muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16643, Karar No: 2015/10096, Tarih: 27.05.2015

Somut olayda mahkemece gerekçeli kararda dava konusu tüm alacaklar hakkında yeterli gerekçe yazılmaması da doğru olmayıp, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 27/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20502, Karar No: 2014/5475, Tarih: 10.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20502 E.  ,  2014/5475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2013

NUMARASI : 2013/274-2013/344

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeni ile reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillinin desteği Razaman'ın davalıya trafik sigortalı aracı sevki sırasında tek taraflı olarak meydana gelen kazada vefat ettiğini belirterek destekten yoksun kalma nedeni ile fazlaya dair haklarını saklı tutarak her bir 1.000,00.-TL maddi tazminatın 15.08.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı S.J. Sigorta A.Ş. vekili, ceza zamanaşımı süresinin sözkonusu olamayacağını, 2 yıllık zamanaşımı süresinde davanın açılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalıya trafik sigortalı aracın davacı desteği Ramazan idaresinde bulunduğu sırada tek taraflı olarak meydana gelen trafik kazasında Ramazan'ın vefat ettiği, uzamış ceza zamanaşımı süresinin uygulanamayacağı, olay tarihinden dava tarihine kadar 109/I. maddesinde öngörülen 2 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde davanın açılmamış olduğu gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası nedeni ile Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53) gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Çekişmelerin bir an önce sonuçlandırılmayıp uzun süre askıda bırakılmasının toplumun barış ve huzurunu bozacağı düşünülerek yargı yoluyla hak aramaya konulan zaman sınırı olarak öngörülen zamanaşımı kurumu bir maddi hukuk kurumu değildir. Bir borcu doğuran, değiştiren, ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır.

Borçlar Kanunu'nun 41. maddesinde haksız fiil tanımlanmış, 60. maddesinde de haksız fiilden zarar görenin bundan kaynaklanan maddi ve manevi zararın tazmini istemi ile açacağı davaların bağlı olduğu zamanaşımı süreleri özel olarak düzenlenmiştir. BK'nın 60. maddesinde üç türlü zamanaşımı süresi öngörülmüş olup bunlar, zararın ve failin öğrenildiği tarihten itibaren 1 yıllık sübjektif ve nispi nitelikteki kısa zamanaşımı süresi, herhalde haksız fiil tarihinden itibaren 10 yıllık objektif ve mutlak nitelikte uzun zamanışımı süresi ile olağan üstü nitelikteki ceza zamanaşımı süresidir (EREN Fikret, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, B. 9, İstanbul 2006, s. 794).

Buna karşılık, özel bir kanun hükmünün, özel olarak zamanaşımı süresi öngördüğü tehlike sorumluluklarında BK m. 60 uygulanmaz. 2918 sayılı KTK'nın 109/I. maddesinde "Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar" hükmüne, yine aynı kanunun 109/II. maddesinde ise, "dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir" hükmüne yer verilmiştir.

Aynı fiil bazen, hem sorumluluğu gerektiren hem de ceza kanunlarına göre cezayı gerektiren bir fiil olabilir. Bu fiile göre Ceza Kanununun daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörüldüğü hallerde, tazminat davasının daha önce zamanaşımına uğraması tutarlı bir çözüm oluşturmaz. Zira cezalandırma, müeyyide olarak tazminattan daha ağırdır. Bu sebeple, kanun koyucu uyum sağlamak amacıyla ceza davası için öngörülen zamanaşımı süresince tazminat davasının da devamını temin bakımından genel olarak BK 60/II (6098 sayılı TBK m. 72/I), özel olarak da KTK 109/II. maddesinde düzenleme yapmıştır.

Burada üzerinde durulması gereken, 2918 sayılı KTK'nın 109. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen, ceza kanununda öngörülen daha uzun zamanaşımı süresinin, tazminat talebi ile açılacak davalar için de geçerli olabilmesinin, sadece fiilin Ceza Kanununa göre cezayı gerektiren bir fiil olmasının yeterli olması koşuluna bağlanmış bulunmasıdır. Söz konusu yasa hükmü, ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için sadece fiilin cezayı gerektiren bir eylem olmasını yeterli görmekte; bunun dışında, eylemi gerçekleştiren fail hakkında soruşturma yapılmasını, ceza davası açılmış olması veya mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı koşulu aranmamaktadır. Dahası, söz konusu hükümde, ceza zamanaşımının uygulanması bakımından sürücü ve diğer sorumlular (örneğin işleten veya Güvence Hesabı) arasında bir ayrım da yapılmamış, böylece kuralın bunların tümü için geçerli olduğu, hepsi için aynı zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüştür (HGK'nın 10.10.2001 gün 2001/19-652-705 ve HGK'nın 16.04.2008 gün, 2008/4-326-325 sayılı kararları ile uzamış ceza zamanaşımı benimsenmiştir).

Ayrıca ceza zamanaşımının uygulanması yönünden hukuk hakiminin tazminat davasını görürken, ceza hukuku kurallarıyla ve özellikle ceza mahkemesinin fail hakkında vermiş olduğu beraat veya mahkumiyet kararıyla bağlı olup olmadığı BK 53. maddesinde düzenlenmiştir. Sözkonusu maddede hukuk hakiminin ceza hukuku kurallarıyla bağlı olmadığı hükme bağlandığı gibi ceza mahkemesi kararlarıyla da bağlı olmadığı düzenlenmiştir. Bununla birlikte suçun işlendiğine veya işlenmediğine ilişkin ceza mahkemesinin kesin kararı varsa, hukuk hakimi bu kararla bağlıdır. Görüldüğü gibi ceza mahkemesince haksız eylemin suç niteliği saptanmamış ise hukuk hakimine bunu kendiliğinden ve özgürce araştırma ve sonucuna göre karar verme yetkisi tanınmıştır.

Açıklanan ilkeler ışığında somut olay incelenecek olursa; kaza 12.07.2008 tarihinde gerçekleşmiş, davaya konu trafik kazası sonucunda davacı desteği R.D.'ın vefat ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere KTK'nın 109/II. maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresinin uygulanması için kamu davasının açılmış olması veya mahkumiyet kararı verilmiş bulunması aranmamakta olup cezayı gerektiren fiilin varlığı yeterlidir. Bir kişinin ölümünü sonuçlayan sözkonusu trafik kazası da bu anlamda cezayı gerektiren bir fiil niteliğindedir ve sürücü davacı desteğinin vefat etmiş olması sonuca etkili değildir. Yasa koyucunun amacı Karayolları Trafik Kanunu uyarınca tehlike sorumluluğunu doğuran olaylarda sorumlulara karşı daha uzun zamanaşımı süresi içerisinde yönelmeyi sağlamaktır. KTK'nın 109. maddisinin 2. fıkrasındaki “cezayı gerektiren fiil” ifadesinin seçilmesi zamanaşımı yönünden yukarıda da açıklandığı gibi soruşturma veya kovuşturma yapılması koşullarının aranmadığı sonucunu doğurmaktadır. Buna göre eylem için kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'da öngörülen ceza zamanaşımı süresi dikkate alındığında dava tarihinde zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır. Bu hale göre zamanaşımı süresinin dolmadığı dikkate alınmak suretiyle işin esasına girilip, tarafların delilleri toplanıp, sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1315, Karar No: 2025/2144, Tarih: 14.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2025/1315 E.  ,  2025/2144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/605 E., 2023/185 K.

KARAR : Davanın kabulüne

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, çekişmeli taşınmazların kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (1). Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY (1). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

14.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24868, Karar No: 2012/21456, Tarih: 30.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/24868 E.  ,  2012/21456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müşteki ...'a bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca müşteki ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 30/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6023, Karar No: 2013/10790, Tarih: 26.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6023 E.  ,  2013/10790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan tüm orman kadastro çalışmalarına ait işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Yukarıda istenen harita ve belgeler getirtildikten sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan fen bilirkişisine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden krokili ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4319, Karar No: 2012/10195, Tarih: 16.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/4319 E.  ,  2012/10195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava boşanma davası açılması sebebinden ayrı olarak, ayrı yaşamda haklılık iddiası ile açılmış tedbir nafakası istemi olup; boşanma davasının devamı sırasında hükmedilen tedbir nafakası ile tahsilde tekerrür yaratmamak koşuluyla bu davada nafakaya hükmedilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 50.15 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 16.04.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/899, Karar No: 2018/1465, Tarih: 28.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/899 E.  ,  2018/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Adam öldürmeye teşebbüs, yaralama, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : ... hakkında;

TCK.nun 86/1-3-e, 29, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca 4.500 TL adli para cezası,

TCK.nun 86/1-3-e, 87/3, 29, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca 5.240 TL adli para cezası,

... hakkında;

TCK.nun 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası,

TCK.nun 86/1-3e, 87/3, 29, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca 5.240 TL adli para cezası,

TCK.nun 86/2-3e, 29, 62, 52. maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası,

TCK.nun 86/2-3e, 62, 52. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası (iki kez)

... hakkında;

Sanığın ölmesi nedeniyle davanın düşürülmesi,

..., ..., ... ve ... hakkında;

TCK.nun 51, 106/2a-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası (ayrı ayrı),

TCK.nun 116/4, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası (ayrı ayrı),

TCK.nun 86/1-3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası (ayrı ayrı),

... hakkında;

TCK.nun 86/2-3-e, 62, 52. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası,

TCK.nun 51, 106/2a-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası,

TCK.nun 116/4, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası,

TCK.nun 86/1-3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası,

... hakkında;

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 50, 52. maddeleri uyarınca 6.000 TL ve 500 TL. adli para cezası,

TCK.nun 51, 106/2a-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası,

TCK.nun 116/4, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası,

TCK.nun 86/1-3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası,

TCK.nun 86/2-3-e, 62, 52. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’e yönelik kasten yaralama ve sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik mala zarar verme suçlarından açılan davalar ile ilgili olarak herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla; söz konusu açılan davalarla ilgili olarak dava zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ...ve ...’a yönelik kasten yaralama, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur sanık ...’a yönelik kasten yaralama suçlarından doğrudan adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümleri, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 305/1. maddesi

gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından sanıklar ...,... ve ... müdafilerinin temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçu yönünden yapılan incelemede;

gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından sanıklar ...,... ve ... müdafilerinin temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçu yönünden yapılan incelemede;

Mağdur ... ile ilgili 28 Şubat 2011 tarihli Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu raporunda, baş sağ temporalda açık lineer kırığa, sağ parietalda hemorajik kontüzyona, travmatik SAK, subaraknoidal kanama ve pnömosefaliye neden olan, en az iki darbe ile oluşturulan yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye soktuğunun bildirilmesi karşısında sanığın eyleminin vasfı tayin edilirken, yaralama olarak kabulü halinde asgari had aşılarak temel ceza tayini ile TCK'nun 86/1,3-e, 87/1-d-son maddelerinin tatbiki gerekeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı tehdit suçundan kurulan hükümde; sanıkların eyleminin mağdur ...’e yönelik olduğu, mağdur sayısının tek olması dikkate alındığında tebliğnamedeki zincirleme suç hükümlerini düzenleyen aynı Kanunun 43. maddesinin uygulanmaması yönündeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Temyiz dilekçelerinin kapsamı ve temyiz edenlerin sıfatlarına göre; sanık ... hakkında mağdur sanık ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...’e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Yasin’e yönelik kasten yaralama, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur sanık ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit, mağdur ...’a yönelik kasten yaralama ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’e yönelik eylemi ile mağdur sanık ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...’ye yönelik kasten yaralama, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur sanık ...’e yönelik tehdit suçu ve sanık ...’un 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, sanık ...’ın mağdur ...’e yönelik eylemi oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebepleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin; yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1)Sanık ...’ın mağdur sanık ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...’ye yönelik kasten yaralama, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur sanık ...’e yönelik tehdit suçu ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; Olay tarihi olan 21/10/2010 günü gece saat 23:00-23:30 sıralarında mağdur ... adına kayıtlı olan ve ... tarafından da çalıştırılan ...Caddesinde faaliyet gösteren ... Tekel Bayii isimli iş yerinde ..., ... ... ve...'in birlikte oturdukları sırada içeriye aynı sokak içersinde tekel bayii çalıştırma meselesi yüzünden aralarında problem olan karşı taraftaki diğer mağdur sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın birlikte baskın yaparak iş yerine girdikleri, sanıklardan ...'un ...'in başına daha sonra ele geçirilen ruhsatsız tabancasını dayayarak ''bir daha bu dükkanı açmayacaksınız'' dediği ve yanındaki diğer sanıklara ''eğer bu adam dükkanı açarsa, her gün gelip döveceksiniz'' dediği ve iş yerinde bulunan ...'in kafasına elindeki tabancanın kabze kısmı ile vurarak yaraladığı, sanıklardan ...'ün de elinde bulundurduğu sopa ile ...'in dizine vurarak yaraladığı, bu olaydan bir müddet kadar sonra aynı gece saat 23:30 -24:00 sıralarında aynı tekel bayiinin önünde yaşı küçük ... ... ile ..., ... ... ve ... bir taraf; ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... bir taraf olmak üzere, her iki grubun ellerinde sopalar ve bıçaklarla birbirlerine saldırdıkları, ...'in ...'ü kesici alet ile, ...'in ...'ü kesici alet ile, ... ve ...'in ...'ı sopa ve çekiç ile doktor raporunda belirtildiği şekilde yaraladıkları, sanıklardan ...'in

kesici alet ile ..., ... ve ...'ı doktor raporunda belirtildiği şekilde yaraladığı, ayrıca ...'a bıçakla saldırdığı ve ...'ı doktor raporundan da anlaşılacağı üzere öldürme kastı ile kesici alet ile yaraladığı, ...'ın ...'i kesici alet ile ..., ... , ..., ..., ..., ... ve ...'ın ...'i sopalarla doktor raporunda belirtildiği şekilde yaraladıkları olayda;

1)Sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçu yönünden yapılan incelemede;

kesici alet ile ..., ... ve ...'ı doktor raporunda belirtildiği şekilde yaraladığı, ayrıca ...'a bıçakla saldırdığı ve ...'ı doktor raporundan da anlaşılacağı üzere öldürme kastı ile kesici alet ile yaraladığı, ...'ın ...'i kesici alet ile ..., ... , ..., ..., ..., ... ve ...'ın ...'i sopalarla doktor raporunda belirtildiği şekilde yaraladıkları olayda;

1)Sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçu yönünden yapılan incelemede;

a)Mağdur ...'in polis tarafından alınan beyanında kendisine kimin vurduğunu bilmediğini bildirmesine, mahkemece 11/02/2011 tarihli celsede alınan beyanında, ara sokağa kaçtığını, kaçarken diz kapağının üstüne düştüğünü, ...'ın da diz kapağının üstüne vurduğunu, ara sokağa kaçmadan önce ...'in kendisine bıçak salladığını, ancak vuramadığını bildirmesi karşısında sanığın eyleminin kasten yaralamaya teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

2)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın konut dokunulmazlığını ihlal suçundan yapılan incelemede;

Suça konu yerin olay saatinde de satış yapan ve bu amaçla açık tutulan tekel bayii olmasına, ön şarta tabi olmaksızın herkesin girebileceği yerlerden bulunmasına göre bu suçun unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi,

3)Sanık ...'in mağdur ...'e yönelik kasten yaralama eylemi yönünden yapılan incelemede;

Mağdur ...'in polis tarafından alınan beyanında kendisine kimin vurduğunu bilmediğini bildirmesine, mahkemece 11/02/2011 tarihli celsede alınan beyanında, ara sokağa kaçtığını, kaçarken diz kapağının üstüne düştüğünü, ...'ın da diz kapağının üstüne vurduğunu, ...'in kendisine sopa ile vurmadığını bildirmesi karşısında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 28/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.