muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7831, Karar No: 2019/900, Tarih: 12.02.2019

17- 6. kat 16 nolu bağımsız bölümün ..., ..., ... adlarına .../3 er hisselerle tapuya kayıt ve tesciline;

18- 6. kat 17 nolu bağımsız bölümün ... adına tapuya kayıt ve tesciline;

19- 6. kat 18 nolu bağımsız bölümün ... adına tapuya kayıt ve tesciline;

20- Zemin kat ... nolu dükkan niteliğindeki bağımsız bölümün ... adına tapuya kayıt ve tesciline;

21- Zemin kat 2 nolu dükkan niteliğindeki bağımsız bölümün ...adına tapuya kayıt ve tesciline;

22- ... katta bulunan 117 m2 otopark, 121 m2 sığınak + otopark, 57 m2 kömürlük + kazan dairesi, zemin katta bulunan 72 m2 gasilhane'nin tapu kütüğünün beyanlar hanesine 20 adet bağımsız bölümün müşterek medhal'i olarak kaydına karar verilmiş, hüküm davacı yönetim ve davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Somut olayda, dava konusu apartman yönetimi ve tapu kayıt maliki ... tarafların dava konusu 1521 ada ... nolu parselde paydaş olduklarını beyanla kat mülkiyeti tesis edilmek suretiyle ortaklığın giderilmesini talep ve dava etmiş; Birleşen ... Sulh Hukuk Mahkemesi 2014/... Esas sayılı dosyasında davacı ... dava konusu binada zemin katta bulunan ... nolu dükkan nitelikli bağımsız bölümün kendisine ait olduğunu belirtmek suretiyle diğer bağımsız bölümler yönünden ortaklığın giderilmesini talep ve dava etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. madde ve bendine göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Kanunun bu hükmüne aykırı olarak birleşen dava dosyası yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/02/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1955, Karar No: 2013/7082, Tarih: 11.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1955 E.  ,  2013/7082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

11.10.2012 tarihli geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ....parsel sayılı taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi, olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesinden,

2-Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, bulundukları sokak ve caddelerin tespit edilerek, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

3-Dava konusu taşınmazın 1/1000 lik imar planında ne olarak planlandığının ve imar krokisinin ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/9640, Karar No: 2012/20530, Tarih: 28.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/9640 E.  ,  2012/20530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemine girme suçu ile ilgili yapılan soruşturma evresi sonucunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/03/2010 tarihli ve 2010/10673 soruşturma, 2010/21691 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin, mercii Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığının 05/11/2010 tarihli ve 2010/2078 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre;

Suçun failinin kimlik ve adres bilgilerinin tespitinin mümkün bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14/11/2007 tarihli ve 2007/9636-9375 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, müştekinin şüphelendiği kişilere yönelik iddialarının araştırılmadığı, şüphelilerin beyanlarına başvurulmadığı, kolluk biriminin cevabi yazısı ile yetinildiği, ortada 5271 sayılı Kanun'a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun'un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20.05.2011 gün ve 2011/6527/29296 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2011 gün ve KYB.2011/210513 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

CMK'nun 173. maddesinin birinci fıkrası; "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine itiraz edebilir" biçiminde olup, suçtan zarar görene kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde itiraz hakkı tanınmıştır.

CMK'nun 173. maddesinin birinci fıkrası; "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine itiraz edebilir" biçiminde olup, suçtan zarar görene kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde itiraz hakkı tanınmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.03.2010 gün ve 2010/10673 soruşturma, 2010/21691 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın şikayetçiye 14.04.2010 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, vaki itiraz dilekçesinin 17.06.2010 havale tarihli olduğunun belirlenmesi karşısında, anılan kovuşturmaya yer olmadığına karşı itirazın süre yönünden reddi yerine işin esasına girişilerek itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu hukuka aykırılık nedeniyle de CMK'nun 309. maddesi uyarınca Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma istenip istenmeyeceğinin takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 28.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10295, Karar No: 2015/23391, Tarih: 09.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10295 E.  ,  2015/23391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar. AİHS.madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse .........aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına......saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 16.09.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ... maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16175, Karar No: 2021/5091, Tarih: 10.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/16175 E.  ,  2021/5091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18/01/2012 tarih, 2012/2693 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan da kamu davası açıldığı halde Mahkemece bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 10.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/163, Karar No: 2014/8573, Tarih: 08.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/163 E.  ,  2014/8573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve toprak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza ait kamulaştırma işlemlerine ilişkin bilgi ve belgelerin davalı idareden ,

2-Kamulaştırma evrakının davacılara tebliğ için notere verilip verilmediğinin davalı idareden sorularak, notere verilmiş ise veriliş tarihi ile tebliğ tarihinin ve bununla ilgili tüm bilgi ve belgelerin ilgili noterlikten ve idareden,

3-Kamulaştırılan yere ilişkin çekişmesiz kamulaştırma bedelinin bankaya yatırılıp yatırılmadığının, yatırılmışsa davacılara ödenip ödenmediğinin, ödenmişse hangi tarihte ödendiğinin davalı idareden ve ilgili bankadan,

4-... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/81E.-1998/678K. ve 1995/633E.-1995/705K. sayılı dosyalarının aslı ya da onaylı örneğinin mahkemesinden,

5-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan karnabahar ve lahananın sulu ve kuru şartlarda 2010 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4875, Karar No: 2017/2721, Tarih: 13.09.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/4875 E.  ,  2017/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası,

6136 sayılı Kanunun 15/1, 31/3, 62, 52. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis 260.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Suça sürüklenen çocuk ...'in, 18 yaşından küçük olan mağdur ...'ya yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuğun mağdura yönelik eyleminin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğü ve haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;

A-) Suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmeyen mağdurun, TCK'nun 6/1-b maddesi kapsamında çocuk vasfında olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 82/1-e maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

B-) Kabule göre; suça sürüklenen çocuğun bıçakla mağduru batın ve sırt bölgesinden toplamda iki kez yaraladığı, batın bölgesine isabet eden bıçak darbesinin dalakta lezyona, sırta isabet eden bıçak darbesinin ise akciğerde kontüzyona ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul bir oranda ceza tayin edilmesi gerekirken, mağdurda hiç isabet yokmuş gibi alt sınırdan eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine,

2-) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine,

2-) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı bulunan ve 24.05.2007 tarihinde işlediği iddia olunan 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun öngörülen cezasının üst sınırına göre TCK'nun 66 ve 67. maddelerine göre belirlenen ve suçların işlendiği tarihte işlemeye başlayan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin 24.05.2015 tarihinde dolduğu anlaşılmakla, bu suçtan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, suça sürüklenen çocuk hakkında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle TCK'nun 66/1-e, 66/2 ve 67. maddeleri ile CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20667, Karar No: 2018/6116, Tarih: 04.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/20667 E.  ,  2018/6116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Suça sürüklenen çocuklar hakkında katılanlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuklar hakkında müşteki ...'e karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocukların 15-18 yaş arasında bulunduğu, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1-3 maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılması, sosyal inceleme yaptırılmaması halinde ise bunun gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği belirtilmiş ise de; suça sürüklenen çocukların temyiz inceleme tarihi itibariyle 22-23 yaş aralığında oldukları, belirtilen eksikliğin telafisinin suça sürüklenen çocuğun yaşı itibariyle imkansız bulunduğu ve dosyaya bir katkı sağlamayacağı anlaşıldığından tebliğnamenin (4) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

a)Kovuşturma aşamasında dinlenmeyen müşteki ...'in 04.06.2012 saat 00.10 da hastanede verdiği ifadesinde, münakaşayı ayırırken sol göğsünün altında yanma hissettiğini, kontrol ettiğinde kan geldiğini gördüğünü ve kendisini kimin bıçakladığını görmediğini beyan ettiği halde, saat 01.30 da kendisine suça sürüklenen çocukların fotoğrafları gösterildiğinde suça sürüklenen ...'yı kendisini bıçaklayan şahıs olarak

teşhis etmesi, müştekinin vücudunda 1 adet bıçak darbesi bulunması ve diğer katılanların müştekiyi kimin yaraladığına dair açık anlatımlarının bulunmaması karşısında, müştekinin çağrılıp ayrıntılı şekilde dinlenerek teşhis tutanağı ve ifadesi arasındaki çelişkilerin giderilmesine çalışılması, yüzleştirme ya da fotoğraflı teşhis işlemi yaptırılarak sonucuna göresuça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b)Suça sürüklenen çocuklar müdafii 29.10.2014 tarihli dilekçe ile, mesleki mazeretinden dolayı 30.10.2014 tarihli celseye katılamayacağını ve mazereti konusunda karar verilmesini talep etmiş olmasına karşın, mahkemece bu dilekçe ile ilgili bir değerlendirilme yapılmadan yoklukta karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;