muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2593, Karar No: 2012/7468, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2593 E.  ,  2012/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve ... olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ı bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçunun ... olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikâyetten vazgeçme nedeniyle açılan kamu davasının düşürülmesine, ... olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan ise beraatine dair İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.06.2006 gün ve 2005/545 Esas, 2006/295 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabul olunan ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve ... olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 09.11.1999 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24317, Karar No: 2021/2804, Tarih: 28.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/24317 E.  ,  2021/2804 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve yaralama suçlarından şüpheli ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 18/02/2020 tarihli ve 2020/1069 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 11/03/2020 tarihli ve 2020/1110 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 16/09/2020 gün ve 76109 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, somut olayda şüphelinin kendisine ait iş yerinde resepsiyon görevlisi olarak çalışan müştekiyi omuzlarından tutup sarsmak suretiyle "mahalle karıları gibi kapıda bekleme" şeklinde hakaret ettiği ve müştekiye karşı yaralama eylemi gerçekleştirdiği iddialarının dinlenilen tanık Sati Köse tarafından da doğrulanması karşısında, şüphelinin üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince incelenmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

1- Hakaret suçu açısından

a- Şüphelinin müştekiye “hasta mısın kızım sen” diyerek hakaret ettiğine dair yapılan şikayete ilişkin 18/02/2020 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karar karşı süresinde yapılan itiraz üzerine Ankara Batı 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 11/03/2020 tarih, 2020/1110 D. iş sayılı kararı ile itirazın reddedildiği, bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidildiği ancak istem yazısında hakarete konu sözlerin “mahalle karıları gibi kapıda bekleme” şeklinde olduğunun belirtildiği,

b- Şüphelinin, müştekiye “mahalle karıları gibi kapıda bekleme” diyerek hakaret ettiğine dair yapılan şikayete ilişkin olarak da 03/06/2020 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği. Bu karara karşı Sulh Ceza Hakimliği'ne yapılmış bir itirazın bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

İncelenen somut olayda; şikayete konu kaba hitap tarzındaki "hasta mısın kızım sen" sözünün, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığından, Cumhuriyet Başsavcılığı'nın verdiği kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında ve itiraz mercinin itirazın reddine dair kararında isabetsizlik bulunmadığıından, merci kararı hukuka uygun görülmekle talebin reddine karar verilmiştir.

2- Yaralama suçu açısından,

İddianame tanzimi için basit şüphenin yeterli olmayıp yeterli şüphenin aranması kuralı ve buna bağlı olarak yeterli şüphe içermeyen iddianamenin CMK'nın 174. maddesi kapsamında iade edilmesi gerektiği kuralı ile kişilerin lekelenmeme hakkına da hizmet edilmektedir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/1. maddesinde düzenlenen “adil yargılanma hakkının” alt başlıklarından olan ve özellikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nce de adil yargılanmama hakkının bir unsuru olan lekelenmeme hakkının, soruşturmadan sonuç çıkartma aşamasındaki görünümlerinden birisi de, iddianame düzenlenmesi için gereken yeterli şüphenin olmadığı durumlarda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar alma hakkıdır. Öyle ki, kişi, yersiz, dayanaksız, soyut, yeterli şüphe barındırmayan iddialarla şüpheli sıfatından çıkıp daha ağır bir sıfat olan sanık sıfatına geçmekle aynı zamanda gizli olan soruşturma işlemleri de aleniyete bürüneceğinden, kişinin lekelenmeme hakkı da zedelenecektir. Bu bakımdan, 5271 sayılı CMK’da 5353 sayılı yasa ile yapılan değişiklikte, 171. maddeye yapılan ekleme gerekçesi olarak şu husus vurgulanmıştır: “Ceza Muhakemesi Kanunu'nun temel amacı yargılamanın, adil yargılama ilkesine tam sadık kalınarak sür'atlendirilmesi ve kovuşturmanın duruşmadan duruşmaya sürüklenmesini ve böylece parçalı adaleti önlemek olduğundan ve bu amaca ulaşmanın bir çaresi de ceza adalet sistemini, olanak ölçüsünde boşaltmak, soruşturma evresindeki filtreyi etkinleştirmek olduğundan değişik hükümler getirilmiş ve bunlardan önemli birisini de bu madde oluşturmuştur.” Öte yandan, ceza adalet sistemindeki iş yoğunluğuna bağlı tıkanıklıkların da önüne geçilmek bakımından da iddianamenin yeterli şüpheyi içermesi, daha doğrusu, soruşturma sonucunda toplanan delillerden yeterli şüpheye ulaşılması durumunda iddianamenin düzenlenmesi, aksi takdirde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; müşteki ...’in şüpheli ...’nın kendisini omuzlarından tutup sarsarak yaraladığı iddiasını şüphelinin yaralanmaya ilişkin adli rapor bulunmadığı gibi iddiayı destekler başkaca delilden de bahsedilmediği, şüphelinin atılı yaralama suçunu işlediğine yönelik delillerin değerlendirilmesinden yukarıda ayrıntısıyla izah edilen iddianame düzenlenmesi için yeterli şüpheye ulaşılamaması ve bu bağlamda Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile bu karara yapılan itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliği'nce verilen itirazın reddine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmediğinden kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünceler yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 28/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4866, Karar No: 2019/790, Tarih: 24.01.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/4866 E.  ,  2019/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.02.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inançlı işlem nedeniyle tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

HMK’nın “tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve davanın açılmamış sayılması” başlıklı 150. maddesinde “(1) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

(2) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.” hükümlerine yer verilmiştir.

Davacı vekili, 01.10.2015, 26.11.2015 ve 17.12.2015 tarihli son üç celseye mazeret belirtmeksizin gelmemiş, gelen tarafa da yargılamaya devam edip etmeyeceği sorulmamıştır.

Mahkemece, HMK’nın 150. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken işin esasına yönelik hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.01.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5562, Karar No: 2024/5938, Tarih: 27.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5562 E.  ,  2024/5938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/961 E., 2023/796 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/85 E., 2019/242 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.04.2017-01.05.2018 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde kurumsal iletişim müdürü olarak geçen çalışmasının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı şirkette hizmet aktiyle çalışmadığını, bağımsız aracılık hizmeti vermiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.04.2017-01.05.2018 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde kurumsal iletişim müdürü olarak geçen çalışmasının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı şirkette hizmet aktiyle çalışmadığını, bağımsız aracılık hizmeti vermiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanları esas alındığında davacının davalı okulun etkinlik ve organizasyonlarında görev aldığı, ancak bu hizmetin dışarıdan hizmet satın alım yoluyla sağlandığı, davacının kartvizit ve Final Okulları uzantılı e -posta sahibi olmasının sigortalı çalışma olgusunu kanıtlamaya yeter bir durum olarak kabul edilemeyeceği, davacının celse arası sunmuş olduğu whatsapp ekran görüntülerinde numaraların yer almadığı, konuşmaların yapıldığı iddia edilen tanıklara bu hususun sorulması sonucu tanıkların bu durumu hatırlayamadıkları, hatırlasalar dahi konuşma içerikleri dikkate alındığında bu durumun davacının davalı okulda sigortalı ve bağımlı bir çalışan olduğuna ilişkin ibare içermediği, bordro tanıkları içerisinde iş ilişkisi halen devam edenler olduğu gibi iş ilişkisi sonlanmış olan tanıkların da bulunduğu, tanık ...'nın 2016-2019 da özlük işlerinde çalıştığı, davacı için herhangi bir özlük dosyası tutmadığını beyan etmesi, davacının hiyerarşik düzen bakımından emir ve talimatları kimden aldığı konusunda bir beyan bulunmadığı, 4857 sayılı İş Kanunu'nun ilk sözleşmesini tanımlayan 8 inci maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca "iş sözleşmesi bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi, diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir." hükmü gereği sigortalı çalışan olma koşullarından olan bağımlılık unsurunun oluşmadığı, davacının davalı okul içinde herhangi bir ... odasının bulunmadığı, bu nedenle davacının çalışmasının bağımsız olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, dosyadaki tüm delillerin değerlendirilmediğini, davacının davalı okulda sürekli bir çalışmasının olduğunu, mahkemece eksik araştırma yapıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, dosyadaki tüm delillerin değerlendirilmediğini, davacının davalı okulda sürekli bir çalışmasının olduğunu, mahkemece eksik araştırma yapıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının sigorta hizmet cetvelinde 06.11.2013-08.10.2016 tarihleri arasında dava dışı ... Özel Eğitim Kurumlarından bildirimlerinin bulunduğu, uyuşmazlık konusu dönemde herhangi bir sigortalılığının olmadığı, davalıya ait şirket çalışanları ile olan WhatsApp yazışmaları, kendisine verilen barı@finalokullari.com.tr e-posta adresi ve bu adres ile yaptığı yazışmaları, şirket adına Mersin Hiltonsa ile yapılan sözleşmeyi davacının imzalamış olması, tanık beyanları ile de davacının kurumsal iletişim müdürü olarak çalıştığının doğrulandığı anlaşıldığından davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile davacının 01.04.2017-30.04.2018 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili; davacının okulla ilişkisinin hizmet akdine değil, dışarıdan bağımsız yürütülen danışmanlık hizmetine dayalı olduğu, sunduğu sözleşmelerin, tüm yazışmaların her zaman herkes tarafından elde edilebilecek olan belgeler olduğunu, davacının sürekli ve bağımlı bir iş akdi ile çalıştığını ispata yeterli olmadığını belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2959, Karar No: 2017/16229, Tarih: 07.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/2959 E.  ,  2017/16229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmasının başka bir mahkeme tarafından yakalama emri ile aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine istinabe yasağına aykırı davranılması,

2) Sanığın müştekinin kendisine bıçak çektiği ve bıçağı tutmak isterken sol el parmaklarından yaralandığına ilişkin savunması ve bu savunmayı doğrular nitelikte doktor raporu, yine sanığın dayısının oğlu olan tanık ...'ın müştekinin sanığa yumruk atması üzerine, sanığın müştekiye saldırdığına ilişkin beyanı karşısında, ilk haksız hareketin müştekiden geldiği ve sanığın da müşteki tarafından yaralandığı anlaşıldığından, 5237 Sayılı TCK'nin 29. maddesinde yazılı haksız tahrik hükümlerinin alt sınırın üzerinde uygulanması gerekirken asgari seviyede uygulanması suretiyle fazla ceza tayini

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12372, Karar No: 2012/10929, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12372 E.  ,  2012/10929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2012 gün ve 2009/310 Esas, 2012/91 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdureye yönelik oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna uyan 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 103/3 ve 103/4. maddeleri uyarınca verilen ceza 15 yıl geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, aynı Kanunun 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince 20 yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, anılan kanun maddeleri gereğince hakkaniyet kuralları gözetilerek uygun bir ceza tayini gerektiği halde, 103/6. maddenin uygulama dışı bırakılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1807, Karar No: 2024/12100, Tarih: 04.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/1807 E.  ,  2024/12100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/231 E- 2023/261 K

Taraflar arasındaki muvazaalı işlemin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ilk derece mahkemesince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (4.) Hukuk Dairesince, mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrasında yapılan yargılama netincesinde "davanın kabulüne" dair verilen karar; davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olup; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... aleyhine müvekkili ... tarafından Ceyhan Aile Mahkemesi'nde 2008/518 Esas 2009/693 Karar sayılı dosya ile 17.11.2008 tarihinde tazminat ve nafaka istemli boşanma davası açıldığını, davalı ... ile davacının boşanmasına, davalının davacıya 20.000,00 TL manevi tazminat, aylık 350 TL yoksulluk nafakası ödemesine karar verildiğini, kararın 13.09.2011 tarihinde kesinleştiğini, bu dava sürerken davalının 26.06.2009 tarihinde kendisine ait olan Adana ili ... ilçesi ... Mahallesi 87 ada 9 parselde kayıtlı gayrimenkulü öz annesi olan ...'e muvazaalı olarak sattığını, söz konusu satış işleminin davacı olan alacaklıdan mal kaçırmak için yapıldığını, arz edilen nedenlerle davanın kabulüne, muvazaalı satış işleminin iptali ile eski ... iadesine, diğer hakları saklı kalmak kaydı ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Mahzun Eşin vekili cevap dilekçesinde ve davalı ... duruşmadaki beyanlarında davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI