muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7099, Karar No: 2015/4138, Tarih: 22.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/7099 E.  ,  2015/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/1030-2013/816

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralanan araçtaki hasar bedeli ve gelir kaybı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkiline ait .... plaka sayılı aracın davalıya kiralandığını, davalının kullanımında iken meydana gelen trafik kazası sonucunda aracın pert olduğunu, davalının olayda tam kusurlu olduğunu belirterek 36.000 TL hasar bedeli ile yeni araç satın alınması için gerekli 20 günlük süre için 1.200 gelir kaybı olmak üzere 37.200 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında 14/03/2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde, kiralayana ait araçların, zorunlu ve isteğe bağlı sigortalar ile teminat altına alındığı, kiracının % 100 kusurlu olması halinde zararın tamamından şahsen sorumlu olacağı, muafiyetli hasar sigortasının kiralama fiyatına dahil oduğu düzenlenmiştir. Dava konusu aracın, dar kapsamlı kasko sigorta poliçesi ile sigortalandığı anlaşılmaktadır. Kasko Sigortası Genel Şartları A.5 maddesinde teminat dışında kalan haller belirtilmiş olup " % 100 kusurlu" olma hali teminat dışında bırakılmamıştır. Meydana gelen hasar, sözleşmede belirtildiği şekilde kasko sigorta poliçesi düzenlenmesi halinde teminat kapsamında kalmaktadır. Bu nedenle kiracı, araçta meydana gelen hasardan sorumlu tutulamaz ise de kiralanan araç pert olup, davacının kiralanan aracın aynı model ve niteliklerini taşıyan bir aracı piyasadan alabileceği süre belirlenerek, bu süre için gelir kaybına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde bu talebin de reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3111, Karar No: 2012/6030, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3111 E.  ,  2012/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunun reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna dönüştüğünün kabulü ile bu suça teşebbüsten mahkûmiyetine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.02.2008 gün ve 2007/361 Esas, 2008/34 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili, sanık müdafii ve O Yer Cumruriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna teşebbüsten kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bu anlatımları doğrulayan mağdure ve sanığa ait doktor raporları ile tüm dosya kapsamından; sanığın, içtiği votkanın tesiriyle mukavemet gücü azalan mağdureye karşı iradesi dışında ve zincirleme biçimde vücuda organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu anlaşıldığı halde, eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 103/1-b maddesi yollamasıyla 103/2 ve 43. maddeleri yerine yazılı şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna teşebbüsten mahkûmiyet hükmü kurulması,

Her ne kadar suçun sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair çocuk psikiyatristi katılımı olmadan düzenlenen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu raporu mevcut ise de, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararına ve Adli TıpKurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiğinden, sadece dava dosyasının Adli Tıp Kurumuna gönderilerek usulüne uygun teşekkül eden ihtisas kurulu raporu ile mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespitinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının ve sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2480, Karar No: 2025/3061, Tarih: 27.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2480 E.  ,  2025/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/3074 E., 2024/651 K.

DAVA TARİHİ : 10.08.2020

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 36. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2021/421 E., 2022/292 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Ankara İli ... İlçesi ... Mevkiinde kain ve ... Mahallesinde bulunan yapı nedeniyle 2981 sayılı İmar Affı Kanun'u uyarınca hak sahibi olduğunu, bu bölgenin ... Vadisi .... ve .... Etapları Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Proje Alanı olarak ilan edildiğini, davalı ... ile 11.08.2006 tarihli tapu tahsis belgeli tesis sözleşmesi başlıklı konut sözleşmesi aktedilerek 100 m² konut verilmesi karşılığında taşınmazı davalı Belediyeye devrettiklerini, ancak konutun teslim edilmediğini, sözleşmenin akdedilmesinden itibaren çok uzun süre geçmesi nedeniyle taahhüt edilen evin teslim edilmesinin artık bir önemi ve faydasının kalmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 50.000,00 TL tazminatın yasal faiziyle birlikte davalı Belediyeden tazminine karar verilmesini talep etmiş; davacı vekili ıslah dilekçesiyle dava değerini 1.100.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; açılan davaların projenin geçikmesine sebep olduğunu, idarenin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacıya halen kira yardımlarının devam ettiğini, sözleşmenin feshini gerektiren bir durumun söz konusu olmadığını, davacı ile imzalanan sözleşmede teslim tarihi ve gecikme nedeniyle zarar ve tazminat verilmesine ilişkin bir madde bulunmadığını, idare mahkemesince devamlı olarak yürütmenin durdurulması, kamulaştırma alanının büyüklüğü ve üretilen konutların sayısı bakımından mücbir sebep sayılması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Belediyenin sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmediği, davacının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 125. maddesi gereği seçimlik haklarını kullanabileceği, davacının sözleşmenin ayakta tutulmasıyla müspet zarara hükmedilmesini istediği, alacak talebi sözleşmeden kaynaklandığından 50.000,00 TL'ye dava tarihinden, bakiye 1.050.000,00 TL'ye ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütmek gerektiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, toplam 1.100.000,00 TL alacağın 50.000,00 TL'sine dava, 1.050.000,00 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunun gerekçeli, somut olayın özelliklerine uygun ve denetime elverişli olduğu, bilirkişi raporunda hesaplanan bedelin bölgenin bulunduğu semt, kent ve iş merkezlerine uzaklığı, konumu, arz ve talep durumuna uygun bulunduğu, dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığına dair bir ibareye yer verilmediği, davacı tarafından davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğünün ispat edilemediği, davalı aleyhine hükmedilen alacağın dava dilekçesinde talep edilen kısmına dava tarihinden, ıslah ile arttırılan kısmına ise ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili;davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını, dolayısıyla tüm alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektini belirterek, kararın faiz başlangıcı yönünden bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, açılan davaların projenin başlamasını geciktirdiğini, İdarenin kusurunun bulunmadığını, davacı ile imzalanan sözleşmede teslim tarihi ve gecikme nedeniyle zarar ve tazminat verilmesine ilişkin bir madde bulunmadığını, inşa edilerek hak sahiplerine dağıtılacak olan konutların ihale, proje ve ruhsat onay sürecinin tamamlandığını, sözleşmenin feshini gerektirirken her hangi bir durumun söz konusu olmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kentsel dönüşüm projesi kapsamında taraflar arasında imzalanan 11.08.2006 tarihli sözleşmenin ifa olanağının ve faydasının kalmaması sebebi ile ifa yerine geçen müspet zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davaya konu sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacıların özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca talepte bulunduğu, davacıların bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 E., 2015/1519 K. numaralı kararı).

Davaya konu sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacıların özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca talepte bulunduğu, davacıların bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 E., 2015/1519 K. numaralı kararı).

Somut olayda; davalı Belediyenin sözleşme tarihinden dava tarihine kadar geçen sürede daireyi teslim edemediği, bu durumda davacıların 6098 sayılı Kanunun 125. maddesi kapsamında seçimlik haklardan yararlanabileceği, davalının imar planının iptali nedeniyle edimini ifa edememesinden doğan zararın, davacılara teslim edilmesi gereken konutun rayiç bedeli kadar olduğu, dava tarihi itibariyle taşınmazın rayiç bedelinin bilirkişi tarafından usulüne uygun olarak belirlendiği, davanın kısmi dava olarak açılmış olması nedeniyle de ıslah edilen alacak için ıslah edilen tarihten itibaren faiz işletilmesinin doğru olduğu anlaşılmakla, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12979, Karar No: 2014/17666, Tarih: 30.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12979 E.  ,  2014/17666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan ... ile 17.02.2003 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunu’nun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/688, Karar No: 2018/10697, Tarih: 14.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/688 E.  ,  2018/10697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...'e ait diğer davalı ...'un ... ve idaresindeki ticari minibüsün, yayalara ait yeşil ışıkta ve yaya geçidinde karşıdan karşıya geçmeye çalışan müvekkilinin ...'ye 17/09/2008 tarihinde çarparak hayati tehlike oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğunu, yaralamaya sebebiyet veren aracın ...-... ... A.Ş tarafından sigortalı olduğunu, kaza sonrası müvekkilinin uzun süre ... Devlet Hastanesinde yoğun bakım ünitesinde kaldığını, müvekkilinin kalıcı bedeni ve ruhi arazlar meydana geldiğini belirterek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla olay tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte 10.000,00 TL manevi, 2.000,00 TL maddi tazminatın müştereken ve müteselsilen davalılardan alınmasına kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın maddi tazminat yönünden davadan feragat sebebi ile reddine, davanın manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile; 5.000,00 TL manevi tazminatın ... şirketi hariç diğer davalılardan olay tarihi olan 17/09/2008 tarihinden itibaren işleyecek

yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4852, Karar No: 2011/7129, Tarih: 23.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4852 E.  ,  2011/7129 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 9-B/08/174955

MAHKEMESİ :(MUĞLA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :12/09/2006-373/191

SUÇ:Taksirle öldürmek

G. G.'i taksirle öldürmekten sanık T.. Ş..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (MUĞLA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12/09/2006 gün ve 373/191 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)04/10/2005 tarihli celsede dinlenen tanıklar G. G. ile M. Ş.'in açıklamaları arasında esaslı şekilde çelişki bulunduğundan, bu tanıkların birlikte hazır edilerek beyanları kapsamında yüzleştirilip aradaki çelişkinin giderilmesi, hangi tanığın beyanına neden üstünlük tanındığı hususunun kararda tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi;

2)Sanık savunması ve savunmayı doğrulayan tanık G. G.ün anlatımına göre, av tüfeğinin namlusu kısaltılmak sureti ile oluşturulmuş tek atışlı kırma tabancanın maktul ve sanık arasında çekiştirilirken kapanıp ateş aldığının belirtilmesi karşısında, suçta kullanılan kırma tabancayla dava dosyasının Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek, savunmada belirtildiği şekilde tabancanın fişek yatağına dolu fişek yerleştirildikten sonra kapanması ile tetiğe basmadan patlayıp patlamayacağı, patlaması için kaç kilogramlık bir basınç uygulanması gerektiği hususlarında rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi yerine, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usul ve yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 23/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.