muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12709, Karar No: 2018/7593, Tarih: 05.07.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12709 E.  ,  2018/7593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a-c maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu merasim kılıcı üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlenmemiş ise de, sanığın, belirtilen kılıcı, Kapalıçarşı'da turistik eşya satan bir iş yerinden faturalı olarak satın almış olması, bahse konu iş yerinde çalışan tanık ...'in kovuşturma aşamasındaki beyanında, kılıcı sanığa kendilerinin sattıklarını, kılıç kültür varlığı olmadığından, satarken bu konuda bir şey söylemediklerini, dükkanda açıktan faturalı olarak satış yaptıklarını söylemesi karşısında, sanığın, suça konu kılıcın kültür varlığı olduğunu bilerek yurt dışına çıkarma amacıyla hareket ettiğine dair aşamalardaki savunmalarının aksine delil bulunmadığından, beraat hükmünün netice itibariyle isabetli olduğu değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, sanığın dava konusu emtiayı faturalı olarak kredi kartı ile parasını ödeyerek satın aldığı, atılı suçun yasal unsurlarının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken beraatine hükmedildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli emanetin 2014/14279 sırasında kayıtlı 1 adet kılıç ile 1 adet metal kının, 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığa iadesine dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin, “Adli emanetin 2014/14279 sırasında kayıtlı 1 adet kılıç ile 1 adet metal kının, 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2921, Karar No: 2016/8004, Tarih: 27.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/2921 E.  ,  2016/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullama

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, şikayetçi vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Şikayetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde yöntemine uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın kurum vekilinin katılma talebini içermeyen mazeret dilekçesi vererek duruşmalara katılmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca, davaya katılma isteminde bulunmadığı ve katılan sıfatını almadığı anlaşılmakla, şikayetçi kurum vekilinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık müdafiinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ilgili kısmına "sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 1.200 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6397, Karar No: 2012/7783, Tarih: 03.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6397 E.  ,  2012/7783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/05/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince:

Dava haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; davacı vekili,davacının S.S. Sedef Konut Yapı Kooperatifinin başkanı olduğunu, davalının da bu kooperatife hissedar olduğunu, davalının davacı hakkında Didim Cumhuriyet Başsavcılığına, davacının kendi yararına haksız kazanç sağladığı, fahiş paralar harcadığı gerekçesiyle şikayette bulunduğunu, yapılan soruşturma neticesinde davacı hakkında takipsizlik kararı verildiğini, davalının iftira suçundan Didim 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/192 Esas 2010/159 sayılı kararı ile bir yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğini, bu soruşturmalar sebebiyle davacının ruhen etkilendiğini ve zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat istemli eldeki davayı açmıştır.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının soruşturma açılmasına neden olan iddialarının makul bir şüpheye dayanmadığı, hak arama özgürlüğü sınırlarını aştığı gerekçesi ile 8000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davaya konu olayda,tarafların sosyal ve ekonomik durumları,olay tarihi ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9805, Karar No: 2018/3243, Tarih: 21.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/9805 E.  ,  2018/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/-1, 50/3, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sevk ve idaresindeki araç ile 204 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53717, Karar No: 2014/4374, Tarih: 13.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/53717 E.  ,  2014/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/05/2011

NUMARASI : 2007/518-2011/309

DAVA :Davacı, fark kıdem tazminatı, maddi tazminat, kötüniyet tazminatı, iş arama izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı bankanın yönetim kurulu kararı ile iş sözleşmesinin feshedildiğini ve kendisine 8 haftalık ihbar öneli verildiğini, zorunlu kaldığı için ihbar süresi içerisinde emeklilik dilekçesi verdiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma, maddi tazminat, kötüniyet tazminatı ve iş arama izni ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ihbar önelinde emeklilik dilekçesi vererek emekli olmak sureti ile iş sözleşmesini sona erdirdiğini, dolayısıyla ihbar tazminatı ve iş arama izin ücreti isteyemeyeceğini, kaldı ki kötüniyetin söz konusu olmadığını, davacının kendisinin iş sözleşmesini feshettiğinden kötüniyet tazminatı da isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş arama izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; davalı işverence 30 yılını dolduran işçilerin iş akitlerinin feshedildiği anlaşılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 27. maddesinde, "Bildirim süreleri içinde işveren, işçiye yeni bir iş bulması için gerekli olan iş arama iznini iş saatleri içinde ve ücret kesintisi yapmadan vermeye mecburdur. İş arama izninin süresi günde iki saatten az olamaz ve işçi isterse iş arama izin saatlerini birleştirerek toplu kullanabilir. Ancak iş arama iznini toplu kullanmak isteyen işçi, bunu işten ayrılacağı günden evvelki günlere rastlatmak ve bu durumu işverene bildirmek zorundadır. İşveren yeni iş arama iznini vermez veya eksik kullandırırsa o süreye ilişkin ücret işçiye ödenir. İşveren, iş arama izni esnasında isçiyi çalıştırır ise işçinin izin kullanarak bir çalışma karşılığı olmaksızın alacağı ücrete ilaveten, çalıştırdığı sürenin ücretini yüzde yüz zamlı öder" şeklinde kurala yer verilmiştir.

Bildirim önelleri içinde işçiye verilmesi gereken yeni iş arama izni kamu düzenini ilgilendirmektedir. İşverenin bu yükümünü azaltan ya da tamamen ortadan kaldıran sözleşme hükümleri geçersizdir.

İşçinin işverene bildirim süresi tanımak suretiyle fesih yoluna gitmesi halinde de, işverence yeni iş arama izni verilmesi gerekir. Gerçekten yasada sadece bildirim süresinden söz edilmiş, bu süreyi işçinin ya da işverenin tanımış olması arasında ayrım yapılmamıştır. İşçinin ihbar öneli tanımak suretiyle feshinden sonra da işçinin iş arama ihtiyacı devam edebilecektir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından önel verilerek feshedilmiş ve fesih bildirimi davacı işçiye tebliğ edilmiştir. Ancak davacı işçi verilen önel süresi içinde önel bitmeden iş sözleşmesinin emekliye ayrılması nedeni ile sonlandırılması yönünde dilekçe vermiştir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 27. maddesi düzenlemesi anlamında, ister işveren isterse işçi önel vererek feshetsin, işçiye günde 2 saat iş arama izni verilmesi gerekir. Somut olayda işçinin emeklilik nedeni ile verdiği ayrılma dilekçesi üzerine ayrıldığı tarihe kadar, işverenin fesih bildirimi sonuçlarını doğurmaktadır. Davacı işçinin verdiği dilekçe , bir anlamda önel süresinin kısaltılmasına ilişkin olup, bu dilekçesi davalının daha önce yaptığı önelli fesih bildirimini ve dolayısı ile önel içinde işverenin 2 saat iş arama izni vermesi gereğini ortadan kaldırmamaktadır. Mahkemece, davacının önel süresi içinde 2 saat iş arama izni verilmemesi nedeni ile zamlı karşılığı ücret alacağının , işçi tarafından feshi halinde iş arama izni istenemeyeceği" gerekçesi ile reddi doğru değildir. Davalı işverenin önelli fesih bildirimi tarihi ile davacının emekli olduğu tarihe kadar kullandırılmayan iş saatleri içindeki günde 2 saat iş arama karşılığı % 100 zamlı ücretin hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir.

Davacının işverence tanınan önel içerisinde fiilen çalıştığı, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 27. maddesi gereğince iş arama iznini verilmesi gerektiği gözetilmeksizin iş arama izni talebinin reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1381, Karar No: 2023/10281, Tarih: 18.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/1381 E.  ,  2023/10281 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2021/4922 Değişik iş

SUÇ : 5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun'a aykırılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2021 tarihli ve 2021/88812 Soruşturma, 2021/82233 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/4922 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 02.11.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 22.11.2021 tarihli ve 2021/24652 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.12.2021 tarihli ve KYB-2021/144822 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.12.2021 tarihli ve KYB-2021/144822 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, müşteki Tarcan Ülük vekili Avukat ... tarafından sunulan 21/04/2021 tarihli dilekçe ile şüphelinin en son yayımlanan “Veba Geceleri” romanında, “Kolağası Kâmil” adındaki karakterin hayatını anlatırken, “Askeri okulu derece ile bitirmiş. İnce bıyıklarını yukarı doğru tarayan yakışıklı genç bir subay. Annesi ikinci kez evlendiği için ona kırgın. Çocukken kargaları kovalamış. Postane basıp telgraf sistemine el koymayı başarmış. Rum bir eczacının amblemini taşıyan komik bir bayrağı sallayarak komutan olmuş. En sonunda da Cumhurbaşkanı olmuş.” şeklinde ifadelere yer verdiği, söz konusu ifadelerin Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün hayatını çağrıştırdığı, esasen “Kolağası Kâmil” karakteri üzerinden Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ten alaycı bir şekilde bahsedildiği, bu surette Gazi Mustafa Kemal Atatürk’e hakaret edildiği belirtilerek, şüpheli hakkında şikayette bulunulmasını müteakip,

Yapılan soruşturma sonunda, “…kitapta Kolağası Kâmil karakteriyle Mustafa Kemal Atatürk’ün benzer yönleri kadar benzer olmayan yönlerinin de bulunduğu, bu nedenle yazıların Atatürk’ün şahsına yönelik olduğu konusunda duraksamayacak nitelikte bulunmadığı, bir an için Kolağası Kâmil karakterinin Atatürk olduğu kabul edilse bile kitapta... hakkında hakaret içerikli yazıya rastlanılmadığı, karakterin halkı tarafından sevilen ve saygı duyulan birisi olduğu, müşteki vekilinin şikâyet dilekçesinde de bu karaktere hakaret niteliği taşıyacak yazı olduğunun iddia edilmediği, bu bağlamda şüphelinin yazarı olduğu Mart 2021 tarihinde 1. Baskısı yapılan...isimli kitapta doğrudan Atatürk’ü hedef alan, hatırasını değersizleştiren somut bir fiil veya olgu bulunmadığı ve Atakürk’ün Hatırasına Alenen Hakaret suçunun maddi unsurlarının somut olayda oluşmadığı…” gerekçesi ile Atatürk’ün hatırasına alenen hakaret suçundan şüpheli hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 03/08/2021 tarihli kararının verildiği, anılan kararın 16/08/2021 tarihinde müşteki vekiline tebliğini müteakip, müşteki vekilince 25/08/2021 tarihli dilekçe ile söz konusu karara itiraz edilmesi üzerine,

Şüpheli hakkında atılı suç yönünden dosya kapsamında bulunan mevcut delillerin değerlendirilmesinin mahkemesince yapılması gerektiğinden bahisle, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 03/08/2021 tarihli kararının kaldırılmasına ilişkin mercii İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/11/2021 tarihli ve 2021/4922 değişik iş sayılı kararı verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesinde, “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir” şeklinde yer düzenleme ile birlikte,

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 25/10/2019 tarihli ve 2019/7931 esas, 2019/6792 karar sayılı ilamında; ancak suçtan doğrudan zarar gören kişilerin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edebileceği şeklinde,

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11/02/2021 tarihli ve 2021/1236 esas, 2021/1013 karar sayılı ilamında, "5816 sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun'un 1. maddesinde düzenlenen suç yönünden katılanın doğrudan suçtan zarar görmesi mümkün olmadığından ve açılmış davaya katılma hakkı bulunmadığından, bu suç yönünden temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE..." şeklinde yer alan açıklamalarına nazaran,

Atatürk'ün hatırasına alenen hakaret suçundan yapılan soruşturma sonucu İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/08/2021 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı, soruşturma konusu suç nedeniyle doğrudan suçtan zarar görmesi mümkün olmayan ve dolayısıyla anılan karara itiraz hakkı olmayan müşteki tarafından yapılan itirazın, belirtilen gerekçe ile reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.