muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4304, Karar No: 2013/7752, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4304 E.  ,  2013/7752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.11.2011 gün ve 2011/160 Esas, 2011/570 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Araştırma Merkezi tarafından hazırlanan 14.01.2011 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmesine rağmen aynı üniversiteden alınan 26.10.2011 tarihli raporda Post Travmatik Stres Bozukluğu tespit edildiğinin ve ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş bir heyetten rapor alınmasının ve sanığın eyleminin TCK.nın 103/1-6 maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin tayin ve takdirinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1803, Karar No: 2019/6130, Tarih: 22.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/1803 E.  ,  2019/6130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanı telefonla arayıp kendisini vali özel kalem müdürü olarak tanıttıktan sonra, engellilere yardım kampanyası başlattıklarını söyleyip para talebinde bulunduğu ve belirttiği hesaba 10.000 TL paranın havale edilmesini sağladığı, bu şekilde hileli hareketlerle haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda; sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 22/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15183, Karar No: 2023/1993, Tarih: 02.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15183 E.  ,  2023/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...(Ankara) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Ankara ili, ... ilçesi, ...(...) Mahallesi 124600 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu, taşınmazın konumu, nitelikleri ve emsalleri dikkate alındığında m² birim fiyatının çok düşük olduğunu, arta kalan alanın şeklinin bozulmasından dolayı değer azalışının çok fazla olacağını ileri sürerek taşınmazın gerçek karşılığının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve dava konusu 124600 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin ve kamulaştırmadan arta kalan aynı ada 14 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma nedeniyle oluşan değer azalışı bedelinin tespiti ile kamulaştırma bedelinin kıymet takdir raporunda idarece belirlenen bölümünün derhal davalıya ödenmesine, fark bedelin ise karar kesinleştiğinde ödenmek üzere vadeli hesaba alınmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; yüksek bedel belirlendiğini, münavebenin hatalı uygulandığını, kapitalizasyon faiz oranının % 5 olması gerektiğini, objektif değer artışı uygulanmaması gerektiğini, kalan kısımda değer azalışı olamayacağını ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; yüksek bedel belirlendiğini, münavebenin hatalı uygulandığını, kapitalizasyon faiz oranının % 5 olması gerektiğini, objektif değer artışı uygulanmaması gerektiğini, kalan kısımda değer azalışı olamayacağını ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili ise istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğunu, kamulaştırmadan arta kalan bölümdeki değer azalışının az takdir edildiğini, objektif değer artış oranının düşük alınmak suretiyle az bedel tespit edildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi doğru bulunarak, Daireleri ve Yargıtay denetiminden geçen dava dosyalarında uygulanan objektif değer artış oranları ile dava konusu taşınmazın konumu, yola ve yerleşim yerine mesafesi nazara alındığında hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen çıplak birim değerine %100 oranında objektif değer artışı uygulanmak suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi ile fark bedelinin yatırılmasına ve derhal ödenmesine ilişkin olarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; yörede bostan tarımı yapılmadığını, yüksek bedel belirlendiğini, münavebenin hatalı uygulandığını, kapitalizasyon faiz oranının % 5 olması gerektiğini, objektif değer artışı uygulanmaması gerektiğini, kalan kısımda değer azalışı olamayacağını ve lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili ise temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğunu, kamulaştırmadan arta kalan bölümdeki değer azalışının az takdir edildiğini, objektif değer artış oranının düşük alınmak suretiyle az bedel tespit edildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Ankara ili, ... ilçesi, ...(...) Mahallesi, 124600 ada 13 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak; dava konusu taşınmazın konumu, yola ve yerleşim yerine mesafesi nazara alındığında hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen çıplak birim değerine %100 oranında objektif değer artışı uygulanmak ve kamulaştırmadan arta kalan 124600 ada 14 parsel numarasını alan bölümün yüzölçümü ve geometrik durumu ile niteliği gözetildiğinde değer azalışına hükmedilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen ve Bölge Adliye Mahkemesince ara kararı ile derhal ödenmesine karar verilen ve 615.655,01 TL'ye 20.04.2020 tarihinden Bölge Adliye Mahkemesi ödemeye ilişkin ara karar tarihi olan 22.03.2021 tarihine, Bölge Adliye Mahkemesince tespit edilen ve bloke ettirilen fark bedele, 20.04.2020 tarihinden Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi olan 05.10.2022 tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken faizin başlangıç tarihinin 26.11.2020 olarak kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirir.

4. Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın tüm, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (B) bendinin birinci alt bendinde iki defa geçen ''26.11.2020'' tarihlerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı "20.04.2020" tarihinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8892, Karar No: 2019/11032, Tarih: 23.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8892 E.  ,  2019/11032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezaların miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanun'unun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların, katılana ait iş yerinden 20,00-TL bozuk para çaldıklarının anlaşılması karşısında: suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında; TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17602, Karar No: 2015/464, Tarih: 19.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/17602 E.  ,  2015/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yaptıkları sözleşmeye göre yaklaşık 65 adet büyükbaş hayvanlarının bakım ve gözetimi için aylık 1.400 TL ücret üzerinden anlaştıklarını, 25.5.2011-25.11.2011 tarihleri arasında 6 ay süre ile çalıştığını ve karşılığında 8.400 TL aldığını, hayvanlarının bakım işi dışında ek olarak 40 TL yevmiye karşılığında 65 günlük diğer tarla işlerinde de çalıştığını ve 2.300 TL bakiye alacağı kaldığını ileri sürerek, 2.300 TL’nin 25.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, hayvanların bakım işi için aylık 1.400 TL’ye anlaştığını, ek işlerinde de buna dâhil olduğunu, 6 aylık çalışma karşılığı olan 8.400 TL’nin tamamını ödediğini ve başka borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.300 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile yaptıkları sözleşmeye göre, davalının hayvanlarının bakım ve gözetimi için 6 ay süre ile çalıştığını ve karşılığında 8.400 TL aldığını, ancak ek iş olarak 40 TL yevmiye karşılığında 65 günlük diğer (tarlada) işlerinde de çalıştığını ve bakiye 2.300 TL alacağı kaldığını ileri sürmüş; davalı, davacı ile yalnızca hayvan bakımı konusunda anlaştıklarını, ek işlerinde bu anlaşmaya dahil olduğunu ve borcunun tamamını ödediğini savunmuştur. Mahkemece ise, davalının iddiasını ispat edemediği ve teklif ettiği yemini de davacının eda ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında hayvan bakımı için bir anlaşma olduğu ve bu çalışmanın karşılığın ödendiği ihtilafsızdır. Uyuşmazlık, davacının davalının diğer işlerinde ek çalışmasının bulunup bulunmadığı noktasındadır. Hemen belirtmek gerekir ki, TMK.’nun 6. maddesi uyarınca taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. O halde, davalının hayvanlarının bakımı dışında diğer işlerde de 65 günlük çalışması bulunduğu iddiası hususunda ispat yükü davacıdadır. Yargılama sırasında toplanan delillerle davacı davasını ispat edememiştir. Hal böyle olunca; mahkemece, davacının iddiasını ispatlayamadığı gözetilerek açılan davanın reddine karar verilmesi gerekir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde "vs. her türlü yasal delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan davacıya yemin hakkı hatırlatılmalı sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu yönlerin göz ardı edilerek, yazılı şekilde yanlış değerlendirmeyle davanın kabulüne dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 39,30 TL harcın istek halinde iadesine, 19.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6775, Karar No: 2011/7355, Tarih: 22.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6775 E.  ,  2011/7355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, üzerinde Bayındır İlköğretim Okulunun bulunduğu 103 ada 7 parsel sayılı taşınmazda davalı belediyeye ait payın vergi borcu nedeniyle Hazineye devrinin gündeme geldiğini, oysa 222 Sayılı Yasanın 65. maddesi uyarınca adına tescilinin gerektiğini ileri sürerek tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 222 Sayılı Yasa uyarınca çekişmeli taşınmazın davacı adına tescili gerektiğinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; çekişmeli taşınmazın imar planında eğitim hizletlerine ayrılmış olduğu ve üzerinde ilköğretim okulu bulunduğu belirlenerek 222 Sayılı Yasanın 65.maddesi uyarınca dava konusu edilen payın davacı ... adına tescli edilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5579, Karar No: 2014/23733, Tarih: 25.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5579 E.  ,  2014/23733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 425 promil alkollü olarak aracıyla geldiği olay yerinde gürültü yapması üzerine hakkında işlem yapılan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.