muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6655, Karar No: 2024/82, Tarih: 08.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6655 E.  ,  2024/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1404 Esas, 2023/816 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Varto Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/119 Esas, 2020/102 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine ve davalılar ... vd. vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Muş ili, Varto ilçesi, ... köyü 388 parsel sayılı taşınmazın bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescilini, göl alanı olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmaza ilişkin kamulaştırma bedelinin hakkaniyete uygun hesaplama yapılmadığını, bu nedenlerle yeniden hesaplama yapılmasını talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın kuru arazi niteliğinde olduğunu, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini, arazi sınıfının ve niteliğinin hatalı belirlenerek dava konusu taşınmaza yüksek değer takdir edildiğini, Muş İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün 2018 yılı verilerini gerçek olmayan şekilde yükselttiğini, bu nedenle 5 yıllık ortalamanın esas alınması gerektiğini, buna rağmen bilirkişinin de ortalamayı aşarak hesap yaptığını, maliyet cetvelinin olduğu gibi kullanılması gerektiğini, kapitalizasyon faizin düşük belirlendiğini, taşınmazın gerçek yüzölçümün esas alınarak hesap yapılması gerektiğini, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek ve resen belirlenecek sebeplerle kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza net gelir yöntemine göre değer biçilmesinde ve dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak gelir metodu esas alınarak bedel belirlenmesinin uygun olduğu; ancak 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının; kısmen iptaline karar verilmiş olup, Anayasa Mahkemesinin yukarıda açıklanan kararı esas alınarak kamulaştırma bedelinin davalıya nemaları ile birlikte derhâl ödenmesi yönünden hüküm fıkrasının kamu düzeni gereğince düzeltilmesi gerektiği belirtilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde Hazine ve davalılardan ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalıların temyiz itirazlarının reddi ile resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılardan ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; faiz bitiş tarihinin hatalı gösterildiğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu Muş ili, Varto ilçesi, ... köyü 388 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş cins ve verim durumu dikkate alınarak maktuen değer biçilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. İlk Derece Mahkemesince ilk kararla tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma dosyasında depo edilen bedelin mahsubu ile bakiye 96.403,50 TL bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince ise bu bedelin derhal ödenmesine karar verildiği gözetildiğinde, bu bedele Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının kamulaştırma bedeline ilişkin (2) numaralı bendinde yer alan " karar tarihi olan 09.03.2020" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine '' Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 06.04.2023 " ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, temyiz eden davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4185, Karar No: 2018/7416, Tarih: 01.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4185 E.  ,  2018/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören, 20.03.2013-03.06.2013 tarihli mazeret dilekçeleri ve bozma ilamı sonrası 23.01.2018 tarihli celseye gelerek sanıklara yönelik şikayetlerinin devam ettiğini bildirir şekilde beyanda bulunması neticesinde katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi kurumun davaya katılan olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken, talep hakkında herhangi bir karar verilmeden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince, hükmü temyiz yetkisi bulunan şikayetçi Ege Linyitleri İşletmesi Müessesesi Müdürülüğü‘nün CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca katılan olarak, Av. ...‘ın da katılan vekili olarak davaya kabullerine karar verilerek yapılan incelemede,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli Emanetin 2012/102 sırasında kayıtlı suça konu plakaların, dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken, TCK‘nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından emanetlerin akıbetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine, “Adli Emanetin 2012/102 sırasına kayıtlı suça konu plakaların dosyada delil olarak saklanmasına“ ibaresi eklenmek suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1168, Karar No: 2015/4934, Tarih: 25.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1168 E.  ,  2015/4934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM :Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure...'ya yönelik tehdit suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında mağdure ...ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve mağdure Aslı'ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın, mağdure ...ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu zorla gerçekleştirdiği kabul edildiği halde TCK.nın 109/2. maddesi yerine aynı Kanunun 109/1. maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure Aslı'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı ...nın 225/1. maddesinin "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklinde olduğu ve dosya içeriğine göre sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmadığı halde bu suçtan dolayı da hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7729, Karar No: 2015/18431, Tarih: 26.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7729 E.  ,  2015/18431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2014/48-2014/427

Taraflar arasındaki heyelan sonrası yapı yasaklı kale gelen taşınmazın can ve mal güvenliğinin tamiri için tahliye edilmesi nedeniyle uğranılan zaraın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, heyelan sonrası yapı yasaklı hale gelen taşınmazın can ve mal güvenliğinin tamiri için tahliye edilmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde bulunduğundan bahisle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere göre yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilip, idare lehine vekalet ücreti takdir edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6885, Karar No: 2016/2986, Tarih: 23.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6885 E.  ,  2016/2986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... Belediye Başkanlığı, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... aralarındaki ... İli ... İlçesi ... 2852 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin tahsili davasına dair ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.04.2014 günlü ve 2012/756-2014/170 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 22.01.2015 günlü ve 2014/12675-2015/1030 sayılı ilama karşı davacı vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemiz bozma ilamından sonra, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ... Mahkemesi'nin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el konulan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el koyma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden ve davalılar ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... hakkında, davanın idari yargıda görülmesi için yargı yolu nedeniyle usulden reddine karar verildiği dikkate alınarak yargılama giderlerinin hesaplanması gerekirken yazılı şekilde davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden kabul edilen miktarın toplam talep miktarına oranı üzerinden yargılama giderlerinin tahsiline karar verilmesinin yerinde olmadığı, hükmün bu nedenlerle bozulması gerektiği bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin yukarıda açıklanan nedenlerle kabulüne Dairemizin 22/01/2015 gün ve 2014/12675 - 2015/1030 sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilip dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın, davalılar ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... sorumluluğunda kalan kısımlarına fiilen el konulmadığından, davada idari yargının görevli olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verildiği dikkate alınarak, özel olarak bu davalılar açısından yapılan yargılama giderleri düşüldükten sonra davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden davanın (talep ve ıslah miktarı dikkate alınarak) kabulüne karar verildiği de gözetilerek bu yönde yapılan tüm yargılama giderlerinin davalı ... Belediye Başkanlığı’ndan tahsiline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan... Mahkemesi'nin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el koyma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz onama harçları ile karar düzeltme harçlarının istek halinde düzeltme isteyenlere iadesine, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5285, Karar No: 2015/974, Tarih: 27.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5285 E.  ,  2015/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dazkırı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2013/3-2013/110

Davacı S.. Ç.. vekili Avukat Ali tarafından, davalı H.. E.. aleyhine 04/01/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisini hırsızlıkla suçladığını, savcılık tarafından yapılan soruşturma sonucunda kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, davalının haksız şikayeti nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dosya içeriğinden; davalının davacıyı telefon hattına girerek konuşma yaptığından şüphelendiği iddiasıyla şikayet ettiği ve yapılan soruşturma sonucunda soyut iddiadan başka delil olmadığından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, davalının bu şikayeti nedeniyle iftira suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davası sonucunda davalının mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Olay tarihi, olayın gelişimi, dosya kapsamı ve yukarıdaki ilkeler birlikte değerlendirildiğinde davalı aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır, daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA,(1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10730, Karar No: 2019/19602, Tarih: 17.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10730 E.  ,  2019/19602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Müşteki beyanı ve olay yeri inceleme tutanağında ilköğretim okulunun giriş kapısının arkasında kilit mekanizmasına takılı bir anahtar bulunduğunun, giriş kapısında herhangi bir zorlama ve zararın olmadığının belirtilmesi, anahtarcı tarafından yapılan incelemede anahtarın orijinal olduğunun, başka bir anahtarın kopyası olmadığının, tahminen başka bir kilide ait olduğunun, ancak bazı anahtarların farklı kilitleri açabildiğinin belirtilmiş olması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Sanığın Aydoğmuş Kasabasında bulunan ilköğretim okulundan suça konu bilgisayarı çaldığının anlaşılması karşısında sanığın eyleminın TCK'nın 116/2 maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu halde eylemin konut dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK’nın 116/1 maddesi ile hüküm kurulması,

b) Okulun giriş kapısında, pencerelerinde ya da başka bir yerinde zarar meydana geldiğine dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi, delil ve müşteki beyanı olmadığı gözetilmeden sanığın atılı mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.