muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13914, Karar No: 2018/15708, Tarih: 25.06.2018

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davacının aynı işi yaparken değişen alt işverenlerdeki çalışmalarının feshe bağlı işçilik haklarına etkileri konusunda toplanmaktadır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 31.03.2014 tarihinde iş üstlenen ... Temizlik Gıda Elektrik Makine Teknik Servis Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'den işten çıkışının verildiği, her ne kadar davalı ... Temizlik Gıda Elektrik Makine Teknik Servis Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından başka bir işyerinde çalışma teklif edilmiş ve işçi tarafından bu teklif sözlü olarak kabul edilmemiş ise de teklifin somut bir yeni işyeri bildirimi niteliğinde olmadığı gibi çalışma koşullarında esaslı değişiklik mahiyetinde de olması nedeniyle işçinin yazılı olarak kabulü olmadıkça bağlayıcılığının bulunmadığı ve işverence bu nedenle yapılan bir fesih bildiriminin bulunmadığı, davacının davalı şirketin ihale süresinin 31.03.2014 tarihinde son bulmasından sonra 01.04.2014 tarihinde aynı asıl işverenden iş üstlenen ihaleyi alan şirkette işe girişinin yapılıp çalışmasını sürdürdüğü bir başka deyişle ihaleyi alan şirkette çalışmasının kesintisiz olarak devam ettiği anlaşılmaktadır. Bu konuda Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi'nin 2015/ 16721, 2015/ 21476, 2015/39341 Esas sayılı v.b. dosyalarında ve Dairemizin 2017/12316, 12315, 12678 Esas sayılı vb dosyalarında devir olgusuna değer verilerek feshe bağlı taleplerin reddine dair verilen kararların onandığı da dikkate alındığında, ihale konusu işyerinin devir edildiği tarih itibariyle iş sözleşmesi sona erdirilmiş bulunmadığından, asıl işveren nezdinde çalışmasını sürdüren davacının feshe bağlı alacak taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7809, Karar No: 2022/13010, Tarih: 24.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7809 E.  ,  2022/13010 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/12/2020 tarihli ve 2020/101788 soruşturma, 2020/112410 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/03/2021 tarihli ve 2021/2499 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/04/2022 gün ve 2022/25790 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; " 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı, şüphelinin kendi hesabında paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ...'da yaşadığı, memleketinin Akdere/... olduğu" şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilginin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 01/07/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü, ...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 20/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabının kullanıcısının tespit edilmesi için Asayiş Şube Müdürlüğü’ne yazılan müzekkereye verilen cevapta ... isimli kullanıcının açık kimlik bilgilerinin tespitinin yapılamadığının belirtildiği ve şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/03/2021 tarihli ve 2021/2499 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7309, Karar No: 2011/9540, Tarih: 28.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7309 E.  ,  2011/9540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında 378 ada 1 parsel sayılı taşınmazın belediye adına senetsizden tespit gördüğünü, ancak daha sonra Arıcaklı Köyü sınırları içinde kaldığı gerekçesiyle İl İdare Yasasına göre tek taraflı işlemle davalı ... Tüzel Kişiliği adına tescil edildiğini, davalı ... aleyhine açılan davanın 3402 sayılı Yasanın 16.maddesine göre reddedilerek kararın kesinleştiğini, ancak karardan sonra dava konusu yere ilişkin mahkeme ilamı ile oluşan tapu kaydına ulaşıldığını ileri sürüp, yargılamanın iadesi talebinin kabulüyle edinme sebebinin ve cinsinin düzeltilerek tapu kaydının iptali ve Belediye adına tescilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 16.11.1954 tarih, 7 sıra nolu tapu kaydının hükümden sonra ele geçirilmediği, öyle olsa bile HUMK 445/1 maddesi anlamında bir belge olmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi isteğinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14904, Karar No: 2014/10249, Tarih: 19.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14904 E.  ,  2014/10249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2010/298-2013/305

Davacı A.. O.. vekili Avukat S. Z.. tarafından, davalı H.. O.. aleyhine 29/12/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı kardeşleri K. O..'un noterde düzenlenen vasiyetnamesinde davalı kardeşini mirasından mahrum bıraktığını, davalının başkasını notere götürmek suretiyle sahte vasiyetname tanzim ettirdiklerini iddiası ile Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğunu, soruşturma sonucunda imzanın vasiyeti yapan Kenan Mete Onur'a ait olduğunun anlaşıldığını belirterek haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının noterde düzenlenen vasiyetnamenin sahte olarak düzenlendiğini iddia ederek davacı hakkında sahtecilik suçlamasıyla şikayetçi olduğu, ceza yargılaması sonucunda vasiyetnamenin sahte olmadığının anlaşıldığı, davalının bu şikayeti yaparken somut hiçbir delil göstermeyip tahminlere dayanarak şikayette bulunduğu, haksız suçlama nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğü kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir.

Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayda; olayın gelişimi, davalının iddasının ciddi bulunarak davacı hakkında ceza davası açılması, tarafların arasında babalarının vasiyeti ile ilgili başka davaların devam ediyor olması ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12294, Karar No: 2009/14845, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/12294 E.  ,  2009/14845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tavzih davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Orman Yönetimi 27.01.2009 tarihli dilekçesiyle, mahkemenin davanın kısmen kabulüne ilişkin 2006/27 Esas ve 2007/93 Karar sayılı kararının temyizi üzerine verilen Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.04.2008 ... ve 2007/17767-2008/4109 sayılı kararında çekişmeli 118 ada 32 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen bölümünün 743,42 m2, (B) ile gösterilen bölümünün 2245,81 m2 ve ( C ) ile gösterilen bölümünün ise 8535,47 m2 olmak üzere toplam 11527,70 m2 olarak belirlendiğini, oysa dava konusu 32 sayılı parselin gerçek yüzölçümünün 10784,28 m2 olduğunu, Yargıtay 20. Hukuk Dairesini bozma ve onamaya ilişkin sözü edilen kararından sonra mahkemece verilen 30.07.2008 ... ve 2008/19-26 sayılı kararda 118 ada 32 sayılı parselin (B) ile gösterilen bölümünün yüzölçümünün belirlenmediğini, kararın infaz edilebilmesi için, (B) ile gösterilen bölümün yüzölçümünün 1502,39 m2 olarak belirtilmek suretiyle mahkemenin 30.07.2008 günlü kararının tavzihini istemiş, mahkemece, yüksek mahkeme kararında (A) ve (B) bölümlerinin toplamının maddi hata sonucu (B) bölümünün yüzölçümü olarak 2245,81 m2 olarak yazılmasının, yerel mahkemenin kararının çelişik ve müphem olduğu anlamına gelmediği, mahkeme kararında açıklanması gereken bir husus bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş, tavzih isteminin reddine ilişkin ek karar Orman Yönetimince temyize edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklama ve dosya kapsamına göre istem tavzihe ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1941 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklama ve dosya kapsamına göre istem tavzihe ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1941 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelene dosyas kapsamına kararın dayandı gerekçeye ve mahkemenin 15.06.2007 ... ve 2006/27-93 sayılı kararının dayanağı olan 07.06.2007 tarihli rapor ve krokide 118 ada 32 sayılı parselin (A) ile gösterilen bölümünün 743,42 m2, (B) ile gösterilen bölümünün 1502,39 m2 ve (C) ile gösterilen bölümünün 8538,47 m2 olarak gösterildiği, yerel mahkeme kararındada bölümleme ve miktarda aynen bilirkişi rapor ve krokisine uyulduğu, 118 ada 32 sayılı parselin (A) ve (B) bölümü yönünden yerel mahkeme kararının onanması yönündeki Yargıtay 20. Hukuk Diaresinin maddi yanılgıya dayalı olarak (B) bölümünün yüzölçümünü 2245,81 m2 olarak göstermesinin hükmün infazında zorluğu yol açmayacağı, zira Yargıtay kararının (A) ve (B) bölümüne ilişkin hükmün onanması yönünde olduğu, infaz edilecek kararın Yargıtay kararı değil, yerel mahkemenin Yargıtay kararı ile onanan 15.06.2007 ... ve 2006/27-93 sayılı kararı olduğu, bu nedenle tavzihe gerek bulunmadığı gözetilerek istemin reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, Orman Yönetimin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Orman Yönetimine yükletilmesine 15/10/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9513, Karar No: 2023/7583, Tarih: 21.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/9513 E.  ,  2023/7583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/595 Esas, 2022/708 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/223 Esas, 2021/234 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 ... maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtlarının,

2. Üsküdar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1973/653 Esas, 1974/214 Karar sayılı dosyasının,

Dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.