muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4392, Karar No: 2017/9259, Tarih: 13.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4392 E.  ,  2017/9259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalı vekilleri ile davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalıların paylı maliki bulundukları ...ili,...ilçesi,... ada, 113 parselde bulunan arsa üzerinde müvekkili ile davalılara ait bağımsız bölümlerden müteşekkil site şeklinde iki adet bina bulunduğu, her bir bağımsız bölümün değerine isabet edecek arsa payının belirlenmesi ve her bir bağımsız bölüme ait arsa payının bu şekilde tapuya kaydı ve tescili istenilmiş, mahkemece; bilirkişi raporu ile arsa paylarının düzeltilmesi tespit edilmiş olup bilirkişi raporu elverişli ve denetlenebilir olduğundan itibar edilerek davanın kabulüne, ...ili,...ilçesi, ... Başı mah.... ada, 133 parsel sayılı ana taşınmazdaki mevcut arsa paylarının iptaline,bağımsız bölümlerle ilgili arsa paylarının tespitine ve tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekilleri ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Kanun gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda; dava konusu taşınmazda 1994 yılında kat irtifakı kurulduğu, bilirkişi raporunda kat irtifakının kurulduğu tarihi olan 1994 yılında arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır.

Dava konusu taşınmazda 1994 yılında kat irtifakı kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin ve bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 13/11/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7193, Karar No: 2015/11774, Tarih: 02.07.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/7193 E.  ,  2015/11774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-...

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar ... vekaletname vermiş oldukları ancak mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin bu davalılar adına Avukat ...'a tebliğ edildiği ve adı geçen vekilin dosyada vekaletnamesinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Avukat ...'ın varsa vekaletnamesinin yahut yetki belgesinin dosyaya konulmasına, aksi halde adı geçen davalılar vekili olarak Avukat Ahmet Bozkurt'a mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap süresinin beklenilmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, dolmalık biber ve taze fasülyenin 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden istenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9038, Karar No: 2012/8717, Tarih: 13.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9038 E.  ,  2012/8717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicilden terkini elatmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,13.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11215, Karar No: 2014/13218, Tarih: 08.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/11215 E.  ,  2014/13218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/236473

MAHKEMESİ : Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2011

NUMARASI : 2010/441 (E) ve 2011/220 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan dava zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-4.5.2010 tarihli yakalama tutanağına göre, olay günü gece 2.00 sıralarında haber merkezine eşgal bilgileri verilen 2 şahsın bir kamyondan hırsızlık yaptıkları yönünde ihbar gelmesi üzerine tarife konu yere gidildiğinde olay yerinden 200 metre ilerideki sokak üzerinde eşgal bilgilerine uyan sanık ile açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen diğer şahsın görüldükleri, sanık ve yanındaki şahsın, ekip aracını fark ederek ara sokaklardan kaçmaya başladıkları, araştırma neticesi, sanığın bir ikametin bahçesine saklanmış halde bulunarak yakalandığının anlaşılması karşısında eylemin tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında kurulan hükümde teşebbüs maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, kabule göre de eylemin geldiği aşama dikkate alındığında azami hadden indirim uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın yakalanmasını müteakip, suça konu aracın yanına gelindiğinde, müştekinin, aracının malzeme kasasının asma kilidi kırılarak içinden 100 TL değerindeki anahtar çantasının çalınmış olduğunu söylediği, polis ekiplerinin sanığa, anahtar çantasını ne yaptıklarını sorduğu, sanığın, anahtar çantasını kamyonun yanındaki boş arsa içine otların arasına gizlediklerini söyleyerek yer göstermede bulunduğu ve kamyonun 15 metre ilerisinde otların arasına saklanmış vaziyetteki anahtar çantasının bulunarak hazırlık aşamasında müştekiye iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168.maddesi kapsamında değerlendirme yapılması zorunluluğunun gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK nın 61. maddesi hükümlerine aykırı olarak aynı Yasanın 143. maddesinin 35/2. maddesinden sonra uygulanması,

4-Sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

5-Bu dava sebebiyle yapılan 10 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

4-Sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

5-Bu dava sebebiyle yapılan 10 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık O.. T..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11078, Karar No: 2017/6375, Tarih: 15.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/11078 E.  ,  2017/6375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında katılan ...'ı yaralamadan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın oğlu ... ile aynı okulda öğrenci olan katılan ...'ın oğlu katılan ...'un ...'ı okulda rahatsız ettiğini öğrendiği, olay günü de aracı ile seyir halindeyken katılan ...'u görerek yanında durduğu, ''seni arabaya bağlar sürüklerim, seni elimden kimse alamaz'' diyerek tehdit ettikten sonra yoluna devam ettiği, katılan ...'un babası katılan ... ile karşılaşıp durumu babasına anlattığı, katılan ...'ın motorsikleti ile sanığın gittiği yöne doğru gidip sanığın aracının önünü keserek karşılıklı birbirlerini yaraladıkları olayda;

a) Sanığın katılan ...'a karşı işlemiş olduğu kasten yaralama olayının başlangıç ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

2) Sanık hakkında katılan ...'u tehditten kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

a) Sanığın katılan ...'a karşı işlemiş olduğu tehdit suçundan; sanığın aşamalardaki savunmasında; katılan ... ile oğlu ...'ın aynı okulda öğrenci olarak bulundukları, katılanın oğlunu okulda rahatsız etmesi nedeniyle tartışmanın başladığını ileri sürmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

a) Sanığın katılan ...'a karşı işlemiş olduğu tehdit suçundan; sanığın aşamalardaki savunmasında; katılan ... ile oğlu ...'ın aynı okulda öğrenci olarak bulundukları, katılanın oğlunu okulda rahatsız etmesi nedeniyle tartışmanın başladığını ileri sürmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) Yaralama suçu ile tehdit suçlarının mağdurlarının ayrı olması ve her iki eylemin aynı anda gerçekleşmemesi gözetilerek; tehdit suçundan, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13100, Karar No: 2022/547, Tarih: 17.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/13100 E.  ,  2022/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/8 maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu dosyada; Davacı, 08.06.1981-05.04.1990 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdiyle çalıştığının tespitini talep ettiği, iş yerinden 1981/6 ila 1990/5 aylar arasında kesintili ve kısmi bildirimlerinin olduğu, 1985,1987,1988,1989 yıllarında hiç bildirim yapılmadığı, 1983,1984,1986 yıllarında kısmi bildirim yapılmış olduğu görülmektedir. Dosyada dinlenen bordro tanıkları iş yerinde sürekli çalışmanın olduğunu, ara verilmediğini, yapılan işin mevsimlik olmadığını, ayda 30 gün çalışmalarına rağmen bildirimlerinin eksik yapıldığını beyan etmişlerdir.

Somut dosyada, iş yeri bordrolarından her dönem sigortalı bildirimi yapıldığı görülmektedir. Mahkemece, kısmi bildirim dönemleri ile hiç bildirim yapılmayan dönemlerdeki bordro tanıklarından kanaat edinmeye yetecek kadarı, gerek görülmesi halinde hepsi dinlenilmek suretiyle elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 17.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5867, Karar No: 2022/6884, Tarih: 31.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5867 E.  ,  2022/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Ders Aletleri Yapım Merkezi Müdürlüğünde alt işveren işçisi statüsünde çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (696 sayılı KHK) 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ve 24 üncü maddeler gereğince sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazandığını, taraflar arasında 02.04.2018 tarihinde bireysel iş sözleşmesi imzalandığını, işveren tarafından 375 sayılı KHK'nın 23 üncü maddesi ile sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazanan işçilere, üretime sağladıkları katkı nedeniyle döner sermayeden ödenmesi gereken üretime teşvik priminin ödenmediğini, Kurum nezdinde çalışan sürekli işçi statüsünde bulunan diğer personele üretimi teşvik primi ödendiğini, 3423 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi gereğince Milli Eğitim Bakanlığına bağlı döner sermayeli kuruluşlarda, döner sermaye işletme faaliyetlerinden elde edilecek kârın en çok üçte birinin, bu kârın gerçekleşmesini sağlayan personele, üretimi teşvik primi olarak dağıtılmakta olduğunu, bu konuda ... tarafından yönetmelik yayınlandığını, yönetmeliğin 5 inci maddesinin sekizinci fıkrasının "Öğrenci ile yüz yüze eğitim yapmayan, ancak ders araç gereci üreten, basım, sınav ve değerlendirme hizmetlerini yürüten veya benzeri hizmetlerde, eğitime katkı sağlamak amacıyla katılan işletmelerde, personelin tamamı üretimi teşvik primi almaya hak kazanır." şeklinde olduğunu, davacının Kuruma bağlı ders aletleri yapım merkezinde çalışmakta olduğunu, dolayısıyla üretimi teşvik primi almaya hak kazandığını ileri sürerek alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ilgili yönetmelikte personel tanımının "bünyesinde Döner Sermaye İşletmesi bulunan okul veya kurumun, kadrosunda olan veya atamaya yetkili makam tarafından, bu işletmede fiilen çalışmak üzere görevlendirilen ve döner sermaye faaliyetlerine katkıda bulunan, 14.07.1965 tarihli ve 657 sayılı DMK ile 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa tabi kişileri" ifade ettiğini, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddenin altıncı fıkrasında, geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi sona erecek toplu iş sözleşmesinin anılan madde kapsamında yer alan idarelerce sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin, ücreti ile diğer mali sosyal haklarının belirlenmesinde emsal alınacağı ve ücret ile diğer mali ve sosyal hakların bu toplu iş sözleşmesinin uygulanması suretiyle oluşacak ücret ile diğer mali ve sosyal haklarından fazla olamayacağının düzenlendiğini, davacının 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddesi gereğince 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilirken düzenlenen bireysel iş sözleşmesinde ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca açıklanan 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinde üretimi teşvik primine ilişkin herhangi bir hüküm bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2019/856 Esas, 2021/333 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili cevap dilekçesinde belirtilen nedenlerle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/1826 Esas, 2021/2411 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/1826 Esas, 2021/2411 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.01.2022 tarihli ve 2021/13005 Esas, 2022/202 Karar sayılı ilâmıyla davacının davalıya ait Ders Aletleri Yapım Merkezi Müdürlüğünde alt işveren nezdinde temizlik işçisi olarak çalışırken 696 sayılı KHK uyarınca kadroya alındığı, davacıyla yeni bireysel iş sözleşmesi imzalandığı, bireysel iş sözleşmesinin 7 nci maddesinin son bendinde Kamu İhale Kurumunda (İKN:2016/427737) kayıt numarası ile kayıtlı ihale neticesinde, yüklenici firma ile yapılan sözleşmeye ait teknik ve idari şartnamede belirtilen hususlara göre ücret ve sosyal hakların uygulanmasına devam edileceği, 12 nci maddesinde bu hizmet akdinde bulunmayan ve tereddüde düşülen konularda, ilgili mevzuat hükümleri ile Destek Hizmetleri Genel Müdürlüğü veya işveren vekilinin yazılı veya sözlü talimatlarının uygulanacağı düzenlemesi bulunduğu, dava konusu üretimi teşvik primi alacağı yönünden davalı tarafın Destek Hizmetleri Genel Müdürlüğünden yazı ile görüş istediği ve cevabi yazıda hizmet sözleşmesinde bu yönde bir düzenleme bulunmadığı gerekçesiyle olumsuz görüş bildirildiği, davacıyla yapılan sözleşmede Döner Sermaye Yönetmeliği'ne göre yapılacak herhangi bir ödemeden bahsedilmediği gibi 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesi gereği başkaca herhangi bir ödeme yapılamayacağı, kanuna göre ücret ve diğer haklarının tamamıyla ödendiği anlaşıldığından davanın reddi yerine kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri