muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5039, Karar No: 2012/6688, Tarih: 18.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5039 E.  ,  2012/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 03/11/2010 gününde verilen dilekçe ile ...... kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, ...... kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalılar temyiz etmişlerdir.

Davacılar, davalı tarafın aracının destek Hülya Bayır'a ve ...'a çarparak desteğin ölümüne, ...'ın hayati tehlike geçirecek, çehrede sabit iz kalacak biçimde yaralanmasına neden olduğundan manevi ve maddi zararın tazminini istemişler, yerel mahkeme manevi tazminat yönünden istemi kısmen kabul etmiştir.

Davacı ... yaralanması nedeniyle 100.000,00 TL annesinin ölümü nedeniyle 200.000,00 TL manevi tazminat istemiş yerel mahkeme yaralanma nedeniyle 50.000,00 TL, ölüm nedeniyle 100.000,00 TL, davacı eş 100.000,00 TL manevi tazminat istemiş, yerel mahkeme 50.000,00 TL davacı desteğin annesi ve kardeşi 50.000,00'er TL manevi tazminat istemişler, yerel mahkeme her birine 25.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişimi, olayda desteğin de %20 oranında kusurlu olması olayın meydana geldiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminatlar fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararlarına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6024, Karar No: 2015/19891, Tarih: 08.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6024 E.  ,  2015/19891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANİSA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2013/122-2014/1081

Taraflar arasındaki menfi tespit - itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın reddine, birleşen dosyanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı (birleşen dosya davalısı) vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 08/12/2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av. Şakir geldi. Karşı taraf davalı vekili Av. R.. H.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı üniversitede Hukuk Müşaviri olarak görev yaptığını, asli görevinin yanında, CBÜ Döner Sermaye İşletme Müdürlüğünde görevlendirildiğini, 2002-2009 yılları arasında Döner Sermaye Katkı Payı (DSKP) aldığını, 2009 yılının Şubat ayından bu yana müvekkiline katkı payı ödenmediğini, davalı Üniversitenin müvekkiline yazı göndererek, 2002-2009 yılları arasında ödenen katkı paylarının iadesini talep ettiğini, toplam 58.493,53 TL'nin faizi ile birlikte müvekkilinden istediğini belirterek; müvekkilinin, davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl davada davalı Üniversite vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasındaki ilişkinin kamu hukuku ilişkisi olduğunu, davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi bulunduğunu, davanın idare mahkemesinde açılması gerektiğini, davacının kendisine DSKP ödenmesine yönelik olarak idare mahkemesinde 2001 yılında açtığı davanın reddedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; 06.04.2012 tarih, 2011/517 E.; 2012/115 K. sayılı ilamla, davaya bakmaya idare mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl davanın temyiz incelemesi Dairemizce yapılmış, 10.12.2012 tarih, 2012/20155 E; 2012/25344 K. sayılı ilamla menfi tespit davalarının adli yargının görev alanına girdiği, yasanın açıkça adli yargıyı görevli kıldığı hallerin idari yargının görev alanı dışında kaldığı, bu gibi durumlarda dava konusu işlemin niteliğine bakılmaksızın davanın adli yargıda görüleceği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Asıl davanın temyiz incelemesi Dairemizce yapılmış, 10.12.2012 tarih, 2012/20155 E; 2012/25344 K. sayılı ilamla menfi tespit davalarının adli yargının görev alanına girdiği, yasanın açıkça adli yargıyı görevli kıldığı hallerin idari yargının görev alanı dışında kaldığı, bu gibi durumlarda dava konusu işlemin niteliğine bakılmaksızın davanın adli yargıda görüleceği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/250 Esas sayılı itirazın iptali davasında davacı (asıl davanın davalısı) C. B. Üniversitesi vekili, davalıya (asıl davanın davacısı) yersiz ödendiği tespit edilen 58.493,53 TL DSKP ile 40.325,61 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 98.819,14 TL'nin istirdatı için 04.01.2012 tarihinde icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek; itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini dilemiş, itirazın iptaline yönelik bu dosya, huzurdaki menfi tespit dosyası ile birleştirilmiştir.

Birleşen davada davalı (asıl davanın davacısı) vekili; davacı Üniversitenin icra takibine konu alacağının zamanaşımına uğradığını, müvekkiline yapılan ödemelerin mevzuata uygun olduğunu ve geri istenemeyeceğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Bozmadan sonra Mahkemece; davacının (birleşen davanın davalısı) DSKP ödenmesi için Üniversite aleyhine idare mahkemesinde açtığı davanın reddedildiği, kararın kesinleştiği, böylece üniversitenin davacıya ödemiş olduğu 58.493,53 TL'nin yasal dayanağının kalmadığı gerekçesiyle, asıl davanın (menfi tespit) reddine, birleşen davanın (itirazın iptali) kısmen kabulü ile 58.493,53 TL'si asıl alacak olmak üzere toplam 60.774,78 TL alacağa yönelik itirazının iptaline, asıl alacağın % 40 oranında icra inkar tazminatının birleşen davanın davalısından tahsiline, asıl davada davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiş, asıl davanın davacı vekili temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını talep etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Üniversite (birleşen dosyanın davacısı) vekilinin tüm, davacı (birleşen davanın davalısı) vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacı (birleşen davanın davalısı) vekilinin kabul gören temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava, menfi tespit, birleşen dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; Celal Bayar Üniversitesinde Hukuk Müşaviri olarak görev yapan davacının asli görevine ek olarak, CBÜ Döner Sermaye İşletme Müdürlüğünde görevlendirilmesi nedeniyle, kendisine Döner Sermaye Katkı Payı (DSKP) ödenmesinin gerekip gerekmediği ve buna bağlı olarak davacıya (birleşen dosyanın davalısına) 2002-2009 yılları arasında yapılan ödemenin yersiz olup olmadığı, Üniversiteye iadesinin gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

Temyize konu uyuşmazlık; Celal Bayar Üniversitesinde Hukuk Müşaviri olarak görev yapan davacının asli görevine ek olarak, CBÜ Döner Sermaye İşletme Müdürlüğünde görevlendirilmesi nedeniyle, kendisine Döner Sermaye Katkı Payı (DSKP) ödenmesinin gerekip gerekmediği ve buna bağlı olarak davacıya (birleşen dosyanın davalısına) 2002-2009 yılları arasında yapılan ödemenin yersiz olup olmadığı, Üniversiteye iadesinin gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının (birleşen dosyanın davalısı) 22.05.2001 tarihli görevlendirme ile asli görevine ek olarak 2547 sayılı Yasanın 13/b-4 maddesi uyarınca alacakların takip ve tahsili için döner sermaye işletme müdürlüğü'nde görevlendirildiği, davacının kendisine DSKP ödenmesi için rektörlüğe başvurduğu, başvurusuna cevap verilmemesi üzerine Manisa İdare Mahkemesi'nde 15.11.2001 tarihinde dava açarak; 30.06.1999 tarihinden itibaren kendisine DSKP ödenmesine ilişkin talebinin zımnen reddinin iptalini talep ettiği, idare mahkemesinin 31.10.2002 tarih, 2001/1092 E.; 2002/928 K. sayılı ilamla istemi reddettiği, Danıştay 8. Dairesi'nin, idare mahkemesinin ret kararını onadığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar huzurdaki davada mahkemece, yukarıda belirtilen idare mahkemesi kararına dayanılarak menfi tespit davasının reddine karar verilmiş ise de, huzurdaki davaya konu alacak 2002-2009 tarihleri arasındaki DSKP ödemelerine ilişkin olup, İdare Mahkemesinin kararı 30.06.1999 ile 15.11.2001 tarihleri arasındaki döneme ilişkindir. Bu bağlamda, idare mahkemesince verilen karara dayalı olarak, yetersiz incelemeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.

Öte yandan; HMK'nın 266. (HUMK m.275) maddesi gereğince; mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Uzmanlık gerektiren konuda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan dava sonuçlandırılmaz.

Kural olarak bilirkişi raporu hâkimi bağlamaz. Hâkim raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme yaptırabilir.

Kural olarak bilirkişi raporu hâkimi bağlamaz. Hâkim raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme yaptırabilir.

Somut olayda mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi (Sayıştay Emekli Daire Başkanı) 20.08.2013 tarihli raporunda; Rektörlüğün bakanlık görüşü istemesi üzerine Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü'nün 02.01.2002 tarih ve 0.23/51 sayılı görüş yazısında; döner sermaye birimindeki görevin fiilen yapılması ve katkıda bulunulması durumunda döner sermayeden pay ödenebileceğinin açıkça bildirdiği, Rektörlük tarafından 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 13/b-4 maddesine göre Döner Sermaye İşletme Müdürlüğünde görevlendirilen davacının, işletmede çalıştığı ve katkı sağladığı kabul edilerek DSKP ödemesi yapıldığı, Sayıştay Temyiz Kurulunun da bu yönde kararları bulunduğu, davacının davalı Üniversiteye borcunun bulunmadığı görüş ve kanaatini sunmuş ise de, mahkemece; bu rapora itibar edilmemiş, itibar edilmeme gerekçesi de gerekçeli kararda açıklanmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece; döner sermeye işletmeleri konusunda uzman üçlü bilirkişi heyetinden; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular da gözetilerek, uygulamayı ve somut olayı tam olarak yansıtan, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması, davacının davalı Üniversiteden DSKP talep etmekte haklı olup olmadığının duraksamasız belirlenmesi, ardından tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun bir hüküm verilmesi gerekirken, dosyadaki mevcut deliller değerlendirilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus hükmün davacı (birleşen davanın davalısı) lehine bozulmasını gerektirmiştir.

Diğer taraftan; icra inkar tazminatının kanuna konuluş amacı borçlu olduğu miktarı bilebilecek veya bu miktarı tayin edebilecek durumda olan borçlunun, ödeme emrinin tebliği üzerine borcunu inkar etmesini önlemektedir.

İcra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için takibe konu alacağın likit olması zorunludur. Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için ise; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun kendi başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez.

Somut olayda; dava konusu alacağın varlığı ve miktarı yargılama sonucu toplanan deliller ve bilirkişi raporu alınarak yapılan hesaplamalar sonucu saptanacak olup, davaya konu alacak likit değildir.

Somut olayda; dava konusu alacağın varlığı ve miktarı yargılama sonucu toplanan deliller ve bilirkişi raporu alınarak yapılan hesaplamalar sonucu saptanacak olup, davaya konu alacak likit değildir.

Dolayısıyla itirazın iptali halinde alacaklının icra inkar tazminatı isteyebilmesi için gerek uygulamada, gerekse öğretide öngörülen alacaktaki “likit” yani muayyenlik ve belirlenebilirlik koşulu somut olayda gerçekleşmemiştir.

Bu bağlamda mahkemece, takip konusu alacak miktarının tespiti yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece yasal koşulları bulunmadığı halde, birleşen davada davalı (asıl davanın davacısı) aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu hususta birleşen davanın davalısı lehine hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9031, Karar No: 2015/728, Tarih: 29.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9031 E.  ,  2015/728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Onama, bozma

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz etmesine karşın, tebliğnamede O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizi hakkında görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenerek bu noksanlığın tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9321, Karar No: 2018/2184, Tarih: 27.03.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/9321 E.  ,  2018/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... Belediye başkanı olarak görev yapan sanığın, belediyeye ve kamu hizmetine tahsis edilmiş araçları ve malzemeleri kendi özel inşaatında kullandığının, belediyede işçi olarak çalışan kişilerin bu inşaatta çalıştırıldığının, aynı beldede ilköğretim okulu inşaatına ... Kaymakamlığı tarafından gönderilen tuğla ve demirden arta kalanları belediyenin traktörüyle kendi inşaatına taşıtarak burada kullandığının, beldede bulunan taş ocağından çıkarılan taşları herhangi bir tahsilat görmeden ...'ya sevk ettirdiğinin iddia ve kabulü karşısında; sanığın belediye araçları ile açtırdığı yolun belediyenin yetki alanında bulunup bulunmadığı, bu yolun sadece kendisi ve akrabalarının kullanımında olup olmadığının tespit edilmesi, taşları naklettiği iddia edilen araç şoförlerinin bilgisine başvurulması, ... Kaymakamlığına müzekkere yazılarak okul inşaatı için gönderilen malzemelerin miktarının belirlenmesi, okulda kullanılan malzemeler ile varsa arta kalan kısmın saptanarak, sanığın dosyaya sunduğu faturalardaki inşaat malzemeleriyle inşaatında kullandığı miktarın uyumlu olup olmadığının tespiti, faturada ismi geçen şirket yetkilileri ile tanık beyanlarına nazaran olaya ilişkin görgüsü olduğu anlaşılan okul müdürü ve milli eğitim müdürünün tanık sıfatıyla dinlenmesi ve durumun yapılacak keşifle tespitinden sonra dosyanın bir bütün halinde bilirkişiye gönderilerek alınacak raporun sonucuna göre dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip, hangilerine üstünlük tanındığı denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılarak suç teşkil eden eylemin sübutu ile niteliğinin tayini, eylemin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde ise, sanığın yapılan UYAP sorgusunda; Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/30 E. 2015/156 K. sayılı ilamıyla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında mahkumiyetine karar verildiği,

Dairemizin 16/01/2018 tarihli ilamıyla hükmün bozulduğu, ayrıca Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/91 Esas, 2017/346 Karar sayılı ilamıyla da görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; anılan dosyaların akıbetinin araştırılması ve mümkünse davaların birleştirilmesi, aksi halde asılları veya onaylı örneklerinin getirtilmesi, hukuki kesinti, zincirleme suç ve mahsup hükümlerinin değerlendirilmesi, bundan sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7726, Karar No: 2019/4158, Tarih: 06.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7726 E.  ,  2019/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurumun elektrik abonesi olduğunu, davalı tarafından düzenlenen faturalar ile kendisinden kayıp - kaçak, dağıtım - iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli adı altında haksız tahsilatın gerçekleştirildiğini ileri sürerek; son on yıl içinde tahsil edilen bahse konu bedellerin tespiti ile, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 2.500,00 TL nin yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddini istemişlerdir.

Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Davalı TEDAŞ vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece, bozma öncesi davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü yönünden, davanın husumet yokluğundan reddine ve davalı lehine vekalet ücreti takdirine karar verilmiş olup, bu kısım temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü'nün temyiz isteminin REDDİNE,

2-) Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 8,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.