muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15436, Karar No: 2015/9458, Tarih: 21.05.2015

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkindir.

Somut olayda; öncelikle davacının yukarıda değinilen muvazaa tespiti yapılan dönemde muvazaa tespitinde adı geçen şirketlerde çalışması bulunduğu anlaşılmaktadır ki; bu dönemle ilgili olarak davacı tarafça açılan davada Mahkemece muvazaa tespiti yapılmakla ilave tediye alacağına hükmedilmiş ve söz konusu karar Yargıtay 9. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmiştir. Bu tarihten sonra da davacı davalıya ait işyerinde benzer şekilde çalışmasını sürdürmüştür. Davacı tarafça anılan mahkeme kararında sonraki çalışma dönemine dair ilave tediye alacağı talep edilmektedir. Kesinleşmiş yargı kararı ile muvazaa olgusu ortaya konmuş ve davacı benzer şartlarda çalışmasına devam ediyor olmakla muvazaa tespitine dair karar Mahkemeyi bağlar. Davacının ne tutarda ilave tediyeye hak kazandığı belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16578, Karar No: 2018/4749, Tarih: 17.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16578 E.  ,  2018/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1) 2006, 2007 takvim yılında ‘‘sahte fatura düzenlemek’’ suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) 2008, 2009 takvim yılında ‘‘sahte fatura düzenlemek’’ suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dairemizin 30.06.2016 tarihli 2016/6301 karar sayılı bozma ilamına uyularak suça konu faturaların İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması üzerine İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 31.12.2016 tarihli yazı cevabı içeriğinde, suça konu faturaların, kayıtlarında bulunmadığının bildirilmiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; Ba-Bs form analizine göre sanığa ait şirketten mal aldığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen suça konu faturaları kullanan mükellefler tespit edilip, Ba-Bs formlarında bildiren şirketlerden 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının belirlenmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı

ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15410, Karar No: 2025/2976, Tarih: 26.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15410 E.  ,  2025/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/143 E., 2024/51 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait iş yerinde 2012 yılı Mayıs ayından 2015 yılı Mayıs ayına kadar( askerlik süreleri hariç) çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.06.2021 tarih, 2018/628-2021/306

E.-K. sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.09.2022 tarih, 2021/1069-2022/1408 K. sayılı kararıyla davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında;

1-Dosya kapsamına göre davacının 11.05.2015 tarihinde davalıya ait .... plaka sayılı motosiklet ile seyir halinde iken kaza geçirdiği anlaşılmakla; tespiti istenilen dönemde söz konusu araca ve davalıya ilişkin ceza tutanağı olup olmadığı hususunun sorulması,

2- Davacının 11.05.2015 tarihinde davalıya ait.... plaka sayılı motosiklet ile seyir halinde iken kaza geçirdiği olaya ilişkin ceza soruşturması olup olmadığı araştırılarak varsa ilgili dosyaların celbi ile Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/84 Esas, 2016/1159 Karar sayılı tazminat dosyasının da getirtilmesi,

3-Başkaca komşu iş yeri tanıklarının da tespit edilerek beyanlarına başvurulması; elde edilecek tüm deliler toplanarak fiili çalışmanın varlığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken gerekirken eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirdiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3-Başkaca komşu iş yeri tanıklarının da tespit edilerek beyanlarına başvurulması; elde edilecek tüm deliler toplanarak fiili çalışmanın varlığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken gerekirken eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirdiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararında belirtilen eksikliklerin giderildiği, davacının tespiti talep edilen tarih aralığında davalı nezdinde kesintisiz çalıştığı hususunun hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ispat edilemediği, davacının çalışma süresinin tespitini istediği 03.04.2011-30.10.2012 tarihleri arası dönemin hak düşürücü süreye uğraması, 20.01.2013-30.10.2013, 04.01.2015-30.04.2015 ve 01.02.2016-30.08.2016 tarihleri arası dönemlerde davalı iş yerinde çalıştığını hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde somut olarak ispatlayamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370, 371. maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79. maddesinin 10. fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesinin 9. fıkrası hükümleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7145, Karar No: 2014/12657, Tarih: 11.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7145 E.  ,  2014/12657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2010/246-2014/285

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.05.2010 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı İ.. Ü.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 11.11.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı İ.. Ü.. vekili Av. A.. K.. ile karşı taraf davacı vekili Av. F.. H.. B.. ve davalı şirket vekili Av. H.. M.. U.. geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü beyanları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahibi İ.. Ü.. vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı İ.. Ü.. vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davanın dayanağı, davalı yüklenici şirket ile davalı arsa sahipleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşme ile yüklenicinin davacıya şahsi hakkını devretmesine ilişkin “alacağın devri” (temlik) sözleşmesidir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın; temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Temlikin; temlik edenle, borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahipleri ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümleri temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmüne göre “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada “şey” olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davalı arsa sahipleri ile davalı yüklenici Ö.. S.. İnşaat Ltd. Şti. arasında aktedilen Silifke ... Noterliğinin 01.02.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 26.06.2006 tarihli ek sözleşmeye göre, yüklenicinin .. ada .. parselde A ve B blok olmak üzere toplam 48 daire ve 8 asma katlı dükkan yapımını üstlendiği, aralarında dava konusu B blok, 4. kat, 2. girişte 43/2400 arsa paylı (43) no’lu mesken ile B blok, zemin kat, 2. girişte 43/2400 arsa paylı (56) no’lu depolu dükkanın da bulunduğu bağımsız bölümlerin yükleniciye düştüğü ve davalı yüklenicinin de Erdemli ...Noterliğinin 30.04.2010 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile dava konusu 43 ve 56 no’lu bağımsız bölümleri davacıya temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, bilirkişi kurulunun 10.06.2013 günlü raporu ile eksik ve ayıplı işlerin bedeli hesaplanmışsa da inşaat sözleşmesine konu binanın tamamındaki eksikliklere ilişkin bir inceleme yapılmamıştır. Diğer taraftan mahkemece Silifke 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/570 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan davanın konusunu oluşturan 31 ada 96 parsel sayılı taşınmazda yapılan binadaki eksik ve ayıplı işlerin bedelinin bahsi geçen dosyada arsa maliklerine ödenmek üzere depo ettirildiği belirtilerek yeniden depo kararı verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de anılan karar henüz kesinleşmediğinden eksik ve ayıplı işler bedelinin arsa maliklerine ödendiğinden söz edilmez. Başka bir deyişle, bu aşamada yüklenicinin arsa maliklerine karşı sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirdiği kabul edilemeyeceğinden, binanın tümündeki eksik ve ayıplı işler bedelinin tespiti ile tahsilde tekerrür oluşturmayacak biçimde arsa sahiplerine ödenmek üzere depo edilmesi için davacıya süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, henüz kesinleşmemiş olan karar esas alınarak ve yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.. Ü.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı İ.. Ü..’e verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/444, Karar No: 2021/2150, Tarih: 24.05.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/444 E.  ,  2021/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hüküm davacı vekilince duruşmalı, davalı ... tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ... ile davalılardan ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ...’in kooperatifte bulunan tüm ortaklık hak ve hissesini davalı ... adına devir ve satış yaptığını, diğer davalı ...’in kooperatifin 03.08.2005 tarihli 49 numaralı yönetim kurulu kararı ile ortaklığa kabul edildiğini, davalı ...’in ise davalı kooperatifteki ortaklık payını 01.09.2005 tarihli “kooperatif hakkı devir sözleşmesi“ ile müvekkiline devrettiğini, kooperatif hak ve ortaklığı ve ortaklığa bağlı tüm taşımacılık haklarını noter kanalı ile davalılar tarafından satılmasına ve müvekkilce davalı kooperatife yapılan başvuruya rağmen davacının kooperatif ortağı olarak kayıt edilmediğini ileri sürerek, davacının kooperatif ortağı olarak kayıt ve tesciline, davalı ... üzerine kayıtlı bulunan Y türü çalışma belgesinin davacı üzerine kayıt ve tesciline ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL kazanç kaybının 07.06.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 13.07.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile, kazanç kaybı talebini toplam 63.990,00 TL olarak arttırmıştır.Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin halen davalı taşıyıcılar kooperatifin ortağı ve Y türü çalışma belgesi sahibi olduğunu, müvekkilinin 23.05.2005 tarihinde notere giderek hissesini davalı ...’e devretmişse de bunu özgür iradesi ile yapmadığını, kooperatif yöneticileri tarafından iradesinin sakatlanıp, kandırıldığını, bu konuda suç duyurusunda bulunulduğunu, usulsüz şekilde davacıya hisse satıldığını, müvekkili hakkında verilen 29.08.2006 tarihli üyelikten çıkarma kararının iptal edildiğini, müvekkili ile davacı arasında hiçbir bağ olmadığını savunarak, davanın usul ve esastan reddini istemiştir. Davalı kooperatif vekili, davacının hiçbir zaman kooperatife üye olmadığını, diğer davalı ...’in de hiçbir zaman ortaklık hakkını kazanmadığını, davacının usulsüz işlemden dolayı ancak ... isimli şahıstan zararını tazmin edebileceğini, müvekkili kooperatifin davada hasım gösterilmesine karşı çıktıklarını, müvekkili davacının gerçekte üye olmayan bir şahıstan kooperatif üyeliğini devralmış olduğunu, böyle bir sözleşmenin kooperatifi bağlamayacağı ana sözleşmenin 17.maddesinin açık olduğunu, davacının davalı ...’den satın aldığını iddia ettiği hattın aynı zamanda davalı ...’e ait bir hak olduğunu, davalı ... hakkında verilen çıkarma kararının iptaline karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.Diğer davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; bekletici mesele yapılan davalılardan ...‘in davacı olup kazandığı kooperatif üyeliğinden çıkarılması kararının iptali davasının kesinleştiği, davacının kooperatif hissesini devraldığı davalı ...’den geçerli bir devre yönelik inancından dolayı kayba uğradığı kazançlara ilişkin bilirkişi hesaplaması doğrultusunda toplam 63.990,00 TL zararın giderilmesini isteyebileceği gerekçesi ile, davacının davalı kooperatif ve davalı ... hakkında açtığı davaların sübut bulmadığından reddine, davacının davalı ... hakkında açtığı kazanç kaybı davasının kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 06.12.2018 tarih 2017/2246 E-2018/2151 K. sayılı ilamıyla; davacıya ortaklığı devir eden davalı ...’in ortaklığa kabulüne dair 03.08.2005 tarihli yönetim kurulu kararında imzası bulunan dava dışı ...’a ait imzanın o kişiye ait olmadığının tespit edildiği, davacının üyeliği kazanamamış bir kişiden üyelik hakkını devir aldığının kabulünün gerek 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu, gerek kooperatif ana sözleşmesinin kapsamında mümkün olmadığı, Borçlar Kanunu hükümleri gereğince sahte imza ile gerçekleştirilen bir işlemin geçerliliğinden de bahsedilemeyeceği, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Kararı, davacı vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

1-Davacı vekili temyiz istemi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.