muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3401, Karar No: 2016/258, Tarih: 19.01.2016

götürü bedelli sözleşme olmadığı gözetilmeden emlak değerine itibarla hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/15738, Karar No: 2015/7543, Tarih: 09.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/15738 E.  ,  2015/7543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı tarafın dayanağı olan T.Evvel 1324 tarih 355 ila 396 sıra numaralı tapu kayıtlarının yöntemince uygulanarak, dava konusu taşınmazların davacının dayandığı tapu kayıtlarının bir ya da bir kaçının kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde tapu kaydı kapsamında kalan taşınmazların davacı adına tesciline karar verilmesi, tapu kadı kapsamı dışında kalan taşınmazların ... adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazların ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli müktesap hak oluşacağından bozma gereklerinin tam ve usulen yerine getirilmesi zorunludur. Bozmadan sonra mahallinde yapılan keşif sonrasında dosyaya ibraz edilen 21.11.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda davacı tarafın tutunduğu T. Evvel 1324 tarih ve 365, 377 ve 379 sayılı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara bir bütün olarak uygulanabileceği belirtildikten sonra 06.02.2012 tarihli ek raporunda ise tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara bir bütün olarak uygulanabileceği hususunun bir kanaatten ibaret olup keşif sırasında alınan mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre söz konusu tapu kayıtlarının taşınmazlara kesin olarak uygulanmasının mümkün olmadığı belirtilmek suretiyle fen bilirkişisinin ana raporu ile ek raporu arasında çelişki oluşmuş ve bu çelişki giderilmemiştir. Yine Dairemizin 2014/15740 Esas sayısına kayıtlı Mahkemenin 1999/9 Esas ve 2012/18 Karar sayılı temyiz dosyasında da 21.11.2011 tarihli fen bilirkişi raporunda davacı tarafın tutunduğu T. Evvel 1324 tarih ve 365, 377 ve 379 sayılı tapu kayıtlarının belirtilen dosyada dava konusu olan 48 ada 37, 38 ve 39 parsel sayılı taşınmazlara uygulanabileceği belirtilmesine rağmen dava dosyalarının birlikte görülmesi gerektiği hususu düşünülmemiştir. Ayrıca davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının bilinmeyen sınırları yönünden taraflara tanıkla kanıtlama imkanı sağlanmamış; tapu kayıtlarının uygulanması sırasında komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve dayanaklarından, davalı taşınmazlar yönünü ne okuduğu belirlenmek suretiyle yararlanılmamıştır. Yine çekişmeli taşınmazlara uygulanan T. Evvel 1324 tarih ve 366, 377 ve 379 sayılı tapu kayıtlarının miktarınca kapsam tayin edilmemiş, fen bilirkişi tarafından uygulanan tapu kayıtlarının kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir bir kroki düzenlenmemiştir. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile ve taraflar arasında bozma ilamına uyulmakla oluşan usuli müktesep haklar bertaraf edilerek hüküm kurulamaz. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle mahkemenin 1999/9 Esas sayılı dava dosyasında da aynı tapu kayıtları uygulandığı ve aynı nedenlerin ileri sürüldüğü anlaşıldığına göre tapu kaydı uygulamasının tüm taşınmazlar birlikte değerlendirilerek yapılması ve uyuşmazlıkların birlikte çözülmesi gerektiğinden mahkemece eldeki temyize konu dava dosyası ile mahkemenin 1999/9 Esas sayılı dava dosyası birleştirilmeli, daha sonra mahallinde usulen belirlenecek mahalli bilirkişiler ve taraf tanıkları hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, davacı tarafın dayandığı dava konusu taşınmazları kapsadığı belirtilen T

.Evvel 1324 tarih 365, 377 ve 379 numaralı tapu kayıtlarının tüm sınırları tek tek okunarak mahalline uygulanmalı, tapu kayıtlarına miktarınca kapsam tayin edilmeli, çekişmeli taşınmazlardan hangilerinin kısmen veya tamamen tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı usulen belirlenmeye çalışılmalı, mahalli bilirkişilerce bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanıkla kanıtlama imkanı sağlanmalı, uygulamada komşu parseller tutanak ve dayanak belgelerinde dava konusu taşınmazlar yönünü ne okuduğu belirlenmek suretiyle yararlanılmalı ve uzman fen bilirkişisinden keşif ve uygulamayı takibe ve denetlemeye olanak verir, dayanak tapu kayıtlarının sınırlarını belirtir rapor alınmalıdır. Bundan sonra, çekişmeli 48 ada 46 ve 49 parsel sayılı taşınmazların kısmen veya tamamen davacı tarafın dayandığı tapu kayıtları kapsamında kesin olarak kaldığının belirlenmesi halinde tapu kayıtları kapsamında kalan yerlerin davacı taraf adına tesciline, tapu kayıtları kapsamında kalmadığı belirlenen yerlerin davalı ... adına tesciline karar verilmelidir. Eksik araştırma, inceleme ve uygulamayla hüküm kurulması isabetsiz olduğundan davacı ... mirasçıları vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2381, Karar No: 2016/1919, Tarih: 29.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/2381 E.  ,  2016/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mağdur ...'e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan dava yönünden ceza verilmesine yer olmadığı, mağdur ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Temyiz ret, onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Katılan mağdur ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç ve hüküm tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdur ...'in kanuni temsilcisi sıfatıyla annesi ...'nin 25.08.2010 tarihli celsede suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, mağdurun yaşı nedeniyle görevlendirilen vekilin kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdur ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdur ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24726, Karar No: 2012/19769, Tarih: 19.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24726 E.  ,  2012/19769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... Deniz hakkında: Düşme

Sanık ... hakkında: Beraat, düşme

I) Katılan vekilinin sanık ... hakkında tüm yıllara ilişkin suçlardan verilen karar ile sanık ... hakkında 1999, 2000, 2001, 2002 takvim yıllarına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Bozmaya uyularak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçlarının cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sanık ... yönünden sorgusunun yapıldığı tarihten, sanık ... açısından ise yüklenen suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında 2003 takvim yılına ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13139, Karar No: 2013/5953, Tarih: 18.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13139 E.  ,  2013/5953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil, tazminat davasının kısmen reddine ve kısmen kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.06.2011 gün ve 106/186 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili, davalı ..., davalı ..., davalılar ... ve ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin 694 sayılı parselin 14.400 m2'lik bölümünü 08.01.1984, 578 parsel sayılı taşınmazın 7600 m2'lik kısmını 08.01.1984, 530 sayılı parselin 15.200 m2'lik bölümünü yine 08.01.1984 tarihli üç ayrı adi yazılı sözleşme ile... mirasçıları ..., ... ve ... vekili ...,1117 parsel sayılı taşınmazın 16.000 m2'lik bölümünü 11.08.1989 tarihli adi yazılı sözleşme ile ... mirasçıları ... ve ...'dan satın aldığını, sözleşme tanzim tarihlerinden itibaren taşınmazlardaki nizalı kısımların zilyetliklerini devraldığını açıklayarak, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline, mümkün olmadığı taktirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 8.000 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak vekil edenine verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... ve ... dosyaya sunulan adi yazılı sözleşmelere dayanak vekaletnamelerin altındaki imzaların kendilerine ait olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuşlardır. Davalı ... aynı zamanda davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar ise davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, bedel iadesi yönünden davanın kabulüne,... ile davacı ... arasında düzenlenen 08.01.1984 tarihli mahkemece kırmızı tükenmez kalem ile 2-3-4 numarası verilen adi yazılı sözleşmelere istinaden ayrı ayrı ödenen 1,00 TL'nin dava tarihi olan 03.09.2007 tarihi itibariyle bilirkişi raporunda belirtilen değeri olan 40.313,79 TL ile ... ile davacı ... arasında düzenlenen 11.08.1983 tarihli mahkemece kırmızı tükenmez kalem ile 1 numarası verilen adi yazılı sözleşmeye istinaden ödenen 1,00 TL'nin dava tarihi olan 03.09.2007 tarihi itibariyle bilirkişi raporunda belirtilen değeri olan 14.890,36 TL olduğu, böylelikle 4 adet adi yazılı sözleşmeye istinaden ödenen paranın dava

tarihi itibariyle toplam değerinin 55.204,15 TL olduğu ve bu bedelden 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43-44 maddeleri dikkate alınarak takdiren % 60 indirim yapılarak 22.081,66 TL'den dava dilekçesindeki istek dikkate alınarak 8.000,00 TL'nin davalı ..., ..., ..., ... ve ...'dan dava tarihi olan 03.09.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalılardan ... ve ... zamanaşımı iddiasında bulunduğundan, bunlar yönünden ve davalı ..., ..., ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili, davalılar ..., ... davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu 530, 578, 694 ve 1117 sayılı parseller 1971 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında ... adına tespit edilmiş ve tespitin itirazsız olarak 04.01.1972 tarihinde kesinleşmesiyle tapuya tescil edilmişlerdir. 1117 parsel sayılı taşınmaz sonrasında intikal görerek taksim hukuksal sebebiyle 17.08.2007 tarihinde 1/3 paylı olarak davalılar ..., ... ve ... adına tescil edilmiştir. Dava konusu diğer taşınmazlar ise intikal görmemiştir. Öncelikle, tapulu bir taşınmazın mülkiyetinin devrini amaçlayan sözleşmeler Türk Medeni Kanunu'nun 706, adi yazılı senetlerin tanzim ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 213 (6098 s. TBK.m.237),Tapu Kanunu'nun 26. ve 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 60. madde hükümleri uyarınca resmi şekilde düzenlenmedikçe geçerli olmaz. Geçersiz bir tapu dışı satışa dayanılarak iptal ve tescil isteğinde bulunulamaz. Bu nedenlerle; Mahkemece, davacı yanın dayandığı adi yazılı sözleşmelere iptal ve tescil isteği yönünden hukuki kıymet verilmeyerek, tapu iptali ve tescil isteklerinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Tarafların, hükmün, geçersiz satım sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkin bölümüne ilişkin temyiz itirazlarının değerlendirilmesinde; Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi, Mahkemenin yazılı gerekçesine katılma olanağı da bulunmamaktadır.

Öncelikle; davacı yan davada dört farklı adi yazılı sözleşmeye dayanmıştır. Her bir sözleşme, farklı bir taşınmaza ilişkindir ve birbirlerinden bağımsızdır. Bu kapsamda, Mahkemece dava dilekçesinde dava değeri olarak gösterilen 8.000 TL bedelin, hangi adi yazılı sözleşmeye ilişkin olarak ne miktarda istenildiği kalem kalem açıklattırılmadan, tüm adi yazılı sözleşmelerin bir bütün halinde değerlendirilerek, aleyhine hüküm kurulan tüm davalıların belirlenen alacak miktarı bakımından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması yanlış olmuştur. Zira, her bir adi yazılı sözleşme, sadece sözleşme borçluları bakımından müstakil ve bağımsız sorumluluk doğurur.

Davalılar ...ve ... dosyaya sunulan ve 08.01.1984 tarihli üç adi yazılı sözleşmeye dayanak teşkil eden adi yazılı vekaletnameler altındaki imzaların kendilerine ait olmadığını ileri sürmüşlerdir. Ne var ki, mahkemece bu husus araştırılmadan hüküm kurulmuştur. Dayanak 08.01.1984 tarihli adi yazılı sözleşmeler, yukarıda anılan davalılara vekaleten babaları (vefat etmiştir) ... ile davacı arasında tanzim edilmiştir. Sözleşme metinlerinde "kayınbabam ... ölümü ile bizlere kalan bu tarlalarımızı kızlarımın ve oğullarımın babası olarak

bana vermiş oldukları yetkiye dayanarak ...sattım..." ibareleri geçmektedir. Tapu kayıt maliki ... 22.04.1980, ... ( ...eşi ve az yukarıda belirtilen davalıların yakın miras bırakanı) ise, 09.05.1977 tarihinde vefat etmiştir. Hal böyle iken, ... tapu kayıt maliki ... mirasçı olmadığına ve ...'ın ölüm tarihine göre ...'a gelen miras payı doğrudan sadece alt soyuna intikal edeceğine göre, ... dava konusu taşınmazlarda hakkının bulunmadığı açıktır. Bu durumda, 08.01.1984 tarihli üç adı yazılı sözleşmeye ilişkin olarak dosyaya sunulan adi yazılı vekaletnameler geçerli sayıldığı taktirde, davalılar ... ve ...'ın her biri geçersiz satım sözleşmesinden kaynaklanan alacak miktarı bakımından sadece kendi payları oranında müstakil (bireysel) olarak sorumlu olacaklardır. Vekaletnamelerin geçersiz sayılması durumunda ise, alacak miktarından (satış bedelinden) satışı yapan ... kendisi sorumlu olacağından, mirası reddetmeyen... mirasçılarının tamamı tereke borcundan dolayı müştereken ve müteselsilen sorumlu olacaklardır. (TMK. m.641). Az yukarıda değinilen açıklamalar, davalılar ... ve ...'ın 08.01.1984 tarihli üç geçersiz satım sözleşmesi nedeniyle yükümlü oldukları bedel iadesi bakımından sorumlu oldukları miktar ve sorumluluk şekillerinin tespiti bakımından önem arz etmektedir.

Bundan ayrı, yukarıda açıklandığı üzere, tapulu taşınmazın satışına ilişkin sözleşme resmi biçimde yapılmadığından hukuken geçersizdir. Bu durumda taraflar verdiklerini sebepsiz zenginleşme kuralları gereğince geri isteyebilirler. (10.07.1940 T. ve 1939/2 E., ... ve 07.06.1939 T. 1936/31 E., 1940/47 sayılı YİBK Kararları). Taraflar arasında harici de olsa bir sözleşme olduğundan B.K 125 maddesine göre 10 yıllık zamanaşımına tabidir. Zamanaşımının başlangıç tarihi ise, dava tarihi olmaktadır. Tapuda devrin yapılamayacağı ve ümidin kesildiği tarih dava tarihi olacaktır. (07.06.1939 T. 1939/31 E., 1939/47 K. sayılı YİBK) Davaya dayanak adi yazılı satış sözleşmelerinin metninden ve keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, davacının nizalı taşınmazlarda zilyetliği devam ettiği anlaşıldığına göre, davacının alacak hakkı bakımından zamanaşımı süresi işlememektedir. Bu nedenle, ... mirasçısı ... ve ... bakımından davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, geçersiz satım sözleşmesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkin davalar, Borçlar Hukuku uyarınca haksız fiil sorumluluğu kapsamında kalmadığı halde, haksız fiil sorumluluğuna ilişkin olarak düzenlenen 818 sayılı BK'nun 43 ve 44. (6098 s. TBK. m. 51 ve 52) maddeleri uygulanarak denkleştirici adalet ilkesi uyarınca belirlenen bedellerden indirim yapılması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Kabule göre de; davacı taraf dava dilekçesinde açıkça alacak isteğine ilişkin olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğu halde, hükümde bu isteğin göz ardı edilerek, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmemesi isabetsiz olmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili, davalılar ..., ... davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle; hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun

440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 456,80 TL peşin alınan harcın istek halinde davalı ... ve davalı ...'a ayrı ayrı iadesine, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9601, Karar No: 2016/9802, Tarih: 03.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9601 E.  ,  2016/9802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- KARAR-

Davacı vekili; müvekkilinin kazada basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek bir kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralandığını, müvekkilinin, davalının kusuru neticesinde uğramış olduğu bu yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen 05/03/2012 tarihli kesin sağlık raporuna göre, yaşamını tehlikeye sokan bir durumda olduğunu ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde hafif olmadığını, sürekli unutkanlık yaşadığını belirterek fazlaya ilişkin dava ve talep haklarının saklı kalması kaydıyla geçici ve kalıcı iş göremezlik zararı olarak 10.000,00.-TL maddi tazminatın kazanın meydana geldiği 03/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'nden müştereken ve müteselsilen tahsiliyle müvekkili davacıya verilmesine; 10.000,00.-TL manevi tazminatın kazanın meydana geldiği 03/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalı ...'den tahsiliyle müvekkili davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... duruşmadaki beyanlarında; bilirkişi raporuna göre hatalı olmadığının sabit olduğunu, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait bordrolardan raporlu olduğu döneme ilişkin maaşında ve aldığı döner sermaye gelirlerinden her hangi bir kesintinin yapılmadığı, davacının geçici iş göremezlik kalemlerine ilişkin talepleri sigorta teminatı dışında olduğu, maluliyeti bulunmadığı ve olayda daha çok kusurlu olan davacının manevi tazminatı hak etmediği, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın da bu durumda hakkaniyete uygun düşmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK.nun 47.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararı karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülükler de değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Bu durumda, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, kusur oranları da gözönünde tutularak davacı için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken buna ilişkin talebin yazılı gerekçe ile reddedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE; yukarıda 2 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 03.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.