muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/30792, Karar No: 2021/24044, Tarih: 12.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30792 E.  ,  2021/24044 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/04/2019 tarihli ve 2018/759 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/2181 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında "... Sulh Ceza Hakimliğince ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara müşteki vekili tarafından dosyaya sunulan 10/06/2019 havale tarihli itiraz dilekçesi üzerine süresinden sonra itiraz edildiği gerekçesi ile red kararı verilmiş ise de; ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/04/2019 tarihli 2018/759 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 18/05/2019 tarihinde müşteki vekiline tebliğ edildiği, müşteki vekili tarafından hazırlanan itiraz dilekçesinin Uyap sistemi üzerinde yapılan incelemede evrak işlem kütüğünde başlatılma tarihinin 01/06/2019 olduğunun anlaşıldığı, 01/06/2019 tarihli itiraz dilekçesinin 15 günlük yasal süre içerisinde sunulduğu anlaşılmakla, süresinde yapılan itirazla ilgili olarak esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 173. maddesi; "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh Ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, ...Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Uyap sisteminde yapılan kontrollerde kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara itiraz dilekçesinin müşteki... vekili Av.... tarafından evrak işlem kütüğünde başlatılma tarihinin 01/06/2019 olduğu ve elektronik imza ile 01/06/2019 tarihinde imzalandığı, müşteki vekiline kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın 18/05/2019 tarihinde tebliğ edildiği, itiraz süresinin son gününün, 03/06/2019 Pazartesi günü olduğu ve bu nedenle müşteki vekilinin süresi içerisinde itirazda bulunduğu gözetilip, itirazın esastan incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, şikayetçi vekilinin itirazının süresinde olmadığından bahisle reddine dair, ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/2181 değişik iş sayılı kararında isabet bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/2181 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde merci mahkemesince yerine getirilmesine, 12/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16755, Karar No: 2014/17419, Tarih: 15.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/16755 E.  ,  2014/17419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/355 Karar no:2014/193

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı (koca) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple maddi tazminat miktarı yönünden davacı-davalı (kadın) yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan tarafların temyizine konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Berkit'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının Nilay'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.09.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/1393, Karar No: 2024/1724, Tarih: 15.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/1393 E.  ,  2024/1724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 ... Yargıtay Kanunu’nun (2797 ... Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, tapuya kayıtlı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasıyla açılan tapu iptali ve terkin isteğine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 1 ... kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (1). Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 ... Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY (1). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

15.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4554, Karar No: 2012/5503, Tarih: 13.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/4554 E.  ,  2012/5503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, köy tüzel kişiliğinden bedeli karşılığında satın almış olduğu arsa üzerine ev yaptığını, kadastro çalışmaları sırasında bu yerin 110 ada 11 parsel numarası ile Hazine adına tescil edildiğini, iyiniyetle yapmış olduğu yapının değerinin arazinin değerinden fazla olduğunu belirterek, dava konusu taşınmazın uygun bedel karşılığında tapu kaydının iptali ile adına tescilini, mümkün olmadığı takdirde taşınmaz üzerinde bulunan ev bedelinin tescil tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte Hazineden tahsilini istemiştir.

Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 110 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmazı köy tüzel kişiliğinden 1970 yılında satın aldığını ve üzerine de evini yaptığını ancak kadastro sırasında bu yerin davalı Hazine adına tescil edildiğini ve Hazinenin kendisine karşı elatmanın önlenmesi davası açtığını ve elatmasının önlenmesine karar verildiğini oysa dava konusu taşınmaza haksız müdahalesinin olmadığını taşınmazı satın aldığı için iyiniyetli olarak evini yaptığını belirterek evin değerinin arazinin değerinden fazla olduğundan dava konusu taşınmazın uygun bedel karşılığında davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline, bu olmadığı takdirde tazminata karar verilmesini istemektedir.

Mahkemece davacının dava konusu taşınmazı köy ihtiyar heyetinden satın aldığı, 1974 yılından beri zilyet olması ve davacı dışında aynı şekilde yer satın alanların yerlerinin adlarına tescil edilmiş olması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davacının dava konusu taşınmazı köy ihtiyar heyetinden satın aldığı, 1974 yılından beri zilyet olması ve davacı dışında aynı şekilde yer satın alanların yerlerinin adlarına tescil edilmiş olması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bir davada olayları anlatmak taraflara, hukuki niteleme görevi ise hakime aittir. Dava dilekçesinde, davacı öncelikle açıkca TMK'nun 724. maddesi gereğince temliken tescil hükümlerine dayanmıştır. Bir kimsenin TMK'nun 724.maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi için bazı koşulların varlığı gereklidir. Birinci koşul malzeme sahibinin iyiniyetli olması, ikinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkca fazla olması ve üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir. Mahkemece bu doğrultuda gerekli araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Bu nedenle öncelikle açıklanan bu ilkeler doğrultusunda tarafların delilleri toplanarak değerlendirilmeli ve mahallinde yeniden keşif yapılarak temliken tescil koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği saptanmalı ve tüm bunların sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davada uygulama imkanı bulunmayan zilyetlik hükümlerine göre tescil hükmü kurulması doğru görülmemiştir. Hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/666, Karar No: 2022/6028, Tarih: 07.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/666 E.  ,  2022/6028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

Gerekçeli karar başlığında "2008, 2009 ve 2010" şeklinde eksik yazılmış olan suç tarihlerinin, her takvim yılı için düzenlendiği tespit edilen son fatura tarihine göre 30.12.2008, 28.12.2009 ve 27.02.2010 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2008,2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen mahkumiyete ve beraate ilişkin hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/394, Karar No: 2024/1059, Tarih: 21.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/394 E.  ,  2024/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/905 E., 2019/1698 K.

DAVA TARİHİ : 17.01.2018

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/28 E., 2018/221 K.

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından İlk Derece Mahkemesine verilen 19.03.2019 tarihli karar düzeltme talebini içeren dilekçe ile Dairenin 27.12.2018 tarihli, 2018/1814 Esas, 2018/1738 Karar sayılı kararının düzeltilmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 05.04.2019 ek kararla; ''Davacının 19.03.2019 tarihli talebinin, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 2018/1814 Esas 2018/1738 Karar sayılı 27.12.2018 tarihli kararının kesin olduğu, İstinaf başvurusu kesin olarak reddedildiği ve bu karara karşı karar düzeltme yasa yolu bulunmadığından talebinin reddine," karar verilmiştir.

Ek kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 29.11.2019 tarihli 2019/905 Esas 2019/1698 Karar sayılı karar ile, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacının Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı tavzih talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 12.02.2020 tarihli ek karar ile davacının tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.02.2020 tarihli ek kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.12.2021 tarihli 2021/5787 Esas 2021/9108 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Davacı karar düzeltme talep etmiş; Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca verilen karara karşı karar düzeltme kanun yolu bulunmadığından, davacının 29.12.2021 - 06.01.2022 tarihli dilekçeleri hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

...’nün 05.08.2022 tarıhlı yazısı üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ve davacı tarafın talep dilekçesi dosyaya eklenmesi üzerine dosya içeriğine göre Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine 15.02.2023 tarihinde karar verilmiştir.

Davacı tarafından tekrar talep dilekçesi verilmesi üzerine bu sefer Dairemizin 09.11.2023 tarihli kararı ile Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Davacı tarafın tekrar talep dilekçesi dosyaya sunmuş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı tarafından tekrar talep dilekçesi verilmesi üzerine bu sefer Dairemizin 09.11.2023 tarihli kararı ile Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Davacı tarafın tekrar talep dilekçesi dosyaya sunmuş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine, karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosya içeriğine göre Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

Kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24749, Karar No: 2019/8199, Tarih: 09.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/24749 E.  ,  2019/8199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kıbrıs’tan Türkiye’ye giriş yapmak üzere Atatürk Havalimanına uçak ile gelen sanığın valizlerinde gümrük görevlilerince yapılan kontrolde, suça konu içki ve sigarillo cinsi eşyaların tespit edilmesi üzerine, sanık hakkında başlatılan soruşturma kapsamında, kaçakçılık suçundan yargılanması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmişse de;

Sanığın aşamalardaki savunmasında öğrenci olduğunu bu eşyaları Kıbrıs’ta Freeshoptan kendi ihtiyacı için satın aldığını, eşyaların bir kısmının da ağabeyi ve amcasının oğluna ait olup, onlar uçağı kaçırınca tüm eşyaları kendisinin getirdiğini beyan etmesi karşısında, sanığın kaçak eşyaları ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11508, Karar No: 2013/9365, Tarih: 05.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11508 E.  ,  2013/9365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK.nun.203/1, 62/1, 52/2. maddeleri gereği 3000 TL adli para cezası

Gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilen suç tarihinin 24.12.2008 olarak mahkemesince düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Meltem Sokak Sakinleri Yardımlaşma Derneği yönetim kurulu üyesiyken bodrum katta bulunan bir kısım dükkanların ara duvarlarının kaldırılması ve ortak kullanım alanı olan sığınağın kaldırılarak işyerlerinin kullanımına dahil edilmesi nedeniyle mühürlenen binadaki mührü sökerek, faaliyete devam ettiği iddia olunan sanığın, suç tarihinde anılan dernekte bir süre işçi olarak çalıştığını, bu süre zarfında belediye görevlilerinin gelerek derneği mühürlemeleri üzerine oradan ayrıldığını, bir daha da gitmediğini, Cumhuriyet savcılığında beyanda bulunduğu sırada mührün söküldüğünü öğrendiğini, kimin söktüğü konusunda bir bilgisinin olmadığını savunmasına ve mühür fekki tutanağında sanığın isim ve imzasının bulunmamasına göre; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, tutanak tanıkları dinlenerek suç tarihinde sanığın mührü bozulduğu belirlenen dernekte bulunup bulunmadığı sorulup, sanığın dernekteki görevinin ne olduğu, dernek lokalinin işletilmesi ile sorumlu olup olmadığı, belirlenerek, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla mahkumiyete hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7823, Karar No: 2007/9890, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7823 E.  ,  2007/9890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistik bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verilerinin esas alınması gerekir.

Bu itibarla dava konusu taşınmazın otlak olarak kullanıldığı belirtilip bu bölümün (kuru ot) ürünü üzerinden net gelir hesabı yapılırken İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde bu ürüne ait üretim masrafları açıkça belirlendiğinden, bu üretim masraflarının düşülmesi gerektiği dikkate alınmadan kuru ot (fiğ) için üretim masrafı olmadığı gerekçesiyle masraf düşümü yapılmadan değer belirleyen ek bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Davanın niteliği gereği yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.