muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4202, Karar No: 2019/5260, Tarih: 19.09.2019

Türk Borçlar Kanununun ilgili hükümlerinden anlaşıldığı üzere; destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan yardımdır. Bu tazminatın amacı, ölüm olayı olmasaydı ölenin yardımda bulunduğu kimselere yardımda bulunmaya devam edeceğinin düşünülmesi ve ölüm olayının bu süreci kesmesi sonucu destekten yararlanan kimselerin uğradıkları zararın peşin ve toptan şekilde tazmin edilmesi, bu kimselerin ölüm olayından önceki durumlarına kavuşturulmasıdır. Eş deyişle amaç; destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır.

Burada önemle üzerinde durulması gereken husus, sigortalının destek gücünün, ana ve/veya babanın destek ihtiyacı ile beklenilen destek şeklinin ve miktarının yaşam deneylerine uygun olması gereğidir.

Öte yandan; sigortalının iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle ölümü hâlinde ana ve/veya babaya ölüm geliri bağlanabilmesi için 5510 sayılı Kanunun 34/d maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olması gerekir. Bu maddeye göre; “Hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunması halinde her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirinin asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklarından hak kazanılan gelir ve aylıklar hariç olmak üzere gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması şartıyla ana ve babaya toplam % 25'i oranında; ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise artan hisseye bakılmaksızın yukarıdaki şartlarla toplam % 25'i, oranında aylık bağlanır”.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından iş kazası veya meslek hastalığı sonucu sigortalının ölümü nedeniyle gelir bağlanması halinde; yapılan ödemeler ve bağlanan gelirin Türk Borçlar Kanununun 55. maddesine göre Kurum tarafından rücu edilebilen kısmı belirlenen destekten yoksun kalma zararından indirilecektir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50. maddesi hükmüne göre; "Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır. Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler".

Türk Borçlar Kanununun 51. maddesine göre ise; "Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler".

Ana ve babaya ölüm geliri bağlanıp bağlanmaması, destek ilişkisinin varlığı yönünden olmasa da tazminatın belirlenmesi noktasında dikkate alınmalıdır. Zira asgari ücretin altında geliri bulunan ve Sosyal Güvenlik Kurumunca gelir bağlanan ana ve/veya babanın destek ihtiyacının bulunduğu ve ölen sigortalının maddi destekte bulunduğunun karine olarak kabulü gerektiği Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Ana ve babaya ölüm geliri bağlanıp bağlanmaması, destek ilişkisinin varlığı yönünden olmasa da tazminatın belirlenmesi noktasında dikkate alınmalıdır. Zira asgari ücretin altında geliri bulunan ve Sosyal Güvenlik Kurumunca gelir bağlanan ana ve/veya babanın destek ihtiyacının bulunduğu ve ölen sigortalının maddi destekte bulunduğunun karine olarak kabulü gerektiği Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Kurumca gelir bağlanmayan davacı ana ve/veya babaya sigortalının fiili desteği kanıtlanmadan, sigortalının gelirinden bir bölümünün pay olarak ayrılacağının kabulü, ölenin desteğinden fiilen yararlanan eş ve çocukların destek zararlarının karşılanamaması sonucunu doğurur.

Bakım gücü-bakım ihtiyacı; bu konuda önemli olan, kimlerin yardımcı, kimlerin yardım gören olabilmeye elverişli oldukları değildir; somut olaylar ve belirli kişiler bakımından geleceğe uzanacak ve gelecekte dahi mümkün olabilecek biçimde kimlerin gerçekten yardımcı, kimlerin yardım gören olduklarıdır. Yardımcı (=destek) kavramı, bakım gücünü; yardım gören kavramı ise bakım ihtiyacını gerektirdiğinden, şayet bakım gücü yoksa destekten; bakım ihtiyacı mevcut değilse, yardım görenden söz edilemez. Bundan başka aradaki sıkı ilişki dolayısıyla birinin yokluğu durumunda diğerinin varlığı da düşünülemez. Bu yönden, destekten yoksun kalma davasında davalı taraf, bakım gücü ve bakım ihtiyacının olayda var olmadığını savunabilir. Tazmin alacaklısı sıfatiyle dava açmış olan davacı, yaşam deneyimleri ve olayların olağan yürüyüşü nedeniyle ispat yükünün yer değiştirmesi durumu söz konusu bulunmadıkça bakım gücünü ve bakım ihtiyacını ispat zorundadır (..., İş Kanunu Şerhi-1978 Ankara, shf 846 ve devamı).

Bu durumda; destekten yoksun kalınan zararın belirlenmesinde, ölen sigortalının elde ettiği gelirin miktarına göre destek gücünün kapsamının ne olduğu, sürekli ve düzenli destek olup olmadığı ve davacıların destek ihtiyacının bulunup bulunmadığı varsa bu ihtiyacın ne şekilde karşılandığının dikkate alınması gerekir.

İçtihadı Birleştirme Kararında söz edildiği gibi, bakma kavramı; "Para ve para ile ölçülebilecek bir değer olabileceği gibi bir hizmet ifası ve yahut benzeri yardımlar şeklinde olabilir. Bu nedenle, desteğin yardımının yanızca parasal nitelikte olması bakım gücünün varlığı için koşul değildir". Ancak aksi kanıtlanmadıkça, sigortalının ileride yapacağı farazi desteklerden olan; ana ve babasının bakım ihtiyacı ileride gerçekleşirse bakım ihtiyacını gidermek, bazen ziyaret etmek, evlerinde yardım etmek, kendilerine alışveriş yapmak, yemek yapmak vs. gibi destekler hesaplanabilir nitelikte değildir.

Somut olaya gelince; davacı anneye Sosyal Güvenlik Kurumunca ölüm geliri bağlanmadığı açıktır. Türk Borçlar Kanununun 50. maddesi hükmüne göre; ölen sigortalının gelirinden sürekli destekte bulunduğu ileri sürülüp, Türk Borçlar Kanununun 55. maddesine göre maddi delillerle hesaplanabilir sürekli ve düzenli fiili bir desteğin varlığı da kanıtlanmamıştır..

Somut olaya gelince; davacı anneye Sosyal Güvenlik Kurumunca ölüm geliri bağlanmadığı açıktır. Türk Borçlar Kanununun 50. maddesi hükmüne göre; ölen sigortalının gelirinden sürekli destekte bulunduğu ileri sürülüp, Türk Borçlar Kanununun 55. maddesine göre maddi delillerle hesaplanabilir sürekli ve düzenli fiili bir desteğin varlığı da kanıtlanmamıştır..

Bu durumda; Mahkemece farazi desteğin karine olduğu kabul edilerek, Türk Borçlar Kanununun 50. ve 51. Maddeleri uyarınca, somut olayın özelliğine göre davacı annenin varsa diğer çocuklarından alabileceği destek de dikkate alınarak hakkaniyete uygun makul bir maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 19/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25357, Karar No: 2011/21641, Tarih: 07.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/25357 E.  ,  2011/21641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;

Hükümde kısa süreli hapis cezası TCK'nun 50/1-f maddesindeki seçenek yaptırıma çevrilirken infazı kısıtlayıcı şekilde bir eğitim kurumunda temizlik işlerinde çalıştırılma şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesi gereğince hükmün 5 nolu bendindeki “ bir eğitim kurumunda temizlik işlerinde” ibaresi çıkartılarak yerine “kamuya yararlı bir işte” ibaresinin eklenmek suretiyle tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmeyerek hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16919, Karar No: 2015/4187, Tarih: 11.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/16919 E.  ,  2015/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa suç atması için bir neden bulunmayan müştekinin aşamalarda değişiklik göstermeyen anlatımları,suça konu hayvanların sanık tarafından müştekiye teslim edilmiş olduğunun müşteki tarafından söylenmesi ve bu hususun tutanak altına alınması, 05/06/2011 tarihli tutanakta ve soruşturma aşamasında tanık .....'un beyanında suçun işlendiği çevrede ot biçtiği sırada eski model bir minübüs ile bir şahsın gelerek kendisine içme suyu sorduğunu belirtmesinden sonra böyle bir aracın sanıkta olduğunun tespit edilmesi ve sanığın yakalanmak istenmesine rağmen kaçması, koyunların bulunması karşılığında kendisine para verilmesi teklifini doğrulaması karşısında; yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın yüklenen suçtan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 11/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6804, Karar No: 2017/1740, Tarih: 15.03.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/6804 E.  ,  2017/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bu suçu, Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi’nin 28/12/2007 tarih ve 2007/37 esas ve 2007/203 karar sayılı kararı ile hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olduğu anlaşıldığından, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5080, Karar No: 2023/6461, Tarih: 21.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5080 E.  ,  2023/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1014 E., 2022/1139 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/7 E., 2021/55 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali, olmazsa tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların murisi ...’in 06.07.2020 tarihinde öldüğünü, muris tarafından Ereğli ... Noterliğinde 26.11.1997 tarihli ve 11867 yevmiye numaralı vasiyetname düzenlendiğini, vasiyetnamenin açılarak okunduğunu, murisin vasiyetnamenin düzenlendiği sırada ileri yaşta olduğunu, sağlık raporu alınması gerektiği halde bu hususun göz ardı edildiğini, davalıların baskısı ile davacının mirastan pay almasını engellemek amacıyla kötü niyetle yapıldığını, murisin manevi cebir ve baskı altında iradesini açıkladığını, bu nedenlerle vasiyetnamenin iptalini, terditli olarak tenkisine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; zamanaşamı ve hak düşürücü sürelerin geçmesi nedeniyle davanın usul yönünden reddine karar verilmesini talep ettiklerini, murisin 1997 yılında resmi vasiyetname koşullarına uygun ve kendi özgür iradesini yansıtacak şekilde vasiyetname hazırladığını, davacı tarafın vasiyetname ile aynı gün Konya Ereğli ... Noterliğinin 26.11.1997 tarih ve 11888 yevmiye No.lu işlemi ile miras payının temliki sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşme uyarınca "muris eşi ...'in T.C. hudutları dahilinde sahibi olduğu ve bundan sonra sahip olacağı bilumum gayrimenkullerdeki miras payları ile ileride vefatı halinde kendisine kalacak olan miras paylarını 250.000.000 TL (iki yüz elli milyon Tl) bedel mukabilinde ...'in çocukları olan ..., ... ve ...'e eşit şekilde temlik ettiğini”, davacının vasiyetname düzenlendiğini bildiği halde bununla ilgili hiçbir itirazda bulunmadığını, davayı açmakta hukuki yararı olmadığını, murisin akıl sağlığının yerinde olduğunu, tenkis isteminin de haklı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Konya Ereğli .... Noterliği tarafından düzenlenen 26.11.1997 tarihli ve 11888 yevmiye No.lu düzenleme şeklinde miras payının temliki sözleşmesinin yazılı olarak, murisin katılımı ve muvafakatiyle yapılmış olduğu, sözleşmenin yapıldığı tarih itibarıyla yürürlükte bulunan 743 sayılı Medeni Kanunu'nun 612 ve 613 üncü maddelerinde bahsedilen tüm geçerlilik şartlarını taşıdığı, sözleşmenin imzalanma tarihi ile davanın açılma tarihi arasındaki zaman farkı gözetildiğinde sözleşmenin hile ile akdedildiğine yönelik iddiayla ilgili hak düşürücü sürenin fazlasıyla aşılmış olması nedeniyle dinlenilme olanağı bulunmadığı, mirastaki tüm paylarını kayıtsız şartsız ve ivazlı olarak diğer mirasçılara devreden davacının murisin ölümünden sonra kendisine intikal edecek bir miras payı olmadığı gerekçesiyle vasiyetnamenin iptali yönünden hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine, tüm miras payını devrettiğinden artık saklı payı bulunmadığı gerekçesi ile tenkis talebi yönünden ise davanın aktif husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Dava dilekçesini tekrarlayarak deliller toplanmadan karar verildiğini, tanıklarının dinlenilmediğini, gerekçelerin usule ilişkin olmayıp esasa ilişkin olduğunu, murisin vasiyet düzenlenirken ileri yaşta olduğunu ve rapor alınması gerektiğini, vasiyetnamenin davalıların baskısı ile sadece davacının mirastan pay almasını engellemek amacıyla yapıldığını, miras taksim sözleşmesini hiçbir şekilde kabul etmediklerini, hile ile düzenlendiğini, karşılığında davacıya bedel ödenmediğini, geçersiz olduğunu, muğlak ifadeler bulunduğunu, miras payının devri sözleşmesinden sonra edinilecek haktan feragat edilemeyeceğini, sözleşmenin geçersiz olduğunu, davacının iradesi sakatlanarak imza atıldığını, vasiyetname ile temlik sözleşmesinin aynı amacı güden, davacıyı mirastan uzaklaştırmayı hedefleyen belgeler olduğunu ileri sürerek hükmün kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ortak miras bırakan ...'in noterde düzenleme şeklinde yapmış olduğu 26.11.1997 tarihli ve 11867 yevmiye numaralı vasiyetname ile sahip olduğu ve ileride sahibi olacağı taşınmazlarını davalılara vasiyet ettiği, yine aynı tarihli ve 11888 yevmiye numaralı işlem ile davacının miras bırakan ...'ten intikal edecek miras payını 250.000.000 ETL bedel karşılığında davalılara devrettiği, davacının 818 sayılı BK'nın 31 inci ve devamı maddelerine göre hak düşürücü süre içerisinde irade sakatlığı sebebine dayalı olarak miras payının devri sözleşmesinin geçersizliğini öne sürmediği, takbis kayıtlarına göre miras bırakanın 26.11.1997 tarihinden sonra taşınmaz mal edinmediği gerekçeleriyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali, terditli tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 557 nci ve devamı maddeleri ile 560 ıncı ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9156, Karar No: 2009/11217, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/9156 E.  ,  2009/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetimi vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İlçesi, ... Köyü 17 ada 2 parsel sayılı 5291 m2 yüzölçümündeki taşınmazın öncesi tarla ve orman cinsiyle Eylül 1930 tarih 1 nolu ... Çiftliği olarak kişiler adına kayıtlı iken borçlarından dolayı Ziraat Bankasına satılarak 716 Hektar 8200 m2'lik bölümü orman, 527 Hektar 8300 m2'lik bölümü de tarla olarak Ziraat Bankası adına Mart 1939 tarih 1 noda tescil edildiği, daha sonra Banka tarafından ... sınırları içinde kaldığı kabul edilen taşınmaz birçok ada ve parsele ifraz edilmiştir. Dava konusu 17 ada 2 sayılı parsel bu ifraz sonucu 02.05.1940 tarihinde Ziraat Bankası adına tapuya tescil edilmesinden sonra aynı tarihte Resmiye Baltalı adına iştira yoluyla tescil edilmiş, bundan sonra intikal ve satış yolu ile davalılara geçmiştir. Halen tapuda davalılar adına kayıtlıdır. Davacı Hazine, taşınmazın 2/B madde uygulaması ile orman niteliğini kaybetmiş olması nedeni ile Hazine lehine orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğunu, bu nedenle tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece taşınmazın 1744 Sayılı Yasa uygulaması ile orman rejimi dışına çıkartılmış olduğu, taşınmaza ait eski tapu kaydı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik hükümlerine göre, orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde halen arazi kadastrosu yapılmamıştır. 3116 Sayılı Yasaya göre 10.12.1940 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Ziraat Bankası adına Mart 1939 tarih 1 noda kayıtlı olduğu bildirilen, orman 4785 Sayılı Yasa gereğince devletleştirilerek 743 Hektar 7600 m2 yüzölçümüyle 5 paftda 55 ada 1 parsel numarasıyla ve orman cinsiyle 1946 yılında ... Ormanı ismiyle Hazine adına tescil edilmiştir. Daha sonra 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan aplikasyon ve 2. madde uygulaması 07.07.1977 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir . Bu işlemlerden sonra, yörede 2896 Sayılı Yasaya göre 08.11.1985 tarihinde 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması 27.02.1989 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşmiş, bundan sonra çekişmeli taşınmazın tapu kaydına 26.05.1995 tarihinde 2/B madde şerhi konulmuştur. Dava konusu parsele ait kayıt kadastro sonucu oluşturulan bir tapu kaydı olmayıp, zabıt kaydından, Ziraat Bankasınaca ifraz edilerek oluşturulan zabıt kaydıdır.

Dava konusu taşınmaz ve çevresi, öncesi Ziraat Bankasına ait tapulu araziler olduğu kabul edilse dahi, yörede 3116 Sayılı Yasaya göre 1940 yılında yapılan ilk orman kadastrosunda orman sınırları içinde bırakıldığından, tapu kaydı yasal değerini yitirmiş olduğu gibi, Ziraat Bankasına ait 743 Hektar 7600 m2 yüzölçümlü orman 4785 Sayılı Yasa gereğince devletleştirilerek 1946 yılında Hazine adına tescil edilmiştir. 1977 yılında 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre, ancak Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılabilir. Her ne kadar 20.5.1977 tarih 12 nolu açıklama tutanağının 18. maddesinde ... Tapu Sicil Muhafızlığının 21.07.1976 tarihli yazısı uyarınca tapu malikleri adına orman sınırları dışına çıkarıldığı yazılı ise de kadastro komisyonlarının mülkiyetin aidiyeti konusunda karar vermeye yetkileri bulunmamaktadır. 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. maddesinde “... Bu düzeltme sonucu orman sınırı dışına çıkarılacak yer sınırlaması itirazsız kesinleşmiş tapulu arazi ise mülkiyeti tekrar tapu sahiplerine intikal eder” hükümleri mevcut ise de 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre devletleştirilen ve bedeli ödenen taşınmazların bu işlemden sonra orman rejimi dışına çıkartılması halinde gerçek ... olması nedeniyle Hazine adına çıkartılacağı ve mülkiyetinin de Hazineye ait olacağı kuşkusuzdur.