muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3995, Karar No: 2009/6550, Tarih: 14.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3995 E.  ,  2009/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapıldığı anlaşılan 1940 tarihli ilk orman kadastrosu ile 2005 tarihli 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulamalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri gösteren onaylı orman kadastro haritasının getirtilmesinden sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11700, Karar No: 2018/2548, Tarih: 08.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11700 E.  ,  2018/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, davaya konu motorinin sanığa yediemin olarak teslimi tarihinde yürürlükte olan ve 31.03.2007 tarih ve 26479 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5607 sayılı Kanunun 25. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre el konulan akaryakıtın, 5607 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. bendindeki “Bu maddenin yayımı tarihinden önce kaçak akaryakıt ile birinci ve ikinci fıkralar kapsamı dışındaki kaçak şüphesiyle el konulan eşya hakkında, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde gerekli tespitler yaptırılarak soruşturma aşamasında hâkim, kovuşturma aşamasında mahkeme tarafından tasfiye kararı verilir. Bu süreler içinde karar verilmemesi halinde eşya derhal tasfiye edilir.” hükmü ve aynı Kanunun geçici 3. maddesindeki “Eşyanın miktar bakımından fazla olması veya saklanması özel tesis ve tertibatı gerektirmesi hallerinde eşya özelliklerine göre doğrudan ilgili idarelere, bunun mümkün olmaması halinde İçişleri Bakanlığı, Gümrük Müsteşarlığı ile Maliye Bakanlığı Tasfiye İşleri Döner Sermaye İşletmeleri Genel Müdürlüğünce belirlenecek usul ve esaslara göre mahallin en büyük mülki amirinin uygun göreceği bir yere konulur." hükümleri karşısında; 19.04.2002 tarihinde el konularak sanığa yediemin olarak teslim edilen akaryakıtın kanunun amir hükümlerine rağmen zamanında tasfiye edilmediği gibi aradan geçen zaman süresince de tasfiyeye yönelik bir girişimde bulunulmadığı anlaşılmakla; suça konu eşyayı bedelsiz olarak bu kadar uzun süre saklama yükümlülüğü yüklenemeyeceğinden unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5730, Karar No: 2013/9732, Tarih: 26.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/5730 E.  ,  2013/9732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetlerine dair İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2012 gün ve 2010/255 Esas, 2012/458 Karar sayılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunmasına rağmen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdurun sanıkların eylemlerinin niteliğine yönelik anlatımlarının önemi karşısında ve ayrıca mağdurun ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 06.05.2010 tarihli rapor, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 07.05.2010 tarihli rapor, ... Üniversitesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim dalınca düzenlenen 07.01.2011 tarihli rapor ve Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 29.06.2011 tarihli muayene kaydında belirtildiği üzere hafif zekâ geriliğinin tespit edildiği belirtildiğinden dosya kapsamına göre olayın tek görgü tanığı konumundaki mağdurun suç tarihi itibariyle akıl hastası olup olmadığı, kendisine karşı işlenen eylemin ahlâki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı ve özellikle beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hususları araştırılıp ... Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanık ...'in tevilli ikrarını içeren savunmaları, mağdurun adli raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağduru değişik zamanlarda çeşitli yerlere götürerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğinin sübut ettiği ancak dosya kapsamına göre bu eylemlerin cebir ve tehditle gerçekleştiğine ilişkin mağdur beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği konusunda alınacak rapordan sonra

TCK.nın 103/4. maddesi ve TCK.nın 109/2. maddesi yerine 109/1. maddesinden uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, yine olayın tek görgü tanığı olan mağdurun beyanlarına itibar edilip edilmeyeceğine dair alınacak olan rapordan sonra sanık ...'ın üzerine atılı suçların sübutunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

TCK.nın 103/4. maddesi ve TCK.nın 109/2. maddesi yerine 109/1. maddesinden uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, yine olayın tek görgü tanığı olan mağdurun beyanlarına itibar edilip edilmeyeceğine dair alınacak olan rapordan sonra sanık ...'ın üzerine atılı suçların sübutunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanık ...'in, mağdurun müracaat tarihi olan 05.05.2010 tarihinden 1 ay öncesinden başlayıp değişik zamanlarda gerçekleştirdiği eylemleri ve sanık ...'ın 06.03.2010 tarihinde cezaevinden çıktıktan sonra bir sefer gerçekleştirdiği iddia olunan eylemi nedeniyle mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 27.07.2011 tarihli raporda sanıkların eylemleri arasında ayrım yapılmaksızın 2010 Nisan ayı olarak belirtilip bütün halinde tek bir eylem gibi değerlendirilerek mağdurda travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiğinin ve yaşadığı cinsel istismar olayları nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi ve mahkemecede her iki sanığa TCK.nın 103/6. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın her iki sanığın eylemleri neticesinde mi veya bozulmanın hangisinin eyleminden kaynaklandığı bu hususun tefrik etmenin mümkün olup olmadığı sorulduktan sonra TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden her iki sanığa 103/6. maddesi uygulanması,

Sanık ...'in ise değişik zamanlarda birden çok sayıda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu işlediğinin kabul edilmesi karşısında hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken TCK.nın 109/2. maddesinden cezalandırma yoluna gidilmesine karşın eylemin ne şekilde cebir, tehdit veya hileyle işlendiği hususunda açıklama yapılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık ...'ın mağdura yönelik işlediği kabul edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna uyan 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 103/3 ve 103/4. maddeleri uyarınca verilen ceza 18 yıla ulaştığı suçun sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın 49/1 ve 103/6. maddeler gereğince 20 yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak hakkaniyet gereği bir miktar daha artırım yapılması gerektiği gözetilmeden 103/6. maddesi uyarınca yine 18 yıla hükmedilerek sanığa eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak üzere 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8076, Karar No: 2022/20192, Tarih: 18.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8076 E.  ,  2022/20192 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Hakaret suçundan şüpheli ... (...) hakkında yapılan soruşturma sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/01/2021 tarihli ve 2020/156436 soruşturma, 2021/5504 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/06/2021 tarihli ve 2021/6970 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/04/2022 gün ve 2022/39197 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"1- 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, müvekkiline ait ... hesabından yapılan video paylaşımın altına şüpheli tarafından "yeni başladık ulen yavşak" yazılarak müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 12/10/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 30/12/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde,

2- Merci ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/06/2021 tarihli kararın, hüküm fıkrasında müşteki ... vekili Avukat ... tarafından yapılan itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, müşteki ... vekili Avukat ... tarafından yapılan itirazın reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda;

1 numaralı istem yönünden, müştekinin, açık kimliği belirli olmayan “... (...)” isimli şahsın müştekiye ... isimli sosyal paylaşım sitesinde hakaret ettiğinden bahisle şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, şüphelinin tespitine yönelik olarak ilgili kurumlardan araştırma yapılması, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiğinden, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi,

2 numaralı istem yönünden, Mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/06/2021 tarihli kararının, hüküm fıkrasında müşteki ... vekili Avukat ... tarafından yapılan itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, müşteki ... vekili Avukat ... tarafından yapılan itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/06/2021 tarihli ve 2021/6970 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4886, Karar No: 2014/8442, Tarih: 08.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4886 E.  ,  2014/8442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-İlçe genelinde 2013 yılı itibariyle ekilmesi mutad ürünlerin ve münavebe planlarının neler olduğu ve bu ürünlerle bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, tütün, arpa, arpa samanının 2013 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın tüm takyidat ve şerhleride içeren tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10242, Karar No: 2019/3888, Tarih: 09.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/10242 E.  ,  2019/3888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACI (üçüncü Kişi) : ...

DAVALI (alacaklı) : ....

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, borçlu aleyhine yapılan takip nedeniyle davacıya ait olan keçilerin haczedildiğini, davacının Zara Tarım Kredi Kooperatifinin resmi kayıtlı üyesi olduğunu, eşinin borcu ile alakası bulunmadığını belirterek,istihkak iddiasının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczedilen hayvanların borçluya ait olduğunu, üçüncü kişinin borçlunun eşi olduğunu, istihkak iddiasının yasal süresinde yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Zara İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 29/12/2015 ve 01/02/2016 tarihli yazıları uyarınca üçüncü kişi adına kayıtlı işletme bulunduğu ve bu işletmede bulunan küçükbaş hayvanların doğdukları tarihe göre kayıt altına alındığı, hayvanların üçüncü kişiye ait işletmede doğduklarının bildirildiği bu nedenle mahcuzların davacıya ait olduğu dikkate alınarak, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

19.10.2015 tarihinde borçluya ait evin ağılında üçüncü kişi olan borçlunun eşinin huzurunda haciz yapılmıştır.Bu nedenle İİK'nin 97/a maddesinde düzenlenen mülkiyet karinesinin borçlu lehine olduğu kabul edilmelidir. İspat yükü altında olan ve karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip olan üçüncü kişi, haczedilen hayvanların kendisine ait olduğunu iddia etmekte olup, delil olarak ise işletme tescil belgesine, hayvanların kulak küpe numaralarına ve Tarım Kredi Kooperatifinden çekilen kredi belgelerine dayanmıştır. Hacze konu hayvanların kulak küpe numaraları işletme begesinde kayıtlı ise de, anılan belgeler, ilgilinin beyanına dayalı olarak düzenlendiklerinden, istihkak davalarında güçlü delil teşkil etmezler. Kaldı ki; sunulan belgeler takibe konu borcun doğum tarihinden sonra oluşturulmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular ile mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacı 3. kişinin İİK'nın 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlayamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de mahcuzların toplam değeri 7.500,00 TL olmasına rağmen 15.000,00 TL olarak hesaplanarak bu miktar üzerinden vekalet ücretinin hesaplanması doğru olmamıştır

Kabule göre de mahcuzların toplam değeri 7.500,00 TL olmasına rağmen 15.000,00 TL olarak hesaplanarak bu miktar üzerinden vekalet ücretinin hesaplanması doğru olmamıştır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.