muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5142, Karar No: 2014/9206, Tarih: 09.07.2014

Belediye tarafından deniz, akarsu ve gölden doldurma suretiyle kazanılan alanlar, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak kullanılmak şartıyla Maliye Bakanlığı tarafından belediyelerin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerinin tasarrufuna bırakılır.”

Somut olaya gelince; davacı Hazine, dava konusu taşınmazların harman yeri olduğunu 1580 sayılı belediyeler kanunu 159. maddesi uyarınca davalı adına tescil edilmiş ise de anılan kanun maddesinin taşınmazların davalı adına tesciline imkan vermediği, sadece kullanım hakkını belediyeye verdiği iddiası ile tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuş ise de dava konusu taşınmazların imar planı yapılmadan önce de harman yeri niteliğinde olduğu ve halen de imar planı içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece davacı Hazinenin tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; dosya içerisindeki tapu kayıtlarının incelenmesinden; harmanyeri niteliğinde tapuda kayıtlı taşınmazların üzerinde çok sayıda haciz şerhleri bulunduğu, bu şerhlerin lehtarlarının davada taraf olmadan haciz şerhlerinin kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür. Üzerinde haciz şerhi bulunan dava konusu taşınmazın haciz lehtarları usulünce davaya dahil edilmeksizin haciz şerhlerinin kaldırılmasına karar verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1474, Karar No: 2019/153, Tarih: 21.01.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/1474 E.  ,  2019/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nin 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nin 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı" nın 5237 sayılı yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın, yakınana bıçak göstermek suretiyle elektrikli bisikleti, cep telefonu ve 3 TL parasını yağmaladığının anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

2-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9168, Karar No: 2023/6857, Tarih: 08.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9168 E.  ,  2023/6857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/669 E., 2022/986 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlgisi nedeniyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 2023/3863 Esas sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2020/251 Esas, 2022/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/669 Esas, 2022/986 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz nedenleri, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2019 tarihli ve 2016/189 Esas, 2019/6 Karar sayılı kararına ilişkin yargılamada temyiz dışı sanık ... ile maktul ...'nın sanık olarak yargılandıkları, .....,'nın kardeşi katılan ...'un ise tanık olarak dinlendiği, yargılama sonunda... hakkında kasten öldürme suçundan mahkumiyet, ......,'nın ise beraatine karar verildiği, bu olaydaki ifadeler nedeniyle sanık ...'in... ve ...'a husumet güttüğü, olay günü... ve sanık ...'ın araçla gezerlerken, ...in akrabalarına gideceğini söyleyerek araçtan indiği ve bir süre sonra parkta alkol almakta olan ...'a tabanca ile ateş ettiği, devamında yolun karşısına geçerek...'ya yine tabanca ile ateş ettiği, ...'un yaralandığı, .....,'nın ise öldüğü belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafında belirtilen olayda, sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'in gün içerisinde birlikte oldukları, öncelikle...'in isteğiyle Murat'a, yalnızca...'in numarasını bildiği GSM hattını aldıkları, sonrasında Murat'ın ifadelerinde de belirttiği üzere sıklıkla ara sokaklarda gezdikleri, olaydan hemen önce sanık ...'ın sevk ve idaresindeki aracın maktul ve katılan ...'un vurulmasından hemen önce saat 18:37, 18:39 ve 18:50'de olay yerinden geçtiği, olay yerinde bir ara 4-5 saniye durakladığı ve olaydan hemen sonra Murat'ın...'i alıp istediği yere bıraktığının anlaşılması karşısında,

Sanık ...'ın olay öncesinde sanık ...'in maktul ve katılanı vuracağını bildiği, bu kapsamda haberleşmek amacıyla yalnızca...'in numarasını bildiği hattı aldıkları, ara sokaklarda ve sıklıkla aynı yerlerden geçerek maktul ve katılan ...'u aramak suretiyle keşif yaptıkları, bulduklarında da...'in araçtan inerek eylemleri gerçekleştirdiği, tekrar haberleştikleri ve sanık ...'ın...'i istediği yere bırakmak suretiyle kaçmasına yardım ettiği, bu şekilde sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde belirtildiği üzere asli faile olay

öncesi ve sonrasında yardımda bulunarak fiilerin icrasını kolaylaştırdığı anlaşıldığından, sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan mahkumiyeti yerine beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 39 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan kamu davası açılarak her zaman karar verilebileceği mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün birinci paragrafında açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2022/669 Esas, 2022/986 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4235, Karar No: 2023/3723, Tarih: 05.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4235 E.  ,  2023/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/510 E., 2015/787 K.

SUÇ : 3621 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Temyiz incelemesine konu eylem için Mahkeme kararındaki kanunî nitelendirmeye ve uygulanan Kanun maddelerine göre; Mahkemece 3621 sayılı Kıyı Kanuna muhalefet suçundan sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz başvurusunun incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 07.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay (7). Ceza Dairesine ait oduğu anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyasının ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

oy birliğiyle,05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34920, Karar No: 2018/7732, Tarih: 27.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/34920 E.  ,  2018/7732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahallinde yapılan keşifte yapılan gözlemde ve düzenlenen orman mühendisi bilirkişinin raporunda suça konu alanın yabani otlarla kaplı olup uzun süredir kullanılmadığının saptanması ve sanığın da savunmasında alanda orman kadastrosu yapıldıktan sonra alanı bir daha kullanmadığını belirtmesi nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesine dair mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5051, Karar No: 2016/2061, Tarih: 02.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/5051 E.  ,  2016/2061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Irza geçme, yağma

HÜKÜM : Irza geçme suçundan kurulan hükümle iligili uyarlama talebinin reddine, yağma suçundan kurulan hüküm yönünden uyarlama talebinin kabulü ile nitelikli yağma suçundan mahkûmiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle 765 sayılı Kanuna göre kurulup kesinleşen hükümle ilgili 5237 sayılı TCK'nın lehe olması nedeniyle uyarlama isteminin kabulü ile kurulan mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, hükümlü müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Hükümlü hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içerisinde mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin rapor veya başka bir belge bulunmamaktadır. 22.01.1998 günü meydana gelen olayın üzerinden uzun zaman geçmiş olması nedeniyle suçun mağdure üzerindeki bedensel ve ruhsal etkilerinin kaybolma ve şimdi elde edilecek bulgularla olay arasında illiyet bağı kurmadaki meşkukiyet göz önünde bulundurularak, mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı kabul edilerek uyarlamanın 5237 sayılı TCK'nın 103/2, aynı kanunun 43. maddeleri ile 765 sayılı TCK'nın 416/1, 80, 418/2. maddelerinin uygulanması suretiyle bulunacak cezalar nazara alınarak karşılaştırma yapılması gerekirken, yazılı şekilde mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu varsayımından hareketle karşılaştırma yapılıp karar verilmesi,

Kanuna aykırı, hükümlü müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16776, Karar No: 2013/18853, Tarih: 02.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/16776 E.  ,  2013/18853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine .../02/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen .../.../2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

...- Davacı ...'nın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının telefonda rahatsız etmesi nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, ceza dosyasındaki mahkumiyet hükmü ve mesajlar kapsamında davanın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

.......... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/688 Esas, 2011/450 Karar sayılı dosyası ile sanık ... hakkında, davacıya yönelik eylemi nedeniyle kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçundan cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nısfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın .... maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

.

.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

...-Davacı ...'nın diğer temyiz itirazları yönünden;

Davacı, davalının telefonuna gönderdiği hakaret içerikli mesajı nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mesajın asıl etkilediği kişinin davacı ... olduğunu, davacı ... lehine manevi tazminat koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

.......... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/688 Esas, 2011/450 Karar sayılı dosyası ile sanık ... hakkında, davacı ...'ın telefonuna gönderdiği mesaj nedeniyle hakaret suçundan cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Davalı hakkında ceza dosyasının kapsamı, davalının ceza dosyasındaki ikrarı, eldeki davada cevabı nazara alındığında, davalının anılan mesajlarla bu davacıya da hakaret ettiği sabit olmuştur. Belirlenen olgular ve mesaj içeriği nazara alındığında davacı ... yararına da uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekir.

Açıklanan nedenle de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (...) ve (...) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5196, Karar No: 2014/12650, Tarih: 11.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5196 E.  ,  2014/12650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

NUMARASI : 2011/496-2013/50

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında harman yeri olarak davalı belediye adına tespit edildiğini ancak bu amaçla kullanılmadığını belirterek tapu iptali ve adına tescilini istemiştir.

Davalı Belediye, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazinenin temyizi üzerine karar Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmayacağı gerekçesi ile Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın imar uygulaması gördüğü ve harman yeri vasfını yitirdiği bu nedenle tescile dayanak 1580 sayılı Belediye Kanunun 159. maddesinde ve yürürlükte bulunan 5393 sayılı Belediye Kanunun 79. maddesinde sayılan taşınmazlardan olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye tasarrufundaki yerler” başlıklı 79. maddesi hükmüne göre “Diğer kanunlarla getirilen hükümler saklı kalmak üzere, mezarlıklar ile belediye sınırları içinde bulunan ve sahipsiz arazi niteliğinde olan seyrangâh, harman yeri, koruluk, dinlenme yerleri, meydanlar, bataklık, çöp döküm sahaları, yıkılmış kale ve kulelerin arsaları ve enkazı ve benzeri yerler belediyenin tasarrufundadır...” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; davacı Hazine, dava konusu taşınmazın harman yeri olduğunu 1580 sayılı Belediyeler Kanununun 159. maddesi uyarınca davalı adına tescil edilmiş ise de anılan kanun maddesinin taşınmazların davalı adına tesciline imkan vermediğini, sadece kullanım hakkını belediyeye verdiği iddiası ile tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur. Ancak, dosya içerisindeki 23.08.2010 tarihli fen bilirkişi raporunda toprak komisyonunun 02.02.1953 tarihli ve 1 no’lu mera norm kararı ekindeki mera tutanağında Yenice Mahallesi pafta 6 ada 1’deki meranın dava konusu taşınmazı hudutları itibariyle kapsamakta olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, öncelikle dosya içerisindeki mera norm kararı ve varsa dayanağı haritalar getirtilerek kadastro tespiti sırasında “metruk harman yeri” vasfı ile davalı adına tespit ve tescil edilen 1.. ada .. parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması ile oluşan dava konusu 1.. ada .. parsel sayılı taşınmazın öncesinin mera mı yoksa kadastro tespitinde olduğu gibi metruk harman yeri mi olduğu keşif yapılarak belirlendikten sonra taşınmazın niteliğinin mera olduğunun tespiti halinde 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi gereğince değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu durum gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, taşınmazın üzerinde çok sayıda haciz şerhleri bulunduğu, bu şerhlerin lehtarları davada taraf olmadan haciz şerhlerinin kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür. Üzerinde haciz şerhi bulunan dava konusu taşınmazın haciz lehtarları usulünce davaya dahil edilmeksizin şerhlerinin kaldırılmasına karar verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.