muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2799, Karar No: 2015/6669, Tarih: 05.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2799 E.  ,  2015/6669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'ın kullanımında bulunan ve davalı ... 'e ait araç ile müvekkil şirket tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan, dava dışı ...'ye ait olan ve dava dışı ... idaresindeki aracın çarpışması neticesinde sigortalı...plakalı aracın hasar gördüğünü, sigortalı ....i'ye 14.450,00 TL müvekkil şirket tarafından ödeme yapıldığını, karşı araç sürücüsü ...'ın ehliyesiz ve 0,50 promil alkollü olup kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğunu belirterek, davalı sürücünün kusuruna isabet eden 10.425,00 TL nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal fazizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., kazanın oluşumunda kusuru bulunmadığını, ehliyetsiz olduğu için 650,00 TL idari para cezası ödediğini, başkaca sorumluluğunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., kazaya karışan... plakalı aracı 2003 yılı sonunda 3. kişiye haricen sattığını, ancak bu kişi aracı resmen üzerine almadığı ve kayıplara karıştığı için Savcılığa şikayette bulunduğunu, aracın bağlanarak 01.02.2005 tarihli yediemin tutanağı ile yediemin ....'ya teslim edildiğini, araç resmi olarak üzerine kayıtlı isede kaza tarihinde yediemin ...'nın fiili hakimiyetinde bulunduğundan sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aracın kaza tarihi itibariyle davalı ... adına kayıtlı olduğu, davalı ...'ın kazanın oluşumunda %75 kusurlu olduğu, kazanın alkolün etkisiyle meydana geldiği, davacı ... şirketi tarafından sigortalısına 27.07.2007 tarihinde 14.420,00 TL araç hasar bedeli ödendiği, bunun %75 kusur oranına denk gelen bölümünün 10.815,00 TL olduğu ancak taleple bağlı kalınarak 10.425,00 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...'ün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...'ün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ...'nun işleten sıfatının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. 2918 Sayılı KTK'nun hükümlerine göre, trafik kaydı işleteni kesin olarak gösteren bir karine değilse de onun kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir. Ancak, trafik kaydına rağmen işletenliğin 3.kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasa hükmü yoktur. Aynı yasanın 3.maddesinde "işleten; araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehin gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Ancak ilgili tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse bu kimse işleten sayılır." şeklinde tanımlanmıştır. Aynı Kanunun 85.maddesinde ise "Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut birşeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşübbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi doğan zarardan müştereken ve mütüselsilen sorumlu olurlar." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenleme karşısında, kazaya karışan araçların meydana getirdikleri zararlardan araç sahiplerinin hukuken sorumlu olacağı ilkesi benimsenmiş ise de, araçların

malikleri tarafından herhangi bir sebeple yararlanılması için bir başka kimseye devir edilmesi halinde (kısa bir süre için kiralanmaması kaydıyla artık üzerindeki fiili hakimiyeti kalmaması ve bu sebeple ekonomik yönden de bir yararlanma olanağının kalktığı durumlarda, o aracı kaza sırasında fiili hakimiyeti altında bulunduran ve ondan iktisaden yararlanan kimsenin işleten sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu tutulması gerekir. Bunun sonucu olarakta araç maliki sorumlu tutulmamalıdır. Gerek doktrinde, gerekse Yargıtay'ın uygulamalarında, işleten sıfatının belirlenmesinde, araç üzerinde fiili hakimiyet ve ekonomik yararlanma unsurlarının birlikte bulunması gerekmektedir.

Somut olayda, kazaya neden olan 77 AP 193 plakalı araç davalı ... üzerine kayıtlı olup, davalı ..., aracı 2003 yılı sonunda dava dışı 3. bir kişiye haricen sattığını, ancak bu kişi aracı üzerine devir almayıp kayıplara karıştığı için Savcılığa şikayette bulunduğunu, bunun üzerine aracın bulunarak bağlandığını ve 01.02.2005 tarihli yediemin tutanağı ile yediemin ....'ya teslim edildiğini savunmuş ve 01.02.2005 tarihli ......... tarafından düzenlenen yediemin teslim tutanağını dosyaya ibraz etmiştir. Ancak mahkemece davalının savunması doğrultusunda inceleme yapılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda, mahkemece yukarıda açıklanan yasal düzenlemelerde gözönünde bulundurularak, kaza tarihinde araç üzerindeki fiili hakimiyetin kime ait olduğu, aracın kaza tarihinde yediemin sıfatı ile....nın fiili hakimiyetinde bulunup bulunmadığı, davalı ...'nun kaza tarihinde işletenlik sıfatının devam edip etmediği hususları değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ün temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün ... lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 597,32 TL kalan onama

harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2590, Karar No: 2012/7741, Tarih: 03.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/2590 E.  ,  2012/7741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Yay. A.Ş ve diğeri aleyhine 11/12/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu haber, Star Gazetesinin 24.11.2009 günlü sayısında “Dinleme dosyaları servis mi edildi” başlığıyla yayınlanmış olup, “…CHP Genel Başkanı Deniz Baykal, Hürriyet Gazetesi yazarı Fatih Çekirge’ye mahkeme kararıyla 56 hakim ve savcıya ilişkin alınan dinleme belgelerinin kendisinde olduğunu açıklaması Ankara’ya bomba gibi düştü. Sincan Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Osman Kaçmaz’ın Yargıtay Savcısı Ömer Faruk Eminağaoğlu’nun dinlenip dinlenmediğinin tespiti için Telekominikasyon İletişim Başkanlığı’na yaptırdığı baskından sonra….Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi Hakimi ..., kendi soruşturuldukları dosyayı, şikayetçi, karar verici ve uygulayıcı pozisyonunda TİB’de aramışlardı. TİB’e yapılan baskında el konulan dinleme kararlarının Baykal’a yine Troyka tarafından iletilip iletilmediği tartışılıyor…”biçiminde verildiği görülmüştür.

Dosya arasında bulunan belgelerden, Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulu’nca davacı hakkında Ergenekon soruşturması kapsamında mahkemelerden verilen kararlara istinaden 3 ay süreyle telekomünikasyon yoluyla iletişiminin tespit edildiği, soruşturma sonunda cezai ve disiplin yönünden herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığından kayıtların imha edildiğinin bildirildiği anlaşılmıştır. Aynı davacı tarafından benzer nitelikte bulunan haberler nedeniyle farklı yayın kuruluşları aleyhinde açılmış bulunan Dairemizin, temyiz incelemesi aynı gün yapılan 2011/5638 sayılı dosyası arasında bulunan Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün cevaplarından, davacı hakkında TİB’de yapılan keşif nedeni ile de soruşturma açıldığı, bu soruşturmanın derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma vekişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davacı Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi Hakimi olarak Sincan Ağır Ceza Mahkemesinden gelen soruşturmanın genişletilmesine yönelik evrak gereğince TİB’de keşif yaparak incelemelerde bulunmuştur. Her ne kadar davacı, evrakın kendi mahkemesine tevzii nedeniyle TİB’e gittiğini, haberin gerçeğe aykırı olarak verildiğini iddia etmiş ise de, Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulundan gelen evrak kapsamından davacı hakkında da dinleme kararı bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda haber görünür gerçeğe uygundur. Gazetecilik tekniği gereği kullanılan dikkat çekici başlık ve üslup özle biçim arasındaki dengeyi bozar nitelikte bulunmamaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile bir bölümünün kabul edilmiş bulunması doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/05/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre mahkemece davacının kişilik haklarına saldırı oluştuğu yolundaki belirleme yerinde olup hükmedilen tazminat miktarı şu aşamada gündeme gelmediğinden bu konuda bir görüş beyan etmeksizin dairemiz çoğunluğunun bozma kararına katılmıyorum. 03/05/2012

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.03/05/2012
Yargıtay — Esas No: 2016/8738, Karar No: 2016/15556, Tarih: 08.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/8738 E.  ,  2016/15556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara akaryakıt satıp karşılığında senet aldığını, senedin bedelinin ödenmemesi üzerine yapılan icra takibinin davalıların haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkillerine verdiği nakit ve mazot bedelleri nedeniyle 30 adet senet düzenlendiğini, senetlerde nakden kaydının bulunduğunu, bu senet bedellerinin ödendiğini, senetlerin bir kısmının müvekkillerine teslim edilmediğini, davacının, 30 adet senet alınırken davaya konu senedi boş olarak düzenleyip müvekkiline imzalattığını, daha sonra bu senedi doldurarak icra takibi yaptığını savunarak, davanın reddini ve kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece verilen senedin zamanaşımına uğramış olması nedeniyle davanın reddi kararı, Dairemiz 22.05.2013 tarih 2013/3460 E. - 2013/9469 K. sayılı ilamı ile “Senette davacı lehtar davalılar keşideci durumundadırlar. Zamanaşımına uğrayan bono temel ilişki yönünden yazılı delil başlangıcı mahiyetindedir. Davacı, aralarındaki temel ilişkiye dayanarak alacak talebinde bulunmuştur. Somut olayda temel ilişkiye uygulanması gereken zamanaşımı süresi gözetilmelidir. Bu durumda zamanaşımı yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacı tarafın başka delili olmadığı, davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde borcun ödendiğinin bildirildiği, buna göre ispat külfetinin davalı tarafa geçtiği, ödeme savunmasının kanıtlanamadığı, alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 21.650,00 TL hakkındaki itirazın iptaline, işlemiş faiz talebinin reddine, icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zamanaşımına uğramış bono nedeniyle alacağın tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali talebini ilişkindir. Dairemizin bozma ilamına uyulmuş ancak bozmanın gereği yerine getirilmemiştir. Davacı zamanaşımına uğramış bonoya dayanmış olması nedeniyle bu bono yazılı delil başlangıcı teşkil eder. Davacı ile davalı arasında temel ilişki bulunup davacı alacağını tanık dahil her türlü delille ispatlayabilir. Mahkemenin gerekçesinde davalının beyanın borcu ikrar anlamına geldiği belirtilmişse de, davalının söz konusu beyanı dava konusu bonodaki borcun ikrarı anlamına gelmez. Bu durumda davacı alacağını ispatla yükümlü olup mahkemece ispat yükünün davalıya yükletilerek yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1714, Karar No: 2010/13896, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1714 E.  ,  2010/13896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... Basman gelmiş, davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.55 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26387, Karar No: 2010/20381, Tarih: 14.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/26387 E.  ,  2010/20381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından ve yağma suçunun silahla, geceleyin birden fazla kişiyle işyerinde işlendiği anlaşılıp kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK’nın 149/1.maddesinin (a) (d) ve (h) bendlerinin yanı sıra (c) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, temel ceza belirlenirken anılan Yasanın 61.maddesinde öngörülen ölçütlerin değerlendirilmiş olması nedeniyle sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5395 sayılı Yasanın 23.maddesi de dikkate alınarak 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Ancak;

1- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5395 sayılı Yasanın 23.maddesi de dikkate alınarak 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-Yağma suçunun silahla, geceleyin, birden fazla kişiyle işyerinde işlendiği anlaşılıp kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK’nın 149/1.maddesinin (a) (d) ve (h) bendlerinin yanı sıra (c) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-5237 sayılı Yasanın 51/3. maddesi uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.