muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2305, Karar No: 2014/22427, Tarih: 11.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2305 E.  ,  2014/22427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın eksik inceleme ile karar verildiğine ve sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Meydana gelen olayda sanığın kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı Kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. bendinin çıkarılarak yerine "Sanık hakkında taksirle yaralamaya neden olma suçunu işlediği iddiasıyla TCK'nın 89/1. maddesi gereğince cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE ," ilişkin bendin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan sanığın beraatine ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3129, Karar No: 2012/6788, Tarih: 07.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3129 E.  ,  2012/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

YRG.GELİŞ TARİHİ:02.03.2012

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal,terkin ve yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5232, Karar No: 2011/6663, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5232 E.  ,  2011/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.04.2008 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar, tapulu taşınmazda iyiniyet iddiasında bulunulamayacağını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684. ve 718.maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, 659 ada 4 sayılı parselin o tarihlerde maliki olan davalılardan ...’in verdiği 15.11.1983 tarihli vekaletnameye dayanmıştır. Bu vekaletnamenin incelenmesinden, gerçekten davalılardan ...’in 659 ada 4 sayılı parselin intikal işlemlerinin yapılması ve kendi adına inşaat yapım işlerinde vekil olması için davacıya vekaletname verdiği görülmektedir. Ne var ki, bu vekaletname taşınmazın haricen davacıya satışına ilişkin değildir. Kayıt maliki ...’in davacıyı vekil tayin etmesi sadece bir vekalet ilişkisinin varlığını gösterir. Vekaletname, davacıya bunun dışında bir hak sağlamaz.

Diğer taraftan, dosyadaki tapu kayıtlarının incelenmesinden 659 ada 4 sayılı parselin 12.08.2004 tarihinde dava dışı ...’a satış yoluyla geçtiği, bu şahsın da 28.12.2007 tarihinde davalılardan ...’e dava konusu parseli tapuda sattığı görülmektedir. İddiaya göre, arazi üzerindeki yapı 1985 yılında yapılmıştır.

Diğer taraftan, dosyadaki tapu kayıtlarının incelenmesinden 659 ada 4 sayılı parselin 12.08.2004 tarihinde dava dışı ...’a satış yoluyla geçtiği, bu şahsın da 28.12.2007 tarihinde davalılardan ...’e dava konusu parseli tapuda sattığı görülmektedir. İddiaya göre, arazi üzerindeki yapı 1985 yılında yapılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Yapının yapıldığı tarihteki kayıt maliki ise dava dışı Hazine’dir. Davalılardan ..., taşınmazı 23.03.1990 tarihinde tahsis ile kazanmıştır. Şu andaki kayıt maliki ise davalı ... olduğuna göre, şahsi hak ne davalı ...’e ve de ne de ...’e karşı ileri sürülebilir.

Yapılan bu saptamalara göre dinleme olanağı bulunmayan davanın reddi gerekirken, istemin yazılı bazı gerekçelerle hüküm altına alınması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7764, Karar No: 2015/5376, Tarih: 13.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7764 E.  ,  2015/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay gecesi saat 24:00 da mağdurun minibüs duraklarında beklediği sırada saatinin sorulup cebindeki paranın çalınmasına ilişkin olayda, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, çalıntı paranın ele geçirilmemiş olması, mağdurun ara sokaklardan hırsızlık eylemi yapanları kovaladığı, aranın açıldığı sonradan yakaladığı sanığın eylemi yapan kişi olduğunu iddia etmesi, mağdurun olay gecesi alkollü olduğunu da beyan etmesi karşısında; sanığın hükümlülüğüne yeter başkaca somut ve inandırıcı deliller gösterilmeden ve de savunmada isimleri geçen ... ile ...'da tanık olarak dinlenmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7634, Karar No: 2019/18378, Tarih: 21.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/7634 E.  ,  2019/18378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkkette 11/04/200-/17/11/2007 tarihleri arasında trans mikser şoförü olarak çalıştığını, maaşların sürekli geç ve düzensiz ödenmesi, sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden ödenmesi, ağır çalışma koşulları, uzun çalışma saatleri, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini, davacının net maaşının 950,00 TL olup sefer başına 4,00 TL ödendiğini, günlük 5-7 sefer bazen günde 10 sefer yapıldığını, haftanın 7 günü en az 14-15 saatlik çalışma süreleri ile çalışıldığını, çalışma saatinin en erken 22:00'ye kadar günlük yapıldığını, davacının maaaşının asgari ücret kadarının bankadan geri kalanın elden ödendiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, pirim/sefer ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 11/04/2007-18/11/2011 tarihleri arasında çalıştığını, davacının 18/11/2011 tarihinde kendisi tarafından müvekkiline bildirilen ihbar önelinin bitmesini müteakip işten ayrıldığını, iş akdini fesheden davacının kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, davacının çalıştığı sürece hak kazandığı maaş alacaklarının ödendiğini, yıllık izin defteri kapsamında tüm yıllık ücretli izinlerinin kullandığını, davacının prim-sefer ücreti alacağının olmadığını, davacının çalıştığı hazır beton sektöründe işçilere maaş+sefer ücreti ödendiği halde davacının fazla mesai ücreti adı altında ücret istemesinin doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63'üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasa'nın 41'inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63'üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının yaptığı her sefer için 3,00 TL sefer ücreti aldığı anlaşılmaktadır. Çalışma süresi ve sefer sayısı arttığında aldığı sefer ücreti de artmaktadır. Bu nedenle fazla çalışma alacağının sadece %50 zamlı kısmının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18326, Karar No: 2018/11754, Tarih: 27.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/18326 E.  ,  2018/11754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın aşamalarda alınan beyanlarında, olay sırasında kendisine bıçak, sopa ve şişe ile saldırıldığını iddia etmesi ve katılan hakkında düzenlenen olay tarihli adli rapor içeriğinde, kafa bölgesinde sütür atılmasını gerektiren birden fazla kesi, gluteal bölgelerde genişliği 2 cm., derinliği yaklaşık 5-6 cm. olan kesici delici alet yaralanması ile olaydan bir gün sonra düzenlenen kesin raporda, sol kürek kemiği üzerinde 4 x 1.5 cm.'lik sopa izi ile uyumlu kırmızı - mor renkli tren yayı şeklinde ekimoz gibi darp cebir izlerinin tespit edilmesi; 26.08.2014 tarihli olay tutanağında da, ihbar üzerine olay yerine gidildiğinde, tanık ... tarafından suçta kullanıldığı belirtilerek teslim edilen bıçak üzerinde kan izleri bulunduğunun anlaşılması karşısında, katılanın beyanları, adli rapor içeriği ve katılanın yaralanmasının niteliği de dikkate alındığında, sanıkların üzerlerine atılı suçu, iştirak halinde ve silahtan sayılan cisimlerle işledikleri halde, dosya kapsamı ile uyuşmayan gerekçelerle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2571, Karar No: 2015/3355, Tarih: 30.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2571 E.  ,  2015/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/369738

MAHKEMESİ : Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2011

NUMARASI : 2011/462 (E) ve 2011/561 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Suça konu sahte nüfus cüzdanının, muhtarlıktan alınan kayıp değiştirme belgesi ile Nüfus Müdürlüğünden alınması karşısında; zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.05.2007 gün ve 2005/582 sayılı ilamın, tekerrüre esas alınan Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin ilamından daha ağır hükümlülük içerdiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hükmün tekerrür uygulamasına ilişkin fıkrasındaki "Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/160 Esas 2010/252 Karar sayılı ilamı '' ibaresi çıkartılarak yerine ''Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/582 Esas 2007/312 Karar sayılı ilamı'' denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son ve 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7086, Karar No: 2012/6661, Tarih: 06.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7086 E.  ,  2012/6661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

YRG.GELİŞ TARİHİ:21.05.2012

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,6.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10415, Karar No: 2019/552, Tarih: 10.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/10415 E.  ,  2019/552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, sigortasının yapılmaması, ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak davacının feshettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, alacağının bulunmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkeme'nin 07/03/2014 tarih ve 2012/491 Esas sayılı davanın kısmen reddine ilişkin verilen kararı Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin 11/11/2015 tarih ve 2014/19726 Esas 2015/31984 Karar sayılı ilamında belirtilen "Davacının çalıştığı işyeri kömür satışı yapılan bir işyeri olarak tanımlanmıştır. İşyerinin bu niteliğine göre çalışma saatlerinin ve çalışılan gün sayısının mevsime bağlı olarak değişme ihtimali yüksektir. Bu nedenle taraf tanıkları çalışma şekli açısından yeniden dinlenilerek işyerinde yazın ve kışın ne iş yapılıp, ne tür ürünler satıldığı açıklattırılarak mevsimsel olarak çalışma saatleri ile haftada çalışılan gün sayısı detaylandırılıp fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatile ilişkin taleplerin değerlendirilmesi gerekirken tanıklar detaylı olarak sorgulanmadan sonuca gidilmesi hatalıdır. Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesinin de hatalı olması" nedeniyle bozulduğu, bozma ilamına uyulduğu, taraf tanıklarının yeniden beyanlarının alındığı, bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, tüm dosya kapsamının bir bütün olarak değerlendirilmesinde; mahkememiz kararının Yargıtay tarafından fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretleri yönünden bozulduğu değerlendirilmiş, yapılan yargılama sonucunda kabul edilen 07.09.2018 tarihli bilirkişi raporu ile davacının alacaklarının tespit edildiği, usuli kazanılmış haklar nedeniyle bozmadan önce uygulanan oranlarda takdiri indirim uygulandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti ve hafta tatli ücreti bakımından, usuli müktesep hakka aykırılık mevcuttur.

Şöyle ki;

Bozma konusu ilk Mahkeme kararının esas aldığı bilirkişi raporunda sadece Ekim, Kasım, Aralık, Ocak, Şubat, Mart aylardaki hafta tatilleri hesaplanmıştır. Bu karar sadece davalı temyizi üzerine bozulmuştur. Bozma sonrası ise tüm hafta tatilleri hesaplanmıştır. Her ne kadar Mahkeme bozma sonrası eldeki kararda önceki karardaki meblağda hafta tatiline hükmederek ve fazla talebin reddine karar vererek hafta tatili ücreti için miktar bakımından davalının usuli müktesep hakkını korumuş ise de bozma konusu kararda esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili hesaplanmayan Nisan ve Eylül aylarında bozma sonrası esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili çalıştığı kabul edildiği ve hafta tatillerindeki 2 saatlik fazla mesai süresi, toplam fazla mesai süresine eklenerek hesaplandığı için Nisan ve Eylül aylarında yılda yaklaşık 16 saat fazla mesai fazladan hesaplanmıştır. Yani, 2x4 gün x 2 saat = 16 saat şeklinde fazladan hesaplama yapılmıştır.

Bu durum, ilk karar sadece davalı tarafından temyiz edilip sadece davalı lehine bozulduğundan, davalının usuli müktesep hakkına aykırıdır.

3-Fazla mesai ücreti hesabında mükerrer hesaplama yapılmıştır.

Şöyle ki;

Fazla mesai ücretinin hesaplanmasında, ayrıca hesaplanmış bulunan ulusal bayram genel tatil günlerinin 7,5 saate kadar olan -7,5 saat dahil – kısımları dışlanarak, çalışılan ulusal bayram genel tatil günlerinde ara dinlenmesi düşüldükten sonra 7,5 saati aşan fiili çalışma süresinin fazla mesai süresine dahil edilmesi gerekirken, çalışılan ulusal bayram genel tatil günlerinin tamamının fazla mesai süresi içinde de hesaplanması hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.