muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3140, Karar No: 2023/10554, Tarih: 09.11.2023

4. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu Van ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 582 ada 20 ve 27 parsel sayılı taşınmazların 1974 yılında yapılan kadastro çalışmalarında davacıların murisi Makbule Türkoğlu adına tescil edilmesinden sonra davacıların intikalen malik olduğu, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından açılan tapu iptal ve tescil davası sonucunda Van 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/103 Esas, 2021/283 Karar sayılı kararı ile taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verildiği, kararın kanun yolu incelemesinden geçmeksizin 18.08.2021 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 09.06.2020 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre arsa niteliğindeki Van ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 582 ada 20 ve 27 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanun'a uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4685, Karar No: 2025/1198, Tarih: 10.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/4685 E.  ,  2025/1198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3291 E., 2024/544 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/59 E., 2022/49 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11992, Karar No: 2012/13352, Tarih: 04.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/11992 E.  ,  2012/13352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal etmek

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın savunmasında, fotoğrafları kendisinin çekmediğini beyan ettiği ve katılanın fotoğraf çekimi sırasında var olduğunu söylediği tüm tanıkların anlatımlarında da sanığın fotoğraf çekmediğini söylemeleri karşısında, özel hayatın gizliliğini ihlal suçuna ilişkin katılanın iddiası dışında, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2008/2-149-2008/163 sayılı kararında belirttiği; "Öncelikle lehe olduğundan kuşku duyulmayan ve diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce Yargıç tarafından isteme bağlı olmaksızın değerlendirilmesi zorunluluğu bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun saptanmasında zorunluluk bulunmaktadır” şeklindeki kararı karşısında sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi değerlendirilirken öncelikli olarak TCK'nın 51. maddesi ile erteleme kararı verilmesi nedeni ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına şeklinde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3016, Karar No: 2015/4725, Tarih: 05.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/3016 E.  ,  2015/4725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle, 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Sanık ... ve temyiz dışı sanıkların müştekiye ait aracın dikiz aynası ve camını kırmak suretiyle araçtan 2 adet cep telefonu bataryasını çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemin tanık beyanlarına, sanıkların sigara almak için gittikleri benzin istasyonundaki kamera kayıtlarına göre 03.30-04.00 saatleri arasında gerçekleştiğinin anlaşıldığı, bu durumun mahkemenin gerekçeli kararında da belirtildiği, olay günü güneşin doğuş saatinin 05.45 olması nedeniyle suçun gece vakti sayılan zaman diliminde işlenmesinden dolayı 5237 sayılı sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde yer alan “değer azlığı” kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, somut olayda uygulanma olanağının bulunmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4991, Karar No: 2016/10137, Tarih: 09.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/4991 E.  ,  2016/10137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili dayanak ilamda belirtilen “...“ teriminden kastedilenin Maliye ...si olup icra emrinin Başbakanlık ... Müsteşarlığına yöneltilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtilerek takibin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece; 09.06.2015 tarihli celsede, taraflarca takip edilmeyen davanın HMK'nun 150. madde gereğince işlemden kaldırılarak, 3 aylık yasal süresi içinde de yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm borçlu vekilince temyiz edilmiştir.

İİK'nun 18/3. maddesi gereğince, şikayet üzerine icra mahkemesi kanunda aksine bir düzenleme yok ise duruşma açılmasına gerek olup olmadığına karar verir. Duruşma açılmasına karar verir ise ilgilileri duruşmaya çağırır, gelmeseler bile yargılamaya devam ederek gereken kararı verir. Duruşma yapılmasına karar verilmişse artık taraflara usulüne uygun olarak tebligat yapılmalıdır. Usulüne uygun tebligata rağmen taraflar gelmezlerse o zaman yokluklarında yargılamaya devam edilir, mevcut delil durumuna göre karar verilir. HMK'nun 150. maddesi uygulanamaz.

Somut olayda, borçlunun İcra Mahkemesi'ne başvuru dilekçesindeki iddiaları şikayet niteliğindedir. Borçlunun geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması halinde, işin esası incelenerek gereken kararın verilmesi yerine, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye rağmen dosyanın işlemden kaldırılması ve süresi içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19226, Karar No: 2024/4573, Tarih: 16.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/19226 E.  ,  2024/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Hakaret, basit yaralama ve tehdit suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23.06.2022 tarihli ve 2022/25018 soruşturma, 2022/25746 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16.09.2022 tarihli ve 2022/5803 değişik iş sayılı kararını müteakip, müşteki vekili tarafından yeni delil varlığı nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin tarihsiz ve 2023/366 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 20/09/2023 gün ve 94660652-105-34-14746-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.10.2023 gün ve 2023/103418 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 173/6. maddesinde yer alan "İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır" ile 172/2. maddesinde yer alan "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Dosya kapsamına göre, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16.09.2022 tarihli ve 2022/5803 değişik iş sayılı itirazın reddi kararı ile kesinleşmesini müteakip, müşteki vekilinin 09.01.2023 tarihli dilekçesi ve ekinde yer alan hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konularında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin tarihsiz ve 2023/366 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin

4 üncü fıkrasının (a) bendi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5572, Karar No: 2024/15785, Tarih: 18.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5572 E.  ,  2024/15785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/263 E., 2024/700 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

SUÇ TARİHLERİ : 2010, 2011, 2012, 2013 takvim yılları ve 16.04.2014

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen "2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçu ile sanık ...'e yüklenen "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan bozma öncesi mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu 26.01.2016 tarihinden, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11387, Karar No: 2017/6507, Tarih: 18.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11387 E.  ,  2017/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında oluşa uygun kabule göre, 2011 yılı Ağustos ayı içerisinde kayden ondört yıl dokuz aylık olan mağdure ile suça sürüklenen çocuğun cebir veya tehdit olmaksızın cinsel ilişkiye girmelerinin ardından olayın duyulması nedeniyle birlikte kaçarak yaklaşık üç ay kadar suça sürüklenen çocuğun evinde yaşadıktan sonra yaşanan tartışma sonucu suça sürüklenen çocuğun mağdureye vurup istemediğini belirtmesi nedeniyle mağdurenin ailesinin yanına dönüp şikayet etmesi üzerine adli makamlara intikal eden olayda, Dairemizin 28.09.2015 gün ve 2013/10064 Esas, 2015/8581 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere suçun oluşumu ile vasfına etkisi bakımından mağdurenin yaşına ilişkin tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu alındıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği belirtilmesine rağmen, mahkemece bozma sonrası mağdurenin yaşının tespitine ilişkin olarak hükme esas alınan Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 24.02.2016 günlü, 42190979-11.02/494-600 sayılı raporunun sadece iki adli tıp uzmanı tarafından tanzim edilip rapor içeriğinde görüşü yer alan Radyoloji Anabilim Dalı Başkanının 07.12.2015 tarihli grafiye göre, mağdurenin ondokuz-yirmi, 08.01.2016 çekim tarihli grafiye göreyse yirmi-yirmibir yaş aralığına uyduğu yönünde yaşı etkileyecek şekilde iki farklı kanaat belirttiği göz önüne alındığında, anılan raporun içerik ve şekil olarak mağdurenin 2011 Ağustos ayındaki yaşını kesin olarak belirlemeye elverişli olmadığı anlaşıldığından, Dairemiz kararına uygun şekilde Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılıp 5271 sayılı CMK'nın 218/2. maddesi hükmü de gözetilerek gerçek yaşının saptanmasından sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği ve yine mağdurenin alınacak raporunda suç tarihinde onbeş yaşından küçük olduğunun kesin olarak tespit edilmesi halinde de ruh sağlığı hakkında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Kurulu tarafından düzenlenen 24.02

. maddesi hükmü de gözetilerek gerçek yaşının saptanmasından sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği ve yine mağdurenin alınacak raporunda suç tarihinde onbeş yaşından küçük olduğunun kesin olarak tespit edilmesi halinde de ruh sağlığı hakkında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Kurulu tarafından düzenlenen 24.02.2016 günlü raporda, olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan travma sonrası stres tanısı ile ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de, tüm dosya kapsamına göre aralarında fazla yaş farkı olmayıp ve her ikisi de olay tarihinde çocuk statüsünde olan suça sürüklenen çocuk ile mağdure arasında darp, cebir, tehdit veya iradeyi etkileyen başka bir neden bulunmaksızın cinsel istismar eyleminin gerçekleşmesi, ailesinin suça sürüklenen çocuk ile görüşmesine izin vermediği için onunla kaçıp birlikte yaşamaya başlayan mağdurenin yaklaşık üç ay sonra yaşanan tartışmada suça sürüklenen çocuğun kendisine vurup istemediğini söylemesi nedeniyle ailesinin yanına geri dönmek durumunda kaldığının anlaşılması karşısında; ruh sağlığındaki bozulmanın maruz kaldığı cinsel istismar olayına bağlı mı geliştiği, yoksa hile, şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşaması veya olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle mi oluştuğu konusunda usulüne uygun heyetten rapor alındıktan sonra, 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5476, Karar No: 2020/200, Tarih: 20.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5476 E.  ,  2020/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapuya dayalı orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 26/06/2019 gün ve 2016/12975 E. - 2019/4495 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı ... Yönetimi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre (A) harfi ile gösterilen 2.160,92 m2’lik kısmın davacı kişi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile "..., 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır" hükmü gereğince Orman Yönetiminin aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; Mut Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/06/2016 tarih, 2014/659-2016/371 E.K. sayılı kararının hüküm kısmının ''3 nolu'' bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davalı ... Yönetiminden alınan peşin harcın iadesine ve harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlelerinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle onanmasına karar verildi.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26/06/2019 gün ve 2016/12975 - 2019/4495 E.-K. sayılı onanma kararının ortadan kaldırılmasına, Mut Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/06/2016 tarih 2014/659 - 2016/371 E.-K. sayılı kararının hüküm fıkrasında bulunan hüküm kısmının ''3'' numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davalı ... Yönetiminden alınan peşin harcın iadesine ve harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılması sureti ile düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA 20/01/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.