muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5845, Karar No: 2019/3292, Tarih: 22.05.2019

Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığını, yorum ile nasıl bir kanıya ulaştığını, kararının gerekçesinde göstermek zorundadır.

Gerekçedeki mantıksal kronolojik dizin ise iddia, savunma, kanıtlar, kanıtların yorumu, sabit kabul edilen eylem; ihlal edilen norm, normun yorumu ve en nihayet ulaşılan sonuç olan hüküm şeklinde olmalıdır.

Yukarıda açıklanan teknik bilgiler ışığında somut olay incelendiğinde;

26.01.2015 günü saat 08.00 sıralarında sanık ...’nın, eski nişanlısı mağdur ...’in geçici olarak kaldığı halası tanık ...’ye ait eve gelip, mağdura “Bana telefonunu ver” dediği, mağdurun olumsuz yanıtı üzerine sanığın mağdurun telefonunu zorla alıp evden ayrıldığı, mağdurun aynı gün saat 09.25’te polise müracaatta bulunduğu,

Cep telefonunun bir şifresi olduğunu anlayan sanığın, telefonu kullanıma açılmasını sağlamak için bu kez aynı gün saat 19.30 sıralarında mağdurun kaldığı eve gelip, suça konu telefonu uzatıp şifreyi girerek telefonun kilidini açmasını söylediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine sanığın mağdurun boğazını sıkıp yumruk attıktan sonra telefonu da alarak evden ayrıldığı, mağdurun bu gelişen olayla ilgili saat 21.07’de polise bir kez daha müracaatta bulunduğu, bu arada cep telefonunu mevcut haliyle kullanamayacağını anlayan sanığın da onu mağdura vermesi için tanık ...’ye teslim ettiği anlaşılan olaylar ile ilgili Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 12.03.2015 tarih, 2015/1667 E. nolu iddianamesi ile nitelikli yağma suçundan Gebze Ağır Ceza Mahkemesi’ne;

06.04.2015 tarih, 2015/2356 E. nolu iddianamesi ile ise, basit yaralama suçundan Gebze Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı anlaşılmıştır. Mevcut bu halin mükerrer uygulamalara yer verilerek bir hak ihlalinin oluşmaması dikkate alınıp,

Öncelikle; sanık hakkında Gebze Asliye Ceza Mahkemesine açılan dava dosyasının akıbetinin araştırılıp, olanaklı ise her iki dosyanın birleştirilip, olanaklı

değilse dosyanın onaylı bir örneği denetime olanak verecek şekilde temin edilip, olayların başlangıcı, olay sırası ve sonrasında gelişen eylemlerin bir bütün halinde değerlendirilip, sonucuna göre sanığın suç teşkil eden eyleminin olup olmadığı varsa hukuki nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yetinilerek mükerrer uygulamalara neden olacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/245, Karar No: 2023/1548, Tarih: 23.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/245 E.  ,  2023/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/910 E., 2022/1298 K.

DAVA TARİHİ : 25.11.2021

KARAR : Davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/542 E., 2022/184 K.

Taraflar arasındaki geçici abonelik tesisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı şirkete su aboneliği için başvurduğunda, aboneliğe konu binanın iskan ruhsatı bulunmadığı gerekçesiyle talebinin reddedildiğini, mağdur olduğunu ileri sürerek; geçici su aboneliği tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; su aboneliğine ilişkin 3194 sayılı İmar Kanunu’nda belirtilen şartların gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; aboneliğe konu binaya ait yapı ruhsat tarihinin 19.03.2009 tarihi olduğu, davacının davalı şirkete su aboneliği için başvurusunun bulunduğu, İmar Kanunu'nun geçici 11 inci maddesindeki koşulların somut olayda gerçekleştiği, diğer taraftan davaya konu bağımsız bölümün bulunduğu binadaki diğer bağımsız bölüm maliklerinin geçici abonelik tesisi istemiyle açmış oldukları davaların da kabulle sonuçlanarak temyiz incelemesinden geçip kesinleştiği, kaldı ki davacının doğalgaz aboneliğinin de mevcut olduğu, davalı şirketin hizmet sağlamaktan haklı bir sebep olmaksızın kaçınamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davaya konu davacıya ait bağımsız bölüme geçici su aboneliği tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; aboneliğe konu binanın yapı ruhsatının 19.03.2009 tarihli olduğunu, dolayısıyla 3194 sayılı İmar Kanunu’nun Geçici 11 inci maddesindeki koşulların somut olayda gerçekleşmediğini, davanın reddinin gerektiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; aboneliğe konu binanın yapı ruhsatının 19.03.2009 tarihli olduğunu, dolayısıyla 3194 sayılı İmar Kanunu’nun Geçici 11 inci maddesindeki koşulların somut olayda gerçekleşmediğini, davanın reddinin gerektiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 01.07.2022 tarihli ve 7417 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesiyle değiştirilen 3194 sayılı İmar Kanunu'nun Geçici 11 inci maddesindeki koşulların somut olayda gerçekleştiği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davalı vekilini istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçici abonelik tesisi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3194 sayılı İmar Kanununun ( 3194 sayılı Kanun) “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30 uncu maddesi; “Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir. " hükmünü içermektedir.

2. Yine aynı Kanun'un “Kullanma İzni Alınmamış Yapılar” başlıklı 31 inci maddesinde de; “İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Açıklanan Yasa hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; yapı kullanma (iskân) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların, izin alınıncaya kadar elektrik ve belediye (ferdi abonelik) hizmetlerinden faydalanamayacakları açıktır.

3. Hâl böyle iken, yasa koyucu ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmadan inşa edilmiş ya da yapı (inşaat) ruhsatı alınmasına rağmen yapı kullanma (iskân) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 26.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 25’inci maddesi ile 3194 Sayılı Kanunu’na eklenen geçici 11 inci madde ile bir istisna getirmiştir.

4. 01.07.2022 tarihli ve 7417 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesiyle değiştirilen 3194 sayılı Kanun'un Geçici 11 inci maddesine göre; " 1/7/2022 tarihine kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 31/12/2021 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz.

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür."

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; geçici abonelik tesisi talebinde bulunan davacıya ait bağımsız bölümün bulunduğu binanın yapı ruhsat tarihinin, 01.07.2022 tarihi öncesine ait olduğu, kaldı ki 01.07.2022 tarihli ve 7417 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesiyle değiştirilen 3194 sayılı Kanun'un Geçici 11 inci maddesine göre, 31.12.2021 tarihinden önce yapılan yapılar için "yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma" şartının aranmadığı, davacının doğalgaz aboneliğinin de mevcut olduğu anlaşılmış olup, 3194 sayılı Kanun'un Geçici 11 inci maddesinde sayılan şartların somut olayda gerçekleştiği sabittir. Davacının, dava açmakla Kanunda yapılan lehe değişikliklerden faydalanmak istediğinin kabulü gerekecek olup, bu hususta davalı idareye yeniden başvuru koşulu aranmayacaktır.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13195, Karar No: 2010/1084, Tarih: 04.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13195 E.  ,  2010/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına kayıtlı 2590 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kaydın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12643, Karar No: 2019/3180, Tarih: 07.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12643 E.  ,  2019/3180 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi ve dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazlara keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1956 tarihli memleket haritasının üretiminde kullanılan en eski tarihli hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtildikten sonra; dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı ve hakim ağaç türünü belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile ....Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 07/05/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13851, Karar No: 2010/15351, Tarih: 27.09.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/13851 E.  ,  2010/15351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aydın Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.3.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının tüm, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2010 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/706, Karar No: 2022/486, Tarih: 07.04.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/706 E.  ,  2022/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 12. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 12. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından Marmaris 2. İcra Müdürlüğünün 2003/1739 E. sayılı dosyasında Abdurrahman Yiğiter aleyhine takip başlatıldığını, borçlu tarafından Marmaris ilçesi, Karaca Köyü, Karaca Mevkiinde kain 26 parsel sayılı taşınmazın Hasan Bülent Kahraman’a devredildiğini, (tasarrufun iptali davası sonucunda) icra dosyasında satış aşamasına gelindiğinde hacizli taşınmazın maliki Hasan Bülent Kahraman vekilinin haczin fekki talebinin icra müdürlüğünce reddedildiğini, bunun üzerine Hasan Bülent Kahraman vekili tarafından Marmaris İcra (Hukuk) Mahkemesinin 2016/303 E. sayılı dosyasında şikâyet yolu ile başvurulduğunu, Marmaris İcra (Hukuk) Mahkemesinin 11.08.2016 tarihli tensip zaptının (14) nolu bendinde dosya borcunun tamamının nakden ya da teminat mektubu ile karşılanıp teminat altına alınmak kaydıyla haczin kaldırılmasına dair karar verildiğini, şikâyetçinin önce 157,000TL nakdi teminatı mahkeme veznesine yatırdığını, bilahare Yapı Kredi Bankasınca verilen 02.09.2016 tarihli aynı miktar teminat mektubunu dosyaya sunduğunu, tapu kayıtları üzerinde taraflarınca yapılan inceleme sonucu hacizli taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasının hemen akabinde 17.08.2016 tarihinde taşınmazın satılarak elden çıkarıldığını, Marmaris İcra (Hukuk) Mahkemesince şikâyetin reddine karar verildiğini, bu karara karşı şikâyetçinin istinaf yoluna başvurduğunu, dosyanın hâlen bölge adliye mahkemesinde derdest olduğunu, 06.07.2017 tarihinde Marmaris 2. İcra Müdürlüğünün 2003/1739 E. sayılı dosyasında Marmaris İcra (Hukuk) Mahkemesinin 2016/303 E. sayılı dosyasında bulunan teminat mektubuna dosya alacağı için haciz konulmasını talep ettiklerini, icra müdürlüğünün “yatırılan teminatların yatırılış amacı dışında kullanılamayacağı” gerekçesi ile taleplerini reddettiğini,13.07.2017 tarihinde Marmaris İcra (Hukuk) Mahkemesinin 2016/303 E. sayılı dosyasında, teminat mektubunun paraya çevrilmek üzere icra dairesine gönderilmesine dair talepleri üzerine Marmaris İcra (Hukuk) Mahkemesince 17.07.2017 tarihli yazısında talebin icra dairesine yapılması gerektiği şeklinde cevap verilmesi üzerine icra müdürlüğüne başvurduklarını ve icra müdürlüğünün teminat mektubunun kendilerinde değil, İcra Hukuk Mahkemesinin kasasında olduğunu bildirdiğini, yaptıkları araştırmada alacaklarının tek teminatı olan 157.000TL miktarlı teminat mektubunun borçlu vekili Av. Sıdkı Celal Hasdemir’e iade edildiğini öğrendiklerini, mahkemenin cevabi yazısının tarihi 17.07.2017 ise de teminat mektubunun daha önceden 09.06

.000TL miktarlı teminat mektubunun borçlu vekili Av. Sıdkı Celal Hasdemir’e iade edildiğini öğrendiklerini, mahkemenin cevabi yazısının tarihi 17.07.2017 ise de teminat mektubunun daha önceden 09.06.2017 tarihinde borçlu vekiline usulsüz ve hukuka aykırı bir şekilde iade edildiğini, borçlu vekilinin iade talep dilekçesinin altına basit bir havale yapılarak, herhangi bir tutanak düzenlenmeksizin ve alacaklı vekili sıfatıyla kendilerinin muvafakati alınmadan, ayrıca alacak başka bir yolla teminat altına alınmadan teminat mektubunun borçlu vekiline iade edilerek müvekkilinin zarara uğratıldığını, dosya bölge adliye mahkemesine gönderilmeyip kalemde mevcut iken ve dosya incelenmeden teminat mektubunun iadesine karar verilmesinin çok ağır bir ihmal ve hatta olası kast olduğunu, icra dosyasındaki alacaklarının tahsilinin olanaksız hâle geldiğini ileri sürerek davanın kabulü ile 157.000TL’nin teminat mektubunun borçlu vekiline teslim tarihi olan 09.06.2017 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... Hazinesi vekili cevap dilekçesinde; mahkemece verilen kararlara karşı yasa yollarının düzenlenmiş olup, salt lehte veya aleyhte karar verilmiş olmasının hâkimin sorumlu olduğunu göstermediğini, dava konusu karara karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, kararın henüz kesinleşmediğini, dava konusu edilen karar nedeniyle uğranıldığı iddia edilen zararın ve maddi tazminat talebinin yasal dayanağı bulunmadığını, eldeki davanın açılmasına neden olarak gösterilen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesinin (c) ve (e) bentleri kapsamında bakıldığında kararı veren hâkimin ne farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verildiğine ne hakkın yerine getirilmesinden kaçınmış olduğuna ne de kasıtlı bir davranış veya ağır bir ihmal içinde bulunduğuna dair en küçük bir emare dahi bulunmadığını, dava dilekçesi ekinde sunulan delillerin tazminat talebini ispata yeterli olmadığını, HMK’nın 46. maddesinde belirtilen koşulların da oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 19.06.2019 tarihli ve 2018/4 E., 2019/6 K. sayılı kararı ile;

“…DAVA:

Davacı vekili; Dava dilekçesinde Marmaris İcra Hukuk Mahkemesinin 2016/303 esas sayılı dosyasında, alacaklarının teminatı olan 157.000 TL tutarlı teminat mektubunun yasaya aykırı ve usulsüz şekilde, bu mahkemeye geçici olarak bakan Marmaris Hakimi ... tarafından borçlu vekiline iade etmesi ve icra dosyasındaki alacağın tahsilinin imkansız hale gelmesi nedeniyle müvekkilinin uğramış olduğu 157.000-TL. maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; HMK'nun 46. maddesinde belirtilen koşulların oluşmadığını, delillerin değerlendirilerek, soyut kanun hükümlerinin somut olaya uygulanması sonucu, hak ve nesafet kuralları gözetilerek vicdani kanaat doğrultusunda karar verildiğini, belirtilen nedenlerle davanın reddine ve davacı aleyhine disiplin para cezasına hükmedilmesini istemiştir.

İhbar olunan Hakim ...: cevap dilekçesi sunmamıştır.

DELİLLER:

Marmaris İcra Hukuk Mahkemesinin 2016/303 E. sayılı dosyası,

Marmaris 2.İcra Müdürlüğünün 2003/1739 E. sayılı takip dosyası,

İLGİLİ KANUN MADDELERİ:

A-...nun 46. maddesi :

(1) Hakimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

(a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

(b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

(c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

(ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.