muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10783, Karar No: 2010/12982, Tarih: 07.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/10783 E.  ,  2010/12982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıkların mağdurlar ... ve ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle kurulmuş olan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

I- Sanıkların mağdurlar ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulmuş olan hükümlerin incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların, sokakta yürümekte olan mağdurların önüne geçip “ 1 TL para sökülün” diyerek, mağdur ...'in üzerinde 6 TL olduğu halde 1 TL aldıkları, mağdur ...'in üzerinde ise para olmadığından herhangi bir şey alamadıkları, mağdurların aşamalardaki ifadelerinin içeriğinden anlaşılması karşısında; olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastları da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu isteme/alma olanağı varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerçekten az olanı istemiş/almış olmalarına göre, 5237 sayılı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca cezalarından indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yeterli olmayan gerekçeyle anılan madde uyarınca indirim yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş,sanıklar ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4796, Karar No: 2019/3006, Tarih: 02.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/4796 E.  ,  2019/3006 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde;davacının tapu sicilinde ...... parselde kayıtlı gayrimenkulün 5 ve 7 nolu bağımsız bölümlerin maliki olduğu, davalıların da aynı gayrimenkulde diğer bağımsız bölüm maliki oldukları, tapuda belirlenen ve görünen arsa paylarının usulsüz ve dayanaksız olarak yanlış tahsis edildiği bildirilerek arsa paylarının usulüne uygun olarak yeniden tespit edilerek düzeltilmesi istenilmiştir.

Mahkemece;1-Davalılardan ... aleyhine açılan davanın reddine,

2- Diğer davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne; tapu sicilinin ..... parsel sayılı gayrimenkul üzerindeki "....nolu iki ayrı kapısı olan ve 30 Kapı nolu kısmında 2'şerden 8 ve 30A Kapı nolu kısmında 1'erden 4 daire" nitelikli ana taşınmazdaki arsa paylarının iptali ile;

Zemin kat, giriş:30, (1) nolu bağımsız bölümün arsa payının 74/1140 olarak,

Zemin kat,giriş:30, (2) nolu bağımsız bölümün arsa payının 74/1140 olarak,

1.kat, giriş:30, (3) nolu bağımsız bölümün arsa payının 105/1140 olarak,

1.kat, giriş:30, (4) nolu bağımsız bölümün arsa payının 105/1140 olarak,

2.kat, giriş:30, (5) nolu bağımsız bölümün arsa payının 105/1140 olarak,

2.kat, giriş:30, (6) nolu bağımsız bölümün arsa payının 105/1140 olarak,

3.kat, giriş:30, (7) nolu bağımsız bölümün arsa payının 105/1140 olarak,

3.Kat, Giriş:30, (8) nolu bağımsız bölümün arsa payının 105/1140 olarak,

Zemin Kat, Giriş:30-A, (1) nolu bağımsız bölümün arsa payının 68/1140 olarak;

1.kat, Giriş:30-A, (2) nolu bağımsız bölümün arsa payının 98/1140 olarak;

2.kat, Giriş:30-A, (3) nolu bağımsız bölümün arsa payının 98/1140 olarak;

3.kat, Giriş:30-A, (4) nolu bağımsız bölümün arsa payının 98/1140 olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

SONUÇ:Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekiline 21/05/2018 tarihinde tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi 30/05/2018 tarihinde havale edilmiş, harcı da bu tarihte alınmıştır. Temyiz talebinin yasal süre içinde yapılmadığı anlaşılmakla HUMK'nın 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1948, Karar No: 2020/5168, Tarih: 22.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/1948 E.  ,  2020/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 331/1. maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta, şikayete dayanak olan icra takip dosyasında ödeme emri borçluya tebliğ edilip henüz takip kesinleşmeden alacaklı vekili tarafından şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında açılan davanın CMK’nın 223/8. maddesi gereğince “düşmesine” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 22/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6384, Karar No: 2021/9780, Tarih: 07.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6384 E.  ,  2021/9780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 40. HUKUK DAİRESİ

Dava; davacı kurum tarafından davalıya yersiz ödenen döner sermaye ek ödeme tutarının iadesi istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine 07/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20677, Karar No: 2012/3429, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20677 E.  ,  2012/3429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.07.2009 gün ve 2004/133 Esas, 2009/176 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, sanıklar ..., ... ve ...'in ele geçirilemeyen ve olay sırasında üzerlerinde bulunan çakı bıçaklarıyla, 04.06.2004 tarihinde yapılan keşif sonucu bilirkişi tarafından hazırlanan 11.06.2004 tarihli raporla ıssız olduğu tespit edilen bir tarlada, mağduru "ya donunu indirirsin ya da seni bıçaklar, bir yere atarız" demek suretiyle tehdit ettikleri, bu şekilde iradesini baskı altına alarak mağdurun livata suretiyle zorla ırzına geçtikleri, mağdurun özde değişmeyen samimi anlatımları, doktor raporu, Adli Tıp Raporu ve tüm dosya içeriğinden sabit olduğu, olay yerine birlikte gittikleri anlaşılan bir kısım tanıkların muhtemelen kendilerinin de sorumlu olabilecekleri endişesiyle verdikleri beyanlarına itibar edilemeyeceği, suç tarihinde 14 yaşında olan sanıkların 10.06.2003 tarihli adli tabip raporuna göre suçun farik ve mümeyyizi oldukları, eylemlerinin 765 sayılı TCK.nın 414/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilerek, suçun işlendiği tarihten sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun ile usulüne uygun biçimde kıyaslama yapılarak, lehe olan kanunun belirlenip uygulanması suretiyle mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı gerekçelerle beraatlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5465, Karar No: 2023/4661, Tarih: 29.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5465 E.  ,  2023/4661 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/592 E., 2022/1053 K.

DAVA TARİHİ : 15.09.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 26.04.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.09.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla henüz imzalanmayan toplu ... sözleşmesi hükümlerinin dikkate alınarak karar verilmesinin hatalı olduğu, hüküm altına alınan fark ikramiye alacağına bilirkişi raporunda belirtilen tarihlerden itibaren faiz işletilmişse de davalı arabuluculuk son tutanak tarihinde temerrüde düştüğünden faiz başlangıcının hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu, ücretin kanuna uygun olarak ödendiğini, hem ... ... sözleşmesinden hem de toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı taleplerinin menfaat çatışması nedeniyle hukuka aykırı olduğunu, faiz türleri ve başlangıç tarihlerinin hatalı olarak belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin 2021 yılı ücretinin belirlenmesi ile ikramiye alacağına işletilen faizin başlangıç tarihi hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 nci ve 34 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 nci ve 34 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İkramiye alacağına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken ilk talep kısmına arabuluculuk son tutanak tarihinden ıslah ile arttırılan kısmına ıslah tarihinden faiz işlettilmesi hatalı ise de hüküm davacı tarafından temyiz edilmediğinden, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4220, Karar No: 2014/12546, Tarih: 12.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4220 E.  ,  2014/12546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/54533

MAHKEMESİ : Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25.11.2011

NUMARASI : 2008/222 Esas, 2011/766 Karar

SUÇ : Müstehcenlik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu CD, DVD, flash bellek ve harddisklerdeki görüntülerin ar ve haya duygularını incitip incitmediği, cinsi arzuları tahrik ve istismar eder nitelikte genel ahlaka aykırı olup olmadığı, TCK.nın 226/3. maddesinde düzenlenen suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tayin edilecek bilirkişi tarafından denetime olanak verecek şekilde düzenlenecek raporla saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, sadece bir adet DVD içeriği incelenerek, porno olduğunu bildiren ve suçun unsurlarının tespiti için gerekli ve yeterli açıklamayı taşımayan soyut bilirkişi raporuna dayanarak, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Adli emanette kayıtlı eşyanın tamamı incelendikten sonra suç unsuru bulundurduğu bilirkişi raporuyla tespit edilenlerin müsaderesine, diğerlerinin sanığa iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, CD ve DVD’lerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7430, Karar No: 2023/1392, Tarih: 23.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/7430 E.  ,  2023/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Niğde 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2019/308 Esas, 2020/189 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/1778 Esas, 2021/113 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...’in ikametinde madde sattığına dair edinilen bilgilere istinaden ikamet çevresinde yapılan fiziki takipte; sanık ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık Beytullah’ın sanığa ait ikamete birlikte girdiklerinin ve kısa süre sonra yine birlikte çıkarak farklı yönlere ayrıldıklarının kolluk görevlilerince görüldüğü, aracına binen tanığa müdahale edildiğinde 2 adet farklı gazete parçalarına sarılı halde her biri net 0,7 gram olan esrar ele geçirildiği, akabinde adli arama kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada; ikametin farklı yerlerinde 86,2 gram esrar maddeleri ile tanıktan ele geçen maddelerin sarılı olduğu gazete parçalarının kopartıldığı gazetelerin ele

geçirildiği olayda; sanığın eyleminin hakkında edinilen bilgi, fiziki takip, tanık ve sanıkta ele geçen maddelerin aynı nitelikte olması, tanıktan ele geçen maddelerin beyanı ile örtüşmeyecek şekilde aynı miktarda olması, tanıkta ele geçen maddelerin sarılı olduğu gazete kağıtlarının kopartıldığı gazetelerin sanığın ikametinde ele geçtiğine dair benzerlik tutanağı, tanığın kolluk ve savcılık aşamasındaki beyanlarıyla sabit olduğu, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün, emanetteki eşyalar hakkında karar verilmemiş olması ve sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitle tahsiline karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmemesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Temyiz incelemesi neticesinde; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,