muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2936, Karar No: 2017/8003, Tarih: 13.09.2017

Suç duyuruları üzerine sanık hakkında müştekiler ....'a yönelik hırsızlık ve iftira eylemleri nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2014 tarihli kararı ile iftira suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 268. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 267/1-2. maddesine uyan başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle iftira suçunun suç tarihi itibari ile karşılığı olan ve sanığın eylemine uyan 765 sayılı Kanun'un 285/1-2. maddesindeki iftira suçunun gerektirdiği cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un sanığın eylemine uyan 267/1-2, 66/1-d ve 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı süresi bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olduğu ve suç tarihleri olan 22/11/2002 ve 29/11/2002 ile hükmün verildiği 26/02/2014 tarihi arasında zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu gözetilmeden, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre,... isimli şahsın kimlik bilgilerini kullanan sanık ile ilgili olarak,

\* Şikâyetçi Fevzi Tezer'in evine diğer suç ortakları ile birlikte 22.11.2002 tarihinde girerek pek fahiş değerde eşya çaldıklarından bahisle sanık... hakkında Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2004 tarih ve 2002/343 E., 2004/8 K. sayılı kararı ile mahkûmiyet karar verildiği, kararın infazı sırasında kimlik bilgileri kullanılan ...in yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunması üzerine, Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2006 tarih ve 2002/343E., 2004/8 K. sayılı ek kararı ile sanık ...in fiili işlemediği sabit olduğundan beraatine ve sanık ... hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği,

\* 29.11.2012 tarihinde yine diğer suç ortakları ile birlikte bu kez şikâyetçi...'ın evine hırsızlık amacıyla girdiklerinden bahisle hakkında yargılama yapıldığı ve Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2004 tarih ve 2002/361 E., 2004/339 K. sayılı kararı ile...’in mahkûmiyetine karar verildiği, verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.04.2005 tarih ve 2005/1481E., 2005/2858 K. sayılı kararı ile bozulduğu ve bozma sonrası aynı mahkemenin 2005/97 esasına kaydedilerek yapılan yargılama sonucunda kimlik bilgileri kullanılan ...in beraatine, sanık ... hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği,

\* 29.11.2002 tarihinde yine diğer suç ortakları ile birlikte şikayetç...'un evine hırsızlık amacıyla girdiklerinden bahisle hakkında yargılama yapıldığı ve sanık... hakkında Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2004 tarih ve 2002/356E., 2004/336 K. sayılı kararı ile mahkûmiyet kararı verildiği, verilen kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.04.2005 tarih ve 2005/811 E., 2005/2835 K. sayılı kararı ile bozulduğu ve bozma sonrası aynı mahkemenin 2005/116 esasına kaydedilerek yapılan yargılama sonucunda kimlik bilgileri kullanılan ...in beraatine, sanık ... hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği,

Suç duyuruları üzerine sanık ... hakkında şikâyetçiler...'a yönelik hırsızlık ve iftira eylemleri nedeniyle ayrı ayrı açılan davaların birleştirilmesi ve yapılan yargılama sonucunda, Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2014 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği belirlenerek;

1- Şikâyetçiler....’a yönelik 29.11.2002 tarihinde işlenen eylemler nedeniyle sanıklardan Musa Çakmak’ın beraatine karar verildiğine göre, suçu işleyen kişi sayısı yönünden sanık ... hakkında 765 sayılı TCK’nın 493/son maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi,

2- Dosya içerisindeki sabıka kaydı ve infaz bilgilerini içerir ilam örnekleri incelendiğinde sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunmadığı gözetilmeden, şikâyetçiler ...’a yönelik teşebbüs aşamasında kalan eylemlerde 765 sayılı TCK’nın 522. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Şikâyetçi ...’e yönelik 22.11.2002 tarihinde işlenen eylemin ise tamamlandığı gözetilmeden 765 sayılı TCK’nın 61. maddesi ile indirim yapıldığı gibi, suça konu eşyaların değeri pek fahiş olduğu halde aynı Kanun’un 522. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hususları da belirlenmiş olup, bu yönlerden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6042, Karar No: 2011/8061, Tarih: 14.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6042 E.  ,  2011/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :17.8.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali-tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava tahliye taahhüdüne dayanılarak başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişikindir. Mahkemece tahliye isteminin kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, her şeyden önce tarafların yargılama gününü bilmeleri ile mümkündür. HUMK.nun 73. maddesi, "mahkeme tarafları dinlemeden, onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için uygun şekilde davet etmeden hükmünü veremez" kuralını içermektedir. Hukuk mahkemelerinde asıl olan tarafların huzuru ile yargılamanın yürütülmesi olup usulün olanak tanıdığı hallerde duruşmaya gelinmese dahi ilgilinin yokluğunda yargılamanın yürütüldüğü hallerde vardır. Bu gibi durumlarda gerekli uyarıyı taşıyan çağrı kağıdının tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girilmesi, kanıtlar toplanarak sonuca ulaşılması gereklidir. Bu itibarla tebligat bilgilendirme özelliği yanında belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemidir. 7201 sayılı Tebligat Yasası ve Tüzüğünün amacı da tebliğin muhatabına ulaşması konusu ile ilgili olarak kişilerin bilgilendirilmesi ve bunun belgeye bağlanmasıdır

Olayımızda, davalı vekilinin mazereti kabul edildikten sonra kendisine duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmemiştir. Bu durumda taraf teşkili tamamlanmamıştır. Borçlu vekiline duruşma gününü bildirir tebligat yapıldıktan sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanmak sureti ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2985, Karar No: 2018/8047, Tarih: 26.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/2985 E.  ,  2018/8047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Hırsızlık suçu gece vakti işlendiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26/06/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30186, Karar No: 2013/4823, Tarih: 11.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/30186 E.  ,  2013/4823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 13. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18-21. Maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve davacı işçinin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, iş sözleşmesinin işletmenin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli nedenlerle tüm yasal hakları ödenmek suretiyle feshedildiğini, davacı işçinin 28.09.2011 tarihli fesih bildirimini ve feshe bağlı ek ödeme ve sulh sözleşmesini ihtirazi kayıt koymaksızın imzaladığını, sulh sözleşmesi ile davacı işçiye son aya ait 29 günlük brüt ücret , kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve çalışanın 4 aylık ücretine denk gelen brüt ücretten oluşan sosyal paketin ödenmesi konusunda taraflarca mutabakata varıldığını, taraflar arasındaki sulh protokolünün varlığına rağmen dava açılmasının davalı bankadan haksız kazanç elde etmeye yönelik olduğunu, davacı işçinin işbu davayı açmasında hukuki menfaati olmadığını, davacı işçi ile akdedilen sulh sözleşmesinin davacı işçinin lehine makul yararın ötesinde sonuçlar doğurmakta olduğunu ve sulh sözleşmesini davalı banka ile uzlaşarak kendi özgür iradesi ile imzaladığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece keşif sonrası alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, her ne kadar 29.09.2011 tarihinde taraflar arasında Sulh sözleşmesi akdedildiği belirlenmiş ise de 28.09.2011 tarihinde işveren tarafından fesih bildiriminden hemen sonra artık tarafların irade uyuşması ile sözleşme imzalamalarının işveren feshini ortadan kaldırmayacağı, iş sözleşmesinin işveren tarafından alınan yönetimsel karar neticesinde bir takım organizasyonel değişiklikler yapılarak bir çok personelin işten çıkartılmasına karar verildiği, davacı işçinin işten ayrılmak arzusu veya niyetinde olduğuna ilişkin bir bilgi veya delil bulunmadığı, davacıya teklif edilen ve zaten hak ederek işçiye ödenecek olan ücret, yıllık izin ücreti, kıdem ve ihbar tazminatı yanında işbu sözleşme kapsamında 4 aylık ücretine denk gelen brüt ücretinin ödenmesinin işçinin kıdemi, tecrübesi bir daha iş bulabilme ihtimali değerlendirildiğinde makul yarar olarak da değerlendirilmeyeceği, sulh sözleşmesinin davacı tarafından iradi olarak imzalanmadığı kabul edilerek, davacı işçinin iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca işletmesel gereklerden kaynaklanan nedenlerle feshettiği, ancak fesih işleminde tutarlı olmadığı gibi feshin son çare olma özelliğinin de ihlal edildiği bu itibarla feshin geçersiz olarak yapıldığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine, keşif ve bilirkişi giderleri dahil, tüm giderlerin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız). Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı(keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

Yargılama harç ve giderleri, HUMK.’un 417. maddesi uyarınca kural olarak davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Bu durumda yapan taraf haklı ise yaptığı gider karşı tarafa yükletilmeli, haksız ise yapılan yargılama gideri üzerinde bırakılmalıdır.

Yargılama harç ve giderleri, HUMK.’un 417. maddesi uyarınca kural olarak davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Bu durumda yapan taraf haklı ise yaptığı gider karşı tarafa yükletilmeli, haksız ise yapılan yargılama gideri üzerinde bırakılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildikten sonra iş sözleşmesinin sona ermesine bağlı ek ödeme ve sulh sözleşmesinin birlikte imzalandığı, bu sözleşmenin işverenin feshini ortadan kaldırmadığı, iş sözleşmesinin ikale ile sona ermediği, davalı işveren yeniden yapılanma ve bölüm kapanması sonrası kadro iptali nedeni ile iş sözleşmesinin feshinde, davacının istihdam fazlası olduğunu, bu işletmesel kararı tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlayamadığı anlaşıldığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesi yerindedir.

Ancak dosya içeriğine göre keşif gideri ve bilirkişi ücreti olan 523.90 TL’nin davalı tarafından yatırıldığı, bu giderin davanın sonucuna göre davalı üzerinde bırakılması gerektiği halde, davacı yapmış gibi tekrar davalıdan bu miktarın tahsiline karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının keşif gideri ve vekalet ücreti dışında yapmış olduğu 70.00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 11.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3459, Karar No: 2015/5854, Tarih: 02.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3459 E.  ,  2015/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/331816

MAHKEMESİ : İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2011

NUMARASI : 2009/1201 (E) ve 2011/117 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan şirketin ortağı olup şirketi temsil ve ilzama, şirketin müdürü olan şikayetçi Ö.. G.. ile birlikte atacağı imza ile yetkili kılınan sanığın, 31.08.2007 tarihinde şirketteki görevinden ayrılmasına rağmen şirket emrine düzenlenmiş olan iki adet çeki, şirket müşterilerinden ve şirket alacaklarına istinaden tahsil ettikten sonra tek başına ciro ederek Factoring şirketinden nakte dönüştürmek suretiyle aldığı parayı uhdesinde bulundurduğunun iddia edildiği olayda;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılan şirketin müdürü olan Ö.. G..'in tüm aşamalarda verdiği ifadelerinde; sanığın 23.07.2007 ile 31.08.2007 tarihleri arasında şirketin müdürü olarak atandığını; ancak şirketi tek başına temsil etmeye yetkisi bulunmadığını, müştereken atılacak imza ile şirket adına tasarrufta bulunabileceğini, 31.08.2007 tarihinde şirketteki görevinden ayrılan ve şirkette hiç bir yetkisi kalmayan sanığın, şirket alacaklarına istinaden şirketin müşterilerinden iki adet çeki teslim aldıktan sonra tek başına ciro ederek Factoring şirketine ibraz edip nakte dönüştürmek suretiyle aldığı parayı da uhdesinde tuttuğunu, bu durumdan kendisinin bilgisinin ve rızasının bulunmadığını beyan ettiği, Beyoğlu 23. Noterliğince 13.07.2007 tarihinde düzenlenen imza sirkülerine göre de, anılan şirketi temsil ve ilzama müştereken atacakları imza ile şikayetçi Ö.. G.. ile sanığın yetkili kılındığının belirlendiği, dosyada mevcut olan ve sanık tarafından da kabul edilen, ..................Yemek Mutfak İşletmeleri Ticaret Anonim Şirketinin keşide ettiği 1.645 TL bedelli, 23.08.2007 düzenleme tarihli ve .............. Anadolu Turizm Yatırım Anonim Şirketinin keşide ettiği, 8.035 TL bedelli, 14.09.2007 düzenleme tarihli katılan şirket emrine olan iki adet çeklerin sanık tarafından teslim alındıktan sonra tek başına ciro edilerek Factoring şirketinden nakte dönüştürülmek suretiyle sanık tarafından tahsil edildiğinin sabit olduğunun anlaşılması karşısında; söz konusu çeklerin Factoring şirketinden hangi tarihlerde tahsil edildiğinin belirlenerek bu tarihlerde sanığın şirkette yetkili olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, katılan şirkete olan borçlarından dolayı çekleri düzenleyerek sanığa teslim ettikleri anlaşılan ............... Yemek Mutfak İşletmeleri Ticaret Anonim Şirketi ile.................. Anadolu Turizm Yatırım Anonim Şirketi yetkililerinin tespit edilip ifadelerine başvurularak söz konusu çekleri sanığa verdikleri sırada tek başına tahsil yetkisinin olmadığını bilip bilmedikleri ve katılan şirket temsilcisi Ö.. G..'in bu konuda rızasının bulunup bulunmadığı hususunda bilgilerinin olup olmadığının sorulması, sanık tarafından Factoring şirketinden nakte dönüştürüldüğü sabit olan 9145 TL paranın şirketin ihtiyaçları ve borçları kapsamında kullanılıp kullanılmadığının tespiti için şirkete ait bilgi, belge ve tüm kayıtlarının getirtilip uzman bilirkişiye tevdi edilmesinden sonra hazırlanacak olan rapora göre sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15710, Karar No: 2017/3330, Tarih: 18.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/15710 E.  ,  2017/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1953 yılı memleket haritasının yapımında kullanılan en eski tarihli hava fotoğrafının bulunduğu yerden getirtildikten sonra, dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilerine verilerek; hava fotoğrafı ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (.... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafı kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın varsa tasarruf sınırlarının gösterilmesi ve üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 18/04/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2842, Karar No: 2021/6578, Tarih: 22.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/2842 E.  ,  2021/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacılardan ... Personel Destek Endüstriyel Temizlik ve Lojistik Hizmet San. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı ... Personel Destek Endüstriyel Temizlik ve Lojistik Hizmet San. Tic. A.Ş.'nin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, 22/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.