muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9568, Karar No: 2024/2272, Tarih: 02.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9568 E.  ,  2024/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/137 E., 2021/94 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2019 tarihli ve 2019/4 Esas, 2019/348 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 29 uncu maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli, 2020/137 Esas, 2021/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmının 2-c bendinin kaldırılması ile, sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, sanığın öldürme kastının olmadığından bahisle suç vasfına, teşebbüsün derecesine, haksız tahrik indiriminin oranına ve meşru müdafaaya ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, sanığın öldürme kastının olmadığından bahisle suç vasfına, teşebbüsün derecesine, haksız tahrik indiriminin oranına ve meşru müdafaaya ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ...'ın tanık ... 'nun nişanlısı olduğu, ...'nin aynı zamanda diğer katılan ... ile iş arkadaşı olduğu, olaydan önce katılan ...'nın, ...'yi cep telefonundan 4 kez aradığı, ancak ...'nin bu çağrılara cevap vermemesi üzerine ...'in ...'ye ait instagram hesabı üzerinden paylaşılan ... ve iki arkadaşına ait fotoğrafın alt kısmına "soldan baştaki fıstığı yiyebiliyoz mu, seni ben arayınca niye açmıyon ya deli ediyon beni" şeklinde yorumda bulunduğu, sanık ...'ın nişanlısının instagram hesabına ait şifreyi bilmesi nedeniyle suç tarihi olan 22.12.2017 tarihinde hesabına girdiğinde bu yorumu gördüğü, buna kızarak yorumun altındaki telefon numarasından katılan ... 'i aradığı ve nerede olduğunu sorduğu, ...'in ... ... isimli iş yerinde olduğunu söylediği, bunun üzerine sanık ...'in ev arkadaşı ...'dan kendisini oraya götürmesini istediği, evden çıkarken yanına ekmek bıçağını da aldığı, tanık ...'ın Hüseyin'i oraya götürdüğü, Hüseyin'in ... ... isimli iş yerine geldiğinde araçtan indiği, inerken yine telefonla ...'i arayarak nerede olduğunu sorarak geldiğini söylediği, tanık Alican'ın ise aracı park etmek için yanından ayrıldığı, olay yerinin kalabalık olduğu, sanık ...'ın ...'in yanına gittiği, birlikte iş yerinin yan tarafındaki sokağa

doğru yürüdükleri, bu sırada her iki şahsın birbirlerine küfür ettikleri, sonrasında sanık ...'ın üzerindeki ekmek bıçağını çıkarttığı, bunu gören ...'in uzaklaşmak istediği, ancak tartışıp kavga etmeye devam etttikleri, ...'in ...'a tekme attığı, bunun üzerine Hüseyin'in elindeki bıçakla ...'i 3 kez bıçakladığı, o sırada tarafların kavga ettiklerini ve ...'ın elinde bıçak olduğunu gören tanık Alican'ın aralarına girerek onları ayırmaya çalıştığı, hatta sanık ...'ı tutarken yaralandığını gördüğü ve katılana oradan gitmesini söylemesi üzerine ...'in olay yerinden ayrıldığı olay nedeniyle sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Olaya ilişkin tutanaklar, katılan hakkında Kütahta Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tarafından Düzenlenen 22.12.2017 ve 25.01.2018 Tarihli raporlar, sanık hakkında Kütahta Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tarafından Düzenlenen 22.12.2017 tarihli rapor, sabıka kayıtları, sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. Olaya ilişkin tutanaklar, katılan hakkında Kütahta Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tarafından Düzenlenen 22.12.2017 ve 25.01.2018 Tarihli raporlar, sanık hakkında Kütahta Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tarafından Düzenlenen 22.12.2017 tarihli rapor, sabıka kayıtları, sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılan ...'nın, tanık ... 'yu olaydan önce 4 kez aradığı, sonrasında ...'ye ait instagram hesabında paylaşılan ... ve iki arkadaşına ait fotoğrafın altına "soldan baştaki fıstığı yiyebiliyoz mu, seni ben arayınca niye açmıyon ya deli ediyon beni" şeklinde yorumda bulunduğu, bu yorumu gören ve öğrenen sanık ...'ın katılan ... 'i arayarak, şiddetli biçimde tartıştıkları, sanık tarafından küfür edildiğinin söylendiği, sonrasında ...'in ... ... isimli iş yerinde olduğunu öğrenmesi üzerine, katılan sanık ...'ın tanık ... tarafından kullanılan araç ile söz konusu yere götürüldüğü, orada tarafların bu konuda bir araya geldikleri, yine tartışma yaşandığı, karşılıklı küfürleşme olduğu, kavga etmeye başladıkları, sanık ...'ın üzerindeki ekmek bıçağını çıkardığı, taraflar arasında kavga ve mücadele yaşandığı, ...'in kavgada ...'a tekme attığı, ...'ın da ...'i 3 kez bıçakladığı, o sırada tarafların kavga ettiklerini ve ...'ın elinde bıçak olduğunu gören tanık Alican'ın aralarına girerek onları ayırdığı, ...'ı tuttuğu, diğer katılan sanık ... 'e gitmesini söylemesi üzerine ...'in olay yerinden uzaklaştığı ve olayın bu şekilde sona erdiği, Yerel Mahkemece sanık ...'ın tarafların yaşadığı sosyal çevreye göre nişanlısı hakkında adaba sığmayan sözler sarf ederek kendisini adeta infiale sevk eden katılan ... 'i dosyadaki doktor raporuna göre, 3 ayrı yerinden kesici alet olan bıçak ile yaraladığı olay nedeniyle sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin söz konusu olmadığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, katılan hakkında Kütahta Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tarafından Düzenlenen 22.12.2017 ve 25.01.2018 Tarihli raporlara göre yaraların niteliği, kullanılan

aletin elverişliliği, sanığın olay esnasındaki ve sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, taraflar arasında meydana gelen tartışmanın kavgaya dönüşmesi nedeniyle haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu ve meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının da oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli, 2020/137 Esas, 2021/94 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14665, Karar No: 2010/11734, Tarih: 11.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14665 E.  ,  2010/11734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 09/05/2006 ve 24/03/2009 gününde verilen dilekçeler ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı ...'un davasının feragat nedeniyle reddine, öteki davacıların davalarının kısmen kabulüne dair verilen 08/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi ... dışındaki davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, ... dışındaki davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, davacıların ölene yakınlıkları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı eş yararına takdir edilen 1.500,00 TL çocuklar yararına takdir edilen 750,00'şer TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı eş yararına 3.000,00 TL, davacı çocukların her biri yararına 1.500,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…1500,00…” ve “…750,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…3.000,00…” ve “1.500,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…392.27…” ve “…851.83…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…784,54…” ve “…459,56…” sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5258, Karar No: 2018/10254, Tarih: 05.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/5258 E.  ,  2018/10254 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21/04/2015 tarih ve 2013/196-2015/222 sayılı hükmün Dairemizin 04/05/2016 tarih ve 2015/25259-2016/12228 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, ... mahallesi 56 pafta 1934 ada 5 parselde bulunan binanın 1. kat 3 nolu bağımsız bölümünü davalı bankadan konut kredisi kullanarak satın aldığını, dairenin 23.10.2011 ve 09.11.2011 tarihlerinde meydana gelen depremlerde hasar gördüğünü ve güçlendirmeye değer görülmediğini, davalı bankanın acente sıfatıyla davaya konu konutun... poliçesini yaptığını, ancak süresi bittiği halde davalı tarafından usule uygun şekilde yenilenmesinin sağlanmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 50.000,00-TL sigorta bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, herhangi bir kusuru bulunmadığını,... poliçesi sona erdikten sonra banka çalışanı Merve Perihanoğlu tarafından yenileme bildiriminde bulunulduğunu, ancak davacının... poliçesini yenilemek istemediğini beyan ettiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, kararın onanması üzerine davacı bu kez karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

1-Dava,... poliçesinin yenilenmemesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacıya ait konut için davalı bankadan 16.07.2010 tarihinde konut kredisi kullanıldığı, 16.07.2010-16.07.2011 tarihleri arasında davacı ile Yapı Kredi Sigorta A.Ş. arasında zorunlu deprem sigorta poliçesi düzenlendiği, bu tarihten sonrası için herhangi bir zorunlu deprem sigorta poliçesinin mevcut olmadığı anlaşılmış, ... ilinde 23.10.2011 ve 09.11.2011 tarihlerinde meydana gelen deprem nedeniyle dava konusu taşınmaz hasar görmüştür.

Davacı ile davalı banka arasında düzenlenen kredi sözleşmesinin 9. maddesinde, davalı banka gerektiği takdirde sigorta poliçesi yaptırma, prim borçlarının kredi kullanan tarafından ödenmediği taktirde resen ödeme, resen sigorta yenilemesi yapma, primlerini kredi taksitlerinden mahsup etme, eksik kalan kısımlar için kredi kullanan hakkında hukuki takip yapma yetkisi almıştır.

Davacı ile davalı banka arasında düzenlenen kredi sözleşmesinin 9. maddesinde, davalı banka gerektiği takdirde sigorta poliçesi yaptırma, prim borçlarının kredi kullanan tarafından ödenmediği taktirde resen ödeme, resen sigorta yenilemesi yapma, primlerini kredi taksitlerinden mahsup etme, eksik kalan kısımlar için kredi kullanan hakkında hukuki takip yapma yetkisi almıştır.

Mahkemece alınan 27.08.2013 tarihli bilirkişi raporunda; deprem sigortası poliçesinin vadesinden önce yenilenmesi yükümlülüğünün sigortalıya, poliçenin yenilenmesi hususunda sigortalıyı bilgilendirme ve sigortalıya bildirimde bulunma yükümlülüğünün ise kredi kullandırılan bankada olduğu, Bireysel Kredilerle Bağlantılı Sigortalar Uygulama Esasları Yönetmeliği’nin 5. maddesinin 2. fıkrasında bankanın bildirim yükümlülüğünün açıkça düzenlendiği, davalı bankanın bildirimde bulunduğunu ispatlayamadığı, bu nedenle Zorunlu Deprem Sigorta Poliçesinin yapılmaması ile ilgili olarak davacının %25 ve davalı bankanın %50 oranda kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece ise, davalı tanığının... poliçesinin süresinin dolması üzerine davacının arandığı, davacının kocasının bankaya gelerek ihtiyari deprem sigortasını yenilediği, ancak peşin prim alındığından dolayı... poliçesini yenilemeyeceğini ifade ettiği, tanığın dosya kapsamı ile uyumlu beyanlarına itibar edilerek davalı bankanın ilgili yönetmelikte belirtilen bildirim sorumluluğunu yerine getirdiği, dava konusu poliçenin yenilenmemesinde davalının kusuru bulunmadığı, ayrıca poliçenin 16.07.2011 tarihinde süresinin bitmesine rağmen yenilenip yenilenmediğinin de kredi borçlusu tarafından takibi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan ... Müsteşarlığı'nın 17.01.2009 tarih ve 27113 sayılı Resmi Gazete’de yayınladığı Bireysel Kredilerle Bağlantılı Sigortalar Uygulama Esasları Yönetmeliği’nin 5. maddesinin 2. fıkrasında zorunlu sigortalarda kredi süresi içerisinde yenileme sorumluluğunun kredi kullanana, yenilemeye ilişkin bildirim yapma ve bilgilendirme sorumluluğunun ise kredi kuruluşuna ait olacağı düzenlenmesi yer almaktadır.

Her ne kadar,... sigortasını yapan başka bir sigorta şirketi olsa da, davalı bankanın zorunlu olan bu sigortanın da yenilenmesi için davacıya bilgilendirme yapması gerektiğinden, davalı bankanın burada kusuru vardır. Ne var ki, davacı sigortalının da zorunlu olan... sigortasının süresinin dolup dolmadığını takip etme ve sigortayı yeniletme konusunda kendisine düşen özen yükümlülüğünde müterafik kusuru vardır. Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgular göz önüne alınarak, bildirim yükümlülüğünün yerine getirildiğinin davalı banka tarafından somut delillerle ispatlanamadığı da gözetilerek sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde tanık beyanına itibar edilerek davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüne ve kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme itirazının kabulüne, Dairemizin 04.05.2016 gün ve 2015/25259 E.-2016/12228 K. sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) numaralı bent gereğince davacının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11487, Karar No: 2010/9073, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11487 E.  ,  2010/9073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan 5492 ada 1 parsel sayılı taşınmazın incelenen satış tarihi olan 05.05.2008 itibarıyla İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın ve emsal alınarak incelenen 5492 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulundukları sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2008 yılı için belediyece belirlenen vergiye esas asgari m² değerinin ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1565, Karar No: 2016/1787, Tarih: 11.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1565 E.  ,  2016/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın usulden reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının girişindeki kar ve buzda kayıp düşmesi sonucu vücudunda kırıklar meydana gelmesi nedeniyle sorumlu olduğunu iddia ettiği davalılardan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece, davalı yönünden; hizmet kusuruna dayalı olarak açılan davanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. Maddesi gereğince tam yargı davasının konusunu oluşturduğu gerekçesiyle, yargı yolu caiz olmadığından HMK m. 114/1-b ve 115/2 uyarınca davanın usulden reddine, davalı şirket yönünden ise; davalı şirket ile davacı arasında herhangi bir sözleşme veya iş ilişkisi bulunmadığı, teknik şartnamede davalı şirketin kar ve buzlanmayı ortadan kaldırmaya yönelik alet ve malzeme tedarik edeceğinin veya bu konuda görevli olduğunun düzenlenmediği gerekçesiyle pasif husumet yokluğundan HMK m. 114/1-d ve 115/2 maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar davalı Bakanlık yönünden yargı yolu caiz olmadığından verilen ret kararında bir isabetsizlik yok ise de; davalı şirket yönünden, ortada haksız fiil olduğu gözetilerek dosya tefrik edilip genel mahkeme sıfatıyla bakılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ve yerinde olmayan gerekçeyle pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.