muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8329, Karar No: 2022/11001, Tarih: 31.05.2022

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. (TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 31.05.2022
Yargıtay — Esas No: 2011/378, Karar No: 2011/2085, Tarih: 17.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/378 E.  ,  2011/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdurenin ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.03.2010 gün ve 2010/18 Esas, 2010/33 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun uygulamalarında suç tarihinden itibaren en az 6 ay süre geçtikten sonra, TCK.nun 102/5. maddesi anlamında, mağdurun ruh sağlığının olay nedeniyle bozulup bozulmadığına dair rapor düzenlendiğinin bilinmesine rağmen 18.01.2009 günlü olay nedeniyle mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından 09.04.2009 tarihli muayene sonucuna dayanılarak rapor tanzim edildiği gibi karşı düşüncenin de bulunduğu nazara alınıp maddi gerçeğin hiç bir kuşkuya yer vermeden bilimsel bir şekilde saptanabilmesi amacıyla bu defa dava dosyası ve gerektiğinde mağdurede gönderilmek suretiyle Adli Tıp Genel Kurulundan suçun sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda raporunun temin edilmesi ve mağdurenin suç tarihindeki kimlik bilgilerini yansıtır nüfus kaydının ilgili merciden getirtilmesi ve bundan sonra bir karara varılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6831, Karar No: 2014/8366, Tarih: 14.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6831 E.  ,  2014/8366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2014/3 D.İş Esas - 2014/3 Karar

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 14.11.2013 tarihli dilekçe ile özetle; "...19.02.2013 tarihli ön inceleme duruşmasına ilişkin olarak bildirilen mazeret taleplerinin reddedilmesi, mahkeme ara kararlarının kanunun amir hükmüne aykırı olduğu, savunma haklarının kısıtlandığı, iddianın değiştirilmesi yasağının gözardı edildiği, vekaletname tarihinin eski olması, cevap ve beyan dilekçelerinin süresinde olmadığı nedenleriyle zamanaşımı defilerinin, mesleki mazeretinin ve delil bildirmek için süre taleplerinin reddedildiği, adil yargılanma yapılabilmesinin mümkün olmadığından hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim.(39842)'nın, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...davalının 30.05.2013 tarihinde ret sebeplerini öğrendiği..." gerekçesiyle İstanbul 4. İş Mahkemesi Hâkimi .'nın 2012/690 E. sayılı dava dosyasına devam etmesine, dava dosyasının karar ile birlikte mahkemesine iadesine, kararın davacı vekili ile davalı vekiline tebliğine ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Dairece 27.05.2014 gün ve 2014/2922-5777 sayılı kararda özetle; [...Merci tarafından, davalı vekilinin reddi hâkim istemi konusunda, H.M.K.'nun 42 ve 292 ve devamı maddeler gözetilmek suretiyle nihai bir karar verilmesi gerekirken merci tarafından "İstanbul 4. İş Mahkemesi Hâkimi.'nın 2012/690 E. sayılı dava dosyasına devam etmesine, dava dosyasının karar ile birlikte mahkemesine iadesine" şeklinde karar verilmesi, davalı tarafın reddi hâkim talebine ilişkin H.M.K.'nın yukarıda belirtilen hükümlerine uygun nitelikte olmadığı]na değinilerek bozulmuştur.

Merci tarafından bozma kararına uyularak yeniden yapılan inceleme sonucunda, İstanbul 4. İş Mahkemesi Hâkimi .nın (39842 sicil nolu) 2012/690 E. sayılı dava dosyasına devam etmesine, HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca ret talebinin esas yönünden kabul edilmemesi nedeniyle 500.-TL disiplin para cezasının reddi hâkim talebinde bulunandan alınmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili Av. M. . tarafından temyiz edilmiştir.

Merci tarafından bozma kararına uyularak yeniden yapılan inceleme sonucunda, İstanbul 4. İş Mahkemesi Hâkimi .nın (39842 sicil nolu) 2012/690 E. sayılı dava dosyasına devam etmesine, HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca ret talebinin esas yönünden kabul edilmemesi nedeniyle 500.-TL disiplin para cezasının reddi hâkim talebinde bulunandan alınmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili Av. M. . tarafından temyiz edilmiştir.

Merci tarafından bozma kararına uyulmasına rağmen gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; hükmüne uyulan bozma kararında merci tarafından verilen kararın hüküm kısmının H.M.K.'nun 42 ve 292 ve devamı maddelerine uygun olmadığı belirtildiği halde, merci tarafından anılan kanun maddelerine aykırı olarak “İstanbul 4. İş Mahkemesi Hâkimi İ. H.Ş.'nın (39842 sicil nolu) 2012/690 E. sayılı dava dosyasına devam etmesine” şeklinde hüküm kurulmuştur. Reddi hâkim taleplerine ilişkin verilen merci kararlarının temyiz incelemesi sonucunda verilen bozma veya onama kararlarına karşı karar düzeltme kanun yoluna başvurulamayacağı hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nun 440/III-3 maddesinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 36/A maddesinin 2. bendi uyarınca da Yargıtay tarafından verilen kararlara karşı direnilmesi mümkün değildir.

O halde, merci tarafından, reddi istemi hakkında karar verilirken, HMK'nun 42 ve 292. maddeleri gereğince “reddi hâkim isteminin reddi veya kabulü” şeklinde hüküm oluşturulması gerekirken, kanunun amir hükmüne aykırı olarak “İstanbul 4. İş Mahkemesi Hâkimi İ. H. Ş.'nın 2012/690 E. sayılı dava dosyasına devam etmesine” şeklinde karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre de; davalı vekili tarafından temyiz edilen 06.12.2013 tarihli merci kararında reddi hâkim isteminde bulunan taraf aleyhine HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca disiplin para cezası hükmedilmediği ve buna ilişkin aleyhe temyiz de bulunmadığından, Daire bozma kararından sonra reddi hâkim isteminde bulunan taraf aleyhine disiplin para cezasına hükmolunması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 17.06.2014 tarih 2014/3-3 D.iş sayılı merci kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1588, Karar No: 2019/3842, Tarih: 18.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1588 E.  ,  2019/3842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Olası kastla öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: TCK.nin 81/1, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18/06/2018 tarihli kararının sanık ... ve suça sürüklenen ... ... müdafilerinin hazır bulundukları oturumda yüzlerine karşı tefhim edildiği, sanık ... müdafiinin yasal süresi içinde verdiği süre tutum temyiz dilekçesi CMK'nin 294. maddesine aykırı olarak gerekçe içermediği gibi kendisine gerekçeli karar tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi de sunmadığı, suça sürüklenen ... ... müdafiinin de yasal süresi içinde verdiği temyiz dilekçesinin CMK'nin 294. maddesine aykırı olarak gerekçe içermediği ve kendisine 20/07/2018 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edilmesine rağmen aynı Kanunun 295. maddesinde belirtilen süreye uymayarak yasal süresinden sonra 03/08/2018 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunduğu, işin tutuklu olmasına nazaran adli tatil içerisinde de temyiz süresinin işleyeceği anlaşıldığından, ayrıca dosyada CMK'nin 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hallerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilemediğinden, sanık ... ve suça sürüklenen ... ... müdafilerinin temyiz istemlerinin, CMK'nin 298. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE, 18.09.2019 gününde Üye ...'in muhalefetiyle oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY:

5271 sayılı CMK'da olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. Md: Yargıtay...... yada temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyetbaşsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiş tir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyetbaşsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiş tir.

CMK 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile ... insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna ... tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin kızılelması sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMKda sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2024/10841, Karar No: 2025/5587, Tarih: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10841 E.  ,  2025/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/566 Esas, 2024/1252 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar ve davalıların İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 10391 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan apartmanda bağımsız bölüm maliki olduklarını, mevcut arsa paylarının tapuya tescili sırasında, bağımsız bölümlerin değerleri ile orantılı olarak tahsis edilmediğini, bu nedenle yeni arsa paylarının belirlenerek tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli ve 2015/971 Esas, 2018/658 Karar sayılı kararıyla; alınan bilirkişi raporu sonucunda yapının kat irtifakının kurulmuş olduğu tarihteki değerleri dikkate alınarak yeni arsa paylarının hesaplandığı, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli ve 2015/971 Esas, 2018/658 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.01.2021 tarihli ve 2018/2458 Esas, 2021/31 Karar sayılı kararıyla; verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.01.2021 tarihli ve 2018/2458 Esas, 2021/31 Karar sayılı kararıyla; verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; dava konusu ana taşınmazda davacıların kat irtifakı resmi senedinde imzalarının bulunmadığı, bağımsız bölümlere sonradan malik oldukları, dosyada alınan uzman bilirkişi raporunda arsa payları arasındaki orantısızlığın incelenmesinde her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmak, bağımsız bölümün nitelikleri, kullanım amaçları manzara vesair durumları dikkate alınmak sureti ile bir inceleme yapılmadığı ve soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlendiği, ayrıca bu değerlendirmenin kat irtifakı tesisi tarihi esas alınarak yapılmadığı, bahsi geçen eksikliklerin giderecek şekilde bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma kararı ile dosya içerisinde mevcut 10.05.2024 tarihli ek bilirkişi raporu ile dava konusu taşınmaz üzerindeki arsa paylarının, meskenlerin büyüklüğü, bulunduğu yer, kat, cephe puanı, gün ışığından yararlanma durumu, manzara ve nem oranı hususlarının kat irtifakının kurulduğu tarih itibari ile değerlendirmesi yapılarak arsa pay oran hesaplamasının yapıldığı, mevcut hesaplamanın tapudaki miktarlardan farklı olduğu, bu nedenle ilgili taşınmazda arsa paylarının düzeltilmesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri