muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12263, Karar No: 2012/5143, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12263 E.  ,  2012/5143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızayla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kadıköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2008 gün ve 2005/508 Esas, 2008/272 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla 15 yaşından büyük mağdurenin 18 yaşından küçük olması sebebiyle baro tarafından atanan zorunlu vekilinin davaya katılmasına karar verilmiş ise de, mağdurenin üzerinde tasarruf edebileceği bir hak olarak davaya katılmak istememesi karşısında vekilin davaya katılma hakkının kalmadığı, mağdurenin katılan sıfatını kazanmaması sebebiyle zorunlu vekilinin hükümleri temyiz etmeye hakkının bulunmadığı ve mağdurenin velisi Hüseyin'e mağdurenin zorunlu vekilinin re'sen müdafii olarak atanmasının mümkün bulunmayacağından, hükümleri temyize ... bulunmayan zorunlu vekilin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11430, Karar No: 2014/3184, Tarih: 11.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11430 E.  ,  2014/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/260324

Mahkemesi : Kırıkkale 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17.05.2012

Numarası : 2011/498-2012/555

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de, katılanın, sanıktan şikayetçi olduğunu ifade etmesi, katılanın zararının giderildiğine dair dosyada herhangi bir bilgi ya da belge bulunmadığı gibi, sanık tarafından da katılanın zararlarının giderildiğine ilişkin bir iddianın ileri sürülmemiş olması karşısında CMK'nın 231/6-c maddesinde düzenlenen objektif şartın gerçekleşmediği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal olanak bulunmadığından, tebliğnamede bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Olay tarihinde sanığın sorumlusu olduğu işyerinde katılanın daire testere makinesinde çalıştığı esnada meydana gelen kazada katılanın parmağından yaralandığı, Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesi Baştabipliği plastik cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen katılana ait sağlık raporunda “sol el 1. parmak distal falanks 2/3 distalinde amputasyon mevcut olduğu ve sol el 1. parmak fonksiyonlarında kısmi kayıp olduğunun belirtildiği”mahkemece bu yaralanmanın organ işlevi yitirilmesi niteliğinde bulunduğu kabul edilerek sanık hakkında tayin edilen cezanın aynı kanunun 89/3-b madde ve bendi gereğince artırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, bu yaralanmanın organ işlevi yitirilmesi niteliğinde bulunup bulunmadığı hususunda adli tıp kurumundan rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11757, Karar No: 2023/1659, Tarih: 16.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/11757 E.  ,  2023/1659 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/728 E., 2015/156 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2013/728 Esas ve 2015/156 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 207 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına; sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ün temyiz isteği, kararın tekrar lehine görülmesi talebine ve temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir.

2. Sanık ...'nun temyiz isteği, kararın lehine bozulması talebine ilişkindir

3. Sanık ...'nın temyiz isteği, kararın lehine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...' nın, sanık ...'nun yanında çalıştığı, birlikte yabancılara çalışma ve ikamet izni alınması konularında aracılık işi yaptıkları, ... isimli kişiye ikamet izni alınması konusunda yine aynı işleri yapan ... aracılığıyla anlaşma sağlandığı, sanıklar Hakan ve Turgay' ın ilgili kurumlara teslim etmek üzere gerekli evrakları düzenledikleri , Manavgat İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne teslim edilen belgeler incelendiğinde Sultan Of Side isimli otelin Leyli Aghoghlu isimli kişiyle çalışacağı yönünde belge oluşturulduğu, düzenlenen evrakların sahte olduğu ve sahteliğin Turgay 'ın eli ürünü olduğunun ekspertiz raporlarıyla anlaşıldığı, adı geçen otelin bilgilerinin sanık ... tarafından diğer sanıklara verildiği, buna karşılık sanık ...'ın ...'e 500,00 TL verdiği anlaşılmaktadır.

2. Mahkemesince, sanıkların da fikir ve eylem birliği içerisinde duruşmada incelenen Sultan Of Side antetli kâğıt üzerine Leyli'nin otelde misafir ilişkileri sorumlusu sıfatı ile çalışmak üzere otelle anlaştığını belirterek 6 aylık ikamet izni talep eden bir yazı yazdıkları ve belgenin altında otel yetkilisi tanık Y.Z.Ö.'nün ismi ve otel kaşesi bulunan kısmı Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 25.04.2013 tarihli raporuna göre sanık ...'ın imzaladığı ve başka belgelerle birlikte Manavgat İlçe Emniyet Müdürlüğüne başvurdukları, bu şekilde sahte özel belge tanzim ettikleri ve kullandıkları, sanık ...'ün de söz konusu antetli ve kaşeli belgeyi çalıştığı otelden temin edip sanıklar Hakan ve Turgay'a vererek suça yardım ettiği anlaşılmış, tape kayıtları, fiziki takip tutanakları, Leyli'nin sanıkları tanımadığına, ikamet izni için Alanya'da Tuğrul isimli bir kişiye başvurduğuna, onun yönlendirmesi ile Manavgat'a geldiklerine ilişkin beyanları, diğer tanık beyanları, hazırlık aşamasındaki diğer imza incelemeleri karşısında, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiş, eylemlerinin sabit olduğu gerekçesiyle haklarında temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanık ...'ün, diğer sanıklarla başından itibaren fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle gerçekleşen eylemleri dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında birlikte fail olarak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden olayda uygulama yeri bulunmayan aynı Kanun'un 39 uncu maddesi ile cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2013/728 Esas ve 2015/156 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17673, Karar No: 2018/7473, Tarih: 07.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17673 E.  ,  2018/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların TMK m. 166/1 uyarınca boşanmalarına hükmedildiği halde, TMK m. 166/3 yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hatadan kaynaklandığının anlaşılmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.06.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/964, Karar No: 2023/3647, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/964 E.  ,  2023/3647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/727 E., 2022/1885 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/585 E., 2019/953 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun diğer yönler incelenmeksizin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen gönderme kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, esasa girilmeksizin dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Dosya içeriğine göre Bölge adliye Mahkemesince, dava dilekçesinin davalıya tebliğinin usulsüz olduğu, davalı erkeğin sunduğu 28.11.2018 tarihli beyan dilekçesinin cevap dilekçesi olarak kabulünün zorunlu olduğu, bu dilekçenin davacı tarafa tebliği ile dilekçeler aşaması tamamlandıktan sonra mahkemece ön inceleme ve tahkikat duruşmaları yapılması gerekirken açıklanan bu hususlara riayet edilmeksizin karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf talebinin diğer yönler incelenmeksizin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, belirtilen hususlara riayet edilerek yeniden hüküm kurulması için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda, davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7002, Karar No: 2013/10867, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7002 E.  ,  2013/10867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av. ... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan üzümün (Yalova İncisi) 2012 yılı itibarıyla dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, ortalama üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kg. başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren resmi verilerin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden ve ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11495, Karar No: 2011/8008, Tarih: 08.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/11495 E.  ,  2011/8008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay CGK'nun 11.03.2008 tarih 25-22 sayılı kararında açıklanıp Dairemizce de benimsenen içtihadındaki açıklamalar nazara alınarak, 5237 sayılı Yasanın 6/f-4 maddesinde belirtilen "fiilen saldırı ve savunmaya elverişli şeylerin" silah tanımı içinde kabul edilmesinin gerekmesine göre, sanıkların ele geçmeyen ağaç sopalarla katılana vurmaları sonucu nitelikli şekilde katılanı yaralamaları, katılanda gerçekleşen bu ağır sonuç bakımından suçta kullanılan ancak ele geçmeyen ağaç sopaların yasa tanımında belirtilen "elverişlilik" ölçütüne uygun bulunması karşısında sanıklar hakkında 86/3-c maddesinin tatbik edilmesi suretiyle karar verilmesi, bu takdirde netice hapis cezasının 8 yıldan aşağı olamayacağı halde yazılı şekilde eksik ceza tayini temyiz edenlerin sıfatı nazara alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Ayrıca temel hapis cezası belirlenmeden sonuç ceza tayin olunmuş ise de netice cezaya etkili olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37358, Karar No: 2022/13703, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/37358 E.  ,  2022/13703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar ... ve ...'e yüklenen “ 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” ve sanık ...'e yüklenen "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma " suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ... yönünden sorgusunun yapıldığı 24.01.2014, sanık ... ve ... yönünden sorgularının yapıldığı 11.03.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11990, Karar No: 2010/7611, Tarih: 23.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11990 E.  ,  2010/7611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... adına ... Muhakemat Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/08/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 03/06/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı ..., tamgün çalışması gereken davalı başhekimin, özel muayenehane işleterek tamgün çalışmadığı gibi başhekim olarak görev yaptığı ... Devlet Hastanesi’nden döner sermaye payı aldığını belirterek, 2007 yılı ocak-şubat aylarında yapılan ek ödeme niteliğindeki döner sermaye payı ile tamgün çalışma esasına göre ödenen ücret farkının davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı ise, özel muayenehane işletmediğini, muayenehane olarak belirtilen yerin evi olduğunu, muayene için gelen hastaları yaptığı Hipokrat yeminin gereği geri çevirmeyerek tedavi ettiğini, karşılığında para almadığını, çalışma saati dışında özel muayenehanede tedavi yapmanın döner sermaye payı almaya engel olmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının çalışma saati dışında özel muayenehanede muayene ettiği hastalardan ücret aldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

12.05.2006 gün ve 26166 sayılı ...’na Bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Döner Sermaye Gelirlerinden Ek Ödeme Yapılmasına İlişkin Yönetmelik’te, başhekimlerin tamgün esasına göre çalışacağı ve buna göre döner sermaye payı alabileceği belirtilmiştir. Öte yandan, 5614 sayılı Yasa’nın 4. maddesi ile değişik 2368 sayılı Sağlık Personelinin Tazminat ve Çalışma Esaslarına İlişkin Yasa’nın 2. maddesinde; “…İl Sağlık Müdürlüğü çalışanları ile Başhekimlerin serbest çalışamayacağı…”, aynı Yasa’nın geçici 1. maddesinde de; başhekimlerin serbest meslek faaliyetlerine son vermek veya bulundukları görevlerden ayrılmak zorunda oldukları vurgulanmıştır.

Dosyada bulunan 01.11.2006 gün 10455 sayılı inceleme raporunda, ev görüntüsü verilmiş özel muayenehanede hasta tedavi ederek karşılığında ücret alan davalının, bu işleme yasallık kazandırmak amacıyla muayene ettiği hastaları görev yaptığı hastaneye yönlendirerek kayıt altına aldığı belirlenmiştir.

Bu durumda davalının, başhekimlerin serbest çalışamayacağı ve özel muayenehane işletemeyeceğine ilişkin yasal düzenlemelere aykırı davranış sergileyerek tamgün çalışmadığı halde tamgün çalışmış gibi ücret ve döner sermaye payı aldığı sonucuna varılmalıdır.

Bu durumda davalının, başhekimlerin serbest çalışamayacağı ve özel muayenehane işletemeyeceğine ilişkin yasal düzenlemelere aykırı davranış sergileyerek tamgün çalışmadığı halde tamgün çalışmış gibi ücret ve döner sermaye payı aldığı sonucuna varılmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yasal düzenlemeler gereğince davalının aldığı fazla döner sermaye payı ve ücret saptanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 23/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15864, Karar No: 2014/37202, Tarih: 13.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15864 E.  ,  2014/37202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/10516

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2012/212 (E) ve 2012/524 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık Hanife hakkında yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmediği mahkumiyet kararı verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık Arif'in evlerine giderken sanık Şakir'in önlerini keserek bıçakla saldırması nedeniyle kendisini korumak amacıyla sopa ile Şakir'i yaraladığını savunması ve sanık Hanife ile tanık Ayşe'nin bu savunmayla uyumlu anlatımınları karşısında, olayda meşru savunmanın şartları bulunmadığı gözetilmeden yasal savunma içerisinde bulunduğunun kabulü ile yazılı şekilde sanık Şakir hakkında beraat kararı verilmesi,

2) Sanık Şakir hakkında Arif'i yaralamak suçundan beraat kararı verildiği halde hükmün gerekçesinde Arif hakkında beraat kararı verildiği yazılarak çelişkiye sebebiyet verilmesi,

3) Sanık Şakir'in boşanma davası süren eşi sanık Hanife ile sanık Arif'in önünü elindeki bıçak ile keserek saldırmasıyla çıkan kavgada ilk haksız hareketin sanık Şakir tarafından yapıldığının anlaşılması karşısında, sanık Arif ve Hanife hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Sanık Hanife kasıtlı suçtan mahkum olduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53.maddesinin uygulanmaması;

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.