muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2950, Karar No: 2024/1458, Tarih: 12.02.2024

5. Yapı Kayıt Belgesi Verilmesine İlişkin Usul ve Esaslara İlişkin Tebliğ'in 4 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında; "(1) Yapı Kayıt Belgesi 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için verilir. Yapı Kayıt Belgesi için müracaatın 31/10/2018 tarihine kadar yapılması ve Yapı Kayıt Belgesi bedelinin 31/12/2018 tarihine kadar ödenmesi gerekir. Başvuru ve ödeme süresini bir yıla kadar uzatmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir. (2) Yapı Kayıt Belgesi için yapı maliklerinden herhangi birisi veya vekili tarafından, e-Devlet üzerinden Yapı Kayıt Sistemindeki Yapı Kayıt Belgesi formunun doldurulması suretiyle müracaatta bulunulabileceği gibi kurum ve kuruluşlara başvurulmak suretiyle de müracaatta bulunulabilir.

(3) Müracaatın e-Devlet üzerinden yapılması durumunda, Yapı Kayıt Belgesi formunun eksiksiz olarak doldurulmasından ve Yapı Kayıt Belgesi bedelinin yatırılmasından sonra, Yapı Kayıt Sistemi tarafından oluşturulan Yapı Kayıt Belgesi talepte bulunan yapı sahibince e-Devlet üzerinden alınır." ve aynı Tebliğ'in 10 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında da; "(1) Yapı Kayıt Belgesi verilmesine ilişkin iş ve işlemler Bakanlık tarafından denetlenebilir. (2) (Değişik:RG-20/9/2018-30541) Yapı Kayıt Belgesi düzenlenmesi safhasında e-Devlet sistemi üzerinden veya kurum ve kuruluşlara yapılan müracaatta yalan beyanda bulunulması durumunda; a) Yapı Kayıt Belgesi bedeli eksik olarak ödenmiş ise müracaat sahibince e-Devlet üzerinden gerekli düzeltme işlemi yapılması ve eksik olan meblağın ödenmesi sağlanarak, duruma uygun yeni Yapı Kayıt Belgesi düzenlenir. Eksik olan meblağın ilgilisince ödenmemesi halinde verilmiş olan Yapı Kayıt Belgesi iptal edilir, daha önce yatırılmış olan bedel iade edilmez ve yalan beyanda bulunan hakkında 5237 sayılı Kanunun 206 ncı maddesi uyarınca suç duyurusunda bulunulur."

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüpheli hakkında konut niteliğindeki yapının tamamı için 12.03.2019 tarihli ve 5035873 başvuru numaralı, EUKA74DM belge numaralı yapı kayıt belgesinin alındığı, belgenin kanunun öngördüğü şekilde tamamen beyana dayalı olarak oluşturulduğu, sonrasında ise gerek yerinde yapılan tespitle, gerekse uydu üzerinden yapılan denetimlerde beyan edilen yapının 31.12.2017 tarihinden sonra yapıldığının anlaşıldığından bahisle suç duyurusunda bulunulması üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği anlaşılmış ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilebilmesi için, suçun işlendiği ve iddianame düzenlenmesi hususunda yeterli şüphenin mevcut olmasının gerekeceği, nitekim erteleme süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmesi halinde kamu davası açılmasının zorunlu olduğu, bununla birlikte; 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinde düzenlenen ve doktrinde fikri sahtecilik olarak adlandırılan resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun oluşması için kişinin açıklamaları üzerine yetkili bir kamu görevlisi tarafından resmi bir belgenin düzenlenmesi ve düzenlenen resmi belgenin, beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olmasının gerektiği, yalan beyanın tek başına kanıtlama gücünün olmadığı, somut olayda basit bir araştırma sonucunda yalan beyanın tespit edilerek yapı kayıt belgesinin iptal edildiği, 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan suçunun unsurlarının oluşmayacağı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği gözetilerek, 5271 sayılı Kanun’un 7188 sayılı Kanun ile değişik 171 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca itirazda bulunan şüphelinin itirazının bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 11.04.2022 tarihli ve 2022/2014 Değişik İş kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7874, Karar No: 2014/3416, Tarih: 18.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/7874 E.  ,  2014/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/241687

MAHKEMESİ : Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2011/162 (E) ve 2012/119 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanığın evinin bulunduğu arsadaki otları temizlemek amacıyla yaktığı sırada ateşin kontrolden çıkarak şikayetçinin evinin müştemilatına sıçraması ve odun- larına zarar vermesi şeklinde gelişen olayda, eylemin TCK.nun 171/1-a maddesinde düzenlenen taksirle yangına neden olma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulan- ması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9779, Karar No: 2018/426, Tarih: 23.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/9779 E.  ,  2018/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23/01/2018 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ve duruşma talebinde bulunan davacı ... ile vekili Av.... ve karşı taraftan davalı... İnşaat Turizm Tarım San. ve Tic. A.Ş. vekili Av.... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin maliki, tapuda arsa pay oranları 200/3200, 190/3200 ve 200/3200 olan ... mah. 37 pafta, 1378 ada, 4 parsel nolu arsa üzerinde yer alan kat mülkiyetine haiz taşınmazın 1 katında bulunan 4 nolu ve 3. katında bulunan 7 ve 8 nolu bağımsız bölümlerin kanuna aykırı olarak daha önce pay ve tapuya tescil edilen arsa paylarının yapılacak tespitler neticesinde arttırılarak yeniden düzenlenmesi ve buna bağlı olarak değişen diğer bağımsız bölümlerin arsa paylarının da düzeltilerek yeniden hesaplanacak tüm arsa paylarının tapuya tescili istenilmiş, mahkemece; bilirkişi raporu dosya kapsamına ve hüküm vermeye elverişli bulunarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf yoluna götürülmüş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi 2017/806 Esas, 2017/1030 Karar sayılı ilamı ile eldeki davada hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporlarında, bağımsız bölümlere özgülenen arsa payının heyetçe hesaplanan arsa payıyla arasındaki farklılığın ve esaslı farkların neden kaynaklandığının objektif kriterlerle açıklanmamış olup, bu bilirkişi raporlarında belirtilen arsa payları dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Kaldı ki kat irtifakının kurulduğu 1991 yılında bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan ve bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi aradan geçen süre zarfında arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı da göz önünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olmadığından davalı vekilinin bu yöndeki istinaf sebepleri yerinde görülerek,

1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile,.... Sulh Hukuk Mahkemesinin 25/10/2016 tarih 2015/797 Esas - 2016/980 Karar. sayılı kararının HMK.'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

2- Davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan arsa payının düzenlenmesi istemine ilişkindir.

1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile,.... Sulh Hukuk Mahkemesinin 25/10/2016 tarih 2015/797 Esas - 2016/980 Karar. sayılı kararının HMK.'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

2- Davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan arsa payının düzenlenmesi istemine ilişkindir.

Kat Mülkiyeti Kanunu 3. maddesindeki “arsa payının bağımsız bölümlerin payları ile orantı olarak tahsis edilmediği hallerde her kat maliki veya kat irtifak sahibi arsa payının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir“ hükmü gereğince kat irtifakı kurulduğu tarihten sonra malik olan davacının bu madde uyarınca dava açmakta hukuki yararı bulunup 8 bağımsız bölüm olan taşınmazda 1 numaralı bağımsız bölüme %57.50 , 1840/3200 oranında pay verilmesi kat irtifakı kurulduğu 10.07.1991 tarihi itibariyle hayatın olağan akışına ve Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesindeki ilkelere aykırı olduğu açıktır. Bu nedenle Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi gereğince işlem yapılması gerekmektedir.

Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulduğu 1991 yılında; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 1991yılında kat irtifakının kurulduğu dikkate alındığında, aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile bölge adliyesi mahkemesi kararının, 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1.630,00.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davacıya verilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 23/01/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15311, Karar No: 2021/17787, Tarih: 27.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15311 E.  ,  2021/17787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında, mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 116/2-4 ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 26/05/2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2089, Karar No: 2015/11421, Tarih: 08.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/2089 E.  ,  2015/11421 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 08/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4981, Karar No: 2024/2290, Tarih: 19.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/4981 E.  ,  2024/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/672 E., 2016/31 K.

DAVACILAR : ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili Avukat ..., ..., ..., ..., ...,

DAVALILAR : Hazine vekilleri Avukat ..., Avukat ..., Avukat ...

DAHİLİ DAVALILAR : ..., ..., ..., ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Hazine vekili; dahili davalı ... mirasçıları vekili; dahili davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu 189 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının, komisyon kararının ve mera sicil kaydının dosya arasında olmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosya içerindeki Mardin Tapu Müdürlüğünün 22.08.2011 tarih ve 1366 sayılı yazısında "189 nolu parselin Tapulama Mahkemesinin 1979/31 Esas 1984/159 Karar sayılı ilamı gereği tescil harici bırakıldığından sicillerde kayıtlı olmadığı” belirtilmiş olmasına rağmen dosyada 189 parsele ilişkin tapu kaydının olduğu, tapu kadastro müdürlüğünün parsel sorgusunda taşınmazın aktif olduğunun görüldüğü, bu taşınmazın tescilinin nasıl oluştuğunun açıklanmadığı,Tapulama Mahkemesi kararının infaz edilip edilmediği, mera sicil defterine kayıt edilip edilmediği, mera komisyon kararı ya da Hazine adına idari yolla oluşan bir kaydın olup olmadığının sorulmadığı görülmüştür.

Bu itibarla ilgili tapu ve kadastro müdürlüğünden 189 parsele ilişkin kadastro tutanağı ile komisyon kararının gönderilmesinin istenilmesi, ilgili Tapulama Mahkemesi kararının infaz edilip edilmediği, mera komisyon ya da idari karar olup olmadığı, mera siciline kayıp edilip edilmediğinin sorulması ve mera siciline kayıtlı ise kayıt defter örneğinin getirtilerek dosya arasına alınması,ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6103, Karar No: 2012/14504, Tarih: 10.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6103 E.  ,  2012/14504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge ibraz etmemek, sahte fatura kullanmak ve düzenlemek

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; Sahte belge kullanmak ve sahte belge düzenlemek suçlarından; Mahkumiyet

2- ... hakkında; Defter ve belgeleri ibraz etmemek, sahte belge kullanmak ve sahte belge düzenlemek suçlarından; Mahkumiyet

Katılan vekili, 15.02.2011 havale tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçtiğinden sanıklar müdafilerinin mahkumiyet hükmüne yönelik temyizlerine hasren yapılan incelemede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 26.09.2006 günlü iddianamedeki anlatıma göre, sanıklar hakkında "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçlarının yine sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, her bir yıl için sadece sahte fatura tanzim etmek suçlarından dava açılmasına karşın sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sanık ...' ya yüklenen defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile suç tarihi olan 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2526, Karar No: 2012/7102, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2526 E.  ,  2012/7102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.06.2011 gün ve 2010/122 Esas, 2011/130 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.