muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15142, Karar No: 2017/10751, Tarih: 09.05.2017

Somut olayda; davacının işe başladığında günlük brüt ücreti 31,00 TL'dir. Davacı 15.06.2004 tarihinde sendikaya üye olmuştur. İşyerinde 01.03.2003 tarihinden itibaren uygulanan toplu iş sözleşmesinin eki olarak imzalanan protokol hükümleri gereği davacıya günlük 25,66 TL ücret ödendiği anlaşılmaktadır. Toplu iş sözleşmesinin tarafları arasında imzalanan protokolle sendikaya sonradan üye olan işçilerin toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmasına ilişkin özel hükümler getirilmiş, bu özel hükümlere göre davacı ve onunla aynı şartlarda çalışan işçilerin ücretleri belirlenmiş olup, sadece davacının şahsına ilişkin ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülmesi söz konusu olmamıştır. Davacının toplu iş sözleşmesinin hükümlerinden faydalanmaya başladığında ücretinin 25,66TL olarak belirlenmesinde, davalı ve davacı adına hareket eden sendika ile işveren arasında imzalanan protokol hükümlerinin esas alındığı açıktır. Bu bakımdan ücretin düşürülmesi iddiasının sözleşme dayanağının bulunmadığı yönündeki davacı iddialarına katılmak mümkün değildir. Davacıya yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Davacı sendika ile davalı işveren arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesinden yararlanmak amacıyla kendi isteği ile toplu iş sözleşmesi kapsamına girmiştir. Davacının toplu iş sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte toplu iş sözleşmesinin işçiler yararına getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye vs. gibi) de yararlanmakta olup böylelikle davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09.05.2017 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı, davalı işveren nezdinde 2003 yılında çalışmaya başladığını, işyerinde yetkili olan sendikaya üye olduğunda 31.00 TL olan yevmiyesinin ilk ay 24,44 TL"ye sonraki aylar 25.66 TL ye düşürüldüğünü ileri sürerek fark ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesi devam ederken Sendikaya üye olmasıyla birlikte toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanmaya başladığını belirterek zamanaşımı savunmasında bulunduktan sonra, yevmiyelerin toplu iş sözleşmesi ile belirlendiğini, davacının bilgisi dışında ücretlerinin düşürülmesinin mümkün olmadığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22 ve 62. maddeleri gereğince temel ücretin düşürülemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22 ve 62. maddeleri gereğince temel ücretin düşürülemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, davalı işyerinde çalışırken işyerinde örgütlü sendikaya üye olduğunu ve TİS'den yararlanmaya başlaması üzerine yevmiyesinin iş sözleşmesinde kararlaştırılan miktarın altına düşürüldüğünü belirterek fark ücret talebinde bulunmaktadır.

Davacının işe girdiği ve sendikaya üye olduğu tarihlerde yürürlükte bulunan 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 6. maddesinde, “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe hizmet akitleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. Hizmet akitlerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Hizmet akdinde düzenlenmeyen hususlarda toplu iş sözleşmesindeki hükümler uygulanır. Toplu iş sözleşmesinde hizmet akitlerine aykırı hükümlerin bulunması halinde hizmet akdinin işçi lehindeki hükümleri geçerlidir…” düzenlemesi yer almakta dava tarihinde yürürlükte bulunan 6356 sayılı yasanın 36. maddesi de aynı hükmü içermektedir.

Bu düzenlemeler “işçi lehine şart ilkesi” olarak adlandırılan kuralın Türk İş Hukukundaki pozitif yansımasını oluşturmaktadır. Söz konusu hüküm gereğince normlar hiyerarşisinde iş sözleşmesine nazaran daha üstte bulunan toplu iş sözleşmeleri hükümleri yerine iş sözleşmeleri hükümleri ancak işçi lehine olmak koşuluyla uygulanma kabiliyetine sahiptir. Bir başka ifadeyle iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesi karşı karşıya geldiğinde yani aynı konuda iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesinde farklı düzenlemeler yer aldığında iş sözleşmesi hükmü, daha işçi lehine olmak koşuluyla tatbik edilebilir.

Somut olaya dönüldüğünde; davacının iş sözleşmesi ile kararlaştırılan temel ücretinin sendikaya üye olduktan sonra düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Bu ücretin düşürülmesi işlemi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesine göre değil toplu iş sözleşmesi ile yapılmıştır. Nitekim İş Kanunu’nun 22. maddesindeki prosedüre uyulup işçinin yazılı rızasının alındığı ispat edilmiş değildir. Öte taraftan TİS’lerle belirlenen ücretlerin ödendiği savunulmuş ise de öncelikle dosyada yer alan TİS’lerde davacının ücretine ilişkin doğrudan bir düzenleme ve cetvele rastlanılmamıştır. Sadece sözleşme anlamında asgari ücret tanımlanmış ve sözleşmenin eki niteliğindeki cetvellere göre belirleneceği ifade edilmiştir.

İşveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve TİS'den yararlanmaya başlaması üzerine düşürülmesi 2822 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olup, kanuna aykırıdır. Davanın kabulü yolundaki ilk derece mahkeme kararı isabetli olup, bilirkişi raporu ile tespit edilen miktarın denetlenmesi gerekirken davanın redddedilerek bozulması gerektiği yönünde verilen sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.09.05.2017
Yargıtay — Esas No: 2009/9184, Karar No: 2010/2083, Tarih: 15.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/9184 E.  ,  2010/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’nin yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.06.2007 gün ve 2006/115 Esas, 2007/473 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında,mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4357, Karar No: 2010/11149, Tarih: 19.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4357 E.  ,  2010/11149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan ...,... ve 16, 1433 ada 3-4-5 ve 16 ile İstiklal Mahallesi 198 ada 20 parsel sayılı taşınmazların incelenen satış tarihi itibarıyla İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Dava konusu (...,... parsel) ve emsal alınarak incelenen aynı taşınmazların bulundukları sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2007 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin Belediye Başkanlığından,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18891, Karar No: 2015/21035, Tarih: 01.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/18891 E.  ,  2015/21035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ...... ..... İş Mahkemesi

Tarihi : 08.07.2015

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı E.....'ın 05.09.2012 tarihinde davacı şirkette çalışmadığının tespitini talep etmiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesinin onuncu fıkrası olup, anılan Kanunun 6. maddesinde yer alan, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği yönündeki düzenleme ile anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi göz önünde bulundurulduğunda, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davaların kamu düzeni ile ilgili olduğu ve özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri gerektiği açıktır. Bu bağlamda, hak kayıpları ile gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi ve temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği dikkate alınmalıdır.

Mahkemenin, davalı E.....'ın 05.09.2012 tarihinde davacı şirkette çalışmadığının tespitine dair hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Davalı E.....'ın 05.09.2012 tarihinde davacıya ait işyerinde çalışmaya başladığına dair bildirimin 07.09.2012 tarihinde Ü.... B..... tarafından düzenlenerek verildiğinin anlaşılması karşısında, bu belgenin niteliği, bilgisayar ortamında hazırlanmışsa dayanağının ne olduğu, bildirimi düzenleyen Ü..... B.....'nin sıfatı, davacı şirketle ilgisi araştırılmalı, bildiriminin verilme amacı tespit edilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23129, Karar No: 2023/8596, Tarih: 09.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23129 E.  ,  2023/8596 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında ... Cumhuriyet başsavcılığının 08.01.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5 inci ve 7 inci maddeleri ile cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/161 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/161 Karar sayılı hükmün suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.12.2016 tarihli ve 2016/6106 Esas, 2016/7384 Karar sayılı ilamı ile,

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/161 Karar sayılı hükmün suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.12.2016 tarihli ve 2016/6106 Esas, 2016/7384 Karar sayılı ilamı ile,

"Mağdur 18.12.2015 tarihli kolluk beyanında, olay günü babasının servisini beklediği sırada suça sürüklenen çocuk ile yaşı büyük olduğu için dosyası tefrik edilen ... ...'in yanına geldiğini, çalan cep telefonunu eline aldığında suça sürüklenen çocuğun telefonu istediğini, telefonu cebine koyup olay yerinden ayrılacağı sırada suça sürüklenen çocuğun bıçak çekerek üzerine yürüdüğünü, şüpheli ...'ın kendisini tutarken suça sürüklenen çocuğun da cebindeki telefonu aldığını beyan ettiği, Mağdur 25.03.2016 tarihli duruşmada ise, olay günü yanında ... isimli arkadaşı ile yürüdüğü sırada arkadaşının tanışıklığı olan suça sürüklenen çocuk ve sanık ...'ın yanlarına gelerek üzerlerini aradıklarını, arkadaşının cebinden 30.-TL aldıklarını, suça sürüklenen çocuğun elindeki bıçağı salladığını, üzerini arayarak telefonunu aldıklarını, kendisinin tekrar geri aldığını, ... tekrar istediğinde arkadaşının "ver ben alırım" demesi nedeniyle ...'a geri verdiğini söylediği, suça sürüklenen çocuk 25.12.2015 tarihli Cumhuriyet Savcılığındaki beyanında, ... ile birlikte yıkık bir evde oturdukları sırada yanlarına iki kişinin geldiğini, konuştukları sırada mağdurun telefonunun çaldığını,...'ın mağdurun elindeki telefonu çekip aldığını ve kendisine verdiğini, birlikte olay yerinden kaçtıklarını ifade ettiği, suça sürüklenen çocuk 25.03.2016 tarihli duruşmada ise, ... ile uyuşturucu kullandıkları sırada mağdurun gelip uyuşturucu sorduğunu, mağdurun elindeki telefonu ...'ın alıp kaçtığını, daha sonra birlikte sattıklarını söylediğinin anlaşılması karşısında; mağdurun arkadaşı olan ... isimli kişinin açık kimlik bilgileri araştırılıp olay hakkında beyanı alındıktan sonra kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun fiilinin hukuki vasfının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2018 tarihli, 2017/24 Esas, 2018/160 Karar sayılı kararı ile bozma öncesi gibi hüküm kurulduğu, hükmün suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.09.2020 tarihli, 2018/2608 Esas, 2020/2855 karar sayılı ilamı ile,

"Hüküm tarihinde sanık ...'in ... 1 No.lu (T) Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmadığı halde 16.03.2018 tarihli karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine aykırı davranılması, böylece savunma hakkının kısıtlanması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

"Hüküm tarihinde sanık ...'in ... 1 No.lu (T) Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmadığı halde 16.03.2018 tarihli karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine aykırı davranılması, böylece savunma hakkının kısıtlanması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2021 tarihli ve 2020/380 Esas, 2021/3 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri,

1.Olayda bıçak kullanılmadığı ve bıçağın varlığının şüpheli kaldığına,

2.Cebir, tehdit unsurunun gerçekleşmediği, çelişkili ifadelere dayanılarak kurulan hükümde eylemin hukuki değerlendirmesi ve tasnifinin hatalı olduğuna,

3.Verilen cezanın yüksek ve hukuka aykırı olduğuna,

B. Vesaire

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurun yanında dayısının oğlu tanık ... ile suç tarihinde saat 16.00 sıralarında metruk binanın yanından geçtikleri sırada burada uyuşturucu madde kullandıklarını gördüğü ve mahalleden tanıdığı suça sürüklenen çocuk ile inceleme dışı sanık ...'ın yanlarına gelerek bıçak tehdidiyle cep telefonunu istedikleri, cep telefonunu vermek istemeyen mağdurun üzerini aradıkları ve mağdurun cep telefonunu alarak olay yerinden kaçtıkları anlaşılmıştır.

2. Mağdur ifadelerinde olay ve olgular bölümünün (1) nolu bendinde belirtilen olay bölümüne uygun şekilde beyanlarda bulunmuştur.

3. Suça sürüklenen çocuk ise beyanlarında inceleme dışı sanık ...'ın telefonu çekip aldığını kendisinin de ...'ın elinden aldığını ve birden telefonu çalmaya karar vererek kaçtıklarını, zorla almadıklarını bıçak çekmediklerini söyleyerek suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Kolluk tarafından düzenlenen teşhis ve yakalama tutanakları dosya içerisinde mevcuttur.

5. Tanık İ.İ.'nin ifadelerinde mağdurun beyanlarıyla uyumlu ve destekleyen anlatımlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

6. Hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ... ise ifadelerinde, suça sürüklenen çocuk ...'in mağdurun cep telefonunu isteyip aldığını, zorlama olmadığını, bu şekilde başkalarından da para ve benzeri şeyler aldığını bizzat gördüğünü, madde bağımlısı olduğundan bu tür ortamlarda bulunduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Olayda Cebir, Tehdit ve Bıçak kullanılmadığına, Suçun Hatala Vasıflandırıldığına ilişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

6. Hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık ... ise ifadelerinde, suça sürüklenen çocuk ...'in mağdurun cep telefonunu isteyip aldığını, zorlama olmadığını, bu şekilde başkalarından da para ve benzeri şeyler aldığını bizzat gördüğünü, madde bağımlısı olduğundan bu tür ortamlarda bulunduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Olayda Cebir, Tehdit ve Bıçak kullanılmadığına, Suçun Hatala Vasıflandırıldığına ilişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki tevil yollu ikrarı, inceleme dışı sanık ..., mağdur ve tanık beyanları, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde temyiz sebepleri yönünden, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Cezanın Yüksek ve Hukuka Aykırı Olduğuna ilişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

Silahla ve birden fazla kişi ile birlikte nitelikli yağma suçu işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, kasıtın yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak belirlenen cezanın hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C.Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, bozmaya uyulduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.01.2021 tarihli ve 2020/380 Esas, 2021/3 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2343, Karar No: 2014/4817, Tarih: 17.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/2343 E.  ,  2014/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ... vekilinin verdiği 29.11.2013 tarihli temyiz dilekçesinin davacılar vekili Av. ...'a tebliğine dair bir belge veya kayda dosyada rastlanılmamıştır. Temyiz dilekçesi adı geçen vekile tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tarihinin saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise temyiz dilekçesinin yöntemince tebliği ile cevap ve temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, taze fasülye ve patatesin 2008 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.