muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/38406, Karar No: 2017/10439, Tarih: 05.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/38406 E.  ,  2017/10439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık hakkında katılan ...’a yönelik olarak hakaret suçundan dava zamanaşımı süresi içinde işlem yapılabileceği değerlendirilerek ve ... Personeline Karşı İşlenen Suçlar Nedeniyle Yapılacak Hukuki Yardımın Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 6. maddesindeki “Sağlık hizmeti sunumu sırasında veya bu hizmetten dolayı bu Yönetmelik Kapsamındaki personele karşı işlendiği iddia edilen suçlara ilişkin soruşturma veya kovuşturmalarda, Bakanlık ve bağlı kuruluşlar merkez ve taşra teşkilatı ile döner sermaye teşkilatı kadrolarında bulunan avukatlar ile 04.01.2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanununa göre hizmet alım suretiyle kendilerine idarece vekalet verilmiş avukatlar, ayrıca vekaletname ibrazı gerekmeksizin ilgili personelin veya kanuni mirasçılarının vekili sıfatıyla işlem yapmaya yetkilidir” düzenlemesi gereği, dava ve duruşmaları takip ederek, şikayette ve katılma talebinde bulunan ... vekilinin temyiz isteminin süresinde olması hususu da dikkate alındığında, Yerel Mahkemenin katılma isteminin reddine dair 28/04/2014 tarihli ek kararının kaldırılarak, CMK'nın 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören müşteki ... vekilinin katılan vekili sıfatıyla davaya kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Katılanların Sağlık Bakanlığının görevlendirdiği vekil ile temsil edilmesi ve ... Personeline Karşı İşlenen Suçlar Nedeniyle Yapılacak Hukuki Yardımın Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 11. maddesi ile 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 14. maddesi uyarınca idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanunu aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye aykırı olarak, yargılama gideri ile ilgili hüküm fıkrasına “katılanlar vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca 1500 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak ...’na verilmesine” ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8103, Karar No: 2022/15775, Tarih: 10.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8103 E.  ,  2022/15775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECEMAHKEMESİ : Amasra Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, bu karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 190 ada 4 ve 5 parsel, 192 ada 2 ve 3 parsel, 212 ada 3 parsel ve 190 ada 3 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer tespit edilmesinde; üzerinde bulunan yapıya aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Amasra

Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/111 Esas, 2018/309 Karar sayılı kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesince belirlenen m² birim fiyatına %100 objektif değer artış oranı uygulanması ile yeniden hesaplanan kamulaştırma bedeli üzerinden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4115, Karar No: 2011/3897, Tarih: 11.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4115 E.  ,  2011/3897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 25/02/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ile davacılardan ...’nın tüm, diğer davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nın öteki temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu kazanın oluş biçimi, davacıların ölenle yakınlığı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, ölenin eşi davacı ... yararına takdir edilen 1.000,00 TL manevi tazminat ile diğer davacı çocukların her biri için ayrı ayrı takdir edilen 500,00’er TL manevi tazminat azdır. Adı geçen davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı eş ... yararına 2.000,00 TL, diğer davacı çocukların her biri yararına ayrı ayrı 1.000,00’er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci paragrafının tümden silinerek yerine ikinci paragraf olarak "Davacılardan ... yararına takdir olunan 2.000,00 TL, diğer davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... yararına takdir olunan 1.000,00’er TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 11.09.2007 gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) alınıp adı geçen davacılara verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; harç alınımsına ilişkin dördüncü paragrafında yer alan “...297,00-...” ve “...94,50.-...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “...540,00...” ve “...148,50...” sayı dizilerinin yazılmasına; beşinci paragrafında yer alan “...297,00-...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...391,50...” sayı dizisinin yazılmasına; davacılar tarafından yapılan yargılama giderine ilişkin altıncı paragrafında yer alan “...96,25.-...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...196,25...” sayı dizisinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin yedinci ve sekizinci paragraflarında yer alan “...660,00.-...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “...1.200,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; davalılar ile davacılardan ...’nın tüm, diğer davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ...’nın öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 18,40 TL'sinin davacı ...'ya, 540,00 TL'sinin de davalılara yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna ve ...'dan gayri davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14270, Karar No: 2013/469, Tarih: 17.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14270 E.  ,  2013/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 18.06.2012 gün ve 2012/7807-8622 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından reddi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bozma kararına karşı davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, murisi babası ...’a ait 448 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “...” olan baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemiştir. Dava dilekçesi ekinde bulunan kapalı aile nüfus kayıt örneğinde, davacı murisin çocukları arasında görünmediğinden hüküm aktif husumet yokluğu nedeniyle bozulmuştur. Davacının karar düzeltme dilekçesine eklediği nüfus kayıt örneğinde ise davacı muris ... oğlu ...’ın oğlu olarak görünmektedir. Bu durumda davacının davayı açmakta aktif husumet ehliyeti bulunmaktadır.

Ancak somut olayda nüfus müdürlüğünden usulüne uygun şekilde bir araştırma yapılmadığı anlaşıldığından Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda;

a) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki nüfus müdürlüğünden “Dava konusu 448 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında maliki olarak görünen ... oğlu ... ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadığı” sorulmalı,

b) Aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının gönderilmesi halinde bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Bu defa yapılan incelemede davacı vekilinin yerinde görülen karar düzeltme itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda belirtilen gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

Bu defa yapılan incelemede davacı vekilinin yerinde görülen karar düzeltme itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda belirtilen gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.06.2012 tarihli ve 2012/7807 E. 2012/8622 K. sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda belirtilen gerekçe ile BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan karar düzeltme harcının davacıya iadesine, 17.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/757, Karar No: 2013/1034, Tarih: 10.07.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/12-757 E.  ,  2013/1034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 12.Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ : 27/02/2013

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 12.Hukuk Dairesince;

“İDDİA:

Davacı dava dilekçesinde özetle; Y. Kooperatifi aleyhine bonoya dayalı kambiyo takibi yaptığını, kooperatifin borca ve imzaya itiraz ettiğini, davaya bakan hâkimin bilirkişi incelemesine karar verdiğini, verilen sürede bilirkişi ücretinin yatırılmaması üzerine sonraki celsede kesin süre verdiğini,  daha sonra bilirkişi incelemesi yaptırmaktan vazgeçtiğini, bilirkişi incelemesinden vazgeçtiği ve bilirkişi incelemesi yaptırmadığı halde Ankara Polis Kriminal raporunu gerekçe göstererek takibin iptaline karar verdiğini, temyiz üzerine kararın bozulduğunu, mahkemenin bozmaya uyarak lehine karar verdiğini, kararın kesinleştiğini, HMK.nun c, ç ve e bentlerine aykırı olarak karar veren Hakimin bu fiilinden dolayı zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

SAVUNMA:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Eskişehir 1.İcra Hukuk Mahkemesince verilen kararın davacı (alacaklı) tarafından temyiz edildiğini, Yargıtay 12.Hukuk Dairesince bozulduğunu, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, böylece Yargıtay’ın bozma kararı ile Hakimin hatalı kararının ortadan kalktığını, davacının alacağını faiziyle birlikte alması mümkün olduğu için hakimin fiili nedeniyle uğranılmış bir zararın söz konusu olmadığını, mahkemelerce verilen kararlara karşı yasa yolları düzenlendiğini, salt kararın lehte ya da aleyhte olmasının hakimin sorumlu olduğunu göstermeyeceğini, HMK.nun 46.maddesindeki  koşulların bulunmadığını, dava dilekçesindeki delillerin tazminat talebini ispata yeterli olmadığını, kararı veren hakimin ne kasıtlı davranışı, ne de ağır ihmali bulunduğuna dair en küçük bir emare dahi mevcut olmadığını savunarak davanın reddine ve HMK.nun 49.maddesi gereği davacı aleyhine disiplin para cezasına karar verilmesini talep etmiştir.

FERİ MÜDAHİLİN SAVUNMASI:

FERİ MÜDAHİLİN SAVUNMASI:

Davacı (alacaklı) M. A.’nun iddiasının dayanağı belgelerin onaylı suretlerini sunmadığını, HGK.nun kararı gereği belgelerin yetkili makamlarca usulünce onaylanması gerektiğini, belgeler onaysız olduğundan davanın usulden reddi gerektiğini, borçlu kooperatifin tedbiren takibin durdurulması talebinin kendisi tarafından reddedildiğini, bu durumun kasıtlı hareket etmediğini gösterdiğini, davacı-alacaklının Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/17060 sayılı hazırlık dosyasındaki “takibe dayanak senedin teminat senedi olduğuna dair” beyanı üzerine takibin iptaline karar verdiğini, iş yoğunluğu nedeniyle başka bir kararın gerekçesinin bu karara kopyalandığını, bu nedenle gerekçesi yanlış bir karar ortaya çıktığını, hatayı katibin yaptığını, temyiz üzerine kararın bozulduğunu ve kendisinin de bozmaya uyarak davanın reddine karar verdiğini, davacının alacağına faiz işlemeye devam ettiğinden bir hak kaybının da söz konusu olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini, davacının disiplin para cezası ile cezalandırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE HUKUKİ NİTELENDİRME:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46.maddesi uyarınca hâkimin kararından, fiil ve davranışından dolayı hazine aleyhine açılan tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 01 Ekim 2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ve “Hâkimin Hukuki Sorumluluğu” başlığı altında yer verilen düzenlemeyle, 46 ilâ 49. maddelerinde sorumluluk sebepleri, yargılamada görevli mercii, dava dilekçesine dair özel yöntem ve davanın reddi halinde verilecek cezaya dair özel hükümler getirmiş, hâkimlerin hukukî sorumluluğuna ilişkin yeni bir sistem benimsemiştir.

HUSUMET: 2802 sayılı Kanunun 93/A maddesinde; “Hâkim ve savcıların bir soruşturma, kovuşturma veya davayla ilgili olarak yaptıkları işlem, yürüttükleri faaliyet veya verdikleri her türlü kararlar nedeniyle ancak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir” denilmekte, 6100 sayılı HMK’nun 46.maddesinin (1).fıkrasında da; “Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir” hükmü yer almaktadır. Bu hükümlere göre hâkimlerin yargısal faaliyetlerinden kaynaklanan zararlardan dolayı ancak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilecektir. Davacı da davasını yukarıdaki hükümlere uygun olarak devlete karşı açmıştır.

İHBAR: 6100 sayılı Kanunun 48.maddesinin (2). fıkrasının; “Mahkeme, açılan tazminat davasını, ilgili hâkime resen ihbar eder” emredici hükmü gereği dava, kararı verenhâkim D. C.’e resen ihbar edilmiş, adı geçen hakim davaya müdahil olma talebinde bulunmuş, davalı Hazine yanında feri müdahil olarak davaya kabulüne karar verilmiştir.

İHBAR: 6100 sayılı Kanunun 48.maddesinin (2). fıkrasının; “Mahkeme, açılan tazminat davasını, ilgili hâkime resen ihbar eder” emredici hükmü gereği dava, kararı verenhâkim D. C.’e resen ihbar edilmiş, adı geçen hakim davaya müdahil olma talebinde bulunmuş, davalı Hazine yanında feri müdahil olarak davaya kabulüne karar verilmiştir.

ÖN İNCELEME: Dava dilekçesi ve ekleri ihbar olunan ile davalıya tebliğ edilmiş, davalı vekilinin ve ihbar olunanın cevap dilekçesi davacıya, davacının cevaba cevap dilekçesi de davalı vekili ile ihbar olunana tebliğ edilmiş, HMK’nun 137 ve devamı maddeleri uyarınca ön inceleme aşaması tamamlanmış, taraflar ön inceleme duruşmasına davet edilmişlerdir. Taraflar sulh olma durumunun söz konusu olmadığını beyan ettiklerinden ve tarafların sulh olmayacakları anlaşıldığından sulh için yeni bir duruşma günü belirlenmemiştir.

GÖREV: Görevli yargı merciine ilişkin olarak HMK’nun 47.maddesinde; “Devlet aleyhine açılan tazminat davası, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi hâkimlerinin fiil ve kararlarından dolayı, Yargıtay’ın ilgili hukuk dairesinde…açılır ve ilk derece mahkemesi sıfatıyla görülür” hükmü yer almaktadır. Bu maddeye göre dava, karar temyiz edilse idi, temyiz incelemesi Yargıtay’ın hangi hukuk dairesinde yapılacak idiyse o hukuk dairesinde açılacaktır.

Somut olayda icra hukuk mahkemesi hâkiminin fiil ve kararlarından dolayı tazminat davası açıldığından ve bu mahkemenin temyiz mercii de dairemiz olduğundan, davaya bakmaya ilk derece mahkemesi sıfatıyla dairemiz görevli bulunmaktadır.

SÜRE : 2802 sayılı Kanunun 93/A maddesinin (2). fıkrasında; “Devlet aleyhine açılacak tazminat davası, ancak dava konusu işlem, faaliyet veya kararın dayanağı olan… hükmün kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl içinde açılabilir” düzenlemesi yer almaktadır. Burada öngörülen bir yıllık süre, “hak düşürücü” nitelikte olup, mahkemece re’sen nazara alınması gerekmektedir. Dosyada bulunan karar suretine göre, kararın 15.11.2011 tarihinde kesinleştiği, davanın ise bir yıllık hak düşürücü süre içinde 05.10.2012 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46/1. maddesinde; Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabileceği vurgulandıktan sonra dava sebepleri tahdidi olarak gösterilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 15.07.2011 gün ve 2011/4 Esas 2011/4 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, Hâkimlerin görevlerini yaparken yargısal faaliyetleri sebebiyle, kasıtla veya ağır ihmalle kanuna açıkça aykırı karar vermiş olmaları durumunda, vermiş oldukları zararlar için, HMK 46. maddesinde sayılan hallerde, haklarında tazminat davası açılabilecektir.