muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/631, Karar No: 2010/3033, Tarih: 07.06.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/631 E.  ,  2010/3033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Kapalı)

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ...Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının yapılan yargılamasında davanın açılmamış sayılmasına dair Beydağ Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.10.2009 gün ve 70/27 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, sınırları dava dilekçesinde yazılı olan taşınmazı 20 yılı aşkın süreden beri zilyetliği altında bulundurduğunu açıklayarak dava konusu yerin adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur. Öteki davalı köy tüzel kişiliğine dava dilekçesi yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamış ve yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davanın HUMK. nun 409/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; yerel mahkemece 02.06.2009 günlü oturumda taraf vekillerinin mazeret dilekçesi göndermesine karşın dosyanın geçirdiği safahat dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 409. maddesi uyarınca dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve üç aylık süre geçtikten sonra 8.10.2009 tarihinde açılmamış sayılmasına ilişkin hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Ancak, davalı Hazine davada kendisini vekil aracılığıyla temsil ettirmiştir. Bu durumda, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi hükmü uyarınca davalı Hazine yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması yasaya aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün avukatlık ücretine ilişkin olarak HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2328, Karar No: 2006/3779, Tarih: 31.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2328 E.  ,  2006/3779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.12.2004 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Dava açılırken üç ayrı istemde bulunulmuştur. Bunlar; elatılan mer'a'dan elçektirme, bozulan meranın eski hale getirilmesi için tazminat ve yararlanılmayan süredeki menfaat kaybının tazminen tahsili istemleridir.

Taşınmazın mer'a olmasından ötürü davalıca yapılan elatmanın önlenmesine ilişkin karar da yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Mer'aların çıplak mülkiyeti Hazine'ye ait olup bozulan mer'anın eski hale getirilmesini isteme hakkı da hazineye aittir. Ne varki tasarruf hakkı köy yada Belediye'ye ait olmakla kullanılmamış süreler için ot bedeli isteme hakkı mutasarrıfına (zilyedine) ait bulunduğundan bu istem için hazine yararına hüküm kurulması yasaya aykırıdır. Hüküm yerinde eski hale getirme ve ot bedeli için tek kalemden ibaret bir hüküm kurulmuştur. Bu şekilde hüküm tesisi yasaya aykırılığı oluşturmuştur. Mer'anın eski hale getirilmesi isteminin ayrı olarak tespiti ile bunun hüküm altına alınması ot bedeline ilişkin istemin ise reddine karar verilmesi gerekir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1.bent uyarınca davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 31.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6321, Karar No: 2014/10736, Tarih: 31.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/6321 E.  ,  2014/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 19. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2011

NUMARASI : 2010/960-2011/500

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığının asfaltlama işini yapan taşeron S.. İnşaat Taahhüt Limited Şirketinin işçisi olarak 2008 yılının 4. ayından 28.10.2010 tarihine kadar çalıştığını, asfaltlama sezonunun bittiği bildirilerek iş sözleşmesinin haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, idarenin asfaltlama için gerekli olan tesisin kurulumu işini bütünü ile diğer davalı şirkete verdiğini, davacının şirket işçisi olduğunu, Belediyenin husumeti bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı S.. İnş. Taah. Pet. Mad. Gıda Nak. İç ve Dış Tic. Ltd. şirketi vekili ise, davacının müvekkili şirkette 28.7.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, 31.12.2008 tarihinde iş akdinin fesh edilip ihbar tazminatının ödendiğini, davacının tekrar 3.2.2009-28.10.2010 tarihleri arası çalışıp iş akdinin fesh edildiğini, haftada 6 günü çalışıp fazla mesai yapmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, ücretinin banka hesabına yatırıldığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığının ihale makamı olduğu, ihale konusu işin niteliği gereğince davalı Belediye'nin işveren sıfatının bulunmadığı, diğer davalının işveren sıfatı bulunduğu, bu bağlamda davalı Belediye yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiği, öte yandan ispat yükü kendisinde olan işveren davalı S.. İnş.Taah. Pet. Mad. Gıda Nak. İç ve Dış Tic. Ltd. Şirketi tarafından, davacının iş akdinin haklı nedenle fesh edildiğinin ispat edilemediği davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ihbar tazminatının davacının son olarak çalıştığı dönemde sınırlı olduğu, yine davacının 07.00-18.00 saatleri arasında haftada 12 saat üzerinden fazla mesai ücreti alacağının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalıların vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalıların vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacı vekilinin temyiz defterine kaydedilmeyen ve harcı yatırılmayan temyize cevap dilekçesinin temyiz dilekçesi niteliği olmadığı anlaşıldığından bu dilekçedeki davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumlu tutulmasına yönelik bozma/düzelterek onama telebinin değrelendirilmesine yer olmadığına,

2- Davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyizi yönünden,

Hakkındaki dava reddedilen davalı Belediye Başkanlığının hükmü temyizde hukuki menfaati bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalı Belediye Başkanlığına iadesine,

3- Davalı S.. İnş. Taah. Pet. Mad. Gıda Nak. İç ve Dış Tic. Ltd. şirketi vekilinin temyizi yönünden;

a- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Davalı S.. İnş. Taah. Pet. Mad. Gıda Nak. İç ve Dış Tic. Ltd. şirketi vekili aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b- Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının davalı şirket nezdinde 2 dönem halinde çalıştığı, 5 ay 4 gün süren ilk dönemin ihbar tazminatı ödenerek tasfiye edildiği anlaşılmakla, Mahkemece ilk dönem tasfiye edilerek hizmet süresinin belirlenmesi, kıdem tazminatı alacağının 2. dönem çalışmaya göre hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile tasfiye edilen döneminde kıdem tazminatında esas alınması isabetsizdir.

c- Davacının görevi asfaltlama işinde şoförlük olup, asfaltlama işinin kış aylarında yapılamadığı anlaşılmakla emsal olduğu tespit edilen Dairemizin 2011/43940 E. 2012/ 27532 K. sayılı ilamı ile onanan Ankara 9. İş Mahkemesinin 2001/112 E. 2011/911 K. sayılı dosyasında da saptandığı üzere fazla çalışmanın Nisan-Kasım aylarına özgü olarak haftada 15 saat üzerinden hesaplanması gerekirken bu ayrıma gidilmemesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4867, Karar No: 2015/6825, Tarih: 27.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/4867 E.  ,  2015/6825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 18/05/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

a- Davacı, davalılar tarafından darp edildiğini belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/1. maddesi uyarınca reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden davalılar yararına nisbi vekalet ücreti takdir edilmesi doğru ise de, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi durumunda Tarifenin 10/2. maddesi uyarınca davalı taraf lehine takdir edilen vekalet ücretinin davacı yararına takdir edilen vekalet ücretini geçmeyecek şekilde takdir edilmesi ve bu şekilde hüküm altına alınması gerekir. Davalı taraf yararına anılan tarife hükümlerine aykırı şekilde fazla vekalet ücreti takdiri yerinde olmadığından bu nedenle de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2-a ve b) nolu bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8038, Karar No: 2019/4603, Tarih: 16.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/8038 E.  ,  2019/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 2000 yılından bu yana mülkiyeti davalıya ait olan taşınmazda kiracı olarak tuhafiye dükkanı çalıştırdığını, davalının kendisine söz konusu mecurun başkalarına devri konusunda yetki verdiğini, kira sözleşmesi süresi bitmeden taşınmazın başkasına kiralandığını, yeni kiracılarının kendisini taşınmazdan zorla çıkardıklarını, taşınmazdan zorla çıkarıldıktan sonra davalıya yaklaşık 7 ay daha kira ödemesi yapmaya devam ettiğini, kendisinin devretme yetkisinin elinden alınması ile toplam zararının 70.000 TL'nin üzerinde olduğunu, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davalıdan 1.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi olmak üzere toplam 11.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 31.03.2016 tarihinde maddi tazminat talebini 9.500 TL'ye yükselttiğini ve manevi tazminat talebinden vazgeçtiğini beyan etmiştir.

Davalı; taraflar arasındaki sözleşmede devir yasağının düzenlendiğini, sözleşme devam ederken davacının "... ile birlikte burayı işleteceğiz, kendisi damadım olacak, Turkcell kira kontratını bu şahsın adına istiyor, kira sözleşmesini bunun adına yapacağız, anne,oğul burayı birlikte işleteceğiz" dediğini, bunun üzerine dava dışı ... ile 01/08/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi yapıldığını, birkaç ay sonra davacının ortağı ile anlaşamadığını, ortaklıktan çıktığını beyan ettiğini, davacı ile ... arasında iş ilişkisi olmasa davacının tarafı olmadığı bir sözleşmenin kira bedelleri ödemeyeceğini, davacı ile ... arasında açılan davaların devam ettiğini, bu davaların ortaklık ilişkisinden kaynaklanmış olduğunu, davacının hiçbir hak ve alacak talebinde bulunamayacağını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın husumetten reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 2013/14608 E., ... K. sayılı ilamı ile "..Somut olayımızda kira sözleşmesinden kaynaklanan ve kiralananın yeniden kiraya verilmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat tahsili için 23.02.2012 tarihinde açılmış olup dava tarihinde yürürlükte olan H.M.K. 4/1-a maddesi gereğince değerine bakılmaksızın görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesidir. Bu nedenle mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle görevli mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacının devir yetkisini kullanamaması bakımından meydana gelen zararının 08/03/2016 tarihli bilirkişi raporuna göre 9.500,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 9.500,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının diğer taleplerinin yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamında alınan 08/03/2016 tarihli bilirkişi raporunda sökülüp götürülebilir menkul mal bedeli olarak 4.500 TL, hava parası olarak 5.000 TL belirlenmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

TBK.nun 26, 27 ve 81.nci maddeleri (Borçlar Kanununun 19, 20 ve 65. maddeleri) gereğince, kanuna ve ahlaka uygun olmayan bir amacın gerçekleştirilmesi için verilen şeylerin geri alınması yasal olarak mümkün olmadığından, davacı, davalı kiraya verden hava parasını isteyemez.

Diğer taraftan, taraflar arasındaki kira sözleşmesi devam ederken, davalının dava dışı ... ile kira sözleşmesi imzaladığı, Taner'in kendisini taşınmazdan zorla çıkardığı davacı tarafından iddia edilmiş ise de, Dairemize gönderilen ve 2013/6289 E. olarak kaydedilen dava dosyasında yer alan bilgi ve belgelerden; davacının, kendi işlettiği tuhafiye dükkanının Turkcell bayine dönüştürülmesi hususunda ... vd. ile arasında adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu anlaşılmaktadır. Davacı ile davalı arasında imzalanan kira sözleşmesinin tarafların ortak iradesi ile feshedilip, davacının onayı ile davacının adi ortağı olan ... ile imzalanan kira sözleşmesi ile iş bu davada bedeli istenen sökülüp götürülebilir menkul malların dava dışı adi ortağın kullanımına bırakıldığı, davalı kiraya verenin bu menkulleri zaptedmediği anlaşıldığından, dava konusu sökülüp götürülebilir menkul malların iadesi davalı kiraya verenden istenemez.

O halde Mahkemece, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6832, Karar No: 2021/11268, Tarih: 28.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6832 E.  ,  2021/11268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 05/07/2019 tarih 2019/İHK-8043 sayılı itirazın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 24.10.2014 tarihinde müvekkilinin tescilsiz motosiklette yolcu konumunda olduğunu, motosikletin dava dışı bir araçla karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla 5.000 TL sürekli, 100 TL de geçici iş göremezlik tazminatını temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile 150.326,76 TL 'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, başvurunun kısmen kabulüne ile 108.910,29 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatının 21.02.2018’den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 100 TL geçici iş göremezlik talebinin reddine karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalının itirazının kısmen kabulüne karar verilerek, başvurunun kısmen kabulüne 67.493,49 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatının 01.10.2018’den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 100 TL geçici iş göremezlik talebinin reddine dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazası sonucunda oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

24.10.2014 tarihinde çift taraflı trafik kazası gerçekleştiği, yolcu olan davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir. Olaya ilişkin olarak açılan Turhal Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/2858 Soruşturma sayılı dosyasında Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verildiği, Savcılık tarafından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 üncü maddesi kapsamında, uzlaştırmanın sağlandığı bu sebeple Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

24.10.2014 tarihinde çift taraflı trafik kazası gerçekleştiği, yolcu olan davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir. Olaya ilişkin olarak açılan Turhal Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/2858 Soruşturma sayılı dosyasında Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verildiği, Savcılık tarafından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 üncü maddesi kapsamında, uzlaştırmanın sağlandığı bu sebeple Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nun 253/19. bendine göre ise "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi,9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup,anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma tutanağı düzenlenmekle davalının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma tutanağı da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir.

Tüm bu nedenlerle 14/01/2015 tarihli uzlaşma tutanağı incelendiğinde, davaya konu trafik kazası nedeniyle uzlaşma teklifinin davacının kanuni temsilcisi tarafından kabul edildiği, soruşturmanın bu şekilde sonuçlandırılmasını talep ettiği anlaşılmakla, uzlaşma tutanağının ilam mahiyetinde olduğu ve uzlaşmanın sağlandığı, tutanağının aksinin de aynı kuvvetteki delillerle ispat edilemediği anlaşılmasına göre, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağının kabulü ile davacının tazminat talebinin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle talebin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.