muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/596, Karar No: 2024/2434, Tarih: 14.03.2024

4.Şikayetçi ... adına düzenlenmiş ve sanığın fotoğrafının yapıştırıldığı nüfus cüzdanın aldatıcılık özelliği olduğu Mahkemece gözlemlenmiştir.

5.Şikayetçi ...'un Yapı Kredi Bankasından verilme 5400....5716 numaralı kredi kartı 25.12.2006 tarihinde kayıp müracaatı üzerine iptal edildiği, kayıp ihbarı üzerine yeniden üretilen ve şikayetçiye teslim edilmeyen Yapı Kredi Bankası'na ait yeni kredi kartını 30.12.2006 tarihinde kredi kartını teslim alan kişi tarafından farklı iş yerlerinden harcamalar yapıldığı anlaşılmıştır. Şikayetçi adına Yapı ve Kredi Bankası A.Ş.'ne yapılan kredi kartı başvurusuna ait başvuru formu dosyaya sunulmuştur.

6.07.05.2009 tarihli bilirkişi raporunda; inceleme konusu belgelerdeki elle yazılmış yazı ve rakamların mevcut mukayese belgelerindeki yazı ve rakamlara kıyasla sanığın eli ürünü olmadığı bildirilmiştir.

7.Şikayetçi ...; Yapı ve Kredi Bankasından verilme kredi kartını limitinin dolması nedeni ile kullanamadığını, harcamaları kendisinin yapmadığını, ATM cihazında kartını kontrol etmek istediğinde cihazın karta kayıp bildirimi nedeni ile el koyduğunu beyan etmiştir.

8.Şikayetçi ...; adına farklı bankalara kredi kartı başvurusu yapıldığını, ...'tan verilen kredi kartı nakit çekim ve harcamalar yapıldığını beyan etmiştir.

9.Sanık savunmasında; maddi durumu kötü olduğu için internet kafede bulduuğu bir defterin arkasında çıkan kimliğe kendi resmini yapıştırarak ...'a başvurarak kredi kartı aldığını ve kredi kartını kullandığını, bunun dışındaki iddiaları kabul etmediğini, diğer bankalara yaptığı kredi kartı başvurularının ret ile sonuçlandığını beyan etmiştir.

III. GEREKÇE

Oluşa ve dosya kapsamına göre;sanığın katılan bankalara müracaat ederek şikayetçiler ... ve Ali Erkan Sakarya adına sahta kredi kartı üretilmesini sağladığı ve bu kredi kartlarını kullandığı somut olayda;

III. GEREKÇE

Oluşa ve dosya kapsamına göre;sanığın katılan bankalara müracaat ederek şikayetçiler ... ve Ali Erkan Sakarya adına sahta kredi kartı üretilmesini sağladığı ve bu kredi kartlarını kullandığı somut olayda;

Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında; sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin üçüncü fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu, başkasına ait kimlik bilgileriyle sahte bir banka veya kredi kartı üretilmesi ve bu kartı kullanmak suretiyle yarar sağlanması halinde suçtan zarar görenin ilgili banka olduğu, kartları gerçeğe aykırı olarak üretilen banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası ile aynı bankanın birden fazla kartın değişik zamanlarda sahte olarak üretilmesi veya oluşturulması durumunda aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin, sahte olarak oluşturulan kartların para çekme veya alışveriş harcamalarında kullanılması halinde ise, banka sayısınca 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile aynı bankaya ait birden fazla kart ile veya bir kart ile değişik zamanlarda para çekilmesi veya harcama yapılması halinde ise aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiği cihetle;

A.Katılan Yapı ve Kredi Bankasına yönelik başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

A.Katılan Yapı ve Kredi Bankasına yönelik başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Şikayetçi ...'un Yapı Kredi Bankasından verilme 5400....5716 numaralı kredi kartının 25.12.2006 tarihinde şikayetçinin bilgisi dışında yapılan kayıp müracaatı üzerine iptal edildiği, kayıp ihbarı üzerine yeniden üretilen ve şikayetçiye teslim edilmeyen sahte kredi kartı ile 30.12.2006 tarihinde Toros Alışveriş Merkezi isimli işyerinden 87,00 TL, ..isimli işyerinden 28,00 TL, Meriç Büfe isimli işyerinden 57,00 TL, ... isimli işyerinden 28,00 TL olmak üzere toplam 200,00 TL tutarında harcamaların yapıldığı, sanık hakkındaki sahte kredi kullanılmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, sahte kredi kartını alışverişlerde kullanan sanığın sahte kredini kartını kabul etme eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu, başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi suçu ile sahte kredi kullanılmak suretiyle yarar sağlama suçu arasında geçitli suç ilişkisinin mevcut olmadığı anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, sanığın temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Katılan ...'a yönelik zincirleme şekilde başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, fotoğrafını yapıştırdığı şikayetçi ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı ile ... T.A.Ş.'ye kredi kartı talebinde bulunduğu ve şikayetçi ... adına düzenlenen 5571....9596 nolu sahte kredi kartı 23.01.2007 tarihinde teslim alarak kullandığı, sanığın ikrarı, sahte kredi kartı başvurusu sırasında sanığın resiminin yapıştırıldığı nüfus cüzdanının ibraz edildiği, sanık hakkındaki sahte kredi kullanılmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, sahte kredi kartını alışverişlerde kullanan sanığın sahte kredini kartını kabul etme eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu somut olayda;

Sanığın katılan ...'a müracaatı üzerine 5571....9596 nolu kredi kartının üretildiği, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası ile aynı bankanın birden fazla kartın değişik zamanlarda sahte olarak üretilmesi veya oluşturulması durumunda aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.07.2022 gün ve 2020/8-449 Esas, 2022/514 Karar sayılı ilamında vurgulandığı üzere Türk Ceza Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında hüküm altına alınan sahte kredi kartı üretme suçunda kredi kartı başvurusu esnasında sahte belgelerin ibraz edilmesinin zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasını gerektirmediği anlaşılmakla katılan ...'a sahte belgelerle başvurusu neticesinde bir adet sahte kredi kartı üretilmesini sağlayan sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini yasaya aykırı olduğundan sanığın temyiz sebebi yerinde görülmüştür.

IV. KARAR

1.Katılan Yapı ve Kredi Bankasına yönelik başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme suçu yönünden kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 21.02.2020 tarihli kararında katılan Yapı ve Kredi Bankasına yönelik başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme suçu yönünden kurulan hükme yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebebinin reddiyle katılan Yapı ve Kredi Bankasına yönelik başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme suçu yönünden kurulan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2.Katılan ...'a yönelik zincirleme şekilde başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme suçu yönünden kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 21.02.2020 tarihli kararında katılan ...'a yönelik zincirleme şekilde başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme suçu yönünden kurulan hükme yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebebi yerinde görüldüğünden katılan ...'a yönelik zincirleme şekilde başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme suçu yönünden kurulan hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32282, Karar No: 2021/2826, Tarih: 16.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32282 E.  ,  2021/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği halde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılmaması,

2- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 16.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1572, Karar No: 2024/3504, Tarih: 17.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1572 E.  ,  2024/3504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/547 E., 2023/19 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Yerel mahkemesince arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ile gecikme tazminatı ve cezai şartın tahsili istemli asıl ve karşı davalarda, asıl davanın kabulü ile 12 no.lu bağımsız bölüm tapusunun davacı adına tesciline, karşı davanın kısmen kabulü ile toplam 12.647,00 TL gecikme tazminatının karşı davada davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararına karşı asıl davada davalı arsa sahibi vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 20.09.2022 tarihli, 2021/4257 Esas, 2022/4250 Karar sayılı ilamı ile, asıl davada davacı yüklenicinin, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine uygun olarak, davalı arsa sahibine düşen 1 no.lu bağımsız bölümü tüm takyidatlarından ari şekilde devir ve teslim borcu altında olduğu, kendi edimini yerine getirmemiş olan davacı yüklenici karşı edimin ifasını isteyemeyeceğinden davalı arsa sahibinin 12 no.lu bağımsız bölümü teminat olarak elinde tutmasının haklı nedene dayandığının kabulü gerektiği belirtilerek, Yerel Mahkeme kararı bozulmuştur.

Bozmaya uyulduktan sonra Yerel Mahkemece, asıl davada davacı yüklenicinin, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine uygun olarak, davalı arsa sahibine düşen 1 no.lu bağımsız bölümü tüm takyidatlarından ari şekilde devir ve teslim borcu altında olduğu, sözleşme uyarınca kendi edimini yerine getirmemiş olan davacı yüklenici karşı edimin ifasını isteyemeyeceğinden, davalı arsa sahibinin 12 no.lu bağımsız bölümü teminat olarak elinde tutmasının haklı nedene dayandığı gerekçesiyle, asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı yüklenici vekili temyiz etmiştir.

Dairemiz bozma ilamında da belirtildiği üzere; asıl davada davacı yüklenici, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine uygun olarak, davalı arsa sahibine düşen 1 no.lu bağımsız bölümü tüm takyidatlarından ari şekilde devir ve teslim borcu altındadır. Kendi edimini yerine getirmemiş olan davacı yüklenicinin karşı edimin ifasını isteyemeyeceği, dava tarihi itibariyle davalı arsa sahibinin 12 no.lu bağımsız bölümü teminat olarak elinde tutmasının haklı nedene dayandığının kabulü gerekir.

Sözleşme uyarınca davalı arsa sahibine ait olan bağımsız bölümün (1 no.lu) tapu kaydında tescilinin ilgili müdürlükçe sehven dava dışı başkaca bir arsa sahibi adına yapıldığı ve akabinde bu arsa sahibinin borçları nedeniyle taşınmaz kaydına bir takım takyidatların şerh edildiği tarafların kabulündedir. Bozma ilamı sonrasında davacı yüklenici vekili tarafından bahsi geçen takyidatların terkininin sağlanması için mahkemeden yetki ve süre talep edilmiş, davalı arsa sahibi vekilince de aynı celsede bu talebe muvafakat edildiği ancak mahkemece bu istemin değerlendirilmediği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlığın çözümü bakımından yüklenicinin bu istemi yerinde olup, sözleşme uyarınca davalı arsa sahibine düşen ve mahkeme ilamı ile adına tescil edildiği anlaşılan 1 no.lu bağımsız bölümün tapu kaydına, dava dışı önceki kayıt maliki ...'ın borçları nedeniyle işlenmiş takyidatların kaldırılması için dava açmak üzere, davacı yüklenici vekiline yetki ve yeterli süre verilerek, oluşacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, bu talebin değerlendirmeye alınmaması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, yerel mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğundan asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün asıl davada davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2547, Karar No: 2021/370, Tarih: 27.01.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/2547 E.  ,  2021/370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.09.2014 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve ot bedelinin tahsili talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4837, Karar No: 2021/9681, Tarih: 06.07.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4837 E.  ,  2021/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 15. İş Mahkemesi

Dava, iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine ilişkin kararın davacılar ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içersinde temyiz edildiği, davacı vekilinin de temyize cevap süresi içerisinde kararı katılma yoluyla temyiz ettiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM:

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin murisi sigortalının 14.11.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde vefatı nedeniyle müvekkillerinin destekten yoksun kaldığı iddiasıyla belirsiz alacak davası niteliğinde sigortalının eşi Ziynet, çocuğu ..., babası ..., annesi ..., kardeş ... lehine ayrı ayrı 5.000,00 TL’şer maddi tazminat ile eş ve çocuk lehine ayrı ayrı 175.000,00 TL’şer, anne, baba ve kardeşleri lehine ayrı ayrı 100.000,00 TL’şer manevi tazminatın kaza tarihinden faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacılar vekili talep artırım dilekçesiyle maddi tazminat istemini neticeten eş için 118.273,57 TL’ye, çocuk için 21.243,33 TL’ye artırmıştır.

II- CEVAP:

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediklerini, müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece Bölge Adliye Mahkemesince verilen kaldırma kararı sonrasında verilen son kararda özetle “ davanın kısmen kabulü ile;

1-)118.273,57 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...' ya verilmesine,

2-)21.243,33 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ... ... 'ya verilmesine,

3-)5.000,00 TL maddi ve 30.000,00TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ... 'ya verilmesine,

4-)2.298,84 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ... 'ya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine

5-) 30.000,00TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ... 'ya verilmesine,

4-)2.298,84 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ... 'ya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine

5-) 30.000,00TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ... 'ya verilmesine,

6-) 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...’e verilmesine, ” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davacılar ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince “Taraf vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı; HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince; esastan reddine” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacılar vekili katılma yoluyla verdiği temyiz dilekçesinde özetle; davalı vekili temyizinin süresinde olmadığını, hükmün lehe olan kısımların onanması, aleyhe olan kısımlarının bozulmasını, dava dilekçesinde talep edilen meblağların altına miktarlara hükmedilmesinin hatalı olduğunu, hükmedilen manevi tazminatların az olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosyada aldırılan kusur bilirkişi raporlarında davalının kusur oranının dosya kapsamında bulunan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı inceleme raporunda ve diğer işçilerin yakınları tarafından açılan davalarda aldırılan kusur raporlarındaki müvekkiline atfedilen kusur oranlarından daha yüksek belirlendiğini ve çelişki arzettiğini, davacıların murisi olan işçinin 2013 yılında "tehlikeli alan sorumlusu" olarak seçildiğini, tehlikelerin tespit edilmesi, kontrol altına alınması görev ve yükümlülüğünün bulunduğunu, ölen işçinin kusurunun bu yönden daha yüksek olması gerektiğini, Mahkemece hükme esas alınan 09.05.2020 tarihli ek rapora karşı itirazlarının dikkate alınmadığını, bilirkişi raporunda 31.12.2018 tarihine kadar olan ücretlerin murisin ücret bordroları ve TİS'ler dikkate alınarak belirlendiğini, bu tarihten sonra dosyada TİS bulunmadığından 2019 yılı bilinen dönem devresindeki ücretlerin son bilinen ücretin asgari ücrete oranlanması ile belirlendiğini bu hesaplama şeklinin kaldırma-gönderme karar gerekçesine aykırı olduğunu, davalı işyerinde uygulanan 01.01.2019-31.12.2020 tarihli TİS'i 14.07.2020 tarihli dilekçe ekinde sunduklarını, burada 2019 ve 2020 yıllarında uygulanan maaş zamlarının açıkça belirli olduğunu, buna göre hesaplama yapılması gerektiğini, Hesap raporunda hak sahiplerine ödenen ilk peşin değerli gelirlerin güncellenmeden hesaplamaya esas alındığını, İlk Derece Mahkemesinin ilk kararına istinaden bakiye karar ve ilam harcı yatırılmasına rağmen bu harcın son kararda karar ve ilam harcında dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME: