muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7917, Karar No: 2010/3748, Tarih: 31.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/7917 E.  ,  2010/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/11/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava elektrik çarpması nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; boya işi yapmak üzere evin çatısına çıkan davacı, yakından geçen enerji nakil hattından yayılan elektrik akımının çarpması nedeniyle vücudunun ön kol, omuz ve lomber bölgede % 40 oranında yanıklar oluşturacak ve % 14,2 oranında sürekli iş görmez kalacak biçimde yaralanmıştır. Olayda davalı ...'ın % 50 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Yaralanmanın derecesi, davalının kusur oranı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; yerel mahkemece, davacının % 14,2 oranında sürekli iş göremez halde kalacak biçimde yaralanması nedeni ile bilirkişi tarafından hesaplanan 34.357,00 TL tazminatın istekten fazla olduğu gerekçesiyle, istemin tümden kabulüne karar verilmiştir.

Yaralanmanın derecesi, davalının kusur oranı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; yerel mahkemece, davacının % 14,2 oranında sürekli iş göremez halde kalacak biçimde yaralanması nedeni ile bilirkişi tarafından hesaplanan 34.357,00 TL tazminatın istekten fazla olduğu gerekçesiyle, istemin tümden kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkemece benimsenen iş göremezlik zararının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunun ise davalının kusuruna göre düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Olayda davalı % 50 oranda kusurlu bulunduğuna göre, hesaplanan maddi tazminatın da %50'sinden sorumlu tutulması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalının sorumlu tutulacağı maddi zarar tutarının % 50 kusur oranına göre belirlenmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin tümden kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 31/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14682, Karar No: 2019/15363, Tarih: 09.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/14682 E.  ,  2019/15363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C. ... Belediye Başkanlığı ve dahili davalı T.C. ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1) Dahili davalı T.C. ...'nın temyiz incelemesinde;

Dahili davalı T.C. ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın kararı süresinde temyiz etmediği, diğer davalı ... Belediye Başkanlığı'nın temyizine katılma yoluyla temyiz dilekçesi gönderdiği, ancak katılma yoluyla temyiz müessesesinin karşı tarafın temyizi halinde mümkün olup somut uyuşmazlıkta davalının dahili davalı açısından "karşı taraf" sayılamayacağı, bu nedenle dahili davalı T.C. ...'nın normal temyiz süresinden sonra katılma yoluyla verdiği temyiz dilekçesinin hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşılmakla, T.C. ...'nın temyiz başvuru talebinin REDDİNE, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine,

2) T.C. ... Belediye Başkanlığı'nın başvurusu üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30175, Karar No: 2013/20006, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30175 E.  ,  2013/20006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16/10/2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6337, Karar No: 2023/3034, Tarih: 30.05.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6337 E.  ,  2023/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleştirilen tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleştirilen davalarda davacılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleştirilen davalarda davacılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakan ...'nın maliki olduğu 56 ada 16 parsel sayılı taşınmazda bulunan 1 ve 2 no.lu bağımsız bölümleri 04.07.2018 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı bulunmadığını, satış bedelinin ödenmediğini, davalının da taşınmazı ekonomik olarak gerçek değeri ile satın almaya durumunun olmadığını, davalının herhangi bir yerde çalışmadığını, satış tarihi itibariyle ihtiyaçlarının da mirasbırakan tarafından karşılandığını ileri sürerek, tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davada davalı, mirasbırakanın dava konusu yerde bulunan 5 no.lu bağımsız bölümü davacı ...’ya, 6 no.lu bağımsız bölümü ise birleştirilen davada davacıların babası ...’ya bağışladığını, 3 no.lu bağımsız bölümü dava dışı Mümüne’ye, 4 no.lu bağımsız bölümü ise dava dışı ...’e temlik ettiğini, mirasbırakanın kendisi dışındaki çocuklarının hepsinin evlendiklerini, yuvalarını kurduklarını ve işlerinde çalışarak geçimlerini temin ettiklerini, ancak kendisinin hiç evlenmediğini, çalışmadığını, meslek edinmediğini ve her daim anne ve babasıyla birlikte yaşadığını ve tek başına onlara baktığını, annesinin 5 yılı yatalak geçirdiğini, annesinin ölümünden sonra babasına da tek başına baktığını, davacıların mirasbırakanın cenazesine dahi gelmediklerini, tüm ömrünü anne - babasına vakfederek onların son anlarına kadar onlara bakıp hizmet ettiğinden geri kalan yaşamında geçimini temin edebilmesi amacıyla babası tarafından minnet duygusuyla temlikin yapıldığını, mirasbırakanın önce davacı çocukları lehine temliki tasarruflarda bulunduğunu, mirasbırakanın iradesinin mirasta denkleştirmeyi sağlamaya yönelik olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.04.2021 tarihli ve 2020/178E., 2021/156K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın taşınmazın mirasçılar arasında paylaştırılmasını amaçladığı, davalının mirasbırakana baktığı, davacıların temliğin mal kaçırmak amaçlı yapıldığı iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

... ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı asıl davada davacı vekili ve birleştirilen davada davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

1.Asıl davada davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalının cevap dilekçesinin süresinde olmadığını, taşınmazın gerçek değeri ile tapuda gösterilen değer arasındaki fahiş farkın muvazaanın varlığını ortaya koyduğunu, davalının alım gücü olmadığını, mirasbırakanın satmaya ihtiyacı bulunmadığını, mal kaçırma amacının ispatlandığını, denkleştirme amaçlı pay devri yaptığının kabul edilebilmesi için tüm mirasçılara pay vermiş olması ve mirasçılara verdiği payların değerinin de paylaştırma gayesini ortaya koyması gerektiğini, oysa dosyada mirasçıları ... ve ...’e mirasbırakan tarafından hiçbir pay devri yapılmadığının ortada olduğunu, davalı dışındaki mirasçılarına pay devrinin 1985, 1987 ve 1994 yıllarında davalıya yapılan muvazaalı temlikten yaklaşık olarak 30 - 35 yıl önce olduğunu, erkek çocuklarının çektiği kredi ile evi yaptırdığını, erkek çocuklarına yapılan satışın gerçek olduğunu, davalıya devredilen iki adet dükkanın değerleri ve erkek çocuklarına satılan dairelerin değerleri arasında fark olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Birleştirilen davada davacılar vekili istinaf dilekçesinde; denkleştirmenin söz konusu olmadığını, cevap dilekçesinin süresinde olmadığını, bakım savunmasının doğru olmadığını, davalının diğer mirasçıların mirasbırakanı görmesine engel olduğunu, satış bedelinin ödendiğinin ispat edilmediğini, davalının dahi aksini iddia etmediğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 05.07.2022 tarihli ve 2021/1665E., 2022/1142K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla hareket ettiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle HMK’nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davalarda davacılar tarafından temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Asıl ve birleştirilen davalarda davacılar temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki taleplerini tekrarla kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Nedenleri

Asıl ve birleştirilen davalarda davacılar temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki taleplerini tekrarla kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun 706., ... Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

2. Öte yandan, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile ... Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Karar başlığında davacı “...” isminin “...” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak değerlendirilmiş, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Karar başlığında davacı “...” isminin “...” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak değerlendirilmiş, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle tüm mirasçıları kapsar bir paylaştırma yok ise de mirasbırakanın temlikteki amacının mal kaçırma olduğu ispat edilemediğine göre, davanın reddi usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleştirilen davada davacıların temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 99,20 TL bakiye onama harcının asıl davada davacıdan, 99,20 TL onama harcının birleştirilen davada davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.