muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14368, Karar No: 2012/3077, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/14368 E.  ,  2012/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de işin mahiyeti gereği duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine,incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilmiş olup, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı nedeniyle yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, itirazın 11.880 TL asıl alacak üzerinden iptaline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar tarafından sözlü kira sözleşmesine dayanılarak 14.10.2009 tarihinde başlatılan icra takibinde 2.11.2004-14.10.2009 dönemi bakiye kira bedeli 72.000 TL'nin tahsili talep edilmiş, davalı ise yasal sürede yaptığı itirazında alacaklılar ile aralarında sözlü kira sözleşmesi olduğunu, kira bedellerinin elden makbuz karşılığı ödendiğini, kira borcunun bulunmadığını belirtmiştir. Davacılar vekili dava dilekçesinde aylık kira bedelinin 2000 TL olduğunu bildirmiş, davalı ise kira miktarına karşı çıkmıştır. Bu gibi hallerde davacılar iddia ettiği kira parasının miktarını kanıtlamak zorundadır. HUMK.nun 288 maddesine göre kira alacağı miktarının yazılı delille kanıtlanması gerekir. Davacılar vekili yargılama sırasında kendisine verilen kesin süreden sonra yazılı kira sözleşmesi ibraz etmiş ve kira miktarı konusunda yemin teklifinde bulunmadıklarını bildirmiştir. Davalı delilleri arasında 18.2.2007 tarihli davacılardan ... imzasını taşıyan Aralık ve Ocak aylarına ait kira bedeli 900 TL'nin alındığına ilişkin belgeye dayanmış, mahkemece bu belge dikkate alınarak icra takibine konu önceki aylar kira bedelinin alınmış sayılacağı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanununun 88. maddesinde kira parası gibi belli zamanlarda ödenmesi gereken bir borcu ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin alıp, bir taksit için makbuz veren alacaklının ondan önceki taksitleri de almış sayılacağı kabul edilmiştir. Ancak bu maddenin uygulanabilmesi için kira bedellerinin her ay muntazaman makbuz karşılığı ödenmesi gerekir. Bu gibi ödemelerde bir taksit için alınan makbuz daha önceki taksitlerin de alındığına karine teşkil eder. Olayımızda düzenli şekilde makbuz karşılığı ödemeler olmadığından Borçlar Kanunun 88. maddesinin uygulanma olanağı yoktur. Kaldı ki kiralayan paydaşlardan biri tarafından imzalanan belge Borçlar Kanunu'nun 88. madde anlamında o zamana kadar ki kira bedellerinin ödendiğini göstermeyeceği gibi diğer paydaşları da bağlayacağı düşünülemez. Bu durumda mahkemece davalının kabul ettiği miktar üzerinden ödenmeyen kira parasının tesbiti ile bu miktar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8233, Karar No: 2022/16887, Tarih: 24.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8233 E.  ,  2022/16887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Mahkemece verilen ikinci karar, ilk kararın sadece davalılardan ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edildiğinden, ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleştiğinden ve ilk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşen bedel davacı idare lehine usulî kazanılmış hak oluşturduğundan bozmadan sonra sadece ilk kararı temyiz eden davalıların payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip adı geçenlere ödenmesine ve diğer davalılar yönünden de bozmadan önceki miktarla sınırlı olarak hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozulmuş olup, ikinci karar ile belirlenen fark bedelden ilk kararı temyiz eden davalılar payına düşen miktarın belirlenerek ödenmesine karar verilmesi gerekirken fark bedelin tamamının ilk kararı temyiz eden davalılara ödenmesine karar verilmesi,

2)Davacı idare tarafından fazla bloke edilen bedelin miktar belirtilmek suretiyle davalı tarafından bankadan çekilmişse, varsa ödenen nemaları ile birlikte davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine, bedel çekilmemişse fazla yatan bedelin birikmiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine, karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde iade hükmü kurulması,

Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde geçen (81.603,12) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (71.873,79) sayısının yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. bendinde geçen (13735,52) sayısının hükümden çıkartılmasına, yerine (4.006,19) sayısının yazılmasına,

c)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (davalı idarece fazla bloke edilen 9.729,32 TL ilk kararı temyiz etmeyen davalılar tarafından bankadan çekilmişse, varsa ödenen nemaları ile birlikte ilk kararı temyiz etmeyen davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine, bedel çekilmemişse fazla yatan bedelin birikmiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14804, Karar No: 2012/19740, Tarih: 20.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14804 E.  ,  2012/19740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/12/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekilince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davanın tarafları temyiz etmişlerdir.

Davacılar karı-koca olup aynı köyde oturan davalının davacı ...'nin, geceleyin rıza dışı davacılara ait avluya girerek ağzını kapatması ve ikisi arasında yaşanan boğuşma nedeniyle geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal etmesi ve bu olayın köy yerinde davacı ...'ye yönelik cinsel saldırı niteliğinde algılanarak dedikodu çıkartılması nedeniyle üzüldüklerinden ... için 15.000, ... için 10.000 manevi tazminat istemişlerdir.

Yerel mahkeme, ...'ye 1.500, ...'ye 1000 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayın gelişim biçimi, davalının eşi ve oğlu evde olmayan davacı ...'ye ait kenarı duvarla çevrili avluya, rıza dışı ve geceleyin girerek davacının bağırmaması için ağzını kapatması, ikisi arasında boğuşma yaşanmasının verdiği korku ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminatlar azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararlarına daha uygun miktarlarda manevi tazminatlara hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararlarına BOZULMASINA, davacıların diğer davalının tüm temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7519, Karar No: 2019/10156, Tarih: 10.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7519 E.  ,  2019/10156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31/10/2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24/11/2016 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan eylemine uyan TCK'nın 116/4 ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, 29/11/2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suçun işlenildiği iş yeri içerisinden 10,00 TL bozuk para çalındığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a-Suç tarihi itibariyle hapis cezasıyla mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 Sayılı TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a-Suç tarihi itibariyle hapis cezasıyla mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 Sayılı TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11920, Karar No: 2012/3453, Tarih: 20.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/11920 E.  ,  2012/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Adana 1. Çocuk Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/3-b, 22/3, 31/3, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Motosikleti ile ara sokaktan çıkıp, caddenin diğer tarafındaki ara sokağa girmek üzere kaldırımda bir süre bekleyen sanığın trafiği kontrol etmeden caddeye girdiği bir sırada, katılanın eşinin kullandığı motosiklete çarparak katılanın yaralanmasına neden olduğu olayda bilinçli taksir halinin bulunmadığı gözetilmeksizin sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27459, Karar No: 2015/1794, Tarih: 29.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/27459 E.  ,  2015/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine ihtiyaç duyulduğundan, 2006 yılından itibaren davalı üniversitenin yaptığı temizlik ihalesine ilişkin hizmet alım sözleşmeleri ve teknik şartnameler ile ... Bakanlığı iş müfettişince, iş yerinde yapılan inceleme sonucunda temizlik işi sözleşmesinin asıl işveren-alt işverenler arasında muvazaa tanımına uygun olarak yapılıp yapılmadığı hususunda düzenlenen raporun temin edilip eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7465, Karar No: 2013/21013, Tarih: 05.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/7465 E.  ,  2013/21013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafça istenilmiş olup, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla;dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda oluşan, muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem bir muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12379, Karar No: 2012/2354, Tarih: 24.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/12379 E.  ,  2012/2354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A)6136 sayılı yasaya muhalefet suçu yönünden yapılan incelemede,

TCK'nun 53. maddesi uygulaması yerinde görülmekle tebliğnamedeki 2 nolu görüşe iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delilere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç e takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

B)Yaralama suçu yönünden yapılan incelemede,

1-Suçun işlendiği yerin gerekçeli karar başlığına yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'un 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

2-Eylem nedeniyle mağdurda kemik kırığı ve ... tehlike meydana gelmiş olmakla, daha ağır sonuç olan ... tehlike yönünden değerlendirme yapılması ve ... tehlike geçirecek şekilde yaralama nedeniyle ceza tayini gerekirken, yaralanma sıraında kemik kırığının meydana geldiğinden bahisle ayrıca TCK'nun 87/3. maddesi gereğince verilen cezadan artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12298, Karar No: 2022/13909, Tarih: 26.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/12298 E.  ,  2022/13909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Kararı : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10/04/2019 tarihli 2019/1262 esas ve 2019/625 sayılı kararı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... hakkında Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10/04/2019 tarihli 2019/1262 esas ve 2019/625 sayılı düzeltilerek istinaf isteğinin reddi kararı sanık tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 27/06/2022 tarihinde 2022/2909 esas ve 2022/8421 karar sayı ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Dairemizin temyiz isteğinin reddi kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında;

"Bölge Adliye Mahkemesinin yasayolları bildiriminde CMK 34/2 ve CMK 295/1 maddeleri uyarınca "temyiz edenin temyiz talebinde temyiz sebeplerinin de gösterilmesi gerektiğine" dair ihtarat yoktur. Bu gerekli ihtarat gerekçeli karar tebliğatında da yer almamaktadır.

CMK 34/2 maddesinin içeriğine göre "Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir" hükmü yine CMK'nın 231/2. maddesinde hüküm fıkrasının son kısmında "sanığa ayrıca başvurulabileceği kanun yolları, mercii ve süresi bildirilir" hükmünü düzenlemiş olması ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun CMK'nın 34/2. maddesinin ve CMK'nın 231/2. maddesi hükümlerinin mutlaka uygulanması gerektiğine ilişkin yerleşik çok sayıda kararı bulunması karşısında, CMK'nın 295. maddesinin temyiz sebeplerinin gösterilmesini zorunlu tutması ve temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir şeklindeki düzenlemesi nedeniyle; başvurulacak temyiz kanun yolu başvurusundaki şekle ilişkin İstinaf Mahkemesinin hükmünün son kısmında temyiz yasa yoluna başvurma ve şeklinde ilişkin bildirimde bulunulurken "temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiği, temyiz nedenleri gösterilmediği takdirde, temyiz isteminin ret edileceğine" ilişkin sanığa bildirimde bulunulması gerekli olup, böyle bildirim yapılmadan ve bu eksiklik giderilmeden, sanığa gerekçeli karar tebliğ edilmiş olsa bile sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi hukuka ve kanuna aykırıdır. Değinilen eksiklik Bölge Adliye Mahkemesince giderilmediği halde temyiz merciince ihtaratlı tebligat gönderilmek suretiyle giderimi mümkündür. Bu eksiklik giderilmeden sanığın temyiz isteminin "sebepsizlikten reddi" usul ve yasalara aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle Yüksek Daire kararına karşı sanık ... lehine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur." denilerek, sanığa yapılan tebligatın usule uygun olmadığını belirtmiştir.