muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14935, Karar No: 2013/3793, Tarih: 26.02.2013

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı noktasında da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır

Fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu husustaki iddianın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda taraf tanıklarının beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesai yapılıp yapılmadığı, ulusal bayram genel tatil günlerinde işyerinde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacının uyuşmazlık konusu dönemde Bahçeşehir Kolejinde aşçı olarak çalıştığı sabittir. Mahkemece, işyerinde milli bayramların tamamında ve dini bayramların son günü çalışıldığı, ayrıca yaz kış ayrımı yapılmadan tüm çalışma süresi boyunca haftada 12 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Okul niteliğinde olan işyerinde eğitim ve öğretime ara verildiği dönemlerde de davacının fiilen çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise mesailerinin hangi saatler arasında ve ne şekilde gerçekleştiği araştırılmamıştır. Davacı ve davalı tanıklarının bu husustaki beyanları belirlenmeli ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.02.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9663, Karar No: 2011/1540, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9663 E.  ,  2011/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalı taraf aracının çarparak hasarlandığını, davalı sürücünün olayda tam kusurlu olduğunu belirterek 6.250 TL hasar bedeli ile 500 TL değer kaybı toplamı 6.750 TL.nin davalı sigorta şirketi poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı aracının sürücüsünün kavşakta yasak olmasına rağmen U dönüşü yapmak için aniden frene bastığını, müvekkilininde frene basmasına rağmen önündeki davacı aracının sol arka kısmından çarptığını, davacı tarafın olayda kusurlu olduğunu, davacı aracında önemsiz bir hasar oluştuğunu müvekkilinin araç ile birlikte incelendiğinde bu kadar hasarın meydana gelmeyeceğinin anlaşılacağını müvekkilinin hasta yakınına gitmesi gerektiğinden olay yerinden ayrıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı sigorta şirketi vekili hasarın oluş şeklinin belirlenmesi ve ispatının gerektiğini sigortalının kusuru oranında poliçe limiti ile sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 5.528 TL tazminatın davalı ...'den olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline, davalı ... Sigorta ...nin bu meblağın 5.263 TL.sından 11.7.2008 tarihinden işleyecek yasal faizi ile sorumlu tutulmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 72,50.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 24.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4203, Karar No: 2017/5528, Tarih: 04.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/4203 E.  ,  2017/5528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasına; Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/06/2014 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı"nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın yakınandan tehdit ile 1.500.-TL para ve 7 kasa bira istediğinin anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32508, Karar No: 2016/4223, Tarih: 29.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/32508 E.  ,  2016/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerlerinde satış elemanı olarak çalışırken iş sözleşmesinin emekli olması üzerine sona erdiğini ancak haklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fesih dilekçesinden hemen sonra (yakın bir tarihte) başka bir işyerinde iş bulduğunu ve çalışmaya başladığını, iyiniyet kaidelerine aykırı bu tür davranışının kıdem tazminatı talep etme hakkını ortadan kaldırdığını, kabul anlamına gelmemekle beraber bir an için yazılı fesih bildiriminin usule uygun yapıldığı varsayılsa bile iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle feshedilmesi halinde ihbar tazminatı istenemeyeceğini, işyerinde çalıştığı dönem boyunca hafta tatillerini ve yıllık izinlerini kullandığını, fazla mesai yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı ve iş akdini haklı nedenle feshettiği buna göre kıdem tazminatına hak kazandığı ancak ihbar tazminatı alamayacağı ayrıca yıllık izin ücreti alacağı da olduğu ancak fazla çalışma ve hafta tatili ücretine hak kazanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı davalıya ait iki farklı işyerinde farklı tarihlerde birinde günde 10 saat diğerinde ise 9 saat olarak çalıştığını ileri sürüp fazla çalışma ve hafta tatil ücreti istemiştir.

Mahkemece herhangi bir gerekçe de yazılmadan talepler red edilmiştir.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacıda olup davacı tanık beyanlarına dayanmış ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bir tanığınaa göre fazla çalışma yapmadığı diğer tanığın beyanlarının ise davacı beyanları ile örtüşmediği gerekçesi ile davacı tanıklarına itibar edilmeyip alacaklar hesaplanmamıştır.

Dinlenen davalı tanıkları davacının haftada 7 gün süre ile günde 9.30-19.30 saatleri arasında çalıştığını açıklamışlardır. Bu açık beyanlar karşısında davacının dava dilekçesinde açıkladığı süreler de dikkate alınıp talebi aşılmadan fazla çalışma ve hafta tatili alacakları hesaplanmalı iken taleplerin gerekçesiz reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Dinlenen davalı tanıkları davacının haftada 7 gün süre ile günde 9.30-19.30 saatleri arasında çalıştığını açıklamışlardır. Bu açık beyanlar karşısında davacının dava dilekçesinde açıkladığı süreler de dikkate alınıp talebi aşılmadan fazla çalışma ve hafta tatili alacakları hesaplanmalı iken taleplerin gerekçesiz reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2082, Karar No: 2024/2714, Tarih: 17.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2082 E.  ,  2024/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/724 E., 2023/392 K.

DAVA TARİHİ : 01.03.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/98 E., 2021/336 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.09.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

1-İlk derece mahkemesince, davacının basiretli iş adamı olarak teklifini vermiş olduğunu, taraflar arasında sözleşmenin birim fiyatlı sözleşme olduğu, yeni birim fiyat belirlenmesi ve fiyat farkı talebinin yerinde olmadığı, dava konusu işe ilişkin düzenlenen tüm fatura bedellerinin tamamının davacı şirkete ödemesinin yapılmış olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; C 30 tipi imalat bakımından taraflar arasındaki sözleşmenin 33.2 maddesinde yer alan ‘‘...Birim Fiyat Teklif Cetvelinde yer alıp mahal listesine göre imalatları yapılacak iş kalemi/iş grubunu oluşturan pozlardaki imalat cinsi değişikliklerden dolayı yeni birim fiyat yapılması gerektiğinde, değişiklik yapılması öngörülen pozların fiyatlarındaki fark kadar tutar teklif birim fiyata eksiltme/artırma yapılmak suretiyle yansıtılarak iş kalemi/grubunun yeni birim fiyatı tespit edilecektir’’ hükmüne göre belirlenen bedel bakımından hukuka aykırı bir yön bulunmadığı, yine C 30 imalatı bakımından sözleşmenin 33.2 maddesinin, Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin 22. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen fiyat tespiti usullerine aykırı bir nitelik taşımadığı, C 40 imalatı bakımından ise, iş kaleminin birim fiyat tarifinde “Hattın tamamını içermeyen kısmi tadilat projeleri gereğince sözleşme eki projesine esas şeritvari haritası dışında boru hattı yapılması halinde dahi, bu birim fiyat uygulanacaktır” açıklamasının yer aldığının görüldüğü, tarifte kazının, her cins, klas ve her derinlikteki zeminde kazı yapılmasını ifade ettiği, Of Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2017/6 D.iş sayılı dosyasındaki tespit raporunun zeminin jeolojik yapısına ilişkin tespitte bulunduğu ve kazı klasını belirlemede kullanılamayacağı, bu nedenle C 40 imalatı bakımından yeni birim fiyat belirlenmesi talebinin yerinde olmadığı, dava konusu olayda uyarlama koşullarının da bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalı yararına duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.09.2024 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19711, Karar No: 2015/2579, Tarih: 23.02.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/19711 E.  ,  2015/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... ve müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8376, Karar No: 2024/947, Tarih: 25.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8376 E.  ,  2024/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2980 Esas, 2023/387 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/823 Esas, 2020/1223 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bingöl ili, Solhan ilçesi, ... köyü 178 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafça cevap dilekçesi ibraz edilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile acele kamulaştırma dosyasında belirlenen kısmın mahsubuyla bakiye bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve kesinleşen karara göre davalıya ödenmesine, bakiye bedele 03.12.2019 tarihinden 26.11.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline ve taşınmazın baraj gölü sahası içerisinde kalması sebebiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16 ncı maddesinin (c) bendi uyarınca tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; Solhan İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün kamulaştırma fiyatlarının yüksek çıkması için gelirleri artırıp giderleri azalttığını, münavebe ürünlerinde giderlerin gelir tablosunun 1/3’ünden az olamayacağı hususunun dikkate alınması gerektiğini, sebze ürününün münavebeye eklendiğini, kapitalizasyon faizinin % 6-7 civarında alınması gerektiğini, taşınmazın kuru tarım arazisi olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın yüzölçümü ve üzerinde bulunan ağaçların sayısı, cinsi ve yaşı dikkate alınarak sulu kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğunun kabulü ile kapitalizasyon faiz oranı % 5 uygulanarak ve taşınmazın objektif değer artışı uygulanmasını gerektiren bir niteliğinin bulunmadığı açıklanmak suretiyle metrekaresine 46,63 TL, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçildiği, taşınmazın vasfına, konum ve niteliklerine, aynı bölgeden intikal eden dava dosyalarına göre bilirkişi kurulunca belirlenen kapitalizasyon faiz oranı ile dava konusu taşınmaz için belirlenen m² birim fiyatının uygun ve resmi verilerle uyumlu olduğu, yapıya biçilen değerin de yerinde olduğu, ancak 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairenin karar tarihine kadar faiz işletilerek işlemiş nemalarıyla birlikte davalı hak sahibine derhâl ödenmesine ilişkin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; Solhan İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün kamulaştırma fiyatlarının yüksek çıkması için gelirleri artırıp giderleri azalttığını, münavebe ürünlerinde giderlerin gelir tablosunun 1/3’ünden az olamayacağı hususunun dikkate alınması gerektiğini, sebze ürününün münavebeye eklendiğini, kapitalizasyon faizinin % 6-7 civarında alınması gerektiğini, taşınmazın kuru tarım arazisi olduğunu, davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin artırılmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki Bingöl ili, Solhan ilçesi, Kale köyü 178 ada 3 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 2019 yılı Solhan İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin uygulanması, dava konusu taşınmazın belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre belirlenen kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

4. Bölge Adliye Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli kararı ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş olmakla; davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı lehine hükmedilen vekâlet ücreti yerinde görülmüştür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.