muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9933, Karar No: 2018/822, Tarih: 22.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9933 E.  ,  2018/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; hükmün tamamı yönünden, davacı kadın tarafından ise; kişisel ilişki, davalı erkeğin temyizi üzerine de katılma yoluyla manevi tazminatın miktarı ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı kadının ev temizliğine gittiği, asgari yaşam gerekliliklerini karşılayacak düzeyde ve yeterli bir gelirinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmuştur. O halde, davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulü gerekirken, reddi doğru görülmemiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar ... ve .... yararına takdir edilen iştirak nafakaları çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.01.2018(Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2010/7626, Karar No: 2010/9025, Tarih: 20.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7626 E.  ,  2010/9025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SEFERİHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıya ait 11 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer niteliği taşıyan taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile  tapudan terkinine karar verilmesini istemiştir

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “ 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi “ gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine ve yargılama giderlerinden davacı yanın sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda 5841 sayılı Yasa uyarınca hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine, yargılama giderlerinin davacı hazine üzerinde bırakılmasına ve davalı yararına avukatlık ücreti ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli . ada, 11 parsel sayılı taşınmazın 24.12.1980 tarihli kadastro tespit çalışmaları sırasında senetsizden davalı Belediye adına tespit ve tescil gördüğü, kadastro tespitinin 07.01.1981 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 08.06.2000 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 584 Sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası'nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına "Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır." cümlesi ve aynı Yasa'nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa'ya "Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Öte yandan, 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Öte yandan, 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Somut olayda; kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık süre geçtiğinden, davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, hemen belirtmelidir ki; bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural, yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. HO. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca; somut olayda mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan 12.07.2001 tarihli krokili raporda çekişmeli taşınmazın 343 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalması, böylece dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşılması, ne var ki yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedilmesi karşısında yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulması gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazinenin, yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/637, Karar No: 2023/3460, Tarih: 20.06.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/637 E.  ,  2023/3460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/208 E., 2022/361 K.

KARAR : Asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kısmen kabul, kısmen reddine

Taraflar arasında görülen asıl davada temliken tescil, birleştirilen davada el atmanın önlenmesi, kâl, ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asıl davada davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 20.06.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde taraflardan gelen olmadı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı ... dava dilekçesinde; 25 ada 2, 3 ve 4 numaralı parsellerin tevhit ve ifrazı sonucu kendisine ait olacağına inandığı kısımda inşa ettiği yapının bir kısmının 25 ada 3 parsel sayılı (ifrazdan sonra 25 ada 27) taşınmazda kaldığını, yapı değerinin arazi değerinden fazla olduğunu belirterek Türk Medeni Kanunu'nun 725 inci maddesi gereğince bu kısmın adına tescili isteğinde bulunmuştur.

2. Birleştirilen davada davacı ... dava dilekçesinde; davalı tarafından inşa edilen yapının ortağı olduğu 25 ada 3 parsele (yeni 25 ada 27 parsel) tecavüzlü olduğunu belirterek el atmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

II. CEVAP

1. Asıl davada davalılar cevap dilekçesinde; davacının dava konusu taşınmazda hiçbir hakkı olmadığını, iyi niyet koşulunun oluşmaması nedeniyle temliken tescil talebinde bulunulamayacağını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

2. Birleştirilen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davaya konu binanın yapımı sırasında davacı ...'nin rızasına aldığını ve kendisine bir miktar para ödediğini, binanın bulunduğu taşınmazı dava dışı ...'dan satın aldığı yere yaptığı düşüncesiyle inşaata başladığını, ortaklığın giderilmesi davası sonucunda 3 parsel sayılı taşınmazın aynen taksimine karar verildiğini, davaya konu binanın Ruhi ve diğerleri adına tesciline karar verilen 27 parsel sayılı taşınmazda kaldığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 23.09.2010 tarihli ve 2007/385 Esas, 2010/309 Karar sayılı kararı ile asıl davanın reddine, birleştirilen davada el atmanın önlenmesi ve kâl isteğinin kabulüne, ecrimisil isteminin ise reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 23.09.2010 tarihli ve 2007/385 Esas, 2010/309 Karar sayılı kararı ile asıl davanın reddine, birleştirilen davada el atmanın önlenmesi ve kâl isteğinin kabulüne, ecrimisil isteminin ise reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 23.09.2010 tarihli kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 03.05.2011 tarihli ve 2011/1590 Esas, 2011/6002 Karar sayılı kararıyla dava konusu 25 ada 27 numaralı parselde davacı ... dışında....'in de ortak olması nedeniyle dava dışı ortak Kadir’in davaya olurunun alınması yada miras şirketine 4721 sayılı Kanun'un 640 ıncı maddesi uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının tapu iptali ve tescile ilişkin davasının reddine; birleştirilen dava davacısının ecrimisil talebinin reddine; birleştirilen dosyada davacının müdahalenin men'i ve kâl davalarının kabulüne asıl davada davacı-birleştirilen davada davalının imar öncesi 25 ada, 27 No.lu parsel iken imar sonrası 363 ada 8 parsel, 364 ada 8 parsel ve 364 ada 9 parsel numaralarını alan taşınmazlara müdahalesinin men'ine, taşınmazlar içerisinde inşa edilmiş yapının kâl'ine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl dava davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile karar verildiğini, davalı ...'nin kötü niyetli olduğunu, Ruhi'nin rızasını aldığını ve bedel ödediğini, vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını, ecrimisil istemi reddedilmesine rağmen lehe vekalet ücretine hükmedilmediğini, temliken tescil isteminin kabul edilmesi gerektiğini beyan ederek ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, asıl davada 4721 sayıl Kanun'un 725 inci maddesine dayalı temliken tescil; birleştirilen dava ise çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 683 üncü ve 725 inci maddeleri,

3. 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 683 üncü ve 725 inci maddeleri,

3. 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; asıl davada davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir.

3. Somut olayda; mahkemece, hükmün sonuç kısmının 5 numaralı bendinin birinci paragrafında, birleştirilen davada alınması gereken karar ve ilam harcına ilişkin olarak, "Alınması gereken TL harçtan peşin olarak alınan 87,80 TL peşin harç ile 3.440,00 TL tamamlama harcının toplamından oluşan 3.527,80 TL harcın" şeklinde 6100 sayılı Kanun'un 297 inci maddesine ikinci fıkrasına aykırı, infaza elverişsiz hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirir ise de; hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Asıl davada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Asıl davada davacı vekilinin mahkeme kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının, hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinin birinci fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine "Alınması gereken 16.580,74 TL harçtan, alınan 87,80 TL peşin harç ile 3.440,00 TL tamamlama harcı olmak üzere toplam 3.527,80 TL harcın mahsubu ile bakiye 13.052,94 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Yargıtay duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Yargıtay duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3351, Karar No: 2022/7326, Tarih: 24.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3351 E.  ,  2022/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 44. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12.12.2017 tarih ve 2012/197 E. - 2017/273 K. sayılı kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.02.2021 tarih ve 2020/726 E. - 2021/195 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili; davacının 2004 yılında yazımına başlayıp 2006 yılında bitirdiği “Kirli Para” isimli senaryosunu, Kültür Bakanlığına senaryo yazım ve yapım desteği için başvurduğunu, aynı zamanda bu senaryosunu Boyut Film, Erman Film ve Avşar Film şirketlerine de gönderdiğini, 2008 yılında sinema oyuncuları Fırat Tanış ve Mustafa Üstündağ’ın kurmuş oldukları yapım firmasına elden teslim ettiğini, 2010 yılında vizyona giren, 2011 yılında ise Kanal D televizyonunda defalarca yayınlanan ‘’Vay Arkadaş’’ isimli film senaryosu ile davacıya ait senaryo arasında benzerlik olduğunu, Sine-Bir Bilim Kurulundan alınan rapora göre bu durumun tespit edildiğini, davalıların davacıya ait “Kirli Para” adlı eserinin haklarını ihlal edildiğini ileri sürerek FSEK 68. madde gereği fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL telif tazminatının ve FSEK 70/1. madde gereği 5.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile hüküm altına alınmasını talep etmiş, 11.12.2017 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini 75.000,00 TL’ye arttırmıştır.

Davalı DTV Haber ve Görsel Yay. A.Ş. vekili; davalının ‘’Vay Arkadaş” isimli filmin haklarını diğer davalı Barakuda şirketinden devraldığını ve filmi Kanal D logolu televizyon kanalında yayınladığını, sözleşmenin 3. maddesinde Barakuda Film Prodüksiyonun eser sahibi olmaktan kaynaklı her türlü hakka sahip olduğunu ifade ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir,

Davalı DTV Haber ve Görsel Yay. A.Ş. vekili; davalının ‘’Vay Arkadaş” isimli filmin haklarını diğer davalı Barakuda şirketinden devraldığını ve filmi Kanal D logolu televizyon kanalında yayınladığını, sözleşmenin 3. maddesinde Barakuda Film Prodüksiyonun eser sahibi olmaktan kaynaklı her türlü hakka sahip olduğunu ifade ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir,

Davalılardan Barakuda Film Prodüksiyon Yapım Reklamcılık Ltd. Şti. vekili; 2010 yılında diğer davalı ... ile görüşüp senaryosunu sinema filmi haline getirilmesi için anlaştıklarını, buna istinaden aralarında bir sözleşme imzaladıklarını, sözleşmenin 13. maddesinde senaristin; senaryonun tamamının özgün olduğunu, daha önceden yayınlanmış veya yayınlanmamış bile olsa mevcut bir eserden, hikayeden alıntı olmadığını taahhüt ettiğini, davalının, diğer davalı ...’e güvenip bu sözleşmeyi imzaladığını ve senaryoyu sinema filmi haline getirdiğini, davacının öncelikle eser ve hak sahipliğini ispatlaması gerektiğini, Sine-Bir Bilim Kurulunun tespitlerine katılmadıklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı ... vekili; davalının 2004 yılında” Vay arkadaş” isimli sinema filmini ”Manik, Tik, Dildo” ismiyle tamamladığını, bu senaryo için 2005 yılında Filma Cass yapım şirketiyle görüştüğünü, 2007 yılında ANS Prodüksiyonla sözleşme imzalamasına rağmen senaryonun filme çekilmediğini, 2010 yılında filmin çekimi için davalılardan Barakuda Film Prodüksiyon ile anlaşmaya varıldığını, ”Vay Arkadaş” isimli filmin 2010 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığınca tescillendiğini, Kirli Para isimli senaryodan hiçbir alıntı ya da esinleme olmadan yazıldığını, müvekkilin özgür eseri olduğunu davanın reddini talep etmiş, karşı dava dilekçesinde; davacı ...’in ‘’Vay Arkadaş’’ ismi ile vizyona giren eser üzerinde eserin sahibinin ve eserin özgün senaryosunun davalı-karşı davacı ...’e ait olduğunun tespitine, ayrıca 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı-karşı davalı vekili, karşı davanın reddini talep etmiştir.

Davacı-karşı davalı vekili, karşı davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; yeminle dinlenen tanık ..., ... tarafından 2005 yılında senaryonun mail ile kendisine gönderildiğini beyan ettiği, davacı-karşı davalı ise senaryoyu 2006 yılında bitirdiğini savunduğundan, eserin tarihsel öncelik olarak davalı-karşı davacı ... tarafından meydana getirildiğinin anlaşıldığı, bilirkişi kurulu raporuna göre, davacı-karşı davalının senaryoya ilişkin word dosyasının ilk oluşturulma tarihinin 13.12.2004 tarihinde yaratıldığı, davacı-karşı davalının oluşturma tarihinin aksini ispata yarar ciddi itirazı bulunmadığı bildirildiği, bilirkişi raporunda dosya tarihlerinde bir oynama olduğuna ilişkin tespit bulunmadığı, davalı-karşı davacı ...’in 2005 yılında ilgili senaryonun film haline getirilmesi için yapımcılarla görüşmeye başladığı anlaşıldığından davalı-karşı davacıya ait senaryonun, davacı-karşı davalının 2006 yılında tamamlamış olduğu senaryodan esinlenerek yapıldığı iddiasının ispatlanamadığı, "Vay Arkadaş” adlı sinema filminin senaryosunun davalı-karşı davacının özgün eseri olduğu, Sinebir tarafından düzenlenen raporun ise iki senaryo metni karşılaştırılmadan değerlendirme yapıldığından dikkate alınmadığı gerekçesiyle; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, "Vay Arkadaş” ismi ile vizyona giren eser üzerinde eserin sahibinin ve özgün senaryosunun davalı-karşı davacıya ait olduğunun tespitine, başkasının eserini kendi eseri gibi sahiplenmeye çalışan davacı-karşı davalının eyleminin ... üzerinde yarattığı üzüntü, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olayın cereyan şekli göz önüne alınarak menfaatlerin denkleştirilmesi ilkesi de gözetilerek karşı davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile karşı davalıdan alınarak karşı davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, karara karşı, davacı-karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.