muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7608, Karar No: 2023/5734, Tarih: 04.07.2023

B. Sanık ...'in temyiz isteği

1. Mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna,

2. Tanık anlatımları dikkate alındığında, olay sırasında kendisi tarafından silah kullanılmadığının sabit olduğuna,

3. Şüpheden sanığın yararlanacağına,

4. Müsadere kararının usule aykırı olduğuna,

Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

C. Sanık ...'nin temyiz isteği

1. Sanık ... ve diğerlerinin kendisini pusuya düşürdüklerine,

2. Sanık ...'in babası ile aralarında husumet bulunduğuna,

3. İddianın hayatın olağan akışına aykırı olduğuna,

4. İddiaların iftiradan ibaret olduğuna,

5. Mahkemece yeterli araştırma yapılmadığına,

Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; olay gecesi sanık ...'nin, tanık T. ile telefonda görüştükleri sırada onu konuşmak için davet ettiği, birlikte ıssız bir alana giderek konuştukları sırada, sanık ... ve birlikte alkol aldıkları diğer tanıkların araçlarla olay yerine geldikleri, sanık ...'nin, sanık ...'e hakaret etmesi üzerine, sanık ...'in, sanık ...'yi tabanca ile darp ettiği, sanık ...'nin taşımakta olduğu tabancayı çekmek istemesi üzerine tanıkların müdahalesi nedeniyle başaramadığı, tabancada bulunan mermileri aldıktan sonra tabancayı sanığa geri verdikleri, ardından tarafların dağıldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden

Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden

Suç tarihinin, 7331 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251 inci maddesinin on birinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten önce olduğu anlaşılmakla;

Anayasa Mahkemesinin, 02.08.2022 ... ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 ... ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması, bozma nedeni olarak kabul edilmiştir.

C. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden

C. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden

Tanık T. tarafından, sanık ...'nin tabancasından alındığını beyan ettiği sadece 4 adet merminin jandarmaya teslim edilmesi, sanık ...'nin olayda kullandığı iddia olunan tabancanın ele geçirilmemesi, sanık ...'in ve tanıkların beyanlarında, sanık ...'nin tetiğe basmasına rağmen tabancanın ateşlemediğini ifade ettikleri hususu dikkate alındığında, söz konusu tabancanın atışa elverişli olup olmadığının belirlenememiş olması karşısından, sanık ...'nin eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen pek az sayıda mermi bulundurma veya taşıma suçunu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1.Kargı Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2015 tarihli iddianamesi ile hakkında 6136 sayılı Kanun(un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlene pek az sayıda mermi bulundurma veya taşıma suçundan dava açılan sanık yönünden, Mahkemece sevk maddeleri uyarınca hüküm kurulduğu sırada, atılı suç bakımından 6 aya kadar hapis cezası öngörüldüğü halde, temel hapis cezasının bir yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi uyarınca sanığa yüklenen yasak niteliği haiz pek az sayıda mermi bulundurma veya taşıma suçunun temas ettiği, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen suçun ön ödeme kapsamına alındığı nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozma nedeni olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR

A. Kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararına yönelik sanıkların temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Kargı Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 21.01.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesi gereği, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14416, Karar No: 2015/16190, Tarih: 08.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14416 E.  ,  2015/16190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ayvalık 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 11.03.2015

No : 2012/446-2015/112

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalılardan davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Mahkemece, davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olup, yargılama gideri, karar ve ilam harcı ve vekalet ücreti konusunda davacı Kurum aleyhine bir hüküm olmadığı anlaşılmakla, temyiz yoluna başvurulmasında davacı Kurum yönünden hukuki yarar olmadığı belirgin olup, davalı Kurumun temyiz talebinin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

2-Davacı, 03.01.2011-01.12.2012 tarihleri arasında davalı yanında hizmet akdine tabi olarak geçen sürekli çalışması nedeniyle davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitini talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda, istemin kanıtlanamadığı, Kuruma bildirilenlerden başka çalışması olmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Somut olayda; çalışmanın geçtiği Ayvalık 1 Nolu Aile Sağlığı Merkezi’ne ait işyerinden davalı Kuruma yapılan kısmi bildirimlerin varlığı, dinlenen tanık beyanları ve yapılan işin mahiyeti ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler dikkate alındığında, davacının dava konusu dönemde kesintisiz çalışma iddiasının kanıtlandığı belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece davanın kabulü ile eksik bildirilen sürelerin tespitine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2021/19860, Karar No: 2024/948, Tarih: 06.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19860 E.  ,  2024/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/751 E., 2020/458 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 2. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2014/296 Esas, 2015/238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan, 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 2. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2014/296 Esas, 2015/238 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 2. Dairesinin 03.02.2016 tarihli ve 2016/60 Esas, 2016/95 Karar sayılı ilamıyla; Kanuna uygun şekilde duruşma tutanağı düzenlenmemiş olmasına dayalı usule aykırılık nedeniyle sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün usul yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonucunda; Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2018 tarihli ve 2017/231 Esas, 2018/33 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 27.02.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 27.02.2018 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 10.12.2018 tarihinde hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediğinin Silivri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2019/87 Esas, 2019/330 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine, Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/751 Esas, 2020/458 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, açıklanması geri bırakılan, 25.01.2018 tarihli ve 2017/231 Esas, 2018/33 Karar sayılı hükmünün açıklanmasına, sanığın firar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteği; sonradan işlemiş olduğu suçun sivil suç olması sebebiyle hukuki durumunu etkilememesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiin temyiz isteği; gerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu suça ilişkin gerekse denetim süresi içerisinde işlediği belirtilen suçta kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İzin tecavüzü hâlinde iken 13.06.2013 tarihinde yakalanan sanığın, Askerlik Şubesi tarafından 14.06.2013 tarihinde bir gün yol süresi verilerek sevk edildiği Birliğine katılış yapmadığı, bir süre firar hâlinde kaldıktan sonra 19.01.2014 tarihinde kendiliğinden gelerek Birliğine katıldığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanığın aşamalardaki savunmalarında suçunu ikrar ettiği belirlenmiştir.

3.Psikiyatri uzmanı bilirkişi tarafından özetle; sanıkta çoğul psikoaktif madde zararlı kullanımının mevcut olduğu, suç tarihlerinde olayları kavrama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tam olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarından faydalanamayacağı, askerliğe elverişli olduğu ve adlî müşahadesine gerek bulunmadığı tespitlerini içeren rapor düzenlenmiştir.

4.Sanığın sevk süresinin sonunda Birliğine katılış yapmadığına ve kendiliğinden Birliğine katılış yaptığına dair tutanak, cezai şuunat raporu, vaka kanaat raporu ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

5.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Silivri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2019/87 Esas, 2019/330 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

6.Sanığa ait güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

5.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Silivri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2019/87 Esas, 2019/330 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

6.Sanığa ait güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrasında sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi durumuna ilişkin askeri/sivil suç ayrımına gitmemiş olması ve müsnet firar suçunun genel suç işleme kastı ile işlenen ve mazerete yer vermeyen suçlardan olup, savunma ve temyizde ileri sürülen mazeretlerin askerlik hizmetine tercih edilemeyecek nitelikte olması hususları göz önüne alındığında sanığın ve sanık müdafiin bu yöndeki temyiz sebeplerine itibar edilmemiştir.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen firar suçu mazeret kabul etmeyen suçlar arasında bulunduğundan; askerliğe elverişliliği ve cezai ehliyeti konusunda şüphe bulunmayan sanığın ağabeyinin sağlık sorunları sebebiyle firar etmek zorunda kaldığı şeklindeki beyanlarının mahkemece mazeret olarak kabul edilmeyerek suça konu eylemin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/751 Esas, 2020/458 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1971, Karar No: 2013/4105, Tarih: 09.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1971 E.  ,  2013/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından mahkûmiyetine dair Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.09.2012 gün ve 2010/199 Esas, 2012/159 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4929, Karar No: 2012/5354, Tarih: 06.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4929 E.  ,  2012/5354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ...aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.07.2009 gün ve 168/172 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine temsilcisi, mülkiyeti davalıya ait olan 1823 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu, tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davaya bir cevap vermemiştir.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine, karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de, 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.