muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15515, Karar No: 2010/3363, Tarih: 15.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/15515 E.  ,  2010/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar

vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan davalı işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, yapılan tahkim sözleşmesi uyarınca davanın özel görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, görev yönünden dava reddedilmez ise davanın iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilmesi nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasında yapılan 31.12.2002 tarihli mutabakat Protokolünün 6.maddesinde iş güvencesine ilişkin ihtilafların özel hakeme götürülmesi gerektiğinin düzenlendiği gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık tahkim şartının geçerliliği ve görev yönünde toplanmaktadır. Normatif dayanağı 4857 sayılı Kanunun 20. maddesidir.

İşçi ve işverenler arasındaki uyuşmazlıkların çözüm yeri 5521 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince İş Mahkemeleridir. Doğal yargıcı iş yargıcıdır. İşe iade davalarında 4857 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince ayrık hüküm getirilmiştir. "Taraflar arasında uyuşmazlık aynı sürede özel hakeme götürülür " tümcesi yeni bir yargı yeri getirmektedir. Başka bir anlatımla Yasa Koyucu "özel hakem" kurumunu feshe bağlı bir sonuç olarak görmüştür. Hükmün sözünden de bu anlaşılmaktadır.

İşçinin işveren karşısında ekonomik açıdan zayıf olduğu iş sözleşmesinin kuruluşunda ve devamında işverene hukuken bağımlı olduğu tartışmasızdır. İşçi işveren otoritesi altında ve onun emir ve talimatları ile iş görür. Denetim altındadır. İrade serbestliği yoktur. Ancak fesihle bağımlılık ortadan kalkar.

Gerek metodoloji gerek taraflar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği, işe iade davalarının özel hakeme götürülmesinin ancak iş sözleşmesinin feshinden sonra anlaşma - sözleşme ile mümkün olacağı sonucuna götürür. Aksi halde işçinin iradesi dışında kendisinin yabancı olduğu bir yargılama sürecine zorlanması söz konusu olur. Yasanın amacı dışında bir sonuç doğar. Hükmün bu fıkrasının önceki düzenlemesindeki "Toplu İş Sözleşmesinde hüküm varsa veya ..." tümcesinin Anayasa Mahkemesinin 19.10.2005, 2003/66 E - 2005/72 Sayılı Kararı ile iptal edilerek işçinin iradesine üstünlük tanınması yukarıdaki gerekçeyi doğrulamaktadır.

Somut olayda davacı davalı işyerinde uzun bir süre çalışmıştır. İşyerinde çalışırken özel hakem koşulunu içeren protokol imzalanmış, iş sözleşmesi protokolden çok sonraki bir tarihte feshedilmiştir. Yukarıda belirtildiği üzere iş sözleşmesi devam ederken yapılan özel hakem sözleşmeleri geçersiz olduğundan davanın esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1765, Karar No: 2020/1431, Tarih: 24.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/1765 E.  ,  2020/1431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürme, yivli ve yivsiz silahlarla,bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşımak

HÜKÜM :1) Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2016 tarihli ve 2015/378 E., 2016/344 sayılı Kararıyla;

a) Sanık hakkında sırf saldırı amacıyla bıçak taşıma suçundan Ceza Muhakemesi Kanununun 223/2-(a) maddesi gereğince beraat,

b) Sanık ... hakkında maktül ...'a yönelik kasten öldürme suçundan Türk Ceza Kanununun 81/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası,

2) İlk Derece Mahkemesince verilen Karara karşı vaki kanun yolu müracaatı üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22/02/2017 tarihli ve 2017/334-242 Esas ve Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen hükmün katılan ...’a tebliğ edilmediği, bu eksikliğin giderilmesi kapsamında; varsa gerekçeli kararın katılan ...’a tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, yok ise gerekçeli kararın usulüne uygun olarak katılana tebliği, tebligatı gösteren belge ve verilirse temyiz dilekçesi ile bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi

24/06/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 09/07/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/19195, Karar No: 2015/25002, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19195 E.  ,  2015/25002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/234-2013/114

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan zeytinin değerlendirme yılı olan 2012 yılındaki dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2) 2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı gösterilerek) ve verim miktarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırma ve Politikalar Geliştirme Genel Müdürlüğü ile Tarımsal Ekonomi ve Politikalar Geliştirme Enstitüsü Müdürlüğünden (mevcut ise Artvin-Yusufeli'ndeki zeytinlikler içinde) araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13311, Karar No: 2012/18857, Tarih: 22.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13311 E.  ,  2012/18857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.04.2010 tarih ve 2007/1000-2010/225 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20.11.2012 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Yurtgezen Ltd. Şti'nin Kahramanmaraş'ta faaliyette bulunduğunu, aylık 1.000.000 TL ciro gerçekleştirdiğini, bankalarla devamlı bir ticari ilişki içerisinde bulunduğunu, büyük ticari faaliyetlerin takibi için belirli süreli vekaletnamelerle yetkilendirdikleri muhasebecilerinden yararlandıklarını, bu kapsamda Kahramanmaraş 4. Noterliği'nin 22.07.2003 tarih 9847 numaralı vekaletnamesi ile dava dışı Mustafa Aydın'a yetki verildiğini, vekaletnamenin 31.07.2004 tarihi mesai bitimine kadar geçerli olduğunu, davalı Banka da dahil pek çok bankanın, bu şahsın yetkisi bitmesine rağmen sanki yetkisi devam ediyor gibi müvekkilleri adına muamelelerde bulunmasına müsaade ettiklerini, bankalardaki hesaplardan krediler kullanıldığını, kredilerin hesaplara aktarılmadığını, hesaplara gelen paraları çektiğini ancak, bu paraları şirket hesabına aktarmadığını, davalı Banka dahil diğer bankaların şirketin boşaltılmasına göz yumduğunu, müvekkillerinin icra takipleri ile karşı karşıya kaldığını, müvekkillerinin BK’nun 38. maddesi uyarınca dava dışı şahsın yaptığı işlemlerden sorumlu olmadığını, işlemlere icazet verilmediğini, temsilci ile işlem yapan kimsenin temsilcinin yetki sınırlarını araştırmak zorunda olduğunu ileri sürerek İİK’nun 72. maddesi uyarınca müvekkillerinin Kahramanmaraş 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/371 ve 372 takip sayılı dosyalarına borçlu olmadığının tespiti ile davalının takip konusu meblağların % 40’ından aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini, şimdilik 10.000 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı gerçek kişiler hakkında Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/95 esas sayılı dosyası ile bankaları dolandırmak suçundan kamu davası açıldığını, bu davanın sonucunun beklenilmesi gerektiğini, dava konusu icra takiplerinin dayanağı olan bono ve diğer belgelerin hiç birisinin iddia olunan vekaletnameye dayalı olarak imzalanmadığını, davalı Bankada yapılan tüm işlemlerin tamamına yakınının bizzat davacıların imzaları veya bilgileri ile gerçekleşmiş olduğunu, vekil Mustafa Aydın tarafından yapılan işlemlerin Kahramanmaraş 4. Noterliği 17.02.2006 tarihli ve 2536 yevmiye sayılı vekaletnamesine dayalı olarak yapıldığını, uzun süre ödemede bulunmuş olmalarından sonra başa dönülerek sözleşme ile bağlı sayılmadığından bahisle yapılan ödemelerin iade isteminin MK.2 maddesinde belirtilen iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığını, davacılarla davalı Banka arasında teamülün oluştuğunu, bunun da icazet anlamına geleceğini, 31.04.2004 tarihi mesai bitimi itibarıyla sona erdiği iddia olunan vekaletnameye dayalı olarak yapılan işlemlere üç yıl gibi bir süre sonra itirazda bulunulduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı taraf ile ilgili kredi sözleşmelerinin incelenmesinde genel kredi sözleşmesindeki imzaların davacı şirket temsilcisi ... tarafından imzalandığı, banka tarafından dosyaya konulan 15.06.2007 tarihli mutabakat metninde tüm hesap hareketlerinin tamamen bilgisi dahilinde olduğuna dair davacı ...'in imzasının bulunduğu, davacılar ile davalı banka arasında devamlı bir ticari ilişkinin bulunduğu, 31.07.2004 tarihli vekaletnameden başka 17.02.2006 tarihli ikinci bir vekaletnamenin daha verildiği, davacılar ile davalı bankanın uzun süren ticari ilişki neticesinde karşılıklı güven ilişkisi oluşturdukları, 3 yıl gibi uzun süren işlemler nedeniyle davacıların, temsilcinin işlemlerinden haberdar olmadıklarını iddia etmelerinin MK’nun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralı ile bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacıların kredi borcu için verilen bonoyu imzalamak suretiyle tüm işlemlere icazet verdiklerinin kabulünün gerekmesine göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9911, Karar No: 2017/5935, Tarih: 26.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/9911 E.  ,  2017/5935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan kurum vekilinin, 20.03.2013 havale tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık müdafinin, 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14048, Karar No: 2022/8923, Tarih: 08.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/14048 E.  ,  2022/8923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun hükmün infazına yönelik olarak kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine şeklinde karar verilmiş olup, bu kez davalı ... tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, ... ili ..., ilçesi ...., Mahallesi çalışma alanında ve tapuda payları oranında davacılar ..., ... ve ... adına kayıtlı bulunan eski 569 parsel sayılı 4.370,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 188 ada 5 parsel numarasıyla ve 3.622,75 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 570 parsel sayılı 3.910,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 188 ada 7 parsel numarasıyla ve 4.932,18 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacılar ... ve ... ile itirazı kadastro komisyonu tarafından red edilen davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendilerine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve sınırının yanlış belirlendiğini, eksiklik ile yanlışlığın davalıya ait 188 ada 7 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, eski hale getirilmesi istemiyle dava açmışlardır.

Davacılar ... ve ... ile itirazı kadastro komisyonu tarafından red edilen davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendilerine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve sınırının yanlış belirlendiğini, eksiklik ile yanlışlığın davalıya ait 188 ada 7 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek, eski hale getirilmesi istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, bilirkişinin 16.07.2019 tarihli rapor ve rapora ek1 olarak sunulan "Koordine Özetli ve Alan Hesaplı Durum Tespit Haritası" başlıklı krokide belirtildiği gibi (A) harfi ile belirtilen 671,16 metrekarelik kısmın çekişmeli 188 ada 7 parselden çıkartılarak davacıya ait 188 ada 5 parsele eklenmek suretiyle, a)188 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 4.293,91 metrekare olarak, b)188 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 4.261,02 metrekare olarak tapuya tesciline, 188 ada 5 parselin cinsinin "kagir iki ev ve avlusu" olarak tapuya tescil edilmesi ve paftasına işlenmesine karar verilmiş; hükmün, davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kararın infazında terreddüt olacağı belirtilerek istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın kabulüne çekişmeli yeni 188 ada 5 (eski 569) ve yeni 188 ada 7 (eski 570) parsel sayılı taşınmazların uygulama kadastrosu tespitlerinin iptaline, bilirkişinin 16.07.2019 havale tarihli rapor ve rapora EK:1 olarak sunulan "Koordine Özetli ve Alan Hesaplı Durum Tespit Haritası" başlıklı krokide belirtildiği gibi (A) harfi ile belirtilen 671,156 metrekarelik kısmın, davalıya ait yeni 188 ada 7 parselden çıkartılarak, davacılara ait yeni 188 ada 5 parsele eklenmek suretiyle, 188 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 4.293,91 metrekare olarak, 188 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 4.261,02 metrekare olarak tapuya tesciline, 188 ada 5 parselin cinsinin "kagir iki ev ve avlusu" olarak tapuya tescil edilmesi ve paftasına işlenmesine karar verilmiş; hüküm, bu kez de davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 59.30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21.40 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 08.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/728, Karar No: 2013/5685, Tarih: 07.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/728 E.  ,  2013/5685 K.**

**"İçtihat Metni"**

...vekili Avukat ... ile 1-... vekili Avukat ... 2-... 3-... vekili Avukat ... 4-... 5... Gün Ot. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.11.2011 gün ve 420-397 sayılı hükmün Dairemizin 28.5.2012 tarih ve 5084-13772 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı... Gün Ot. Ltd. Şti. Avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 6,55 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 7.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25774, Karar No: 2014/5624, Tarih: 03.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25774 E.  ,  2014/5624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karasu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2013

NUMARASI : 2012/586-2013/99

Taraflar arasındaki taşınmazlara ait tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 18.06.2013 gün ve 2013/9989 Esas - 2013/12816 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davacı vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.09.1994 tarihinde kesinleşen 1988/250-1992/41 sayılı kararı ile tapu kaydının iptaline karar verildiği ve bu kararın 2008 yılında infaz edilerek kıyı kenar çizgisinde kalan bölümün tapudan terkininin sağlandığı anlaşılmış olup, 4721 sayılı TMK.nun 705. maddesine göre, mahkeme kararı ile tapunun iptal edilmesi halinde mülkiyetin mahkeme kararının kesinleştiği günde yitirildiği, tapuda yapılan infaz işleminin işari nitelikte olduğu ve bu nedenle Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin; ilk kararının temyizi üzerine yapmış olduğu incelemede, tazminat davasındaki zamanaşımının mahkeme kararının tapudaki infaz tarihinden başlayacağına ilişkin kabulünün maddi hataya dayalı olduğu ve iş bu davanın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptaline ilişkin hükmün kesinleşmesinden sonra Borçlar Kanununun 146. maddesindeki 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmadığı anlaşılmış olup davanın zamanaşımı nedeniyle reddi yerine, kabulüne karar verildiğinden hükmün açıklanan gerekçelerle bozulması gerekirken Dairemizce değişik gerekçe ile bozulduğu anlaşıldığından;

Dairemizin 18.06.2013 gün ve 2013/9989 - 12816 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9133, Karar No: 2010/10941, Tarih: 17.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/9133 E.  ,  2010/10941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 19.683,82 lira alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın 19.528,78 TL için kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hakim tarafların iddia ve savunmalarıyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez (HUMK.md.74). Dava dilekçesinde muhdesat bedeli olarak 17.583,82 TL ağaç bedeli ile 2.100,00 TL kuyu bedeli olmak üzere toplam 19.683,82 TL alacağın tahsili talep edildiği halde, mahkemece talep aşılmak suretiyle 14.828,78 TL ağaç bedeli ile 4.700,00 TL kuyu bedeline hükmedilmesi değilse de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1.fıkrasından “l9.528,78 TL” rakamları çıkartılarak yerine “16.928,78 TL” rakamlarının, harca ilişkin 2. fıkradan “1.054,55- 265,80- 788,75” rakamları silinerek yerine sırasıyla “914,15- 265.80- 648,41” rakamlarının ilave edilmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 896,30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.06.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.