muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3698, Karar No: 2023/7473, Tarih: 12.10.2023

4.Katılanın nüfus kayıt örneğine göre, 22.12.1995 tarihinde tescil edilmiştir.

5.Dörtyol Devlet Hastanesi'nin 03.04.2012 tarihli heyet raporunda, 02.04.2012 tarihi itibariyle 18 yaş ve üzeri ile uyumlu olduğu bildirilmiştir. Aynı hastanenin 10.12.2012 tarihli heyet raporunda da, 10.12.2012 tarihi itibariyle katılanın 18 yaş ile uyumlu olduğu ifade edilmiştir.

6.Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 30.10.2013 tarihli raporunda, Dörtyol Devlet Hastanesi'nin yukarıda zikredilen raporları, katılanın öğrenim durumu, mernis doğum tutanağı ve nüfus kayıt örneğinin birlikte incelenmesi ve katılanın muayenesi sonucunda olay tarihi itibariyle mağdurenin 13 yaşını bitirmiş olup 14 yaşı içerisinde olduğu belirtilmiştir.

7.Sanık Cumhuriyet Başsavcılığındaki 07.09.2009 tarihli savunmasında ve sorgusunda, aynı mahallede oturdukları katılanla rızaen kaçıp birlikte olduklarını söyledikten sonra, "... Duyduğum kadarıyla kendisi 15 yaşını doldurmuş fakat nüfusta 14 gözükmektedir." demiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hüküm yönünden

Ön inceleme kısmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddenin beşinci fıkrası uyarınca yapılan itirazın ise, itiraz merciince değerlendirilmesi ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hüküm yönünden temyiz talebinin incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden

1.Katılan çocuk, kayden 05.12.1995 doğumlu olup, suç tarihinde 14 yaşını doldurmamıştır.

2.Katılan ifadelerinde, iki yıldır tanıdığı ve erkek arkadaşı olan sanık ile rızaen kaçtığını, evlenme vaadinde bulunduğunu beyan etmiştir.

3.Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, katılanın istikrarlı anlatımları, adli tıp raporu, sanığın 07.09.2009 tarihli Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadede, katılanın nüfusta 14 yaşında göründüğünden haberdar olduğuna dair ikrarı, katılan ve sanığın aynı mahallede oturmaları nedeniyle uzun süredir birbirlerini tanımaları karşısında, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşulları bulunmaması ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas, 2015/8 Karar sayılı kararları ile tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, onbeş yaşını tamamlamamış olan katılanın kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterilen rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 uncu maddenin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası kapsamında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturması nedeniyle mahkemece kurulan hüküm hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli kararının Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddenin son fıkrası gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/43414, Karar No: 2013/31005, Tarih: 27.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/43414 E.  ,  2013/31005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 04.05.2005 tarihinde Akdeniz Belediyesinin temizlik işlerini üstlenen davalı alt işveren şirkette çalışmaya başladığını, çalışmasının 28.02.2010 tarihine kadar sürdüğünü iddia ederek yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirketin Akdeniz Belediye Başkanlığının açtığı temizlik işleri ihalelerinden ilk olarak 01.01.2004-31.01.2004 arasındaki ihaleyi, en son olarak da 01.01.2009-31.12.2009 arasındaki ihaleyi aldığını, işçilerle de belirli süreli hizmet akdi yapıldığını, davacının 01.01.2009 tarihinden 31.12.2009 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, müvekkilinin 31.12.2009 tarihinde sözleşmesi sona erdiği halde davacının asıl işvereni olan Akdeniz belediyesi bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, davacının halen Akdeniz Belediyesi bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, davacının işvereninin işin başından beri asıl işveren olan belediye olduğunu, müvekkili firmaca imzalanan taşeronluk sözleşmesinin hükümsüz olduğunun yargı kararı ile teyit edildiğini, davacının müvekkili yanındaki hizmetinin firmanın anılan belediyede ihale ile üstlendiği işin süresi olan 2009 senesine münhasır olduğunu, asıl işveren belediyenin 2009 yılında 380 işçi ile yaptırdığı ... içi temizliği ve çöp nakli işinin 2010 senesinde 300 işçi ile yapılmasına karar verdiğini ve ihale şartnameleri ile sözleşmesini bu doğrultuda hazırladığını, ihale ile üstlenilen işin bitim tarihi olan 31.12.2009 tarihinde söz konusu işin de kendiliğinden sona erdiğini, temizlik ve çöp nakil işinin Yargıtay 9. Hukuk dairesinin ilamında belirtildiği üzere belediyelerin asıl işlerinden olduğunu, asli ... olan temizliğin taşeronlara devri mümkün olmadığından ve bu kapsamda imzalanmış taşeronluk sözleşmelerinin başından beri geçerli olmadığından belediyenin sorumluluktan kurtulamayacağını, müvekkili firmanın 2004-2009 senelerindeki işverenliğinin niteliği ve konumunun Yargıtay’ın anılan kararında tanımlanan gibi olduğunu, davacının başlangıçtan itibaren belediye işçisi olduğunun izahtan vareste olduğunu, bu bağlamda davacı ve diğer temizlik işinde çalışan işçilerin tamamının belediye işçileri olduğunu, belediyenin temizlik işini ihale ettiği firmalara bu işçileri geçici ... ilişkisi ile ihale

süresince verdiğini, ihale süresi bittiğinde de bu işçileri yeni ihale alan firmada belirli süreli ... akdi imzalamak suretiyle çalıştırdığını, bu bağlamda işçi ile ihale alan firma arasında belirli süreli ... akdi imzalandığını ve bunun da işçinin yazılı muvafakati şartını karşıladığını, davada ... Kanunu madde 7’deki geçici ... ilişkisini uygulamak mümkün olduğundan davacının müvekkilinden önceki işyerlerindeki çalışmaları varsa bundan müvekkilinin sorumlu tutulmasının yasal olmayacağı gibi, hakkaniyete de uygun olmayacağını, uyuşmazlığın ... Kanunu madde 7’de sözü edilen geçici ... ilişkisi bağlamında çözümü gerektiğini, asıl işveren alt işveren ilişkisinin bu uyuşmazlıkta uygulama yeri olmadığını, hizmet alım sözleşmesini karşılayan sözleşme tipinin geçici ... ilişkisi olduğunu, davacının tüm çalıştığı dönemlere ilişkin müvekkilinden yasal haklarını istemesinin yerinde olmadığını, asıl işveren olan belediyenin ve davalıdan önceki alt işverenlerin davaya dahil edilmesini veya davanın bu işverenlere de ihbarı gerektiğini, resmi kurum olan belediyenin fazla mesai yapılmış, genel tatil ve hafta sonları çalışılmış olsa bu çalışmanın karşılığının ödenmemesinin söz konusu olmayacağını, ayrıca belediye ile imzalanan sözleşmede çalışma saatlerinin belirtildiğini, fazla mesai, genel tatil ve hafta sonu çalışması yapılmasının söz konusu olmadığını, davacı ile imzalanan sözleşmeler bir yıllık olduğundan bir yıl doldurulmadan ... akdi sona erdiğinden yıllık izin hakkının da yasal olarak bulunmadığını, resmi kurum olan belediyede genel tatillerde çalışma yapılmadığını, zamanaşımı savunmasında da bulunarak davanın belediye ve önceki firmalara da ihbarı ile reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yıllık izin, Anayasal temeli olan dinlenme hakkının ... hukukundaki yansıması olup, ... akdinin feshi ile birlikte ücret alacağına dönüşür.

Her ne kadar davacı vekili dava dilekçesinde yıllık izin ücreti alacağının da hüküm altına alınmasını talep etmiş ise de, dosya kapsamından ... sözleşmesinin sona ermediği, davacı işçinin çalışmasını başka bir alt işverenlik nezdinde sürdürdüğü anlaşıldığından, mahkemece yazılı şekilde feshe bağlı haklardan olan izin ücreti alacağının tahsiline dair hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6975, Karar No: 2012/10931, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/6975 E.  ,  2012/10931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ...,Güneş Sigorta A.Ş.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Güneş Sigorta A.Ş. vekili ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının müvekkiline ait araca çarparak hasarladığını, araçta 1.672,70 TL tutarında hasar oluştuğunu, davalı sürücünün olayda asli kusurlu olduğunu, müvekkilinin araç kiralama işi ile iştigal ettiğini, kazada hasarlanan aracında kiralık araçlardan olup tamir süresince 300 TL kazanç kayıplarının bulunduğunu belirterek toplam 1.972,70 TL'nın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... fazla hızlı olmadığını, aralarında 1.5 mt mesafe bulunduğunu, hasar miktarının fazla olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, sigortalının kusuru oranında azami poliçe limiti ile sorumlu olduklarını, araçlar arasında yükseklik farkı bulunduğunu, hasarların uyumsuz ve hasar miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.650 TL hasar bedelinin davalı ... poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak üzere dava tarihinden, davalı ...'den ise kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline, 99 TL kazanç kaybı zararının kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Güneş Sigorta A.Ş vekili ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

../...

- 2 -

2012/6975

2012/10931

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı Güneş Sigorta A.Ş vekili ile ...'ün yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 93,16 TL fazla alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Güneş Sigorta A.Ş ve ...'e geri verilmesine 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/703, Karar No: 2024/1485, Tarih: 14.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/703 E.  ,  2024/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/225 E., 2022/1007 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/638 E., 2020/692 K.

KARAR

Taraflar arasındaki eser sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkin davanın yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli edilen günde davalı asil ... ve vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1-İlk derece mahkemesince, davacı yüklenicinin, taraflar arasındaki sözleşmede belirtilen, davalıya ait taşınmazlara ilişkin imar ve parselasyon planlarının hazırlanmasına, bu hususta davalıya müşavirlik ve danışmanlık hizmeti verilmesine dair edimini ifa etmekle sözleşmede kararlaştırılan bedele hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 1.292.810,22 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı davalı vekilince süresinde duruşmalı olarak temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; sözleşmeye konu hizmetin ifa edildiğinin denetime uygun ve hüküm kurmaya elverişliği bilirkişi raporuyla tespit edildiği, davacı yüklenici şirket davada 06.01.2016 tarihli sözleşmeye dayanmış olduğundan, yetkisiz temsilci eliyle imzalanmış olsa bile bu sözleşmeye davalı yüklenici şirketçe icazet verildiğinin kabulü gerektiği, davacının eldeki davada tapu değil bedel istediği, seçimlik hakkını bu yönde kullandığı, bu itibarla sözleşmenin geçersiz olduğuna ilişkin iddianın yerinde olmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi kararına ilişkin, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Dairemizdeki duruşmada vekille temsil olunan davacı yararına takdir olunan 17.100.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14.05.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4594, Karar No: 2014/3215, Tarih: 17.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/4594 E.  ,  2014/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/233496

MAHKEMESİ : Tavşanlı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2011/860 (E) ve 2012/437 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tarlasında bulunan kuru otları temizlemek için yaktığı ateşin mağ- durun tarlasına sirayet ederek, zarar verdiği ve bu haliyle atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3391, Karar No: 2019/4884, Tarih: 12.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3391 E.  ,  2019/4884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kardeşini öldürme

HÜKÜM : Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2017 gün ve 2016/462 esas, 2017/365 sayılı kararıyla; TCK'nin 82/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis

cezasına ilişkin CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına; TCK'nin 82/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04/02/2019 gün ve 2018/961 esas, 2019/154 sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından 11/02/2019, 18/02/2019 tarihli dilekçeler ile 5271 sayılı CMK'nin 294/1 ve 295/1. maddelerine aykırı olarak, temyiz sebebi bildirilmeden gerekçesiz olarak temyiz edildiği ve yine 22/07/2019 tarihli dilekçenin de süresinde verilmediği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/11/2019 tarihinde Heyetimizden sayın Üye ...’in temyiz nedeni olmaksızın inceleme yapılabileceğine ilişkin karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verilmiştir.

MUHALEFET ŞERHİ:

5271 sayılı CMK'da olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298.md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301.md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK.nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK.nin 308.md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

CMK.nin 308.md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK.nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK.nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını resen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır (CMK 298. md.).

Yasa koyucu CMK.nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'daki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. madde gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı, ancak Yargıtay Cumhuriyet savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10,11,36,90 maddeleri ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adına TBMM tarafından yapıldığını, ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden, Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi, bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK'da sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK.nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK.nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.