muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6085, Karar No: 2024/1870, Tarih: 05.03.2024

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun'un) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, suça sürüklenen çocuk ... hakkında aynı Kanun'un 37 inci maddesinin birinci fıkrası atfı ile 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, sanık ... hakkında aynı Kanun'un 39 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları atfı ile 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 37 inci maddesinin birinci fıkrası atfı ile 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2012/87 Esas ve 2014/359 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkına çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a), (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

b) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğundan bu suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

b) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğundan bu suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdureye "Alkol bitmeden masadan kalkılmayacağının, masanın adabının bu olduğunun" beyan edilmiş olması ve buna yönelik diğer beyanların cebir olarak değerlendirilmesi gerektiğine, yine mağdureye alkollü eve gidemeyeceği, ailesinin anlayacağı, ona kızacaklarının söylenerek yukarı çıkıp yatmaya yönlendirilmesinin" tehdit olarak değerlendirilmesi gerektiğine, "artık içemeyeceğini söylemesine rağmen" son bardağın sek olarak verilmesinin ifadeyi fesada uğratma kastı olarak değerlendirilmesi gerektiğine, sanık ve suça sürüklenen çocukların kötü niyetli olduklarının mesaj kayıtlarından belli olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması verilen suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bentleri esas alınmayarak hüküm tesis edilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararlarının sanık ve suça sürüklenen çocuk aleyhine bozulması talebine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ... ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçları ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Beraat Hükümlerinin Temyizi Yönünden

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanık ve suça sürüklenen çocukların aşamalardaki savunmaları, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Sanık ... ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçları ile Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Beraat Hükümlerinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2012/87 Esas ve 2014/359 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/7137, Karar No: 2018/225, Tarih: 17.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/7137 E.  ,  2018/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 23/03/2010 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; ....kasabasında 11059 ada 5 parsel (eski 2892) ve 11069 ada 1 parsel (eski 2893) sayılı taşınmazların kadastro sırasında tarla vasfıyla davalılar murisi .... adına tespit ve tescil edildiğini, bu taşınmazlardan 11059 ada 5 nolu parselin bir kısmının, 11069 ada 1 nolu parselin ise tamamının 79 nolu orman komisyonunun çalışmaları neticesinde orman olarak sınırlandırıldığını ve bu çalışmanın 10/05/2003 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek taşınmazların tahdit sınırları içerisinde kalan kısımlarının tapu kaydının ipali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline ve davalıların müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile ; ....mahallesi ....mevkiinde kain davalıların murisi adına kayıtlı 11069 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamının, aynı yer 11059 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ise orman mühendisi... ve kadastro bilirkişi ....'ın 17/08/2014 tarihli rapor ve eki krokisinde (A) harfi ile gösterilen yeşil çizgilerle belirtilen 2433,52 m2'lik kısmının tapu kaydının iptal ve ifrazı ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline, 11059 ada 5 parselde geriye kalan kırmızı kalemle işaretli 365,36 m2'lik (C) harfi ile gösterilen yerin ise davalıların murisi üzerinde bırakılarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 09/10/2002 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır. Genel arazi kadasrosu 1961 yılında yapılmış, çekişmeli taşınmazlar belgesizden, zilyetliğe dayalı olarak davalılar murisi adına tarla vasfıyla tespit ve tescil edilmiştir. Dava tarihinden sonra 2010 yılında ise 3402 sayılı Kanunun 22/a bendi kapsamında yenileme çalışmaları yapılmış, dava konusu taşınmazların davalı olması nedeniyle yenileme tutanaklarının kadastro mahkemesine devrine karar verilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 11069 ada 1 sayılı parselin tamamının, 11059 ada 5 sayılı parselin ise (A) harfli bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu, (B) harfli bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, hüküm kısmında 11059 ada 5 sayılı parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenen (B) harfli bölümü yerine sadece harf hatası yapılarak (C) harfli

bölüm yazılması ve (B) harfli bölüm halihazırda davalılar murisi adına tapuda kayıtlı olmasına rağmen mahkemece mükerrer tapu kaydı oluşacak şekilde yeniden bu bölümün davalılar murisi üzerinde bırakılarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olması doğru değil ise de bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 1.fıkrasında yer alan “11059 ada 5 parselde geriye kalan kırmızı kalemle işaretli 365,36 m2'lik (C) harfi ile gösterilen yerin ise davalıların murisi üzerinde bırakılarak tapuya kayıt ve tesciline” ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/01/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6518, Karar No: 2019/2576, Tarih: 12.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6518 E.  ,  2019/2576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık müdafiinin 2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık müdafiinin 2007 takvim yılında “sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hak oluşturmayacağından; 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 18 ay 22 gün hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesi uyarınca en az ceza süresi kadar bir denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının erteleme ile ilgili (8). bendinin “51/3. madde gereğince 18 ay 22 gün denetim altında bulundurulmasına” ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15707, Karar No: 2011/20913, Tarih: 15.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15707 E.  ,  2011/20913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.077,00 TL'nin haksız zenginleşmenin gerçekleştirildiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davalının Devlet Hastanesinde kimya mühendisi olarak görev yaptığını, 2006 yılı ocak ile 2008 yılı temmuz ayını kapsayan dönemde döner sermayeden 3.077TL fazla ödeme aldığının tespit edildiğini, bu paranın davalıya yersiz olarak ödendiğini ileri sürerek, bu bedelin haksız zenginleşmenin gerçekleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı cevap dilekçesinde; Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22.12.1973 tarihli 1968/E. 1973/14 sayılı kararı gereği hatalı ödemelerin geri alınması için gerekli dava açma süresinin geçtiğini,İdare Mahkemesinde açmış olduğu dava neticesinde mahkemece işlemin iptaline karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalıya döner sermaye ödemelerinin fazla ödendiği ve ödenen miktar konusunda bir uyuşmazlık bulunmadığı, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 27.1.1973 tarih 1972/6 E. 1973/2 K. sayılı kararının, davalı yanın savunduğu önceki tarihli Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararını doğrulayıp tekrarladığı, yargılamada bağlayıcı önemi ve niteliği bulunan anılan içtihadı birleştirme kararlarında ancak fazla ödeme yapılan kişilerin gerçek dışı beyanları yahut hileye başvurmaları halinde haksız ödemenin geri alınmasının olanaklı bulunduğunun belirtildiği, somut olayda istenilen fazla ödemenin davalı yanın gerçek dışı beyanı yada hileye başvurmasından kaynaklanmadığı, alacağın ortaya çıkmasından itibaren 60 günlük idari dava açma süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davacı idarenin; devlet hastanesinde çalışan davalıya döner sermayeden hataen fazla ödeme yapılan 3.077,00 TL 'nin faiziyle birlikte tahsili istenilmektedir. Dosya kapsamından, davalıya yapılan ödemenin daha önce bu yolda alınmış bir karara dayanmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanununun 62. maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir.Yine, HGK. nun 2005.12.1984 tarih, 1982/13-387 E.-1984/997 K. sayılı kararında; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından BK. nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır.

Borçlar Kanununun 62. maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir.Yine, HGK. nun 2005.12.1984 tarih, 1982/13-387 E.-1984/997 K. sayılı kararında; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından BK. nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır.

Mahkeme gerekçesiyle belirtilen, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 27.1.1973 tarih 1972/6 E. 1973/2 K. sayılı kararı ile Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 22.12.1973 gün ve 1968/8-1973/14 sayılı kararı; idarenin “şart tasarrufuna” ilişkindir. Somut olayda ise; davacı idarenin davalıya mevzuata aykırı olarak yaptığı hatalı ödemeden söz edilmektedir.O halde, mahkemece; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin, Borçlar Hukukunun haksız iktisap kuralları çerçevesinde istenip istenemeyeceği tartışılmadan, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13822, Karar No: 2025/1789, Tarih: 12.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13822 E.  ,  2025/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/419 E., 2022/248 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen iş kazası olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 20.05.2003 tarihinde davacının sondaj işi yapan davalı ... ve diğer davalı ...'ın tarlasında kuyu eşmek için çalışırken elektrik ile çalışan sondaj makinesinin bağlı olduğu elektrik direğinde elektrik çarpması sonucu direkten düşerek belden aşağı olan kısmının felç olması sonucu tekerlekli sandalyeye mahkum olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla vuku bulan olayın iş kazası olduğunun tespitine ve yargılama giderlerinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.03.2016 tarih, 2014/661 Esas 2016/119 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile dava konusu 20.05.2003 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; eldeki dava dosyası incelendiğinde, dosya içeriğine ve toplanan delillerin tartışılmasına göre; davalı ...'ın somut olayda 3. kişi sıfatında olduğu ve işverenlik sıfatının bulunmadığı açıktır. Bu sebeple öncelikle, davalı ... yönünden davanın reddi gerekir. Davalı ... yönünden ise işverenlik durumu irdelenmeli, yukarıda belirtilen bilgiler ışığında taraflar arasındaki ilişkinin eser (istisna) sözleşmesi kapsamında olup olmadığı araştırılmalı, ve elde edilecek sonuca göre olayın iş kazası olup olmadığı belirlenmeli gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... ile davacı arasında devamlı ve bağımlı olan bir iş ilişkisinin olmadığı Mahkemenin kabulünde olup zira ceza dava dosyasında davacı beyanında davalıların ihtiyacı doğrultusunda davacının evine giderek, onu evden çağırdığını beyan etmiş, davacı ve davalı ... arasında 4857 İş Kanunu anlamında bağımlı ve devamlı olan bir iş ilişkisinin olmadığı, bu sebeple davacının davalı ...'in işçisi olmadığı anlaşılmış, 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi uyarınca iş kazası şartlarını taşımadığı anlaşıldığından bu davalı ve Kurum yönünden de esastan reddine karar vermek gerektiği kanaatiyle, ... yönünden açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davalı Kurum ve ... yönünden esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; olayın iş kazası olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası olduğunun tespiti ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin atfı ile 1086 sayılı Kanun'un 428 ve 439. maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi hükümleri

3.Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ile zararlandırıcı sigorta olayının 506 sayılı Kanun'un 11. maddesi kapsamında iş kazası olmadığına ilişkin kabul yerinde olduğu gibi, aynı olayın 1479 sayılı Kanun'un 47. maddesi kapsamında iş kazası sayılmasına yönelik davacının muhtariyetine göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Temyiz yoluna başvuru harcı ve aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/62, Karar No: 2022/288, Tarih: 10.03.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/62 E.  ,  2022/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Adana 4. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 14.12.2004-24.04.2014 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak ayda iki gün hafta tatili izni kullanarak 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini ancak işçilik alacaklarının ödenmediğini, davalının asıl işveren sıfatıyla sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... (Belediye) vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, müvekkili Belediye ile güvenlik işinin ihale ile verildiği dava dışı şirketler arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının işvereninin dava dışı yüklenici şirketler olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Adana 4. İş Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2014/446 E., 2016/92 K. sayılı kararı ile; davacının 14.12.2004-24.04.2014 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, davalı ... ile davacının çalışmalarının geçtiği dava dışı yüklenici şirketler arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu, davalı Belediyenin işçilik alacaklarından asıl işveren sıfatıyla sorumluluğunun bulunduğu, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği ancak feshin haklı nedenle yapıldığı ya da kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğine ilişkin dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Adana 4. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.