muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/19901, Karar No: 2017/6567, Tarih: 17.04.2017

Dosya içeriğine göre, davacının, uzun bir süre davalı şirket bünyesinde çalıştığı, iş sözleşmesinin alınan şirket kararı doğrultusunda Trabzon Bölge Ofisi’nin kapatılacak olması nedeniyle feshedildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle işletmesel karar doğrultusunda feshedildiği somut uyuşmazlıkta dosya yeterli derecede aydınlatılmadan karar verilmesi hatalıdır.

Bu kapsamda içlerinde davalı şirketin faaliyet konusunda uzman bilirkişiler de bulunmak suretiyle belirlenecek bilirkişi heyetine yerinde inceleme yetkisi verilmesiyle, davalı işveren şirket kayıtları üzerinde inceleme yapılarak, istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

Ayrıca davalı şirkete ait fesih tarihinden önce ya da sonra açılan/açılmakta olan yeni işyerleri olup olmadığı, varsa bu işyerlerine davacı ile aynı ya da eşdeğer (davacının görevlendirilmesinin uygun bulunacağı) unvanda/görevde yeni işçi alımları olup olmadığı, davalı şirketler arasında ve aynı grup şirketler arasında işçi geçişleri olup olmadığı araştırılmalı, işçi geçişlerinin yapıldığının tespiti halinde davacının grup şirketleri içinde varsa görevlendirilebileceği görev/unvanların da olup olmadığı da ayrıntılı ve denetime imkan verecek açıklıkta belirlenmelidir.

Yine fesihten 6 ay önce ve sonrasını gösteren işçi giriş çıkışlarına dair SGK kayıtları getirtilmeli, davacı ile aynı unvanda/görevde yeni işçi alımı olup olmadığı ya da davacının kıdemine, eğitim durumuna ve tecrübesine uygun görevlendirilebileceği unvanlara/görevlere yeni işçi alınıp alınmadığı da irdelenmelidir.

Son olarak feshin tereddütsüz olarak geçerli olup olmadığının belirlenmesi yönünden; gerek davacı ve davalı vekillerinin beyanları ve sundukları dilekçeler ile delilleri ve gerekse tanık beyanları ile dosyaya sunulan diğer deliller birlikte değerlendirilerek özellikle de feshin son çare olarak yapılıp yapılmadığının tartışmasız belirlenmesi gerekmektedir. Mahkemece belirtilen eksik hususlar giderilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1300, Karar No: 2015/2223, Tarih: 27.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1300 E.  ,  2015/2223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ....... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ...... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

....... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kaydına göre adresinin “..... Mahallesi, ..... ...... Yolu Sokak, No: ... ....../......” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

...... Sulh Hukuk Mahkemesi ise hükümlüye ait müddetname ve hükümlününün cezaevinde alınan beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “...... Mahallesi ...... Sokak No:...../1” ......./...... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından, hükümlüye ait müddetname ve hükümlününün cezaevinde alınan beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “Çamlıtepe Mahallesi ..... Sokak No:..../1” ......./Kocaeli olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, ....... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ....... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/03/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35204, Karar No: 2012/38464, Tarih: 19.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/35204 E.  ,  2012/38464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, işçinin baştan itibaren davalı ... müdürlüğün işçisi sayılmaları gerektiğinin tespitine ve 13. dönem TİS'den doğan her türlü ücret alacakları ile davacılara fiilen ödenen ücretler arasındaki fark ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Davacının temyizine gelince:

Davacı işçi vekili aracılığıyla açmış olduğu bu davada, davalı ... ile görünüşteki işveren yüklenici firmalar arasındaki hukuki ilişkilerin muvazaalı olduğundan söz edilerek, davacı işçinin baştan itibaren davalı ... müdürlüğün işçisi sayılması gerektiğinin tespitine ve sendika üyeliklerinin işveren genel müdürlüğe bildirildiği tarihten itibaren genel müdürlükle sendika arasında bağıtlanan 13. dönem toplu iş sözleşmesinden doğan her türlü ücret farkının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece kararın gerekçesinde davacı işçinin muvazaalı sözleşmeler kapsamında görünüşte alt işveren işçisi olarak çalıştırıldığı ve baştan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiği açıklanmakla birlikte, hüküm fıkrasında, işçiye yapılan ödemeler değerlendirildiğinde eksik ödeme olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacı işçinin fark ücrete hak kazanmadığı yönündeki verilen karar yerindedir. Ancak davacının muvazaalı alt işverenlik sözleşmeleri kapsamında çalıştırıldığı ve asıl işverenin gerçek işçisi sayılması gerektiği yapılan yargılama ile belirlenmiş olmakla davacı işçinin devam eden iş ilişkisi kapsamında yasal haklarının belirlenmesi noktasında sözü edilen tespitte hukuki yararı olduğu kabul edilmelidir. Mahkemece hüküm fıkrasında, davanın kısmen kabulü ile davacı işçinin baştan itibaren davalı ... müdürlük işçisi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, isteğin bu yönden reddi hatalıdır. Kararın belirtilen yönden bozulması gerekirsede sözü edilen hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK’nun geçici 3. maddesi hükmü uyarınca HUMK 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yazılı olan “Davanın reddine” bölümünün çıkarılarak, yerine;

“Davanın kısmen kabulüyle, davacı işçinin baştan itibaren Karayolları Genel müdürlüğünün işçisi olduğunun TESPİTİNE, ücret farkı isteğinin REDDİNE” yazılmasına.

Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yazılı olan “Davanın reddine” bölümünün çıkarılarak, yerine;

“Davanın kısmen kabulüyle, davacı işçinin baştan itibaren Karayolları Genel müdürlüğünün işçisi olduğunun TESPİTİNE, ücret farkı isteğinin REDDİNE” yazılmasına.

Yine hüküm fıkrasında 2. bentte yazılı olan “Kendini vekille temsil ettiren davalı lehine hesap edilen 50 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine” sözcüklerinin çıkarılarak yerine;

“Davanın kısmen kabulü sebebiyle 50,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kısmen red sebebiyle 50,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine” yazılmasına.

Hüküm fıkrasının 3. bendinde yazılı olan “Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına…” sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine;

“ Davacı tarafından yapılan yargılama gideri 100,69 TL nin kabul ve redde göre taktiren ½ oranında paylaştırılmasına ve 50,34 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine…” yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25292, Karar No: 2013/14965, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25292 E.  ,  2013/14965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı işveren, davacının işyerini kendisinin terk ettiğini, 2008 ekonomik krizinin firmayı olumsuz etkilediğini, atölyenin taşınması için çalışmalar yapıldığını, tüm çalışanların akraba veya aynı köklü olması sebebiyle çalışanları işten çıkarmadan sadece inşaatlarda çalışılan sürelerin sigorta primlerinin yatırıldığını ve ücretlerin tam ödenmesi konusunda çalışanlarla mutakabat sağlandığını, ancak bu hususta yazılı sözleşme yapılmadığını, davacının fazla çalışma yapmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının, bilirkişi raporuna göre gerçekleşen fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarına hükmolunmuş ise de, hastalık, izin veya mazeret izni gibi nedenlerle çalışmadığı günler olabileceği dikkate alınmadan, sözkonusu alacaklardan hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalı olduğundan, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19312, Karar No: 2014/16769, Tarih: 30.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/19312 E.  ,  2014/16769 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2014/113565

Dolandırıcılık suçundan sanık B.. E.. hakkında yapılan yargılama sırasında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 197/1. maddesi kapsa- mında parada sahtecilik suçunu oluşturacağı gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Konya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2013 tarihli ve 2013/666 esas, 2013/1020 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin (KONYA) 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2014 tarihli ve 2014/135 değişik iş sayılı kararı kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın tek lira olarak tabir edilen altınları bir kuyumcuya satmak isterken şüphe üzerine yapılan kontrolde, üzerinde bulunan 40 adet altın ile daha önce iki farklı kuyumcuya sattığı 5’er adet altınla birlikte toplam 50 adet altının, gramajının düşük olması ve darphane baskısı olmaması sebebiyle, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmış ise de, ülkemizde Cumhuriyet altın sikkeleri ile Cumhuriyet ziynet altınlarını basma görevinin, 234 sayılı Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğünün Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 2/b maddesi uyarınca Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğüne ait olduğu, diğer yandan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 198. maddesinde yer alan, “Devlet tarafından ihraç edilip de hamiline yazılı bonolar, hisse senetleri, tahviller ve kuponlar, yetkili kurumlar tarafından çıkarılmış olup da kanunen tedavül eden senetler, tahviller ve evrak ile millî ziynet altınları, para hükmündedir.” şeklindeki düzenleme sebebiyle, milli ziynet altınları hakkında yapılan sahteciliğin, aynı Kanun’un 197/1. maddesi hükmü gereğince “parada sahtecilik” suçu kapsamında kaldığı, suça konu Cumhuriyet altın sikkelerinin (halk arasında Ata altını olarak da bilinen) 22 ayar olduğu, ancak gramajının düşük olup, Darphane baskısı olmadığı, gramajı düşük olmasa dahi kanun gereği altın sikke ve ziynet altınlarının Darphane tarafından basılması gerektiğinden, parada sahtecilik suçu kapsamında kalan eylem nedeniyle mevcut delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli ağır mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17.03.2014 gün ve 19325 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 10.04.2014 gün ve KYB/2014-113565 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamı, iddianamedeki anlatım ve Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2013 gün, 2013/666 esas, 2013/1020 karar nolu görevsizlik kararının gerekçesine göre, ele geçen altınların milli ziynet altını olup olmadığı ve sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 198/1 maddesi yollamasıyla aynı yasanın 197/1. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve tartışmasının 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca ağır ceza mahkemesinin görevinde bulunduğu gözetilerek itirazın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2014 gün, 2014/135 değişik iş nolu kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yar- gıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21355, Karar No: 2014/22867, Tarih: 25.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/21355 E.  ,  2014/22867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Erzincan 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.01.2009 gün, 2008/291 Esas, 2009/36 sayılı kararıyla, sanık ... hakkında, yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca verilen 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 05.02.2009 tarihinde kesinleştiği,

Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle dosyanın yeniden ele alınıp, 27.09.2011 gün, 2011/333 Esas, 2011/365 Karar sayılı kararıyla, sanık ... hakkında, yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının, anılan Yasanın 50/1-d maddesi uyarınca seçenek tedbire çevrilmesine karar verildiği ve kararın sanık savunmanının temyizi üzerine Dairemize gönderildiği,

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle dosyanın bir kez daha ele alınıp, 14.03.2014 gün, 2014/98-223 sayılı kararıyla, sanık ... hakkında, yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının, anılan Yasanın 50/1-a maddesi uyarınca seçenek tedbire çevrilmesine karar verildiği ve (kararın) sanık savunmanının temyizi üzerine dosyanın Yargıtay 2. Ceza Dairesine (2014/34805 Esas) gönderildiğinin anlaşılması karşısında, Mükerrer uygulamaya ve hak kayıplarına neden olunmaması açısından Dairemizin bu dosyasıyla, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2014/34805 Esas sayılı dosyasının temyiz incelemesi sırasında her iki dosyanın birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10504, Karar No: 2006/331, Tarih: 30.01.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2005/10504 E.  ,  2006/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde güneş enerjisi tesislerinin kaldırılması, çatının onarılması ve 878.900.000 TL tazminatın davalılardan arsa payları oranında faizi ile tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, çatıdaki güneş enerjisi tesislerinin, gideri davalılardan alınarak kaldırılmasını, çatının su sızdırmayacak ve davacının dairesine zarar vermeyecek şekilde masrafı davalılardan alınarak onarılmasını, meydana gelen zararın arsa payları oranında ve faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne davacıya ait taşınmazda meydana gelen zarar bedelinin arsa payları oranında davalılardan alınıp davacıya verilmesine, taşınmaza ait çatının iki ay içerisinde yönetim tarafından yapılmasına bu süre içerisinde yapılmadığı takdirde davacı tarafından yapılmasına ve çatı bedeli olan 16.831,50 YTL.nın avans olarak arsa payları oranında kat maliklerinden alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yukarıda da açıklandığı gibi davacı dava dilekçesinde açıkça çatının su sızmayacak ve dairesine zarar vermeyecek şekilde onarılmasını istediği ve yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda ve ek raporlarında istenilen bu onarımın gerçekleşebilmesi için 3.506,56 YTL.ye ihtiyaç bulunduğu belirtildiğine göre mahkemece istem doğrultusunda bir

./..

-2-

2005/10504-2006/331

karar verilmesi gerekirken HUMK.nun 74. maddesine aykırı olarak istem de aşılmak suretiyle meydana gelen zararın projeye aykırı inşa edildiği anlaşılan çatıdan kaynaklandığı gerekçesiyle çatının da projesine uygun şekilde yapılmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.1.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9531, Karar No: 2024/4108, Tarih: 02.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9531 E.  ,  2024/4108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3564 Esas, 2023/1357 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Yalova 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/208 Esas, 2022/639 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın ...Makine İhtisas Organize Sanayi Bölgesi adına tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Taraf vekillerince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.04.2024 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü yetki belgesine istinaden davacı idare vekili Avukat ... ve temyiz eden davalı vekili Avukat ... gelmişlerdir.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... köyü 262 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ...Makina İhtisas Organize Sanayi Bölgesi adına tapuya tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğunu, sulama ve yol imkânlarının kadastroya işlendiğini ancak taşınmazın değerinin artmaması için fiilen açılmadığını, buğdayın münavebeye alınmamasını, kamulaştırma bedelinin düşük olduğunu, dava konusu taşınmazın konumu dikkate alınarak objektif değer artışı ve metrekare birim değerinin çok yüksek hesaplanması gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının % 2 alınması gerektiğini, dava konusu taşınmazın yeri, konumu itibarıyla hakkaniyete uygun olarak metrekare birim fiyatının belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI