muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/806, Karar No: 2015/2704, Tarih: 20.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/806 E.  ,  2015/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Dosyada, davalı vekili olarak cevap ve beyan dilekçeleri ibraz eden, duruşmaları takip eden, gerekçeli kararı tebliğ alan ve hükmü temyiz eden...a davalı kooperatif tarafından verilen bir vekaletnameye rastlanmamıştır.

Davalı kooperatif tarafından adı geçen avukatlara verilmiş vekâletname varsa dosyaya sunulmasının temini, bunun mümkün olmaması halinde gerekçeli kararın, Av. ... tarafından sunulan temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararının davalı kooperatif tüzel kişiliğine tebliğe çıkarılması, Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleriyle Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 20 ve 21. maddeleri hükümleri uyarınca münferiden ya da müştereken temsile yetkili kişilerden ya da koşulları oluştuğunda memur veya müstahdemlerinden birine kooperatif adına tebliği ile işlemeye başlayan temyiz süresinin beklenmesi, müştereken temsile yetkili olanların tamamı veya münferiden yetkili olanların biri tarafından kaleme alınması gereken dilekçe ile hükmü temyiz etmeleri ya da temyiz etmemeleri halinde temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda temyiz süresi içinde imzalı yazılı dilekçe vermeleri halinde usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak, bu hususun bir tutanak ile belirlenmesi, temyiz dilekçesinin ya da temyiz dilekçesini benimsediklerini yazılı olarak beyan etmeleri halinde bu dilekçenin davacı vekiline tebliği ile temyize cevap süresinin beklenmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3603, Karar No: 2009/9232, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3603 E.  ,  2009/9232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, abonesi olan davalının borcunu ödemediğini, yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile inkar tazminatını talep etmiştir.

Davalı, 31.12.1997 tarihinde Sağlık Bakanlığı ile Yüksek Öğrenim Kurumu arasında yapılan protokol gereği dava konusu binanın Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu olarak Üniversiteye devredildiğini, 11.2.2005 tarihinde yeniden Sağlık bakanlığına geçtiğini, binanın kendilerinde bulunduğu dönemdeki borcunu ödediklerini ancak davalının protokol öncesi ve sonrası borçlardan da kendilerini sorumlu tutarak ve ödenen kısmı da göstermek suretiyle icra takibi yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, aboneliğe dayanılarak bakiye kısım 1.400,00 YTL ye yönelik itirazın iptali ile bu kısma yönelik inkar tazminatına karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davaya konu aboneliğin ... adına yapıldığı, bu binanın Sağlık bakanlığı tarafından 31.12.1997 tarihli protokolle davalı üniversiteye devredildiği, 11.2.2005 tarihinde de geri alındığı dosya

2009/3603-9232

içeriği ile sabittir. Davacı ödenmeyen elektrik borcu için 2.710,43 YTL üzerinden icra takibi yapmıştır. Davalı 1.400,00 YTl haricindeki kendi dönemleri içinde kalan faturaların ödendiğini, borçlarının olmadığını bildirerek ödeme belgelerini dosyaya sunmuştur. Dosyaya ibraz edilen belgelerden aboneliğin Sağlık meslek Yüksek Okuluna ait olduğu görülmektedir. Hal böyle olunca Sağlık Meslek Yüksek Okulunun Sağlık Bakanlığına devredildiği 11.2.2005 tarihindensonraki tüketimden davalı üniversite sorumlu değildir. Mahkemece, 11.2.2005 tarihinden sonraki dönem dışında kalan elektrik borçlarından sorumluluğu bulunmadığının kabulü ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarda 1.bentte açıklanan nenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 1,60 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, 2.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8571, Karar No: 2019/2832, Tarih: 06.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8571 E.  ,  2019/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22449, Karar No: 2015/746, Tarih: 20.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/22449 E.  ,  2015/746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında

Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 29.12.2010 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte

yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10868, Karar No: 2021/13756, Tarih: 28.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10868 E.  ,  2021/13756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

2007 takvim yılında KDV beyannamesinde kullanılan en son faturaların Aralık ayına ait olması nedeniyle suç tarihinin, "25.01.2008" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.01.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9971, Karar No: 2014/18515, Tarih: 18.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9971 E.  ,  2014/18515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 837 ada 13 parsel sayılı taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye ... imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (... imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Konak Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 11/10/2012 tarihli yazısında, dava konusu taşınmazın, imar planında kısmen yolda kısmen otopark alanında kısmen de konut bölgesi alanında kaldığı belirtilmiş olup, bu alanların m² olarak sınırlarının belirtilmediği anlaşılmıştır. Buna göre dava konusu taşınmazın, imar planında ne kadarının imar planında yolda, otopark alanında ve konut bölgesi alanında kaldığının ilgili belediye başkanlığından,

4-Dava konusu 837 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 05/07/2012 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 03/06/2005 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen Salhane Mahallesi 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 03/06/2005 tarihli satışına ilişkin (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen Salhane Mahallesi 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 03/06/2005 tarihli satışına ilişkin (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin ve tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu 837 ada 13 parsel ile somut emsal olarak incelenen Salhane Mahallesi 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

7-Dava konusu 837 ada 13 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak incelenen Salhane Mahallesi 1719 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1944, Karar No: 2012/9280, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/1944 E.  ,  2012/9280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Orman Yönetimi 15.08.2011 günlü dilekçesiyle, ... köyü 1905 sayılı parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle açılan davanın kısmen kabulüne, parselin fen bilirkişi krokisinde (C) harfı ile gösterilen 12 m2 bölüm için davanın kabulüne, aynı krokide (A, B ve D) ile işaretlenen bölümler yönünden davanın reddine ilişkin mahkemenin 16.02.2010 gün ve 2009/343 E, 2010/40 K. sayılı kararının, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.05.2009 gün ve 2008/17019 - 8682 sayılı kararı ile diğer bölümler yönünden onandığı, parselin (B) ile gösterilen bölümü yönünden, bu bölüme ilişkin davanın da kabulüne karar verilmesi gereğine değinilerek bozulduğu, yerel mahkemenin davanın ( B) bölümü yönünden de kabulüne ilişkin yerel mahkemesinin 16.02.2010 gün ve 2009/343 - 40 sayılı kararının Yargıtay denetiminden de geçtikten sonra kesinleştiği, hükmün infaz aşamasında çekişmeli parselin (C) bölümünün 48,23 m2, (B) işaretli bölümünün 418,12 m2, (A ) ve D) ile gösterilen bölümlerin ise toplam 5702 m2 olduğunun saptandığı, kararın infaz edilebilmesi için miktarının düzeltilmesi gereğine değinerek Tapu Sicil Müdürlüğünce geri çevrildiği iddiasıyla, parselin yüzölçümünün tavzihen düzeltilmesi istemiştir. Mahkemece tavzih isteminin REDDİNE karar verilmiş, hüküm istem sahibi Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; kesinleşmiş mahkeme kararın hüküm fıkrasında yer alan taşınmaz bölümlerinin yüzölçümlerinin tavzih yoluyla düzeltilmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1998 yılında yapılıp, 25.12.1998 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Kesinleşen mahkeme kararı infaz amacıyla tescil beyannamesi düzenlenmesi için kadastro müdürlüğüne gönderildiğinde, kadastro müdürlüğü 19.07.2011 gün ve 5982 sayılı yazısı ile hükmün dayanağı fen bilirkişi krokisi krokisinde 453 numaralı kırık noktasına yer verilmediği için, parselin pafta ve fenni evraklarına göre hatalı koordinatlandırıldığı, fen bilirkişi rapor ve krokisinde (C) harfi ile gösterilen bölümün miktarı 12 m2 yüzölçmünde olduğu halde, gerçek yüzölçümünün 48,23 m2 olduğu, (B) harfi ile gösterilen bölümün yüzölçümü 410 m2 olarak belirtilmişse de, gerçek yüzölçümünün 418,12 m2 olduğu, (A) ve (D) harfi ile gösterilen bölümlerin toplam yüzölçmü 5648 m2 olarak belirtildiği, oysa; bu bölmün yüzölçümünün gerçekte 5702 m2 geldiği, 1905 sayılı parselin toplam yüzölçümü bilirkişi

2012/1944 - 9280

2012/1944 - 9280

tarafından 6070 olarak belirtilmişse de, gerçek yüzölçümünün 6170 m2 olduğu, kadastro müdürlüğünce bu yerde 3402 sayılı Yasanın 22. maddesinin 2. fıkrasının ( a) bendine göre yapılan çalışmada, Ünsal Mahallesi 28112 ada 3 parsel sayısı ve 6168,69 m2 yüzölçümüyle yenileme tutanağı düzenlenerek tapuya tescil edildiği, bu çelişkiler kesinleşen mahkeme kararının infaz edilemediğini bildirmiş, bu yazı üzerine Orman Yönetimi tavzih isteminde bulunmuştur.

Hükme dayanak yapılan ve Harita Yüksek Mühendisi Ö. Özgür Erbaş tarafından düzenlenen 25.02.2008 günlü rapor ve krokide çekişmeli 1905 sayılı parselin (C) ile gösterilen bölümünün doğusunda gösterilen ve aslında parselin çap krokisi sınırları içinde bulunan bir bölümün, bilirkişi krokisinde (C) harfi ile gösterilen bölüme dahil edilmediği, (C) bölümünün yüzölçümünün eksik belirlendiği, 453 numaralı kırık noktası atlandığı için diğer bölümlerin yüzölçümü de değişik ve eksik hesap edildiği, sayısallaştırma sırasında fark edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Mahakemeleri Kanunu 305. maddesinin “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.” hükmü gereğince, "Dava dosyası fen ehli bilirkişiye verilerek, Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.06.2008 gün ve 2004/480-221 sayılı kararının dayanağı olup, harita mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen ve orman bilirkişiler ... , ... ve ... tarafından düzenlenen 25.02.2008 tarihli krokinin 453 numaralı kırık noktası dikkate alınmak suretiyle sayısal metodla, parselin çap krokisi ve bölümlerin şekli değiştirilmeden çekişmeli parselin infaza olanak veren, ek rapor ve krokisinin düzenlettirimesi, elde edilecek ek rapora göre H.M.K unun 305/2. maddesinin “Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” hükmü de gözetilerek, hükmün infaza olanak verecek biçimde tavzih kararı verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle tavzih isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; tavzih isteyen Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile tavzih isteminin reddine ilişkin hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 19.06.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32768, Karar No: 2015/3265, Tarih: 29.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/32768 E.  ,  2015/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın tarlasındaki otları temizleyip biriktirdiği otları tutuşturduğu dosya münderecatından anlaşılmasına göre anız ve benzeri bitki örtüsünün yakılmadığı böylece suçun unsurunun oluşmadığı anlaşılmakla tebliğnamenin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Katılan idare vekilinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.