muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3572, Karar No: 2017/11547, Tarih: 04.07.2017

Diğer davalı doktorlar bakımından ise, davacı ile bu davalılar arasında iş sözleşmesinin varlığından sözedilemeyeceği, hernekadar dinlenen tanık beyanları davacının sağlık merkezinde temizlik işleri yaptığı yönünde ise de yine aynı tanık beyanlarından ve dosya kapsamındaki diğer delillerden anlaşıdığı üzere çalışmasının düzenli olmadığı, sağlık merkezi ile dava dışı belediyenin aynı bina içinde bulunduğu, dava dışı ... Belediyesinde de temizlik işi yaptığı, ödeme belgelerinden de 2009, 2010, 2011 yıllarında yevmiyeci temizlik işçisi olarak düzenli ödemelerin yapıldığı, tanık beyanlarına göre haftada 1-2 gün hiç işe gelmediği, evlere temizliğe gittiği, sabah çalışmasının olduğu, belediyenin işlerini de yaptığı tüm bunlar değerlendirildiğinde davacının davalı işyerinde sürekli ve düzenli çalışmasının bulunmadığı, yevmiye usulü ile temizlik işi yaptığı, davacı ile davalılar arasında iş sözleşmesinin unsurlarının bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı işverenlere ait işyerinde 01.01.2009-14.01.2011 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddesi olup, sosyal güvenliğin de anayasal bir hak olduğu gözetildiğinde bu tür davaların kamu düzenine ilişkin olduğu ve özel bir duyarlılıkla aynı zamanda özenle yürütülmesi zorunludur.Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanununun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63. maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. Bu tür hizmet tespiti davalarında tam gün üzerinden veya kısmi zamanlı olarak çalışma olgusunun ortaya konulması önem arz etmekte olup çalışmanın kısmi zamanlı olduğu anlaşıldığı takdirde günde kaç saat hizmet verildiği ve haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında değinilen 63. madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiğinden yola çıkılarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında, dava değerlendirildiğinde; dava konusu dönemde davalı aile sağlığı merkezi işyerinin, belediye binası içinde belediye başkanının odasının bulunduğu koridorda bulunduğu, davacının hem aile sağlığı merkezinde, hem de belediyeye ait bölümlerde temizlik yaptığı, çay işlerine baktığı belirgin olup, Mahkemece, yazılı gerekçelerle istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda, yapılan işin kapsam ve niteliği ile tanık beyanları nazara alındığında kısmi çalışmanın mümkün olduğu ve davacının da kısmi çalıştığı anlaşılmakla, Aile Sağlığı Merkezi olarak işletildiği anlaşılan işyerinin kapsamı, işyerinin haftada kaç gün halka hizmet verdiği, işyerinde kaç gün davacının temizlik ve servisine ihtiyaç duyulduğu, Belediye işyerinde geçtiği belirtilen çalışmalar için de davacının, temizlik ve servisine aynı şekilde kaç gün ve günün hangi saatleri için ihtiyaç duyulduğu, ev temizliğine gitmiş ise hafta içi mi hafta sonu mu olduğu gibi hususlar gerektiğinde yeniden tanık ifadesine başvurularak irdelenmeli, davacının çalışmasının niteliği ile aile sağlığı merkezindeki değişen işverenler yanında geçen dönemler ve belediyede geçen çalışma süreleri ayrıştırılarak açıkça belirlenmeli, ihtiyaç duyulursa uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, hükme konu dönem içinde, her iki işyerinde ayrı ayrı bir günde kaç saat çalışmış olabileceği, haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli ve yedibuçuk saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu saptanarak, HMK.nın 297. maddesine uygun infaza elverişli olacak şekilde ayrı ayrı aile sağlığı merkezi ile belediye işyerinde geçen sigortalılık sürelerinin ve sigortalılık başlangıç tarihinin tespitine karar verilmelidir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.04.2011 gün, 21-130-256 sayılı kararı).

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13207, Karar No: 2017/383, Tarih: 24.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/13207 E.  ,  2017/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... - ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24/01/2017 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, 06/01/2015 havale tarihli dava dilekçesi ile ... ilçesi, ... mahallesi ... parsel sayılı paydaşı olduğu taşınmazın, ... tarafından açılan dava sonucunda, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/379-2006/76 sayılı kararı ile kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptaline karar verildiğini, Türk Medeni Kanununun 1007. maddesinde, tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan Devletin sorumlu olduğunun düzenlendiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000.-TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 05/06/2015 tarihli harçlandırılmış dilekçesi ile 265.200,00.-TL olarak ıslah etmiştir.

Birleşen 2015/99 sayılı dosya davacısı, ... vekili de 18/02/2015 havale tarihli dilekçesi ile aynı taşınmaz hakkında aynı iddia ile 150.000,00.-TL tazminat isteminde bulunmuş, 19/06/2015 tarihli harçlandırılmış dilekçesi ile 295.256,00.-TL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 265.200,00.-TL tazminatın dava dilekçesinde talep olunan 10.000,00.-TL kısmı için dava tarihinden; ıslah dilekçesi ile arttırılan 255.200,00.-TL kısmı için 22.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

Birleşen davanın kabulü ile 295.256,00.-TL tazminatın dava dilekçesinde talep olunan 150.000,00.-TL kısmı için dava tarihinden; ıslah dilekçesi ile arttırılan 145.256,00.-TL kısmı için 22.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile birleşen davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesine göre açılan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek, dava tarihi itibarıyla emsal satış yöntemine göre hesaplanan değeri dikkate alınmak suretiyle karar verilmiştir.

Kural olarak; 6098 sayılı Borçlar Kanununun 49. ve devamı maddesinde düzenlenen haksız fiilden kaynaklanan tazmini sorumluluk, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte doğar ve zamanaşımı süresi başlar. 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesinde düzenlenen objektif

- 2 -

2016/13207 - 2017/383

Mahkemece çekişmeli taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek, dava tarihi itibarıyla emsal satış yöntemine göre hesaplanan değeri dikkate alınmak suretiyle karar verilmiştir.

Kural olarak; 6098 sayılı Borçlar Kanununun 49. ve devamı maddesinde düzenlenen haksız fiilden kaynaklanan tazmini sorumluluk, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte doğar ve zamanaşımı süresi başlar. 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesinde düzenlenen objektif

- 2 -

2016/13207 - 2017/383

(kusursuz) sorumluluk halinin varlığının kabulünde; tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararların karşılanması amacını güden Devletin tazmini sorumluğu ise mülkiyetin sona ermesi veya mülkten yararlanma hakkına açık ve kesin müdahalenin gerçekleştiği; somut olayda, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptali kararının kesinleştiği tarihte başlar. Bu durumda, taşınmazın makul ve gerçek değerinin saptanmasında dava tarihi değil, mülkiyet hakkına müdahalenin gerçekleştiği ve zararın doğduğu tarih esas alınmalıdır.

Tazminat miktarı belirlenirken öncelikli konu, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliğinin tespiti olup, arazi niteliğindeki taşınmaz; başka deyişle tarım alanlarında net gelir esas alınarak, arsa niteliğindeki taşınmazlar için ise emsal karşılaştırması yapılarak değer belirlenmelidir.

Çekişmeli taşınmazın iptal edilen tapu kaydında cinsi arsa olarak belirtilmiş olup, belediye başkanlığından gönderilen yazıda, çekişmeli taşınmazın imar planında kısmi yapılaşma alanında kaldığı ve belediye hizmetlerinden faydalandığı, üzerindeki binanın ruhsatlı olmadığı bildirilmiştir.

Tapu kaydında arsa niteliğinde olan taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle mahkemece, hükmen tapu kaydı iptal edildiğine göre; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinde ve Kanunun ilgili yönetmeliğinde belirtilen yönteme göre ve ayrıca 11/03/1983 tarih, 1983/6122 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 17/04/1998 tarih ve 1996/3 E. -1998/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararındaki ölçütler çerçevesinde; kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması olgusunun taşınmazın değerine olan olumlu ya da olumsuz etkileri, taşınmazın arsa niteliği dışında, bu hukuki niteliği yönünden de ayrıca tartışılmalıdır.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal araştırılması ve bunların kayıtlarının celbi yoluna gidilmesi ve fen elemanı ile inşaat, ziraat ve mülk bilirkişiden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile taşınmaz başında yeniden keşif ve inceleme yapılarak rapor alınması, değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, satışına ilişkin belgeler ilgili tapu müdürlüğünden; Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre eksik veya üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, tapu iptali tescil kararının kesinleştiği tarih yerine dava tarihine göre değer biçen yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmesi, doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1480,00.-TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Hazineye verilmesine 24/01/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9997, Karar No: 2010/17318, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9997 E.  ,  2010/17318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, arsa sahibi sıfatıyla davalı ile birlikte dava dışı müteahhit şirketle kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşme hükümlerine göre bina inşa edildiğini,bu sözleşmeye göre arsa sahipleri arasında daire paylaşımında binanın oturumundan kaynaklı daha sonra doğabilecek metraj farkından dolayı ve arsa metrajlarından kaynaklı fark doğduğunda fazla metrajlı daireyi alan ortağın diğer metrajlardan dogan bedel farkını ödeyeceğinin kararlaştırıldığını,davalının ihtarnameye verdiği cevapta arsalar arasında 14 m2 arsa farkı olduğunu kabul ettiğini,davalıya verilen dairelerin kendilerine verilen dairelerden metraj ve şerefiye üstünlüğünün bulunması nedeniyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bu farklardan kaynaklanan bedelin tahsilini talep etmiştir.

Davalı,davacılara verilen 3 ve 6 nolu dairelerin tapudaki arsa payı toplamının 108/544 iken,kendisine verilen 4 ve 5 nolu dairelerin arsa payı toplamının 112/544 olduğunu,inşaatan önceki arsa payı kıyaslandığında 4.84 m2 karşılık geldiğini,davacıların kendisinden talep edebileceği farkın bu 4.84 m2 ilişkin olduğunu,sözleşmede şerefiye bedeline ilişkin bir düzenleme bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki tespitler benimsenerek,tarafların kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile arsa sahipleri olarak eşit bağımsız bölümler edinmeyi amaçladıkları kabul edilerek davacı tarafa verilen daireler ile davalı tarafa verilen dairelerin metraj farkından doğan bedel yönünden davanın kısmen kabulü ile 4.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir

2010/9997-17318

isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki iki nolu bendin kapsamı dışında kalan,davalının aşağıdaki üç nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir

2010/9997-17318

isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki iki nolu bendin kapsamı dışında kalan,davalının aşağıdaki üç nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar ve davalının arsa sahibi olarak dava dışı müteahhit şirketle yapılan 26.03.2004 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahipleri arasındaki daire paylaşımına dair düzenlemede,bilirkişi raporunda belirtildiği üzere uygulama projesinin o tarihte hazır olmamasına bağlı olarak davacılara ve davalıya verilecek dairelerin bulunacağı katlar ve hangi sokağa cepheli olacağının belirlendiği,her iki tarafa da iki adet daire verilmesinin kararlaştırıldığı,dairelerin büyüklüğü belirli olmadığından dolayı bu düzenlemeden sonra yer alan paragrafta aynen “arsa sahipleri arasındaki daire paylaşımlarında binanın oturumundan kaynaklı daha sonra doğabilecek metraj farklarından dolayı ve arsa metrajlarından kaynaklı fark doğduğunda fazla metrajlı daireyi alan arsa ortağı diğer arsa ortağına metrajlardan doğan bedel farkını ödeyeceklerdir.”şeklinde düzenleme yapılmıştır.Bu düzenleme ile açıkça daireler arasındaki metraj farkı ile birlikte dairelerin konumuna bağlı farktan doğan bedelinde diğer tarafa ödeneceği taraflarca kararlaştırılmıştır.Bu durumda mahkemece sözleşmede kararlaştırıldığı üzere taraflara verilen dairelerin metraj farkı ve tarafların arsa payları farkı ve konumu gözetilerek ödenecek bedel farkına ilişkin ek bilirkişi raporu alınmak suretiyle veya yeniden oluşturularak bir bilirkişi heyetinden alınacak raporun değerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken sözleşmenin yorumunda yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Hakim, HUMK 74. maddesi gereğince tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup, talepten fazlasına hükmedemez. Davacı tarafından dava dilekçesinde faiz talebi olmamasına rağmen mahkemece talebin aşılması suretiyle hükmedilen bedele dava tarihinden itibaren yasal faize karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına , üçüncü bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine ve yine peşin alınan 238.00 TL temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19829, Karar No: 2011/3962, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/19829 E.  ,  2011/3962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, ırza geçmeye eksik teşebbüs, ırz ve namusa tasaddide bulunma, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ..., ... ve ... atılı suçlardan beraatlerine, sanık ...'ın mağdure ... yönelik eylemi nedeniyle beraatine, mağdure ... yönelik eylemi nedeniyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine, sanık ... hakkında ceza tertibine yer olmadığına dair İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.06.2009 gün ve 2005/307 Esas, 2009/150 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili, katılan ... vekilleri ve sanık ... müdafii tarafından istenilmesi üzerine dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm mağdurlar adına davaya katılmasına karar verilen Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekilinin 23.06.2009 tarihli temyiz dilekçesi ile sanıklar ... hakkındaki düşme ve ... hakkındaki ceza tertibine yer olmadığına dair hükümler ile sanık ...'in mağdureler ... ve ... yönelik eylemlerinden kurulan beraat hükümlerini de temyiz ettiği, ancak bu temyizlerle ilgili tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenerek bu noksanlıkların tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11953, Karar No: 2009/2791, Tarih: 17.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11953 E.  ,  2009/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır.Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır.Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının Tarım Müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekar başına ortalama verimi ve üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, yalnızca buğday ürünü dikkate alınarak diğer yıl nadas uygulandığı gerekçesiyle buğday-nadas münavebesine göre taşınmaza değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; mahkemece geri ödenmesine karar verilen miktarı hükümde açıkça gösterilmeyip infazında tereddüt uyaracak şekilde karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

../..

-2-

2008/11953-20092791

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.