muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4487, Karar No: 2016/7483, Tarih: 09.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/4487 E.  ,  2016/7483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2005-2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

2005-2006-2007 takvim yıllarına ilişkin mahkumiyet hükümleri yönünden, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin; 2008-2009 takvim yıllarına ilişkin mahkumiyet hükümleri yönünden ise 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, alt soyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 2005-2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Dosya arasında asılları bulunan 2005 yılı 1., 3., 12. aylara ait toplam 5 adet faturanın, 2006 yılı 1., 4., 5., 7., 10., 12. aylara ait toplam 6 adet faturanın, 2007 yılı 1., 4., 10. aylara ait toplam 3 adet faturanın, 2008 yılı 6., 7., 9., 11. aylara ait toplam 4 adet faturanın, 2009 yılı 1. ayına ait farklı tarihli toplam 3 adet faturanın suçun sübutu halinde zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağından tebliğnamedeki buna ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya arasında asılları bulunan 2005 yılı 1., 3., 12. aylara ait toplam 5 adet faturanın, 2006 yılı 1., 4., 5., 7., 10., 12. aylara ait toplam 6 adet faturanın, 2007 yılı 1., 4., 10. aylara ait toplam 3 adet faturanın, 2008 yılı 6., 7., 9., 11. aylara ait toplam 4 adet faturanın, 2009 yılı 1. ayına ait farklı tarihli toplam 3 adet faturanın suçun sübutu halinde zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağından tebliğnamedeki buna ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Sanığın..., ..., ..., ..., ... isimli firmalarca düzenlenmiş ve sahte olduğu iddia edilen faturaları kullandığından bahisle açılan kamu davasında;..., ..., ..., ... isimli firmalara ilişkin düzenlenmiş vergi tekniği raporlarının onaylı örneklerinin dosya arasına alındığı ancak..., ... isimli firmalara ilişkin vergi raporlarına, karşıt inceleme tutanaklarına dosya arasında rastlanmadığı, yine sahte fatura düzenlediği iddia edilen altı firma ile ilgili dava açılıp açılmadığının araştırılmadığı anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından faturaları düzenleyen firmalar hakkındaki vergi raporlarının, karşıt inceleme tutanaklarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, bu firmalar ve şahıslar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp dava dosyaları celp edilip özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da dikkate alınarak gerektiğinde faturaları düzenleyen kişi ve şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak tüm deliller bir bütün olarak değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,

2) Kabule göre de; 2005-2006-2007 takvim yıllarına ilişkin mahkumiyet hükümleri yönünden, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin; 2008-2009 takvim yıllarına ilişkin mahkumiyet hükümleri yönünden ise 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, alt soyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14351, Karar No: 2014/6408, Tarih: 20.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/14351 E.  ,  2014/6408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2010/163-2013/194

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davalı kiralayanın hukuka aykırı kira sözleşmesi yapması nedeniyle davalı idareye ödenen kira bedelleri ve yapılan masrafların tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı idare ile T.. M.. yerinin işletmeciliği konusunda 04/04/2008 tarihinde 24 yıl 8 ay 6 günlük süre için sözleşme imzaladığını, sözleşme gereğince davacının gelişme planı yapma hazırlıklarına başladığını, 09/07/2009 tarihli 1 nolu KTVKK tarafından bu alanın 1. Derece Sit Alanı olduğu ve buranın Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın onayı olmaksızın kiraya verilemeyeceğinin belirtildiğini, bunun üzerine kira sözleşmesinin önce davacı tarafından, ardından da davalı tarafından feshedildiğini, sözleşmenin hukuka aykırı olarak yapılması nedeniyle baştan itibaren geçersiz olduğunu, bu nedenle ihalenin de sözleşmenin de hukuka aykırı olduğunu belirterek uğranılan zararın tahsili ve davalı kiralayana depozito olarak verilen 65.000 TL bedelli banka teminat mektubunun iadesine karar verilmesini istemiştir. Davalı idare, taşınmazın ihale ile 2004 yılında başka bir şirkete kiraya verildiğini davacı şirketin bu kira sözleşmesini devraldığını, davacının yeni tesis yapma hakkının idari izinlerin alınması şartına bağlı olduğunu bu nedenle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı tarafından davalı idareye ödenen tüm bedellerin 1/3’ü olan 217.040,21 TL ve davacı tarafından gelişme projesi için yapılan 39.160,66 TL masraf toplamı 256.200,87 TL’nin tahsili ve teminat mektubunun davacıya iadesine karar verilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin kira bedellerinin 1/3 indirilmesine ilişkin temyiz itirazları incelendiğinde;

Taraflar arasında 04.04.2008 başlangıç tarihli 24 yıl 8 ay süreli yıllık 203.819 TL+KDV bedelli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu sözleşme 2004 yılında 2886 Sayılı Kanun uyarınca yapılan açık artırma sonucu ihaleyi alan dava dışı şirketin kira sözleşmesini davacı şirkete devri ile davacı şirket ile davalı kurum arasında yapılmıştır. Kira sözleşmesi taraflar arasında 15.02.2010 tarihinde feshedilmiş olup, davacı vekili 18.02.2010 tarihinde açtığı dava ile 04.04.2008 tarihinden itibaren davalı kiralayana

ödediği kira bedellerinin iadesi veya indirilmesini talep etmiştir. Kira sözleşmesinin feshinden sonra kira bedelinin indirilmesi talep edilmeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru değildir.

Ayrıca; sözleşmenin özel şartlar 10. maddesinde "gerekli izinler alındıktan sonra yapılacak ek tesisler dışında yer işgal edilemeyeceği, gerekli izinleri aldıktan sonra kendi yaptıracağı yeni yapı ve tesislerin yapılmasından ve bedelinin ödenmesinden sorumlu olacağı, idareden herhangi bir hak talebinde bulunulamayacağı, daha sonra işletmeci tarafından yaptırılacak tesislerden gelir getirici mahiyette olanlarının inşaat maliyet bedellerinin % 1 işletme bedeline ilave edileceği,” belirtilmiş olup özgür irade ile belirlenen bu şart tarafları bağlar. Sözleşmenin bu düzenleniş şekline göre gelişme projesine dayalı olarak yapılacak yeni tesisler nedeniyle inşaat bedelinin %1 oranında kira bedelinin artırılacağı kararlaştırıldığından ödenen kira bedelinin tesisisin mevcut durumuna göre belirlendiğinin kabulü gerekir. Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda, gece konaklaması yapılamadığı için kira bedelinin indirilmesi gerektiğine dayalı olarak hesap yapılmış ise de; davacı tarafından gece konaklamasının yapılmasının engellendiğine ilişkin bir iddia ve bu hususta bir delil de sunulmadığından bu nedenle de davanın reddi gerekir.

3- 65.000 TL’lik depozito olarak verilen teminat mektubunun iadesine gelince; Depozito, kiralayanın muhtemel zararlarının teminatı olarak kiracı tarafından verilen bir tür güvence bedelidir. Bu nedenle depozito bedelinin iadesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunması halinde, depozitonun iade edilmemesini haklı kılacak sebeplerin olup olmadığı, iade edilecekse ne miktarda iadesi gerektiği mahkemece değerlendirilerek belirlenmesi gerekir. Davalı idare ile davacı şirket yetkilileri arasında düzenlenen 15.02.2010 tarihli kiralananın teslimine ilişkin protokolde, taşınmazdaki eksikler belirlendikten sonra, bu eksiklerin tamamlanması için davacı şirkete 15 günlük süre verildiği, bunların tamamlanması durumunda depozito bedelinden karşılanacağının belirtildiği görülmektedir. Bu durumda yapılan bu protokol dikkate alınarak depozito bedelinin iade edilip edilemeyeceğinin tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmüm bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK’ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK’nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 20/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17361, Karar No: 2025/4338, Tarih: 17.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/17361 E.  ,  2025/4338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1299 E., 2024/603 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/308 E., 2023/170 K.

SUÇ : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, nitelikli yağma, silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : 1. Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağma suçlarından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat,

2. TCK'nın 314/2, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet, hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

Mardin Valiliğinin 13.03.2016 tarih ve 10172473-530-E-2485 sayılı sokağa çıkma yasağı kararı ile 5442 Sayılı İl İdaresi Kanunu'nun 11/C maddesi gereğince, Nusaybin ilçe merkezinde bulunan tüm mahallelerde sivil vatandaşların zarar görmemesi amacıyla 14.03.2016 günü saat 00:00'dan itibaren sokağa çıkma yasağı ilan edilmesi sonrasında, Mardin Valiliğince verilen olur ile Nusaybin ilçe merkezinde PKK/KCK terör örgütü mensuplarının yakalanması veya etkisiz hale getirilmesi, örgüt adına kullanılan silah ve patlayıcıların ele geçirilmesi, örgüt mensuplarınca sokak ve caddelere açılan hendeklerin kapatılması, oluşturulan barikatların temizlenmesi, hendek ve barikatların kapatılarak patlayıcı maddelerin ele geçirilmesi veya imha edilmesi sokakların güvenli hale getirilmesi, kamu düzeni ve güvenliği ile kişilerin can ve mal emniyetini sağlamak amacıyla yürütülen operasyonel çalışmaların başlatıldığı,

Bu bağlamda Nusaybin ilçesinde 14.03.2016 tarihinden itibaren sokağa çıkma yasağı ilan edildiği, Fırat, Dicle, Yenişehir, Zeynelabidin, Kışla ve Abdulkadir Paşa mahallerinde ise operasyonel çalışmaların başlatıldığı, belirtilen mahallelerde meydana gelen çatışmalarda 72 asker ve polisin şehit olduğu, yaklaşık 720 asker ve polisin gazi olduğu, bu mahallelerde çok sayıda ev ve iş yerlerinin zarar gördüğü, yaklaşık 400 PKK/KCK terör örgütü mensubunun etkisiz hale getirildiği, bahsedilen mahallelerde halen kazı, arama ve tarama çaışmaların devam ettiği ve bu mahallelerde ceset ve kemik parçalarının ve patlamış/patlamamış EYP-EYB'lerin çıkmaya devam ettiği, yine 80 PKK/KCK mensubunun bu yasaklı mahallelerde çıkıp teslim oldukları, yine bu örgüt mensupları ile hareket eden başkaca örgüt mensuplarının da güvenlik güçlerine farklı tarihlerde teslim oldukları, bu örgüt mensuplarından bazılarının etkin pişmanlıktan yararlanmak maksadıyla örgüt içinde faaliyet gösteren örgüt mensuplarını teşhis edebileceklerini bildirdikleri, yine;

05.03.2016 günü, mağdur ...'ın sevk ve idaresinde bulunan ... Ticaret A.Ş isimli şirkete ait ... plaka sayılı çekici ve bu çekiciye bağlı ... plaka sayılı dorse aracın, silahlı bir kısım PKK/KCK terör örgütü mensupları tarafından Nusaybin ilçesi İpekyolu caddesi üzerinde durdurulması, söz konusu aracın mağdur ... ile birlikte bu örgüt mensupları tarafından Nusaybin ilçesinin ara sokaklarına götürülmasi, daha sonra . ...'ın örgüt mensupları tarafından serbest bırakılması, içerisinde ... isimli şirkete ait ilaçların bulunduğu Çekici ve Dorse'nin ise yine örgüt mensupları tarafından yakılarak kullanılmaz hale getirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; mağdur ... mahkeme huzurunda aradan uzun zaman geçmesi ve şeker hastalığı nedeniyle sanığı teşhis edemeyeceğini ifade etmiş ise de, soruşturma aşamasında 05.03.2016 tarihli fotoğraftan teşhis tutanağı ile müşteki sıfatıyla sıcağı sıcağına olayı gerçekleştirenler arasında sanığı da teşhis etmesi ve Cumhuriyet savcılığındaki ifadelerinde de bu teşhislerinin doğru olduğunu kabul etmesi karşısında;

Bu kapsamda; PKK/KCK silahlı terör örgütünün Nusaybin ilçesinde sözde öz yönetim ilan ederek, hendekler kazıp barikatlar kurmak suretiyle ve güvenlik güçlerine yönelik silahlı eylemlerde bulundukları, bu eylemlerde yer alan ve eylemler sırasında yakalanan/teslim olan örgüt mensuplarından mahkemede tanık olarak dinlenen ... isimli kişinin bir başka soruşturmada

Bu kapsamda; PKK/KCK silahlı terör örgütünün Nusaybin ilçesinde sözde öz yönetim ilan ederek, hendekler kazıp barikatlar kurmak suretiyle ve güvenlik güçlerine yönelik silahlı eylemlerde bulundukları, bu eylemlerde yer alan ve eylemler sırasında yakalanan/teslim olan örgüt mensuplarından mahkemede tanık olarak dinlenen ... isimli kişinin bir başka soruşturmada

şüpheli sıfatıyla müdafii huzurunda yaptığı fotoğraftan teşhisi içeren ifadesinde, "sanığın YPS içerisinde silahlı olarak faaliyet yürüttüğüne, ... Mahallesinde hendek barikat ve tünel yapımında çalıştığına, barikatların arkasında kaleşnikof marka silah ile nöbet tuttuğunu gördüğüne" dair beyanda bulunması nazara alınarak; terör örgütü üyelerinin gerçekleştirmek istedikleri devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu amaç suç olup örgütün faaliyeti doğrultusunda vahim bir eylem (öldürme, yaralama, yağma ...gibi) gerçekleştiğinde, üyelik suçundan hüküm kurulmayıp geçitli suç nedeniyle amaç suçtan hüküm kurulacağı,öncelikle mağdur ...'ın beyanlarında geçen ...'ın ...'e ait aracın yağmalanmasına ilişkin dosyanın getirtilerek olayın ne şekilde vuku bulduğunun tespit edilmesi, yine sanığın Nusaybin ilçe merkezinde Devletin otoritesini yok ederek örgütün hakimiyeti alanı içinde kurtarılmış bölgeler oluşturmak gayesi ile hendek sürecinde bölgede meydana gelen vahim eylemlerde fail ya da şerik olduğunun tespiti bakımından, tanık ...'nın teşhisini içeren beyanında belirtilen mahalle ve sokaklarda mayın ve patlayıcı madde döşenmesi, silahlı çatışmaların vuku bulup bulmadığı, hususlarının tespitinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle her bir suç yönünden sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suçlar için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarları ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye isteminin reddiyle tutukluluk halinin devamına, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16972, Karar No: 2014/11067, Tarih: 07.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16972 E.  ,  2014/11067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 4.00 promil alkollü olarak araç kullandığı somut olayda, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19381, Karar No: 2013/22306, Tarih: 02.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/19381 E.  ,  2013/22306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/03/1993 - 08/06/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 15.03.1993-08.06.2007 tarihleri arasında ... İlköğretim Okulu'nda geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin aynı nitelikte işi

yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.