muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11866, Karar No: 2017/4143, Tarih: 15.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/11866 E.  ,  2017/4143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. “Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmada, kısacası, davanın sübutu ve verilen kararın infazı açısından, işverenin kim olduğunun bilinmesinde yasal zorunluluk vardır.

Somut olayda, davalı ..., muris işveren ...’in tek mirasçısının kendisinin olmadığı, ayrıca ...’un da mirasçı olduğuna dair ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.03.2000 tarih ve E. 2000/210 K. 2000/170 sayılı kararını dosyaya sunmuştur.

Bu durumda Mahkemece muris işveren ...’in mirasçılarının araştırılması, davalı haricinde başkaca mirasçının olduğu tespit edilmesi halinde davaya dahil edilerek taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girilmesi, deliller toplanarak bir sonuca ulaşılması gereklidir.

Mahkemece, taraf teşkili sağlanmadan; davanın esası hakkında hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, 15.05.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36823, Karar No: 2014/31078, Tarih: 27.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/36823 E.  ,  2014/31078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AFYONKARAHİSAR İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2011/373-2012/601

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, dini ve resmi bayram alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 25/08/2008-15/04/2011 tarihleri arasında çalıştığını, gerçek durumu yansıtmayan bir takım belgeleri imzalamaktan kaçındığı için işverenlikçe haksız olarak işten çıkarıldığını, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma , hafta tatili, genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili;davacının ortada herhangi bir neden yokken kendiliğinden işi bıraktığını, iş akdinin çalışmak istemediğini söylemesi üzerine işine dönmesi için çağrılmasına karşın olumlu cevap vermemesi, devamsızlık yapması suretiyle sona erdiğini, taleplerinin yersiz olduğunu savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının karşılığı ödenmemiş fazla çalışma ve genel tatil alacağı bulunduğu, davacının alacağının ödenmemesi üzerine işyerini terk ederek eylemli ve haklı fesih yoluna gittiği, bu haliyle kıdem tazminatına hak kazanmakla birlikte akdi kendisi sona erdirmekle ihbar tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle ihbar tazminatı talebinin reddine, diğer taleplerin kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüş, işveren davacının işyerini terkettiğini savunmuştur.

Mahkemece iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davacının ihbar tazminatı talebi reddedilmiş ise de, varılan bu sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Davacı işçinin iş akdinin 15/04/2011 tarihinde haksız feshedildiği iddiası karşısında, bu tarihten sonra düzenlenen devamsızlık tutanaklarının hukuki değeri yoktur. İşveren işten ayrılma bildirgesinde terk-istifa sebebine değil, "diğer nedenler" e dayanmıştır. Bu tespitler karşısında davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklılığı kanıtlanamayan bir nedenle feshedildiği gözetilerek davacının ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

Davacı işçinin iş akdinin 15/04/2011 tarihinde haksız feshedildiği iddiası karşısında, bu tarihten sonra düzenlenen devamsızlık tutanaklarının hukuki değeri yoktur. İşveren işten ayrılma bildirgesinde terk-istifa sebebine değil, "diğer nedenler" e dayanmıştır. Bu tespitler karşısında davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklılığı kanıtlanamayan bir nedenle feshedildiği gözetilerek davacının ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

3-Hükmedilen alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 27/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/373, Karar No: 2020/8220, Tarih: 09.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/373 E.  ,  2020/8220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27/01/2014 gününde verilen dilekçe ile meraya müdahalenin men'i ve ecrimisil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, davalıların 3502 No'lu mera parselinin bir kısmını ekip biçmek suretiyle müdahalede bulunduğunu belirterek elatmanın önlenmesi,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL ecrimisil bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu arazinin adına kayıtlı olduğunu, meraya tecavüzlerinin olmadığını kabul etmediğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, el atmanın önlenmesine, 10.786,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Kural olarak, meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy ve belediyelere aittir. Meradan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kaldıkları yararlanma nedeniyle haksız elatmanın kaldırılmasını, hayvanlarının yararlanamaması sebebiyle ot bedelini, mülkiyet hakkı sahibi olan Hazine ise, haksız elatmanın giderilmesi ve bunun dışında 4342 sayılı Mera Kanununun 4/4 maddesine dayanarak meralarda meydana gelen tahribat sebebiyle eski hale getirme masraflarının tahsilini haksız eylem sahibinden isteyebilir. Diğer taraftan Mera Kanunu 12.maddesi ve mera Yönetmeliğinin 7. maddesinde ihtiyaç fazlası meraların kiralanma usul ve esasları düzenlenmiş olup buna göre kiralama işlemleri İl Mera Komisyonlarının yetki kapsamındadır. Bu hükümler uyarınca yapılan değerlendirme sonucunda haksız işgal tazminatını da köy tüzel kişiliği değil mülkiyet hakkı sahibi Hazine isteyebilir.

Davacı ... kullanım hakkına dayanarak sadece yoksun kaldığı otun bedelini talep etme hakkı bulunmakta olup ecrimisil isteyemez. Bu nedenle ecrimisil isteminin kabulü doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün 1. bentte davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatıranlara iadesine, 09.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/4948, Karar No: 2019/2871, Tarih: 11.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4948 E.  ,  2019/2871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız ve süresiz feshedildiğini ancak işçilik haklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve yurt dışı harcırah alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı Belediye vekili, davacının iş akdinin taşeron şirket tarafından devamsızlık nedeni ile haklı nedenle feshedildiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, iş akdinin işveren tarafından haksız nedenle fesih halinin söz konusu olmadığını, aksine müvekkil şirket tarafından davacıya ihtarname gönderilerek kabul edilebilir bir mazeretle işe gelmemesi halinde hukuki yollara başvurulacağının belirtildiğini, davacının bu ihtara rağmen işine devam etmediğini bu hususta davacı hakkında tutanaklar tutulduğunu tüm bu nedenlerle davacının kıdem tazminatı ile diğer alacak haklarının doğmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının işi haksız şekilde bıraktığının anlaşıldığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile harcırah talebinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

I-Davalı Belediye Temyizi Yönünden;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 1.136,80 TL olup, karar tarihi itibari ile 2.080,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı belediye vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE,

II-Davacı temyizi yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

II-Davacı temyizi yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçi veya işveren bakımından haklı fesih sebeplerinin ortaya çıkması halinde, iş sözleşmesinin diğer tarafının sözleşmeyi haklı sebeple fesih yetkisinin kullanılma süresi sınırsız değildir. Bu bakımdan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 26. maddesinde işverenin öğrendiği tarih ve olayın gerçekleştiği tarih başlangıç esas alınmak üzere iki ayrı süre öngörülmüştür. Bu süreler içinde fesih yoluna gitmeyen işçi ya da işverenin feshi, haklı bir feshin sonuçlarını doğurmaz. Bu süre, feshe sebep olan olayın diğer tarafça öğretilmesinden itibaren altı işgünü ve herhalde fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren bir yıl olarak Kanunda belirlenmiştir.

4857 sayılı Kanun'da, işçinin olayda maddi çıkar sağlamış olması halinde bir yıllık sürenin işlemeyeceği öngörülmüştür. O halde, haklı feshe sebep olan olayda işçinin maddi bir menfaati olmuşsa, olayın üzerinden ne kadar süre geçerse geçsin altı işgününe riayet etmek şartıyla işverenin haklı fesih imkanı vardır.

Altı günlük süre işçi ya da işverenin haklı feshe sebep olan olayı öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Olayı öğrenme günü sayılmaz ve takip eden günler sayılarak altıncı günün bitiminde haklı fesih yetkisi sona erer.

İşverenin tüzel kişi olması durumunda altı işgünlük süre feshe yetkili merciin öğrendiği günden başlar. Bu konuda müfettiş soruşturması yapılması, olayın disiplin kurulunca görüşülmesi süreyi başlatmaz. Olayın feshe yetkili kişi ya da kurula intikal ettirildiği gün, altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturur.

Bir yıllık süre ise her durumda olayın gerçekleştiği günden başlar.

4857 sayılı Kanun'un 26. maddesinde öngörülen altı işgünlük ve bir yıllık süreler ayrı ayrı hak düşürücü niteliktedir. Bir başka anlatımla fesih hakkının öğrenmeden itibaren altı iş günü ve olayın gerçekleşmesinden itibaren bir yıl içinde kullanılması şarttır. Sürelerden birinin dahi geçmiş olması haklı fesih imkanını ortadan kaldırır.

Hak düşürücü sürenin niteliğinden dolayı taraflar ileri sürmese dahi, hakim resen dikkate almak zorundadır.

Bu maddede belirtilen süreler geçtikten sonra bildirimsiz fesih hakkını kullanan taraf, haksız olarak sözleşmeyi bozmuş sayılacağından ihbar tazminatı ile şartları oluşmuşsa kıdem tazminatından sorumlu olur.

Hak düşürücü sürenin niteliğinden dolayı taraflar ileri sürmese dahi, hakim resen dikkate almak zorundadır.

Bu maddede belirtilen süreler geçtikten sonra bildirimsiz fesih hakkını kullanan taraf, haksız olarak sözleşmeyi bozmuş sayılacağından ihbar tazminatı ile şartları oluşmuşsa kıdem tazminatından sorumlu olur.

Davacı, davalı belediyenin park ve bahçe işlerinde çalışmakta iken 01.07.2013 tarihinden itibaren park ve bahçe işlerinde fiilen çalışmadığını, davalıların izni ve bilgisi dahilinde mehteran bölüğünde çalıştığını ve bu bölüğün tüm çalışmalarına katıldığını ve çalışma olmadığında da belediyeye gitmediğini, işverence belirtilen tarihlerde mehter çalışması olmadığını, alacaklarının ödenmesi istendiğinde işverence biraz beklenmesinin söylendiğini sonrasında arandığını ve halka ilişkiler bölümünde tekrar çalışmaya başladığını akabinde ise artık işe gelmemesinin bildirilerek 08.09.2014 tarihinde sigortalılığının sonlandırıldığını iddia etmiştir. Davalı ... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından 12.08.2014 tarihinde davacıya ihtarname çekilerek 26.06.2014, 03.07.2014, 05.07.2014, 07.07.2014 ve 08.07.2014 tarihlerinde devamsızlık yaptığından bahisle mazeretini bildirmesinin istendiği aksi takdirde iş akdinin feshedileceğinin bildirildiği görülmüş ancak dosya içerisine devamsızlık tutanakları ibraz edilmediği gibi en son devamsızlık tarihi 08.07.2014 olmasına rağmen 6 iş günlük süre geçtikten sonra 12.08.2014 tarihinde davalının ihtarname çektiği görülmüş ve ayrıca hizmet döküm cetvelinde davacının 2014 yılı Temmuz ve Ağustos aylarında prim ödemesi gözüktüğü gibi en son Eylül ayında 8 gün prim ödemesinin olduğu ve 08.09.2014 tarihinde davalı iş yerinden çıkışı bildirilmiş olup bu itibarla devamsızlık yapıldığı iddia edilen dönemden sonra da davacının iş ilişkisinin devam ettiği anlaşılmaktadır. Ayrıca işveren tarafından işten ayrılış bildirgesinde işten çıkış kodunun “ 04” (Belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi ) olarak bildirildiği görülmüştür. Davacı tanıklarından ... ile davalı Belediye tanıklarından ... tarafından davacının park ve bahçelerde çalışırken mehter takımına katıldığı ve iş akdinin son bulmasından önce de halka ilişkiler bölümünde çalıştığı beyan edilmiştir.

Tüm bu hususlar hep birlikte değerlendirildiğinde, davacı tarafından davalı yanca çekilen ihtarnamede belirtilen günlerde mehteran çalışması olmadığından işe gitmediği kabul edilmiş ve işverence bu günlerde davacının işe gelmediğinden bahisle mazeretini bildirmesi için her ne kadar ihtarname çekilmiş ise de iş ilişkisinin işveren tarafından bu sebeple sona erdirilmediği ve iş akdinin devam ettiği, davacının en son halka ilişkiler bölümünde görevlendirildiği ve burada çalışırken iş akdinin 08.09.2014 tarihinde sona erdiği görülmüş olup kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmayacak şekilde iş akdinin feshedildiğinin ispat yükü kendi üzerinde olan işveren tarafından iş akdinin haklı nedenle feshedildiği veya davacı tarafından haksız şekilde işin bırakıldığı hususu ispat edilemediğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar vermek gerekirken hatalı gerekçe ile reddi bozma sebebidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13781, Karar No: 2014/24730, Tarih: 04.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13781 E.  ,  2014/24730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.07.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/354 Karar no:2013/620

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden; davalı koca tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.12.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/13018, Karar No: 2012/18108, Tarih: 14.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/13018 E.  ,  2012/18108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.07.2010 gün ve 2008/663-2010/336 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.04.2012 gün ve 2010/15054-2012/6519 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...nin müflis İmpeksbank A.Ş. ile yaptığı genel kredi sözleşmesi gereğince kredi kullandığını, diğer davalı şirketin ise kredi borcunun kefili olduğunu, alınan kredilerin vadesinde ödenmediğini, bu nedenle hesabın kat edildiğini, gönderilen ihtara rağmen borcun ödenmediğini ileri sürerek, dövize endeksli kredi nedeniyle 2.540.186,13 USD ve 5.254,31 GBP. ve Türk Lirası kredi nedeniyle 1.623.914,75 TL ile masraflardan kaynaklanan 152.130,30 TL alacakların ihtar tarihinden itibaren TL cinsinden alacaklar için %112,5 temerrüt faizi, döviz cinsi alacaklar için ise %10 temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 20.04.2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29322, Karar No: 2015/805, Tarih: 13.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/29322 E.  ,  2015/805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SEVK : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5237 sayılı TCK.nun 184/5 madde ve fıkrası uyarınca düşürülmesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında 2863 sayılı Yasaya aykırılık suçundan gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

Davanın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılmış bulunması ve Kıyı Kanununa muhalefet suçundan kurulmuş bir hüküm bulunmaması gözetilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak; mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen kamu davasının düşürülmesi kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, suçların sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3458, Karar No: 2018/5071, Tarih: 02.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3458 E.  ,  2018/5071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan .../04/2018 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar ... ve ... vekili A. ... ile davalılardan ... ve arkadaşları vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde; anataşınmaz arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle orantılı bir şekilde belirlenmediğini belirterek arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir.