muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3977, Karar No: 2024/1484, Tarih: 26.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3977 E.  ,  2024/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/75 Esas, 2022/29 Karar

DAVALILAR : 1.... mirasçıları;

a.... ...

b.... ...

c. ... ... vekilleri Avukat ...

2....

3.Yabil Yaz. .... ve El. Sis. San. ve Tic. Ltd. Şti.

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (5846 sayılı Kanun) kapsamında tecavüzün tespiti, men'i, maddi ve manevi tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalıların aynı alanda faaliyet gösterdiğini, davalı ... kişilerin daha önce müvekkili şirkette çalıştıklarını, ticari sırlara ve işlere vakıf olduklarını, davalıların üretmiş oldukları yazılımın müvekkiline ait bir yazılımın kopyası niteliğinde olduğunu ve ... kodların çalınarak üretildiğini ileri sürerek davalıların telif hakkına tecavüzün ref'ine, 5846 sayılı Kanun'un 68 ... maddesi uyarınca rayiç bedelin 3 ... tazminata, 20.000,00 TL manevi tazminata ve yoksun kalınan kâr ve fiili zarar karşılığı 5.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili ...'nun davacı şirkette 1992-2006 arasında çalıştığını, fiilen yazılım müdürlüğü yaptığını, diğer davalı ...'nun da o dönemde ... programcı olarak çalıştığını, yazılım konusunda tecrübeli ve bilgili kişiler olduklarını, herhangi bir kopyalama olmadığını, müvekkillerinin ceza davasından beraat ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

İzmir Fikri ve sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 21.10.2015 tarih, 2013/49 E. ve 2015/155 K. sayılı kararı ile tüm yazılımlarda bulunması mümkün olan anonim unsurlar, genel yazılım bilgileri ve yazılımın aynı ... kişi elinden çıkması nedeniyle dava konusu yazılımlar arasında bir takım benzerlikler bulunduğu, ancak yazılımın kopya olduğunu destekleyecek ... kodu ayniyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Dairemiz Kararı

İzmir Fikri ve sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 21.10.2015 tarih, 2013/49 E. ve 2015/155 K. sayılı kararı ile tüm yazılımlarda bulunması mümkün olan anonim unsurlar, genel yazılım bilgileri ve yazılımın aynı ... kişi elinden çıkması nedeniyle dava konusu yazılımlar arasında bir takım benzerlikler bulunduğu, ancak yazılımın kopya olduğunu destekleyecek ... kodu ayniyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Dairemiz Kararı

Dairemizin 17.01.2017 tarih, 2016/2378 E. ve 2017/306 K. sayılı kararıyla kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı davacı vekilinin karar düzeltme başvurusu üzerine, Dairemizin 28.03.2019 tarih, 2017/2203 E. ve 2019/2410 K. sayılı kararı ile; taraflar arasında görülmekte olan ceza dosyasının bozma sonrası akıbetinin araştırılması, davacı vekilince işbu dava ile bağlantılı olduğu bildirilen dosyanın sonucunun beklenmesi talebinin değerlendirilmesi, gerekirse sonucunun beklenilmesi, ceza dosyası ile işbu dosyada alınan raporlar arasında oluştuğu ileri sürülen çelişki konusunda değerlendirme yapılması gerektiği, ayrıca yargılama sırasında davalılardan ... ve ... tarafından hakimin reddinin talep edildiği, mahkemece bu talep reddedilerek kararın kesinleştiği, buna göre davalıların hakimin reddine ilişkin talepleri haksız olduğundan davacının buna ilişkin yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle kararın davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin altıncı fıkrasına göre, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı aksi hâlde davanın açılmamış sayılacağı, davacı tarafın davayı takip etmemesi nedeniyle dosyanın 11.07.2019 tarihinde işlemden kaldırıldığı, davacı tarafın 11.05.2022 tarihinde davayı takip etmediği, mazeretsiz duruşmaya gelmediği ikinci kez takipsiz bıraktığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, 6100 sayılı Kanun ve ilgili mevzuatında duruşma gününün UYAP'... öğrenilmesine dair bir usulün olmadığını, mazereti kabul edilmesine ve dosyada gider avansı olmasına rağmen duruşma gününün kendisine tebliğ edilmediğini, davanın bir kez yeniledikten sonra birden fazla kez takipsiz bırakılması söz konusu olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin altıncı fıkrası şartlarının gerçekleşmediğini, davalı vekilleri iki kez vekâlet ücretine hükmedildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 5846 sayılı Kanun uyarınca esere tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkin olup, temyiz konusuna göre uyuşmazlık, davanın açılmamış sayılması şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi.

2.7201 sayılı Kanun'un 7/A maddesi.

3.03.04.2012 tarihli ve 28253 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği.

4.06.12.2018 tarihli ve 30617 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Elektronik Tebligat Yönetmeliği.

5.Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 28.12.2022 tarih, 2021/5336 E. ve 2022/9570 K. sayılı kararı.

6.Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 04.03.2014 tarih, 2014/431 E. ve 2014/4273 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Mahkemece 22.11.2021 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeretinin kabulüne ve duruşma gününün UYAP'... öğrenilmesine karar verilmiştir. 11.05.2022 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazeretsiz duruşmaya gelmediği gerekçesiyle 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenleyen Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 52 nci maddesi uyarınca tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile bu Kanun uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. 7201 sayılı Kanun'un elektronik tebligat usulünün düzenlendiği 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri dahil olmak üzere ilgili mevzuat hükümleri incelendiğinde duruşma gününün UYAP'... öğrenilmesine dair bir usulün bulunmadığı görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece 22.11.2021 tarihli duruşmada davacı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, ... duruşma gün ve saatinin taraf vekillerine usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi gerekirken duruşma gününün UYAP'... öğrenilmesi yönünde ara karar kurulması, belirlenen gündeki duruşmaya davacı tarafın gelmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

2. 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin altıncı fıkrası; "İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır." düzenlemesini havi olup;

2. 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin altıncı fıkrası; "İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır." düzenlemesini havi olup;

Somut olayda dosya ilk defa 11.07.2019 tarihli celsede işlemden kaldırılmış, davacı vekilinin yenileme talebi üzerine yargılamaya devam olunmuş 11.05.2022 tarihli duruşmaya davacı vekilinin mazeretsiz katılmadığı, dosyanın ikinci kez takipsiz bırakıldığından bahisle dosya işlemden kaldırılarak sonrasında açılmamış sayılmasına karar verilmişse de, yargılama safahatında dosya bir kez yenilenmiş, yenilemeden sonra da bir kez takipsiz bırakılmıştır. Ancak, mezkûr madde düzenlemesine göre dava yenilemeden sonra bir kez daha takipsiz bırakılabilecek, ikinci kez takipsiz bırakıldığı takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilecektir. 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi kapsamında toplam üç celse takipsiz bırakılma hususu gerçekleşmediğinden, yazılı gerekçe ile de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/181, Karar No: 2011/1763, Tarih: 24.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/181 E.  ,  2011/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/06/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; kararda direnilmesine, davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Yerel mahkemece verilen istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 27.11.2008 gün ve 2008/196-489 sayılı karar davalının temyizi üzerine Dairemizin 16.12.2009 gün ve 2009/2599-14244 sayılı kararı ile “…istemin tümden reddine karar verilmesi…” gerektiği belirtilerek bozulmuş; bozmaya karşı direnme kararı verilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 25.10.2010 gün ve 2010/4-364-374 karar sayılı kararı ile direnme kararını yerinde bularak davalı vekilinin tazminat tutarına yönelik temyiz itirazının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiş ve karar düzeltme isteminin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından reddedilmesi üzerine Dairemize gelen dosya incelenmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen 5.000,00'er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacılar yararına 2.500,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…5.000,00…” ve “…10.000,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…2.500,00…” ve “…5.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Peşin alınan harç tutarı kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan toplam harç tutarını karşıladığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, davacılar tarafından fazladan yatırılan 161,40 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istekleri durumunda davacı yana geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 ve 5 nolu bentlerinde yer alan “…1.200,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.100,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9630, Karar No: 2018/41, Tarih: 04.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9630 E.  ,  2018/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 15.09.1994 doğumlu olup suç tarihinde onyedi yaşı içerisinde bulunan mağdurenin kovuşturma evresinde verdiği 01.02.2011 günlü duruşmada sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6561, Karar No: 2016/21077, Tarih: 05.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/6561 E.  ,  2016/21077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3628 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1) O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Sanık temyizine ilişkin olarak yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamede, suç tarihinde ....No'lu Döner Sermaye Saymanlığında görevli sanığın satın aldığı evin bir kısım bedelini, saymanlığın hesaplarından ilgilinin hesabına aktarmak suretiyle ödediğinden bahisle dava açıldığı anlaşılmakla, suçun sübutu halinde TCK'nın 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunu oluşturacağı gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olmasına rağmen 3628 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca haksız edinilmiş olduğu tespit olunan malların zoralımına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden yapılacak yargılamada CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/302, Karar No: 2014/8224, Tarih: 25.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/302 E.  ,  2014/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7188, Karar No: 2019/8245, Tarih: 21.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/7188 E.  ,  2019/8245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığa yüklenen sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin, son faturanın kullanıldığı KDV beyannamesi tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabul ile 2005 takvim yılında kullanılan en son fatura tarihinin 31.12.2005 olması halinde suç tarihinin bir sonraki KDV beyanname tarihi olan 21.01.2006 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 21.01.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 21.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1917, Karar No: 2018/4341, Tarih: 11.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/1917 E.  ,  2018/4341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK'nın 168/1. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış; tüm dosya içeriğine göre 29/10/2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 30/10/2011 olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun olay günü saat 22:00-23:00 sıralarında müştekiye ait iş yerine havalandırma boşluğundan girip iş yerinde bulunan çekmecedeki bir miktar parayı çalması şeklinde gerçekleşen eylemde, suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 116/2-4 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Yasa’nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık dava zamanaşımının suçun işlendiği tarih olan 29/10/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suçu sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama gerektirmediğinden, 5230 sayılı Yasa’nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 11/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.