muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9928, Karar No: 2021/12750, Tarih: 27.09.2021

CMK’nin 170/2. maddesinde; “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler."

CMK’nin 172/1. maddesinde “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Buna göre, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Böylece, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nin 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir.

İncelenen dosyada; kasten yaralama suçundan şüpheli ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şüphelinin olay yerinde olduğunu gösteren telefon sinyal bilgilerine ait kayıtlar ile müştekilerin beyanlarına göre şüphelinin olay yerinde olup müştekilerden ...’a vurduğunun bildirilmesine göre şüpheli Murat hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve bu karara yönelik vaki itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemişter.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; şüpheli ... hakkındaki Ceyhan Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1801 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4537, Karar No: 2011/3562, Tarih: 04.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4537 E.  ,  2011/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/07/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın meydana geldiği tarih, söylenen sözlerin niteliği, kardeş olan tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 2.500,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "...5.000,00..." biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "...2.500,00..." sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "...378,00..." biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...526,50...” sayı dizisinin yazılmasına; 3 nolu bendinde yer alan "...312,60 TL (15,60 TL başvurma harcı, 297,00 TL peşin harç)..." biçimindeki sayı ve sözcük dizisi silinerek yerine "...148,50 TL..." sayı ve sözcüklerinin yazılmasına; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6197, Karar No: 2012/30036, Tarih: 28.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6197 E.  ,  2012/30036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı-karşı davalı ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai, ulusal ... genel tatil alacağı, hafta tatili, prim alacağı ile sürekli ... sözleşmesi nedeniyle bakiye iki aylık ücret alacağının ödetilmesine, davalı-karşı davacı tazminat alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı (karşı davalı), devremülk satışı yapmak üzere ... sözleşmesi imzaladığını, on adet devremülk sattıktan sonra devremülk satış projesinin iptal edilerek konut satışına dönüştüğünü, kış aylarında işlerin yavaşlaması üzerine davalı (karşı davacı) tarafından tahsis edilen aracın geri alındığını, ... sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini, ihtarname ile işe devam etmek istediklerini aksi durumda kanuni haklarının ödenmesini istediğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile ... sözleşmesi nedeni ile bakiye kalan ücret alacağı, ödenmeyen şubat ayı ücret alacağı, fazla çalışma, prim alacağı, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı (karşı davacı), ...'de bulunan 40 adet gayrimenkulün devremülk olarak pazarlanması için çeşitli kişi ve kurumlar ile görüşme yapıldığını, davacı ve dava dışı .. ...'ün şirkete ait gayrimenkulleri bir iki ayda satabileceklerini belirtmeleri üzerine ... sözleşmesi imzalandığını, üç ay süren çalışma sonucu 8-10 kişiye satış yapabildiklerini, devremülk olarak pazarlamadan vazgiçilerek daire olarak satmayı taahhüt ettiklerini ancak görevlerini savsakladıkları gibi taahhütleri yerine getirmediklerini, 09.02.2011-11.02.2010 arası üç gün devamsızlık yapmaları sebebi ile haklı nedenle ... sözleşmelerinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiş, davacının sır saklama yükümünü ihlal ettiği gerekçesi ile karşı dava açarak 50.000 Euro tazminat talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davacının açtığı davanın kısmen kabulüne, davalının açtığı karşı davada ise davacının gerek ... sözleşmesinin devamı sırasında gerekse ... sözleşmesi sona erdikten sonra sır saklama yükümlülüğüne aykırı davrandığına ilişkin bir tespite rastlanmadığından reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında cezai şart konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında cezai şart konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6098 sayılı Borçlar kanunu 182/son fıkrasında “hakim aşırı gördüğü ceza miktarını indirir” denilmektedir.

Somut olayda davacı ile davalı arasında imzalanan ... sözleşmesinin 17. maddesinde “Akdin imzalanmasından 12 ay sonra ... Kanunundan kaynaklanan yasal haklar veya işverenin haklı feshini gerektiren haller dışındaki durumlarda işveren herhangi bir sebeple akdi feshetmek istediği taktirde işçinin zararını karşılamak için işçiye kazancını 50.000 TL tamamlama taahhüdü vermiş olup o tarihe kadar yapılan tüm ödemeler hesaplanacak ve toplam ödeme miktarı 50.000,00 TL'nin altında kalması halinde 50.000,00 TL'ye tamamlanacaktır" düzenlemesine yer verilmiştir. Bilirkişi tarafından sözleşmenin 17. maddesine istinaden cezai şarta bağlı 16.750,00 TL alacak hesaplanmıştır. Davalı tarafından bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde davacıya yapılan ödemelere ilişkin bir takım belgeler ibraz edilmiştir. Davacı ve birlikte çalıştığı dava dışı ... ...'ün 6.000,00 TL aldığına dair imzaları bulunan belge ve ... sözleşmesi 17. maddesine göre hesaplanan 16.250,00 TL alacak 6098 sayılı Kanun 182/son fıkrası yönünden mahkemece herhangi bir değerlendirmeye tabi tutulmamıştır. Mahkemece davacı isticvap edilerek ödeme belgesindeki imza ve belgeye ilişkin diyecekleri sorulduktan sonra ödeme yapıldığının tespiti halinde ek bilirkişi raporu aldırılarak 6.000,00 TL ödeme hesaplanan cezai şarta bağlı alacaktan mahsup edilmeli, ayrıca 6098 sayılı Kanun'un 182/son fıkrası gereği değerlendirme yapılarak karar verilmelidir. Mahkemece bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1679, Karar No: 2008/3437, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1679 E.  ,  2008/3437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... Soyal vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Melikgazi Belediye Başkanlığından dosya içersine getirtilen 21.10.2005, 29.3.2007, 13.6.2007 ve 18.2.2008 günlü yazılarda dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı ve 1/5000 ölçekli ... imar planı dışında kaldığı, 1/25.000 ölçekli ... imar planında ise ağaçlandırılacak alanda bulunduğu, meskun mahalde bulunmadığı, etrafında yapılar bulunduğu,beldenin gelişme istikametinde olmadığı, en yakın yerleşim merkezine ise 8 kilometre mesafede bulunduğu, temizlik, çöp toplama yol ve otobüs hizmetlerinden yararlandığı; Büyükşehir Belediye Başkanlığının 12.6.2007 ve 7.1.2008 günlü yazılarında ise dava konusu taşınmazın Büyükşehir Belediye hinterland sınırları içersinde yer aldığı, mevcut 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planları dışında bulunduğu, değerlendirme tarihinden sonra onaylanan 1/50.000 ölçekli ... düzeni planında ağaçlandırılacak alanda kaldığı, üzerindeki konutun yazın bağ ve sayfiye evi olarak kullanıldığı bildirilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 ... ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir ... sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya mesken hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanazilazson, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz ... imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 ... ve 1996/3-1998/1 Sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyla iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere taşınmazın vasfı belirlenir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; ... ve uygulama imar planı içersinde olmayan belediye hizmetlerinin önemli bir kısmından yararlanmayan ve etrafı meskun olmayan dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.

Bu sebeple mahkemece; dava konusu taşınmazı tarım arazi olarak değerlendiren ek rapor alınmalı, bu raporun İl Tarım Müdürlüğünden getirilecek veri listesine uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; ... ve uygulama imar planı içersinde olmayan belediye hizmetlerinin önemli bir kısmından yararlanmayan ve etrafı meskun olmayan dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.

Bu sebeple mahkemece; dava konusu taşınmazı tarım arazi olarak değerlendiren ek rapor alınmalı, bu raporun İl Tarım Müdürlüğünden getirilecek veri listesine uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6569, Karar No: 2024/9543, Tarih: 10.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6569 E.  ,  2024/9543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/277 E., 2024/591 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 38. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/138 E., 2023/540 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Su ve Gaz İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler bünyesinde işletme teknisyeni olarak çalıştığını, sendika ile dava dışı alt işveren arasında yürütülen toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan 16.12.2016 imza tarihli ve 15.04.2016-01.04.2018 yürürlük süreli, devamında 01.03.2019-31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmelerinin imzalandığını, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, davalı ile dava dışı yüklenici Şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğundan işçilik haklarından birlikte sorumluluğun söz konusu olduğunu ileri sürerek belirtilen toplu iş sözleşmeleri ve dosyaya intikal edecek başka sözleşmeler var ise onlar da dâhil olmak üzere davacının ödenmeyen ücret farkı, ikramiye ve toplu iş sözleşmesinden doğan sosyal haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre, zamanaşımı, dava şartları yönünden resen inceleme yapılarak şartlar oluşmamış ise davanın reddi gerektiğini, davanın yüklenici Şirkete ihbarı gerektiğini, yüklenici Şirket ile aralarında anahtar teslimi olarak ihale sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacı ile aralarında iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya başka bir hukuki bağlantı bulunmadığını, 15.04.2016-01.04.2018 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak fiyat farkı ödemesinin mümkün bulunmadığını, 01.03.2019-31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak ise yükleniciye fiyat farkı ödemesinin yapıldığını, tüm işçilik hak ve alacaklarından yüklenici Şirketin sorumlu olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının üye sıfatı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma hakkı bulunduğu, üyelik tarihi gözetildiğinde toplu iş sözleşmesinin yürürlük süreci başlangıcından itibaren ve yürürlük süresi sona ermiş olsa bile iş sözleşmesi hükmü hâline gelen haklarının devam edeceği dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, dava tarihi itibarıyla alacakların zamanaşımına uğramadığı, sunulan belgeler nazara alındığında iş bitim tarihi 30.04.2020 olarak gösterilmiş ise de, Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümlerinden 30.04.2020 tarihinden sonra yüklenicinin faaliyetine devam ettiği ve davacının da davalının alt yüklenicisi nezdinde çalışmaya devam ettiği, hesaplamaların buna göre yapıldığı, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararında belirtilen hususlara göre değerlendirme ve hesaplama yapılan 10.07.2023 tarihli ek raporda, dava sonrası davalı tarafça yapılan ödemelerin tenzil edilmesiyle bakiye alacakların hesaplandığı, bilirkişi ek raporunun denetime elverişli olduğu ve hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkilinin ihale makamı olduğunu ve davacı ile arasında iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya hukuki bir bağlantı bulunmadığını, müvekkilinin toplu iş sözleşmesinin tarafı olmadığını ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi uyarınca davacının çalıştığı dava dışı Şirket ile hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fiyat farkının İdarece ödenmesi durumunun 4734 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendi uyarınca ihale edilen işlere ilişkin olduğunu, davada iki sözleşme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesi alacaklarının talep edildiğini, ancak bu dönemler haricinde bilirkişi tarafından 31.08.2020 tarihine kadar toplu iş sözleşmesi alacaklarının hesaplandığını, talep olmayan toplu sözleşme dönemlerinin hesaba konu edildiğini, talep dışı dönemi kapsayan 01.06.2020-31.08.2020 tarihleri arasında yapılan üçüncü bir toplu iş sözleşmesi mevcut olup bu sözleşme farklarının müvekkili tarafından ödendiğini, yine müvekkili tarafından 2019 Mart ayı ile 2020 Ocak ayı arasında bu aylar dâhil olmak üzere toplu iş sözleşmesi farkı hesaplanarak ödendiğini, bu ödemelerin gözetilmediğini, diğer taraftan toplu iş sözleşmesi bulunmayan 01.02.2020-31.05.2020 dönemine ilişkin hesap yapılmasının hatalı olduğunu, rapordaki hesap hatalarının dikkate alınmadığını ileri sürerek isitnaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç