muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2409, Karar No: 2015/16329, Tarih: 11.11.2015

4-Dava konusu Koyunoğlu Mahallesi 4236 (2454 pr İfr) parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının ve somut emsal olarak incelenen Uzunbağ 2823 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 10.01.2012 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı ve okunaklı örneği ile ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21439, Karar No: 2012/9239, Tarih: 04.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/21439 E.  ,  2012/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Adli sicil kaydı bulunmayan ve cezası ertelenen sanık hakkında Cumhuriyet Başsavcılıkları İle Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 76. maddesi uyarınca havale edilmesi gerekirken havalesiz bir şekilde dosya içerisine konulmuş 13.03.2006 tarihli anlaşma protokolü ve ibraname ile 06.04.2010 tarihli feragat ve muvafakat belgelerinin gerçekliğide araştırılarak, CMK'nın 231/6. Maddesindeki ölçütler irdelenmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile (soyut "takdiren" sözcüğüne dayanılarak) hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi;

2.Sanık müdafinin son duruşmada lehe olan kanun hükümleri uygulansın talebi karşısında hiç bir gerekçe gösterilmeden takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyizi bu itibarla yerinde görülmekle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14500, Karar No: 2018/11020, Tarih: 24.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/14500 E.  ,  2018/11020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarfından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacının, 01.08.1998 başlangıç tarihinden itibaren davalı ... Başkanlığına devrolan ... Belediye Başkanlığında hizmet akdine tabi, sürekli ve kesintisiz olarak geçen ve kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüyle ilâmında belirtilen şekilde davacının davalı ... nezdinde tespite konu sürelerde çalıştığına karar verilmiştir.

Mahkemece, 01.08.1999 – 28.02.2013 tarihleri arasındaki dönem yönünden davanın kabulüne karar verilmişse de dinlenen bir kısım tanıkların dava konusu dönemin tamamını kapsar şekilde dönem bordrolarının dosya arasına alınmadığı, bir kısmının davalı belediyede çalıştığını beyan etmesine rağmen dosya kapsamından hizmetlerinin tespit edilemediği, tanık beyanları arasında da işin niteliği ve özellikle ücretin ödenme biçimi konusunda çelişkiler olduğu ve bu eksiklilik ve çelişkiler giderilmeden karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davaya konu dönem yönünden mahkemece re'sen araştırma ilkesi çerçevesinde; öncelikle dava konusu dönemin tamamını kapsayacak şekilde bordrolar getirtilip tüm döneme ilişkin tanık beyanları alınarak denetlenmeli, aksi halde yeni bordro tanıkları aynı yöntemle belirlenip yine tüm dava konusu dönemi kapsayacak şekilde ayrıntılı beyanları alınmak ve varsa aralarındaki çelişkiler giderilmek suretiyle davacının çalışma süresi, şekli ve ücretin ödenme biçimi belirlenmelidir.

O hâlde, sair temyiz itirazlarının reddiyle, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine, 24.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4011, Karar No: 2015/9060, Tarih: 08.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4011 E.  ,  2015/9060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/337449

MAHKEMESİ : Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09.07.2014

NUMARASI : 2013/90 Esas, 2014/219 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken, sanığın cezasının mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğundan bahisle arttırıldığı sırada kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün yazım eksikliği kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5429, Karar No: 2010/2670, Tarih: 11.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5429 E.  ,  2010/2670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 20/07/2007-09/02/2009 gününde verilen dilekçeler ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalılar ... ve ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince, dava trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılardan ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalılardan ...'un sürücüsü olduğu diğer davalı ...'a ait aracın çarpması nedeniyle %80 oranda sürekli işgücü kaybına uğradığını belirterek, olayda %60 oranda kusurlu bulunan davalılardan 60.000,00 TL de manevi tazminat alınmasını istemiştir.

Davalı taraf ise, olayda kusurları bulunmadığını, tedavi giderlerini karşıladıklarını, istemin çok fazla olduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkeme, maddi tazminatın yanı sıra 10.000,00 TL de manevi tazminat alınmasına karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de kaRar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, davalı yanın kusur durumu, davacının yaralanma derecesi ve iş göremezlik oranı ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 10.000,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 15.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci paragrafında yer alan “…10.000.00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…15.000,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…925.72…” ve “…19.22…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.195,72…” ve “…289,22…” sayılarının yazılmasına; davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…2.057.16…” ve “…1.200.00…” biçimindeki sayılarının ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…2.607,16…” ve “…1.800,00…” sayılarının yazılmasına; davalılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…1.200.00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…1.800,00…” sayılarının yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “…161.02…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…208,11…” sayılarının yazılmasına; davalıların tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın davacı yararına düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5772, Karar No: 2019/7466, Tarih: 15.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5772 E.  ,  2019/7466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Tüm nitelikli haller açısından kanun koyucunun tercih ettiği yaptırım sistemi nazara alınmaksızın ister bağımsız bir yaptırım öngörülmüş olsun, isterse belli bir oranda artırım yöntemi tercih edilmiş olsun, uzlaşma hükümlerinin uygulanmasında tüm nitelikli hallerin dikkate alınarak uygulama yapılması gerektiğine dair Ceza Genel Kurulu’nun 16.01.2018 tarihli 2015/1 Esas ve 2018/5 Karar sayılı ilamı karşısında suça sürüklenen çocuğun işlediği birden fazla kişi ile birlikte geceleyin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaşma kapsamı dışında kalacağı, bu suç ile birlikte işlenen TCK’nun 142/2-d, 146/1. maddeleri kapsamına giren kullanma hırsızlığı suçunun, uzlaşma kapsamına girmeyen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile birlikte işlendiği için uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağına dair CMK’nun 253/3. maddesinin 2. cümlesi dikkate alınarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nun 31/2. ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1. maddeleri uyarınca 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, cezai sorumluluğu olan ve hakkında her iki suç yönünden mahkumiyet kararı kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında anılan 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1. fıkrasının "a-b" bentlerinde yazılı tedbire hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 56. maddesi yollaması ile Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a,b maddeleri gereğince DANIŞMANLIK VE EĞİTİM TEDBİRİ UYGULANMASINA ilişkin hükmün bütünüyle çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3156, Karar No: 2019/1308, Tarih: 04.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3156 E.  ,  2019/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

... hakkında; 15.01.2017-31.01.2017-06.02.2017

... hakkında; 31.01.2017

Hükümler : a)Mahkûmiyet;Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin

11/10/2017 tarih- 2017/222 esas ve 2017/259 sayılı kararı

b)İstinaf başvurularının esastan reddi; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 26.01.2018 tarih – 2017/2411 esas ve 2018/90 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvuru süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... müdafinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "... hakkında; 28.11.2016 - 15.01.2017 - 09.02.2017, ... hakkında;15.01.2017 - 31.01.2017 - 06.02.2017 ve ... hakkında; 31.01.2017" yerine "2016" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1-)Sanık ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır ve temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği,

CMK’nın 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2-)Sanık ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

CMK’nın 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2-)Sanık ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile aynı kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak temyiz dilekçelerinde; sanık ... müdafinin sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olduğunu, etkin pişmanlık hükümlerinin ve lehe takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, sanık ... müdafinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamış olmasının usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini, sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını, lehe hükümlerin uygulanmadığını, eksik inceleme ile karar verilmiş olduğunu belirtmesi karşısında temyiz istemlerinin CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK 302/1 maddesi gereğince, sanıklar müdafilerinin TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, dosyanın Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine 04.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(... hakkında)

Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonunda mahkûmiyetine ilişkin hükmün, sanık tarafından istinaf edilmesi sonucu Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'nin İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE ilişkin kararının temyiz edilmesi üzerine, daire çoğunluğunca ''5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme nedeniyle, temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi gösterilmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 298/1.maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

Daire çoğunluğunun görüşü ile karşı oy düşüncem arasındaki fark, özetle; sanık müdafiinin temyiz başvurusunun, sadece CMK'nın 294. maddesinin 1. fıkrasının lafzına bağlı kalınarak ret edilmesinin, CMK da yer alan temyize ilişkin diğer hükümlerde gözetildiğinde kanuna aykırı olup, temyiz incelemesi yapılması gerektiğine ilişkindir.

Daire çoğunluğunun görüşü ile karşı oy düşüncem arasındaki fark, özetle; sanık müdafiinin temyiz başvurusunun, sadece CMK'nın 294. maddesinin 1. fıkrasının lafzına bağlı kalınarak ret edilmesinin, CMK da yer alan temyize ilişkin diğer hükümlerde gözetildiğinde kanuna aykırı olup, temyiz incelemesi yapılması gerektiğine ilişkindir.

1-) İstinaf Mahkemesinin Temyiz isteğinin esastan reddine ilişkin kararına yönelik olarak temyiz incelemesi yapılabilmesi için öncelikle temyiz edenin sıfatı yani hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunması, başvurunun süresi içinde yapılması, kararın temyiz edilebilir nitelikte olması ve temyiz iradesinin usulüne uygun şekilde beyan edilmesi gereklidir.

Hükmün temyiz edildiğine ilişkin irade usulüne uygun şekilde beyan edildiği andan itibaren

temyiz süreci başlamıştır. Bu irade beyanında taraf sadece

a) ''Hükmü temyiz ediyorum''

b) ''Hüküm hukuka aykırıdır'' veya ''Hüküm kanuna aykırıdır''

c) ''Hükmü temyiz ediyorum, hüküm hukuka ya da kanuna aykırıdır.'' Şeklinde temyiz iradesini belirtse

-Temyiz iradesini beyan etmiş sayılmayacakmıdır?

-Başkaca bir sebep göstermese, temyiz başvurusu, neden gösterilmediğinden ret mi edilecektir ?

Sorularına verilecek yanıt çok önemlidir.

CMK daki hükümlere bakıldığında, hükme ilişkin temyiz başvurusunda, başvuru dilekçesi içeriğinde ya da başvuru tutanağında temyize ilişkin irade açıklamasının bir şekli yoktur, temyiz iradesi anlaşılıyorsa hüküm temyiz edilmiştir. Öyleyse temyiz iradesi vardır ve hüküm temyiz edilmiştir.

CMK'nın 293. maddesi uyarınca da ''Süresi içinde yapılan temyiz başvurusu, hükmün kesinleşmesini engeller. '' bu hükme göre de artık temyiz süreci başlamıştır.

CMK'nın 295. maddesi içeriğinde ise “temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” hükmü yer almaktadır.

Kanun, temyiz nedenlerini gösteren dilekçenin, en geç bu süre sonunda dosyaya girmesine yönelik bir düzenleme getirmiştir. Ancak söz konusu dilekçenin bu süre içinde verilmemesinin, temyiz başvurusunun ortadan kalkmasına yol açıp açmayacağı tartışmalıdır.

Zira CMK’nın 298. maddesi uyarınca, Yargıtay temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, mutlaka, temyiz istemini ''RET'' mi edecektir.

Burada dikkat edilmesi gereken en önemli husus, istinaf mahkemesinin yapacağı kabul edilebilirlik denetiminde aranmayan bu şartın, Yargıtay tarafından hükmün denetlenmesi sırasında yer almış olmasıdır.

Bu durumun gerekliliği yasa koyucu tarafından açıklanmamıştır.

CMK'nın 295. maddesi içeriği itibariyle, temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğini beyan edene, İstinaf yasa yolundan sonraki Yargıtay denetlemesine ilişkin kanun yolu başvurusunda ayrıca bir görev daha yüklemiştir.