muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19470, Karar No: 2023/9845, Tarih: 20.11.2023

Tüm dosya kül halinde değerlendirildiğinde; sanığın 25.11.2019 tarihinde Bağlar İlçesi Kartepe Mahallesi 258. Sokak içerisinde uyuşturucu madde sattığı, kendisine ait uyuşturucu maddeleri klima motorunun arka tarafında sakladığı ve tanıklar ... Çolak, ... ile ...'ya uyuşturucu madde sattığının mahkememizce kabul edildiği, tanık ... Çolak'ın aşamalarda alınan beyanlarında uyuşturucu madde satın aldığı şahsı yüzüne bakmaması sebebiyle göremediğini ve teşhis edemediğini ancak tutanakta geçen uyuşturucu alış verişinin doğru olduğunu beyan etmesi karşısında olay yeri tutanağında sanığın hedef şahıs olması ve kesintisiz göz takibi sırasında tanık ... ile sanığın birbirlerine bir şeyler alıp verdiklerinin kolluk görevlileri tarafından görülmesi aynı zamanda tanık ...'ın kesintisiz takip neticesinde uyuşturucu madde ile yakalanması sebebiyle teşhis edemediği şahsın sanık olduğunun sabit olduğu, tanıklar ... ile ...'nun her ne kadar soruşturma aşamasında üzerlerinde yakalanan uyuşturucu maddeyi sanıktan aldıklarını kesin ve net bir şekilde teşhis etmelerine karşılık sonradan sunmuş oldukları dilekçe ile kovuşturma aşamasında vermiş oldukları beyanlarında kollukta yapmış oldukları teşhislerini uyuşturucu madde etkisi ve polis baskısı sebebiyle verdiklerini, uyuşturucu maddeyi tanımadıkları bir şahıstan satın aldıklarını her ne kadar beyan etmiş iseler de; tanıkların soruşturma aşamalarında olayın üzerinden çok bir zaman geçmeden teşhiste bulunmaları aynı zamanda teşhislerini müdafi eşliğinde yapmaları aynı zamanda 25.11.2019 tarihli olay yeri tutanağı ve tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla beyanları değerlendirildiğinde tanıkların kovuşturma aşamasında vermiş oldukları beyanlarının sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanlar olduğu bu sebeple itibar edilmediği, sanığın aşamalarda her ne kadar üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de; sanığın klima motoruna sürekli olarak gidip gelmekte olduğunun kolluk görevlilerince görülmesi ile sanığın yanına gelen her üç tanık ile birbirlerine bir şey alıp verme işleminin kolluk görevlilerince görülmesi aynı zamanda tanıkların soruşturma aşamalarında sanığın kendilerine uyuşturucu madde sattığını kesin ve net bir şekilde teşhis etmeleri, tanıkların üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin paketleme ve ambalaj tarzı itibariyle klima motorunun içerisinde ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile benzer mahiyette olması

bir arada değerlendirildiğinde; klima motoru içerisinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin sanığa ait olduğu ve sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma kastıyla hareket ettiğinin sabit olduğu, sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kişiye uyuşturucu madde satması nedeniyle hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, sanığın uyuşturucu madde satışını gerçekleştirdiği tanık ...'nun suç tarihinde 18 yaşından küçük olması, yine aynı zamanda sanığın uyuşturucu madde sattığı yerin yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu uyarınca Vehbi Koç okuluna 200 metre mesafeden yakın olması bir arada değerlendirildiğinde; sanığın eylemlerine uygun 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi, 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması cihetine gidildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, eksiksiz araştırmayla ve hukuka uygun surette elde edilen delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2021/517 Esas, 2021/816 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1130, Karar No: 2016/4229, Tarih: 26.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1130 E.  ,  2016/4229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar ile müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4358, Karar No: 2014/10271, Tarih: 19.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4358 E.  ,  2014/10271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2011/537-2013/487

Davacı A.. Y.. vekili Avukat C. Y.. tarafından, davalı T.. A.. aleyhine 28/12/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sahibi olduğu .. gazetesinde 10/12/2011 tarihinde "Kanıt poliste Cübbeli şokta" başlığı ile verilen haberde; başlığın hemen üstünde yer alan fotoğrafta adının, soyadının ve aracının plakasının gösterildiğini, bir başka fotoğrafta ise yüzünün gösterildiğini, fotoğrafta yanında iki kadının bulunduğunu, haberin devamında Cübbeli Ahmet Hoca'nın fuhuş ve insan ticareti gibi suçları işlediği yönünde delillere ulaşıldığının belirtildiğini, hayat kadının olduğu iddia edilen bu kadınlarla fotoğtafının yayımlanarak işlenen suçlarla bir ilgisinin varmış gibi gösterildiğini, Cübbeli Ahmet Hoca olarak tanınan kişiyi tanımadığı gibi bahsedilen soruşturmada isminin geçmediğini, haberde adı geçen kadınların arkadaşı olduğunu, haber nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi zararının ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, haberin basın özgürlüğü kapsamında kalıp gerçek olduğunu, söz konusu fotoğrafın halka açık bir yerde polis tarafından çekildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haberle olayla ilgisi olmayan davacının çete üyesi gibi gösterildiği, bu şekilde haber yapılmasının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülmekte olan 2012/59 Esas sayılı davanın soruşturması aşamasında bir kısım şüpheliler hakkında teknik ve fiziki takip yapıldığı, davacı ile resimleri yayımlanan İmane Lemghari ve Fatma Zohra Hajjaj isimli kadınların davada mağdur sıfatıyla yer aldıkları anlaşılmaktadır. Söz konusu mağdurların bir kısım sanıklar ile ilişkileri bu kapsamda kayda alınmış ve davacının görüntüleri de bu şekilde elde edilmiştir. Ayrıca ceza dosyasındaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/26266 soruşturma sayılı dosyası ile davacı hakkında "Fuhuş için yer temin etmek" suçundan dolayı soruşturma yapılıp kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Davaya konu haberin içeriğinde ise; davacının adının geçmediği görülmektedir. Davalı tarafından kamuoyunun ilgisini çekecek bir soruşturma haberleştirilirken, soruşturmada elde edilen bazı fotoğraflara yer verilmiştir. Davaya konu haberin bu hali ile görünür gerçekliğe uygun olduğu, öz ile biçim dengesinin bozulmadığı, hukuka uygunluk sınırlarının aşılmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda davacının kişilik haklarının zarar gördüğünden söz edilemez. Mahkemece, bu olgular gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11851, Karar No: 2016/8303, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/11851 E.  ,  2016/8303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak, aboneliğin tesisi tarihinden 01.01.2013 tarihine kadar kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 27,883 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 27.883 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 03.06.2015 havale ve harçlandırma tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün ikinci fıkrasında yer alan '' 27.883,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ifadesinin karar metninden çıkartılarak yerine “1.000 TL alacağın dava tarihinden , 26.883 TL alacağın ise 03.06.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8788, Karar No: 2023/1504, Tarih: 09.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/8788 E.  ,  2023/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/860 E., 2018/1865 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düzeltilerek Onama

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararının, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, verilen cezanın süresi itibariyle yasal şartları taşımadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.01.2018 tarihli ve 2017/195 Esas, 2018/6 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası delaletiyle altıncı fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve mahsubuna karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.07.2018 tarihli ve 2018/860 Esas ve 2018/1865 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.05.2021 tarihli düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun sanık tarafından işlenmediği, tanıklardan hiçbiri bizzat şahit olduğu bir olayı anlatmadığı, İlk derece mahkemesinin hükmünden sonra, sanık aleyhine sunulan ByLock kullancısı oldugu iddasının gerçek dışı olduğu, söz konusu ByLock tespit tutanağı içinde yer alan İD'e ait telefon numarasının tespit edilmediği, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

Sanık temyiz aşamasında sunmuş olduğu 29.12.2022 tarihli dilekçesiyle TCK'nın 221 inci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğini belirterek örgüt içerisinde yer aldığını ifade ettiği kişilerin görevlerini ve isimlerini açıklamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Sanık temyiz aşamasında sunmuş olduğu 29.12.2022 tarihli dilekçesiyle TCK'nın 221 inci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğini belirterek örgüt içerisinde yer aldığını ifade ettiği kişilerin görevlerini ve isimlerini açıklamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne ait bankasya bankasına örgüt liderinin talimatı ile para yatırdığı, terör örgütüne müzahir derneğin yurtiçi ve yurtdışı etkinliklerine katılması,örgüte ait zaman gazetesine üye olması,çocuğunun örgütle iltisaklı Salihli Özel Önal Lisesinde eğitim görmesi, örgütün tepe yönetimi ile irtibatına dair hts kaydının olması, örgütün Salihli yapılanmasında işçi sorumlusu olduğuna dair beyanların olduğu iddiaları ilesilahlı terör örgütü kurma ve yönetme suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. Sanık aşamalardaki savunmalarında; çocuğunu yapıyla ilgisi olmadığını düşündüğü ve devlet teşviği vermesi nedeniyle bu okula gönderdiğini, Bank ... banka hesabı olmadığını sadece arkadaşına para göndermek için para yatırdığını, yurtdışı gezilerin FETÖ İle iltisaklı olan ve olmayan kişilerle ve ailesiyle beraber de gittiği geziler olduğunu,eğitim gönüllüleri derneğinde 2015 sonuna kadar üyeliği olduğunu, hts kaydındaki Ege bölge imamı B.B. isimli kişiyi tanımadığını büyük ihtimalle kızının arkadaşının babası olduğunu, banka hesabındaki transferlerin gayrimenkul alım satımları ile ilgili olduğunu, tanık beyanlarını kabul etmediğini suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır. Dosya kapsamından ve sanık beyanı ile de sabit olduğu üzere sanık kabul etmese de örgüt faaliyeti kapsamında bir takım yurtdışı gezilere katılmış olup,yine kendi soruşturma beyanından zaman gazetesi ve sızıntı dergisi abonelikleri olduğu,çocuğununu örgütle iltisaklı okula gönderdiği anlaşılmış olup tanık beyanlarından sanığın örgüt içerisinde olduğu,özellikle tanık A.C beyanından sanığın 2013 yılına kadar örgüt içinde olduğu, tanık M.Ö beyanında sanığın örgüt içinde M.A.B bağlı mütevelli içinde olduğunu beyan etmiş, tanık S.D sanığın romanlardan sorumlu ve onları sohbetlere çağırdığını, tanık A.Ş sanığın örgüt içinde olduğunu,örgüt için kurban alımlarında pazarlık yaptığını işi organize ettiğini beyan etmiş olup, sanık kabul etmese de tanık beyanlarının birbiri ile uyumlu ve ortak noktanın sanığın örgüt içinde olduğu ve bir takım örgütsel eylemlerde bulunduğu anlaşılmıştır.

Somut olayımızda da sanık yukarıda bahsedilen bu eylemleri ile örgüt faaliyeti kapsamında hareket etmiş olup eylemi sabit görülmükle her ne kadar örgüt kurma ve yönetme suçundan dolayı dava açılmış ise de sanığın eylemlerinin doğrudan inisiyatif alarak kendisi tarafından gerçekleştirilmediği,daha ziyade örgütten aldığı talimatlar ile hareket ettiği kanaatine varılmış ve atılı eylemlerin silahlı terör örgütü suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık müdafinin istinafı üzerine mahkememizce yeniden yargılaması yapılan sanık yönünden karar tarihinden sonra itirafçı Ş.Ç.'nin beyanı gelmiş ve o beyanda sanığın köy ünitesi sorumlusu olduğunu belirtmiştir.

Ayrıca Manisa İl Emniyet müdürlüğünün 17.01.2018 tarihli yazısı ekinde sanık ...'nın 408763 ID numaralı ByLock kullanıcısı olduğu, kullanıcı adının ilyas4545, şifre akca 4545 olarak kayıt edildiği görülmekle sonradan gelen bu belgelerin suçun sübutuna etki eden deliller olması nedeniyle yeniden yapılan yargılama aşamasında sanık ve sanık müdafisine okunmuş, sanık ByLock kullanmadığını ekli kişilerden sadece H.Z. çocuklarının daha önce eğitim gördüğü fetö iltisakı nedeniyle kapatılan Salihli özel Zuhal Okulunda muhasebeci olması nedeniyle tanıdığını belirtmiştir.

Bir kısım tanıklar sanığın mütevelli üyesi olduğu, mütevelli olarak adlandırılan kişilerin, örgüt jargonunda dini sohbet toplantıları dışında örgütün hayatiyetini devam ettirebilmesi için bir üst katmanda olup örgüte maddi ve ayni destek sağlamakla kalmayıp bu tür destek sağlayabilecek kimseleri tespitle örgüte kazandırmaya çalışan, özellikli ve ayrıcalıklı olarak konumlandırılmış örgütün gerçek amacına vakıf, kendilerine sorumluluklar verilmiş kişiler olması karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik ve müdafinin suçun sübut bulmadığına ilişkin sanığın eyleminin olsa olsa terör örgütüne yardım oluşturabileceğine dair beyanlarına itibar edilmemiş, sanığın FETÖ liderinin talimatı doğrultusunda Bank Asyaya 14.01.2014 tarihinde 2000 TL para yatırmış, 30.01.2014 tarihinde 11.117 TL, 15.09.2014 tarihinde 10.000 TL 26.09.2014 tarihinde 6.024 TL, 02.10.2014 tarihinde 20.000 TL, 03.11.2014 tarihinde 20078 TL katılım hesabı açmış ve iltisaklı kimse yokmu derneğine bağışta bulunması, eğitim gönüllüleri derneğinde 2015 sonuna kadar üyeliği olduğu, sanığın hakkında FETÖ soruşturması olan ve bir kısım firari sanıklarla birlikte çok kez yurt dışı ziyaretlerinin olması ve sanığın ByLock kulanıcısı olması karşısında, sanık örgüt faaliyeti kapsamında hareket etmiş olup eylemi sabit olduğu anlaşıldığından her ne kadar örgüt kurma ve yönetme suçundan dolayı dava açılmış ise de sanığın eylemlerinin doğrudan inisiyatif alarak kendisi tarafından gerçekleştirilmediği,daha ziyade örgütten aldığı talimatlar ile hareket ettiği kannatine varılmış ve atılı eylemlerin silahlı terör örgütü suçunu oluşturduğu değerlendirilmiş ve bu suçtan dolayı cezalandırılmasına dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;