muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/56, Karar No: 2006/625, Tarih: 07.02.2006

Davalı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 7.2.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3987, Karar No: 2016/1758, Tarih: 06.06.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/3987 E.  ,  2016/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

10. Ceza Dairesi

Adalet Bakanlığı'nın, 11.05.2015 tarihli yazısı ile uyuşturucu madde kullanma suçundan sanık ... hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.01.2015 tarihli 2014/375 esas ve 2015/19 sayılı "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 04.02.2015 tarihinde 2015/121 değişik iş sayı ile verilen kararın kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12/02/2015 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık ... hakkında, 29.08.2013 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde kullanma suçundan ... Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 15.01.2015 tarihinde 2014/375 esas ve 2015/19 karar sayı ile, "kullanmak için uyuşturucu madde satın almak suçunu işlediği anlaşıldığından suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğüne giren ve sanık lehine bulunan 6545 sayılı yasa ile eklenen 5320 sayılı yasanın geçici 7/2. maddesi ve 6545 sayılı yasa ile değişik TCK.nun 191/2.maddesi ve CMK.nun 231/5.maddesi gereğince sanık hakkında 5 yıl süre ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 6545 sayılı yasa ile eklenen 5320 sayılı yasanın geçici 7/2 maddesi delaleti ile 6545 sayılı yasa ile değişik TCK'nun 191/3-4.maddesi gereğince takdiren 1 yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına," karar verildiği,

2- Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı 28.01.2015 tarihli dilekçesinde, "mahkemece suçun sübutu kabul edilip yasaya uygun bir hüküm kurularak cezanın belirlenmesi ve daha sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken ortada kurulmuş bir hüküm olmamasına rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu" belirterek bu karara itiraz etmesi üzerine; Mahkeme tarafından 03.02.2015 tarihinde itiraz yerinde görülmeyerek itirazı değerlendirilmek üzere ... Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderildiği,

3- İtirazı değerlendiren ... Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 04.02.2015 tarihinde 2015/121 değişik iş sayı ile "mahkemece her ne kadar hüküm kurulduktan sonra hükmün CMK nun 231/5. Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekiyor ise de; denetim süresi içinde kasıtlı suç işlenmesi halinde dosyanın ele alınarak hüküm kurulacağı nazara alındığında bu durum esasa etkili görülmediği" gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Dosya kapsamına göre. 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 68. maddesi gereği 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiş ve aynı maddedeki "3.-erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir. Aynı maddenin dokuzuncu fıkrasındaki "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır." 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. fıkrasında yer alan "sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." ve anılan maddenin 10. Fıkrasındaki "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir, "şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, sanık hakkında kurulmuş hüküm olmadan yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itirazın belirtilen hükümler gözetilmeden ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi yönünden değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.02.2015 tarihli kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." ve TCK'nın 191. maddesinin 9. fıkrasında, "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır." denmiştir.

CMK'nın 231. maddesinin 1. fıkrasında, "Duruşma sonunda, 232 nci maddede belirtilen esaslara göre duruşma tutanağına geçirilen hüküm fıkrası okunarak gerekçesi ana çizgileriyle anlatılır." aynı Kanun'un 232. maddesinin 6. fıkrasında, "Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir." hükümleri öngörülmüştür.

Belirtilen hükümlere göre, 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 28.06.2014 itibarıyla TCK'nın 191. maddesinde tanımlanan "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak" suçu nedeniyle yürütülmekte olan kovuşturma aşamasında, hakkında daha önce tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, öncelikle CMK'nın 232. maddesinin 6. fıkrası gereğince, “223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, tayin olunan ceza miktarının ve kanun yollarına başvurmanın mümkün olup olmadığının” hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi, denetime imkan verecek şekilde ve başka bir kararın varlığını gerektirmeden infaza esas alınabilecek nitelikte bir hüküm kurulması; daha sonra kurulan bu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu durumlar karşısında somut olayda, açıklanacak bir hüküm kurulmadan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi mümkün olmadığından, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.01.2015 tarihli 2014/375 esas ve 2015/19 sayılı "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 04.02.2015 tarihinde 2015/121 değişik iş sayı ile verilen kararın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9948, Karar No: 2016/11344, Tarih: 20.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9948 E.  ,  2016/11344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmadan sonra ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 01.06.1998-31.12.2007 tarihleri arası davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine tabi olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin olup, Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüyle ilamda belirtilen şekilde davacının davalı yanında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/.... maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, bilhassa davalıya ait işyerinin çalışma saatleri ve işyeri kapasitesi belirlenerek, tespite konu dönemde ilgili işyerinde kim/kimlerin çalıştığı ve ne iş taptıkları belirlenmeli, Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi gereğince davalı ve komşu işyerlerindeki bordrolu tanıklar ile çalışmanın geçtiği iddia edilen apartmanda oturanlar resen belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı, dava sırasında dinlenen tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeli, kurumdan davalı işyeri hakkında hazırlanan müfettiş raporları ve işyeri dosyaları celbedilmeli, işyerine ait vergi dairesi kayıtları getirtilmeli, varsa davacıya yapılan ödemelere ait kayıtlar sorularak, bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılmalı ve nihayetinde davacının çalıştığı iddia edilen süreler tereddütsüz belirlenerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'e iadesine, 20.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13372, Karar No: 2012/1836, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/13372 E.  ,  2012/1836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, bir adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... vekili ile diğer davalılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın yüzölçümü, cinsi, pay oranları, paydaş sayısı itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satış kararı verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre davalılar vekili Av....'ın temyiz itirazları ile davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı ... vekilinin keşif giderine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece ikinci keşif gideri olan 459,20 TL davalı ... tarafından ödendiği halde davacı tarafından karşılanmış gibi davacı lehine hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 9. bendindeki 1.keşif gideri ile"den sonra gelmek üzere ''.... davalı ... tarafından yapılan....'' ibaresi eklenerek hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.'şar-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 09.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6069, Karar No: 2025/6445, Tarih: 29.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6069 E.  ,  2025/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1106 Esas, 2024/506 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/111 Esas, 2022/51 Karar

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Hazine vekilince istinaf edilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29.04.2025 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ve davalı Hazine vekili Avukat ... gelmişlerdir.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Mersin ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 387 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından uğramış olduğu zararın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile davacıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın kıyıda kalan bölümünün tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile davacıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın kıyıda kalan bölümünün tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın arsa vasfında olmadığını, belirlenen metrekare birim değerinin fahiş olduğunu, kendiliğinden yetişen ağaçların tazminat hesabına dahil edilemeyeceğini, idari yargının görevli olduğunu, görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, davacının davayı açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığını, davacının taşınmazı kullanmaya devam ettiğini, tazminat talep hakkı olmadığını, zamanaşımı, görevsizlik, husumet itirazlarının bulunduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu edilmesinden sonra kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı ve mülkiyet hakkının kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığından tapu sicilini tutmakla görevli Devletin tazminat sorumluluğunun doğduğu gerekçesiyle dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek, emsalin üstün ve eksik yönleri kıyaslanarak değerinin tespit edilmesinin ve tespit edilen bedelin dava konusu taşınmazın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinin doğru olduğunu, mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmazın davacı tarafça satış nedeniyle 29.03.1996 tarihinde edinildiği, dava konusu taşınmazın 358.05 m²lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığına dair şerhin 24.08.2015 tarihinde konulduğu, eldeki davanın 10.11.2020 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

2. Dava konusu taşınmazın davacı tarafça satış nedeniyle 29.03.1996 tarihinde edinildiği, dava konusu taşınmazın 358.05 m²lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığına dair şerhin 24.08.2015 tarihinde konulduğu, eldeki davanın 10.11.2020 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre arsa niteliğinde kabulü ile taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmek suretiyle taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aleyhine temyiz olunan davacı yararına 03.10.2024 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir olunan 28.000,00 TL vekâlet ücretinin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4798, Karar No: 2015/13700, Tarih: 06.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4798 E.  ,  2015/13700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı ... vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı ... adına ve aleyhine temyiz olunan davacı ve davalı ... adına gelen olmadı. Dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazlara hangi idare tarafından ve ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-Dava konusu taşınmazlara el atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın el atma ve dava tarihi, somut emsal alınarak incelenen .... Mahallesi 5979 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 20.06.2007 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ..... Mahallesi 5979 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,