muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/736, Karar No: 2013/16716, Tarih: 05.11.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği halde, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9410, Karar No: 2016/7682, Tarih: 09.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/9410 E.  ,  2016/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, mağdurenin ruh sağlığının bozulması nedeniyle uygulama yapılırken hüküm fıkrasında TCK'nın 102/5. maddesinin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir yazım eksikliği kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12780, Karar No: 2023/12612, Tarih: 27.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/12780 E.  ,  2023/12612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/291 E., 2020/184 K.

Hastane Cih. Tes. San. Tic. A.Ş. adına temsilen) vekili

Avukat ...

Avukat ...

DAVA TARİHİ : 12.03.2013

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen kararın temyiz incelemesi sonucunda Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı firmanın 15201/23.12.1998 sayılı Gümrük Giriş Beyannamesi ile ithal etmek istediği 12 kalem tıbbi cihazların yapılan incelemede 10 yaşından büyük olduğu, ithalinin mümkün olmadığı gerekçesiyle müvekkili aleyhine Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde kamu davası açıldığı, mahkemenin 2001/310 E ve 2002/347 K sayılı kararıyla cihazların müsaderesine karar verildiğini, bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 7.Ceza Dairesinin 2012/4957 E ve 2012/16431 sayılı kararı ile bozulduğunu, yerel mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda, suçta ele geçirilen ve gümrük kaçağı olmadığı anlaşılan 12 kalem tıbbi cihazın davacıya iadesine karar verildiğini, ancak süresi içinde herhangi bir iade veya ödeme yapılmadığını belirterek 61.096 USD'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız olduğunu, Tasfiye Yönetmeliğinin "Mali Hükümler" başlıklı 26.maddesinin 8.fıkrasında "Bedelsiz verilen veya imha edilen eşya sahiplerine herhangi bir ödemede bulunulmaz" şeklinde yer alan hüküm doğrultusunda, tasfiye yollarından birisinin kullanılarak kamu kuruluşlarına bedelsiz tahsis edilen eşyanın iadesinin mümkün olmayacağını, davacıya iadesine karar verilen eşya hakkında eşya sahiplerine ödeme yapılacağına ilişkin bir yasal düzenleme bulunmadığını, mahkeme kararında da eşya bedelinin tespitine yönelik herhangi bir hüküm yer almadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.03.2013 tarihli ve 2013/98 Esas, 2013/76 Karar sayılı ilamıyla, davaya konu uyuşmazlığın çözümünde mahkemenin görevli olmayıp yargı yolu caiz bulunmadığından dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.03.2013 tarihli ve 2013/98 Esas, 2013/76 Karar sayılı ilamıyla, davaya konu uyuşmazlığın çözümünde mahkemenin görevli olmayıp yargı yolu caiz bulunmadığından dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 09.09.2013 tarihli ve 2013/10507 Esas, 2013/13798 Karar sayılı ilamıyla, "...Diğer yandan, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 141 ve devamı maddelerinde; "Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat" başlığı altında: Suç soruşturması veya kovuşturması sırasında uğranılan her türlü maddi ve manevi zararın Devlet'ten istenileceği düzenlenmiştir. 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 6. maddesinde ise; Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ile 144. maddeleri hükümlerinin, 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren yapılacak işlemler hakkında uygulanacağı belirtilmiştir. Dava konusu eşyalara el koyma tarihi itibariyle, Ağır Ceza Mahkemesi görevli bulunmamaktadır. Şu durumda, mahkemece uyuşmazlığın esasının çözümlenmesi gerekir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 04.11.2015 tarihli ve 2014/154 Esas, 2015/495 Karar sayılı kararıyla, davanın kabulü ile 61.096 USD'nin dava tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Yasanın 4 üncü maddesinde belirtilen USD'ye uygulanacak faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 22.01.2018 tarihli ve 2016/1018 Esas, 2018/249 Karar sayılı ilamıyla, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, "...davacının, yurt dışından ithal ettiği malların denetim ve kontrolünü gereği gibi yaparak evrak üzerindeki nitelik ve model yılının fiziki durumu ile uyuşup uyuşmadığını tam olarak tespit ettikten sonra yurda girişini yapması gerekirken, ithalatçı firma olarak üzerine düşen denetimleri yapmaması zararın oluşmasında davacının müterafik (bölüşük) kusurunu oluşturmaktadır. Mahkemece, hesaplanacak tazminattan olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43. maddesi gereğince uygun bir indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir ..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına, Dairenin 21.05.2019 tarihli ve 2018/3120 Esas, 2019/2967 Karar sayılı ilamıyla davalının karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin tarih ve sayısı yukarıda yazılı kararıyla; davacının, yurt dışından ithal ettiği malların denetim ve kontrolünü gereği gibi yaparak evrak üzerindeki nitelik ve model yılının fiziki durumu ile uyuşup uyuşmadığını tam olarak tespit ettikten sonra yurda girişini yapması gerekirken ithalatçı firma olarak üzerine düşen denetimleri yapmadığı, malların yaşının tebliğde belirtilenden fazla olduğu ve tebliğde yer almayan malların ithalatının yapıldığı, davacı ithalatçı firma ile anlaştığı alman firması arasındaki iç ilişki gereği Alman firması iade talep etmiş ise de, gümrük birimlerinin bu iade talebini, yerli resmi makamlardan gelmediğinden karşılamadığı, 61.096 USD tutarındaki zararın oluşmasında davacının müterafik kusurunun olduğu anlaşılmakla takdiren belirlenen yüzde otuz oranındaki zarar bedeli indirildikten sonra, bakiye bedelin davalıdan tahsil edilmesi gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 42.768 USD'nin dava tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanun'a göre uygulanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının gelen malları kontrol etme imkânı olmadığını, bu nedenle tazminattan indirim yapılmasının hatalı olduğunu verilen kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; olayda davalıya atfedilebilir bir kusur bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini, yapılan indirim oranının çok az olduğunu ve hükümde davalı lehine verilen vekalet bendinin hatalı kurulduğunu ve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya ait tıbbi cihazlara kaçak oldukları iddiasıyla el konulması ve ceza yargılaması sonucunda iadesine karar verilmesine rağmen iadenin gerçekleşmemesi nedeniyle oluşan zararın davalıdan tazmini talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 428, 429 ile 439 uncu maddesi, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (mülga) 41 inci maddesi, 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (mülga) 20 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle ceza dosyası kapsamına göre hesaplanan tazminattan müterafik kusuru indirim yapılmasının olayın oluşuna uygun olması, taraflar yönünden hesaplanan vekalet ücretinin dosya kapsamı ile uyumlu olmasına ve kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler mahkeme gerekçeli kararının hüküm kısmının (5). bendinde kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına hesaplanan vekalet ücretinin "davacıdan alınıp davalıya verilmesine" şeklinde yazılması gerekirken "davalıdan alınıp davacıya verilmesine" şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8078, Karar No: 2014/24460, Tarih: 02.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8078 E.  ,  2014/24460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.11.2013

NUMARASI :Esas no:2009/742 Karar no:2013/947

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm bir kısım davalılarca davanın kabulü yönünden; davacı tarafından ise, hükmün gerekçesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.12.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalılardan A.. Y.., davalı A.. M.., davalı E.. Ö.. vekilleri Av. H.. B.., Av. T.. U.., davalı S.. Y.. vekili Av. M.. Ö.. ile karşı taraf duruşmalı temyiz eden davacı Ü.. Y.. vekilleri Av.K.. Y..Y.., Av. Y.. G.. ve Av. B..H.. Ç.. geldiler. Duruşmalı temyiz eden davalılardan O.. Y.. ile vekilleri gelmediler. Gelmeyen davalı O.. Y.. vekili Av. F.. Ş..'ın mazeret dilekçesi gönderdiği ve temyiz isteğinin kabulüne karar verilmesini istediği görüldü. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraf vekilleri duruşmaya geldiklerinden duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılardan A.. İ.., E.. H.., A.. ile S.. verilmesine ve 1.100,00 TL. vekalet ücretinin de davalılar A.. İ.., E.. H.., A.. Y.. ve O.. alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.12.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/6235, Karar No: 2010/9221, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6235 E.  ,  2010/9221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Vakıftan galle fazlasının alınabilmesi için, vakfeden ile soybağının ispatlanması sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi, dosya içindeki bilgi ve belgelerden davacının vakfeden ile soybağının ispatlandığı; davaya konu vakfa ait vakfiyelerde gallenin öncelikle batın şartı ile erkek evlada, erkek evladın münkariz olması halinde de kız evlada evli olmaması kaydı ile bırakıldığı, davacının kız evlat olup halen evli olması sebebiyle galle alması mümkün bulunmadığından, mahkemenin davacının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olmadığından bu yöndeki davasının reddinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak;

Yukarıda da belirtildiği gibi davacının vakfeden ile soybağını ispatladığından çoğun içinde az da vardır kuralından hareketle davacının vakıf evladı olduğuna karar verilmemiş olması doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının, "DAVANIN REDDİNE" ilişkin birinci paragrafının metinden çıkartılarak yerine "Davanın kısmen kabul kısmen reddine"; ikinci paragraf olarak "Davacının, ... Vakfı'nın evladı olduğunun TESPİTİNE, şartlarını taşımadığı için galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine yönelik davasının REDDİNE" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2531, Karar No: 2016/1475, Tarih: 10.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/2531 E.  ,  2016/1475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ve birleşen dosyada davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin, evlenme töreni sırasında, 02.03.2002 tarihli çeyiz senedinde yazılı, ziynet ve çeyiz eşyalarını, müvekkilinin babasının evinden getirildiğini, ayrıldıktan sonra davalıların bu eşyaları davacıya iade etmediğini belirterek; çeyiz senedinde yazılı eşyaların aynen iadesini, mümkün olmaması halinde, eşyaların toplam bedeli olan 99.875 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, cevap dilekçesinde; senette yazılı eşyaların mevcut olmadığını, teslim yapılmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Birleşen davalı ... vekili, cevap dilekçesinde; senette yazılı eşyaların teslim edilmediğini, davalı eş ...'ın, yurtdışındaki müşterek konuttan ayrıldıktan sonra da davacının bu ev ve eşyaları kullanmaya devam ettiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; çeyiz senedinde yazılı eşyaları, davalıların, davacıya iade yükümlülüğü bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile çeyiz senedinde ayrıntıları belirtilen ve bilirkişilerce değeri tespit olunan ev eşyaları ve ziynet eşyalarının aynen iadesine; aynen bulunmaması durumunda tespit edilen bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından süresi içerisinde, ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava; ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen, bunun mümkün olmaması halinde değerinin nakden davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’nın 297.maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu şekilde, dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye göre mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır. Biçim koşullarının getiriliş amacı, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

İİK'nun 24/4.maddesi gereğince; aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı vb. gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

İİK'nun 24/4.maddesi gereğince; aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı vb. gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince, ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesine karar verilmişse, hüküm fıkrası açık olmalı, duraksama yaratmamalı, hükümde aynen iadesine karar verilen ziynetlerin gram ve ayarları, çeyiz eşyalarının sayı ve nitelikleri açık olarak yazılmalıdır.

Mahkeme hükmünde, "...çeyiz senedinde ayrıntıları belirtilen ve bilirkişilerce değeri tespit olunan..." ifadesi ile yetinilmiş, hakkında hüküm kurulan eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gramı ayrı ayrı yazılmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece; hüküm altına alınan ziynet ve çeyiz eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerlerinin hükümde ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken, HMK'nın 297. maddesine aykırı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bunun yanında, dava değeri, 85.000 TL'si ziynet eşya bedeli olmak üzere 99.875 TL olup, hükme esas alınan ziynet esyası bedeline ilişkin raporda toplam değer 101.088 TL olarak hesaplanmış, mahkemece, talep ile bağlı kalınarak bir karar verilmesi gerekirken; davacının ıslah talebi de olmamasına rağmen, 6100 sayılı ...nun 26.maddesine aykırı olacak şekilde talebin aşılması suretiyle hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.