muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/54483, Karar No: 2013/19508, Tarih: 24.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/54483 E.  ,  2013/19508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı şirkete ait işyerinde hemşire olarak çalıştığını, eşinin tayininin çıkması üzerine iş sözleşmesinin sonunda işten ayrılmak istediğini hastane yönetimine bildirdiğini, bununla birlikte kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve bakiye ücretini talep ettiğini ancak işverenlikçe herhangi bir ödeme yapılmadığını, 5 günlük Şubat ayı ücretinin de ödenmediğini iddia ederek, alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki sözleşme başından beri belirsiz süreli iş sözleşmesi olup, davacının dayandığı eş tayini mazereti kıdem tazminatına hak kazandıracak bir fesih nedeni olmadığından iş akdinin davacı işçi tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği sonucuna varılmaktadır. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3-Islah dilekçesinde faiz talebi olmadığı halde ıslahla arttırılan miktarlara faiz yürütülmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9638, Karar No: 2018/6863, Tarih: 07.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/9638 E.  ,  2018/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 07/05/2018 tarihinde, oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARAR

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği noktasındadır.

TCK 29. madde de haksız tahrik “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hallerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik; kişinin haksız bir fiilin kendisinde oluşturduğu hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu halde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışardan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana getirdiği karışıklığın bir sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan bir nedendir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik halinde failin iradesi üzerine bir zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmış bulunmaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan kaynaklanmalıdır.

5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan kaynaklanmalıdır.

Somut olayda sanık müştekiden alacaklı olduğunu, alacağın ödenmesi için aradığını iddia etmiş ise de sanık borçlu olmadığını beyan etmiştir. Hukuki yollardan alacağını tahsil yoluna başvuru olanağı bulunan sanığın müştekiyi hukuka aykırı 30 kez araması eyleminde sanığın lehine TCK 29. maddeyi uygulama koşulları oluşmamıştır.

Her ne kadar müştekinin borcunu ödememesinin haksız tahrik oluşturabileceği söylenebilir ise de; ödeme gücü bulunduğu halde sırf kendi menfaati yahut alacaklıyı zor durumda bırakmak için borcun keyfi biçimde ödenmemesi, alacaklıdan mal kaçırılması, gerçeğe aykırı beyan veya vaatlerde bulunulması, borcun istenmesi sırasında alaya alma, gibi davranışların haksız tahriki oluşturan bir fiil olarak kabulü mümkündür. Borcu ödememe tek başına özel hukuktan kaynaklanan bir uyuşmazlık olup, ceza hukuku anlamında haksız tahrik oluşturacak bir haksız eylem değildir. Salt borcu ödeyememenin haksız tahrik oluşturan haksız bir fiil olarak kabulü mümkün değildir.

YCGK 19/01/2016 tarih 2015/203 esas 2016/2 sayılı kararında da borcu ödememenin haksız tahrik oluşturmayacağı kabul edilmiştir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle, müştekinin sadece borcunu ödeyememesinin haksız tahrik nedeni oluşturmayacağından, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle hükmün bu yönüyle eleştirilerek onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2005/327, Karar No: 2005/377, Tarih: 08.06.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/20-327 E.  ,  2005/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

|  |  |  |

| --- | --- | --- |

| **Mahkemesi** | : | Gaziantep 1.Asliye Hukuk Mahkemesi |

| **Günü** | : | 7.3.2005 |

| **Sayısı** | : | 2005/63-95 |

|  |  |  |

|  |  |  |

|  |  |  |

Taraflar arasındaki *“tapu iptali ve tescil”* davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 1.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 15.4.2004 gün ve 2002/586-2004/188 sayılı kararın incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 9.12.2004 gün ve 2004/7515-12820 sayılı ilamı ile,

*(...**Davacı, A. Köyü . Ada,.. parselin kadastro sırasında orman olarak tespit ve tescil edildiğini, ancak taşınmazın 25 dönümlük bölümünün kendi zilyetliğinde bulunduğunu ve bu bölümün tapusunun iptali ile kendi adına tescilini istemiştir.Mahkemece davanın kabulü ile 16.09.2003 tarihli bilirkişi raporunda 586/A ile gösterilen 8334.215 m2 taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.*

*Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava,zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.*

*Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.*

*Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda eski tarihli resmi belgelerin uygulanması sonucu çekişmeli taşınmazı ”beyaz renkli orman içi boşluk” niteliğinde orman sayılmayan yerlerden olduğunun açıklanması nedeniyle ve zilyetlik koşullarının davacı yararına oluştuğu gerekçe gösterilerek davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.*

*Çekişmeli taşınmaz, 1992 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında 563 hektar 3250 m2 yüzölçümüyle ve orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiş, tespitine itiraz edilmemesi neticesinde taşınmazın orman niteliği kesinleşmiştir.28.05.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3373 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 11.maddesi,tapu maliklerine 10 yıllık süre içinde genel mahkemelerde orman tahdidine itiraz imkanı tanımış ise de somut olayda davacının tapu kaydına değil,değişir sınırlı 4000 m2 yüzölçümlü vergi kaydına dayanması nedeniyle davanın dinlenme olanağı bulunmamaktadır.Mahkemece bu olgu göz önünde bulundurulmadığı gibi çekişmeli taşınmazın dört tarafının kesinleşen 225 no.lu orman parseli olması nedeniyle 6831 sayılı Yasanın 17/2.maddesi gereğince çekişmeli taşınmazın orman içi açıklık olduğu ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı da dikkate alınmamıştır.*

*Bu nedenlerle davanın tümü ile reddi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle(A) ile gösterilen 8334.215 m2 taşınmaz bölümünün davacı adına tesciline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır**...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN**: Davalı Hazine vekili ve Orman Genel Müdürlüğü temsilcisi

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

*Bu nedenlerle davanın tümü ile reddi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle(A) ile gösterilen 8334.215 m2 taşınmaz bölümünün davacı adına tesciline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır**...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN**: Davalı Hazine vekili ve Orman Genel Müdürlüğü temsilcisi

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

**Dava:** Kadastro sırasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 4/3. maddesi hükmüne göre, kadastro ekiplerince orman niteliği ile tespit tutanağı düzenlenip kesinleşmesi sonucu Hazine adına orman niteliğiyle tapu kaydı oluşturulan parselin, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık süre içinde açılan orman kadastrosunun ve dolayısıyla tapu kaydının iptaline ilişkindir.

**A-Davacının isteminin özeti:**

Davacı A.K., 02.07.2002 havale tarihli dilekçesinde, A. Köyü 5.633.250 m2 yüzölçümündeki 1. ada ..parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 25 dönümlük bölümünün 100 yılı aşkın bir süredir önce dedesi, sonrasında babası ve fiili paylaşım sonucu da kendisi tarafından çekişmesiz, aralıksız kullanıldığı halde kadastro sırasında Hazine adına orman niteliğiyle tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek Hazine adına olan tapunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

**B- Davalıların cevabının özeti:**

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın kadastro tespiti sırasında orman niteliğiyle Hazine adına tespit edilip kesinleştiğini, orman niteliği ile tahdit ve tespit edilip kadastro işlemleri kesinleşen taşınmazlarda zilyetlik iddiasının dinlenme olanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Katılan Orman Genel Müdürlüğü temsilcisi de davanın reddini istemiştir.

**C- Yerel mahkeme kararının özeti:**

Yerel mahkemece *“Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporlarına göre orman vasfında olmadığı, davacının ve onlara satanların zilyetliğinin 40 yıldan fazla devam ettiği, bu nedenle dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya tescili için gerekli tüm koşulların gerçekleştiği”* gerekçesiyle davanın kabulüne, ekli krokide 586/A harfiyle gösterilen 8.334,21 m2 yüzölçümlü bölümün, 225 parselin kayıt ve haritasından iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

**D- Temyiz evresi bozma ve direnme:**

**D- Temyiz evresi bozma ve direnme:**

Hüküm davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulmuştur. Yerel mahkeme, aynı gerekçesini tekrar etmiş ve ek olarak *“kadastro tespitinin 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerine göre yapıldığını, kadastro komisyonunun içinde ziraat ve orman bilirkişilerinin olmaması nedeniyle bu heyetin taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığını belirleyebilecek bilgi düzeyine sahip bulunamayacaklarını, bozma kararında belirtildiği gibi 6831 Sayılı Orman Kanunu hükümlerinin burada uygulanamayacağını, komisyon çalışma usullerinin her iki Yasada farklı olduğunu, uzman bilirkişilerce yapılan keşif sonucu, taşınmazın orman niteliğinde bulunmadığının anlaşıldığını, ayrıca tespit nedeninin tutanakta açıkça belirtilmediğini, taşınmazın öncesinde orman olmaması ve kesinleşmiş orman sınırları içerisinde bulunmaması nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde dava açılabileceğini, davanın görülebilmesi için tapu kaydına dayanılmasının gerekli olmadığını, 6831 sayılı Orman Kanununun 17/2. maddesinde, Devlet ormanlarının yanma ya da işgal nedeniyle açıklıklarının tapuya tescil edilemeyeceğinin vurgulandığını, somut olayda ise, bu vasıfların hiç birinin bulunmadığını”* belirterek ilk kararında direnmiştir.

**E- Gerekçe:**

a-Her ne kadar katılan Orman Genel Müdürlüğü temsilcisi direnme kararını temyiz etmiş ise de Yerel Mahkemenin verdiği ilk kararı temyiz etmemiş olduğundan direnme kararını temyiz etme hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle temyiz isteminin reddedilmesi gerekir.

b-Özel Daire ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık; yörede 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerine göre yapılan kadastro sırasında, aynı yasanın 4/3. maddesi hükmüne göre, arazi kadastro ekiplerince orman niteliğiyle tespiti yapılıp kesinleşerek, bu niteliği ile Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazlar hakkındaki işlemin orman kadastrosu işlemi olup olmadığı, bu tür taşınmazlar hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açılacak iptal ve tescil davalarında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü sürenin mi, yoksa 6831 sayılı Orman Kanununun 11/1. maddesi ile sadece tapulu taşınmazlar yönünden getirilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin mi uygulanacağına ilişkindir.

10.10.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı Kadastro Kanununun 4/3 maddesinde, *“... iki ay içinde orman kadastro komisyonlarınca orman sınırlarının belirlenmemesi halinde kadastro çalışma alanı sınırları kadastro ekiplerince belirlenir ve çalışmalar bu kanun hükümlerine göre yürütülür. Kadastro ekiplerince bu şekilde tespit ve ilan edilen yerlerde orman kadastro işlemleri de ikmal edilmiş sayılır. Orman kadastrosu kesinleşmiş yerlerde bu sınırlara aynen uyulur.*” yine aynı yasanın 16/D maddesinde “*devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ormanlar, bu yasada hüküm bulunmayan hallerde özel yasaları hükümlerine tabidir”* hükümleri bulunmaktadır. Orman hukukuna ilişkin düzenlemeler özel yasa niteliğindeki 6831 sayılı Orman Kanununda yer almıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu, 6831 sayılı Kanunun hiçbir maddesini yürürlükten kaldırmamış, aksine ormanlar hakkında mevcut olan özel Orman Yasasının uygulanacağını öngörmüştür. Bu bakımdan, niteliği orman olan taşınmazlar hakkında hukuk ve ceza konularında çıkacak uyuşmazlıkların tümünün özel Orman Yasasında yazılı hükümlere göre çözümlenmesi gerekir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 4/3. maddesi gerçekten uzman kuruluş olan orman kadastro komisyonlarının görevini, yani ormanları tespit etme işini, gerektiğinde genel arazi kadastro ekiplerine vermiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun hazırlık evresindeki Hükümet ve Adalet Komisyonu tasarılarında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 4/3. ve maddesi bu şekilde olmadığı, T.B.M.M.’deki görüşmeler sırasında verilen önerge ile maddenin şimdiki halini aldığı görülmektedir. Önergede, bu değişikliğin bir zorunluluk sonucu getirildiği bildirilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun yürürlüğünden önce uygulanmış ve uygulanmakta olan 2613, 5602 ve 766 Sayılı Yasaların hükümleri gereğince, arazi kadastro ekipleri orman niteliğindeki yerler hakkında hiçbir işlem yapmadan, yani tespit tutanağı düzenlemeden ve kadastro paftasında, o yere parsel numarası vermeden çalışma alanı dışında, tespit ve tescil harici bırakmaktaydı. O yerde arazi kadastrosunun yapılıp kesinleşmesinden yıllar sonra o bölgede orman kadastrosu yapıldığından tespit ve tescil harici bırakılan ormanların mülkiyeti belli olmadığından ormanlar üzerindeki tahribat ve işgal devam ediyor, ya da arazi kadastro ekiplerinin yıllar önce özel mülk sayıp tapusunu kesinleştirdiği yerler orman sınırı içine alındığından, bu durum birçok hukuk ve ceza davalarına konu oluyordu. İşte 3402 sayılı Kadastro Kanunu; 1. maddesinde tanımlanan yasanın amacına uygun olarak, bir yerde kadastro işlemleri başlayınca, orman niteliğindeki (madde 4/3) özel mülke konu araziler (md. 13, 14) ile kamu malları (md. 16) ve şimdi tarım alanı olmayan; ancak, ileride tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerlerin (md.18/1.) tespit ve tescil edilmesi hükümlerini getirerek o yerin, kadastro paftasında boşluk bırakmadan tüm arazinin nitelik ve mülkiyetini belirleme yolunu benimsemiş, kamu mallarının tahribini, imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılmasını önlemiş, böylece yurt genelinde yıllardan beri sürmekte olan arazi çekişmelerine son vermek suretiyle sosyal ve toplumsal barışın sağlanmasını amaçlamıştır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 4/3. maddesi hükmüne göre, bir çalışma alanında orman belirleme işi; ister orman kadastro ekiplerince, isterse arazi kadastro ekiplerince belirlensin, kadastro ekiplerince bu şekilde tespit ve ilan edilen yerlerde orman kadastro işlemlerini de ikmal edilmiş saymıştır.

İkmal etme, tamamlama değildir. İkmal edilen ya da yapılan işlemin ilan edilmesi ve ilan süresinde dava açılmayarak kesinleşmesi veya ilan süresi içinde dava açılması halinde dava sonunda verilecek kararın kesinleşmesi ile orman kadastrosu kesinleşecektir. Yasanın 4/3. maddesi hükmüne göre yapılan tespit işlemi aslında bir orman kadastro işlemidir. Yasa maddesindeki “*orman kadastro işlemleri de ikmal edilmiş sayılır”* tümcesi yapılan işlemin isminin orman kadastro işlemi olduğunu, hiçbir yoruma gerek olmadan açık şekilde bildirmektedir.

Yapılan ve kesinleşen işlem orman kadastrosu olduğuna göre, temyize konu dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi hükmüne göre açılan, tapu iptali davası değil, 6831 sayılı Orman Kanunun 11/1. maddesi hükmüne göre açılan, orman kadastrosunun iptalidir.

Yapılan ve kesinleşen işlem orman kadastrosu olduğuna göre, temyize konu dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi hükmüne göre açılan, tapu iptali davası değil, 6831 sayılı Orman Kanunun 11/1. maddesi hükmüne göre açılan, orman kadastrosunun iptalidir.

Orman niteliğinde olan bir yerin kadastro işlemi kesinleşmekle o taşınmaz kamu malı orman niteliğini kazanır. Yukarıda açıklandığı gibi, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/D maddesinde ormanlar hakkında özel yasanın uygulanacağı yazılıdır. Kesinleşen orman kadastrosunun nasıl iptal edileceği 3402 sayılı Kadastro Kanununda değil, 6831 Sayılı Orman Yasasının 11/1. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddede ise, kesinleşen orman kadastrosunun iptalinin ancak, tapulu taşınmazlar yönünden, tapu sahiplerinin 10 yıllık hak düşürücü süre içinde istenebileceği öngörülmüştür. Vergi kaydına, zilyetliğe dayanılarak kesinleşen orman kadastrosunun iptali dava edilemez.

Yasaların yorumlanmasında yalnızca o madde değil, o maddeyi ilgilendiren diğer yasalardaki tüm hükümlerin birlikte değerlendirilerek sonuca ulaşılması gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunun 12/3. ve 6831 sayılı Orman Kanunun 11/1. maddesinde belirtilen hak düşürücü süreler kamu düzeni ile ilgilidir. Hak düşürücü süre davanın görülebilirlik koşuludur. Bir davada hak düşürücü sürenin bulunup bulunmadığı davaya bakan hakim tarafından, tarafların istemi olmadan doğrudan göz önünde bulundurulması zorunludur. Hak düşürücü süre geçmişse davanın esası incelenemez. Davacı, davasında haklı bile olsa hak düşürücü süre davanın özünü ortadan kaldırmış olduğundan o davanın esasına girilemez ve dava dinlenemez. Kadastro yasaları tasfiye amacını gütmektedir.

Yasa koyucu, kamu düzenini hak arama hürriyetinden daha önemli görmüş ve hak düşürücü süreye üstünlük tanımıştır.

Somut olayda; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 4/3. maddesi hükmüne göre yapılan orman kadastrosu 1992 yılında kesinleşmiş dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapu kaydı oluşmuş ve taşınmaz kamu malı olmuştur. Temyize konu dava 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde anılan 10 yıllık süre içinde vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak açılmıştır. Ne var ki; kesinleşen orman kadastrosunun iptali 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/D ve 6831 Sayılı Orman Kanunun 11/1. maddesi gereğince ancak tapuya dayanılarak 10 yıllık hak düşürücü süre içinde istenebilir. Davacı tapuya dayanmadığından hak düşürücü süre nedeniyle kesinleşen orman kadastrosunun iptalini isteyemez.

O halde; dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanununun 17. maddesinde tanımlanan orman içi açıklığı olup olmadığı, zilyetlik koşullarının davacı yararına oluşup oluşmadığı konularıyla ilgili direnme kararı bozma nedenine göre inceleme konusu yapılmaksızın Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle, direnme kararı bozulmalıdır.