muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17175, Karar No: 2020/4133, Tarih: 16.09.2020

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, mirasçılık ve mirasın geçişi mirasbırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir (4722 s. Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 17). Mirasbırakan 1.1.2002 tarihinden önce ölmüşse 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin, 1.1.2002 tarihinden sonra ölmüşse 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ilgili hükümlerinin uygulanması gerekir.

Öte yandan, mirasçılık ve mirasın geçişi mirasbırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir (4722 s. Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 17). Mirasbırakan 1.1.2002 tarihinden önce ölmüşse 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin, 1.1.2002 tarihinden sonra ölmüşse 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ilgili hükümlerinin uygulanması gerekir.

Tenkis (indirim) davası, miras bırakanın saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlar arası kazandırmaların (bağış) yasal sınıra çekilmesini amaçlayan, öncesine etkili, yenilik doğurucu (inşai) davalardandır. Tenkis davasının dinlenebilmesi için öncelikli koşul; mirasbırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olmasıdır. Saklı payların zedelendiğinden söz edilmesi ise kazandırma konusu tereke ile kazandırma (temlik ) dışı terekenin tümüyle bilinmesiyle mümkündür. Tereke mirasbırakanın ölüm tarihinde bırakmış olduğu malvarlığı kıymetleri ile iadeye ve tenkise tabi olarak yaptığı kazandırmalardır. Bunlar terekenin aktifini oluşturur. Mirasbırakanın borçları, bakmakla yükümlü olduğu kişilerin 743 sayılı Kanun uygulanacaksa bir aylık 4721 sayılı Kanun uygulanacaksa üç aylık nafakası, terekenin defterinin tutulması, mühürlenmesi, cenaze masrafları gibi giderler de pasifidir. Aktiften belirtilen borçların indirilmesi net terekeyi oluşturur. Tereke bu şekilde tesbit edildikten sonra mirasın açıldığı tarihteki fiyatlara göre değerlendirilmesi yapılarak parasal olarak miktarının tespiti gerekir (TMK m.564). Miras bırakanın TMK'nin 506. maddesinde belirlenen saklı paya tecavüz edip etmediği bulunan bu rakam üzerinden hesaplanır. Tasarruf oranı aşılmış ise tasarrufun niteliğine göre icap ederse kazandırma işleminde, saklı payları zedeleme kastının bulunup bulunmadığı objektif (nesnel) ve sübjektif (öznel) unsurlar dikkate alınarak belirlenmelidir. Zira tasarruf oranını aşan her kazandırmada saklı payları zedeleme kastının varlığından söz edilemez.

Somut olaya gelince, eksiğin tamamlatılması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden; davaya konu 1853 ada 16 parsel sayılı taşınmazdaki 12 nolu bağımsız bölüm bakımından mirasbırakan tarafından gerçekleştirilen bir temlikin bulunmadığı, çekişmeli taşınmazın dava dışı Tahsin tarafından davalılara temlik edildiği, dolayısıyla mirasbırakan tarafından yapılmış bir temlik olmadığından anılan taşınmaz yönünden 1.4.1974 tarih 1/2 Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağında kuşku yoktur. Terditli olarak talep edilen tenkis isteğine gelince, mirasbırakanın 24.04.2002 tarihinde öldüğü, eldeki asıl davanın 23.12.2008, birleştirilen davanın ise 01.02.2010 tarihinde açıldığı, böylece Türk Medeni Kanununun 571. maddesinde düzenlenen 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler ve anılan yasal düzenlemeler uyarınca, 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının eldeki davada uygulama yeri bulunmadığı, terditli tenkis isteği yönünden ise davanın 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gözetilerek, asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalının yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3923, Karar No: 2012/9429, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3923 E.  ,  2012/9429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Hükme dayanak olan 1957 tarih 1961 yılı baskılı memleket haritasının dayanağı olan hava fotoğrafının tarihi belirlendikten sonra Harita Genel Komutanlığından getirtildikten sonra çekişmeli taşınmazın hava fotoğrafı üzerinde strereoskopik yöntemle yapılacak incelemede taşınmazın ne şekilde gözüktüğü, üzerindeki ağaçların cinsi, adedi, dağılımı belirlenerek, ayrıntılı olarak raporda açıklanması, aynı incelemenin 1987 tarihli hava fotografı ve 1990 baskılı memleket haritası üzerinde de yapılarak, taşınmazın konumunun hava fotoğraflarında ayrı ayrı belirlenerek işaretlenmesi,

2) Bundan ayrı; çekişmeli taşınmazın eğimi ziraat - orman ve jeoloji raporlarında farklı farklı belirlendiğinden, gerçek eğiminin klizimetre cihazı ile saptanarak, ayrıca arazi ölçüm kesiti de dikkate alınarak jeoloji mühendisinden alınacak bilimsel eğim raporunun,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/06/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12776, Karar No: 2011/13177, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12776 E.  ,  2011/13177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vasi tayinine ilişkin davada Sürmene Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Sürmene Sulh Hukuk Mahkemesi, kolluk araştırmasına göre hükümlünün adresinin " ... Mahallesi 872 Sokak 2/2 ...-..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, hükümlünün vasi tayin dilekçesine göre adresinin " ... .... Mahallesi ... Sokakları ... Fabrikalar Üstü ...-... " olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. Maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, hükümlünün nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri " ... Mahallesi ... Sokak No:68 ...-... " olarak belirtilse de, hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin "... Sokakları ... Mahallesi ... Fabrikalar Üstü ...-... " olduğu, hükümlünün 10.06.2011 tarihli vasi istem dilekçesi ile anlaşılmıŞtır. Bu durumda uyuşmazlığın Sürmene Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, HMK’nun 21., 22. ve 23 . maddeleri gereğince Sürmene Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25091, Karar No: 2016/8267, Tarih: 21.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/25091 E.  ,  2016/8267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Evliliğin İptali-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tedbir nafakasının miktarı, yoksulluk nafakasının reddi, tazminatların miktarı, ziynet alacağı ve vekalet ücreti yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; evliliğin iptali talebinin reddi, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, tedbir nafakası ve araçla ilgili tefrik karar verilmesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.11.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf duruşmalı temyiz eden davalı-davacı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece ziynet eşyalarının davacı-karşı davalı kadına verilmediği gerekçesiyle ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir. Davacı-karşı davalı kadın ziynet eşyalarını kayınvalidesine verdiğini, kendisine teslim edilmediğini beyan etmiş, davalı-karşı davacı erkek ise ziynet eşyalarını müşterek evlerinin önünde annesi tarafından davacı-davalı eşine teslim edildiğini, eşinin ziynetleri giderken yanında götürdüğünü savunmuştur. Davalı-karşı davacı erkek ziynet eşyalarının evinin önünde teslim edildiğine ilişkin delil olarak güvenlik kamera kayıtlarına da dayanmış, bu kayıtları CD halinde dosyaya sunmuştur. Mahkemece delil olarak dayanılan CD'nin çözümü yaptırılmamıştır. Mahkemece, davalı-karşı davacı tarafından ibraz edilen CD'nin çözümü yaptırılıp tüm deliler birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, bozma sebebine göre ziynet alacağına yönelik tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1100 TL. vekalet ücretinin ..... alınıp ......verilmesine, aşağıda yazılı harcın ..... yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Murat'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.04.2016(Prş.)

.
Yargıtay — Esas No: 2011/10496, Karar No: 2012/32, Tarih: 16.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/10496 E.  ,  2012/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 9.7.2010 tarihli dava dilekçesiyle 2391 ada 3 parsel sayılı taşınmazı 04.01.1994 tarihinde ...’den satın aldığını ve taşınmaza ilişkin vergileri ödediğini buna rağmen taşınmazın...'ın zilyetliğinde olduğunun şerh verildiğini, zilyetlik şerhinin iptaliyle adına şerh verilmesini talep etmiştir. Çekişmeli 2391 ada 3 parsel sayılı 316 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yörede 1995 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 2/B maddesi ile orman sınırları dışına çıkarıldığından Hazine adına tespit edilmiş olup, tapuda arsa vasfıyla Hazine adına tapuda kayıtlıdır ve tapu kaydı 10.11.1998 tarihinde hükmen oluşmuş olup beyanlar hanesine 2/B madde uygulamasıyla orman sınırları dışına çıkarıldığı ve üzerindeki su basmanın ...’a ait olduğu şerh verilmiştir. Mahkemece, 2391 ada 3 parsele ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediğinden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Menderes Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava zilyetlik şerhinin iptali ve adına zilyetlik şerhi verilmesine ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava zilyetlik şerhinin iptali ve adına zilyetlik şerhi verilmesine ilişkindir.

Her ne kadar mahkemece kadastro müdürlüğünün çekişmeli 2391 ada 3 parsele ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmediğini bildiren 30.07.2010 tarihli cevabi yazısı dikkate alınarak mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş ise de dava dosyası içinde mevcut Menderes Kadastro Mahkemesinin 1997/156-10 sayılı dava dosyasından çekişmeli 2391 ada 3 parsele ilişkin 16.9.1993 tarihinde kadastro tutanağı düzenlendiği ve tutanağın 21.09.1995-23.10.1995 tarihlerinde askıya çıkarıldığı ve ... tarafından kadastro mahkemesinde kadastro tespitine itiraz davası açıldığı ve mahkemece 2391 ada 3 parselin Hazine adına tapuya tesciline ve beyanlar hanesine 2/B madde uygulamasıyla orman sınırları dışına çıkarıldığı ve üzerindeki su basmanın ...’a ait olduğu şerh verilmesine karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunun 26. maddesi gereğince kadastro mahkemesi askı ilan süresi içinde açılan davalara bakmakla görevli olduğundan; mahkemece 30 günlük askı ilan süresi içinde açılmış bulunan bir dava olmaması nedeniyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerekirken, farklı bir gerekçeyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş olması doğru değilse de, mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine ilişkin hüküm sonuç olarak doğru olduğundan, usul ve yasaya uygun olan hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/son. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10321, Karar No: 2024/4556, Tarih: 30.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/10321 E.  ,  2024/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/227 E., 2021/320 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın dava konusu kaçak sigaraları sattığına dair delil bulunmamasına, şüpheden sanık yaralanır ilkesinin gözetilmemesine, ele geçirilen kaçak sigaraların küflü olduğundan kullanılamayacak durumda olmasına, aynı Mahkemenin 2014/422 Esas sayılı dosyasındaki eylem ile temyize konu dava dosyasındaki eylemin zincirleme şekilde işlendiğine ve re'sen nazara alınacak diğer sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

15.10.2014 tarihinde ihbar ve istihbari çalışmalarda sanığın ikametinde yüklü miktarda kaçak sigara bulundurduğunun bildirilmesi üzerine, Cumhuriyet savcısının yazılı arama kararı ile sanığın ikametinde yapılan aramada suç unsuruna rastlanmadığı, arama yapılan ikametinde içerisinde bulunduğu bahçesinin

girişine göre sağ tarafında üzeri ağaç dalları ile gizlenmiş vaziyette çuvallar içerisinde toplam 170 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/5. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, aynı Kanun'un 3/18-10-22. madddeleri uygulanırken ek savunma hakkı tanındığı belirlenmiştir.

Sanık savunmalarında; dava konusu kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu, ticari amacının olmadığını, sigaraların küflü olduğu için kullanılamayacağını beyan etmiştir. Bozma sonrasında kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyemeyeceğini beyan etmiştir.

Suça konu sigaralara ilişkin bilirkişi raporu ile keşif zaptı dava dosyasında mevcuttur.

Tanık beyanları dava dosyasında yer almaktadır.

Tüm dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçirilen kaçak sigaraların ticari miktar ve mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin koşulları oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında bozma öncesi kurulan 16.06.2015 tarihli hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı halde, bozma sonrası yeniden kurulan hükümde kazanılmış hak ilkesi gereği sanık hakkında ilk hükümde yer almayan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması, isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince; hükmün tekerrür uygulanmasına ilişkin fıkrasının hükümden çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26345, Karar No: 2016/14025, Tarih: 11.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26345 E.  ,  2016/14025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/09/2015

NUMARASI : 2014/372-2015/521

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosya içindeki tapu kaydına göre, davalılardan B.. S..'in payı üzerinde bulunan haciz şerhinin adı geçen davalının payına düşen bedele yansıtılmasına karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli karara ayrı bir bend eklenerek (Davalı B.. S..'in payına isabet eden kamulaştırma bedeline haciz şerhinin yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3915, Karar No: 2018/7087, Tarih: 16.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/3915 E.  ,  2018/7087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yokluğunda verilen 18.11.2009 tarihli hükmün, sanığın dosyada mevcut ... Mah. .... Sokak No: 1 ... adresi yerine, aynı mahalle ... Sokak No:1 adresine tebliğe gönderildiği, ... sokak olmadığından iade edilen tebligatın da bu kez yine farklı bir adres olan .... Sokak No:1 ... adresine gönderilerek Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmeye çalışıldığı, dolayısı ile doğru adrese tebligat çıkarılmaması nedeniyle, tebligatın usulsüz olduğu ve ilk hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından, buna bağlı olarak verilen 08.02.2010 tarihli karar yok hükmünde olduğundan, sanığın temyizinin 18.11.2008 tarihli ilk hükme yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkûmiyet hükmünün verildiği 18.11.2008 tarihinden, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrası ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.