muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10725, Karar No: 2013/13049, Tarih: 20.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/10725 E.  ,  2013/13049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu ölen işçinin mirasçılarının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın idari yargıda görülmesi gerektiği gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, görevli yargı yolunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

İş Mahkemelerinin görevi 5521 sayılı Yasanın 1.maddesi ile düzenlenmiştir. Anılan maddede; işçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş akdinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının İş Mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür. Maddede belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olabilmesi için uyuşmazlığın taraflarının işçi ve işveren veya işveren vekili olması, uyuşmazlığın iş sözleşmesinden veya İş Kanunu'ndan kaynaklanması koşuldur.

Diğer yandan, 05.12.1977 tarih, 4/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgili olup kıyas veya yorum yolu ile genişletilmesi veya değiştirilmesi mümkün değildir. İş Mahkemeleri özel kanunla kurulmuş olup görevleri istisnai nitelik taşıdığından 5521 sayılı Yasa'da sınırlı olarak sayılmış dava ve uyuşmazlıklar ile diğer yasaların İş Mahkemelerini görevlendirdiği dava ve işler dışındaki dava ve işlere İş Mahkemelerinde bakılamaz.

Somut olayda, davalı ... ile ... İnşaat arasında ... arası ağaç budama ve demiryolundaki otları temizleme işi nedeniyle sözleşme yapıldığı, vefat eden işçinin 30.09.2010 tarihinde demiryolu kenarında ot biçme işinde görevli iken lokomotifin çarpması sonucu vefat ettiği, SGK inceleme raporunda olayın 5510 sayılı Yasanın 13. maddesi gereğince iş kazası olduğunun belirtildiği görülmektedir.

Davacıların murisinin işçi olarak çalışması nedeniyle taraflar arasında hizmet ilişkisi bulunduğu ve olayın iş kazası sayılması gerektiği, iş kazasına dayalı olarak işveren ve kusurlu üçüncü kişilere karşı birlikte açılacak maddi ve manevi tazminat davalarının İş Mahkemesinde görülmesi gerektiği anlaşılmakla, mahkemece işin esasına girilerek yapılacak yargılama ve toplanacak deliller çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle davanın usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 20/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6834, Karar No: 2013/6821, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/6834 E.  ,  2013/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 115 ada 180 parsel sayılı 24.906,81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla ... ve ..., 115 ada 205 parsel sayılı 25.699,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise irsen intikal, taksim, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla ..., ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 115 ada 180 ve 205 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların davacı dayanağı satış senetleri kapsamında kalmadığı ve davalılar dayanağı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazlara ait olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; davalıların yargılama sırasında delil olarak dayanmış olduğu tapu kayıtları yöntemince uygulanmadığı gibi zilyetliğe dair alınan mahalli bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki çelişki de giderilmediğinden, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli bulunmamaktadır. Sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için; tapu kayıt malikleri olan ... Hemşiresi ... ve ... ile davalılar arasındaki akdi ve irsi ilişkisi bulunup bulunmadığı belirlenmeli, bundan sonra dava konusu taşınmazların bulunduğu yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve aynı yönteme göre belirlenecek taraf tanıkları huzuru ile dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kaydı yerel bilirkişi yardımı ile zemine uygulanmalı, uygulamada tapu kaydının haritası yoksa tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri esas alınmalı, tapu kaydında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, böylece tapu kaydının kapsamı kesin olarak belirlenmelidir. Yerel bilirkişi ve tanıklardan da tapu kayıt maliki ile davacı arasında akdi ve ırsi ilişki olup olmadığı ve davacı ile davalılar arasında miras ilişkisi bulunup bulunmadığı sorulmalı, tapu kaydının taşınmazları kapsamaması halinde uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözüleceği göz önünde bulundurularak zilyetliğin sürdürülüş şekli, ne zamandan beri kim tarafından zilyetliğin sürdürüldüğü hususlarında maddi olaylara dayalı olarak ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında meydana gelebilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınann harcın istek halinde davacıya iadesine, 17.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13602, Karar No: 2017/7506, Tarih: 06.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/13602 E.  ,  2017/7506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1995 yılında yapılan kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 2379 ada 18 parsel sayılı 5.201,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve tutanağın beyanlar hanesinde gösterilen şahısların fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak üzerinde 7 adet su basman ve iki adet ev bulunan taşınmaz arsa vasfıyla Hazine adına tespit edildikten sonra Kadastro Mahkemesinde Hazine ve başka şahıslarca açılan davalar sonucunda çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilen (A), (B), (C), (D), (E), (F), (G), (H), (J) ve (K) ile belirtilen kullanıcı şerhlerinin iptaline karar verilmiştir. 2010 yılında yapılan güncelleme çalışmalarında 2379 ada 18 parsel sayılı taşınmaz ifraz edilerek 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49 ve 50 parsel sayılı taşınmazlar oluşmuş, davaya konu 49 parsel sayılı taşınmazda kullanıcı belirtmesi yapılmamıştır. Davacı ..., 49 sayılı parselin bir bölümünün kendi zilyetliğinde olduğu ve bu husus 1995 tarihli kadastro tutanağının beyanlar hanesinde de yer aldığı halde güncelleme çalışmalarında kendisi adına zilyetlik şerhi verilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

06.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2321, Karar No: 2021/6661, Tarih: 10.11.2021

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1933 doğumlu mirasbırakan ...’nun 01.05.2017 tarihinde ölümü üzerine, Melahat’ten olma davacı kızı ..., dava dışı son eşi ... ve bu eşten olma dava dışı kızı ... ile önceki eşi ...’den olma çocukları davalılar ..., ... ve dava dışı ...’in mirasçı kaldıkları; dava konusu 194 ada 1 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 13 no’lu bağımsız bölümün ½ payı mirasbırakan adına kayıtlı iken, bu payını 19.12.2012 tarihinde ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle davalı oğlu ...’a temlik ettiği, dava konusu 332 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ½ payı mirasbırakan adına kayıtlı iken, bu payını 29.05.1992 tarihinde dava dışı ... ...’a satış yoluyla temlik ettiği, adı geçenin de mirasbırakandan edindiği bu ½ payı 27.08.1992 tarihinde eşit şekilde mirasbırakanın oğulları olan davalılar ...’a satış yoluyla temlik ettiği, bu taşınmazın dava dışı ½ payının ise dava dışı ... adına kayıtlı iken, 12.08.1983 tarihli bağış işlemiyle eşit şekilde davalılar ...’a devrettiği, davalıların bu suretle taşınmazın tamamına malik oldukları ve taşınmazın tamamını 01.10.2012 tarihinde satış yoluyla dava dışı 3. kişi ... ...’na devrettikleri; dava konusu 332 ada 35 parsel sayılı taşınmazın da 2/4 (½) payı mirasbırakan ... adına kayıtlı iken, bu payını 29.05.1992 tarihinde dava dışı ... ...’a satış yoluyla temlik ettiği, adı geçenin de mirasbırakandan edindiği bu ½ payı 27.08.1992 tarihinde eşit şekilde mirasbırakanın oğulları olan davalılar ...’a satış yoluyla temlik ettiği, bu taşınmazın dava dışı ½ payının ise dava dışı ... adına kayıtlı iken, 12.08.1983 tarihli bağış işlemiyle eşit şekilde davalılar ...’a devrettiği, davalıların bu suretle taşınmazın tamamına malik oldukları ve taşınmazın tamamını 01.10.2012 tarihinde satış yoluyla dava dışı 3. kişi ... ...’na devrettikleri anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dava konusu 13 no’lu bağımsız bölümle ilgili olarak İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından istinaf edilmediği, istinaf edilmeyen bir hususun temyizde ileri sürülemeyeceği nazara alındığında, davacının dava konusu 13 no’lu bağımsız bölüme yönelik temyiz itirazlarının reddine.

Ancak, dava konusu 16 ve 35 parsel sayılı taşınmazların çekişmeye konu 1/2’şer payının mirasbırakandan dava dışı ... ...’a, ondan da davalılara ve davalılardan da 3. kişiye satış yoluyla temlik edildiği, bu taşınmazların çekişmeye konu edilmeyen 1/2’şer payının ise 12.08.1983 tarihinde bağış yoluyla dava dışı ...’ndan davalılara geçtiği anlaşıldığı halde, Bölge Adliye Mahkemesince bu hususun gözardı edilerek sanki çekişmeli paylar mirasbırakandan davalılara bağış yoluyla geçmiş gibi değerlendirme yapılarak tazminat isteği yönünden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca, dava konusu 16 ve 35 parsel sayılı taşınmazların çekişmeye konu 1/2’şer payları yönünden davacının tazminat isteğiyle ilgili olarak işin esasının incelenmesi ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının değinilen yönden yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371/1-a maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.11.2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3726, Karar No: 2014/602, Tarih: 21.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3726 E.  ,  2014/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan (iki kez) sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2010 gün ve 2007/617 Esas, 2010/238 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kolluk ve savcılık ifadelerinde askerde olduğunu ileri sürmemesine rağmen bunu ilk defa duruşmada ifade etmesi, kollukta ifadesi olay günü alınmış olup, bu ifadeden bir yıl sonraki savcılık ifadesinde dahi böyle bir hususun dile getirilmemesi, askerde olduğunu ilk defa yargılama aşamasındaki beyanında dile getirmesine rağmen, olay tarihinde alınan ikrar içerikli kolluk ifadesindeki imzayı inkar etmemesi, savcılık ifadesinde de imzanın kendisine ait olduğunu söylemesi, sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanlarında mağdurelerin kendi evine misafir olarak geldiklerini, ayrıca evinin alt katında suntalar ile bölünmüş kısımda bir ara fuhuş yapıldığını beyan etmesi, mağdurelerin soruşturma aşamasından önce fotoğraftan, sonra canlı olarak dört kişi arasında sanığın kendilerine fuhuş yaptıran kişi olarak teşhis etmiş bulunmaları ve mağdurelerin pasaportlarının sanık tarafından karakola getirildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8281, Karar No: 2024/9143, Tarih: 30.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8281 E.  ,  2024/9143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/30 E., 2024/4 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalı ... .. Limited Şirketi vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili tarafından sunulan dava dilekçesinde özetle; 03.11.2006 tarihli meslek hastalığı nedeni ile kurumca uğranılan zararın rücuan tazmini talep ve dava edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.10.2012 tarihli ve 2008/1137 Esas, 2012/590 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz 13.11.2014 tarihli ve 2014/20748 Esas , 2014/23779 Karar

sayılı ilamı ile; "... davalı şirketin ticaret sicil kaydının terkin edilip edilmediği usulünce araştırılarak belirlenmeli; bu belirleme yapıldıktan sonra terkin edildiğinin anlaşılması halinde, anılan HGK kararı çerçevesinde, Tüzel kişiliği sona eren davalı şirketin ihyası için tasfiye memurluğu ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek ayrı bir dava açılması için davacı tarafa uygun bir süre verilmeli, dava açıldığı takdirde bu davanın sonucu beklenmeli, tüzel kişiliğin yeniden ihyası halinde, taraf teşkili sağlanarak, sonucuna göre karar verilmelidir..." şeklindeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına dair karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... Şirketi vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacı vekili bozma gereklerinin yerine getirilmediğini belirterek, yeniden kusur raporu alınması gerektiğinden bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

2-Davalı ... şirketi tasfiye memuru vekili, bilirkişi raporlarının yerinde olamdığını belirterek, yeniden rapor alınması gerektiğinden bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacı vekili bozma gereklerinin yerine getirilmediğini belirterek, yeniden kusur raporu alınması gerektiğinden bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

2-Davalı ... şirketi tasfiye memuru vekili, bilirkişi raporlarının yerinde olamdığını belirterek, yeniden rapor alınması gerektiğinden bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

506 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1-Eldeki davada, hükme esas alınan kusur raporunda; davalı ...'ya %82, 6 oranında kusur atfedildiği, davalı ... şirketine %7,24 oranında kusur atfedildiği, öte yandan %10 oranında da kaçınılmazlığın söz konusu olduğu kabul görmüş olmakla; kaçınılmazlık; hukuksal ve teknik anlamda; fennen önlenmesi mümkün bulunmayan başka bir anlatımla, işverence mevzuatın öngördüğü tüm önlemlerin alınmış olduğu koşullarda dahi önlenmesi mümkün bulunmayan durum ve sonuçları ifade eder. Olayın önlenemezliği hususunu biraz açmak gerekirse; buradaki önlenemezliğin olayla ilgisi yoktur. Önlenemezlik unsuru, tamamen davranış normu ve borca aykırılıkla ilgili olup alınabilinecek tüm tedbirler alınmış olunsa dahi bir davranış normunun veya sözleşmeden doğan bir borcun ihlalinin ifadesidir. Yani olay önlenemez olmasına rağmen bir davranış kuralına yada sözleşmeden doğan borca aykırılık önlenebiliyorsa artık kaçınılmazlıktan söz etme imkanı yoktur.

2-Bu kapsamda, Mahkemece somut olay kapsamında , %10 oranında kaçınılmazlık benimsenmiş ise de pnömokonyoz rahatsızlığına sebep olan kot kumlama işinde kaçınılmazlığın söz konusu olmayacağının düşünülmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgili davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.