muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13063, Karar No: 2014/7616, Tarih: 12.05.2014

Zonguldak 3. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda davacılara yönelik hakaret eylemleri nedeniyle davalılar hakkında ayrı ayrı 1.740 TL; sair tehdit eylemleri nedeniyle 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın gelişimi, olay tarihi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle temyiz talebinde bulunan davalılar yararına BOZULMASINA, davacıların tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15255, Karar No: 2015/17771, Tarih: 26.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/15255 E.  ,  2015/17771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı asil ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davalı işyerinde 1987-2007 yılları arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının davalı işyerinde 2004 yılının 9. döneminden 2005 yılının 5. dönemine kadar bildirilmeyen günlerde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dava, 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddeleri uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dosyada; davacı adına davalı işyerinden verilen 01.01.1998 tarihli işe giriş bildirgesi ve devamında davalı işverence farklı sicil numaraları ile kesintili bildirimlerinin bulunması, tanıkların davacının talep konusu dönemdeki çalışmalarını doğrulamış olması karşısında, 01.01.1998 tarihinden sonrası talep konusu dönem yönünden mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı asilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3709, Karar No: 2016/7963, Tarih: 26.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/3709 E.  ,  2016/7963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Meslek Yüksekokulu mezunu olmasına rağmen,... Belediyesi tarafından açılan Mühendis kadrolu sınava katılabilmek amacıyla okul çıkış belgesinde tahrifat yaparak ve kendisini mühendismiş gibi göstererek sınava girdiği ve başarılı olduğu, aday memur olarak 22/12/1997 tarihinde göreve başladığı, 24/12/1998 tarihinde de sanığın asaletinin inşaat mühendisi kadrosunda onaylandığı, daha sonra kurumlar arası yatay geçiş hakkını kullaranak 29/01/2001 tarihinde ...Belediye Başkanlığına Fen Memuru olarak nakil olduğu iddia edilen olayda;sanığın sahte olarak oluşturulduğu iddia edilen okul çıkış belgesi ve diplomanın iğfal kabiliyetinin olmadığının mahkeme kararı ile belirlendiği,işe başvurusu sırasında basit bir denetim ile mühendis olmadığının anlaşılabileceği gözetilerek sanığın eyleminin nitelikli bir hile kabul edilemeyeceği anlaşıldığından mahkemenin beraate ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme ile karar verildiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 26/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11687, Karar No: 2018/1854, Tarih: 13.02.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/11687 E.  ,  2018/1854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin hırsızlığın 19.30 sıralarında gerçekleştiğini beyan etmesine karşın 04.01.2014 tarihli Yakalama ve Üst Yoklama Tutanağında 18.00 sıralarında hırsızlık olayının ihbar edildiğinin bildirildiği, aynı tarihli CD İzleme tutanağında ise sanığın suça konu ceketle alışverişsiz çıkma bölümünden çıktığının görüldüğünün bildirildiği ancak tam saatinin belirtilmediği sadece tutanağın giriş kısmında hırsızlığın 19.00 sıralarında meydan geldiği bildirilmekle, suç saati şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilip suçun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğini gösteren kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan, suçun gece sayılan zaman dilimi olarak saat 19.30 sıralarında işlendiği gerekçesiyle TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16424, Karar No: 2013/20361, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/16424 E.  ,  2013/20361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar avukatlarınca istenilmesi ve davalı... Temizlik Ltd. Şti. Avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.10.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı ... adına kimse gelmedi. Davalı... Temizlik Ltd. Şti. adına Avukatlar 1)......, 2).....geldiler. Karşı taraf adına Avukat.... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; işçilik haklarının bertaraf edilmesi için belge imzalatılmak istenen davacının bu belgeyi imzalamaması sebebiyle iş sözleşmesinin feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davacının çalıştığı üniversitedeki temizlik işini üstlendiklerini, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve yeni ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının yeni şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerinden bu gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminat isteklerinin, diğer alacakların ise zamanında ödendiğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren Erciyes Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan yeni alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi yeni ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan yeni işte çalışmak istememeleri sebebiyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı tanıklar işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım tanıklar vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa tanıkların anlatımlarında vardiyalar dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediği belirlenmesi gerekir. Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildikleri kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerininde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4-Dosya kapsamı ve mahkeme kararından davanın kısmi dava olarak kabul edilip sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunmasının dikkate alınarak talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken değerlendirme yapılmaması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı... Temizlik Ltd. Şti. yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6354, Karar No: 2012/11307, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6354 E.  ,  2012/11307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanık ...'nün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.10.2007 gün ve 2006/358 Esas, 2007/231 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, iddiaları doğrular nitelikteki 05.06.2006 günlü genel cerrahi uzmanınca düzenlenen doktor raporu, tanıklar ... ile ...'ın ayrıntılı ifadeleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın atılı suçları işlediği sabit olduğu gözetilmeden ve mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin psikiyatri uzmanlarınca tanzim edilen 11.10.2006 günlü üniversite hastanesi raporu heyetin oluşum biçimi itibarıyla yeterli sayılamayacağından, ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu ya da Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş heyetçe yeni rapor alındıktan sonra mahkûmiyetine hükmedilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31195, Karar No: 2013/23956, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/31195 E.  ,  2013/23956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.11.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

TÖ

KARŞI OY

Dava, işe iade davasıdır.

Yerel mahkeme davayı kabul etmiş, davalı üniversite rektörlüğünün temyizi üzerine, karar Dairemizce oyçokluğu ile onanmıştır.

Kanaatimce yerel mahkemenin kararı hatalıdır.

Yerel mahkeme, davalı Üniversite rektörlüğü ile NİF-TEM temizlik şirketi arasındaki hizmet alım ilişkisini muvazaalı kabul etmiştir.

Halbuki üniversitelerin özel şirketlerden temizlik hizmeti satın almasını engelleyen hiçbir yasal düzenleme yoktur.

Bu durumda davalılar arasında bir muvazaadan sözetmek mümkün değildir.

Daha önce bu konuda hatalı bir tespit yapılmış olması bu gerçeği değiştirmez.

Üniversitelerin faaliyet alanı bilimsel çalışmalar olduğundan, temizlik hizmeti satın alınmasında muvazaadan sözedilemez.

Yerel mahkemenin iade kararında davacının asıl işverende işe başlatılması yönündeki hükmü bu nedenle isabetsizdir.

Ayrıca işe iade davası süresi içinde açılmamıştır.

Fesih 31.12.2011 tarihinde yapılmasına karşın dava 04.06.2012 tarihinde açılmıştır.

Davacının 03.05.2012 tarihine kadar raporlu olması, feshi öğrenmiş olduğu gerçeğini ortadan kaldırmaz.

Son alt işveren NİF-TEM temizlik şirketinin son dönemde yapılan yeni ihaleyi kazanıp, kazanmadığı belirsizdir.

Eğer yeni ihaleyi kazanmamış ise davacıyı çalıştırabileceği başka işyeri olup, olmadığı araştırılmamıştır.

Mahkeme kararı bu yön itibari ile de hatalıdır.

Bu düşünceler ile yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği kanısında olduğumdan, sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 11.11.2013
Yargıtay — Esas No: 2014/4394, Karar No: 2015/3380, Tarih: 09.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4394 E.  ,  2015/3380 K.**

* KAMU HİZMETİNDE KULLANILAN MALLARIN HACZİ

* BELEDİYE MALLARININ HACZİ

* HACZEDİLMEZLİK ŞİKAYETİ

* ŞİKAYET SÜRESİ

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 16

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 82

* BELEDİYE KANUNU (5393) Madde 15

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayetçi borçlu Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; vekil edeni aleyhine ilama dayalı başlatılan takipte, 18.06.2013 ve 15.07.2013 tarihli hacizlerdeki mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılan mallar olup haczedilmeyeceklerini ileri sürerek anılan her iki haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 5393 sayılı Belediye Kanunu 15/son maddesine göre kamu hizmetinde fiilen kullanılan malların haczi mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile menkul malların üzerine konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK'nun 82/12. maddesinden kaynaklı haczedilmezlik şikayeti, aynı Kanun'un 16/1. maddesine göre 7 günlük süreye tabidir. Şikayet süresi haczin öğrenildiği tarihten itibaren başlar.

Somut olayda, 18.06.2013 tarihli haciz işleminde borçlu belediye vekilinin hazır olduğu, bu tarihten itibaren 7 günlük şikayet süresinin geçtiği anlaşıldığından 18.06.2013 tarihinde haczedilen mallara yönelik haczedilmezlik şikayetinin süresinde İcra Mahkemesine başvurulmadığından reddi gerekirken kabulü ile hacizlerin yazılı gerekçe ile kaldırılması isabetsizdir.

15.07.2013 tarihinde haczedilen mallara yönelik şikayet incelendiğinde ise; 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Anılan tarihte haczedilen derindondurucu, sehpa, sandalye, tv, masa, koltukların fiilen kamu hizmetinde kullanıldığına dair dosya içerisinde herhangi bir delil elde edilememiştir. Kaldı ki, haczedilen menkul mallar her zaman için temin edilebilir niteliktedir.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 15.07.2013 tarihinde haczedilen mekullerin haczedilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığından haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken istemin kabulü yönünde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 15.07.2013 tarihinde haczedilen mekullerin haczedilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığından haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken istemin kabulü yönünde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.