muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26972, Karar No: 2016/20666, Tarih: 22.11.2016

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrasına göre, iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

İş sözleşmesini belirleyen ölçüt hukuki-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukuki bağımlılık işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki talimatlara uyma yükümlülüğünü içerir. İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. Bağımlılık iş sözleşmesini karakterize eden unsur olup, genel anlamıyla bağımlılık, hukuki bağımlılık olarak anlaşılmakta olup, işçinin belirli veya belirsiz bir süre için işverenin talimatına göre ve onun denetimine bağlı olarak çalışmasını ifade eder.

İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini; işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır.

\* İşin işverene ait işyerinde görülmesi,

\* Malzemenin işveren tarafından sağlanması,

\* İş görenin işin görülme tarzı bakımından iş sahibinden talimat alması,

\* İşin iş sahibi veya bir yardımcısı tarafından kontrol edilmesi,

\* Bir sermaye koymadan ve kendine ait bir organizasyonu olmadan faaliyet göstermesi,

\*Ücretin ödenme şekli, kişisel bağımlılığın tespitinde dikkate alınacak yardımcı olgulardır.

Sayılan bu belirtilerin hiçbiri tek başına kesin bir ölçü teşkil etmez. İşçinin, işverenin belirlediği koşullarda çalışırken, kendi yaratıcı gücünü kullanması, işverenin isteği doğrultusunda işin yapılması için serbest hareket etmesi bu bağımlılık ilişkisini ortadan kaldırmaz.

Yukarda sayılan ölçütler yanında, özellikle bağımsız çalışanı, işçiden ayıran ilk kriter, çalışan kişinin yaptığı işin yönetimi ve gerçek denetiminin kime ait olduğudur. Çalışan kişi işin yürütümünü kendi organize etse de, üzerinde iş sahibinin belirli ölçüde kontrol ve denetimi söz konusuysa, iş sahibine bilgi ve hesap verme yükümlülüğü varsa, doğrudan iş sahibinin otoritesi altında olmasa da bağımlı çalışan olduğu kabul edilebilir. Bu bağlamda çalışanın işini kaybetme riski olmaksızın verilen görevi reddetme hakkına sahip olması (ki bu iş görme borcunun bir ifadesidir) önemli bir olgudur. Böyle bir durumda çalışan kişinin bağımsız çalışan olduğu kabul edilmelidir.

Çalışanın münhasıran aynı iş sahibi için çalışması da, yeterli olmasa da aralarında bağımlılık ilişkisi bulunduğuna kanıt oluşturabilir.

Dikkate alınabilecek diğer bir ölçütte münhasıran bir iş sahibi için çalışan kişinin, ücreti kendisi tarafından ödenen yardımcı eleman çalıştırıp çalıştırmadığı, işin görülmesinde ondan yaralanıp yararlanmadığıdır. Bu durumun varlığı çalışma ilişkisinin bağımsız olduğunu gösterir.

Çalışanın münhasıran aynı iş sahibi için çalışması da, yeterli olmasa da aralarında bağımlılık ilişkisi bulunduğuna kanıt oluşturabilir.

Dikkate alınabilecek diğer bir ölçütte münhasıran bir iş sahibi için çalışan kişinin, ücreti kendisi tarafından ödenen yardımcı eleman çalıştırıp çalıştırmadığı, işin görülmesinde ondan yaralanıp yararlanmadığıdır. Bu durumun varlığı çalışma ilişkisinin bağımsız olduğunu gösterir.

Kişi kendi muvazaasına dayanmaz ise de iş ilişkisi kapsamında işverene bağımlı olarak çalışan işçinin, işverenin talimatı ile hareket etmesi nedeni ile bu ilişkinin kayden iş ilişkisi kapsamından çıkarılması, işçinin muvazaalı işlem olduğunu ileri sürmesine neden olmaz. Zira bağımlı çalışan işçinin iradesinin işverence yönlendirildiği ve iradesinin bu yönde fesada uğratıldığı kabul edilmelidir.

Dosya ve acentelik sözleşmesi içeriğinden davacının bağımsız hareket edip etmediği, bir anlamda işverenin vekili konumunda olup olmadığı anlaşılmamaktadır.

Mahkemece de tespit edildiği gibi davacı başlangıçta davalının işçisidir. Sonradan acentelik sözleşmesi imzalanması, davacının görevini ve işverene bağımlı çalışmasını etkileyip etkilemediği hususu tarafların delilleri toplanarak değerlendirilmemiştir. Davalının davacı üzerinde denetim ve kontrol yetkisi olup olmadığı, çalışma şartlarının davalı tarafından belirlenip belirlenmediği Mahkemece araştırılıp değerlendirilmemiştir. Mahkemece bu yönde bir araştırma yapılarak davacının hukuki ve kişisel olarak davalıya bağlı çalışıp çalışmadığı saptanmalıdır. İş sözleşmesinin unsurları olan, iş görme, ücret ve bağımlılık unsurları acentelik sözleşmesi imzalandıktan sonra de devam edip etmediği belirlenmelidir. Davacının işveren vekili konumunda olduğu anlaşılması halinde, iş ilişkisinin devam ettiği kabul edilmelidir. Bu halde tüm süre için iş ilişkisi olduğu benimsenmeli, davacının tazminat ve alacakları bu nitelendirme yapılarak değerlendirilmeli, tazminat ve alacaklar bu kapsamda hesaplanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı gerekçe ile eksik inceleme ve araştırma ile taraflar arasında acente sözleşmesi sonrasındaki dönem iş ilişkisi olmadığı ve önceki dönem içinde zamanaşımı nedeni ile ret kararı verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.10.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17987, Karar No: 2017/8048, Tarih: 02.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17987 E.  ,  2017/8048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.02.2010 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayanan tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacının tapu iptali ve tescil, ikinci kademede ise tazminat taleplerine ilişkindir.

Mahkemece, 2010/117 Esas sayılı dosya ile görülen davada Mahkemesinin 2010/360 Esas 2011/764 Karar sayılı Kararı ile kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine karar verilmesi sebebiyle arsa sahibi olan davalı hakkındaki dava tefrik edilerek eldeki dosya esasına kaydedilmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile yüklenici arasında aktedilen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin mahkeme kararı ile geriye etkili olarak feshedilmesi nedeniyle davacının yüklenicinin halefi olarak arsa maliki olan müvekkiline karşı bir talep hakkı bulunmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekilinin temyiz etmesi üzerine dairemizin 22.10.2015 tarih 2014/14201- 2015/9415 Esas- Karar sayılı ilamıyla davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda bu defa sıfatıyla davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü; davacı vekili yargılama giderleri yönünden temyiz etmiştir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir. Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere bu gibi davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir.

Somut olaya gelince; Davacı aynı mahkemenin 2010/117 Esas sayılı dosyasında arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılan 1498 ada 93 parsel 14 nolu bölümü yükleniciden temlik aldığını, taşınmazın tapusunun iptali ile adına tescilini talep etmiştir.

Ayvalık Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/360 Esas 2011/764 sayılı Kararı ile; arsa sahibi ... tarafından Yüklenici aleyhine açılan davada 22.01.2004 tarihli 10839 yevmiye sayılı kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine karar verilerek hükmün 26.06.2013 tarihinde kesinleşmesi üzerine 2010/117 Esas sayılı dosyası ile görülen yüklenicinin temlikine dayanan Tapu iptali ve tescil davasında arsa sahibi olan ...’ya yönelik dava tefrik edilerek eldeki dosya esasına kaydedilerek yargılamaya devam edilmiş; mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davacının temyizi üzerine Dairemizin 22.10.2015 tarih 2014/14201- 2015/9415 Esas- Karar sayılı ilamı ile davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda kat karşılığı inşaat sözleşmesinin mahkeme kararı ile geriye etkili olarak feshedildiği davacının yüklenicinin halefi olarak arsa maliki olan davalıya karşı bir talep hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan yarınca hesaplanan 19.150,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Yüklenicinin temline dayanan tapu iptali ve tescil davalarında arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır; davanın açıldığı tarihte kat karşılığı inşaat sözleşmesi ayaktadır. Daha sonra ise kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine karar verilerek hüküm kesinleşmiştir; bu durumda davacıya, arsa sahibine karşı, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin mahkeme kararı ile geriye dönük feshedilmesinden önce dava açmış olması nedeniyle bir kusur atfedilemeyeceğinden, davacı aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Yazılı şekilde verilen hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9933, Karar No: 2013/12828, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/9933 E.  ,  2013/12828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların sürücüsü ile trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu hasarlandığını, kazanın arkadan çarpma suretiyle meydana gelmesi nedeniyle davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu iddia ederek 13.000,00 TL hasar bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

... A.Ş. vekili, tazminat talebinin zamanaşımına uğradığını, kazanın meydana gelişi ile hasarın uyumsuz olduğunu ve poliçe limiti aşılmak suretiyle tazminata hükmedildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... duruşmalara katılmamış, davaya karşı herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne, davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sorumlu tutulması kaydıyla 13.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline, sigorta şirketi için yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile araçta oluşan hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 109. maddesinde, (motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve herhalde, kaza gününden başlayarak o yıl içinde zamanaşımına

2013/9933

2013/12828

uğrar. Dava cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve ceaza kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörülmüş bulunursa, bu süre maddi tazminat talepleri içinde geçerlidir." hükmüne yer verilmiştir.

Davalı süresi içerisinde zamanaşımı defiinde bulunmuş olup, trafik kazası 29.08.2006 tarihinde meydana gelmiş, dava ise 17.09.2009 tarihinde açılmıştır. Bu hale göre, davanın iki yıllık süre içerisinde açılmadığı görülmektedir.

Bu durumda mahkemece davalı ...Ş. vekilinin süresindeki zamanaşımı defii konusunda olumlu veya olumsuz bir karar vermeden işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8480, Karar No: 2011/1585, Tarih: 14.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8480 E.  ,  2011/1585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.04.2009 tarih ve 2007/567-2009/299 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, kendisini borsa uzmanı olarak tanıtan davalı ...'a güvenerek bankada değerlendirdiği parasını borsada işlem yapmak üzere davalı aracı kuruma yatırdığını, davalıların bir süre yetkisiz olarak müvekkili adına işlem yaptığını, müvekkilinin daha sonra davalı ...’a işlem yapması için vekalet verdiğini, davalıların işbirliği içinde müvekkilinin zararına işlemler yaparak gereksiz faiz ve komisyon ödenmesine neden olduklarını ve müvekkilini zarar uğrattıklarını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL' nın davalılardan temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin aracı kurum olarak faaliyet gösterdiğini,davacının açtığı hesaptan vekili aracığıyla işlem yaptığını, müvekkilinin işlemlerinde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davacı adına vekaleten yapığı işlem ekstrelerinin düzenli olarak davacıya tebliğ edildiğini ve davacının işlemlere itiraz etmediğini, zararının borsadaki sert düşüşten kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... tarafından davacı adına vekaletsiz olarak işlem yapılan dönemde davacının hesabında zarar oluşmadığı ve davacının bu işlemlerden sonra vekalet vermekle işlemleri benimsediği, vekalet verilen dönemde yapılan işlemlerde usulsüzlük bulunmadığı, hesapta yapılan işlemlerin düzenli olarak davacıya tebliğ edildiği, aracı kurumun işlemlerde bir dahlinin bulunmadığı, kayıpların borsadaki düşüşten kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8022, Karar No: 2024/1791, Tarih: 19.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8022 E.  ,  2024/1791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/263 Esas, 2023/844 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan tanımazın göl alanı olarak terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, Kulp ilçesi, ... Mahallesinde tapuya kayıtlı 250 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın göl alanı olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz başında yapılacak keşif esnasında özellikle bölgedeki sulu tarım arazilerinden yılda iki kez ürün alındığının tespit edilmesi gerektiğini, gerçekçi olmaktan uzak veriler yerine uzman bilirkişinin arazinin yapısına, önemine, köyde yetiştirilen ürünlere ve bunlara ilişkin gerçek verim miktarları ile ürünlerin gerçek piyasa değerleri esas alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesini, yapı ve eserlerin de niteliklerine göre gerçek değerleri üzerinden hesaplanmasını talep ettiğini, ayrıca ekonomik anlamda çiftçinin tamamen toprağa bağlı oluşu, tarım arazilerinin azlığı ve nitelikleri dikkate alındığında yöreye uygun kapitalizasyon değerinin tespiti ile hesaplamanın buna göre yapılması gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2021 tarihli ve 2020/318 Esas, 2021/22 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara hisseleri oranında ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile baraj gölü sahası içerisinde kalması sebebiyle davacı idare lehine tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2021 tarihli ve 2020/318 Esas, 2021/22 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2021 tarihli ve 2020/318 Esas, 2021/22 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/1680 Esas, 2022/1468 Karar sayılı kararı ile kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin yerinde olduğu belirtilerek, davacı idare tarafından takdir edilen ve ilk kararla birlikte derhal ödenmesine karar verilen bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark kamulaştırma bedeline ise ödeme kararı verilen ikinci karar tarihine kadar faiz işletilmesi, fazla depo edilen bedel varsa iadesi ve davacı idare harçtan muaf tutulduğundan yatırılan harcın iadesine ilişkin hükümler yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/1680 Esas, 2022/1468 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 16.01.2023 tarihli ve 2022/9282 Esas, 2022/308 Karar sayılı kararı ile Türkiye ortalamasına göre, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden az olamayacağı gözetilmeden brüt gelirin yaklaşık 1/7'si oranında masraf düşülmek suretiyle hesap yapan bilirkişi raporuna göre fazlaya hükmedilmesinin doğru görülmediği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı taraflara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile baraj gölü sahası içerisinde kalması sebebiyle davacı idare lehine tapudan terkinine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri