muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2262, Karar No: 2009/9235, Tarih: 13.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2262 E.  ,  2009/9235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki aracın değiştirilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davacı ... yönünden kabulüne diğer davacı ... yönünden HUMK.'nun 193. madde gereğince açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün davalı ... A.Ş. vek. duruşmasız, diğer davalı ... A.Ş. vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan ... Benz A.Ş. vek. Av. ... gelmiş, davacı ve diğer davalı tarafından kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar ... Marka kamyon aldıklarını, bedelin Hases Otomotiv A.Ş.’ye ödendiğini, üretimden kaynaklanan sorunların ortaya çıktığını, garanti süresi içinde arızaların giderilemediğini ve araçtan sürekli yararlanılamadığını belirtip, aracın yenisi ile değiştirilmesine, iş bu gelir kayıplarının giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Benz Türk A.Ş. vekili, ...’ın davada davacı sıfatının bulunmadığını, aracın ...’a satıldığını, İstanbul Ticaret Mahkemesinin yetkili olup, zamanaşımının da söz konusu olduğunu, ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, aracın ekonomik değerinin düştüğünü bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili, aracın üretim sorununun olmadığını, kullanımdan kaynaklanan sorunların olduğunu belirtip davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, aracın garanti süresinin 1 yıl olup aynı yıl içinde aynı nitelikteki sorunun beş defa ortaya çıktığı ve giderilmeye çalışıldığı, gizli ayıp olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davacı ...’a ait ... plakalı kamyonun aynı model marka yenisi ile değiştirilmesine, davacı ... ile ilgili davanın HUMK.’nun 193. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 13.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/53, Karar No: 2022/182, Tarih: 30.11.2022

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2022/53 E.  ,  2022/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Daireleri : 12 ve 4. Ceza

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 1081-698

Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve tehdit, sanık ... hakkında, hakaret, özel hayatın gizliliğini ihlal ve tehdit, sanıklar ... ve ... hakkında ise özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesince 07.07.2015 tarih ve 1081-698 sayı ile; sanıkların özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraatlerine, sanık ...'ın tehdit suçundan beraatine, sanık ...'nun ise hakaret ve tehdit suçlarından ise mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükümlerin katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2019 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 12. Ceza Dairesince 15.01.2020 tarih ve 893-515 sayı ile;

Hükümlerin katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2019 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 12. Ceza Dairesince 15.01.2020 tarih ve 893-515 sayı ile;

"Suça sürüklenen çocuk ...’ın TCK’nın 134/1, 134/2-1, 106/1-2, 43/1, 31/3; suça sürüklenen çocuk ...’in TCK’nın 125/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 125/1, 134/2-1, 106/1-1, 31/3; suça sürüklenen çocuk ...’nın TCK’nın 134/2-1, 31/2; suça sürüklenen çocuk ...’ın TCK’nın 134/2-1, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmalarının talep edildiği 08.12.2014 tarihli iddianamedeki; '...Suça sürüklenen çocuk ... ile müşteki ...’nın bir dönem arkadaş oldukları, 2014 yılı Haziran ayı içerisinde suça sürüklenen çocuk ...'ın müşteki ...’yı ... ikametine davet ettiği... burada suça sürüklenen çocuk ...'ın müşteki ...’dan soyunmasını istediği, müşteki ...’nın bu teklifi kabul ederek soyunduğu, suça sürüklenen çocuk ...'ın müşteki ...’nın bilgisi ve rızası dışında bu hâliyle fotoğrafını çektiği ve telefonuna kaydettiği, müşteki ...’nın ikametten ayrıldığı, bir süre sonra tarafların arkadaşlık ilişkisini noktaladıkları, suça sürüklenen çocuk ...'ın bu fotoğrafı müşteki ...’ya göndererek ‘kendisinden ayrıldığı takdirde bunları arkadaşlarına yayacağını, kendisi ile sevgili olmaya devam etmesini istediğini’ belirten mesajlar gönderdiği, suça sürüklenen çocuk ...'ın müşteki ...’ya ait bu fotoğrafı telefon yoluyla suça sürüklenen çocuk ...’a gönderdiği, suça sürüklenen çocuk ...’ın da bu fotoğrafı suça sürüklenen çocuklar Ahsen ve Aleyna'ya ifşa ettiği, suça suça sürüklenen çocuklar Ahsen ve Aleyna'nın müşteki ...'ya ait bu fotoğrafı tanık olarak ifadelerine başvurulan okul arkadaşları ile öğretmenlerine ifşa ettikleri, suça sürüklenen çocuk ...’in 31/10/2014 tarihinde whatsapp ve twitter uygulamaları üzerinden müşteki ...'yı hedef alacak şekilde... tehdit ve hakarette bulunduğu...' biçimindeki açıklamalara göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın 18 yaşından küçük olan katılanın çıplak görüntüsünü kaydettiğinin ve söz konusu fotoğrafın suça sürüklenen çocuklar tarafından birbirlerine ve yaşıtı olan arkadaşlarına ifşa edildiğinin iddia edilmiş olması karşısında, iddianamedeki anlatımın içeriğinden TCK'nın 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yanı sıra suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 226. maddesinin 3 ve 5. fıkralarında tanımlanan müstehcenlik, suça sürüklenen çocuklar Oğuzhan, Aleyna, Ahsen ve Baran hakkında TCK'nın 226. maddesinin 5. fıkrasında tanımlanan müstehcenlik suçundan da dava açıldığı anlaşılmakla,

Mahalli Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz incelemesine konu edilen eylemlere ilişkin iddianamedeki sevk ve anlatıma, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesindeki; 'Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.' hükmüne, suça sürüklenen çocuklar hakkında beraat hükmü kurulan ve iddianamede TCK'nın 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu iddia edilen eylemlerin aynı zamanda TCK'nın 226/3-5. madde ve fıkralarında tanımlanan müstehcenlik suçunu oluşturmasına, TCK'nın 226. maddesinin 3 ve 5. fıkralarındaki müstehcenlik suçunun cezasının, TCK'nın 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun cezasından daha ağır olmasına ve Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 05.02.2015 tarihli, 2015/9 esas, 2015/320 sayılı kararına göre, 21.02.2018 tarihli ve 30339 sayılı Resmî Gazetede yayımlanıp, 01.03.2018 günü yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 09.02.2018 tarihli ve 2018/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince temyize konu kararların ve hükümlerin incelenmesi görevi Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğu," ,

Yargıtay 4. Ceza Dairesince de 24.02.2021 tarih ve 18433-6261 sayı ile;

"Tebliğname tarihine, Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz isteminin; özel hayatın gizliliğini ihlal ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik olduğu anlaşıldığından temyizin kapsamına, 6572 sayılı Kanun’un 27. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun geçici 14. maddesi uyarınca oluşturulan Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nca kabul edilen işbölümü kararına göre işin incelenmesi Yargıtay 12. Ceza Dairesi’nin görevine girdiği,",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu yerine sehven Özel Daireye gönderilen dosya, Yargıtay 12. Ceza Dairesince 20.04.2022 tarih ve 2134-3117 sayı ile oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 12 ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 12 ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 09.02.2018 tarihli ve 2018/1 sayılı iş bölümü kararının; "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının 6. maddesinde; "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkûmiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkûmiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır.", 8. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında da; "Birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesi, incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanına bakmakla görevli dairece yapılır. Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır, üst sınırların eşit olması halinde ise alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu kabul edilir. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde nazara alınır. Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz." düzenlemeleri hüküm altına alınmıştır.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması hâlinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması hâlinde dikkate alınmalıdır.

Sanık ...'nun hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın CMK'nın 223. maddesi anlamında hüküm niteliğinde bulunmadığı ve bu kararlara ilişkin temyiz istemlerinin ilk bakışta reddedilecek taleplerden olduğu hususları göz önüne alındığında, Ceza Dairesinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken hükümler özel hayatın gizliliğini ihlal ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarıdır.

Sanık ...'nun hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın CMK'nın 223. maddesi anlamında hüküm niteliğinde bulunmadığı ve bu kararlara ilişkin temyiz istemlerinin ilk bakışta reddedilecek taleplerden olduğu hususları göz önüne alındığında, Ceza Dairesinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken hükümler özel hayatın gizliliğini ihlal ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarıdır.

Tebliğnamenin düzenlendiği 15.01.2019 tarihi itibarıyla dikkate alınması gereken iddianamedeki nitelendirmeye(sevke) göre, temyiz incelemesine konu olan suçlardan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yaptırımının TCK'nın 134/2. maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası; tehdit suçunun yaptırımının ise aynı Kanun'un 106/1. maddesi uyarınca altı aydan iki yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu göz önüne alındığında; TCK'nın 134/2. maddesinde belirtilen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu için öngörülen ceza daha ağır olduğundan temyiz incelemesinin, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 12. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 15.01.2020 tarihli ve 893-515 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 12. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12854, Karar No: 2013/19275, Tarih: 14.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12854 E.  ,  2013/19275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 01.10.2004 tarihinden itibaren oto kaporta ustası olarak çalışmaya başladığını, aylık net 1.500,00 TL ücret aldığını, yıllık izin kullanma talebi üzerine 21.06.2011 tarihinde iş akdinin haksız olarak işveren tarafından feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacağı, yıllık izin alacağı, bayram ve genel tatil çalışma alacağı, ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı işçinin geçerli bir neden olmadan işi bıraktığı için haklı nedenle işten çıkartıldığını, kıdem ve ihbar tazminat hakkı bulunmayan davacının alacaklarının ödendiğini ve davacının ücretinin bordrolarda olduğu gibi asgari ücret olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesiniistemiştir.

Mahkemece, feshin işverence haksız olarak yapıldığı belirtilerek, bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen kabule karar verilmiştir.

Taraflar arasında, hesaplamaya esas ücretin belirlenmesi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda; davacı taraf aylık net 1.500,00 TL ücretle çalıştığını iddia etmektedir. Davalı taraf ise, davacının bordrolarda olduğu gibi asgari ücret karşılığı çalıştığını savunmaktadır. Davalı taraf dosyaya bir kısım bordrolar sunmuştur.

Somut olayda; davacı taraf aylık net 1.500,00 TL ücretle çalıştığını iddia etmektedir. Davalı taraf ise, davacının bordrolarda olduğu gibi asgari ücret karşılığı çalıştığını savunmaktadır. Davalı taraf dosyaya bir kısım bordrolar sunmuştur.

Mahkemece, emsal ücret araştırması yapılmış olup bu kapsamda, İstanbul Ticaret Odası ve Birleşik Metal İşçileri Sendikasından emsal ücret durumu sorulmuştur. İstanbul Ticaret Odası davacının çalışabileceği emsal ücretin aylık net 1.100,00 TL olduğunu, sendika ise aylık net 2.190,00 TL olduğunu cevabi yazılarında ayrı ayrı belirtmişlerdir. Karara esas alınan bilirkişi raporunda, emsal ücret araştırması olan İstanbul Ticaret Odası yazısına itibar edilerek, davacının aylık net 1.100,00 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek, yemek ve servis yardımı da eklenerek giydirilmiş ücret belirlenmiştir. Davacı oto kaporta ustası olarak çalışmakta olup, davacının yaptığı işe göre alabileceği emsal ücreti en doğru şekilde belirleyecek olan birim ilgili meslek odasıdır. Yapılması gereken, davacının çalıştığı işyeri nazara alınarak, davacının ünvanı ve kıdemi açıkça belirtilmek suretiyle daha detaylı şekilde, özellikle ilgili meslek odasından emsal ücret araştırması yapılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacının aldığı ücret belirlenmeli ve işçilik alacakları bu ücrete göre hesaplanmalıdır. Mahkemece, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde sonuca gidilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; imzalı bordroların bir kısmında işveren tarafça haftalık 2 saat fazla mesai ödemesi yapıldığı, buna karşın tanıkların

beyanlarına göre; yaz aylarında hafta içi 08:00-18:00 arası hafta sonu 08:00-17:00 arası çalıştığı buna göre yaz aylarında haftalık ara dinlenme de düşülerek 11,5 saat fazla çalışma olduğu, kış aylarında ise haftalık toplam 8 saat fazla çalışma olduğu belirtilerek bu doğrultuda hesaplama yapılmıştır. Bilirkişi raporunda fazla çalışma ödemesi yapılan aylar dışlanmaksızın, davacının hesaplanan fazla çalışma ücretinden davacıya bordro ile ödenmiş olan fazla çalışma ücreti mahsup edilerek, sonuç fazla mesai alacağı belirlenmiştir. Davacıya ait imzalı bordrolara göre bazı aylara ilişkin fazla çalışma ücret ödemesi yapıldığı anlaşılmakta olup, fazla mesai ücret tahakkuku bulunan aylar dışlanmak sureti ile fazla mesai ücreti belirlenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 14/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1631, Karar No: 2019/6096, Tarih: 28.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1631 E.  ,  2019/6096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığını ihlal etme şeklinde yazılması ve suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken yaş küçüklüğüne ilişkin uygulama maddesinin TCK'nın 31/3. maddesi yerine 31/2 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3625, Karar No: 2025/1545, Tarih: 17.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3625 E.  ,  2025/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/966 E., 2024/1523 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2023/544 E., 2024/79 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı talep eden şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. TALEP

Talep edenler vekili dilekçesinde; müvekkili şirketin faaliyet alanının ağırlıklı olarak inşaat işleri olduğunu, ülke ekonomisindeki sıkıntılar nedeniyle kur dalgalanmalarından kaynaklanan maliyetlerde ciddi bir artış oluşturarak bunun da davacıları finansal olarak dara soktuğunu, ticari ilişkileri olan ülkeler arası gerginlikler nedeniyle sermaye akışının durması, maliyetlerin artması, döviz kurundaki dengesizlikler ve enflasyondaki artışın olumsuz etkilemiş olması, buna bağlı olarak mevcut projelerin bitme aşamasında yarım kalmış ve istenilen sürede tamamlanamadığını, başta banka borçları olmak üzere borç ödemelerinde güçlük oluşması ve şirketin işletme sermayesi ihtiyacının artması nakit darboğazına girilmesine neden olduğunu ileri sürerek konkordatonun tasdikini talep etmişlerdir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile talep eden şirketin konkordato tasdiki için İİK'nın 305. maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olduğu ve konkordato teklifinin tasdikine karar verilmesi gerektiği, ancak talep eden ...'nun borçları nedeniyle konkordato teklifinin adi ve rehinli alacaklılar tarafından reddedildiği gerekçesiyle, talep eden Yusuf yönünden talebin reddine; talep eden şirket yönünden konkordato tasdiki talepli olarak açılan talebin kabulüne, konkordato kapsamındaki adi borçlarının tamamının ödenmesi için 01.01.2024 tarihine kadar verilen sürenin itibar tarihi olarak kabul edilmesi suretiyle ödemesiz sürenin bitimi olan 01.01.2024 tarihinden sonra, 3'er aylık dönemler halinde 16 taksit olacak şekilde Komiser Heyeti'nin 14.02.2024 tarihli Değerlendirme Raporundaki 3. seçenek ödeme planına göre 48 aylık dönem içinde ödenmesine (1. ve 2. taksidin 2. taksit döneminde birleştirerek ödenmesine) karar verilmiştir.

III. İSTİNAF