muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11923, Karar No: 2018/2246, Tarih: 08.03.2018

y) Kurumlarda özellik arz eden riskli bölümler; ameliyathane, yoğun bakım, doğumhane, yenidoğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, acil servis - poliklinik, ruh sağlığı ve hastalıkları hastanelerinin psikiyatri servisleri ve kemik iliği nakil üniteleridir. Özellik arz eden riskli birimlerde kısmi süreli çalışan personel, çalıştığı süre kadar riskli birimler için öngörülen katsayılar üzerinden değerlendirilir.”

30 Temmuz 2010 Tarihli ve 27657 Sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişikliğe göre,

“MADDE 4 - Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, aynı fıkranın (e) bendinin (8) numaralı alt bendi, (f), (h), (i), (o), (r ), (s), (ü), (y), (aa), (u), (jj), (11), (oo) bentleri, (rr) bendinde yer alan “Net Performans Puanı” formülü, (ss) ve (şş) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, aynı fıkranın (bb) bendine aşağıdaki (4) numaralı alt bent ile aynı fıkraya (üü), (w), (yy), (zz) ve (aaa) bentleri eklenmiş, aynı maddenin ikinci fıkrasının (c) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, aynı maddeye aşağıdaki üçüncü ve dördüncü fıkralar eklenmiştir.

“y) Kurumlarda özellik arz eden birimler; ameliyathane, yoğun bakım, doğumhane, yenidoğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, acil servis - poliklinik, izolasyon odaları, kapalı psikiyatri servisleri, organ ve doku nakli ve kemik iliği nakil üniteleridir. Özellik arz eden birimlerde kısmi süreli çalışan personel, çalıştığı süre kadar özellik arz eden birimler için öngörülen katsayılar üzerinden değerlendirilir.””

6 Temmuz 2011 Tarihli ve 27986 Sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişikliğe göre,

“MADDE 3 - Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"y) Kurumlarda Özellik arz eden birimler; ameliyathane, yoğun bakım, doğumhane, yenidoğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, acil servis - poliklinik, kapalı psikiyatri servisleri, ..., organ ve doku nakli ve kemik iliği nakil üniteleridir. Ayrıca, yüksek bulaştırıcılığı olan ve izolasyon gerektiren hastalara hizmet veren personele hizmet ettiği sürece özellik arz eden birimler için öngörülen katsayılar üzerinden ek ödeme yapılır.

Özellik arz eden birimlerde kısmi süreli çalışan personel, çalıştığı süre kadar özellik arz eden birimler için öngörülen katsayılar üzerinden değerlendirilir.”

8 Şubat 2012 Tarihli ve 28198 Sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişikliğe göre,

Özellik arz eden birimlerde kısmi süreli çalışan personel, çalıştığı süre kadar özellik arz eden birimler için öngörülen katsayılar üzerinden değerlendirilir.”

8 Şubat 2012 Tarihli ve 28198 Sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan değişikliğe göre,

“MADDE 2 - Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan “Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu payı” ibaresi “24/5/1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanununun 18 inci maddesinin birinci fıkrasının (k) bendi gereğince ayrılacak pay” şeklinde, (ç) bendinde yer alan “şef, şef yardımcıları” ibaresi “eğitim sorumlusu, eğitim görevlisi” şeklinde, (i) bendinde yer alan “klinik şefi, şef yardımcıları” ibaresi ile (n) ve (ö) bentlerinde yer alan “klinik şefi, şef yardımcısı” ibareleri “eğitim sorumlusu, eğitim görevlisi” şeklinde, (oo) bendinde yer alan “klinik şefleri için (2,90), klinik şef yardımcıları için (2,80)” ibaresi “eğitim görevlisi için (2,85)” şeklinde, (k) bendinin son cümlesi ile (y), (aa), (gg), (11), (nn) ve (şş) bentleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, (e) bendine aşağıda yer alan (8) numaralı alt bent ile (bb) bendinin sonuna aşağıda yer alan cümleler eklenmiş ve (b) bendinde yer alan “, kuruluşlarda ise % 65’ini” ibaresi ile (h) bendi yürürlükten kaldırılmıştır.

“y) Kurumlarda özellik arz eden birimler; ameliyathane, yoğun bakım, doğumhane, yenidoğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, acil servis-poliklinik, kapalı psikiyatri servisleri, ..., çocuk izleme merkezleri, organ ve doku nakil ve kemik iliği nakil üniteleridir. Ayrıca, yüksek bulaştıncılığı olan ve izolasyon gerektiren hastalara hizmet veren personele hizmet ettiği sürece özellik arz eden birimler için öngörülen katsayılar üzerinden ek ödeme yapılır. Özellik arz eden birimlerde kısmi süreli çalışan personel, çalıştığı süre kadar özellik arz eden birimler için öngörülen katsayılar üzerinden değerlendirilir.

Bu Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin olarak Sağlık Bakanlığı Strateji Geliştirme Daire Başkanlığı tarafından 05.10.2007 tarih ve 2007/87 sayılı Genelgeyi çıkarılmıştır. Bu Genelgenin Yönetmeliğin 5 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (y) bendine ilişkin 8. Maddesinin son paragrafının ilk cümlesinden sonra gelen açıklamalar şu şekildedir.

“Anılan hüküm ile riskli birimler hizmet bazında değil birim bazında belirlenmiştir. Riskli birim için öngörülen katsayılardan faydalanılabilmesi hususu; personelin görev yaptığı kurumda mezkur Yönetmelikte sayılan riskli birimlerin aynca ve açıkça tanımlanmış birimler olması şartına bağlıdır. Bu nedenle riskli birim haricindeki birimlerde, riskli birime ilişkin hizmetlerin verildiğinden bahisle riskli birim katsayısından faydalanılabilmesi mümkün değildir. Örneğin: Çocuk servisi b...sinde yenidoğan ve süt çocuğu hastalarına hizmet

veriliyor olması durumunda, bu birimin yenidoğan veya süt çocuğu servisi olarak aynca tanımlanmış bir birim olmaması sebebiyle çocuk servisinde görev yapan personelin riskli birimler için öngörülen katsayılardan faydalanması mümkün değildir. Yine acil laboratuvar ve acil röntgen birimlerinin ayrı bir birim olarak kurulmadığı hastanelerde, laboratuvar ve röntgen birimlerinde acil servis-acil poliklinikten istenilen işlemler yerine getirilse dahi riskli birimler için öngörülen katsayılardan faydalanılması mümkün değildir.”

İlk olarak; Genelgenin belirtilen kısmının Danıştay 11. Dairesinin 25.06.2010 tarih ve E. 2008/15434, K. 2010/5651 sayılı kararıyla iptal edildiği, daha sonra Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunun 2010/3326 esas 2014/776 karar sayılı 13/03/2014 tarihli ilamıyla hukuka aykırılık bulunmadığından temyize konu kısmın bozulmasına karar verildiği görülmektedir.

Dosyanın incelenmesinde; davalıya 2007/10-2012/6 tarihleri arasında ... biriminde görevlendirilmesi nedeniyle riskli birim katsayısından ödeme yapıldığı, ... Devlet Hastanesinin yazısında, “ ilgili tarihlerde ... biriminin yalnıza ameliyathaneye hizmet verdiği” belirtilmiştir.

O halde mahkemece; uzman bilirkişiler aracılığıyla, davalının kadro ünvanı dikkate alınarak davaya konu ödeme tarihleri arasında ... biriminde çalışmasının özellik arz eden riskli birimlerde çalışma niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi, davalının aldığı ek ödemenin kadro ünvanına göre doğru hesaplanıp hesaplanmadığının ek ödeme bordrolarından kontrol edilmesi, bu şekilde davalının hizmeti nedeniyle alması gereken ödemenin niteliğinin ve miktarının tespit edilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11139, Karar No: 2016/1885, Tarih: 16.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11139 E.  ,  2016/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçi temsilcisinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 16/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33384, Karar No: 2015/19699, Tarih: 19.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/33384 E.  ,  2015/19699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 19/06/2014

Numarası : 2012/355-2014/411

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde kalıpçı ustası olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı neden olmadan feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin işçi tarafından yaşlılık aylığı tahsisi amacıyla feshedilip feshedilmediği ve buna göre ihbar tazminatı talep hakkının olup olmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17 nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacı 20.10.2009 tarihinde işyerinden ayırılıp ertesi gün 21.10.2009 da yaşlılık aylığı için tahsis talebinde bulunmuş ve kendisine 19.12.2009 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Bu durumda davacının işyerinden emekli olmak amacıyla ayrıldığı anlaşılmış olup davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde ise de ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Somut olayda, davacı 20.10.2009 tarihinde işyerinden ayırılıp ertesi gün 21.10.2009 da yaşlılık aylığı için tahsis talebinde bulunmuş ve kendisine 19.12.2009 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Bu durumda davacının işyerinden emekli olmak amacıyla ayrıldığı anlaşılmış olup davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde ise de ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde , davalılara iadesine 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13985, Karar No: 2011/985, Tarih: 07.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13985 E.  ,  2011/985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, 1370 parsel sayılı taşınmazın 334,70 m²’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bu kısmın tapu kaydının iptali ile terkini isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece, “… yapılan uygulama neticesinde dava tarihinde davacı Hazinenin davasında haklı olduğu gözetilerek tüm yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir..” gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, mahkemece 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespitiyle dava tarihi arasında 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse, davacı Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Gerçekten de bozma kararına uyulmuş olmakla tarafları yararına usulü kazanılmış hak oluştuğuna göre bozma ilamında değinilen hususlar gözetilerek gerekli karar ittihazı zorunlu hale gelir. Mahkemece de bu husus benimsenerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş ise de 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 36. maddesi (36/A md. ) hükmüne ilave edilen 16. maddesi hükmünde kadastroya dayalı işlemlerden dolayı açılacak davalar neticesinde davalı taraf davayı kaybetse dahi yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı hükmü öngörülmüş, 17. maddesi ile de anılan hükmün uygulanma zamanı infaz aşamasına kadar uzatılmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki; yürürlüğe giren Yasa hükmünün geçmişe şamil olarak uygulanması öngörüldüğünde anılan bu husus kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eder. Nitekim anılan 6099 sayılı Yasanın eldeki davalara da uygulaması gerektiği gözetildiğinde somut olayda hazine yararına usulen kazanılmış bir haktan sözetme olanağı yoktur. Esasen kararın davalı tarafından temyiz edilmemiş olması da neticeye etkili değildir.

Hal böyle olunca; 6099 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle bir değerlendirme yapılarak yargılama giderleri ve avukatlık ücreti konusunda bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Hal böyle olunca; 6099 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle bir değerlendirme yapılarak yargılama giderleri ve avukatlık ücreti konusunda bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4403, Karar No: 2018/3255, Tarih: 26.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/4403 E.  ,  2018/3255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar); hakaret (sanıklar Uğur, Nurten, Bülent)

HÜKÜM : Sanıklar Murat ile Ertune'nin kasten yaralama ve tehdit suçlarından; sanıklar Uğur, Nurten ile Bülent'in ise atılı suçlardan beraatlerine ve sanıklar Murat ile Ertune'nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

01.08.2011 tarihli iddianamede ...'ya yönelik gerçekleştirilmiş bir eylemden bahsedilmediği gibi tüm dosya kapsamına göre de, sanıkların eylemlerinin katılan ...'e yönelik olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 237 ve devamı maddeleri uyarınca kamu davasına katılmasına olanak bulunmayan Mehmet vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar Uğur, Nurten ile Bülent haklarında atılı suçlardan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde,

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar Murat ile Ertune haklarında kasten yaralama, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve kasten yaralama suçlarından dolayı 5237 sayılı TCK'nın 106/2, 86/2, 109/1. maddeleri gereğince kamu davası açılan sanıklarla ilgili yapılan yargılama sonucunda, mağdura yönelik gerçekleştirilen eylemlerin bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilerek aynı Kanunun 109/2, 109/3-a, 109/3-b. maddeleri gereğince mahkûmiyet hükümleri kurulması karşısında, ayrıca dava konusu edilen tehdit ve kasten yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeniyle bu suçlarla ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Mağdurun aşamalardaki beyanları, savunma, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanıkların, olay günü güvenlik personeli olarak çalıştığı fabrika alanı içerisinde bulunan kulübeye götürüp zorla alıkoydukları mağduru, daha sonra geldikleri araçla bir süre başka yerlerde dolaştırıp, haklarında adli soruşturma başlamadan önce kendiliklerinden aynı fabrikaya geri getirerek serbest bıraktıkları anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 24.11.2015 gün ve 2014/14-799 Esas, 2015/419 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, atılı suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine ulaşmayacak şekilde mağdurun sanıklar tarafından yaralanmasının etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına mani olmayacağı da gözetilerek, sanıklar haklarında TCK'nın 110. maddesinin tatbiki gerekirken, yaralı vaziyetteki katılanı şehir merkezinden uzak, kimsenin bulunmadığı fabrikaya getirdikleri şeklindeki hatalı gerekçeyle, anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar Murat ile Ertune müdafileri ve katılan ... vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2018 tarihinde sanıklar Murat ile Ertune haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerle ilgili olarak TCK'nın 110. maddesinin uygulanmaması yönünde üyeler ... ile ...'ın kısmi karşı oyları ve oyçokluğuyla diğer suçlardan kurulan hükümler yönünden ise oybirliğiyle karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş farklılığı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar ... ve ... haklarında TCK'nun 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı konusuyla sınırlıdır.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş farklılığı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine karar verilen sanıklar ... ve ... haklarında TCK'nun 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı konusuyla sınırlıdır.

Dosya içeriğine göre sanıkların Tatlıcı Şirketler Grubu'nun çeşitli idari işlerini yürüttükleri, mağduru Hüseyin'in ise bu şirketler grubuna dahil Kağıthane'de bulunan Pilma Ltd. Şirketinin güvenliğini sağlayan şirkette çalıştığı ve olay günü de anılan şirketin arka cephesindeki kulübede danışmanlık ve güvenlik görevini yürüttüğü, şirket sahibinin vefatı sonrası terekeye dahil anılan fabrikadaki özel bir odada saklandığı ileri sürülen bir kısım antika eşya ve sanat eserinin tereke dışına çıkarılmak için kaçırıldığı iddiasının bulunduğu, olay günü adı geçen sanıkların araçla mağdurunun çalıştığı fabrikaya geldikleri, kolundan tutarak güvenlik kulübesine soktukları, kulübenin kapısını kilitledikleri ve anahtarı sanık ...'nin cebine koyduğu, kayıp olduğu söylenene eşyanın yerini öğrenmek için içeri girenlerin kim olduğunu sordukları, mağdurun bilmediğini söylemesi üzerine Ertune'nin sol elmacık kemiğine yumrukla vurduğu, buna bağlı olarak mağdurun kafasının çelik dolaba çarptığı, tekrar yakasından tutup sorularını sürdürdüğü, bilgi almak amacıya elmacık kemiğine ve kulak arkasına yumrukla tekrar vurduğu, darbelerin etkisiyle oradaki masaya yığılması üzerine tekrar tutup kaldırarak konuşması için tehdit ve hakarette bulunduğu, bu kez diğer sanık ...'ın sol çenesine vurduğu, devamında konuşturmak için başka yere götürmeye karar verdikleri, sanık ...'ni mağdurun boynuna falçata dayayarak olay yerine geldikleri araca götürdükleri, araca bindirip oradan ayrıldıktan sonra falçata ile tehdit edip bilgi almaya çalıştıkları, bir süre bu şekilde gezdirdikten sonra yaralı halde getirip fabrikaya terk ettikleri anlaşılmış ve oluş mahkemece de bu şekilde kabul edilmiştir.

Sayın çoğunluk tarafından “ atılı suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine ulaşmayacak şekilde mağdurun yaralanmasının etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına engel olmayacağı gözetilerek, soruşturma başlamadan önce mağduru fabrikaya bırakan sanıklar hakkında TCK'nun 110.maddesinin uygulanması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.11.2015 gün ve 2015/419 sayılı kararının da bu yönde olduğu” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Kanaatimizce etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları somut olayda gerçekleşmediğinden bozma kararı hatalıdır. Şöyle ki;