muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2318, Karar No: 2024/3983, Tarih: 17.04.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli ve 2019/971 E., 2021/551 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.01.2023 tarihli ve 2021/1591 E., 2023/49 K. sayılı kararıyla istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; davacının babası üzerinden hak sahipliği sıfatının eşinin vefat ettiği 23.03.2010 tarihinde kazanıldığı ve bu tarihte yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 54 ncü maddesinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamında yazılan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, farklı statülerde aylıkların talep edildiği, uygulanacak yasal mevzuatın 1479 sayılı Kanun olduğu, ... doğuran olayın babanın ölüm tarihi olduğunu, kesilen aylığın zaten bağlandığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıya çift ölüm aylığı bağlanıp bağlanamayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 54 ncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9699, Karar No: 2024/285, Tarih: 10.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/9699 E.  ,  2024/285 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/160 E., 2021/220 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1)Suça sürüklenen hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2 ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 ay zamanaşımı süresinin ilk mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 18.02.2016 tarihi ile karar tarihi olan 08.07.2021 arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.01.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10999, Karar No: 2010/10609, Tarih: 21.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/10999 E.  ,  2010/10609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vasisi ... aleyhine 25/10/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vasisi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosyada bulunan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2002/431-2005/400 sayılı kararı gereğince davacıyı kasten öldürmeye kalkışmak suçundan cezalandırılan davalıya verilen cezadan kışkırtma (tahrik) indirimi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesince belirlenen maddi olgu hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

Yerel mahkemece, ceza mahkemesi tarafından belirlenen davacının davalıyı kışkırtması (tahriki) biçimindeki maddi olgunun, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince, eylemin gerçekleşme biçimine göre tazminat tutarları belirlenirken tartışılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3573, Karar No: 2019/14475, Tarih: 01.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3573 E.  ,  2019/14475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Suça sürüklenen çocuk ...’un annesinin 30/06/2015 tarihli temyiz dilekçesine eklediği, Çanakkale Devlet Hastanesinin 15/12/2014 ve 17/06/2015 tarihli "Psikometrik İnceleme ve Değerlendirme Takip Formlarında" suça sürüklenen çocuk ...’un hafif düzeyde zihinsel yetersizlik ve sınırda mental kapasite tanısına ilişkin tedavi gördüğü, yine dilekçe ekinde sunulan, bir başka yargılamaya konu 23/06/2015 tarihli sosyal inceleme raporunda suça sürüklenen çocuğun "suçun anlam ve sonuçlarını kavrayabilme yönünden bedeni, akli ve ruhi yeterlilikte olup olmadığının farik ve mümeyyizlik raporu ile tespit edilmesi gerektiğinin" belirtilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk ...’un üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını işlediği sırada fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiillerle ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecedeki akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesinden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre, suça sürüklenen çocuk ...’un hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

c- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması sırasında, suç tarihi itibarıyla 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken, 1/5 oranında artırım yapılması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

c- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması sırasında, suç tarihi itibarıyla 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken, 1/5 oranında artırım yapılması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

b- Adli sicil kaydına göre suça sürüklenen çocuk ...’ün sabıkasız olduğu, konut dokunulmazlığını bozma suçunun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararının bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken, “suça sürüklenen çocuğun katılanın zararlarını gidermemesi nedeniyle yasal şartları olmadığından” şeklindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulandığı halde konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde gerekçe gösterilmeden takdiri indirim uygulanmayarak hükümde çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ve suça sürüklenen çocuk ... ...’un annesinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası hırsızlık suçundan kurulacak hükümde CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 01.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32528, Karar No: 2013/20005, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/32528 E.  ,  2013/20005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 04.05.2005 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18369, Karar No: 2014/6714, Tarih: 07.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18369 E.  ,  2014/6714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/510-2013/252

Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/09/2013 tarih ve 2012/510-2013/252 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı sigorta şirketi arasında elektronik cihaz sigorta poliçesi akdedildiğini, dava konusu "A. G.Ag" marka fotoğraf makinasının sigorta kapsamına alındığını, sigortalı cihazda 01/06/2012 tarihinde rizikonun gerçekleştiğini, ancak davalı şirketin zararı tazmin etmediğini, sigortalı elektronik cihazda meydana gelen hasarın poliçe teminat kapsamında bulunduğunu ileri sürerek, 30.694,88 TL'nin olayın meydana geldiği tarihten itibaren hesaplanacak reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu makinada meydana gelen hasarların poliçe teminatı kapsamında olmadığını, hasarın zamana bağlı olarak eskime-aşınma-yıpranmadan kaynaklanması nedeniyle ödeme yapılamayacağı savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu makinenin bir parçası bulunan FLR ünitesinin arızalandığı, aynı parçanın daha önce de arızalanması nedeniyle davalı sigorta şirketinin ödemede bulunduğu, şimdi aynı rizikonun poliçe kapsamında olmadığı yönündeki savunmasının gerçeği yansıtmadığı, davalı sigorta şirketi gerçekleşen rizikonun poliçe kapsamı dışında kaldığını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, elektronik cihaz sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davalı şirkete sigortalı bulunan "A.G. A." marka fotoğraf baskı makinesindeki arızanın normal kullanımdan kaynaklanıp kaynaklanmadığı noktasında toplanmaktadır. Bu durumda, mahkemece elektrik-elektronik alanında uzman bir bilirkişiden rapor alınıp, neticesine göre karar verilmesi gerekirken, makine mühendisi bilirkişiden alınan rapora göre karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16184, Karar No: 2014/83, Tarih: 13.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/16184 E.  ,  2014/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/52798

MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2008

NUMARASI : 2007/414 (E) ve 2008/893 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 18 yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nun 185. maddesine aykırı olarak, 13.07.2007 tarihli oturumun gizli yerine açık yapılması, giderilmesi olanaklı bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Kısa kararın açıklandığı 17.09.2008 tarihli oturumda sanığın 18 yaşını doldurmasına rağmen, oturumun başında ''açık yargılamaya devam olundu'' ve oturumun sonunda ''...kapalı duruşmada verilen karar...'' denilmek suretiyle bu konuda çelişkiye neden olunması,

2-) Yakınanın yaptığı araştırma sonucunda işyerinden hırsızlığı sanığın yaptığını öğrenerek sanığın ikametine gittiğinde sanığın annesi tarafından yazar kasa dışında çalınan eşyaların yakınana teslim edildiği, yazar kasanın ise polis tarafından sanığın ikametine gidildiğinde yine sanığın annesi tarafından polise teslim edilmek suretiyle yakınana iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunda

koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Yasanın 168/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekirken, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-) Uygulamaya göre de;

Sanığın tüm aşamalarda hırsızlık suçunu Emrah isimli bir kişi ile birlikte işlediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesi ile cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. T.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunda kazanılmış hakkın korunmasına, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.