muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3468, Karar No: 2015/1478, Tarih: 09.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3468 E.  ,  2015/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkilinin inşaatı tamamlayıp, iskân ruhsatını da alarak, davalıya teslim etmek suretiyle edimini yerine getirmesine rağmen, davalı tarafça sözleşme uyarınca müvekkiline düşen son dört bağımsız bölümün tapu devrinin yapılmadığını ileri sürerek, bu bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili arsa sahibi tarafından yüklenici aleyhine açılan cezai şart alacağı ile ilgili davanın devam ettiğini, müvekkilinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında yükleniciden olan alacağının teminatı olarak dava konusu taşınmazlar üzerinde hapis hakkını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; yüklenici davacı şirket ile arsa sahibi davalı arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, inşaatın sözleşmede belirtilen sürede ve belirtilen şekilde bitirilmemesi sebebiyle dava konusu son dört bağımsız bölüm devrinin yapılmadığı, her ne kadar hapis hakkının mevcut olduğu kabul edilebilir ise de, uğranılan zararların tazmini için arsa sahiplerince açılan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/246 E., 2012/503 K. sayılı dosyasında verilen karar gereğince takip dosyasına tazminat miktarınca teminat yatırıldığı gerekçesiyle, sübut bulan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak yükleniciye ferağı gereken dairelerin tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak yükleniciye ferağı gereken dairelerin tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki 15.12.2006 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, yüklenici inşaatı tamamlayıp yapı kullanma izin belgesini de almak suretiyle teslim etmeyi üstlenmiştir. Dosya kapsamından davacı yüklenicinin inşaatı tamamlayıp, 16.08.2010 tarihinde iskân ruhsatını alarak davalı arsa sahibine düşen bağımsız bölümleri teslim ettiği anlaşılmaktadır. Ne var ki, dava konusu bu dört adet taşınmaz yüklenicinin alması gereken son bağımsız bölümler olup, arsa sahibinin teminatını oluşturmaktadır. Yine dosya kapsamından davalı arsa sahibi tarafından davacı yüklenici aleyhine aynı sözleşmeye dayalı olarak bağımsız bölümlerin geç teslim edildiği iddiasıyla başlatılan icra takibine davacı yüklenicinin itirazı üzerine açılmış ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/452 E.(eski 2011/246 E.) sayılı itirazın iptali davası bulunduğu ve buna dayalı olarak davalı arsa sahibinin hapis hakkı bulunduğu mahkemece de isabetli bir şekilde .../...

saptanmış ise de, anılan itirazın iptali davasında verilen ilk kararın hükmünün icrasının geri bırakılması amacıyla davacı yüklenici tarafından dosyaya ibraz edilen 164.500,00 TL'lik banka teminat senedi ile davalı arsa sahiplerinin sözleşmeden kaynaklı alacağının teminat altına alındığının kabulünde isabet bulunmamaktadır. Nitekim, anılan itirazın iptali ile ilgili verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk karar bozulduğundan dolayı söz konusu kararın icrasının geri bırakılmasını sağlamaya yönelik olarak dosyaya ibraz edilen teminat senedinin bu aşamadan sonra davacı yüklenici tarafından geri alınması her zaman mümkün olup, davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm henüz kesinleşmediğinden söz konusu teminat mektubunun davalı arsa sahibinin tüm alacağını karşılayıp karşılamayacağı da belirsizdir. Davacı yüklenici tarafından açılmış işbu davada davalı arsa sahibinin sözleşmeden doğan haklarının teminatı niteliğindeki bu son dört bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilebilmesi, davalı arsa sahibi tarafından açılmış olan yukarıda bahsi geçen itirazın iptali davasının sonucunun beklenerek, verilecek hüküm doğrultusunda hükmedilecek bedelin fer'ileriyle birlikte ödenmesi koşuluna bağlıdır. Davalı arsa sahibinin sözleşmeden kaynaklı söz konusu alacağı belirlenerek, bu alacağın ödenmesi durumunda veya birlikte ifa kuralınca ödenmesi şartına bağlı olarak davacı yüklenici adına anılan taşınmazların tescili mümkün olacaktır. Bu iki uyuşmazlık aynı mahkemece birlikte ifa kuralı da işletilmek suretiyle çözülebileceği gibi, somut olayda olduğu gibi söz konusu uyuşmazlıklar farklı mahkemelerin önüne gelmesi durumunda, yukarıda da belirtildiği gibi tapu iptal ve tescil davasında arsa sahibince sözleşmeye dayalı haklar ile ilgili açılmış bulunan davanın bekletici mesele yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekir. Somut olayda, işbu davada tapu iptali ve tescil talebi ile ilgili olarak HMK'nın 12. maddesi uyarınca ... Asliye Hukuk Mahkemesi kesin yetkili olduğundan dolayı mahkemece... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/452 E.(eski 2011/246 E.) sayılı dosyası ile birleştirme kararı verilemeyeceğinden anılan davanın bekletici mesele yapılarak, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle teminat yeterli görülüp, tapu iptali ve tescil hükmü kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4182, Karar No: 2016/1404, Tarih: 08.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/4182 E.  ,  2016/1404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1) Şikayetçi vekilinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden ve İİK'nın 349/5. maddesi uyarınca şikayetçinin yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

2 ) İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı kanunun 179 ve 6762 sayılı TTK'nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, şirketin aktif ve pasif durumunu tam olarak belirlemekten uzak, dönem varlıklarının ve borçlarının neler olduğunu açıkça belirtmeyen ve denetime elverişli olmayan sadece dosyada mevcut bilgi ve belgeler üzerinden yapılan yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

a) Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

b) Sermaye şirketinin iflasını istememek suçunun tek suç oluşturması nedeniyle aynı mahkemenin 2010/150 Esas sayılı dosyası ile bu dosyanın birleştirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4487, Karar No: 2013/8213, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4487 E.  ,  2013/8213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdure ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdure ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mağdure ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda: mağdure ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2012 gün ve 2010/392 Esas, 2012/325 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan mağdure ... vekili tarafından istenilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle; 19.06.2013 Çarşamba günü saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaâ dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 03.07.2013 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında mağdure ...'a yönelik suçlardan dolayı kurulan hükümler ile mağdure ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve mağdure ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelenmesinde;

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında mağdure ...'a yönelik suçlardan dolayı kurulan hükümler ile mağdure ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve mağdure ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine uygun olarak sanığın mağdure ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve mağdure ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerde eylemlerini öğretmeni olduğu mağdurelere karşı eğitici sıfatıyla gerçekleştirmesinden dolayı cezalarından arttırım yapılırken uygulama maddesinin TCK.nın 103/3. yerine şehven aynı Kanunun 102/3. olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görüldüğünden, mahkemece mağdure ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümde TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl 12 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılması sonucu 5 yıl yerine, 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiriler dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan mağdure ... vekilinin ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarıyla sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki savunmalarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Mağdure ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2010 günlü iddianamesinde, sanığın mağdureye yönelik basit cinsel istismarı eyleminden bahsedilerek dava açılmış bulunmasına karşın, mağdurenin 18.02.2011 günlü duruşmasında anlattığı nitelikli cinsel istismar eyleminden ayrıca dava açılması sağlanmadan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, bu eylemden dolayı kamu davası açılması sağlanıp bu suçlamaya karşı sanığın savunmasının alınmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yargılamaya devamla CMK.nın 225. maddesine aykırı olarak sanığın dava açılmayan eyleminden dolayı yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ve duruşmalı inceleme esnasındaki savunmaları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün re'sen de temyize tâbi 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

27.06.2013 tarihinde verilen işbu karar 03.07.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2017/29438, Karar No: 2019/396, Tarih: 16.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/29438 E.  ,  2019/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

...... niteliğindeki ...... köyü, 108 ada 48 ...... sayılı taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, 16/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/695, Karar No: 2015/2156, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/695 E.  ,  2015/2156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/929-2015/25

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 06.06.2014 gün ve 2014/350 E. 2014/460 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/23010 E. 2014/26237 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9375, Karar No: 2021/8252, Tarih: 12.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9375 E.  ,  2021/8252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

... Cumhuriyet Başsavcılığının 14/08/2009 tarih ve 2009/19312 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 157.092,00 TL tutarında sahte fatura düzenlediğinden bahisle kamu davası açıldığı, vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporuna göre bu tutara ilişkin faturanın 2005 takvim yılında düzenlendiği anlaşılmakla suç tarihinin en aleyhe kabulle " 31/12/2005 " olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 12.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.