muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3945, Karar No: 2021/4877, Tarih: 29.04.2021

Türk hukukunda mecburi hizmet yükümlülüklerinin bir kısmı Anayasa'da bir kısmı ise kanunlarda düzenlenmiştir. Eğitilme ve yetiştirilme karşılığı olarak öngörülen mecburi hizmet yükümlülüğü 2547 sayılı Yasanın 33.,35. ve 39. maddelerinde düzenlenmiştir. 2547 sayılı Yasanın 35. maddesinde araştırma görevlilerinin yurtiçinde bir diğer üniversitede görevlendirilmeleri, öğretim elemanlarının yurtiçinde ve yurt dışında görevlendirilmeleri ise 39. maddede düzenlenmiştir.

2547 sayılı Yasa'nın 35.maddesinde "Yükseköğretim kurumları; kendilerinin ve yeni kurulmuş ve kurulacak diğer yükseköğretim kurumlarının ihtiyacı için yurt içinde ve dışında, kalkınma planı ilke ve hedeflerine ve Yükseköğretim Kurulunun belirteceği ihtiyaca ve esaslara göre öğretim elemanı yetiştirirler. Öğretim elemanı yetiştirilmesi amacıyla üniversitelerin araştırma görevlisi kadroları, araştırma veya doktora çalışmaları yaptırmak üzere başka bir üniversiteye, Yükseköğretim Kurulunca geçici olarak tahsis edilebilir. Bu şekilde doktora veya tıpta uzmanlık veya sanatta yeterlik payesi alanlar, bu eğitimin sonunda kadrolarıyla birlikte kendi üniversitelerine dönerler. Yurt içi veya yurt dışında yetiştirilen öğretim elemanları, genel hükümlere göre bağlı oldukları yükseköğretim kurumlarında mecburi hizmetlerini yerine getirmek zorundadırlar. Bu mecburi hizmet, eş durumu ve sağlık mazeretleri hariç olmak üzere başka yükseköğretim kurumlarında ve kamu kurum ve kuruluşlarında yerine getirilemez.Bu yükümlülüğü yerine getirmeyenlere, yükseköğretim kurumlarında görev verilmez. Özel kanunlarla getirilen mecburi hizmet çalışmaları bu hüküm dışındadır." şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Yine bu kanun maddesine dayanılarak çıkarılan Bir Üniversite Adına Bir Diğer Üniversitede Lisansüstü Eğitim Gören Araştırma Görevlileri Hakkında Yönetmeliğin 4/4 maddesinde ''Görevlendirme veya atama işlemlerinden önce adaylardan, kendilerine kadrosu tahsis edilen üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsünde 2547 sayılı Kanun'un 35. maddesi şartları içinde lisansüstü eğitim -öğretim süresi(tatiller dahil) kadar mecburi hizmeti yerine getirmek zorunda bulunduklarına dair bir taahhüt ve kefalet senedi alınır. Bu senette ilgili araştırma görevlisinin lisansüstü eğitim -öğretimlerini tamamlamasından sonra ne kadar süre sonra kadroyu tahsis den üniversiteye veya yüksek teknoloji enstitüsüne döneceğinin belirten bir hüküm de yer alır.'' hükmü düzenlenmiştir.

Kanunun 35. maddesinde mecburi hizmet yükümlülüğünün ihlali halinde öngörülen tek yaptırım araştırma görevlisine başka bir yüksek öğretim kurumunda görev verilmemesidir.

Kanunda yer almamasına rağmen yönetmelikle araştırma görevlilerinden yüklenme senetleri alınacağı düzenlenmiştir. Kişi kendi iradesi ile kamuda çalışma özgürlüğünü kullanmış olup öngörülen tek yaptırımın araştırma görevlisine başka bir yükseköğretim kurumunda görev verilmemesi olduğu dikkate alındığında kanunda yaptırım konusunda bir eksikliğin olduğu ortadır.

Kanunda yer almamasına rağmen yönetmelikle araştırma görevlilerinden yüklenme senetleri alınacağı düzenlenmiştir. Kişi kendi iradesi ile kamuda çalışma özgürlüğünü kullanmış olup öngörülen tek yaptırımın araştırma görevlisine başka bir yükseköğretim kurumunda görev verilmemesi olduğu dikkate alındığında kanunda yaptırım konusunda bir eksikliğin olduğu ortadır.

Anayasa'nın 18. maddesinde zorla çalıştırma yasağı ile birlikte düzenlenen angarya yasağı açısından yüklenme senetlerindeki maaşın geri verileceği yönündeki düzenleme değerlendirildiğinde; angarya yasağı, Anayasa Mahkemesi kararlarında; kişinin emeğinin karşılığını almadan zorla çalıştırılması, bir maldan ya da kişinin çalışmasından karşılıksız yararlanma şeklinde tanımlanmıştır. (bkz. AYM, E; E:2011/150, K:2013/30, KT:14.02.2013) Araştırma görevlileri 2547 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre yapılan görevlendirme kapsamında çalışırken her ne kadar maaş almakta iseler de; yüklenme senedindeki şartların ihlali halinde bu çalışma karşılığı alınan maaş ödemelerinin geri verilmesi yönündeki düzenleme ile başlangıçta angarya yasağı söz konusu değilken, taahhüdün ihlali halinde maaşların geri verilmesi halinde araştırma görevlisi ücret ödenmeksizin çalışmış olma durumunda olacağından senet maddesinde maaşların geri ödeneceği yönündeki düzenlemenin bu yönüyle de angarya yasağının ihlali olduğu kabul edilmelidir.

Tüm bu nedenlerle yüklenme senedindeki mecburi hizmet yükümlülüğünün yerine getirilmemesi halinde araştırma görevlisi kadrosunda bulunmanın ve çalışmanın karşılığı olan maaşların geri verileceğine dair senet hükmünün geçersiz olduğu kabul edilerek davacının istirdat isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nin geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nin 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/630, Karar No: 2013/9662, Tarih: 10.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/630 E.  ,  2013/9662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamak

HÜKÜM : TCK.nun 245/1, 62/1-son, 53. maddeleri gereği 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin.

1-Sanığın, kendisi ile aynı ismi taşıyan şikayetçi Devriş oğlu ... adına Garanti Bankası Sefaköy Şubesi tarafından gönderilen ve kartı teslim alan aynı işyerinde çalışan beraat eden sanık ... Kanar tarafından kendisine teslim edilen suça konu kartın kendisine ait olmadığını bilerek alışverişte kullandığı iddia ve kabul edilmiş ise de; Bayram oğlu sanık ... ile Devriş oğlu katılan ...'ın suç tarihinde SFA Soğutma Sistemleri A.Ş.'de çalıştıkları, bu iş yerinde sanık ve katılan dışında Veli oğlu ... isimli bir işçinin daha bulunduğu, katılan Devriş oğlu ...'a daha önce Garanti Bankası A.Ş. tarafından verilen 4043 0803 1728 0017 nolu kredi kartının bulunduğu, bahsi geçen kredi kartının kayıp olması nedeniyle ilgili banka tarafından suça konu kredi kartının katılanın çalışmış olduğu işyerine kurye ile gönderildiği, kartın şirkette çalışan ve hakkında beraat kararı verilen diğer sanık ... Kanar tarafından 22.10.2005 tarihinde teslim alınıp kimlik bilgileri tam olarak tespit olunmaksızın şikayetçi ile aynı isimdeki sanığa teslim edildiği, sanığın kendisine ait olmayan bu kredi kartını alışverişlerde kullandığı ancak dosyada mevcut CD çözüm tutanaklarına göre kartın kendisine ait olmadığını öğrenmesi nedeniyle Garanti Bankası A.Ş. müşteri temsilcisini arayarak iptal ettirdiği anlaşılmakla, sanığın kredi kartını şikayetçiye ait olduğunu bilerek ve suç işlemek kastıyla teslim alıp alışveriş yapmakta kullandığına dair sanığın savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilerek üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanığın suça konu kredi kartını kullanarak değişik işyerlerinden birden fazla kez alışveriş yapmak şeklindeki eyleminin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde işlendiği ve bu madde uyarınca cezasından arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

3-TCK.nun 245/1. maddesinde hapis cezasının yanında öngörülen adli para cezasına hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5701, Karar No: 2021/1539, Tarih: 17.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5701 E.  ,  2021/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

1- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sahte olarak düzenlenen 24.08.2009 tarihli en son fatura dikkate alınarak inceleme yapılmıştır.

Vergi inceleme raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın yetkilisi olduğu mükellef şirketin POS tefeciliği faaliyetini gizlemek amacıyla işlem yaptıran şahıslar dışındaki şahıs ve firmalara sahte düzenlenen fatura tutarının 2.507.395,00 TL olduğu ve oransal olarak yüzde 95.25’e tekabül ettiği, kredi kartıyla işlem yapan ve adına fatura düzenlenen şahısların farklı olduğu ve birbirlerini de tanımadıkları hususu da dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

3- Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

3- Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddia edilen kamu davasında, vergi inceleme raporuna göre, fatura kesilen ile kredi kartı sahibi farklı olan kredi kartlı satış işlemleri tutarının 22.939,00 TL olarak tespit edildiği ve oransal olarak yüzde 93,47’ye tekabül ettiği ve kredi kartıyla işlem yapan ve adına fatura düzenlenen şahısların farklı oldukları ve birbirlerini de tanımadıklarının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a) Vergi inceleme raporunda fatura kesilen ile kredi kartı sahibi farklı olan kredi kartlı satış işlemlerinde kredi kartları kullanılan ve adlarına fatura düzenlenen kişilerden kanaat oluşturacak sayıda kişinin tanık olarak beyanlarına başvurulması ve tanıklardan sanık ile aralarındaki ticari ilişkinin ayrıntılarının, gerçekten faturalardaki yazılı kontörü alıp almadıklarının, yapılan işlemler için sanığa komisyon ödeyip ödemediklerinin sorulması,

b) Faturaların, gerçek kontör satımına ilişkin olup olmadığının belirlenmesi yönünden, sanığın satımını yaptığını söylediği kontörlerle ilgili kayıtları getirtilerek, yeterli girişi olup olmadığı, alım ve satım miktarlarının uygunluğu yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c) Sanığın POS tefeciliği ile ilgili İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/224 Esas sayılı dava dosyasının getirtilip incelenerek, bu davayı ilgilendirebilecek ve delil olabilecek belgelerin örneklerinin çıkartılarak dosya arasına konulması ve sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18148, Karar No: 2009/19362, Tarih: 24.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/18148 E.  ,  2009/19362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman sınırlamasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi, katılan Hazine ve davacı-davalı ... Gamgam tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Köyünde 1963 yılında yapılan arazi kadastro çalışmalarında davaya konu ... Çiftliği mevkiindeki 1 pafta 1 parsel sayılı 7.312.000.00 m2 ve 2 parsel sayılı 3.524.400.00 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydına dayanılarak davalılar ve karşı davacılar ..., ... ... ve A. ... ... adlarına tespit edilmiş, 1 sayılı parselin bazı bölümleri 1974 yılında TEK tarafından plon yeri olarak kamulaştırıldığından bu bölümler ifraz edilerek 924, 925, 926, 927, 928 parsel numarasıyla plon yeri olarak TEK adına tescil edilmiş, kalan bölüm de 929 parsel sayısıyla gerçek kişiler üzerinde bırakılmıştır. 2 sayılı parsel 1972 yılında DSİ tarafından kısmen kamulaştırılarak 860, 861 ve 862 sayılı parsellere ayrılmış bunlardan 861 sayılı parsel DSİ adına tescil edilmiş, 860 ve 862 sayılı parseller önceki ... kişiler üzerinde bırakılmıştır. Daha sonra 860 parselin DSİ tarafından yine kamulaştırılması nedeniyle 863 ve 864 parsellere ifraz edilmiş, 863 sayılı parsel DSİ adına tescil edilmiş, 864 sayılı parsel önceki malikleri üzerinde bırakılmış, 864 parselin de yeniden TEK tarafından kamulaştırılarak 890, 891, 892 ve 893 parsellere ifraz edilmiş, 890, 891, 892 parseller TEK adına tescil edilmiş, 893 sayılı parsel ise gerçek kişiler üzerinde bırakılmıştır. 893 parselin DSİ tarafından yine kısmen kamulaştırılması nedeniyle 940 ve 941 sayılı parsellere ifraz edilerek, 941 sayılı parsel DSİ adına tescil edilmiş, 940 parsel önceki malikler üzerinde bırakılmıştır. 940 sayılı parselin de yine kısmen DSİ tarafından kamulaştırılmış, 943 sayılı parsel DSİ adına tescil edilmiş, 942 sayılı parsel kişiler üzerinde bırakılmış, 942 parsel daha sonra 1018, 1019 ve 1020 sayılı parsellere ifraz edilmiştir.

1-) Davacı(karşı davalı) Orman Yönetimi, ... Köyü ... Çiftliği mevkii 2 sayılı parselin 3.100.888 m2 bölümünün 1942 yılında 3116 sayılı yasaya göre sadece Devlet Ormanlarının kadastrosunun yapılması sırasında özel Orman olarak ayrıldığını, 1945 yılında 4785 Sayılı Yasa yürürlüğe girince bu yasa hükümleri uyarınca devletleştirildiğini, bu devletleştirme işleminin iptali için tapu maliklerinin açtığı davanın Danıştay 8. Dairesinin 22/12/1964 gün 1963/11573-1964/8428 sayılı kararı ile reddedildiğini ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman olarak Hazine adına tescili ve davalıların el atmasının önlenmesi istemiyle 31.10.1972 tarihinde ... 1 Asliye Hukuk mahkemesinin 1972/1020 sayılı dosyasında dava açmış, Hazine 29/6/1983 tarihli dilekçe ile 2 sayılı kadastro parselinin büyük bir kısmının orman olduğunu ileri sürerek, orman olan bölümlerinin orman olarak Hazine adına, yine tapu kayıt kapsamı dışında kalan bölümlerinde Hazine adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

2) ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesin 1972/1020 sayılı dosyası adli teşkilat kurulması nedeniyle 28/09/1989 tarihinde ... Asliye Hukuk Mahkemesine aktarılmış, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 6/12/1998 gün 1990/245-1998/825 sayılı kararıyla (Davanın devamı sırasında orman kadastrosunun yapılması nedeniyle tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasının aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz davasına dönüştüğü ve davaya bakma görevinin Kadastro mahkemesine ait olduğu) gerekçesi ile verdiği görevsizlik kararı Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01/11/1999 tarih 1999/10277 - 9602 sayılı kararı onanarak kesinleşmesinden sonra kadastro mahkemesinin 2000/3 sayılı esasına kaydedilmiş ve daha sonra 20.09.2000 gün 2000/3-66 sayılı kararla, temyize konu kadastro mahkemesinin 1993/40 sayılı dosyası ile birleştirilmiştir.

3) Diğer yandan davacı ... Yönetimi 1977 yılında ilk kez yapılan ve 04/04/1980 tarihinde ilan edilen orman kadastrosunda 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 poligon numarası verilen alanların orman sayılmayarak orman sınırları dışında bırakıldığını, 2, 3, 4, 5, 6 nolu poligonların ... fotoğraflarında orman olduğunu, bu yerler hakkında açma davalarının devam ettiğini, yine ... Köyü ... mevkii 1 sayılı kadastro parseli içindeki 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24 sayılı orman sınır noktalarını birleştiren hatların dışında bırakılan bölümleri ile 41, 42, 43 sayılı orman sınır noktalarını birleştiren hatların dışında bırakılan bölümlerinin orman sınırları içine alınması için orman kadastro komisyonuna itiraz edildiğini; ancak, komisyon tarafından itirazlarının reddine karar verildiği gibi buna ek olarak 2 sayılı kadastro parselinin ortasında kalan Maltepe mevkiindeki 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37 orman sınır noktalarını birleştiren alanın da iptal edilerek orman sayılmadığını, halbuki bu yerlerin ... yapısı ve üzerindeki bitki örtüsü ve ... fotoğraflarında orman vasfında olduğunu, yine 73-59-60-61-62-73 OS noktalarını birleştiren hatların arasında kalan bölümün de ormandan açma olduğunu ileri sürerek 1 Numaralı itirazları inceleme Orman Kadastro Komisyonunun oyçokluğu ile düzenlediği, orman dışında bırakılmasına ilişkin 26 sayılı tutanağının iptali ile bu yerlerin orman sınırı içine alınmasını isteyerek 20/11/1981 tarihinde ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1981/1066 sayılı dosyasında dava açmıştır.

4) Davalılar (karşı davacılar) ..., ... ... ve A. ... ... Orman Yönetimi aleyhine cevap süresi içinde açtıkları karşı davada genel arazi kadastrosu sırasında dava konusu yerlere ait olan 192 adet tapunun birleştirilerek ... Köyü 1, 2, 3 ve 4 sayılı parsellerin adlarına tespit edildiğini, Orman Yönetiminin 4 sayılı parsel hakkında açtığı tespite itiraz davasının reddedilip, bu parselin adlarına tescil edildiğinin 2 ve 3 sayılı parsellerin ise itirazsız kesinleştiğini, 1 sayılı parsel hakkında açılan tespite itiraz davasının halen ... 2 Asliye Hukuk Mahkemesinin 1981/669 sayılı dosyasında devam ettiğini, yine 2 sayılı parsel hakkında Orman İdaresinin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/1020 sayılı dosyasında açtığı ve Hazinenin katıldığı tapu iptal ve tescil davasının halen devam ettiğini, 1 pafta 1 ve 2 sayılı parsellerin orman sayılan yerlerden olmadığını, bu nedenle 1 numaralı Orman Kadastro Komisyonuna bağlı 3 numaralı ekibin ve komisyonun 1 ve 2 sayılı parsellerin Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmasına ilişkin kararlarının iptali istemişlerdir.

5) ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19/07/1984 gün 1981/1066- 984/636 sayılı kararı ile; davacı (davalı) Orman Yönetiminin açtığı orman kadastrosuna itiraz davasının reddine, davalı (karşı davacı) gerçek kişilerin davasının kabulüne, (1) Nolu Orman Kadastro Komisyonunca yapılan işlemin iptaline ve ... Köyü 1 pafta, 1 ve 2 sayılı parsellerin orman olmadığının tespitine ilişkin, hümün Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine,Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 26/02/1985 gün, 1984/6907- 1985/1401 sayılı kararı ile ve özetle (Orman Kadastro Komisyonlarının 1744 ve 2896 sayılı yasalarla değişik 6831 Sayılı Orman Yasasının 2. maddesine göre daha önce herhangi bir nedenle orman kadastrosu yapılmayan yerlerin orman kadastrosu işlemlerini de yapmaya yetkili olduklarını, ... Çiftliğindeki ormanların 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 3116 Sayılı Yasa gereği 1942 yılında yapılan sınırlandırmada tahdit dışı bırakıldığını, ancak 4785 Sayılı Yasa gereği bu yerde bulunan ormanların devletleştirildiğini, bu işleme karşı davalı (davacı) gerçek kişilerin açtıkları iptal davasının Danıştay 8. Dairesinin 22/12/1964 gün 1963/11573 - 8426 sayılı kararıyla reddedilip devletleştirme işleminin kesinleştiğini, kesinleşen Devletleştirme işlemi gözönünde bulundurularak karar verilmesi gerektiğini, eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak hüküm kurulamayacağı) nedenleriyle bozulmuştur.

6) Bozma kararından sonra ... 3. Asliye Hukuk mahkemesinin 1986/181 sayısına kaydedilen dava dosyasının yargılaması sırasında, 10/04/1987 tarihli celsede, mahkemece davaya konu 1 sayılı kadastro parselinden ifraz edilen 929 parsel ile 2 sayılı kadastro parselinden ifraz edilen 862 sayılı parsel hakkındaki davalar tefrik edilerek 862-929 sayılı parseller hakkındaki dava mahkemenin 1986/181 sayısında görülmeye devam olunmuş, 2 sayılı kadastro parselinden ifraz edilen kamulaştırma nedeniyle DSİ adına tescil edilen 941, 943 sayılı parseller ile ifrazen önceki malikler üzerinde bırakılan 942 parsel hakkındaki dava ise ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1987/465 sayısına kaydedilmiştir.

7) Mahkemece 14. Hukuk Dairesinin 26.02.1985 gün 1984/6907-1401 sayılı bozma kararına uyularak, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/06/1987 gün 1986/181 -1987/522 sayılı kararı ile; 862 ve 929 parsel nolu taşınmazlar yönünden davacı (davalı) Orman Yönetiminin davasının reddine, karşı davacı gerçek kişilerin davasının kabulüne dair verilen kararın davacı ... Yönetimince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 18/01/1988 tarih 1987/12824 - 1988/249 sayılı kararı ile özetle (Taraflar açısından kesin hüküm niteliğindeki Danıştay kararının yerel bilirkişi vasıtasıyla taşınmaza uygulanıp, nereyi kapsadığının belirlenmediği, tapu kaydı uygulamasının yapılmadığı, geçerli bir maki tefriki yapılıp yapılmadığının saptanmadığı) gerekçesiyle bozulmuştur