muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/327, Karar No: 2005/377, Tarih: 08.06.2005

O halde; dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanununun 17. maddesinde tanımlanan orman içi açıklığı olup olmadığı, zilyetlik koşullarının davacı yararına oluşup oluşmadığı konularıyla ilgili direnme kararı bozma nedenine göre inceleme konusu yapılmaksızın Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle, direnme kararı bozulmalıdır.

**SONUÇ:** 1-Katılan Orman Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazının (a) bendinde açıklanan nedenle REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,

2-Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının (b) bendinde ve Özel Daire bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi uyarınca **BOZULMASINA,**

08.06.2005 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava konusu taşınmaz bölümünü kapsayan 563 hektar 3250 m2 yüzölçüme sahip 104 ada 225 parsele ait kadastro tutanağında özel mülkiyete konusu teşkil etmeyen Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan orman niteliğinde bulunan yerlerden olduğunun muhtar ve bilirkişiler tarafından bildirilmesi üzerine 8.8.1992 tarihinde orman niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiş, 29.9.1992 tarihinde tapuya tescil edilmiştir.

Davacı, miras yoluyla intikal eden 100 seneyi aşkın kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle tapu kaydının iptaliyle adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin hüküm Hazine vekilinin temyizi üzerine Yüksek Yargıtay 20. Hukuk Dairesince uyuşmazlığın orman sınırlamısanı itiraz niteliğinde bulunduğu, davanın 6831 sayılı Kanunun 11. maddesinde belirtilen süre içerisinde açılmaması nedeniyle dinleme olanağının bulunmadığı ayrıca davacının zilyetliğinde bulunan uyuşmazlık konusu taşınmaz bölümünün dört tarafının ormanla çevrili olması nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi hükmü uyarınca zilyetlikle kazanılacak yerlerden bulunmadığı vurgulanmak suretiyle davanın reddine karar verilmesi gereğine işaret edilmiştir.

Az yukarıda açıklandığı üzere; ..ada.. parsel arazi kadastro ekibince orman niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir. Bozma ilamında ve Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında 225 parselin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 4. maddesi uyarınca arazi kadastro ekibince sınırlamasının yapıldığı açıklanmış ise de, dosya içeriğine göre dava konusu parsel anılan kanunun 6 ve devamı maddeleri hükümleri uyarınca tespit edilmiştir. Dosya içeriğine göre, dava konusu yeri kapsayan 225 parsel Kadastro kanunun 4. maddesine orman sınırlaması yapılan bir yer değildir. Dava dilekçesindeki açıklamalara göre davacı tespitten önceki sebebe dayanarak iptal ve tescil istemiş bulunduğuna, tutanağın kesinleştiği tarihten itibaren davanın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde belirtilen süre içerisinde açıldığına göre uyuşmazlığa el konularak çözüme kavuşturulması gerekir.

Dava konusu parselin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 4. maddesi hükmü uyarınca orman olarak sınırlamasının yapıldığı sorununa gelince; Orman sınırlama işlemlerine karşı yapılacak itiraz ve açılacak davalar hak düşürücü süreye bağlanmıştır. O halde sınırlamaya karşı açılacak davalar 3402 sayılı Kanununla yazlı süre içindemi açılacak, yoksa 6831 sayılı Orman Kanununun getirdiği süreler mi uygulanacaktır. Somut olayda; davacı tapu kaydına dayanmadığına göre Yüksek Dairenin bozma kararında da açıklandığı üzere 3373 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Orman Kanunun 11. maddesinde yazılı 10 yıllık süreden yararlanması mümkün değildir. Hemen belirtelim ki orman kadastrosu söz konusu olması halinde, özel – genel hüküm düzenlemesi gözönüne alınarak, özel hüküm niteliğinde bulunan 6831 sayılı Orman Kanununun öngördüğü itiraz sürelerinin uygulanması düşünülür ise de, 3402 sayılı Kanun ile 6831 sayılı Orman Kanununun öngördüğü sürelerin farklı olması, hak kayıplarının önüne geçirilmesi bakımından, olaya 3402 sayılı Kadastro Kanununun kesinleşmesinden sonra dava açmaya imkan tanıyan 12/3. maddesinin uygulanması gerekir. Başka bir anlatımla bu tür durumlarda hak arama yolunun açık tutulması ve lehe olan sürelerin uygulanması gerekmektedir. Tutanağın kesinleştiği tarihten itibaren 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü süre içinde dava açıldığına göre iddia ve savunma çerçevesinde taraf delillerinin toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken özel daire bozma kararında ki gerekçe benimsenmek suretiyle orman kanununda yazılı sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın dinlenme olanağının bulunmadığı yolunda oluşan Yüce Genel Kurulun değerli çoğunluğun görüşüne katılmak mümkün olmamıştır.

KARŞI OY

Dava zilyetliğe dayalı tapu iptal tescil davasıdır.

Davacı, 2.7.2002 tarihli dava dilekçesinde A. Köyü 104 ada 225 parsel numaralı taşınmazın yüz yılı aşkın bir süredenberi önce dedesi sonrasında babası ve mirasçıları arasında yapılan rızai taksim sonucunda kendisi tarafından nizasız, fasılasız kullanıldığını, ancak arazi kadastrosu sırasında Hazine adına orman olduğundan bahisle tespit edildiğini süresinde itiraz edilmemesi nedeni ile bilahare Hazine adına orman niteliği ile tescil edildiğini, oluşan tapunun iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı Hazine dava konusu taşınmazın orman vasfı ile adına tescil edildiğini taşınmazın orman niteliğinde bulunduğunu davanın reddini savunmuştur.

Davaya katılan orman genel müdürlüğü davanın reddini savunmuştur.

Dava konusu . ada . parsel numaralı taşınmaz 8.8.1992 tarihinde orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiş askı süresi içerisinde itiraz edilmemesi nedeni ile 29.9.1992 tarihinde kesinleşerek orman niteliği ile Hazine adına tescil edilmiştir. Yani dava konusu taşınmaz hakkında tapulama tespit tutanağı tanzim edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde daha önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Davaya katılan orman genel müdürlüğü davanın reddini savunmuştur.

Dava konusu . ada . parsel numaralı taşınmaz 8.8.1992 tarihinde orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiş askı süresi içerisinde itiraz edilmemesi nedeni ile 29.9.1992 tarihinde kesinleşerek orman niteliği ile Hazine adına tescil edilmiştir. Yani dava konusu taşınmaz hakkında tapulama tespit tutanağı tanzim edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde daha önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Yerel Mahkeme gerekli araştırmaları ve incelemeleri yaparak davanın kabulüne karar vermiştir. Yüksek Yargıtay 20. Hukuk Dairesi dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1992 yılında yapılan arazi kadastrosunda tespite itiraz edilmemesi neticesinde taşınmazın orman niteliğinin kesinleştiğini, 25.5.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3373 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 11. maddesinin sadece tapu maliklerine 10 yıllık süre içinde genel mahkemelerde orman tahdidine itiraz imkanı tanıdığını somut olayda davacının tapuya dayanmadığını, değişir sınırlı vergi kaydına dayandığını davacının davasını süresinde açmaması nedeni ile davanın dinlenme olanağının bulunmadığından bahisle kararı bozmuştur.

Yüksek Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin Bozma kararı kendi içinde çelişkilidir. Anılan Bozma ilamında, yapılan kadastronun arazi kadastrosu olduğu kabul edilmektedir. Kadastronun hem arazi kadastrosu olduğu kabul edeceksiniz, hemde yapılan işlemin orman kadastrosu olduğunu iddia ederek yerel mahkeme kararını bozacaksınız. Bu mütenakız anlayış karşısında vatandaşların yargıya olan güveninin azalacağı izahtan varestedir. Vatandaşa yasaca tanınan hak, maalesef yüksek yargı marifeti ile elinden alınmaktadır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde kadastro 3402 sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde ve aynı Yasanın 3. maddesinde belirtilen 2 kadastro teknisyeni mahalle ya da köy muhtarı ve 3 kişilik tespit bilirkişilerinden oluşan ekip tarafından yapılmıştır. Görüleceği gibi arazi kadastrosunu yapan ekibin içinde uzman orman bilirkişisi ya da uzman zirai bilirkişi bulunmamaktadır. Bu nedenle taşınmazın niteliğinin orman olma ihtimali şüphelidir. Zira bir taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığını belirleyecek uzman bilirkişiler ormanla ilgili ihtisas yapmış ormancı bilirkişileridir. Dava konusu taşınmazın orman sınırlarına bitişik bir bölgede bulunması nedeni ile orman niteliği ile Hazine adına tespit ve bilaharede süresinde itiraz edilmediği için Hazine adına orman vasfı ile tescil edilmesi, o taşınmazın orman olduğunu göstermez.

Tespitin kesinleştiği tarih aynı zamanda tescil tarihidir. 3402 sayılı yasanın 12/3. maddesi “bu tutanaklarda belirtilen haklara sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz” demektedir.

Tespitin kesinleştiği tarih aynı zamanda tescil tarihidir. 3402 sayılı yasanın 12/3. maddesi “bu tutanaklarda belirtilen haklara sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz” demektedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde 3402 sayılı yasa ile öngörülen kadastro tespiti yapıldığı kesindir. Davacı dava dilekçesini 2.7.2002 tarihinde mahkemeye vermiş olup, anılan yasada öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre içinde ve 10 yıllık sürenin dolmasına henüz 2 ay 2 gün kala vermiştir. Davacı dava açma hakkını süresinde kullanmış olup yüksek Yargıtay 20 Hukuk Dairesinin 3402 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan ve kadastro tespiti sonucu oluşmuş olan tapunun, 6831 sayılı orman yasasının 11. maddesinde öngörülen sürelere tabi olacağından bahisle ve bu sürelerin geçirildiği gerekçesi ile yerel mahkeme kararını bozması, Türk Hukuk sistemini altüst edecek mahiyettedir. Vatandaşların hak arama özgürlüğünü kısıtlayıp bertaraf eden yüksek özel dairenin bozma kararı Anayasaya, Yasaya, Evrensel Hukuk Normlarına aykırı olup, yerel mahkemenin direnme kararı doğru ve yerindedir. Bu itibarla Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin ve çoğunluğun bozma yönündeki kararına katılmıyorum, yerel mahkemenin direnme kararı doğru olduğundan dosyanın dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.
Yargıtay — Esas No: 2017/7439, Karar No: 2021/6654, Tarih: 16.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7439 E.  ,  2021/6654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanıklara yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgularının yapıldığı 29.01.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 16.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8473, Karar No: 2013/12752, Tarih: 03.10.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8473 E.  ,  2013/12752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, tescil ve alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacının tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise tazminat taleplerine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne, cezai şarttan kaynaklanan alacak isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar SS.... Konut yapı Kooperatifi vekili ve ... temyiz etmiştir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile

yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81.maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; 19.06.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 24.06.1997 tarihli devir sözleşmeleriyle davalı ... ’ye ait olduğu kararlaştırılan “C blok 3. Kat batı cephesinden bir adet daire” ile tapu kaydında “C blok 7 numaralı bağımsız bölüm” olarak gösterilen dava konusu taşınmazın aynı yer olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece taraflar arasında düzenlenen sözleşmeler değerlendirilerek ve mahallinde inşaat bilirkişisi marifetiyle keşif yapılarak dava konusu bağımsız bölümün hangisi olduğu kesin olarak belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7898, Karar No: 2011/2838, Tarih: 03.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7898 E.  ,  2011/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 15.10.2004 tarihinde 5 yıllığına kiraladığı işyerindeki mevcut elektrik tesisatını değiştirmek istediğini ve davalı kuruma müracaat edip, onay aldığını, bu arada müvekkilinden eski elektrik saatini kuruma getirmesinin istendiğini, sayacın gönderildiğini, bilahare sayaçta oynama yapıldığı gerekçesiyle tutanak tutulduğunu, müvekkiline ait işletmenin elektriğinin kesildiğini, müvekkilinin davalı kuruma herhangi bir elektrik borcu bulunmadığını iddia ederek davalı kurum tarafından yaratılan bu haksız muarazanın men’i ile borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkili kurumun mevzuat hükümlerine uygun işlem yaptığını, sökülen sayacın Sanayi ve Ticaret Bakanlığı mühürleri kopartılmış ve sayaç içindeki marka plakalarının sökülmüş olduğunun tespit edildiğini, kaçak tutanağı düzenlendiğini, kaçak tahakkuku yapıldığını,davacının fatura bedelini faturanın tebliğine rağmen süresinde ödemediğini, bu nedenle davacının söz konusu elektrik enerjisinin kesildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere, bilirkişi asıl ve ek raporuna göre sayacın 18.01.2005 tarihinden 11.04.2005 tarihine kadar davalı kurumda kaldığı, bir aboneden sayaç sökülüp yeni bir sayaç takıldığında bu işlemin mutlaka Uedaş’ın yetkili bir elemanınca tutanak altına alınıp, bu tutanakta sayacın markası, seri numarası, damga yılı, son endeksi gibi bilgilerin işlenmesi gerektiği, ancak böyle bir tutanağın bulunmadığı, sayacın incelenmediği, sayacın kayıp olmasından dolayı kaçak elektrik işlemi yapılmasının usule aykırı olup, davacının kaçak elektrik kullandığına dair herhangi bir delilin olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

11.04.2005 tarihli 2585 seri numaralı kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağında davalı Uedaş AŞ.görevlilerince işyerindeki sayacın Sanayi Bakanlığı mührünün koparılmış, sayacın içindeki marka plakasının değiştirilmiş olduğu tespit edilmiş, davacı hakkında kaçak enerji kullandığından dolayı cezalı fatura düzenlenmiştir. Uedaş görevlilerince düzenlenen tutanak aksi kanıtlanana kadar geçerlidir. Bu tutanağın aksi kanıtlanmadan bilirkişi incelemesi ile kaçak elektrik kullanıldığına dair herhangi bir delilin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü doğru olmayıp, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21193, Karar No: 2019/6580, Tarih: 26.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21193 E.  ,  2019/6580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Sağlık Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Sağlık Bakanlığı'na bağlı hastanede 01.01.2005 tarihinden itibaren değişen alt işveren şirketler işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin 19.01.2015 tarihinde diğer davalı şirket tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek,kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili , davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı şirket tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava dilekçesinde sadece Sağlık Bakanlığı ve ... Temizlik ve Malz Ltd. Şti davalı taraf olarak gösterilmesine karşın, Uyap sistemine davalı kaydı ''... Temizlik ve Malz Ltd. Şti. -... Güv. Ltd. Şti. İş Ortaklığı'' şeklinde yapılmış ve dava dilekçesi davalı ... Tem ve Malz Ltd. Şti'nin dava dilekçesinde belirtilen adresine 'iş ortaklığı' adına tebliğe çıkartılmıştır. Dava dilekçesinde husumet yöneltilmemiş olan ... Güv. Ltd. Şti yönünden karar verilmesi hatalı olup, davacı tarafından davalı Bakanlık dışında, davalı olarak yalnızca ... Temizlik ve Malz Ltd. Şti gösterildiğinden, taraf teşkilinin buna göre yeniden sağlanarak hüküm kurulması için bozma kararı verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, sair nedenler şimdilik incelenmeksizin yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1151, Karar No: 2009/1640, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/1151 E.  ,  2009/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMAN İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara uğratmak kasdıyla mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ...’ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına ve sanığın işyeri adresinin ... Sokak No:60 olmasına rağmen 23.01.2007 tarihli haczin ise ... Sokak No:36 adresinde yapıldığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 16.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9464, Karar No: 2016/2089, Tarih: 03.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9464 E.  ,  2016/2089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2007 tarihli ... Esas, ... Karar sayılı ilam ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin Dairemizin 22.02.2013 tarih ve ... Esas, ... karar sayılı ilamı ile "sanığın eyleminin bütün halinde TCK'nın 109/2,3-a kapsamında kaldığı" gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada sanık ve müdafiine bozma ilamı gönderildikten sonra yapılan duruşmada müdafiin sunduğu mazeret dilekçesi hakkında bir karar verilmeden ve sanık ile müdafiin temini ile bozma sonrası oluşan yeni hukuki durumla ilgili sanığa ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında ceza tertip edilerek savunma hakkının kısıtlanması, ayrıca gerekçeli kararda sanığa verilen cezada kazanılmış hak ilkeleri nazara alınmasına rağmen uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321, 326/2 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.