muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/38819, Karar No: 2017/18404, Tarih: 19.09.2017

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, ... sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel koşullarına uyduğunu içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli veya haklı nedene dayandığını kanıtlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olayda, güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin davalı asıl işveren ... tarafından feshedilmesi sebebiyle diğer davalı alt işverence feshedilmiştir. Davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesine yönelik işveren kararı işletmesel karar niteliğinde olup yukarıdaki açıklamalarda da belirtildiği üzere yerindelik denetimine tabi değildir. Dosya içeriğine göre davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesinden sonra aynı işyerinde ihaleyi kazanan firma ile davalı alt işveren arasında herhangi bir organik bağın varlığı iddia ve ispat edilmemiştir. Bu durumda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesi nedeniyle davalı alt işveren şirketinde istihdam fazlalığının ortaya çıkması kaçınılmaz olup yargısal denetimin sadece feshin son çare olması ilkesi kapsamında yapılması gerekmektedir. Bu doğrultuda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdiği tarihte davalı alt işverenin başka işyerlerinin olup olmadığı, davacının bu işyerlerinde değerlendirilme imkanının bulunup bulunmadığının belirlenmesi söz konusu ilkenin uygulanması noktasında önem arzetmektedir. Mahkemece bu yönde gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalı şirketin fesih tarihinde davacıyı çalıştırabileceği başka işyerlerinin olup olmadığı, bu işyerlerine fesih tarihinden kısa bir süre önce ve sonra davacı ile aynı vasıflarda yeni işçi alımı yapılıp yapılmadığı araştırılarak, davacıyı çalıştırabileceği başka işyeri ve yeni işçi alımı yok ise davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesine ilişkin bu durumun geçerli fesih sebebi oluşturacağı kabul edilerek davanın reddine, var ise feshin son çare olma ilkesine uyulmadan yapılan feshin geçersizliğine karar vermekten ibarettir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1042, Karar No: 2020/2574, Tarih: 07.07.2020

**4. Hukuk Dairesi         2018/1042 E.  ,  2020/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : .... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...Reklam Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 04/05/2016 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı .... Şti. yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 08/06/2017 günlü karara karşı davacı vekili ile davalılar ... ve ... AŞ tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davalılar ... ve ... AŞ' nin istinaf başvurusunun kabulüne, davanın reddine, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 11/12/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalı ... ve ... AŞ yönünden kısmen kabulüne, davalı ....Şti. yönünden reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekilinin ve davalı ... ve ... AŞ vekillerinin istinaf yolu başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince; davalı ... ve ... AŞ vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/06/2017 gün ve 2016/332 esas, 2017/359 sayılı kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı ...Ş.’nin 06/05/2014 günlü nüshasında ‘"Düzce de 25 lik genç 81 lik nineye" başlıklı haberin davalı ... tarafından dava dışı gazetelere servis edildiğini, diğer davalı ....Şti.’nin sahibi olduğu www.sondakika.com sitesinde de yayınlandığını, haber içeriğinde müvekkilinin fotoğrafının açık bir şekilde ve tecavüzcü kanısı oluşturacak biçimde verildiğini, müvekkili aleyhinde soruşturma başlatıldığını, soyut iddia dışında delil bulunamadığından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini , davaya konu haber nedeniyle kişilik haklarına zarar verildiğini belirterek manevi zararının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu haberde davacının yüzünün karartılmadığı, habere konu eylemin soruşturma aşamasında olmasına rağmen kesin kanı oluşturacak şekilde ifadelere yer verilerek yayınlandığı, toplumda infial uyandırabilecek hassas bir olayın davalı ... ve ... AŞ tarafından daha dikkatli bir şekilde yayınlanması gerektiği, yapılan haberde davacının masumiyet karinesinin çiğnendiği, bu durumun davacının kişisel haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın davalı ... Gazetecilik AŞ ve ... AŞ yönünden kısmen kabulüne, davalı .... Şti. yönünden davacı hakkında haber yapıldığına ilişkin dosyaya belge ibraz edilemediğinden bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükme karşı davacı vekili ve davalı ... ve ... AŞ vekilleri tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davaya konu haberin güncel olduğu, eylemin mahiyeti itibariyle yayınlanmasında kamu yararı bulunduğu, sonradan eylemin davacı tarafından gerçekleştirilmediği sabit olsa da haber tarihi itibariyle yayının görünür gerçeğe uygun olduğu, haber içeriğinin ‘’iddiaya göre’’ şerhiyle verildiği, özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, davacının açık isminin yazılmadığı, kesin yargı içeren ifadelere yer verilmediği, haber başlığının okuyucunun dikkatini çekmek için yazıldığı, davacının resminin adliyeye sevk edilirken çekildiği, fotoğrafın yayınlanmasının ayrıntı niteliğinde olduğu, davaya konu yayınların davacının kişilik haklarını ihlal etmediğini belirterek, davalı ... ve ... AŞ vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/06/2017 gün ve 2016/332 esas, 2017/359 sayılı kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Bunun içindir ki bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayın bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının fotoğrafının açık bir şekilde yayınlanmak suretiyle verildiği, davacı ile herhangi bir ilgisi bulunmayan bir eylemin davacıya aitmiş gibi gösterilerek asılsız bir şekilde haber yapıldığı, haberin verilmesinde kamu yararı bulunmadığı, haberin yapılmasında basın özgürlüğü sınırlarının aşıldığı anlaşılmakla davacı yararına uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7547, Karar No: 2022/3758, Tarih: 19.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7547 E.  ,  2022/3758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacı ...'in davasının kabulüne, diğer davaların reddine karar verilmiş olup, hükmün Yargıtayca duruşma yapılması suretiyle incelenmesi davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından, duruşmasız olarak davalı Hazine vekili, davalı ... İdaresi vekili, davalı ... vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.09.2015 günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü temyiz eden ... ve arkadaşları vekili Av. ... ..., davalı Hazine vekili Av. ... ve davalı ... İdaresi vekili Av. ...' in katılımlarıyla duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosyanın incelenmesi sonucu görülen eksikliklerin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmesini takiben eksiklik tamamlanmış olmakla; dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... ilçesi Hisarönü Köyü çalışma alanında bulunan Değirmenyanı Mevkii 324 ada 7 ve 9 parsel sayılı 4.195,41 ve 1.402,01 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, tespit tarihinden önce dava konusu olmasına rağmen tarla niteliğiyle, öncesinde dava dışı 324 ada 1 ilâ 5, 7 ve 9 sayılı parseller ile bir bütün halinde ... oğlu ... ...'in zilyetliğindeyken 1983 yılında ölümü ve mirasçılarının taksimi neticesinde ...'e düştüğü ve halen onun zilyetliğinde bulunduğu belirtilerek, ... adına tespit edilmiştir.

Davacılar ... ve ... tarafından, davalılar ... ..., ..., Hisarönü Köyü Tüzel Kişiliği, Hazine, Orman İdaresi ve ... aleyhine, 30.03.1989 tarihinde üç parça taşınmazın ortak muris ... ...' den kaldığı, taksimle kendilerine düştüğü ve zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğu iddiasıyla, taşınmazların adlarına tescili istemiyle açılan dava ile davacılar ... Efendi çocukları ... ..., ..., ... mirasçıları ile bunların mirasçılarından ... ..., mirasçıları terekesi mümessili ... Üye tarafından, davalılar Hazine, Hisarönü Köyü Tüzel Kişiliği, ... ve ... aleyhine, tescil davasına konu taşınmazın Temmuz 1969 gün ve 63,64 ve Şubat 1962 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı ileri sürülerek, diğer davaların reddine, taşınmazların tapu maliki mirasçıları adına tesciline karar verilmesi istemiyle açılan dava birleştirildikten ve davacı ... ... tarafından açılan davanın açılmamış sayılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası 3402 sayılı Kanun'un 27. maddesi gereğince Kadastro Mahkemesine gönderilmiş ve bilahare davacılar ... ve ... davalarından feragat etmişlerdir.

Müdahil davacı-davalı ... davaya konu taşınmazların kendisine babası ... ...'den kaldığını, yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğunu, davacılar ... ve arkadaşlarının tapu kayıtlarının hukuki kıymetinin bulunmadığını belirterek davacıların davasının reddi ile davaya konu taşınmazların kadastro tespit tutanağındaki tespit gibi adına tescilini talep etmiştir.

Bilahare, davacı ... ... 23.01.2009 tarihli dilekçesiyle, Hisarönü Köyü 324 ada 7 sayılı parsel sayılı taşınmazın Şubat 1962 tarih ve 5 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığını ve bu tapu kaydında pay sahibi olduğunu ileri sürerek, payı oranında adına tescili istemiyle dava açmış ve Kadastro Mahkemesinin 2009/219 Esasına kaydedilen bu dava eldeki dava ile birleştirilmiştir.

Yine davacı ... tarafından 23.01.2009 tarihli dava dilekçesiyle, davalı ... adına tesbit edilen Hisarönü Köyü 324 ada 9 sayılı parselde kendisinin de pay sahibi olduğu, Mart 1290 tarih defter 9 varak 18 ve 19 numaralı sicillerden gelen Şubat 1962 tarih 4 ve 5 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, payı oranında adına tescili gerektiği iddiasıyla açılan ve Kadastro Mahkemesinin 2009/146 Esasına kaydedilen dava da eldeki dava ile birleştirilmiş ve yargılama sırasında davalı ... 22.11.2010 günlü dilekçesiyle, yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu iddiasıyla, taşınmazların adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece verilen, müdahil ... ...'in davasının kabulüne, diğer davaların reddine, çekişmeli 324 ada 7 ve 9 sayılı parsellerin tesbitteki niteliğiyle ... adına tesciline ilişkin önceki hükmün, davacı ..., müteriz davacılar ... ve arkadaşları ile ... ... vekili, davalılar ..., Hazine ve Orman İdaresi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtayca; “yargılama sırasında vefat eden ... ...'nin tüm mirasçılarına yöntemince dava dilekçesinin tebliğ edilerek taraf teşkilinin sağlanması” gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, müdahil davacı ...’in davasının kabulüne, diğer davacıların davalarının reddine, dava konusu Hisarönü Köyü 324 ada 7 ve 9 parsel sayılı taşınmazların müdahil davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... mirasçıları ve arkadaşları, davalılar ..., Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, müdahil davacı ...’in davasının kabulüne, diğer davacıların davalarının reddine, dava konusu Hisarönü Köyü 324 ada 7 ve 9 parsel sayılı taşınmazların müdahil davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ... mirasçıları ve arkadaşları, davalılar ..., Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

1. Davalı ... Başkanlığının temyiz isteminin incelenmesinde; davacılar ... ve ... tarafından açılan, müdahil ...’in katıldığı tescil davasında yasal hasım olan Hisarönü Köyü Tüzel Kişiliğinin davalı olarak gösterildiği, davanın Kadastro Mahkemesine aktarılmasından sonra verilen taşınmazların kişiler adına tesciline ilişkin önceki günlü hükmün davalı Hisarönü Köyü Tüzel Kişiliği tarafından temyiz edilmediği, her 31.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa ile anılan Köyün tüzel kişiliği ortadan kalkmış, mahalle haline dönüşmüş ve bu nedenle ... Hisarönü Köyü Tüzel Kişiliği yerine yasal hasım konumuna gelmiş ise de, yasa gereği tüzel kişiliği sona eren Hisarönü Köyü yönüyle kesinleşen önceki günlü hükmün ...’nı da bağlayacağı, yeni hükümle de ayrıca aleyhine bir hukuki durum yaratılmadığı anlaşıldığından, davalı ... Başkanlığının temyiz inceleme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalılar Hazine ve Orman İdaresi ile davacılar ... ve arkadaşlarının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davacı ... ve ...’nin, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri taşınmazın adlarına tescili istemi ile açtıkları, müdahil ...’in taşınmazın taksimle kendisine düştüğü iddiası ile katıldığı tescil davası ile, davacı ... ve arkadaşlarınca, Hisarönü mevkiinde kain 4000 dönüm yüzölçümlü Mart 1290 tarih 9/18 defter varak sayılı, sınırları “Mezar Gediği”, “Kırvasilbeli”, “Dikilitaş” ve “Löngöz Çiftliği” olan, Ergös (Ergöz/Öküz/Löngöz) mevkiinde kain 3000 dönüm yüzölçümlü Mart 1290 tarih 9/19 defter varak sayılı, sınırları “Mezar Gediği”, “İnbükü”, “Dikilitaş”, “Gülenya Beli” ve “Löngöz Çiftliği” olan, ... ... Söğüt Çiftliği mevkiinde kain 7000 dönüm yüzölçümlü Mart 1290 tarih 9/20 defter varak sayılı, sınırları “Kocaalan Dağı ve Balan Dağı”, ”Taşbük”, “Löngöz”, “Gökbel”, “Karadağ”, “Mezar Gediği” ve “Çilecik Gediği” olan üç adet kök tapu kayıtları ile bu kayıtlardan gelme Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 numaralı ve Şubat 1962 tarih 1, 2 ve 3 numaraları tapu kayıtlarına dayanılarak açılan tescile itiraz ve el atmanın önlenmesi davası birleştirilmiş ve bilahare dava konusu taşınmazlar hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle dava Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Yukarıda belirtilen tapu kayıtlarına dayalı olarak ... ve arkadaşlarının, Hisarönü, ..., Karaca Köylerinde yapılan kadastro tespitlerine itiraz ederek çok sayıda dava açtıkları, uzun yıllardır yargılamalarının sürdüğü, Hisarönü Köyü kadastro çalışma alanında kalan taşınmazlar hakkında Mahkemece davalılar / zilyetler lehine Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddelerinin lehlerine gerçekleştiği gerekçesiyle davaların reddine dair verilen kararların büyük çoğunluğunun Yargıtay denetiminden geçerek onandığı, bir kısım davaların da (eldeki davada da olduğu üzere) Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. maddelerinin zilyetleri lehine gerçekleşmediği anlaşılan taşınmazlar hakkında davacıların dayandıkları çiftlik tapularının uygulanması yönüyle araştırma ve incelemeye dayalı olarak bozulduğu, bu kararların temyiz incelemesi için Dairemizde bulunduğu ve başta mahkemenin kılavuz dosya olarak kabul ettiği 2014/26 Esas sayılı dosya olmak üzere diğer dosyaların temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 2021/11106, 5537, 5538, 5540 ve diğer esas sayılı ilamlarında özetle; “3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/C maddesi uyarınca tapu kaydına, ancak birbiriyle çakışan iki sabit hududun bulunması halinde bu hudutlardan başlanmak suretiyle miktarıyla kapsam tayin edilmesinin mümkün olduğu, Yargıtayın gayrimenkul davalarının incelemesinin yapıldığı (kapatılan) 7., 16. ve 17. Hukuk Dairelerinin ve Hukuk Genel Kurulunun uygulamasının da bu yönde olduğu, davacı ... ve arkadaşlarının dayandıkları Hisarönü ve Erkös (Ergöz/Öküz/Örköz) mevkili tapu kayıtlarının sınırlarının tamamının gayri sabit hudutlu olup bu sınırların geniş alanları ifade ettikleri gibi, bu sınırlar arasında kullanılması mümkün olmayan ..