muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11551, Karar No: 2009/14060, Tarih: 03.12.2009

Dava konusu olayda davacı, su basman seviyesinde iken davalıdan bedeli karşılığında intifa hakkını alarak tamamladığı yazlık evini, mühürlendiği tarihten sonra kullanamadığı yıllara ilişkin kira bedeli ile inşa edilen eve yaptığı zorunlu ve faydalı giderleri talep etmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda evin dava tarihi itibariyle belirlenen değeri ile 2001-2006 yılları arasındaki kira bedeli üzerinden taleple bağlı kalınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuşsa da, söz konusu bilirkişi raporu, denetime elverişli olmadığı gibi, az yukarda da açıklandığı üzere, dava dışı Orman İdaresi tarafından, Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” olarak kullanılması amacıyla davalı Belediyeye intifa hakkı tahsis edilen orman arazisinin, söz konusu bu hakkın lehdarı tarafından tahsis amacına aykırı şekilde üçüncü kişilere devredildiği, bu nedenle de 2008/11551-2009/14060

Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, davalının bu işleme karşı ... İdare Mahkemesinde açmış olduğu 2002/491 E. 2003/48 K. sayılı davanın da reddedilerek kesinleştiği sabit olup, böylelikle davalı Belediyenin, kamu kurumu olması itibariyle, dayanağını Orman Kanununun ilgili maddesinden alan tahsis işlemine ve bu tahsis nedeniyle vermiş olduğu 21.10.1987 tarihli taahhüt senedine aykırı davrandığının, kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olması karşısında, davalının tahsise konu yerlerle ilgili üçüncü kişilerle yapmış olduğu sözleşmelerin de geçersiz olduğunun kabulü gerekir. Bu kabule göre de somut olayda davacı, ancak su basman seviyesinde iken davalıdan intifa hakkını alarak tamamladığı binanın yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masraflarının ödetilmesini talep edebilir. Mahkemenin, geçerli olması halinde dahi “yap işlet, devret” şeklindeki niteliği itibariyle mülkiyet hakkı doğurmayan geçersiz sözleşmeye dayanarak, “yapılan binanın dava tarihindeki rayiç değerinin ödetilmesi” gerektiğine ilişkin kabulünde isabet bulunmamaktadır. Öte yandan talep kira bedeli ile taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraflar gideri isteğine ilişkin olup hüküm altına alınan miktarın ne kadarının kira bedeli ve ne kadarının taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraf gideri olduğu da anlaşılamamaktadır. O halde mahkemece davacı tarafından tamamlanan binanın, yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masrafları, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan açıklayıcı ve denetime elverişli rapor alınmak suretiyle belirlenerek, belirlenecek bu miktarın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 3.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/173, Karar No: 2006/175, Tarih: 12.04.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/9-173 E.  ,  2006/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11.İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2005

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 11.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 05.05.2005 gün ve 2004/612-2005/196 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 16.06.2005 gün ve 2005/17509-21545 sayılı ilamı ile; (...Davacı işçi, davalıya ait işyerinde vardiyalı olarak çalıştığını, işyerinin konumu nedeniyle iş mahallinden ayrılmasının mümkün olmadığını, toplu iş sözleşmesinin 61.maddesinde vardiyalı işlerde çalıştırılan işçilerin yarım saatlik ara dinlenmelerini iş mahallinde geçirdiklerini, iş mahallinde geçirilen yarım saatlik ara dinlenme süreleri için bir saatlik normal çalışma ücretinin %50 arttırılmak suretiyle ödenmesi gerektiği belirtilmesine rağmen ödenmediğini belirterek ara dinlenme alacağının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, bu konuda öncelikle toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaca yorum davası açılması gerektiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını, toplu iş sözleşmesinin anılan hükmünün 2822 sayılı Kanunun 5 ve Borçlar Kanunun 19. maddesi uyarınca geçersiz olduğunu, vardiyalı çalışan işçilerden ara dinlenmesi sırasında zorunlu olarak işbaşında işe amade bulunması gereken işçilere ara dinlenmesi ücretinin verildiğini, ara dinlenmelerini işyeri mahallinde veya dışında serbestçe kullanabilme imkanına sahip işçilerin ise salt toplu iş sözleşmesindeki düzenlemeden hareketle zamlı ara dinlenme ücretine hak kazanamayacağını, davacının haftalık çalışma süresinin 45 saati geçmediğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık toplu iş sözleşmelerindeki düzenlemeler uyarınca vardiyalı çalıştırılan davacı işçiye işyerindeki vardiyalı ve fiili çalışma şekline göre zamlı ara dinlenme ücretinin ödenip ödenmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davalı işveren vardiyalı çalışan işçilerden ara dinlenmesi sırasında zorunlu olarak işbaşında bulunması gereken işçilere ara dinlenmesi ücretinin verildiğini, ara dinlenmelerini işyeri mahallinde veya dışında serbestçe kullanabilme imkanına sahip işçilerin ise salt toplu iş sözleşmesindeki düzenlemeden hareketle zamlı ara dinlenme ücretine hak kazanamayacağını savunmaktadır. Davacı tanıkları davacının ara dinlenme sırasında işyerinde bulunduğunu belirtmişlerdir.

Toplu iş sözleşmesinin anılan hükmü, vardiyalı işçi çalıştırılan işyerlerinde ve işçinin ara dinlenmesini işin niteliği gereği fiilen çalışarak geçirmesi halinde uygulanma olanağına sahiptir. İşçinin salt ara dinleme sırasında işyerinde bulunması önemli olmayıp, bu süre içinde ara dinlenme yokmuş gibi çalışıyor olması da gerekir. İşçinin ara dinlenme sırasında kendi isteği ile veya başka bir yere gitme imkanının o sırada fiziken mümkün olmaması nedeniyle işyerinde bulunması halinde söz konusu alacağa hak kazanması mümkün değildir. Bu nedenle öncelikle işçinin vardiyalı çalışıp çalışmadığı, ara dinlenmesini işyerinde işin niteliği gereği fiilen çalışarak geçirip geçirmediği belirlenmelidir. Davacı tanıkları davacının ara dinlenme sırasında işyerinde bulunduğunu belirtmiş ise de işyerinde bulunmanın nedenini ve işyerinde bulunmanın gerekli olup olmadığı konusunda her hangi bir açıklamada bulunmamışlardır. Mevcut delillerle bir sonuca varma olanağı görülmemektedir. Bu nedenle, gerekirse işyerinde keşif yapılmak ve tanık anlatımları ile birlikte değerlendirme yapılmak suretiyle davacının yaptığı işin niteliği gereği ara dinlenme sırasında fiilen çalışarak işyerinde bulunmasının gerekip gerekmediği belirlenmeli sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 12.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9519, Karar No: 2008/12514, Tarih: 25.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9519 E.  ,  2008/12514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır.Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır.Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının Tarım Müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu İl Tarım Müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekar başına ortalama verimi ve üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, yalnızca buğday ürünü dikkate alınarak diğer yıl nadas uygulandığı gerekçesiyle buğday-nadas münavebesine göre taşınmaza değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; mahkemece geri ödenmesine karar verilen miktarı hükümde açıkça gösterilmeyip infazında tereddüt uyaracak şekilde karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9010, Karar No: 2018/2539, Tarih: 03.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/9010 E.  ,  2018/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyası, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek çekişmeli taşınmazların bulunduğu yere ait 1951 ve 1985 tarihli hava fotoğrafları ölçeği kadastro paftası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın, komşu parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi, 1985 tarihli hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazların niteliği, tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı, üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranını da açıklayıcı müşterek imzalı ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 03/04/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16548, Karar No: 2019/14075, Tarih: 25.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16548 E.  ,  2019/14075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı asil ve davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01/12/2008 tarihinde davalı bankada çalışmaya başladığını, ücret dahil diğer haklarını vermeyerek hukuka aykırı hareket eden davalının, davacıya işyerinde baskı uyguladığını,iş sözleşmesini tek taraflı ve hukuka aykırı olarak değiştirmeye çalıştığını, davacıya istifaya zorladığını, davacının 23/01/2013 tarihinde kendisine temettü ücreti olarak ödenmesi gereken ve fakat ödenmeyen ücretler nedeniyle iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini bildirdiğini, şube müdürünce yıllık ücretli izinleri de değerlendirilerek, ihbar süresini de bu şekilde geçirmesinin sağlandığını, böylece 04/03/2013 tarihinde iş sözleşmesinin sona erdiğini, müdürünün talebi üzerine "istifaname" adı altında iş sözleşmesini 04/03/2013 tarihinde haklı olarak feshettiğini, ancak davalı şirketin davacının yasal kıdem tazminatını ve diğer temettü alacaklarını yermemek için istifanameyi kaybettiğini iddia ettiğini, davalının 14/03/2013 tarihli ihtarname ile iş sözleşmesini 11/02/2013 ile 25/02/2013 tarihleri arasında göreve gelmediği gerekçesiyle feshettiğini bildirdiğini, oysa davacının haklı sebeple feshinde dahi yasal ihbar sürelerine uyduğunu, istifa dilekçesini 23/01/2013 tarihinde 04/03/2013 tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde verdiğini, kullanmamış olduğu izin günlerini de hesaba katarak işyerinden ayrıldığını, sonuç olarak; temettü ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı ve temettü alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin kanun gereği devamsızlık nedeni ile haklı feshedildiğini, davacının devamsızlık yapmasının haklı bir sebebe dayanmadığını, davacının bankaya verdiği bir istifa dilekçesi bulunmadığını, kaldı ki istifa ettiği varsayıldığında bile haksız olarak iş sözleşmesini fesheden davacının kıdem tazminat talep hakkının bulunmadığını, hak edilen temettü alacağının da dava tarihi öncesinde ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı asil ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı asil ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta Mahkemece, işverence davacı adına 2012 yılı için net 4.017,72 TL temettü payı tahakkuku yapıldığı ancak bu tutarın davacıya ödendiğine dair her hangi bir kayıt sunulmadığı, banka hesap ekstresinde 2012 yılı için 4.017,72 TL temettü alacağı ödemesinin gözüktüğü, 2013 yılına ait herhangi bir ödeme görünmediği, akdin feshi tarihi öncesi muhasebe kayıtlarına da geçmesine rağmen yargılamanın bitmesine kadar davacıya her hangi bir temettü açıklaması ile ödemenin yapılmadığı, davacının dava dilekçesindeki beyanı ile bağlı kalınarak iş sözleşmesini temettü alacağının ödenmemesi sebebi ile fiili terk suretiyle haklı feshettiği kanaatine varılarak kıdem tazminatı alacağı ile ödenmeyen 4.017,22 TL temettü alacağının kabulüne karar verilmiştir

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı işverenin 28/04/2014 tarihli yazısı ekinde 2012 yılı için net 4.017,72 TL tahakkuku bulunduğu, bu miktarın ödenip ödenmediğine göre feshin değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Davalı taraf ise dosyaya 26/04/2012 tarihli temettü ikramiyesi açıklaması ile (4.017,22 TL) yatırıldığına dair ödeme dekontu sunmuş olup, bu ödeme davacının hesap ekstresinden de tespit edilmektedir. Ne var ki , davacı taraf yapılan ödemenin 2011 yılına ilişkin olduğunu, 2012 yılı temettü ödemesinin ise 2013 yılı içinde yapılması gerektiğini ileri sürmüştür. Gerçekten de dosya kapsamında bulunan ve işverence 2012 yılı temettü ödemesi açıklaması ile sunulan tarihsiz tahakkuk belgesinde, 2012 temettü ödemesi ile birlikte davacının 2013 yılının Mart ayı ücretine de yer verilmiştir. Bu halde, 2012 yılında yapılan ödemenin esasen 2011 yılının temettü ödemesi olduğunu kabulü yerindedir. Diğer taraftan mahkemece davacının 2012 yılına ait temettü alacağının ödenmediği gerekçesiyle, hem iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği sonucuna varılmış, hem de 2012 yılı temettü alacağı tutarı olan 4.017,22 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, 2012 yılı temettü alacağının ne zaman muaccel hale geleceğinin göz önüne alınmaması hatalıdır. Somut olayda, Mahkemece davalı işverenden temettü ödemesine ilişkin yönetim kurulu kararları ve ödeme kayıtları istenilmesine rağmen bu kayıtların gönderilmediği anlaşılmaktadır. Bu sebeple, her yılın temettü ödemesinin bir sonraki yıl yapıldığı sabit ise de, bu ödemelerin yılın hangi zamanında yapıldığına ilişkin olarak dosya kapsamında herhangi bir kayıt bulunmamaktadır. Ancak davacı tarafça, temyiz dilekçesinde 2012 yılının temettü ikramiyesinin ödeme tarihinin 20/04/2013 tarihi olduğunu, bu sebeple mahkemece hükmedilecek faizin bu tarihten itibaren uygulanması gerektiğini açıkça ifade etmiş, mahkemece dava ve ıslah tarihinden itibaren bu tarihten faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. Davacının bu beyanı kendisi yönünden bağlayıcıdır. Anılan beyan karşısında, 2012 yılı temettü alacağının 20/04/2013 tarihinde muaccel hale geldiği kabul edilmelidir. Buna göre davacının iş sözleşmesini eylemli olarak feshettiği 23/01/2013 tarihinde veya ihbar süresinin bitimi olarak açıkladığı 04/03/2013 tarihinde muaccel bir temettü alacağının bulunmadığı açıktır. Hal böyle olunca Mahkemece, davacının dava tarihi olan 12/03/2014 tarihinde halen ödenmemiş olan ( 2012 yılı) temettü alacağının hüküm altına alınması yerinde ise de, temette alacağı fesih tarihi itibariyle henüz muaccel olmadığından feshin haklı bir sebebe dayanmadığının kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi isabetli değildir. Davacının kıdem tazminatı talebinin reddi gerektiği göz önüne alınmadan karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebidir.

3-Dosya kapsamına göre davacı vekilinin karar tarihinden önce vekillikten çekildiği anlaşılmaktadır. Bu halde hüküm tarihinde vekili bulunmayan davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4806, Karar No: 2014/5459, Tarih: 05.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4806 E.  ,  2014/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORDU KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2011/143-2013/202

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Kabadüz İlçesi M.. K.. Köyü çalışma alanında bulunan 7.. ada 1 parsel sayılı 22.837,88 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı S.. Y.. adına tespit edilmiştir. Davacı M.. Y.., satın alma ve tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 794 ada 1 parsel sayılı taşınmazın uzman fen bilirkişisinin 30.09.2013 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 17.540,65 m2'lik kısma ilişkin kadastro tespitinin iptali ile 2 hisse itibarı ile 1 hissesi davacı M.. Y.. adına 1 hissesi davalı S.. Y.. adına tesciline, aynı bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 5.297,23 m2 kısmın ise kadastro tespit tutanağındaki gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı S.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının dava konusu taşınmazı dava dışı A.. Ü.. İle birlikte satın aldığı ve zilyetliği davalıya devretmediği, davalı tarafından sürdürülen zilyetliğin feri nitelikte olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, taşınmazın yarı payını tapu kaydına dayalı olarak dava dışı A.. Ü.. ile birlikte satın aldığı, kardeşi davalının bu yeri kendi adına kullandığı iddiasına dayanmış, davalı ise 45 yıldır taşınmaza aslen zilyet olduğunu savunmuştur. Mahallinde yapılan keşifte tespit bilirkişi D.. D.., usule aykırı olarak yerel bilirkişi olarak dinlenilmiş, davalının taşınmaz üzerinde sürdürdüğü zilyetliğin kendi adına mı davacı adına mı olduğu hususu aydınlatılmamıştır, Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için yeniden üç kişilik yerel bilirkişi kurulu tespit edilerek, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin tamamı olduğu halde taşınmazın başında yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarından, kadastro tespit gününe kadar taşınmazda kimin, hangi tarihten itibaren ne şekilde ve hangi sıfatla taşınmaza zilyet olduğu, davalı tarafından taşınmazda sürdürülen zilyetliğin keııdi adına mı yoksa davacıya izafeten mi olduğu, hangi sebeple davalının zilyetliğinin bulunduğu maddi olaylara dayalı olarak sorulmak suretiyle kesin olarak belirlenmeli, bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki olduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli; alınacak beyanlara göre tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde, tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla ve gerekirse yüzleştirme yapılmak suretiyle dinlenilerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, zilyetlik

durumu kuşkuya yer bırakmayacak şekilde aydınlatılmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan nispi karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine,

05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.