muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7058, Karar No: 2022/15380, Tarih: 16.06.2022

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Anılan maddeye göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

CMK’nın 172/3. maddesinde ise; “Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” denilmek suretiyle, etkin soruşturma yapılması zorunluluğu vurgulanmıştır.

İncelenen dosyada; şikayetçi ... ... vekilinin ... Cumhuriyet Başsavcılığına dilekçe sunarak, müvekkilinin 2001 yılında ekonomideki kötü gidişatı protesto etmek amacıyla dönemin Başbakanı ... ...'e yazar kasa fırlattığını, bu eylemiyle bağlantılı olarak ... üzerinden, "..." adlı profil hesabından hakaret paylaşımında bulunulduğunu belirtip şikayetçi olduğu, şüpheli hakkında ilgili hesaptan ulaşabildiği bazı bilgileri de dilekçesine eklediği, savcılıkça emniyet birimine yazılan müzekkereye verilen cevapta, ilgili sosyal paylaşım sitesinin yer sağlayıcısının IP numarası hakkında bilgi paylaşımında bulunmadığını, şüphelinin ... profilinin incelemesinde ise, memleketinin ... olduğu, ...'da yaşadığı, ... Üniversitesi'nde okuduğu bilgisi dışında, yapılan araştırmalarda kimlik bilgisinin tespitinin mümkün olmadığının belirtildiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca da bu hususlar gerekçe gösterilerek şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu kararın verildiği anlaşılmış, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak, şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında belirtilen bilgiler de göz önüne alınarak ilgili kurumlardan gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede yer alan düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/02/2021 tarihli ve 2021/920 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun'un 309/4-a maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14533, Karar No: 2014/1421, Tarih: 04.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14533 E.  ,  2014/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl davada davacılar vekili kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmazın aynen teslimi, mümkün olmadığı takdirde taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin tahsilini, birleşen davada davacılar vekili keşifte belirlenen 13.135,77 TL'nin 04.03.2005 tarihinden itibaren yasal faizi olan 9.566,80 TL ve 13.135,77 TL'nin 19.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı ve mısırın 2000, 2001, 2002, 2003, 2004 ve 2005 yılları itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verim miktarları ile kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/455, Karar No: 2020/6439, Tarih: 24.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/455 E.  ,  2020/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4825, Karar No: 2023/5972, Tarih: 06.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4825 E.  ,  2023/5972 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1158 E., 2023/418 K.

...

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/539 E., 2021/620 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; Kadıköy 5. Aile Mahkemesi’nin 2010/991 Esas, 2011/595 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, boşanma kararının hüküm kısmının 3 ve 4. maddeleri gereğince "ortak çocukların yüksek öğrenim de dahil eğitimleri tamanlanıncaya kadar tüm giderlerinin davalı baba tarafından karşılanmasına" ve "davalı adına kayıtlı bulunan '... Kadıköy/İstanbul' adresindeki konutta davacının ortak çocuklar ile birlikte olduğu sürece bedelsiz olarak ikamet edeceğinin tespitine" şeklinde hüküm tesis edildiğini, bahse konu adreste küçük oğlu ile birlikte ikamet ettiğini, küçük oğlu ...'in Kanada'da üniversite ve yüksek lisans eğitimine devam ettiğini, davalının küçük oğlunun Kanada'daki eğitimi ve ikamet giderlerine herhangi bir katkıda bulunmadığını, ...'in eğitiminin başladığı 01.11.2016 tarihinden bu yana okul ödemelerini davacı tarafından karşıladığını, ayrıca davalının boşanma ilamında yer almasına rağmen gayrimenkulün elektrik, doğalgaz, fatura vs. ortak giderlerini karşılamadığını, eğitim giderlerinin likit bir alacak olmaması nedeniyle ilamsız icra takibine geçtiklerini, İstanbul Anadolu 23. İcra Müdürlüğünün 2018/16565 Esas sayılı dosyasında takip başlattıklarını, takibe yönelik olarak karşı tarafın borca itiraz ettiğini belirterek 2004 sayılı İcra İflas Kanun’nun (2004 sayılı Kanun) 67 nci maddesi gereğince borçlunun haksız yaptığı itirazın iptaline, takibin 80.000,00 TL ve 85.000 Kanada Doları tutarındaki asıl alacak, faiz ve ferileri ile birlikte İstanbul Anadolu 23. İcra Müdürülüğünün 2018/16565 Esas sayılı dosyası üzerinden takibin devamına, haksız itiraz eden borçlu aleyhine alacağın %20'sinden aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatının hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının boşanma protokolünün 3. maddesi gereğince ortak çocuklar ... ve ...’in yüksek eğitimlerinin tamamlanması da dahil bütün masraflarını imkanlarının elverdiği ölçüde en yüksek standartlarda olmak üzere karşıladığını, ...'in... Üniversitesi Endüstri Mühendisliği Fakültesinde 2007-2012 tarihleri arasında eğitim-öğretim gördüğünü ve mezun olduğunu, ...'in ise Marmara Üniversitesi Bilgisayar Animasyon Fakültesinde 2010-2015 tarihleri arasında eğitim-öğretim gördüğünü ve mezun olduğunu, ayrıca her iki çocuğuna da ek kart çıkarttığını ve onlara verdiğini, neticede ...'in 2014 yılında evlenerek 2015 yılında ABD Los Angeles’e yerleştiğini, düğün ve sair masraflarının da davalı tarafından karşılandığını, ...'in ise hem yerleşme hem de öğretim maksadı ile Kanada/Vancouver’e gittiğini ve 2016 yılından beri orada ikamet ettiğini, davalının hiçbir yasal yükümlülüğü olmamasına rağmen baba olmanın vermiş olduğu sorumluluk duygusu ile ...’in yurtdışı eğitim ve ikamet giderlerini de delilleri arasında sunulan belgelerde görüleceği gibi karşıladığını, ebeveynlerin erkek çocuklarının giderlerini karşılama yaşının yüksek öğrenimin devam ettiği süreç dahil 25 yaş olduğunu, 20.04.1990 doğumlu olan ...’in bakım ve iaşe yükümlülüğü her iki taraf içinde söz konusu olmadığını, bu duruma rağmen davacı tarafın bütünü ile hayali bir harcama tutarını davalıdan talep etmesi mesnetsiz ve kötü niyetli bir talep olduğunu, protokolün 4. maddesinde “Davacı ... , davalı ... adına tapulu olan ... adresindeki konutta ortak çocuklarla birlikte olduğu süre boyunca bila bedel ikamet edecektir.” denildiğini ancak protokolde konutun elektrik, su, doğalgaz ve aidat ödemelerine ilişkin bir düzenleme içermediğini, ortak çocuk ...'in 2015 yılında ABD Los Angeles’e yerleştiğini, ...'in ise 2016 yılının 10.ayında Kanada’ya gittiğini ve bir daha Türkiye’ye giriş yapmadığını, davacı tarafın müvekkiline karşı ikame ettiği davalardan olan İstanbul Anadolu 17. Aile Mahkemesi’nin 2014/704 E., 2018/163 K. sayılı dosyası ile kesinleşmiş boşanma davasına ilişkin yargılamanın iadesini ve dolayısıyla 30.06.2011 tarihli boşanma protokolünün geçersiz kılınmasını talep ettiğini ileri sürerek 2004 sayılı Kanun’un 67 nci maddesi gereğince davanın reddine, davacı aleyhine dava değerini %20'sinden az olmamak üzere haksız icra tazminatına hükmedilmesini karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma ilamında "ortak çocukların yüksek öğrenim de dahil eğitimleri tamanlanıncaya kadar tüm giderlerinin davalı baba tarafından karşılanmasına" ve "davalı adına kayıtlı bulunan '... ' adresindeki konutta davacının ortak çocuklar ile birlikte olduğu sürece bedelsiz olarak ikamet edeceğinin tespitine" şeklinde hüküm tesis edildiği, davanın anlaşmalı boşanma davasında tasdik edilen protokole dayalı olarak başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali davası olup, alacak talebinin olduğu dönemde çocuğun yurt dışında yüksek lisans eğitimine devam etmekte olduğu, bu hususta taraflar arasında ihtilafın bulunmadığı, boşanma kararının hüküm fıkrasında çocukların yüksek öğrenim de dahil eğitimleri tamamlanıncaya kadar tüm giderlerinin davalı baba tarafından karşılanacağının düzenlendiği, çocuğun ergin olmasının boşanma protokolüne dayalı hakkın ifasında ona taraf sıfatı kazandırmayacağı, protokolün tarafı olan davacının dava hakkının bulunduğu, davacı tarafça çocuğun eğitim ve giderlerine ilişkin dekont ve makbuzların sunulduğu, söz konusu belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak raporun hazırlandığı, her ne kadar davacı tarafça gayrimenkulün fatura vs ortak giderlerinin davalı taraftan tahsili talep edilmiş ise boşanma kararının hüküm fıkrasında davalının bu taleplerden sorumlu olduğuna ilişkin düzenleme yer almadığı ve protokol kapsamı dışında kaldığı anlaşılmakla, yalnızca çocuğun eğitimi ile ilgili giderler yönünden alınan bilirkişi raporu da göz önünde bulundurularak davanın kısmen kabulüne; boşanma ilamında ve protokolde alacak miktarı açıkça belirtilmediği, alacağın likit olarak kabul edilemeyeceği gerekçesi ile 2004 sayılı Kanun’un 67 nci maddesi gereğince davanın kısmen kabulüne, İstanbul Anadolu 23. İcra Müdürlüğü'nün 2018/16565 Takip sayılı dosyasında, 49.494,49 Kanada Doları borca yapılan itirazın iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; icra inkar tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın icra inkar tazminat talebinin yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; icra inkar tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın icra inkar tazminat talebinin yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 328 inci maddesine göre çocuklara bakım ve iaşe yükümlülüğünün öğrenimi sona erinceye kadar devam edeceğinin hüküm altına alındığını, sosyal güvenlik düzenlemesinde ise çocukların ebeveynleri üzerindeki haklarının yüksek öğrenim görmesi halinde 25 yaşını doldurmamış olmalarının düzenlendiğini, çocuk ...'in eğitim ve öğretimini Türkiye'de tamamladığını, yurt dışında ikamet edebilmek maksadıyla yurt dışında ilave öğrenim almasının ebeveynlerine 4721 sayılı Kanun’un 328 inci maddesi çerçevesinde yasal yükümlülük getirmediğini, protokolün yurt dışında alınacak yüksek öğrenim giderlerinin karşılanması hususunu düzenlemediğini, bilirkişi tarafından hazırlanan raporda bulunan çelişki giderilmeden hükme esas alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın yardım nafakası değil boşanma protokolünden kaynaklanan icra takibine yapılan itirazın iptali isteğine ilişkin olduğu, boşanma protokolündeki düzenlemede yurt dışında eğitim giderlerinin hariç tutulduğuna ilişkin bir ibare bulunmadığı, mahkeme kararının usul ve kanuna uygun olduğu; 2004 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin 2 nci fıkrası hükmünce, inkar tazminatına hükmedilebilmesi için, borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını Mahkemede dava ederek haklı çıkması, alacağın likit ve belli olmasını gerektirdiğini; somut olayda, dava konusu alacak yargılama sonucu belirlendiğinden icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık görülmediği gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, protokolde belirtilen öğrenim durumlarının Türkiye’de yapılanları kapsadığının açık olduğunu, protokolde belirtilen yüksek öğrenimden kastın üniversite eğitimi olduğunu, ortak çocuğun Kanada’da yüksek lisans yapmasının asıl amacının vatandaşlık almak için beklemesini sağlamak olduğunu, bilirkişi raporunda bulunan çelişkinin giderilmeden hükme esas alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, anlaşmalı boşanma protokolünden kaynaklı alacağa ilişkin takibe yapılan itirazın iptali davası olup, uyuşmazlık, takibe konu alacağın mevcut olup olmadığı, itirazın yerinde olup olmadığı ve davanın kısmen kabulünün yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun’un 352 inci madde, 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2015/14637, Karar No: 2015/11779, Tarih: 10.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14637 E.  ,  2015/11779 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığından temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8917, Karar No: 2017/3824, Tarih: 12.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8917 E.  ,  2017/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun kayden 12.03.1994 doğumlu olup nüfusa tescil tarihinin 07.02.1995 olması ve sanık müdafiin temyiz dilekçesinde yaş itirazında bulunması karşısında suçun unsurları ile niteliğine etkisi bakımından mağdurun mernis doğum tutanağı getirtilerek, hastane doğumlu olup olmadığının araştırılması, hastanede doğmadığının anlaşılması durumunda yaş tespitine esas olacak kemik grafileri çektirilip Adli Tıp Kurumuna sevki ile iddia edilen suç tarihlerindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Adli Tıp Kurumunun yerleşik uygulamasına göre çocuklarda ruh sağlığı raporunun olaydan altı ay geçtikten sonra verilebileceği hususu dikkate alınmaksızın 12.09.2011 tarihinde gerçekleşen olayla ilgili olarak sevk edildiği Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesinde 15.12.2011 günü yapılan muayenesi sonrası düzenlenen raporda mağdurun ruh sağlığının bozulduğu belirtilmesine karşılık anılan rapor sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması hususunda geçerli ve yeterli olmadığından, mağdurun çocuğun basit cinsel istismarı eyleminden dolayı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden birisine sevk edilip yeni rapor aldırıldıktan sonra sanıkla ilgili olarak TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı da değerlendirilerek mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,