muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1861, Karar No: 2012/4899, Tarih: 03.04.2012

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81.maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince; Davanın dayanağı 30.06.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesidir. Yüklenicinin yaptığı temlikin hüküm ve sonuç doğurabilmesi için yukarıda açıklandığı üzere edimlerini yerine getirmesi gerekir. Mahkemece, aynı taşınmaza ilişkin olarak açılan 2004/393 E. sayılı davada inşaatın %80 seviyesinde olduğunun belirlendiği ve belirlenen bu oranın katlanılabilir bir oran olmadığı gerekçesi ile dava reddine karar verilmiş ise de mahkemece yapılan keşif ve görüşüne başvurulan bilirkişi raporuna göre, o davanın yargılamalarından sonra inşaata devam edildiği ve ortak kullanım alanlarının % 98.80 seviyesine getirildiği anlaşıldığından mahkemenin ayın isteğinin reddi gerekçesi doğru değildir.

Ne var ki; dosya kapsamından, yüklenici tarafından arsa sahiplerine karşı tapu iptali ve tescil istemiyle 2008/ 36 E. sayılı davanın açıldığı, arsa sahipleri tarafından da yüklenici aleyhine 30.06.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, müspet ve menfi zararın tazmini istemiyle dava açıldığı ve bu davaların halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, yüklenicinin edimlerini yerine getirip getirmediği ve davacılara yaptığı temliklerin sonuç doğurup doğurmayacağı bu davaların neticesine göre belirlenecektir.

Hal böyle olunca, mahkemece arsa malikleri ile yüklenici arasındaki davaların neticesi beklenerek hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.Mahkemece, değinilen bu hususlar bir yana bırakılarak yazılı gerekçe ile ayın isteğinin reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı yüklenici ...’nın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece arsa malikleri ile yüklenici arasındaki davaların neticesi beklenerek hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.Mahkemece, değinilen bu hususlar bir yana bırakılarak yazılı gerekçe ile ayın isteğinin reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı yüklenici ...’nın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. Bentte açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2. bentte yazılı nedenlerle davalı ...’nın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 03.04.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16381, Karar No: 2013/15754, Tarih: 03.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/16381 E.  ,  2013/15754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/07/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, ... olarak görev yaptığı sırada, davalının da aynı kurumda genel sekreter olarak çalıştığını, davalının akademi başkanlığı tarafından görevden alınmasından sonra, hakkında çeşitli iddialar ileri sürdüğünü, doktora tezinde "bilimsel hırsızlık" yapmakla suçladığını, bu hakareti dolayısıyla davalı hakkında ceza davası açıldığını yargılamasının devam ettiğini, davalı hakkında disiplin soruşturması yapılıp disiplin cezalarının uygulandığını, davalının bu süreçte mahkemelere ve kamu kurumlarına sunduğu dilekçelerde yerli yersiz iddialarda bulunduğunu, belirterek davalı tarafından yazılan 11 adet dilekçe ve yazılı beyandan dolayı ayrı ayrı manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ise savunmasında, kamu görevlisi olarak suçu bildirme yükümlülüğünün bulunduğunu, ayrıca yazmış olduğu iddiaların iddia ve savunma hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, davacının kişilik haklarına saldırı da bulunmadığını, davacının tüm isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, dava dilekçesinde 2-3-5-7-8-9-10-11 nolu eklerde belirtilen ve davaya dayanak yapılan iddiaların hakaret kastıyla değil, iddia ve savunma hakkı kapsamında ileri sürülen iddialar olduğu gerekçesiyle bu ekler yönünden istenen manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş, 4-6-12 nolu eklere dayalı manevi tazminat isteminin ise bu dilekçelerde davalının hırsızlık ile suçlanarak hakaret edildiği gerekçesiyle manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/1034 E. 2012/733 K sayılı dava dosyası incelendiğinde; katılanın ..., sanığın ... olduğu, yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında "bilimsel hırsız" şeklindeki yazılı beyanlarından dolayı mahkumiyet kararı verildiği; ancak kararın temyiz incelemesinin sonuçlanmadığı henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/1034 E. 2012/733 K sayılı dava dosyası incelendiğinde; katılanın ..., sanığın ... olduğu, yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında "bilimsel hırsız" şeklindeki yazılı beyanlarından dolayı mahkumiyet kararı verildiği; ancak kararın temyiz incelemesinin sonuçlanmadığı henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ceza davasının sonucu beklenilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/10/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki delillere kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şu aşamada hükmedilen tazminatın miktarı hakkında görüş bildirmeksizin mahkemenin davalılar ... hakkındaki sorumluluk kararı yerinde olduğundan çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 03/10/2013
Yargıtay — Esas No: 2018/1569, Karar No: 2020/6336, Tarih: 30.11.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/1569 E.  ,  2020/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın davacı Hüsnü ... yönünden açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları ... ...'un 579 parseldeki 7/16, 827 parseldeki 7/16, 1824 parseldeki 2/24, 1159 parseldeki 2/16 payını, mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak torunu olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakanın çekişmeli taşınmazlardaki paylarını bedeli karşılığında rayiç değeri üzerinden satın aldığını, resmi akde vekil kıldığı ... aracılığıyla katıldığını, satış bedelini vekil adına banka aracılığıyla gönderdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı ... bakımından davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar bakımından ise davanın esastan reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “...gerekçeli kararda davacı ... tarafından açılan davanın HUMK'nun 409.maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verildiği halde, kısa kararda bu husus yönünden hüküm tesis edilmeyerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılmasının doğru olmadığı” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda ... ve ... mirasçılarından ..., ..., ... bakımından davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar bakımından ise davanın kabulü ile tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline dair karar, Dairece “Davacılardan ... bakımından; davayı bizzat veya vekili aracılığıyla takip etmediği saptanmak suretiyle HUMK.’nın 409. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacılardan ...’ya gelince; eldeki davanın 19.04.2004 tarihinde açıldığı, yargılama sırasında 2005 tarihinde ...'nün öldüğü, geriye mirasçı olarak eşi ..., çocukları ..., ... ve davalı olan ...’yı bıraktığı, mirasçıları arasında husumet bulunduğu gözetilerek ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.05.2009 tarih, 2009/238 Esas, 321 Karar, sayılı karar ile ... terekesine ... ...’nın temsilci atandığı, 13.11.2012

tarihli celsede ...’nın davayı takip etmediği gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği ancak 15.11.2012 tarihinde yenileme talebinde bulunulduğu, takip eden 11.12.2012 tarihli ilk ve 10.01.2013 tarihli son oturuma tereke temsilcisi ...’nın katıldığı öteyandan UYAP ortamından elde edilen nüfus kayıt tablosuna göre de ...’nın hükümden sonra 21.09.2013 tarihinde öldüğü dosya kapsamı ile sabittir. Hemen belirtilmelidir ki, ... terekesine “...” temsilci atandığına göre, davanın sürdürülmesi onun veya vekil kıldığı avukatı huzuru ile gerçekleştirileceği tartışmasızdır. Tereke temsilcisi atanmakla davacının/davacıların davadaki sıfatlarının sona ereceği kuşkusuzdur. Nitekim davacılardan ... terekesine temsilci atanan ... oturumlara iştirak etmiştir. Davada terekeye temsilci atanmasıyla sıfatı kalmayan tereke ortaklarından bir veya birkaçının davayı takip etmemesi veya takip etmeleri neticeye etkili değildir. Hâl böyle olunca; ...'nın terekesine temsilci atanan ... oturumlara katıldığına göre tereke ortaklarından ... - ...-... bakımından takip etmedikleri gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi tereke temsilcisi ... hükümden sonra öldüğüne göre ...’nın miras şirketine yeni tereke temsilcisi atanması, usuli işlemin ikmalinden sonra yetkili kılacağı vekil aracılığıyla davanın yürütülmesi öte yandan; ... davada kendi adına da asaleten yer aldığına ve hükümden sonra öldüğüne göre veraset belgesi veya mirasçılarını gösterir aile nüfus kayıt örneğinin temin edilmesi, mirasçıları tam olarak belirlenerek davaya dahil edilmesi için usulünce süre verilmesi, belirlenen süre içerisinde anılan usulü eksiklikler tamamlanarak taraf teşkilinin bu yönden sağlanmasından sonra esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davacı Hüsnü ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına (tashih-i karar ile ... yönünden yapıldı), ..., ... mirasçıları ..., ...,..., ... Mirasçısı ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... yönünden ise temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ... ...’un 13.05.1996 tarihinde 1159 parsel sayılı taşınmazdaki 2/16 payını, 1824 parsel sayılı taşınmazdaki 2/24 payını, 579 ve 827 parsel sayıl taşınmazlardaki 7/16’şar payını davalı torunu ...’e satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın 12.06.1997 tarihinde öldüğü geriye mirasçı olarak çocukları ..., ... ve ...’nın kaldığı, ...’nün 15.04.2005 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak eşi ... ile çocukları ..., ..., ... ve ...’ın kaldığı, ...’nın ise 21.09.2013 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak eşi ... ile çocukları ..., ..., ..., ’in kaldığı, ... terekesine temsilci olarak ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/21 esas sayılı davası ile ...’in atandığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

Somut olayda, mirasbırakanın diğer mirasçılarından mal kaçırma amacıyla temlik yaptığı konusunda somut bir olgu ortaya konulamadığı gibi öncesinde tanık olan sonrasında annesi ...’nün ölümü ile taraf sıfatı kazanan ...’un da, "davalı ...’in davaya konu payları mirasbırakan anneannesinden 1.000 DM karşılığı aldığının aile arasında konuşulduğu, bunu annesi, teyzesi ve kardeşi ...’tan duyduğu, kardeşi ... ile 23 yıldır görüşmediği ve küskün oldukları" yönünde beyanda bulunduğu gözetildiğinde temliklerin muvazaalı olmadığı sonucuna varılmaktadır. Öte yandan, bedeller arasındaki fark da tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Hal böyle olunca, davacıların iddialarını ispatlayamadıkları gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, karar tarihinden önce taşınmazlarda 3402 Sayılı Kanunun 22/A maddesine göre yenileme çalışması yapılmış olmasına rağmen, infazda sorun yaratacak şekilde güncel tapu kayıtları getirtilmeden eski parsel numaraları üzerinden hüküm tesis edilmesi de doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16613, Karar No: 2015/23622, Tarih: 08.07.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/16613 E.  ,  2015/23622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle,dava dilekçesinde yer alan fesih tazminatına ilişkin olarak,fesih tazminatının hesaplanmasına esas ücret kalemleri arasında yer alan maç başı ücretinin futbolcunun oyun oynaması halinde verilecek bir ücret olup,davacı futbolcunun kalan sözleşme süresi içinde hangi maçlarda ve ne kadar süre ile oyun oynayacağı fesih tarihi itibariyle belli olmadığı,bu anlamda maç başı ücretlerinin davacının oynaması muhtemel maçlar üzerinden hesaplanmasının mümkün olmadığı dikkate alındığında,davacının sözleşmedeki maç başı ücret kaybından dolayı tazminat talep edemeyeceği,ayrıca taraflar arasında 2011-2012 sezonuna ilişkin yapılan fesih işlemine konu sözleşmedeki peşinat ücret ve aylık ücret ile davacının ... spor Kulübü ile yaptığı 29.06.2011 tarihli sözleşmedeki aylık asgari ücret ve garanti ücret miktarları arasındaki farka göre mahkemece hükmedilen bedelin daha düşük kaldığının anlaşılmış olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılan 33.898,85 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 08/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/601, Karar No: 2013/3130, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/601 E.  ,  2013/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, projeye aykırılığın eski hale getirilmesi ve arsa payı düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, davalı ...'ın, onaylı mimari projeye göre ortak alan olması gereken garajı E1 garaj olarak kendisine ait bağımsız bölüme eklenti olarak kaydettirdiğini ve diğer kat maliklerinin aksine arsa payının 2/9 olduğunu, bu nedenle arsa paylarının 1/8 olarak düzeltilmesini, E1 garaj ismi ile davalıya ait bağımsız bölüme eklenti olarak kaydedilen garajın projeye uygun olarak ortak alan sayılmasını ve bu hususların tapu kütüğü ile kat malikleri kütüğüne şerh verilerek kat malikleri kurul kütüğünün düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Kat Mülkiyeti Yasasının 2. maddesinin "a" bendinde bir bağımsız bölümün dışında olup doğrudan doğruya o bölüme tahsis edilmiş olan yerlerin eklenti olduğu açıklanmış, aynı yasanın 6. maddesinin birinci bendinde ise bu tanım tekrarlanarak eklentilere örnekler verilmiş olup garaj da bunlardan biridir. Aynı maddede eklentilerin kat mülkiyeti kütüğünün beyanlar hanesine kaydedileceği ve anataşınmaza ait onaylı mimari projesinde de gösterileceği öngörülmüştür. Dava konusu garaj niteliğindeki eklentinin tapu kaydında 4 nolu bağımsız bölümün eklentisi olarak yazılı olduğu ve anataşınmaza ait onaylı mimari projesinde de 4 nolu bağımsız bölümün eklentisi olarak gösterildiğine göre doğrudan doğruya bu bağımsız bölüme tahsis edilmiş ve niteliğinin de garaj olduğu hususları dikkate alınarak dava konusu bu yerin ortak yerlerden sayılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması,

2-Kat Mülkiyeti Yasasının 3. maddesi hükmüne göre, bağımsız bölümlere özgülenmiş olan arsa paylarının, kat irtifakının ya da kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerleri ile oranlı olup olmadığının saptanması gerekir. Bunun için mahkemece ana binada uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılarak, her bir bağımsız bölümün değerini etkileyen unsurlar belirlenmelidir. Bu konuda düzenlenecek olan bilirkişi raporunda; arsa paylarının saptanmasına esas olmak üzere bağımsız bölümlerin -kat irtifakının ya da kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki- değerlerinin hesaplanmasında herbirinin alanı, konumu, biçimi ve diğer farklılıkları gözönünde bulundurulmalı, bu bağlamda her bir bağımsız bölümün yüzölçümü, kaçıncı katta yer aldığı, cadde veya sokağa cephesi olup olmadığı, manzarası, güneşten yararlanma, rüzgar ve diğer dış etkenlerden etkilenme oranları gibi unsurlar dikkate alınmalıdır. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, salt bağımsız bölümlerin yüzölçümlerine göre hesaplama yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiş, ancak her bir bağımsız bölümün kat irtifakı ya da kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerine etkili olabilecek diğer unsurlar üzerinde durulmamıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu ya da olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.