muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7462, Karar No: 2018/4267, Tarih: 31.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/7462 E.  ,  2018/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... hakkında, savunmanının süresinden sonra yapmış olduğu duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... savunmanının, duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine,”müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderlerinin alınmasına ilişkin bölümünden “müteselsilen” kelimesinin çıkartılarak, yerine “sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” kelimelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1342, Karar No: 2013/3623, Tarih: 30.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1342 E.  ,  2013/3623 K.**

* GÜMRÜK MÜŞAVİRLİĞİNDEN KAYNAKLANAN VEKALET İLİŞKİSİ

* VEKİLİN HAKSIZ AZLİ MENFİ ZARAR

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 512

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1983 yılından 16.04.2004 tarihine kadar davalı şirkete gümrük müşavirliği hizmeti verdiğini, ancak tarafların ilk 13 yıl yazılı sözleşme yapmadan ticari ilişkilerini devam ettirdiklerini, davalının dayatması sonucu 06.05.1996 tarihinde müvekkili şirketin hukuka, ahlaka ve adaba aykırı olan sözleşmeyi imzalamak zorunda kaldığını, sözleşme tarihinden 8 yıl sonra davalının 16.04.2004 tarihinde sözleşmeyi tek yanlı olarak feshettiğini, sözleşmenin 3 ve 14. maddelerinin davalı şirkete hiçbir sebep göstermeden istediği zaman sözleşmeyi feshetme yetkisi verdiğini, bu maddelerin Anayasa'ya, TMK'nın 2. maddesine ve Yargıtay'ın istikrarlı kararlarına aykırı olduğunu, davalının sözleşmeyi tek taraflı olarak aniden feshetmesinin müvekkili şirketin ekonomik felce uğrayıp, ticari faaliyetlerini sürdüremez hale gelmesine ve mahvına yol açtığını, müvekkilinin davalıya hizmet verebilmek için tüm organizasyonunu davalı şirkete göre düzenlediğini, tüm zamanını ve gücünü davalıya ayırdığını, gelirinin %90 kısmını davalı şirketten sağladığını ileri sürerek, müvekkilinin davalıya verdiği iki adet teminat mektubunun iadesine, müvekkili tarafından ödenmekte olan devre komisyon faiz ve masrafların davalıdan tahsiline, müvekkilinin uğradığı zararlarının şimdilik fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL'nin fesih tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili 06.12.2007 tarihinde davayı ıslah ederek 408.573,96 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan 06.05.1996 tarihli sözleşmenin müvekkiller tarafından sözleşmenin 14. maddesine dayalı olarak 16.04.2004 tarihinde feshettiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin sözleşme serbestisi içinde hukuka, ahlak ve adaba uygun biçimde imzalandığını, sözleşmenin aniden feshedilmediğini, davacının yaptığı bazı işlerin kademeli olarak davacıdan alınarak bir başka şirkete verildiğini, sözleşmenin peyderpey tasfiye edildiğini, sözleşmenin 14. maddesinin müvekkiline fesih hakkı verdiğini, müvekkilinin sözleşmeyi feshetmekte haklı sebepleri olduğunu, davacı şirketin yaptığı iş ve işlemler nedeniyle müvekkili şirketin yetkilileri aleyhine büyük miktarlarda ağır para ceza davaları ve ilgili idare tarafından para cezaları uygulandığını, bunların iptali için dava açıldığını, müvekkilinin davacı dışında iki gümrükleme firması ile de çalıştığını, adı geçen bu firmalarla olan sözleşmelerin de feshedildiğini, sözleşmenin 7/4. maddesi uyarınca davacının teminat mektuplarının iadesi talebinin de yerinde omladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi kurulu rapor ve ek raporu ve tüm dosya içeriğine göre; taraflar arasında 1983 yılından itibaren yürüyen ticari ilişkinin 05.06.1996 tarihinde yazılı hale getirildiği, tarafların karşılıklı hak ve yükümlülüğü hususlarının sözleşmenin 7 ve 8. maddelerinde düzenlendiği, sözleşmenin sözleşme serbestisi içinde tarafların özgür iradeleriyle imzalandığı, davacının sözleşmenin baskı sonucu imzalandığı iddiasının yerinde olmadığı, ayrıca bir sözleşmenin tarafları ilanihaye bağlayacağının da kabul edilemeyeceği, her iki tarafında sözleşmenin kendileri için devamında bir yarar olmadığında fesih hakkına sahip olduklarını, önemli olan hususun sözleşmeyi fesheden taraf için ortaya konan gerekçenin sözleşmenin devamını faydasız hale getirip getirmediğinin ve bunda karşı tarafın kusurunun bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği 2003/1 sayılı Dış Ticarette Standardizasyon Tebliği'nin 5. maddesi uyarınca ithalatçı firmanın ancak kendi ihtiyacı için bir konuda taahhütname vermek koşulu ile TSE uygunluk değerlendirilmesinden muaf olarak ithalat yapabileceği, oysa davalının kendi ihtiyaçları için kullanılmak üzere taahhüt vermesine rağmen ithal ettiği malları yasal düzenlemeye aykırı olarak bayilere sattığını, davacının bu işlemde yaptığı gümrük işlemlerinden dolayı tahakkuk ettirilmiş bir para cezası ve açılmış davanın söz konusu olmadığı, bu nedenle sözleşmenin 14. maddesinin davacı aleyhine yorumlanamayacağı, sözleşmede tek yanlı fesih hakkı olmakla birlikte davalının bu şekilde feshinin adalet dengelerine, MK'nın 2. ve BK'nın 21. maddelerine aykırı olduğu, davacının sözleşmeye güvenerek yaptığı yaptırımların ve beklediği kârın, zararına yol açabileceği, sözleşmenin yaklaşık 20 yıl sürmesi ve hakkın kötüye kullanılmasına olanak tanınmayacağından önce sözlü olarak sonra yazılı olarak uzun süre devam sözleşmede fesih ihbarı için verilen sürenin en az 1 yıl olması ve bu süre boyunca geçerli bir sözleşme hükümlerine uyulması gerektiği sonucuna varıldığı, davacının verdiği hizmette bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile dava konusu toplam değer 45.000,00 TL olan iki adet teminat mektubunun davacıya iadesine, davacının tazminat davasının kabulü ile 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren 398.573,96 TL'nin ise ıslah tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline ve davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık gümrük müşavirliğinden kaynaklanan vekalet ilişkisine dayalıdır.

Davacı ve davalı şirket arasında bu ilişkinin uzun yıllara dayalı sözlü olarak devam ettiği ve 06.05.1996 tarihinde taraflar arasında yazılı bir sözleşme imzalandığı, adı geçen sözleşmenin 14. maddesinin davalı firmaya sözleşmeyi tek taraflı olarak feshetme yetkisi verdiği anlaşılmaktadır. Davalı belirtilen maddeye dayalı olarak 16.04.2004 tarihinde sözleşmeyi feshetmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık gümrük müşavirliğinden kaynaklanan vekalet ilişkisine dayalıdır.

Davacı ve davalı şirket arasında bu ilişkinin uzun yıllara dayalı sözlü olarak devam ettiği ve 06.05.1996 tarihinde taraflar arasında yazılı bir sözleşme imzalandığı, adı geçen sözleşmenin 14. maddesinin davalı firmaya sözleşmeyi tek taraflı olarak feshetme yetkisi verdiği anlaşılmaktadır. Davalı belirtilen maddeye dayalı olarak 16.04.2004 tarihinde sözleşmeyi feshetmiştir.

818 sayılı BK'nın 396/II maddesi “Şu kadar ki, münasip olmayan bir zamanda vekaletten azil veya ondan istifa eden kimseye diğerinin zararını zamin olur.” hükmünü ihtiva etmektedir. Benzer bir hükümde 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 698 sayılı TBK'nın 512. maddesinde vardır.

Madde hükmü uyarınca, vekil haksız azil halinde güvendiği vekalet ilişkisinin uygun olmayan zamanda ortadan kalkmasından dolayı uğradığı menfi zararı isteyebilecektir. Bu tazminatın dayanağı sözleşmenin ihlal edilmiş olması değildir. Her zaman sözleşmeyi sona erdirme hakkının olumsuz sonuçlarını gidermeye yöneliktir. Vekil, vekaletin devam edeceğine güvenerek fiilen yaptığı masraflar için belirtilen madde hükmüne dayalı olarak tazminat isteminde bulunabilir. Bu çeşit masrafın varlığını ve tutarını vekilin kanıtlaması gerekir. Zarar hesaplanırken vekilin bu masraflar dolayısıyla sağladığı yarar da mahsup edilmelidir.

Bu durumda, mahkemece, davacı tarafa bu husustaki somut delillerini sorup, celp ettikten sonra bilirkişi kurulundan davacının talep edebileceği menfi zarar hususunda ek rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilmek üzere uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, kabule göre de, kararın gerekçe kısmında feshi ihbar süresinin 1 yıl olduğu belirtilmiş olmasına rağmen hüküm kısmında iki yıl üzerinden hesaplanan tazminata karar verilmesinde de ayrıca isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı M...-B... A.Ş. Yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4035, Karar No: 2023/7529, Tarih: 16.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4035 E.  ,  2023/7529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/604 E., 2016/229 K.

SUÇLAR : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama, onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kemer Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından dava açılmıştır.

2. Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarih, 2012/604 Esas, 2016/229 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'nün temyiz istemi; mahkûmiyete yeterli somut delil olmadığına ilişkindir.

2. Sanık ... herhangi bir temyiz nedeni bildirmemiştir.

3.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanık ... yönünden tekerrüre esas alınan Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/164-80 sayılı kararında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinin birinci kez tatbik edildiği, yargılama konusu suçun da bu kararın infazından sonra yine tekerrür süresi içerisinde işlendiği nazara alınmayarak sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Almanya'da faaliyet gösteren Postbank'a ait vadesiz hesap kartı ile para çekmeye çalışan mağdurun yanına sanıkların yaklaştıkları, müştekinin şifrelerini girmesini gözetleyerek şifre numarasını öğrendiklerini ve ATM cihazına doğru yaklaşıp ATM tuşlarına basmaya çalışarak ve sanıkların ATM kartını çekip aldıkları ve uzaklaştıkları, aynı gün saat 12.26, 12.27, 12.28 sıralarında üç ayrı kez kullanılmak suretiyle toplamda 511 Euro nakit para çekildiği, sanıkların böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve hırsızlık suçlarını işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. 27.05.2012 tarihli tutanakta ülkesine dönen mağdur ile yapılan telefon görüşmesinde kartını çalan şahsın hesabından 511 Euro para çektiğine ilişkin dekontu 24.05.2012 tarihinde faksla gönderdiği, faksın yapılan incelemesinde mağdurun kartı ile 18.05.2012 günü Göynük beldesinde bulunan ... otel altındaki ... ATM'sinden 12.26, 12.27, 12.28 saatlarinde para çekildiği, Yapı Kredi bankasına ait ATM'den alınan video görüntülerdeki şahısların fotoğrafları mağdur mail adresine gönderilerek şahısları teşhis ettiği tespit edilmiştir.

3. 04.06.2012 tarihli CD çözüm tutanağı içeriğinden, olayın meydana geldiği ATM güvenlik kamera görüntülerinde yapılan incelemede, 19.05.2012 günü saat 12.20'de Kemer ilçesinde bulunan Yapı Kredi Bankasına ait ATM'den para çekmeye çalışan Almanya uyruklu ... isimli şahsın yanına yaklaşan şahıslardan biri tarafından banka kartının el çabukluğu ile laındığı ve şahsın uzaklaştığı, ikinci şahsın ise mağdurun ATM banka kartının şifresini tuşladığı sırada kartın şifresini öğrenmeye çalıştığı ve olay yerinden uzaklaştığı, banka kartını alana şahsın benzer olaylar nedeniyle suç kaydı bulunan ..., ikinci şahsın ise yine benzer olaylar nedeniyle suç kaydı bulunan Şükrü Ersoy olduğu tespit edilmiştir.

4. ... TAŞ. 30.07.2015 tarihli yazı cevabında, bahse konu kart ile 18.05.2012 tarihinde yapılan işlemleri gösterir kayıtların gönderildiği, söz konusu karttan saat 12.27'de 600,00 TL, 12.28'de 100,00 TL ve 12.29'da 50,00 TL olmak üzere 3 kez art arda para çekme işlemi yapıldığı, toplamda 750,00 TL para çekildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi 18.05.2012 yerine 31.05.2012 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilmiştir.

A. Sanık ... hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan hükümler yönünden

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında sanığın mağdura ait kartı el çabukluğu ile aldıktan sonra bilgisi ve rızası dışında kartı kullanarak para çektiği, sanığın böylece hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarını işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ... hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan hükümler yönünden

B. Sanık ... hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan hükümler yönünden

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra sanığın 27.12.2010 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin 8 inci fıkrası gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarih, 2012/604 Esas, 2016/229 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarih, 2012/604 Esas, 2016/229 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18473, Karar No: 2014/21554, Tarih: 01.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/18473 E.  ,  2014/21554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Belediye sınırları içindeki mera vasıflı taşınmaza tecavüzden dolayı, suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen ... Belediye Başkanlığının yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Yeşilgölcük Belediye Başkanlığına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 01.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/780, Karar No: 2019/7393, Tarih: 02.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/780 E.  ,  2019/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalı (eski adı Devlet İstatistik Enstitüsü olan) Türkiye İstatistik Kurumu Döner Sermaye İşletme Müdürlüğünde 02/12/1991-15/12/1991 tarihleri arasında çalıştığının tespiti ile sigortalılık başlangıç tarihinin 02/12/1991 tarihi olarak tespitine ve bu hizmetlerinin diğer hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine feri müdahil Kurum ve davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince feri müdahil Kurum ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi kararının feri müdahil Kurum ve davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, feri müdahil Kurum ve davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1157, Karar No: 2015/2636, Tarih: 16.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1157 E.  ,  2015/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesi kapsamına göre; sanık hakkında iki ayrı bankaya karşı nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına hasren yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın bankadan çekeceği krediye şikayetçi ...'un kefil olmasını istediği, şikayetçinin de bunu kabul ederek sanığa işlemleri halletmesi için kendisine ait muhtelif belgeleri verdiği, sanığın şikayetçi ...'a ait kimlik bilgilerini kullanarak düzenlediği ve kendi fotoğrafını yapıştırdığı aslı ele geçirilen sahte nüfus cüzdanı kayıp değiştirme talep belgesini muhtarlığa onaylatıp, nüfus müdürlüğüne başvurarak sahte nüfus cüzdanı çıkarttırdığı, bunun fotokopisi ve şikayetçiden aldığı diğer evraklarla ... ile...Bank (... Bank)'tan ayrı zamanlarda başvurup kredi sözleşmesi imzalayarak farklı miktarlarda haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın bu şekilde gerçekleştirdiği sabit olan eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, suçun mağdurunun ayrı bankalar olması sebebiyle tebliğnamedeki şikayetçi ...'a yönelik tek zincirleme nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğundan bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde

asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı tutarında adli para cezası verilmesi, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.