muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7242, Karar No: 2021/13682, Tarih: 05.10.2021

2.yıl 1.Altı Ay Ücret Zammı; İşçilerin 31.12.2015 tarihi itibariyle almakta oldukları günlük çıplak brüt ücretlerine 01.01.2016 tarihinden itibaren %5 oranında zam yapılmıştır.

2.yıl 2.Altı Ay Ücret Zammı; İşçilerin 30.06.2016 tarihi itibariyle almakta oldukları günlük çıplak brüt ücretlerine 01.07.2016 tarihinden itibaren %4 oranında zam yapılmıştır." şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılı toplu iş sözleşmesi hükümlerinin ücret zammına ilişkin olduğu görülmüştür. Somut olayda toplu iş sözleşmesi hükümleri ile ücret artış oranı konusunda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na göre devlet memurlarına verilen zam oranının uygulanmasının kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen ek 9.madde uyarınca kamu görevlilerine ödenmesi öngörülen ek ödemeler ücret zammına ilişkin olmayıp, anılı Kanun Hükmünde Kararname'nin amacı kamu görevlileri arasında ücret eşitliğinin sağlanmasıdır. Buna rağmen davalı işverenlikçe 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca davacıya ek ödeme yapılmış olması, davacı işçiye aynı düzenlemelerde yer alan daha yüksek ya da farklı oranlarda ödeme yapılmasını talep hakkını vermez. Buna göre mahkemece davacının anılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığı göz önüne alınarak, davacının taraf olduğu sendika ile davalı arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümleri ayrı ayrı incelenerek devlet memurlarına verilen zam oranının davacıya yansıtılacağına ilişkin toplu iş sözleşmelerinde hüküm bulunduğu dönemler itibari ile devlet memurlarına verilen zam oranının davacıya yansıtılıp yansıtılmadığı tespit edildikten sonra davacının fark ücret alacağının bulunup bulunmadığı konusunda karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacının yukarıda anılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri gereği kamu görevlilerine verilen ek ödemeden faydalanması gerektiği kabulü ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 05/10/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7770, Karar No: 2017/3022, Tarih: 03.05.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/7770 E.  ,  2017/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ...Mahallesi çalışma alanında bulunan 274 ada 1 parsel sayılı 39.006,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'nin fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., çekişmeli taşınmazın müşterek miras bırakanları Mehmet Dereli'den intikal ettiğini ve murisin sağlığında yapılan paylaşıma sadık kalınarak mirasçılar arasında yapılan rızai ve fiili paylaşıma uygun şekilde kullanıldığını ileri sürerek terditli olarak öncelikle taşınmazın beyanlar hanesine fiili kullanıma uygun olarak şerh verilmesi, taksim sabit görülmediği takdirde ise muris Mehmet Dereli'nin tüm mirasçıları adına kullanım şerhi verilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf çekişmeli taşınmazın müşterek miras bırakanları Mehmet Dereli'nin zilyetliğinde ve tasarrufunda iken 25.07.2003 tarihinde ölümü ile mirasçılarına intikal ettiğini, murisin sağlığında yapılan fiili paylaşıma uygun şekilde ölümünden sonra mirasçılar arasında rıza-i paylaşıma konu edildiğini ve bölünmek suretiyle taşınmazın kendileri ve davalı tarafından kullanıldığını ileri sürerek taşınmazın beyanlar hanesine fiili kullanıma uygun olarak şerh verilmesini, taksim sabit görülmediği takdirde ise muris Mehmet Dereli'nin tüm mirasçıları adına kullanım şerhi verilmesini talep etmiştir. Davalı ... ise dava konusu taşınmazın muris dedesi tarafından kendisine 02.02.2003 tarihli senet ile bağışlandığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. 3402 sayılı Yasa'nın Ek-4. maddesi gereğince "6831 sayılı Yasa'nın 20.06.1973 tarihli Kanunla değişik 2. maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle bu Kanun'un 11. maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edilir" hükmünü taşımaktadır. Bu maddenin amacı kadastro sırasında taşınmazın fiili kullanıcısının tespit edilmesidir. Dosya kapsamından, dava konusu taşınmazın kullanım hakkının müşterek muristen intikal ettiği ve murisin sağlığında hasta olması nedeniyle Ruhi tarafından kullanıldığı, ölümünden önce de senet ile davalı ...'ye devredildiği, murisin ölümü öncesinde davacıların bir kullanımı bulunmadığı, ölümünden sonra ise fiilen taşınmaz bölünerek davacı ve davalı tarafça kullanıldığı alınan yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile sabittir. Her ne kadar Mahkemece, hükme esas alınan 02.02.2003 tarihli senet ile taşınmazın murisin sağlığında satılarak zilyetliğin davalıya devredildiği sonradan davacıların taşınmaz üzerindeki zilyetliklerinin kendilerine hak bahşetmeyeceği gerekçesi ile hüküm kurulmuş ise de, taşınmaz murisin satışı ile terekeden çıktığına göre kullanımda elbirliğinden söz edilemez. Bu durumda 25.07.2003 tarihinden tespit tarihine kadar taşınmazın davacı ve davalılar tarafından ayrı ayrı bölümler halinde kullanıldığının anlaşılması karşısında yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye göre tespit tarihinde fiili kullanıcının kim olduğu önem kazanmaktadır. Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için; taşınmaz başında yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, fen ve ziraat bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa ile eklenen Ek-4

. Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için; taşınmaz başında yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, fen ve ziraat bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa ile eklenen Ek-4. maddesi uyarınca, çekişmeli taşınmazın tespit günü itibariyle fiilen hangi kısımlarının davacılar hangi kısımlarının ise davalı tarafından kullanıldığı somut olarak belirlenmeli, teknik bilirkişilerden tarafların kullanım durumunu gösterir denetime elverişli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan hususlar göz ardı edilerek ve uyuşmazlığın nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 03.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25334, Karar No: 2011/22974, Tarih: 05.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/25334 E.  ,  2011/22974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik yapmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, yakınana bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca yakınan ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Yakınan Hazine vekilinin temyizine gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen tefecilik suçundan doğrudan doğruya zarar görmesi nedeniyle davaya katılma ve duruşmadan haberdar edilme hakkı bulunan Maliye Hazinesi'nin yöntemince duruşmadan haberdar edilip davaya katılma olanağı sağlanmamak suretiyle CMK.nun 233. maddesine uyulmaması.

Yasaya aykırı ve yakınan Hazine vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11143, Karar No: 2015/508, Tarih: 22.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11143 E.  ,  2015/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı eylemi basit cinsel saldırı kabul edilerek şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle basit cinsel saldırı suçundan verilen düşme kararı usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3482, Karar No: 2014/7473, Tarih: 14.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3482 E.  ,  2014/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

(KAPATILAN 4.ASLİYE TİCARET M.)

TARİHİ : 06/07/2012

NUMARASI : 2011/257-2012/845

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili kooperatifin bulunduğu ATA. sitesinde cadde ve sokakların, kamuya ait cadde ve sokaklar olup, Üsküdar Belediyesince bunların, ad, konum ve durumlarının saptandığı ve tapu kayıtlarına kamu yolları, alanları olarak tescil edildiğini, bu nedenle kamusal alanların müvekkil kooperatifin genel aydınlatma projesi dışında kaldığı gerekçesi ile fatura düzenlenmemesi gerektiğini, kaldı ki söz konusu cadde ve sokakların kooperatif dışında tüm kamunun yararlanmasına açık yollar olduğunu, ücretsiz olarak düzenlenmesi gereken genel aydınlatma giderleri ile ilgili olarak davalı kurumca, 10/05/1999-03/02/2011 tarihleri arası 89.142,66.TL elektrik gideri tahakkuku yapıldığını ve bu tahakkukların elektriklerin kesilmemesi için müvekkilince düzenli ödenmek zorunda kaldığını ileri sürerek 89.142,66.TL alacağın, ödeme tarihlerinden itibaren ticari faiz ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile talebini 120.876,86 TL ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; yetkisizlik, işbölümü ile zamanaşımı itiraz ve defilerinde bulunmuş, ayrıca yapılan tahakkukun mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; ''Davacı kooperatife ait site girişinde herhangi bir kimlik ve arama kontrolü yapılmadığı, site sakinleri dışında site için cadde ve sokakları sitede oturmayan kişilere de açık olduğu, herkesçe yararlanan ve belediyece de kamuya terk edilen bu yollardaki genel aydınlatma hizmetleri için enerji tüketimi tahakkuk ettirilmemesi gerektiği'' gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 80.371,46 TL asıl alacak 40.505,40 TL işlemiş faiz alacağından asıl alacağa dava tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan yasal faiz oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline'' karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı kooperatifin bulunduğu site içerisinde yer alan ve kamuya ait olduğu iddia edilen cadde ve sokaklarda davalı tarafından 10.05.1999-03.02.2011 tarihleri arasında tahakkuk ettirilen ve davacı tarafından ödenen genel aydınlatma bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Davalı süresi içerisinde talep edilen bedel hakkında zamanaşımı savunmasında bulunmuş ise de mahkemece davalının bu savunması üzerinde herhangi bir değerlendirmede bulunulmamıştır.

Dava, davacı kooperatifin bulunduğu site içerisinde yer alan ve kamuya ait olduğu iddia edilen cadde ve sokaklarda davalı tarafından 10.05.1999-03.02.2011 tarihleri arasında tahakkuk ettirilen ve davacı tarafından ödenen genel aydınlatma bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Davalı süresi içerisinde talep edilen bedel hakkında zamanaşımı savunmasında bulunmuş ise de mahkemece davalının bu savunması üzerinde herhangi bir değerlendirmede bulunulmamıştır.

Maddi hukuka dayanan savunma vasıtaları itirazlar ve def’iler olarak ikiye ayrılmakta olup, itirazlar; bir hakkın doğumuna engel olan veya o hakkı sona erdiren vakalar olup, hakim tarafından re’sen gözetilebilmektedir. Def’iler ise; davalının borçlu olduğu edimi özel bir nedenle yerine getirmekten kaçınmasına imkân veren bir hak olup, taraflarca ileri sürülmesi gerekir.

Mahkemece, davalının zamanaşımı savunması konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir. Zamanaşımı def’inin öncelikle incelenmesi bu konuda bir karar verildikten sonra işin esasının ele alınması gerekirken mahkemece davalının zamanaşımı savunması hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmediğinden bu yöne ilişkin kararın bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1692, Karar No: 2013/438, Tarih: 17.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/1692 E.  ,  2013/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat.... tarafından, davalı ... aleyhine 11/11/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat ile çeyiz eşyalarının ve ziynet bedelinin tahsili istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile resmi nikah yapacakları düşüncesiyle gayri resmi olarak evlendiğini, ancak birlikte yaşadıkları 5 ay boyunca davalının resmi nikah yapmaya yanaşmadığını, resmi nikahlarının olmamasını devamlı kendisine karşı bir tehdit unsuru olarak kullandığını ve en son baba evine dönmesini söyleyerek akşam vakti sokak ortasında kendisini öylece bıraktığını, beyanla davalının bu haksız eylemleri nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararının tazmini ile kendisine ait olan ve davalıda kalan çeyiz ve ziynet eşyalarının bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın gelişimi, olay tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır.Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Davacı, daha sonra resmi nikah yapacağım vaadi üzerine davalı ile düğün yaparak evlendiğini; ancak, daha sonra davalının resmi nikah yapmadan ziynet eşyalarını da alarak çarşının ortasında bıraktığını ve babasının evine dönmek zorunda kaldığını belirterek maddi ve manevi tazminat istemiştir.

Davalı ise, asıl davacının resmi nikaha yaklaşmadğını, kendisinin kekeme olması nedeniyle düğünden 5-6 ay sonra davacının davalıyı terk ettiğini ve altınları davacının giderken götürdüğünü belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair kararı dairemizce sadece manevi tazminatın fazla olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Ziynet eşyalarının kadının yanında bulunması hayatın olağan akışına uygun olandır. Davacı davalının ziynet eşyalarını aldığını ispatlayamamıştır. Bu nedenle ziynet eşyaları ile ilgili istemin reddi gerekir.

Diğer yandan davacı, düğün tarihinde reşittir. Resmi nikah yapılmadan birleşmeye rıza göstermiştir. Sonradan resmi nikahın yapılmaması ve terkedilebileceği hususunu öngörebilecek yaşta ve konumda olan davacının artık bunlardan kaynaklanan manevi tazminat isteme hakkı bulunmamaktadır. Şu durumda, manevi tazminat isteminin de reddi gerekir.

Yukarıda açıkladığımız nedenlerle Dairemiz çoğunluğunun aksi yöndeki düşüncesine katılmıyoruz. 17/01/2013
Yargıtay — Esas No: 2012/10029, Karar No: 2013/4889, Tarih: 26.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/10029 E.  ,  2013/4889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1- TCK'nın 302/1, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

2- TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle 82/1-a-g, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 kez)

3- TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle 82/1-a-g, 35/2, 62/1, 53/1- 2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 kez)

4- 6136 sayılı Kanunun 13/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.