muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/332, Karar No: 2020/282, Tarih: 11.06.2020

Öte yandan, Yerel Mahkemece sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın takdiren ve teşdiden 800 gün adli para cezası olarak belirlendiği, sonuç gün adli para cezasının ise TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca takdiren 30 TL’den paraya çevrilmesine karar verildiği, sanığın, incelemeye konu dosyada savunmasının alındığı 22.01.2010 tarihli, birleşen Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2010 tarihli ve Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2010 tarihli oturumlarında; evli ve 3 çocuklu olduğunu, pastane işletmeciliği yaptığını ve aylık ortalama 1.500 TL kazandığını, üzerine kayıtlı taşınır veya taşınmaz malı olmadığını beyan ettiği ve Yerel Mahkemece bu beyanlar dışında sanığın sosyal ve ekonomik durumu hakkında herhangi bir araştırma yaptırılmadığı göz önüne alındığında; Yerel Mahkemece adli para cezasının bir gün karşılığı miktarı belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılacak ise sanığın ekonomik ve diğer şahsi hâlleri dikkate alınarak bu doğrultuda alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin denetime olanak verecek şekilde gösterilmesi, bu hususta yapılan araştırmanın veya tespitin dosya içerisinde bulunması ve karara yansıtılması gerekirken, Yerel Mahkemece sanık hakkında sonuç gün adli para cezasının takdiren 30 TL olarak belirlenmesinde, sanığın ekonomik ve şahsi hâlleri yönünden herhangi bir araştırma yapılmadan ve ekonomik durumunun, beyanından daha iyi olduğuna ilişkin herhangi bir tespite yer verilmeden,

Eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün belirtilen nedenlerle bozulmasına karar verilmelidir.

Ulaşılan sonuç doğrultusunda Yerel Mahkemece yeniden hüküm kurulacak olması nedeniyle sanık hakkında fiilinin ağırlığıyla orantılı ceza verilip verilmediği hususu bu aşamada değerlendirilmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2014 tarihli ve 70-187 sayılı direnme kararına konu hükmünün, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 11.06.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23168, Karar No: 2017/5429, Tarih: 15.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23168 E.  ,  2017/5429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı tarafından kasko poliçesiyle sigortalanan aracın, davalının sorumluluğundaki yolda bulunan değişik ebat ve derinliklerdeki münferit çukurlara düşmemek için manevra yaparken, hakimiyetini kaybedip orta refüj taşlarına çarpmasıyla oluşan kazada, sigortalı aracın hasara uğradığını, yoldaki kusurlarla ilgili bakım onarım görevini yerine getirmeyen davalı idarenin zarardan sorumlu olduğunu, sigortalılarına ait araçtaki hasar nedeniyle 23.500,00 TL'yi 11.05.2012'de ödeyip sigortalının haklarına halef olduklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalının % 75 kusuruna tekabül eden 13.581,00 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı sigortalısının yol şartlarına hızını uydurmadığından kazada asli kusurlu olduğunu ve davalı idarenin kazada kusuru bulunmadığını, ilgili şube müdürlüğünce kış şartları nedeniyle gerekli yol bakımlarının yapıldığını ve davalı idarenin sorumluluklarını yerine getirdiğini, talep edilen hasar bedelinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın hizmet kusuruna dayandığı, davacının aynı olaya ilişkin olarak ... İdare Mahkemesi'nde açtığı davada adli yargının görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verildiği ve bu kararın kesinleştiği, davada ... İdare Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, mahkeme ile ... İdare Mahkemesi arasındaki olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için,

kararın kesinleşmesinden sonra dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının davasının reddedilmiş olması hasebiyle, davalı taraf yararına vekalet ücreti takdirinde usulsüzlük bulunmamasına göre; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu iddia edilen davalı idareden rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2-Dava, kasko poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu iddia edilen davalı idareden rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan ...'nün, kamu hizmeti sırasında verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi olmadığı ve hizmet kusurundan dolayı açılan davaların, İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun'un 2. maddesi uyarınca tam yargı davası olarak ikame edilmesinin gerektiği gözetilerek, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ancak, mahkeme tarafından, davaya konu edilen istemle ilgili olarak daha önce ... İdare Mahkemesi tarafından yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verildiği ve bu kararın kesinleştiği gerekçe gösterilerek, farklı yargı kolları arasındaki görev uyuşmazlığının çözülmesi için, dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş ise de; mahkemenin bu yöndeki hükmünün dayanağı olan ... İdare Mahkemesi'nin 2012/1535 Esas- 2013/5 Karar sayılı ve 04.01.2013 tarihli ilamı incelendiğinde, davamızın tarafları ile ilgisi olmadığı gibi, davaya konu edilen kazaya değil, başka bir kazaya ilişkin olarak verilmiş hüküm olduğu görülmektedir. Bu nedenle, mahkeme tarafından, mahkeme kararının kesinleşmesinden sonra görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesi şeklinde karar vermesi doğru değil bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. kısmındaki "Mahkememiz ile ... İdare Mahkemesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı çıktığı anlaşıldığından karar kesinleştiğinde dava dosyasının talep uyarınca Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesine" ibaresinin hükümden çıkarılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12653, Karar No: 2019/7312, Tarih: 10.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/12653 E.  ,  2019/7312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 26.03.2018 tarihli ve 2018/1254 Esas, 2018//9960 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Taraf vekilleri tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmaz üzerinde yer alan tesislerin Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından davalı şirkete kiralandığını, sözleşme şartlarının yerine getirilmemesi nedeniyle kira sözleşmesinin feshedildiğini, tahliye tespit tutanağı ile tesisin 25/04/2008 tarihinde yediemin olarak davalı şirkete teslim edildiğini ancak davalı şirketin faaliyetine devam ettiğinin tespit edilmesi üzerine 19/12/2008-25/01/2009 tarihleri arasındaki tesis kullanım bedelinin 37.093,84 TL olarak belirlendiğini, davalı şirkete bu bedeli ödemesi hususunda yazı gönderilmesine rağmen davalının ödeme yapmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 19/12/2008-25/01/2009 tarihleri arasındaki haksız kullanım bedeli olan 37.093,84 TL’nin kullanım tarihinden itibaren bankalarca belirlenen en yüksek faiz oranıyla birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı Hazine tarafından kira sözleşmesinin süresi bitmeden haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini, bu haksız fesih nedeniyle Silivri 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açtıklarını, vekil edeninin borçlu olmadığını, davacının kendisine yapılan ödemeleri dikkate almadığını, davalının 25/04/2008 tarihle tahliye tespit tutanağı ile şirketin taşınmazı kullanmasını engellediğini, bir an için bedel ödenmesi gerekse bile kıymet takdir komisyonunun tespit ettiği bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 46.737,730 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece 26/03/2018 tarihli ve 2018/1254 Esas 2018/9960 Karar sayılı ilam ile hükmün bozulmasına karar verilmesi üzerine, taraf vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi talebinde bulunulmuştur.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2. Her ne kadar, Dairenin 26/03/2018 tarihli ve 2018/1254 Esas, 2018/9960 Karar sayılı ilamı ile davalı şirket vekilinin temyiz itirazının kabulü ile; "Davacı Hazine, davalıdan 19.12.2008-25.01.2009 tarihleri arasındaki haksız kullanımı nedeniyle 37.093,84 TL’nin kullanım tarihinden itibaren bankalarca belirlenen en yüksek faiz oranıyla birlikte tahsilini istemiştir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın 19.12.2008-25.01.2009 tarihleri arasındaki ecrimisil bedeli 35.177,56 TL ile kullanım tarihinden dava tarihine kadar değişen oranda reeskont faizi üzerinden hesaplanan faiz tutarı olan 11.559,74 TL faiz toplanarak 46.737,30 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş olması sebebiyle davacının talebi aşılmış ve faize faiz yürütülmesi de doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de; davacı Hazine vekili, dava dilekçesinde, 37.090,84 TL kullanım bedelinin kullanım tarihinden itibaren bankalarca belirlenen en yüksek faiz oranıyla birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, bilirkişi incelemesi sonucunda belirtilen tarihler arasında kullanım bedeli 35.177,56 TL işlemiş faiz de 11.559,74 TL olarak (toplam 46.737,30 TL) belirlenmiş, mahkemece gerekçede asıl borcun 35.177,56 TL işlemiş faizin 11.559,74 TL olduğu belirtilerek, hükümde davanın kabulü ile 46.737,30 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Bu durumda az yukarıda açıklandığı üzere davacının asıl alacak talebi 37.090,84 TL olduğu gözönüne alındığında, bozma ilamında belirtildiği gibi, talep aşımı değil, talep doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. O halde, Dairenin, 26/03/2018 tarihli ve 2018/1254 Esas, 2018/9960 Karar sayılı ilamındaki talep aşımına dair bozma hükmü maddi hataya dayalı olduğundan ve sözkonusu hata bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından, bozma ilamının kaldırılması gerekmiştir. Ancak mahkemece, asıl alacak ve faizin hükümde ayrı ayrı gösterilmemesi ve faize faiz yürütülmesi de doğru görülmediğinden ve bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1. fıkrasının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Taraf vekillerinin karar düzeltme isteklerinin (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile Dairenin, 26/03/2018 tarihli ve 2018/1254 Esas, 2018/9960 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, hükmün 1. fıkrasında yer alan “davacının davasının kabulüne, toplam 46.737,730 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine "davacının davasının kısmen kabulüne, 35.177,56 TL asıl alacağın, 11.559,74 TL işlemiş faizin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, asıl alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine" ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, sair karar düzeltme taleplerinin birinci bette yazılı nedenlerle reddine, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16448, Karar No: 2012/23636, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/16448 E.  ,  2012/23636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, mağdur ... adına kayıtlı ancak kızı olan diğer mağdur ... tarafından kullanılan ... 6600 marka cep telefonunun okuduğu okulda teneffüs arasında çalındığı, mağdur ...'nın durumu sonradan fark ettiği, ancak düşürmüş olabileceği kanaati ile sonradan okula gelip arama yaptığı, ancak telefonu bulamadığı, mağdurun bunun dışında cep telefonunu düşürdüğü yönünde hiç bir aşamada beyanının yer almadığı, mağdurun savcılık ifadesinde aynı sınıfta öğrenci olan ... ...'in birine cep telefonu sattığı yolundaki iddiası ile iletişim şirketinden gelen yazı cevaplarında ... soyadlı kişiler ile aynı telefonla yoğun telefon görüşmeleri yapılmış olduğu gözönüne alındığında sanığın eyleminin TCK'nın 165. maddesi kapsamında tartışılması gerektiği, bu suça ilişkin delillerin takdirinin, davaya bakmanın 5235 sayılı Yasanın 10. ve 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğinin gözetilmeden karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14425, Karar No: 2010/10716, Tarih: 21.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14425 E.  ,  2010/10716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Mak. San. A.Ş ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 15/08/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve diğerleri vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ile ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davacının yaralanma derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 4.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinin ikinci paragrafında yer alan “…4.000,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…2.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…305,81…” ve “…164,01...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…197,81…” ve “...56,01...” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 8 nolu bendinde yer alan “…201,71…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…130,47…” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13751, Karar No: 2015/1406, Tarih: 05.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13751 E.  ,  2015/1406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,.... İli Merkez İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 13.06.2013 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu .... Köyü 509 parsel sayılı taşınmazın 13.06.2013 olan değerlendirme ve somut emsal alınarak incelenen... Mahallesi 1234 ada 49 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 05.01.2004 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2014/13751-2015/1406

3-Dava konusu 509 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 1234 ada 49 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1234 ada 49 parsel sayılı taşınmazın 05.01.2004 tarihli satışına ilişkin (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1234 ada 49 parsel sayılı taşınmazın 05.01.2004 tarihli satışına ilişkin (alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavülleriyle birlikte tüm tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.