muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13397, Karar No: 2014/17662, Tarih: 30.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13397 E.  ,  2014/17662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan ... ile 26.05.2006 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11089, Karar No: 2017/1693, Tarih: 15.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/11089 E.  ,  2017/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anal ya da oral yoldan yapılan, eşcinsel veya grup halinde bulunulan cinsel birleşmelere ait görüntülerin veya cisimle yapılan mastürbasyon görüntülerinin tek başına “doğal olmayan” kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği, bu kavramın cinsel yaşamın içerisinde yeri olmayan, aşağılayıcı veya bütün toplum tarafından da doğal olarak kabul edilmeyen ilişkileri tanımladığı gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun işlettiği iş yerinde yapılan aramada ele geçirilen ve müstehcen içerikli olduğu değerlendirilen CD’lerin tamamı hakkında bilirkişi raporu aldırılarak ya da hakim tarafından bizzat izlenerek bu materyallerde çocukların kullanılıp kullanılmadığı, içeriklerinde şiddet kullanılarak, hayvanlarla, ölmüş insan bedeni üzerinde veya doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin bir ilişki türü olup olmadığı saptanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6192, Karar No: 2019/16007, Tarih: 17.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/6192 E.  ,  2019/16007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... İnşaat Taahhüt Turizm San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılar ... Temizlik ve ... İnşaat bünyesinde 01/06/2008 tarihinden itibaren fotoğrafçı olarak çalıştığını, maaşların ... Temizlik Ltd. Şti. tarafından bankaya yatırılmak suretiyle ödendiğini, iş akdinin davalı tarafından bildirimsiz olarak fesih edildiğini, Bakırköy 5. İş Mahkemesi'nde 2012/339 E. sayılı dosya ile işe iade davasının açıldığını, davanın karara bağlandığını ve Yargıtay'ca da onanarak kesinleştiğini, işe iade için davalıya ihtarname gönderildiğini ancak davalının davacıyı işe almayarak tazminatları ödediğini böylece taraflar arasında imzalanan 17/03/2014 tarihli sulh ve ibra sözleşmesi ile iş akdinin son bulduğunu iddia ederek fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; Zamanaşımı itirazında bulunarak davacının kendi çalışanları olmadığını, diğer davalı ... Temizlik Ltd. Şti.'nin çalışanı olduğunu bu sebeple husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Temizlik Güvenlik Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; Bordrolama hizmeti veren firma olduklarını, ihale makamının göstermiş olduğu işçilerin kendi taraflarından sigortalı yapılarak işe başlattıklarını bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, davacının Bakırköy 5. İş Mahkemesi'nde işe iade davası açtığını ve kararın Yargıtay'ca onandıktan sonra davacının kendi hür iradesi ile sulh ve ibra protokolünü yaptığını, tüm haklarının davacıya ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... İnşaat Taahhüt Turizm San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... İnşaat Taah. Tur. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi belgelerden ve özellikle imzasız aylık ücret bordrolarından davacının davalı işyerinde çalışırken yaptığı fazla mesailere karşılık olarak kendisine toplam 804,43 TL ödeme yapıldığı anlaşılmakla hüküm altına alınan 7.642,00 TL fazla mesai alacağından daha önce ödendiği anlaşılan 804,43 TL‘nin mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

2-Dosyadaki bilgi belgelerden ve özellikle imzasız aylık ücret bordrolarından davacının davalı işyerinde çalışırken yaptığı fazla mesailere karşılık olarak kendisine toplam 804,43 TL ödeme yapıldığı anlaşılmakla hüküm altına alınan 7.642,00 TL fazla mesai alacağından daha önce ödendiği anlaşılan 804,43 TL‘nin mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/09/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8641, Karar No: 2017/5839, Tarih: 19.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/8641 E.  ,  2017/5839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babalık ve Nafaka

KARAR

1-Dava, yargılama sırasında Cumhuriyet Savcısına usulüne uygun olarak ihbar edilmediğine göre kararın Cumhuriyet Savcısına tebliği zorunludur. Cumhuriyet savcısına yapılacak tebligatın usulü 7201 sayılı Tebligat Kanununun 43'ncü ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 65’nci maddesinde gösterilmiştir. Buna göre "Cumhuriyet savcılığına yapılacak tebligat, tebliğ olunacak varaka aslının kendisine gösterilmesi suretiyle olur. Bu tebliğ bir mehile başlangıç olacaksa, Cumhuriyet savcısı, gösterildiği günü, varakanın aslına işaret ve imza eder." Tebligatın gösterilen usule göre yapılması, geçerlilik koşuludur. Bu bakımdan Cumhuriyet savcısına gösterilen usulde tebligatın yapılması zorunludur. Bu şekilde yapılmayan tebligat usulsüzdür. Bu sebeple, mahkeme kararı ile dahili davalıların temyiz dilekçesinin Cumhuriyet savcılığına "görüldü" için gönderilmesi, Cumhuriyet savcısının karar ve temyiz dilekçesi üzerine "görüldü" açıklamasını verdikten sonra adı, soyadı ve sicil numarasını yazıp, görüldüğü tarihi yazması ve onun yönünden de temyiz süresinin beklenmesinden,

2- Dava, TMK'nun 301. maddesi kapsamında babalığın tespiti davası olup, davacı tarafından davayı açıp takip eden Av. ...'a verilen vekaletname genel nitelikte olup, babalık davası için özel yetki içermediği anlaşılmıştır.

Babalık davası, şahsa sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Davanın vekil eliyle açıldığı hallerde, vekile bu konuda özel yetki verilmiş olması gerektiğinden (HMK.m.74), davacı adına babalığın tespiti başvurusunda bulunan Av. ...'ın vekaletnamesindeki bu husustaki eksikliğin tamamlanması için uygun süre verilmesi veya asilin yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçeyle mahkemeye bildirmesinden,

3- Hükmü temyiz eden dahili davalılar vekili Av. ..... Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği 21.09.2016 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirmiştir. Ne var ki anılan imzalı dilekçesinde kimlik tespiti yapılmamıştır. Mahkemece, temyizden feragat dilekçesinin dahili davalılar vekili tarafından verilip verilmediği hususundaki tereddütün giderilmesi ve tarafların bu sebeple oluşabilecek kayıplarının önlenmesi bakımından vekil Av. ...'in anılan dilekçe nedeniyle usulüne uygun kimlik tespiti yapıldıktan

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalli Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/422, Karar No: 2023/180, Tarih: 23.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/422 E.  ,  2023/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/23 E., 2015/14 K.

DAVA TARİHİ : 15.07.2010

HÜKÜM/KARAR : Onama

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı şikayet olunan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikeyetçi vekili dava dilekçesinde; borçlunun 3. kişi nezdindeki hak ve alacaklarının haczi sonrası Hopa İcra Müdürlüğünün 2010/180 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 05.07.2010 tarihli sıra cetvelinde şikayet olunanın geçerli bir haczi bulunmadığı, müvekkili haczinin ilk haciz olup öncelikle müvekkiline pay ayrılması gerekirken şikayet olunana ilk sırada pay ayrılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde, şikayetin reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince, davalı tarafça koyulan haczin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir

IV. 1. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay ( Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2011/4577 Esas, 2011/2663 Karar sayılı ilamı ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklara ilişkin haczin ne şekilde yapılacağının İİK’nın 89. maddesinde gösterildiği, somut olayda şikayet olunanın 89. maddeye göre bir haciz ihbarnamesinin olup olmadığı ve haciz ihbarnamesinin doğduğu tarihte doğmuş bir alacak olup olmadığı araştırılmadan şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmeyerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Kararı

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu şikayet olunanın İİK'nın 88. maddesine göre borçlunun DSİ nezdindeki hak ve alacaklarına koydurduğu 01.03.2010 tarihli haczin bu tarih itibariyle doğmuş bir alacak bulunmadığından geçerli olmadığı, bu durumda geçerli ilk haczin şikayetçinin İİK'nın 89. maddesine göre düzenlenmiş doğmamış alacakları da kapsayacak nitelikte olan haciz ihbarnamesine dayalı 04.03.2010 tarihli haczi olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile anılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

V. 2. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 2. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. 2. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 2. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay ( Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2011/4577 Esas, 2011/2663 Karar sayılı ilamı ile hak edişlerin gönderildiği DSİ 26. Bölge Müdürlüğüne yazılar yazılmış olup, karardan önce gönderilen 09.01.2013 tarihli cevabi yazıda 18.12.2009 tarihli hak edişin 24.12.2009 tarihinde ödendiği ve şikayet olunanın İİK'nın 88. maddesi uyarıca gönderdiği haciz müzekkere tarihinde borçlunun hak edişinin bulunmadığı bildirildiği halde, karar tarihinden sonra dosyaya gönderilen 18.01.2013 tarihli cevabi yazıda 18.12.2009 tarihli hak ediş bedelinin gerekli kesintiler yapıldıktan sonra 134.371,59 TL olarak 24.12.2009 tarihinde emanete alındığı açıklanmıştır. Bu durumda, mahkemece, DSİ 26. Bölge Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılarak 18.12.2009 tarihli hak edişin 24.12.2009 tarihinde emanete alındığı 18.01.2013 tarihli cevabi yazıda belirtildiği halde 01.03.2010 tarihinde borçlunun kurumdan hak ediş bedeli alacağı olmadığının 09.01.2013 tarihli cevabi yazıda bildirilmesinin sebebi de sorulmak suretiyle emanete alınan paranın borçlunun hak edişi olduğu hususu gözönünde bulundurulup, şikayet olunanın haciz tarihi olan 01.03.2010 tarihi itibariyle borçlunun DSİ nezdinde hak edişi bulunduğunun 18.01.2013 tarihli cevabi yazıda bildirildiği hususu da değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince 2. Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma sonrası DSİ 26. Bölge Müdürlüğü cevabi yazısına göre; işin 21.12.2009 tarihinde tamamlanma durumunu öngördüğünden paranın kuruma gönderilip emanete alındığı, ancak hakediş bedeli iş yapan tarafından yerine getirilmediğinden, yerine getirilme tarihi olan 29.06.2010 tarihinde icraya gönderildiği, şikayet eden tarafından 04.03.2010 tarihli haciz ihbarnamesinin geçerli olduğu, sadece mevcut alacaklar için haciz konulmasını talep eden 01.03.2010 tarihli haciz yazısı sıra cetvelinde ilk sırayı alamayacağı gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

VI- TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Gerekçeleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde, bozma ilamı gereklerinin yerine getirilmediğini, bozma öncesi müzekkereler arasındaki çelişkinin giderilmediğini, şikayetçinin haczinden önce koyulan 01.03.2010 tarihli haczin geçerli olduğunu bu nedenle kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1-Uyuşmazlık

Sıra Cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2- İlgili Hukuk

B. Temyiz Gerekçeleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde, bozma ilamı gereklerinin yerine getirilmediğini, bozma öncesi müzekkereler arasındaki çelişkinin giderilmediğini, şikayetçinin haczinden önce koyulan 01.03.2010 tarihli haczin geçerli olduğunu bu nedenle kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1-Uyuşmazlık

Sıra Cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2- İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, İİK’nın 88. ve 89. maddeleri.

3- Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Borçlunun üçüncü kişi ile arasındaki bir hukuki ilişkiye dayanan, henüz doğmamış olmakla beraber doğması muhtemel alacakları için İİK.nın 89. maddesine göre haciz ihbarnamesi gönderilebilir. Üçüncü kişilerde hak ve alacakların ne şekilde haczedilebileceği İcra ve İflâs Kanunu'nun (İİK) 89. maddesinde gösterilmiştir. Bu yola başvurmadan sadece haciz müzekkeresi ile konulan haciz aynı yasanın 88. maddesi kapsamında menkul haczi olarak nitelendirilebilir ve ancak mevcut bir hak ve alacak üzerine konulabilir; bir diğer ifade ile üçüncü kişi nezdinde doğacak (beklenen) alacakların müzekkere yazılması suretiyle haczi mümkün değildir. Şikayet olunan tarafından gönderilen haczin İİK’nın 88. maddesi kapsamında değerlendirilebileceği ve DSİ tarafından gönderilen cevabi yazıya göre bu tarihte henüz doğmuş bir alacak olmadığı dikkate alınarak, Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Şikayet olunan vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunabileceğine,

23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.