muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14745, Karar No: 2024/12455, Tarih: 09.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/14745 E.  ,  2024/12455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/915 - 2022/916

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede,

1. Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 17.06.2022 tarihli ara kararının, ara kararın taraflara tebliğine ilişkin tebligat parçalarının, tarafların ara karara karşı sunduğu itiraz ve beyan dilekçelerinin,

2. Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 13.05.2022 tarihli ara kararının, ara kararın taraflara tebliğine ilişkin tebligat parçalarının, tarafların ara karara karşı sunduğu itiraz ve beyan dilekçelerinin,

3. İtiraz Hakem Heyetinin 21.09.2022 tarihli ara kararının, ara kararın taraflara tebliğine ilişkin tebligat parçalarının, tarafların ara karara karşı sunduğu itiraz ve beyan dilekçelerinin,

4. Davalı vekilinin cevap dilekçesinin,

dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/505, Karar No: 2015/1146, Tarih: 03.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/505 E.  ,  2015/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..n'ın mağdur ..'e yönelik eyleminin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin niteliği ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin tahrike, takdire yönelen ve yerinde sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ile mağdur arasında alacak-borç anlaşmazlığı bulunduğu, olay günü bu konuyu konuşmak için mağdurun sanığın yanına gittiği, konuştukları sırada aralarında çıkan tartışmada mağdur tarafından sanığa küfür edilmesi üzerine sanığında üzerinde bulunan bıçakla mağduru bir tanesi sağ bacak uyluk bölgesi, biri sol bacak uyluk bölgesinde yaralanmaya ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde, bacak, kalça, omuz, dirsek, kulak, ve parmak bölgelerinden toplam on bıçak darbesi ile yaraladığı olayda; kullanılan aletin niteliği, darbenin sayısı ve şiddeti ile meydana gelen yaralanmaya göre, sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Mağdurun, sanığa yönelik hakaret etmekten ibaret haksız tahrik teşkil eden eyleminde, tahrik dolayısıyla 1/4 ile 3/4 arasında indirim öngören 5237 sayılı TCK'nun 29.maddesi gereğince uygulama yapılırken asgari orana yakın bir oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 03/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/728, Karar No: 2023/4134, Tarih: 20.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/728 E.  ,  2023/4134 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/13 E., 2022/4420 K.

DAVA TARİHİ : 09.11.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 29. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/790 E., 2021/808 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık bünyesinde 52 nci Bakım Fabrika Müdürlüğü/... işyerinde çalıştığını, işyerinin ... şehir merkezine 25 km mesafede bulunduğunu, işyerinde 2012 yılından itibaren servis hizmetinde güvenlik gerekçesiyle aksamalar yaşandığını ve davacının toplu taşıma hizmeti kullandığını, 2012-2018 yılları arasında şehir merkezinden işyerine belediye otobüsü hizmeti olmadığından işveren tarafından Şoförler Odası rayiç bedeli olan 10,00 TL üzerinden ödeme yapıldığını, davalı işyerinin bulunduğu yere herhangi bir belediye otobüsü ya da ulaşım hizmeti sunulmadığını sadece Şoförler Odası tarafından ulaşım imkânı verildiğini, işverenin de bu hususu bildiğinden bu bedel üzerinden yol ücretlerini ödediğini, ancak 2018 yılında Belediye tarafından P1 kodlu aracın saat başı olmak üzere hizmete sunulduğunu ve belediye otobüsü imkânı olduğundan davalı Kurumun belediye rayiç bedeli üzerinden ücreti ödemeye başladığını, ancak Belediyenin tahsis ettiği P1 kodlu aracın da ikinci ... kadar kaldırılmış olduğunu, bu durumda öncesinde olduğu gibi Şoförler Odasının ... - ... hattı dışında ulaşım imkânı kalmadığını, davalı tarafın 2018 yılı öncesinde servis imkânı ve belediye otobüsü servisi olmadığında Şoförler Odası rayicinden ödemiş olmasına rağmen belediye otobüsünün kaldırılması sonrasında ... ulaşım imkânı olan Şoförler Odası rayici üzerinden değil Belediye rayici üzerinden ödeme yaptığını, ...-... arası mesafe için Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasının belirlediği rayiç bedelin 14,00 TL olarak kararlaştırıldığını ileri sürerek eksik ödenen yol ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunarak işverenin işçiyi ikametgâhına kadar taşıma yükümlülüğünün bulunmadığını, servis hizmetinin verilmediği durumlarda işçilerin ikametgâhlarının işyerine uzaklığına göre ilgili belediye ile koordine edilmesi sonucunda tespit edilecek miktarda işe gidiş dönüş için belediye toplu taşıma biletleri veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartının verilebileceğini, bilet veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartı verilmemesi durumunda ise belediyenin rayici üzerinden bedelinin net olarak ödenebileceğini, ancak işyerince servis planlamasına dâhil edilen işçilerin servis hizmeti verildiği müddetçe bu haktan yararlanamayacağını, 52 nci Bakım Fabrika Müdürlüğü bünyesinde çalışan işçilerin 2012-2018 yılları arasında iddia ettikleri işyerine belediye otobüs hizmeti olmadığı ve ... Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası Başkanlığının belirlemiş olduğu rayiç bedeli olan 10,00 TL tutarı üzerinden yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, 2012-2018 yılları arasındaki ocak ve aralık aylarına ait ücret bordrolarında da görüleceği üzere herhangi bir servis yardımının yapılmadığını ve işveren vekilinin sağlamış olduğu servislerle ulaşımın sağlandığını, güvenlik nedeniyle servis hizmeti çıkarılamadığı dönemde ... Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası Başkanlığından gelen belgeye binaen ...-... arasındaki 25 km'lik yolun rayiç bedelinin 5,00 TL olduğunu, gidiş dönüş toplamda 10,00 TL olarak belirlendiğini ve servis ücretlerinin bu bedel üzerinden hesaplanarak yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıya ait ücret bordrolarının incelenmesinde 2019 ve 2020 yıllarında servis günü (fiilen çalışılan günler) için günlük 10,00 TL netin brütü üzerinden servis yardımı yapıldığı, ... Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası ise ...-... arası rayiçlerini 2018 yılı sonuna kadar gönderdiği, 2018 yılı rayici 5,00 TL olduğu, 12.05.2020 günlü yazıda ise rayicin 14,00 TL (gidiş geliş) olarak belirtildiği, 2019 yılı için rayiç bedelinin 6,00 TL olduğu, toplu ... sözleşmesi hükmünün işçilere ek maliyet yüklemeden işyerine gidiş gelişlerinin sağlanmasına yönelik olduğu, 2019 ve 2020 yılı için 14.09.2020 tarihine kadar 2019 yılı için günlük 2,00 TL, 2020 yılı için ise günlük 4,00 TL olmak üzere davacının fark yol yardımı alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacıya yol ücretinin toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre eksiksiz ödendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacıya yol ücretinin toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre eksiksiz ödendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı işyerinde uygulanmakta olan 26 ve 27. Dönem Toplu ... Sözleşmeleri'nin 74 üncü maddesinin (1) inci bendinin (b) alt bendinde yer alan "Servis hizmeti verilemediği durumlarda, işçilerin ikametgahlarının işyerine uzaklığına göre ilgili belediye ile koordine edilmesi sonucunda tespit edilecek miktarda işe gidiş ve dönüş için belediye toplu taşıma biletleri veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartı verilir. Bilet veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartı verilememesi durumunda belediyenin rayici üzerinden bedeli net olarak ödenir." hükmünde açıkça belirtildiği üzere davacıya Belediye rayici üzerinden bilet ücreti karşılığının ödendiğinin taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı, bu nedenle davacının daha fazla ulaşım ücreti/servis bedeli ödenmesi gerektiğine ilişkin talebinin toplu ... sözleşmesi hükmünde dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalının güvenlik gerekçesiyle servis hizmeti sunamadığını, davacının fiilen Şoförler Odasının rayici üzerinden işyerine gidip geldiğini, belediye otobüs seferinin bulunmadığını, daha önce de Şoförler Odası rayici üzerinden ödeme yapıldığı hâlde otobüs seferinin kaldırılmasından sonra belediye otobüsü rayicine göre ödeme yapılmasının davacının fiili olarak karşıladığı yol giderini karşılamadığını, davacının evinden işine gidiş geliş maliyetine göre ödeme yapılması gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre davacıya yapılması gereken yol yardımı miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre davacıya yapılması gereken yol yardımı miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1161, Karar No: 2013/29643, Tarih: 23.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/1161 E.  ,  2013/29643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma ve yargılama evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesi hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopisi niteliğindeki iddianameye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında ... köyü 113 ada 113 parsel numaralı meraya tecavüzünden bahisle dava açıldığı halde, sanığın iddianameye konu yapılmayan 113 ada 28, 29, 31 ve 120 parsel numaralı ve hazine adına tarla vasfıyla tapuya kayıtlı arazilere tecavüzü nedeniyle cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanığın iddianameye konu 113 ada 113 parsel başında keşif yapılarak tecavüzünün bulunup bulunmadığının tespiti ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/31916, Karar No: 2010/8922, Tarih: 01.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/31916 E.  ,  2010/8922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı,

fazla çalışma, hafta tatili, ilavce tediye, izin ve yemek yardımı alacağının ödetilmesine karar

verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil, ilave tediye, izin ve yemek ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı işveren davacının istifa ederek iş sözleşmesini sona erdirdiğini, alacağının bulunmadığını ve alacaklarının zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının alacakları hüküm altına alınmıştır.

Davalı tarafça dosyaya istifa dilekçesi ibraz edilmiştir. Davacı bu dilekçeye itiraz etmemiştir. Davacı tanığı davacının kendisinin işten ayrıldığını beyan etmiştir. Mahkemenin kabulüde bu yöndedir. Davacının fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve ilave tediye alacağı bulunduğu sabittir. Bu durumda davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır. Buna rağmen davacı lehine ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.

3-Davalı tarafça ibraz edilen ücret bordrolarında temizlik yardımı sütunu altında davacıya ödeme yapılmıştır. Davalı taraf bu ödemenin yemek yardımı olduğunu belirtmektedir. İşyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmelerinde temizlik ve kanalizasyon işinde çalışan işçilere temizlik yardımı yapılacağı belirtilmiştir. Davacı halk ekmek fırınında çalışmış olup fiilen yaptığı iş temizlik yardımı almayı gerektirir nitelikte değildir. Davalı tarafça ibraz edilen ücret bordroları, toplu iş sözleşmeleri ve davacının fiilen yaptığı iş nazara alınarak davacının yemek yardımı alacağı bulunup bulunmadığı hususunda yeniden bir değerlendirme yapılması gerekir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3331, Karar No: 2019/11418, Tarih: 27.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3331 E.  ,  2019/11418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların üzerlerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; şikayete dayanak olan Kayseri 5. İcra Müdürlüğü’nün 2014/8384 Esas sayılı icra takip dosyasında ödeme emrinin borçlu şirketlere tebliğ edilemediği, takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında açılan davanın "düşmesine" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiyle, kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 27/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4368, Karar No: 2015/4363, Tarih: 27.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/4368 E.  ,  2015/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2012/110-2014/381

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; 3621 Sayılı Kıyı Kanununa dayalı olarak açılan tapu iptali, ve terkin istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,27.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/24626, Karar No: 2008/8130, Tarih: 27.05.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/24626 E.  ,  2008/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı işçinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin aynen kabulüne karar verilmiştir.

11.04.2007 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğraması nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken kazanın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacılar vekili tarafından kabul edilmiştir. Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

"1- 13.420.00. YTL. maddi, 4.000.00. YTL. manevi tazminat alacağının 05.06.2006 olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla manevi tazminat isteminin reddine,

2- Kabul edilen ve reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maddi tazminat için 1.542,00. YTL., manevi tazminat için 480,00. YTL. avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen manevi tazminat için 450,00. YTL. avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

3-Davacı tarafından yapılan toplam 176.40-YTL. yargılama giderinden kabul ve ret oranına göre takdiren 130.00-YTL. sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

3-Davacı tarafından yapılan toplam 176.40-YTL. yargılama giderinden kabul ve ret oranına göre takdiren 130.00-YTL. sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

4-Alınması gereken, 940,68 YTL. ilam harcından davacı tarafça peşin yatırılan 248.70-YTL. harcın düşümüyle kalan 691.98-YTL. harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına, davacı tarafından peşin yatırılan 248.70-YTL. nispî harç ile 26.20 YTL. başvuru harcı olmak üzere toplam 274.90-YTL. harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 27.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi