muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8085, Karar No: 2016/19530, Tarih: 27.06.2016

1) İş Kanunu anlamında birisi asıl, diğeri alt olmak üzere iki işveren bulunmalı,

2) Alt işverene verilen iş, asıl işverenin işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı iş veya asıl işin bir bölümü olmalı,

3) Asıl işin tamamı değil, sadece belirli bir bölümü alt işverene verilmeli,

4) Alt işverene verilen asıl işin bir bölümü, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren iş olmalı,

5) Asıl işveren, alt işverene vermiş olduğu asıl işin diğer bölümünde İş Kanunu anlamında işçi çalıştırmalıdır.

Davaya konu olayda alt işverene verilen iş, .... yeraltı sahalarından kömür üretme işidir. Söz konusu üretim işi bir bütün halinde alt işverene verilmiştir. Asıl işveren söz konusu kömür üretim işinde işçi çalıştırmamaktadır. Bu hususta herhangi bir tartışma bulunmamakta ve mevcut durum mahkeme tarafından da kabul edilmektedir. Dolayısıyla alt işverenlik ilişkisinin veya sözleşmesinin iki temel kurucu unsuru somut olayda mevcut değildir.

Yukarıda yapılan açıklamalardan dolayı Mahkemece verilen kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 27.06.2016
Yargıtay — Esas No: 2015/615, Karar No: 2015/2076, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/615 E.  ,  2015/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/1028-2015/110

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/227 E. 2014/244 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19213 E. 2014/26145 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10416, Karar No: 2016/12547, Tarih: 22.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10416 E.  ,  2016/12547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

..... ilçesi, .... köyünde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında, .... ilçesi, .... köyü 685 parsel sayılı 37900,95 m² yüzölçümlü taşınmaz maden sahası vasfıyla, beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır" ve "2000 yılından beri .... Ltd Şti. (vergi no..) kullanımındadır" şerhi verilerek; 699 parsel sayılı 6165,88 m² yüzölçümlü taşınmaz maden sahası vasfıyla beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır" ve "2000 yılından beri ..... Ltd Şti. (vergi no..) kullanımındadır" şerhi verilerek; 706 parsel sayılı 5661,00 m² yüzölçümlü taşınmaz maden sahası vasfıyla, beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır" ve "2000 yılından beri ... Madencilik Nakliyat ve Hafriyat San ve Tic. Ltd Şti. (vergi no..) kullanımındadır" şerhi verilerek Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, dava konusu taşınmazın eylemli orman olduğu ve 2/B parsel sınır noktalarının yanlış aplike edildiği iddiasıyla, tespitin iptali ile taşınmazın beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesi, müdahalenin men'i ve taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, " 2- Dava konusu .... Makıf mevki/sokağında kain 685 nolu parselin kadastro tespitinin iptali ile,

a) Dava konusu .... mevki/sokağında kain 685 nolu parselin, harita mühendisi bilirkişi....'ın 24.10.2014 havale tarihli rapor ve krokisinde (B) harfi ile işaretli 671,80 m²'lik kısmının ifrazı ile yeni parsel numarası verilerek orman vasfı ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline,

b) Dava konusu .... ilçesi, ....sokağında kain 685 nolu parselin, harita mühendisi bilirkişi....'ın 24.10.2014 havale tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile işaretli 37229,15 m²'lik kısmının tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline,

3- Dava konusu .... mevki/sokağında kain 706 nolu parselin kadastro tespitinin iptali ile,

a) Dava konusu ...../sokağında kain 706 nolu parselin, harita mühendisi bilirkişi ....'ın 24.10.2014 havale tarihli rapor ve krokisinde (B) harfi ile işaretli 359,48 m²'lik kısmının ifrazı ile yeni parsel numarası verilerek orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,

b) Dava konusu .....por ve krokisinde (A) harfi ile işaretli 5301,52 m²'lik kısmının tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline,

3- Dava konusu .... mevki/sokağında kain 706 nolu parselin kadastro tespitinin iptali ile,

a) Dava konusu ...../sokağında kain 706 nolu parselin, harita mühendisi bilirkişi ....'ın 24.10.2014 havale tarihli rapor ve krokisinde (B) harfi ile işaretli 359,48 m²'lik kısmının ifrazı ile yeni parsel numarası verilerek orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline,

b) Dava konusu .....por ve krokisinde (A) harfi ile işaretli 5301,52 m²'lik kısmının tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline,

4- Dava konusu ..... mevki/sokağında kain 699 nolu parselin tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline” karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yörede, 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 25/06/1998 tarihinde kesinleşen 2/B madde uygulaması ile 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek 4. maddesi gereğince yapılıp 17/11/2012-17/12/2012 tarihleri arasında ilân edilen kullanım kadastro çalışması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazların beyanlar hanesindeki şerhlerinin silinmesini de istemiştir. Ormanların korunmasına ilişkin Anayasanın 169 ve 6831 sayılı Kanunun 93. maddelerinde ormanlar üzerinde herhangi bir şerh konulamayacağı düzenlenmiştir. Mahkemece çekişmeli 685 ve 706 sayılı parsellerin (B) bölümlerinin "Eylemli orman” niteliğinde bulunduğu ve bu parsellerin (A) bölümleriyle 699 sayılı parselin eylemli orman niteliğinde olmadığı; 685 ve 706 sayılı parsellerin (B) bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına tescillerine karar verildiği halde, beyanlar hanesindeki şerhlerin silinmesine karar verilmemesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Bu nedenle hüküm fıkrasının 2-a ile 3-a bentlerinde yazılı "Orman vasfı ile" kelimelerinden önce gelmek üzere "Beyanlar hanesinde yazılı tüm şerhlerin İPTALİ ile" cümleleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 22/12/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4189, Karar No: 2024/7531, Tarih: 23.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4189 E.  ,  2024/7531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/189 Esas, 2023/454 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/1096 E., 2019/1114 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 22.10.2024 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp

hazır bulunan davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı banka ile dava dışı ... İnş. Ltd. Şti. arasında 14.11.2013 tarihinde imzalanan genel kredi sözleşmesi kapsamında kullanılan krediye dava dışı ... Gıda Ltd. Şti. ve ...'ın kefil olduğunu, müvekkilinin 18.06.2014 tarihinde 695.000,00 TL'ye çıkarılan borca kefil yapıldığını, ilk sözleşmeyle borçlu lehine taşınmazını ipotek veren ... Gıda Tic. Ltd. Şti.'ne ait taşınmazın üzerinde bulunan ipoteğin davalı banka tarafından fek edildiğini, bundan sonra davalı bankaca hesap kat edilip Gaziantep 13. İcra Müdürlüğünün 2014/132971 E. ve 2014/132957 E. sayılı dosyaları ile takip yapıldığını, söz konusu borç nedeniyle müvekkiline ait tüm taşınmazlara haciz konulduğunu ve satışa çıkarıldığını, asıl borçluya, borçlu lehine ipotek verilen taşınmaz ve maliki ile müşterek-müteselsil kefillere gidilmediğini, müvekkilinin kefil olduğu limit arttırma sözleşmesinde imza dışında hiç bir ibare ve beyanın kendisine ait olmadığını, bu hususların daha sonra yazıldığını, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda (6098 sayılı Kanun) kefalet türünün, miktarının ve tarihinin bizzat kefilin el yazısıyla yazılmasının geçerlilik şartı olarak düzenlediğini ileri sürerek müvekkilinin davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile dava dışı ... İnşaat Ltd. Şti. arasındaki genel kredi sözleşmesinde davacının, taşınmaz maliki ...'la birlikte müteselsil kefil olduğunu, davacının eşinin de aynı sözleşmeye kefalete onay verdiğini, dava konusu icra dosyalarında üç borçlu için de takip yapıldığını, takipte yalnızca davacıya ait 2 adet taşınmaza rastlanması nedeniyle bu taşınmazların paraya çevrilerek satıldığını ve alacağın bir kısmının tahsil edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, Adli Tıp Kurumu raporuna göre kefalet sözleşmesi üzerindeki yazıların davacıya ait olmadığının anlaşıldığı, Gaziantep 13. İcra Müdürlüğünün 2014/132957 E. sayılı dosyasına dayanak genel kredi sözleşmesinde kefil sıfatıyla imzası bulunan davacının kefalet sözleşmesindeki yazıların eli ürünü olmadığı anlaşılmasından dolayı 6098 sayılı Kanun'un 583 üncü maddesi uyarınca geçersiz kefalet nedeniyle sorumlu tutulamayacağı, anılan dosya borcundan dolayı borçlu olmadığının tespitine ve davacıya ait bir taşınmaz satılıp satış bedelinden davalı bankaya 44.394,35 TL 20.06.2016 tarihinde ödendiğinden davacının istirdat talebinin de kabulüne karar vermek gerektiği, davacı taraf Gaziantep 13. İcra Müdürlüğünün 2014/132971 E. sayılı dosya borcundan dolayı da borçlu olmadığının tespitini talep etmiş ise de anılan takibin ipoteğin paraya çevrilmesi suretiyle haciz olduğu ve davacının özgür iradesiyle tapu sicil memuru huzurunda imzaladığı ipotek belgesi ile taşınmazları hakkında ipotek tesis edildiği, davacının ipoteğin tesisi sırasında irade fesatına ilişkin herhangi bir iddiada bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, Gaziantep 13. İcra Müdürlüğünün 2014/132971 E. sayılı takip dosyası bakımından davanın reddine, davacının Gaziantep 13. İcra Müdürlüğünün 2014/132957 E. sayılı takip dosya borcundan dolayı davalı bankaya borçlu olmadığının tespiti talebinin kabulü ile bu dosya üzerinden davacıya ait taşınmazın satışından elde edilen ve davalıya 20.06.2016 tarihinde ödenen 44.394,35 TL'nin davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının harç dışındaki yönlerden usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun harç yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile Gaziantep 13. İcra Müdürlüğünün 2014/132971 E. sayılı dosyasından dolayı borçlu olunmadığının tespiti ve istirdat taleplerinin reddine, davacının Gaziantep 13. İcra Müdürlüğünün 2014/132957 E. sayılı dosya borcundan dolayı davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine, bu dosya üzerinden davacıya ait taşınmazın satışından elde edilen ve davalıya 20.06.2016 tarihinde ödendiği anlaşılan 44.394,35 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 583 üncü maddesi

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit ve istirdat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 583 üncü maddesi

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 18.06.2016 tarihli, 2016/2405 E., 2016/10936 K. sayılı ilamı ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.04.2022 tarihli, 2019/(19)11-254 E., 2022/584 K. sayılı emsal ilamları uyarınca müteselsil kefalet ibaresinin kefilin el yazısı ile yazılmamış olması kefaletlerin müteselsil kefalet olarak yorumlanmaması sonucunu doğurmayacak ise de somut olayda kefalete ilişkin diğer geçerlilik koşullarının gerçekleşmemiş olduğunun dosya kapsamından anlaşılmış bulunmasına ve davalı tarafın müteselsil kefalete ilişkin itirazının istinaf aşamasında ileri sürülmemiş olmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19041, Karar No: 2023/3977, Tarih: 07.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/19041 E.  ,  2023/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/83 E., 2016/412 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2016/83 Esas, 2016/412 Karar sayılı kararı ile mağdurun şikayetinden vazgeçmesi sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun cep telefonu ile mağdure ... ...'ü taciz etmesi eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında olmayıp, re'sen kovuşturulması gereken 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi kapsamında olduğuna, ek savunma verilerek bu fıkradan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte ele alınarak olay değerlendirildiğinde; 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... \*\*\*'in babası ... \*\*\* adına kayıtlı 0535 \*\*\* \*\* \*\* numaralı hat ile numarasını gizlenmiş şekilde mağdure ... ... \*\*\*'in kullandığı 0538 \*\*\* \*\* \*\* numaralı telefon hattını suç tarihinde arayarak "seni seviyorum" şeklindeki sözlerle mağdureye karşı cinsel tacizde bulunduğu, mağdurenin yasal temsilcisi olan müştekinin ve mağdurenin cinsel taciz olayı ile ilgili olarak şikayetçi olduğu, suça sürüklenen çocuğun müdafii huzurunda alınan savunmasında, "aynı köylerinde ikamet eden mağduru tanıdığını, kendi kullandığı telefondan mağduru arayarak kendisini sevdiğini, arkadaş olmak istediğini söylediğini, seni seviyorum dediğini" beyan ettiği, tüm dosya kapsamında toplanan delillere göre SSÇ'nin TCK 105/1-1.fıkra, 31/3 maddelerinde yazılı bulunan "Cinsel Taciz" suçunu işlediği iddiasıyla hakkında cezalandırılması talebi ile mahkememizde kamu davası açılmıştır.