muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6063, Karar No: 2009/11678, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/6063 E.  ,  2009/11678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İlçesi ... Köyü sınırlarında ve ... Orman İşletmesi ... Bölgesi içerisinde bulunan 91.500 m2’lik alanın, 6831 sayılı yasanın 17. maddesine göre Orman Genel Müdürlüğü tarafından 49 yıllık intifa hakkının davalıya tahsis edildiğini, davalı Belediyenin de taşınmazın bir bölümünü, açılan ihale sonucunda “yap işlet devret” modeli ile aynı süre ile kendisine devrettiğini, bu şekilde intifa hakkı sahibi olduğu alanda, mevzii imar plan ve projesine göre inşa ettiği yazlık evi kullanmaya başladığını, ne var ki dava dışı Orman İdaresinin, davalı Belediye ile yapmış olduğu intifa hakkına ilişkin sözleşmeyi iptal etmesi ile birlikte kendisinin de 4.10.2000 tarihinde söz konusu yeri kullanmaktan men edildiğini, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/7 E. 2006/112 K. sayılı dosyası üzerinden hakkında “işgal ve faydalanma” suç isnadıyla açılan ceza davası sonunda da, orman arazisinde bulunduğu gerekçesiyle yazlık evinin müsaderesine karar verildiğini, davalıya karşı taahhütlerini yerine getirmiş olmasına rağmen, kullanamadığı yazlık evinin rayiç değeri üzerinden zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 20.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiş, 21.11.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile de talep miktarını 40.000,00 YTL’ye çıkarmıştır.

Davalı Belediye, davacının söz konusu yerde mülkiyet hakkının bulunmadığını, dava dışı Orman İdaresi tarafından Belediyeye yapılan tahsisin iptal edilmesi üzerine, ... İdare Mahkemesinde açmış oldukları davanın, Orman İdaresi lehine sonuçlanarak “tahsisin iptali” işleminin

kesinleştiğini, olayda Belediyenin kusuru olmadığından davacıya karşı herhangi bir sorumlulukları da bulunmadığını, kaldı ki tahsisin iptalinden sonra söz konusu yerin, dava dışı Orman İdaresince yapılan ihale sonucunda, davacının da ortak olduğu bir şirkete kiralanması ve davacının halen bu yeri kiracı sıfatı ile kullanmakta olması nedeniyle, herhangi bir zararının da söz konusu olmadığını savunarak, davanın gerek husumet gerekse esastan reddini dilemiştir.

kesinleştiğini, olayda Belediyenin kusuru olmadığından davacıya karşı herhangi bir sorumlulukları da bulunmadığını, kaldı ki tahsisin iptalinden sonra söz konusu yerin, dava dışı Orman İdaresince yapılan ihale sonucunda, davacının da ortak olduğu bir şirkete kiralanması ve davacının halen bu yeri kiracı sıfatı ile kullanmakta olması nedeniyle, herhangi bir zararının da söz konusu olmadığını savunarak, davanın gerek husumet gerekse esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının daha önce aynı nedene dayanarak 2001 ve 2002 yılları için söz konusu yeri kullanamaması nedeniyle uğradığı zararların tazmini için açmış olduğu Uzunköprü Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2005/13 E. 2005/397 K. sayılı davada ilk hükümle verilen “davanın reddine” ilişkin kararın, davacı tarafından temyizi üzerine, Dairemizce verilen, özet olarak “...davacının yapmış olduğu giderlerden dolayı bir zararı varsa, bunu akidi olan Belediyeden talep edebileceği” şeklindeki, 14.9.2004 tarihli 2004/3394 E. 2004/11824 K. sayılı bozma kararına atıfta bulunularak, davacının, alınan bilirkişi raporu gereğince inşa ettiği evin, dava tarihi itibariyle rayiç değeri olan 40.000,00 YTL üzerinden zarara uğradığı benimsenmek suretiyle, davanın kabulüne, 20.000,00 YTL tazminatın dava tarihi olan 21.12.2006 tarihinden itibaren, 20.000,00 YTL tazminatın ise ıslah tarihi olan 21.11.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831 sayılı Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” kurulması amacıyla 26.1.1987 tarihinde dava dışı Orman İdaresince davalı Uzunköprü Belediyesine 49 yıl süre ile intifa hakkının tahsis edildiği, bu konuda adı geçen Belediye Başkanlığından 21.10.1987 tarihli taahhüt senedi alındığı, 10.5.1988 tarihinde teslim edilen tahsise konu yerde Belediye tarafından su basman seviyesinde inşaatların yapıldığı, ancak Belediye Encümenince 27.9.1988 tarihinde, “su basman seviyeleri tamamlanmış yerlerin belli bir bedel karşılığında, ihale ile 153 kişiye dağıtımının sağlanması” konusunda alınan karar üzerine, açılan ihale ve 13.12.1988 tarihinde yapılan kura çekimi ile, davacının da aralarında olduğu bu kişilerden taahhütname alınmak suretiyle, inşaatların tip projelerine uygun olarak iki yıl içerisinde kendileri tarafından tamamlanması koşulu ile, söz konusu yerlere ilişkin intifa haklarının 49 yıllığına adı geçen kişilere devredildiği, inşaatların 1989-1990 yılarında tamamlanarak, “yazlık ev” olarak kullanılmaya başlandığı, bu arada Belediye Başkanlığının, dava dışı Orman Genel Müdürlüğüne vermiş olduğu taahhüt senedinin 9. maddesine aykırı hareket ederek, “Eğitim ve dinlenme tesisi olarak kullanılması gereken yerlerin, 49 yıllık intifa hakkının özel kişilere bedeli karşılığında devredildiği, dolayısıyla orman arazisinin tahsis amacı dışında kullanıldığı, 1993-1994 yılarına ait tahsis bedelleriyle ağaçlandırma bedellerinin de ödenmediği” gerekçeleriyle Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, buna rağmen bu yerleri kullanmaya devam eden kişilerin, intifadan men edilerek, 4.10.2000 tarihinde de evlerin mühürlendiği, bu aşamadan sonra ise 24.10.2003 tarihinde davacı ve diğer intifa hakkı sahiplerinin ... Köyü Şirketini kurarak 15.6.2004 tarihinde de adı geçen şirketin, yapılan ihale sonucunda ... Orman İşletme Müdürlüğünden söz konusu yerleri 116.000,00 YTL yıllık kira bedeli karşılığında 10 yıllık kira sözleşmesi ile kiraladığı, davacı ve diğer kişilerin de aynı tarihte adı geçen şirketle ayrı ayrı kira sözleşmeleri imzalamak suretiyle, 2004 yılından itibaren ve halen de, dava konusu sözleşmeden bağımsız olarak yapılan bu sözleşme ve ödenen kira bedelleri karşılığında evlerini kullandıkları tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda davacı, su basman seviyesinde iken davalıdan bedeli karşılığında intifa hakkını alarak tamamladığı yazlık evini, mühürlendiği tarihten sonra 2001, 2002, 2003, 2004 ve 2005 yıllarında kullanamadığından bahisle daha önce söz konusu yılara ilişkin rayiç kira bedellerinin ödetilmesi istemiyle iki ayrı dava açmış, açılan davalar rayiç kira bedelleri üzerinden kabul edilerek kesinleşmiş olup, eldeki davada ise, uğranılan zararlar nedeniyle inşa edilen evin dava tarihi itibariyle rayiç değeri talep etmiştir. Mahkemece tazminat talebine konu olan zararın, davacı tarafından tamamlanan evin, 8.10.2007 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen dava tarihi itibariyle rayiç değeri olan 40.000,00 YTL olduğu benimsenerek, bu miktar üzerinden hüküm kurulmuşsa da, söz konusu bilirkişi raporu, denetime elverişli olmadığı gibi, az yukarda da açıklandığı üzere, dava dışı Orman İdaresi tarafından, Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” olarak kullanılması amacıyla davalı Belediyeye intifa hakkı tahsis edilen orman arazisinin, söz konusu bu hakkın lehdarı tarafından tahsis amacına aykırı şekilde üçüncü kişilere devredildiği, bu nedenle de Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, davalının bu işleme karşı ... İdare Mahkemesinde açmış olduğu 2002/491 E. 2003/48 K. sayılı davanın da reddedilerek kesinleştiği sabit olup, böylelikle davalı Belediyenin, kamu kurumu olması itibariyle, dayanağını Orman Kanununun ilgili maddesinden alan tahsis işlemine ve bu tahsis nedeniyle vermiş olduğu 21.10.1987 tarihli taahhüt senedine aykırı davrandığının, kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olması karşısında, davalının tahsise konu yerlerle ilgili üçüncü kişilerle yapmış olduğu sözleşmelerin de geçersiz olduğunun kabulü gerekir. Bu kabule göre de somut olayda davacı, su basman seviyesinde iken davalıdan intifa hakkını alarak tamamladığı binanın ancak yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masraflarının ödetilmesini talep edebileceğinden, mahkemenin, geçerli olması halinde dahi “yap işlet, devret” şeklindeki niteliği itibariyle mülkiyet hakkı doğurmayan geçersiz sözleşmeye dayanarak, “yapılan binanın dava tarihindeki rayiç değerinin ödetilmesi” gerektiğine ilişkin kabulünde isabet bulunmamaktadır. O halde mahkemece davacı tarafından tamamlanan binanın, yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masrafları, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan açıklayıcı ve denetime elverişli rapor alınmak suretiyle belirlenerek, belirlenecek bu miktarın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14681, Karar No: 2019/15362, Tarih: 09.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/14681 E.  ,  2019/15362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C. ... Belediye Başkanlığı ve dahili davalı T.C. ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1) Dahili davalı T.C. ...'nın temyiz incelemesinde;

Dahili davalı T.C. Ordu Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın kararı süresinde temyiz etmediği, diğer davalı ... Belediye Başkanlığı'nın temyizine katılma yoluyla temyiz dilekçesi gönderdiği, ancak katılma yoluyla temyiz müessesesinin karşı tarafın temyizi halinde mümkün olup somut uyuşmazlıkta davalının dahili davalı açısından "karşı taraf" sayılamayacağı, bu nedenle dahili davalı T.C. ...'nın normal temyiz süresinden sonra katılma yoluyla verdiği temyiz dilekçesinin hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşılmakla, T.C. ...'nın temyiz başvuru talebinin REDDİNE, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine,

2) T.C. ... Belediye Başkanlığı'nın başvurusu üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20804, Karar No: 2014/14014, Tarih: 05.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/20804 E.  ,  2014/14014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

Tarihi : 19.03.2013

No : 2011/317-2013/189

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların yerinde görülmeyen tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı Kurum, davasını 506 Sayılı Yasa’nın 10 ve 26. maddelerine dayandırmış olup; 10. maddenin 26. maddeye göre uygulama önceliği bulunmaktadır. Anılan Yasa’nın 4447 Sayılı Yasa ile değişik 9. maddesine göre; işveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak gönderilmekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başladıkları gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli-taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır. Dosyadaki delillerden, davalı tarafa ait inşaat işyerinde kazadan çok önce sigortalı çalıştırılmaya başlandığı; kazalı sigortalının, davaya konu sigorta yardımlarının yapılmasına neden olan kazanın meydana geldiği 13.03.2002 tarihinden önce, 01.03.2002 tarihinden itibaren çalıştığına ilişkin işe giriş bildirgesinin kaza günü Kurum’a verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, iş kazasından önce çalışmaya başlayan sigortalı yönünden, işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği saat ile iş kazasının meydana geldiği saat araştırılmalı;

ispat yükünün işverene ait olduğu da gözetilerek, işe giriş bildirgesinin, iş kazasının meydana geldiği saatten önce Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verildiğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi halinde, işverenin, 10. madde nedeniyle sorumlu tutulamayacağı gözetilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; 10. madde şartları araştırılıp-tartışılmaksızın karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5483, Karar No: 2014/2694, Tarih: 19.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/5483 E.  ,  2014/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/358-2013/34

Davacı G.. B.. vekili Avukat M.A..tarafından, davalı E.. A.. aleyhine 14/08/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları red edilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, Bakanlık Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliğinin 8. maddesinin 2. fıkrasına dayalı olarak, İl Müdürlükleri Döner Sermaye İşletmeleri için belirlenen 2012 yılı birim fiyat listesinin 163 ve 164. sırasında, Bakanlık tarafından kesimhanelerde kesim öncesi ve sonrası muayeneler ve diğer resmi kontrolleri yapmak üzere görevlendirilen resmi ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim ücretlerinin belirlendiğini, söz konusu ücretlerin görevlendirme yapılan işletme tarafından karşılandığını, davalı işletmede görevlendirilen veteriner hekimin 5 aylık resmi kontrol ücretinin ödenmesi için davalı tarafa usulüne uygun tebligat yapıldığını, davalı tarafça süresi içinde ücret yatırılmadığını belirterek, hesaplanan bedelin davalı tarafından ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, görevlendirmeye ilişkin müvekkile usulüne uygun tebligat yapılmadığını, talep edilen ücretin yasaya aykırı olarak istendiğini, geriye dönük ücret talep edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalı işletmenin kendi veterineri bulunduğunu, davacı tarafından görevlendirildiği bildirilen kişinin kesimlere katılmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı tarafından davalı işletmeye veteriner görevlendirilmesinin 29/02/2012 tarihli valilik oluruyla yapılmış olmasına rağmen, davalı tarafından ödenecek miktar belirlenirken 2012 yılının Ocak ve Şubat aylarını da kapsayacak şekilde hesaplama yapılmıştır. Şu halde, 2012 yılı Ocak ve Şubat aylarını da kapsar şekilde iki aylık dönemin hükümde nazara alınmaması gerekirken, bu hususun gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı tarafından davalı işletmeye veteriner görevlendirilmesinin 29/02/2012 tarihli valilik oluruyla yapılmış olmasına rağmen, davalı tarafından ödenecek miktar belirlenirken 2012 yılının Ocak ve Şubat aylarını da kapsayacak şekilde hesaplama yapılmıştır. Şu halde, 2012 yılı Ocak ve Şubat aylarını da kapsar şekilde iki aylık dönemin hükümde nazara alınmaması gerekirken, bu hususun gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının faize yönelik temyiz itirazlarının incelemesine şimdilik yer olmadığına ve davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9685, Karar No: 2014/13738, Tarih: 02.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/9685 E.  ,  2014/13738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/233-2014/150

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.05.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı İ.. S.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 02.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı, davalı arsa maliki İbrahim ve H.. S.. ile davalı yükleniciler A.. Ş.. ve M. T.. A.. arasındaki Alanya 2. Noterliği’nin 04.06.1997 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak yüklenicilere bırakılan ..ada .. parsel sayılı taşınmazdaki 15 numaralı bağımsız bölümü yüklenicilerle Sivas 1. Noterliğinde 12.12.2002 tarihinde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile temlik aldığını, yüklenicinin edimini yerine getirip, iskan ruhsatını da aldığını, bağımsız bölümün tapu kaydının devredilmediğini ileri sürerek, taşınmazın adına tescilini istemiştir.

Davalı İbrahim, yüklenicilerin sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmediğini, edimler yerine getirildiğinde tapunun devredileceğini; davalı Ahmet, davacının 06.04.2001 günlü sözleşme gereğince edimlerini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlar; davalılar M. T...A.. ile Hayri cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile eksik ve ayıplı işler bedelinin Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/517 Esas sayılı davasında depo edilmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı İ.. S.. vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, dava dışı arsa malikleri ve davalı arsa malikleri İ.. ve H.. ile davalı yükleniciler Ahmet ve M. Turan arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince.. parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen (B) blok 15 numaralı bağımsız bölümü satış vaadi sözleşmesiyle temlik aldığını belirterek tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Bilirkişi kurulunun 03.03.2010 günlü raporu ile eksik ve ayıplı işlerin bedeli hesaplanmış, arsa maliklerinin payı 24.900 TL; ek raporda ise, 36.550 TL olarak belirlenmiştir. Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/517 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan davanın konusunu oluşturan . ada . parsel sayılı taşınmazda yapılan yapıdaki eksik ve ayıplı işlerin bedeli 49.800 TL olarak tespit edilmiş, bu bedelin tamamı arsa maliklerine ödenmek üzere depo ettirilmiştir. Ancak, hüküm fıkrasında bu bedelin 24.900 TL kısmının arsa maliklerine ödenmesi karar altına alınmıştır. Bu karar ile yüklenicilerin arsa maliklerine karşı edimlerini tam yerine getirdiği söylenemez. Ayrıca anılan karar da henüz