasının olanaklı bulunduğunun belirtildiği, somut olayda istenilen fazla ödemenin davalı yanın gerçek dışı beyanı yada hileye başvurmasından kaynaklanmadığı, alacağın ortaya çıkmasından itibaren 60 günlük idari dava açma süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.