muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6426, Karar No: 2019/15888, Tarih: 05.11.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/6426 E.  ,  2019/15888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 345/a maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; borçluya icra takip dosyalarından gönderilen ödeme emirlerinin tebliği usulsüz olduğundan icra takiplerinin henüz kesinleşmediği, bu nedenle takip kesinleşmeden 07/06/2013 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın “düşmesine” karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 05/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4207, Karar No: 2015/11540, Tarih: 04.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4207 E.  ,  2015/11540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/11/2014

NUMARASI : 2011/54-2014/489

Taraflar arasında görülen davada İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/11/2014 tarih ve 2011/54-2014/489 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl dava dosyasında ve birleşen davalarda; 14.04.2007 tarihinde K.Z. İlköğretim Okulu tarafından düzenlenen Kapadokya gezisi sırasında okul öğrencilerini taşıyan mülkiyeti davalı İ.. G..'e ait, C.. Ç.. sevk ve idaresindeki .. plaka sayılı aracın A. yakınlarında trafik kazasına karıştığı, kaza sonucu sürücü ile birlikte 34 kişinin yaşamını yitirdiğini, 30 kişinin de yaralandığını, olaydan sonra hazırlanan Trafik Kaza tespit tutanağına göre sürücü C.. Ç..'ın kazaya sebebiyet verdiğinin tespit edildiğini, kazada yaşamını yitiren D. E. mirasçıları tarafından M.. B.. ve İzmir Valiliği hakkında İzmir 2. İdare Mahkemesinde açılan davada müvekkili aleyhine tazminata hükmedildiği, 17.08.2010 tarihinde 138.891,27 TL tazminatın İzmir 11. İcra Müdürlüğünün 2010/6338 sayılı dosyasına aktarıldığını, idarece ödenen bu meblağın davalılardan rücuen tahsili gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 138.891,27 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olan davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.. K..; okul müdürü olduğunu ve amir sıfatı ile gezi organizasyonuna ilişkin belge ve bilgilerin tamamının harfiyen yerine getirildiğini, tarafına sorumluluk yüklenmesi için ortada yeterli bir sebep bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı A. Turizm ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi; imzalanan gezi sözleşmesinde belirtilen araç arızalandığı için gezi programının iptal edildiğini, taşımayı yapan ve kazaya karışan araçla aralarında kira veya hizmet sözleşmesi bulunmadığını, işletici sıfatını taşımadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı C.. Ç..'ın dava konusu kaza sırasında öldüğü belirlenmiş, mirasçılara karşı dava açılmış ancak mirasçılar da mirası reddettiklerinden terekeye tasfiye memuru atanmıştır.

Davalı İ.. G.. duruşmadaki beyanında; aracın kendisine ait olduğunu, aracının trafik sigortası ile ferdi kaza koltuk sigortasının bulunduğunu, zarar görenlere sigorta tarafından ödemeler yapıldığını, aracın A.Turizm tarafından kiralandığını, kazada kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı İ.. G.. duruşmadaki beyanında; aracın kendisine ait olduğunu, aracının trafik sigortası ile ferdi kaza koltuk sigortasının bulunduğunu, zarar görenlere sigorta tarafından ödemeler yapıldığını, aracın A.Turizm tarafından kiralandığını, kazada kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ilköğretim okulu ile A. turizm arasında Kapadokya gezisine ilişkin sözleşme düzenlendiği, sözleşmede plakası belirtilen araç ile değil başka bir araç ile taşımanın yapıldığı, araç maliki İ.. G.. ile A. Turizm arasında bir sözleşme bulunmadığı, ancak A. Turizm'in de sözleşmeyi iptal ettiği hususunu ispatlayamadığı, asıl dosyada davalı A. Turizm Ltd. Şti.nin okul ile imzaladığı taşıma sözleşmesi gereğince zarardan sorumlu olduğu, yine tam kusurlu davranışı nedeni ile kazaya neden olan sürücü C.. Ç..'ın da kazadan sorumlu olduğu ancak mirasçılarının mirası reddetmesi nedeni ile terekenin resen tasfiyesine geçildiği, bu nedenle sorumluluğun terekeye ait olduğu, yine kazaya karışan araç maliki İ.. G..'ün de işleten sıfatı ile zarardan sorumlu olduğu, okul müdürünün ise meydana gelen kazada doğrudan kusurunun bulunmadığı bu nedenle hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiği, gerek asıl gerekse birleşen dosyalarda istenen tazminat nedeni ile davalıların müteselsilen sorumlu oldukları, davacı idarenin kazada zarar görenin yakınlarına ödediği 70.449,49 TL'yi zararın doğmasında kusuru ve sorumluluğu bulunanlardan istemekte haklı olduğu, C.. Ç.. mirasçıları mirası reddettiklerinden haklarındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle asıl dava dosyası yönünden davadan önce öldüğü belirlenen C.. Ç.. hakkındaki davanın usulden reddine, davalı S.. K.. hakkındaki davanın reddine; birleşen İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/189 Esas sayılı dosyası yönünden, 70.449,49 TL nin 18.08.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte muris C.. Ç..'ın terekesinden alınarak davacıya verilmesine, fazla isteğin reddine, davalı terekenin belirlenen tazminattan asıl dosyadaki davalı şirket ile birleşen İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/260 Esas sayılı dosyasındaki davalı ile müteselsilen sorumlu olduğuna, bu nedenle belirtilen asıl ve birleşen dosya yönünden tahsilde tekerrür olmamasına, davalı mirasçılar mirası reddeddiklerinden haklarındaki davanın reddine; birleşen İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/260 Esas sayılı dosyası yönünden, 70.449,49 TL nin 18.08.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı İ.. G..'den alınarak davacıya verilmesine, fazla isteğin reddine, davalının belirlenen tazminattan mahkememizin 2011/54 Esas sayılı asıl dosyasındaki davalı şirket ile birleşen İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/189 Esas sayılı dosyasındaki davalı tereke ile birlikte müteselsilen sorumlu olduğuna, bu nedenle belirtilen asıl ve birleşen dosya yönünden tahsilde tekerrür olmamasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz eden davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16444, Karar No: 2014/3824, Tarih: 27.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/16444 E.  ,  2014/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2011/255-2012/459

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira ve erken tahliye nedeniyle istenen tazminatın tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere, deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının alacağa ve muacceliyet şartına ilişkin temyiz itirazına gelince,

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren sekiz yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 3. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte olup, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 3. maddesinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte olup, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Sözleşmede, kiralananı süre bitmeden tek taraflı olarak tahliye etme hak ve yetkisi kendisine tanınmayan kiracının, kiralayanın bilgisi ve rızası olmaksızın ve haklı bir nedene de dayanmaksızın, kira süresinin bitiminden önce kiralananı tahliye etmesi sözleşmeye aykırı davranış (haksız fesih) sayılır; böylesi bir durumda kiracı, kiralayanın bu yüzden uğradığı zararı tazminle sorumludur. Ne var ki, Borçlar Kanunu’nun 98. maddesi yollamasıyla sözleşmelerde de uygulanması gereken 44. maddesi uyarınca, kiralayan da, kiralananı aynı koşullarla yeniden kiraya vermek konusunda gereken çabayı göstermeli ve böylece zararın artmasına sebebiyet vermemelidir. Aksi takdirde, artmasına sebep olduğu zarar tutarını kiracıdan isteyemez Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli değildir; anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiralayan tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde; kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispatlayamazsa, kiralayanın bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır.

Anahtarın kiralayana teslimi, hukuki işlemin içerisinde yer alan bir maddi vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik bir hukuki sonuç doğurduğundan, bunun ne şekilde ispatlanacağı hususu, yıllık kira bedelinin tutarı esas alınmak suretiyle, H.M.K.nun 200 maddesi çerçevesinde değerlendirilmelidir. Eş söyleyişle, yıllık kira bedelinin tutarı senetle ispat sınırının üzerindeyse ve kiralayanın açık muvafakati yoksa bu yön kiracı tarafından ancak yazılı delille ispatlanabilir; tanık dinlenemez.

Davacı 21.03.2011 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 2009 yılı Ocak ayından 2010 yılı Aralık ayına kadar işleyen kira parasının tahsilini istemiştir. Davalı kiralananı Temmuz 2010 ayında tahliye ettiğini savunmuş olsa da bunu kanıtlayamamıştır. Bu durumda kiralananın davacı iddiası doğrultusunda Eylül 2010 ayında tahliye edildiğinin kabulü gerekir. Dosya içerisindeki 2/5/2012 tarihli bilirkişi raporunda kiralananın aynı şartlarda 2 ay içerisinde kiralanabileceğini belirtilmiştir. Bu durumda davalı kiracı tahliye tarihinden sonra iki aylık süreden sorumlu olur. Bir başka deyişle davalının Kasım ayına kadar ( kasım ayı dahil ) işleyecek kira bedelinden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde sözleşmede ki muacceliyet şartına göre dönem sonuna kadar sorumlu tutulması doğru değildir.

3-Davacının icra inkar tazminatına ilişkin temyiz itirazına gelince; Mahkemece hüküm altına alınan alacak miktarı likit, belli ve muayyen olduğuna, davacının da icra tazminatı talebi bulunmasına göre İ.İ.K.’nun 67.maddesi hükmü uyarınca davacı yararına icra tazminatına hükmedilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilerek reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26419, Karar No: 2014/20387, Tarih: 18.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/26419 E.  ,  2014/20387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Temizlik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... vekili ve davalı ...Temizlik Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. ...’nın ve davalı ...Temizlik Şirketinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, ıslahta faiz istenmemesine rağmen ıslah ile artırılan alacak miktarlarına da faiz uygulanarak talebin aşılması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Kararının hüküm kısmının ilk 3 paragrafının silinerek yerine;

“ Davanın kısmen kabulü ile,

Brüt 4.886,22 TL kıdem tazminatının; 1.000,00 TL’sinin fesih tarihi olan 07.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte, bakiyesinin ise faizsiz olarak davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine,

Brüt 1.092,00 TL ihbar tazminatının; 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 07.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, bakiyesinin ise faizsiz olarak davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine”

Paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin ...Temizlik Özel Sağlık Hizmetleri Bilgisayar Gıda İnşaat San ve Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 18.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10020, Karar No: 2007/12231, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10020 E.  ,  2007/12231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının, 7.000.000.000 TL alacağı olduğundan bahisle 27.1.2000 tarihinde kendisi hakkında ilamsız takip başlattığını, oysaki davalının birlikte ... yaptığı dava dışı ... ile ticari ilişkisinin olduğunu, davalı ile hiçbir akdi ilişkisinin bulunmadığını ileri sürerek, borçlu olmadığının tespitine, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava dışı ... ile ortak olarak galericilik yaptıkları dönemde davacıya üç adet araç sattıklarını, davacının bu satış nedeniyle verdiği bonoların da elinde bulunduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının bonolar nedeniyle alacaklı olduğu, takip tarihi itibariyle faizleriyle birlikte toplam davalı alacağının 7.800.000.000 TL olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından 7.000.000.000 TL üzerinden başlatılan takip nedeniyle borçlu olmadığının tesbitini talep etmiş, davalı ise üç adet araç satımı nedeniyle davacıdan alacaklı olduğunu savunmuştur. Davalı tarafından, herhangi bir belgeye dayanılmaksızın davacıya karşı ilamsız icra takibi başlatıldığı, takipte borcun sebebi olarak da “araba alım satımından kaynaklanan alacak” açıklamasının yapıldığı anlaşılmaktadır. Kural olarak menfi tespit davalarında, ispat yükü alacaklı olduğunu iddia eden tarafa düşer. Alacaklı olan davalı, yargılama sırasında davacıya üç adet araç sattığını, satış bedellerinin ödenmediğini, icra

takibini de bu nedenle başlattığını ileri sürdüğüne göre, davada ispat yükü, alacaklı olan davalıya aittir. Davalı, alacağını ispat etmek için diğer delillerinin yanında keşidecisi davacı, lehdarı kendisi olan beş adet toplam miktarları 2.650.000.000 TL olan bonolara dayanmış olup, mahkemece davalının göstermiş olduğu diğer deliller incelenmeksizin, takip konusu alacağın, ibraz edilen bonolarla aynı hukuki sebebe ilişkin olduğu kabul edilerek, görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, her bir bononun vade tarihinden takip tarihine kadar işlemiş olan faiz miktarları ile birlikte olmak üzere bonolar nedeniyle belirlenen toplam alacak miktarının, takip miktarından fazla olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki takip konusu alacağa karşılık verildiği iddia edilen 16.8.2000, 16.9.2000, 16.10.2000 ve 16.12.2000 vade tarihli beş adet bononun tanzim tarihleri 5.6.2000 olmasına rağmen, davaya konu icra takibinin başlangıç tarihi ise 27.1.2000’dir. Dolayısıyla icra takip tarihinden yaklaşık beş ... sonra düzenlenen bonoların, icra takibindeki alacağa karşılık verildiğini kabul etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemece davalının ilamsız takibe ilişkin alacağını ispat etmek için göstermiş olduğu diğer delilleri değerlendirilerek, gerektiğinde delil listesinde bildirmiş olduğu “yemin” delili de hatırlatılmak suretiyle sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.