muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/241, Karar No: 2018/1342, Tarih: 25.09.2018

5. Sincan Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/20004 sayılı hazırlık evrakı,

6. Kartal 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/966 Esas sayılı dosyası.

Davalı delilleri:

1. HSYK tarafından gönderilen 04.02.2013 tarihve 1241 sayılı yazı ve ekleri,

2. Dosya kapsamında bulunan deliller.

İhbar: 6100 sayılı Kanunun 48. maddesinin (2). fıkrasının; “Mahkeme, açılan tazminat davasını, ilgili hâkime resen ihbar eder” emredici hükmü gereği, dava, kararı veren hâkim ...’e resen ihbar edilmiştir.

Ön inceleme: Dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmiş, davalı vekilinin cevap dilekçesi ile delil dilekçesi davacıya, davacının cevaba cevap dilekçesi de davalıya tebliğ edilmiş, davacı noksan gider avansını yatırmış, lahiyalar aşaması tamamlanmış, HMK’nun 137 ve devamı maddeleri uyarınca taraflar ön inceleme duruşmasına davet edilmişlerdir. Taraflar sulh olma durumunun söz konusu olmadığını beyan ettiklerinden ve tarafların sulh olmayacakları anlaşıldığından, sulh için yeni bir duruşma günü belirlenmemiş, tahkikat aşamasına geçilmiştir.

Görev: Görevli yargı merciine ilişkin olarak HMK’nun 47. maddesinde; “Devlet aleyhine açılan tazminat davası, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi hâkimlerinin fiil ve kararlarından dolayı, Yargıtay’ın ilgili hukuk dairesinde açılır ve ilk derece mahkemesi sıfatıyla görülür” hükmü yer almaktadır. Bu maddeye göre dava, karar temyiz edilse idi, temyiz incelemesi Yargıtay’ın hangi hukuk dairesinde yapılacak idiyse o hukuk dairesinde açılacaktır.

Somut olayda aile mahkemesi hâkiminin fiil ve kararlarından dolayı tazminat davası açıldığından ve bu mahkemenin temyiz mercii de dairemiz olduğundan, davaya bakmaya ilk derece mahkemesi sıfatıyla dairemiz görevli bulunmaktadır.

Süre: 2802 sayılı Kanunun 93/A maddesinin (2). fıkrasında; “Devlet aleyhine açılacak tazminat davası, ancak dava konusu işlem, faaliyet veya kararın dayanağı olan… hükmün kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl içinde açılabilir” düzenlemesi yer almaktadır. Burada öngörülen bir yıllık süre, “hak düşürücü” nitelikte olup, mahkemece re’sen nazara alınması gerekmektedir. Dosyada bulunan ve bu davanın dayanağını teşkil eden Kartal 1. Aile Mahkemesinin 2007/862 Esas sayılı karar suretine göre, kararın 25.10.2010 tarihinde kesinleştiği, davanın ise bir yıllık hak düşürücü süre içinde 27.05.2011 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

Taraf delilleri toplanmış, tüm dosyalar getirtilip incelenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46/1. maddesinde; Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabileceği vurgulandıktan sonra dava sebepleri tahdidi olarak gösterilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 15.07.2011 gün ve 2011/4 Esas 2011/4 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, Hâkimlerin görevlerini yaparken yargısal faaliyetleri sebebiyle, kasıtla veya ağır ihmalle kanuna açıkça aykırı karar vermiş olmaları durumunda, vermiş oldukları zararlar için, HMK 46. maddesinde sayılan hallerde, haklarında tazminat davası açılabilecektir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 15.07.2011 gün ve 2011/4 Esas 2011/4 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, Hâkimlerin görevlerini yaparken yargısal faaliyetleri sebebiyle, kasıtla veya ağır ihmalle kanuna açıkça aykırı karar vermiş olmaları durumunda, vermiş oldukları zararlar için, HMK 46. maddesinde sayılan hallerde, haklarında tazminat davası açılabilecektir.

Kuşkusuz; adaletin gerçekleşmesi, hâkim hakkında sorumsuzluk müessesesinin kabulünü gerektirmez. Ancak, hâkimin hukuki sorumluluk halleri benimsenirken, yargısal faaliyetten ibaret olan esas görevinin aksatılmamasına büyük özen gösterilmesi zorunludur. Gelişigüzel bir sorumluluk sisteminin benimsenmesi, hâkimin bağımsızlığını ve tarafsızlığını tehlikeye düşürebilir.

Hâkimin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabilmesi için; HMK’nun 46. maddesinde tahdidi olarak yazılı bulunan sebeplerin bir ya da bir kaçının gerçekleşmesi, hâkimin görevini yaparken davacıya karşı düşmanlığı veya karşı tarafla dostluğu nedeniyle, davacı aleyhine, kasıtla veya ağır ihmalle kanuna açıkça aykırı karar vermiş olması, kasten adalete ve yasalara aykırı karar verdiğinin yoruma ihtiyaç göstermeyecek derecede açık ve kesin olması, davacının karardan dolayı zarar görmesi ve hâkimin davranışı ile zarar arasında illiyet bağının bulunması ve bu hususların davacı tarafından kanıtlaması gerekir.

Somut olayda, davacı davasını ...nun 46. maddesinin (1). fıkrası a bendinde düzenlenen sorumluluk nedenine dayandırmıştır. Bu bentte;

Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olmasından bahsedilmektedir.

Kartal 1. Aile Mahkemesinin 2007/862 Esas sayılı dosyası incelendiğinde; mahkemece tarafların boşanmasına, davacı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına, maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş, davalı kocanın manevi tazminat talebi ise reddedilmiş, kararın temyizi üzerine Dairemizce, davacının maddi tazminat talebi olmadığı halde bu yönde hüküm kurulmasından bahisle yerel mahkeme kararı bozulmuş, karar düzeltme istemi de reddedilerek, boşanma yönünden karar kesinleşmiştir.

Davacı, Hâkim hakkında aynı gerekçelerle Adalet Bakanlığına şikâyette bulunmuş, Ceza İşleri Genel Müdürlüğünce “işlem yapılmasına yer olmadığına” karar verilmiştir.

Davacı, Hâkim hakkında aynı gerekçelerle Adalet Bakanlığına şikâyette bulunmuş, Ceza İşleri Genel Müdürlüğünce “işlem yapılmasına yer olmadığına” karar verilmiştir.

Hâkimin kararı ile doğduğu iddia edilen zarar arasında illiyet bağı bulunmamaktadır. Hâkimin davacıya zarar vermek amacıyla, kasıtlı ya da ağır kusurla hareket ettiğine dair hiçbir delil mevcut değildir. Hâkimin önüne getirilen davada, maddi olay ve olguların kanıtlanıp kanıtlanmadığına ilişkin değerlendirmesi ve delilleri takdiri, hukuk kurallarını yorumu, açıkça keyfilik içermedikçe sorumluluğunu gerektirmez. Hâkimin davacının “taraf” olduğu davada delilleri takdirinde ve ulaştığı sonuçta açık bir keyfilik ve kanuna aykırılık görülmemiştir. Bu nedenle davanın esastan reddine karar vermek gerekmiştir. Dava tarihi itibariyle henüz 6100 sayılı yasa yürürlüğe girmediğinden, ...nun 49. maddesi gereği davacıya disiplin para cezası verilmemiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlere, kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, dosyadaki kanıtlara ve heyetin takdirine göre;

1. ...nun 46. maddesindeki sorumluluk sebeplerinden hiç birisi gerçekleşmediğinden davanın esastan REDDİNE,

2. HUMK 576. maddesi 6110 sayılı kanun ile yürürlükten kaldırılmış olup, dava tarihi itibariyle henüz 6100 sayılı kanunun yürürlüğe girmemesi sebebiyle, ...nun 49. maddesinin uygulanmasına ve davacıya disiplin para cezası tayinine yer olmadığına,

3. Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

4. 492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 38,70 TL ret harcı, peşin alınan 74,25 TL harçtan mahsup edilerek, artan 35,55 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine,

5. HMK’nun 333. maddesi gereği, hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı tarafından yatırılan gider avansından kullanılmayan kısım kalması halinde, iadesine karar verilerek, tebliğ gideri avanstan karşılanmak suretiyle iade kararının davacıya tebliğine,

6. Davalı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/3 ve 12/1-2 maddeleri uyarınca reddedilen manevi tazminat yönünden 3.000,00 TL, reddedilen maddi tazminat talebi yönünden de 2.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7. Davalı Hazinenin bu dava sebebiyle yapmış olduğu toplam 16,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınıp davalı Hazineye verilmesine,”

dair oybirliği ile verilen 14.02.2014 gün ve 2012/2 E., 2014/1 K. sayılı karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm belgelerin okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

dair oybirliği ile verilen 14.02.2014 gün ve 2012/2 E., 2014/1 K. sayılı karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm belgelerin okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı Kartal 1. Aile Mahkemesinin 2007/862 E. sayılı dosyasında verilen boşanma kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, dava dilekçesinde eşinin dişinin kırıldığının iddia edildiğini ancak buna ilişkin herhangi bir doktor raporu olmadığını, dişinin kırık olup olmadığına ilişkin hiçbir yazılı veya görsel delilin mahkemeye sunulmadığını, tanıkların görgüye dayalı bilgileri olmadığı hâlde gerçeğe aykırı beyanda bulunduklarını, bu tanıkların beyanlarına ve eşinin çelişkili beyanlarına dayanarak boşanmaya karar vermenin hukuka, usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkemenin delillerin takdirinde hataya düşerek Yargıtay içtihatlarına aykırı şekilde boşanma kararı verdiğini, kararın Yargıtayca onandığını, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddedildiğini ancak temyiz incelemesinin devam ettiğini, tanıklar hakkında suç duyurusunda bulunması üzerine yapılan soruşturmanın takipsizlikle sonuçlandığını ve itirazının da reddedildiğini ileri sürerek 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 15.11.2013 tarihli ön inceleme duruşmasında istemiş olduğu 5.000,00 TL tazminatın 2.500,00 TL’sinin maddi, 2.500,00 TL’sinin manevi tazminat olduğuna dair beyanda bulunmuştur.

Davalı vekili davanın süresinde açılmadığını, uğranıldığı iddia edilen zararın dayanağı bulunmadığını, kararın yasal mevzuata uygun olarak verildiğini, işlemde kusur, kasıt ve hata olmadığını, salt lehte veya aleyhte karar verilmiş olmasının hâkimin sorumlu olduğunu göstermeyeceğini, HMK'nın 46. maddesinde belirtilen koşulların oluşmadığını, ayrıca HMK’nın 48. maddesine göre dayanılan sorumluluk nedenlerini ispata yarayacak yeterli delil sunulmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İhbar olunan hâkim yargılamaya katılmamış ve herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

İlk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

İlk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.09.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11546, Karar No: 2011/13842, Tarih: 21.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11546 E.  ,  2011/13842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... (kendilerine asaleten çocukları ...'ya velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 21/04/2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 08/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...'ın diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, elektrik çarpması nedeni ile yaralanmaya bağlı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... Belediye Başkanlığı ve davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davacılardan ...'nın davalılardan ...'ın maliki olduğu,davalı ... Belediye Başkanlığınca ruhsat verilmiş olan inşaat halindeki binanın üst katında bulunduğu sırada davalı ...’a ait elektrik enerjisi nakil hattına temas etmesi sonucu elektrik akımına kapılarak yaralandığını beyanla uğradıkları manevi zararın davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, ayrı ayrı cevaplarında kusur ve sorumlulukları olmadığından davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine, davalılardan ... Belediye Başkanlığı ile davalı ... yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar ... Belediye Başkanlığı ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, ayrı ayrı cevaplarında kusur ve sorumlulukları olmadığından davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine, davalılardan ... Belediye Başkanlığı ile davalı ... yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar ... Belediye Başkanlığı ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda ise; olay tarihi,kusur durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözönüne alındığında davacı ... için hükmedilen manevi tazminat miktarı fazla olduğundan, daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

3- Davalılardan ... Belediye Başkanlığı'nın temyizi bakımından:

Davacılar dava dilekçesinde, davalı ... Belediye Başkanlığı’nın mücavir alan içerisinde bulunan mevzuata aykırı inşaatla ilgili denetim görevini ve yasal yükümlülüklerini yerine getirmediği iddiasına dayandıklarına göre, davalarını açıkça davalı idarenin hizmet kusuruna dayandırmışlardır. Şu halde iddianın doğru olup olmadığı görevli mahkemece ele alınıp tartışılmalıdır. İdare’nin işlemi yada eylemi nedeni ile doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu,açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden dikkate alınır. Mahkemece yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verilmesigerekirken, işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına ve (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... Belediye Başkanlığı yararına BOZULMASINA, davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15977, Karar No: 2013/9325, Tarih: 10.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15977 E.  ,  2013/9325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'in teknik sorumlusu olduğu futbol takımına ait futbol sahasına, dışarıdan giren 1997 doğumlu mağdurun üzerine kale direğinin düşmesi sonucu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, sanığa atılı suç açısından failin taksirinin bulunmadığı halde, hüküm fıkrasında "atılı suçu işlemediğinin sabit olması nedeniyle" şeklindeki gerekçeyle CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1 nolu maddesindeki “müsnet suçu suçunu işlemediğinin sabit olması nedeniyle” ibaresinin çıkarılıp yerine “üzerine atılı suçta taksirinin olmaması nedeni ile CMK'nun 223/2-c maddesi uyarınca sanığın beraatine” iibaresi yazılarak ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1918, Karar No: 2021/16425, Tarih: 26.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/1918 E.  ,  2021/16425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

07.11.2012 tarihli tutanak içeriğine göre; olay günü ring görevlerini ifa eden kolluk kuvvetlerinin Cibali Mahallesi, Mektebli Sokak üzerinde bulunan ... plakalı araçtan hırsızlık yapıldığını ihbar almaları üzerine olay yerine gittiklerinde sanığın kaçmaya başladığını gördükleri, göz temasını kaybetmeden kovalamaca sonucu sanığı yakalamaya çalışırken sanığın koynundan bir şeyler çıkararak park halinde bulunan kamyonetin içerisine atarak kaçmaya devam ettiği sırada yaklaşık 500 metre sonra yakalandığı, kamyonetin içerisinde bir adet oto teybinin bulunduğu, yine sokak üzerinde başka bir müştekiye ait ... plakalı aracın kelebek camının kırık olduğunun ve oto teybinin yerinde olmadığının görüldüğü, kamyonetin içerisinde bulunan oto teybinin ise Zeyrek Mahallesi Gelenbevi Sokak üzerinde kaldırımda park halinde bulunan katılana ait ... plakalı araca ait olduğunun tespit edildiği olayda kesintisiz takip olmadığından hırsızlık eylemi tamamlandığı halde, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19406, Karar No: 2015/24216, Tarih: 08.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/19406 E.  ,  2015/24216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ilişkin ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında feshin geçerli sebeple yapılıp yapılamadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşverenin mevcut olan işçi sayısını fiilen mevcut olan iş ihtiyacına uyumlaştırmak için açıkça ifade etmediği kararları, “gizli, örtülü” işletmesel karar olarak nitelendirmektedir. Bu tür durumlarda işletmesel kararın varlığı iş sözleşmesinin feshi için gösterilen sebepten çıkarılır. 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi uyarınca işletmesel gereklere dayalı feshin söz konusu olabilmesi için varlığı şart olan açıkça işletmesel kararın varlığı yerine bir anlamda işverence fesih bildiriminde açıklanan sebep geçmektedir.

İşletmenin işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte yargısal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşir. İşletmesel karar çerçevesinde fesih işlemi değişen durumlara karşı işverenin tepkisidir. Bu kararlar işyeri ve işletme içi veya dışından doğabilir. Bu sebepler işçinin işyerinde çalışmaya devam etmesi gerekliliğini doğrudan veya dolaylı olarak ortadan kaldırıyorsa dikkate alınmalıdır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.