muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8312, Karar No: 2014/8268, Tarih: 29.04.2014

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16/05/2008 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32753, Karar No: 2022/5676, Tarih: 24.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32753 E.  ,  2022/5676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan ve 31.03.2007 tarih ve 26479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5607 sayılı Kanunun 25. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre el konulan akaryakıtın, 5607 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. bendindeki “Bu maddenin yayımı tarihinden önce kaçak akaryakıt ile birinci ve ikinci fıkralar kapsamı dışındaki kaçak şüphesiyle el konulan eşya hakkında, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde gerekli tespitler yaptırılarak soruşturma aşamasında hâkim, kovuşturma aşamasında mahkeme tarafından tasfiye kararı verilir. Bu süreler içinde karar verilmemesi halinde eşya derhal tasfiye edilir.” hükmü ve aynı Kanunun geçici 3. maddesindeki “Eşyanın miktar bakımından fazla olması veya saklanması özel tesis ve tertibatı gerektirmesi hallerinde eşya özelliklerine göre doğrudan ilgili idarelere, bunun mümkün olmaması halinde İçişleri Bakanlığı, Gümrük Müsteşarlığı ile Maliye Bakanlığı Tasfiye İşleri Döner Sermaye İşletmeleri Genel Müdürlüğünce belirlenecek usul ve esaslara göre mahallin en büyük mülki amirinin uygun göreceği bir yere konulur." hükümleri karşısında, somut olayda; 31.08.2006 tarihinde el konularak sanığa yediemin olarak teslim edilen akaryakıtın kanunun amir hükümlerine rağmen ilgili kanunda belirtilen kurumlar yerine sanığa teslim edilmesi ve sanıktan, öngörülen üç aylık süre geçtikten sonra, 17.09.2015 tarihinde tesliminin istenmesi nedeniyle zamanında da tasfiye edilmemiş olduğu anlaşılmakla; sanığa suça konu eşyayı bedelsiz olarak bu kadar uzun süre saklama yükümlülüğü yüklenemeyeceğinden unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42319, Karar No: 2013/12057, Tarih: 16.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/42319 E.  ,  2013/12057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, izin ücreti alacağı, fazla çalışma ücreti alacağı, hafta tatili ücreti alacağı ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları ve dahili davalı tarafından temyiz edilmiş olup, davalılardan ... İnş. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretlerini talep etmiş, davalı işveren sözü edilen isteklerle ilgili olarak ibranameye dayanmıştır.

Mahkemece, ibranamenin kıdem tazminatı dışında kalan istekler yönünden miktar içermemesi sebebiyle geçersiz olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir.

Dosya içinde bulunan davacının imzasını taşıyan ibranamede kıdem tazminatı için miktar gösterilmiştir. Hafta tatili ile dini ve milli bayram tatili ücretlerinin ödendiği belirtilmiştir. Fazla çalışma ile ilgili olarak ise ibranamede açık bir ifade yer almamıştır. Genel anlamda ibra geçerli olmadığından dosya içinde yer alan ibranamenin fazla çalışma alacakları yönünden borcu sona erdiren bir etkisi bulunmamaktadır. Ancak hafta tatili ile dini ve milli bayram tatili ücretleri yönünden borcun ibraname sebebiyle sona erdiği kabul edilmelidir. Mahkemece sözü edilen isteklerin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında imzalanmış olan iş sözleşmesinin Çalışma Saatleri ve Düzenlenmesi başlıklı E -2. maddesinde, işçiye ödenecek ücretin, ulusal bayram ve genel tatiller ile kanuni sınırlar dahilinde yapılan fazla çalışmayı da kapsadığı belirtilmiştir.

Bayram ve genel tatil ücretlerinin aylık sabit ücreti içinde ödendiğinin kabulü mümkün olmamakla birlikte, iş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemizce, yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğu kabul edilmektedir. Böyle olunca yılda ikiyüzyetmiş saatle sınırlı fazla çalışmaların aylık ücretin içinde yer aldığı kabul edilmeli ve gerekirse bu yönden bilirkişiden ek hesap raporuna alınarak sonuca gidilmelidir.

3-Hükme esas alınana bilirkişi raporunda, davacının fiilen çalışmadığı yağmurlu günler için de hesaplamaya gidilmiştir. Fiilen çalışılmayan bu günler için fazla çalışma hesabı yapılması hatalıdır.

3-Hükme esas alınana bilirkişi raporunda, davacının fiilen çalışmadığı yağmurlu günler için de hesaplamaya gidilmiştir. Fiilen çalışılmayan bu günler için fazla çalışma hesabı yapılması hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2836, Karar No: 2014/15499, Tarih: 24.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2836 E.  ,  2014/15499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/143332

Mahkemesi : Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 06/03/2013

Numarası : 2013/73-2013/92

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06.03.2013 tarihli hükmün, davacı vekilinin yüzüne karşı verildiği ancak davacı vekilinin hükmü süresinde temyiz etmemekle birlikte, davalı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine 21.03.2013 tarihinde tebliğinden itibaren 10 gün içinde 22.03.2013 tarihinde verdiği cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine uygun olarak katılma yoluyla temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazının süresinde yapıldığı kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekili ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dairemizin 10.12.2012 gün ve 2012/22121 esas, 2012/26749 karar sayılı bozma ilamı öncesi, 26.04.2011 tarihli maddi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda maddi tazminat konusunda karar verilmemesi,

2-Manevi zarar; tutuklanan şahsın sosyal çevresinde itibarının sarsılması ve hürriyetinden yoksun kılınması nedeniyle duyulan elem, ızdırap ve ruhi sıkıntılarının bir nebze de olsa giderilmesi amacına yöneliktir. Manevi zararın tümüyle giderilmesi olanaksız ise de; tayin edilecek manevi tazminatın kişinin acı ve ızdıraplarının dindirilmesine, sıkıntılarının azaltılmasına etken olacağı değerlendirildiğinde; manevi tazminata hükmedilen kişinin cezaevinde kaldığı süre, sosyal ve ekonomik durumu, toplumsal konumu, atılı suçun niteliği, tutuklanan şahsın üzerinde bıraktığı olumsuz etkiler dikkate alınıp zenginleşme sonucu doğurmayacak, adalet ve hakkaniyet ilkeleriyle bağdaşır bir miktar olmasına özen gösterilmelidir.

İncelenen dosya kapsamına göre;

Davacı lehine hükmedilen 46000 TL manevi tazminatın, günümüz koşullarına göre makul bir miktar olduğu kabul edilebilir ise de; davacının tutuklandığı 2008 yılı itibariyle bugüne kadar işleyecek faizi dikkate alındığında davacıya ödenecek tazminatın mahkemece hükmedilen miktarın yaklaşık 2 katına tekabül ettiği de dikkate alındığında 2008 yılı esas alınarak hükmedilen 46000 TL'nin belirtilen ölçütlere uymayıp, Dairemizin 10.12.2012 gün ve 2012/22121 esas, 2012/26749 karar sayılı bozma ilamı öncesi tayin edilen 14000 TL'nin az olduğunun belirtilmiş olması karşısında, takdir hakkının kullanımında makul ölçüyü aşacak şekilde zenginleşme doğuracak kadar fazla manevi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.06.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dairemiz daha önceki bozmasında hükmedilen 14.000 liranın az olduğundan bahisle hükmü bozmuştur.

Yargıtay uygulamalarına göre, bir ay tutuklu kalanlar için 2014 yılı ortalama 1500 liralık manevi tazminat miktarı davacılar için makul olduğu kabul edilmektedir.

Dairemiz çoğunluğunca hükmedilen 46.000 liranın (2014 yılı itibariyle ele geçecek miktar 46.000 x 1.4 = 64.400 lira) fazla olduğu belirtilerek karar tekrar bozulmuştur.

Tazminat miktarında aylık 1500 lira ortalamasının yakalanması için, faiz tarihi de nazara alınarak 22.500 lira makul bir oran olarak düşünülebilir. Biz bu aşamada hükmün tekrar bozulmayarak yaklaşık olarak bu miktara indirilmesi sureityle hükmün düzeltilerek onanması gerekitğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/16019, Karar No: 2017/15976, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/16019 E.  ,  2017/15976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ... ve ... İnşaat Temizlik Gıda Nakliyat Taahhüt Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... İnşaat Temizlik Gıda Nakliyat Taahhüt Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7138, Karar No: 2019/1951, Tarih: 19.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7138 E.  ,  2019/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu belirtilerek davalıların tutundukları tapu kayıtlarının iktisap sütununda geçen 1. sıra 117. sahifede yazılı iktisap suretini içeren kaydın istenilmesi, iktisap sütunundaki bilgiler ışığında tapu kayıtlarının haritaya bağlanıp bağlanmadığının, tesisine esas başkaca kayıt ve belgelerin bulunup bulunmadığının ilgili yerlerden sorulması, komşu taşınmazların tespitine esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının istenilmesi, mahallinde 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, teknik bilirkişi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılması, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığının tereddütsüz belirlenmesi, beraberde götürülecek fen bilirkişisine, uygulanan tapu kayıtlarının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek tapu kayıtlarının taşınmazların tamamına ya da bir kısmına uyduğunun anlaşılması halinde, tapu kaydının uyan kısımları yönüyle davacı Hazinenin davasının kısmen kabulü ile beyanlar hanesinde 1. derecede arkeolojik ve doğal sit alanı içerisinde kaldığının gösterilmesine karar verilmekle yetinilmesi, tapu kayıtlarının tamamen ya da kısmen uymaması halinde uymayan bölümler yönüyle davacı Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 121 ada 13 ve 92 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla, taraflar yararına oluşan usuli müktesep hakkın zedelenmemesi için bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmesi ve o doğrultuda işlem yapılması zorunlu hale gelir. Bozma ilamında, davalı tarafça dayanılan tapu kayıt malikleri ile davalılar arsında akdi ve ırsi ilişkinin kurulması, tapu kayıtlarının mahallinde yöntemince uygulanması, tapu kayıtlarının taşınmazların tamamına ya da bir kısmına uyduğunun anlaşılması halinde, uyan kısımları yönüyle davacı Hazinenin davasının kısmen kabulü ile beyanlar hanesinde 1. derecede arkeolojik ve doğal sit alanı içerisinde kaldığının gösterilmesine karar verilmekle yetinilmesi, tapu kayıtlarının tamamen ya da kısmen uymaması halinde uymayan bölümler yönüyle davacı Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Ne var ki; Mahkemece, tapu kayıt malikleri ile davalılar arasındaki ırsi ilişki kurulmadığı gibi tapu kayıtlarının 121 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tamamını, 92 parsel sayılı taşınmazın ise (A) harfi ile belirtilen bölümünü kapsadığı tespit edilmesine ve bu durum mahkemenin de kabulünde olmasına rağmen mahkemece davanın kısmen kabulü yerine bozma ilamına aykırı olacak şekilde tam kabul kararı verilmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle bozma ilamında belirtildiği şekilde tapu malikleri ile davalılar arasında akdi ve ırsi bağ kurulmalı, bağın kurulması halinde 07.09.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda tapu kaydının uyduğu belirlenen 121 ada 13 parsel sayılı taşınmazın tamamı ile 121 ada 92 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile belirtilen bölümüne yönelik davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüne ve tapu kaydının beyanlar hanesinde 1. derecede arkeolojik ve doğal sit alanı içerisinde kaldıklarının gösterilmesine, 121 ada 92 parsel sayılı taşınmazın geri kalan bölümü yönünden ise davacı Hazinenin davasının kabulüne ve taşınmazın bu bölümünün Hazine adına tesciline karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin Yargıtay bozma ilamına aykırı karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

19.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9670, Karar No: 2016/7011, Tarih: 02.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9670 E.  ,  2016/7011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak....parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal olarak incelenen....sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın 05.06.2014 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ....sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 16.05.2003 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen 2. .... parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılı emlak vergisine esas m² değerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen.... sayılı taşınmazın 16.05.2003 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaza, yol ve kaldırım yapılmak suretiyle hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

6-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956- 04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde

...

ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve.... sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

7-Dava konusu taşınmaza yol ve kaldırım olarak el atılan kısmın bakım, onarım ve sorumluluğunun hangi belediyeye ait olduğunun ve yolun ana arter niteliğinde olup olmadığının davalı ... Başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9611, Karar No: 2016/10446, Tarih: 20.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/9611 E.  ,  2016/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 173 ada 38 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.