muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8722, Karar No: 2013/8429, Tarih: 09.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/8722 E.  ,  2013/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... . aleyhine 06/09/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisi hakkında şikayette bulunması nedeni ile hakkında ön inceleme yapıldığını ve iş arkadaşları arasında mahçup duruma düştüğünü, utanç duyduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacı hakkında haksız şikayette bulunmadığını, şikayetinin haklı nedenlere dayandığını, davacının psikolojisinin bozuk olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacı hakkında sahte rapor aldığı iddiası ile şikayetçi olmasının davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu kabul olunarak istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; taraflar arasındaki olayların gelişim süreci, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1709, Karar No: 2024/5035, Tarih: 13.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1709 E.  ,  2024/5035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/26 Esas, 2023/97 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/196 E., 2019/189 K.

Taraflar arasındaki markaya ve tasarıma tecavüzün, haksız rekabetin tespiti önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 20 yıldan uzun süredir Çeşme İlçesinde “Atom Tavuk” ya da “Atom Sandviç” olarak bilinen gıda ürünlerinin hazırlanması ve satışı hususunda faaliyet gösterdiğini, alanında tanındığını, ürettiği spesifik atom sandviçlerin özellikle Ege Bölgesinde bilindiğini, ürünü Türkiye geneline yaydığını, sunum ve satış şekli ile içeriğindeki sosun ürünün özelliğini oluşturduğunu, bir çok markanın yanında (Asucan asıl unsurlu) 2017/08196 sayılı “yemek sunum şekli” başlıklı tasarımı tescil ettirdiğini, “Asucan” ve “Atom” ibaresinin bileşke marka mahiyeti taşıdığını, atom tavuk denildiğinde akla müvekkilinin geldiğini, davalıların “Kumrucu Şevki” ibaresi ile fast food restaurantı işlettiğini, ancak müvekkilinin sattığı atom tavuk ürünlerinin sunumundan sosuna kadar her şeyiyle aynı olacak şekilde satış yaptığını, adına da atom king ürünleri dediğini, atom tavuğun sunumundan satışına, atom ibaresinin kullanımına kadar her şeyin müvekkilinin 20 yıldır piyasada emeği ile tanıtıp maruf hale getirdiği sunumla aynı olduğunu, bu eylemin müvekkili aleyhine iltibas meydana getirdiğini, görselin aynısını kullanan davalıların tasarıma tecavüz ettiğini, öte yandan müvekkili adına tescilli “Asucan Atom Box” ibareli marka ile irtibatlandırma riski taşıdığını, tüketicilerin davalıların ürününü müvekkilinin ürünü sandığını, müvekkilinin distrübütörlük verdiğini düşündüklerini, davalıların müvekkilinin tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, davacının ticari itibarının zedeleneceğini, davalıların Atom Box ibaresini kullanarak davacının Bornova’da şube açtığı izlenimi verdiğini ileri sürerek müvekkili adına tescilli tasarıma ve markalara tecavüzün tespitini, önlenmesini, haksız rekabetin tespitini, şimdilik 4.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın ihtarname tarihinden itibaren işleyen en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin “Atom King” ibareli marka tescilini 12.03.2018 tarihinde sağladığını, hem Çeşme’de, hem de Bornova’daki restaurantlarında “Atom King” ve Mexıcana King” adı altında ürün sattığını, davacı markalarını kullanmadığını, ürünün içeriği, sosu, malzemesinin, sunumunun farklılık taşıdığını, sadece alüminyum folyo tabakta ikramın benzerlik taşıdığını, bu sunumun da kimsenin tekeline bırakılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tasarım ve markalarına konu ürünlerin 29 ve 30. sınıfa giren gıda ürünleri ve yiyecek içecek hizmetleri sunumundan ibaret olduğu, davacının 2009/33003 ve 2017/110025 sayılı markalarının geçerliliklerini koruduğu, davalı adına tescilli markanın “Atom King” ibaresini içerdiği, “Atom” ekinin davacı markası ile çakıştığı, bilirkişilerin markalar arasındaki farklılıkları da belirterek marka ihlali oluşturacak bir iltibas riski bulunmadığı sonucuna vardığı, “Atom” ibaresinin günlük dilde ve özellikle çabuk yemek alanında sıkça kullanıldığının, besleyici ve kalorisi yüksek yemek çeşidini ifade ettiğinin, dolayısıyla tanımlayıcı bir karakter taşıdığının belirtildiği, bu durumda markalardaki ayırt edici baskın unsurlara göre karşılaştırma yapmak gerektiği, davalının markasında ”King” ibaresinin, davacının markalarında ise “Asucan” ibaresinin ayırt edicilik sağladığı, mal ve hizmetten tamamen ilgisiz, ayırt edicilik gücü yüksek bir sözcük olarak esas unsur oluşturduğu, iki tarafın markalarının kaligrafik özelliklerinin de farklılık arzettiği, marka ve tasarım ihlali bulunmadığı, yaygın bilinen yemeklerin sunum benzerliklerinin haksız rekabet olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; atom sandviçin müvekkili tarafından emek ve mesai harcanarak meşhur edildiğini, atom adı altında satılan sandviçlerin müvekkili ile özdeşleştiğini, davalıların piyasaya sundukları ürünleri müvekkilinin markasına tecavüz edecek şekilde ürettiklerini, iltibas teşkil edecek şekilde sattıklarını, müvekkilinin kendi tasarımı ve tescili olan ürünlerin birebir aynısını sanki müvekkiline ait markaların şubeleri olarak piyasaya sunduklarını, davalının kullandığı etiket, reklam, broşür vb. ürünlerde dikkat çekici olan ibarenin “Atom Tavuk”, “Atom Box” ürünleri ile bu ürünlerin sunum şeklini ihtiva eden görseller olduğunu, görseli dahi ayırt edilemeyecek derecede benzeştirmek suretiyle piyasada hitap edilen tüketiciler nezdinde iltibas meydana getirdiğini, haksız kazanç elde ettiğini, atom ibaresinin müvekkili adına tescilli olan markaların ve bu marka adı altında satışa sunulan ürünlerin esas ve ayırt edici unsuru olduğunu, davalıların müvekkili firmanın markası ve şubesi gibi hareket ettiklerini, müvekkilinin markalarının “Asucan Atom” asıl ibaresini haiz olan bileşke markalardan olduğunu, davalıların müvekkilinin sektördeki tanınırlığından ve özellikle atom tavuk ürünlerinin bilinirliğinden faydalandığını, müvekkilinin ürününü yediğini sanan tüketicinin davacı ürününün kalitesinden şüphe edeceğini, atomun alelade bir yiyecek ismi olarak ele alınamayacağını, müvekkilinin sos, sunum ve malzemeleriyle bugüne getirilip spesifik bir tatla piyasada yer ettiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hüküm kurmaya ve denetime elverişli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı, davalı ... adına tescilli “Atom King” markasının davacı adına tescilli “Asucan Atom Tavuk” ve “Asucan Atom Box” markalarına tecavüz oluşturmadığı, davacının markalarının ayırt edici esaslı unsurunun “asucan” ibaresinden oluştuğu, davacının tescilli tasarımına da tecavüzün bulunduğunun da kanıtlayamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin ürettiği, atom sandviçlerin özellikle Ege yöresinde herkesçe bilinen ve tanınan spesifik, özellikli ürünlerden olduğunu, atom sandviç şeklinde bir yiyecek türü düşünüldüğünde tüketici nezdinde ilk olarak müvekkilinin algılandığını, ürünün müşteri arasında ve günlük kullanım şeklinde müvekkille özdeşleştiğini, davalı her ne kadar “Kumrucu Şevki” ibaresini tescil ettirmişse de ürünlerini müvekkilinin markasına tecavüz, müvekkil ile iltibas teşkil edecek şekilde sattığını, kendisine ait sosyal medya hesaplarında müvekkiline ait özellikli sunuma haiz olan atom king, atom box, atom tavuk gibi ürünleri müvekkiline ait sunum şeklinin bire bir aynısını karşılayacak şekilde ürettiğini, müvekkilinin kendi tasarımı ve tescili olan ürünlerin birebir aynısını sanki müvekkile ait markaların şubeleri olarak piyasaya sunduğunu, sosyal ağlarda ve restoran afişlerinde “Atom tavuğun Bornovada olduğunu biliyor musunuz? Atom box Çeşmeden sonra şimdi Bornovada” gibi reklamlarda dikkat çekici olan ibarelerin dışında aynı zamanda aynı yemek sunum şekillerine yer verildiğini, tüketicilerin iş bu ürünleri görmekle birlikte, müvekkilin ürünleri olduğu zannı ile hareket ettiklerini, “atom box” ürününün adeta müvekkilince distribütörlüğünün davalı yana verildiğine dair kanaate ulaştıklarını, müvekkilince çok daha önce tescil edilmiş ve alanında ayırt edici ve bilinir hale getirilmiş bulunan “atom” ibaresinin ve aynı sos ile yemek sunum şekillerinin taklit edilerek görsel ve tat olarak aynı şekilde olmasının, davalılarca piyasaya sunulmasının müvekkil aleyhine iltibas ve tasarım hakkına tecavüz teşkil ettiğini, haksız rekabete sebebiyet verdiğini, “atom” ibaresinin davacı adına tescilli markaların ve bu marka adı altında satışa sunup tasarımlarını tescil ettirdiği ürünlerin esas ve ayırt edici unsuru niteliği taşıdığını, davalının onlarca sunum seçeneğinde özgür iken müvekkil ile bire bir aynı olan yemek sunum şeklini uyguladığını, “Asucan Atom” markalarının bileşke markalardan olduğunu, “atom” ibaresinin alelade bir yiyecek ismi olarak ele alınmaması gerektiğini, müvekkili tarafından sos, sunum, malzemelerle bugünlere getirilen spesifik bir tat olarak piyasada yerini aldığını, davalının sosyal medya üzerinden yaptığı, tescilli markaya tecavüz teşkil eden ve markalarla iş birliği içerisindeymiş algısı veren reklamların ve delillerin incelenmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya ve tasarıma tecavüzün, haksız rekabetin tespiti önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya ve tasarıma tecavüzün, haksız rekabetin tespiti önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 7, 29, 58, 59, 81, 150 ve 151 inci maddeleri.

3. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 54 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup daacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7341, Karar No: 2019/5559, Tarih: 16.04.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/7341 E.  ,  2019/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği,sanığın savcılığa verdiği dilekçesinde hakaret ve tehdide uğradığı sırada yanında tanık olarak Şeref Düzel ve Kemal Keskin'in bulunduğu ve katılanların işyerinin olay yerine yakın olduğunu beyan etmesi karşısında savunmasının doğruluğu araştırılıp, tanıklar dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17213, Karar No: 2018/10761, Tarih: 10.07.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/17213 E.  ,  2018/10761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2400 TL olan adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve müdafiinin ve ... ile ... müdafiilerinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdurun aşamalarda alınan beyanlarında; suça konu iş yerinen 20 TL para ve ile iki paket sigarasının çalındığını belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocukların eylemleri tamamlandığı halde haklarında hükmolunan cezadan TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve müdafiinin ve ... ile ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10/07/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4652, Karar No: 2014/7965, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4652 E.  ,  2014/7965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.