muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15357, Karar No: 2018/2158, Tarih: 14.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/15357 E.  ,  2018/2158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; milli park vasfında olan sera gölünün 2010 yılından itibaren tabiat milli park vasfına geçilerek bakanlıklarının tasarrufuna alındığını, davalının aile çay bahçesi ve yemek yeri olarak kullandığı tesisin bir kısmının tabiat milli park içerisinde kaldığını, 135 ada 15 parselde ticari faaliyet gösteren davalıya gönderilen iki adet ecrimisil tebligatlarının sonuçsuz kaldığını belirterek 2011-2012-2013 ve 2014 yıllarına ait ecrimisil bedellerinin müteakip dönem başından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan keşif ve hazırlanan bilirkişi raporları doğrultusunda; “...parsel sayılı taşınmazın bitişiğinde bulunan, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan Aile Çay Bahçesi ve yazlık yemekhanenin davalı tarafından kullanıldığı, davalıya ecrimisil bedelini ödemesi için tebligat yapıldığı, ancak davalının bunu kabul etmediği, alınan bilirkişi raporlarına göre; davalının ... parsel sayılı taşınmazın bitişiğinde bulunan ve fen bilirkişisi ...tarafından düzenlenen 25/12/2014 tarihli rapora ekli krokide kırmızı renkle gösterilen ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan alanın 1578 m2 lik kısmında ticari faaliyette bulunmak suretiyle kullandığı..”gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Taraf sıfatı bir başka deyişle husumet ehliyeti, dava konusu hak ile kişiler arasındaki ilişkiyi ifade eder. Sıfat, bir maddi hukuk ilişkisinde tarafların o hak ile ilişkisinin olup olmadığının belirlenmesi anlamına gelir. Davacı sıfatı, dava konusu hakkın sahibini, davalı sıfatı ise dava konusu hakkın yükümlüsünü belirler. Uygulamada davacı sıfatı, aktif husumeti, davalı sıfatı ise pasif husumeti karşılayacak şekilde değerlendirilmektedir. Dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise davayı bu kişi veya kişilerin açması ve kime karşı hukuki koruma isteniyor ise o kişi veya kişilere davanın yöneltilmesi gerekir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir. Taraf sıfatının bu anlamda önemli özelliği ise def'i değil itiraz niteliğinde olması nedeniyle taraflarca süreye ve davanın aşamasına bakılmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve taraflar ileri sürmemiş olsalar bile mahkemece re'sen nazara alınmasıdır.

Bu durumda mahkemece öncelikle davacı tarafın ecrimisil talep ettiği yer ile ilgili tahsis ve diğer evrakları getirtilerek aktif dava ehliyeti üzerinde durulması, ecrimisil talep etme hakkının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerekir.

Davacı tarafın aktif dava ehliyetinin bulunduğunun tespiti halinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266. maddesinde düzenlendiği üzere; ''Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.'' Aynı Kanunun 281/2. maddesi hükmü gereğince de; ''Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alınabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir.''

Öte yandan; bilirkişi raporları, Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabilir.

Hemen belirtilmelidir ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olmalıdır.

Bu nedenle, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olayda; Mahallinde 25.12.2014 tarihinde yapılan keşif neticesinde dosyaya ibraz edilen 05.01.2015 tarihli Ziraat ve İnşaat Bilirkişi raporunun “Mahkemece Verilen Görev” bölümünde; “ 137 Ada 16 nolu parsel üzerindeki arazinin 1578 m2 lik kısmının, Orman ve Su İşleri Bakanlığının 12 Bölge Müdürlüğü 09.04.2014 tarih ve .......sayılı ecrimisil bedeli yazısında 2011 yılından itibaren 01.01.2011-25.07.2014 tarihleri arasında ecrimisilin hesap edilmesi istenilmektedir” denildikten sonra son dönem kira bedeli belirlenip, geriye doğru gidilerek ecrimisil miktarının hesaplanması yoluna gidilmiş, 25.12.2014 tarihli Fen Bilirkişi Raporunda ise “Dava konusu parsel 5918.99 m2 ile Maliye Hazinesi adına tescilli eski 1812 nolu parsel olduğu ve bu parselin 09.07.2003 tarihinde 4721 sayılı TMK'nun 999. M. Ve 3521 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5-9 maddesi uyarınca 5759.20 m2 sinin kamuya bedelsiz terkininin yapıldığı ve kıyı kenar çizgisinin krokide mavi tema ile gösterildiği ve 1812 nolu parselden geriye kalan kısmın ise Kadastro yenileme çalışmaları sonucunda yeni 137 ada 16 nolu parsel olarak 159,70 m2 yüzölçümü ile Maliye Hazinesi adına Arsa vasfı ile tescil edildiği ve krokide yeşil tema ile boyalı kısım olduğu dava konusu aile çay bahçesi ve yazlık yemekhanenin krokide kırmızı tema ile boyanarak gösterilen dava konusu alan olduğu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı ..” tespit edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporları ecrimisil hesaplama yöntemi ve uyuşmazlık konusu aile çay bahçesi ve yazlık yemekhanenin yeri konusunda denetime elverişli değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporları ecrimisil hesaplama yöntemi ve uyuşmazlık konusu aile çay bahçesi ve yazlık yemekhanenin yeri konusunda denetime elverişli değildir.

Mahkemece, öncelikle yukarıda izah edildiği üzere davacı tarafın aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, aktif dava ehliyetinin bulunduğunun tespiti halinde Sera Gölü Tabiat Milli Park’ına ilişkin bilgi ve belgeler ile Maliye Hazinesi adına kayıtlı eski 1812 nolu parsele dair tedavül kayıtları (ve sonrası oluşan kayıtlar ile birlikte) getirtilip mahallinde yeniden keşif icra edilerek ecrimisil talep edilen aile çay bahçesi ve yazlık yemekhanenin yeri, şekli, niteliği ve yüzölçümünün infazı sağlamaya elverişli tapu fen memuru yetki ve yeteneğine haiz uzman bilirkişiye düzenlettirilecek ölçekli ve koordinatlı krokili rapora yansıttırılması, akabinde tespit edilen yüzölçümü üzerinden yukarıda değinilen ilke ve esaslar çerçevesinde inceleme yapılarak, ilk önce dava konusu edilen ilk dönemin ecrimisil miktarının o yılların rayicine göre belirlenmesi, sonraki yıllar için ise belirlenecek tutarlara ÜFE artış oranı uygulanmak suretiyle hesaplama yapılması ve hasıl olacak sonuca göre ecrimisile karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporları esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21064, Karar No: 2014/4885, Tarih: 20.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21064 E.  ,  2014/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/79966

MAHKEMESİ : Beyoğlu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2008

NUMARASI : 2006/45 (E) ve 2008/187 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü gece saat 21.30 sıralarında yakınanın cep telefonu ile konuşarak sokakta yürümekte iken sanığın arkadan yaklaşıp kulağına tokat attığı, yakınanın telefonunu alıp kaçtığı ve yakınanın peşinden koşması üzerine "gel gel" diyerek tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11464, Karar No: 2013/8577, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11464 E.  ,  2013/8577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.07.2010 gün ve 2010/125 Esas, 2010/173 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükümlünün, reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçundan verilen beraat hükmünü temyizde hukuki yararı bulunmadığından, hükümlünün bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz incelemesinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin kesinleşen 07.12.1999 gün ve 1999/257 Esas, 1999/231 Karar sayılı hükmünde yargılama gideri yapılmamış olması ve yapılmış olsa dahi infaz edilmiş olan ceza veya hüküm niteliği bulunmayan yargılama giderlerinin uyarlama yargılamasına konu edilemeyeceği düşünülerek, tebliğnamedeki önceki kesinleşmiş yargılama giderlerinin uyarlama hükmünde aynen gösterilmesi gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Gerekçesi gösterilmek suretiyle 5237 sayılı TCK.nın lehe kabul edilip buna göre hükümlünün cezasının yeniden belirlenmesine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/11447, Karar No: 2023/1313, Tarih: 16.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11447 E.  ,  2023/1313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Dava dilekçesinde özetle; Mardin ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 139 ada 138 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde; 2942 sayılı Kanun'da belirtilen esaslar dahilinde dava konusu taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, üretim giderlerinin hatalı hesaplandığını, kapitalizasyon faiz oranın çok düşük alındığını, taşınmazın nitelikleri göz önüne alındığında objektif değer artışı verilmemesi gerektiğini, bedelin fahiş belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebeye alınan ürünlerin mutad ürünler olmadığını, üretim giderlerinin hatalı hesaplandığını, kapitalizasyon faiz oranın çok düşük alındığını, taşınmazın nitelikleri göz önüne alındığında objektif değer artışı verilmemesi gerektiğini, bedelin fahiş belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği; ancak bedelin tamamının ilk kararla ödendiği bu nedenle faiz bitiş tarihinin ilk karar tarihi olması gerektiği belirtilerek hükmün faiz yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiş, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/592, Karar No: 2013/16720, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/592 E.  ,  2013/16720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, O kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası Andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.