muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20280, Karar No: 2017/3395, Tarih: 24.04.2017

K A R A R

Dava; davacının babasından dolayı aldığı yetim aylığının, boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı ve muvazaalı olarak boşandığı gerekçesi ile kesilmesinden dolayı bildirilen borçtan sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin 13.10.2014 Tarih ve 2014/5551 E, 2014/19667 K sayılı kararı ile eksik inceleme yapıldığından bahisle bozulmuş, bozma kararına uyan mahkemece son olarak yine davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının eski eşinden 18.07.2007 kesinleşme tarihli ilam ile anlaşmalı olarak boşandığı, davacının boşandıktan sonra, davalı kuruma başvurarak 2007 yılında ölen babasından dolayı ölüm aylığı almaya başladığı, davalı Kurum'a gelen bir ihbar üzerine yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen 03.06.2010 tarihli kontrol memuru raporunda; davacının eski eşi tarafından;... Sokakta annesi ile birlikte yaşadığının, ekonomik sorunlar nedeni ile eşinden ayrıldığının, çocuklarının ve eşinin ihtiyaçlarının karşılamak için halen eşi ile görüştüğünün beyan edildiğinin, ...Mahallesi muhtarı tarafından da; davacının çocukları ile birlikte yaşadığının, eski eşinin ara sıra eve uğradığının, eski eşin ...'da başka bir evde yaşadığının beyan edildiğinin bildirildiği, ayrıca raporda; davacı ve boşandığı eşinin farklı adreslerde kayıtlı olsalar da eski eşin davacı ve çocuklarının geçimini sağlaması nedeni ile aile bütünlüğünün devam ettiği kanaatine varılarak, davacıya bağlanan ölüm aylığının kesilmesi yönünde görüş bildirildiği, zabıta tarafından yapılan araştırmalar sonucu düzenlenen 13.02.2012 ve 12.10.2012 tarihli tutanaklarda; eski eşin, 2011 yılı öncesinde ... Sokakta tek başına yaşadığının, bu evin satılması ile yaklaşık bir yıldır ... Sokakta annesi ile birlikte kaldığının bildirildiği, davacının 15.03.2008 tarihinden beri ... Sokakta, eski eşinin ise 15.06.2011 tarihinden beri ... Sokakta kayıtlı göründükleri, mahkemece dinlenen ... Mahallesi muhtarı tarafından; davacının eski eşinden boşanıp boşandığını bilmediğinin, ... Mahallesi muhtarı tarafından ise; davacının boşanma sonrası eski eşinden ayrı yaşadığının beyan edildiği, Dairemizin anılan bozma kararından sonra mahkemece yapılan araştırmalarda ise; zabıta tarafından yapılan araştırma sonucu düzenlenen 09.03.2016 tarihli tutanakta; davacının eski eşinin ... Mahallesindeki adreste 2011 yılından beri yaşadığının bildirildiği, nüfus dairesine bildirilen adres kayıtlarından; davacının ve eski eşinin boşanmadan önce ... Sokakta kayıtlı oldukları, eski eşinin 15.06.2011 tarihinde ... ... sokağa taşındığı, davacının 15.04.2008 tarihinde adresini ... Mahallesine taşıdığı, daha sonra da 11.05.2015 tarihinde ... mahallesine taşındığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının eski eşi, kontrol memuruna verdiği imzalı ifadesinde, ailesi ile birlikte yaşadığını beyan etmiştir. Ancak mahkemece, hem Dairemizin anılan bozma kararı öncesi hem de sonrası yapılan araştırmalar, davacının eski eşinin boşandıktan sonra davacı ve çocukları ile birlikte yaşayıp yaşamadıklarını tereddüte mahal bırakmayacak derecede ortaya koymamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; davacının eski eşinin annesinin, boşanma tarihinden sonraki adreslerini tespit ederek bu adreslerde zabıta marifeti ile araştırma yaptırmak, ayrıca bu adreslerdeki komşuları tespit ederek dinlemek, daha sonra davacının boşanmadan sonra oturduğu anlaşılan ... Mahallesindeki komşularını tespit ederek dinlemek ve böylece eski eşin boşandıktan sonra nerede yaşadığını tereddüte mahal bırakmayacak derecede ortaya koyarak varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7374, Karar No: 2012/12338, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7374 E.  ,  2012/12338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal olarak alınan ... Mahallesi 10200 ada 2 parsel sayılı taşınmazın İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise düzenleme ortaklık payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının belediye başkanlığı ve tapu müdürlüğünden,

2-Emsal olarak incelenen aynı taşınmazın tapu kaydı ile satış tarihi (24.03.1999) itibariyle alıcısını, satıcısını, satış bedelini ve satılanın miktarını gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Emsal alınarak incelenen aynı taşınmazın bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle vergiye esas asgari vergi oranlarını gösterir listenin belediye başkanlığından,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7215, Karar No: 2014/8644, Tarih: 30.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/7215 E.  ,  2014/8644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir.Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir.Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 19.07.2011 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2015/15166, Karar No: 2018/12402, Tarih: 09.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/15166 E.  ,  2018/12402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Yargılanmanın Yenilenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1988/77 Esas sayılı dosyası ile açılan tapu iptali ve tescil davasında, davacı tarafından vekil edenlerinin adreslerinin kasıtlı olarak yanlış bildirildiğini ve davadan haberdar olmaları engellenerek yargılamanın sonuçlandırıldığını, vekil edenlerinin, hiç bir zaman, yargılama sırasında tebligatların yapıldığı .... .... .... ... adresinde ikamet etmediğini açıklayarak, yargılamanın iadesi taleplerinin kabulü ile mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... vekili, yargılamanın iadesi talebinde bulunan davacıların iddialarının asılsız olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; “Davacılar hileli yollar ile kesinleşen karar iddiası ile ilgili olarak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur. Davalı tanıkları benzer mahiyetteki beyanlarında davacılardan ...'ın, ... ile 2007 yılında miras konuları ile ilgili konuştuklarını, miras hissesi istediğini söylemişler, davacı ... amcası ... ile 2007 yılında kahvede görüştüğünü, ancak mal ile ilgili bir şey konuşmadığını beyan etmiştir. Tanık beyanları istikrarlı, samimi ve inandırıcı bulunarak davacının beyanlarına itibar edilmemiştir. Tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere davacıların en geç 2007 yılında davadan haberdar oldukları, kaldı ki davanın 1988 yılında açılıp, davalıların da sayılarının çokluğu ve akrabalık dereceleri nazara alındığında, davacıların davadan haberdar olmadıklarını iddia etmelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu kanaatine varılarak davanın 3 aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığından, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar vermek gerekmiştir.”gerekçesi ile; “Davacıların yargılamanın iadesi taleplerinin hak düşürücü süre nedeniyle REDDİNE” karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, HUMK.nun 445/7.bendinde (6100 sayılı HMK'nun 375/1-h) yer alan “Mahkümunleh tarafından hükme müessir diğer bir hile ve hud’anın kullanılmış olması" hukuki nedenine dayalı yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1988/77 Esas sayılı dosyası ile açılan tapu iptali ve tescil davasında, davacılar tarafından vekil edenlerinin adreslerinin kasıtlı olarak yanlış bildirildiğini ve davadan haberdar olmaları engellenerek yargılamanın sonuçlandırıldığını, vekil edenlerinin hiç bir zaman, yargılama sırasında tebligatların yapıldığı .... .... .... ... adresinde ikamet etmediğini ileri sürmektedir.

Davacılar vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1988/77 Esas sayılı dosyası ile açılan tapu iptali ve tescil davasında, davacılar tarafından vekil edenlerinin adreslerinin kasıtlı olarak yanlış bildirildiğini ve davadan haberdar olmaları engellenerek yargılamanın sonuçlandırıldığını, vekil edenlerinin hiç bir zaman, yargılama sırasında tebligatların yapıldığı .... .... .... ... adresinde ikamet etmediğini ileri sürmektedir.

Hemen belirtmek gerekir ki; HUMK'nun 445/7. bendine göre, lehine karar verilen tarafın veya vekilinin, hükme etkisi olan diğer bir hile (ve hud'a) kullanmış olması yargılamanın iadesi sebebidir. Hile; gerçekte var olan olayların bilerek gizlenmesi veya gerçek dışı olaylara (vakıalara) mal etmek suretiyle diğer tarafın aldatılması (iğfal edilmesi)’dır. Hükmü etkileyen hile ve hud’anın (hud’anın sözlük anlamı: Aldatma, oyun, hile, desise, dalavere, tertip, düzen) her olayın gelişim biçimine göre takdiri tamamen hakime aittir. Olayların gösterdiği gelişmelere göre hükme etkili olan ve yargıyı yanılgıya götüren tüm olayların hile sayıldığı kabul edilmektedir. HUMK 445/7. bendinde ifadesini bulan hile ve hud'a sayıldıkları için yargılamanın iadesi sebebi teşkil eden haller arasında; hüküm verilen tarafın karşı taraf vekili ile gizlice anlaşma yoluna gitmesi, karşı tarafın açık adresi bilindiği halde, dava dilekçesinde ilgisi olmayan başka bir adresin gösterilmesi gibi davranışları saymak mümkündür. ( .... .... .... Hukuk Muhakameleri Usulü, Altıncı Baskı, Cilt V, ... 2001, s. 5208- 5218) .

Dosya arasındaki belgelere göre; yargılama sırasında dava dilekçeleri, .... .... .... ... adresine gönderilmiş ve tebligatlar, “Muhatap taşınmış, nereye gittiği bilinmiyor” kaydı ile iade edilmiş olmasına rağmen, bundan sonraki tüm tebligatlar yine, .... .....Kat:2/2 .... .... Aktaş eliyle ... adresine gönderilmiş ve tebligatlar .... .... Aktaş tarafından teslim alınmıştır. Yargılamanın iadesi istenilen dosyada taraflar kardeş olup, davacıların bu adreste ikamet ettiklerine ya da tebligatları teslim alan .... .... Aktaş ile davacılar arasında tebligatları almaya yetkili olduğuna dair bir bilgi olmadığı gibi, aksine, dosya arasındaki belgelere göre, davacıların 1986 yılından bu yana ... / .... .... adresinde ikamet ettikleri anlaşılmaktadır.

Ayrıca, her ne kadar Mahkemece, davalı tanıklarının, “davacılardan ...'ın, ... ile 2007 yılında miras konuları ile ilgili konuştuklarını, miras hissesi istediğini” söyledikleri gerekçesi ile davanın 3 aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığından, hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, tanık anlatımları duyuma dayalı olup, davacının gerçekten davadan haberdar olduğunu ispata yarar bilgi içermemektedir. Kaldı ki, diğer davacıların davadan haberdar oldukları yönünde bir tanık anlatımı ya da bilgi de bulunmamaktadır. Bu nedenle 3 aylık sürenin geçirildiğinden bahsedilmesi mümkün değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda yapılacak araştırma sonucunda, toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik araştırma inceleme sonucunda yazılı gerekçelerle, yargılamanın iadesi talebinin hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan, kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2018/2604, Karar No: 2018/6918, Tarih: 28.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2604 E.  ,  2018/6918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 10. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, davalı T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın 16/05/2014 tarih ve 29002 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 2014/31 karar sayılı iş kolu tespit kararının iptali ile davalı işyerlerinin ve yapılan işlerin İş Kolları Tüzüğü'nün 17 nolu "Sağlık ve Sosyal Hizmetler" iş koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacı sendika tarafından 16/01/2014 tarih ve 68 sayılı yazı ile davalı T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na davalı işyerinin ve burada çalışan işçilerin işkolunun tespiti için başvurulduğunu, davalı Bakanlık'ın yaptığı inceleme sonunda, hastane binası ve çevresinin genel temizlik hizmetleri, hastane otomasyon ve veri giriş, bilgi sistemleri ve kurulacak bilgi sistemlerinin yürütülmesi işlerinin İş Kolları Yönetmeliği'ndeki 20 nolu "Genel İşler" koluna girdiğinin tespit edildiğini, Bakanlık'ın 2014/31 sayılı bu tespit tararının 16/05/2014 tarih ve 29002 sayılı Resmi Gazete'de yayınlandığını, tespit yapılan hastanede davalı şirkete bağlı olarak çalışan işçilerin sağlık hizmetleri yaptığını, sağlık ve yardımcı sağlık hizmetlerinde çalıştırıldıklarını, bu işçilerin işe alınması, çıkarılması, denetimi, gözetimi, çalışma şartları, çalışma saatleri vs.tüm yetkilerin asıl işveren olan hastanelerde olduğunu, 6356 Sayılı Sendikalar Kanunu'nun 5.maddesine ve İş Kolları Yönetmeliği'ne göre hastanelerin sağlık işkoluna girdiğini, "Hastaneler...bakım ve dinlenme evleri, doğum ve çocuk bakımevleri, kreşler...gibi sağlık kuruluşları ve benzerleri ile her türlü sağlık işleri"nin Yönetmelik'in 17 nolu "Sağlık ve Sosyal Hizmetler" işkoluna gireceğinin tespit edildiğini, bazı işlerin ihaleyle başka şirkete verilmiş olmasının yapılan işi ve işyerini değiştirmeyeceğini, Hastane Baştabipliği ile ihaleyi alan şirketler arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinde muvazaa olduğunu belirterek, davalı T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın 16/05/2014 tarih ve 29002 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 2014/31 karar sayılı iş kolu tespit kararının iptali ile davalı işyerlerinin ve yapılan işlerin İş Kolları Tüzüğü'nün 17 nolu "Sağlık ve Sosyal Hizmetler" iş koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Danış Müteahhitlik Yemekçilik Temizlik Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, müvekkili davalı şirket bünyesinde diğer davalı işyerinde çalışan personelin tümünün temizlik işçisi olup, tek yaptıkları işin rutin günlük temizlik işleri olduğunu, işçilerin hiç bir zaman hasta bakımı, hasta kabul-taburcu, polikliniklerde sekreterlik ya da hasta bilgilendirme gibi işleri yapmadıklarını, şirketin sunduğu temizlik hizmetinin hastanenin sunulan sağlık hizmeti ile bir tutulmasının ve şirket işçileri ile hasta bakım ve tedavi işlerinde çalışan diğerlerinin aynı iş kolunda değerlendirilmesinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Genel İş Sendikası vekili, tespite konu işyerlerinde yapılan asıl işin temizlik olup, bunun İşkolları Yönetmeliği'nin 20.sırasında yer alan "Genel İşler" işkoluna girdiğini, işkolu tespitine konu işyerinde, alt işveren konumunda olan Danış Müteahhitlik'in asıl işveren olan Sağlık Bakanlığı'na bağlı hastanelerde yardımcı iş mahiyetinde olan temizlik işlerini ihale ile aldığını ve işçilerin çoğunluğunu temizlik işlerinde istihdam ettiğini, benzer bir olayda T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanığı'nın hizmet alım yoluyla... ...Devlet Hastanesi,... Diş Hastanesi ve... Devlet Hastanesi'nde faaliyet gösteren ...Ltd. Şirketinde yapılan işlerin 20 nolu "Genel İşler" işkoluna girdiğinin tespitine ilişkin 28//06/2006 tarihli kararına yine davacı Sendika tarafından yapılan itiraz sonucu Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin bu işyerlerinin "Sağlık" işkoluna girmediğine, "Genel İşler" işkoluna girdiğine karar verdiğini, davacının bu işyerlerinde yapılan işlerin sağlık hizmetini tamamlayıcı, yardımcı sağlık hizmetleri olduğu iddiasının hukuki ve yasal geçerliliğinin bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Belediye-İş Sendikası Genel Başkanlığı vekili, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, bu nedenle reddi gerektiğini, bir işyerinin girdiği işkolunun tespitinde, yapılan işin niteliğine bakılması gerektiğini, tespite konu işyerlerinde yapılan işlerin de Yönetmelik hükümlerine göre "Genel İşler" işkolunda bulunması gereken işler olduğunu, zira, Bakanlık tarafından yapılan tespitte, işyerlerinde yapılan işin genel temizlik işleri olduğunun açıkça ifade edildiğini, davaya konu işyerlerinde faaliyet gösteren davalı işverenin bir alt işveren olduğunu, ortada usul ve kanuna uygun bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.