muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2048, Karar No: 2015/8014, Tarih: 10.06.2015

Davalı vekili, müvekkili tarafından hazırlatılan ve kamuya sunulan eserin eğitici, öğretici, temel denizcilik kavramlarını içeren bir eser olduğunu, tamamen mevzuatın gereği bilgiler içerdiğini, bağımsız ve özgün bir çalışma olduğunu, konuların benzer olmasının usulsüz alıntı olarak değerlendirilemeyeceğini, görsellerdeki teknik kesitleri ve gövde biçimleri gibi konuların zaten standart olduğunu ve değiştirilmesinin mümkün olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacılar ve davalı kuruma ait ürünlerin genel olarak ilim eseri niteliğinde bulunduğu, ancak her ikisinin denizcilik alanının en temel ve en basit konularını içerdikleri, birçok konu ve çizimin evrensel nitelikte olduğu, bunların daha önce denizcilik alanında yazılmış veya sanal ortamda yayınlanmış başkalarına ait eserlerdeki konu anlatımları ve çizimleriyle benzer bulundukları, yargılama konusu olan tüm resim ve bilgilerin tüm dünyada kullanılagelen ortalama standart, genel geçer çizim ve bilgilerden oluştuğu, bu sebeple özgün eser olduklarını kabul etmenin ve yazarların sahipliğine terk edilmesinin mümkün bulunmadığı, bu nedenle alıntı konusu resim ve tabloların eser sayılamayacağı, anlatımların ise zaten birebir aynı olmadığı, küçük değişiklikler yapılarak yazıldığı, içeriklerin tamamen herkesin kullanıma açık bilgiler olduğu, özellikle grafik ve çizimlere eser niteliğini veren unsurun onların öğretici, eğitici, açıklayıcı ve uygulamaya elverişli olmaları olduğu, oysa davacılara ait ürünlerde bu unsurların genel bilgi niteliğinde olduğu, şu hale göre davalarının eser korumasından istifade etmesinin mümkün bulunmadığı, eser niteliği bulunmayan ve bu sebeple davacılara bağlanması mümkün olmayan çizim ve grafik unsurlar gibi aynen alıntı konusu kısımların davacılara ait bulunduğu, ancak bunların FSEK'nın 84. maddesi kapsamında korunmasının mümkün olduğu, esasen eser niteliği bulunmayan bu tür ürünlerin yerleşik bilimsel görüşler ve istikrar kazanan yargı kararlarından da izlenebileceği üzere haksız rekabet hükümlerine göre korunabileceği, ancak davanın bu vakıa ve isteme ilişkin bulunmadığı, dilekçeler teatisinin bitmesinden ve bu şekilde iddia ve savunmanın değiştirilmesi yasağının başlamasından sonraki aşamada verilen davacı vekilinin 2011 tarihinden sonraki tarihli dilekçelerinde bu yönde değerlendirilebilecek ifadeler bulunsa da bunların ancak davalının açık muvafakatı olduğunda nazara alınabileceği, oysa böyle bir açık rızanın bulunmadığı, davacıların mahsulünün FSEK'nın 6. maddesinde yazılı derleme eser niteliğinde sayılamayacağı, bir an için derleme niteliğinde bulunduğu kabul edilse bile yine de farklı sonuca ulaşılamayacağı, çünkü derleme eser üzerindeki sahipliğin bu eserde bulunan eser vasfı olan veya olmayan parçalara teşmil edilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, uyuşmazlık konusu resim, şekil ve anlatımların 5846 sayılı FSEK hükümlerine göre eser niteliğinde bulunmadığı söz konusu eylemin aynı Kanun'un 84. maddesine göre haksız rekabet oluşturmasına karşın da davacıların bu hükme dayalı tazminat talebi bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. 1086 sayılı HUMK'nın 76. ve 6100 sayılı HMK'nın 33. maddesi uyarınca hakim Türk Hukuku'nu re'sen uygular. Bu ilke uyarınca olayları belirlemek taraflara, bu olayların hukuki sonuçlarını tayin etmek hakime düşer. Davacı tarafça “A. D.E. K.” isimli kitapta yayınlanan resim, şekil ve anlatımların davalı idare tarafından yayınlanan “D. E. K.” isimli kitapta izinsiz olarak kullanıldığı iddiasıyla açılan işbu davada mahkemece de eylemin bu şekilde gerçekleştiği kabul edildiğine göre, bu eylem nedeniyle uygulanacak Kanun maddesinin tayini suretiyle uygun tazminatın belirlenmesi gerekir. Bu bakımdan davacı tarafın dayandığı resim, şekil ve anlatımların hususiyet unsuru bulunmadığı için eser vasfı taşımaması nedeniyle somut uyuşmazlıkta 5846 sayılı FSEK'ın 68. maddesine dayalı telif tazminatına hükmedilmeyeceğine ilişkin mahkeme gerekçesi isabetli ise de, söz konu eylemin aynı Kanun’un 84. maddesinde düzenlenen haksız rekabet yasağına aykırılık oluşturduğu anlaşıldığına göre, bu madde kapsamında davacının talep edebileceği tazminat miktarının belirlenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/286, Karar No: 2016/5564, Tarih: 09.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/286 E.  ,  2016/5564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.08.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın husumetten reddine dair verilen 31.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı arsa sahibi ile müteahhit Mehmet Kümet arasında düzenleme şeklinde satış vaadi sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre müteahhitin hissesine düşen 6 numaralı bağımsız bölümün davacı tarafından müteahhitten satın alındığını belirterek taşınmazın tapu kaydının iptali ile hissesine düşen miktarın davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalıdan değil müteahhitten daire satın aldığı, sözleşmeyi müteahhit ile yaptığı sabit olduğu, davalıya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği" benimsenmiştir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardandan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163. maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahipleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve yüklenicinin davacıya şahsi hakkını devretmesine ilişkin "alacağın temliki" (alacağın devri) sözleşmesidir.

Diğer taraftan, arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin (davacının) arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere bu gibi davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir. Dolayısıyla, inceleme ve araştırmanın yüklenicinin de taraf olduğu bir davada yapılması gerektiğinden mahkemece, davacı tarafa arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre yüklenici olan taraf hakkında dava açmak üzere mehil vermeli, açılırsa o dava eldeki dava dosyası ile birleştirilmeli, tarafların savunma ve delillerini toplanmalı, özellikle yüklenicinin inşaat sözleşmesi gereğince edimlerini yerine getirip getirmediği tespit edilerek davacıların talepleri hakkında bir karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9816, Karar No: 2011/10236, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9816 E.  ,  2011/10236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (yol, su, elektrik, ulaşım, aydınlatma, kanalizasyon, çöp toplama vs.) hangilerinden yararlanıp yararlanmadığının ilgili Belediye Başkanlığından,

2-Dairenin 11.07.2011 tarihli geri çevirme kararının 3 nolu bendinin eksik yerine getirildiği anlaşılmıştır. Dava konusu ... Köyü 761 parsel sayılı taşınmazın dava tarihi (24.08.2010), emsal alınan Kabasakal Köyü 5483 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ise incelenen satış tarihi (20.12.2000) itibariyle İmar Yasası gereğince düzenleme görmüş imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payı olarak uygulanan indirim oranları ile emsal alınan (5483 ada 6 parsel sayılı ) taşınmazın 2010 yılı itibariyle bulunduğu cadde ve sokağa göre belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin Belediye Başkanlığından,

Sorularak eksikliklerin yerine getirtilip getirtilmediğinin de denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26410, Karar No: 2018/22406, Tarih: 05.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/26410 E.  ,  2018/22406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Marina ve Yat Hiz. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Yat. Holding A.Ş.nin sahibi olduğu marinada diğer davalı ... Temizlik ve Bina Yönetimi Servis Hizmetleri Ltd. Şti.nin yanında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğunu, işçilik alacaklarından müşterek ve müteselsilen sorumlu olduklarını, davalı ... Temizlik ve Bina Yönetimi Servis Hizmetleri Ltd. Şti. projenin bittiğini belirterek müvekkilinin işine son verdiğini, halihazırda marinada başka güvenlik firmasının iş aldığını, yaptığı fazla mesailerin ödenmediğini, yıllık izin kullanmadığını, ücretinin de ödenmediğini, belirterek, davalı ... Temizlik ve Bina Yönetimi Servis Hizmetleri Ltd. Şti.nden kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti ve fazla mesai ücretinin, davalı ... Yat. Holding A.Ş.den ise izin ücreti ve fazla mesai ücretinin faiziyle birlikte müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Temizlik ve Bina Yönetimi Servis Hizmetleri Ltd. Şti. cevap dilekçesi vermemiştir.

Davalı ... Yat. Holding A.Ş. vekili, sözkonusu marinayı kendilerinin işletmediğini, işletmecinin ... Marina ve Yat Hizmetleri A.Ş. olduğunu, kendilerinin davacı ile iş ilişkisinin bulunmadığını, kendilerinin asıl-alt işveren ilişkisinde bulunmadığını belirterek husumet yönünden davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Marina ve Yat. Hiz. A.Ş. vekili, taraf değişikliğini kabul etmediklerini, husumetin dayanağının bulunmadığını, davacının müvekkil firmanın iştigal alanı ile ilgisinin bulunmadığını, 1 nolu davalıdan güvenlik hizmeti satın alındığım ancak davacının hiçbir zaman kendilerinin işçisi olmadığını, kendileri ile davacı arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, hizmet alım sözleşmesi ile asıl-alt işveren ilişkisi kurulamayacağını, güvenlik işinin müvekkili şirketin asıl veya yardımcı işi kapsamında olmadığını, bağımsız bir iş olduğunu, bu nedenle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, hizmet sözleşmesinde çalışanların özlük haklarından 1 nolu davalının sorumlu olduğunun belirtildiğini, tüm bu hususlar nedeniyle davanın husumet yönünden reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tarafından davalılar ... Temizlik ve Bina Yönetimi Servis Hizmetleri Ltd. Şti. ile ... Marina Yat İşletmeleri A.Ş. aleyhine açılan dava ile, davacının davalılardan ... Temizlik ve Bina Yönetimi Servis Hizmetleri Ltd. Şti.nin taşeron işçisi olarak asıl işveren ... Marina İşletmeleri A.Ş.de 25.12.2011 - 30.12.2012 tarihleri arasında belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile çalıştığı, davalılar kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi gerektirmeyecek şekilde iş akdinin feshedildiğini kanıtlayan inandırıcı ve somut kanıtlar sunamadığından, bilirkişi ek raporunda tespit edilen kıdem ve ihbar tazminatından faizi ile birlikte sorumlu olduğunu, davacı tanık anlatımları ile fazla mesai yaptığını kanıtladığını, yıllık ücretli izin alacağının bulunduğunu, davacı tarafından davalı ...Ş. hakkında dava açılmış ise de, bu davalıya husumet yöneltilemeyeceğinden, davanın bu sebeple reddine karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Mar. ve Yat. Hiz. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Mar. ve Yat. Hiz. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi iş sözleşmesinin 30.12.2012 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti talep etmiş, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde asıl işveren yönünden yeni alt işverende çalışmaya devam ettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatını alt işverenden tahsilini talep ettiğini bildirmiştir. Dosya içeriğine göre davacı iş ilişkisinin belirtilen tarihte sona ermediği 1 gün sonra yeni altişverende çalışmasına devam ettiği anlaşılmakla feshe bağlı ihbar tazminatı, kıdem tazminatı ile izin ücretine hak kazanılması mümkün olmaz. Sözü edilen isteklerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24323, Karar No: 2017/4342, Tarih: 22.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/24323 E.  ,  2017/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigortalıya yapılan kurum ödemelerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 06.07.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalıya ödenen gelir, geçici iş göremezlik ve hastane masraflarının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir.

5510 sayılı Yasanın 21. maddesinde “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi yer almaktadır.

İnceleme konusu davada; ... Sistem İnş. Tur. Ltd. Şti.'nin hem ortağı hem de sigortalı çalışanı olan ... olay tarihinde ... Orman Ürünleri ünvanlı işyerinin çatısında güvenlik sisteminin montajını yaparken çatıda bulunan şeffaf eternite basmış ve eternitin kırılması sonucu yere düşerek kalçasında kırık meydana gelmiştir. 21.10.2013 tarihli bilirkişi raporunda işveren ... Sistem İnş.Ltd.Şti. %40, sigortalı %60 oranında kusurlu bulunmuştur. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın 28.12.2009 tarihli raporunda kazazede işçinin şirketin %10 hissedarı ve sigortalı çalışanı olduğu belirtilmiştir.

Kazalı sigortalı ... Sistem İnş. Tur. Ltd. Şti. ortağı olup, 5510 sayılı Yasanın 53/2 maddesine göre 4/1-a kapsamında sigortalı olamaz. Bu husus araştırılmadan karar verilmesi isabetsizdir. Sigortalı kaza tarihinde ortak ise Kuruma 4/1-a kapsamında sigortalı sayılarak gelir bağlanması hatalı olup, bu kapsamda rücu imkanı yoktur. Şirket ortakları 4/1-b kapsamında sigortalı olacağından bu kapsamda iş kazasına dayalı gelir bağlanması mümkündür. Açıklanan hususlar doğrultusunda uyuşmazlık irdelenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yanılgı ve eksik değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O hâlde, davalı vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1509, Karar No: 2024/9327, Tarih: 02.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1509 E.  ,  2024/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1754 E., 2023/1846 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma- Ziynet Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/851 E., 2022/1256 K.

Taraflar arasındaki açılan boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin boşanma ve ferilerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, ziynet alacağı davasının ise dosyadan tefrikine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından ziynet alacağı davası yönünden verilen tefrik kararı dahil tüm yönlerden temyiz edilmekle kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalının istinaf başvurusu da boşanma ve ferileri yönünden esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı boşanma ve ferileri yönünden istinaf yoluna başvurmayan davacının, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacının boşanma ve ferilerine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.Davacı kadın vekilinin ziynet alacağı davası yönünden Bölge Adliye Mahkemesince verilen tefrik kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

6100 sayılı Kanun'un 168 nci maddesinde Bölge Adliye Mahkemesinin tefrik kararları hakkında temyiz kanun yoluna ancak esas hükümle birlikte gidilebileceği düzenlenmiştir. Bu itibarla, davacı kadın vekilinin ziynet alacağı davası yönünden verilen tefrik kararına yönelik temyiz dilekçesinin de reddine karar vermek gerekir.