muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6770, Karar No: 2014/8387, Tarih: 29.04.2014

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, 31.03.1982 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşinden 07.03.2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, 31.03.1982 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşinden 07.03.2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28661, Karar No: 2020/896, Tarih: 21.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/28661 E.  ,  2020/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirket nezdinde satış temsilcisi, dağıtıcı ve merkez sipariş elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle davacı tarafından haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, davacıya her ay düzenli olarak prim ödemesi yapıldığını, hafta tatili izinlerini kullandığını, fazla mesainin ispatlanması gerektiğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller, tanık beyanları ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu: Karar, taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe: Öncelikle belirtmek gerekir ki, Anayasanın 141. maddesinde, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı açıklanmış, aynı zorunluluk Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesinde de düzenleme altına alınmıştır. Anılan yasal düzenlemede yargıcın, uyuşmazlık konusu olan olay hakkında tüm kanıtları toplaması, tartışması, bu kanıtlardan hangilerine değer vermediğinin nedeni, hangilerini üstün tuttuğunun dayanaklarını değerlendirdikten sonra bir sonuca varmasının zorunlu ve gerekli olduğu vurgulanmıştır. Böyle bir yöntemin izlenmesi durumunda ancak kararın gerekçeli olduğunun kabul edilebileceği sonucuna varılabilir. Hükmü kuran yargıcın böyle bir yöntemi izlemesi halinde maddi olgularla hüküm fıkrası arasında bir bağlantı kurulmuş olabilecektir. Ayrıca gerekçe sayesinde kararın doğruluğu denetlenmiş ve davanın yanları tatmin ve inandırılmış olacaktır. Tüm bunlardan başka ve en önemlisi adil bir yargılamanın yapıldığı sonucuna varılacaktır.Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve kanuni düzenlemeler gereğince hakimin, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca kanuni unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Tarafların hukuki dinlenme haklarını ihlal etmeden usul kurallarının açık hükümlerine uygun şekilde gerekçeli olarak karar verilmesi gerekir. Aksi hal, karara karşı temyiz yollarına başvurmak isteyenin açıklama hakkını kısıtlayacağı gibi temyiz merciince kararın hukuki denetiminin yapılmasına da engel olur.Somut uyuşmazlığa dönülecek olduğunda, gerekçeli kararda 26.10.2015 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığını belirtilerek fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verildiği görülmektedir. Ancak Mahkemece, fazla mesai alacağının red gerekçesi açıklanmamış; hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda fazla mesai alacağı hesaplanmış olmasına rağmen hangi nedenle bu hesaplamaya itibar edilmeyerek talebin reddediliği açıklığa kavuşturulmamıştır. Gerekçeli kararda, bilirkişi raporuna dayanılarak soyut bir biçimde “fazla çalışma ücreti talebinin reddine” karar verildiği belirtilmiştir. Yukarıda yer alan açıklamalara aykırı olarak, uyuşmazlık konusu alacak talepleri hakkında, gerekçesiz bir şekilde red kararı verilmesi, Anayasanın 141.maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21.01

. Yukarıda yer alan açıklamalara aykırı olarak, uyuşmazlık konusu alacak talepleri hakkında, gerekçesiz bir şekilde red kararı verilmesi, Anayasanın 141.maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19341, Karar No: 2013/777, Tarih: 14.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19341 E.  ,  2013/777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karara ilişkin tebligat tarihinde sanığın cezaevinde bulunduğu anlaşıldığından öğrenme üzerine vaki temyizin süresinde olduğu ve eski hale getirme konusunda karar verme merciinin temyiz incelemesini yapacak ilgili Yargıtay Dairesi olduğu gözetilmeden mahkemece verilen 01.10.2010 tarihli karar hukuki değerden yoksun kabul edilerek yapılan incelemede:

1- Oluş ve dosya kapsamına göre, sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma niteliğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan ekspertiz raporunun Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik’in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın aşamalarda suça konu silahın kendisine ait olmadığını savun- duğu gözetilmeden 20.03.2007 tarihli tutanak mümzileri dinlenmeksizin eksik araştırmay- la mahkumiyet hükmü kurulması,

3- Kabul ve uygulamaya göre, sanık hakkında hapis cezasına mahku- miyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığının kararda gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17908, Karar No: 2019/8823, Tarih: 25.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/17908 E.  ,  2019/8823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullanarak aldığı dairenin ... ilinde meydana gelen depremde ağır hasar gördüğü, davalı banka ile aralarında yaptıkları kredi sözleşmesine bağlı olarak davalı banka tarafından Zorunlu Deprem Sigortası başlatıldığını, ancak süresi sona ermesine rağmen yenilenmediğini, bu nedenle meydana gelen zararın davalı sigorta şirketince karşılanmadığını ileri sürerek; 75.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka vekili, DASK işlemlerinin sigorta şirketi tarafından yapıldığını, poliçenin yenilenip yenilenmemesi hususunun sigorta şirketi ve davacı malikinin sorumluluğunda bulunduğunu, sigortayı yenileme yükümlülüklerinin olmadığını savunmuş; diğer davalı sigorta şirketi ise davanın husumetten reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı sigorta şirketi bakımından husumet nedeniyle usulden, diğer davalı bakımından ise esastan ret karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava DASK poliçesinin yenilenmemesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı tarafından, davalı bankadan 25.10.2007 tarihinde konut kredisi kullanıldığı, krediye konu taşınmaz için 23.10.2007-23.10.2008 tarihleri arasında davacı ile ... Sigorta A.Ş. arasında zorunlu deprem sigorta poliçesi düzenlendiği, bu tarihten sonrası için herhangi bir zorunlu deprem sigorta poliçesinin mevcut olmadığı anlaşılmış, ... ilinde 23.10.2011 ve 09.11.2011 tarihlerinde meydana gelen deprem nedeniyle dava konusu taşınmaz hasar görmüştür.

Somut olayda, davacı tarafından, davalı bankadan 25.10.2007 tarihinde konut kredisi kullanıldığı, krediye konu taşınmaz için 23.10.2007-23.10.2008 tarihleri arasında davacı ile ... Sigorta A.Ş. arasında zorunlu deprem sigorta poliçesi düzenlendiği, bu tarihten sonrası için herhangi bir zorunlu deprem sigorta poliçesinin mevcut olmadığı anlaşılmış, ... ilinde 23.10.2011 ve 09.11.2011 tarihlerinde meydana gelen deprem nedeniyle dava konusu taşınmaz hasar görmüştür.

Davacı ile davalı banka arasında düzenlenen kredi sözleşmesinin Sigorta Hükümleri başlıklı 8.3. maddesi " BANKA'nın ... şubesi dain ve mürtehin olacak şekilde BANKA ile mutabık kaldığı ... Banka'nın acentesi olduğu sigorta şirketine veya dilediği sigorta şirketine karşılıklı mutabakata varılmak suretiyle, kredili müşteri, bankaya teminat olarak gösterilen ve/veya banka'dan aldığı krediye istinaden satın aldığı konut/konutları, malları, taşıt ve menkulleri sigorta ettireceğini, sigorta sözleşmelerini BANKA alacağının tamamen tahsil edileceği tarihe kadar yenileteceğini, mevcut/yapılacak/yenilenecek tüm sigorta poliçelerinin üzerinde Banka'nın adının dain ve mürtehin olarak gösterileceğini, Banka'nın açılacak kredi sebebi ile yaptırılan tüm sigorta poliçelerini vadelerinin hitamında yenileteceğini, ... Banka tüm teminatları ve kredi şartı tüm sigortalama işlemlerinin sigorta primlerinin kredili müşteri tarafından ödenmemesi durumunda, gerekli göreceği hallerde ve tamamen kendi yetkisi ile gerekli göreceği her türlü rizikolara karşı, dilediği şart, kayıt ve müddetlerle, lehtarı kendisi olmak üzere dilediği sigorta şirketine sigorta ettirebilir ve bu primleri kredili müşteriden işbu kredi sözleşmesi şartları dahilinde talep edebilir. Ancak, kredili müşteri teminatlarının Banka'ca sigortalanma yetkisi, Banka için bir mecburiyet teşkil etmez ve bundan dolayı Banka'ya bir sorumluluk yüklenemez. ...’’ hükmü yer almaktadır. Keza, altı davacı tarafından imzalanan Sözleşme Öncesi Bilgi Formu'nun "Sigorta" başlıklı kısmında " Kredi Hayat Sigortası, Konut Sigortası ve Zorunlu Deprem Sigortası, Bankamızın kredi kullanılacak şubesi dain ve mürtehin olacak şekilde tüketici tarafından düzenletilecek ve Bankamız alacağı tamamen tahsil edilene kadar yeniletilecektir." düzenlemesi bulunmaktadır. Davacı tarafından imzalanan ek 92 nolu belge ile davacının sözkonusu poliçeleri yenileyeceğini taahhüt ettiği, ek 93 nolu belgede ise, sözkonusu poliçeleri yenileme yetkisinin hesaplarda para bulunmasa dahi kredi kullandırılmak suretiyle tahsil edilmesi konusundaki yetkinin bankaya verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda; zorunlu deprem sigortasının yapılmış olması kaydıyla ihtiyari deprem sigortasının yapılabileceği, kredi sözleşmesi uyarınca bankaca resen kredi sözleşmesinin primlerinin ödeneceği ve primler yönünden müşterisine rücu edebileceği yönündeki hükümler ve bankanın ihtiyari sigortayı sürenin bitiminde resen yenilediği göz önüne alındığında; basiretli bir tacir olarak zorunlu bir poliçe olan Dask sigorta poliçesi için de evleviyetle bilgilendirme ve yenileme yükümlülüğü yönünden aynı şekilde davranması gerektiği, söz konusu poliçenin yenilenmemesi nedeniyle bankanın %25 oranında sorumlu olduğu tespit edilmiştir.

Mahkeme ise, Dask sigortasının bizzat davacı (malik veya intifa hakkı sahibi) tarafından yapılıp yenilenmesi gerektiği, bankanın her türlü rizikoya karşı sigorta sözleşmesi yapma ve yenileme yetkisi bulunmakla birlikte, bu husus bir zorunluluğu ifade etmediği gibi, davacı tarafından zorunlu deprem sigortasının yapılması ve yenilenmesi hususunda, davalı bankaya her hangi bir sorumluluk yüklenemeyeceği hususunun taraflarca kararlaştırıldığı, kaldı ki Dask sigortasının dava dışı Reşat ... sigorta acentesi tarafından yapıldığı, poliçe süresinin 2008 de bitmesine ve aradan üç yıl gibi uzun bir süre geçmesine rağmen davacı tarafından yenilenip yenilenmediğinin de takibi yapılmadığı, sigorta şirketinin ise, sigorta sözleşmesini davalı Dask nam ve hesabına yapmış olduğundan dolayı her hangi bir sorumululuğunun bulunmadığı, yine davalı sigorta şirketinin malik yerine zorunlu deprem sigortası yaptırma, yenileme ve sözü edilen hususların ihmal edilmesi durumunda meydana gelecek rizikoları üstleneceğine ilişkin yasa ve sözleşme hükmü de bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

17.01.2009 tarih ve 27113 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, Hazine Müsteşarlığınca çıkartılan ve dava tarihinde yürürlükte olan Bireysel Kredilerle Bağlantılı Sigortalar Uygulama Esasları Yönetmeliği’nin 5. maddesinin 2. fıkrasında zorunlu sigortalarda kredi süresi içerisinde yenileme sorumluluğunun kredi kullanana, yenilemeye ilişkin bildirim yapma ve bilgilendirme sorumluluğunun ise kredi kuruluşuna ait olacağı düzenlenmesi yer almaktadır.

Her ne kadar, DASK sigortasını yapan başka bir sigorta şirketi olsa da, davalı bankanın zorunlu olan bu sigortanın da yenilenmesi için davacıya bilgilendirme yapması gerektiğinden, davalı bankanın burada kusuru vardır. Ne var ki, davacı sigortalının da zorunlu olan DASK sigortasının süresinin dolup dolmadığını takip etme ve sigortayı yeniletme konusunda kendisine düşen özen yükümlülüğünde müterafik kusuru vardır. Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgular göz önüne alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5182, Karar No: 2021/2161, Tarih: 02.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/5182 E.  ,  2021/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi :24.02.2020

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Orhangazi Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04/02/2020 tarihli ve 2020/327 soruşturma, 2020/127 esas, 2020/7 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin iadesine dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/02/2020 tarihli ve 2020/167 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/2. maddesinde yer alan, “Cumhuriyet savcısı veya kolluk görevlileri, şüpheliyi, seri muhakeme usulü hakkında bilgilendirir. şeklindeki, aynı maddenin 3. fıkarasında yer alan, “Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi halinde bu usul uygulanır.” şeklindeki, aynı maddenin 9. fıkrasında yer alan, “Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği ve eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu kanaatine varırsa talepte belirtilen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar; aksi takdirde talebi reddeder ve soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla dosyayı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderir. Mazaretsiz olarak mahkemeye gelmeyen şüpheli, bu usulden vazgeçmiş sayılır.” şeklindeki, anılan maddenin 14. fıkrasında yer alan, "Dokuzuncu fıkra kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda mahkemece kurulan hükme itiraz edilebilir.” şeklindeki, keza Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 8. maddesindeki ''Cumhuriyet savcısı seri muhakeme usulüne tabi bir suçun işlendiği izlenimi veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Soruşturma konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması Cumhuriyet savcısının maddi gerçeği araştırma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz'' ve anılan Yönetmeliğin 14. maddesindeki "Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar." ve aynı Yönetmeliğin 13/4. maddesindeki "Mahkemece, isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olmadığı veya Kanunun 250 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen şartların gerçekleşmediği kanaatine varılması hâllerinde talep reddedilir. Bu durumda, dosya Cumhuriyet başsavcılığına gönderilir ve soruşturma genel hükümlere göre sonuçlandırılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında,