muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9332, Karar No: 2020/10279, Tarih: 23.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/9332 E.  ,  2020/10279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, ... Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi kayyım tayini istenilen küçüklerin yapılan kolluk araştırması sonucu fiili ikamet adreslerinin ... Mah ... Cami Sok No:.../... .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise küçüklerin halen annelerinin velayeti altında olduğu, dolayısıyla küçüklerin yerleşim adresinin TMK 21. Madde gereğince annelerinin cezaevine girmeden önce dava tarihindeki adresi olan ... Mevkii No:... ... .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilen küçükler ... ve ...'un "... Mah ... Sok No:.../... .../..." adresinde kayyım adayı ... ile birlikte ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15983, Karar No: 2015/35506, Tarih: 14.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/15983 E.  ,  2015/35506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/314178

MAHKEMESİ : Elazığ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2014/238 (E) ve 2014/441 (K)

SUÇLAR : Tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun aşamalarda suça sürüklenen çocuğun "kendisiyle görüşmezse ablasının arkadaşını öldüreceğini" beyan etmemesi, suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet Savcısına verdiği ifadede bu hususu beyan etmesi karşısında, mağdurun tehdit sözlerinden haberi olup olmadığının araştırılmaması,

2-Suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında gönül ilişkisi olduğu, mağdurun bu ilişkiye son vermek istemesi üzerine suça sürüklenen çocuğun bahçe duvarına "seni seviyorum, vazgeçmem" yazması ve çiçek göndermesi şeklinde gerçekleşen olayda, ısrar unsurunun ne şekilde gerçekleştiği, bu hareketlerin salt mağdurun huzur ve sükununu bozmaya yönelik olup olmadığı ve cinsel taciz suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğun, mağduru; ''Seni rezil ederim, seninle işim bitince sokağa çıkmaya yüzün kalmayacak, seni pişman ederim'' biçimindeki sözler ile tehdit etmekten ibaret eyleminin, TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesindeki tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin aynı maddenin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit olarak kabul edilerek, sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk N.. A.. O..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17107, Karar No: 2014/13941, Tarih: 21.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17107 E.  ,  2014/13941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2013/428-2014/308

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı A. Sigorta AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline tüm iş yeri sigorta poliçesi ile sigortalı iş yerinin 3.5.2008 ve 22.5.2008 tarihinde meydana gelen su basmaları nedeniyle hasarlandığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, 10.825,43 TL ve 11.991,86 TL tutarında hasarların ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenerek 214,65 TL hasarın davalılardan, birleşen davada 500 TL hasar bedelinin davalı Hakkı'dan ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; kararın davacı sigorta şirketi vekili tarafından temyizi üzerine; Yargıtay 11. Hukuk Dairesi tarafından "... bilirkişi raporuna yapılan itirazlar da değerlendirilerek, ekspertiz raporu ile bilirkişi raporu arasındaki çelişkiyi giderici, emtialardaki hasarı ve gerçek hasar tutarının metalurji mühendisi bilirkişinin de aralarında yer aldığı bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak bozmadan önce birleşen iki dosyadaki iki raporu hazırlayan bilirkişilere İTÜ metalurji mühendisi bilirkişi de eklenerek üç kişilik bilirkişi heyeti oluşturularak alınan rapor benimsenmek suretiyle, 214,65 TL hasarın davalılardan, birleşen davada 500 TL hasar bedelinin davalı Hakkı'dan ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş, karar davacı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rucuen tazminat davasıdır.

Mahkemece, bozma kararı doğrultusunda değerlendirme yapılması için yeni bir bilirkişi heyeti oluşturulmaksızın, bozma öncesi kanaat açıklayan bilirkişilere metalurji mühendisi eklenmek suretiyle rapor alınmış olup, bu rapor bozma ilamında işaret edilen çelişkiyi giderici nitelikte olmayıp, önceki raporların tekrarı mahiyetindedir. Eksik incelemeyle hüküm kurulamaz.

O halde, mahkemece, dosyanın aralarında metalurji mühendisinin de bulunduğu önceki raporların düzenlenmesinde görev almamış yeni bir uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile hükme esas alınan önceki bilirkişi raporu ile ekspertiz raporunun da irdelendiği, ekspertiz raporu ile bilirkişi raporu arasındaki çelişkiyi giderici, emtialardaki hasarı ve gerçek hasar tutarını gösterir, ayrıntılı, gerekçeli, ve denetime açık bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı A.Sigorta AŞ. Vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı sigorta şirketine geri verilmesine 21.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9916, Karar No: 2010/7225, Tarih: 15.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9916 E.  ,  2010/7225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/12/2003 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/03/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/06/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeni ile desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece davalının, davacıların desteğini tahrik nedeniyle öldürdüğü kabul edilerek davacılardan eş ... yararına 10.000,00 TL, küçüklerin her biri yararına 5.000,00'er TL manevi tazminat takdir edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davalının bu eylemi tahrik nedeniyle gerçekleştirmiş olması, tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı eş yararına 7.500,00 TL, davacı küçüklerin her biri yararına da 2.500,00’er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…10.000,00…”, “…5.000,00…”, “5.000,00…”, “5.000,00…” ve “…25.000,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…7.500,00…”, “…2.500,00…”, “…2.500,00…”, “…2.500,00…” ve “…15.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 810,00 TL karar harcının davalıdan alınıp Hazine’ye gelir yazılmasına; peşin harcın karar kesinleştiğinde ve istekleri durumunda davacılara geri verilmesine,”biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 5 ve 6 nolu bentlerde yer alan “…2.900,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.800,00…” sayı dizilerinin yazılmasına, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 750.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17303, Karar No: 2023/14201, Tarih: 12.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17303 E.  ,  2023/14201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1153 E., 2023/1093 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 5. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/176 E., 2023/116 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.08.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. 4857 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da İlk Derece Mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tâbi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan; Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kesindir, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda belirtilen yasal düzenlemelere uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.08.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9156, Karar No: 2017/357, Tarih: 30.01.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/9156 E.  ,  2017/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MANAVGAT KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazlardan ... ada ... parsel sayılı taşınmaz malik ...’ın kapalı kayıt kalmayacak şekilde tüm mirasçılarını gösterir verasete esas aile nüfus kayıt örneğinin,

2- Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın tedavüllü tapu kaydının,

3- Dava konusu eski ... (yeni ... ada ...) parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliki ... oğlu ... ile davacılardan ...nin kapalı kayıt kalmayacak şekilde tüm mirasçılarını gösterir verasete esas aile nüfus kayıt örneğinin davacı ...nin nüfus kaydında isim değişikliği var ise bu değişikliğin neye istinaden yapıldığının sorularak gelecek yazı cevabının,

4- Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın tedavüllü tapu kaydının,

5- Dava konusu eski ... (... ada ...) parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliki ... oğlu ... Besleme ile davacı ...’nin tüm mirasçılarını gösterir verasete esas aile nüfus kayıt örneğinin,

6- Dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın tedavüllü tapu kaydının getirtilip dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4291, Karar No: 2013/9491, Tarih: 23.09.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/4291 E.  ,  2013/9491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.11.2012 gün ve 2011/117 Esas, 2012/216 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16258, Karar No: 2010/1422, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/16258 E.  ,  2010/1422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan müteahhit olarak inşaa ettiği binanın bir dairesini satın aldığını, 50,000 TL peşinat verip bakiye 14.000 TL içinde çek verdiğini, ancak tapuyu vermeyen davalının parayıda iade etmediğini ileri sürerek 64.000,00 TL'nın tahsilini istemiştir.

Davalı, bilirkişi raporunda karşı beyanda bulunurken, davacının verdiği çek üzerine ödeme yasağı konulması nedeniyle çekin bedelini tahsil edemediğini ve çeki davacının kardeşine davacıya iletilmek üzere verdiğini 50.000 TL'nıda davacıya iade ettiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, itiraza uğramayan belge ile davacının davalıya 64.000 TL ödediğinin sabit olduğu gerekçesiyle 64.000 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıda bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, eldeki davada davalıdan satın aldığı daire karşılığında 50.000 TL peşin, 14.000 TL içinde çek verdiğini iddia etmiş isede, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/3233 hazırlık numuralı soruşturma evrakı incelendiğinde davacının davalıya 50.000 TL peşin verip bakiye bedel için çek verdiğini ancak çekte sorun çıkınca tekrar 14.000 TL daha elden ödediğini belirterek şikayet dilekçesi verdiği anlaşılmakta olup, davacı davalıya 14.000 TL'nı elden ödediğini iddia ettiği için bu iddiasını yazılı delille kanıtlamak zorundadır. Bir başka anlatımla; davacı altında imzası bulunan şikayet dilekçesi ile davalıya 14.000 TL'nı elden verdiğini iddia etmekle bu husustaki ispat külfetini üzerine almıştır. Davacı davalıya 14.000 TL'nı elden verdiğine dair herhangi bir yazılı belge ibraz etmemiştir. Her ne kadar davalıca itiraza uğramayan fotokopi belgede 14.000 TL için çek alındığı yazılı isede, davacı çekte sorun çıktığı için elden 14.000 TL ödediğini iddia etmiş olmakla belgenin 14.000 TL yönünden davalıyı bağlayıcı yönü bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, 14.000 TL'na yönelik iddianın ispat edilemediğinin kabulü zorunludur. Ne var ki davacı delil listesinde ve sair deliller demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olup, davacıya iddiasını ispat için davalı tarafa yemin yöneltme hakkı bulunduğunun hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 9.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6196, Karar No: 2016/17388, Tarih: 12.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6196 E.  ,  2016/17388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.