muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2, Karar No: 2022/6921, Tarih: 11.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/2 E.  ,  2022/6921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Birlikte görülüyor olması farklı suçlar olduğunu değiştirmeyeceği, bu nedenle farklı farklı suç tipi olan nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarında TCK 61. maddesinin belirlenirken her suç tipi için ayrı ayrı değerlendirilebileceği, suçların tipi, korunan hukuki değeri farklı olduğundan, her bir hukuki değerin ihlali de farklı farklı değerde kabul edilebileceğinden işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulabileceğinden tebliğnamede konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükme yönelik ve Mahkemenin 01/04/2016 tarihli duruşmada ara kararı ile; suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmamasının gerekçesini gösterdiğinden, tebliğnamede bu yönlerde bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk olay tarihinde işyeri dokunulmazlığını ihlal ettiği halde, karar başlığında suç isminde yanlışlık yapılması, verilen cezada alt sınırdan uzaklaşıldığı halde TCK’nın 116/4. maddesi yerine 116/2. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyiz itirazının incelemesinde;

Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde TCK'nun 62. maddesi gereğince indirim yapılırken, hesap hatası sonucunda 1 yıl 8 ay hapis yerine; 1 yıl 4 ay hapis olarak hükmedilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz itirazının incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocukların eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerinde düzenlenen uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 01/04/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz itirazının incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocukların eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerinde düzenlenen uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 01/04/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11494, Karar No: 2010/2537, Tarih: 09.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11494 E.  ,  2010/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Aile Mah.sıfatıyla)

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kişisel eşyanın iadesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ziynet ve çeyiz eşyalarının iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından ziynet eşyalarına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının rahatsızlığı bahane edilerek sahip olamayacağı düşüncesiyle davalı ve ailesi tarafından ziynetlerin davacının elinden alındığını ve bir daha da iade edilmediğini belirterek, belirtilen ev eşyaları ile ziynet eşyalarının aynen iadesini istemiştir. Davalı ev eşyalarını vermeye hazır olduklarını ancak ziynet eşyalarını davacının üzerinde götürdüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını,ispat yükü altındadır.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını,ispat yükü altındadır.

Olayda;davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha öncede götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların beyanlarıyla ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı dava dilekçesinde "vs. Deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin elinden alındığı, götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi davacı tarafından ziynetlerin aynen iadesi talep edildiği halde talep aşılarak aynen iade mümkün olmaması halinde bedelinin tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 9.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3200, Karar No: 2021/8080, Tarih: 21.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/3200 E.  ,  2021/8080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 260 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasına karar verilerek dava dışı Hatay İl Özel İdaresi adına tescil edilip, daha sonra davalı Maliye Hazinesine devredildiğini, ancak “Kurşunlu Han” olarak bilinen dava konusu taşınmazın ... Vakfı tarafından meydana getirilen kültür varlığı olduğunu, aslı vakıf olan taşınmazın 5737 Sayılı Yasanın 30.maddesi uyarınca vakfı adına tescili gerektiğini ileri sürerek tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında taşınmazın Hatay Valiliği Yatırım ve İzleme Koordinasyon Başkanlığı’na devredilmesi üzerine kayıt maliki davaya dahil edilmiştir.

Davalı Hatay Valiliği Yatırım ve İzleme Koordinasyon Başkanlığı, dava konusu taşınmazın vakıf yoluyla meydana getirildiğine dair kesin bir bilginin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince, taşınmazın vakıf yoluyla meydana geldiği ve vakıf kültür varlığı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanının kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinafı üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından duruşma istekli olarak süresinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 21/12/2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davacı vekili için 3.815.00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davalıdan alınmasına, 492 Sayılı Kanunun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 21/12/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3060, Karar No: 2020/91, Tarih: 07.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/3060 E.  ,  2020/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : (KAPATILAN) 4. FİKRÎ VE

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/04/2016 gün ve 2014/156 - 2016/67 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 07/03/2018 gün ve 2016/8453 - 2018/1740 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin merhum şair ve yazar ... Beyatlı'nın varislerinden olduğunu, ... Beyatlı'nın bütün eserleri üzerindeki mali ve manevi hakların tamamının FSEK uyarınca mirasçılarına intikal ettiğini, davalının ... Beyatlı'nın birtakım eserlerini bugün itibariyle hukuka aykırı olarak izinsiz ve usulsüz şekilde “Gemi Elli Yıldır Sessiz” adı altında bir araya getirilerek basılıp satıldığını, davalının söz konusu kitabı 2006-2007 ve 2008 yıllarında basmaya, çoğaltmaya ve satmaya devam ettiğini ileri sürerek eser sahibi müvekkillerinin eserler üzerindeki mali ve manevi haklarını ihlal eden davalıların haksız fiillerinin durdurulmasına, devam eden tecavüzün ref’i ve muhtemel tecavüzün meni'ne, maddi zararın tespiti ile FSEK 68. maddesi gereğince müvekkillerinin uğradığı zararın en az üç katı tutarındaki ve FSEK 70/3. maddesi gereğince davalılarca hukuka aykırı temin edilen kâr tutarındaki maddi tazminattan şimdilik 1.000.- TL maddi tazminatın ve 10.000.- TL manevi zararı tazminatın faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, hükmün ilanın karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, miras bırakan ... Beyatlı'nın şiir, rubai ve diğer belge, not, fotoğraf ve resimleriyle biyografisinin yer aldığı "Gemi 50 Yıldır Sessiz" adlı kitabın davalı tarafça dağıtımı, piyasaya sunulması nedeniyle davalının tecavüzünün ref'ine, muhtemel tekrarının men'ine, maddi tazminat yönünden taleple bağlı kalınarak 1.000.- TL maddi, 5.000.- TL manevi tazminatın 13 Kasım 2008 tarihinden itibaren hesaplanacak ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, kararın ilanına dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce karar davalı yararına düzeltilerek onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/267, Karar No: 2020/11280, Tarih: 10.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/267 E.  ,  2020/11280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, ... Ortaokulunda öğretmen olarak görev yapan katılan hakkında BİMER aracılığıyla "kız öğrencilerle kurduğu erotik sohbetler ve ders dışı konulardan bahsettiği, not karşılığı masaj yaptırdığı" iddialarını içerir beyanla ihbarda bulunması, ihbar üzerine idari soruşturma açılması, soruşturma sonucunda işlem yapılmaması, iddiaların öğrencilerin beyanlarıyla doğrulanmaması, sanığın hiç tanımadığı ve ikametinden uzak bir bölgede görev yapan katılan hakkında çevreden edindiği bilgiler çerçevesinde BİMER aracılığıyla yapmış olduğu ihbar içeriği itibariyle katılan hakkında "not karşılığı masaj yaptırdığı" şeklindeki iddiasının TCK'nın 107. maddesi kapsamında şantaj suçunu oluşturduğu, böylece suç isnadında bulunduğu ihbarın kapsam ve içerik itibariyle Anayasal şikayet hakkı kapsamında değerlendirilemeyeceği, kız öğrencilerin okuduğu bir okulda görev yapan bir öğretmenin toplumun duyarlılık gösterdiği konularda gelişigüzel ihbar edilmesinin şikayet hakkının kötüye kullanılması olarak değerlendirilmesi gerektiği, aksi halde duyumlarla şikayet ve ihbar yolu açıldığında kişilerin saygınlığı, şeref ve haysiyetinin zarar göreceği, üniversite mezunu olduğunu ifade eden sanığın davranışının sonuçlarını bilebilecek durumda olduğu, bu nedenlerle sanığın sübut bulan iftira suçundan mahkumiyeti yerine beraatine kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4286, Karar No: 2011/5429, Tarih: 27.09.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4286 E.  ,  2011/5429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...'e vesayeten vasi ... ile davalı ... İnş. Ot. Gıda Turz. ve Dış Tic. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06.05.2010 gün ve 2009/51-2010/203 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Ankara 52. Noterliği'nin 24 Mart 2009 tarih, 5866 yevmiye numaralı ihtarnamesinin, tebliğ şerhli bir örneğinin ilgili Noterlikten,

2-Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/53 Esas sayılı dava dosyasının ilgili mahkemeden getirtilip birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38886, Karar No: 2013/25915, Tarih: 11.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/38886 E.  ,  2013/25915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 3.İŞ)

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, ödenmeyen ücretler ve fazla çalışma sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini belirterek kıdem tazminatı fazla çalışma ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, yasal ödemelerin zamanında yapıldığını belirterek haksız açılan davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, davaya konu isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenme süresi ve fazla çalışma süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi 11 saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok 11 saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde 11 saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi halinde bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/ 35281 E, 2008/ 30985 K.). İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin 2. fıkrasında, ara dinlenmelerinin ilkim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Adı geçen yönetmeliğin 3. maddesinin 1. fıkrasında da ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.Somut olayda davacının işyerinde günde 12 saat çalıştığı belirlenmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda günde 1 saat ara dinlenme süresi düşülerek fazla çalışma saatleri belirlenmiştir. Yukarıda yapılan açıklamalara göre 12 saatlik çalışma süresinde ara dinlenme süresi günde 1.5 saat olarak düşülmelidir. Mahkemece gerekirse bu yönde bilirkişiden ek hesap raporu alınarak fazla çalışma ücreti belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14976, Karar No: 2018/8319, Tarih: 10.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/14976 E.  ,  2018/8319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dilekçesinde özetle; müvekkili davacının davalılardan ... Teknik Üniversitesi’ne ait iş yerinde 01.03.2002-26.05.2009 tarihleri arası alt işveren nezdinde temizlik işçisi olarak çalıştığı, hizmet akdini prim ödeme gün sayısını doldurarak iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan ... Temizlik Bilgi İşlem Otom. Sağ. Hiz. İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili dilekçesine özetle; davacının tüm hizmet süresinin müvekkili şirkette geçmediğini, fazla mesaisinin olmadığını ve yıllık izin alacağının bulunmadığı savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Üniversitesi vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının söz konusu alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın işçisi olmadığını, yüklenici şirketlerin işçisi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; dava konusu somut olayda davacının kıdem tazminatına hak kazandığı hususu ihtilaflı olmadığı, davacının “ münhasıran” davacının davalılardan ... Teknik Üniversitesi’ne ait işyerinde 01.03.2002-26.05.2009 hizmet sunumu işini üstlenen firmaların işçisi olarak çalıştırıldığı, buna göre davalı ... Üniversitesi’nin İş Kanunu’nun 2/6 maddesi anlamında asıl işveren konumunda bulunduğu ve davacının feshe bağlı işçilik hakları olarak talep ettiği kıdem tazminatı ve izin ücret alacaklarından ... Teknik Üniversitesi’nin asıl işveren sıfatıyla sorumlu olacağı, alt işveren ve işyerini devralan son işveren konumunda bulunan diğer davalı “... Temizlik Bilgi İşlem Otom. Sağ. Hiz. İnş. San. ve Tic. A.Ş.’nin de davacının tüm dönem çalışması nazara alınarak feshe bağlı işçilik hakları olarak talep ettiği ESAS NO : 2015/14976 kıdem tazminatı, tanık anlatımları ile kanıtladığı fazla çalışma ücret alacağı ve hak kazandığı ancak kullandırıldığı ve karşılığının ödendiği kanıtlanamayan izin ücreti alacağından alt işveren ve işyerini devralan son işveren sıfatıyla sorumlu olacakları kanaatine varılarak, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Şirket vekilinin tüm, davalı Üniversite vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.