muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8587, Karar No: 2017/3882, Tarih: 13.09.2017

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdureye yönelik olarak 10.05.2010 tarihinde işlediği iddia edilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı sanık ... hakkında Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açıldıktan sonra aynı mağdureye karşı 2010 yılı Şubat ayında işledikleri iddia edilen çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı sanıklar ... ile ...haklarında Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/211 Esas sayılı dosyasında açılan kamu davası sırasında Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi bünyesinde oluşturulan heyetçe düzenlenen 19.11.2012 günlü, 2012/508 sayılı raporun sonuç kısmında mağdurenin sanıklar ... ile ...'nin gerçekleştirdiği eylemler nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu bu olaydan sonra Halil İbrahim'in gerçekleştirdiği eylemden dolayı ise daha önceki eylemlere bağlı gelişen mağdurenin ruhsal yakınmalarında değişiklik olmadığı yönünde bilgi verilmesine karşılık sanık hakkındaki davaya bakan Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/156 Esas sayılı dosyasında İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan aldırılan 11.05.2011 günlü, 2011/2012 sayılı heyet raporunda ise Halil İbrahim'in eyleminden dolayı mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi nedeniyle mahkemece TCK'nın 103/6. maddesi tatbik edilmiş ise de, her iki dosyada alınan raporların içerikleri nazara alındığında Halil İbrahim'in eylemi yönünden çelişki bulunduğu anlaşıldığından, Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/211 Esas sayılı dosyasının tasdikli sureti temin edildikten sonra mağdurenin İstanbul Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna sevkiyle sanık ...'in 10.05.2010 günlü eyleminden dolayı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor aldırıldıktan sonra TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13789, Karar No: 2010/9162, Tarih: 26.05.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/13789 E.  ,  2010/9162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Suçun işlendiği yerin gerekçeli karar başlığına yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'un 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

2-Adli Tıp Kurumu Antalya Şube Müdürlüğünün 15.01.2006 tarihli sayılı raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu tibia kemiğinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin orta (4) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8551, Karar No: 2017/1222, Tarih: 20.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/8551 E.  ,  2017/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 04.07.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil (önalım hakkından kaynaklanan) istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, önalım hakkından kaynaklanan tapu iptal tescil talebine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin hissedarı olduğu ... ili ... Köyü, 103 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, dava dışı ... tarafından davalıya hisse satıldığını, önalım hakkını kullanmak istediğini, davalıya ait hissenin tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda payın üçüncü kişiye satılması halinde, diğer paydaşlara o payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve payın üçüncü kişiye satılması ile kullanılabilir hale gelir.

Önalım hakkının kullanılmasıyla bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Önalım bedeli tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir.

Somut uyuşmazlıkta; dava konusu taşınmazın satış bedeli 211.000 TL ve döner sermaye masrafı 162,50 TL, tapu harcı ise 8.440 TL tutarındadır. Mahkeme, sadece satış bedeli olan 211.000 TL‘yi depo ettirmiştir. Önalım bedeli, eksik hesaplanmış, tapu harç ve masrafları depo ettirilmemiştir. Bu nedenlerle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4504, Karar No: 2024/1467, Tarih: 14.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4504 E.  ,  2024/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/543 E., 2022/339 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

1- İlk derece mahkemesince, istirdat davasında sözleşmeye konu ifanın teslim edilmiş olduğu, ayıp iddiası da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Dairesince 01.11.2017 tarih 2016/4110 esas ve 2017/3724 karar sayılı ilamıyla ve bilirkişiden ek rapor alınarak tüm imalâta göre davalı yüklenicinin yaptığı imalâtın fiziki oranını hesaplatmak, bu oran 236.000,00 TL olan götürü bedele uygulanmak suretiyle yüklenici alacağını bulmak, bundan davacının usulen kanıtlayabildiği tüm ödemeleri saptamak, saptanan ödeme tutarının mahsubuyla sonucuna uygun hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3-İlk derece Mahkemesi bozma üzerine verdiği kısmen kabul kararına karşı davalı asıl temyiz yoluna başvurulmuştur. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi 10.06.2020 tarih 2019/3173 Esas ve 2020/1444 Karar sayılı ilamıyla ve taraflar arasında iki adet sözleşme bulunduğu, dava konusu sözleşmenin tavuk kafesi yapımına ilişkin sözleşme olduğu ancak hükme esas alınan rapora göre hem tavuk kafesi hem civciv kafesi yapımına ilişkin hesaplama yapıldığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4- İlk derece Mahkemesi bozma üzerine verdiği kısmen kabul kararına karşı davalı tarafından asıl süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından davalının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin davalının tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere oy birliği ile 14/05/2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2157, Karar No: 2024/3533, Tarih: 15.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/2157 E.  ,  2024/3533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/238 E., 2022/165 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacının bir kısım mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Diyarbakır ili, Bismil ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan dava konusu taşınmazı 30-35 yıldan beri imar ve ihya ederek tarım arazisi olarak kullandığını, taşınmazın zilyet ve tasarrufu altında olduğunu ileri sürerek adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; dava konusu taşınmaz bakımından zilyetlikle kazanma koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince, hükümden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun hükümleri uyarınca, yasal hasım olan Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, zilyetlikle kazanma koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2018/4402 Esas, 2020/4471 Karar sayılı kararı ile; yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı, çekişmeli taşınmaz bölümünün sınırında Dicle Nehri bulunmasına rağmen taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre konumunun belirlenmediğine değinilerek dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının getirtilmesi, yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve fen bilirkişisi, üniversiteden temin edilecek 3 kişilik ziraat mühendisi ve 3621 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesine göre bu işlerde uzman olan üç jeolog veya jeomorfoloji mühendisinden oluşan bilirkişi kurulunun katılımıyla keşif yapılması; teknik bilirkişilerden kıyı-kenar çizgisini saptamalarının istenilmesi; bundan sonra, belirlenen kıyı-kenar çizgisi de gözetilerek çekişmeli taşınmaz bölümünün Dicle Nehrinin etki alanı içerisinde kalıp kalmadığı ve aktif dere yatağı içerisinde bulunup bulunmadığı ile ilgili olarak denetime açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması; çekişmeli taşınmazın haritası ile kıyı ve kıyı-kenar çizgisinin çakıştırılması neticesinde taşınmazın konumunun belirlemesinin istenilmesi; 3 kişilik ziraatçı bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması; yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmesi; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişisine taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor düzenlettirilmesi ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 24.02.2022

tarihli ve 2021/238 Esas, 2022/165 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma kararında belirtilen hususlarda araştırma, yazışma ve uzman bilirkişi heyeti eşliğinde taşınmaz başında keşif yapılmasının zaruri olduğu, başta hava fotoğraflarının dosyaya getirtilmesi gerektiği, davacı vekiline bu yönde eksik delil avansını tamamlaması hususunda ihtaratlı kesin süre verildiği, verilen süre içerisinde eksik delil avansının ikmal edilmediği, davacı tarafça delil avansı ve masraf yatırılmadan hava fotoğraflarının getirtilemeyeceği, keşif ve bilirkişi incelemesi yapılamayacağı, davanın hüküm tesisine yeterli ve elverişli delillerle ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacının bir kısım mirasçıları vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacının bir kısım mirasçıları vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacının bir kısım mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, delil avansının yatırılması için ihtarat içerir ara karara ilişkin duruşma zaptının kendilerine tebliğ edilmediğini, açık bir şekilde tebliğ şartlı ihtarat olduğunu, hatalı karar verildiğini bildirerek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK'nın 55 inci maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 640 ıncı, 713/1 inci maddesi; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Hemen belirtmek gerekir ki, miras yoluyla intikali mümkün hakların konusunu oluşturduğu bir davada, davacının ölümü hâlinde HMK’nın 55 inci maddesi gereğince Mahkemece, davacının mirasçılarının tamamı tespit edilerek davadan haberdar edilmeleri gerekir. Davacının tek bir mirasçısının bulunması hâlinde bu mirasçı, birden fazla mirasçısının bulunması hâlinde de TMK’nın 640 ıncı maddesi uyarınca terekeye elbirliğiyle malik olmaları sonucu aralarında HMK’nın 59 uncu maddesi gereği mecburi dava arkadaşlığı bulunan mirasçıların tamamı davadan haberdar edilerek mirasbırakanları tarafından açılan davaya devam etme iradesinde olup olmadıkları belirlenmelidir. Bir başka ifade ile; davacının ölümünden sonra yargılamaya devam edilebilmesi için Mahkemece mirasçıların tamamının davaya katılımının sağlanması veya terekeye temsilci atanması yoluyla taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilip hüküm kurulması gerekir.

2. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, dava konusu Diyarbakır ili, Bismil ilçesi, ... köyünde bulunan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmaza ilişkin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescil isteği ile dava açtığı, yargılama sırasında 14.07.2020 tarihinde öldüğü, Mahkemece verilen kararın ölen davacı vekili tarafından temyiz edildiği, Dairenin geri çevirme kararı üzerine ise ölen davacı mirasçılarından Bülent, Levent ve Zeynep'in hükmü temyiz eden davacı (ölen) vekilini vekil tayin ettiklerine dair vekaletname verdikleri, hükmü temyiz ettikleri anlaşılmaktadır.

3. Somut olaya gelince; Mahkemece, davacı vekiline verilen kesin süre içerisinde eksik delil avansının ikmal edilmediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de 25.11.2021 tarihli duruşmada, söz konusu delil avansının yatırılması için ihtarat içeren anılan tarihli duruşma zaptının davacı vekiline tebliği ile ihtarın yapılmış sayılacağına dair ara karar kurulduğu, ancak ihtarı içerir duruşma zaptının dosyada yeteri kadar avans bulunmadığından davacı vekiline tebliğe çıkarılamadığı, kaldı ki bu hususun bir sonraki 24.02.2022 tarihli duruşma zaptına da geçirildiği, 24.02.2022 tarihinde eksik delil avansının davacı vekili tarafından ikmal edildiği, bu durumda eksik delil avansının yatırılması için ihtarat içerir duruşma zaptı davacı vekiline tebliğ edilmediğinden, verilen kesin süre içerisinde eksik delil avansının ikmal edilmediğine dair yapılan tespitin hatalı olduğu anlaşılmaktadır.

4. Hal böyle olunca, öncelikle yargılama sırasında ölen davacının mirasçıları yönünden taraf teşkilinin sağlanması, ölen davacının Bülent, Levent ve Zeynep dışında başka miraçıları da bulunduğu gözetilmek suretiyle diğer mirasçılar Aklime ve Dilara'nın da olurunun alınması ya da miras şirketine TMK'nın 640 ıncı maddesi uyarınca atanan temsilciye tebligat yapılması suretiyle davanın sürdürülmesi, taraf teşkili sağlandıktan sonra, eksik delil avansının tamamlandığı gözetilmek suretiyle yargılamaya devam edilmesi, önceki bozma kararı gereğince işlem yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının bir kısım mirasçıları vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz eden davacı tarafa iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2313, Karar No: 2023/1907, Tarih: 30.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/2313 E.  ,  2023/1907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanunun 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesinde yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilip genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2014/382 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin ikinci fıkrasının b, e bentleri ve 62 nci maddesi uyarınca verilen 225 gün adli para cezasının 52 nci maddenin ikinci fıkrası gereğince günlüğü 20,00 TL' den hesaplanarak 4.500,00 TL adli adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 15 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2014/382 Esas, 2016/10 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2019/7713 Esas, 2020/7388 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2014/382 Esas, 2016/10 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2019/7713 Esas, 2020/7388 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2021/316 Esas, 2022/687 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu birinci fıkrası, aynı maddenin ikinci fıkrasının b, e bentleri ve 62 nci maddesi uyarınca verilen 225 gün adli para cezasının 52 nci maddenin ikinci fıkrası gereğince günlüğü 20,00 TL' den hesaplanarak 4.500,00 TL adli adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 15 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2023 tarih, 2023/18503 sayılı tebliğnamesi ile katılan vekilinin, katılanın şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, katılanın zararını 22.000,00 TL ödeyerek gidermesi nedeniyle katılanla uzlaştığına ve katılanın şikayetinden vazgeçeceğine yönelik anlaşmaya vardıklarından hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde "Sanığın olay tarihinde 67 M 4051 plakalı aracı ile seyir halinde iken geldiği olay mahallinde karşıdan karşıya geçmekte olan katılana çarptığı, dosya muhteviyatında bulunan bilirkişi raporu ile de sabit olduğu üzere meydana gelen kazada sanığın asli kusurlu bulunduğu ve bu suretle sanığın üzerine atılı taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçunu işlediği hususunda Mahkemede her türlü şüpheden arınmış, mahkumiyete yeter, inandırıcı ve kesin vicdani kanaat oluşmuş ve bu itibarla aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir." denilmiştir.

2. Sanığın bozma öncesi "... ... ilçesine yaklaşık 10 km mesafede şikayetçi kadın koşarak yola çıktı. Kazanın olduğu yerde herhangi bir yerleşim yoktu. Ayrıca trafik ışıkları, yaya üst geçidi, kavşak gibi bir düzenleme de yoktu. Ben frene bastım. Kornaya bastım. Yolun sağına doğru aracımı sürdüm. Ancak şikayetçi yola doğru koşmaya devam etti. Aracımın solundan şikayetçiye çarptım... Ayrıca olay sırasında hızım fazla değildi. Normal bir hızla gidiyordum." şeklinde savunma yaptığı, bozma sonrası ise katılanın zararını giderdiğini bildirmiştir.

3. Katılan bozma öncesinde "hatırladığım tek şey hızlı bir arabanın bana doğru geldiği şeklindeki sahnedir, ben bunun haricinde olayla ilgili bir şey hatırlamıyorum...yaklaşık 20.000,00 TL zararım vardır." şeklinde beyanda bulunmuştur.