muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6395, Karar No: 2023/4609, Tarih: 22.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/6395 E.  ,  2023/4609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/759 E., 2022/817 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığından tebliğnamenin temyiz isteminin reddine ilişkin

düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan hapis cezasının süresine göre, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2018/356 Esas, 2020/38 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğunun uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2020/1955 Esas, 2020/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.01.2022 tarihli ve 2020/21838 Esas, 2022/889 Karar sayılı kararı ile;

"CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

"CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında CMK’nın 135. maddesi kapsamında uygulanan iletişimin tespiti ve dinlenilmesi kararı çerçevesinde, sanığın tanık ... ile bulaşacağının anlaşılması üzerine yapılan fiziki takipte sanık ile tanığın buluştukları, sanığın tanığın sevk ve idaresindeki araca bindiği, saat 17:35 sıralarında sanığın araçtan inip yaya olarak ara sokağa girdiği, alıcı tanığın araçta kaldığı, bahse konu aracın izlenmeye devam edildiği, saat 17:40 sıralarında sanığın ara sokaktan çıkarak tekrar tanığın kullandığı

araca binerek ikametinin önünde araçtan indiği, tanığın kullandığı aracın uygun bir yerde kontrol edilmek amacıyla fiziki takibine devam edildiği, ... ili... bulvarı üzeri ... kavşağı civarında il merkezinden... istikametine seyir halinde olan aracın durdurulduğu, kaba üst yoklaması yapılacağı esnada tanık ...’in kendi rızası ile teslim ettiği net 6 gram esrarın ele geçirildiği somut olayda;

Sanık, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, tanık ...'le birlikte esrar tükettiklerini savunmuş; tanık ...; soruşturma esnasında uyuşturucu maddeleri açık kimlik ve adres bilgisini bilmediği müdür lakaplı ... isimli şahıstan aldığını, fotoğraf teşhis tutanağında da sanık ...’yi teşhis ettiğini beyan etmiş, mahkeme huzurundaki beyanında ise hatırlamadığı bir yerden aldıklarını, ...’nin bir çocuk çağırdığını, kendisine paraları verdiklerini, ...’nin de esrar aldığını, ...’nin aldığı maddeden kendisine ikram ettiğini, kendine aldıkları esrarı kullanmadan yakalandığını, kollukta kendisine bağırılıp çağrıldığı için soruşturma aşamasındaki ifadesi ile teşhisi kabul etmediğini söylemiş ise de; buluşmalarından ayrılmalarına kadar kesintisiz sürdürülen fiziki takibe göre tarafların buluşmalarından bir müddet sonra aracın 1412. sokakta durduğu, burada sanığın tek başına araçtan inip ara sokağa girdiği, bir müddet sonra ara sokaktan geri dönerek tanık ...’in beklediği araca bindiği, buradan hareket eden aracın sanığın ikametinin önünde durması üzerine sanığın araçtan inip alıcı ...den ayrıldığı tutanakla tespit edilmiş olup alıcı tanığın mahkemedeki, fiziki takip tutanağı ile çelişen, sanığı korumaya yönelik beyanına itibar edilemeyeceğinden iletişimin tespiti tutanakları, alıcı tanığın fiziki takip tutanağı ile uyumlu soruşturma aşamasındaki beyanları, fiziki takip ve olay tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/759 Esas, 2022/817 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; sanık müdafiinin 01.06.2022 tarihli dilekçesi ile süre tutum talebinde bulunduğu, gerekçeli karar usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği halde, 5271 sayılı

Kanun'un 294 üncü ve 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca süresi içerisinde temyiz sebeplerini içerir gerekçeli temyiz dilekçesinin verilmediği anlaşıldığından temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın hukuka aykırı olduğuna,

2. Mahkemece aynı delillerle öncesinde beraat kararı vermiş iken, şimdi mahkûmiyet kararı verildiğine, sanık lehine şüphe olduğundan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesi kapsamında uygulanan iletişimin tespiti ve dinlenilmesi kararı çerçevesinde, sanığın tanık ... ile bulaşacağının anlaşılması üzerine yapılan fiziki takipte sanık ile tanığın buluştukları, sanığın tanığın sevk ve idaresindeki araca bindiği, saat 17:35 sıralarında sanığın araçtan inip yaya olarak ara sokağa girdiği, alıcı tanığın araçta kaldığı, bahse konu aracın izlenmeye devam edildiği, saat 17:40 sıralarında sanığın ara sokaktan çıkarak tekrar tanığın kullandığı araca binerek ikametinin önünde araçtan indiği, tanığın kullandığı aracın uygun bir yerde kontrol edilmek amacıyla fiziki takibine devam edildiği, ... ili... Bulvarı üzeri ... kavşağı civarında il merkezinden... istikametine seyir halinde olan aracın durdurulduğu, kaba üst yoklaması yapılacağı esnada tanık ...’in kendi rızası ile teslim ettiği net 6 gram esrarın ele geçirildiği somut olayda;

Sanık, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, tanık ...'le birlikte esrar tükettiklerini savunmuş; tanık ...; soruşturma esnasında uyuşturucu maddeleri açık kimlik ve adres bilgisini bilmediği müdür lakaplı ... isimli şahıstan aldığını, fotoğraf teşhis tutanağında da sanık ...’yi teşhis ettiğini beyan etmiş, mahkeme huzurundaki beyanında ise hatırlamadığı bir yerden aldıklarını, ...’nin bir çocuk çağırdığını, kendisine paraları verdiklerini, ...’nin de esrar aldığını, ...’nin aldığı maddeden

kendisine ikram ettiğini, kendine aldıkları esrarı kullanmadan yakalandığını, kollukta kendisine bağırılıp çağrıldığı için soruşturma aşamasındaki ifadesi ile teşhisi kabul etmediğini söylemiş ise de; buluşmalarından ayrılmalarına kadar kesintisiz sürdürülen fiziki takibe göre tarafların buluşmalarından bir müddet sonra aracın 1412. sokakta durduğu, burada sanığın tek başına araçtan inip ara sokağa girdiği, bir müddet sonra ara sokaktan geri dönerek tanık ...’in beklediği araca bindiği, buradan hareket eden aracın sanığın ikametinin önünde durması üzerine sanığın araçtan inip alıcı ...'den ayrıldığı tutanakla tespit edilmiş olup alıcı tanığın mahkemedeki, fiziki takip tutanağı ile çelişen, sanığı korumaya yönelik beyanına itibar edilemeyeceğinden iletişimin tespiti tutanakları, alıcı tanığın fiziki takip tutanağı ile uyumlu soruşturma aşamasındaki beyanları, fiziki takip ve olay tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin "11.11.2017" yerine hatalı olarak "22.11.2017" olarak yazılması mahalli mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/759 Esas, 2022/817 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza

Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6525, Karar No: 2024/9501, Tarih: 10.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6525 E.  ,  2024/9501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/268 E., 2024/582 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 38. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/129 E., 2023/531 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler bünyesinde işletme teknisyeni olarak çalıştığını, sendika ile dava dışı alt işveren arasında yürütülen toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan 16.12.2016 imza tarihli ve 15.04.2016-01.04.2018 yürürlük süreli, devamında 01.03.2019-31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmelerinin imzalandığını, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, davalı ile dava dışı yüklenici Şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğundan işçilik haklarından birlikte sorumluluğun söz konusu olduğunu ileri sürerek belirtilen toplu iş sözleşmeleri ve dosyaya intikal edecek başka sözleşmeler var ise onlar da dâhil olmak üzere davacının ödenmeyen ücret farkı, ikramiye ve toplu iş sözleşmesinden doğan sosyal haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre, zamanaşımı, dava şartları yönünden resen inceleme yapılarak şartlar oluşmamış ise davanın reddi gerektiğini, davanın yüklenici Şirkete ihbarı gerektiğini, yüklenici Şirket ile aralarında anahtar teslimi olarak ihale sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacı ile aralarında iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya başka bir hukuki bağlantı bulunmadığını, 15.04.2016-01.04.2018 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak fiyat farkı ödemesinin mümkün bulunmadığını, 01.03.2019-31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak ise yükleniciye fiyat farkı ödemesinin yapıldığını, tüm işçilik hak ve alacaklarından yüklenici Şirketin sorumlu olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının üye sıfatı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma hakkı bulunduğu, üyelik tarihi gözetildiğinde toplu iş sözleşmesinin yürürlük süreci başlangıcından itibaren ve yürürlük süresi sona ermiş olsa bile iş sözleşmesi hükmü hâline gelen haklarının devam edeceği dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, dava tarihi itibarıyla alacakların zamanaşımına uğramadığı, sunulan belgeler nazara alındığında iş bitim tarihi 30.04.2020 olarak gösterilmiş ise de, Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümlerinden 30.04.2020 tarihinden sonra yüklenicinin faaliyetine devam ettiği ve davacının da davalının alt yüklenicisi nezdinde çalışmaya devam ettiği, hesaplamaların buna göre yapıldığı, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararında belirtilen hususlara göre değerlendirme ve hesaplama yapılan 10.07.2023 tarihli ek raporda, dava sonrası davalı tarafça yapılan ödemelerin tenzil edilmesiyle bakiye alacakların hesaplandığı, bilirkişi ek raporunun denetime elverişli olduğu ve hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkilinin ihale makamı olduğunu ve davacı ile arasında iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya hukuki bir bağlantı bulunmadığını, müvekkilinin toplu iş sözleşmesinin tarafı olmadığını ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi uyarınca davacının çalıştığı dava dışı Şirket ile hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fiyat farkının İdarece ödenmesi durumunun 4734 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendi uyarınca ihale edilen işlere ilişkin olduğunu, davada iki sözleşme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesi alacaklarının talep edildiğini, ancak bu dönemler haricinde bilirkişi tarafından 31.08.2020 tarihine kadar toplu iş sözleşmesi alacaklarının hesaplandığını, talep olmayan toplu sözleşme dönemlerinin hesaba konu edildiğini, talep dışı dönemi kapsayan 01.06.2020-31.08.2020 tarihleri arasında yapılan üçüncü bir toplu iş sözleşmesi mevcut olup bu sözleşme farklarının müvekkili tarafından ödendiğini, yine müvekkili tarafından 2019 Mart ayı ile 2020 Ocak ayı arasında bu aylar dâhil olmak üzere toplu iş sözleşmesi farkı hesaplanarak ödendiğini, bu ödemelerin gözetilmediğini, diğer taraftan toplu iş sözleşmesi bulunmayan 01.02.2020-31.05.2020 dönemine ilişkin hesap yapılmasının hatalı olduğunu, rapordaki hesap hatalarının dikkate alınmadığını ileri sürerek isitnaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının hizmet alım sözleşmelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında olduğunu belirttiği ve toplu iş sözleşmesi farklarına dair ödeme yaptığı dikkate alındığında hükmedilen işçilik alacaklarından sorumlu olmadığı yönündeki istinaf sebebinin yerinde görülmediği, dava dilekçesinde 15.04.2016 - 01.04.2018 ve 01.03.2019 - 31.01.2020 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin yanı sıra dava tarihine kadar davacının yararlanma hakkına sahip olduğu tüm toplu iş sözleşmeleri uygulanarak alacakların hüküm altına alınması istendiğine ve davalı tarafça da 01.06.2020 - 31.08.2020 arasını kapsayan üçüncü bir toplu iş sözleşmesi olduğu ve bu sözleşmenin farklarının ödendiği savunulduğuna göre talep aşımından söz edilmesinin mümkün olmadığı, hükme esas alınan 10.07.2023 tarihli bilirkişi ek raporunda 07.04.2021 tarihli tabloda yer alan alacak kalemlerinin dava sonrası davalı tarafça yapılan ödemelerin tenzil edilmesiyle bakiye alacak hakkına ilişkin olduğunun belirtildiği ve söz konusu tutarların hüküm altına alındığı, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki talep dönemi için arabuluculuk dava şartı yerine getirilmediğinden bu dönemde talep edilen miktarların dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı, uygulanması gereken toplu iş sözleşmesi ile alacakların hesabı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan 01.03.2019 - 31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin art etkisi göz önünde bulundurulduğunda yapılan hesaplamanın yerinde olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.