muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8081, Karar No: 2010/9739, Tarih: 04.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8081 E.  ,  2010/9739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KIYI KANUNU GEREĞİNCE AÇILAN

Taraflar arasındaki davadan dolayı Karamürsel Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 23.12.2009 gün ve 301-404 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 29.3.2010 gün ve 2732-3511 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 Sayılı Yasa gereğince takdiren 172.00.-TL. para cezası ile 35.50.-TL. red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 4.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2181, Karar No: 2013/16909, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2181 E.  ,  2013/16909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kulanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Genel cerrahi uzmanı ve Devrek Devlet Hastanesi başhekimi olarak görev yapan sanığın, 15.09.2005 tarihinde özel muayenehanesini kapattığına dair bildirimde bulunduğu, muayenehanesini kapatmasaydı hastane döner sermayesinden 15.09.2005-12.03.2007 tarihleri arasında açık uzman tabibe ödenmesi gereken 14.025,26 TL para alması gerektiği, ancak muayenehanesini kapattığını bildirmesi nedeniyle bu tarihler arasında 102.387,20 TL döner sermaye payı aldığı, sanığın muayenehanesini kapattığını bildirmesine rağmen fiili olarak kapatmayıp hasta bakmaya devam ettiği ve suç tarihleri arasında 87.961,94 TL tutarında haksız döner sermaye ek ödemesi aldığı ve bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; Zonguldak Vergi Dairesi Başkanlığı'nın 03.04.2008 tarihli yazısına göre sanığın 15.09.2005 tarihinden itibaren muayenehanesini kapatarak serbest meslek faaliyetine son verdiğinin bildirilmesi, yapılan denetimde de bina dışında muayenehane levhası bulunmaması, vergi levhasındaki takvim yılının 1983'ten başlayıp 2003 yılında son bulması, sanığın da burayı hastaneye yakın olması nedeniyle açık tutmaya devam ettiğini ancak hasta muayene etmediğini beyan etmesi karşısında; sanığın, resmi kayıtlara göre muayenehanesini kapatması nedeniyle döner sermayeden ek ödeme almasına engel bir durumun olmadığı, sanığın, kamu kurumlarına resmi kayıtlara göre gerçek olmayan bir beyanı olmadığından döner sermayeden haksız ek ödeme alması için hileli hareketinden bahsedilemeyeceği anlaşılmakla, unsurları itibariyle oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de ;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.12.2008 gün ve 2008/5-146-235 sayılı kararında açıklandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 55. maddesi gereğince "kazanç müsaderesinin" ancak suçun işlenmesi ile elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaatler ile bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan ekonomik kazançlar olduğu takdirde ve bu kazançların suçun mağduruna iade edilememesi halinde mümkün olup, suçun mağdurunun belli olması ve maddi menfaatin mağdura iade edilememe koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 55/2. maddesi uyarınca kazanç müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23291, Karar No: 2016/6521, Tarih: 28.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23291 E.  ,  2016/6521 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 22/06/2015

NUMARASI : 2014/1084-2015/480

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 24.10.2014 tarihi itibariyle, imar planı içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı yararlanıyorsa hangi hizmetlerden yararlandığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan 219 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Müdürlüğü’nden getirtildikten,

3)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4)Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istendikten,

5)Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafelerinin fen bilirkişisi tarafından işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6589, Karar No: 2010/2695, Tarih: 11.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6589 E.  ,  2010/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/06/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/07/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, etkili eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi ile gösterdiği tüm özellikler, davacının yaralanma derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 1.000,00 YTL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “...1000,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…2.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…harç başlangıçta yatırılmış olduğundan mahsubuna, ilave harç alınmasına yer olmadığına, fazla yatırılan 47,30.YTL nin talep halinde davacı tarafa iadesine,” biçimindeki sayı ve sözcük dizisinin silinerek yerine “…108,00 TL harçtan peşin alınan harç indirilerek artık 6,70 TL harcın davalıdan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına,” sayı ve sözcük dizisinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 4 nolu bendinin tümden silinerek yerine 4 nolu bent olarak “4-Davacıdan peşin alınan 101,30 TL harç tutarı ile davacı tarafça yapılan toplam 21,10 TL yargılama giderinden kabul ve ret oranına göre takdiren 8,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7587, Karar No: 2020/1027, Tarih: 25.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/7587 E.  ,  2020/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 10. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu, suç tarihinde diyaliz merkezinin fiili olarak çalıştığının belirlenmesi ve sanığın TCK 188/3. maddesinde sayılan seçimlik hareketlerden olan uyuşturucu maddeyi satış için üzerinde bulundurması karşısında sanığın suça konu uyuşturucu maddelerle yakalandığı yerin diyaliz merkezine yakınlığının mutad ulaşım yolları ile (yürüme yada araç ile) iki yüz metreden yakın olup olmadığının gerektiğinde keşif yapılarak tespit edildikten sonra, birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olduğunun tespiti halinde temel cezanın aynı Kanun'un 61. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile TCK 188/4-b maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında daha ağır cezayı içeren ve tekerrür hükümleri de uygulanmış olan Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/9 esas ve 2010/71 karar sayılı 6 yıl 3 ay hapis cezası içeren ilamın tekerrüre esas alınması ve ikinci kez mükerrir olduğunun kararda belirtilerek tekerrüre esas alınan ilamda da tekerrür hükümleri uygulandığı için ikinci kez mükerrir olmasına rağmen, karşı temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış . hakkı nedeniyle infaz sırasında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmaksızın, tekerrüre esas alınan hapis cezası miktarının 1 yıl 3 ay olarak dikkate alınmasına ibaresinin yazılması gerekirken CMUK'nın 326/son ve 5275 sayılı kanunun 108/3 maddesine aykırı olacak şekilde" Adana 4. ACM nin 26/02/2010 gün 2010/9-71 E.K sayılı kararı ile kinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK 58/6-7 maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, 5275 Sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gereğince sanığın koşullu salıverme süresinin Adana 4 Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/9-71 esas ve karar sayılı kararındaki ceza miktarından fazla olmamak üzere uzatılmasına" şeklinde hüküm kurulması,

2- Adli emanetin 2016/5612 sırasına kayıtlı uyuşturucu maddenin ve numune olarak alınan şahit numunenin “TCK 54/4” maddesi yerine “TCK 54/1-4” maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Hüküm fıkrasında sanık hakkındaki tekerrüre ilişkin ilgili bölümün çıkarılması ve yerine “Sanık hakkında Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/9 esas ve 2010/71 karar sayılı 6 yıl 3 ay hapis cezası nedeniyle, hükmolunan cezanın TCK’nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; tekerrüre esas alınan ilamda da tekerrür hükümleri uygulandığı için ikinci kez mükerrir olmasına rağmen, karşı temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmaksızın, tekerrüre esas alınan hapis cezası miktarının 1 yıl 3 ay olarak dikkate alınmasına” ibaresinin eklenmesi,

2-Hüküm fıkrasının adli emanetin 2016/5612 sırasına kayıtlı uyuşturucu maddenin ve numune olarak alınan şahit numunenin müsaderesine ilişkin bölümünden "TCK'nın 54/1-4. maddesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "TCK'nın 54/4. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 25/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5127, Karar No: 2018/7330, Tarih: 13.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5127 E.  ,  2018/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 17/04/2018 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... ...'a vesayeten ... vekili Av.... tarafından istenilmekle, tayin olunan 13/11/2018 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile ... ili, ... ilçesi, Suadiye mahallesi, pafta: 69, ada 3196, parsel 32’de tapuya kayıtlı taşınmaz üzerinde yer alan,...apartmanında 5/100 arsa paylı, zemin kat, 3 nolu dairenin maliki olduğunu, Alzheimer hastalığı nedeniyle ... ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/230 E. sayılı dosyasında vesayet altına alındığını,...apartmanı hakkında, 6306 sayılı Kanun gereğince riskli yapı tespiti yapıldığını, yapının maliklerce yıktırılması için ... Belediyesi tarafından 60 gün süre verildiğini, buna ilişkin tebligatın davacı vasisine 06.03.2015 tarihinde tebliğ edildiğini, davacının tapudaki arsa payı ile mevcut fiili durum araştırıldığında arsa payında yanlışlık bulunduğunun anlaşılacağını, bilirkişi incelemesi yaptırılarak arsa paylarındaki hataların giderilmesi gerektiğini belirterek, bağımsız bölümlere özgülenmiş mevcut arsa paylarının iptali ile arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleri ile orantılı olarak yeniden belirlenip özgülenerek tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacının davasının kabulü ile dava konusu ... ili, ... ilçesi, Suadiye mahallesi, pafta 69, ada 3196, parsel 32’de tapuya kayıtlı taşınmazda, karara ekli 04.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere yanlış olan arsa paylarının bilirkişi raporunda belirtilen oranlara göre düzeltilmesine ve tapuya tesciline karar verilmiş, karar davacı ... ...'a vesayeten ... vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30/05/2017 gün ve 2017/894 E. 2017/4736 K. sayılı ilamı ile "634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Kanun gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Sözkonusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz. Somut olayda dava konusu taşınmazda 13.09.1963 tarihinde kat irtifakı 26.12.1967 tarihinde kat mülkiyeti kurulduğu, bilirkişi raporunda kat irtifakına geçiş tarihi olan 1963 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır. Dava konusu taşınmazda 1963 yılında kat irtifakı kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir. " denilmek suretiyle bozulmuştur.