muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4627, Karar No: 2023/2603, Tarih: 05.07.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahallinde yapılan keşifler neticesinde düzenlenen bilirkişi raporlarına göre ,10.06.2017 tarihli protokole göre işe başlama tarihinin 15.06.2017 tarihi olduğu, sözleşmenin 4. maddesinde inşaatın bitim sözleşme tarihinden itibaren 150 gün (13.11.2017) olarak belirlendiği, davaya konu olan besi çiftliği inşaatında sözleşmede taahhüt edilen miktarlar ile projede gözüken ve yerinde yapılan miktarlar arasında metraj açısından farklılık bulunmakta olup iş artışının söz konusu olduğu, mevcut sözleşmede iş miktarları ve iş tutarı esas olduğundan yüklenicinin yapmış olduğu iş miktarları ve iş tutarının esas alınacağı, iki taraf arasında düzenlenen sözleşmede kalıp demir beton işçiliği için 4.300,00 m³ imalat yapılması taahhüt edilmiş olup ... Hazır Beton Şirketi belgelerinde 21.07.2017 ile 28.12.2017 tarihleri arasında ... Et Ve Süt Ürünlerine dökülen beton miktarının 5.295,50 m³ olduğunun tespit edildiği, besi çifliği inşaatında 2017 yılı içerisinde dökülen beton miktarı sözleşmede taahhüt edilen miktardan % 22 daha fazla olduğu, davaya konu işin sözleşmesi 15.06.2017 tarihli olup SGK Müdürlüğü tarafından gönderilen resmi yazıda sigorta başlangıç tarihinin 13.07.2017 gösterildiği, davalının taşeron olup çelik imalat dışında kalan işlerin malzeme temini ve alt yapı ve hafriyat aşamasındaki gecikmelerden tümüyle sorumlu tutulmaması gerektiği, dosyaya sunulan bir kamera kaydı veya şantiye defteri kaydı olmadığından mevcut belgeler ve sunulan resimler dikkate alındığında, bu işte kış şartları, alt yapı yollarının zamanında yapılmaması ve elektrik trafosu nedeniyle oluşan gecikmeden dolayı yaklaşık 30 gün ilave süre verilmesi gerekeceği, bu durum dikkate alınacak olursa işin tamamlanma tarihinin 13.01.2018 olacağını, davalı tarafından besi çiftliği inşaatında yapılan imalatların miktarı esas alınarak sözleşmedeki birim fiyatlarla 28.12.2018 tarihine kadar gerçekleşen imalat bedelinin 2.751.684,14 TL olduğunu, sözleşmede taahhüt edilen iş bedelinin 2.754.705,64 TL olduğunu, sözleşmede yapılacak iş tutarı ile davalı yüklenici tarafindan yapılan iş tutarı sonucu işin tamamlanma oranının % 99,89 olduğunu, buradan anlaşılacağı üzere yüklenicinin sözleşmede taahhüt edilen edimini genel anlamda yerine getirmiş olduğunun tespit edilmesi karşısında, dava tarihi itibari ile davalıdan kaynaklı gecikme olmadığı anlaşılmakla davacının ceza-i şart talebinin ve 15/01/2018 tarihli 250.000,00 TL bedelli çek nedeniyle borçlu olmadığının tespiti taleplerinin reddi ile tespit edilen eksik iş bedeli olan 3.021,50 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; belirsiz alacak davası açmalarına rağmen, kendilerine zorla harç tamamlattırıldığını, davalının süresinden sonra cevap verip, delil bildirdiğini, iddiaları ve Tavas Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/1 Değişik iş numaralı tespit dosyasındaki rapor dikkate alınmadan rapor hazırlandığını, yeniden rapor alma taleplerinin kabul edilmediğini, bunun üzerine Pamukova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi İnşaat Mühendisliği Öğretim Üyelerinden rapor aldıklarını, bu raporda hatalı ve eksik işlerin belirlendiğini, itirazlarının karşılanmadığını, sundukları uzman görüşünün de değerlendirilmediği gibi gerekçelerle karara karşı istinaf yoluna başvurulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin istinaf incelemesine konu kararında, dosyadaki mevcut delillere göre yaptığı değerlendirmeye, takdire, ortaya koyduğu gerekçeye ve ayrıca davalı şirketin dosyadan fotokopi almasının dava dilekçesinin Tebligat Kanununa göre usulünce tebliği anlamına gelmemesine, davacı tarafın tek taraflı hazırlattığı teknik danışmanlık raporunun bağlayıcı bir yönünün bulunmamasına göre, mahkemenin vardığı sonuçta istinaf sebepleri yönünden usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı HMK nun 355. maddesi kapsamında yapılan istinaf incelemesi sonucu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş bedeli karşılığında verilen çek bakımından menfi tespit, alacak ve cezai şartın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Taraflar arasında 10/06/2017 tarihli, besi çiftliğinin muhtelif konstrüksiyon, betonarme karkaslarının kalıp, demir beton işçiliklerinin yapılması konulu, birim fiyatlı sözleşme imzalanmıştır.

-Taraflar arasında imzalanan iş yeri teslim tutanağına göre, iş yeri yükleniciye 13.07.2017 tarihinde teslim edilmiştir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Taraflar arasında 10/06/2017 tarihli, besi çiftliğinin muhtelif konstrüksiyon, betonarme karkaslarının kalıp, demir beton işçiliklerinin yapılması konulu, birim fiyatlı sözleşme imzalanmıştır.

-Taraflar arasında imzalanan iş yeri teslim tutanağına göre, iş yeri yükleniciye 13.07.2017 tarihinde teslim edilmiştir.

- Denizli Valiliği İl Tarım Müdürlüğünün 25/10/2018 tarihli yazısına göre davacının, Damızlık Düve Yetiştiriciliğinin Desteklenmesine İlişkin Bakanlar Kurulu Kararı doğrultusunda 500 Baş Kapasiteli Damızlık Düve İşletmesi yapması uygun görülmüş, davacı firma 05.05.2017 tarihinde ahır inşaatlarına başlamış, yapım süresi olan 1 yıl içerisinde ahır inşaatlarını bitirememiş, ek süre talebinin komisyonca kabulü ile davacıya 05/11/2018’e kadar süre verildiği, davacının süresinde ahır inşaatlarını bitirdiği ve ödeme işlemlerinin yapıldığı, davacıya Bakanlıkça 875.000,00TL hibe verildiği, davacının hakediş ödemelerinin fiili gerçekleşmeye göre yapıldığı, 500 Baş Damızlık Düve İşletmesi (250 Baş kapasiteli iki ahır, yem deposu ve gübre çukuru) hakedişine esas inşaat maliyeti KDV’siz 4.324.972,11TL olarak hesaplandığı, davacı ile davalı arasındaki ilişkiye yönelik olarak ise ellerinde bir belge bulunmadığı belirtilmiştir.

- Dava konusu inşaata ilişkin yapı ruhsatının 23.06.2017 tarihli olduğu görülmüştür.

- SGK kayıtlarındaki iş yeri tescil belgesine göre işe başlama tarihinin 13.07.2017 olduğu görülmüştür.

2.1. Dosya kapsamında alınan 01.05.2019 ve 12.12.2019 tarihli bilirkişi raporlarına göre davalı yüklenicinin, taraflar arasındaki sözleşmede belirlenen metrajlardan daha fazla miktarda iş yaptığı, bu bakımdan hak ettiği iş bedeli hesaplandığında menfi tespit isteminin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

2.2. Dosya kapsamında alınan raporlara göre; elektrik enerjisi sağlama yükümlülüğünün sözleşmeye göre davacıda olduğu, ancak bu yükümlülüğün zamanında sunulmadığı işe ancak jenaratör ile devam edildiğinin tespit edildiği, inşaat yapılacak alanların temel kazısı, yol düzenlemesi gibi işlemlerin davacının sorumluluğunda olduğu, işin ne kadar geciktiğinin tespitinin mümkün olmadığı ancak 01/05/2019 tarihli rapora göre iş artışının da dikkate alınarak davalıya 30 günlük süre verilmesinin uygun olduğu, buna göre işin bitim tarihinin 13.01.2018 olduğu belirtilmiştir.

2.3. Tavas Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/1 D.iş sayılı dosyasında, davacının talep tarihinin 04/01/2018, keşif tarihinin 08.01.2018, rapor tarihinin 09.01.2018, eldeki dava tarihinin ise 10.01.2018 tarihli olduğu görülmüştür.Tespit raporunda, sözleşmeye göre işin bitim tarihinin geçmiş olduğu, ancak gecikme miktarının tespiti için projelerin onaylanıp işin reel olarak başladığı tarihinin bilinmesi gerektiği, tespit edilen eksikliklerin miktar ve tutarının belirlenmesi projelerden metraj çıkartılması, sahada röleveler alınarak metraj yapılması sonucu olabilecekti dolayısıyla ayrı bir çalışmanın konusu olması gerektiği, eksik olarak tespit edilen imalatların tamamlanması uygun sayıda çalışandan oluşacak ekipler ile 20 günde tamamlanacak gibi gözükse de mevsimin kış oluşu, uzun bir süredir yağış olmamasına rağmen keşif günü sahanın çamur oluşu, yapılacak imalatların toprak, altı ya da toprakla temasta oluşu nedeniyle bu sürenin artması ihtimalinin de bulunduğu şeklinde görüş bildirmiştir.

2.4. Davacı vekili, tespit dosyasındaki belirtilen eksikliklerin dava dışı 3. kişilere giderildiğini belirtmiş olup, tespit raporunda metraj incelemesi hesabı yapılmadığından, davalı tarafından eksik yapıldığı iddia edilen işler miktarının ne olduğuna ilişkin iddianın ispat edilemediği, dosya kapsamındaki raporlarda da tespit raporunda hiçbir hesaplama ve yapıda tamamlama oranının belirtilmediği, tespit raporunda o tarihteki eksik ve ayıplı işler var ise onun miktarının matematiksel olarak belirlenmesi gerektiği, ancak böyle bir rapor düzenlenmediği, tespit raporu ile objektif değerlendirme ve geçmişe dönük hesaplama yapmanın mümkün olmadığı belirtilerek dava dışı kişilere yaptırılan işler bakımından talep reddedilmiştir. İşin haksız bırakıldığına ve gecikmeye ilişkin alacak talebi bakımından ise eldeki davanın işin bitmesi gereken süreden önce açılmış olduğunun anlaşılması karşısında, belirtilen taleplerin reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunamamıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının edenden alınmasına,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine,

8400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine,05/07/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9566, Karar No: 2017/14293, Tarih: 07.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/9566 E.  ,  2017/14293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı tayin edilen 1.500 TL adi para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun müştekiye yönelik eylemini gece sayılan zaman diliminde saat 18:00-18:15 sıralarında işlediği halde hakkında kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/1157, Karar No: 2018/4736, Tarih: 22.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/1157 E.  ,  2018/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirket nezdinde teknisyen olarak çalışmaktayken özelleştirme nedeniyle 2. Tip İş Sözleşmesi imzaladığını ve bu sözleşme ile davalı nezdinde ki çalışmasının sona erip başka kuruma nakledildiğini ancak maaş nakil ilmühaberinde ikramiye ile ilave tediye ücretlerinin bildirilmediğini, 4046 sayılı yasanın 22/5 maddesi uyarınca maaş nakil ilmühaberinde davacının aldığı tüm ikramiye- ilave tediyeler ile alması gereken ek ödeme tutarlarının bildirilmesi gerektiğini, maaş nakil ilmühaberinde bu kalemlerin karşılığının boş bırakılarak bildirim yapıldığını, davacının Devlet Personel Başkanlığına bildirim tarihindeki maaş nakil ilmühaberine bildirime esas çıplak net maaşının yanında sabit bir değer olarak ikramiye, ilave tediye ücretinin eklenerek bildirim yapılması gerektiğinin ve davacının ayrılış tarihinden itibaren belirtilen bu ikramiye- ilave tediye ücretinin maaşına eklenerek ödeme yapılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesi ile davalı şirkette çalıştığı sürede 406 sayılı Yasanın ek 29. maddesi hükümleri uyarınca kamu görevinden aylıksız izinli sayıldığını, naklin gerçekleşmesinden sonra davalı şirket ile ilişiğinin kesildiğini, 406 sayılı kanunun ek 29. ve 4046 sayılı Kanunun 22. maddeleri gereğince başka kamu kurum ve kuruluşlarına naklen atanmalarının fark tazminatlarına esas ücretlerinin tespitinde 15/04/2014 tarihinde statülerine göre almakta oldukları ücretlerin Devlet Personel Başkanlığı'na bildirildiğini, davacının tabi olduğu statüye göre ödenen ücret ve diğer ödenmelerin dikkate alınması suretiyle hesaplama yapılarak maaş nakil ilmühaberinin düzenlendiğini, bir hata veya hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince; yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İlk Derece Mahkemesince; yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmühaberindeki ücrete eklenemiyeceği,davacının nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.