muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6818, Karar No: 2010/4318, Tarih: 05.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6818 E.  ,  2010/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Davalı hazinenin dayanağı olan 12.10.1963 tarih ve 109 sayılı tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile söz konusu kayıtlarının kadastro sırasında uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-53 sayılı Toprak Tevzi Komisyonunun 31-K, L paftası ve 1 sayılı parselinden ifrazen oluşan 38, 39, 17 ve 22 sayılı komisyon parsellerine ait dağıtım cetvelleri ile dağıtım haritasının ve oluşmuş ise tapu kayıtlarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3-Fen bilirkişi rapor ve krokisine göre hazinenin dayanağını oluşturan 12.10.1963 tarih ve 109 sayılı tapu kaydı kapsamında kalan ve krokisinde (17) olarak etrafı kırmızı kalem ile çevrili bölüm içinde gösterilen tüm parseller ile bu parselleri dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tespit tutanağı örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, dava sonucu kesinleşmiş iseler kesinleşme şerhi içeren ilam örneklerinin ilgili mahkemesinden getirtilerek dosyasına konulması,

4-Belirtmelik tutanağının dayanağını teşkil eden 1937 tarih 10 tahrir sayılı vergi kaydı ile T.Evvel 289 D tarih 21, 22, 23, 24 ve 25 sayılı tapu kayıtları, 1.Teşrin 320 tarih ve 9, 11, 12, 17, 18, 19, 20 ve 21 sayılı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile söz konusu kayıtlarının kadastro sırasında her hangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı Tapu Sicil Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Özel idare Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak tespitte uygulanmışsa, uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile tapu kayıtlarının uygulandığı taşınmazları, komşu

taşınmazlarını ve çekişmeli taşınmazı birlikte gösterir geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliğin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 05.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7545, Karar No: 2018/8983, Tarih: 14.11.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/7545 E.  ,  2018/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı TCK'nın 257/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, 11/09/2006 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında, Noter olan sanık hakkında Adana C.Başsavcılığınca kovuşturma izni istenmesine dair 2013/362 sayılı yazı tarihi olan 10/01/2013 ile Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün soruşturmanın tamamlanması istemini içeren 28/01/2013 tarihi arasında ve 12/03/2013 günlü fezleke ile kovuşturma izni verilmesine dair 29/03/2013 tarihli olur yazısı arasında geçen durma süreleri de dikkate alındığında, azami dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 14/11/2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi..

.

.

KARŞI OY: Yüksek Ceza Genel Kurulunun 07/03/2017 tarih ve 2015/8-268; 2017/124, 17/01/2017 tarih ve 2014/5-193; 2017/15, 17/01/2017 tarih ve 2015/15-536; 2017/14 sayılı kararlarında da benimsendiği üzere; "dava zamanaşımının durması, kanunda açıkça sayılan bazı hallerde soruşturma veya kamu davasının yürütülememesinden dolayı, bu halin ortaya çıkmasından, kalkması anına kadar geçen sürede zamanaşımının işlememesini ifade etmektedir. Zamanaşımını durduran nedenlerin varlığı halinde, zamanaşımı süresi en son kesen işlemden itibaren, durdurucu nedenin ortaya çıktığı ana kadar işleyecek, bu engelin kalkmasıyla duran zamanaşımı süresi kaldığı yerden işlemeye başlayacaktır. Zamanaşımı süresinin hesaplanmasında ise önceden işleyen süre ile sonradan işleyen süreler birbirine eklenmek suretiyle zamanaşımı süresi belirlenecektir. Dava zamanaşımının durmasının kabul edilmesinin nedeni, suçun soruşturma veya kovuşturma makamlarınca takip ediliyor olmasına rağmen kanunda sayılan bazı engel nedenlerden dolayı soruşturma veya kovuşturmanın yürütülmesinin mümkün olmamasına dayanmaktadır. Durma kabul edilmezse ortaya çıkan engel hal nedeniyle işin uzaması sonucu davanın zamanaşımına uğraması söz konusu olabilecektir. Ancak davanın devam etmesini önleyebilecek her türlü engel dava zamanaşımının durmasını haklı göstermeyeceğinden, kanun açıkça bu sonuç ve etkiyi doğurabilecek halleri sınırlı bir şekilde saymıştır. Bu kapsamda 765 sayılı TCK'nın 107. maddesinde; "Hukuku âmme dâvasının ikamesi mezuniyet veya karar alınmasına yahut diğer bir mercide halli lâzım gelen bir meselenin neticesine bağlı bulunduğu takdirde mezuniyet ve kararın alınmasına yahut meselenin halline kadar müruruzaman durur", 5237 sayılı TCK'nın 66/1. maddesinde ise; "Soruşturma ve kovuşturma yapılmasının, izin veya karar alınması veya diğer bir mercide çözülmesi gereken bir meselenin sonucuna bağlı bulunduğu hâllerde; izin veya kararın alınmasına veya meselenin çözümüne veya kanun gereğince hakkında kaçak olduğu hususunda karar verilmiş olan suç faili hakkında bu karar kaldırılıncaya kadar dava zamanaşımı durur." hükümlerine yer verilmiştir. Her iki düzenleme arasındaki fark 765 sayılı TCK'daki "hukuku âmme dâvasının ikamesi" ibaresi yerine 5237 sayılı TCK'da "soruşturma ve kovuşturma yapılması" ibaresinin tercih edilmesi ve yeni bir durma nedeni ihdas edilerek kanun gereğince hakkında kaçak olduğu hususunda karar verilmiş olan suç faili hakkında bu karar kaldırılıncaya kadar dava zamanaşımı duracağının kabul edilmesidir."

Yüksek Ceza Genel Kurulunun 24/06/2008 tarih ve 2008/11-164; 2008/178 sayılı Kararında noter olan sanık hakkında izne tabi olan suçta, yetkili merci tarafından izin vermeye yetkili merciden, izin istemi üzerine bu mercice karar verilinceye kadar zamanaşımı süresinin durduğu ve bilahare kaldığı yerden devam ettiği ve aradaki bu sürenin zamanaşımı süresine ilavesinin gerektiği kabul edilmiştir.

Yüksek Ceza Genel Kurulunun 24/06/2008 tarih ve 2008/11-164; 2008/178 sayılı Kararında noter olan sanık hakkında izne tabi olan suçta, yetkili merci tarafından izin vermeye yetkili merciden, izin istemi üzerine bu mercice karar verilinceye kadar zamanaşımı süresinin durduğu ve bilahare kaldığı yerden devam ettiği ve aradaki bu sürenin zamanaşımı süresine ilavesinin gerektiği kabul edilmiştir.

Noter olan sanık hakkında Adana C.Başsavcılığının kovuşturma izni istenmesine dair 2013/362 sayılı, 10/01/2013 günlü yazısı ile kovuşturma izni verilmesine dair 29/03/2013 tarihli olur arasında geçen zamanın durma süresi olarak kabulü ile inceleme tarihi itibarıyla zamanaşımı süresi dolmadığından işin esasının incelenmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/35938, Karar No: 2013/26762, Tarih: 23.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/35938 E.  ,  2013/26762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş akdini haklı nedenle feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyadaki delillere ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Davacının fazla çalışma ücreti sürelerinin hesabında yukarıdaki yasal düzenleme ve ilkeler doğrultusunda 11 saatlik çalışmada bir saat ara dinlenme düşülmeden hesap yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3345, Karar No: 2019/4439, Tarih: 04.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/3345 E.  ,  2019/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE TAZMİNAT VE ECRİMİSİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yerin tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 11.01.2019 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 31.01.2019 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,04/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4803, Karar No: 2024/8198, Tarih: 09.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/4803 E.  ,  2024/8198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3000 E., 2022/3025 K.

SUÇ : Yardım eden sıfatıyla kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2024 tarihli ve 2023/1213 Esas, 2024/1601 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.05.2024 tarihli ve 1-2023/590 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 308/1. maddesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu; sanık ...'in suç işlenmesi öncesi, suçun işlendiği sırada ve sonrasında teyzesi oğlu itiraz dışı sanık ... ile birlikte hareket ettiği, maktuller ile bir arbede olabileceğini öngörerek tüfekli bir şekilde oraya gitmeleri nedeniyle karşı taraftan gelecek kişi veya kişilerin kim olduğu veya kaç kişi olduğunun sanık ... açısından bir öneminin de bulunmadığı, maktullerin öldürülmesi eyleminin ani bir kararla işlenmediği, olaydan sonra maktuller ... ve ...'in öldürüldüğünü bildiği halde olayın asli faili ... ile birlikte aynı araçla olay yerinden kaçtıkları, aynı olay sırasında gerçekleşen iki öldürme eylemi bakımından sanık ...'in kastının bölünemeyeceği, aynı olayda maktul ...'nin öldürülmesi eylemine de iştirak iradesiyle katıldığı ve olayın başından sonuna kadar asli fail ile birlikte olmak, suçun işlenmesinden önce ve işlendiği sırada asli failin yanında yer alarak engel olmamak, asli faile manevi güç ve cesaret vererek desteklemek şeklindeki davranışları ile "suçun işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" suretiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 39/2-c maddesi kapsamında suça yardım eden olarak katıldığı halde, sanık ...'in, maktul ...'yı kasten öldürmeye yardım etmek suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı olduğu, gerekçesiyle temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin ilâmının kaldırılmasına ve hükmün bu yönden bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; inceleme dışı sanık ... ile maktul ...'un yazlık komşusu oldukları, tarafların komşuluk hukuku çerçevesinde birbirleriyle ilişki içerisinde oldukları, olay tarihinden önce, maktul ...'un evine elektrik bağlatamaması nedeniyle evinde kullandığı elektriği sanık ...'un rızası ile ...'un evine ait sayaçtan hat çekerek kullandığı ve ...'un elektik faturasının belli bir kısmını da maktul ...'un ödediği ancak olaydan önce ...'un elektrik faturasından payına düşen kısmı ödememesi nedeniyle ... ile maktul ... arasında anlaşmazlık çıktığı, olay günü tarafların bu nedenle karşılıklı mesajlaştıkları, hakaret ve tehdit içeren mesajlaşmalardan sonra maktul ...'a sinirlenen sanık ...'un yanına teyzesinin oğlu olan sanık ...'i de alarak gece vakti 20:30 - 21:00 sıralarında yazlıkların bulunduğu Gökçebelen mevkiine gittiği, burada bir müddet arabada bekledikleri, maktuller eve geldiğinde ise sanık ...'un aracında bulunan av tüfeğini alıp araçtan inerek yakın mesafeden maktuller ... ve ...'ye çok sayıda ateş ettiği, sanık ... ile maktul ... arasında olay öncesinde herhangi bir husumet bulunmadığı, sanık ...'un maktul ...'ye yönelik eylemini gerçekleştirmeye olaydan önce karar verdiğine dair delil bulunmadığı, sanık ...'un maktul ...'ye yönelik eylemini gerçekleştirmeye olay esnasında karar verdiğinin kabulünün gerektiği ve ani olarak işlenen bu suç yönünden sanık ...'in maktul ...'ye yönelik eyleme iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık ... lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, Dairemizce verilen temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının oy çokluğu ile yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2024 tarihli ve 2023/1213 Esas, 2024/1601 Karar sayılı temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2024 tarihli ve 2023/1213 Esas, 2024/1601 Karar sayılı temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... ile maktul ...’nın Akbük mevkinde yazlık evleri bulunduğu maktul ...'un evinin elektriğini komşusu olan sanık ...'in yazlığından harici kablo uzatarak kullandığı maktul ...'un kullandığı elektrik bedelini zamanında ödememesi üzerine aralarında husumet oluştuğu olay tarihinden önce de maktul ...'un sanık ...’la oluşan husumetten dolayı sanığa sinkaflı küfürler ettiği olay günü de sanık ...'un yaşamış olduğu Muğla İl merkezinden yaklaşık 118 kilometre uzaktaki Akbük mevkiine gitmek için önce arkadaşı Hüseyin'den kendisiyle gelmesini istediği ancak ondan olumlu cevap alamadığı bunun üzerine teyzesi oğlu olan sanık ...'ten yardım istediği her iki sanık birlikte sanık ...’a ait araçla Muğla merkezden Akbük mevkiine gittikleri o sırada alkol aldıkları ve giderken aralarında ... ile mevcut sıkıntıyı konuştukları, bu sırada sanık ...’a ait aracın arka koltuğunda sanığın kullandığı av tüfeğinin bulunduğu, olay mahalline yaklaşık saat 21:00 sularında sanıkların gittikleri kendileri oradayken maktullerin içinde bulunduğu aracın yanlarına gelerek sanıklara küfürler ettikleri bunun üzerine sanık ...'un küfür eden kişilere karşılık verdiği küfür eden şahısların kendilerine ait araçla oradan uzaklaşarak kendi evlerinin yanına gittiği sanık ...’un da diğer sanık ... ile birlikte maktullerin peşinden giderek kullandığı av tüfeği ile her iki maktulü öldürdüğü sabittir.

Dairemiz çoğunluğu ile aramızdaki ihtilafın konusu sanık ...'in maktul ...'un oğlu olan ve olay mahalline babasıyla beraber gelen maktul ...'nin öldürülmesi olayından sorumlu tutulup tutulamayacağı hususundadır.

Dairemiz çoğunluğu ile aramızdaki ihtilafın konusu sanık ...'in maktul ...'un oğlu olan ve olay mahalline babasıyla beraber gelen maktul ...'nin öldürülmesi olayından sorumlu tutulup tutulamayacağı hususundadır.

Dosya kapsamı ve delil durumuna göre her iki sanık teyze oğludur, birlikte olay günü alkol almış ve karşı taraf ile aralarındaki tartışma konusunu konuşarak yaklaşık 2 saat boyunca aynı aracın içerisinde Akbük mevkiine gelmişlerdir. Bu sırada sanık ...’a ait aracın arka koltuğunda yine kendisine ait av tüfeği bulunmaktadır araçta geçirilen süre tarafların yakın akraba oluşları olay yerine giderken karşı taraf ile arbede olabileceğinin sanık ... tarafından da biliniyor oluşu yine sanık ...'in alınan svaplarında el yüz ve elbiselerinde atış attığı bulunması maktul ...'in olay mahalinde maktullerin öldürülmesi esnasında bu fiil üzerinde doğrudan hakimiyet kurup asli fail olarak bu suçu işlediğine dair herhangi bir delil olmasa da suç işlenmesi öncesi, suçun işlendiği zaman dilimi ve sonrasında teyzesi oğlu sanık ... ile birlikte hareket etmesi maktuller ile bir arbede olabileceğini öngörerek tüfekli bir şekilde oraya gitmeleri karşı taraftan gelecek kişi veya kişilerin kim olduğunu veya kaç kişi olduğunu olayın oluşuna göre sanık ... açısından bir öneminin de bulunmadığı ve yine olaydan sonra maktullerin öldürüldüğünü bildiği halde her iki sanığın aynı araçla oradan kaçarak uzaklaştıkları ve delilleri gizledikleri bir müddet sonra sanıkların yakalanarak olayın aydınlığa kavuşturulduğu sabit olup mevcut delil durumuna göre sanık ...'in maktul ...'un oğlu olan maktul ...'nin öldürülmesi olayında da olay öncesinde ve sırasında ve dahi sonrasında asli failin yanında bulunup ona maddi ve manevi destek vermek suretiyle bu suça katıldığı kanaatinde olduğundan sanık ...’in maktul ...''nin öldürülmesi olayında sorumluluğunun bulunmadığını kabul ederek beraatine dair yerel mahkeme kararını onaylayan Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.