muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4697, Karar No: 2009/8375, Tarih: 14.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4697 E.  ,  2009/8375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİDİM(YENİHİSAR) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, arkadaşı olan davalının kendisini ve yakın çevresini ölümle tehdit etmesi ve şiddet uygulaması sonucunda 1523 ada 6 parseldeki 3 nolu daireyi bedelsiz olarak davalıya devretmek zorunda kaldığını, tescilden sonra da herhangi bir işlem yapması halinde öldüreceğini söyleyerek tehditlerine devam ettiğini, mülkiyetin devri için gereken vekaletnamenin de aynı baskı, korku ve tehdit altında alındığını, davalının ayrıca kendisine  Fiat Doblo araç aldırdığını ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile adına tescilini ve davalının elatmasının önlenmesini istemiştir.

Davalı, tamamen rızaya ve özgür iradeye dayanan gerçek bir satış işleminin yetkili merciiler önünde yapıldığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.07.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat A...S... İ...geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, İngiliz vatandaşı olan davacının Türkiye' ye geldiğinde ve belirli dönemlerde kullanmak ve faydalanmak üzere çekişme konusu 6 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu bağımsız bölümü 21.04.2004 tarihinde 25.000 İngiliz sterlinine satın aldığı, 29.03.2005 tarihinde de tapuda devredildiği, 27.04.2007tarihinde Didim Noterliğinde düzenlediği vekaletname ile davalının yeğeni V.. G...'i 3 nolu bağımsız bölümün davalı M... K...'a satış yetkisi vererek vekil tayin ettiği 17.05.2007 tarihinde de 19.000.00.-YTL bedelle davacının vekili aracılığıyla davalı M... K... 'a satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, 07.05.2005 tarihinde maliki olduğu 3 nolu bağımsız bölümün temlikinde kullanılan 27.04.2007 tarihli vekaletnamenin davalı M... K... 'ın şiddet, baskı ve tehdidi sonucu verildiği, tapudaki işlemin dayanağı olan vekaletnamenin gerçek iradenin ürünü olmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

İddianın ileri sürü1üş biçiminden davacının ikrah hukuksal nedenine dayalı olarak tapu iptal ve tescil isteğinde bulunduğu görülmektedir

Davacı, 07.05.2005 tarihinde maliki olduğu 3 nolu bağımsız bölümün temlikinde kullanılan 27.04.2007 tarihli vekaletnamenin davalı M... K... 'ın şiddet, baskı ve tehdidi sonucu verildiği, tapudaki işlemin dayanağı olan vekaletnamenin gerçek iradenin ürünü olmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

İddianın ileri sürü1üş biçiminden davacının ikrah hukuksal nedenine dayalı olarak tapu iptal ve tescil isteğinde bulunduğu görülmektedir

Bilindiği üzere, Bir kimse, karşı tarafın veya üçüncü bir kişinin kendisi veya yakınlarının maddi ve manevi varlığına yönelik hukuka aykırı ve esaslı korkutması sonucu yaptığı sözleşmeyle bağlı sayılmaz. Borçlar Kanununun 30. maddesinde belirtildiği üzere ikrahtan söz edilebilmesi için tehdidin sözleşmeyi yapan kimsenin veya yakınlarının kişilik haklarına veya mal varlıklarına yönelik olması, ikraha maruz kalanın subjektif durumuna göre ağır ve derhal meydana gelebilecek nitelik taşıması, haksız (hukuka aykırı) sayılması, illiyet bağının bulunması, yani sözleşmenin tehdidin yarattığı korku sonucu yapılması zorunludur.

Bu koşulların varlığı halinde iradesi sakatlanan taraf, isterse iptal hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir.

Hemen belirtmek gerekirki, iptal hakkının kullanılması hiçbir şekle bağlı değildir. Korkunun kalktığı tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde sözleşmeye karşı yöneltilecek tek taraflı sarih ve zımni bir irade açıklaması ile feshedilebileciği gibi def'i veya dava yoluyla da kullanılabilir. Sözleşme iptal edilmekle yapıldığı andan itibaren ortadan kalkacağı için yerine getirilen edim ayni bir istihkak davası tapulu taşınmazlarda iptal ve tascil davası bunun mümkün olmadığı hallerde sebepsiz zenginleşme davası ile geri istenebilir.

Bir kimsenin maliki olduğu taşınmazı hiçbir neden bulunmaksızın elden çıkarması hayatın olağan akışına uyğun düşmeyeceği tartışmasızdır. Esasen davacı taşınmazı temlik ettikten 5 ay sonra tapu iptal ve tescil istekli eldeki davayı açmış olup, gerçek satış şeklinde temlik edilen bir taşınmazın kısa bir süre sonra dava edilerek tekrar iadesini istemesinin haklı ve geçerli bir sebebinin bulunması gerekir.

Davacı, 20.09.2007 tarihli dava dilekçesinin 4. maddesinde "korku ve tehditlerden yeni kurtulduğu, kanun yollarına başvurmak için harekete geçtiği, Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunmaktan hala çekindiğini" bildirdiği, 04.05.2008 tarihli oturumda davacının İngiliz tanıklarının mahkeme huzurunda dinlenmelerinden sonra 16.05.2008 tarihinde Didim Cumhuriyet Savcılığına" cebir şiddet ve tehdit kullanarak taşınmaz temlikinden dolayı yağma (gasp) suçundan " suç duyurusunda bulunulmuştur.

Davacı, 20.09.2007 tarihli dava dilekçesinin 4. maddesinde "korku ve tehditlerden yeni kurtulduğu, kanun yollarına başvurmak için harekete geçtiği, Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunmaktan hala çekindiğini" bildirdiği, 04.05.2008 tarihli oturumda davacının İngiliz tanıklarının mahkeme huzurunda dinlenmelerinden sonra 16.05.2008 tarihinde Didim Cumhuriyet Savcılığına" cebir şiddet ve tehdit kullanarak taşınmaz temlikinden dolayı yağma (gasp) suçundan " suç duyurusunda bulunulmuştur.

Cumhuriyet Savcılığınca yağma (gasp) suçundan kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte delil bulunmadığından, 11 ay sonra şikayet edildiği gerekçeleriyle takipsizlik kararı verilmiş ve kesinleşmiştir. Yağma (gasp) suçunun unsurları tartışılarak takipsizlik kararı verilmiş, ancak tehdit yönünden deliller değerlendirilmemiştir. Gerek mahkemede, gerekse Cumhuriyet Savcılığında dinlenen davacı ve davacı tanık beyanları davalının yağma (gasp) suçundan cezalandırılmasını gerektirmeyecek olsa da, özellikle tanık C...'un beyanıyla davacının şiddet, baskı ve tehdit altında zorla evden notere götürüldüğü ve vekalet alındığı gerçeğini ortadan kaldırmaz

Taraf ve tanık beyanları, iddia ve savunma, yukarıda belirlenen ilke ve olgular birlikte değerlendirildiğinde yabancı bir ülkede yalnız yaşayan davacının, davalının uzun süredir devam eden ve İngiltere'ye dönmeden bir gün önce fiili şiddet, baskı ve köpeğinin, evinin, yakılacağı, kendisinin öldürüleceği tehditleriyle saçından sürüklenerek zorla arabaya bindirilip önce tapuya götürüldüğü aynı gün tapuda işlemlerin sonuçlanmayacağı öğrenilince de noterde davalının yeğenine satış yetkisi veren vekaletname düzenlendiği bu koşullarda tapudaki satışa dayanak vekaletnamenin gerçek iradenin ürünü olmadığı, vekaletnameden bir gün sonra düzenlenen 40.000.00.-TL satış bedeli alındığına dair belgenin davacı tarafından kabul edilmediği, aynı koşullarda imzalatıldığından bu belgeye de itibar edilemeyeceği açıktır.

Kaldıki, taşınmazın akitte gösterilen değeri ile gerçek değeri arasında aşırı bir oransızlık mevcuttur. Satış bedelinin ödendiği kanıtlanamadığı gibi sadece yaz aylarında diskolarda bodyguartlık yapan davalının satış bedelini ödeme gücününde bulunmadığı tapu da vekil tarafından yapılan temlikin bedelsiz olduğu tehdit ve baskıyla alınan vekalete dayalı temlikin de gerçek iradenin ürünü olmadığı, ikrah koşullarının varolduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı degerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, kabule görede; dava dilekçesinde gösterilen ve itiraza uğramayan dava değeri üzerinden avukatlık ücreti takdiri gerekirken keşfen belirlenen ve yargılama sırasında harcı tamamlanmayan değer üzerinden davalı yararına fazla avukatlık ücretine hükmedilmeside doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı degerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, kabule görede; dava dilekçesinde gösterilen ve itiraza uğramayan dava değeri üzerinden avukatlık ücreti takdiri gerekirken keşfen belirlenen ve yargılama sırasında harcı tamamlanmayan değer üzerinden davalı yararına fazla avukatlık ücretine hükmedilmeside doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle,hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 14.07.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5195, Karar No: 2013/3861, Tarih: 07.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/5195 E.  ,  2013/3861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/2, 43/1, 62. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması, 53/1-a-b-c-d-e ve 63. maddelerin uygulanması

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Suça konu dört adet nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme/talep belgelerinden 07.08.2006 ve 01.10.2006 tarihli olanların aynı şahsın kimlik bilgilerine göre düzenlenerek sanığa verildikleri cihetle, bu iki belge bakımından eylemin 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi kapsamında kendi içinde zincirleme biçimde işlenen tek suçu oluşturdukları, suça konu 22.06.2001 ve 27.02.2002 tarihli belgelerin düzenlenmesi eylemlerinin ise aradaki zaman aralığı nazara alındığında, 2006 yılında düzenlenen belgelerle aynı suç işleme kararı kapsamında işlendiğinin kabul edilemeyeceği, bu belgeler bakımından eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın 350. maddesi kapsamında kendi içinde zincirleme biçimde işlenen bağımsız suçu oluşturduğunun gözetilmemesi ve 2006 yılında işlenen suç bakımından da, hükümden önce, 09.04.2006 tarih ve 26153 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5490 sayılı Yasanın 67/1. maddesindeki “gerçeğe aykırı yerleşim yeri veya cüzdan talep belgesi veren köy veya mahalle muhtarları ile herhangi bir işlem sebebiyle nüfus müdürlüğüne gerçek dışı beyanda bulunanlar ve bunlara tanıklık edenler altı aydan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” şeklindeki özel hüküm niteliğindeki düzenleme karşısında, muhtar olan sanık ...'nın sahte nüfus cüzdanı talep belgesi düzenlemekten ibaret eyleminin anılan maddedeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, olayda uygulama yeri bulunmayan TCK'nun 204/2. maddesi uyarınca “memurun resmi belgede sahteciliği” suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-Suça konu belgelerin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5897, Karar No: 2013/8392, Tarih: 08.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/5897 E.  ,  2013/8392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı bayinin maliki olduğu taşınmaz üzerinde intifa hakkı, terkin harcı vs.masrafların davalı malik nam ve hesabına müvekkilce ödenmek suretiyle 28/09/2010 tarihinde terkin edildiğini, toplam 81.318,34 TL tutarındaki terkin harcının davalı adına ödendiğini ileri sürerek anılan miktarın sarf tarihinden itibaren avans faizi ve KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, intifa hakkının terkini işlemlerindeki harç ve masrafların ödeme mükellefiyetinin davacıya ait olduğunu, dava konusu intifa hakkının terkini işleminde lehtarın rekabet mevzuatına aykırı anlaşmasını ortadan kaldıracak cezai müediyededen kurtulanın davacı olduğunu, müvekkili şirketin talimatı yada verdiği yetki olmaksızın terkin işlemini gerçekleştiren ve masrafları ödeyen davacının bu tutarları müvekkilinden tahsil etme imkanının mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; intifa terkin işlemi, terkin harcı ile ilgili masrafları davalı malik nam ve hesabına davacı şirket tarafından ödendiği, Harçlar Kanunu'nun 58.maddesine göre intifa terkin harcının mükellefi lehine terkin işlemi yapılan davalı-malik olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı şirket tarafından davalı nam ve hesabına ödenen 108,00 TL döner sermaye masrafı, 81.205,74 TL tapu harcı olmak üzere toplam 81.318,34 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12997, Karar No: 2022/6210, Tarih: 12.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12997 E.  ,  2022/6210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun sanığa ait olduğu, 213 sayılı VUK’nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl süre ile saklama ve istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu nazara alındığında; somut olayda da; 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerin 21.10.2013 tarihli yazı ile sanığın vergi dairesine bildirdiği ikamet adresinde usule uygun şekilde tebliğ edilmek suretiyle istenildiği halde ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın tüm unsurları itibarıyla oluşan "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7022, Karar No: 2022/8178, Tarih: 25.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7022 E.  ,  2022/8178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda bozularak dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2022 tarihinden itibaren 107.090 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/692, Karar No: 2012/60, Tarih: 28.02.2012

**Ceza Genel Kurulu         2011/1-692 E.  ,  2012/60 K.**

* GÖNÜLLÜ VAZGEÇME

* SUÇA TEŞEBBÜS

* GÖNÜLLÜ VAZGEÇME İLE TEŞEBBÜS ARASINDAKİ AYRIM(SANIĞIN ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS SUÇU YERİNE, O ANA KADAR İCRA ETTİĞİ EYLEMLERİN KARŞILIĞI OLAN, TAMAMLANAN, SİLAHLA KASTEN YARALAMA SUÇUNDAN CEZALANDIRILMASI)

* TUTUKLULUKTA GEÇECEK SÜRE

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 102

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 61

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 36

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürme suçuna teşebbüsten sanık Yılmaz ‘ın, 5237 sayılı TCY'nın 81, 35/2, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.04.2010 gün ve 481-166 sayılı hükmün, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 16.02.2011 gün ve 6188-798 sayı ile;

“…Oluşa, dosya kapsamına, delillere, tanık Selçuk 'un anlatımlarına, Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 02.12.2009 tarihli raporuna ve polisin 26.10.2009 tarihli tutanak içeriğine göre, olay gecesi eski arkadaş olan sanık ile mağdur arasında kız meselesinden çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi nedeniyle sanığın tahrik altında mağduru 24 yerinden bıçakladığı, sonrasında yoğun gayretle yardım etmeye çalıştığı, bulundukları binanın güvenlik görevlisi olan tanık Selçuk'a durumu söyleyerek yardım istediği, 155 polis imdat ve 112 acil telefonlarını aradığı, sokağa çıkarak o sırada tesadüfen oradan geçen polis ekibini durdurup, arkadaşını bıçakladığını yardım etmek istediğini söyleyerek ambulans çağrılmasını sağladığı, gelen ambulansla hastaneye kaldırılan mağdurun alındığı acil ameliyat sonucu hayata döndürüldüğü ve böylece olayda 5237 sayılı TCK'nun 36. maddesinde tanımlanan gönüllü vazgeçmenin yasal şartlarının oluştuğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 36. maddesinin koşullarının yapılan icra hareketlerine ve bunlardan kaynaklanan sonuca bağlı olmaması da dikkate alınarak, sanığın gönüllü vazgeçme hükmünden yararlandırılması ve fakat mağdurdaki yaraların yerlerine ve niteliklerine göre 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak silahlı yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmek gerekirken, yazılı gerekçeyle öldürmeye kalkışma suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 19.04.2011 gün ve 152-191 sayı ile;

Yerel mahkeme ise 19.04.2011 gün ve 152-191 sayı ile;

“…Müşteki Sedat ile sanık Yılmaz’ın görgü tanığı Hatice ile arkadaş oldukları, tanık Hatice’nin hem müşteki hem de sanık ile önceye dayalı cinsel boyuta varan arkadaşlığı ve ilişkisi olduğu, olay günü müşteki, sanık ve tanık Hatice’nin buluştukları, Seyhan Baraj Gölü kenarına birlikte gittikleri, orada içki içtikleri, aralarında konuştukları, daha sonra sanık Yılmaz’ın, müşteki ile tanık Hatice’yi abisi Haluk ’un mali müşavirlik yaptığı büroya davet ettiği, hep birlikte büroya gittikleri, burada bir müddet oturup konuştukları, burada müşteki ile tanık Hatice’nin cinsel ilişkiye girdikleri, daha sonra müşteki ile sanık arasında çıkan tartışma sonunda alınan adli tıp kurumu raporuna göre sanık Yılmaz’ın, müşteki Sedat’ı dokuzu hayati tehlike geçirir şekilde 24 yerinden bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır.

Tanık Hatice, soruşturma aşamasındaki ifadesinde, müştekinin iddialarını doğrular şekilde ifade vermesine rağmen kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bu defa tam tersine sanığın ifadesini doğrular şekilde ifade vermiştir.

Sanık savunmasında, müştekinin tanık Hatice ile cinsel ilişkiye girdikten sonra üst tarafı çıplak bir şekilde yanına gelerek çamaşırını kendisinin üzerine attığını, bu nedenle aralarında çıkan tartışma sonunda hakaret etmesi nedeni ile şuurunu kaybederek yaralama eylemini gerçekleştirdiğini savunmuş olmasına rağmen müşteki tam aksine iddialarında böyle bir eylemin olmadığını, olayın sanığın Hatice ile cinsel ilişkiye girmek istemesi, sıra bende demesi nedeni ile çıkan tartışma sonunda gerçekleştiğini ifade etmiştir.

Tüm iddia, savunma ve tanık beyanları karşılaştırıldığında, olayı hangi tarafın hangi nedenle başlattığı kesin olarak saptanamamış, ancak bu olayda katılan müşteki muhtelif yerlerinden ağır şekilde sanık tarafından yaralanmış olup, olayı hangi tarafın başlattığı kesin olarak saptanamaması nedeni ile sanık lehine Yargıtay uygulamaları nazara alınarak basit tahrik hükümlerini uygulamak gerekmiştir.