muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2108, Karar No: 2018/6378, Tarih: 15.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2108 E.  ,  2018/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacılar ile davalıların ... ...sokak, ... apartmanı no: ... adresinde ve tapunun ... ... 77 pafta, 716 ada, 23 parsel sayısında kayıtlı binanın bağımsız bölüm maliki olduklarını, binada kat irtifakı kurulurken anagayrimenkulün bağımsız bölümlerinden her birinin konum ve büyülüklerine göre hesaplanan değeri ile oranlı olarak arsa payı verilmesi gerekirken iş yeri - garaj olarak vasıflandırılan 3. ... kat, 16 nolu bağımsız bölüme, değerine göre çok aşırı olarak 484/2250 arsa payı verildiğini, bu nedenle diğer 16 bağımsız bölüme, değerlerine göre daha az arsa payı verildiğini, bu durumun müteahhitlerin sıkça başvurduktan bir yol olduğunu, 16 nolu bağımsız bölüme değerinden çok fazla arsa payının verildiğini, 16 nolu bağımsız bölümün dışında kalan bağımsız bölümlerin arsa paylarında bir fazlalığın bulunmadığını bildirerek arsa paylarının yeniden düzenlenmesine, 16 nolu bağımsız bölüme ait fazla arsa payına ilişkin kısmının tapu kaydının iptaline, iptal edilen arsa payının orantılı olarak diğer 16 bağımsız bölüme dağıtılmasına ve bu şekilde tapuya işlenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne; tapu sicilinin ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 77 pafta, 716 ada, 23 parsel sayılı anataşınmazdaki arsa paylarının iptali ile anataşınmazdaki; ... (1) nolu bağımsız bölümün arsa payının 4575/197368 olarak; ... (2) nolu bağımsız bölümün arsa payının 7956/197368 olarak; ... (3) nolu bağımsız bölümün arsa payının 6536/197368 olarak; ... (4) nolu bağımsız bölümün arsa payının 4320/197368 olarak; 1. ... (5) nolu bağımsız bölümün arsa payının 12960/197368 olarak; 1. ... (6) nolu bağımsız bölümün arsa payının 10648/197368 olarak; 1. ... (7) nolu bağımsız bölümün arsa payının 11180/197368 olarak; zemin (8) nolu bağımsız bölümün arsa payının 13536/197368 olarak; zemin (9) nolu bağımsız bölümün arsa payının 11132/197368 olarak; zemin (10) nolu bağımsız bölümün arsa payının 11700/197368 olarak; 1. normal kat (11) bağımsız bölümün arsa payının 13536/197368 olarak; 1. normal kat (12) bağımsız bölümün arsa payının 11132/197368 olarak; 1. normal kat (13) bağımsız bölümün arsa payının 11700/197368 olarak; çatı kat (14) bağımsız bölümün arsa payının 22172/197368 olarak; çatı kat (15) bağımsız bölümün arsa payının 15180/197368 olarak; 3. ... kat (16) bağımsız bölümün arsa payının 27477/197368 olarak; 2. ... (17) bağımsız bölümün arsa payının 1628/197368 olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. 2017/2108-2018/6378 Dava arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda mahkemece dava konusu taşınmazda kat irtifakı ya da kat mülkiyetinin kurulduğu tarih belirlenmemiştir. Dava konusu ana taşınmazda 16 numaralı bağımsız bölüme verilen arsa payının fazla olup olmadığı kat irtifakı yahut kat mülkiyeti kurulduğu tarih itibariyle orantılı olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. Dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Ayrıca bu değerlendirme kat irtifakı tesisi tarihi esas alınarak yapılmamıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca kabule göre de değişen arsa paylarının eski halinin hükümde açıkça gösterilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/10/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15061, Karar No: 2013/9778, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15061 E.  ,  2013/9778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda, sanığın, katılanın paylı maliki olduğu ve kullandığı 134 ada 5 parselde bulunan 4 adet gürgen ağacını kökünden kestiği ve 1 adet kiraz ağacını ise balta ile kesmeye çalışarak yaraladığı şeklinde gerçekleşen eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21760, Karar No: 2015/2977, Tarih: 02.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21760 E.  ,  2015/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Mahallesi 172 ada 72 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

1-Dava konusu ... Mahallesi 172 ada 72 parsel sayılı taşınmazın 09.12.2011 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 172 ada 54 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 11.05.2006 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından ,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınan ... Mahallesi 172 ada 54 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 11.05.2006 tarihindeki alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ile akit tablosu örneğininin tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın ile somut emsalin ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydınının tapu müdürlüğünden,

5-09.12.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup

olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1853, Karar No: 2010/1533, Tarih: 22.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/1853 E.  ,  2010/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, 1177 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti ve tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutunaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, dosya içeriğinde toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davacının dava açmakta hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek davaya konu muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Nevarki, dava kısmen kabul edildiğine, davalı hazinenin davayı ilk celsede açıkca kabulü söz konusu olmadığına, yargılama sırasında da vekille temsil edildiğine göre davalı ... yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre nispi vekalet ücreti takdiri ve ayrıca yargılama giderlerinin de taraflar arasında kabul ve red oranına göre paylaştırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,22.3.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7649, Karar No: 2020/7537, Tarih: 08.07.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7649 E.  ,  2020/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK’nın 157/1, 52/2-4, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet, Sanık ... hakkında; TCK’nın 157/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanıklar ... ve ...'in hurda demir getireceklerini söyleyerek katılan ile birkaç kez buluşup görüşme yaptıkları, masrafları için 70 bin Amerikan Doları aldıkları, daha sonra sanıkların ortadan kayıp olmaları üzerine katılanın bu kişilerle aynı ortamda gördüğü temyiz dışı sanık ...'ı bulduğu, temyiz dışı sanık ...'ın katılanın parasını alacağını ve kendisine demir getireceğini söyleyerek katılandan 40 bin Amerikan Doları para aldığı, ancak daha sonra temyiz dışı sanık ...'ın da ortadan kaybolduğu, sanık ...'ün inandırıcılığını artırmak için görüşmelere babasına ait olduğu anlaşılan... plaka sayılı beyaz BMW ile geldiği yine, sanık ...'in kiralamış olduğu... plaka sayılı ve... Plaka sayılı araçlar ile gelip-gittiği, ve bu şekilde sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıklar savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından, sanıkların eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin; sanığın suçu sabit değilken hakkında mahkumiyete hükmedilmesine, ceza tayin edilirken teşdiden uygulama yapılmasına ilişkin ve sanık ... müdafiinin; sanığın mahkumiyetine yeter somut delillerin bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksik incelemeye ilişkin ve sanık ...’in; haksız mahkumiyetine karar verildiğine, beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 08.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9832, Karar No: 2014/10272, Tarih: 22.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/9832 E.  ,  2014/10272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikâhlı evli iken, sanık ...’ın vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 18.02.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşanarak aynı evde yaşamaya devam ettikleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından, mahkemece verilen beraat kararlarında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33043, Karar No: 2015/13673, Tarih: 16.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/33043 E.  ,  2015/13673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/188222

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/166 (E) ve 2013/21 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki N.. Ü..'ın 14.06.2012 tarihli duruşmada 'sanıklardan şikayetçi olduğunu davaya katılmak istediğini' belirtmesine rağmen, davaya katılmasına karar verilmemiş olduğu anlaşılmakla; talebi üzerine 1412 sayılı CMUK'un 237/2. maddesi gereği müşteki N.. Ü..'ın katılan, vekilinin katılan vekili olarak davaya kabulüyle temyiz isteminin incelenmesinde;

1) Sanık N.. Ü.. hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar B.. Ç.. ve E.. T.. hakkında yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Olayda ilk olarak sanıklar B.. Ç.. ve E.. T.. 'un mağdur Nuh'un üzerine gidip saldırdıkları, sanık Bülent'in mağdur Nuh'un kendisini bıçakla yaraladığını, mağdur Nuh'un ise sanık Ercan'ın kendisini yumrukla ve bıçakla yaraladığını iddia etmesine göre sanıklardan hangisinin mağduru yaraladığı da araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca kısmen isteme uygun BOZULMASINA, 16/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.