muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7472, Karar No: 2013/9868, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/7472 E.  ,  2013/9868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı firma tarafından üretilen aracın trafik kazası sırasında ... yastıklarının açılmadığı dreksiyonun katlanmadığı bu nedenle ciddi şekilde yaralandığını belirterek üretim hatasından dolayı 2.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafın duruşmalara gelmemesi ve mazeret bildirmemesi nedeni ile HMK 150/5 gereğince işlemden kaldırılan dosyanın 3 ay içerisinde yenilenmemesi nedeni ile açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,trafik kazası nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, dava HMK 150/5 gereğince işlemden kaldırma sonucunda 3 ay içerisinde yenilenmemesi nedeni ile açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bu durumda davalı yararına maktu avukatlık ücreti takdiri gerekir. Mahkemece, davalı hakkında ayrı vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, 6100 sayılı HMK.’nun 370. maddesi (eski 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi) uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle hüküm fıkrasının son bendine "Davalı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden davalı yarına hükmedilen 1.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" şeklinde yazılmasına, kararın bu biçiminin

DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9707, Karar No: 2012/13218, Tarih: 20.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9707 E.  ,  2012/13218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 12/04/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına haksız saldırı nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının internet ortamında yaptığı yayın nedeni ile kişilik haklarının saldırıya uğradığını iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Davalı, dava konusu edilen haberin gerçek ve güncel olup yayınlanmasında kamu yararı bulunduğu gerekçesi ile istemin reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının davacıya yönelik eyleminden dolayı basın yoluyla sövme suçundan mahkum olup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, davalının, ....Mahkemesi Hakimi olan davacının baktığı bir dosya hakkında yaptığı haberde “…dosya içinde isteme konu gazete olmadan karar verdiği, sonradan gazetenin bulunarak dosyaya konulduğu ve karara dayanak sağlandığı…” yönündeki iddiasının davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu benimsenerek istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli

...

...

olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince; dava konusu haberin yayınlandığı tarih, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıldan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6916, Karar No: 2022/9089, Tarih: 14.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/6916 E.  ,  2022/9089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 31.03.2022 tarih ve 2022/28 E. - 2022/89 K. sayılı kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.09.2022 tarih ve 2022/1585 E. - 2022/1690 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkili kurumun 1044152.014 sicil sayılı sicil dosyasında işlem gören Acl Sosyal Hizmetler İlaç Tarım Hayv. Orm. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin tasfiye işlemlerinin bitirildiği ve şirket kaydının 30.12.2020 tarihinde silindiğini, şirketin prim, işsizlik primi, damga vergisi borçları için yürütülen icra takip dosyaları bulunduğunu, kurum zararına ilişkin takip işlemlerine devam edilebilmesi için şirketin ihya edilmesi gerektiğini ileri sürerek Acl Sosyal Hizmetler İlaç Tarım Hay. Orm. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının şirketin ihyasını talep etmekte hukuki yararının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davalı şirketin tasfiyesi kapatılmadan önceki dönemle ilgili davalı şirketin davacı kurumun alacağı olduğu ve bu alacaklara ilişkin başlatılan icra takiplerinin mevcut olduğu, icra takiplerinin devamı ve işlemlerinin yapılması TTK'nın 547. maddesi anlamında ek tasfiye işlemi niteliğinde olduğu, her ne kadar borç yapılandırılmışsa da borcun halen varlığını sürdürdüğü, borcun tamamının ödenmemesi halinde takip işlemlerinin yapılabilmesi için davalı şirketin yeniden ticaret siciline tescilinin gerekli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Bolu Ticaret Sicili Müdürlüğünün 7397 sicil sırasında kayıtlı Acl Sosyal Hizmetler İlaç Tarım Hayv. Orm. İnş Turizm Sanayi Ticaret Limited Şirketi’nin TTK'nın 547/1 maddesi gereğince SGK Başkanlığı Bolu Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 2019/15091, 2019/15092, 2019/15093, 2020/12476, 2020/12477 ve 2020/12478 sayılı icra dosyalarının işlemleri ile sınırlı olarak ihyası ile şirketin bu konuyla sınırlı olmak üzere Bolu Ticaret Siciline yeniden tesciline, TTK'nın 547/2 maddesine göre tasfiye memuru ...’ın yeniden tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ihyası istenen Acl Sosyal Hizmetler İlaç Tarım Hayv. Orman. İnş. Tur. San ve Tic. Ltd. Şti.'nin 29/12/2020 tarih, 2020/1 sayılı genel kurul kararı ile terkinine karar verildiği ve TTSG'nin 31/12/2020 tarih 10236 sayılı nüshasında ticaret sicilinden terkin edildiğinin ilan edildiği, davacının, davalı şirketten alacağı için başlattığı icra takiplerinin derdest olduğu, davalı şirketle borcun ödenmesi için yapılandırma yapıldığı ve şirket ortağı ve müdürünün borçları düzenli olarak ödediğinin anlaşıldığı, borç ödemesi şirket ortağı ve müdürü tarafından düzenli olarak yapılsa da, şirketin borçları olduğu ve icra takiplerinin derdest olduğu görülmekle terkin koşullarının henüz oluşmadığının anlaşıldığı, şirket ortağı ve müdürü ödemelerin düzenli yapılması nedeni ile ihyaya gerek olmadığını ileri sürmüş olsa da, borçlar ödenmeden taksit ödemeleri bitmeden usulüne uygun bir tasfiyenin varlığından söz edilemeyeceğinden bu savunmanın dinlenme olanağının olmadığı, karar sonucuna göre yargılama giderlerinin davalı ...'ya yüklenmesinin de doğru olduğu ve ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davalı ...'dan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25771, Karar No: 2014/5622, Tarih: 03.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25771 E.  ,  2014/5622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karasu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2013

NUMARASI : 2012/588-2013/100

Taraflar arasındaki taşınmazlara ait tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 18.06.2013 gün ve 2013/9990 Esas - 2013/12817 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davacı vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.09.1994 tarihinde kesinleşen 1988/250-1992/41 sayılı kararı ile tapu kaydının iptaline karar verildiği ve bu kararın 2008 yılında infaz edilerek kıyı kenar çizgisinde kalan bölümün tapudan terkininin sağlandığı anlaşılmış olup, 4721 sayılı TMK.nun 705. maddesine göre, mahkeme kararı ile tapunun iptal edilmesi halinde mülkiyetin mahkeme kararının kesinleştiği günde yitirildiği, tapuda yapılan infaz işleminin işari nitelikte olduğu ve bu nedenle Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin; ilk kararının temyizi üzerine yapmış olduğu incelemede, tazminat davasındaki zamanaşımının mahkeme kararının tapudaki infaz tarihinden başlayacağına ilişkin kabulünün maddi hataya dayalı olduğu ve iş bu davanın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptaline ilişkin hükmün kesinleşmesinden sonra Borçlar Kanununun 146. maddesindeki 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmadığı anlaşılmış olup davanın zamanaşımı nedeniyle reddi yerine, kabulüne karar verildiğinden hükmün açıklanan gerekçelerle bozulması gerekirken Dairemizce değişik gerekçe ile bozulduğu anlaşıldığından;

Dairemizin 18.06.2013 gün ve 2013/9990-2013/12817 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11190, Karar No: 2014/13455, Tarih: 15.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11190 E.  ,  2014/13455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 33. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2011/350-2012/280

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı bir şirket arasında akdedilen genel kredi ve teminat sözleşmelerinin davalılar tarafından müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzalandığını, kullandırılan krediye ilişkin borcun ödenmesi yönünde gönderilen ihtarnamelere rağmen borcun ödenmediğini, nakdi alacağın tahsili ve gayrinakdi alacağın depo edilmesi amacıyla başlatılan icra takibinin davalıların haksız kısmi itirazları ile durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, ayrıca takip sonrası nakde dönüşen 285.000,00 TL'lik alacağın 25/08/2010 tazmin tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek %99 temerrüt faizi ve %5 bsmw ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı bankanın asıl alacak talebinin fazla olduğunu, hem TL hem de yabancı para alacağı için talep edilen faiz oranı ve faiz tutarının da fahiş olduğunu, davacının çek bedellerinin depo edilmesine ilişkin talebinin de haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; kredi sözleşmesi hükümleri, yerleşik Yargıtay içtihatları, bankacılık kanunu hükümleri, bu konudaki TCMB genelge ve tebliğ hükümleri kapsamında davalı itirazlarının faiz oranları ve depo istemleri konusunda yerinde olmadığı, ancak nakdi alacaklar yönünden itirazlarının kısmen haklı bulunduğu, tarafların tacir olması ve ihtilafın ticari iş niteliğinde olması nedeniyle yargılama sırasında yürürlüğe giren 6098 ve 6102 sayılı yasa hükümlerinin faiz oranları ile ilgili olarak uygulanamayacağı, sözleşme hükümleri gereği serbestçe belirlenen akdi ve temerrüt faiz oranları üzerinden yapılan hesaplama içerir bilirkişi raporlarının hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıların nakdi alacak talebine yönelik kısmi itirazlarının kısmen iptaline, takibin TL cinsi alacaklar yönünden toplam 346.557,34 TL üzerinden ve asıl alacak 181.289,98 TL'ye yıllık %99 temerrüt faizi uygulanmak suretiyle sürdürülmesine, takibin yabancı para cinsi alacaklar yönünden toplam 25.202,82 USD üzerinden, asıl alacak 16.709,05 USD'ye yıllık %33 temerrüt faizi uygulanmak suretiyle ve davacı bankanın fiili ödeme tarihindeki döviz satış kuru üzerinden hesaplanan TL karşılığı ile birlikte davalıdan tahsili suretiyle sürdürülmesine, takip tarihinden sonra tazmin edilen TL cinsinden banka

teminat mektubu dikkate alınarak bakiye 400.592,18 TL teminat mektubu tutarının takip talebinde belirtildiği şekilde davalılarca depo edilmesine, bu teminat mektubu tutarının tazmin tarihinden borç ödeninceye kadar yıllık %99 temerrüt faizi ve faizin %5 gider vergisi ile davalılardan bakiye tazmin bedeli ile birlikte tahsili sureti ile takibin sürdürülmesine, talep edilen 59.500,00 TL çek yaprağı garanti bedelinin takip talebinde belirtildiği şekilde davalılarca depo edilmesine, takip talebindeki 1.340.933,50 Euro teminat mektubu bedelinin dava tarihi sonrasında bankaca tazmini nedeniyle mahsup edildiği anlaşıldığından bu hususun icra müdürlüğünce infaz sırasında dikkate alınmasına, söz konusu teminat mektubunun takip tarihinde belirtildiği üzere tahsil tarihine kadar bankanın fiili ödeme tarihindeki satış kuru üzerinden davalılarca depo edilmesi talebi kapsamında takip talebinde belirtilen şekilde faizi ve bsmw'si ile birlikte tahsili sureti ile sürdürülmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılardan Sistek A.Ş. dışında kalan davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan S. A.Ş. dışında kalan davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalılardan S.A.Ş.'nin Kadıköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/910 Esas sayılı dosyasında 19/12/2012 tarihi itibariyle iflasına karar verildiği bildirilmektedir. Bu durumda anılan davalı yönünden görülmekte olan itirazın iptali davasında İİK 194 ve devamı maddeleri uygulanmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Taraflar arasındaki kredi sözleşmesinde davalı kefillerin kredi borçlusuna verilen ve henüz bankaya ibraz edilmemiş bulunan çek yapraklarının yasa gereği ödenmesi gereken zorunlu tutar karşılıklarının deposunun istenebileceği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle halen meri olan çeklerin zorunlu karşılıklarının deposunun kefillerden talep edilemeyeceği gözetilmeden bu yönde depo kararı verilmesi isabetsizdir.

4-Davacı vekili dava dilekçesindeki taleplerini açıklama zımnında 25/08/2010 tarihinde tazmin edilen TL cinsi teminat mektubu için 285.000,00 TL ödeme yapıldığını, dolayısıyla mahkemece 285.000,00 TL'nin tazmin tarihinden itibaren tahsiline karar verilmesi gerektiğini bildirmiş ve bu beyanlarını yargılamada da tekrar etmiştir. Bu durumda tazmin edilen 285.000,00 TL için tazmin tarihinden itibaren sözleşme ile belirlenen temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken infazda tereddüte yol açacak şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan halen meri olan 400.592,18 TL cinsinden teminat mektubu yönünden depo kararı verilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

Öte yandan halen meri olan 400.592,18 TL cinsinden teminat mektubu yönünden depo kararı verilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

Euro cinsinden teminat maktuplarına gelince, 1.340.933,50 Euro cinsinden teminat mektubu için takip ve davada depo istenilmiş ise de söz konusu teminat mektubunun 17/01/2011 tarihinde tazmin edildiği davacı tarafından bildirilmiş olup bu durumda anılan teminat mektubu yönünden tazmin tarihinden itibaren sözleşme ile belirlenen temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken bu yönde de infazda tereddüte yol açacak şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılardan S. A.Ş. dışında kalan davalılar vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4536, Karar No: 2012/26596, Tarih: 07.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4536 E.  ,  2012/26596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, sanığın asli kusurlu şekilde ...'nin ölümüne neden olduğu olayda, temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'in, kusurunun bulunmadığına, hükmedilen adli para cezasının ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Mahkemece verilen kararın gerekçesinde ve hüküm fıkrasında, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği halde, hüküm fıkrasının ertelemeye ilişkin B bendinin 2. fıkrasında “sanığa elektrik hırsızlığı suçundan verilen 2 yıl hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine” ibaresinin yazılması,

2-Mahkemece gerekçe bölümünde sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilmiş olmasına rağmen hüküm fıkrasının B bendinin 1-a fıkrasında sanığın tali kusurlu olduğu yazılarak çelişkiye neden olunması,

3- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenirken hüküm fıkrasında uygulama maddesinin gösterilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının sanık ... hakkındaki ertelemeye ilişkin B bendinin 2. fıkrasında “sanığa elektrik hırsızlığı suçundan verilen 2 yıl hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine” ibaresinin çıkarılarak yerine