muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11776, Karar No: 2014/12871, Tarih: 14.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/11776 E.  ,  2014/12871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çankırı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2009/46-2013/98

Hüküm süresi içinde davalılar Y....Temizlik ve Ç.. B.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde 01.10.2004-07.07.2008 tarihleri arasında üç yıl dokuz ay yedi gün çalıştığını, emekli olması sebebiyle işten ayrıldığını, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Ç.. B.. vekili, davacının diğer davalı şirketlerde temizlik işçisi olarak çalıştığını, diğer davalıların belediyenin temizlik işlerini ihale ile aldıklarını, aralarındaki sözleşmelere göre işçilerin kıdem tazminatı ve diğer alacaklarının da diğer davalıların sorumlu olduklarını beyan etmiştir.

Davalı Y... T... Şti. vekili, 24.12.2004 tarihinden önce belediyelerin temizlik işlerini dışarıdan satın alma yolu ile yaptıramayacaklarını, davacının uzun yıllar davalı belediyede temizlik işçisi olarak çalıştığını, 18.10.2004 tarihinde temizlik ihalesini kazanan H...M Ltd. Şti.'nde çalışmaya devam ettiğini, davalı belediyenin gerçek işveren olduğunu, davacının belirli süreli işsözleşmesi ile beş ay çalıştığını, kıdem tazminatına hak kazanamayacağını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı H.. M. E... Ltd. Şirketi davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, kanuni süresi içinde, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesinde, işçinin iş sözleşmesini bağlı bulunduğu sosyal güvenlik kurumundan yaşlılık aylığı almak amacıyla feshetmesi durumunda, kıdem tazminatına hak kazanacağı öngörülmüş ve yine aynı maddede, iş sözleşmesinin bu amaçla feshinden söz edilebilmesi için; sözleşmeyi işçinin feshetmiş olması, feshin emekli (yaşlılık) aylığı almak amacıyla yapılmış olması ve işçinin sosyal güvenlik kurumuna başvurduğunu ve aylığı hak kazandığını belgelemesi gerektiği belirtilmiştir. İşçinin, iş sözleşmesini yaşlılık aylığı almak amacıyla feshinde, kıdem tazminatı hakkının dogması için fesih tarihinde yaşlılık aylığına hak kazanma şartlarının gerçekleşmiş olması yeterlidir. Kanunda öngörülen belgeleme şartına uyulmamış olması kıdem tazminatı hakkının doğmasını engellemez.

Belgeleme şartına uyulmaması hali sadece kıdem tazminatının gecikme faizinin fesih tarihinden değil dava tarihinden başlatılması sonucunu meydana getirir. Başka bir anlatımla bu yön işverenin kıdem tazminatı borcu bakımında hangi tarihte temerrüde düştüğünün tespitinde belirleyici olur.

Belgeleme şartına uyulmaması hali sadece kıdem tazminatının gecikme faizinin fesih tarihinden değil dava tarihinden başlatılması sonucunu meydana getirir. Başka bir anlatımla bu yön işverenin kıdem tazminatı borcu bakımında hangi tarihte temerrüde düştüğünün tespitinde belirleyici olur.

Somut olayda, davacının emekliliği hakettiğine dair belgeleri işverene vermediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının birinci bendinin silinerek yerine; “1- Davacının kıdem tazminatı yönündeki talebinin kabulüne, brüt 2.382,70 TL 'nin dava tarihi olan 02.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizle birlikte davalılardan müteselsilen ve birlikte (davalı H... M .Ltd. Şti.nin sorumluluğu 2.028,00 TL olmak üzere) alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6623, Karar No: 2021/607, Tarih: 26.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6623 E.  ,  2021/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 26.01.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/32364, Karar No: 2020/1936, Tarih: 25.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/32364 E.  ,  2020/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsuru ile güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklama kararının hukuki niteliği karşısında, sanığın haklı ve kabul edilebilir bir mazeret sunmaksızın taraftarı olduğu takımın müsabakalarının başlangıç saatinde ve bundan bir saat sonra bulunduğu yere en yakın genel kolluk birimine başvurmadığı takdirde üzerine atılı suçun unsurlarının oluşacağı cihetle, öncelikle, sanığa 01/02/2013 tarihinde tebliğ edilen seyirden yasaklama tedbirine dayanak teşkil eden, 27/01/2013 tarihli maçtaki eylemi ile ilgili dosya getirtilip, soruşturma veya kovuşturma neticesinde verilen kararın türü ve tarihi ile koruma tedbirinin kaldırılmasına karar verilmiş ise, bu tarihin tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “16/02/2014” yerine “25/11/2013” olarak gösterilmesi,

Hukuka aykırı olup, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2423, Karar No: 2012/8234, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2423 E.  ,  2012/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ..... köyü ..... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Hazine ise çekişmeli yerin yörede yapılan genel arazi kadastrosu sırasında "fundalık" olarak tapulama dışı bırakıldığını, özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olmadığını ileri sürerek Hazine adına tescili istemi ile dava açmış, açılan davalar birleştirilmiştir. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, gerçek kişinin davasının kabulü ile 9704,59 m²'lik taşınmazın davacı..... adına tapuya tesciline karar verilmiş, mahkemece verilen bu ilk hüküm, davacı Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.03.2010 gün ve 2010/2684-3069 sayılı bozma kararında özetle; [Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı... lehine kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği nedeniyle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür. Çekişmeli taşınmazın yörede 1951 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında “ORMAN" olarak tapulama dışında bırakıldığı paftasından anlaşılmaktadır. Orman kadastrosu ise 1968 yılında ... ve ... Serisi ormanları adı altında yapılmıştır. Bu çalışmaya göre çekişmeli yerin orman sınırına 50 metre mesafede orman sınırları dışında kaldığı orman bilirkişi tarafından belirlenmiştir. Orman kadastrosunun yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre çıkartılan 1940 tarihli Tahdit Talimatnamesinin 38. maddesinde “Ormanların bitişiğinde bulunan mülk ve toprakların hepsinde, orman içindekilerden yalnız köy arazi ve camiasına dahil olanlarda vesaik ibraz edilmese bile fiili vaziyet aynen tespit ve zapta geçirilmekle iktifa edilir. Orman içinde olup da 2. madde şümulüne girmeyen diğer mülk veya topraklar için muteber tasarruf vesikası ibraz edilmezse tasarruf mevzuatı ile 2644 sayılı Tapu Yasasının 16 ve Orman Yasasının 25. maddelerine müsteniden bunlar Devlet namına tahdit olunur” hükmü bulunmaktadır. Dosya arasında bulunan tutanaklardan yörede ilk kez yapılan bu uygulamanın herhangi bir köy ya da belde sınırı esas alınmadan sadece ... ve ... serisi ormanları yönünden seri bazında yapıldığı ve köyün tamamını kapsamadığı görülmektedir. 6831 sayılı Yasanın 1744 sayılı Yasa ile değiştirilen 12/3 maddesine dayanılarak çıkartılan ve 19 Ağustos 1974 günlü Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Sınırlama Dışı Kalan Ormanlar İçin Yapılacak İşlemler" başlıklı 128. maddesinin (b) fıkrasında “Sınırlaması yapılan devlet ormanının dış ve iç sınırlarına bitişik olmayan Devlet Ormanları hakkında orman kadastro komisyonunca herhangi bir karar verilmiş olmayacağından ve bu gibi Devlet Ormanlarının orman kadastrosu yapılmış sayılmayacağından ıttıla hasıl oldukta hemen orman kadastrosunun yapılması merkezce sağlanır. Bu gibi ormanlarda orman kadastrosu yapılıncaya kadar ilgili kanun hükümlerine göre işlem yapılır” hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda; yörede seri usulde yapılan orman kadastrosunda, Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan yerlerin dışında kalan taşınmazların orman kadastro komisyonlarınca incelemesi yapılamadığı ve niteliği belirlenmediğinden o yerde orman kadastrosunun yapılmış sayılmayacağı, bir başka anlatımla, o orman serisi dışında kalan yerlerde bir orman sınırlandırılmasının varlığından söz edilemeyeceğinden, bu nitelikteki taşınmazların orman olup olmadıkları ve hukuki durumlarının eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının uygulanması, üzerindeki bitki örtüsü, toprak yapısı, eğimi ve çevresinin de incelenmesi sonucu belirlenmesi gereklidir.

Yukarıda izah edilen tüm bu olgular yanında 6831 sayılı Yasanın 7 maddesini değiştiren 4999 sayılı Yasanın 3 maddesindeki “........ evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların............. orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2 nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fennî hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü ile 02/09/1986 gün ve 192095 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Kanunun 2/B Maddesinin Uygulanması Hakkında Yönetmelik ve bu yönetmelikteki hükümlere paralel hükümler getiren 15/07/2004 Tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 26/h maddesindeki “ Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar” ve (j) fıkrasında orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan ... ve makilik alanlar orman kadastro komisyonlarınca devlet ormanı olarak sınırlandırılır.". Yine, aynı maddenin ikinci fıkrasında, birinci fıkranın (j) bendine göre orman rejimine girmiş olan sahaların herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmaz" hükümlerinin de değerlendirilmesi gereklidir.

Bilirkişiler Orman Mühendisi Serkan Özden, Harita Mühendisi ...ve Kadastro Teknisyeni ... tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen 26/06/2009 havale tarihli rapora ekli memleket haritasındaki taşınmazın konumu incelendiğinde; koyu renkli, çalılık sembollü alanda kaldığı ve bu yerdeki münhanilerin oldukça sık olduğu görülmektedir. Taşınmazın eğiminin % 20 - 25 olduğu da bu kişilerce açıklanmıştır. 6831 sayılı Yasanın 1/J maddesinde “... veya makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı hükme bağlanmış olmakla birlikte, maddenin karşı anlamından orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan çalılık, fundalıklarla örtülü yerlerin orman sayılacağı açıktır. Bilimsel yönden eğimi % 12’nin üzerinde olan taşınmazların toprak muhafaza karakteri taşıdığı kabul edildiği gibi 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesinde % 12'den fazla eğimli olan maki ve fundalık yerlerin toprak muhafaza karakteri taşıyacağı ve 26/j maddesinde bu tür yerlerin orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu ve aynı maddenin ikinci fıkrasında bu yerler orman rejimine girdiğinden herhangi bir nedenle orman kadastrosu sınırlarının dışında bırakılmış olmasının orman olma niteliğini ortadan kaldırmayacağı belirtilmiştir. Açıklanan tüm bu olgular karşısında, dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olduğu tartışmasızdır ve açıklanan yönler gözetilerek davacı gerçek kişinin davasının reddine, davacı Hazinenin davasının kabulü ile taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesi gereklidir. Değinilen yönler göz ardı edilerek kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu] gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı...’ın davasının reddine, davacı Hazinenin davasının kabulüne ve dava konusu ... köyü, ... mevkiinde bulunan ve 05.05.2006 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) ile gösterilen 9704,59 m² yüzölçümündeki taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... Yönetimi vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 04.05.1968 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1951 yılında yapılmış ve sonuçları 01.04.1951 - 01.05.1951 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 04.05.1968 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1951 yılında yapılmış ve sonuçları 01.04.1951 - 01.05.1951 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak birleşen dosya davacısı gerçek kişinin davasının reddi, davacı Hazinenin davasının kabulü yolunda kurulan hükümde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, birleşen dosya davacısının açtığı davada, davalılar Hazine ve Orman Yönetimi yönünden davanın ortak sebepten reddine karar verildiği anlaşıldığından, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesi uyarınca Orman Yönetimi ile Hazine yararına tek vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, sadece Hazine yararına 1100,00.- TL vekâlet ücretinin takdir edilmesi doğru değil ise de, bu husus, hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 5. bendinin hükümden tamamen çıkartılarak, bunun yerine 5. bent olarak “5- Birleşen 2004/79 esas sayılı dosyada davalılar Orman Yönetimi ile Hazine kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden ve davalılar yönünden davanın ortak sebepten reddine karar verildiğinden, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesi gereğince 1100,00.-TL vekâlet ücretinin birleşen dosya davacısı...’dan alınarak davalılar Orman Yönetimi ile Hazineye eşit olarak verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesinin göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince dahili davalı ... Yönetiminden onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine 29/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2098, Karar No: 2022/3571, Tarih: 13.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2098 E.  ,  2022/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVACILAR : 1-..., 2-...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; ...'ın 29/12/2013 tarihinde oyun oynarken ayağını kırması üzerine götürüldüğü davalı hastanede yanlış tedavi uygulanması nedeniyle sakat kaldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, ayrı ayrı 1.000 'er TL maddi, anne ve baba için 50.000'er TL, ... için 200.000 TL manevi tazminatın davalılardan tespit edilecek kusur oranında müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davalı şirketin 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında olduğu ve tüzel kişiliğinin sona erdiği gerekçesiyle, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, taraflarca istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; ilk derece mahkemesince davayı sonuçlandıran davanın reddi yönünde hüküm tesis edilmesine rağmen, yargılama giderlerinin tefrik edilen dosya üzerinden hesaplanmasına şeklinde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle, yargılama giderleri yönünden davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun tümden reddine, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuki dinlenilme hakkı Anayasanın 36. maddesi ile düzenlenen iddia ve savunma hakkının kullanılmasına olanak tanınması ilkesinin doğal bir sonucudur ve aynı zamanda Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının da en önemli unsurudur.