muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28467, Karar No: 2013/25678, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28467 E.  ,  2013/25678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 25.07.2005-26.01.2009 tarihine kadar elektrik formeni olarak davalı işyerinde çalıştığını, görev yerinin Türkmenistan olduğunu, aylık 2.000,00 USD ücret aldığını, 2008 yılından itibaren aylık 1.000,00 USD prim verildiğini, ücretinin asgari ücret ve yakınından gösterildiğini, haftanın yedi günü çalıştığını, hafta içi 08:00-21:00 saatleri arasında çoğu zaman 22:00'ye kadar çalıştığını, cumartesi ve pazar günleri 08:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilinden 23:00-24:00 kadar çalışmasının istendiğini, bunu kabul etmemesi ve fazla mesailerini talep etmesi nedeniyle müvekkilinin ... sözleşmesinin haksız olarak sonlandırıldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ücretinin ücret bordrolarında gösterildiği gibi olduğunu, ilk yıllarda ücrete ek fazla mesailerin ödendiğini, daha sonra ücrete dahil edilerek ödendiğini, yurtdışında çalışan işçilere teamül olarak normal mesai ve fazla mesai yapacağı gözetilerek tek bir ücretin ödendiğini, bu nedenlerle fazla mesai alacağının bulunmadığını, davacının hiçbir gerekçe göstermeden işyerinden ayrıldığını, müvekkili işyerinde prim uygulamasının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesin talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve ihbarsız feshedilmesi nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, prim uygulaması olduğu ispat edilemediğinden prim alacağı olmadığı, fazla mesai yaptığı ispat edilemediğinden fazla mesai alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ve prim alacağı bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak ... sözleşmesinin feshi noktasında toplanmaktadır.

Karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ve prim alacağı bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak ... sözleşmesinin feshi noktasında toplanmaktadır.

Davacı haftanın yedi günü çalıştığını, hafta içi 08:00-21:00 saatleri arasında çoğu zaman ise 22:00'ye kadar çalıştığını, haftasonu ise 08:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, kendisinden 23:00-24:00 saatlerine kadar çalışmasının istendiğini, bunu kabul etmemesi ve fazla mesai ücretlerini talep etmesi nedeniyle ... sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirtti. Davalı taraf ise davacının ilk yıllarda ücrete ek fazla mesailerinin ödendiğini, daha sonra ücrete dahil edilerek ödendiğini, davacının hiçbir gerekçe göstermeden işyerinden ayrıldığını ileri sürmüştür. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre fazla mesai alacağının ispatlanamadığı belirtilerek fazla mesai alacağı bakımından hesaplama yapılmamıştır. Ayrıca aynı raporda davalı işyerinde prim uygulamasının varlığına dair somut bir bilgi yer almadığını belirtilerek bu alacak bakımındanda hesaplama yapılmamıştır. Davacı vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde davacının fazla mesai yaptığının davalı tarafında kabulünde olduğunu, prim alacağı bakımından ... sözleşmesi, ücret bordroları ve müvekkiline yapılan ödemelerin işverenden celbini talep etmiştir. Mahkemece ... sözleşmesinin feshinin ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını beyan etmesine rağmen buna ilişkin delil sunmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatına karar verilmiştir. Dosya kapsamında davacıya ait ücret bordroları, ... sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacıya fazla mesai ve prim ödemesi yapılıp yapılmadığı dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerlerden anlaşılamamaktadır. Bu bakımından mahkemece davacının ücret bordrolarının ve ... sözleşmesinin dosyaya getirtilerek davacının fazla mesai ve prim alacağının bulunup bulunmadığı tespit edilmeli ve sonucu göre ... sözleşmesinin feshinin değerlendirilmesi gereklidir. Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1950, Karar No: 2011/675, Tarih: 26.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1950 E.  ,  2011/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/06/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dosya içeriğinden davacının, ormandan ağaç kestiği yönündeki ısrarlı davranışını sürdüren davalının ameliyatlı boynundaki atkısını tutup çektiği; ... acısının etkisi ile bıçağını çıkartan davalının, davacıyı yaşamını tehlikeye düşürecek ve 15 gün iş ve gücünden kalacak biçimde karın bölgesinden yaraladığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davacının haksız kışkırtması, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 20.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 10.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin (1/a) nolu bendinde yer alan “...20000...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...10.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...1104,3...” ve “...665,5...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...564,30...” ve “...125,50...” sayı dizilerinin yazılmasına; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...2400...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...1.200,00...” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “...23,43...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...11,92...” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3560, Karar No: 2018/4554, Tarih: 18.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3560 E.  ,  2018/4554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, müvekkilinin vasisi olduğu ... ... ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 281 ada, 44 parselde kayıtlı gayrimenkulün 4 ve 5 numaralı bağımsız bölümlerin veraseten maliki olduğunu, söz konusu binanın depreme dayanıksız olması nedeniyle 6306 sayılı Kanun kapsamında yıkılarak yeniden inşa edilmesinin söz konusu olduğunu, bu aşamada müteahhidin tekliflerini maliklerin arsa payları çerçevesinde oluşturulduğunu ancak kat mülkiyeti tesisi aşamasında binanın bağımsız bölümlerine tekabül edecek arsa paylarında büyük oranda hatalar yapıldığının taraflarından tespit edildiğini, bu durumun kısıtlının zarara uğramasına sebebiyet verdiğini bildirerek dava konusu gayrimenkulde bulunan apartmanın bağımsız bölümleri arasındaki arsa payları açısından eşitsizliğin giderilmesini ve arsa paylarının düzeltilmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece bağımsız bölümlere ayrılan arsa paylarının kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerine orantılı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilerek yeni arsa payları belirlenmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi uyarınca bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarına düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 12/08/1987 tarihinde kat mülkiyeti kurulduğu, bilirkişi raporunda kat mülkiyetine geçiş tarihi olan 12/08/1987 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır.

Dava konusu taşınmazda 1987 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27174, Karar No: 2018/22709, Tarih: 10.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/27174 E.  ,  2018/22709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalılı şirkette dava dilekçesinde belirttiği tarihler arasında çalıştığını, ancak haksız yere işçilik alacakları ve hakları ödenmeden davacının işten çıkartıldığını, bu nedenle tazminat ve işçilik alacaklarının kendisine ödenmesi talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, haksız ve kötü niyetli davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin iş yerinde diğer bir çalışana çatal fırlatmak suretiyle yaralanmasına sebep olduğu dosya içeriği ile kanıtlanmış olup, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2 - e maddesi uyarınca iş sözleşmesinin işverence aynı gün feshedildiği ve feshin haklı nedene dayandığı anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16275, Karar No: 2014/29844, Tarih: 15.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16275 E.  ,  2014/29844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden davanın kabulüne, ecrimsil yönünden davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... İl Özel İdaresi hakkındaki davada 6330 sayılı Yasa uyarınca davalı idarenin tüzel kişiliği sona erdiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan tazminat davasının kabulüne, ecrimisil davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca yol olarak el atılan kısım ile iki yol arasında kaldığından kullanılamaz hale gelen bölümün bedelinin tahsiline, ispatlanamayan ecrimisil talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6878, Karar No: 2020/4101, Tarih: 09.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/6878 E.  ,  2020/4101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; adına kayıtlı ... İli Demirci İlçesi, Yeşildere Mah. 119 ada 10 parsel ve 120 ada 8 parselde kayıtlı taşınmazlarının haczedildiğini, borçlunun ailesi ile birlikte 120 ada 8 parsel sayılı taşınmazda bulunan meskende ikamet ettiğini, diğer taşınmazda ise çiftçilik yaparak geçimini sağladığından haczedilemeyeceğini ileri sürerek hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece, şikayetin kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, bölge adliye mahkemesince alacaklının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve meskeniyet şikayetinin kısmen kabulüyle 120 ada 8 parselde kayıtlı taşınmaz yönünden taşınmazın 25.000,00-TL den aşağı olmamak üzere satılmasına, 119 ada 10 parsel yönünden ise haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nın 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın tapuda borçlu adına kayıtlı olup, tapu kaydında ... ili, Demirci ilçesi, Yeşildere Mah. 120 ada 8 parselde kayıtlı 8.740,97 m² miktar arsalı kerpiç iki katlı ev ve tarla vasfında olduğu görülmektedi

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın tapuda borçlu adına kayıtlı olup, tapu kaydında ... ili, Demirci ilçesi, Yeşildere Mah. 120 ada 8 parselde kayıtlı 8.740,97 m² miktar arsalı kerpiç iki katlı ev ve tarla vasfında olduğu görülmektedi

Bölge adliye mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda meskeniyet şikayetine konu 120 ada 8 parselde kayıtlı taşınmazın üzerindeki yapılarla birlikte toplam değerinin 147.170,00-TL olduğu, haline münasip alabileceği evin değerinin ise 25.000,00-TL olduğu belirtilmiş ise de, borçlunun alabileceği haline münasip evin kıymetinin, günümüz ekonomik koşulları gözardı edilerek belirlendiği, raporun bu yönüyle hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, bölge adliye mahkemesince borçlunun sosyal ve ekonomik durumu ile şikayete konu taşınmazın bulunduğu yer ve çevresi nazara alınarak, borçlunun alabileceği haline münasip ev tutarının tespiti maksadıyla gerektiğinde yeniden keşif yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 08/03/2019 tarih ve 2018/1392 E.-2019/659 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15243, Karar No: 2015/13689, Tarih: 02.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/15243 E.  ,  2015/13689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2014

NUMARASI : 2014/740-2014/543

- K A R A R -

Uyuşmazlığın toz ünitesi, kart basma saati ve ses izolasyon duvarı yapım işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 15.Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 sayılı Kanun'un 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1246, Karar No: 2019/6373, Tarih: 17.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1246 E.  ,  2019/6373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan: Beraat

Sanıklar ... ve ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan: Düşme

I- Sanıklar ... ve ... hakkında “defter ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunmaması nedeniyle, sanıklar hakkındaki kamu davasının düşürülmesi gerektiği Mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen suçun cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 26.11.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

III- Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından, sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi: