muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1434, Karar No: 2014/5837, Tarih: 31.03.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse … aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına … saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13/04/2000 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31/03/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4799, Karar No: 2017/7207, Tarih: 03.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4799 E.  ,  2017/7207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile birlikte yeterli çoğunluk olmamasına rağmen genel kurulun yapılması nedeniyle 27.05.2014 tarihli olağanüstü genel kurulun ivedilikle iptal edilmesini, yeni yapılan bahçe aydınlatmasının im ve siluet aydınlatmasının ağırlıklı lüks aydınlatma sınıfına girdiğinin ve teknik yapılmadığının tespitini, site telefon kablolarının tekniğine uygun yapılmadığının tespitini, farklı zamanlarda evini su basmaları nedeniyle uğradığı zararların tespitini, su basmaları nedeniyle olan zararlar hariç olmak üzere asansör, bahçe aydınlatması ve telefon ana kolon kablolarının açıklandığı üzere uygun yapılmaması nedeniyle uğradığı toplam 2.350,00 TL zararın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere yasal faizi ile birlikte tarafına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece 634 sayılı Kanuna göre davaya bakma görevi Sulh Hukuk Mahkemelerine ait olduğundan görevsizlik kararı verilmiş ve 08/09/2014 tarihinde kararın kesinleşmesi üzerine dosya 17/02/2015 tarihinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmiştir. ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 03/06/2015 tarih ve 2015/73-216 E-K sayılı hükmü ile davacı tarafından 6100 sayılı HMK'nun 20. maddesinde belirtilen süre içerisinde dosyanın 6100 sayılı Kanuna uygun şekilde gönderilmediği gerekçesiyle mahkemeye iadesine karar verilmiş, mahkemece 21.07.2015 tarihli ek kararla hak düşürücü süre olan iki hafta davacı tarafından geçirilerek başvuruda bulunulmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 20. maddesine göre görevsizlik kararı verildikten sonra dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi için kararın kesinleşmesinden itibaren iki haftalık süre içerisinde görevsiz mahkemeye başvurmak zorunlu olup, bu sürenin hak düşürücü süre olduğu kuşkudan uzaktır. Davacı görevli mahkemeye gönderilmesi talebini içeren dilekçesinin mahkemeye verildiğine dair alındı belgesinin alınarak zamanında görevsiz mahkemeye başvurduğunu ispatlayamadığına göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2662, Karar No: 2016/2452, Tarih: 01.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/2662 E.  ,  2016/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava, kıyı kenar çizgisi içerisindeki taşınmaz hakkında müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir..

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20344, Karar No: 2015/20051, Tarih: 21.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20344 E.  ,  2015/20051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işveren tarafından hiçbir haklı sebep ve gerekçe gösterilmeden tek taraflı, ihbarsız ve tazminatsız iş akdinin feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının 20.07.2012 tarihinde şirkete mal getiren aracın şoförü ...'e hitaben "neden sürekli mal getiriyorsun, anasını avradını sinkaf ettiğim" şeklinde küfürlü konuşmaları üzerine, ...’in olayı şirketin bir diğer çalışanı olan ...'ye intikal ettirdiğini, ...'nin de davacıyı ve kardeşini hiç kimseye böyle küfürlü konuşmaması gerektiği yönünde uyardığını, eğer çalışmaya yönelik herhangi bir sıkıntıları var ise bunu gelen müşterilere değil de kendilerine söylemesi gerektiğini belirttiğini, davacıyı işten çıkarmanın söz konusu olmadığını, davacı ve kardeşinin zaten inşaatçı olduklarını, bir inşaatta çalışmaları durumunda buradan daha fazla para kazanacaklarını belirttiklerini ve iş yerini terk ederek gittiklerini, haklarında tutanak tutulduğunu ancak gelmediklerini, ihtarname çekildiğini mazeret istendiğini ancak feshin son çare olmasından dolayı iş akitlerinin sonlandırılmadığını gelmemeye devam edince de kayıtlara işi yerini terk ettiğine dair bildirim yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş yerinde yaşanan küfür olayından sonra depo sorumlusu olan ... ile davacı ve kardeşinin tartışması sonucu davacının işyerinden ayrıldığı, bir an için iş akdinin davalı işveren tarafından sona erdirildiği kabul edilse dahi, davacının davranışları karşısında iş akdinin davalı tarafından feshinin haklı sebeplere dayandığı, iş akdinin sona ermesinde kusurun tamamen davacıya ait olduğu sonucuna varıldığı, İş akdinin davacının kusuru sonucu sona ermesi karşısında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin iş akdinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında davacı işçinin iş akdinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı, işverence iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı işveren ise davacının 20.07.2012 tarihinde iş yerine mal getiren kamyon şoförüne sinkaflı küfür ettiğini ve ardından depo sorumlusunun kendilerini uyarması üzerine davacının ve kardeşinin iş yerini terk ettiğini, kendileri tarafından iş akdinin feshedilmediğini savunmuştur. Davalı tanığı ... “ davacı ... kendisi işi bıraktı, işveren tarafından işten çıkarılmadı. Nakliyeye yük getiren arkadaşla niye geliyorsun, niye yük getiriyorsun diye kavga etmişler”, diğer davalı tanığı ve aynı zamanda şirkete mal getiren kamyon şoförü ... “Bu iş yani işten çıkma işi bizden kaynaklandı. Ben Ramazan günü saat 15.00-16.00 sıralarında yüküm indirilirken ... ve ... ikisi birden bana olmadık kelimeler konuştular. Ana avrat küfrettiler. Ramazan günü. Bi daha sen buraya yük getirme diye söylediler. Ancak neden söylediler, bilmiyorum. Yük boşaltması zor oluyormuş, öğleden sonra değil de sabah getir diye bir şey de söylemediler. Bunun üzerine ben bana hakaret etmelerini içime yediremedim, gittim yetkililere söyledim. Yetkililerin ne söylediğini ve ne yaptığını bilmiyorum. Neden işten çıkarıldığını da bilmiyorum. Ancak bana yaptıkları küfür ve söyledikleri gerekçe gösterilmiş, sopayı alırlar taşa sarılırlar, sana vururuz gibi hareketler yaptılar. Neden yaptılar ben de anlamadım. Daha önce aramızda herhangi bir şey olmamıştır. Cumartesi günleri 1-2 sefer yük götürdüm. Mesaiden sonra yük götürmedim. Bana patronlar mesai saatlerinden sonra gelme derlerdi. Ben... beyin defolun gidin manasında bir şey söylediğini duymadım, ben yanlarına gitmedim ne olduğunu bilmiyorum ” şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Davalı işveren tarafından 21.07.2012, 22.07.2012, ve 23.07.2012 tarihlerinde devamsızlık tutanağı tutulduğu ve 31.07.2012 tarihinde davacıya gelmediği günler için mazereti varsa bildirmesi için ihtarname çekildiği ve işe gelmeyen davacının 07.08.2012 tarihinde iş yerinden çıkışının bildirildiği ve işten ayrılış kodu 03 ile istifa olarak bildirim yapıldığı anlaşılmıştır . Davacı davalı iş yerinde depolama işinde çalışmış olup 14 yılı aşkın kıdemi bulunmaktadır. Dosya içeriği ve tanık beyanlarına göre iş akdi davacı tarafından sonlandırılmıştır. Davacının ödenmeyen fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağı bulunduğuna göre davacının iş akdini feshi haklı nedene dayanmaktadır. Mahkemece kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/662, Karar No: 2023/5577, Tarih: 26.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/662 E.  ,  2023/5577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/3021 E., 2022/1915 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kars Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/10 E., 2019/27 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Uygulama kadastrosu sırasında, ... ili ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 105 ada 206 parsel ... 23.665,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada ve parsel numarasıyla 24.582,16 metrekare yüzölçümlü olarak; Hazine adına tapuda kayıtlı bulunan eski 105 ada 207 parsel ... 145.042,28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, aynı ada ve parsel numarasıyla 142.852,56 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

2. İtirazı kadastro komisyonu tarafından red edilen davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında Kars ili Merkez ilçesi Büyük Boğatepe köyünde bulunan Hazineye ait 105 ada 207 parsel ... taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve eksikliğin davalıya ait 105 ada 206 parsel ... taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, eski hale getirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. İtirazı kadastro komisyonu tarafından red edilen davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında Kars ili Merkez ilçesi Büyük Boğatepe köyünde bulunan Hazineye ait 105 ada 207 parsel ... taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve eksikliğin davalıya ait 105 ada 206 parsel ... taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, eski hale getirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; fen bilirkişi raporundan anlaşılacağı üzere dava konusu taşınmazlarla ilgili yapılan uygulama kadastro çalışmalarının 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 22/2-a maddesi ile 26.11.2006 tarih ve 26361 ... Resmi Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapıldığı, tersimat, hesap, ölçü ve sınırlandırma hatası bulunmadığı, tapu alanlarındaki değişimin esasen parsellerin sınırının değiştirilmesinden değil, ilk tesis kadastrosu esnasında kullanılan ölçü tekniği ile teknolojisinin ve alan hesaplama yönteminin teknik açıdan yetersiz oluşundan ve zemin durumunu yansıtmamasından kaynaklandığı, sınırlar itibariyle yapılan incelemede ise fiili kullanım durumu ile ilk tesis kadastrosu sınırlarının uyumsuz olduğu, keşif tarihindeki fiili kullanım durumunun, ilk tesis kadastrosunun yapıldığı 2007 yılı öncesine ait olan 2003 yılına ait hava fotoğrafı ve 2013 yılı hava fotoğrafının birbiriyle örtüştüğü, bu itibarla ilk tesis kadastrosu sonucu oluşturulan paftanın gerçek zemin durumunu yansıtmadığı, yapılan uygulama kadastrosu çalışmaları sonucu oluşturulan paftanın gerçek zemin ve hak durumunu yansıtır hale getirilerek uyumsuzluğun ortadan kaldırıldığı, ilk tesis kadastrosunun yapıldığı 2007 yılındaki gerçek hak durumuna uygulama kadastrosu ile ulaşıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davacı ... davasının reddine, çekişmeli 105 ada 206 parsel ... taşınmazın hakkında düzenlenen uygulama tutanağı doğrultusunda, çekişmeli 105 ada 207 parsel ... taşınmazın uygulama tutağına ek 26.03.2018 tarihli ve 2018/3 karar ... komisyon kararı gibi tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 3402 ... Kanun'un 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosu sonucu Maliye Hazinesine ait 105 ada 207 parsel ... taşınmazın yüzölçümünde 2.189,72 metrekare azalma meydana geldiğini ve komşu parsel olan 105 ada 206 parsele yazıldığını, ilk derece mahkemesince yapılan inceleme ve keşifte, uygulama kadastrosu sırasında taşınmazın çapında bir değişiklik olup olmadığı, taşınmazın yüzölçümündeki azalmanın çap değişikliğinden mi yoksa hesap hatasından mı kaynaklandığı hususlarının araştırılmadığını, dosya arasına alınan bilirkişi raporlarında da taşınmazın yüzölçümündeki değişikliğe konu bir işgalin olmadığının belirtildiğini, ancak yüzölçümündeki değişikliğin hesap hatasından gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, uygulama kadastrosuna itiraza ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, 3402 ... Kanun'un 22/a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosunun usul ve kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kanun'un 22/a maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1996, Karar No: 2021/4043, Tarih: 13.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1996 E.  ,  2021/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; dava konusu taşınmazı, 11.03.2010 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesi ile davalılardan ...'den kiraladığını ve işletmeye hazır hale getirdiğini ancak daha sonra kiralanan otelde ... A.Ş'ye ait baz istasyonu olduğunu öğrendiğini, Turkcell görevlilerinin devamlı otele girmek istediklerini bu nedenle de aralarında sorunlar yaşandığını, bilgi ve onayı olmadan davalılardan Turkcell yetkilisi ...'in, diğer davalı kiraya verenin yardımıyla, 14.02.2010 ve 20.02.2010 tarihlerinde, binanın camını kırarak içeri girmek suretiyle taşınmaza zarar verdiğini, bu olaylar nedeniyle şikayetçi olduğunu ve Didim 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/271 esas, 2012/53 karar sayılı ilamıyla konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından davalılar hakkında ikişer kez mahkumiyet kararı verildiğini, bu olaylardan sonra oteli beş yıllığına kiralamasına ve kira bedelini ödemiş olmasına rağmen oteli boşalttığını ancak hem otele yapmış olduğu tadilat ve bakım giderleri hem yoksun kaldığı kar ve diğer zararlar nedeniyle maddi zarara uğradığını belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminat ile yaşamış olduğu bu olaylardan ve kurmuş olduğu işin bozulmuş olmasından ciddi şekilde etkilenmesi nedeniyle 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ...; davacı ile kira sözleşmesi yapılırken kiralananın çatısında baz istasyonu bulunduğunun davacı tarafça bilindiğini, zira söz konusu baz istasyonunun 2005 yılından bu yana var olduğunu, davacının kiralamış olduğu işletmesinden beklediği karı bulamayınca davayı açarak haksız çıkar elde etme çabasına girdiğini beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacı tarafın maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 35,00 TL'nin davalılardan tahsiline, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 2.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1)Davalı ...’in hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2020 tarihinden itibaren 3.920,00 TL'ye çıkarılmıştır.