muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20145, Karar No: 2015/12198, Tarih: 16.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/20145 E.  ,  2015/12198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 16/06/2010-01/11/2012 tarihleri arasında günlük 08.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını iş akdinin davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ara dinlenmelerinin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68'inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63'üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68'inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

Somut olayda, bilirkişi tarafından davacının fazla çalışma alacağı; davacının günlük onbir saat çalıştığının kabulü ile, bundan birbuçuk saat ara dinlenmenin mahsup edilmesi suretiyle hesaplanmıştır. Oysa yukarıda detaylı şekilde açıklandığı üzere, aksi sair delillerle kanıtlanmadıkça günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir. Yine davacı tanık beyanları incelendiğinde davacının günde bir saat ara dinlenmesi yaptığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle bilirkişinin fazla çalışma süresine ilişkin yapmış olduğu hesap hatalıdır. Mahkemece hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle eksik miktarda fazla çalışma ücretine hükmedilmiş olması doğru olmayıp bozma nedenidir.

3-Taraflar arasında davacının bordrolarına tahakkuk ettirilmiş olan hafta tatili ücretlerinin, hafta tatili ücreti hesabında dikkate alınıp alınmayacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Taraflar arasında davacının bordrolarına tahakkuk ettirilmiş olan hafta tatili ücretlerinin, hafta tatili ücreti hesabında dikkate alınıp alınmayacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı vekili hafta tatili ücreti yönünden davacının çalıştığı dönemlere ilişkin olarak bordrolarda tahakkukların yapıldığını ve bu çalışmaların karşılığının ödendiğini, bu nedenle bilirkişinin bu alacağa ilişkin olarak yapmış olduğu hesaplamaların hatalı olduğunu bildirmiştir. Gerçekten de bilirkişi tarafından bu alacağa ilişkin olarak yapılan hesaplama incelendiğinde; bordrolarda sadece 2012 yılında hafta tatili ücretine ilişkin tahakkuk olduğu fakat bordrolama tekniğinden dolayı bunun normal mesai mi yoksa ek mesai mi olup olmadığı anlaşılamadığından bahisle, husumetsiz tanığın çalışma dönemine göre 2008-2011 yılları arasında hesaplama yapmıştır. Oysa bordrolar incelendiğinde 2009-2011 yılları arasında bordrolara bir çok defa hafta tatili çalışması tahakkuk yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu tahakkukların hesaplamalarda dikkate alınmaması veya neden dikkate alınmadığının belirtilmemesi hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş dosya uzman bilirkişiye tevdi edilmek suretiyle, bordrolama tekniği tam olarak izah edilerek, bu tahakkukların gerçekten de doğru bir hesap yöntemi ile işçiye yapılacak ödemeye yansıtılıp yansıtılmadığı tespit edildikten sonra, eğer tahakkuklar ödenecek rakamlara yansıtılmış ise bordrolarda yazılı tutarların işçiye ödenip ödenmediği banka kayıtları veya diğer işyeri kayıtları ile karşılaştırılmak suretiyle çıkacak sonuca göre karar vermektir. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulmuş olması hatalı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 16/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4100, Karar No: 2016/6155, Tarih: 31.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/4100 E.  ,  2016/6155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Tesis kadastrosu sonucu, ... İlçesi, ... Mahallesi (eski ... Köyü) çalışma alanında bulunan 1408 parsel sayılı (yeni 28125 ada 65 ve 73 parsel) 6718 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına tespit edilmiş, ... Kadastro Mahkemesinin 03.02.1994 tarih ve 1991/366 Esas, 1994/74 Karar sayılı 26.01.1995 kesinleşme tarihli ilamı ile orman sınırı dışına çıkarma tarihinden tespit tarihine kadar zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle Hazine adına tescil edilmiş, taşınmaz üzerinde su basman, cam sera ve tavukhanenin ...'a ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiştir. Davacı ... çekişmeli taşınmazların 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğunun ve taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğunun tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ...'ın davasının kısmen kabulüne, davacının tapu kaydı üzerine zilyetlik şerhi konulması konusunda idareye başvuru yapılarak şerhin verileceğinden karar verilmesine yer olmadığına; çekişmeli 28125 ada 65 ve 73 parsel sayılı taşınmazların 1942 yılında yapılan orman tahdidinde tahdid sınırları içerisinde orman sayılan yerlerden iken 1976 yılında 6831 sayılı Kanun'un 1744 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi hükmünce Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığının tespiti ile tapu sicilinin beyanlar hanesine 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B maddesi hükümlerine göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yer olduğunun şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan, davacı tarafından da temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1737, Karar No: 2018/8909, Tarih: 04.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/1737 E.  ,  2018/8909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Ayrı ayrı; TCK'nın 157/1, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların olay tarihinden bir hafta kadar önce çiftçilik ve hayvancılıkla uğrayan katılandan peşin para ile anason aldıkları, bu sırada keçileri görerek satıp satmayacağını sordukları, katılanın da anlaşırsa satabileceğini söylediği, bir hafta kadar sonra sanıkların tekrar gelerek 73 adet keçiyi 36.500 TL ye almak hususunda anlaştıkları, parayı Denizli'de bankadan çekerek vereceklerini söyledikleri ve sanık ...'ın hakimiyetindeki araca keçileri yükleyerek iki araç olarak yola çıktıkları, yolda iken sanık ... Hüseyin'in “ölüm kalım var” diyerek senet tanzim edip sanık ...'e imzalatarak katılana verdiği, .... ye geldiklerinde hayvanların yüklü olduğu aracın .... girişinde bekleyeceğini söyledikleri, ... de ise sanık ... .... 'in para çekip geleceğini söyleyerek katılanın yanından ayrıldığı, katılanın yanında kalan sanık ...'in ise bir süre sonra telefonla konuşma bahanesiyle katılanın yanından ayrılarak kayıplara karıştığı, bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda; Dairemizin 30/05/2017 tarih ve 2017/6123 E-2017/12275 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 05/09/2017 tarihli rapor, sanıklar savunması, katılan ve tanık beyanı ile dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olup, mahkemenin gerekçesinde eylemin sanık ...'ın da dahil olduğu bir şekilde sanıkların hayvan alımı konusunda pazarlık yapıldığından bahsedilmesi, nitekim katılanın da beyanında hayvanları almaya geldikleri ve önceki gelişlerinde sanık ...'ın da bulunduğu yönündeki beyanı da dikkate alındığında tebliğnamedeki sanık ... hakkında bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20437, Karar No: 2013/22973, Tarih: 05.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/20437 E.  ,  2013/22973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, emekliliğe hak kazandığı 01/11/2009 tarihi itibariyle alması gereken aylıkların tespitiyle eksik ödenen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 19. basamaktan alması gereken maaşının tespitiyle biriken fark aylıklarının ödenmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece; kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki zorunlu sigortalılığı 20.4.1982 tarihli tescille başlamış, 3.11.2003 tarihli başvuruyla 4956 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinden yararlanıp basamak satın alma suretiyle 9.. basamaktan 18. basamağa yükselmiş ve tahsis talebi üzerine de, 19. Basamak üzerinden 1.11.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmıştır.

24/07/2003 tarihli 4956 sayılı Yasanın geçici 2. maddesine göre, “1479 sayılı Kanuna tabi sigortalı olanlar, bulundukları basamak dahil, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren üç ay içinde yazılı talepte bulunmak şartıyla, bulundukları basamakları en fazla oniki basamak yükseltebilirler. Basamak yükseltme primi, sigortalının talep tarihinde bulunduğu basamaktan, yükselerek intibak etmek istediği basamağa kadar her basamak için öngörülen bekleme süresindeki prim tutarına basamak yükseltme farklarının ilave edilmesi suretiyle hesaplanır. Bu tutarın, ilk taksitinin talep tarihini takip eden ay içerisinde ödenmesi şartıyla ilk taksitin ödendiği ayı takip eden üçer aylık dönemler halinde üç eşit taksitte ödenmesi zorunludur. Basamak yükseltme tutarının tamamen veya kısmen ödenmesi halinde, sigortalı son ödemenin yapıldığı tarihi takip eden aybaşı itibariyle bu ödemenin tam olarak karşıladığı basamağa intibak ettirilir. Basamak yükseltme primleri, primi ödenmiş süreler olarak değerlendirilmez.

Basamak yükseltme hakkından yararlanan sigortalılara, basamak intibaklarının yapıldığı tarihten itibaren üç yıl sonra, bu Kanunda öngörülen diğer şartları taşımak ve talepte bulunmak kaydıyla yaşlılık aylığı bağlanır.

Basamak yükseltme hakkından yararlanan sigortalılara, basamak intibaklarının yapıldığı tarihten itibaren üç yıl sonra, bu Kanunda öngörülen diğer şartları taşımak ve talepte bulunmak kaydıyla yaşlılık aylığı bağlanır.

Nimet-külfet dengesi, sosyal güvenlik hukukunun temel ilkelerinden biri olup; anılan ilke, gelecekte elde edeceği sosyal sigorta yardımlarına karşılık olarak daha fazla prim ödeme külfeti altına giren sigortalıların, fazladan katlanılan külfet karşılığında daha fazla yardıma hak kazanması gereğini doğurmaktadır. Başka bir ifadeyle sosyal güvenlik kuruluşlarınca sigortalılardan alınacak primlerle ileride yapılacak yardımlar arasında mutlak bir bağlantı, paralellik sağlanmalıdır.

Basamak yükseltme olanağı sağlayan yasa ile, konuya ilişkin uygulamayı biçimlendiren diğer düzenlemeler, primlerin sosyal güvenlik kuruluşu tarafından sigortalılık süreci içerisinde tahsil edilip nemalandırılması ve aktüeryal dengeyi bozmayacak biçimde sigorta yardımlarına yansıtılması gerekleri gözetilerek oluşturulmuş; prim borcunun basamakta bekleme süresini tamamlayacak olan ayların primleri, basamak yükseltme farkı da gözetilerek sigortalının talepte bulunduğu tarihte yürürlükte olan gelir tablosuna göre hesaplanması ve basamak intibaklarının yapıldığı tarihten itibaren üç yıl sonra yaşlılık aylığı yönünden değerlendirilebilmesi olanağı öngörülmüştür.

Sıralanan maddi ve hukuki olgular ile, konuya ilişkin yasal düzenlemenin prim ödeme karşılığında “intibak ettirilir” hükmünü içerdiği de gözetilerek, davacının, 1479 sayılı Yasanın geçici 11. maddesi uyarınca, yaşlılık aylığının 01/01/2000 öncesi ve sonrası döneme ilişkin hesabında, satın alınan basamakların geçmişe yönelik olarak da intibak işlemi gerçekleştirilmek suretiyle değerlendirilmesi ve aylık miktarının buna göre saptanması gerekir.

Bu saptama işlemi yapılırken dikkate alınması gereken hususlar ise;

1479 sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. madde hükmü gereği, 4447 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01/01/2000 tarihinden önce sigortalı olup da, bu yasa döneminde aylık bağlanacak sigortalıların, 01/01/2000 tarihi öncesine ilişkin A aylığı hesabında; basamak satın alma suretiyle yapılan intibak tarihinden, 1479 sayılı Yasanın 4447 sayılı Yasa ile değişik 52. Maddesi ile belirlenen basamak yükseltme esaslarına göre, geriye doğru gidilmek suretiyle 01/01/2000 tarihi itibarıyla bulunulan gelir basamağı belirlenmeli; belirlenen bu gelir basamağının, 01/07/2003 tarihli gelir tablosundaki gelir tutarı karşılığı ve sair aylık hesap doneleri dikkate alınarak A aylığı belirlenmelidir.

4447 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasanın 36. maddesiyle, aylık hesabında ilk defa “ağırlıklı ortalama” kavramı getirilmiş olup; yine 4447 sayılı Yasanının yürürlük tarihi öncesi sigortalı olup da,bu yasa döneminde aylık bağlanacak sigortalıların, 01/01/2000 tarihi sonrası döneme ilişkin B aylığının belirlenmesinde dikkate alınması gereken “Ağırlıklı Ortalama” hesabında ise; öncelikle, 01/01/2000 tarihi ile yaşlılık aylığı talep tarihi arasında sigortalı olarak fiilen bulunulan basamaklar ve bu basamaklardaki bekleme süreleri üzerinden 01/07/2003 tarihli gelir tablosundaki karşılığı tutarlar gözetilerek, böylece fiilen geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama bulunmalı; bilahare, satın alınan basamaklar ve bu basamaklardaki bekleme süreleri üzerinden, yine 01/07/2003 tarihli gelir tablosundaki karşılığı tutarlar gözetilerek, böylece basamak yükseltilerek geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama belirlenmeli; bulunan her iki ağırlık ortalama (yani fiilen geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama ve basamak yükseltilerek geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama) toplanarak B aylığı hesabına esas “Ağırlıklı Ortalama” belirlenmeli; bu belirleme yapıldıktan sonra ve sair aylık hesap doneleri de dikkate alınarak B aylığı saptanmalıdır.

A ve B aylık aylıklarının toplanması suretiyle elde edilen tutara, ilgili yasal mevzuatınca öngörülen sosyal destek ödemesi de ilave edilip; 01/01/2004 tarihinden itibaren güncelleştirme denilen, ilgili artış yasalarıyla (5073, 5282, 5454, 5565 sayılı Yasalar) gösterilen artış oranları uygulanarak, yaşlılık aylığı talep tarihi itibarıyla, sigortalıya bağlanacak yaşlılık aylığı belirlenmelidir.

Mahkeme tarafından bu şekilde değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacının, satın aldığı basamak intibakı ile 31.12.1999 tarihinde 15. basamakta bulunduğunun kabul edilmesi halinde tahsis tarihi itibarı ile bağlanabilecek (a) ve (b) aylıklarını gösterecek şekilde toplam aylığını hesaplanması, ayrıca, dava tarihi olan 25.5.2011 tarihine kadar Kurumca ödenen aylıklar ile basamak intibakı ile hesaplanacak aylıkları arasındaki farkları ayrıntılı olarak belirlemesi istenerek, davacıdan işlem neticesinde belirlenen aylığın kurumca da kabul edilmesi durumunda davacı tarafından kabul edilip edilmediği sorulup, kabul edilmesi halinde konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurmak; kurumca tespit edilen aylık miktarının davacı tarafından kabul edilmemesi durumunda ise davalı Kurum'dan tüm gelir bağlama evraklarını isteyerek, aylık bağlanması hususunda hata bulunup bulunmadığı, hata var ise hangi noktalarda hata bulunduğunu açıklayan bilirkişi raporu alarak varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ve yukarıda belirtilen hususlara uygun araştırma yapılmaksızın hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 5.12.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21975, Karar No: 2021/9909, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21975 E.  ,  2021/9909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 151/1, 31/2. maddelerinde yazılı bulunan atılı suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıl asli zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 29.12.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakknda Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargılama sürecinde ve hükmün kurulduğu tarihte 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun zorunlu müdafiinin yokluğunda hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 150/3. ve 188/1. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.