muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24884, Karar No: 2014/23169, Tarih: 02.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/24884 E.  ,  2014/23169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/04/2012

NUMARASI : 2010/440-2012/531

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1--Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi,

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi,

belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda , Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 8 saatlik çalışmadan 1 saat yerine 30 dakika ara dinlenmesi düşülerek fazla çalışmanın hesaplanması isabetsizdir.

3-Hükmedilen miktarların net ya da brüt olduğunun kararda belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41218, Karar No: 2014/36885, Tarih: 23.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/41218 E.  ,  2014/36885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/322397

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 14. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2010

NUMARASI : 2009/524 (E) ve 2010/119 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Olay gecesi müştekinin çocuklarının sokaktan gelen yüksek sesleri üzerine sanığın, “yeter artık, uyuyamıyorum şerefsizler hepinize kezzap dökeceğim” dediğinin mahkemece kabulü ile müşteki H.. D.. tarafından da doğrulanması karşısında, olayın çıkış sebebi ile gelişimi üzerinde durularak, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık B.. J..'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3812, Karar No: 2021/100, Tarih: 19.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/3812 E.  ,  2021/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ... hakkında müşteki ...’a yönelik ... istasyonundaki kapının zorlanması nedeniyle mala zarar verme suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmekle yapılan incelemede;

I-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler incelendiğinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanıklar ..., ..., ..., ...’nün temyiz itirazlarının CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında gençali köyü market soygununa yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan beraat kararları incelendiğinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanıklar ..., ..., suça sürüklenen çocuk ...’ın ...Petrol istasyonundaki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları ile sanık ...’ın ... Petrol istasyonundaki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan kurulan hükümler incelendiğinde;Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanıklar ..., ..., ..., ...’nün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

... istasyonundaki eylem nedeniyle sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, sanıklar ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümler ile ... Petrol istasyonundaki eylem nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler incelendiğinde;

... istasyonundaki eylem nedeniyle sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, sanıklar ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümler ile ... Petrol istasyonundaki eylem nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler incelendiğinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; ... Petrol istasyonundaki eylem nedeniyle hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazlarıda yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 51. maddesindeki erteleme kurumu değerlendirilirken “mağdurun zararının giderilmediği” gerekçesiyle uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle ertelemeye engel hürriyeti bağlayıcı, kasıtlı suçtan 3 aydan fazla cezaya ilişkin sabıkasının bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 26/11/2015 tarihli celsede lehe olan hükümlerin uygulanması talebinin, TCK'nın 51. maddesindeki hükümleri de kapsadığı anlaşıldığından yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 51. maddesinin uygulanmaması,

2- Sanıklar ..., ..., ... yüklenen suçları işlediklerine ilişkin, diğer suça sürüklenen çocuk ...’ün atfı cürüm niteliğinde kalan anlatımı dışında, hükümlülüklerine yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanıklar ..., ..., ...’nün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 19/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7141, Karar No: 2016/20454, Tarih: 05.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/7141 E.  ,  2016/20454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, iş akdinin haksız nedenle sona erdirildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretinin yazılı belgelere dayanmaksızın ve uzun bir süre için hesaplanması halinde Yargıtay’ca takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan tutara göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime de gidilmemelidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kullanmış olduğu yıllık izinler, mazeret izinleri ve raporlar değerlendirilerek fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret hesabı yapılmıştır. Bu nedenle mahkemece fazla mesai ücretinde % 60, ulusal bayram genel tatil ücretinde 1/2 oranında takdiri indirim yapılması hakkın özünü kaldıracak nitelikte bulunduğundan daha makul bir oranda indirim yapılmak üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4624, Karar No: 2012/8920, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4624 E.  ,  2012/8920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ... ile reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; ... ve ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetlerine, ...'in ise reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve 5237 sayılı TCK hükümlerinin lehe sonuç doğurduğunun kabulüyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine dair Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.02.2007 gün ve 2006/26 Esas, 2007/37 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında düzenlenen iddianameye göre, hakkında ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından dava açılıp, mahkemece her iki suçtan da mahkûmiyetine kararı verildiği ve bu hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edildiği halde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.12.2008 günlü, 2007/244227 sayılı tebliğnamenin başlık kısmında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün gösterilmediği, içeriğinde ise sanık ... hakkında ırza geçme suçundan kurulan hüküm hakkında görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38329, Karar No: 2022/8337, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/38329 E.  ,  2022/8337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Maliye Bakanlığı ile anlaşması bulunan kişilerin basabileceği belgeleri, Bakanlık ile anlaşması olmadığı halde basma veya bilerek kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında Maliye Bakanlığı ile anlaşması bulunan kişilerin basabileceği belgeleri, Bakanlık ile anlaşması olmadığı halde basma veya bilerek kullanma ” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı; sanığa yüklenen “2008 takvim yılında Maliye Bakanlığı ile anlaşması bulunan kişilerin basabileceği belgeleri, Bakanlık ile anlaşması olmadığı halde basma veya bilerek kullanma ” suçunun ise Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 12/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15614, Karar No: 2015/19066, Tarih: 10.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/15614 E.  ,  2015/19066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 08.04.2015

No : 2013/515-2015/59

Dava, Kurum işleminin iptali ile ölüm aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davacıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği anlaşılmaktadır.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davacıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adreshareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, kurum işlemine dayanak tutanakları düzenleyen kurum denetmenleri dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; davacı ve eşinin 13.09.1999 tarihinde boşandıkları, 2007 tarihinde davacının eski eşinin bildirdiği adres ... Mahallesi .... Sokak No:. Daire:.Esenler/İstanbul adresi olduğu, davacı ve eski eşinin boşandıktan sonra bu adreste yaşadıklarına ilişkin davalı Kuruma ihbarda bulunulduğu, davacının eski eşi N.Y.l'in İlçe Seçim Kuruluna son bildirilen adresin aynı olduğu, davacı ...Mahallesi .... Sokak No:. Daire...Esenler /İstanbul adresinde çocukları ile yaşadığını her ne kadar evin mülkiyeti eski eşinin üzerinde olsa da çocuklarının baskısı nedeniyle eski eşinin bu durumu kabul etmek zorunda kaldığı, eski eşinin aynı apartmanın 1. dairesinde yaşadığını beyan ettiği anlaşıldığından, mahkemece davacının apartmanda oturan akrabalarının dışında başka apartman sakinleri de dinlenmeli, medula sistemi ile GSM kayıtlarında yer alan adres bilgileri tarihleri ile birlikte istenilmeli, muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bu suretle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.