muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31197, Karar No: 2016/1463, Tarih: 01.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/31197 E.  ,  2016/1463 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Konut dokunulmazlığını bozma suçundan sanıklar ... ve ....'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1-4, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2014 tarihli ve 2012/2151 esas, 2014/16 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2015 gün ve 136913 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, suça konu eşyaların sanıklar tarafından, Avcılar Fıruzköy Mahallesindeki Ali Karay İlköğretim Okulu'nun hemen yanında bulunan ardiyeden çalındığının mahkemece kabul edilmesi karşısında, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 27/06/2013 tarihli ve 2013/7672 esas, 2013/12038 sayılı kararında belirtildiği üzere, okulun belli ölçüler içerisinde herkesin girip çıkabileceği kamuya açık kamu kurumu olması karşısında, konut veya işyeri olarak kabul edilemeyeceği ve bu nedenle de unsurları oluşmayan konut dokunulmazlığım bozma suçundan sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Türk Ceza Kanununun "Konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi halinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

İşyeri, Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğünde; "Bir görevin yapıldığı yer, işçinin iş sözleşmesine göre çalıştığı yer" olarak tanımlanmış, öğretide de; "esas olarak belirli bir zaman dilimi içinde ya da sürekli, sınai, sanatsal, bilimsel ve benzeri amaçlara hizmet eden, sabit ya da sabit olmayan kapalı işletme veya satış yerleri" şeklinde açıklanmıştır. (Serap Keskin Kiziroğlu, Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu, Birinci Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2010, s. 68).

Nitekim ,Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17/06/2014 tarihli, 2014/15-24 Esas, 2014/337Karar sayılı kararında "Belli bir görevin ifa edilmesi nedeniyle, uyuşmazlığa konu olan adliye veya benzeri resmi kurum binaları da TCK'nın 116/2. maddesi kapsamında işyeri olarak kabul edilmelidir.

Nitekim ,Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17/06/2014 tarihli, 2014/15-24 Esas, 2014/337Karar sayılı kararında "Belli bir görevin ifa edilmesi nedeniyle, uyuşmazlığa konu olan adliye veya benzeri resmi kurum binaları da TCK'nın 116/2. maddesi kapsamında işyeri olarak kabul edilmelidir.

Adliye binaları da diğer kamu binaları gibi TCK'nın 116/2. maddesi kapsamında işyeri olduğundan, suç tarihinde gece vakti pencereden adliye binasına girip adli emanetteki uyuşturucu maddeyi çalmak isteyen, bu amaçla bir odanın kapısını kıran sanığın eylemlerinin mala zarar verme ve hırsızlık suçuna teşebbüsün yanında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu da oluşturacağının kabulü gerekmektedir."hususları belirtilmiştir.

İncelenen somut olayda: sanıkların 07/07/2014 tarihinde saat 21.00 civarında gece vakti okul ardiyesinde hırsızlık suçu işlediğinin mahkemece kabulü ile okulun resmi kurum olması ve gece vakti resmi kuruma hırsızlık amacıyla girilmesi sonucunda işyeri dokunulmazlığı suçunun oluşacağı anlaşılmakla, kanun yararına bozma taleplerinin reddi gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 01/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10894, Karar No: 2011/11983, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10894 E.  ,  2011/11983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğundan reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Taşınmazın arsa niteliğinde kabulüne dayanak yapılan dosya içerisindeki belediye başkanlığı yazılarında dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde imar alanı olduğu, belediye hizmetlerinden yararlandığı bildirilmiş ise de, imar alanında olmaktan neyin kastedildiği, taşınmazın çevresinin meskûn olup olmadığı konularında yeterli bilgiye yer verilmemiş, fen bilirkişisi taşınmazın belde merkezine 1 km. mesafede olduğunu tespit etmiş, dosyaya taşınmazın tüm çevresinin tarım arazileriyle çevrili olduğunu gösteren fotoğraflar ibraz edilmiş, mahkemece belediyenin yeterli bilgiyi içermeyen yazısı ve bilirkişi kurulunun soyut beyanları esas alınarak taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilmiştir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskân sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz belediye nazım imar (1/5000 ve daha büyük ölçekli) planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 Sayılı Kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskân amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar belediye başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tesbit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Bu hususlar belediye başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tesbit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir.

Tüm araştırmalara karşın kamulaştırılan taşınmazın bulunduğu il veya ilçede uygun emsal bulunamaması halinde, benzer sosyo-ekonomik özellikte olması kaydıyla, emsalin civar il ve ilçelerde yer alan taşınmazlar arasından seçilebileceği Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarından olmakla birlikte, Silifke gibi gelişmiş ve taşınmaz alım satımının çok olduğu bir ilçede uygun emsal bulunamayacağı kabul edilemeyeceğinden, bilirkişi kurulunun raporunda emsalin komşu ilçe olan ...'dan seçilmiş olması ve buna göre değerlendirme yapılması,

3-Emsal taşınmaza ait tapu kayıt örneğinin dosyaya getirtilip raporun denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4288, Karar No: 2018/6872, Tarih: 30.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4288 E.  ,  2018/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle; Reşatbey mahallesi 62005 sokak no:15 daire:7'de bulunan ve ... ili, ... ilçesi, Reşatbey mahallesi, 1645 ada, 401 parselde tapuya kayıtlı anataşınmaz üzerinde bulunan 7 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, ana binada bulunan bütün bağımsız bölümlerin rayiç satış bedelleri ile orantılı olarak arsa paylarının bilirkişi marifetiyle tespiti ile arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile ile ... ili ... ilçesi Reşatbey mah. 1645 ada 401 parsel sayılı taşınmazın mevcut arsa paylarının iptali ile yeniden düzeltilmesine ve tapuya tesciline, ... yönünden davanın konusuz kalması nedeni ile bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ve bir kısım davalı tarafından istinaf edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacının istinaf talebinin reddine, davalılar ... ve ... vekilinin ve davalı ...'in istinaf taleplerinin kabulüne, ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/254 Esas, 2017/551 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi hükmünün yeniden kurulması açısından; davanın reddine karar vermiş, hüküm davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık arsa payının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, arsa payının düzeltilmesi talebi yönünden davacının hukuki yararının bulunmadığı ve davalılar yönünden ise bağımsız bölümlerine yüzölçümleri açısından arsa payı düzeltilmesini gerektirir bir farklılık bulunmadığı tespit edilerek karar verildiği anlaşıldığından ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 30/10/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11555, Karar No: 2024/6595, Tarih: 23.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/11555 E.  ,  2024/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2014 E., 2021/1370 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin, somut delil olmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığı, indirim oranının az olduğu hususlarına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ...'ın anne ve babası olan şikayetçiler ... ve ... ile aynı evde yaşadığı, sanığın olay günü saat 00.50 sıralarında şikâyetçilerle beraber oturduğu eve gittiği kapının açılmaması üzerine "kayıpı açmazsanız kırarım, a... koduğumun çocuğu, sizi öldüreceğim" diye şikâyetçilere hakaret ve tehditte bulunduğu ve şikâyetçi ...'ten 100,00 TL istediği, verilmeyince şikayetçinin karnına vurarak basit tıbbi müdahaleyle iyileşecek şekilde yaraladığı olayda sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Yasa'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

23.05.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2701, Karar No: 2014/22287, Tarih: 10.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2701 E.  ,  2014/22287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 230 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7315, Karar No: 2018/4273, Tarih: 17.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7315 E.  ,  2018/4273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Teks.Tur. Pet. Ot. İnş. Gıda Hay. Tar. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... aleyhine 17/12/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Teks.Tur. Pet. Ot. İnş. Gıda Hay. Tar. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14487, Karar No: 2014/18825, Tarih: 14.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/14487 E.  ,  2014/18825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 30/05/2013

Numarası : 2010/219-2013/286

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 14.10.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı F.. Aliminyum Ürünleri Paz.Tic.Ltd.Şti. vekili Av. İ.. K.. geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davacıya ait işyerinde 04.11.1996-31.03.2010 tarihleri arasında satış elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafça haksız olarak feshedildiğini, en son maaşının 800,00 TL olduğunu, fazla mesai yaptığını hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin davalı tarafça ispat edilemediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen diğer alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalıya yapılan tebligatın usulüne uygun olup olmadığı ihtilaflıdır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Yasanın 6099 sayılı Kanunla değişik 35 inci maddesine göre, kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini derhal tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılması yeterli olacaktır. Bu durumda evrakın asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa dahi, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınarak bu madde hükümleri uygulanır.

Somut olayda; davalı limited şirket vasfında bir tüzel kişi olup, ticaret sicilinde kayıtlı adresi onun tebligat adresidir ve tebligatların bu adrese yapılması şarttır. Davacı vekili de dava dilekçesinde davalı şirketin adresini, “Musalla Bağları Mah. Belh Cad. Alpaslanlı Sokak No: Selçuklu/Konya” olarak göstermiş, bu adrese yapılan tebligatın “ismen tanınmadığından bahisle” iade edilmesi üzerine, davalı şirketin adresi Ticaret Sicil Memurluğundan sorulmuş ve memurlukta tescilli son adres olan (dava dilekçesinde bildirilen adres) Musalla Bağlar Mah. Alpaslanlı Sok No: Konya adresine tüm tebligatlar 7201 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre yapılmıştır. Ancak icra takip talebindeki adresin “1. Organize Sanayi Dolu Dere Sokak No: Selçuklu/Konya” olması karşısında, davalı vekilinin davacının davalı şirkette uzun yıllar çalıştığı, şirketin ticaret sicilindeki adresini kullanmadığını bildiği, merkezle yaptığı tüm yazışmaları icra takibinde bildirdiği adres üzerinden yaptığı savunması üzerinde durulmalıdır. Zira Türk Medeni Kanunu'da ifadesini bulan ve hukukun temel prensiplerinden olan “herkesin haklarını kullanırken iyi niyet kurallarına uyması gerektiği, hakkın kötüye kullanımını hukukun himayet etmeyeceği ve kimsenin kötü niyetine dayanarak hak elde edemeyeceği “ ilkesi nedeni ile, davalı şirketten davacının davalı şirketin fiilen kullandığı adres ile yazışma yapıp yapmadığı, davacının bu adresi davadan önce bilip bilmediği araştırılmalı ve bu hususta toplanacak deliller dosya içinde bulunan tebligata ilişkin deliller ile birlikte değelendirilerek davalıya yapılan tebligatların usulüne uygun olup olmadığı belirlenmeli ve sonuca göre davanın esası hakkında karar verilmelidir.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 14/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan

H. PÜRLÜPINAR

Üye

F. ERNALBANT

Üye

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 14/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan

H. PÜRLÜPINAR

Üye

F. ERNALBANT

Üye

V. DEĞİRMENCİ

Üye

M. AKKUŞ

Üye

B. AZİZAĞAOĞLU

SA