muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16854, Karar No: 2012/4994, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/16854 E.  ,  2012/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu 207 ada 6 ve 7 nolu parsellerin kadastro tutanak örneği ve dayanaklarının, davalı ise dava dosyasının, dava konusu taşınmazı komşu parsellerle birlikte gösterir geniş kadastro pafta örneğinin getirtilip dosya içerisine konulduktan sonra;

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen zirai ve orman bilirkişilerine verilerek, dava konusu parsel üzerinde bulunduğu bildirilen meşe ağaçlarının cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oluşturup oluşturmadığı hususlarında müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/81, Karar No: 2013/18182, Tarih: 21.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/81 E.  ,  2013/18182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/09/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız şikayet nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece manevi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisi hakkında il müftülüğü, ilçe müftülüğü, savcılık makamı ve diyanet işleri başkanlığına verdiği şikayet dilekçeleri nedeni ile haksız yere soruşturma geçirdiğini, iş arkadaşları içinde küçük düştüğünü, depresyona girdiğini ve tedavi olmak zorunda kaldığını beyanla uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının kendisi hakkında müftülük tarafından açılan soruşturmada ön soruşturmacı olduğunu, kendi gösterdiği delilleri toplamadığını, yanlı bir soruşturma yapıp sözleşmenin fesih edilmesine neden olduğunu, kendisinin anayasal hakkını kullanarak davacı hakkında şikayetçi olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının şikayet hakkını kullanmak yerine sürekli verdiği dilekçeler ile davacıyı toplum içinde ve iş çevresinde küçük düşürmek istediği kanaati ile 3.750,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalının şikayet hakkını kullanmak yerine sürekli verdiği dilekçeler ile davacıyı toplum içinde ve iş çevresinde küçük düşürmek istediği kanaati ile 3.750,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; davacı ile davalı arasında meydana gelen olayların gelişim biçimi, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7174, Karar No: 2014/8643, Tarih: 30.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/7174 E.  ,  2014/8643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5.i fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10.12.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2012/7657, Karar No: 2012/11330, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7657 E.  ,  2012/11330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farkın yasaya uygun yöntemlerle saptanarak buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4976, Karar No: 2012/11111, Tarih: 21.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/4976 E.  ,  2012/11111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık hakkında 6136 Sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi gereğince temel adli para cezasının 500 TL den az olamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni olarak gösterilmemiştir. .

Yaralama suçunda kullanılmadığı anlaşılan silah nedeni ile verilen hükümle ilgili olarak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, elverişli vasıta olan bıçak ile katılana iki defa vurup, batına ve toraksa nafiz yaralanmaların yaşamı tehlikeye düşürdüğü, yere düşen bıçağın katılan tarafından alandığı olayda, kullanılan araç, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı, yaralanmaların nitelikleri ve eylemin kendi isteği dışında sona ermesi karşısında, fiilin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği ve delilleri tartışıp, takdir etme yetkisinin de üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmen, görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık hakkında CMUK'nun 326/son maddesi gereği ceza açısından kazanılmış hakları saklı kalmak üzere hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2496, Karar No: 2014/1069, Tarih: 28.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2496 E.  ,  2014/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bilirkişi hesaplamaları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne ...ar verilmiştir.

...arın davalılar ... ve ... Tem Temizlik Gıda İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyizi üzerine, 17.12.2012 tarihinde, dosya noksan ikmali sebebi ile mahkemesine geri çevrilmiştir. Eksiklik tamamlanarak gönderilmesi üzerine, Dairemizin 29.04.2013 tarih ve 2013/5447 esas, 2013/8762 ...ar sayılı ilamıyla mahkeme ...arı onanmıştır. 17.06.2013 tarihinde noksan ikmali olarak yeniden Dairemize gönderilmiş ve Dairemizin 28.10.2013 tarih 2013/18955 esas, 2013/22457 ...ar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Dosya maddi hata sebebi ile mahkemece 21.01.2014 tarihli yazı ile Dairemize gönderilmiştir. UYAP ortamında gönderilen dosyadaki onama ...arının fiziki olarak bulunmaması sebebi ile, 17.06.2013 tarihinde sehven noksan ikmali olarak Dairemize gönderildiği ve Dairemizin 28.10.2013 tarih 2013/18955 esas, 2013/22457 ...ar sayılı bozma ...arının aynı sebeple zuhulen verildiği anlaşılmıştır.

Anılan sebeple, maddi hata sebepli düzeltme isteminin kabulüyle, Dairemizin 28.10.2013 tarih ve 2013/18955 esas, 2013/22457 ...ar sayılı bozma ...arının ortadan kaldırılmasına ...ar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dairemizin 28.10.2013 tarih 2013/18955 esas, 2013/22457 ...ar sayılı bozma ...arının ORTADAN KALDIRILMASINA, 28.01.2014 günü oybirliği ile ...ar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9222, Karar No: 2023/7224, Tarih: 06.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9222 E.  ,  2023/7224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/165 E., 2015/135 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlınığı bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli ve 2011/165 Esas, 2015/135 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında beden veya ruh sağlınını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.04.2019 tarihli ve 14-2015/317783 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin soyut, kendi içinde çelişen ve hayatın olağan akışına aykırı beyanları dışında sanığın inkara dayalı savunmasının aksini gösterir delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.04.2019 tarihli ve 14-2015/317783 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin soyut, kendi içinde çelişen ve hayatın olağan akışına aykırı beyanları dışında sanığın inkara dayalı savunmasının aksini gösterir delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kayda göre on dört yaşında bulunan katılan mağdure ile sanığın ortak arkadaşları vesilesiyle tanışarak görüşmeye başladıkları ve zamanla aralarında duygusal mahiyette bir ilişkinin başladığı, 20.11.2009 tarihinde sanık ile anlaşmaya varan katılan mağdurenin ailesi ile birlikte yaşadığı Adana ilindeki ikametini terk ederek sanığın yaşamakta olduğu Hatay ili Antakya ilçesine gelerek adı geçenin ikametinde kalmaya başladığı ve anılan süreçte iken sanığın katılan mağdure ile birden çok kez vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadığı, katılan mağdurenin ailesinin kendisi hakkında kayıp ihbarında bulunduğunu öğrenmesi ile 01.12.2009 tarihinde sanığın ikametinden ayrılarak Adana iline gelerek kolluk kuvvetlerine müracaat etmesi ile intikalin gerçekleştiğinin kabulüne dair mahkeme gerekçesinde katılan mağdurenin suç tarihinde on dört yaşında bulunduğuna dair kemik yaşı tespitine ve ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp Kurumu heyet raporları, iç beden muayene raporu, sanığın aşamalardaki inkara dayalı savunması ile katılan mağdurenin tanık ... ile beraber olduğuna dair beyanlarına karşılık tanığın aksi yönde anlatımda bulunması ve tüm dosya kapsamı itibariyle katılan mağdurenin rızası hilafına eylemlerin icra olunduğuna dair iddiasına dair her türlü şüpheden uzak somut delillerin mevcut olmadığı kanaati ile eylemlerin rızaya dayalı olduğunun kabulü ile sanığın sabit görülen eylemlerinden ötürü mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal ediliş şekli ve süresi, katılan mağdurenin aşamalarda eylemin meydana geliş şekline dair çelişkili anlatımlarda bulunması, sanığın istikrarlı surette inkara dayalı savunmada bulunup tanık Şaziye'nin anılan savunmayı destekler mahiyette beyanda bulunması, sanığın kovuşturma aşamasında 23.06.2011 tarihinde alınan ifadesinde katılan mağdurenin tanık ... ile birlikte gittiği beyanı karşısında katılan mağdurenin kullanımında bulunan hatta ilişkin iletişim kayıtlarında ailesi ile yaşadığı ikameti terk ettiği 20.11.2009 tarihi öncesinde sanık haricinde tanık ... ile mesajlaşma şeklinde yoğun görüşme kayıtlarına rastlanılması, katılan mağdurenin iç beden muayenesine dair Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 04.12.2009 tarihli raporunda anatomik bakire olup hymenin yırtılmaksızın duhule müsait olduğunun belirtilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında mağdurenin istikrar içermeyen ve başka deliller ile de desteklenmeyen çelişkili soyut beyanı dışında sanığın atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırılık bulunmuştur.

2. Bozma sebebine göre Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle; Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli ve 2011/165 Esas, 2015/135 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.