muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6440, Karar No: 2015/3055, Tarih: 11.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6440 E.  ,  2015/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

1-a) Sanık .. müdafiinin yasal süreden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nun 318,

b- Dosyada sanık sıfatıyla yer alan ve hakkındaki hükümler temyiz edilmeyen A.. D..'in, katılanlar C.. A.., M.. A.. ile maktule yönelik bir eylemi ve bu konularda açılmış kamu davaları bulunmadığından, katılanlar .. ve .. vekili ile maktulün eşi katılan S.. A.. vekilinin bu sanıkla ilgili temyiz taleplerinin CMUK'nun 317. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

2) Sanıklar .. ve .. mağdurlar .. ve .. av tüfekleriyle hayati tehlike olmaksızın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek biçimde yaraladıkları olayda, kasten yaralama eylemi nedeniyle 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul cezalar tayini yerine alt sınırdan hapis cezaları verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak,

a) Sanık .. hakkında mağdur E.. A..'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan kesin adli para cezası şeklindeki mahkumiyet kararına yönelik müdafiinin temyiz isteminin reddine dair verilen 20.10.2014 tarihli ek karar,

b) Sanık V.. İ.. hakkında katılanlar .. ve .. yönelik kasten yaralama; sanık Ö.. K.. hakkında kasten öldürme, katılanlar .. ve .. yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümleri,

c) Sanık E.. A.. hakkında mağdurlar .. ve .. yönelik kasten yaralama ve katılan .. yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile katılan Murat'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü,

d) Sanık T.. İ.. hakkında kasten öldürme, mağdurlar .. ve .. yönelik kasten yaralama, katılanlar .. ve .. yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri,

İle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... kasten öldürme, katılanlar .. ve .. kasten öldürmeye teşebbüs, mağdurlar .. ve .. kasten yaralama; sanık ... mağdurlar .. ve .. kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık V.. İ.. hakkında katılanlar .. ve .. yönelik kasten yaralama; sanık Ö.. K.. hakkında kasten öldürme, katılanlar .. ve .. yönelik kasten yaralama; sanık .. hakkında katılan .. yönelik kasten yaralama suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadıkları gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, sanık .. hakkında

mağdur E.. A..'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen kesin adli para cezasına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair 20.10.2014 tarihli ek kararda isabetsizlik görülmemiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık .. ve müdafiinin kasten yaralama suçlarında sübuta, meşru savunmaya, haksız tahrik bulunduğuna; sanık .. müdafiinin sübuta ve mağdur .. yönelik kasten yaralama suçunda temyiz isteminin reddine dair kararın haksız olduğuna; katılan S.. A.. vekilinin eksik incelemeye; katılanlar .. ve .. vekilinin eksik soruşturmaya, sanıklar .. ve .. hakkındaki beraat kararlarının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle,

A) Sanık .. kasten öldürme, mağdurlar .. ve .. kasten yaralama; sanık .. mağdurlar .. ve .. kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri; sanık V.. İ.. hakkında katılanlar .. ve .. yönelik kasten yaralama; sanık Ö.. K.. hakkında kasten öldürme, katılanlar .. ve .. yönelik kasten yaralama; sanık .. hakkında katılan .. yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan beraate dair hükümler ile sanık .. müdafiinin temyiz isteminin reddine dair 20.10.2014 tarihli ek kararın tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA)

B) Sanık .. hakkında katılanlar .. ve .. kasten öldürmeye teşebbüs, sanık .. hakkında katılan .. kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince:

a) Sanık .. bıçakla, katılanlar .. ve .. birden fazla kez yaralayarak hayati tehlike geçirmelerine neden olduğu olayda, kasten öldürme suçuna teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulamalar sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul cezalar tayini yerine 9'ar yıl şeklinde eksik cezalara hükmedilmesi,

b) Katılan .. kollukta müdafii huzurunda verdiği 15.05.2013 tarihli ifadesinde kendisini bir kişinin bıçakla yaraladığını ancak bu şahsı tanımadığını, görmesi halinde tanıyabileceğini belirtmesi üzerine daha önce ifadeli canlı teşhis tutanağında kullanılan sanık .. de fotoğrafının yer aldığı renkli fotoğraflar gösterildiğinde kendisini yaralayan kişinin bu fotoğraflarda bulunmadığını belirtmesi, daha sonra kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise kendisini bıçaklayan iki kişiden birinin sanık .. olduğunu söylemesi, dosya kapsamına göre sanık ... katılana karşı bıçak kullandığının anlaşılması karşısında; katılan ... yaraların bir veya iki ayrı bıçakla meydana getirildiği konusunda tıbben ayrım yapılmasının mümkün olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık .. hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; katılan .. bıçakla toplam 6 ayrı yerinden yaralanıp hayati tehlike geçirdiği olayda, kasten öldürme suçuna teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek sanık .. hakkında makul bir ceza tayini yerine 9 yıl şeklinde eksik cezaya hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık .. ve müdafii ile katılanlar .. ve .. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8480, Karar No: 2023/1656, Tarih: 14.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8480 E.  ,  2023/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki ilama aykırılık iddiası nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/193 Esas 2018/196 Karar sayılı kararına dayanak ... İcra Dairesinin 2021/204 Esas sayılı dosyası ile ilamlı icra takibi başlatıldığını, takipte 503.282,45 TL alacak belirtildiği, 13.04.2021 tarihli kapak hesabında takipte kesinleşen miktar 503.282,45 TL toplam faiz, 8,06 TL, vekalet ücreti 31.660,59 TL, masraf 86,80 TL olarak bakiye borç 535.037,90 TL olarak yer aldığı, vekalet ücreti ve işleyen faize bir itirazları olmadığını, 500.539,11 TL alacağın yasal faiz kısmı için davacıya halihazırda ödeme yapıldığından mükerrer ödeme talebi içeren istemin hukuka aykırı olduğunu, halihazırda faizi ödenen kamulaştırma bedeline işleyen yasal faizin icra takibi ile yeniden talep edilmesinin kabul edilemeyeceğini belirterek icra takibinin kısmen iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilince cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Mahkemece alınan bilirkişi ek raporunda takip talebinde işlemiş faiz alacağı talebi yönünden ilama aykırı olarak talepte bulunulduğu, şikayetçi hakkındaki icra takibinde şikayetçinin itirazı bulunmayan 2.180,00 TL vekalet ücreti, 563,34 TL işlemiş faiz alacağı aynı kalmak kaydıyla, ilama aykırı işlemiş faiz alacağının 498.787,09 TL olacak şekilde icra emrinin düzeltilmesine karar verildiği, her ne kadar şikayetçi bankaya depo edilen alacağa faiz işletildiğini ve davalıya nemalarıyla ödeme yapıldığını, ödenen nemaların işlemiş faiz alacağından çıkarılması gerektiğini iddia etmiş ise de mahkeme ilamında bu yönde hüküm bulunmadığından ilama aykırılık tespit edilemediği gerekçesi ile fazlaya ilişkin talebin reddine, reddedilen kısma yönelik ayrı bir gider sarf edilmediğinden ve davalı taraf ilama aykırı takip talebinde bulunduğundan tüm yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde borçlu tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde borçlu tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekilince; icra takibine dayanak Mahkeme kararı gereği, bankada üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark kamulaştırma bedelinin faiziyle birlikte davalılara ödenmesi konusunda ilgili banka şubesinin talimatlandırıldığını, halihazırda ödenen kamulaştırma bedeline işleyen faizin icra takibi ile yeniden talep edilmesinin tarafınca kabul edilemeyeceği gibi hukuk düzenince de kabul görmesi beklenemeyeceğini, bunun için gerekçede belirtilenin aksine mahkeme kararının yorumlanmasına ihtiyaç olmadığını, alacaklıya ödenen kamulaştırma bedeline bankada işleyen faiz miktarının tespit edilerek bu miktarın takipteki kamulaştırma bedeline işleyen faiz alacağını karşıladığı miktarda takibin iptali gerektiğini, mahkemece bu husus araştırılmadan karar verildiğini belirterek mahkeme kararının kaldırılması talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ,davacı tarafından bankaya depo edilen alacağa faiz işletildiği ve davalıya nemalarıyla ödeme yapıldığı ödenen nemaların işlemiş faiz alacağından çıkarılması gerektiği iddia edilmiş ise de; mahkeme ilamında bankada nemalandırılacak miktar için ve 4 aylık süre zarfında fark bedeline işleyecek faiz için ayrı ayrı hüküm kurulduğu, bu nedenle takipte davalı alacaklı tarafından bu alacak kaleminin talep edilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ,ancak ilamda bu kısım için bir hesaplama yapılmadığından davacı borçlunun fazla faiz istendiği yönündeki iddiasının denetlenmesi amacıyla, dosyanın rapor tanzim edilmek üzere bilirkişi tevdii edildiği, bilirkişinin 20.09.2021 havale tarihli raporunda, ... İcra Hukuk Mahkemesi 2021/16 Esas ve ... İcra Dairesi 2021/204 Esas sayılı dosyaları içeriği evraklar üzerinde yapılan inceleme, değerlendirme ve hesaplamalar sonucunda; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 maddesinde yer alan (Ek fıkra:11/4/2013-6459/6 md.) "Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması hâlinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren kanuni faiz işletilir." hükmü gereğince alacaklının 352.021,58 TL işlemiş yasal faiz, 2.180,00 TL maktu ilam vekalet ücreti, 563,34 TL işlemiş yasal faizi olmak üzere toplam 354.764,92 TL talep edebileceği yönünde rapor tanzim edildiği, davalı vekili bilirkişi raporuna itirazları üzerine alınan 04.11.2021 havale tarihli ek bilirkişi raporunda, alacaklının 498.787,09 TL işlemiş yasal faiz, 2.180 TL maktu ilam vekalet ücreti, 563,34 TL işlemiş yasal faizi olmak üzere toplam 501.530,43 TL talep edebileceği yönünde rapor tanzim edildiği, mahkemece denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda şikayetin kısmen kabulü ile icra emrinin düzeltilmesine dair karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesi ile borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekilince, istinaf dilekçesi içeriğindeki iddialarını tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ilamlı takipte icra emrinin faiz kaleminin ilama aykırılığı iddiasına dayalı şikayet başvurusuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK hükümleri

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ilamlı takipte icra emrinin faiz kaleminin ilama aykırılığı iddiasına dayalı şikayet başvurusuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK hükümleri

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32517, Karar No: 2017/10952, Tarih: 20.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/32517 E.  ,  2017/10952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/06/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işverene ait inşaat şantiyelerinde çalıştığını, davalı Şirketin işlerin bitmesini sebep göstererek işine son verdiğini, fazla çalışma ve tatil çalışma karşılıklarının zamlı ödenmediğinden zam farkı alacaklarının olduğunu, çalıştığı süre zarfında yıllık izinlerini kullanmadığını, asgari geçim indiriminin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalıya ait inşaat işlerinde taşeron firma işçisi olarak çalışmış olduğunu, davalı şirketin çalışanı olmadığını, inşaat işlerinin niteliği gereği sürekli bir çalışmasının bulunmadığını, dönem dönem çalışmasının olduğunu, davacının devamlılık arz eden bir çalışması olmadığından, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, talep edebileceği diğer işçilik alacaklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının iş aktinin davalı işverence işlerin bitimi nedeniyle feshedilmiş olmakla, bu feshin haklı neden olarak kabul edilemeyeceği, kıdem ve ihbar tazminatı ödendiği de ispatlanamadığından kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulü gerektiği, her ne kadar davacı tanıkları diğer seri dosyalarımızın davacıları olup, davalı işverenle husumet halinde bulunduğu ve davalı işverenle davaları bulunan çalışanların birbirlerine tanıklık yaptıkları anlaşılmış ise de; dinlenen davalı tanıkları davacının iddialarını ve davacı tanıklarının beyanlarını doğrulamış olduğundan ve bilirkişi tarafından yapılan hesaplama davalı tanıklarının anlatımlarına uygun olmakla, davacının fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili çalışması alacaklarının bulunduğunun ispatlandığı kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücreti ve hafta tatili alacaklarının hesabı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde sözkonusu çalışma karşılıklarının zamlı ödenmediği, bu nedenle zam farkından kaynaklanan alacakları olduğundan bahisle talep de bulunmuştur.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda fazla çalışma ve hafta tatili hesabında saat ücretinin %50 yerine %150 zam oranına göre hesaplandığı görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine göre hakim tarafların talebiyle bağlı olup ondan fazlasına hükmedilemeyeceği amir hüküm olarak düzenlenmiştir.

Bu meyanda, Mahkemece taleple bağlılık kuralına aykırı olarak fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Davacı işçinin asgari geçim indirimi alacağının ödenip ödenmediğinin açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Yargılama safhasında alınan ilk raporda işverence ödendiği ispatlanmadığından bu alacağın hesaplanması üzerine davalı tarafça bankaya ödeme savunması yapılarak kayıtların celbinin talep edildiği ve Mahkemece davacıdan ödeme belgelerinin gönderilip bankalardan bunların celbi hususunda ara karar verilerek usulî işlemlerin yapılıp sonuca gidildiği görülmüştür.

Kural olarak işçilik alacaklarının ödendiğinin ispatı işveren üzerindedir. Parayı bankaya yatırdığını savunan işveren hangi bankaya, hangi hesaba para yatırdığını açıklamak zorundadır. Bu nedenle ödeme belgeleri ile celbedilecek banka adı, hesap nosunun işverenden sorulup temin edilmesi gereklidir.

Mahkemece yapılacak iş, davalı işverene verilecek kesin süre içinde bu konudaki bilgi ve belgelerin celbi sağlanmalı ve sonucuna göre bir değerlendirme yapılmalıdır.

4-Mahkemece takdiri indirim nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş ise de; yargılama safhasında alınan ilk bilirkişi raporunu müteakiben davacı %30 takdiri indirime göre ıslahını yapmış, davalının ıslaha karşı zamanaşımı defi üzerine alınan ek rapor ile alacaklar yeniden hesaplanmıştır ve Mahkemece de bu rapor hükme esas alınmıştır. Dolayısıyla zamanaşımı nedeniyle reddedilen tutar olmakla aksi yöndeki gerekçe yerinde değildir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7580, Karar No: 2010/9188, Tarih: 20.09.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/7580 E.  ,  2010/9188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ...'ya velayeten ... tarafından, davalı ... ... aleyhine 14/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı taraflarından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Kararın gerekçesinde davalının tam kusurlu olduğu belirtilmiş ise de; yerel mahkemece benimsenen rapora göre, davalının ikinci derecede kusurlu olduğunun anlaşılması; davacının yaralanmasının niteliği ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm bölümünün 1 nolu bendinin alt paragrafında yer alan "…5.000.00…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…3.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin silinerek yerine 2 nolu bent olarak "2-Alınması gereken 162,00 TL karar harcı peşin alınan harçtan indirilerek artık 108,00 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "…270.00…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…162,00…" sayı dizisinin yazılmasına; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.