muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/41941, Karar No: 2017/28660, Tarih: 14.12.2017

Mahkemenin 20/06/2014 günlü ek kararı ile davacı vekilinin eski hale getirme talebi kabul edilerek dosyanın mahkemenin bir başka esasına kaydına karar verilmiş, verilen ek karar bir kısım davalılar vekili Av.... tarafından temyiz edilmiştir.

Eski hale getirme, elde olmayan sebeplerle süresinde yapılamayan bir işlemi sonradan yapma imkanı verebilmek için getirilmiş bir müessesedir. Eski hale getirme talebinin kabul edilebilmesi için sürenin arzu ve ihtiyar dışında elde olmayan bir sebeple kaçırılması (6100 sayılı HMK. md. 95/1), süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen aynı sonuca başka bir hukuki yoldan ulaşılamaması (md.95/2), eski hale getirme talebinin engelin kalkmasından itibaren 2 hafta içinde yapılması (md.96/1), en geç nihai karar verilinceye kadar eski hale getirme talebinde bulunulması (md.96/2) gerekir.

Somut olaya bakıldığında; Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar nihai bir karardır. Nihai kararlara karşı temyiz yolu açık olup eski hale getirme talebinde bulunulduğu tarih itibariyle henüz temyiz süresi dolmamıştır. Süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen sonuca, nihai kararın temyiz edilmesi suretiyle ulaşılması mümkün olduğundan eski hale getirme talebinde bulunulamaz. Yargılamadan el çekmiş olan mahkemelerin eski hale getirme yoluyla verdikleri nihai kararı değiştirme ya da ortadan kaldırmaları da usulen mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle somut olayda eski hale getirme koşulları oluşmamıştır. Mahkemece davacı vekilinin eski hale getirme talebinin reddi gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle talebin kabulü doğru olmamış, ek kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile eski hale getirme talebinin kabulüne dair Mahkemenin 20.06.2014 tarih 2001/1558 esas 2013/871 karar sayılı ek kararının BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8023, Karar No: 2007/8990, Tarih: 09.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8023 E.  ,  2007/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.1.2006 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.2.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava mera vasıflı taşınmaza elatmanın önlenmesi ile meranın eski hale getirilmesi bedeli ve ot bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili istemi ile açılmış, davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece elatmanın önlenmesi talebinin kısmen kabulüne, eski hale getirme bedelinin tahsiline, ot bedeline yönelik istemin reddine karar verilmiş, faiz istemi konusunda hüküm kurulmamıştır. Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Dava konusu mera vasıflı taşınmazın vasfının davalı tarafından bozulduğu dosya kapsamı ile sabit olmuştur. Davalının ceza hukuku açısından suç teşkil eden haksız eylemi nedeniyle mera vasfının bozulmasından kaynaklanan eski hale getirme bedelinin talep gibi dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu konuda hüküm kurulmamış olması yasaya aykırı ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereği yerel mahkeme kararının (2) sayılı bendine "dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte" sözcük dizisi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 9.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9517, Karar No: 2008/12517, Tarih: 25.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9517 E.  ,  2008/12517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır.Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır.Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının Tarım Müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu İl Tarım Müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekar başına ortalama verimi ve üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, yalnızca buğday ürünü dikkate alınarak diğer yıl nadas uygulandığı gerekçesiyle buğday-nadas münavebesine göre taşınmaza değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; mahkemece geri ödenmesine karar verilen miktarı hükümde açıkça gösterilmeyip infazında tereddüt uyaracak şekilde karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11704, Karar No: 2021/9912, Tarih: 08.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11704 E.  ,  2021/9912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi asıl karar: Beraat

Bölge Adliye Mahkemesi: İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesi ek karar: Temyiz talebinin reddi

İlk derece mahkemesi olan Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.10.2016 tarihli 2015/782 Esas ve 2016/708 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine dair verilen hükme yönelik istinaf başvurusunda bulunulduğu, dosyayı inceleyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi’nin 27.12.2016 tarihli 2016/304 Esas ve 2016/348 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kesin olarak verilen bu karar sonrası katılan ...’nın 17.07.2017 havale tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğini bildirmesi üzerine, 5271 sayılı CMK'nin 296/1. maddesi uyarınca katılanın temyiz talebi ile ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince verilen 18.07.2017 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla; katılan ...’nın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik olduğu kabul edilen 17.07.2017 havale tarihli temyiz dilekçesine ilişkin olarak yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adli para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan ...’nın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9317, Karar No: 2014/681, Tarih: 22.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9317 E.  ,  2014/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık İsmail Soydan'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.04.2013 gün ve 2007/132 Esas, 2013/121 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7841, Karar No: 2012/8872, Tarih: 06.07.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7841 E.  ,  2012/8872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet altına alınmak istenen hakkında açılan vesayet davasının yapılan yargılaması sonunda, ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve Terme Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Kadriye’ye vasi atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi, vesayet altına alınması istenen Kadriye’nin mernis kayıtlarına göre adresinin "... Sokak ... Mahallesi No:46 ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Terme Sulh Hukuk mahkemesi ise, kolluk araştırmasına göre vesayet altına alınması istenen Kadriye’nin adresinin "... Mahallesi ... Sokak No:16/3-4 ...-..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre vesayet altına alınması istenen Kadriye’nin yerleşim yerinin "... Sokak ... Mahallesi No:46 ..." olduğu belirtilmişse de dava tarihindeki yerleşim yerinin "... Mahallesi ... Sokak No:16/3-4 ...-..." olduğu kolluk araştırması ile anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21., 22. ve 23. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 6.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11896, Karar No: 2010/7974, Tarih: 30.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11896 E.  ,  2010/7974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/06/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; olayın oluş biçimi, paranın alım gücü, davalının sosyal ve ekonomik durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 4.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…8.000,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…4.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Peşin alınan harç, alınması gereken harcı karşıladığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından fazla yatırılan 189,00 TL’nin karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin hükmün 3 ve 4 nolu bentlerinde yer alan “…960,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…575,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7267, Karar No: 2015/22316, Tarih: 14.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/7267 E.  ,  2015/22316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vize Asliye Hukuk ( İŞ)Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2004/81-2014/299

Davacılar murisinin iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan E.. D.. vekillerince ve M.. A.. tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 17.10.2001 tarihindeki iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı G.. K.. lehine 1.000,00 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminat ile, Davacı E.. K.. lehine 500 TL Manevi tazminatın olay tarihi olan 07.10.2001 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki öncelikli uyuşmazlık davacı sigortalı G.. K..'ın maluliyet (sürekli iş göremezlik) oranının tespiti noktasındadır.

Şöyle ki; 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de; diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme öncelikle Adli Tıp Kurumu ihtisas ve giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Bu açıklamalardan olarak somut olayda, SGK Başkanlığı Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 16.03.2012 tarihli raporunda davacı sigortalının sürekli iş gücü kaybı oranının %3 olarak belirlendiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 05.08.2005 tarihli raporunda davacı sigortalının sürekli iş gücü kaybı oranının %34,2 olarak belirlendiği, Mahkemece maluliyet oranları arasında çelişkinin giderilmesi için İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji A.B.D. Başkanlığından alınan 01.08.2012 tarihli raporda ise davacının sürekli iş gücü kayıp oranının %12 olarak tespit edildiği anlaşılmıştır. Buna göre davacının sürekli iş gücü kayıp oranı noktasında tereddüt doğduğu açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılması gereken iş; öncelikle davacı kazalının 17.10.2001 tarihli iş kazası nedeniyle oluşan maluliyet oranının tespiti için sırasıyla Yüksek Sağlık Kurulundan, bu karara itiraz edilmesi halinde ise öncelikle Adli Tıp Kurumu ihtisas ve giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor almak, bu rapor sonrasında tüm delilleri gözeterek maddi ve manevi tazminat davaları bakımından yeniden bir karar vermektir.

Yapılması gereken iş; öncelikle davacı kazalının 17.10.2001 tarihli iş kazası nedeniyle oluşan maluliyet oranının tespiti için sırasıyla Yüksek Sağlık Kurulundan, bu karara itiraz edilmesi halinde ise öncelikle Adli Tıp Kurumu ihtisas ve giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor almak, bu rapor sonrasında tüm delilleri gözeterek maddi ve manevi tazminat davaları bakımından yeniden bir karar vermektir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre davacının ve davalıların sair temyiz itirazları incelenmeksizin,temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine

14.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8851, Karar No: 2024/8244, Tarih: 19.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/8851 E.  ,  2024/8244 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/805 Esas, 2024/733 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/138 Esas, 2022/600 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 12.06.2024 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekilince 12.06.2024 tarihli dilekçe ile temyiz taleplerine ilişkin olarak ek beyanda bulunduğu, işbu dilekçede ek karara ilişkin temyiz taleplerinin bulunmadığı gibi davalı ... vekili tarafından UYAP ortamında dosyaya sunulan 06.08.2024 tarihli dilekçe ile kararın kesinleşme şerhinin onaylı suretinin verilmesi ve yatırılan harcın iadesi yönünde talepte bulunduğu anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.06.2024 tarihli ek kararına ilişkin davalı ... Başkanlığının temyiz talebinin olmadığı anlaşılmakla, dosyanın Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.