muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/20597, Karar No: 2008/6942, Tarih: 29.04.2008

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davalı, davacının  01.04.1999 ile 01.03.2004 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı ürün bedelinden prim kesintisi yapıldığına ilişkin bir belge bulunmadığı gibi mahkemece bu yönde bir araştırmada yapılmadığı da görülmektedir. Ürün bedelinden prim kesintisi yapılmadan veya davacı tarafından doğrudan prim yatırılmadan davacının  tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt veya tescil edildiğinin kabulü mümkün değildir.

Mahkemece bu yön gözetilmeksizin sadece 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtların bulunmasının sigortalı olarak kayıt ve tescil için tekbaşına yeterli olduğu düşünülmeksizin istemin kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacıya varsa ürün sattığı kişi veya kuruluşları açıklattırmak, bu kişi veya kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak varsa belgelerini getirtmek ve 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlarda dikkate alınarak tüm delliler birarada değerlendirilip çıkacak sonuca göre hüküm kurmak, prim kesintisi yok ise istemin reddine karar  vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5070, Karar No: 2017/3596, Tarih: 14.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/5070 E.  ,  2017/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi vekili, müvekkili şirketin takip borçlularından biri olduğunu, ancak,.....Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 18/02/2014 tarihli iflas erteleme tedbir kararı gereği hakkındaki takibin durdurulduğunu, ne var ki aynı dosyada şahsi borçlu olan Osman Nuri Bakırcı'nın şahsi borcu nedeniyle şirket mallarının haczdedildiğini, şirket ortağının borcundan dolayı şirkete ait malların haczinin hukuka aykırı olduğundan bahisle istihkak iddialarının kabulü ile haczin kaldırılarak müvekkili şirkete iadesini, davalı alacaklının %20 tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, icra dosyasında borçlu olan davacının aktif husumet ehliyeti olmadığını, .....İcra Müdürlüğü'nün 2013/4149 Talimat sayılı dosyasında aynı haciz adresinde, 24/10/2013 tarihinde haciz yapıldığını ancak istihkak iddiasında bulunulmadığını, davanın reddi gerektiğini, davacının %20'den aşağı olmamak üzere tazminata mahkumiyetini, yargılama masrafları ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı şirket yetkilisinin şahsi borcundan dolayı şirket mallarının haczedilemeyeceği,.....Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 18/02/2014 tarihli iflas erteleme tedbir kararından sonra yapılan haciz karşısında davacı tarafından ileri sürülen istihkak iddiasının haklı ve yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 3 .kişinin İİK'nun 96. maddesine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, haczin yapıldığı yer aynı zamanda şirket ortağı olan ....'nın iş yeri adresi olup, dava konusu mahcuzları davacı 3. kişi şirket ile birlikte ellerinde bulundurdukları anlaşıldığından İİK'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi, borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. İspat yükü altında olan ve karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip olan davacı üçüncü kişi, yalnızca şirkete ait ticaret sicil belgesine dayanmış olup, davacı 3. kişi. İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlayamadığı dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Açıklanan hukuki ve maddi olgulara göre, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Açıklanan hukuki ve maddi olgulara göre, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1977, Karar No: 2013/16652, Tarih: 09.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/1977 E.  ,  2013/16652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'nın yetkilisi, sanık ...'nın gümrük müşaviri olduğu firma adına 03/09/2008 tarih ve 109725 sayılı Serbest Dolaşıma Giriş Beyannamesi ile dört kalemden oluşan 16.300 kg gözetime tabi olmayan iğneli rulman ile 5.000 kg gözetime tabi bilyeli rulman ithal edeceklerini beyan ettikleri halde,eşyanın Gümrük İdaresince yapılan muayene ve kontrolünde, beyanname içeriğine uymayan gözetime tabi olmayan 416 kg iğneli rulman ile gözetime tabi 20.904 kg bilyeli rulman cinsi eşya olduğunun tespit edildiği sanıkların aşamalardaki savunmalarında ihracatçı firma tarafından yanlışlıkla gönderildiğinin ve firma tarafından bu durumun 11/09/2008 tarihli yazı ile bildirildiği beyanı, beyanname tarihi ile ihracatçı firma tarafından gönderilen yanlışlığa ilişkin yazı tarihi arasında bir haftalık süre bulunduğu, ithali istenen eşya ile ele geçen eşyanın nev'i miktarındaki farklılıklar nazara alındığında, müsnet suçun oluştuğu kabul edilerek, sanıkların olaydaki eylem ve fonksiyonlarına göre hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13109, Karar No: 2015/4931, Tarih: 28.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/13109 E.  ,  2015/4931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vs. vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 142 ada 5 ve 10 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların, adı geçen taşınmazlar ifrazen oluşmuş iseler ifrazen geldikleri taşınmazın ada ve parsel numarasının açıkça belirtilerek geldisi olan taşınmaza ait kadastro tutanak örneklerinin kesinleşme tarihlerini gösterir onaylı örneklerinin Tapu Müdürlüğünden,

2- Çekişmeli taşınmazlardan bir çoğunun tapuya hükmen tescil edildikleri anlaşılmasına rağmen mahkemece taşınmazların tapuya ilk tesciline esas dava dosyalarının açıkça belirlenmediği ve dava dosyalarının getirtilmediği görülmüştür. Bu halde çekişmeli taşınmazların hükmen tapuya ilk tescillerine esas dava dosyalarının belirlenerek mahkemesinden veya bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya konulması,

3- Çekişmeli taşınmazların tesis kadastrosu sonucu oluşan tapu kayıtlarının malikleri, oluşum nedenleri ve tarihleri açıkça izlenecek şekilde tüm tedavüllerinin Tapu Müdürlüğüden getirtilmesi,

4- İlam örnekleri dosya içine alınan Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2000/61, 1999/17, 2004/422 ve 2007/263 Esas sayılı dava dosyalarının dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11448, Karar No: 2013/5501, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11448 E.  ,  2013/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eylemin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.05.2009 gün ve 2007/299 Esas, 2009/87 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 26.09.2008 tarihli raporunun düzenlenmesinde çocuk psikiyatrisi uzmanının görev almamış olması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde, bir çocuk psikiyatrisinin zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurun iddia olunan eylem nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda yeniden rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla hükme varılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3834, Karar No: 2012/5361, Tarih: 06.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3834 E.  ,  2012/5361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ...aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.07.2009 gün ve 110/136 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine temsilcisi, mülkiyeti davalıya ait olan 2314 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu, tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davaya bir cevap vermemiştir.

Mahkemece; hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2. maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3957, Karar No: 2020/4076, Tarih: 16.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3957 E.  ,  2020/4076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 11. maddesinde el konulan eşyanın muhafazası, 16. maddesinde tasfiye hususları düzenlenmiş, ilgili yönetmeliğin 5, 6 ve 11. maddelerinde suç konusu eşyaların kimlere teslim edileceği, nasıl muhafaza edileceği gibi hususlara yer verilmiştir.

Yasa ve yönetmelik hükümlerine göre kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşya veya hayvanların sahiplerine teslim edilemeyeceği, muhafaza için gerekli masrafların Bakanlık Döner Sermaye İşletmesince karşılanacağı, canlı hayvanlarda Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının ilgili birimlerine teslim edileceği, canlı hayvanlarda adet başına yem, tedavi ve ilaç giderleri karşılanacaktır.

Somut olayda, 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan sanık hakkında yürütülen soruşturma kapsamında ele geçirilen 4 adet büyükbaş hayvanın yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak ilgili kamu birimlerine değil sanığa teslim edildiği, ayrıca hayvanlarla ilgili olarak yem, ilaç ve tedavi giderlerinin de ödenmediği anlaşılmıştır.

Suçun konusunu oluşturan hayvanların yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak sanığa teslim edilmesi ve hiçbir giderinin karşılanmaması karşısında; kişileri külfet altına sokacak şekilde muhafaza görevinin söz konusu olamayacağı gözetildiğinde teslim olunan eşya üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunduğu ileri sürülemeyeceğinden unsurları oluşmayan muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanığın beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19067, Karar No: 2014/5310, Tarih: 24.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19067 E.  ,  2014/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakların davalı idareden,

2-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve FEDAŞ idaresinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fasülye ve domatesin 2012 ve 2013 yılları itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin verilerin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

Getirtilip alınan cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

4-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.