muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9381, Karar No: 2013/12150, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/9381 E.  ,  2013/12150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının kiracı olarak bulunduğu taşınmazı 14/12/2011 tarihinde satın aldıklarını, müvekkillerinin dava konusu taşınmaza işyeri olarak ihtiyaçları bulunduğunu, davalının süresinde keşide edilen ihtara rağmen kiralananı tahliye etmediğini belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, ihtiyaç iddiasının gerçek, samimi ve zorunlu olmadığını, davacının kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. İhtiyaç iddiası tanık dahil her türlü delil ile kanıtlanabilir. 6570 Sayılı Yasanın 7/c-d maddesine göre işyeri ihtiyacına dayalı olarak açılan tahliye davalarında ihtiyaçlının kirada olması halinde ihtiyacın varlığının kabulü için ihtiyaçlının ya tahliye tehdidi altında bulunması veya kiralananın yapılacak iş için daha üstün nitelikte olması, en azından halen iş yapılan yerle eşdeğer nitelikte bulunması gerekir. Eşdeğerlik durumu varsa mülkiyet hakkına üstünlük tanınmalıdır. Bu iki halden birisinin varlığı ihtiyacın kabulü için yeterlidir. Her iki halin birlikte olması gerekmez.

Tahliye tehdidinin varlığı davacı tarafından ileri sürülmemiş ise mahkemece kendiliğinden nazara alınamaz. Oysa kiralananın halen iş yapılan yerden üstün olduğu ileri sürülmemiş olsa bile ihtiyaç iddiasının içinde bu husus da mevcut olduğundan mahkemece uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak kıyaslama suretiyle bu hususun belirlenmesi gerekir.

Tahliye tehdidinin varlığı davacı tarafından ileri sürülmemiş ise mahkemece kendiliğinden nazara alınamaz. Oysa kiralananın halen iş yapılan yerden üstün olduğu ileri sürülmemiş olsa bile ihtiyaç iddiasının içinde bu husus da mevcut olduğundan mahkemece uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak kıyaslama suretiyle bu hususun belirlenmesi gerekir.

Somut olayda; davacı kiralananı 14/12/2011 tarihinde satın almış, 03/01/2012 tarihinde davalıya tebliğ ettirdiği ihtarname ile ihtiyaç iddiasında bulunmuştur. Dava 6570 Sayılı Yasanın 7/d maddesindeki koşula uygun olarak 03/07/2012 tarihi itibariyle süresinde açılmıştır. Davada taraflar keşif deliline dayanmış, ne var ki mahkemece mahallinde mukayeseli keşif yapılmadan hüküm verilmiştir. Yukarıda açıklanan ilke doğrultusunda davacıların halen kullandığı yer ile dava konusu yerin mukayesesinin yapılması için konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla yerinde keşif yapılması gerekmektedir. Mahkemece uzman bilirkişi yada bilirkişiler eşliğinde mahallinde mukayeseli keşif yapılarak hangi taşınmazın üstün vasıflı olduğunun belirlenmesi ile tanık dahil tüm taraf delillerinin toplanarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2088, Karar No: 2007/4040, Tarih: 14.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2088 E.  ,  2007/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Temizlik Mad.San.Tic.A.Ş. ile davalılar 1) ... Temizlik Mad.San.Tic.A.Ş. 2)...Bankası A.Ş. arasındaki davadan dolayı Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.06.2006 gün ve 2004/689-2006/258 sayılı hükmü onayan Dairemizin 16.01.2007 gün ve 2006/6117-2007/59 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 160,00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 14.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9321, Karar No: 2011/413, Tarih: 28.01.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/9321 E.  ,  2011/413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 09.02.2010 gün ve 2009/368 Esas, 2010/58 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın eylemini hile ile işlediği oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, temel cezanın belirlenmesi sırasında TCK.nun 109/2 yerine 109/1. maddesiyle uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun annesi katılan ...’nın anlatımlarına göre, sanığın 5 yaşı içindeki mağduru eve alıp kapıyı kilitledikten sonra çığlık çığlığa bağırmasına rağmen livata suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği, olaydan hemen sonra aldırılan raporlarda sağ memesi, sol kuyruk kemiği ve vücudunun muhtelif diğer bölgelerinde ekimoz ve erezyon bulunduğunun tespit edilmesine rağmen, eylemin cebirle işlendiğine dair delil bulunmadığından bahisle TCK.nun 103/4. maddesinin uygulanmaması,

... Üniversitesi Çocuk Psikiyatrisi Ana Bilim Dalı tarafından verilen 12.01.2007 tarihli raporda mağdurun ruh sağlığının bozulmadığının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen 6. İhtisas Kurulu'nun 16.04.2008 tarihli raporunda ise ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiğinin anlaşılması karşısında, çocuk psikiyatrisi uzmanının da bulunduğu ihtisas kurulundan yeniden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 28.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1356, Karar No: 2022/722, Tarih: 26.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/1356 E.  ,  2022/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, tenkis istekli dava sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince verilen 09/03/2021 tarihli 2020/973 Esas - 2021/388 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 26/01/2022 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ...... ile temyiz edilen davalılar vekili Avukat ...... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanları ...'ın maliki olduğu 2284 ada 35 ve 723 ada 20 parsel sayılı taşınmazlarını satış göstermek suretiyle davalı kızlarına temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, muris ...'ın 2009 yılı sonlarında dava dışı eşi ...'a borçlarından dolayı arsalarını satıp borçlarını kapatacağını söylediğini, ...'ın ise arsaların yabancılara gitmemesi için çocukları ile görüştüğünü, her birisinin 60.000'er TL banka üzerinden ve 40.000'er TL elden verilmek sureti ile toplam 400.000 TL'ye dava konusu arsaları babalarından aldıklarını, muris ...'ın mal kaçırma derdi olsaydı Aşağı Dudullu Mahallesi, Çamlıca Caddesindeki arsa ve binayı da kendilerine verebileceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09/03/2021 tarihli ve 2018/328 Esas - 2020/193 Karar sayılı kararıyla; olayda muris muvazaası olmadığı, tanıklarca da açıkça ifade edildiği üzere muris ...’ın dava konusu taşınmazları işlerinin bozulması ve ekonomik sıkıntıya düşmesi nedeniyle yabancı kişiye gitmemesi için tüm çocuklarına almaları için teklif ettiği, bunun hayatın olağan kuralları ile de uyumlu olduğu, bu teklife sadece davacının olumlu cevap vermediği, banka kayıtları ve tanık anlatımları ile de teyit edildiği üzere davalıların bu yeri babalarından bedelini ödemek suretiyle aldıkları, muris ...'ın muvazaa veya saklı payın ihlalini istemiş olsaydı ...'de üzerinde bina bulunan arsasını da devredebileceği halde bunu yapmadığı, gerçek bir satışın olduğu ve bu halde ise hem muvazaa ve hem de tenkise yönelik talebin dinlenilme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili, Yerel Mahkemedeki beyanlarını tekrarla, verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09/03/2021 tarihli ve 2020/973 Esas - 2021/388 Karar sayılı kararıyla; murisin mirasçılarından mal kaçırma kastı ile hareket ettiği hususunun ispatlanmadığı İlk Derece Mahkemesince yasal ve yeterli gerekçeye dayalı olarak davanın reddine karar verilmiş olmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili, davaya konu olaya bakıldığında mirasbırakan ile davalılar arasında sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir neden bulunmadığı gibi, davalıların alım gücünün de olmadığını, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fahiş farkın da gözetilmediğini, muris ...'ın hesap hareketleri incelendiğinde murisin hesabına davalılar tarafından yatırılan 60.000 TL’şer paranın iki ya da üç gün sonra geri çekildiğini, yatırılan paraların sembolik olarak yatırıldığını, yalnızca hesapta söz konusu miktarın gözükmesi amacıyla hareket edildiğini, yatırılıp sonra çekildiği görülen aynı paranın hesaplarda dolaştırıldığını, Bölge Adliye Mahkemesinin, Yargıtay içtihatlarına aykırı olarak mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeni olmadığını dikkate almadığını, davalılar tarafından dosyaya sunulan beyanlarla mirasbırakanın ekonomik durumunun kötü olduğundan bahisle söz konusu taşınmazların satıldığı belirtilmişse de davalıların bu iddialarının kendi içinde çelişmekle gerçeği yansıtmadığını, ekonomik durumu kötü olan mirasbırakanın, satışın yapıldığı 22/12/2009 tarihinde toplam değeri 800.000 TL olan taşınmazlarını ekonomik durumu daha kötü olan davalılara satarak borçlarını ödeme amacıyla hareket etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, mirasbırakanın hakkaniyetli davranmadığını, müvekkilinin saklı paylarını ihlal ettiğini, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk
Yargıtay — Esas No: 2023/13498, Karar No: 2024/307, Tarih: 18.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13498 E.  ,  2024/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/88 E., 2023/189 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalılara ait olan ....plakalı taksi işyerinde 01.10.1995 - 25.07.2009 tarihleri arasında çalıştığını iddia ederek söz konusu tarihler arasında hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili, davalının kanun kapsamında olup olmadığının araştırılması, hizmet dışı sigortasız çalışmanın resmi, yazılı ve sağlıklı deliller ile kanıtlanması, çalışmanın devamlılık arzedip etmediğinin araştırılması, asgari ücretten daha yüksek bir ücretle çalıştığı iddiasında ise bunun yazılı delil ile kanıtlanması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

2.Davalılar ... ve ... vekili, öncelikle davacıya sigorta primlerini ödemesi için para verildiğini, davacının yaptığı işin kesintisiz olmadığını, başlangıcının 1995 yılı olmadığını, davacının 2005 yılından itibaren kesintili çalıştığını, ... 10. İş Mahkemesinin 2009/625 Esas sayılı dosyasının yeterli delil teşkil etmeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.09.2019 tarihli ve 2017/341-2019/229 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.12.2019 tarihli ve 2019/2046 E. - 2019/2266 K. sayılı kararıyla; Mahkeme hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.12.2019 tarihli ve 2019/2046 E. - 2019/2266 K. sayılı kararıyla; Mahkeme hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; ".. somut olayda, öncelikle davacıya talebi açıklattırılarak, takside tek başına mı dönüşümlü olarak mı çalıştığı; gece ve gündüz olmak üzere dönüşümlü çalışmanın varlığı halinde ise hangi tarihte hangi şoförle çalıştığı belirlenmelidir. Bu kapsamda belirlenen diğer şoförlerin ise talep konusu dönem yönünden beyanlarına başvurulmalı; beyanlar arasında çelişki var ise giderilmelidir.

Öte yandan, dosya kapsamında yer alan trafik cezalarının dışında 1995 – 2000 yılları arasında da ilgili plakaya trafik cezalarının kesilip kesilmediği ve kimin adına kesildiği irdelenerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri temyiz dilekçesinde, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

Eldeki davada verilen karar eksik araştırmaya dayalı olup önceki bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Bu kapsamda önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere, Mahkemece, davacının hangi duraklara bağlı çalıştığına dair verdiği beyan çerçevesinde iş bu duraklar belirlenip dava konusu dönemde çalışan kişiler re'sen belirlenerek, davacının çalışmasına dair beyanları alınmalı öte yandan belirlenen duraklara komşu iş yerleri adresleri de gösterilmek suretiyle dava konusu dönemde bu iş yerlerinin sahipleri ve bordrolu çalışanları yine aynı şekilde kendi çalışma dönemleri de açıkça gösterilmek suretiyle; davacının davalılar nezdinde çalışıp çalışmadığına dair beyanları alınarak, fiili çalışma tereddütsüz belirlenerek; hüküm tesis edilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13119, Karar No: 2019/16936, Tarih: 04.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13119 E.  ,  2019/16936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin ...1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/12/2013 tarihli ve ..... Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 13/10/2015 tarihli ve ..... Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/09/2019 tarihli ve KD 2019/73508 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen 25/12/2013 tarihli kararın, 21/01/2014 tarihinde sanık müdafii Av. ...'in bizzat imzasına tebliğ edildiğine ilişkin tebligat belgesi düzenlenmiş ise de, sanığın zorunlu müdafii olan Av. ...'in 17/02/2014 tarihinde kaleme başvurarak gerekçeli karardan haricen haberdar olduğunu, 21/01/2014 tarihli tebligat üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını, bunun ilk bakışta bile anlaşılacağını beyan edip buna dair aynı tarihli mahkemesine dilekçe yazdığı, 17/02/2014 tarihinde kalemde kendisine bizzat gerekçeli karar tebliğ edilip zorunlu müdafiinin 17/02/2014 tarihinde kararı temyiz ettiği; bu temyiz isteminin süreden sonra yapıldığından bahisle Dairemizce reddine karar verilmesi ile anılan hükmün kesinleşmesinden sonra, sanık ...'ın vekaletnameli vekili Av. ...’un ...3. Asliye Hukuk Mahkemesinden 21/01/2014 tarihli Av. ...'in bizzat imzasına yapılan tebligat belgesindeki imzanın zorunlu müdafiye ait olmadığına ilişkin yaptığı talep üzerine, ...3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/95 D.iş sayılı tespit dosyası kapsamında tebligat üzerinde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince yapılan incelemede sanık müdafii olan Av. ... adına atılı imzanın sanık müdafiine ait olmadığına dair 02/11/2018 tarihli rapor tanzim edildiği, buna göre sanık müdafii Av. ... adına atılı imzanın sanık müdafiine ait olmadığına dair Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi raporu gereğince, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin 21/01/2014 tarihli tebligatın usulsüz olduğu, zorunlu müdafiin öğrenme üzerine yapmış olduğu 17/02/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla;

Dairemiz tarafından verilen 13/10/2015 tarihli ve ..... Karar sayılı ilama Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın KABULÜNE ve verilen temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Dairemiz tarafından verilen 13/10/2015 tarihli ve ..... Karar sayılı ilama Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın KABULÜNE ve verilen temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/2-d, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 08/09/2002 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 15 yıllık kesintili zamanaşımının geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 04/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.