muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1894, Karar No: 2018/3745, Tarih: 19.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1894 E.  ,  2018/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, hizmet süreleri ile prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanun’un 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

506 sayılı Kanunun 4. maddesinde “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. ”Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir. Sigortalının taraf olduğu hizmet akdinin hangi işveren tarafından düzenlenmiş olduğu tespit edilip, hizmet tespitine yönelik davanın, anılan Yasanın 79/10. maddesine göre, sigortalıyı fiilen çalıştıran işverene yöneltmesi gerekir.

İncelenen dosyada; davacının davaya konu çalışmalarının davalının kardeşi ...'ın işyerinde geçtiğinin anlaşılmasına göre, HMK m. 124 gereğince adı geçene de usulüne uygun bir biçimde husumet yöneltilmelidir. Bu sebeple açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; HMK’nun 124. maddesi gereğince davalının kardeşi ...'a husumetin yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, ...'a duruşma günü tebliğ edilip davaya iştirakinin sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

./..

Yukarıda açıklanan maddî ve hukuki esaslar gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2013/9985, Karar No: 2013/26840, Tarih: 01.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9985 E.  ,  2013/26840 K.**

**"İçtihat Metni"**

... mirasçıları 1-..., 2-... vekili avukat ... ile U.... vekili avukat....n aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.5.2012 tarih ve 38-234 sayılı hükmün Dairenin 24.1.2013 tarih ve 20783-1325 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, kronik böbrek rahatsızlığı nedeniyle 2.7.2005 tarihinden itibaren davalı kurumda diyalize girdiğini, tedavi sırasında personelin ihmali nedeniyle Hepatit C virüsüne maruz kaldığını, tıp öğrencisi olması nedeniyle meslekte kazanma gücünü önemli ölçüde yitirdiğini, bu nedenle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000 TL maddi ve 300.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalı, diyaliz hastalarında bağışıklık sisteminin zayıf olduğu için virüsün kolayca bulaştığını, sadece kendilerinin sorumluğunda olmadığını, tıbbi tedbirlerin yerine getirildiğini ve sterilizasyon uygulandığını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat davasının konusuz kalması nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin kabulüyle 300.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacı’nın mirasçılarına ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş,karar Dairemizce onanmış, davalı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı yanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı’nın diyaliz hastası olup, davalı merkezden diyaliz hizmeti aldığı ve bu esnada da hepatit C virüsü bulaştığı anlaşılmaktadır Davacı’nın tıp fakültesi öğrencisi olduğu dosya kapsamıyla anlaşılmaktadır. Manevi tazminatın dayanağı 4077 Sayılı Kanunun 30. Maddesi yollamasıyla 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 47.maddesidir. Hakim, bir kimsenin

öldürülmesinde veya cismani zarara uğratılmasında hakim, özel hal ve şartları nazara alınarak zarar görene veya öldürülenin yakınlarına uygun bir paranın manevi tazminat olarak ödenmesine hükmedebilir. Düzenlemesi uyarınca, manevi tazminatın şartlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

öldürülmesinde veya cismani zarara uğratılmasında hakim, özel hal ve şartları nazara alınarak zarar görene veya öldürülenin yakınlarına uygun bir paranın manevi tazminat olarak ödenmesine hükmedebilir. Düzenlemesi uyarınca, manevi tazminatın şartlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Şahsi menfaatleri ihlal edilen kimseye duyduğu ağır manevi acıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi dengeyi onarmak, olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde edilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. Manevi tazminatın ve kapsamının taktiri hakime ait bir hak ve görevdir. Ancak hakim bu hak ve görevini yerine getirirken Medeni Kanun'un 4.maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir. Mahkemece, olayın oluş şekli ve özellikle davacının sosyal ve ekonomik durumu dikkate alındığında takdir edilen manevi tazminat miktarı yüksektir. Somut olayda da, Davacıların murisi ...’in diyaliz hizmeti sırasında Hepatit C virüsü bulaştığı ve dava açıldıktan bir süre sonra da vefat ettiği, vefatının Hepatit C virüsü nün bulaşması nedeniyle gerçekleşmediği, tarafların sosyo ekonomik durumları ve olayın oluş şekli nazar alındığında hükmolunan manevi tazminat miktarının yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Öyle olunca,mahkemece daha uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasa aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından Dairemizin 24.1.2013 gün ve 2012/20783 esas ve 2013/1325 sayılı kararının kaldırılarak kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle Dairemizin 24.1.2013 gün ve 2012/20783 esas ve 2013/1325 karar sayılı kararın kaldırılarak, mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 4.605.00 TL harcın istek halinde iadesine, 5.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6615, Karar No: 2010/2703, Tarih: 11.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6615 E.  ,  2010/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/03/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, olay tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacıların her biri yararına takdir edilen 6.000,00'er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her bir davacılar yararına 3.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci paragrafında yer alan "…6.000,00…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…3.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin beşinci paragrafında yer alan “…290,40 TL eksik harcın davalıdan tahsiline,” biçimindeki sayı ve sözcük dizisi silinerek yerine “…fazla alınan 33,67 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” sözcük ve sayı dizisinin yazılmasına, yargılama giderine ilişkin altıncı paragrafında yer alan “…432,60 TL peşin harç…” biçimindeki sayı ve sözcükler silinerek yerine “…398,93 TL peşin harç ile…” sayı ve sözcüklerinin yazılmasına, aynı paragrafta yer alan “…707,60 TL yargılama giderinin…”, “…oranı gereği 304,27 TL sinin…” biçimindeki sayı ve sözcük dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…275,00 TL yargılama giderinden…” ve “…kabul ve ret oranına göre hesaplanan 64,72 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 463,65 TL sının…” sayı ve sözcük dizilerinin yazılmasına, davacılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin yedinci paragrafında yer alan “…1.606,52…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…886,52…” sayı dizisinin yazılmasına; davacıların tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10704, Karar No: 2019/2608, Tarih: 13.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/10704 E.  ,  2019/2608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

A)Sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanığın vaki temyiz isteminin CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının bu yönden merciince karara bağlanmak üzere incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B)Sanık hakkında "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

B)Sanık hakkında "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1)Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında 2008 yılında ... iline bağlı ... ilçesinde 6-7 kişi ile birlikte inşaat işçisi olarak çalıştığını,... ve yeğeni ...'in işverenleri ve kooperatif başkanı olduklarını, İbrahim'in sigorta işlemlerini başlatacağını söyleyerek kendilerinden kimliklerini istediğini, diğer işçilerle birlikte kimliklerini İbrahim ve yeğeni ...'e verdiklerini, aradan 4-5 ay geçmesine rağmen kimliklerini geri alamadıklarını, sonrasında ...'in kimlikleri kaybettiğini ve yeni kimlik çıkartmalarını söylemeleri üzerine yeniden kimlik çıkarttıklarını, ...'ya hiç gitmediğini, söz konusu şirketin adını hiç duymadığını, kimliği üzerinden bu olayların geliştiğini düşündüğünü belirtmesi, sanığın temyiz dilekçesinde savunmasına ek olarak yaptığı araştırma sonucu İbrahim'in liderliğinde yeğenleri olan ..., ..., ...'ın işbirliği ile şirketi üzerinden çalıştırıp dava konusu olayları yaptıklarını öğrendiğini beyan etmesi, temyize gelmeyen diğer sanık ...'nün de sanık ...'in savunmasına benzer şekilde beyanda bulunması, dosyada mevcut 14.12.1007 tarihli limited şirket hisse devir sözleşmelerinden ...isimli şahsın şirketin daha önceki ortaklarına vekaleten şirket hisselerini sanıklar ... ve ...'e devrettiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; öncelikle her takvim yılına ilişkin suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilmesi ile bu faturaların sanığa gösterilerek faturalardaki imza ve yazıların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylediği takdirde ise suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri/kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve gerekirse yüzleştirme yapılması, sanığın savunmasında belirttiği ...,...,... ve ...'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin araştırılması ile CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, sanığın ve bu kişilerin imza ve yazı örneklerinin alınması suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa ve tespiti halinde ..., ..., ... ve ...'a ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2)Kabule göre de;

2)Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçunda, suç tarihinin düzenlenen en son fatura tarihi olacağı cihetle; 2007 yılında yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde temel cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak düzenlendiği dikkate alındığında sanığın 2008 takvim yılında düzenlediği en son fatura tarihinin tespit edilmesinden sonra ilgili yasa maddesinin uygulanması gerekttiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereklerine göre bozma kararının hakkındaki hükümleri temyiz etmeyen sanık ...'e de sirayet ettirilmesine, hakkındaki infazın durdurulması ve başka suçtan tutuklu- hükümlü değilse bu suçlardan tahliyesi için mahalline müzekkereler yazılmasına, 13.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6051, Karar No: 2016/11953, Tarih: 21.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/6051 E.  ,  2016/11953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlunun, sair nedenlerin yanı sıra satış ilanı tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek, ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece ileri sürülen iddiaların yerinde olmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun “Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” başlıklı 16. maddesine göre; “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.”

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 25. maddesinde ise “Kendisine tebligat yapılacak kişi adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda anılan hükümlere göre, yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, tebliğin yapıldığı kişinin, bu adresi, kendi adresi olarak seçmiş olması, sürekli olarak o adreste oturması zorunludur.

Somut olayda, şikayetçi borçluya, satış ilanının, 22.06.2015 tarihinde “muhatabın o anda işte olması sebebiyle muhatap yerine aynı evde ikamet eden görünüşe göre 18 yaşını bitirmiş ve ehliyetli olan kızı Hatice Karabudak imzasına tebliğ edildi” açıklaması ile Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine göre tebliğ edildiği görülmekte ise de, tebliğ yapılan şahsın başka adreste ikamet ettiği, tebliğ tarihinde hasta olan babasına bakmak amacıyla o adreste bulunduğu, yapılan zabıta araştırması ile sabit olup, bu durumda yapılan tebligat usulsüzdür.

İİK'nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21173, Karar No: 2015/5447, Tarih: 24.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21173 E.  ,  2015/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2014

ESAS-KARAR NO : 2013/321-2014/466

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek eş tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı erkek eşin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın eş yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.03.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/3325, Karar No: 2012/6071, Tarih: 16.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3325 E.  ,  2012/6071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 16.03.2012 gün ve 2011/3279 Esas 2012/2056 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin, kooperatif tarafından arsa sahipleri ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre inşaa edilen dairelerin sıva işini yapan alt yüklenici ...'e bu işin bedeli olarak verilen dava konusu daireyi ...'den devraldığını ve yönetim kurulu kararıyla kooperatif üyeliğine kabul edildiğini, müvekkilin tüm edimlerini yerine getirmesine rağmen davalıların dairenin tapusunu vermeye yanaşmadıkların ileri sürerek, tapuda davalılar ..., ..., ... ve... adına kayıtlı olan bağımsız bölümün müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif ve ... davaya cevap vermemiştir.

Davalılar ..., ..., ... ve.... vekili, davacı ile müvekkilleri arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığını, bu nedenle taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca davalı kooperatifin kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı kooperatif aleyhinde açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, arsa sahibi davalılar ..., ..., ... ve ... aleyhinde açılan davanın kabulüne dair verilen karar bu davalı arsa malikleri vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 16.03.2012 tarih ve 2011/3279- 2012/2056 E-K sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur

Dava,davacı ortak tarafından ortağı olduğu kooperatif ve kooperatif ile düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapan arsa maliklerine karşı bağımsız bölüm için açılan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Yüklenicinin adına tescil isteyebilmesi için, anahtar teslimi olmak kaydıyla yükümlendiği inşaatı arsa sahibine teslim etmesi gereklidir. Oysa davalı arsa sahiplerinin

de belirttiği gibi dosya içerisindeki ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/55 esas ve 2006/583 karar sayılı ilamından yüklenicinin edimini sözleşmeye uygun ifâ etmediği, arsa sahiplerine karşı borçlu olduğu saptanmıştır. Bu haliyle yüklenicinin tescile hak kazanmadığı ortadadır. Yükleniciden daire satın almak suretiyle alacağın temliki hükümlerine dayanarak arsa sahiplerinden tapu payı isteyen davacı, yüklenicinin halefi sıfatıyla onun edimlerini tümüyle ifa etmelidir. Aksi durumda tescil istemi dinlenemez.