muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2139, Karar No: 2016/4912, Tarih: 01.03.2016

Mahkemece iş sözleşmesinin feshinin haksız olduğu belirtilerek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ve hafta tatili ücretleri konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacı vekili, davacının fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre 2004 Eylül ayından 15.04.2014 tarihine kadar haftalık 18 saat üzerinden fazla mesai ücreti ve ayda iki hafta tatili çalıştığından bahisle hafta tatili ücreti hesap edilmiş, mahkemece takdiri indirim yapılarak hüküm altına alınmış ise de; davacı tanıklarından ... davacı ile 2010, 2011 ve 2012 yıllarında sadece yaz aylarında staj yaparken çalıştığını beyan etmiştir. Diğer davacı tanığı ... ise 2005-2010 yılları arasında çalışmıştır. Bu itibarla davacının iddiasını tanıklarının kendisi ile birlikte çalıştıkları süre ile sınırlı olmak üzere ispat ettiği kabul edilerek haftalık 18 saat üzerinden fazla mesai ücreti davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süre ile sınırlı olmak üzere hesap edilmelidir. Bu hesaplama yapılırken davacı tanığı ....'ın yaz aylarında ne kadar süre ile davacı ile birlikte çalıştığı da tespit edilmelidir. Geri kalan hesap dönemi bakımından ise işyerinde 2009 yılı sonundan beri işyerinde çalışan davalı tanığı ....'nin beyanı değerlendirilerek varsa fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır.

3-Hafta tatili ücreti bakımından ise, davacı tanıklarından .... üç haftada bir kez hafta tatilinde (pazarları) çalıştıklarını beyan ederken, diğer davacı tanığı yılda iki veya üç kez pazar çalışması yaptıkları belirtmiştir. Görüldüğü üzere hafta tatili çalışması bakımından davacı tanıklarının beyanları birbiri ile uyumlu olmayıp çelişki içermektedir. Bu itibarla gerekirse tanıklar dinlenerek bu çelişki giderilmeli ve sonuca göre davacının hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı saptanmalıdır. Hafta tatilinde çalıştığı tespit edilirse davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süre ile sınırlı olmak üzere hesaplama yapılmalıdır.

Ayrıca davacının raporlu olduğu günlerin fazla mesai ve hafta tatili hesabında dışlanması gerektiği gibi, dosya içeriğinden davacının umreye gittiği anlaşıldığından umreye gittiği zaman belirlenerek bu süre de alacakların hesabında dışlanmalıdır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7166, Karar No: 2019/9616, Tarih: 25.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7166 E.  ,  2019/9616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8024, Karar No: 2015/10457, Tarih: 01.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8024 E.  ,  2015/10457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2010/51-2013/440

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 22/01/2015 gün ve 2014/4003-2015/797 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer karar düzeltme itirazlarına gelince;

Dava, çocuğun nitelikli cinsel istismarı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 22/01/2015 gün, 2014/4003 esas ve 2015/797 karar sayılı ilamı ile onanmış, davacılar tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu edilen olayın oluş biçimi ve niteliği, davalının eyleminin ve davacılarda oluşturacağı etkinin ağırlığı ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminatlar azdır. Davacılar yararına daha üst seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Dairemizce, hükmün onanmasına karar verilmiş ise de; kararın açıklanan nedenle bozulması gerekir. Şu halde; karar düzeltme istemi HUMK’un 440-442 maddeleri uyarınca kabul edilmeli Dairemizin 22/01/2015 gün, 2014/4003 esas ve 2015/797 karar sayılı onama kararı kaldırılmalı, karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle HUMK’un 440-442 maddeleri gereğince karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 22/01/2015 gün, 2014/4003 esas ve 2015/797 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacıların diğer karar düzeltme isteklerinin (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve tashihi karar talep eden davacılardan önceki onama kararımızla alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32033, Karar No: 2017/4669, Tarih: 25.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/32033 E.  ,  2017/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın baştan beri değişmeyen savunması ile üzerine atılı hırsızlık suçunu işlemediğini beyan etmesi, motosiklet kullanımında iken yakalanan temyiz dışı sanık ... ilk savunmasında, söz konusu motosikleti tek başına çalıp, temyiz dışı sanık ...'e sattığını söyleyip, sonradan da sanıkla beraber çalıp sattığını söylemesi, temyiz dışı sanık ...'de ilk başta temyiz dışı sanık ...'ın motosikleti kendisine sattığını, sonradan beyan değiştirerek, sanık ile ...'ın beraber sattıklarını söylemesi dışında, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını işlediğine dair, herhangi bir delil de olmaması karşısında; cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca 1 kat artırım yapıldığında 12 ay hapis cezası yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10127, Karar No: 2018/2519, Tarih: 29.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/10127 E.  ,  2018/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın HMK'nın 150/4. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı kooperatifin önceki yönetimi tarafından kooperatif üyesi olup dolmuş şoförlüğü yapanların minibüse geçmesi için 20.000,00 TL ödeme şartı koşulduğunu ve bu paraların zarara uğrayan minibüsçülere verileceğinin söylediğini, davacının bu karar gereğince 10.000,00 TL nakit ödeme yaptığını, 10.000,00 TL bedelli de bono tanzim ederek davalıya teslim ettiğini, ancak karşılığında hiçbir mal ve para almadığını, bahsi geçen bonoya dayalı olarak davacı aleyhine icra takibi başlatıldığını, kooperatif defterlerinde yapılan ödemelere ilişkin kayıt da bulunmadığını ileri sürerek, bahsi geçen bono nedeniyle borçlu olmadığının tespit ile %20 kötüniyet tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 30.04.2014 tarihli tahkikat duruşmasında davacı tarafın hazır bulunmaması ve geçerli bir mazeret göndermemesi sebebiyle HMK'nın 150/1 maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırıldığı, işlemden kaldırılan davanın HMK'nın 150/4 maddesi hükmüne göre üç aylık yasal süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle , davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8299, Karar No: 2013/31365, Tarih: 26.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/8299 E.  ,  2013/31365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık, katılan ve tanık beyanlarına göre yargılamaya konu olayın 01.00 ila 03.00 saatleri arasında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması ayrıca 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, olayda hırsızlık suçunun işleniş biçimine göre TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden TCK.nun 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan yazılı şekilde indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İznik Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/197 esas sayılı ilamının suç tarihinden sonra 26.09.2008 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınmasına yasal olanak bulunmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK.nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/207, Karar No: 2013/25204, Tarih: 04.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/207 E.  ,  2013/25204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma, Kasten yaralama, Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yakınan ...'ün soruşturma aşamasındaki ifadesinde “... mahallesi ... caddesi No:64/9 Güngören" adresinde ikamet ettiğini bildirdiği, mahkemece tensiple verilen ara karar doğrultusunda, yakınanın, bildirmiş olduğu adresine tebliğ gerekirken, bu adres yerine "... mahallesi ... cad. ... sokak No:5 D:5 Güngören/..." adresine çıkarılan tebligatın, bu adresten ayrılmış olması nedeniyle iade edildiği, yakınanın 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğundan, yokluğunda verilen hükmün de yakınanın belirttiği adrese usulüne uygun olarak yakınana tebliği, tebligat ilmühaberi ile birlikte yakınan tarafından verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14779, Karar No: 2014/6180, Tarih: 13.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/14779 E.  ,  2014/6180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2010/443-2013/310

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı istirdat davasına dair karar, davalı ve birleşen dosyalar davacısı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı vekili tarafından, sözleşmenin feshi nedeniyle devam eden dönem kira bedellerinden sorumlu olmadığının tespiti ile sözleşme gereği verilen teminatların iadesi istemi ile, birleşen dosyalarda, Maliye Hazinesi vekili tarafından, kira alacağı ve tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü, birleşen davaların reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı M.. Ö.. vekili, dava dilekçesinde, davacının Konya Defterdarlığı ile imzaladığı 15.12.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile Konya Numune Hastanesinin bahçesinde bulunan 80 m2’lik kısmın kantin ve kafeterya olarak 2886 Sayılı Kanun gereğince yapılan ihale sonucu kiraladığını, ihale öncesi Selçuklu Belediyesinin onayının alınmasına rağmen, başvuruları sonucu Selçuklu Belediyesinin hastane içinde ticari faaliyet gösterilemeyeceğinden denilerek ruhsat verilmediği ve taşınmazın mühürlendiğinden, kira sözleşmesinin baştan beri geçersiz olduğu ve sözleşme nedeniyle borçlu hiçbir borcu olmadığının tespiti ile yatırılan 25.000 TL teminatın ve fazla ödenen kira bedellerinin tahsilini, birleşen dosyalarda ise davacı Maliye Hazinesi tarafından sözleşmenin feshedildiği 21.06.2010 tarihine kadar olan kira bedeli ile taşınmazın tahliye edildiği 29.09.2010 tarihine kadar olan dönem için tazminat ve sözleşmenin feshine neden olduğundan 1 yıllık kira bedelinin tahsili talep edilmiştir. Mahkemece asıl davada; sözleşmenin feshinde davacının kusurlu olmadığının ve 05.03.2010 tarihinden itibaren kira bedellerinden sorumlu olmadığının tespitine, davacının fazla ödediği 8700 TL kira bedelinin davacıya iadesine ve 25.000 TL teminatın iadesine ilişkin talebinin reddine, birleşen davaların reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl dava yönünden davacının tüm, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan 15.12.2008 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 17. maddesinde “kira süresinin sona ermesi veya sözleşmenin feshi halinde taşınmaz idareye teslim edilmezse geçen her gün için, cari yıl kira bedelinin yüzde biri oranında cezanın

2-Hükme esas alınan 15.12.2008 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 17. maddesinde “kira süresinin sona ermesi veya sözleşmenin feshi halinde taşınmaz idareye teslim edilmezse geçen her gün için, cari yıl kira bedelinin yüzde biri oranında cezanın

ödeneceği” kararlaştırılmış olup özgür irade ile belirlenen bu şart tarafları bağlar. Kural olarak anahtar teslim edilmediği sürece kiralananın kiracının kullanımında olduğunun kabulü gerekir. Yasal anahtar teslimi bizzat anahtarı kiralayana vermek suretiyle veya tevdi mahalli tayini suretiyle yapılır. Anahtar tesliminin davacı kiracı tarafından kanıtlanamaması halinde anahtar teslim tarihi davalıdan sorularak davalının bildirdiği tarih esas alınmak suretiyle bildirilen tarihe kadar kira alacağına hükmedilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın Selçuklu Belediyesi tarafından 05.03.2010 tarihinde mühürlenmiş ise de, 15.07.2010, 16.08.2010 ve 19.10.2010 tarihlerinde tutulan tutanaklar ile davalının taşınmazda faaliyetine devam ettiği, ayrıca taşınmazın tahliye edildiğinin ve anahtarlarının teslim edildiğinin usulüne uygun olarak ispat edilemediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı Hazinenin halen kira alacağı olduğu ve taşınmazın 29.09.2010 tarihinde tahliye edildiği göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

3-Birleşen davaların davacısı Hazine vekilinin birleşen davaların reddine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre birleşen davalar yönünden davacı Hazine vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

4-Dava konusu taşınmazın tahliye edildiği ve anahtarlarının teslim edildiği usulüne uygun olarak ispat edilemediğinden kira sözleşmesinin feshedildiğinin davalıya tebliğ edildiği 29.07.2010 tarihine kadar olan kira bedellerinden davalının sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle 29.07.2010 tarihine kadar olan kira bedellerine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Davacı vekilinin 29.07.2010-29.09.2010 tarihleri arasındaki alacak istemine ilişkin temyiz itirazına gelince;

Sözleşmenin feshine ilişkin tebligat davalıya 29.07.2010 tarihinde tebliğ edildiğine ve kiralanan da 29.09.2010 tarihinde tahliye edildiğine göre bu tarihe kadar olan alacağın sözleşmenin 17. maddesi hükmü gereğince davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Kabule göre de; birleşen davada reddedilen dava değeri dikkate alınarak yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına reddedilen miktar bakımından vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetsizdir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Kabule göre de; birleşen davada reddedilen dava değeri dikkate alınarak yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına reddedilen miktar bakımından vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenle asıl davaya ilişkin hükmün ve 4 nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen davalara yönelik hükmün 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5701, Karar No: 2012/28764, Tarih: 27.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5701 E.  ,  2012/28764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin hafif, iki kişinin de ağır şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, alt hadden hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusuru bulunmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 27/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7089, Karar No: 2012/6662, Tarih: 06.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7089 E.  ,  2012/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

YRG.GELİŞ TARİHİ:21.05.2012

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 6.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.