muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13984, Karar No: 2019/4264, Tarih: 19.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13984 E.  ,  2019/4264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan keşifte uygulanan 1958 ve 1984 tarihli memleket haritasına esas hava fotoğrafları ile 1976 yılına ait hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/06/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3915, Karar No: 2022/3424, Tarih: 20.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3915 E.  ,  2022/3424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında 15.03.2012 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, davalı arsa sahiplerine verilmesi gereken 13 adet bağımsız bölümün tapularının teslim edildiğini, müvekkilinin yapı kullanma izin belgelerini tamamladığını, tüm edimlerini yerine getirdiğini, fakat davalı arsa sahiplerinin sözleşmeden kaynaklı müvekkiline ödemeleri gereken 22.778,59 TL’yi ödemediklerini, bunun üzerine davalı arsa sahipleri aleyhine Sakarya 5. İcra Müdürlüğünün 2014/3349 E. sayılı dosyasında takip başlattıklarını, takibe itiraz ettikleri ileri sürerek itirazın iptali ile %20'sinden az olmamak üzere icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, cevap dilekçesinde özetle, sözleşmede 48 adet bağımsız bölümün yapılmasının kararlaştırıldığını, davacı yüklenicinin 52 bağımsız yaptığını, yapılan fazla dairelerden müvekkillerine pay verilmediğini, müvekkillerinden ...’a sözleşmede verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümden daha düşük değerde bağımsız bölüm verildiğini, bu nedenlerle davacı şirketten 80.000,00 TL alacaklarının olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin (kapatılan Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin) 17.10.2019 tarih ve 2016/8964 E., 2019/4327 K. sayılı ilamı ile diğer temyiz itirazlarının reddine, davalı arsa sahiplerinin takas talebinde bulunduğu göz önünde bulundurularak takas savunmasına ilişkin delillerinin incelenerek, takas savunmasına konu bir bedel belirlenmesi halinde, belirlenen tutarın davacının alacağından mahsup edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı arsa sahiplerine sözleşmede kararlaştırılandan fazla bağımsız bölüm yapılması nedeniyle yüklenici tarafından verilmesi gereken 1 daire karşılığı bedelin 78.035,76 TL olduğu, bu tutar mahsup edildiğinde davacının alacağının kalmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Takas ve mahsup birbirinden farklı kavramlar olup, mahsupta, birbirinden ayrı ve bağımsız iki alacak mevcut olmayıp, alacak miktarından belli olgular dolayısıyla indirme talebi bulunmaktadır. Takasta ise birbirinden bütünüyle ayrı ve bağımsız, karşılıklı iki alacak (borç) vardır. Takas def'i de diğer def'iler gibi cevap dilekçesinde süresinde ileri sürülmelidir. Mahsup ise inşai hak ya da def'i olmayıp, bir itiraz olduğundan her aşamada ileri sürülebilir. Her ne kadar Dairemizin bozma ilamında davalı arsa sahiplerinin takas talebinde bulundukları ifade edilmiş ise de davalı arsa sahiplerinin mahsup itirazında bulundukları açıktır.

Somut olayda, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 4. maddesinde davalı arsa sahiplerine 13 adet bağımsız bölümün verileceğinin, bağımsız bölüm adedinin eksilmesi veya artması halinde dahi davalı arsa sahiplerine verilecek bağımsız bölüm adedinin değişmeyeceğinin, ayrıca davalı arsa sahiplerinden ...’a verilmesi kararlaştırılan zemin kattaki bağımsız bölümün yüzölçümünün 126 m2 olacağının kararlaştırıldığı görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, taraflar arasındaki sözleşme ile davalı arsa sahiplerine verilecek bağımsız bölüm adedinin kesin olarak kararlaştırıldığı, davacı yüklenici tarafından sözleşmede kararlaştırılandan fazla inşa edilen ilave bağımsız bölümler üzerinde davalı arsa sahiplerinin hak iddia edemeyeceği, bu konudaki mahsup itirazlarının yerinde olmadığı açıktır. Sadece davalı arsa sahiplerinden ... yönünden, sözleşmede verilmesi kararlaştırılandan eksik yüzölçüme sahip düşük değerli bağımsız bölüm verilmesinden dolayı, davalı arsa sahibi ...’ın mahsup savunmasına konu belirlenen fark bedelinin davacının alacağından mahsup edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 20.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1081, Karar No: 2021/1865, Tarih: 24.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/1081 E.  ,  2021/1865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellef hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Sanığın aynı takvim yılı içerisinde farklı beyanname dönemlerinde sahte fatura kullanması şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4475, Karar No: 2016/3877, Tarih: 10.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4475 E.  ,  2016/3877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1-..., 2-..., 3-..., 4-...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Ölenin olay gecesi 00.50 sularında sokak üzerinde yürüyerek ikametine gittiği esnada, sanığın inşaat halinde olan ikametinde beslediği kangal cinsi köpeğin saldırısı üzerine düşerek başından yaralandığı, kaldırıldığı hastanede tedavi devam ederken 5 gün sonra öldüğü olayda, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu'nun raporuna göre ölümün künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığı, beyin kanaması, beyin doku hasarı ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin kendinde mevcut bir hastalık nedeniyle düştüğünün tıbbi delillerinin bulunmadığı, ölüme neden olan travmatik beyin kanamasının düşme sonucu kafanın sert ve künt bir zemine çarpması sonucu meydana geldiğinin ve düşme sonucu meydana gelen yaralanma ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu, olay sonrası yapılan incelemede, ölenin düştüğü yere 40 metre mesafede bulunan köpek kulübesinin bulunduğu yer ile yol arasında herhangi bir tel örgünün veya kapının olmadığının tespit edilmesi, kovuşturma aşamasında keşfe katılan bilirkişi tarafından, olayın geçtiği tarihte evin sokağa açılan dış kapısının bulunmadığı için köpeğin sokağa çıktığı, bağlı bulunduğu zincirin yeterli sağlamlıkta olmamasından ve evin sokağa açılan dış kapısının olay tarihinde bulunmadığından sanığın kusurlu olduğunun belirtildiği, sanık aşamalarda alınan savunmalarında; dışarıda köpek havlaması sesi gelince kontrol maksatlı dışarı çıktığında köpeğin zincirini koparmış vaziyette bahçe içerisinde olduğunu ve yola doğru havladığını gördüğünü, yanına inip köpeği kulübesine götürdüğünü, bu sırada oğlunun yolda birinin yattığını söylemesi üzerine hemen şahsın yanına gittiğini beyan etmesi, olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olan tanık ...'nın soruşturma sırasında alınan ilk beyanlarında, dışarıdan köpek havlama sesi ve ardından bir patırtı gelmesi üzerine dışarı baktığında bir adamın yol üzerinde yerde yattığını ve sanığa ait köpeğin de bu adamın başında olduğunu ve havladığını, bu esnada sanığın köpeğin bulunduğu yere gelerek köpeği sürükleyerek evinin bahçesine götürdüğünü bildirmesi, tanık ...'ün kovuşturma aşamasındaki beyanlarında; köpeğin önce havlayıp sonra zincirini koparttığını, zincirini sürükleyerek ölene doğru gittiğini belirtmesi karşısında, sanığa ait köpeğin,

-/-

-2-

-/-

-2-

yeterli sağlamlıkta olmayan zincirini koparıp, köpek kulübesi ile yol arasında herhangi bir tel örgü veya kapının olmaması sebebiyle sokağa çıkarak ölene doğru havlaması ve hamle yapması sonucu ölenin yere düşüp kafasını yere çarparak yaralandığı, akabinde tedavisi devam ederken öldüğü, ölüm ile düşme olayı arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine dair mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına, köpeğin fiili ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30624, Karar No: 2017/5543, Tarih: 03.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/30624 E.  ,  2017/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette ... belediyesinin yol yapı müdürlüğünde araç kiralama ihalesi gereğince şoför olarak çalıştığını, ihale süresi bitmeden araç kiralama hizmet alım işinin özel bir firmaya devredildiğini ve davacının işten çıkarıldığını iddia ederek feshinin geçersizliğine, işe iadesine, haksız fesih nedeniyle 8 aylık ücretin tazminat olarak ödenmesine, çalıştırılmayan süre için 4 aylık brüt ücretin ve diğer hakların tazminat olarak ödenmesine, ücreti vekalet ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin mali ve ekonomik yapısını düzeltmek, verimli ve etkin işletmecilik yapmak, ticari faaliyetlerini hizmet gereklerine ve şirket gayesine uygun olarak icra etmek üzere bir eylem planı oluşturduğunu, bu bağlamda müvekkili şirketin 31.03.2014 tarihinde otopark işletmeciliğini, 31.08.2014 tarihinde adak kurban satış ve kesim merkezini, 10.09.2014 tarihinde büfe işletmeciliğini kapattığını ve tasfiye ettiğini, müvekkili ile ... belediyesi arasında akdedilen 30.12.2014 tarihli yemek hazırlanması, dağıtılması ve taziye hizmeti alımı işi hizmeti alımına ait sözleşme kapsamında çalıştırılacak personel sayısının bir önceki sözleşmeye göre 10 kişi azaltılması (55 kişiden 45 kişiye j karşısında zorunlu olarak son çare bağlamında istihdam azaltma yoluna gidildiğini, müvekkili şirketin uyguladığı bu tedbirlere rağmen ekonomik durumundaki bozulmanın devam ettiğini ve işyerindeki çalışanların maaşlarının ödenmesinde sıkıntılar yaşadığını, bu bağlamda T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı görevlileri tarafından işyerinde denetleme yapıldığını ve konuya dair tutanağın tutulduğunu, davacının iddia ve talepleri ile ilgisi olmamakla birlikte 2016 yılı için yapılan yemek hazırlanması, dağıtılması ve taziye hizmet alımı işine ilişkin ihalenin 3.şahıs ... Gıda San. ve Tic. A.Ş. isimli firmaya verildiğini, dolayısıyla müvekkili şirketin bu bağlamda bir faaliyetinin kalmadığını, bağlantılı tüm faaliyetlerinin de sonlandırıldığını, şirketin, hizmet ve nakil aracı kiralama faaliyetinde tek bir müşterisi, tek bir işi ve tek bir sözleşmesi olduğunu, müvekkili şirket yapısal sorunlarını çözebilmek, işçi maaşlarını ödeyebilmek ve şirket borçlarını çevirebilmek için hizmet ve nakil aracı kiralama işini kamu ihale sözleşmeleri kanunun 16.maddesi uyarınca devrettiğini, işyerini kapattığını, faaliyetlerini sonlandırdığını, bu birimde çalışan tüm personelinin iş akitlerini fesih ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacıya feshin son çare olması ilkesine uygun şekilde devam eden faaliyet konularında davacının istihdam edilip edilemeyeceği konusunda herhangi bir çalışma yapılmadığı davacıya başka bir görev teklif edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun delillerle inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir. Ancak bu durum, uyuşmazlığın çözümlenmesine yetmemektedir. Çünkü yasa koyucu işçiye başka bir olanak daha sunmuştur. Eğer işçi, feshin, işverenin dayandığı ve uygun kanıtlarla inandırıcı bir biçimde ortaya koyduğu sebebe değil, başka bir sebebe dayandığını iddia ederse, bu başka sebebi kendisi kanıtlamakla yükümlüdür. İşçinin işverenin savunmasında belirttiği neden dışında, iş sözleşmesinin örneğin sendikal nedenle, eşitlik ilkesine aykırı olarak, keza keyfi olarak feshedildiğini iddia ettiğinde, işçi bu iddiasını kanıtlamak zorundadır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı(keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (06.10.2008 gün ve 2008/30274 Esas, 2008/25209 Karar, 11.09.2008 gün ve 2008/25324 Esas, 2008/23401 Karar sayılı ilamlarımız).

İşletmesel kararın amacı ve içeriğini belirlemekte özgür olan işveren, işletmesel kararı uygulamak için aldığı tedbirin feshi gerekli kıldığını, feshin geçerli nedeni olduğunu kanıtlamalıdır. İşletmesel kararın amacı ve içeriğini serbestçe belirleyen işveren, uygulamak için aldığı, geçerli neden teşkil eden ve ayrıca istihdam fazlası doğuran tedbire ilişkin kararı, sürekli ve kalıcı şekilde uygulamalıdır. İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır. Keyfilik denetiminde işverenin keyfi davrandığını işçi iddia ettiğinden, genel ispat kuralı gereği, işçi bu durumu kanıtlamalıdır.

Dosya içeriğine göre; 30.12.2015 tarihli davalı şirketin yönetim kurulu toplantısında, şirketin iktisadi ve mali problemler nedeniyle Hizmet ve Nakil Aracı Kiralama işinin 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu’nun 16. Maddesi gereğince başka bir şirkete devredilmesi, davalı şirketin bu alanda başka bir faaliyetinin olmaması nedeniyle sektörden çıkılmasına, hizmet ve nakil aracı kiralama hizmetlerinin sonlandırılmasına ve araç kiralama iş yerinin kapatılmasına, çalışan personelin iş akitlerinin sonlandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Dosyada yer alan belge ve bilgilerden, davalı şirketin hisselerinin ve sermayesinin tamamının ... Belediyesi’ne ait olduğu ve şirketin hizmet nakil aracı kiralama faaliyeti dışında başka iş kollarında faaliyet gösterdiği anlaşılmış ise de, davalı şirketin araç kiralama işine dair tek iş yerinin bulunması, bu iş yerinin de kapatılması nazara alındığında, davalı işverene davacıyı farklı iş kollarındaki iş yerlerinde çalıştırma zorunluluğunun yüklenemeyeceği, davacıya işi gereği başka iş kolunda çalışma alanı oluşturulmasının mümkün olmadığı anlaşılmıştır. İzah edilen nedenlerle, davalı şirketin 30.12.2015 tarihli yönetim kurulu kararına konu iş yerinin kapatılmasına dayalı feshin geçerli nedene dayandığının anlaşılmasına göre, davanın reddi gerektiğinden mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin geçerli nedene dayanması nedeniyle davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 400.00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980.00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 03.04.2017 oybirliği ile karar verildi.