muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16742, Karar No: 2018/4648, Tarih: 16.05.2018

c)Faturaları düzenleyen ve kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ya da kime verdiklerinin, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

d)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa)Faturayı düzenleyen ya da kullanan şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ya da kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri ile sanıkların yetkilisi olduğu şirketin defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

e)Sahte fatura düzenleme suçunda, faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda da bilirkişi raporu alınmasından sonra,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sanıklar hakkında 213 sayılı vergi usul kanununun 4369 sayılı yasa ile değişik 359/b maddeleri gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açıldığı halde ek savunma hakkı verilmeden 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı yasanın 276. maddesi ile değişik 359/b. maddesi gereğince cezalandırılmaları,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1304, Karar No: 2016/3154, Tarih: 24.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/1304 E.  ,  2016/3154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... Köyü 308 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine .....ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin ve buğday verilerinin sulu tarlaya mı, kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, buğdayda üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; buğdayın ve dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1286, Karar No: 2014/5825, Tarih: 31.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/1286 E.  ,  2014/5825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14/10/2003 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31/03/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11019, Karar No: 2011/12260, Tarih: 22.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11019 E.  ,  2011/12260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Profil Borusan Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 05/12/2006 ve 28/03/2008 günlerinde verilen dilekçeler ile ölümlü kazaya dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davalı ... Metal Boru Profil San. Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine, davalı ... Profil Boru San. Tic. Ltd. Şti. yönünden kısmen kabulüne dair verilen 26/05/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... Profil Boru San. Tic. Ltd. Şti. tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 22/11/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... Profil Boru San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, ölümlü kazaya dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... Metal Boru Profil San. Tic. Ltd Şti hakkındaki davanın reddine, davalı ... Profil Boru San. Tic. Ltd Şti yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Profil Boru San. Tic. Ltd Şti tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, kusur durumu, olay tarihi dikkate alındığında ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına hükmedilen toplam manevi tazminat miktarı fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı ... Profil Boru San. Tic. Ltd. Şti. yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3724, Karar No: 2015/9173, Tarih: 18.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3724 E.  ,  2015/9173 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı .... vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalı ......'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...... ile imzaladığı hizmet sözleşmesi ile 18/11/2006 tarihinde işe başladığını ve davalı şirketin diğer davalı ..... ile imzaladığı taşeronluk sözleşmesi uyarınca .....’ne ait işyerinde çalıştığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı .... tarafından diğer davalı ile imzalanan taşeronluk sözleşmesinin sona ermediği gerekçesi ile 02/01/2011 tarihinde feshedildiğini, müvekkilinin çalıştığı gün sayısına göre 4857 sayılı Yasanın 13. maddesine göre yevmiye usulü (kısmi istihdam) ücret ödemesinin yapıldığını, yapılan iş dikkate alındığında sözleşmesinin kısmi süreli iş sözleşmesi olarak kabulünün mümkün olamayacağını, öte yandan davacının davalı ....’nin işyerinde üretim bölümünde sigara paketleme makinelerinde hatalı yapılan paketlemeleri açarak sağlam sigaraları tekrar paketlemek için makinelere verilmesi, otomatik olarak filtreleme ve paketleme yapan makinelerde arıza olması haline filtrelerin manuel olarak verilmesi işlerinde çalıştığını, davalılar arasında yapılan sözleşmenin temizlik hizmetlerine ilişkin olmasına ve davacının temizlik işçisi olarak işe alınmasına rağmen alt işverenin aldığı temizlik hizmetlerinde değil asıl işin bir bölümünde çalıştırıldığını, bu durumunda davalılar arasındaki ilişkinin asıl – alt işveren ilişkisi değil işçi teminine ilişkin olduğunu, bu nedenle asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, davacının baştan beri davalı .....'nin işçisi sayılarak onun işçilerine tanınan haklardan yararlandırılması gerektiğini, ancak asıl işveren işçilerine sağlanan haklardan davacının yararlandırılmadığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile 70 günlük ücretinin de ödenmediğini iddia ederek kıdem, ihbar ve eşit davranmama tazminatı ile yıllık izin, ikramiye, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti ile diğer işçilere tanınan sosyal hakların davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...... vekili, davalı müvekkili şirketin diğer davalı .....’nin alt işvereni olup, davacının davalı alt işverenin iş olduğunda çağrılan çalışanı olarak diğer davalıya ait işyerinde SGK kayıtlarında görüldüğü gibi 31/12/2010 tarihine kadar çalıştığını, davalı şirketler arasında yapılan taşeronluk sözleşmesi uyarınca alt işveren – asıl işveren ilişkisinin bulunduğunu, davacı ile davalı şirket arasındaki sözleşmenin çağrı üzerine iş sözleşmesi olması nedeni ile davacının belirsiz süre ile ve sürekli çalıştırılma mecburiyetinin bulunmadığını, davacının ihbar tazminat hakkı da doğmadığı gibi 31/12/2010 tarihi itibari ile davalı ......’nin taşeronluk işinin sona ereceğini ekim ayında tüm çalışanlarına bildirdiğini, ayrıca davacının .....’de çalıştığı tüm süre boyunca ücretlerinin düzenli olarak hesabının bulunduğu bankaya yatırıldığını, 2010 Aralık ayı maaşının ise diğer davalı .....’nin ......’ne ait olan 55.000,00 TL’lik banka teminat mektubunu iade etmediğinden ödenemediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..... vekili, müvekkili şirket ile diğer davalı şirket arasında 01/07/2008 tarihinde depo operasyon, malzeme deposu operasyon, konteyner istifleme, atık toplama sahası işleri ile mutfak malzeme temin ve temizlik işleri üstlenilmesi hakkında yapılan “Operasyon Destek ve Temizlik İşleri Sözleşmesi” akdedildiğini, yapılan bu sözleşmelerin en son 31/12/2010 tarihine kadar uzatıldığını ve bu tarih itibari ile sona erdiğini, davacının kısmi süreli olarak müvekkili şirketin işyerinde yardımcı işlerde çalıştığını, dolayısıyla da davalı şirketler arasında .....’nin savunmasının aksine asıl işveren – alt işveren ilişkisinin kurulmadığını, davacının çalıştığı işin kısmi süreli olması nedeni ile müvekkili şirketin müteselsil sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalılardan ......’ne ait işyerinde diğer davalı ...... işçisi olarak 18/11/2006–02/01/2011 tarihleri arasında çalıştığı, hizmet süresinin 4 yıl, 1 ay, 14 gün (1504 gün) ve ücretinin asgari ücret olduğu, davacının, atık ayrıştırma işi, paket açma işi ile aynı zamanda palet ve sigara arabaları taşıma işinde çalıştığı, her ne kadar operatör olarak davalı işyerinde çalışmasa da çalıştığı sürelerde yaptığı işin doğrudan imalatla ilgili olup yapılan işin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesi gereğince alt işverene verilmemesi gereken bir iş olduğu ve asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, davacının davalı .....'nin işçisi sayılması gerektiği, ancak bu davalının davacı emsali işçisi bulunmadığından fark ücret ve sair taleplerinin yerinde olmadığı, eşit işlem borcuna aykırı davrandığına dair bir tespite varılamadığı, fesih şekline göre kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davalı .... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, diğer davalı hakkındaki davanın ise husumetten reddine karar verilmiştir.

Davalı .....Şirketinin hüküm altına alınan alacaklardan sorumlu tutulup tutulmayacağı ihtilaflıdır.

Muvazaalı bir hukuki muamele ile üçüncü kişinin ızrar edilmesi ona karşı bir haksız eylem niteliğindedir. Üçüncü kişiler muvazaa nedeniyle hakları halele uğratıldığı takdirde haksız fiil sorumluluğuna dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir. Haksız fiil işleyen kimse uygun illiyet bağı çevresine giren bütün zararlardan sorumludur. Ayrıca muvazaa sebebiyle akdin hükümsüzlüğünün ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması sayılan hallerde muvazaa ileri sürülemez.

Somut olayda iyiniyetli olan davacı işçiye karşı taraf olmadığı muvazaanın ileri sürülemeyeceği, akdin hükümsüzlüğünün davacıya karşı ileri sürülmesinin MK.'nun 2.maddesindeki iyiniyet kurallarına aykırı olması ve hiç kimsenin kendi hilesinden yararlanamayacağı ilkesi gereğince muvazaalı işlemi yapan davalı ..... Şirketinin davacının hüküm altına alınan işçilik alacaklarından diğer davalı ile birlikte sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde husumetten red karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Hizmet süresi ihtilaflıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 18/11/2006–02/01/2011 tarihleri arasında çalıştığı, kıdeme esas hizmet süresinin 4 yıl 1 ay 14 gün (1504 gün) olduğu kabul edilmiş ise de, davacının kuruma bildirilenler dışında bu tarihler arasında sürekli çalıştığını ispat edememesi ve dosya içeriğinden çalışmanın çağrı usulü olduğunun anlaşılmasına göre davacının 18.11.2006-2.1.2011 tarihleri arasında kuruma bildirilen hizmetlerinin toplamı üzerinden hizmet süresinin belirlenmesi ve buna göre işçilik alacaklarının hesap edilmesi gerekirken yazılı şekilde hazırlanan rapora göre karar verilmesi doğru olmamıştır.

4-Milli bayram ve genel tatil çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece tanık beyanlarına göre hesap edilen milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti hüküm altına alınmış ise de, davalı ..... vekili davacı işcinin işyerine giriş çıkışına ilişkin kart basma kayıtlarını sunarak rapora itiraz etmiştir. Ek hesap raporunda işçinin imzası bulunmadığı gerekçesi ile itiraz yerinde bulunmamış ise de, dosya içeriğinden ve Dairemiz tarafından incelenen emsal dosyalardaki delillerden davalı .....'ye ait işyerine girişin kart basma sureti ile yapıldığı, bu suretle işyerine giriş çıkışın kontrol altında tutulduğu anlaşılmaktadır. Kart basma kayıtlarında da işin mahiyeti icabı işçinin imzasının bulunması mümkün değildir. Bu itibarla davacının milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti hesap edilirken kayıt sunulan dönem bakımından davalı şirketin sunduğu kart basma kayıtlarına göre hesaplama yapılmalıdır.

5-Dosya içeriğindeki delillerden davacının davalı ....'nin asıl işinde çalıştığından davacının davalı .....'nin işçisi sayılması yerindedir. Yine davacının emsali işçi bulunmadığından fark ücret taleplerinin reddi de doğrudur. Ancak davacı davalı .....'nin işçisi sayıldığına göre bu davalının işçilerine sağladığı ikramiye ve diğer sosyal yardımlardan yararlandırılması gerektiğinden bu hususta işyerindeki uygulamanın araştırılarak sonucuna göre ek hesap raporu da alınarak talepler hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi yerinde değildir.

O Halde davacı ve davalı ....'nin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı ....'ye iadesine, 18/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.