muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17163, Karar No: 2012/707, Tarih: 23.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/17163 E.  ,  2012/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanığın katılan ... ’ye yönelik yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1-2. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanığın katılan ...’e yönelik yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın katılan ...’i sokakta geceleyin silahla yağmaladığının mahkemece de kabul edildiği halde, hükümde eylemin konutta işlendiği belirtilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 149/1-d.maddesi ile uygulama yapılarak, hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,

2- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/55, Karar No: 2013/231, Tarih: 30.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/1-55 E.  ,  2013/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2009/285052

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Kasten öldürme suçuna teşebbüsten sanık S.B..'ın 5237 sayılı TCK’nun 81/1, 35/2, 29/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.06.2009 gün ve 439-233 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 23.12.2012 gün ve 381-8320 sayı ile;

"...B- Sanığın öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Katılan H..'in 01.01.1991 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük ve 5237 sayılı TCK'nun 6/1-b maddesine göre çocuk olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 82/1-e maddesi ile temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, aynı kanunun 81/1. maddesi esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden, ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Özel Dairece yapılan vasıflandırmaya ilişkin herhangi bir itirazı bulunmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 17.02.2012 gün ve 285052 sayı ile; aleyhe temyiz bulunmadığından bahisle hükmün eleştirilerek onanması gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca dosyanın gönderildiği Yargıtay 1. Ceza Dairesince 04.12.2012 gün ve 4374-8958 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanık hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmış olup, eylemin sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibariyla da herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; aleyhe temyiz bulunmayan davada, eylemin suçun nitelikli halini oluşturduğundan bahisle "eleştiri ile onama" mı, yoksa cezayı aleyhe değiştirme yasağı gözetilerek "bozma" kararı mı verileceğinin belirlenmesine ilişkindir.

Ayrıntılarına Ceza Genel Kurulunun 03.04.2012 gün ve 353-129 sayılı kararında yer verildiği üzere, aleyhe bozma yasağı; "temyiz davası yalnızca sanık veya müdafii ya da sanık lehine Cumhuriyet savcısı veya sanığın eşi ya da yasal temsilcisi tarafından açıldığında, hükümde, yaptırımın türü ve ağırlığı bakımından sonucu sanığın aleyhine ağırlaştırıcı, diğer bir deyişle, aleyhe sonuç verici düzeltmelerin yapılamaması veya kurulacak yeni hükümdeki cezanın, sanığın aleyhine olarak ilk hükümden daha ağır olamaması" şeklinde tanımlanmaktadır.

Latince "reformatio in pejus" olarak adlandırılan, öğreti ve uygulamada ise; "lehe kanun yolu davası üzerine hükmü aleyhe değiştirmeme zorunluluğu, aleyhe düzeltme yasağı, aleyhe bozma yasağı, aleyhe bozmama zorunluluğu, yaptırımı ve sonuçlarını aleyhe kötüleştirememe yasağı, yaptırımı ve sonuçlarını ağırlaştıramama kuralı" olarak ifade edilen bu ilkenin amacı; hükmün aleyhine de bozulabileceğini düşünen sanığın, bazı davalarda istinaf ya da temyiz kanun yoluna başvurmaktan çekinmesinin önüne geçmek ve kanun yoluna başvurma hakkını daha özgürce kullanabilmesini sağlamaktır.

Anılan kural, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanununun, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326. maddesinin 4. fıkrasında; "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklinde kanuni düzenlemeye kavuşturulmuştur. Ceza muhakemesi hukukumuzda bu madde dışında yaptırım ve cezayı aleyhe değiştirme yasağını düzenleyen başka bir hüküm de bulunmamaktadır. Buna göre ceza hukukunda genel anlamda kazanılmış hak kavramından bahsedilemeyeceği, yalnızca 1412 sayılı CMUK'nun 326. maddesinin son fıkrası uyarınca sınırlı biçimde uygulanabilecek bir "cezayı aleyhe değiştirememe ilkesi" veya "aleyhte düzeltme yasağı"nın söz konusu olduğunun kabulü gerekmektedir.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 307/4. maddesinde de; "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262. maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" düzenlemesine yer verilmek suretiyle, aleyhe bozmama ilkesi korunmuştur.

Kanunun açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere; yaptırım ve sonuçlarını aleyhe değiştirme yasağının kapsamı yalnızca ceza ve yaptırım miktarı ile sınırlıdır. Kanun koyucu suçun niteliği veya adı yönünden sanık yararına kazanılmış bir hak tanımamıştır.

Kanunun açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere; yaptırım ve sonuçlarını aleyhe değiştirme yasağının kapsamı yalnızca ceza ve yaptırım miktarı ile sınırlıdır. Kanun koyucu suçun niteliği veya adı yönünden sanık yararına kazanılmış bir hak tanımamıştır.

Temyiz davasının yalnızca sanık veya varsa müdafii ya da sanığın yararına olarak Cumhuriyet savcısı ya da 1412 sayılı Kanunun 291. maddesinde belirtilen kişiler tarafından açılması veya hükmün kendiliğinden temyize tâbi olması halinde, Yargıtayca suç niteliğinde yanılgıya düşüldüğü saptandığında aleyhe temyiz bulunmasa bile, cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak şartıyla hükmün bozulmasına karar verilecektir. Aksinin kabulü hukuk kuralları ile kanuni düzenlemelerin ülke genelinde farklı uygulanmasına yol açar ki, bu durum eşitlik, adalet ve hakkaniyet ilkelerine aykırılık oluşturacaktır. Zira aynı eylem nedeniyle farklı mahkemelerde yargılanan sanıklardan, suçunun hukuki niteliği doğru olarak belirlenen sanığın mahkûmiyeti ile zamanaşımı, süreli veya süresiz olarak bir kamu görevini üstlenmekten yoksun bırakılma, seçme ve seçilme hakkının kaybı gibi hak yoksunluklarının yanında, muhtemel bir genel veya özellikle de özel af karşısında değişik sonuçlarla karşılaşmasına rağmen, suç vasfı hatalı olarak belirlenen sanığın, açıklanan sonuçlarla karşılaşmaması söz konusu olabilir ki, bu durum eşitlik ilkesi ile hak ve adalet duygusuna da uygun değildir. O halde, lehe temyiz davası üzerine suç vasfının saptanmasında hataya düşüldüğünün belirlenmesi halinde cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak saklı tutularak hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Sanığın, dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre 01.01.1991 doğumlu olan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğunda tereddüt bulunmayan katılan sanık Halil'e yönelik gerçekleştirdiği kasten öldürme suçuna teşebbüsten TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmünün, Özel Dairece, eylemin daha ağır cezayı gerektiren 82/1-e maddesinde düzenlenen nitelikli kasten öldürme suçuna uyduğunun kabulü ile hükmün yalnızca sanık lehine temyiz edilmiş olması nedeniyle, ceza miktarı yönüyle kazanılmış hak saklı tutulmak şartıyla bozulmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1880, Karar No: 2012/3871, Tarih: 05.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/1880 E.  ,  2012/3871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kaçınılmazlık nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; iş kazası sonucu yaralanan sigortalı işçiye Kurumca yapılan Sosyal Sigorta Yardımlarının, 506 sayılı Yasanın 26. maddesine göre davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme, bozma ilamına uyularak yapılan incelemede davaya konu zararlandırıcı sigorta olayında, %100 kaçınılmazlık bulunduğu kanaatine varılan kusur raporunu esas alarak davanın reddine karar verilmiştir.

Kaçınılmazlıktan söz edebilmek için olayın meydana geldiği tarihte geçerli bilimsel ve teknik kurallar gereğince alınacak tüm önlemlere rağmen olayın meydana geleceğini kabul etmek gereklidir. Mahkemece, hükme esas alınan kusur raporunda ise, işçinin sürekli maden işyerinde çalıştığı ve böylece alaylı olarak bu işte yetiştiği, eğitim almadığı, işyerinden verilen botun sadece ucunda çelik malzeme bulunduğu, ayakkabısının üzerine metal korucunun bulunmadığı, işverenin takip ve denetim sorumluluğunun bulunduğu, bu nedenle de olayda tamamen kaçınılmazlığın bulunmayacağı hususu gözetilmemiş bulunduğundan, bu doğrultuda olayda kaçınılmazlığın bulunup bulunmadığının, 4857 sayılı İş Kanununun 77. maddesi ile, Maden ve Taşocakları İşletmelerinde alınacak işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemlerine ilişkin tüzük hükümlerine göre işverenlerin işyerinde alınması gereken iş disiplinini ve iş güvenliği tedbirlerinin alınıp alınmadığının, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili olarak gerekli ve yeterli denetimi yapıp yapmadığının tespit edilerek, tedbirler alınıp gerekli denetimlerin yapılmış olması halinde bunun kazanın meydana gelmesinde ne oranda önleyici rolü olacağını tespit etmek ve buna göre davalı işverene ve sigortalıya verilebilecek kusur oranlarının miktarını belirlemek ve bu doğrultuda olayda kaçınılmazlığın bulunup bulunmadığının, kaçınılmazlık tespit edilirse ne oranda mevcut olduğunun irdelenmesi amacıyla yeniden uzman bilirkişilerden, soyut ifadelerden uzak gerekçelerle düzenlenmiş rapor almak ve sonucuna göre karar vermek gerekir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6569, Karar No: 2016/20935, Tarih: 29.09.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/6569 E.  ,  2016/20935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3628 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1)... vekilinin temyiz talebine ilişkin olarak,

Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanun'a aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz talebine ilişkin olarak ise,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, şikayetçi ... davaya katılmamış ise de; 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip şikayetçi kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören .... Bakanlığının CMK'nın 234. maddesi uyarınca dava ve duruşmadan haberdar edilip, aynı Kanun'un 237. maddesi gereğince davaya katılma imkânı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi ... vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün, sair yönleri incelenmeksizin, tebliğnameye aykırı olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13227, Karar No: 2017/12597, Tarih: 25.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13227 E.  ,  2017/12597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, 2005-2015 yılları arasında 8 farklı aboneliği için düzenlediği çeşitli faturalar ile kendisinden kayıp kaçak bedeli adı altında haksız ücret tahsil ettiğini ileri sürerek, davalı kurum tarafından yapılan bu kesintilerin hesaplanarak tarafına iade edilmesini talep emiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından davalı aleyhine açılan iş bu davanın, işlemden kaldırıldığı (başvuruya bırakıldığı) tarihten itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın H.M.K.'nun 150. maddesi uyarınca 24/11/2015 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafça vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesine göre; “ Görevsizlik veya yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar karar verilmesi durumunda Tarifede yazılı ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak Avukatlık ücreti, ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez." denilmektedir.

Mahkemece; davada kendini vekille temsil ettiren davalı lehine karar tarihindeki yürürlükteki tarife gereğince 900 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı lehine vekalet ücreti verilmemiş olması doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak "davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan AAÜT gereğince belirlenen 900 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ifadesinin hükme eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16774, Karar No: 2014/14636, Tarih: 15.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/16774 E.  ,  2014/14636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/133375

4857 sayılı İş Kanunu’nun 30. maddesine aykırı davranmaktan dolayı T.. A.. hakkında, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 101. maddesi uyarınca 58.154,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 22/04/2013 tarihli ve 43422173-403.6-39895 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin İstanbul 21. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/09/2013 tarihli ve 2013/304 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine dair İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/11/2013 tarihli ve 2013/169 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 29.04.2014 gün ve 23876 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2014 gün ve KYB. 2014-133375 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Muteriz T.. A..’nin Kastamonu Şubesinde ellinin üzerinde işçi çahştmlmasına rağmen, Ekim 2011-Şubat 2013 döneminde özürlü işçi çalıştırılmaması sebebiyle yerilen idari para cezasına döneminde başvuru ve itirazın reddine karar verilmiş ise de,

Muteriz banka vekilinin başvurusu üzerine İstanbul 21. Sulh Ceza Mahkemesi Hakimi M.. Y.. tarafından düzenlenen 26/07/2013 tarihli tensip zaptı ile itiraza konu tüm işlem evraklarının ilgili birimden istenmesine karar verilerek incelemenin 25/10/2013 tarihine bırakıldığı, ilgili kurumun cevap yazısı ve eklerinin 03/09/2013 tarihli Hakim M.. F.. A.. havalesi ile dosyasına konulduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nu 28/4. maddesinde yer alan. “Mahkeme. başvuruda bulunan kişilere cevap dilekçesinin bir örneğini tebliğ eder." şeklindeki hükme aykırı olarak, aynı gün 03/09/2013 tarihinde başvoırunun reddine karar verildiği anlaşılmakla,

4857 sayılı İş Kanunu’nun 30/1. maddesinde yer alan, “"işverenler elli veya daha fazla işçi çalıştırdıktan özel sektör iş yerlerinde yüzde üç özürlü... beden ve ruhi durumlarına uygun işlerde çalıştırmakla yükümlüdürler.” şeklindeki,

4857 sayılı İş Kanunu’nun 30/1. maddesinde yer alan, “"işverenler elli veya daha fazla işçi çalıştırdıktan özel sektör iş yerlerinde yüzde üç özürlü... beden ve ruhi durumlarına uygun işlerde çalıştırmakla yükümlüdürler.” şeklindeki,

Aynı maddenin 3. fıkrasında yer alan, “İşverenler çalıştırmakla yükümlü oldukları işçileri Türkiye İş Kurumu aracılığı ile sağlarlar. Bu kapsamda çalıştırılacak işçilerin nitelikleri, hangi işlerde çalıştırılabilecekleri, bunların işyerlerinde genel hükümler dışında bağlı olacakları özel çalışma ile mesleğe yöneltilmeleri, mesleki yönden işverence nasıl işe alınacakları, (Ek ibare:06.02.2014 - 6518 s.K./58.mad) Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşü alınarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.” biçimindeki,Özel sektör işverenince özürlü işçi temininin nasıl olacağına dair 25/04/2009 tarih ve 27210 sayılı Resmi Gazetede Yayımlanan. YUrtiçinde işe Yerleştirme Hizmetleri Hakkında Yönetmelik'in "Kamu ve özel sektör işverenleri, çalıştırmakla yükümlü oldukları özürlü ve eski hükümlü (Ek ibare: 06/12/2012 - 28489 S.R.G. Yön./6. md.) veya terörle mücadelede malul sayılmayacak şekilde yaralanan işçileri Kurum aracılığıyla sağlar." şeklindeki 13/1. maddesi,

"Kamu ve özel sektör işverenleri, çalıştırmakla yükümlü bulundukları işçileri, yükümlülüğün doğmasından itibaren beş iş günü içine niteliklerini de belirterek Kurumdan talep eder" şeklindeki 14/1. maddesi,

"Kurum, özel sektör işvereninin özürlü talep tarihinden itibaren en geç on gün içinde, başvuranlardan nitelikleri uygun özürlüleri durumlarını ve niteliklerini belirten belgelerle birlikte işverene gönderir, işveren özürlü açığını; en geç on beş gün içinde, Kurum tarafından gönderilenler ya da Kurum portalında kayıtlı diğer özürlü iş arayanları bizzat seçerek veya kendi imkanlarıyla temin edeceği özürlüler arasından karşılar. İşe alınanları ve alınmayanları, alınmayış nedenlerini de belirterek Kuruma bildirir." şeklindeki 15/2. maddesi karşısında;

Muteriz kurumun Ekim 2011-Şubat döneminde Yönetmeliğin 14/1.maddesine göre yükümlülüğün doğmasından itibaren 5 gün içerisinde Kurumdan talepte bulunup bulunmadığı, kurumun aynı Yönetmeliğin 15/2.maddesi uyarınca talep tarihinden itibaren 10 gün içerisinde engelli listesini işverene gönderip göndermediği, işverenin özürlü çalıştırmamasının Türkiye İş Kurumu'nun kanundan doğan yükümlülüğünü yerine getirmesinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususlarında gerekitğinde bilirkişi raporu da alınmak suretiyle, bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre başvuru hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul 43.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/11/2013 tarih ve 2013/169 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 16.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/227, Karar No: 2013/12826, Tarih: 07.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/227 E.  ,  2013/12826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ilgın Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :4.10.2012