muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1118, Karar No: 2024/1478, Tarih: 06.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/1118 E.  ,  2024/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 ... Yargıtay Kanunu’nun (2797 ... Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, tapuya kayıtlı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasıyla açılan tapu iptali ve terkin isteğine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 1 ... kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (1). Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 ... Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY (1). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3343, Karar No: 2019/9193, Tarih: 18.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3343 E.  ,  2019/9193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalının, müvekkili şirkette 01.06.2010 tarihinde tıbbi mümessil olarak çalışmaya başladığını, ilaç tanıtımlarını gereği gibi yapabilmesi için, gerekli tıbbi formatik bilgilerle donatılması ihtiyacı nedeniyle davacıya diğer tıbbi mümessillerle birlikte işe alınırken, pahalı otellerde, her türlü ihtiyaçları karşılanarak, akademisyenlerin de katkısı ile 60 gün süren eğitim seminerleri verildiğini, bu seminerlerde çalışanlara yatırım harcaması yapıldığını, ancak davacının eğitimi aldıktan sonra, hizmet sözleşmesinde belirtilen süre dolmadan 24.04.2011 tarihinde istifa ederek, başka bir firmada iş bularak kalifiye şekilde ayrıldığını, müvekkili şirketin yeni eleman almak için ilan verdiğini ve tekrar harcama yaptığını, iş sözleşmesinin 8/g maddesi uyarınca davalı işçi 3 yıl bitmeden işten ayrıldığından eğitim tazminatı ödemesi gerektiğini ileri sürerek eğitim giderlerinin tahsilini istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, aşamalardaki beyanlarında iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkeme tarafından verilen davanın kısmen kabulüne dair ilk kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2012/36818 Esas - 2014/31787 Karar sayılı bozma ilamı ile "... Somut olayda, dosya içeriğinde davacı şirket adına muhtelif tarihlerde kesilmiş konaklama bedeline ilişkin faturalar mevcuttur. ... Turizm AŞ tarafından düzenlenen yazıda ise aralarında davalının da olduğu 25 kişinin 28.3.2010- 29.5.2010 tarihleri arasında otellerinde konakladığı belirtilmiştir. Dava dışı firma tarafından davacı adına kesilen faturalar örneğin 28.3.2010-5.4.2010 arası için 1751 konaklama açıklaması ile yemek + konaklama bedeli olarak KDV dahil 95 175.86 TL olarak, 5.4.2010- 12.4.2010 arası 1560 konaklama açıklaması ile yemek + konaklama bedeli olarak KDV dahil 86.033,60 TL olarak kesilmiştir. Bu şekilde 6 adet daha fatura mevcuttur. Bilirkişi raporunda 25 kişiye eğitim verildiği kabul edilerek tüm faturalardaki toplam miktar 25 e bölünmek suretiyle 1 kişi için yapılan eğitim gideri bulunduğu belirtilmiştir. Dosya içeriğine sunulan deliller eksik olduğu gibi bu haliyle yapılan hesaplama da hatalıdır. Davalıya hangi tarihlerde ne şekilde eğitim verildiği, eğitim verildiği tarihlerde kaç kişinin davalı ile birlikte aynı eğitimi aldığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmediği..." gerekçesi ile bozulduğu, bozma ilamına uyulduğu, bilirkişi raporu alındığı, Yargıtay bozma ilamında öncelikle davacı ile ilgili giderlerin belirlenmesinin istendiği, sunulan faturalar (davacının eğitim aldığı dönemde) sadece konaklama faturaları olup, son sunulan fatura detayında bir kişinin konaklama bedeli 50,00 TL olarak yer aldığı, bozma ilamı öncesi düzenlenen raporda sunulan faturaların tamamı 25 kişiye ait olduğu şeklinde işlem yapılmış olup, sunulan faturalarda yer alan sade konaklama ücreti dahil esas alındığında konaklama bedeli toplamı (ekstra konaklamalar ekstra giderler hariç olmak üzere), fatura no 05.04.2010 - konaklama tutarı 94.554,00, fatura no 12.04.2010 - konaklama tutarı 84.240,00, fatura no 19.04.2010 - konaklama tutarı 84.240,00, fatura no 26.04.2010 - konaklama tutarı 83.214,00, fatura no 03.05.2010 - konaklama tutarı 83.268,00, fatura no 10.05.2010 - konaklama tutarı 81.040,00, fatura no 17.05.2010 - konaklama tutarı 82.728,00, fatura no 29.05.2010 - konaklama tutarı 53.406,00, konaklama tutarı toplam 646.690,00 şeklinde konaklama bedeli ödenmiştir. toplam gün sayısı 28.03.2010-29.05.2010 arası 62 gün olup, buna göre 25 kişinin 62 gün konaklaması 646.690,00-tl olsa idi kişi başı bir günlük konaklama; 646.690.000 / 25 - 25.867,60-tl, 25.867,60 / 62 gün » 417,22 TL bir kişinin oda konaklaması olacağı, ki, bu hesabın otelden gelen fatura dökümleri ile uyumlu olmadığı (dökümde kişi başı oda 50,00-TL olduğu). otelden gelen fatura dökümlerinde bir kişinin konaklamasının 50,00 TL olduğu, kardiyovasküler grubunun 25 kişi olmakla birlikte ayrıca 1,2,3,4,5,8 grup şeklinde konaklayanların olduğu, örneğin 25.05

.690,00-tl olsa idi kişi başı bir günlük konaklama; 646.690.000 / 25 - 25.867,60-tl, 25.867,60 / 62 gün » 417,22 TL bir kişinin oda konaklaması olacağı, ki, bu hesabın otelden gelen fatura dökümleri ile uyumlu olmadığı (dökümde kişi başı oda 50,00-TL olduğu). otelden gelen fatura dökümlerinde bir kişinin konaklamasının 50,00 TL olduğu, kardiyovasküler grubunun 25 kişi olmakla birlikte ayrıca 1,2,3,4,5,8 grup şeklinde konaklayanların olduğu, örneğin 25.05.2010 tarihinde otelde 202 kişinin konakladığı detaylıdır. Bu durumda davacı ile ilgili eğitim gideri günlük 50,00 TL konaklama bedeli, son güne ait 35,00 TL gala için yapılan harcama ve transfer ile ilgili toplam 154 kişi için yapılan 1.750,00 TL nin kişi başına düşen tutarları toplamının kdv li değeridir. Bu durumda 1 kişinin transferi 1.750,00 / 154 = 11,36 TL olduğu, davacı 62 gün konaklama yapmış olup buna göre toplam ödenen eğitim gideri davacı yönünden; konaklama için genel harcama toplamı 3.396,80 TL olarak belirlendiği, bu aşamadan sonra davacının 3 yıl için (365 x 3 = 1095 gün) sözleşme imzaladığı anlaşılmakla bir güne karşılık gelen eğitim gideri; 3.396,80 / 1095 = 3,10 TL olduğu, davacı 3 yıl dolmadan işyerinde 01.06.2010-24.04.2011 arasında 327 gün çalışmış olup, buna göre bakiye çalışması gereken ve dolayısıyla eğitim gideri talep edilebilecek süre 1095 - 327 = 768 gün olup, günlük 3,10 TL'ndan sorumlu olduğu eğitim gideri tutarı; 3,10 x 768 = 2.380,80 TL olarak belirlendiği, bu nedenle davanın kısmen kabülü gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 24/11/2011 yerine 20/01/2015 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Somut uyuşmazlıkta, hükme esas hesaplamaya vâkî itirazlar bakımından;

Dosyada bozma öncesi 1, bozma sonrası 2 bilirkişi raporu alınmıştır. Her 3 bilirkişi raporunda sonuçlar farklıdır.

Davacı Şirket vekili eldeki hükme esas en son bilirkişi raporuna karşı itiraz dilekçesi vermiştir. Bu itirazları karşılanmaksızın eldeki hükmün kurulması hatalıdır.

Davacı Şirket vekilinin hükme esas bilirkişi raporuna yaptığı itirazları tek tek karşılayan, bilirkişi raporları arasındaki farklılıkların nedenini denetime elverişli şekilde irdeleyip ortaya koyan, bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler bu şekilde denetime elverişli şekilde giderilen ve yeniden hesaplama yaparak sonuca giden yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonuca gidilmelidir.

Bu kapsamdan olmak üzere yeniden alınacak bilirkişi raporunda dosya kapsamındaki tüm belgeler tek tek incelenmeli, bu inceleme esnasında faturanın tarihi, numarası, tutarı, hangi şirkette / nereden alındığı, hangi açıklamayı içerdiği, her bir belge ile ilgili ve o belgeye dayanak sair belgelerin neler olduğu, yani belgeler arasındaki irtibat, bu belgenin davalı işçiyi neden kapsadığı ya da neden kapsamadığı, davalı işçiyi kapsıyor ise ne miktar bakımından ve ne gerekçe ile davalı işçinin bu belgedeki harcamadan sorumlu olduğu net bir şekilde ortaya konmalıdır.

Bu yeni alınacak bilirkişi raporunda, yukarıda sayılan hususlar ve tarafların dosya kapsamındaki itirazlarının tek tek karşılanmasının yanı sıra önceki bozma ilâmının gerekleri de yerine getirilmelidir.

Ayrıca, örnek olarak 24/05/2010 tarihli, 77.282,64 TL. tutarlı, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde kapsam dışı bırakıldığını belirttiği faturanın ve dosyada okunaksız olan sair fatura ve belgelerin okunaklı suretleri bilirkişi incelemesinden önce celbedilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25100, Karar No: 2016/24816, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/25100 E.  ,  2016/24816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret, ilave tediye ile döner sermaye ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... Devlet Hastanesinde veri hazırlama ve kontrol işletmenliği ve hasta kayıt elemanı şartnamesine bağlı olarak çalıştığını, ihaleyi alan firmalar işçisi olarak gösterildiğini, davalı kurum ile taşeron firmalar arasında akdedilen hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğunu, davalı işverenlikte çalışan ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan işçi ücretinin tespit edilerek müvekkilin ücretinin bu tutara yükseltilmesi gerektiğini, fark ücret ve ücret eki alacağı, ilave tediye alacağı, döner sermaye alacaklarını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa iddiası yerinde görülmemekle beraber davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı işçi ile davalı işveren arasında ilave tediye alacağı uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanun 1. maddesinde devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

7-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

8-Sermayesi değişen kurumlar,

9-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

10-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

11-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

12-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

12-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Bu kapsamda yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu’nun merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, mahkemece ücrete ilave tediye ücretine hükmedilmiş ise de davacı, davalıya ait işyerinde altişverenlerin işçisi olarak çalışmıştır. Mahkemece, doğru olarak davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı kabul edilmiştir. Yukarıda da açıklandığı üzere ilave tediye ücreti 6772 sayılı Kanun kapsamındaki işyerlerinde çalışan işçilere verilen bir ücrettir. Hal böyle olunca, 6772 sayılı Kanun kapsamında bir işyerinde çalışmayan davacının, ilave tediye ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10261, Karar No: 2017/3462, Tarih: 20.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/10261 E.  ,  2017/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında kurulan mahkumiyet hükmü temyiz incelemesinde aleyhine bozulan sanığın, bozmadan sonra mahkemece dinlenip bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan, yazılı şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15147, Karar No: 2014/6751, Tarih: 04.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/15147 E.  ,  2014/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/126967

Mahkeme : İZMİR 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 20.01.2010-2009/1289 esas ve 2010/73 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 04.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2090, Karar No: 2023/3302, Tarih: 12.06.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2090 E.  ,  2023/3302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/123 E., 2022/345 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait 1124 parsel sayılı taşınmaza komşu 630 parsel maliki olan davalının ağaç dikmek ve çit çekmek suretiyle el attığını ileri sürerek, el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, süresi içinde davaya cevap vermemiş, duruşmadaki beyanında davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.01.2013 tarih ve 2010/210 Esas, 2013/22 Karar sayılı kararıyla, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 08.12.2016 tarih ve 2016/12781 Esas, 2016/10986 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı, dava konusu 1124 parsel sayılı taşınmazın yargılama sırasında yapılan yenileme kadastrosu sonucu 180 ada 49 sayılı parsel olarak davacı ve dava dışı kişiler adına, 630 parsel sayılı taşınmazın ise yenileme kadastrosu ile 180 ada 47 parsel sayılı olarak davalı adına tespit edildiği, tespite itiraz edilmekle tutanağın kesinleşmediğini, tespite itiraza ilişkin dava sonucunun beklenmesi, yenileme kadastrosunun kesinleşmesi hâlinde, oluşan yeni mülkiyet ve çap durumuna göre mahallinde yeniden keşif yapılarak davalının, davacının paydaşı olduğu dava konusu taşınmaza el atması olup olmadığının saptanması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu yerin davacı tarafın parselinde kaldığı ve içinde herhangi bir muhdesat olmadığı, bozma ilâmı gereğince yeni mülkiyet ve çap durumuna göre davalının davacının taşınmazına herhangi bir tecavüzünün olmadığı saptanmış olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu yerin davacı tarafın parselinde kaldığı ve içinde herhangi bir muhdesat olmadığı, bozma ilâmı gereğince yeni mülkiyet ve çap durumuna göre davalının davacının taşınmazına herhangi bir tecavüzünün olmadığı saptanmış olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyizinde; davalının el atmasının devam ettiğini, Mahkemenin yeterince araştırma yapmadığını, 2012 yılında yapılan keşifte müdahalesi bulunan yapıların tespit edildiğini, bozma sonrası yapılan keşifte dava konusu yer üzerinde yapı olmadığı belirlenmiş ise de, seranın dava devam ederken kaldırılmış olabileceğini, davanın açıldığı tarihteki duruma göre karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci maddesi, “İyi niyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.