muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2245, Karar No: 2025/1864, Tarih: 17.03.2025

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.03.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/642, Karar No: 2011/3312, Tarih: 24.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/642 E.  ,  2011/3312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli 4167 parsel sayılı taşınmazın içinde bulunduğu kadastro pafta örneği bulunduğu yerden getirilerek dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 24/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3546, Karar No: 2008/8015, Tarih: 30.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3546 E.  ,  2008/8015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman şerhinin iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .... Köyü 549 parsel sayılı 23.625 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 19.12.1951 tarih 115 nolu tapu kaydı uygulanarak tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tespit edilmiş, satış yoluyla davacı ...’e geçmiştir. Davacı, çekişmeli taşınmazın tapulu olduğu, orman olmadığı, tapu kaydı üzerine konulan orman şerhinin kaldırılması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne yönelik verilen kararın temyizi üzerine bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10.02.2005 gün 2005/141-914 sayılı bozma kararında özetle: “Hükme dayanak alınan uzman bilirkişi raporunda; çekişmeli taşınmazın ... yapısı, bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, kapalılık oranı, maki bitki örtüsünün bulunup bulunmadığı, makilerin koruma (sekonder) veya primer makilik olup olmadığı, orman ve ... muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığı yönlerinde açıklamada bulunulmadığı, raporun bu haliyle yetersiz olduğu, bu sebeple, öncelikle, en eski tarihli memleket haritası ilgili yerden getirtilip önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir uzman orman yüksek mühendisi, bir ziraat yüksek mühendisi ve kadastro ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, memleket haritası uzman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; memleket haritası ve kadastro paftası ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilerek çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına göre, konumu saptanıp; bu harita ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, memleket haritasındaki renkleri ve işaretleri aynen içeren, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan kroki düzenlettirilmesi, taşınmazın makiye ayrılma tarihinde (1950 yılında) ve halihazır durumdaki ... yapısı, bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, kapalılık oranı, maki bitki örtüsünün bulunup bulunmadığı, makilerin koruma (sekonder) veya primer makilik olup olmadığı, eğim durumu, orman veya ... muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığı yönlerinde ayrıntılı, bilimsel verileri bulunan, denetime olanak sağlayacak, bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte rapor alınması, keşifte hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dosyaya eklenmesi, ...Köyünde 17.08.1950 gün ve 2 nolu kararla 5653 Sayılı Yasaya göre çalışma yapan maki tefrik komisyonunun yaptığı makiye ayırma işleminin; 1960 yılında çıkartılan maki talimatnamesine göre yeniden incelenmesi için oluşturulan komisyonca düzenlenen 24.12.1962 günlü tutanakla “... Köyü mülki hudutları dahilinde kalan 148,1 Hektardan ibaret bulunan maki tefrik sahalarının ağır hayvan otlatması ve müdahaleler yüzünden orman eşcarının vasıflarının bozulduğu ve ormanparçacıklarının muhafaza karakteri taşıdığı ve makiye ayrılan yerlerin orman olarak muhafazası ile orman rejimi dışına çıkartılmaması gerektiği” belirtildiği “rapor muhteviyatına göre ... tevzi komisyonlarınca tevzie tabi tutulan ve bu yerlerin durumunda değişiklik ve ıslah yapılmasına imkan bulunmadığı kaydı ile” makiye ayırma işleminin 02.01.1963 tarihinde İstanbul Orman Başmüdürü tarafından onaylandığı ve bu suretle makiye ayırma işleminin esasen iptal edildiği, çekişmeli taşınmazın 1991-1993 yılları arasında 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan 2/B madde uygulamasıyla orman rejimi dışına çıkarılmadığı, böylelikle devlet ormanı niteliğini halen koruduğu, her ne kadar ..

. tevzi komisyonlarınca tevzie tabi tutulan ve bu yerlerin durumunda değişiklik ve ıslah yapılmasına imkan bulunmadığı kaydı ile” makiye ayırma işleminin 02.01.1963 tarihinde İstanbul Orman Başmüdürü tarafından onaylandığı ve bu suretle makiye ayırma işleminin esasen iptal edildiği, çekişmeli taşınmazın 1991-1993 yılları arasında 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan 2/B madde uygulamasıyla orman rejimi dışına çıkarılmadığı, böylelikle devlet ormanı niteliğini halen koruduğu, her ne kadar ... tevzi komisyonunca topraksız kişilere dağıtılmış ise de 4753 Sayılı Yasanın 8. maddesinde ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığı, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendinin karşı kavramından funda veya makiliklerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılacağı ve bilimsel olarak da % 12’den fazla eğimli makilik sahaların orman ve ... muhafaza karakteri taşıması nedeniyle muhafaza makisi, yani orman sayılması gerektiği, bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağı, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulama yerinin bulunmadığının gözönünde bulundurulması, 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı Y.İ.B.B.G.K. kararı ile 5653 Sayılı Yasaya göre yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak makiye ayrılan yerlerde özel yasalar gereğince oluşturulan tapulara değer verileceğinin düşünülmesi; tüm bu olgular değerlendirildikten sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, çekişmeli taşınmazın eğiminin eğim ölçere göre % 29-35 olduğu, 1949 tarihli ... fotoğraflarından üretilmiş 1958 tarihli memleket haritasına göre taşınmazın 1950 yılında ve halihazırda orman toprağı niteliğinde olduğu üzerinde ağırlıklı olarak meşe cinsi ... vasıflı baltalık devlet ormanının eylemli olarak bulunduğu, sekonder makilik olduğunun uzman bilirkişilerin raporlarıyla belirlendiği, bu nitelikteki taşınmazların 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayrılamayacağı, ayrılmış olsa bile yasal dayanağı bulunmadığından yok hükmünde sayılacağı, orman niteliğini koruyan muhafaza (koruma) makilik alanlarda 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulama yerinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydı üzerine konulan orman şerhinin iptali istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu 1950 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre makiye ayırma işlemi, 1964 yılında yapılan arazi kadastrosu ile 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp 02.02.1993 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19971, Karar No: 2013/24204, Tarih: 11.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/19971 E.  ,  2013/24204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Davanın düşmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Davanın dayanağını oluşturan ve zabıt mümziilerinin yeminli ifadeleriyle doğrulanıp 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında, yakın bir zamanda dikiliden kesilen 5 adet ağacın dallarını balta ile temizlerken yakalanan sanığın, bu ağaçları dikiliden kestiğinin kabulü gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Katılan idarenin kendisini vekille temsil ettirdiği nazara alınarak katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre,

3)Hükümden sonra 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 Sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşütüğü gözetilerek mahalli mahkemece yasal değişikliğin değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4676, Karar No: 2015/30024, Tarih: 14.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4676 E.  ,  2015/30024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tekirdağ 1 nolu F tipi kapalı ceza İnfaz kurumunda tutuklu olarak bulunan sanıkların bulundukları odaların havalandırma bahçeleri arasında bulunan duvara daha önce açılan ve kurum idaresi tarafından kapatılan blok deliklerini yeniden açmak suretiyle kamu malına zarar vermek suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

Tüm dosya kapsamına göre ,sanıklardan ............in Cumhuriyet savcılığı ve mahkeme önünde yasal hakları kendilerine hatırlatılarak suçları anlatıldığında, Türkçe bildiklerini, buna rağmen savunmalarını kendi dilleri olan Kürtçe olarak vermek istediklerini söyledikleri, yasal anlamda olaya bakıldığında, 19.11.2014 tarih ve 2013/725 nolu başvuru hakkında Anayasa Mahkemesince verilen karara göre, 5237 sayılı Kanun'un "Tercüman Bulundurulacak Hâller" kenar başlıklı 202. maddesinin (1) numaralı fıkrasında mahkemelerde kullanılan dil olan Türkçeyi anlamayan veya konuşamayanlar için, "Sanık veya mağdur, meramını anlatabilecek ölçüde

Türkçe bilmiyorsa; mahkeme tarafından atanan tercüman aracılığıyla duruşmadaki iddia ve savunmaya ilişkin esaslı noktalar tercüme edilir" hükmü ile yalnızca yargılamada kullanılan dili bilmeyen, anlamayan ve konuşamayan kişilere tercüman atanması gerekmekte olduğu, buna karşın 5271 sayılı Kanun'un 202. maddesine 24/1/2013 tarihinde ilave edilen 4. fıkra ile gerek uluslararası sözleşmelerde ve gerekse AİHM içtihatları ile ortaya konan ölçütlerin ilerisine geçilerek tercüman hakkının genişletilmiş olduğu, bu kurala göre sanıkların "İddianamenin okunması ve esas hakkındaki mütalaanın verilmesi üzerine sözlü savunmasını, kendisini daha iyi ifade edebileceğini beyan ettiği başka bir dilde" yapabileceği hükmünün getirildiği, böylece "meramını anlatabilecek ölçüde Türkçe bilen" sanığa da, sözlü savunmasını başka dilde yapabilme imkânı getirildiği, başvuruya konu olayda, sanığın savunmasını Kürtçe yapmak istediği, sözü geçen kanun değişikliğinden önce mahkemesince Türkçeyi iyi bildiği gerekçesiyle ve Anayasa'ya uygun olarak talebin reddedildiği, dolayısıyla Kürtçe savunma yapma talebinin o tarihte yürürlükte olan mevzuat uyarınca savunma hakkını kısıtlanmadığı ve adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği sonucuna ulaşıldığı , somut dosya kapsamında da, mahkemece iddianamenin okunduğu 03.07.2012 tarihinde CMK'nın 147. ve 191. maddeleri uyarınca Türkçe bilen sanıkların kullandığı sözlerin Türkçe yapılmış olması gözetilerek, kendilerini ifade etmekte zorluklarının bulunmadığı, sanıkların davranışlarının CMK'nın 202/1. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği kabul edilerek, sanıkların savunma hakkından vazgeçtiklerinin mahkemece kabul edildiği, böylece o tarihte yürürlükte olan mevzuat uyarınca sanıkların savunma haklarının kısıtlanmadığının anlaşıldığı, kaldı ki sanıkların temyiz taleplerini de kendi el yazılarıyla Türkçe yaptıkları, buna göre 29/10/2010 tarihinde yapılan genel arama sırasında C 100 ve C 102 Numaralı iki odanın havalandırma bahçeleri arasında bulunan duvarı daha önceden açılan ve kurum idaresi tarafından betonla kapatılan deliğin üzerinde bulunan kontra plakın yerinden oynatıldığının ve aynı deliğin yeniden açılmış olduğunun tespit edildiği somut olayda, toplanan deliller ve yasal düzenlemeler ışığında değerlendirildiğinde, açılan deliğin sanıkların barındırıldığı odaların arasında bulunan havalandırma duvarında bulunması nedeniyle, ceza evinde barındırılan başka hükümlü veya tutuklular tarafından açılması mümkün olmadığından, sanıkların inkara yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek atılı suçu işledikleri gerekçesine dayanan kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nun 51 maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği halde, TCK'nun 53/1 maddesi uyarınca hak yoksunluğu yaptırımına karar verilerek,aynı yasanın 53/4 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK'nun 53 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5167, Karar No: 2015/22474, Tarih: 12.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/5167 E.  ,  2015/22474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, yaş küçüklüğü nedeniyle evrakı tefrik edilen ... ile birlikte almış oldukları alkolün etkisiyle emanette kayıtlı bulunan bıçaklarla park halinde olan katılan ...'a ait ... plakalı aracın lastiklerini kesmek suretiyle zarar verdikleri, bu şekilde sanıkların üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Kovuşturma aşamasında savunmaları alınan sanıklar ... ile ...'ın doğrudan diğer sanık ...'ın tevil yollu ikrarları ile atılı suçu işlediklerini beyan etmeleri, 09.10.2010 tarihli görgü tespit tutanağına göre katılana ait araca zarar verildiğinin anlaşılması ve sanıkların suç mahallinde olayda kullandıkları bıçaklarla yakalanmaları karşısında, eylemin sübuta erdiği ve sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2477, Karar No: 2013/2516, Tarih: 14.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2477 E.  ,  2013/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 26/01/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin bisikleti ile iş yerine giderken etrafında herhangi bir işaret bulunmayan davalı şirketin döşemesini yapmakta olduğu doğalgaz çukuruna düşerek yaralandığını belirterek maddi ve manevi tazminat istemli eldeki davayı açmıştır.

Davalı vekili, müvekkili şirketin kazı işlerini müteahhit şirket aracılığı ile yaptığını, olayın meydana geldiği yerin mevzuata uygun olarak işaretlendiğini, çevresine kırmızı renkli şerit çekildiğini, davacının ters yoldan gelip, uyarı işaretlerine dikkat etmediğinden meydana gelen kazada tam kusurlu olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, aydınlatma bulunmayan bisikleti ile ters yönde seyir halindeyken gözlerinin uzağı görememesi sebebiyle davalı şirketin kazdırdığı doğal gaz çukuruna düşmek suretiyle yaralandığı, ceza dosyasında alınan raporda taraflara eşit düzeyde kusur verildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının, aydınlatma bulunmayan bisikleti ile ters yönde seyir halindeyken gözlerinin uzağı görememesi sebebiyle davalı şirketin kazdırdığı doğal gaz çukuruna düşmek suretiyle yaralandığı, ceza dosyasında alınan raporda taraflara eşit düzeyde kusur verildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda, kusur durumu, olay tarihi ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.