muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8908, Karar No: 2015/7206, Tarih: 16.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/8908 E.  ,  2015/7206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/345052

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2011

NUMARASI : 2010/1090 (E) ve 2011/344 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramı, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği dikkate alınarak, failin kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülemesi, kastının ne bulursa almaya yönelik olmaması veya daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar almış olmakla birlikte; alınan bu şeyin değerinin de cezadan indirim yapılmasını gerektirecek şekilde gerçekten az olması hallerinde yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği, somut olayda ise; sanık mağazadan, çantasına koyduğu eşyaların bedelini ödemeden çıkmak isterken durumun fark edilmesi üzerine çantasında yapılan aramada üç adet oyuncak araba, iki adet ruj, bir adet masa örtüsü, bir adet bloknot ve bir adet oyuncak korna bulunması şeklinde gelişen eylemde oluşa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; 5237 sayılı Kanunun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3470, Karar No: 2014/22291, Tarih: 04.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/3470 E.  ,  2014/22291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/236133

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2011/951 (E) ve 2012/878 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Baro tarafından mağdura atanan vekilin 20/05/2012 tarihli mazeret dilekçesinde, sanığın cezalandırılmasına ve müvekkilinin kamu davasına katılmasına karar verilmesini talep etmesi, 18 yaşından küçük olan mağdurun zorunlu vekili olmadan mahkemede alınan beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirtmesi, mahkemece müdahale talebi konusunda herhangi bir karar verilmeden sanığın beraatine karar verilmesi ve mağdur vekilinin mahkeme kararını süresinde temyiz etmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 266/3. maddesi hükmü dikkate alınarak, kıyas yoluyla mağdur ile mağdur vekilinin iradesinin çelişmesi halinde, mağdur vekilinin iradesinin geçerli olacağı kabul edilerek, mağdur vekilinin sanık hakkındaki beraat kararını temyiz etmesi katılma talebi olarak değerlendirilerek ve 5271 sayılı CMK’nin 237/2. maddesi uyarınca mağdur vekilinin katılma talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

18 yaşından küçük olan mağdurun duruşmada beyanının alınması ve kararın tefhim edilmesi sırasında kendisine zorunlu vekil tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nin 234/2. maddesi hükmüne muhalefet edilerek, vekil tayin edilmeden duruşmaya devamla karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan F.. vekili ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12448, Karar No: 2012/12998, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12448 E.  ,  2012/12998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 1926 olan doğum yılının 1946 olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 1926 olan doğum yılının 1946 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davacı ...'ın 02.11.1926 olan doğum tarihi 02.11.1946 olarak düzeltilmiş ise de, adı geçen kişi nüfusa 30.07.1934 tarihinde kaydedilmiştir. Bir kişinin doğmadan nüfusa kaydı söz konusu olamayacağından bu şekilde bir düzeltme nüfus kayıtlarında çelişki meydana getirecektir.

Hakim, nüfus kayıtlarında düzeltme yapılmasına karar verirken bu kayıtlar arasında çelişki meydana getirmemek ya da yaşamın olağan akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermek durumundadır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4832, Karar No: 2024/6099, Tarih: 30.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4832 E.  ,  2024/6099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2085 E., 2024/542 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/4 E., 2023/265 K.

Taraflar arasındaki iş kazası olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, Kurum sigortalıları ... ..., ... ... ve ...'in 06.04.2011 tarihinde geçirdikleri iş kazası sonucu vefat ettiklerini, davalı SGK'nın meydana gelen olayı iş kazası olarak kabul ettiğini, davalılara dul ve yetim aylığı bağladığını, İstanbul 21. İş Mahkemesinin 2016/196 E. No.lu dosyası ile müteveffalardan ...'in davalı hak sahiplerine bağlanan dul ve yetim aylıkları için rücu davası açıldığını, yargılama sırasında alınan kusur raporuna istinaden, müvekkilinin ve adi şirket niteliğindeki ...&... iş ortaklığı ortakları aleyhine de İstanbul 19. İş Mah. 2020/3881 E. Sayılı dosyası ile aynı kaza nedeniyle ayrıca rücu davası ikame edildiğini, irtibat nedeniyle bu dosyanın İstanbul 21. İş Mahkemesi dosyası ile birleştirildiğini, İstanbul 21. İş Mahkemesinin 2016/196 Esas No.lu dosyasındaki ara karara göre; SGK'yı ve hak sahiplerini davalı göstermek suretiyle tespit davası açılmasına karar verildiğini belirterek; 06.04.2011 tarihinde meydana gelen ve bir kısım davalıların desteğinden yoksun kaldıklarını iddia ettikleri müteveffaların vefatı ile sonuçlanan müessif kazanın, iş kazası olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde; hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde; hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı itibariyle; İstanbul İl Özel İdaresi tarafından Hacı Ethem Üktem İlköğretim okulunun yıkılarak yerine yenisinin yapılması işinin ihale ile dava dışı ... Elektrik İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine verildiği, sözleşmenin özel şartlar bölümünün 1.1'nci maddesinde proje müdürünün ... iş ortaklığının proje müdürlüğü yapacağının düzenlendiği, işe başlama tarihinin 17.03.2011 tarihi olarak belirlendiği, ... ..., ... ... ve ...'in söz konusu okulun yıkımı işinde çalışmak üzere 06.04.2011 tarihinde işe başladıkları, yıkılacak olan okulun bir odasını koğuş olarak düzenledikleri, odanın soğuk olması nedeniyle ısıtılması amacıyla boya tenekesi içerisinde odun yakmak suretiyle ısınmaya çalıştıkları, ancak karbonmonoksit zehirlenmesi nedeniyle her üçünün de vefat ettiği, ölen sigortalıların dava dışı ... Elektrik Taah. Tic. Ltd. Şti'nin işçileri olduğu, davacı şirketin ise, diğer iş ortakları ile birlikte söz konusu inşaat işinde proje müdürlüğü yaptığı, işin fen ve sanat kurallarına uygun olarak yapma yükümlülüğünün denetiminin davacı şirketin de içinde bulunduğu ortak girişimi tarafından üstlenildiği anlaşılmakla, 06.04.2011 tarihinde gerçekleşen kazanın iş kazası olduğu, davacı şirketin de müteselsil sorumluluğunun bulunduğu, dinlenen davalı tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, İstanbul İl Özel İdaresi tarafından Hacı Ethem Üktem İlköğretim okulunun yıkılarak yerine yenisinin yapılması işinin ihale ile dava dışı ... Elektrik İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine verildiği, sözleşmenin özel şartlar bölümünün 1.1'nci maddesinde proje müdürünün ... iş ortaklığının proje müdürlüğü yapacağının düzenlendiği, işe başlama tarihinin 17.03.2011 tarihi olarak belirlendiği ve bu tarihte yer tesliminin yapıldığı, iş yeri bildirgesinin 17.03.2011 tarihinde Kuruma verildiği, aynı tarihte işe başlayan ... ..., ... ... ve ...'ün işe giriş bildirgelerinin 16.04.2011 tarihinde e-bildirge sisteminden bildirildiği, ... ... ve ... ...'ın müfettişe verdikleri ifadelerinde, iş yerinde gece bekçisi olarak çalıştıklarını, ... ..., ... ... ve ...'in olay tarihinde çatı sökme işinde çalıştıklarını ve gece inşaatta kaldıklarını, ısınmak için boya bulunan bir tenekeyi boşaltıp içinde ateş yaktıklarını, boyanın tam olarak boşaltılmamış olması nedeniyle gece zehirlendiklerini belirttikleri, çalışan olarak ismini verdikleri kişilerden bazılarının mahkeme tarafından da davalı tanığı olarak beyanlarının alındığı, tanıkların da yaşanan olayı benzer şekilde anlattıkları, ölen sigortalıların iş yeri çalışan oldukları ve davacı şirketin de yaşanan kazada müteselsil sorumluluğunun bulunduğu anlaşıldığından Mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve Kanun'a aykırılık bulunmadığı kanaatine varılmakla davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 06.04.2011 tarihinde yaşanan kazanın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 06.04.2011 tarihinde yaşanan kazanın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

2. " Hizmet Akdiyle veya Kendi Adına ve Hesabına Bağımsız Çalışan Sigortalıların Tabi Olduğu Kısa Vadeli Sigorta Hükümleri " başlıklı 3. Bölümde bulunan "İş kazasının tanımı, bildirilmesi ve soruşturulması" başlıklı 13 üncü madde iş kazasının; sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, işveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle, bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda, sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen engelli hâle getiren olay olarak tanımlanmaktadır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanun'a uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1434, Karar No: 2015/1458, Tarih: 12.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1434 E.  ,  2015/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2010/697-2014/505

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın davalıya fazladan yapılan ek döner sermaye bedelinin tahsiline ilişkin olmasına ve davalının haksız eyleminin bulunmamasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 12/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/831, Karar No: 2013/41018, Tarih: 19.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/831 E.  ,  2013/41018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) Katılandaki yaraların sayısı ve niteliği, kullanılan silahın cinsi ve atış sayısı dikkate alınıp her bir yara yönünden ayrı rapor alınarak sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs olup olmadığının tartışılabilmesi için görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabule göre sanığın iddianamede talep edilmeyen TCK'nin 87/1-d-son maddesinin ek savunma hakkı da verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanığın, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, TCK'nin 53/1-c maddesindeki hakları kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi alt soyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağının karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 19.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/36059, Karar No: 2011/230, Tarih: 25.01.2011

**9. Hukuk Dairesi         2010/36059 E.  ,  2011/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin, genel tatil, hafta tatili, fazla çalışma

ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı belediyenin alt işverenleri olan şirketlerde temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini belirterek kıdem, izin, genel tatil ve fazla çalışma alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı, davacının işvereni olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının kıdem, izin, fazla çalışma ve genel tatil alacakları hüküm altına alınmıştır.

İşçiye işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi halinde bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda

ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi halinde bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda

ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/ 35281 E, 2008/ 30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin 2. fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Adı geçen yönetmeliğin 3. maddesinin 1. fıkrasında da ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda davacı park bekçisinin 7-18 saatleri arasında gerçekleşen ve 11 saat süren çalışmasından, birbuçuk saat yerine bir saat ara dinlenme indirilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.