muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9716, Karar No: 2023/4010, Tarih: 11.04.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile manevi tazminat yönünden talep aşımı nedeniyle istinaf isteminin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı lehine 479.809,58 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, her iki kusur raporunda aynı kişi bilirkişinin görevlendirilmesinin usule aylırı olduğunu, 27.10.2020 ve 28.04.2021 tarihli bilirkişi kusur heyetlerinde de aynı A sınıfı iş güvenliği uzmanı ...'nın görevlendirildiğini, heyeti etkileme ihtimali bulunduğundan usule aykırı olduğunu, bu nedenle usul yönünden İstinaf kararının bozulması gerektiğini, kusur bilirkişisi heyetinin iş yerinde inceleme yapmadan rapor düzenlemesinin genel uygulamaya uygun olmadığını, davacının sevkiyat sorumlusu olarak iş yerine gelen kumaşların indirilmesi ile ilgili iş güvenliği ve sağlığı tedbirlerini almakta yükümlü olduğunun kusur raporlarında dikkate alınmadığını, kazalı işçiye iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinin verildiğini, kazalı çalışanın iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini almayı ihmal ettiğini, kazalı çalışanın riayet etmesi gereken kurallara riayet etmediğini, kazalının depo sorumlusu olması nedeniyle kusur oranının işveren ile eşit oranda olması gerektiğini, gerek yerel mahkemenin gerekse istinaf mahkemesinin karar verirken ... Üniversitesi tarafından hazırlanan bilimsel görüşü dikkate almadığını, davacının bakiye ömrünün PMF’ye göre değil de TRH-2010 tablosuna göre belirlenmesinin hatalı olduğunu, kazalıya/ailesine şirketçe yapılan ödemelerin mahsubunun eksik yapıldığını, davalı ve ihbar olunan Alp Örme şirketinin huzurda bulunmadığı bir duruşmada karar verilmesinin usule aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından, davacının kaza tarihi olan 2017 yılında 57 yaşında olduğu, davalı şirkete ait iş yerinde yaklaşık 3 yıldır depo sorumlusu olarak çalışmakta iken davalı şirketin ihbar olunan Alp Örme ve Kumaşçılık San. Tic. A.Ş.’nden satın aldığı top kumaşların iş yerine yine Alp Örme şirketinin işçisi ihbar olunan ... tarafından getirildiği, kumaşların bulunduğu aracın mal indirme yerine yaklaştırıldığı ve sonrasında top kumaşların atılmaya başlandığı, davalı şirketin diğer bir işçisinin de buraya atılan top kumaşları alıp içeri taşıdığı, bu esnada üst kata çıkmak amacı ile kumaş toplarının atıldığı platformdan geçen davacının kafasına kamyondan atılan kumaş topunun isabet etmesi nedeniyle yaklaşık 1,5 metre yükseklikteki platformdan aşağı düşerek yaralandığı, olay nedeniyle Kurum tarafından yapılan tahkikat sonucunda düzenlenen inceleme raporunda olayın iş kazası olduğu nitelendirmesi yapıldıktan sonra, kazanın meydana gelişinde davacı sigortalının %10, ihbar olunan ...'ın %10, davalı işveren şirketin %80 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği, mahkemece alınan 27.10.2020 tarihli bilirkişi kusur raporunun A sınıfı iş güvenliği uzmanları Bekir Sakin, ... ve... tarafından düzenlendiği raporda davacının %20, davalı işveren şirketin %80 oranında kusurlu oldukları, kazada başkaca kusurlu bulunmadığı yönünde görüş bildirildiği, hükme dayanak kılınan 28.04.2021 bilirkişi kusur raporunun ise iş güvenliği uzmanları ........ tarafından düzenlendiği, raporun Kurum inceleme raporu ile aynı yönde olup raporda davacı sigortalının %10, ihbar olunan ...'ın %10, davalı işveren şirketin %80 oranında kusurlu oldukları yönünde görüş bildirildiği, mahkemece alınan 27.10.2020 ve 28.04.2021 tarihli olup da farklı oranlarda kusur taksimatı yapan her iki bilirkişi kusur raporunu düzenleyen bilirkişi heyetinde de A sınıfı iş güvenliği uzmanı ...'nın yer aldığı anlaşılmaktadır.

İş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarının kesin olarak tespiti hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının kazanç kaybının hesaplanmasında davacının kendi kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde tarafların kusur durumu mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır.

Somut olayda, davacının yaklaşık 3 yıldır aynı iş yerinde çalışan, tecrübeli, iş sağlığı ve güvenliği eğitimi almış, aynı zamanda çalıştığı iş yeri bölümünde alınması gereken iş sağlığı güvenliği tedbirlerini uygulamakla sorumlu depo sorumlusu olduğu gözetildiğinde hükme dayanak kılınan bilirkişi kusur raporunun oluşa uygun olmadığı, davacıya verilen %10 oranındaki kusurun az olduğu açıktır. Bunun yanında 27.10.2020 ve 28.04.2021 tarihli olan ve farklı kusur oranları belirleyen her iki bilirkişi kusur raporunu düzenleyen bilirkişiler arasında A sınıfı iş güvenliği uzmanı ... bulunmasına karşın, farklı bir bilirkişi heyetinden yeni bir kusur raporu almaksızın 28.04.2021 tarihli kusur raporunun hükme esas alınması hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; farklı bir bilirkişi heyetinden yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda yeni bir kusur raporu almak, yeniden hesap raporu alınmasının gerekmesi halinde hükme esas bilirkişi hesap raporunun bilinen (iskontosuz) / bilinmeyen (iskontolu) dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin değişmemesi gerektiğini ve davacının kanun yoluna başvurmamış olması nedeniyle oluşan usuli kazanılmış hakları da gözeterek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Kabul ve uygulamaya göre de hükme dayanak kılınan bilirkişi hesap raporunda davacıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ile bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin rücu edilebilecek kısmının hesaplanan zarar tutarından tenzil edilmediği gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi yerinde olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3122, Karar No: 2014/8817, Tarih: 03.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3122 E.  ,  2014/8817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOĞAZLIYAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2010

NUMARASI : 2005/53-2010/293

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Asıl dava ve birleşen davada; taraflar arasında pancar ekimi konusunda kurulan adi ortaklığın bozulması sebebiyle karşılıklı olarak alacak istemli olup, mahkemece; asıl davanın reddi, birleşen davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı-k.davalı vekilince temyiz edilmiştir.

04.06.1958 gün 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi; bir davada dayanılan maddi vakıaları açıklamak tarafların, bu olguları hukuken nitelendirmek, uygulanacak yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak yorumlayıp uygulamak da hakimin görevidir. Diğer bir deyişle; bir davada maddi olayı anlatmak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak hakime aittir (HUMK.nun madde 76, HMK madde 33).

Taraflar arasındaki sözleşme içeriği değerlendirildiğinde, davacı ile davalılar arasında 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 620 ve devamı maddelerinde (818 sayılı BK.nun 520 ve devamı maddelerinde) düzenlenen adi ortaklık ilişkisinin bulunduğu açıkça anlaşılmaktadır ki, bu husus mahkemenin de takdirindedir.

Somut olayda; davacı, bu dava ile ortaklığa koyduğu sermaye payının (geriye kalan bölümünün) ödetilmesini istemiş olup, bu istek ortaklığın fesih ve tasfiye isteğini de kapsar.

Buna göre mahkemece; 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 620 ve devamı maddelerinde düzenlenen adi ortaklık hükümleri dikkate alınmalı ve 642. vd. maddelerindeki tasfiye hükümlerinin somut olaya uygulanması gerekmektedir. Zira, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 1.maddesine göre; Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önceki fiil ve işlemlere, bunların hukuken bağlayıcı olup olmadıklarına ve sonuçlarına, bu fiil ve işlemler hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişse, kural olarak o kanun hükümleri uygulanır. Ancak, Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra bu fiil ve işlemlere ilişkin olarak gerçekleşecek temerrüt, sona erme ve tasfiye, Türk Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir.

Tasfiye usulünü düzenleyen Türk Borçlar Kanununun 644.maddesine göre; "Ortaklığın sona ermesi hâlinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklar da dâhil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.

Tasfiye usulünü düzenleyen Türk Borçlar Kanununun 644.maddesine göre; "Ortaklığın sona ermesi hâlinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklar da dâhil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları hâlinde, ortaklardan her biri, tasfiye görevlisinin hâkim tarafından atanması isteminde bulunabilir.

Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oybirliğiyle verilmiş bir karar yoksa tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri göz önünde tutularak hâkim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır.

Tasfiye usulüne veya tasfiye sonucunda her bir ortağa dağıtılacak paya ilişkin olarak doğabilecek uyuşmazlıklar, ilgililerin istemi üzerine hâkim tarafından çözüme bağlanır.".

Aynı yasanın kazanç ve zararın paylaşımı başlıklı 643. maddesinde ise "Ortaklığın borçları ödendikten ve ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve koymuş olduğu katılım payı geri verildikten sonra bir şey artarsa, bu kazanç, ortaklar arasında paylaşılır.

Ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse, zarar ortaklar arasında paylaşılır." hükmü yer almaktadır. Katılım payı olarak bir şeyin mülkiyetini koyan ortak, ortaklığın sona ermesi üzerine yapılacak tasfiye sonucunda, o şeyi olduğu gibi geri alamaz; ancak koyduğu katılım payına ne değer biçilmişse, o değeri isteyebilir. Bu değer belirlenmemişse, geri alma, o şeyin katılım payı olarak konduğu zamandaki değeri üzerinden yapılır.( TBK' nun 642. md.)

Keza, aynı yasanın kazanç ve zarara katılma başlıklı 623. maddesine göre de; "Sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, her ortağın kazanç ve zarardaki payı, katılım payının değerine ve niteliğine bakılmaksızın eşittir.

Sözleşmede ortakların kazanç veya zarara katılım paylarından biri belirlenmişse bu belirleme, diğerindeki payı da ifade eder.

Bir ortağın zarara katılmaksızın yalnız kazanca katılacağına ilişkin anlaşma, ancak katılma payı olarak yalnızca emeğini koymuş olan ortak için geçerlidir." hükmünü ihtiva etmektedir.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıdaki yasa hükümlerine göre, öncelikle, ortaklık sözleşmesinin sözlü olarak yapıldığı gözetilmek suretiyle taraflardan anlaşarak tasfiye memuru belirlemelerini istemek; bu konuda anlaşamamaları halinde ise hakim tarafından tasfiye işlemini gerçekleştirecek (ortaklığın faaliyet alanına göre konusunda uzman bir veya üç kişiyi) tasfiye memuru olarak resen atamak olmalıdır.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıdaki yasa hükümlerine göre, öncelikle, ortaklık sözleşmesinin sözlü olarak yapıldığı gözetilmek suretiyle taraflardan anlaşarak tasfiye memuru belirlemelerini istemek; bu konuda anlaşamamaları halinde ise hakim tarafından tasfiye işlemini gerçekleştirecek (ortaklığın faaliyet alanına göre konusunda uzman bir veya üç kişiyi) tasfiye memuru olarak resen atamak olmalıdır.

Bundan sonra ise, tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakte çevirme işlemi (TMK'nun 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse,değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan herbirinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, uyuşmazlığın yukarıda açıklanan ve maddeler halinde belirtilen sıra ve yöntem izlenerek çözümlenmesi gerekirken, mahkemece, değinilen bu yönlerin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konulardan olduğu dikkate alınmadan, hukukçu bilirkişiden rapor aldırılması ve yanılgılı değerlendirmeler içeren bu raporun esas alınması sureti ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7981, Karar No: 2013/698, Tarih: 28.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/7981 E.  ,  2013/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2008 gün ve 2008/238 Esas, 2008/328 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, 25.04.2008 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığına ilişkin raporun İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan 6 aylık süreden önce 15.08.2008 tarihinde aldırılmış olması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2631, Karar No: 2021/4016, Tarih: 27.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2631 E.  ,  2021/4016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersitdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.27.05.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/8310, Karar No: 2014/13972, Tarih: 03.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8310 E.  ,  2014/13972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Orman idaresi vekilinin katılma talebini içeren dilekçesi üzerine bir karar verilmemiş olmakla CMK'nin 237. maddesi uyarınca orman idaresinin davaya katılmasına vekilin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralarının gösterilmemesi suretiyle infazda tereddüt oluşturulması,

2) Dava konusu yerdeki 45 adet fındık ağacının müsaderesi ve katılan idare lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer ay ara ile 24 taksitte ödenmesi ibaresinin karara ilavesi ve dava konusu yerde bulunan 45 adet fındık ağacının TCK'nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine, 600 TL. nisbi vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14236, Karar No: 2010/19326, Tarih: 08.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14236 E.  ,  2010/19326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dairemizce tebligatların usulsüz olduğu gerekçesiyle dosya geri çevrilmiş ise de gereği mahkemece yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Tebligat Kanununa uygun olarak tebliğ edilmeyen gerekçeli karar ile davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin belgelerdeki tebliğ tarihleri 18.01.2010 olup 07.06.2010 günlü geri çevirme kararı ile tebligatların kanuna uygun şekilde yapılması istenilmiştir. Bu nedenle davalılara geri çevirme kararı uyarınca tebligat yapılarak temyiz süresi de beklendikten sonra dosyanın gönderilmesi gerekirken 18.01.2010 tarihli geçersiz tebligatlar üzerine davalıların kimlik bilgileri yazılmak suretiyle geçerli hale getirilmeye çalışılması usul ve yasaya aykırı olup bu tebligatları geçerli hale getirmez.

Davalılara, mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı idarenin temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunun hükümlerine göre; Ya bizzat adreslerine tebligat çıkartılmak veya kalemde tebliğ edilecek ise hüviyet bilgileri de alınmak suretiyle tebligat yapılarak, temyiz süresi de beklendikten ve hakim tarafından geri çevirme kararı gereğinin yapılıp yapılmadığı denetlendikten sonra,