muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10337, Karar No: 2022/1428, Tarih: 23.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10337 E.  ,  2022/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ilişkin verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; duruşma talebi değerden reddedilerek, süresinde verildiği anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilerek, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası ...’ın 27 ada 6 parsel sayılı taşınmazının öncelikle dava dışı ... ...’a, ondan da davalıya satış yoluyla temlik edildiğini, ara malik ... ...’ın davalının oğlunun yakın arkadaşı olduğunu, devrin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazı bedelini ödemek suretiyle iktisap ettiğini, muvazaanın olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 10.09.2013 tarihli ve 2013/7576 Esas, 2013/12289 Karar sayılı kararıyla; “...mahkemece muvazaa hukuksal sebebine dayalı tapu iptali ve tescil isteği yönünden yukarıda değinilen ilkeler uyarınca yöntemine uygun şekilde araştırma ve inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

3. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin 20/02/2015 tarihli ve 2014/1521 Esas, 2015/315 Karar sayılı kararıyla; tarafların müşterek mirasbırakanı ...’ın hayatta olduğu dönemde iradesinin tehdit suretiyle fesata uğratılarak dava konusu taşınmazın elinden çıkarıldığı konusunda her türlü şüpheden uzak somut bir delil elde edilemediği, bozma sonrasında yukarıda belirtilen gerekçeler doğrultusunda ikrah iddiasını doğrulayacak herhangi bir delil sunulmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

4. Direnme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Hukuk Genel Kurulu Kararı

4. Direnme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Hukuk Genel Kurulu Kararı

Hukuk Genel Kurulunun 2017/1-1246 Esas, 2018/1557 Karar sayılı kararı ile “… davacı dava dilekçesinin 1.paragrafında “...yaşı ilerlemiş bakıma muhtaç babamı köşeye sıkıştırıp abim vekızkardeşim….babamı etkileyerek yakın tanıdıkları adına cüz’i fiyatla mülklerinin satışını yaptırmışlar daha sonra da adlarına almayı planlayıp amaçlarına ulaşmışlar…”, ikinci paragrafında “…babamın yaşı gereğince teşkilatlı hastane raporlu satışın yapılması gerekirken babamı zorlayıp bu işlem muvazaalı olup mirasçılardan yani benden mal kaçırmaya yönelik gizli bir anlaşmadır…”, bu ifadeler bütünlük içerisinde değerlendirildiğinde “muris muvazaası” hukuksal nedenine dayanıldığı açık bir biçimde görülmektedir. Diğer taraftan davacı vekilince yargılama aşamasında verilen dilekçeler ve özellikle 16.11.2011 tarihli dilekçede çok açık bir biçimde, muvazaa hukuksal nedenine dayanıldığı tartışmasızdır. Kaldı ki davalı taraf da davayı “muris muvazaası” hukuksal nedenine dayalı olduğu şeklinde yorumlamış ve cevap dilekçesinde muvazaanın olmadığı, murisin vefatından on yıl sonra muvazaa hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davası açılamayacağına dair savunma yapmıştır. Bu noktada belirtmek gerekir ki olayları ortaya koymak tarafların, uygulanacak kanun hükmünü bulmak, diğer bir anlatımla olayların hukuki sebebini tayin etmek, kanunları kendiliğinden (resen) uygulamak hâkimin görevi olup, hukuki nitelendirmenin hâkim tarafından yapılacağı konusunda tartışma bulunmamaktadır. Buna göre hâkim, tarafların sunduğu vakıaları, talep ve cevap sonuçlarını incelemeli fakat dava ya da şikâyetin vasıflandırılmasında onların beyanlarına bakmayıp, açık bir nitelendirme yoksa bu belirlemeyi kendisi yapmalıdır. Hâl böyle olunca gerek dava dilekçesindeki anlatımların, gerekse tüm dosya kapsamının, davanın gerçek sebebi ve temelinin muris muvazaasına dayalı olduğu sonucuna ulaşan ve Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır…” gerekçesiyle direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

6. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 14/11/2019 tarihli ve 2019/216 E., 2019/681 K. sayılı kararıyla; bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

7. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Dairenin İkinci Bozma Kararı

6. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 14/11/2019 tarihli ve 2019/216 E., 2019/681 K. sayılı kararıyla; bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

7. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Dairenin İkinci Bozma Kararı

Dairenin 09/03/2021 tarihli 2020/1678 Esas, 2021/1309 Karar sayılı kararıyla; “...Muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerekmektedir. Yukarıda değinilen kanun hükümleri uyarınca mirasbırakanın mal kaçırma iradesi ile hareket ettiği iddiasını ispat yükü davacı tarafa aittir. Somut olayda; dinlenen tanık beyanlarından mirasbırakanın davacı ile beraber diğer bir kısım mirasçılarına da kazandırmalarda bulunduğu, geride adına kayıtlı iki adet dükkanın kaldığı ve kira gelirlerinin mirasçılar arasında paylaşıldığı, ara malik kullanmak suretiyle davalıya muvazaalı temlik yapıldığına ilişkin olguların davacı tarafça ortaya konulamadığı, mirasbırakanın mal kaçırmak iradesiyle hareket ettiği iddiasının kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davanın reddine karar vermek gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. ” gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

9. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/09/2021 tarihli ve 2021/248 Esas, 2021/280 Karar sayılı kararıyla; hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

10. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

11. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; devrin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

12. Gerekçe

12.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

12.2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

12.3. Değerlendirme

(IV/8.) no.lu paragrafta yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasa ile bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27461, Karar No: 2011/7969, Tarih: 28.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/27461 E.  ,  2011/7969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayete konu edilen Ankara İli Çankaya ilçesi, ..... Mahallesi, ..... sokakta ... kapı nolu binanın bulunduğu yere rastlayan imarın .... ada .... parseli teşkil eden .... m2 arsa üzerine inşa edilmiş 1, 2, 3, 4 nolu bağımsız bölümlerin, icra dosyasında bulunan tapu kayıtlarında müstakil mesken oldukları bildirilmiş ise de, taşınmaz açık artırma ilanı ve şartnamede (1) nolu dairenin fiilen (2) nolu daire ile birleştirilerek 7 oda, 2 banyo, bir mutfak ve 2 koridordan müteşekkil olduğunun bilirkişilerce tespit olunduğunun bildirildiği görülmektedir. Aynı şekilde ihale konusu (3) nolu bağımsız bölümün (4) nolu bağımsız bölümle birleştiği de belirlidir. Kendisine satış ilanı tebliğ edilen şikayetçi, taşınmazların mevcut durumunu bilerek ihalede pey sürmüş ve ihale üzerinde kalmıştır. Bu husus kendisinin de kabulünde olup, taşınmazın esaslı vasıflarında hatadan sözederek ihalenin feshini isteyemez. O halde mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ihalenin feshi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13445, Karar No: 2024/2724, Tarih: 20.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/13445 E.  ,  2024/2724 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/340 E., 2021/972 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I - Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, ilk mahkûmiyet tarihi olan 26.10.2015 gününden 06.10.2021 olan inceleme konusu karar tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II - Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, 20.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1708, Karar No: 2016/5535, Tarih: 23.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1708 E.  ,  2016/5535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen '2004 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma' suçunun, hüküm tarihinde yürürlükte olan ve lehe bulunan 765 sayılı TCK’nun 102/4, "2005 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanma" suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabii olduğu 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesinde öngörülen asli zamanaşımlarının kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 09.05.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/3, 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMUK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2517, Karar No: 2010/4273, Tarih: 18.03.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/2517 E.  ,  2010/4273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silah ruhsatını yeniletmediği ve bir başkasına devrini yapmadığından dolayı sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 54/4. maddesi gereğince Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan müsadere talebinin reddine ve suç konusu emanette bulunan tabanca ve şarjörün sanığa iadesine dair (BAFRA) Sulh Ceza Mahkemesinin 27.10.2009 tarih ve 2009/444-634 sayılı kararını kapsayan dosya ile ilgili olarak:

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun kapsamında bir adet bulundurma ruhsatlı tabancasının bulunduğu, anılan Kanun'a istinaden çıkartılan Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 3. maddesine göre 22.8.2007 tarihinde yapılan yazılı tebligata rağmen ruhsatını yeniletmediği, aynı Yönetmeliğin 17. maddesine göre silahını başkasına devretmesi konusunda 4.4.2008 tarihinde yapılan tebligata rağmen başkasına devrini de sağlamadığı anlaşılmakla, tabanca ve eklerinin müsaderesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 14.1.2010 gün ve 1831 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından 3.2.2010 gün ve 2010/19374 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize tevdii edilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

...'un müsadere davasına konu 6136 sayılı Kanun kapsamında ruhsatlı tabancasının bulunduğu, ruhsat süresinin 8.9.2007 tarihinde sona erdiği, Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmelik hükümleri gereğince idarece ruhsatını yeniletmesi gerektiğinin 22.8.2007 tarihinde tebliğ edildiği, sözkonusu ruhsatı yeniletmemesi sebebiyle, ruhsatın iptal edildiği 6 ay içinde silahın ruhsat almaya hak kazanmış başkasına devrinin sağlanması gerektiğine aksi halde adli makamlara başvurulacağına ilişkin tebligatın 4.4.2008 tarihinde yapıldığı, usulüne uygun tebligatlara rağmen sanığın ruhsatını yeniletmediği gibi silah almaya hak kazanmış bir kimseye de devrini sağlamadığı, silahın adli emanette bulunmasından dolayı ruhsat yeniletemediğini savunmuş ise de bir suç nedeniyle adli makamlarca el konulan sözü geçen tabancanın kesinleşen mahkeme kararıyla kendisine 19.2.2008 tarihinde teslim edildiğinin anlaşılması ve silahın tesliminden sonra da ruhsat yeniletme veya başkasına devretme girişiminde bulunmadığı ve bu nedenle mahkemece silahın müsaderesi yerine iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14.1.2010 gün ve 1831 sayılı kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay C.Başsavcılığının ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görülmekle Bafra Sulh Ceza Mahkemesinin 27.10.2009 gün ve 2009/634 Karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak belirlenen hukuka aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesindeki ve 5271 sayılı CMK.nun 309/4-d madde, fıkra ve bendindeki yetkilere dayanılmak suretiyle hükümden emanete alınan Browning marka ve 1 adet şarjörün sanığa iadesine" ibaresi çıkartılıp TCK.nun 54/4. maddesi gereğince 7.65 mm çaplı ... seri nolu tabanca ve eklerinin (MÜSADERESİNE), sair hususların aynen bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30200, Karar No: 2021/2597, Tarih: 16.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/30200 E.  ,  2021/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hayvanların katılana ait zeytin bahçesine girdiğine yönelik 24.07.2014 tarihli ikrarı, tanık ...’ın hayvanları bahçede otlarken gördüğüne ilişkin beyanı, tutanaklar ve tüm doya kapsamına göre atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18752, Karar No: 2010/16073, Tarih: 18.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/18752 E.  ,  2010/16073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma suçunun geceden sayılan zaman diliminde ve silahla işlendiğinin dosya içersinden anlaşılıp kabul edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (a) bendinin yanı sıra ayrıca (h) bendine de aykırı biçimde işlendiğinin kabulü ile 149/1-(a), ve (h) bentleri ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi ve temel ceza belirlenirken aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılmaması,

2- 5237 sayılı Yasanın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, maddi ceza hukukuna ilişkin infaz aşamasındaki lehe uygulamaların kazanılmış hak teşkil etmeyeceğinin gözetilmesine, 18/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.