muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8748, Karar No: 2015/8520, Tarih: 17.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8748 E.  ,  2015/8520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun istikrar kazanmış uygulamasına göre TCK'nın 102/5. maddesi kapsamında beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için yetişkinlerde olay tarihinden itibaren en az bir yıllık sürenin geçmesi koşulunun arandığı, buna karşılık mahkemece hükme esas alınan Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince olaydan yedi ay geçtikten sonra yapılan muayene bulgularına göre düzenlenen 06.03.2012 tarihli raporda, eylem nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu, ancak, bu bozulmanın kalıcı nitelikte olmadığının belirtilmesi itibariyle, anılan raporun süresinde olmadığı ve ruh sağlığındaki bozulmanın kalıcı nitelikte olmadığının belirtilmesi karşısında; mağdurenin dava dosyasıyla birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden birisine sevk edilip muayenesinin yaptırılarak

sanığın eylemleri nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda yeni rapor aldırılmasının ardından sanık hakkında TCK'nın 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına dair karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de,

TCK'nın 102/5. maddesi düzenlemesi hükmedilecek hapis cezasının 10 yıldan az olamayacağı şeklinde olduğu halde, mahkemece hüküm kurulurken “TCK'nın 102/5. maddesi uyarınca 15 yıldan az olamayacağından” bahisle sanık hakkında 15 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Kabule göre de,

TCK'nın 102/5. maddesi düzenlemesi hükmedilecek hapis cezasının 10 yıldan az olamayacağı şeklinde olduğu halde, mahkemece hüküm kurulurken “TCK'nın 102/5. maddesi uyarınca 15 yıldan az olamayacağından” bahisle sanık hakkında 15 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Sanık hakkında hüküm kurulurken Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 18.12.1989 gün ve 1989/314 Esas, 1989/399 sayılı Kararında açıklandığı üzere, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda failin bu ağır neticeden ancak onun gerçekleşmesi halinde sorumluluğu kabul edilip bu suçların teşebbüse elverişli bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin aynı Kanunun 61/5. maddesindeki sıraya uygun olarak, ancak 102/2-3-c maddeleri ile tayin edilen ceza üzerinden uygulanıp daha sonra 102/5. madde ile sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, yazılı biçimde 102/5. madde ile verilen cezadan teşebbüs nedeniyle indirim yapılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4364, Karar No: 2020/1498, Tarih: 03.03.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/4364 E.  ,  2020/1498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ ... HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak kararın davalı tarafça istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 03.03.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...’ın ilk evliliğinden olma kızı olup davalının ise mirasbırakanın ikinci eşi olduğunu, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan ve davalı eşi tarafından 1983 yılında birlikte satın alınıp yarı yarıya adlarına tescil edildiğini, mirasbırakanın adına kayıtlı ½ payı 07.05.1986 tarihinde mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı eşine satış yoluyla temlik ettiğini, davalının da taşınmazı 06.02.2009 tarihinde dava dışı ...’e muvazaalı olarak satış yoluyla temlik ettiğini ve bu işlemden 14 gün sonra 20.02.2009 tarihinde taşınmaz üzerine dava dışı banka lehine ipotek tesis edildiğini, dava dışı kişinin de taşınmazı üzerindeki ipotekle birlikte tekrar 06.09.2013 tarihinde muvazaalı olarak davalıya satış yoluyla temlik ettiğini, mirasbırakanın çekişmeli payı davalıya satması için haklı bir neden bulunmayıp temlikin bedelsiz olduğunu, davalının alım gücü bulunmadığını ileri sürerek dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ½ payının tapu kaydının 3/8 miras payı oranında iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın işleri nedeniyle sıkıntılar yaşadığı, alacaklarını tahsil edemediği, kredi borçlarının bulunduğu bir dönemde, bu sıkıntıların giderilmesi için mirasbırakanın zaman zaman taşınmaz satıp mirasını parça parça taksim ettiğini, ...’da bulunan ve kendisine ait olan dava dışı ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki 13 no’lu dairenin de mirasbırakanın borçları nedeniyle satıldığını ve bunun karşılığında mirasbırakanın çekişmeli payı kendisine devrettiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı tarafça istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1942 doğumlu mirasbırakan ...’ın 28.10.2013 tarihinde ölümü üzerine ilk eşten olma davacı kızı ... ile davalı ikinci eşi ... ve bu eşten olma dava dışı oğlu ...’ın mirasçı kaldıkları, mirasbırakan ile davacının annesinin 1970 yılında boşandıkları ve mirasbırakan ile davalının 1980 yılında evlendikleri, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ½ payı mirasbırakan ... adına kayıtlı iken vekili eliyle bu payın tamamını 07.05.1986 tarihinde davalı ikinci eşine satış yoluyla temlik ettiği, bu suretle dava konusu taşınmazın tamamına malik olan davalının taşınmazı 06.02.2009 tarihinde dava dışı ...’e, adı geçenin de üzerindeki ipotekle takyidatlı olarak 06.09.2013 tarihinde tekrar davalıya satış yoluyla temlik ettiği, davalının savunmasında sözünü ettiği İstanbul İlinde bulunan dava dışı ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki ... no’lu bağımsız bölümün davalının dava dışı babasına ait iken ölümü üzerine davalı ile birlikte annesi ve kardeşine intikal ettiği ve mirasbırakan Altan tarafından vekaleten hareketle 31.01.1986 tarihinde satıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalının, mirasbırakanın ikinci eşi, davacının ise ilk eşten olma çocuğu olduğu, davacı küçük yaşta iken annesiyle mirasbırakanın boşandıkları, davacı tanıklarının anlatımlarından davacı ile mirasbırakanın uzun yıllardır görüşmedikleri ve ilişkilerinin kopuk olduğu, davacının aynı zamanda amcası olan davalı tanığı ...’ın beyanına göre davacı ile dava dışı kardeşinin dahi birbirlerini mirasbırakanın ölümü sırasında tanıdıklarının anlaşıldığı; bunun yanısıra davalının İstanbul ilinde bulunan dava dışı ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki ... no’lu dairesinin mirasbırakanın borçları nedeniyle satıldığı ve bunun karşılığında mirasbırakanın çekişmeli payı kendisine devrettiği yönündeki savunmasını ispatlayamadığı da gözetildiğinde temlikin ilk eşten olma davacıdan mal kaçırmak amacıyla yapıldığı ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nun 373/2.maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02.01.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davacı vekili için 2.540.00. TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilen davalıdan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03/03/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuki sebebin dayalı tapu iptal-tescil isteğine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince talep kabul edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince bu karar kaldırılarak talebin reddine karar verilmiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda çıkan uyuşmazlık, murisin dava konusu temliki, terekeden veya diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuki sebebin dayalı tapu iptal-tescil isteğine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince talep kabul edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince bu karar kaldırılarak talebin reddine karar verilmiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda çıkan uyuşmazlık, murisin dava konusu temliki, terekeden veya diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere muris muvazaasına ilişkin ilkeler 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile belirlenmiştir. Sayın çoğunluk bu ilkeler çerçevesinde murisin amacının mal kaçırmak olduğu sonucuna varmıştır.

Murisin müteahhitlik ve ticaret yaptığı, ekonomik durumunun güçleştiği dönemde davalı eşine ait ...'da bulunan 13.nolu daireyi sattığı dosya kapsamı ile sabittir. Bu durumda dava konusu taşınmazın, satılan bu daire karşılığında davalıya temlik edildiğinin kabulü gerekmektedir. Hal böyle olunca diğer mirasçılardan mal kaçırma iradesinden bahsetmek te mümkün olmayacaktır.
Yargıtay — Esas No: 2015/9992, Karar No: 2015/14801, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/9992 E.  ,  2015/14801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram, genel tatil ücreti, ilave tediye alacağı, ücret, ücret alacağı farkı ve döner sermaye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalı ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece gerekçeli karar başlığında tüzel kişiliği ve buna bağlı olarak davalı sıfatı olmayan ... nin 2 numaralı davalı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalı ...'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 27/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/364, Karar No: 2024/3611, Tarih: 03.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/364 E.  ,  2024/3611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1457 E., 2023/1221 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/26 E., 2023/55 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirkette 01.01.2016-30.09.2018 tarih aralığında çalıştığını, ancak SGK primlerinin eksik ödendiğini beyanla hizmet akdine dayalı olarak geçen ve eksik bildirilen çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davayı kabul ettiklerini beyan etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece Mahkemesi tarafından, yargılamanın 15.11.2022 tarihli 14. celsesine davacı tarafın duruşma gününden haberdar olmasına rağmen katılmadığı, davalı taraf vekilinin de davayı takip etmediği gerekçesiyle, dosyanın 3 ay süreyle işlemden kaldırılmasına, akabinde 3 aylık sürede yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; mazeret dilekçesi sunmalarına rağmen dosyanın işlemden kaldırıldığını, Kurum lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğini beyanla, Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 4/son maddesine göre hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın SGK'ya resen ihbarı gerekir. Davalı yanında fer'i müdahil olarak katılan Kurum, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi Kanun yoluna başvurabilir. Fer'i müdahil olması sebebiyle Kurum lehine ve aleyhine vekalet ücretine karar verilemez. (Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 2023/1103 Esas 2023/2741 Karar sayılı ilamı emsal niteliktedir.)"gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili özetle; mazeretlerinin kabul edilmesi gerektiği ile davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 ncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi, 7036 sayılı Kanun'un 4 ncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30488, Karar No: 2019/2133, Tarih: 14.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/30488 E.  ,  2019/2133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu ...... İli, ...... İlçesi, ...... Mahallesi, 1640 ada 7 parsel sayılı taşınmazın cephe aldığı ...... Mahallesi, ...... Caddesinin 2009 yılı arsa m² rayiç değeri 588,75-TL olarak belirtildiği,...... Başkanlığının 29.06.2009 tarihli yazı cevabında ise taşınmazın cephe aldığı 5388 sokağın 2009 yılı arsa m2 rayiç değeri 78,73-TL olarak bildirildiği halde taşınmazın 2009 yılı arsa m2 rayiç değeri ve cephe aldığı sokaklara ilişkin bilirkişi kurulu raporu ile belediye yazı cevabı arasındaki çelişki giderilmeden ve aynı bölgeden intikal eden Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 2015/8859E. sayılı ilamı ile denetimden geçen ...... 7.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/215E.-2013/286K. sayılı dava dosyasında 11.05.2009 değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaza bitişik olup aynı amaçla kamulaştırılan benzer nitelikteki 1640 ada 6 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 341,36-TL değer biçildiği halde mahkemece bilirkişi kurulundan bitişik parsel için tespit edilen m² değerinden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin

değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunlu olup bu itibarla emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiği halde hükme esas olan raporda şirkete yapılan özel amaçlı satışlar emsal kabul edilerek ve değerlendirmeye esas alınan emsallerin ortalaması alınmak suretiyle değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.