muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17278, Karar No: 2022/16730, Tarih: 30.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/17278 E.  ,  2022/16730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz sebebinin var olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, T.C. Anayasasının 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Açıklanan nedenlerle;

Suç tarihinde müştekiye ait araçtan müşteki beyanına göre sanık lehine yorumla toplam değeri 130 TL kadar olan gözlük ve parfümü çalan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de çalınanların değeri gözetilerek TCK'nın 145. maddesi gereğince cezadan uygun oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, kararın Mahkemesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 30.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3168, Karar No: 2021/4291, Tarih: 25.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/3168 E.  ,  2021/4291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, suç tarihlerinin 25.01.2009 ve 25.05.2009 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

I. 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.01.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II. 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:

... Plastik Ambalaj Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.nin yetkilisi olan sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Suça konu faturaları düzenleyen ... hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporu ve varsa eklerinin ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- ... hakkında açılan ve Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/642 Esas sırasına kaydedilen dava dosyasının getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3- ...’ın, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiği, sanığı tanıyıp tanımadığı ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun‟un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12845, Karar No: 2013/21368, Tarih: 16.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12845 E.  ,  2013/21368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı... medikal/... isimli kişiden kapıdan satış yoluyla bir yatak satın aldığını, aylık 200 TL taksitle ödeme taahhüdünde bulunduğunu, satıcı tarafından kandırılarak gösterilen kağıtları imzaladığını, sonrasında davalı bankadan kredi çekmiş gibi gösterildiğini, bankadan gelen yazı üzerine durumu öğrendiğini belirterek; kendisinin hile ve kandırılması suretiyle imzalatılan belgelere dayalı olarak yapılan kredi sözleşmesinin iptali ile davalıya borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile Tüketici Kredisi Sözleşmesi imzalandığı, davacıya sözleşmeyi imzaladığı sırada kredi sözleşmesinin ve ödeme planının bir örneğinin verildiğini, ayrıca davacı tarafından başvuru sırasında nüfus cüzdanı ve SSK gelir belgesi fotokopisinin ibraz edilerek kredi bedelinin satıcıya ödenmesi talimatı verildiğini, tüketici kredisi sözleşmesi imzalanması için bankaya gidilmesinin zorunlu olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu tüketici kredisi sözleşmesinin hile ile imzalatıldığını iddia ederek rızası dışında imzalatılan bu kredi sözleşmesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı hile hukuki olgusunu dayanmış ise de, davacının hile iddiasına dayalı işlemin davacı ile dava dışı ... arasındaki satış sözleşmesinden kaynaklandığı ve bu hususun davacı tarafından açılan ... Tüketici Mahkemesinin 2011/765 Esas sayılı dava dosyasında dava konusu edildiği ve yargılamanın devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacı ile davalı arasındaki hukuki ilişki ise kredi sözleşmesinden

doğmakta olup, davacı ile dava dışı satıcı arasında sipariş formu başlıklı belgenin düzenlenerek taraflarca imza altına alındığı, bu sipariş formuna konu yatağın davacıya teslim edildiği, davacıya satılarak teslim edilen yatağın satış bedelinin kredi kullanılmak suretiyle ödenmesi amacıyla davacının “... Generale Bankası Tüketici Kredisi Sözleşmesi” başlıklı sözleşmeyi ve ekindeki ödeme planını imzaladığı ve bu tüketici kredisi sözleşmesine konu kredi bedelinin dava dışı satıcı ... isimli kişiye ödenmesi talimatını içerir “Tüketici Beyanı” başlıklı belgeyi imzalayarak satıcıya verdiği anlaşılmaktadır. Nitekim belgelerdeki imzanın davacıya ait olduğu davacınında kabulünde olup, aksi yönde bir iddia ileri sürülmemiştir. Hal böyle olunca, davacı ile davalı arasındaki kredi sözleşmesi ilişkisinin geçerli olduğunun kabulü gerekir. Bu itibarla mahkemece taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin geçerli olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20975, Karar No: 2016/2409, Tarih: 07.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/20975 E.  ,  2016/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, 5941 sayılı Kanun'a muhalefet

Sanık ..... hakkında, 5941 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmüne yönelik olarak bir temyiz talebinin bulunmadığı ve sanık ...... hakkında, 5941 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen bir hüküm bulunmadığı dikkate alınarak, sanıklar ..... ve ..... hakkında 5941 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükümler ile sanık ..... hakkında iki kere nitelikli dolandırıcılık suçundan ve bir kere resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri sanık ...... ve diğer sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle ve bu hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık....l'ın, değişik zamanlarda ele geçirdiği boş çek yapraklarını, yine değişik zamanlarda müştekilere verip kullandığı, karşılığında müştekilerden mal aldığı, yapılan incelemede, söz konusu çeklerin sahte olduğunun belirlendiği, diğer sanıkların işyerlerinde de yapılan aramada da boş ve sahte çek yapraklarının ele geçirildiği, böylece sanık ....'ın, müşteki sayısınca nitelikli dolandırıcılık suçunu ve zincirleme sahtecilik suçunu diğer sanıkların da 5941 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık ,..... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık, müşteki ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre, suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin herhangi bir gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar...... hakkında 5941 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

5941 sayılı Kanun'un 7/8. maddesine göre, çek defteri basmaya veya bastırmaya kanunen yetkili kılınanlar dışında çek defteri basanlar ve bastıranların cezalandırılacağının hüküm altına alındığı, bu suçun failinin, çek defteri basmaya yetkisi olmayan fakat kendi adına çek basan kişi olduğu, somut olayda ise sanıkların işyerinde başkaları adına olan boş çek yapraklarının ele geçirildiği, sanıkların söz konusu çekleri bastırdıklarına dair yeterli delil bulunmadığı gibi, boş çeklerin kendi adlarına da düzenlenmediği, buna göre, 5941 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun ve söz konusu çeklerin doldurulmamış olması, ortada gerçeğe aykırı düzenlenen belgelerin bulunmamış olması karşısında sahtecilik suçunun da yasal unsurlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/473, Karar No: 2013/4074, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/473 E.  ,  2013/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vd.vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma hususlarının belediye başkanlığından sorularak, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8122, Karar No: 2014/4440, Tarih: 17.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/8122 E.  ,  2014/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/07/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 25,20 TL'sinin davacılara, 140,00 TL'sinin de temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 17/03/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, davalının adli ve idari kurumlara yazdığı dilekçelerde geçen ifadeleri ile davacıların kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkİndir. İlk derece mahkemesince dava kısmen kabul edilmiş; tarafların temyizi üzerine Dairemiz çoğunluğu karan onamıştrr.

... Bakanlığı'nda öğretmen olarak çalışan davalı, 16/10/1996 tarihinde emekli olduktan sonra 12/10/2001 tarihinde başvurusunun kabulü üzerine aynı Bakanlıkta yeniden öğretmenliğe başlamıştır. Ancak durumu Emekli Sandığına bildirmemesi sebebiyle, maaşının yanında 15/10/2001-31/10/2006 tarihleri arasında emekli aylığını almayı da sürdürmüştür. Durumun fark edilmesiyle emekli maaşı kesilmiş, haksız olarak aldığı paralar geri istenmiş, ödenmemesi üzerine de icra takibine geçilmiştir. Bu süreçte davalı, ... kadrolu avukatı olan davacı ... ile SGK sözleşmeli avukatı olan diğer davacı ... aleyhine, ... ve ... Cumhuriyet Başsavcılıkları ile, .... Bakanlığı'na,.... Başkanlığı'na, ... İl Müdürlüğü'ne, ...Baro Başkanlığı'na on kez dilekçe vererek küçük düşürücü, suçlayıcı ağır isnatlarda bulunmuştur.

Davacılar, duydukları acı, elem ve üzüntünün bir nebze olsun giderilmesi için 5.000'er TL manevi tazminat talep ederken, faiz de istememişlerdir. Yerel mahkeme ise, 1.000'er TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Davacılar, duydukları acı, elem ve üzüntünün bir nebze olsun giderilmesi için 5.000'er TL manevi tazminat talep ederken, faiz de istememişlerdir. Yerel mahkeme ise, 1.000'er TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Olayın oluş şekli, davalının adli ve idari makamlara on kez yazdığı dilekçelerde davacılar için kullandığı sözlerin ağırlığı ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarları çok az olup, kamu görevlilerini bu nevi taciz ve tedirgin edenleri caydırmadan öte, nerdeyse ödül gibi tazmini ceza olması nedeniyle davacılar yararına bozulması gerektiği inanç ve görüşüyle Dairemiz çoğunluğunun onama kararına katılmıyorum.17/03/2014
Yargıtay — Esas No: 2011/881, Karar No: 2012/7338, Tarih: 08.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/881 E.  ,  2012/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2009 tarih ve 2009/606-2009/851 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından sigortalanan emtianın, davalıya ait araçla Türkiye'ye taşınması sırasında hasara uğradığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigorta ettirene ödendiğini, bu bedelin davalıdan tahsili için başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin Büyükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ikametgahının Büyükçekmece sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın Büyükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.