muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/33016, Karar No: 2017/4306, Tarih: 02.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/33016 E.  ,  2017/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili ile davalı .... tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı...'ye ait ... ... ... .... ...ı işyerinde alt işveren .... nezdinde iş sözleşmesinin işverence geçersiz olarak feshedildiği 25.03.2016 tarihine kadar güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davalı şirket tarafından ihale sözleşmesinin... tarafından feshedildiği gerekçesi ile iş sözleşmesinin sonlandırıldığının ....03.2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiğini, davacının asgari ücretin %70 fazlası üzerinden ücret ile çalıştığını, ancak 2016 yılı itibariyle asgari ücretin ....300,00 TL olması nedeniyle davalı işverenin bu ücreti ödemek istememesi nedeniyle taşeronluk sözleşmesini feshettiğini, bu fesih doğrultusunda davacı dahil 130 güvenlik görevlisinin iş akdine sözleşme süreleri bitmeden son verildiğini, davacının iş sözleşmesinde feshin son çare olması ilkesine aykırı davranıldığını, son giren ilk çıkar kuralına da uyulmadığını, davacıdan sonra işe başlayan güvenlik görevlilerinin çalışmaya devam ettiğini, davacının çalışına süresi boyunca üzerine düşen tüm görev ve yükümlülükleri yerine getirdiğini belirterek işveren tarafından feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, boşta geçen süre ücreti ve işe iadeden kaynaklı tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılar üzerinde bırakılmasını dava ve talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı... vekili; husumet itirazında bulunduklarını, davacının diğer davalı şirket çalışanı olduğunu, iş sözleşmesinin de bu şirket tarafından feshedildiğini, davalı şirket ile... arasında güvenlik personeli alımına air sözleşme imzalandığını, ....01.2016 tarihinde sözleşmenin süresinin bittiğini, hak ediş ve personel alacaklarının davalı şirkete ödendiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı... vekili; husumet itirazında bulunduklarını, davacının diğer davalı şirket çalışanı olduğunu, iş sözleşmesinin de bu şirket tarafından feshedildiğini, davalı şirket ile... arasında güvenlik personeli alımına air sözleşme imzalandığını, ....01.2016 tarihinde sözleşmenin süresinin bittiğini, hak ediş ve personel alacaklarının davalı şirkete ödendiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı... ile ... ... AŞ. arasındaki güvenlik sözleşmesi uyarınca davacının güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, gerek güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının görevi ve işinin niteliğine göre iş sözleşmesinin belirli süreli olarak yapılmasını gerektirecek objektif sebeplerin bulunmaması, işçi ile işveren arasındaki iş sözleşmesinin belirsiz süreli olması, gerekse İş sözleşmesinin geçerli sebebe dayanılarak feshedildiğinin işverence kanıtlanamadığı gerekçesiyle davacının ... ... Hiz. A.Ş'deki, işe iadesine, davacının yasal sürede işe başvurusuna rağmen işveren tarafından yasal sürede işe başlatılmaz ise ödenecek tazminatın miktarının davacının ... aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine, davacının süresinde başvurması halinde kararın kesinleşmesine kadar en çok ... aylık ücret ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine , belirtilen davacı alacaklarından her iki davalının müteselsilen sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı, davalı ... vekili ile davalı .... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

...-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun ... ve devamı maddeleridir.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

İş Kanunu’nun .... maddesinin .... fıkrasında feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel koşullarına uyduğunu içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli veya haklı nedene dayandığını kanıtlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olayda, güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin davalı asıl işveren... tarafından feshedilmesi sebebiyle diğer davalı alt işverence feshedilmiştir. Davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesine yönelik işveren kararı işletmesel karar niteliğinde olup yukarıdaki açıklamalarda da belirtildiği üzere yerindelik denetimine tabi değildir. Dosya içeriğine göre davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesinden sonra aynı işyerinde ihaleyi kazanan firma ile davalı alt işveren arasında herhangi bir organik bağın varlığı iddia ve ispat edilmemiştir. Bu durumda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesi nedeniyle davalı alt işveren şirketinde istihdam fazlalığının ortaya çıkması kaçınılmaz olup yargısal denetimin sadece feshin son çare olması ilkesi kapsamında yapılması gerekmektedir. Bu doğrultuda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdiği tarihte davalı altişverenin başka işyerlerinin olup olmadığı ve davacının bu işyerlerinde değerlendirilme imkanının bulunup bulunmadığının belirlenmesi söz konusu ilkenin uygulanması noktasında önem arzetmektedir. Mahkemece bu yönde gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur. Yapılacak iş, davalı şirketin fesih tarihinde davacıyı çalıştırabileceği başka işyerlerinin olup olmadığı, bu işyerlerine fesih tarihinden kısa bir süre önce ve sonra davacı ile aynı vasıflarda yeni işçi alımı yapılıp yapılmadığı araştırılarak, davacıyı çalıştırabileceği başka işyeri ve yeni işçi alımı yok ise davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesine ilişkin bu durumun geçerli fesih sebebi oluşturacağı kabul edilerek davanın reddine, var ise de feshin son çare olma ilkesine uyulmadan yapılan feshin geçersizliğine karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.03.2017 gününde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18218, Karar No: 2015/241, Tarih: 13.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18218 E.  ,  2015/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacı vekilinin 16.03.2009 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle sahibi olduğu çaylara el konulduğunu, yapılan kovuşturma sonunda üzerine atılı suçla ilgili olarak kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 2008/2014 Soruşturma - 2009/139 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; şüpheliye (davacıya) ait çaylara, kaçakçılık yapma suçundan, 04.07.2008 – 18.05.2009 tarihleri arasında el konulduğu, yapılan soruşturma sonunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz incelemesi sonucu 13.03.2009 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 16.03.2009 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçlarını, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlar. Manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile gerek iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılar. Tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır, bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek davacı lehine el koyma nedeniyle manevi tazminata hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Davacının davasının dayanağını teşkil eden ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 2008/2014 Soruşturma - 2009/139 Karar sayılı ceza dava dosyasında yürütülen soruşturma sırasında suç konusu olduğu iddiasıyla davacıya ait 11.260 kg çaya 04.07.2008 tarihinde el konulduğu, soruşturma dosyasına ibraz edilen faturaya göre çayın 1 kg fiyatının 7 TL olarak belirlendiği ve çayların 18.05.2009 tarihinde davacıya teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, dava konusu çayların davacı tarafından satışına ilişkin fatura ve irsaliyeler celbedilerek, çaylara el koyma tarihinden teslim tarihine kadar çayların satışından elde edilebilecek kar oranı hesaplanmak suretiyle davacının zararının araştırılması gerekirken döviz üzerinden el koyma tarihi ile iade tarihi arasındaki kur miktarlarına bakılmak suretiyle davacının zararının bulunmadığına ve tazminat talebinin reddine hükmedilmesi,

2- 16.03.2009 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığına 20.04.2009 olarak yazılması

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, davalı ... yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak, BOZULMASINA, 13.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1572, Karar No: 2017/2259, Tarih: 19.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/1572 E.  ,  2017/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı" nın 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın yakınana ait büfedeki masanın çekmecesinden 40.-TL parayı alarak olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2 maddesiyle cezadan indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4586, Karar No: 2016/1417, Tarih: 17.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4586 E.  ,  2016/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı(iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçtan beraat (iki kez)

DÜŞÜNCE : Temyiz ret, onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 24.02.1999 doğumlu olup istinabe yoluyla beyanının alındığı 04.07.2012 tarihinde onbeş yaşından küçük bulunan mağdurenin velisi sıfatıyla dinlenen anne müşteki ... ile baba müşteki ...'nün kovuşturma evresinde, suça sürüklenen çocuktan şikâyetçi olmadıklarını ve davaya katılmak istemediklerini bildirmeleri karşısında, hükmü temyize hakkı bulunmayan mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

O Yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerinin (iki kez) ONANMASINA,17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2960, Karar No: 2018/1592, Tarih: 13.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/2960 E.  ,  2018/1592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından, TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması biçiminde oy birliğiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın, duruşma için getirildiği adliye nezarethanesindeyken yapılan üst aramasında, üzerinden çıkan yasak niteliği haiz aletle ilgili olarak, jandarma görevlilerinin tutanak tutmalarını engellemek amacıyla iddianamede belirtilen tehdit sözlerini söylediğinin anlaşılması karşısında, eylemin, TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, tehdit suçundan hüküm kurulması,

b-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

b-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

FARKLI GEREKÇE NEDENİ İLE TEHDİT SUÇU YÖNÜNDEN KARŞI OY

Olay: 10.11.2014 gün ve 2014/18257 sayılı iddianame ile 23.10.2014 tarihinde görevli memurlara karşı direnme ve görevli memurlara hakaret suçundan açılan kamu davasında;

23.10.2014 günü duruşma nedeniyle Adliye binasına getirilen ve nezarethaneye yerleştirilen ...'in sigara içtiği görülünce, ayrı bir nezarethaneye alınıp, üst taraması yapıldığında, bir adet sarı renkli kelepçe açacağı haline getirilmiş anahtar ele geçirilmiştir. Bununla ilgili işlem yapılacağı sırada ... ''benim hakkımda bu anahtarla ilgili olarak tutanak tutarsanız sizi burada rahat bırakmam, sorun yaratırım, bağırırım, bu devriye sizin için bitmez sinkaf ederim askerleri şimdi konuşturmayın beni, ben sigara istiyorum verilmeden susmam'' diye tehdit ve hakaret içeren beyanlarda bulunmuştur.

18.11.2014 tarihinde iddianamenin kabulüne karar veren mahkeme 20.11.2014 tarihli tensiple duruşmayı 22.12.2014 tarihine bırakmış. 22.12.2014 tarihli duruşmada sanık savunması ve müşteki anlatımları tespit edilmiş. Sanığa TCK'nın 106/1-1, 43/2, 53, 58/6, 125/1-3-a, 43/2, 53, 58/6 maddelerinin uygulanması ihtimali nedeniyle CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmiş ve sanığın TCK'nın 106/1-2, 43, 62, 53, 58/6 ve TCK'nın 125/1, 125/3-a, 43, 62, 53, 58/6 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar vermiş. Karar süresi içinde sanık tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 18. Ceza Dairesi hakaret suçunun oy birliğiyle düzeltilerek onanmasına. Tehdit suçunun unsurları oluşmadığı için sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle oy çokluğuyla bozulmasına karar vermiştir.

Yüksek dairenin tehdit suçu ile ilgili bozma kararının gerekçesine katılmıyoruz.

Nedenler; Tehdit suçunun meydana gelmesi sanığın iradesine bağlı olan bir kötülüğün belli bir kişiye karşı gelecekte muhtemelen gerçekleşecekmiş gibi gösterilmesidir.

Başka bir ifade ile tehdit suçu haksız bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bir kimseye bildirilmesi ile meydana gelir.

Tehdit suçunda korunan hukuki değer kişilerin iç barışı, karar verme ve hakaret etme özgürlüğüdür.

Tehdit suçu niteliği itibariyle bir tehlike suçudur.

Tehdit mağdurun karar verme ve özgür hareket etme iradesini kısıtlayacak, mağdurun iç huzurunu bozacak ve onu endişeye sevk edecek nitelikte olmalıdır.