muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5061, Karar No: 2010/2018, Tarih: 01.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5061 E.  ,  2010/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/02/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/07/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacının annesini tüfekle vurarak ölümüne yol açan davalı, kasten adam öldürmek suçundan dolayı cezalandırılmıştır.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; tarafların kusur durumu, davacının ölene olan yakınlık derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 5.000,00 YTL manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 10.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan “…5.000,00…” biçimindeki sayının silinerek yerine “…10.000,00…” sayısının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin üçüncü paragrafın tümden silinerek yerine üçüncü paragraf olarak “Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 540,00 YTL karar harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir yazılmasına," biçimindeki tümcenin yazılmasına, taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin dördüncü ve beşinci paragraflarında yer alan “…600,00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.200,00…” sayılarının yazılmasına; altıncı paragrafın tümden silinerek yerine altıncı paragraf olarak “Davacı tarafından yatırılan 405,00 YTL başvuru harcının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 4 tebligat gideri 16,00 YTL ile yazışma gideri 18,00 YTL toplamı 34,00 YTL yargılama giderinden kabul edilen tutara göre hesaplanan 11,34 YTL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, artan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1890, Karar No: 2021/3118, Tarih: 13.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1890 E.  ,  2021/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, ihlâl edilen mevcut ve beklenen beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.04.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/14614, Karar No: 2020/1134, Tarih: 20.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14614 E.  ,  2020/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25.03.2019 tarihli ve 2019/3255 E., 2019/5660 K. sayılı bozma ilamından önceki hüküm yalnız suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin uygulandığı bölümden ''1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırmasına '' ibaresinin çıkarılıp yerine '' 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi '' ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2883, Karar No: 2011/7143, Tarih: 28.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2883 E.  ,  2011/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan Mücahit Altınordu tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde)%09,9 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde %0,09 harç alınmasına karar verilmesi doğru değilse de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmının kaldırılarak yerine “satış bedeli üzerinden %09.9 oranında alınacak harcın payları oranında taraflardan alınmasına” ibaresinin eklenmek sureti ile hükmün HUMK.nun 438.maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 28.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7958, Karar No: 2024/7188, Tarih: 01.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7958 E.  ,  2024/7188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2706 E., 2023/1594 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli ve 2022/197 Esas, 2022/406 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve maktule yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

b. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

c. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 29/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2022/2706 Esas, 2023/1594 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,

a. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

a. Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanıklar Mert ve Yusuf hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ...'un 58/6-7 maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,

c. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 35/2, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

d. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 81/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 11 yıl 1 ay 8 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz istemi özetle, eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle, iştirak derecesine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz istemi özetle, eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle, iştirak derecesine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Sanık ... müdafinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinde sanık ...'nin, halasının oğlu olan suça sürüklenen çocuk ... 'ı bulunduğu evden öğlen saatlerinde araçla aldığı, suça sürüklenen çocuğun araca binerken üzerinde suçta kullandığı tabancanın olduğu, ayrıca suçta kullandığı av tüfeğini de alıp oturduğu koltuğun altına koyduğu, tüfeğin araca konulduğunu sanık ...'nin de gördüğü, bu şekilde sanık ...'un bulunduğu galeriye geldikleri, saat 16.00 sıralarında sanık ...'a ait tamiratta bulunan bir araca parça lazım olduğunun söylenmesi üzerine hep birlikte olayların yaşandığı ... Sanayi olarak tabir edilen yere geldikleri, eski sanayi içerisinde ... Sokak üzerinde araçtan inen suça sürüklenen çocuğun, mağdur ...'ı görmesi üzerine araçtan aldığı av tüfeği ile olay anını gösterir kamera görüntülerine göre mağdur ...'ın peşinden koştuğu, Adnan'ın önden kaçarak sağ taraftaki sokak içerisine girmesinden önce suça sürüklenen çocuğun elindeki tüfekle mağdurun arkasından ateş ettiği, bu sırada sokağın karşı tarafında sanık ...'nin beklediğinin görüldüğü, suça sürüklenen çocuğun görüntüden çıkarak sola doğru gittiği, sanık ...'nin de peşinden gittiği akabinde tekrar suça sürüklenen çocuğun elinde tabanca olduğu halde sokak başına geldiği ve sokağın içerisine doğru ateş ettiği, ardından sokağın karşı tarafına geçtiği, az ilerideki kırmızı renkli bir arabanın yanında çömelerek gizlendiği, suça sürüklenen çocuğun burada bulunduğu sırada sanık ...'un elinde av tüfeği ile mavi renkli ticari bir aracın yanında gözüktüğü, sanık ...'nin de sanık ...'un yanına av tüfeği ile geldiği, sanık ...'un buradan sokağın içerisine doğru elindeki tüfeği doğrultarak ilerlediği, tüfeğin namlusunun yere paralel olduğunun gözüktüğü, sanık ...'un sokak içerisine girip kamera açısından çıkmasından sonra sanık ...'nin elindeki av tüfeği ile sokak içerisinde tüfeğini yere paralel vaziyette tutarak ve hedef gözeterek sokağın içerisine doğru ateş ettiğinin görüldüğü, ardından suça sürüklenen çocuğun da sokak içerisine elindeki tabanca ile girdiği, sanık ...'nin de sokağın başına doğru geldiği ancak sokak içerisine girmediği,

kamera görüntüsünden çıkmadığı, burada beklediği, ardından önce sokak içerisinden sanık ...'un ardından suça sürüklenen çocuk ... 'ın çıkarak geldiği ve kamera görüntüsüne göre sola doğru birlikte yürüyerek kamera açısından çıktıklarının anlaşıldığı, olayda isabet alan maktulün av tüfeği saçması ve tabanca mermisi isabeti ile yaralanarak hayatını kaybettiği, mağdur ...'ın ise av tüfeği saçma isabeti ile hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılmakla,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından fail sıfatıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, suçların vasıflandırılmasında isabetsizlik bulunmadığından, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında ise kasten öldürme suçlarından kurulan hükümler yönünden,

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun aksi sabit olmayan savunmaları ile tanık Birsen'in beyanlarına göre taraflar arasında adli makamlara yansıyan önceki ve özellikle de suça sürüklenen çocuk ...'in darp edildiğine yönelik iddia olaylar nazara alındığında temyiz dışı katılan ...'in yanında bulundukları ve birlikte hareket ettikleri anlaşılan maktul ve mağdur ... 'den gelen haksız hareket ve davranışlar nedeni ile suça sürüklenen çocuk ... ve sanıklar Mert ile Yusuf hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

4. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden,

Hükümde 5237 sayılı Kanun'un 31/3 maddesinin uygulanması sırasında indirim oranının gösterilmemesi yanında hesap hatası sonucu "8 yıl" yerine "9 yıl" hapis cezası belirlenerek suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayin edilmesi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme ve Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden,

Hükümde 5237 sayılı Kanun'un 31/3 maddesinin uygulanması sırasında indirim oranının gösterilmemesi yanında hesap hatası sonucu "8 yıl" yerine "9 yıl" hapis cezası belirlenerek suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayin edilmesi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme ve Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden,

Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz istemleri haksız tahrik ve hesap hatası yönlerinden yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2022/2706 Esas, 2023/1594 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk ... müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/560, Karar No: 2024/1444, Tarih: 11.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/560 E.  ,  2024/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2014 E., 2022/1805 K.

KARAR : Davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması, davanın kabulüne.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/340 E., 2021/316 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin dava konusu 6850 ada 1 parselde bulunan A blok, 7. Kat, 14 No.lu bağımsız bölümü 25/03/2013 tarihinde inşaat bitmeden ... 'ndan satın aldığını, davalı tarafından resmi ikametgah kayıtlarına göre 29/07/2013 tarihinde hukuksuz şekilde işgal edildiğini, davalı tarafın haksız işgali nedeni ile müvekkilinin taşınmazını tasarruf edemediğini, müvekkilinin mülkiyet hakkının engellendiğini, ayrıca davalı tarafın ikametgah kayıtlarına göre ikametini taşıdığı 29/07/2013 tarihinden bu yana davacı müvekkilinin kaybının söz konusu olduğunu belirterek; mülkiyeti müvekkiline ait olan 6850 ada 1 parselde bulunan A Blok, 7. Kat, 14 No.lu bağımsız bölüme davalı tarafın hukuksuz işgali nedeni ile yapılan müdahalenin menine, ecrimisil alacağının davalı tarafından haksız işgal tarihinden (29/07/2013) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili; bahse konu konutta işgalinin olmadığını, davacı tarafın babasının mütahit olması ve onun taşeronluğunu yapan ... tarafından dava konusu taşınmazın bedelinin peşin alınarak tarafına satıldığını fakat tapusunun verilmediğini, bedelini peşin vermiş olmasından dolayı 29/07/2013 tarihinde ikamet etmeye başladığını, daha sonra öğrendiğine göre danışıklı olarak müteahhidi, taşeron ve davacının bir araya geldiklerini ve kendisine satılan yerin müteahhidi bulunan kişinin oğluna devredildiği ve kaçırılmış olduğunu öğrendiklerini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI