muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1675, Karar No: 2018/5913, Tarih: 24.09.2018

Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmüne göre “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir” Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici, arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak, eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada "şey" olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da asıl olan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da asıl olan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Somut olaya gelince; her ne kadar mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de; araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli değildir. Yüklenici ile arsa sahipleri arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan davanın akıbeti beklenmemiş, inşaatın geldiği seviye tespit edilmediği gibi yüklenicinin edimini yerine getirmediği iddiası bulunduğundan inşaatı hangi seviyede bıraktığı da açıklığa kavuşturulmamıştır.

Bu durumda mahkemece;

1-Yüklenici ile arsa sahipleri arasında ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/364 Esas sayılı dosya ile devam eden kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan davanın sonucunun beklenerek, dosya arasına alınması,

2-Yapılan açıklamalar ve yukarıda belirtilen ilkeler ışığında; mahkemece tarafların tüm delilleri toplandıktan sonra; bilirkişi heyeti ile yeniden keşif yapılarak arsa sahibi ile yüklenici arasındaki inşaat sözleşmesine göre yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediğinin saptanması, inşaat eksik bırakılmış ise hangi aşamada bırakıldığının ve eksik işlerin tespit edilerek inşaat seviyesinin yüzdelik ifade ile belirlenmesi, bilirkişilerden denetime elverişli ve ayrıntılı rapor alınması ve daha sonra bir karar verilmesi gerekir iken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabülü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10019, Karar No: 2018/9402, Tarih: 20.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/10019 E.  ,  2018/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacıya velayeten annesi ..., küçüğün ve davalıların ortak mirasbırakanı ...’in maliki olduğu 4860 ada 9 parsel sayılı taşınmazı davalı kızı ...’e, 4862 ada 6 parsel sayılı taşınmazı davalı oğlu ...’a, 147 ada 50 parsel sayılı taşınmazı müştereken davalılar ... ve ...’a, 147 ada 51 parsel sayılı taşınmazı davalı ...’e, ondan da davalı oğlu ...’e, 827 ada 760 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 11 no’lu daireyi davalı ... ve ...’a, ...’den davalı ...’e mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak satış suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın öğretmen emeklisi olup bu taşınmazları satmasını gerektirir bir durumunun olmadığını belirterek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile mirasbırakan adına tescilini, 09/01/2013 tarihli ıslah dilekçesiyle küçük ...’nin miras payı oranında iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalılar, satış işlemlerinin gerçek olup muvazaa bulunmadığını, davacı küçüğün babası ve kendilerinin de kardeşi olan ...’in avukat olup mirasbırakandan önce öldüğünü, mirasbırakananın, davacı küçüğün babasınada birtakım kazandırmalarda bulunduğunu, taşınmaz satın aldığını ve bedelsiz olarak taşınmaz devrettiğini, mirasbırakan, tarafından satılan arsa paralarının da küçüğün babasının hesabına yatırıldığını, taşınmazları yabancıya gitmemesi için satın aldıklarını, muristen kalan başkaca taşınmazlar da olduğunu, mirasbırakanın küçük torunundan mal kaçırma amacıyla hareket etmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; iddianın kanıtlanamadığı ve murisin mal kaçırma amacıyla değil, mirasçılar arasında paylaştırma amacıyla hareket ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’in 09/02/2011 tarihinde ölümü üzerine dava dışı eşi ..., davalı çocukları ..., ..., ... ile kendinden önce 21/06/2007 tarihinde ölen oğlu ...’ in çocuğu olan torunu davacı küçük ...’nin mirasçı kaldıkları, 1966 yılında doğan davacı küçüğün babasının 1996 yılında hukuk fakültesinden mezun olduğu ve 1998 yılında avukatlık mesleğine başladığı, mirasbırakanın 4862 ada 6 parsel sayılı arsa nitelikli taşınmazını 06/08/2007 tarihinde satış yolu ile davalı oğlu ...’a, 4860 ada 9 parsel sayılı tarla nitelikli taşınmazını 06/08/2007 tarihinde satış suretiyle davalı kızı ...’e temlik ettiği, yine 147 ada 50 parsel sayılı kargir ev ve arsa nitelikli taşınmazın tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken 27/12/2001 tarihinde satış suretiyle davalı kızı ...’e temlik ettiği ve 24/04/2001 tarihinde ½ payının tekrar üzerine aldığı, ½ payın ise davalı ... uhdesinde kaldığı, mirasbırakanın sözü edilen ½ 02/08/2007 tarihinde davalı oğlu ...’a satış suretiyle temlik ettiği, 147 ada 51 parsel sayılı arsa nitelikli taşınmazın 02/08/2007 tarihinde satış suretiyle davalı kızı ...’e temlik ettiği, ...’in de bu taşınmazı 27/10/2011 tarihinde davalı kardeşi ...’e satış suretiyle devrettiği 827 ada 760 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 11 no’lu mesken nitelikli ve kat irtifakına tabi bağımsız bölüm mirasbırakan adına kayıtlı iken 02/08/2007 tarihinde satış suretiyle ½ paylarla davalı çocukları ... ve ...’e temlik ettiği, ...’in bu taşınmazdaki ½ payını 27/10/2011 tarihinde satış suretiyle davalı kardeşi ...’e devrettiği, davacının babası ...’e mirasbırakan tarafından verildiği ileri sürülen ve eldeki davanın konusu olmayan 457 ada 43 parsel sayılı taşınmazdaki 8 no’lu mesken nitelikli bağımsız bölümün, ... tarafından dava dışı bir kişiden 25/12/2001 tarihinde satış suretiyle edinildiği, yine 65 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki işyeri nitelikli 4 no’lu bağımsız bölümün ½ payını dava dışı bir kişiden 19/07/1995 tarihinde satın aldığı bu taşınmazın ½ payının da aynı işlemle davacı ... tarafından edinildiği, yine eldeki davanın konusu olmayan 557 ada 614 parsel sayılı arsa nitelikli taşınmazın tamamı muris adına iken 13/02/1996 tarihinde satış suretiyle ½ payının küçüğün babası ...’e, ½ payının da davalı ...’a temlik edildiği, 4860 ada 11 parsel sayılı tarla nitelikli taşınmazın tamamı mirasbırakan adına iken 13/11/1996 tarihinde satış suretiyle ...’e temlik edildiği, mirasbırakanın dava dışı mirasçı eşi ...’ye herhangi bir temlik yapmadığı, davacı küçüğün babasının 2007 yılında ölümü ile mirasbırakan ve küçüğün annesi arasında bir takım sıkıntıların baş göstermesi üzerine mirasbırakan ve davalı ...’ın, küçükle kişisel ilişki tesisi için Aile Mahkemesine müracaat ettikleri, davalılara yapılan temliklerin genel itibariyle 2007 ve sonrasına ait olduğu, mirasbırakanın eşi ...’nin, küçük ...’nin babası ...’e mirasbırakan tarafından verildiği ya da kazandırıldığı iddia edilen taşınmazlarla ilgili ... 3

.’ye herhangi bir temlik yapmadığı, davacı küçüğün babasının 2007 yılında ölümü ile mirasbırakan ve küçüğün annesi arasında bir takım sıkıntıların baş göstermesi üzerine mirasbırakan ve davalı ...’ın, küçükle kişisel ilişki tesisi için Aile Mahkemesine müracaat ettikleri, davalılara yapılan temliklerin genel itibariyle 2007 ve sonrasına ait olduğu, mirasbırakanın eşi ...’nin, küçük ...’nin babası ...’e mirasbırakan tarafından verildiği ya da kazandırıldığı iddia edilen taşınmazlarla ilgili ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/524 E. sayılı dosyası ile muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı iptal tescil davası açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanununun 213 ve Tapu Kanununun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçılarını kapsayan bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olayda, mirasbırakan ...’nin, dava dışı eşi ve mirasçısı ...’ye herhangi bir temlikte bulunmadığı, bir başka ifadeyle ...’yi de kapsar şekilde bir paylaştırma yapmadığı, mirasçı ...’nin, mirasbırakan tarafından davacı küçüğün babasına verildiği veya kazandırıldığı iddia edilen taşınmazlarla ilgili olarak davacıya karşı aynı sebeple açtığı başkaca bir iptal tescil davasının bulunduğu açıktır.

Hal böyle olunca; mirasbırakan tarafından mirasçılar arasında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve geçerli bir paylaştırma yapıldığından söz edilemeyeceğinden yukarda değinilen ilkeler, toplanan ve toplanacak delillere göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca; mirasbırakan tarafından mirasçılar arasında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve geçerli bir paylaştırma yapıldığından söz edilemeyeceğinden yukarda değinilen ilkeler, toplanan ve toplanacak delillere göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13608, Karar No: 2016/11505, Tarih: 09.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/13608 E.  ,  2016/11505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ek dava ile fark kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine süresinde çıkartılan muhtıraya rağmen eksik temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle ek karar ile temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu ek karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı ,,ı İlk Derece Mahkemeleri ile ,,Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında somut olay incelendiğinde, temyiz eden davalı vekiline (Tebligat zarfı üzerine yazılarak) gönderilen muhtıra usulüne uygun olmadığından 18.03.2016 tarihli "Temyiz İsteminden Vazgeçmiş Sayılma Kararının" ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan (07.01.2016 tarihli Asıl) hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9672, Karar No: 2010/1292, Tarih: 02.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9672 E.  ,  2010/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 17.12.2007 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol,su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9180, Karar No: 2017/6653, Tarih: 09.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/9180 E.  ,  2017/6653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili; davalılar murisi adına kayıtlı bulunan ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ve özel mülkiyete konu olamayacağını açıklayarak, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar savunmada bulunmamışlardır.

Davanın kabulüne dair önceki hüküm Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 25.3.2010 tarih, 2010/ 2275-3467 Esas, Karar sayılı ilamı ile, ''.... Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleştiği 15.08.1967 tarihinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. Ayrıca; davalı ... temyizinde kayıt maliki mirasçılarından ...’ın ölmüş olduğunu bildirmiş olup, anılan mirasçının verasete esas nüfus aile kayıt tablosu getirilerek mirasçılarının davaya dahili gerekeceği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan; hemen belirtilmelidir ki, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. ...değinilen yasal düzenlemeler ve ilkeler gözetilmek suretiyle gerek taraf teşkili, gerekse işin esası ve yargılama masrafları ile harç yönünden bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilebilmesi için hüküm bozulması" gereğine işaret edilerek bozulmuş, bozma ilamı üzerine Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonrasında; taraf teşkili sağlanarak, davanın Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile meydana gelen değişiklikle 3402 sayılı kanunun 12. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye bağlı kalmadan her zaman açılabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, ... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında işin esası yönünden bir isabetsizlik bulunmadığından bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.