muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8917, Karar No: 2017/3824, Tarih: 12.09.2017

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17607, Karar No: 2015/21224, Tarih: 15.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/17607 E.  ,  2015/21224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda; sair iddialarının yanı sıra ihaleye fesat karıştırıldığını da ileri sürerek ihalenin feshini istemiş, mahkemece; "ihalenin usulüne uygun olarak yapıldığı, fesat iddiasının ise ispatlanamadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı tanıkları ..., ... ve ...'a davetiye tebliği üzerine, ... ve ...'ın mazeretlerini bildirerek, ...'ın ise mazeretsiz olarak 03.02.2015 tarihli duruşmaya katılmadıkları, bunun üzerine davacı vekiline tanıklarını gelecek celse hazır etmesi için süre verildiği ve hazır etmediği takdirde tanık dinletme talebinden vazgeçmiş sayılacağı hususunun ihtar edildiği, 26.02.2015 tarihli celse de ise, tanıklar hazır edilmediğinden dinlenmeyerek hüküm kurulduğu görülmüştür.

Taraflara, tanıklarını duruşmada hazır bulundurma zorunluluğu yüklenemeyeceği gibi, bu konuda taraflara verilen süre hukuki sonuç doğurmaz.

O halde; mahkemece, davacı tanıkları Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 240 ve devamı maddeleri gereğince usulüne uygun olarak dinlendikten sonra, davacı yanın ihaleye fesat sebebi olarak ileri sürdüğü vakıalara ilişkin değerlendirme yapılarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15692, Karar No: 2011/852, Tarih: 14.02.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/15692 E.  ,  2011/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçek dışı beyanda bulunmak

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... için 765 s.y.TCK.nın 64/1.mad.del.5490 s.y.67, TCK.nın 59/2, 647 s.y.4 ve 6.mad.ger.erteli 450 YTL.apc

Sanık ... için 765 s.y.64/1.mad.del. 5490 s.y.67, TCK.nın 59/2, 647 s.y.4.mad.ger. 450 YTL.apc.

Sanık ... (...) ... için tefrik kararına ilişkin

1-)02.10.2006 günlü oturumda sanıklardan Yusuf (...) ... hakkındaki kamu davasının tefrikine dair verilen ara kararın, 5271 Sayılı CMK.nun 223. maddesinde sayılan davayı sonlandıran hüküm niteliğinde bulunmadığından temyiz yasa yoluna tabi olmadığı cihetle, sanıklar müdafiinin, sanık ... (...) ... hakkındaki tefrik kararına yönelik vaki temyiz isteminin, 5320 Sayılı Yansın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-)Sanıklar müdafiinin, diğer sanıklar ..., ... ve ...’in mahkumiyetlerine ilişkin hükme yönelik temyizne gelince;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “sahte nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi düzenlemek” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 07.03.2000 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki kamu davasının 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4176, Karar No: 2010/5420, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/4176 E.  ,  2010/5420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatının faiziyle ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dOsyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı evlilik nedeniyle iş sözleşmesini feshedilmesinden doğan kıdem tazminatı isteminde bulunmuştur.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı kadının evlendiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde iş sözleşmesini feshetmesi halinde kıdem tazminatına hak kazanılacağı gerekçesiyle istek kabul edilmiştir.

Davacı, davalının aynı eşle boşanıp tekrar evlenmenin hakkın kötüye kullanılması olduğu iddiasıyla kararı temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, fesih hakkının kötüye kullanıp kullanılmaması noktasında toplanmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 2.maddesine göre; “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kuralına uymak zorundadır.

Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.”

İlk fıkra “dürüstlük kuralıdır.” Güven ilkesinin dayandığı bir esastır. Hakkın kötüye kullanıldığı yerde hak sona erer. Yargıç görevinden dolayı TMK m.2’ye uyulup uyulmadığına görevinden dolayı dikkate almalıdır. Hakkın kötüye kullanılması için temel ölçüt amaca aykırılık ve menfaat yokluğudur. Amaca aykırılık genelde haksız yere hak kazanma, çelişkili davranışlar, ahlak ve sözleşmeye aykırı durumda yararlanma gibi haller sayılabilir. Hakkın kötüye kullanılmasının diğer şekli, korunacak menfaatin yokluğu ya da çok az olması durumunda biçimsel mantığa uyarak hukuken korunmasıdır.

Dürüstlük kuralı sadakat, özen bilgi verme ve açıklama yükümünü geliştirir. Başka bir anlatımda hakların ve borçların kullanımında düzeltici ve düzenleyici işlevi yerine getirir.

Sonuç olarak yargıç hakkın kötüye kullanılması durumunda görünüşteki hakkı red etmeli. Gerçek hakkın gerçekleşmesine çalışmalıdır. (Bkz, Akyol, Şener: Dürüstlük Kuralı ve Hakkın Kötüye Kullanılması Yasağı, İstanbul 1995, sh 6,8,9, vd)

Somut olayımızda, davacı kocasından 1.11.2004 tarihinde şiddetli geçimsizlikten boşanmıştır. Karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Boşanma dosya içeriğinde davalı eş boşanma istemine karşı koymamıştır. Dava tek oturumda bitmiştir.

Davacı eski eşiyle 5.4.2005 tarihinde yeniden evlenmiştir. Davacı evlilik nedeniyle iş sözleşmesini 11.04.2005 tarihinde fesih etmiştir.

Somut olayımızda, davacı kocasından 1.11.2004 tarihinde şiddetli geçimsizlikten boşanmıştır. Karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Boşanma dosya içeriğinde davalı eş boşanma istemine karşı koymamıştır. Dava tek oturumda bitmiştir.

Davacı eski eşiyle 5.4.2005 tarihinde yeniden evlenmiştir. Davacı evlilik nedeniyle iş sözleşmesini 11.04.2005 tarihinde fesih etmiştir.

Evliliğin kıdem tazminatına hak kazandıran hallerden olduğu tartışmasızdır. Ancak, davacı boşandıktan yaklaşık 5 ay sonra eski eşiyle evlenmiştir. Sözleşmeyi fesh ederek kıdem tazminatını evliliğini gerekçe yaparak yasanın koruduğu himayeden yararlanmak istemiştir. Dinlenen tanık ifadeleri, maddi olgular önünde inandırıcılığı kabul edilemez. Davacı boşanma davasında eşinin kendisini aldattığından söz etmiş davalı karşı çıkmamıştır. Bu davada iş şartlarını gerekçe göstermiştir. Davacı çelişkili davranmıştır. Dürüstlük kuralına aykırı hakaret etmiştir.

Yukarıdaki gerekçe ile davanın reddi gerekirken kabulü bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10386, Karar No: 2009/11466, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10386 E.  ,  2009/11466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 88.600 TL. alacağın ilişik kesme tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan ....Noterliğince düzenlenmiş 10.08.1998 gün ve 06545 yevmiye numaralı yüklenme ve kefalet senedine göre; davalılardan ..., yükümlü ...’ın subay nasbedilinceye kadar ilişiğinin kesilmesi halinde askeri lise döneminde yapılan masraflarla işlemiş faizinin 9.127.787.000TL’sine kefil olmuştur. Bu durum karşısında davalı ...’ın yükümlü ...’a askeri lise eğitimi sırasında yapılan masraflarla işlemiş faizinin 9.127.787.000 TL’sinden asıl borçlu ile beraber müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken, yükümlünün askeri liseyi başarıyla bitirmesi gerekçesiyle hakkındaki davanın reddedilmiş olması,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dosya içerisinde bulunan 10.08.1998 gün ve 19.02.2003 günlü yüklenme senetleri kapsamında yükümlü ...’a askeri lise ve harp okulu eğitimi sırasında yapılan masrafların toplamı 28.945,52 TL, yapılan bu masrafların sarf tarihlerinden ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faiz toplamı ise 20.437,38 TL tespit edilmiştir. Bu durum karşısında davalı ...’ın tespit edilen asıl borç ve işlemiş faizinin tamamından sorumlu tutulması gerekirken daha az miktardan sorumlu tutulması,

3-Dosya içerisinde bulunan ....Noterliğince düzenlenmiş 19.02.2003 gün ve 0809 yevmiye numaralı yüklenme ve kefalet senedine göre davalılardan ..., yükümlü ...’a harp okulu eğitimi sırasında yapılan masraflarla işlemiş faizinin 29.475.811.000 TL’sine kefil olmuştur. Bu durum karşısında adı geçen davalının yükümlüye harp okulunda yapılan masraflarla bu masrafların sarf tarihlerinden tahsili tarihine kadar işleyecek faizinden kefalet miktarıyla sınırlı olarak davalı ... ile beraber müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken daha az miktardan sorumlu tutulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9956, Karar No: 2010/23050, Tarih: 12.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/9956 E.  ,  2010/23050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; Alacaklı tarafından “A.Ü. Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü” aleyhine genel haciz yoluyla yapılan takipte A.Ü.Rektörlüğü, döner sermaye işletmesinin tüzel kişiliği olmadığını, yetkiye ve borcun bir kısmına itiraz ettikleri halde bunun kabul edilmediğini, icra müdürlüğünün red kararının kaldırılmasını ve borca ilişkin hesaplamanın iptalini istemiştir.

Hukuk davalarında olduğu gibi icra takibinde de tarafların taraf ehliyetine sahip olmaları gerekir. Yalnız gerçek ve tüzel kişilerin taraf ehliyeti vardır. Borçlu olarak gösterilen A.Ü.Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü, A.Ü.’ne bağlı bir birim olup, ayrı bir tüzel kişiliği olmadığından takipte pasif husumet, yani taraf ehliyeti bulunmamaktadır. Bu nedenle tüzel kişiliği olmayan müdürlük hakkında takip yapılması usulsüz olup bu durumun kamu düzeninden olması nedeniyle süresiz şikayette resen gözetilip takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5847, Karar No: 2012/2029, Tarih: 22.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5847 E.  ,  2012/2029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve paydaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, davaya konu muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalılar ... ve paydaşlarının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, davacı taraf dava dilekçesinde muhtesat aidiyetinin tespiti ile birlikte tapunun beyanlar hanesine muhtesatın şerhine de karar verilmesini istediği, dosya kapsamına göre tapuya şerhin yasal şartlarının oluşmaması nedeniyle bu istem kalemi yönünden reddine karar verilmesi ve davanın kısmen kabulü sonucunu doğuracak şekilde hüküm kurulması gerekirken, davanın niteliğinde ve delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davalılar ... ve paydaşlarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde ilgililerine iadesine, 22.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14638, Karar No: 2015/11780, Tarih: 10.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14638 E.  ,  2015/11780 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığından temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3507, Karar No: 2024/10624, Tarih: 26.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3507 E.  ,  2024/10624 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1485 Esas, 2024/187 Karar

DAVA TARİHİ : 26.02.2016

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ergani 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/396 Esas, 2023/343 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, Ergani ilçesi, Dallıdağ Mahallesi 118 ada 22 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kurumun yargı harçlarından muaf olduğunu, kamulaştırma bedelinin olması gerekenin çok üstünde bulunduğunu, raporda buğday+sebze verim miktarının yüksek alındığını, üretim masraflarının düşük alındığını, kapitalizasyon faiz oranının % 6 olarak uygulanması gerektiğini, taşınmaza %50 oranında uygulanan objektif değer artışının uygun olmadığını, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlendiğini, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaza fiili el koyma tarihinin 2016 yılı olup dava tarihi itibarıyla bilirkişinin değer belirlemesinin hukuka aykırı olduğunu, 03.10.2023 tarihinde 40.265,36 TL ödendiğini, mahkemece tespit edilen 48.491,85TL'nin idare tarafından takdir edilen 11.290,01TL'lik kısmının davalı ...'a ödenmesine, dava 4 ay içerisinde sonuçlandırılmadığından 11.290,01TL'nin dava tarihinden 4 ay sonrasına tekabül eden 30.06.2016 tarihinden ilk hüküm tarihi olan 06.11.2018 tarihine kadar geçen süre için yasal faizi ile davalıya ödenmesine şeklinde hüküm kurulmasına rağmen 11.290,01TL'nin nemalandırılmadığını, taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi davalı, dava açmaya sebebiyet vermediğinden ve 2942 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi gereğince yargılama giderlerinden davacı idare sorumlu olduğundan ayrıca davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi halinde Anayasa'nın 46 ncı maddesinde düzenlenen "taşınmazın gerçek karşılığının ödenmesi" ilkesi ve dolayısıyla da mülkiyet hakkı ihlali söz konusu olacağından davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olduğunu; ancak, idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği ve ilk karar ile ödenmesine karar verilen 11.290,01TL bedele 27.06.2016 tarihinden ilk karar tarihi olan 06.11.2018 tarihine, fark bedel ile üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan toplam 37.201,84TL fark bedele ise 27.06.2016 tarihinden son karar tarihi olan 20.07.2023 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihinin hatalı yazılması doğru görülmediğinden taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.