muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4214, Karar No: 2013/9363, Tarih: 21.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4214 E.  ,  2013/9363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketten malzeme satın alan davalının, bir miktar ödeme yaptıktan sonra bakiye borcunu ödemediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, taraflar arasında emtia alışverişi olduğunu, bu ticari ilişkiden dolayı müvekkilinin tüm borçlarını ödediğini, birtakım bozuk malların ise iade faturası kesilerek davacı tarafa sevk irsaliyesi ile birlikte teslim edildiğini, müvekkilinin davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını, icra takibine hangi faturanın dayanak yapıldığının takipte gösterilmediğini, icra dosyasında da herhangi faturanın mevcut olmadığını, bu nedenle öncelikle davacının hangi fatura veya faturaları takip konusu yaptığının açıklattırılmasını talep ettiklerini belirterek davanın reddi ile tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 29/09/2011 tarih ve 2011/1529-2011/11685 Esas ve Karar sayılı ilamı ile "Davalı tarafından akdi ilişki kabul edilip, ödeme ve bir kısım malların iade edildiği savunulmuştur. Bu durumda ispat külfeti davalıda olup, mahkemece bu yön gözden kaçırılarak ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmesi isabetsizdir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davalının akdi ilişkiyi kabul etmesi nedeniyle savunmasında belirtilen ödeme ve bir kısım malların iadesine yönelik ispat yükümlülüğünün bulunduğu, davalının yemin teklif etme hakkını kullanmadığı, davacı tarafından davalı şirkete çekilmiş borç ihtarı olmadığından faiz alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 7.113,00.-TL'ye yönelik itirazın iptali ile kabul edilen asıl alacağın takip tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile tahsiline, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı cari hesaptan doğan alacağın tahsili için icra takibi başlatmış, davalı borcun ödendiğini bir kısım mallar için de iade faturası düzenlendiğini savunmuştur. Dairemiz ispat külfetinin davalıda olduğundan bahisle hükmü bozmuş, mahkeme bozma kararına uymuş, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davacı cari hesaptan doğan alacağın tahsili için icra takibi başlatmış, davalı borcun ödendiğini bir kısım mallar için de iade faturası düzenlendiğini savunmuştur. Dairemiz ispat külfetinin davalıda olduğundan bahisle hükmü bozmuş, mahkeme bozma kararına uymuş, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davalı ödeme belgesi ve iade faturalarına dayanmıştır. Mahkemece davalının ödeme belgeleri üzerinde durulmadan karar verilmiştir. Cari hesap dönemine ilişkin ödeme belgeleri üzerinde inceleme yapılarak bu ödemelerin gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilip, sonucuna göre davacı alacağına karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile bozma kararına uygun araştırma yapılmadan verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4556, Karar No: 2015/16937, Tarih: 12.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4556 E.  ,  2015/16937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2014/103-2014/667

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın tamamı idarece kamulaştırıldığı ve tamanın bedeline hükmedildiği halde, fen bilirkişi raporuna göre sadece 8.473,36 m2 kısmının tapunun iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde (numaralı taşınmazın) kelimesinden sonraki kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (davalılar tapusunun iptali ile idare adına tesciline) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21459, Karar No: 2017/6637, Tarih: 21.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/21459 E.  ,  2017/6637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 21.11.2017 Salı günü saat 9.30'da daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları ... ...’dan kalan ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... caddesi ... ... apartmanında bulunan iki daire ve iki dükkanın davalı tarafından hem bizzat kullanıldığını hem de kiraya verildiğini, miras paylarına karşılık bedel ödemediğini ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL’nin 2007 yılı ağustos ayından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, intifadan men şartının yerine getirilmediğini, öte yandan yine miras kalan dava dışı ... parsel sayılı taşınmaz gelirinden kendisine pay verilmediğini, karşılığında dava konusu dükkanın kirasını aldığını, dava konusu yerlere masraf yaptığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu bağımsız bölümlerin tarafların muris ... ...’a ait olduğu, ancak 28/05/2014 tarihli celsede davacılara verilen bir haftalık kesin süreye rağmen muris ...’ın veraset ilamının sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki 31 no’lu bağımsız bölümün Muhittin Atıl, 2, 50 ve 60 no’lu bağımsız bölümlerin ise ... ... adına kayıtlı olduğu, davacıların kayıt malikleri ... ...’ın mirasçıları olduklarını iddia ederek eldeki davayı açtıkları, ancak muris ... ...’ın veraset ilamlarını dosyaya sunmamaları üzerine mahkemece 28/05/2014 tarihli celsede; ‘’ Davacılara muris ... ...'ın veraset ilamını sunması bakımından bir haftalık kesin süre verilmesine, sunmadıkları takdirde davalarının reddine karar verileceğinin ihtarına, huzurdaki davacı vekiline yapıldı, diğer davacı vekiline uyaptan yapılmasına ‘’ şeklinde ara karar kurularak duruşmanın 07/07/2014 gününe bırakıldığı, 28/05/2014 tarihli celsede davacılardan ... ... vekilinin hazır bulunduğu, ancak tüm davacıları temsil eden Av. ...’nin mazeret bildirerek duruşmaya katılmadığı, mahkemece de mazeretinin kabul edildiği, davacılar vekili Av. ...’nin bir haftalık süre geçtikten ve fakat yeni duruşma gününden önce 05/07/2014 tarihinde UYAP üzerinden murisler ... ...’ın veraset ilamlarını dosyaya sunduğu anlaşılmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırılabilmesi, öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin, hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilebilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Yasanın 27. maddesi (HUMK’nun 73. maddesi) uluslararası sözleşmeler ve Anayasanın 36. maddesiyle en temel yargısal hak olarak kabul edilen hukuki dinlenilme hakkı gözetilerek, mahkeme, tarafları dinlemeden, onların iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez. Bu bakımdan davetin ve bunun yazılı şeklinin (davetiyenin) davadaki önemi büyüktür.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dahil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

Somut olayda, muris Işık’ın veraset ilamının bir haftalık kesin süre içerisinde sunulmaması halinde davanın reddedileceği ihtarını davacılar vekili Av. ...’nin UYAP’tan öğrenmesine karar verildiği, bu bildirimin usulsüz olduğu, öte yandan veraset ilamlarının celse talikine neden olmaksızın iki celse arasında sunulduğu gözetilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken usulsüz tebligata sonuç bağlanarak dava reddedilmiştir.

Hal böyle olunca, murisler ... ...’ın veraset ilamlarının süresinde sunulduğu gözetilip işin esasına girilerek toplanan ve toplanacak deliller neticesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Davacıların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7307, Karar No: 2014/22083, Tarih: 24.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7307 E.  ,  2014/22083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ve ecrimisil bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ve ecrimisil bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle karar verilmesi doğrudur. Ancak;

Hüküm altına alınan bedele ilk dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş ise de ilk dava tarihinin hangi tarih olduğunun hükümde belirtilmeyerek infazda tereddüte mahal verecek şekilde hüküm kurulması,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1 nolu bendindeki (ilk dava) kelimesinden sonra, (tarihinden) kelimesinden önce gelmek üzere (tarihi olan 07.07.2010 ) kelime ve rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25039, Karar No: 2018/11990, Tarih: 25.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/25039 E.  ,  2018/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, velayet ve tazminatların miktarı yönünden; davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/10999, Karar No: 2021/13947, Tarih: 28.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/10999 E.  ,  2021/13947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Sanık hakkında 23.01.2013 tarihli iddianame ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da dava açılmış ancak bu hususta hüküm verilmemiş olduğu anlaşılmakla mahkemesince bu suçla ilgili her zaman hüküm verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25/01/2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6879, Karar No: 2014/16068, Tarih: 21.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6879 E.  ,  2014/16068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/01/2014 tarih ve 2010/179-2014/5 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl dava ve birleşen davalarda müvekkili şirketin kurucularından baba ...'in sağlığında aile içinde miras paylaşımı yaptığını, firmayı ve müvekkiline ait "..." markasını hiç kimseye devretmediğini, müvekkili şirketten ayrılan davalı firma kurucusu ağabey ...'in marka üzerinde bir hakkı olmasa da kardeşler arasında aile içinde yapılan sözlü bir mutabakatla yanlızca "canlı hayvan, tavuk, piliç, yem ve yumurta ürünleri" üzerinde "..." markasını kullanmasına izin verildiğini, davalı adına yapılan marka tescillerinde yumurtalar, yumurta tozları gibi ürünler hariç diğer ürünler üzerinde gerçek hak sahibi olmadığını, davalı marka tescillerinin müvekkilinin tescilli ve tanınmış "..., ... UN, ... YAĞ" ve diğer "..." ayırt edici unsurlu markalarının birebir taklidi olup, davalının kötü niyetli olduğunu, ayrıca davalının 2002/30574 sayılı "..." markası yönünden yumurta tozları ürünleri hariç, 98/18792 sayılı "... PAZARLAMA" markası yönünden ise tüm tescilli sınıflar için markasal anlamda ciddi kullanımının da bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2002/30574 sayılı "..." markasının yumurta tozları hariç diğer emtialar yönünden, 1998/018792 sayılı "... PAZARLAMA" markasının tüm sınıflar yönünden, 2007/38426 sayılı "..." maraksının yumurta tozları, yem, canlı bitkiler, çiçekler, çimenler/çimler, fideler, fidanlar, kurutulmuş bitkiler ve otlar hariç olmak üzere, 2007/37908 sayılı "...", 2007/48720 sayılı "CE ..." ve 2007/37909 sayılı "..." markalarının yumurtalar, yumurta tozları, hayvan yemleri, tıbbi amaçlı olmayan katkıları, canlı hayvanlar, kuluçkalar ve döllenmiş yumurtalar dahil, canlı ve kurutulmuş bitkiler, otlar ürünleri hariç olmak üzere hükümsüzlüğüne, markaların müvekkili şirkete devrine, tecavüzün menine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ilk defa 149139 sayılı "... UN" markasının sadece un emtiası için, 1994, 1998 ve 2001 tescil tarihli markalarının un ve yağ emtiaları yönünden tescilli olduğunu, davacı adına 2003 tarihli tescillerin ise müvekkilinin 2002/30574 sayılı marka tescilinden sonra olduğunu, davacının üstün hakkının olmadığını, "..." markası üzerinde "..." soyadını taşıyan bütün aile fertlerinin aynı değerde hakları olduğunu, anlatıldığı şekilde bir sözlü mutabakatın bulunmadığını, davacı markasının tanımış marka olmadığını savunarak, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının 2002/30574 sayılı "..." markasını yumurtalar hariç, 1998/18792 sayılı "... PAZARLAMA" markasını ise tescilli olduğu tüm sınıflarda kullandığını ispatlayamadığı, davalının 1998/18792 sayılı markasınının yenileme tarihi 29.06.2008 ise de, yenileme işlemi idari bir işlem olup, markanın ilk tescil tarihinden itibaren kullanılmama durumunun dikkate alınması gerektiği, davalı taraf her ne kadar aynı soydan geldiklerini ve ... soyadından dolayı marka kullanma hakkı olduğunu beyan etmiş ise de, davalı tarafların şirketteki tüm hisselerini devredip ortaklıktan ayrıldıkları, ... markasının davacı şirkete ait olduğu, davacı markaları ile davalı markaları arasında işletmesel bir bağlantı olabileceği, markaların karıştırma ihtimali ve davacı markasının tanınmışlığından davalı tarafların yarar sağlama ve ayırt ediciliğe zarar verme ihtimali bulunduğu, "..." ibareli davacı tarafın tanınmış markası bulunmasına rağmen davalı tarafın 2007 ve 2009 tarihli başvurularında bu ibareyi marka olarak tescil ettirmelerinde kötü niyetli olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulü ile 2002/30574 tescil nolu "..." markasının yumurta tozları hariç diğer emtialar yönünden, 1998/018792 nolu "... PAZARLAMA" markasının tüm sınıflar yönünden, 2007/38426 sayılı "..." markasının yumurta tozları, yem, canlı bitkiler, çiçekler, çimenler/çimler, fideler, fidanlar, kurutulmuş bitkiler ve otlar hariç olmak üzere, 2007/37909 sayılı "...", 2007/37908 sayılı "..." ve 2007/48720 sayılı " ..." markalarının yumurtalar, yumurta tozları hayvan yemleri, tıbbi amaçlı olmayan katkıları, canlı hayvanlar, kuluçkular ve döllenmiş yumurtalar dahil, canlı ve kurutulmuş bitkiler, otlar hariç olmak üzere hükümsüzlüklerine, cicilden terkinlerine, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar Anayasa Mahkemesi'nin 09.04.2014 tarih 2013/147E- 2014/75K sayılı kararıyla 556 sayılı KHK'nın 42/1-c bendi iptal edilmiş ise de, aynı KHK'nın 14. maddesi uyarınca markaların kullanılmaması nedeniyle iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacı şirket yetkilisinin isticvabına ilişkin ara karar gereğinin yerine getirilmemesinin neticeye bir etkisinin olmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 151,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.