muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17749, Karar No: 2015/16505, Tarih: 30.12.2015

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 224 ada 6 parsel sayılı 2.778,35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 2000 yılından itibaren ...'un fiili kullanımında bulunduğu ve üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğu; aynı yer 224 ada 8 parsel sayılı 3.392,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 2000 yılından itibaren ...'un fiili kullanımında bulunduğu ve üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğu; 224 ada 7 parsel sayılı 2.574,11 metrekare yüzölçümlü taşınmaz ise kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1981 tarihinden itibaren ...' un fiili kullanımında bulunduğu ve üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazlardan 224 ada 6 ve 8 sayılı parsellerin bir bölümünün kendisi adına zilyetlik şerhi olan 224 ada 7 parselle bir bütün olarak kendisinin fiili kullanımında olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 224 ada 6 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine "Bu taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Taşınmazın 24.03.2015 ve 06.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporlarına göre (B) harfi ile gösterilen 252,13 metrekarelik kısmın 224 ada 7 nolu parselden ifraz edilerek, 224 ada 6 nolu parsele eklenmesine, (C) harfi ile gösterilen 115,58 metrekarelik kısmın 224 ada 6 nolu parselden ifraz edilerek 224 ada 7 nolu parsele eklenmesine, sonuç olarak 224 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 2.914,9 metrekare olarak 2000 yılından beri Sebahattin oğlu ... kullanımındadır ve parsel üzerindeki fındık ağaçları adı geçene aittir." şerhinin verilmesine, 224 ada 7 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine "Bu taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Taşınmazın 24.03.2015 ve 06.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporlarına göre (B) harfi ile gösterilen 252,13 metrekarelik kısmın 224 ada 7 nolu parselden ifraz edilerek, 224 ada 6 nolu parsele eklenmesine, (C) harfi ile gösterilen 115,58 metrekarelik kısmın 224 ada 6 nolu parselden ifraz edilerek 224 ada 7 nolu parsele eklenmesine, (A) harfi ile gösterilen 224 ada 8 parselin 477,34 metrekarelik kısmın ifraz edilerek 224 ada 7 parsele eklenmesine, sonuç olarak 224 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 2.914,9 metrekare olarak 1981 yılından beri ... oğlu ... kullanımındadır ve parsel üzerindeki fındık ağaçları adı geçene aittir

.914,9 metrekare olarak 1981 yılından beri ... oğlu ... kullanımındadır ve parsel üzerindeki fındık ağaçları adı geçene aittir." şerhinin verilmesine, 224 ada 8 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesine “bu taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Taşınmazın 24.03.2015 ve 06.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporlarına göre (A) harfi ile gösterilen 224 ada 8 parselin 477,34 metrekarelik kısmın ifraz edilerek 224 ada 7 parsele eklenmesine, sonuç olarak 224 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 2.914,9 metrekare olarak 2000 yılından beri Sebahattin oğlu ... kullanımındadır ve parsel üzerindeki fındık ağaçları adı geçene aittir." şerhinin verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, Kadastro Mahkemesi infaz sırasında kuşku yaratmayacak şekilde hukuka uygun ve infaz edilebilir sicil oluşturmakla yükümlüdür. Somut olayda taşınmazlardan ifraz edilen ve taşınmazlara eklenen bölümlerin tekrar edilerek yazılmış olması nedeniyle infaz sırasında karışıklık ve tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması isabetsiz ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 1. 2. ve 3. bentlerinin çıkartılmasına, yerine 1 numaralı bent olarak "24.03.2015 ve 06.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporlarında 224 ada 6 sayılı parselin (C) harfi ile gösterilen 115,58 metrekarelik bölümü ile aynı ada 8 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 477,34 metrekarelik bölümünün ifrazına ve bu bölümlerin 224 ada 7 sayılı parsele eklenmesine, 224 ada 7 sayılı parselin aynı raporlarda (B) harfi ile gösterilen 252,13 metrekarelik bölümünün bu parselden ifrazı ile aynı ada 6 sayılı parsele eklenmesine, buna göre 224 ada 6, 7 ve 8 sayılı parsellerin her birinin ayrı ayrı 2.914,9 metrekare yüzölçümleri ile Hazine adına tapuya tescillerine, taşınmazların her birinin beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılmış oldukları, şerhinin verilmesine, buna ek olarak 6 sayılı parselin beyanlar hanesine 2000 yılından beri ... oğlu ...'un, 7 sayılı parselin beyanlar hanesine 1981 yılından beri ... oğlu ...'un, 8 sayılı taşınmazın beyanlar hanesine ise 2000 yılından beri Selahattin oğlu ...'un kullanımında olduğu şerhlerinin verilmesine" sözlerinin yazılmasına, hükmün 4, 5, 6 ve 7 numaralı bentlerinin numaralarının ise sırası ile 2, 3, 4 ve 5 numara olarak değiştirilmesine ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 30.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1685, Karar No: 2019/4912, Tarih: 10.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/1685 E.  ,  2019/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 53, 58/9 delaletiyle 58/6, 63. maddeleri gereği mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın örgüte müzahir okullara çocuklarını göndermesinin ve... Dergisine abone olmasının örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1 maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanık hakkında TCK’nın 58/9 maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeyerek uygulama maddesi olarak TCK’nın 58/6 maddesinin yazılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün tekerrür uygulamasına dair kısmından “delaletiyle 58/6 maddesi” ibaresinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/715, Karar No: 2017/304, Tarih: 17.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/715 E.  ,  2017/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/10/2015 tarih ve 2014/1995-2015/1000 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17.01.2017 günü hazır bulunan davacı vekili Av... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 21.05.2010 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında davalının yönetim kurulu üyesi seçildiğini ve yönetim kurulu kararı ile de genel müdür olarak atandığını, ayrıca şirketi temsil ve ilzam etme hususunda münferit imza yetkisi verildiğini, taraflar arasındaki 04.05.2010 tarihli iş sözleşmesi ile davalıya yıllık brüt 200.000- TL ücret verileceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalının belirlenen miktardan daha fazla ücret alarak şirketi toplam 417.079,77 TL zarara uğrattığını, ayrıca davalıya hangi hususlarda ve hangi miktarlarda yetkili olduğu hususunun bir iç düzenleme ile 04.06.2011 tarihinde bildirildiğini, iç düzenlemeye göre davalının değeri 50.000.- Euro üzerinde olan her türlü giderler için müvekkili şirket yetkililerinden imza alması gerektiğini, ancak davalının iç düzenleme ilkelerini ihlal ederek şirket yetkililerinden onay almaksızın dava dışı Hakan Yararbaş ile iş birliği sözleşmesi imzaladığını, sözleşme çerçevesinde dava dışı Hakan Yararbaş'a 206.942,10 TL ödeme yaptığını ileri sürerek, müvekkili şirketin uğradığı toplam 624.021,87 TL zararın dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya bakmaya iş mahkemelerinin görevli olduğunu, davanın zaman aşımına uğradığını, davaya 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiğinden davacı şirketin doğrudan sorumluluk davası açma hakkı bulunmadığını, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesine göre müvekkilinin 200.000,- TL brüt ücretin yanı sıra bir kısım feri ödemelere de hak kazandığını, feri ödemelerin davacı tarafça ödenmesi gerektiği dikkate alındığında bunun davacının talep ettiği tutara tekabül ettiğinin açıkça görüleceğini, davacının müvekkilinin imza yetkisini aşarak akdetmiş olduğu 17.02.2012 tarihli danışmanlık sözleşmesi uyarınca haksız yere 206.942,10 TL ödeme yapıldığına dair somut herhangi bir delil sunmadığını, davacı tarafından delil olarak sunulan faturalarda keşide eden şirketler ile danışmanlık sözleşmesinin tarafı olan kişilerin aynı olmadığını, faturaların keşide tarihlerinin danışmanlık sözleşmesinin imza tarihinden önce olduğunu, faturalara ilâveten sunulmuş olan gider pusulalarının tarihlerinin müvekkilinin işten ayrıldığı tarihinden sonrasına tekabül ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iddialarını kesin olarak ispatlayamadığı, yeni delil ibrazına ve değiştirilmesine muvafakatı olmayan davalının savunmalarının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, anonim şirket yönetim kurulu üyesi ve genel müdürü olan davalıya karşı açılan sorumluluk davasıdır.

Davacı vekili, davalının taraflar arasındaki sözleşmede belirlenen miktardan daha fazla ücret alarak şirketi 417.079,77 TL zarara uğrattığını ileri sürmüştür. Davalı vekili ise, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesine göre müvekkilinin brüt ücretin yanı sıra bir kısım feri ödemelere de hak kazandığını, davacı tarafça ödenmesi gereken bu feri ödemelerin davacının talep ettiği tutara tekabül ettiğini savunmuştur. Davacı taraf, davalının bu savunması karşısında sözleşmede belirtilen feri ödemelerin ayrıca davalıya ödendiğini belirtmiş, bilirkişi raporu sunulduktan sonra feri ödemelere ilişkin raporda gösterilen eksik hususlara ilişkin delillerini mahkemeye ibraz etmiştir.Mahkemece, davalının yeni delil ibrazına ve değiştirilmesine muvafakatı olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin sonradan sunmuş olduğu deliller nazara alınmadan hüküm kurulmuştur.

Taraflar tahkikat aşamasında kural olarak iddia ve savunmalarını genişletip değiştiremezler ve dolayısıyla yeni delil de gösteremezler. Ancak, belirli koşulların gerçekleşmesi kaydıyla, taraflar gerek ön inceleme gerek tahkikat aşamasında yeni delil gösterebilme olanağına sahiptirler.(HMK 141,145). Ayrıca hakim de davayı aydınlatma ödevi bağlamında maddi ya da hukuki açıdan belirsiz gördüğü hususlara ilişkin özellikle vakıalar hakkında ihtiyaç duyuyorsa taraflardan yeni delil göstermesini isteyebilir.(HMK 31) Belirtilen bu gerekçelerle delillerin gösterilme zamanını ve sürelerini düzenleyen hükümlerden hareketle tarafların dilekçeler teatisi evresinde dava bağlamında dayanmış oldukları delilleri hasretmiş bulundukları şeklinde bir genellemeye ya da çözümlemeye varılamaz.

Ayrıca HMK 191. maddesinde diğer tarafın, ispat yükünü taşıyan tarafın iddiasının doğru olmadığı hakkında delil sunabileceği, karşı ispat faaliyeti için delil sunan tarafın, ispat yükünü üzerine almış sayılmayacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalının savunması üzerine davacının bu savunmada belirtilen hususlara karşı delil ibraz ettiği, hakimin davayı aydınlatma ödevi ve yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gereğince davacının davalı savunmasına karşı sunduğu deliller değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca davanın görülmekte olduğu...11. Asliye Ticaret Mahkemesine davacı vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu, ancak mahkemenin kapanması nedeniyle ....5. Asliye Ticaret Mahkemesince yapılan 25.09.2014 tarihli ikinci celsede, ''taraf vekillerinin mazeretlerinin kabulüne duruşma günün UYAP'tan öğrenilmesine'' karar verildiği,... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce yapılan 18.11.2014 tarihli üçüncü celsede ise taraflarca takip edilmeyen dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilince 15.01.2014 tarihli yenileme dilekçesiyle işlemden kaldırılan davanın harç yatırılarak yenilendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, yargılama aşamasında mahkemelerin kapanması ve duruşmaların farklı mahkemelerde yapılmış olması nedeniyle tarafların duruşma gününden haberdar olmaması ve davacı vekilinin mazeretinin kabul edilmesine rağmen duruşma gününün ve mahkemesinin davacı vekiline usulüne uygun bir şekilde bildirilmemesi nedeniyle mahkemece 18.11.2014 tarihli celsede HMK 150/1 gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi ve yenileme harcı alınması doğru olmadığı gibi, işlemden kaldırma kararı usulüne uygun olmadığından dosyanın yenilenmesi için yatırılan harcın iadesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.480 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5061, Karar No: 2016/3062, Tarih: 09.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/5061 E.  ,  2016/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 02/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların imtiyaz sahibi ve genel yayın yönetmeni oldukları '...' adlı internet sitesinde 31/01/2013 ile 30/04/2013 tarihleri arasında birden çok sayıda yayımladıkları yazılarda kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, ceza mahkemesinin hakaret suçundan kesinleşen mahkumiyet kararının hukuk hakimini bağlayıcı olduğu yazıların basın özgürlüğü sınırlarını aştığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Mahkemece, dava konusu yazıların kişilik haklarına saldırı oluşturduğu yönündeki tespiti doğru olmakla birlikte; olay tarihi, olayın gelişim biçimi, yazılarda kullanılan ifadeler ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4627, Karar No: 2023/2603, Tarih: 05.07.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4627 E.  ,  2023/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1060 E., 2022/728 K.

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit ve alacak ve ceza-i şartın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 05.07.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında 10/06/2017 tarihli besi çiftliği yapım işi konulu sözleşme imzalandığını, sözleşmede işin süresinin 150 gün olarak belirlendiğini, işin zamanında tamamlanmadığını ve teslim edilmediğini, Tavas Asliye Hukuk Mahkemesi’nden alınan 2018/1 D. iş sayılı dosyada alınan tespit raporunun iddialarını doğruladığını, iş bedeli olarak verilen 15/01/2018 tarihli ve 250.000,00 TL bedelli çek bakımından borçlu olmadıklarının tespitini, işin tamamlanmaması nedeni ile uğranılan zarar, eksik işlerin başkasına tamamlatılması nedeni ile uğranılan zarar, sözleşmeye göre işin tamamlanmaması nedeni ile günlük belirlenen ceza-i şart ve haksız bir şekilde işin bırakılması nedeni ile belirlenen 250.000,00TL ceza-i şart alacaklarının ve tespit dosyası masraflarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işin yapılabilmesi için gerekli şartlar ve elektriğin sağlanması sorumluluğunun davacıda olduğunu, işe başlama tarihinin 13/07/2017 olduğunu, davacının elektrik sağlama görevini yerine getirmediğinden gecikmeler meydana geldiğini, ayrıca hava muhalefeti nedeni ile çalışma yapılamayan günler olduğunu, müvekkilinin sözleşmede kararlaştırılandan fazla imalat yapmasına rağmen ek süre verilmediğini, revizyon yapılan imalatlar bakımından da davacının alt yapı hizmetlerini sağlamasının beklendiğini, tespit dosyasındaki fotoğraflardan zeminin uygun olmadığının görülebileceğini, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI