muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/20, Karar No: 2005/27, Tarih: 15.03.2005

"Örgüt tarafından işlenen suçlara iştirak eden hükümlü 4959 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği tarihten önce yakalandığı, örgütün dağılmasına veya meydana çıkarılmasına yardım etmediği gibi, örgütün amaçladığı suçun işlenmesine engel olabilecek bilgi, belge vermediği ve çaba da göstermediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, anılan Yasadan yararlanma talebinin reddi yerine kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi" isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 10.8.2004 gün ve 229-64 sayı ile;

"Doğubeyazıt doğumlu olup, Örtülü köyü mezrasında ikamet eden ve çobanlık yapan hükümlünün kendi özgür iradesi ile 1992 Haziran ayında yasadışı PKK terör örgütünün dağ kadrosuna katıldığı, örgütte kaldığı süre içerisinde örgüt adına silahlı eylemlere katıldığı, son olarak 12.5.1994 tarihinde Çaldıran beldesinde güvenlik güçleri ile katıldığı çatışmadan sonra örgütten koparak yalnız başına Doğubeyazıt ilçe girişinde Yılanlı köyü yakınlarında durumundan şüphe eden polisler tarafından yakalandığı, sorgusunda yasadışı PKK terör örgütü üyesi olduğunu açıklayıp katıldığı eylemler ile örgüt hakkında ayrıntılı bilgiler verdiği, yapılan yargılama sonucunda Erzincan 1 Nolu DGM'nin, Yargıtay 9. Ceza Dairesi Başkanlığınca onanarak kesinleşen 1994/301 esas, 1996/20 karar sayılı ilamla TCK.nun 125. ve 59/1. maddesi uyarınca müebbet ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği söz u dosyanın incelenmesinden anlaşılmıştır.

Hükümlünün 11.2.2000 tarihli 4450 sayılı Yasadan faydalanma isteğine ilişkin dilekçesi üzerine Erzurum DGM'since yapılan inceleme sonunda İstemi yerinde görülmeyerek reddedildiği mahkemenin 2000/63 D.İş. sayılı dosyasının incelenmesinden anlaşılmıştır.

Söz konusu bozma İlamında hükümlünün 4959 sayılı Yasanın yürürlüğe tarihten önce yakalandığı, örgütün dağılmasına veya meydana çıkarılmasına yardım etmediği, bilgi-belge vermediği belirtilmiş ise de; hükümlünün son olarak 12.5.1994 tarihinde Çaldıran beldesinde girdiği çatışmadan sonra örgütten ayrıldığı, buradan ikameti olan Doğubayazıt'a giderken 14.5.1 94 tarihinde şüphe üzerine durdurulmak istenirken yakalandığı, kendisiyle ilgili bir soruşturma olmamasına rağmen hükümlünün gözaltına alınınca özgür iradesiyle 20 sayfadan ibaret ifade verip katıldığı eylemler ile bildiği diğer örgüt mensuplarının isimlerini açıkladığı, kesinleşen dava dosyası ile sabit olup hükümlünün daha sonra terör örgütü mensuplarının kaldığı koğuştan da ayrılarak, itirafçı olarak bilinen kişilerin kaldığı koğuşlarda kalmaya başladığı da cezaevi idaresinin yazılarıyla sabittir. 5.8.2003 gün, 4959 sayılı Yasada söz konusu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihten sonra yakalanması veya teslim olması koşulu bulunmadığı gibi söz konusu yasadan faydalanacak olanlar Yasanın 3. maddesinde a, b, c bentlerinde sınırlı olarak olup, hükümlünün söz konusu durumu bunlardan hiçbirine uymamaktadır.

Bunun dışında Erzurum DGM'nin, örneğin dosyada mevcut bu hükümlü ile aynı konumda bulunan Yusuf isimli hükümlü ile ilgili olarak vermiş olduğu ve hükümlü Yusuf'un 4959 sayılı Yasanın 4/c-1. maddesi uyarınca 14 yıl ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin 2003/173 esas, 2004/19 sayılı kararı Yargıtay 9. Ceza Dairesi Başkanlığının 27.5.2004 gün, 2004/2169-2455 esas-karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

4959 sayılı Topluma Kazandırma Yasasının 3. maddesine yasadan faydalanamayacak olanların ayrıntılı ve sınırlı olarak sayılmış olması, hükümlünün şüphe üzerine yakalandığında kendiliğinden yasadışı örgütün üyesi olduğunu açıklayıp katıldığı eylemler ile örgüt hakkında bildiklerini ayrıntılı olarak açıklamış olması, karardan sonra pişmanlığını dile getirip 3149, 4450 sayılı Yasalardan faydalanmak isteğine dair başvurulan, 4959 sayılı Yasanın uygulanmasına ilişkin Erzurum DGM'sinden verilen, yukarıda belirtilen ve Yargıtay 9. Ceza Dairesi Başkanlığınca onanan Yusuf isimli hükümlü ile aynı konumda bulunmaları da dikkate alındığında hükümlünün 4959 sayılı Yasadan faydalanması somut olaya, Yasaya, adalete ve hakkaniyete uygun düşeceği sonuç ve kanısına varılmıştır." gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de o yer C.Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli 3.1.2005 günlü tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okunup, konu müzakere edilmiş ve açıklanan karara varılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, Devletin hakimiyeti altındaki topraklardan bir kısmını ayırmaya yönelik eylemlerde bulunmak suçundan hükümlü Mehmet hakkında 4959 sayılı Topluma Kazandırma Yasası hükümlerinin uygulanma olanağı bulunup bulunmadığının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Ancak, incelenen dosya içeriğine göre;

Bozmadan önce yapılan yargılamada, hakkındaki hüküm Ağrı Cezaevinde infaz edilmekte olan hükümlünün ifadesi talimat yoluyla Ağrı Ağır Ceza Mahkemesince 25.8.2003 tarihinde alınmıştır. Hükümlü 9.9.2003 havale tarihli dilekçe ile duruşmada bizzat hazır olma isteğinde bulunmuş, ancak Yerel Mahkemece 7.11.2003 günlü oturumda, talimatla ifadesinin alınmış ve hükümlü olması gerekçesine dayalı olarak bu talebinin reddine ilişkin ara kararı verilmiştir.

Bozmadan sonra yapılan yargılamada da, hükümlünün bozma kararına karşı diyecekleri 17.5.2004 tarihinde talimat yoluyla Ağrı Ağır Ceza Mahkemesince tespit edilmiş, sanık bu oturumda ve sunduğu 11.5.2004, 24.5.2004 günlü dilekçelerde, 1.6.2004 tarihinde Yerel Mahkemece yapılacak duruşmaya katılmak istediğini belirtmiştir. Ancak, Yerel Mahkeme bu talepleri de kabul etmeyerek hükümlü hakkında direnmeye ilişkin hüküm kurmuştur.

Bozmadan sonra yapılan yargılamada da, hükümlünün bozma kararına karşı diyecekleri 17.5.2004 tarihinde talimat yoluyla Ağrı Ağır Ceza Mahkemesince tespit edilmiş, sanık bu oturumda ve sunduğu 11.5.2004, 24.5.2004 günlü dilekçelerde, 1.6.2004 tarihinde Yerel Mahkemece yapılacak duruşmaya katılmak istediğini belirtmiştir. Ancak, Yerel Mahkeme bu talepleri de kabul etmeyerek hükümlü hakkında direnmeye ilişkin hüküm kurmuştur.

Savunma hakkı Anayasamızın 36. maddesinde güvence altına alınarak; herkesin meşru vasıta ve yollardan yararlanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma hakkına sahip olduğu belirtilmiştir. Sanık bu hakkını bizzat kullanabileceği gibi dilerse vekaleten görevlendireceği avukatı yahut seçeceği müdafi ile de kullanabilir. Sanığın duruşmada hazır bulunması ve sorgusunun yapılması, "yargılamanın yüze karşı olması", "savunma hakkının kısıtlanamayacağı" ve "cezanın kişiselleştirilmesi" ilkelerinin doğal bir sonucudur. Yasa koyucu somut gerçeğin ortaya çıkarılması, savunma olanağının sağlanması, cezaların kişiselleştirilmesi için sanığın sorgusunun yapılmasını zorunlu kılmıştır. Nitekim, Devletimizin de kabul ettiği İnsan Haklan Avrupa sözleşmesinin dürüst yargılanma haklarının asgari şartlarını gösteren 6. maddesinin (3-c) bendinde de; sanığın, müdafi tayin etme yetkisi ile belli şartlarla ücretsiz müdafiden yararlanabilme hakkı dışında, "kendi kendisini savunma hakkı" bulunduğu belirtilmiştir.

Kaldı ki, CYUY.nın 326. maddesinde, "Yargıtay'dan verilen bozma karan üzerine davaya yeniden bakacak mahkeme, ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar.

Sanık veya katılan ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir. Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan aynı Yasanın 223. maddesinin birinci fıkrasında, "Bu konudaki istisnalar saklı kalmak kaydıyla mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağı" kabul edilmiştir. Kuralın istisnaları ise aynı maddenin ikinci fıkrası ile 224, 225, 226 ve 379/2. maddelerde yer almıştır.

Öte yandan aynı Yasanın 223. maddesinin birinci fıkrasında, "Bu konudaki istisnalar saklı kalmak kaydıyla mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağı" kabul edilmiştir. Kuralın istisnaları ise aynı maddenin ikinci fıkrası ile 224, 225, 226 ve 379/2. maddelerde yer almıştır.

İsteğe bağlı bir kurum olan "duruşmadan vareste tutulmanın" ayrık hükmü ise CYUY.nın 226/4. maddesinde düzenlenmiş olup bu hükme göre, sanığın yargı andığı suçtan tutuklu olmaması, davanın görüldüğü-yer mahkemesinin yargı çevresi dışındaki bir cezaevinde başka suçtan tutuklu veya hükümlü olması halinde sorgusu, bulunduğu yerdeki mahkeme aracılığı ile yaptırılabilecektir. Yargılandığı suçtan tutuklu olan sanık ise, duruşmada hazır bulundurulmalıdır. Ancak, hastalık, disiplin önlemi ya da zorunlu diğer sebeplerle yargılamanın yapıldığı yargı çevresi dışındaki bir hastane veya tutukevine nakledilmiş olan tutuklu sanığın önceden sorgusunun yapılmış olması halinde CYUY.nın 226/son maddesi uyarınca duruşmada hazır bulundurulmamasına mahkemece karar verilebilecektir.

Somut olayda, sanık yargılandığı suçtan hükümlü olup, talebi üzerine hakkında, lehe hükümler içeren 4959 sayılı Yasanın uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi için duruşma açılarak yeniden yargılama yapılmıştır. Yargılama aşamasında gerek bozmadan önce, gerekse bozmadan sonra duruşmalarda hazır bulunmak isteyen sanık hakkında gıyapta yargılama yapılmış, savunması ve aleyhine olan bozma kararına karşı diyecekleri, yargılandığı suçtan verilen hükmün infaz edilmekte olduğu Ağrı ilinde bulunan ağır ceza mahkemesine talimat yazılmak suretiyle tespit edilmiştir. Yerel Mahkemenin CYUY.nın 226 ve 308/8. maddeleri hükümlerine aykırı olarak, sanığı duruşmaya getirtip savunmasını almadan ve aleyhine olan bozmaya karşı diyeceklerini saptamadan direnme kararı verdiği, bu şekilde savunma hakkının kısıtlandığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla yargılandığı suçtan hükümlü bulunan ve hakkında yeniden duruşma açılan sanığın celbi ile duruşmada hazır bulundurulup, savunması alınmadan ve aleyhine olan bozmaya karşı diyeceği sorulmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkı kısıtlandığından, diğer yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu usuli nedenle bozulmasına karar verilmelidir.

Sonuç: Açıklanan nedenlerle;

1-Yerel Mahkemenin direnme hükmünün, diğer yönleri İncelemeksizin öncelikle saptanan usuli nedenden dolayı (BOZULMASINA),

2-Dosyanın yerine gönderilme üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdi ine, 15.3.2005 günü sonuçta tebliğnamedeki İsteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5283, Karar No: 2011/9863, Tarih: 22.09.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/5283 E.  ,  2011/9863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ...'in hükümlülüklerine ve müsadereye; sanık ...'ın üzerine atılı suçtan beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın, yapılan aramada ele geçen ve sahte para basımında kullanılmak üzere bulundurulduğu anlaşılan ofset makinasını kendisine ait araç ile arama yapılan işyerine taşıması, bu işyerinde sahte para basmaya teşebbüs ettiği iddia olunan diğer sanıklara su taşımak, çay yapmak gibi eylemleri ile yardımcı olması, arama sırasında sözkonusu işyerinde kaçmak üzereyken yakalanması ve sanıklar ... ve ...’ün kollukta müdafiileri huzurunda alınan ifadelerinde sahte para basma işinden sanık ...’ın da haberi olduğunu beyan etmeleri birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, koşullarının varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş C. Savcısı ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanıklar ..., ... ve ... yönünden sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi (BOZULMASINA), 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16123, Karar No: 2009/17871, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16123 E.  ,  2009/17871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Banaz Köyü P.12 olarak tahdit dışında bırakılan orman içi iç parsel üzerindeki tüm kadastro parselleri gösterir pafta örneğinin kadastro müdürlüğünden,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek P.12'deki tüm kadastro parselleri ve 1 ila 16 numaralı orman sınır noktaları (OTS) görünecek şekilde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 03/12/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6524, Karar No: 2015/7922, Tarih: 16.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/6524 E.  ,  2015/7922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin ikametindeki pantalonunun cebini karıştırırken görülmesi üzerine çatıya kaçtığı ve çatıda yakalandığı, ancak müştekiye ait 720 TL'nin bulunamaması karşısında eyleminin tamamlandığı halde hakkında TCK'nın 35. madddesi uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4358, Karar No: 2024/7329, Tarih: 14.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4358 E.  ,  2024/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2693 E., 2024/649 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/745 E., 2021/295 K.

Taraflar arasındaki torun ile kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, çocukla uygun kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; davacının oğlu olan ...'nin 02.03.2019 tarihinde vefat ettiğini, vefatından sonra torunu ...'ın annesi olan davalı ...'nın çocukla birlikte annesinin evine gittiğini, tekrar dönmediği, davalının torununu göstermediğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 325 inci maddesi gereğince davasının kabulüne, torunu ile kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; davalı eşi öldükten sonra davacı ile aynı konutta yaşamaya devam ettiğini, 12.05.2019 tarihinde anneler günü için davacının da iznini alarak annesinin yanına gittiğini, bir hafta sonra görümcesinin arayarak geleceksen gel, kalacaksan kal, gel eşyalarını topla git, düşün taşın sana iki gün süre dediğini, eşyalarını almak için gittiğinde davacı ve görümcesinin olay çıkardığını, parmağındaki yüzüğü almaya çalıştığını, davacının çocuğu davalıdan koparma niyetinin olduğunu, dava açmakta haklı olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının oğlu, davalının eşinin lösemi nedeniyle vefat ettiği, vefatından sonra taraflar arsında eşya alımı nedeniyle anlaşmazlık çıktığı, davacının torununu görmek istediği, davalının çocuğun evinde görülmesini istediği,alınan sosyal inceleme raporunda çocuğun anne gözetimi altında kurulması yönünde görüş bildirdiği ancak velâyet kendisinde olmayan ebeveyn ile onun yakınları arasındaki akrabalık bağlarının güçlendirilmesi, çocuğun sağlıklı ruhsal ve ahlaki gelişim kazanmasının amaçlandığı, aksi halde gözetim altında kişisel ilişki, çocuk ile davacı arasındaki bağın güçlendirilmesi amacına aykırı düşeceği, ayrıca dosya kapsamında çocuğun gözetim altında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun yüksek yararına uygun olacağına ilişkin bir delil ve olgu da bulunmadığı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 325 inci maddesi gereğince davanın kabulüne, davacı büyükanne ile torun arasında her ayın 1.ve 3.cumartesi günü sabah saat 10.00 dan başlayarak saat 15.00'a kadar, dini bayramların 2.günü saat 10.00’dan başlayarak saat 15.00'a kadar davacı babaanneye verilmek suretiyle şahsi münasebet tesisine; 2018 doğumlu ... 3 yaşını doldurduktan sonra davacı babaanne arasında; Her ayın 1.ve 3.cumartesi günü sabah saat 09.00 dan pazar günü akşam saat 17.00'a kadar, dini bayramların 2.günü saat 09.00’dan, 3.günü akşam 17.00'a kadar, her yıl 1 Temmuz saat 09.00’dan 30 temmuz saat 17.00’a kadar ve okulların yarı yıl tatilinde ilk pazartesi günü sabah saat 09.00'dan takip eden pazar günü saat 17.00'a kadar davacı babaanneye verilmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle;tarafların haksız olduğunu, amaçlarının çocuğu götürmek olduğunu, eşinin vefatından sonra kendisi ile torun ile ilgilenmediklerini, evden kovduklarını, yüzüğünü dahi aldıklarını ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle;tarafların haksız olduğunu, amaçlarının çocuğu götürmek olduğunu, eşinin vefatından sonra kendisi ile torun ile ilgilenmediklerini, evden kovduklarını, yüzüğünü dahi aldıklarını ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davacı ile torunu arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun huzurunun tehlikeye gireceği ve davacıların bu hakkı amacına aykırı kullanacaklarına dair dosyada delil bulunmadığı, çocuğun 2018 doğumlu olduğu, anne bakım ve şefkatine muhtaç bir yaşta olduğu, İlk Derece Mahkemesinin çocuğun 3 yaşına kadar ve sonrası iççin ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlemesini, küçüğün yaşı itibariyle bedeni ve fikri gelişiminin olumsuz yönde etkileyebileceği, davalı annenin velâyeti görevini gereği gibi yerine getirmesine de engel olacağı, ayrıca babanın yerine büyükbaba ve babaannenin ikame edilerek babaya uygun olabilecek genişlikte bir kişisel ilişki düzenlemesinin kanunun düzenleme amacına aykırı olacağı, kişisel ilişkiye yönelik kararlar kesin nitelikte olmayıp değişen koşullara göre her zaman değiştirilmesi talep edilebileceği, Mahkemece bilirkişi raporu da dikkate alınarak çocuk ile davacı arasında yatısız olacak şekilde daha kısa süreli kişisel ilişki kurulması gerektiği gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle ; hükmün çocuk ile kişisel ilişki kurulmasına ilişkin 1 nolu hüküm fıkrasının kaldırılmasına, her ayın 1. ve 3. Hafta sonları Pazar günü saat 10.00'dan saat 17.00'a kadar; dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan saat 17.00'a kadar davacı tarafça yanına almak, görmek, gözetmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına; davalı vekilinin diğer itirazlarına konu istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; Mahkemece kurulan kişisel ilişkinin çocuğun yüksek yararına uygun olduğunu, saatli görüşmenin çocuk ve büyükannenin duygularını tatmine elverişli olmadığını, davacının eşi olan büyükbabanın torunu göremeden öldüğünü, kendisinin de torun hasreti çekmek istemediğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişkinin süresi yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.