muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12579, Karar No: 2019/19600, Tarih: 11.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12579 E.  ,  2019/19600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan T.C. Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile davacı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan T.C. Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ile davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan T.C. Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 11/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10361, Karar No: 2014/15953, Tarih: 15.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/10361 E.  ,  2014/15953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2009/386-2012/45

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma ücreti karşılığının ödenip ödenmediği ve bilirkişice yapılan fazla çalışma hesabının isabetli olup olmadığı hususları ihtilaflıdır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda; yukarıdaki açıklamalar ve yasal düzenlemelere göre Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 12 saat çalıştığı kabul edilen gün için 1,5 saat ara dinlenmesi yerine 1 saat ara dinlenmesi düşülerek hesaplama yapılması hatalıdır.

3-Davacı işçinin genel tatillerde çalışıp çalışmadığı, şayet çalıştıysa zamlı karşılığının ödenip ödenmediği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece bilirkişiden rapor alınmış ve rapor doğrultusunda genel tatil çalışma alacağının kabulüne karar verilmiş ise de, raporda hesaplanan genel tatil alacağından tahakkuk bulunan ayların dışlanıp dışlanmadığı, hafta tatili ve izin günlerine denk gelen genel tatillerin hesaplamada dikkate alınıp alınmadığı hususları anlaşılamamaktadır. Belirtilen sebeplerle, dosya içinde bulunan bilirkişi raporu denetime elverişli değildir.

Bu itibarla; Mahkemece denetime elverişli rapor alınarak karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20609, Karar No: 2010/2157, Tarih: 28.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/20609 E.  ,  2010/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi Kırıkkale Üniversitesi Rektörlüğü genel haciz yoluyla yapılan takip nedeniyle, Ziraat Bankası A.Ş. Kırıkkale Şubesindeki mevduat hesaplarına konulan haczin kaldırılmasını istemiştir. Takiple ilgili örnek (7) ödeme emrinde, takibin 25.10.2007 düzenleme tarihli ve 7.139,00 YTL tutarlı faturaya dayalı olarak yapıldığı ve takiple ilgili bu borç tutarının 09.06.2009 tarihinde Kırıkkale Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi tarafından ödendiği dosyadaki tahsilat makbuzundan anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 09.06.2009 tarihinde dosya borcunun kapatılmış olması sebebiyle davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

İcra takip dosyasının infaz edilmiş olması, borçlu açıkça vazgeçmediği sürece şikayetin esasının incelenmesine engel teşkil etmez. Bu nedenle mahkemece, borçlunun haczedilmezlik şikayetinin esası incelenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7602, Karar No: 2013/21117, Tarih: 14.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/7602 E.  ,  2013/21117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.04.2011 – 25.07.2011 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davada mahkemece yapılan yargılama sonunda, kanıtlanamadığı gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İnceleme konusu davada mahkemece yapılan yargılamada 12 tanık dinlenmiş olmakla; uyuşmazlık konusu döneme ait aylık prim ve hizmet belgelerinde kayıtlı sigortalılardan ...’ın, davalı işveren limited şirketin ortağının kızı konumunda olması, ...’nin ise 25 günlük bildiriminin bulunması karşısında, anılan kişilerin tanıklıklarına itibar edilemeyeceği belirgin olduğu gibi, özelikle aynı çevrede

faaliyet yürüten işyerleri işverenleri ... ve ... ile çalışanı ...’ın başvurulan bilgi ve görgüleri ile birlikte ayrıca ifadeleri alınan diğer tanıkların da beyanları karşısında iddianın kanıtlandığı açıktır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, davalı işveren tanıklarından bir kısmının anlatımlarına dayanılarak davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6873, Karar No: 2020/7184, Tarih: 20.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2017/6873 E.  ,  2020/7184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ... ve ...'nun yasal süresinden sonra vaki temyiz taleplerinin 04/12/2014 tarihli Ek Kararlar ile reddine karar verilmiş ise de; 10/12/2014 tarihli Ek Kararlar ile adı geçenlerin 02/12/2014 havale tarihli temyiz dilekçeleri ile vekillerinin 09/12/2014 ve 23/12/2014 havale tarihli eski hale getirme dilekçeleri süresinde kabul edilerek dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmiş olmasına, buna ilişkin kabulde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve temyiz dilekçeleri ekindeki doktor raporlarına göre, adı geçen sanıkların temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A-)Tüm sanıklar yönünden genel olarak;

Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve rüşvet suçlarından CMK 135. maddesi uyarınca alınan iletişimin tespiti, dinlenilmesi ve kayda alınması kararları kapsamında tespit edilen ve yargılamaya konu yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçuna ilişkin olan telefon görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil niteliğinde olduğu, Ceza Genel Kurulunun 03/07/2018 tarihli ve 2015/1-396 Esas, 2018/323 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, telefon dinlemesi sırasında tesadüfen elde edilen kanıtların dikkate alınabilmesi için, söz konusu suçun da CMK'nın 135. maddesinde sayılan katalog suçlardan olması gerektiği, sanığa isnat edilen yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçu CMK'nın 135/8. madde ve fıkrasında belirtilen katalog suçlardan olmadığından aynı Kanunun 138/2. madde ve

fıkrası gereğince iletişim tespit tutanaklarının bu suçun delili olarak kullanılamayacağı, elde edildikleri tarihte yürürlükte bulunan kanunlara uygun olarak tespit edilmeyen kanıtların hukuka uygun delil olduklarından söz edilemeyeceği, Ceza Genel Kurulunun 26/01/2016 tarihli ve 2015/9-669 Esas, 2016/38 sayılı Kararında işaret edildiği üzere, ikrarın hangi aşamada gerçekleştiği ve özgür iradeye dayalı olup olmadığı, ikrarda bulunanın beyanın ciddiyetini ve bundan doğacak sonuçları bilip bilmediği, ikrarın başkaca deliller veya emarelerle desteklenip desteklenmediği, hayatın olağan akışına uygun düşüp düşmediği, şüpheden arınmışlığını ve belirliliğini zayıflatacak biçimde ikrardan dönülüp dönülmediği gibi hususlar da göz önünde bulundurulmak suretiyle, somut olaydaki ikrarın delil değerinin ortaya konulması ve ispat sorununun bu şekilde çözümlenmesinin gerektiği nazara alındığında, iletişimin tespiti tutanaklarına istinaden alınan ikrarın da, kanunda gösterilen hukuka uygun yöntemlerle tespit edilmediğinden suçun sübutunda delil olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek, hukuka aykırı deliller dışlandıktan sonra, iddiaya konu edilen soruşturma ve yargılama dosyaları içerikleri ve diğer deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B-)Sanıklar ..., ... ve ... yönünden kabule göre;

1-Sanıkların sübutu kabul edilen "yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama" suçunun hükümden önce 05/07/2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 89. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 255. maddesinin "nüfuz ticareti" başlığı altında yeniden düzenlenip suç unsurlarında değişiklik yapılarak kamu görevlisi olmayan gerçek kişilerin de suçun faili haline getirilmesi, failin kamu görevlisi olmasının suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hali olarak düzenlenmesi karşısında; Bursa adliyesinde zabıt katibi olarak görev yapan ve görev yaptığı birim dışında görev alanına girmeyen soruşturma ve yargılama dosyalarındaki yetkili olmadığı işler için menfaat temin eden ya da temin etmeye çalışan ve nüfuz sahibi olmadığı kabul edilen sanık ... ile adı geçen sanığa menfaat temin etme işlemine aracı olduğu kabul edilen diğer sanıkların eylemlerinin TCK'nın 255. maddesinde 6352 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği gözetilip, değişiklikten önceki yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama ile dolandırıcılık suçuna ilişkin düzenlemeler karşılaştırılarak sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi suretiyle hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği nazara alınmadan, lehe yasa karşılaştırması yapılmadan 6352 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten sonraki TCK'nın 255. maddesi esas alınıp yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen sanık ... hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

2-Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen sanık ... hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

3-Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesiyle ilgili iptal Kararının yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

C-)Sanık ... yönünden kabule göre;

1-Sanığın sübutu kabul edilen "yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama"

suçunun hükümden önce 05/07/2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 89. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 255. maddesinin "nüfuz ticareti" başlığı altında yeniden düzenlenip suç unsurlarında değişiklik yapılarak kamu görevlisi olmayan gerçek kişilerin de suçun faili haline getirilmesi, failin kamu görevlisi olmasının suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hali olarak düzenlenmesi, bu kapsamda Bursa adliyesinde zabıt katibi olarak görev yapan ve görev yaptığı birim dışında görev alanına girmeyen soruşturma ve yargılama dosyalarındaki yetkili olmadığı işler için sanık ...'e menfaat temin ettiği kabul edilen sanık ...'ün eylemi 6352 sayılı Yasa ile değişiklik sonrası suç olarak düzenlenmişken, bu değişiklik öncesi olayın mağduru konumunda bulunduğu ve bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık ... yönünden;

Sanığın hükümden sonra 19/09/2016 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 20/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8368, Karar No: 2017/4758, Tarih: 23.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/8368 E.  ,  2017/4758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yol masrafı, yemek bedeli, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının ...Group ...Temizlik ve Sosyal Hizmet Org. Tic. A.Ş.'de işe başladığını, işyerinin sabit olmadığını, zira davalı şirketin ihale ile başka şirketlerin temizlik işlerini aldığını, davalı ...'in, ...Grup Şirketlerini bünyesinde topladığını ve birleşme temin etmiş olması nedeni ile alacak hakkını bu davalıdan da talep ettiklerini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yol, yemek sosyal yardımları alacaklarını istemiştir.

B) Davalı cevabının özeti:

Davalı ...Group ...Temizlik ve Sosyal Hizmet Org. Tic. A.Ş. vekili, davacının iş aktini haksız feshettiğini, tüm ücretlerinin ödendiğini, maaş, yol, yemek alacakları bulunmadığını, maaşalarının bankaya ödendiğini, işyerinde yol ve yemek uygulaması bulunmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, ...Group ...Temizlik ve Sosyal Hizmet Org. Tic. A.Ş.'nin işçisi olduğunu, müvekkilinde hiç çalışmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme kararının özeti:

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, ...Group ...Temizlik ve Sosyal Hizmet Org. Tic. A.Ş.'nin işçisi olduğunu, müvekkilinde hiç çalışmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının iddiası ve SGK kayıtlarına itibarla 26/04/2006-31/05/2013 tarihleri arasında toplam 7 yıl 1 ay 5 günlük hizmet süresi ile davacının davalı ...Grup Temizlik ve Sosyal Hizmet Organizasyon Tic. A.Ş. Bünyesinde çalıştığı, en son aylık ücretinin dönem yasal asgari ücreti olan 978.60 TL. brüt ücret olduğu, dosya kapsamına göre yol ve yemek yardımından faydalandığı kanaatine varıldığı, davacının hizmet sözleşmesini haklı sebeple fesih edildiği iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunduğu, haklı feshe konu edilen ücretlerinin ödenmemesi nedeninin tüm dosya kapsamına göre sabit olduğu, davacının ücret alacağının bulunduğu, ücret alacağının ödenmemesinin davacı işçiye iş akdini haklı nedenle fesih imkanı tanıdığı ve İş Kanununun 24. maddesi uyarınca yapılan haklı fesih sebebiyle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ancak iş akdinin davacı tarafından haklı sebeple fesih edilmesi nedeniyle ihbar tazminatı hakkının bulunamayacağı, davacının ... A.Ş.'ye yönelik işçilik hak ve alacaklarını müştereken ve müteselsilen talep etmiş ise de, ... A.Ş.'nin ...grup şirketleri bünyesinde toplayıp birleşme temin ettiği olgusunun kanıtlanamadığı, davalılardan ... A.Ş. nezdinde çalışmasının bulunmadığı anlaşılmakla bu davalı yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddinin gerektiği kanaatine varıldığı, davacının davalı işyerinde çalışırken ücret alacağının bulunduğu, dosya kapsamı uyarınca anlaşılmış olup, davalı işveren tarafından davacının ücret alacaklarını, ücret bordrosu yahut banka kayıtları gibi yazılı belgelerle ödendiği ıspat edilemediğinden davacının ücret alacağının bulunduğu, davacının yol ve yemek ücret alacağı talebinde bulunduğu, son üç aylık ücreti yanı sıra ödenmesi gereken yol ücreti ve iki aylık yemek ücretinin ödendiğini davalı işverenin ispatlamasının gerekeceği, bu yönde dosyaya herhangi bir bordro, banka kaydı, delil ibraz etmediği anlaşılmakla davacının talebi doğrultusunda yemek ve yol ücret alacağı bulunduğu, dosya kapsamı ve bilirkişi raporundaki açıklamalar ve hesaplamalar mahkememizce gerekçe oluşturmaya ve hüküm vermeye yeterli görüldüğünden ıslah dilekçesi de dikkate alınarak davacı tarafın davasının kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği vicdani kanaatine varıldığı gerekçesi ile ihbar tazminatı haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.