muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2960, Karar No: 2018/1592, Tarih: 13.02.2018

Başka bir ifade ile tehdit suçu haksız bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bir kimseye bildirilmesi ile meydana gelir.

Tehdit suçunda korunan hukuki değer kişilerin iç barışı, karar verme ve hakaret etme özgürlüğüdür.

Tehdit suçu niteliği itibariyle bir tehlike suçudur.

Tehdit mağdurun karar verme ve özgür hareket etme iradesini kısıtlayacak, mağdurun iç huzurunu bozacak ve onu endişeye sevk edecek nitelikte olmalıdır.

Tehdit suçunun sair halinde ''TCK'nın 106/1-2 cümlesi'' mağdur haksız bir zarara uğratılacağı gerekçesiyle tehdit edilmekte, ancak mağdurun uğrayacağı muhtemel zarar ağır nitelikte bir zarar değildir.

Sanığın söylediği sözlerin sonuç almaya elverişli, objektif olarak katılan üzerinde iç barışını bozucu, karar verme ve hareket etme özgürlüğünü sınırlayıcı, tedirgin edici nitelikte olduğu ve bu halde sair tehdit suçunun oluştuğu kabul edilmelidir. Sair tehdit eyleminin kamu görevlisine görevini yapmasını engellemek için işlendiği durumda suçun TCK'nın 256-1 maddesinde yazılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu anlaşıldığından.

Sonuç; Sanığın üzerinde yapılan arama sonucu ele geçirilen kelepçe anahtarı nedeniyle hakkında işlem yapılmaması için görevli memurlara ''bununla ilgili hakkımda tutanak tutarsanız size zorluk çıkartırım, sizi burada rahat bırakmam, sorun yaratırım, bağırırım, bu devriye sizin için bitmez'' diye sair tehdit oluşturacak eylemlerde bulunduğu. Bu eylemin TCK'nın 265/1, 43/2 maddelerinde yazılı suçun unsurlarını oluşturduğu gözetilmeden suçun vasfında yanılma sonucu TCK'nın 106/1-2 cümlesiyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunduğu için tehdit suçundan kurulan hükmün belirttiğimiz nedenle bozulması gerektiği kanısındayız.
Yargıtay — Esas No: 2012/2233, Karar No: 2012/6288, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2233 E.  ,  2012/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Muğla 1.İcra Müdürlüğü'nün 2009/4991 sayılı takip dosyasından 24.6.2010 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, haczin müvekkilinin işyerinde yapıldığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı 3.kişi ile borçlu arasında örtülü işyeri devri ilişkisi olduğunu, borçlunun işyerini borcun doğumundan sonra muvazaalı olarak devrettiğini İİK.m.44 ve BK.m.179'a yine davacının sorumlu bulunduğunu, aynı takipte daha önce yapılan hacizden de davacının istihkak iddiasında bulunduğunu ve o hacze yönelik açılan davanın reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlular duruşmada, dava konusu makinaların 1.hacizden sonra satın alındığını, davacıya ait olduğunu beyan etmişlerdir.

Mahkemece dava konusu mahcuzların, aynı takipte daha önce haczedilen mahcuzların satışından sonra davacı 3.kişi tarafından 8.8.2009 tarihli fatura ile yeni alındığı, işyerine yeni sermaya konulduğu ve işyerinin artık eski işyerinin devamı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK.nun 96.vd.maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu haczi 24.6.2010 tarihinde takip talebinde belirtilen adreste borçlunun babası ... huzurunda yapılmıştır. Borçlunun babası haciz sırasında borca icra kefili olarak takip borçlusu konumuna da geçmiştir. Aynı adreste daha önce de haciz yapılmış 3.kişinin mahcuzlara yönelik açtığı istihkak davacı mahkemece reddedilerek karar Dairemizin 17.2.2010 gün ve 2009/336-2010/56 sayılı ilamıyla onanmıştır. Bu durumda İİK.nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olup aksinin davacı 3.kişi tarafından ispat edilmesi gerekir. Davacı 3.kişi dava konusu menkullerin 22.7.2009 tarihli haczinden sonra kendisi tarafınadn yeniden alındığını ileri sürmüş ve borcun doğumundan sonraki tarihli fatura, vergi levhası ve adi nitelikli kira sözleşmesine dayanmış ise de haciz adresinde daha önceden borçlunun faaliyet gösterdiği ve işyerinin borçludan devralındığı haciz tutanağı ile sabittir. Bu durumda borçlunun kardeşi olan 3.kişi ile borçlu arasındaki ilişki örtülü işletme devri niteliğinde olup İİK.nun 44.ve BK.nun 179.maddeleri uyarınca işletmeyi devralan 3.kişinin işletmenin borçlarından da sorumlu bulunduğu gözetilmeden davanın reddi yerine mahcuzların ilk hacizden sonra 3.kişi tarafından satın alındığı, işyerine yeni sermaye konulduğu gerekçeleriyle kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 17.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/675, Karar No: 2007/2894, Tarih: 20.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/675 E.  ,  2007/2894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OSMANELİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 16.11.1951 tarih, . no’lu iskan tapusu kapsamında kalan çekişme konusu yerin kadastro çalışmaları sırasında Sakarya Nehri’nin istilasında bulunması nedeniyle tespit dışı bırakıldığını, ancak bir süre sonra taşınmazın bir bölümünün suyun istilasından kurtularak ortaya çıktığını ileri sürüp müştereken adlarına tescilini istemişlerdir.

Asli müdahiller, davacıların tescil talep ettikleri yerin kendilerine ait tapu kapsamında kaldığını bildirip davacıların açtığı davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine, kadastro tespitinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, yeniden zilyetlikle iktisap için 20 yıllık sürenin dolmadığını, taşınmazın Sakarya Nehri’nin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını bildirip davanın reddini savunmuş, davalı köy muhtarlığı da davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu edilen taşınmazın bir kısmının dayanak tapu kaydı kapsamında kalmadığı, diğer kısmının ise nehir yatağı içinde kaldığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı R..İ tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi

raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, kadastroca tescil harici bırakılan yerin tapu kaydına dayalı olarak tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Davcaılar,kendilerine ve miras bırakanlarına iskanen verilen 16.11.1951 tarih ve 20 sayılı tapu ile malik oldukları yerin kadastro sırasında tescil harici bırakıldığını ve tapunun açık bırakıldığını ileri sürerek çekişme konusu yerin adlarına tescili için eldeki davayı açmışlardır.

Gerçekten de,dava konusu edilen yerin 1988 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakıldığı keşfen sabittir. İddianın bu niteliğine göre taraflar arasındaki çekişmenin davacıların dayanağını teşkil eden tapu kayıt kapsamının belirlenmesi ile çözüme kavuşturulacağı kuşkusuzdur.

Gerçekten de,dava konusu edilen yerin 1988 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakıldığı keşfen sabittir. İddianın bu niteliğine göre taraflar arasındaki çekişmenin davacıların dayanağını teşkil eden tapu kayıt kapsamının belirlenmesi ile çözüme kavuşturulacağı kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere;harita ve krokisi bulunan tapu kayıtlarına Medeni Kanunun 719, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur.Ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesi,gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa dayandığı belgelerin incelenip,doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması,doğru esasa dayanmıyorsa,ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi,ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi,böylece yanların dayandığı,usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan,dosya öteki yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki her sınır yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi üzerinde tespit edilmesi;gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı doyurucu bilgiler alınması, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması,komşu taşınmaz kayıtlarının da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerekir.Öte yandan sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, kayda değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle miktarına göre kapsam belirlenmesi, ayrıca tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Somut olaya gelince,mahkemece komşu parsel kayıtları getirtildiği halde çekişme konusu yeri ne olarak okuduğu belirlenmemiş ve dayanak kayıt iskanen oluştuğu halde,haritasının bulunup bulunmadığı üzerinde durulmamış ,varsa getirtilerek kapsamı keşfen tayin ve tespit edilmemiştir.O halde mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yukarıda değinilen ilkeler gözetildiğinde hükme yeterli ve elverişli olduğu söylenemez. Kaldı ki, teknik bilirkişilerden alınan rapor kapsamları da birbirine çelişkili olduğu halde mahkemece bu çelişki dahi giderilmemiştir.

Hal böyle olunca, iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanması, yukarda değinilen ilkeler çerçevesinde hükme elverişli olacak şekilde araştırma ve inceleme yapılması,soruşturmanın eksiksiz tamamlanması,ayrıca çekişme konusu yerin davacı taraf dayanağını teşkil eden kayıt kapsamında kaldığının anlaşılması halinde savunma gereğince ileri sürülen kıyı kenar çizgisinin 28.11.1997 tarih,5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenmesi, taşınmazın 3621 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince kıyı içerisinde kalıp kalmadığının saptanması,kayıt kapsamında kaldığının tespiti halinde tapuya değer verilip verilmeyeceğinin irdelenmesi,soruşturmanın eksiksiz tamamlanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,20.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24452, Karar No: 2014/5897, Tarih: 04.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/24452 E.  ,  2014/5897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

NUMARASI : 2010/39-2011/189

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı E. i.Ö.U.avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili avukat A. K. ile davacılar vekili avukat T. B.'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalılarla imzalamış oldukları 25.2.2008 tarihli “Avukatlık ve Müşavirlik Sözleşmesi” gereğince vekalet görevlerini gereği gibi yerine getirdiklerini, ancak davalıların ücret ödeme borçlarını yerine getirmede temerrüde düşmeleri üzerine 18.8.2008 tarihinde vekaletten haklı olarak istifa ettiklerini, ücret alacaklarının tahsili için İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2008/266 esas sayılı dava dosyası üzerinden kısmi dava açtıklarını, yargılama sırasında taraflar arasında 12.11.2008 tarihli “sulh ve ibraname” başlıklı sözleşme imzalandığını, açılan davanın da sözleşme kapsamında sona erdirilerek kesinleştiğini, sözleşmenin 3. maddesi gereğince davalıların, sözleşme tarihi itibariyle 244.449 Dolar borçlu olduklarını ve 2.4.2008 tarihinde de temerrüde düştüklerini kabul ettiklerini, borcun muayyen vade tarihlerinde taksitle ödenmesinin kararlaştırıldığını, taksitlerin vadesinde ödenmemesi halinde ise maktu ve başarı ücretlerinden oluşan tüm alacaklarının muaccel hale geleceğinin, sulh ve ibranameye göre yapılan ödemelerin borçlara mahsup edilerek, bakiye asıl alacağa, alacağın muaccel olduğu 2.4.2008 tarihinden itibaren Dolar üzerinden aylık %1 faiz uygulanacağının kararlaştırıldığını, bu arada devam eden iki dava nedeniyle davalıların vekaletini yeniden üstlendiklerini, ne var ki davalıların bu sözleşme hükümlerini de ihlal ederek, ücret borçlarını ödemede yine temerrüde düştüklerini, haklı nedenle ikinci kez istifa ettiklerini, tüm alacaklarının 2013/24452-2014/5897

Muaccel hale geldiğini, 2.150.000 Dolar başarı ücretleri ile yapılan ödemelerin mahsubundan sonra kalan 278.452 Dolar maktu ücret alacakları bulunduğunu, bu miktarlara ayrıca KDV eklenmesi gerektiğini, yine sözleşme gereğince söz konusu alacaklarına 2.4.2008 tarihinden itibaren %1 faiz oranı üzerinden faiz işletilmesi gerektiğinden işlemiş faiz alacakları da bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 278.452 Dolar maktu ücret ile bu ücretin 2.4.2008 tarihinden dava tarihine kadarki aylık %1’den 61.260 Dolar işlemiş faiz alacağı, başarı ücretlerinden oluşan toplam alacaklarından şimdilik 100.000 Dolarlık kısmı ile bunun 2.4.2008 tarihinden dava tarihine kadarki aylık %1’den 22.000 Dolar işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 461.712 Doların KDV’si ile ve dava tarihinden itibaren işletilecek %1 faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, “Avukatlık ve Müşavirlik Sözleşmesi” gereğince davacılara ücretlerinin ödendiğini, sözleşmede öngörülen koşullar oluşmadığından, başka bir ücret talep edilemeyeceğini, “sulh ve ibraname” protokolünde belirtilen şartların da gerçekleşmediğini, başarı ücretleri hak edilmediği gibi, pek fahiş olduğunu, kaldı ki Avukatlık Kanununda böyle bir ücretin düzenlenmediğini, bu tür bir ücret kararlaştırmasının geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, istifanın haklı olduğu kabul edilerek, davaya konu 194.449 Dolar alacağın İstanbul Asliye 7.Hukuk Mahkemesinin 2008/266 esas sayılı kesinleşmiş ilamı ile hüküm altına alındığından, bu talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına, yapılan ödemelerin bu kalemde dikkate alınmasına, aylık 20.000 Dolardan 2.12.2008 ile 2.10.2009 tarihleri arasında hesaplanan toplam 220.000 Dolar vekalet ücreti ve dava tarihine kadar hesaplanan 19.740 Dolar işlemiş faizi olmak üzere toplam 239.740 Dolar vekalet ücreti alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, asıl alacak miktarı olan 220.000 Dolara dava tarihinden itibaren, aylık %1 oranında döviz faizi uygulanmasına, 100.000 Dolar başarı ücreti alacağının 14.10.2009 temerrüt tarihinden itibaren hesaplanacak, aylık %1 oranında döviz faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince bir davada istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

1-6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince bir davada istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Temyize konu dava, taraflar arasındaki gerek “Avukatlık ve Müşavirlik Sözleşmesi” gerekse “sulh ve ibraname” başlıklı protokole aykırılık iddiası ile açılmış olan alacak istemine ilişkin olup, davacılar tarafından dava dilekçesinde, fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak suretiyle, 278.452 Dolar maktu ücret alacağı, bu alacağın 61.260 Dolar işlemiş faizi, 2.100.000 Dolar başarı ücretinden şimdilik 100.000 Dolarlık kısmı ile bunun 22.000

Dolar işlemiş faizi olmak üzere toplam 461.712 Dolar alacağın KDV’si ve dava tarihinden itibaren işleyecek aylık %1 faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece dava dilekçesinde belirtilen her bir istek kalemi hakkında hangi miktarların “kabul”, “red” ya da “kısmen kabul” “kısmen reddine” karar verildiği belirtilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Yine kararın gerekçe kısmında, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporundan bahsedilmiş, ancak söz konusu raporda belirtilen alacak kalemlerinden hangilerinin kabul edilip hangilerinin kabul edilmediği ise açıklanmamıştır. Oysa ki davacılar, maktu ve başarı primlerinden oluşan ücret alacakları ile bunların işlemiş faizleri olmak üzere toplam 461.712 Dolar üzerinden alacak davası açıp, karar ve ilam harcını da bu miktar üzerinden yatırdıklarına göre, mahkemece müddeabih konusu olan her bir alacak kalemi hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, kabul ve reddedilen miktarların da ayrı ayrı gösterilmesi zorunludur.

O halde mahkemece, müddeabih konusu olan maktu ücret, başarı primi, işlemiş faiz alacaklarından, kabul ve reddedilen miktarların ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken, az yukarda açıklanan yasa hükmüne aykırı ve tereddüte yol açacak şekilde yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün BOZULMASINA. (2) numaralı bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacılardan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 7.524.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1108, Karar No: 2023/3906, Tarih: 20.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1108 E.  ,  2023/3906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2078 Esas, 2021/1140 Karar

HÜKÜM : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/761 E., 2019/506 K.

Taraflar arasındaki temlik edilen alacaktan kalan bakiye bedelin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 117.690,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin, davalıdan kullandığı kredilerin teminatı olarak dava dışı Mustafa Kemal Ünv.Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi (Döner Sermaye işletmesi)'nden tıbbi malzeme tedarikinden kaynaklanan faturaya dayalı toplam 469.257,62.TL tutarındaki alacağını davalı bankaya temlik ettiğini, temlikin teminat amacıyla yapıldığını, davalı bankaya kredi borcunun tamamen ödendiğini, alacağın temlikine ilişkin bakiye tutarın iadesi talebiyle Adana 20. Noterliğinin 19.07.2017 tarihli ihtarnamenin gönderildiğini, müvekkili şirketin, davalı bankaya kredi borcu sona erdiğinden temlik ettiği alacak tutarı bakiyesinin ihtar tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte iadesi talebiyle şimdilik 10.000,00.TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini dava etmiş, ıslahla talebini 108.750,00.TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle husumet itirazında bulunduklarını, davaya konu temliknamelerle ilgili alacakların tamamının Üniversite tarafından müvekkili bankaya ödendiğini ve ödendikleri andan itibaren de davacı şirketin bankaya olan borcun mahsup edildiği, böylece müvekkili bankanın temliknamelere konu asıl alacağının tamamını tahsil ettiğini, bu durumda teminat ve temlikin konusuz kaldığını, ortada bir sorumlunun olması halinde onun da dava dışı Mustafa Kemal Üniversitesi olduğunu, alacağın tahsil edildiğini, müvekkilinde iade edilecek bir miktarın bulunmadığını, müvekkilinin alacağı temlik aldığını, alt ilişki ve sözleşmeyi devralınmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı bankadan kullandığı kredilerin teminatı olarak dava dışı Mustafa Kemal Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi (Döner Sermaye İşletmesi)'nden tıbbi malzeme tedarikinden kaynaklanan faturaya dayalı 469.257,62 TL tutarındaki alacağını davalı bankaya temlik ettiği, davacı tarafından davalı bankaya temlikin teminat amacıyla yapıldığı belirtilerek alacağın temlikine ilişkin bakiye tutarın iadesi talebiyle Adana 20. Noterliğinden 19.07. 2017 tarihli ihtarname keşide edildiği, davacı şirketin eldeki davada davalı bankaya kredi borcu sona erdiğinden ve davalı bankanın teminaten kendisine temlik edilen alacağın dava dışı borçludan tahsili sırasında tahsil ettiği tutarları öncelikle faiz ve masraf alacağına mahsup ederek kredi borcunun tahsilinden sonra artan kısmı davacıya iadeten temlik etmesi gerektiği halde bunu yapmayarak dava dışı borçludan tahsil ettiği tüm tutarı kredi borcuna saydığı, bu şekilde davalının teminat olarak kendisine temlik edilen alacağı muhafaza ve korumaya ilişkin özen borcunu yerine getirmediği sebebine dayanılarak temlike konu alacak hakkında 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 1530 uncu maddesinin ikinci fıkrası hükümleri uygulanması suretiyle faiz alacağının hesaplanması, bu şekilde davalının teminat olarak kendisine temlik edilen alacağı muhafaza ve korumaya ilişkin özen borcunu yerine getirmemesi sebebiyle uğranılan zararın tazmininin istendiği, taraflar arasında düzenlenen temlik sözleşmelerinde temlik konusu alacağın davacının davalı bankaya olan kredi borcunun teminatı olarak temlik edildiği, temlik konusu alacağın davacı ile dava dışı Mustafa Kemal Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi (Döner Sermaye İşletmesi) arasındaki tıbbi malzeme tedariki hususunda düzenlenmiş sözleşmeye dayandığı, sözleşmenin 12.2.2 maddesinde "idare, muayene ve kabul komisyonunca kabul raporu düzenlenilmesinden itibaren yüklenicinin yazılı talebi üzerine en geç 400 gün içerisinde yükleniciye veya vekiline ödeme yapacaktır" hükmüne ve yine sözleşmenin 31 inci maddesinde ödeme belgelerinin düzenlenilmesi başlığı altında komisyon tarafından kabul tutanağı ile tespit işlemi yapılacağının belirtildiği, sözleşmenin 4