muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20407, Karar No: 2017/9153, Tarih: 29.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/20407 E.  ,  2017/9153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde kalıp ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa etmesi üzerine iş sözleşmesinin sona erdiğini, fazla çalışma yapmadığı gibi tatillerde de çalışmadığını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafça iş sözleşmesinin istifa ile sona erdiği savunulsada bu hususun ispatlanmadığı buna göre davacının ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca gibi fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığı gibi bir kısım genel tatil ve hafta tatillerinde de çalıştığını ileri sürüp alacak talep etmiş, davalı ise davacı iddialarının doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı, ayda 3 pazar günü çalıştığı, yine bır kısım genel tatillerde de çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacı da olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Dinlenen davacı tanıklarının davalı işverene karşı aynı nedenlerle dava açtığı ve davacı ile menfaat birliği içinde oldukları bu nedenle beyanlarına itibar edilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu durum gözetilerek söz konusu taleplerin davalı tanıklarının beyanlarına göre değerlendirilmesi gerekirken işverenle husumet içinde olan davacı tanıklarına itibar edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- 6100 sayılı HKM'nın 25. maddesine göre Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz.

Mahkemece bu durum gözetilerek söz konusu taleplerin davalı tanıklarının beyanlarına göre değerlendirilmesi gerekirken işverenle husumet içinde olan davacı tanıklarına itibar edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- 6100 sayılı HKM'nın 25. maddesine göre Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz.

Davacı taraf dava dilekçesinde günlük ücretinin net 80,00 TL. aylık ücretinin ise net 2.400,00 TL. olduğunu iddia etmişken Mahkemece aylık ücretin net 85,00 TL olarak kabul edilmesi 6100 sayılı HMK'nın 25. maddesine aykırı olup ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8755, Karar No: 2019/24588, Tarih: 26.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8755 E.  ,  2019/24588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... ile davalı ... Temizlik Hizmetleri .... Hiz. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... ile davalı ... Temizlik Hizmetleri ... Hiz. Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 26/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7808, Karar No: 2016/7383, Tarih: 22.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/7808 E.  ,  2016/7383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi vekili, 28/10/2014 havale tarihli dilekçe ile, Birlik köyü 1061 parsel sayılı taşınmazın, vekil edeni adına tapuda kayıtlı olduğunu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin .../... E. - .../... K. sayılı kararı ile taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapusunun iptal edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 17.000.-TL tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının bilirkişilerin 05/03/2015 tarihli raporunda belirtilen 13.230,00.-TL tazminatın dava tarihi olan 28/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı tazminat davasıdır.

... ilçesi, ... köyü 605 parsel sayılı 452.800 m² yüzölçümündeki tarla niteliğindeki taşınmazın, yörede yapılan tapulamada kişiler adına kadastro tesbiti yapılmış ve dava konusu 1061 sayılı parsel, 605 parsel sayılı taşınmazda yapılan parselasyon işlemi sonucu meydana gelen parsellerden biridir. Davacı ..., 1061 parseli 08.04.1991 tarihinde 238 yevmiye ile satın almış ve adına tescil edilmiştir. Davacı taşınmazı güven ilkesine dayalı olarak satın almıştır.

Dosyaya getirtilen tapu kayıtları ile belgelerin ve kesinleşmiş ilâm örneklerinin incelenmesinde; dava konusu 1061 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının ... Asliye Hukuk Mahkemesinin .../... E. - .../... K. sayılı dava dosyasında dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verildiği ve kararların Yargıtay denetiminden geçerek 01/04/2014 tarihlerinde kesinleştiği ve hükümlerin henüz infaz edilmediği anlaşılmaktadır. Eldeki dava 28/10/2014 tarihinde açılmıştır.

4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesinde "Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur. Devlet zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücû eder." hükmü yer almakta olup bu düzenlemeye göre devletin sorumluluğu resmî sicile güvenden doğan kusursuz sorumluluktur. Sicile güvenden doğan kusursuz sorumluluk, tapu siciline bağlı çıkarların ve aynî hakların yanlış tescili sonucu değişmesi ya da yitirilmesi ile bu haklardan yoksun kalınması temeline dayanır. Çünkü, sicillerin doğru tutulmasını üstlenen ve taahhüt eden Devlet, gerçeğe aykırı ve dayanaksız kayıtlardan doğan zararları da ödemekle yükümlüdür.

6098 sayılı Borçlar Kanununun 49. ve devamı maddesinde düzenlenen haksız fiilden kaynaklanan tazmini sorumluluk, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte doğar ve zamanaşımı süresi başlar. 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesinde düzenlenen objektif (kusursuz) sorumluluk halinin varlığının kabulünde; tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararların karşılanması amacını güden Devletin tazmini sorumluğu ise; mülkiyetin el değiştirdiği veya mülkiyetin elden çıktığı ve benzeri biçimlerde mülkiyet hakkına müdahalenin gerçekleştiği, diğer bir anlatımla, bir yerin kamu malı niteliğinde orman veya mera, yaylak, kışlak olması, kıyı kenar çizgisi içerisinde kumluk alanda kalması nedeniyle tapu kaydını iptal eden mahkeme kararının kesinleştiği tarihte başlar. Bu durumda, taşınmazın makul ve gerçek değerinin saptanmasında dava tarihi değil, mülkiyet hakkına müdahalenin gerçekleştiği ve zararın doğduğu tarih esas alınmalıdır.

Mülkiyet hakkının tamamen elden çıkması ya da içinin boşaltılmış olması nedeniyle hükmedilecek tazminatın, taşınmazın yukarıda izah edilen değerlendirme tarihindeki değerinin 2942 sayılı Kanunun 11. maddesine göre belirlenmesi gerekmektedir. Anılan maddenin 11/1-(f) ve (g) bentlerine göre, arazilerde, taşınmaz mal veya kaynağın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri, arsalarda ise kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre belirlenecek satış değeri üzerinden belirleneceği açıklanmaktadır. O halde, taşınmazın tazminata esas değeri saptanırken, niteliğinin arsa mı yoksa tarla mı olduğunun belirlenmesi gerekmektedir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında bulunması; taşınmaz nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, belediye merkezine uzaklığının, kullanım biçimi itibariyla iskan amacına yönelik yapılaşma olasılığı bulunup bulunmadığının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar ışığında, nazım ve uygulama imar planı içerisinde bulunmayan ve etrafı meskûn olmayan bir taşınmazın, sırf fiilen tarım yapma imkanı bulunmadığından ve özel parselasyona tâbi tutulduğundan bahisle arsa niteliğinde olduğunun kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle mahkemece taşınmazın niteliğine ilişkin yapılan inceleme ve araştırma yeterli görülmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece doğru sonuca ulaşılabilmesi için, çevresinde meskun mahal bulunmayan ve yakın çevresi tarım arazileri ile çevrili olan taşınmazın yukarıda açıklanan Bakanlar Kurulu kararı ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulu kararı çerçevesinde arsa vasfında sayılıp sayılamayacağı yeniden araştırılarak değerlendirilmeli; taşınmazın bu ilkelere göre arsa vasfında olmadığının saptanması halinde en yakın tarım arazilerinin nitelikleri gözönünde tutularak tarımsal gelir metoduna göre taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak tarihteki değeri tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 22/06/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21254, Karar No: 2016/2000, Tarih: 11.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/21254 E.  ,  2016/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın bahçesinde balyalanmış vaziyette bulunan otların çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2850, Karar No: 2006/4459, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2850 E.  ,  2006/4459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında, dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerektiği düşünülmeden, salt dava konusu taşınmaza özgü verilere göre değerlendirme yapılan bilirkişi kurulu raporlarına itibarla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece; bilirkişi kurulu raporlarında münavebeye alınan buğday ve nohut’un değerlendirme tarihi itibarıyla kuru şartlarda ilçe genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin veri listesi İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmeli, bu veri listesine uygun ek raporlar alınmalı ve bu raporlar denetlendikten sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6370, Karar No: 2018/13343, Tarih: 08.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/6370 E.  ,  2018/13343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususu infaz aşamasında re'sen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizinin olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazının olanaklı olduğu ve CMK’ nın 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinden yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26.maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2.madde uyarınca doğrudan verilen 3000-TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 1.320-TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/724, Karar No: 2023/1690, Tarih: 08.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/724 E.  ,  2023/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1095 E., 2021/1441 K.

DAVA TARİHİ : 16.11.2015

HÜKÜM/KARAR : Davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/1122 E., 2019/960 K.

Taraflar arasında alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı tarafın başvurusunun reddine, davalı tarafın başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesis ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında davalı şirketin maliki olduğu deniz uçaklarına ilişkin iki ayrı uçak işletme sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmelerdeki açık hükme rağmen iki uçağı kaptan pilot olarak uçuran ..'nun uçuş saatlerine tekabül eden uçuş hizmet bedellerini ve yabancı kaptan işletme giderlerini içeren faturalardan doğan borcun davalı tarafça ödemediğini ileri sürerek 525.995,06 TL fatura alacağının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının uçuş için uygun nitelikte temin edeceği pilotlarla bir sözleşme akdederek bu sözleşmeleri uçak sahibi olan müvekkile onaylattırması gerektiğini, davacı firmanın sahibi olan ...'nun sözleşmesel yükümlülüğünü yerine getirmediğini, onay verilmiş herhangi bir sözleşmesi olmadığı halde ve yine neye göre hesaplama yaptığı taraflarınca anlaşılamayan bir şekilde fahiş bir uçuş bedeli belirlediğini, kendisinin davaya konu edilen uçuş bedellerini talep etme hakkı olmadığını, yansıtılmayan kaptan giderlerine konu faturalara konu bedellerini de kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında akdedilen iki ayrı Uçak İşletme Sözleşmesine göre davacı tarafından keşide olunan ancak davalı tarafından ödenmeyip yasal süresi içinde itiraz edilen 4 adet fatura konusu hizmetin sözleşme hükümlerine uygunluğu ile fatura konusu hizmet bedelinin sivil havacılık ve sektör uzmanı bilirkişinin raporu doğrultusunda yansıtılmayan kaptan giderleri faturalarına ilişkin bu faturalarda görülen gider kalemlerinden sadece davacı tarafından yapılan yabancı kaptan kira bedeli ödemesinin sözleşmenin 7 nci maddesine göre talep edilebileceği, diğer kalemlerin uçağın işletilmesi faaliyetine ilişkin gider olmadığı, kaptan pilot ...tarafından 08.05.2014 - 21.05.2015 tarihleri arasında yapılan toplam uçuş süresinin DHMİ Seyrüsefer Dairesi Başkanlığı kayıtlarına göre 146 saat 14 dakika olarak hesaplandığı, uçuş saati ücretinin de sektör bilirkişisi tarafından teamül gereği belirlenen ücret ortalaması alınarak 85,00 USD olduğu gerekçesiyle hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabulüne, 72.973,36 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; raporda kaptan ...’nun iki uçaktaki toplam uçuş süresinin nereden bulunduğu ve nasıl hesaplandığının belli olmadığını, uçak seyir defteri kayıtlarına göre toplam uçuş süresinin eksik gösterildiğini, uçuş ücretinin 85 USD/saat üzerinden hesabının sektör uygulamalarından tümüyle uzak ve çok düşük bir ücret olduğunu, sözleşmenin 7 nci maddesi gereğince işletme giderlerinin uçak malikine ait olduğunu, mahkeme tarafından pilotun evinin kira bedelinin ödenmesi kabul edilmiş iken evinin elektrik, aidat, su, telefon, emlakçı ücreti gibi davacı şirket tarafından ödenmiş giderlerinin anılan maddede açıkça yazılmamış olması bahanesiyle kabul edilmemesinin tam bir çelişki olduğunu, havacılık sektöründeki mutad/kabul edilen standart uygulamanın yabancı pilotların çalıştırılması halinde bu gibi giderlerin de işveren tarafından ödenmesi olduğunu, müvekkili tarafından düzenlenen faturaların sözleşme hükümlerine uygun olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.