muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11769, Karar No: 2015/24538, Tarih: 29.04.2015

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikâhlı evli iken, sanık ... ölen babasından yetim maaşını alabilmek için 02.04.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ... maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5757, Karar No: 2021/21744, Tarih: 16.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5757 E.  ,  2021/21744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1 ve 31/3. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, sorgu tarihi olan 28/03/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanıklar hakkında kurulan hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Olay gecesi Yeşilvadi parkı içerisindeki cafenin elektik kablolarının çalındığının polise ihbarı üzerine görevlilerin yaptıkları araştırmada sanıklar ile suça sürüklenen çocuğu park içerisinde yakaladıkları yanlarındaki çanta içerisinde kesilmiş vaziyette yaklaşık 50 metrelik kablo ele geçirildiği, iş yerinde yapılan kontrolde pencere camının kırık ve içerisinin dağıtılmış şekilde olduğu, salonda bulunan büfe tipi buzdolabının motor kablolarının ve bakır tesisatın kesik vaziyette olduğunun belirlendiği, sanıkların alınan savunmalarında bir kısmının bu kabloları kendi iş yerlerinden getirdiğini sanık ... ' ün ise park içerisinde atılı vaziyette bulduklarını beyan etmesi karşısında, ifadelerdeki çelişki giderilmeden ve sanıklarda ele geçen kablolar ile çalındığı iddia edilen kabloların cins, marka ve kesilme şekillerine göre iş yerinde kalan bölümler ile karşılaştırılıp uyum sağlayıp sağlamadığı hususunda bir araştırma yapılmadan eksik kovuşturma sonucunda, sanık ...’ın savunmasında belirttiği hurda olarak buldukları kabloları hırsızlık kastı olmadan aldıkları yönündeki beyanına itibar edilerek sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 16.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12884, Karar No: 2017/853, Tarih: 21.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12884 E.  ,  2017/853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez)

HÜKÜM : Sanığın mağdurlar ... ile ....a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istmarı eylemleri cinsel taciz kabul edilerek (iki kez) bu suç ile mağdur ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemi çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek (bir kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez) suçlarından mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdur ...'a 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi gereğince baro tarafından vekil tayin edildiğinin ve mağdur ile vekil arasında vekâletnameye dayalı bir ilişki bulunmadığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6836, Karar No: 2023/6054, Tarih: 13.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/6836 E.  ,  2023/6054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/261 E., 2022/109 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları, vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/316 Esas, 2015/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl hapis ve 40.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmiştir.

2. Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/316 Esas, 2015/288 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 03.02.2020 tarihli ve 2019/10750 Esas, 2020/1262 Karar sayılı kararı ile "Sanık tarafından kullanılan sahte ehliyetin Trafik Tescil Şube Müdürlüğü’nün maddi varlıklarından olması nedeniyle eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-d maddesinde belirtilen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2020/261 Esas, 2022/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, kendisini Muhammet Demir olarak tanıtarak, üzerinde kendi fotoğrafı bulunan ve Muhammet Demir adına tanzim edilmiş olan sürücü belgesi ile katılana ait iş yerinden araç kiraladığı ve aracı iade etmediği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiştir.

2. Sanık, soruşturma aşamasında yolda bulduğu Muhammet Demir adına düzenlenen sürücü belgesiyle şikayetçilerden kiraladığı araçları Hatay Reyhanlı'da Suriye iç savaşında muhalif olarak savaşan Abdüsselam Heydi isimli arkadaşına verdiğini ikrar etmiş; kovuşturma aşamasında ise arkadaşı Muhammet Demir adına düzenlenmiş sürücü belgesi üzerinde herhangi bir değişiklik ve oynama yapmadan, bu sürücü belgesini kullanarak katılandan araç kiraladığını, kiralama süresi bitmeye yakın araçları teslim etmesi için Ahmet Kara'ya verdiğini, ancak Ahmet Kara'nın araçları teslim etmediğini savunmuştur.

3. Mahkemece, atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarih ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği halde, bozma öncesi hatalı uygulama sonucu Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/8 Esas, 2011/201 Karar sayılı mahkumiyetine ilişkin ilamının tekerrüre esas alındığı; temyize konu hükümde ise belirtilen yanlışlık giderilerek, Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2008 tarihli ve 2008/47 Esas, 2008/394 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 3 yıl 4 ay hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin ilamının tekerrüre esas alındığı anlaşılmakla; ilk hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu tekerrüre esas gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2020/261 Esas, 2022/109 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14510, Karar No: 2023/991, Tarih: 09.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14510 E.  ,  2023/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/382 E., 2022/56 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı kurum ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kurumları sigortalısı ...'nın 16.10.2010 tarihinde Bayraktar Kardeşler İnş. Taah. Tic. A.Ş.'ye bağlı otel inşaatında çalıştığı sırada geçirmiş olduğu kaza neticesinde istirihatli kaldığı günler için 42.253,16 TL İlk PSD gelir bağlandığını, 2.781,14 TL G.İ.G.Ö. bağlandığını ve 9.985,10 TL tedavi masrafları ödendiğini, ayrıca sigortalı ... tarafından Kartal 4. İş Mahkemesinin 2010/1476 esas sayılı dosyası ile işverene karşı tazminat davası açtığını, ve dosyadan alınan kusur bilrkişi raporu ile işverenin %75 oranında sigortalının %25 oranında kusurlu olduğunu, olayın iş kazası olduğunu ve işverenin gerekli iş güvenliği tedbirlerini almadığı gerekçesiyle kusurlu olduğunu, beyan ederek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla İlk PSD nin %50 sine tekabül eden 21.126,58 TL, G.İ.G.Ö nün %50 sine tekabül eden 1.390,57 TL ve tedavi giderlerinin %50 sine tekabül eden 4.992,55 TL'nin müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava ettiği görülmüştür. Davacı vekili 07.04.2015 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; meydana gelen iş kazası üzerine müvekkili şirketin üzerine düşeni yaptığını, olay sırasında hemen hastaneye kaldırdığını ve hastane masraflarını karşıladığını, kazalının iyileşmesinin ardından yeniden müvekkili şirkette çalışmaya başladığını, davacının alacak taleplerinin HMK 107 maddesi hükmüne aykırı olduğunu, ayrıca müvekkilinin gerekeli iş güvenliği tedbirlerini aldığını ve çalışanlarına gerekli eğitimlerini verdiğini, kusurunun bulunmadığını, beyan ederek davanın öncelikle usülden reddini ve bu isteklerinin kabul görmemesi halinde haksız ve mesnetsiz davanın esastan reddini talep ettiği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; “ 1-Davanın davalı Bayraktar Kardeşler İnş. Tah. ve Tic. A.Ş. yönünden kabulü ile,

A)31.689,87 TL İlk PSD gelirin onay tarihi olan 14.11.2011 tarihinden itibaren,

2.085,86 TL GİGÖ nün ödeme tarihi olan 24.08.2010 dan itibaren,

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; “ 1-Davanın davalı Bayraktar Kardeşler İnş. Tah. ve Tic. A.Ş. yönünden kabulü ile,

A)31.689,87 TL İlk PSD gelirin onay tarihi olan 14.11.2011 tarihinden itibaren,

2.085,86 TL GİGÖ nün ödeme tarihi olan 24.08.2010 dan itibaren,

7.488,89 TL tedavi giderinin sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Bayraktar Kardeşler İnş. Tah. ve Tic. A.Ş. den alınarak davacıya verilmesine,

B)Davalı ... hakkında açılan davanın reddine,” dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı şirket vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece özetle; “... tazminat dosyasında alınan bağlayıcı olmayan hesap raporunun hükme esas alınmak suretiyle eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir” gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; “...1-Davanın davalı Bayraktar Kardeşler İnş. Tah. ve Tic. A.Ş. yönünden kabulü ile,

a)31.689,87 TL İlk PSD gelirin onay tarihi olan 14.11.2011 tarihinden itibaren,

2.085,86 TL GİGÖ nün ödeme tarihi olan 24.08.2010 dan itibaren,

7.488,89 TL tedavi giderinin sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Bayraktar Kardeşler İnş. Tah. ve Tic. A.Ş. den alınarak davacıya verilmesine,

b)Davalı ... hakkında açılan davanın reddine,” şeklinde karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ile davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kurum vekili dilekçesinde özetle; kusurun tamamının davalılara ait olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

b)Davalı ... hakkında açılan davanın reddine,” şeklinde karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili ile davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kurum vekili dilekçesinde özetle; kusurun tamamının davalılara ait olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı şirket vekili dilekçesinde özetle; davacının belirlenebilir nitelikteki taleplerini belirsiz alacak davası şeklinde ileri sürmesinin HMK’nın 107 nci maddesine açık bir şekilde aykırı olduğu, müvekkil şirketin mevzuatta öngörülen tüm yükümlülüklerini yerine getirdiği, kazalı işçinin ise alınan her türlü önleme uyma yükümlülüğünü yerine getirmediği, kazalı işçinin ihmalkarlığı ve kusuru nedeniyle meydana geldiği, kazalı işçiye iş sağlığı ve güvenliği kapsamında gerekli tüm eğitimlerin verildiği, işyerinde OSGB ile İSG uzmanları eksiksiz olarak bulundurulduğu, ancak buna rağmen kazalı işçi, tamamen kendi dikkatsizliği ve kusuruyla yüksekte çalıştığı esnada gerekli dikkat ve özeni göstermediğinden düşmüş ve dava konusu kaza bu şekilde meydana geldiği, dolayısıyla davaya konu iş kazasının kazalı işçinin dikkatsizliği nedeniyle meydana geldiği açık olmasına rağmen İlk Derece Mahkemesi tarafından hatalı değerlendirmeyle müvekkil şirket yönünden kusur atfedilmesi haksız ve hukuka aykırı olduğu, gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmesi için kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekili ile davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2058, Karar No: 2014/1848, Tarih: 28.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2058 E.  ,  2014/1848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece ... ada 163 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydına karar verilmiş ise de varılan sonucun dosya kapsamına uygun düşmediği açıklanarak; mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel ve tespit bilirkişileri ile taraf tanıklarınca, çekişmeli taşınmazın üzerinde yetişen çayır niteliğindeki otları biçmek suretiyle özel çayır olarak kullanıldığı ve davalı ...'ın kayınvalidesine ait iken ölümü ile davalı ...'in eşi ...'a kaldığının belirtildiği, uzman zirai bilirkişisi tarafından düzenlenen 19.08.2010 havale tarihli raporunda ise taşınmazın ot verimi yüksek çayır niteliğinde olduğunun saptandığı gibi çekişmeli taşınmazın çevresinde mera olarak tespit gören taşınmaz da bulunmadığına göre, çekişmeli taşınmazın çayır niteliği ile davalı ...'ın eşi adına tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının davasının reddine ve çekişmeli taşınmazın katılan ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

28.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.