muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/34462, Karar No: 2018/12780, Tarih: 06.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/34462 E.  ,  2018/12780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalılara ait işyerinde 18.09.2002-25.09.2014 tarih aralığında güvenlik amiri olarak en son 1.450,00 TL net ücret ile çalıştığını, iş akdini 25.09.2014 tarihinde haklı nedenle feshettiğini, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ...Konut Hizmet Yönetim İşl. ve Tic. A.Ş. vekili; müvekkilinin pasif husumet ehliyeti bulunmadığını, bu yüzden davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... 5. Etap Toplu Yapı Yönetimi; husumet itirazlarının olduğunu, davacının beş yılı aşan talepleri için zamanaşımı söz konusu olduğunu, güvenlik biriminde görev yapan personellerin blok görevlilerinde olduğu gibi asgari ücret ile çalıştıklarını, dolayısı ile davacının talebine dayanak yaptığı ücret tutarını da kabul etmediklerini, yine müvekkil yönetime hizmet vermişliği var ise de ancak kendi dönemi ve süresi ile sorumlu tutulması gerektiğini, müvekkil yönetimin bünyesinde istihdam ettiği güvenlik personelleri için fazla mesai yaptırmadığını, dini ve milli bayramlardaki çalışmalar içinde mutat ödemenin yapıldığını, yine her bir personelin de yıllık izinlerinin kullandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Hizmetleri Ltd. Şti. vekili; davacının müvekkili şirkette güvenlik görevlisi olarak 16.01.2013 tarihinde işe başladığını, iş akdinin feshedildiği tarihe kadar devam ettiğini, 18.09.2002 tarihinde işe başlama iddiasının gerçek dışı olduğunu, 25-26-27-28-29/09/2014 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmeyen davacı hakkında tutanak tutulduğunu, davacıya ihtarname gönderilerek tebliğ tarihinden itibaren üç gün içerisinde mazeretini bildirmesini aksi takdirde sözleşmenin feshedileceğinin bildirildiğini, ancak davacının süresi içerisinde herhangi bir mazeret bildirmediğini, bu nedenle İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi gereğince iş sözleşmesinin müvekkili şirket tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının en son 1.450,00 TL brüt ücret ile çalıştığını, müvekkili şirkette fazla mesai uygulaması olmadığını, mecbur kalınan durumlarda da fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, ancak davacının fazla mesai yapmadığını, zamanaşımı itirazlarının olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde, davalıların yanında 18/09/2002 tarihinde işe başladığını iddia etmiş, davalılardan sadece ZNR Güvenlik şirketi davacının kendilerinde 16/01/2013 tarihinde işe başladığını savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davacının 07/01/2006 tarihinden itibaren davalılarda çalışmaya başladığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Dosyaya ibraz edilen ... kayıtları incelendiğinde; davacının ... Temizlik Peyzaj İlaçlama ve Sosyal Hizm. Ltd. Şti. 'nde 18.09.2002 yılında başlamış olduğu ve bu şirketin de alt işverenlerden biri olduğunun, yine davalıları bu üç şirket olan ve benzer nitelikte açılan ve Dairemizce incelemesi yapılan ... 25. İş Mahkemesi’nin 2014/405 E. ve 2016/366 K. numaralı davada ve diğer seri dosyalarda kabul edildiği, ... Temizlik Peyzaj İlaçlama ve Sosyal Hizm. Ltd. Şti.'de geçen çalışmanın davalılar nezdindeki çalışmalara dahil olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, bu dosyada bahsi geçen şirkette yapılan hizmetlerin davalılar nezdinde geçmediğinin kabulü hatalıdır.

Davacının bu dönemlerde yapmış olduğu hizmetlerin ... hizmet kaydında farklı şirketler nezdinde görülse de davacının kesintisiz çalıştığının ve hizmet süresinin başlangıcının 18/09/2002 olarak kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile davacının hizmet süresinin başlangıç tarihinin 07/01/2006 olarak belirlenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4522, Karar No: 2014/6819, Tarih: 14.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4522 E.  ,  2014/6819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.02.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın 1/2000 ölçekli 25.10.1978 tarihinde plan dahiline alınmış olup, uygulama imar planı içine alındığı, belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilmekle yetinilmiş olup geri çevirme kararındaki diğer hususlara cevap verilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre, kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 27.06.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmayıp nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, tüm belediye hizmetlerinden ayrı ayrı (su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon aydınlatma gibi) yararlanıp yararlanmadığı ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, etrafının meskûn olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.02.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın imar parseli olup ortaklık olmayıp tam hisseli olduğu belirtildiği, tapu müdürlüğünün 14.02.2014 tarihli yazısında her iki taşınmazında imar işlemi görmediği bildirilmek suretiyle dava konusu taşınmaz ve somut emsalin imar parseli olup olmadığı hususunda çelişki oluştuğundan, dava konusu 309 ada 2 parsel numaralı taşınmazın 27.06.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 22.04.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak var olan çelişki de giderilmek suretiyle alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15901, Karar No: 2012/37626, Tarih: 10.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15901 E.  ,  2012/37626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 298 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

298 sayılı Yasanın 177/1. madde ve fıkrasında düzenlenen "İl ve ilçe seçim kurulu başkan ve üyeliklerini yapan yargıçlar kendi çevreleri içinde vukua gelecek seçim suçlarına mütaallik davalara bakamazlar." hükmü karşısında hükümden sonra dosyaya dahil olan 08.02.2010 tarihli Kocaeli İl Seçim Kurulu Başkanlığı yazısında kararı veren mahkeme Hakiminin 29 Mart 2009 tarihinde yapılan Mahalli İdareler Genel seçiminde İl Seçim Kurulu üyesi olduğu bildirildiğinden 24727 sicil nolu hakimin davaya bakmayacağı gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar vermesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27007, Karar No: 2024/1317, Tarih: 13.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/27007 E.  ,  2024/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1847 E., 2019/2495 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; dosyasının tekrar tetkik edilmesi gerektiğine, dava konusu olayla kendisinin bir ilgisi olmadığına ve mahkûmiyet kararının bozularak hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık P. Er ...'ın askerlik hizmetini yaptığı esnada aynı birlikte görev yapmakta olan P. Er ...'ın koğuş içinde bulunan dolabına bırakılmış olan elbisesinin cebinden Yapı ve Kredi Bankası'na ait hesap kartını rızası olmadan aldığı, aynı gün şifresini bildiği hesap kartı ile kışla içindeki ATM cihazından 440,00 TL çektiği, daha sonra hesap kartını getirip yerine koyduğu, mağdurun ertesi gün kantinde alışveriş yapmak istediğinde sahibi olduğu hesap kartının bakiyesinin yetersiz olduğunu farkettiği, olaydan şüphelenerek hesaplarını kontrol ettiğinde, hesabından kendisinden habersiz olarak

para çekildiğini anlaması üzerine birlik komutanına şikâyette bulunduğu, sanığın ertesi gün mağdurun yanına giderek hesap kartını kendisinin aldığını ve hesabından para çektiğini söylediği ve bir müddet sonra zararı karşılayıp, mağdura ödeme yaptığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında arkadaşının bir şeyini çalmak ve banka kartının kötüye kullanılması suçlarından 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 132 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmalarında; atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın kastının suça konu kartı mal edinmek olmayıp, parayı çektikten sonra yerine koymak olduğu, bu nedenle atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Sanığın savunmalarında; atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın kastının suça konu kartı mal edinmek olmayıp, parayı çektikten sonra yerine koymak olduğu, bu nedenle atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık ...'ın, 08.11.2015 tarihinde mağdur ...'ın hesap kartını (hesap kartlarının bir maliyetinin bulunması ve bu bedelin kullanıcılar tarafından "kart bedeli" adı altında bankaya ödemesi birlikte değerlendirildiğinde, hesap kartlarının ekonomik bir değeri bulunduğu ve arkadaşının bir şeyini çalmak suçuna konu olabileceği anlaşılmakla), mağdurun rızası olmaksızın kendisine yarar sağlama amacıyla alarak kendi tasarruf alanına sokması, mağdurun tasarruf alanından çıkarması ve mağdurun tasarruf imkanını yok etmesi ile arkadaşının bir şeyini çalmak suçunun tamamlanmış olduğu, bu aşama itibarıyla hesap kartının sanık tarafından kullanılmış olup olmamasının arkadaşının bir şeyini çalmak suçunun oluşumuna bir etkisi bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin beraate yönelik hükmünün kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

1632 sayılı Kanun'un 132 nci maddesinde yer alan "Bir üstünün, arkadaşının veya astının bir şeyini çalan asker kişiler, altı aydan beş seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılırlar." şeklindeki düzenleme ve sanığın mağdur ile aynı Birlikte ve eşit rütbede görev yaptıkları göz önüne alındığında; Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10892, Karar No: 2023/2303, Tarih: 10.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10892 E.  ,  2023/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/969 E., 2022/2281 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü, esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/615 E., 2021/21 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve velâyetin değiştirilmesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davasının kabulüne, erkeğin davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile bu yönlerden esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin evlilikleri boyunca müvekkiline ve ailesine karşı tehdit, hakaret ve aşağılamalar ile şiddet uyguladığını, erkeğin evi ve ailesine bakmadığını, düzensiz bir iş hayatının olduğunu, belirli bir gelirinin de olmadığını, müvekkilinin annesiz büyüdüğünü ve yakın zamanda annesini bulduğunu, onun ile görüşmeye başlamasından sonra erkeğin kendisine olan hakaretlerinin arttığını, müşterek konutta bulunan eşyaları müvekkilinin annesinin yanında kaldığı bir zamanda habersiz olarak sattığını ve parayı kendi başına harcadığını, müvekkilinin intihar girişiminde bulunduğunu, hastanede tedavi gördüğünü ancak erkeğin müvekkiline inanmadığını, bu süreçte yanında olmadığını, olaydan iki gün sonra müvekkiline fiziksel şiddet uyguladığını, müvekkilinin şiddetten sonra annesinin yanına gittiğini ancak eve döndüğünde erkeğin evin anahtarını değiştirdiğini, eve giremediğini bu nedenle kadın sığınma evine gittiğini, müvekkilinin gündelik işlerde çalıştığını , buradan kazandığı kazanç ile müşterek çocuklara baktığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı davacı erkek cevap dilekçesinde özetle; davacı kadının annesinin gelip evlerinde misafir olarak kaldığını ancak bu misafirliklerin 20-25 gün sürdüğünü, annesinin davacı-davalıya karşı ikinci kocanın ... olacağını, ailede çocukların önemli olmadığını, nikahsız bir erkek ile yaşanabileceği yönünde tavsiyelerde bulunduğunu, aynı şekilde kadının dayısı ile de telefonda ... süreli konuşmalar yaptığını, bundan rahatsız olduğunu, bu durumu kayın validesine ve eşine söylediğini, sonrasında kadının çocukları bırakarak evi terk ettiğini ve annesinin yanına Finike ilçesine gittiğini, barışmak istediğini ancak kadının üvey kardeşi ve dayısının engel olduğunu, kendisine karşı küfür ve hakaret ettiklerini, darp ettiklerini, çoğu zaman karşı taraftan şiddete ve hakarete maruz kaldığını, kafasına çamaşır sepeti ile vurduğunu, beline dirseğinin ucu ile vurduğunu ve bu nedenle havale geçirdiğini, tabakları fırlatıp kırdığını, kadının intihar girişiminde bulunduğunu, psikolojik rahatsızlığının olduğunu, anksiyete ve davranış bozukluğunun olduğunu, davacı davalı kadını sevdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini aksi takdirde müşterek çocukların velâyetinin tarafına verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı davacı erkek vekili 17.04.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile özetle; davacı davalı kadının boşanma kararını kendisinin vermediğini, annesi ve diğer akrabalarının etkisi altında kaldığını, psikolojik sorunları olduğunu, intahara meyilli olduğunu, velâyet görevini üstlenemeyeceğini, çocukların anne yanında korku ve endişe içerisinde olduklarını, daha önceden çocukları terk ettiğini, çocukların annelerinin dayısı ile birlikte yattığını söylediğini, bu duruma kayın validesinin de şahit olduğunu, kadının intihar girişiminde bulunduğunu, ruh sağlığının bozuk olduğunu, gayri ahlaki ilişkiler içerisinde olduğunu, daha önceden başının açık olduğunu ancak sonradan açık giyinmeye başladığını, gerçek amacının daha özgür, hür ve serbest bir yaşantı olduğunu bu nedenle boşanma davası açtığını, bir çok kez evi terk ettiğini "benden kimseye hayır yok" şeklinde mesaj attığını, mağdur edildiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı davacı erkek vekili birleşen Antalya 2. Aile Mahkemesinin 2019/201 Esas sayılı dosyasında, dava dilekçesinde özetle; boşanma davası süresince çocukların geçici velâyetlerinin müvekkiline verilmesini, baba ile çocukları ile arasında kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmiştir.

4.Davalı davacı erkek vekili birleşen Antalya 9. Aile Mahkemesinin 2019/54 Esas sayılı dosyasında, dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin kadının kusurlu eylemleri ile temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, çocuklarının velâyetinim müvekkiline verilmesini müvekkili yarına 100.000,00 TL manevî tazminata ve 50.000,00 TL maddî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

4.Davalı davacı erkek vekili birleşen Antalya 9. Aile Mahkemesinin 2019/54 Esas sayılı dosyasında, dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin kadının kusurlu eylemleri ile temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, çocuklarının velâyetinim müvekkiline verilmesini müvekkili yarına 100.000,00 TL manevî tazminata ve 50.000,00 TL maddî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

5.Davalı davacı erkek 05.09.2022 tarihli dilekçesi ile birleşen boşanma ve velâyetin değiştirilmesi davalarından feragat etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

5.Davalı davacı erkek 05.09.2022 tarihli dilekçesi ile birleşen boşanma ve velâyetin değiştirilmesi davalarından feragat etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-davacı erkeğin, davacı-davalı kadına ve müşterek çocuklara fiziksel şiddet uyguladığı, "or..pu, kahpe" diyerek hakaret etmek ve ailesi ve komşularıyla görüşmesini kısıtlamak suretiyle psikolojik ve sosyal şiddet uyguladığı, takıntı derecesinde kıskançlığının olduğu, davacı-davalı kadının bu baskılar sebebiyle intihar girişiminde bulunduğu, davalı-davacının hastaneye ziyarete dahi gelmediği, evdeki eşyaların bir kısmını sattığı, düzenli çalışmadığı görgüye dayalı tanık beyanlarıyla sabit olduğu, olayların akışı karşısında tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve davalı-davacının tam kusurlu olduğu, davacı-davalı kadının dava açmakta haklı olduğu, tarafların evliliği ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenemeyecek derecede sarsıldığı anlaşıldığından davacı-davalı kadının davasının kabulüne karar verildiği, birleşen Antalya 9. Aile Mahkemesi'nin 2019/54 Esas sayılı dosyası yönünden yapılan değerlendirmede ise; her ne kadar davalı-davacı erkeğin iddia ettiği vakıaları ispat edemediği, davacı-davalı kadın hakkında düzenlenen adli tıp raporunda da aktif psikopatoloji saptanmadığı, davacı-davalı kadına herhangi bir kusur atfedilemediği, bu nedenle birleşen davada boşanma, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verildiği, velâyet yönünden yapılan değerlendirmede ise; mahkememizce düzenlenen sosyal inceleme raporunda davalı-davacı babanın müşterek çocukları davacı-davalı anneden haber alma aracı olarak gördüğü ve ebeveynler arası çatışmanın stresini çocuklar üzerinden devam ettirdiği bu nedenle ebeveynlik becerilerinin tutarsız ve verimsizleştiği, davacı-davalı annenin velâyet sorumluluğunu alabilecek yeterlilikte olduğu, müşterek çocukların fiziksel aynı zamanda duygusal ihtiyaçlarına yeterli düzeyde cevap verebildiği, müşterek çocukların da davacı-davalı anneye karşı yakın duygusal bağ geliştirdikleri ve annelerinin yanında mutlu ve güvende hissettikleri hususları birlikte değerlendirildiğinde çocukların isteği ve ... yararı gözetilerek velâyetlerinin davacı-davalı anneye verilmesine karar verildiği gerekçesi ile kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca boşanmalarına, erkeğin birleşen boşanma davasının reddine, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine hükmedilmiş, ara karar ile de çocuklar ve davacı davalı kadın yararına aylık 600,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri