muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11222, Karar No: 2011/1188, Tarih: 03.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11222 E.  ,  2011/1188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, İmar Yasası mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına ve karar tarihinin 3.6.2010 olmasına rağmen, gerekçeli hükümde 2.3.2010 olarak yazılmasının yerinde düzeltilebilir maddi hata olduğunun anlaşılmasına göre temyiz eden davalı vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesine eklenen fıkra gereğince, 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası Genel Tebliği 1 sayılı tarifenin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi, taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde 9,9)%09,9 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde binde 9 harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmı çıkarılarak yerine “satış bedeli üzerinden (binde 9,9) %09,9 oranında harcın taraflardan payları oranında alınmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün HUMK.nun 438.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 3.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1061, Karar No: 2017/4335, Tarih: 08.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1061 E.  ,  2017/4335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 08/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7294, Karar No: 2019/14640, Tarih: 24.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/7294 E.  ,  2019/14640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli,... İlçesi, ... Mahallesi, 2746 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/405- 2017/145 E/K. Sayılı kararının kaldırılarak, 2016 yılı verilerine göre ve üretim masrafları ile döner sermaye masrafları dahil edilmeden hesap yapan 09/03/2017 tarihli rapor esas alınarak kalan alana değer düşüklüğü verilmek suretiyle hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/26145, Karar No: 2008/242, Tarih: 15.01.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/26145 E.  ,  2008/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava meslek hastalığı sonucu % 11,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden davacı sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

07.08.2007 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken kazanın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir. Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

“1- Manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 8.000,00-YTL manevi tazminatın 07.08.2007 rapor tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine

2-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 960,00-YTL, avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, red olunan miktar üzerinden aynı tarife uyarınca 450,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine

3-Davacı tarafından yapılan toplam 10.80 YTL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 9.50 YTL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına

3-Davacı tarafından yapılan toplam 10.80 YTL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 9.50 YTL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına

4-Alınması gereken 432,00 YTL karar ve ilâm harcından peşin alınan 121,50 YTL nispî harcın düşümüyle kalan 310,50 YTL nispî harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına; davacı tarafından peşin yatırılan 121,50YTL nispî harç ile 13.10 YTL başvuru harcı olmak üzere toplam 134,60 YTL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 15.01.2008 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14103, Karar No: 2017/6941, Tarih: 19.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/14103 E.  ,  2017/6941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait .... plakalı 2011 model DA3 tipi Ford Focus marka aracın 04/09/2012 günü ... ilçesi ... sokak No:31 adresi önünde park halinde iken saat 19:15-19:30 sıralarında davalı ...'in sevk ve idaresindeki 93-329 nolu diğer davalı ... Müdürlüğüne ait otobüsün müvekkilinin aracına çarptığını ve bu şekilde araçta 4.362,00 TL maddi hasar meydana geldiğini, söz konusu hasarın servis faturasından anlaşılacağını, müvekkilinin maddi kaybının bu kadarla kalmadığını, bu çarpma sebebiyle araçta değer kaybı da meydana geldiğini, araştırmalarına göre 4.000,00 TL civarında olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000,00 TL değer kaybı zararının olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazada davalı tarafın %100 kusurlu ve dava konusu aracın hasarsız ikinci el piyasa satış fiyatının 42.000,00 TL ve yapılan onarımlar nedeniyle rutin pazarlık payı düşülerek hasardan sonraki onarılmış haliyle ikinci el değerinin 39.500,00 TL kaza tarihi itibariyle araçta 2.500,00 TL değer kaybı meydana geldiği belirtilerek, davanın kısmen kabulüne, 2.500,00 TL tazminatın 04/09/2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya

verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 98,57 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 19.6.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9856, Karar No: 2010/1162, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/9856 E.  ,  2010/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, ... ve ... parsel No’lu taşınmazların paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu edilen taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, satışına karar verilen taşınmazların cinsi, yüzölçümü, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmazlara satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre temyiz eden davalı Maliye Hazinesi vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13 / j maddesi gereğince hazine harçtan muaf olduğu halde harçla yükümlü tutulması doğru değil ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmın kaldırılarak yerine “satış bedeli üzerinden alınacak % 09 harcın davalı hazine hissesine düşen kısım çıkarıldıktan sonra geri kalan harcın payları oranında paydaşlardan alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün HMUK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmazın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 09.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3964, Karar No: 2011/20660, Tarih: 12.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/3964 E.  ,  2011/20660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 765 sayılı TCK 342/1, 80, 59/2, 647 sayılı Yasanın 6 maddelerine göre 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Suç tarihinden önce yurtdışında bir süre ikamet eden ve Türkiye’ye kesin dönüş yapacağını bildirerek ikamet Nakil Belgesi alan sanık ...’nın, Kırgızistan’da 17.12.1999 tarihinde satın aldığı iddia olunan ve araç sertifikasında (Ruhsatname) özellikleri yazılı 1988 model Mercedes marka aracı 15.05.1997 tarihinde edinmiş gibi 14.01.2000 tarihli “Bedelsiz İthalat Müracaat ve İzin Formu” ile ithal ederek, İbrahim Güventürk aracılığıyla yurda sokup tescilini sağladığı, Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu’nun raporunda, suça konu aracın edinme tarihinin gerçekte 17.12.1999 olmasına rağmen, bedelsiz ithalattan yararlanabilmek için 21.11.1997 tarihinden önceki bir tarih olan 15.05.1997 tarihinde edinmiş gibi sahte sahiplik belgesi temin ederek ithal işlemine esas olacak şekilde kullandığı iddiasından ibaret olayda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için öncelikle, Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu Raporunun onaylı örneğinin temin edilerek incelenmesi, 15.05.1997 tarihli Araç Kayıt Sertifikasının gerçek olup olmadığı ve suça konu aracın sanık ... tarafından hangi tarihte satın alındığı, sanıktan önceki malik ya da maliklerinin kimler olduğunun Kırgızistan Cumhuriyeti Devleti’nin yetkili makamlarından sorulması, sanık hakkında kaçakçılık suçundan açıldığı anlaşılan dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması ve toplanan tüm delillerin değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik inceleme sonucu ve Emniyet Müdürlüğü yazısı ekindeki 22.07.2004 tarihli İnterpol Dairesi Başkanlığının tasdiksiz fotokopi yazısına itibar olunarak yazılı şekilde mahkümiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14019, Karar No: 2013/1041, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14019 E.  ,  2013/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından sanık ..., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2011 gün ve 2010/155 Esas, 2011/376 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11572, Karar No: 2012/9535, Tarih: 18.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/11572 E.  ,  2012/9535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi ihmal

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müşteki kuruma bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca müşkeki İçişleri Bakanlığı vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10790, Karar No: 2013/15655, Tarih: 09.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/10790 E.  ,  2013/15655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava, Kurumun ölüm aylığının iptaline yönelik işlemin iptali, birleşen dava ise, yersiz ödenen ölüm aylıkların tahsiline yönelik icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı-karşı davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya babasından ölüm aylığı bağlandığı, ... Güvenlik Kontrol Memuru tarafından yapılan araştırmalar sonucu davacının boşanmış olduğu eşi ile birlikte fiilen yaşamakta olduğu tespit edilerek almakta olduğu maaşı kesilerek adına borç kaydedildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı ... ve ... Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün ...'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, ... Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “... güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etmeamacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına / saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek

Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı ... Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.