muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13699, Karar No: 2019/3679, Tarih: 14.05.2019

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden ...'den alınmasına,

Davalı-birleşen dosya davacısı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince, Mahkemece, taksim sonucu taşınmazın bir kısım mirasçılara intikal ettiği ve bazı mirasçıların hisselerinin diğer mirasçılara sattığına dair davacı ... iddiasının kadastrodan önceki sebebe dayandığı ve tapulama tutanağının kesinleştiği 03.09.1984 tarihinden dava tarihine kadar hak düşürücü sürenin dolduğu grekçesiyle yazılı karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 33. maddesi gereğince bir davada olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirme görevi ise hakime aittir. Dava dilekçesi içeriğine, iddianın ileri sürülüş biçimine ve dosya kapsamına göre davacı ..., kesinleşen tespitten sonra bir kısım tapu kayıt maliklerinden harici pay satın almaya dayanmış olup, talep tespit sonrası sebebe dayalı olduğundan 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinin olayda uygulanma yeri bulunmamaktadır. Hal böyle oluca Mahkemece, davanın kesinleşen tespitten sonra harici pay satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil davası olarak nitelendirilerek inceleme yapılması gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmiş olması isabetsiz olup, davalı-bileşen dosya davacısı ... vekilinin temyiz itirazlarının kablüyle hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 2.037,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren temyiz eden davacı-birleşen dosya davacısına verilmesine,

peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden ...'ya iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19566, Karar No: 2014/9141, Tarih: 08.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19566 E.  ,  2014/9141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın olay günü arkadaşları ..., ... ve babası ... ile birlikte avlanma serbest sahası olarak kabul edilen Sungurlu ilçesi, ... arazisine av yapmak amacıyla gittiği, aynı tarihte katılan ...'ın da 2 adet kangal cinsi köpeğini Beyyurdu köyü arazisine gezdirmek amacıyla götürdüğü, olay günü köpeklerin müştekiden 200 metre kadar ileride koştukları sırada sanığın av tüfeği ile 2 el ateş etmesi sonucu katılana ait köpeklerin yaraladığı anlaşılmakla, sanığın haklı neden olmaksızın sahipli hayvana zarar vermek suretiyle mala zarar suçunu işlediğine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5981, Karar No: 2009/6284, Tarih: 08.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/5981 E.  ,  2009/6284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmaza karşılık geldiği belirtilen 26 sayılı belirtmelik parseline uygulanan Ekim 1954 tarih 11 cilt 58 sahife ve 272-287 sıra numaralı tapu kayıtları ile, 1937 tarih 21, 22, 23 ve 24 tahrir numaralı vergi kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmesi, bu kayıtların kadastro tesbiti sırasında uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak, varsa revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tesbit tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmiş iseler kadastro tesbiti sonucu oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının,

2- Dava konusu taşınmaza ait tablendikatif tutanağının ve eklerinin,

3- Komşu 106 ada 11, 31 ve 32 parsel sayılı taşınmazların tesbitine dayanak teşkil eden tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve bu kayıtların varsa tescil ilam ve krokileri ile birlikte getirtilmesi, bu taşınmazların kadastro tesbit tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tescil kayıtları, davalı iseler dava dosyaları, dava sonucu kesinleşmiş iseler kesinleşme şerhi içeren ilam örneklerinin getirtilip, dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5915, Karar No: 2012/10384, Tarih: 03.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/5915 E.  ,  2012/10384 K.**

* IDDIANAMENIN IADESI NEDENLERI

* SORUŞTURMA/KOVUŞTURMA ŞARTI

* SORUŞTURMA IZNI

* BILGI EDINME HAKKI

* MEMURLAR VE DİĞER KAMU GÖREVLİLERİNİN YARGILANMASI HAKKINDA KANUN (4483) Madde 2

* BİLGİ EDİNME HAKKI KANUNU (4982) Madde 29

* BİLGİ EDİNME HAKKI KANUNU (4982) Madde 11

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 174

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 172

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: 4982 SAYILI BİLGİ EDİNME HAKKI KANUNU’NUN ÖZEL BİR YÖNTEM ÖNGÖRMEYEN 29/1. MADDESİNDEKİ DÜZENLEMEYLE, KAMU GÖREVLİSİNİN SORUŞTURMA USULÜ BAKIMINDAN TABİ OLDUĞU 4483 SAYILI YASA’DA YER VERİLEN HÜKÜMLER KASTEDİLMİŞTİR.

4483 SAYILI YASA VE BENZERİ ÖZEL SORUŞTURMA USULÜNÜ DÜ­ZENLEYEN DİĞER YASALAR GEREĞİNCE, İLGİLİ İDARİ MERCİ TARAFINDAN SORUŞTURMA VE/VEYA KOVUŞTURMA İZNİ VERİLMEKSİZİN CEZA SORUŞ­TURMASI YÜRÜTÜLEMEYECEĞİNDEN, SORUŞTURMA VE KOVUŞTURMA ŞART­LARININ GERÇEKLEŞMEDİĞİ HALLERİNİ DE İÇERECEK ŞEKİLDE 5271 SAYILI YASA’NIN 172/1. MADDESİ HÜKMÜ DE DİKKATE ALINIP 174. MADDEDE AÇIKÇA BELİRTİLMEMEKLE BİRLİKTE, İDDİANAMENİN İADESİ KURUMUNA İLİŞKİN YASAL DÜZENLEMENİN AMACI GÖZETİLDİĞİNDE SORUŞTURMA VE KOVUŞTURMA ŞARTI NİTELİĞİNDE BULUNMASI NEDENİYLE, 4483 SAYILI YASA UYARINCA SORUŞTURMA İZNİ ALINMAMASININ DA İDDİANAMENİN İADESİ NEDENİ OLARAK KABUL EDİLMESİ BİR ZORUNLULUK OLARAK KABUL EDİLMELİDİR.

Görevi ihmal suçundan şüpheli Abdurrahman hakkında yapılan so­ruşturma evresi sonucunda Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı’nca düzenlenen 17.11.2011 tarihli ve 2011/20336 soruşturma, 2011/8173 esas, 2011/4204 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanun’un 174. maddesi gereğince iade­sine dair (Kocaeli Beşinci Sulh Ceza Mahkemesi)’nin 28.11.2011 tarihli ve 2011/859 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itizarın reddine ilişkin (Kocaeli Dördüncü Asliye Ceza Mahkemesi)’nin 02.12.2011 tarihli ve 2011/494 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı’nca 23.01.2012 gün ve 2012/3790 sayılı yazısı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yar­gıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.02.2012 gün ve 2012/34750 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Kocaeli Beşinci Sulh Ceza Mahkemesi’nce, kamu gö­revini ihmal suçunu işlediği iddia olunan sanık hakkında 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun uyarınca soruş­turma izni alınmadan kamu davası açıldığından bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, sanığın üzerine atılı 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu’nun 11. maddesi gereğince 15 gün içerisinde kabul edilebilir mazereti olmaksızın bilgi edinmeyle ilgili başvuruyu cevaplandırmama şeklinde ger­çekleştiği iddia olunan görevi ihmal suçuna ilişkin soruşturmanın, anılan Ka­nun’un 29/1. maddesi uyarınca genel hükümlere tabi olduğu, keza 4483 sayılı Kanun’un 2/2. maddesi gereğince görevleri ve sıfatları sebebiyle özel so­ruşturma ve kovuşturma usullerine tabi olanlara ilişkin kanun hükümleri ile suçun niteliği yönünden kanunlarda gösterilen soruşturma ve kovuşturma usullerine ilişkin hükümlerin saklı tutulduğu nazara alındığında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” de­nilmektedir.

Gereği görüşüldü;

CYY’nin 174/1. maddesinde “Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170. maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) Suçun sübutuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil top­lanmadan düzenlenen,

c) Önödemeye veya uzlaşmaya tabi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde önödeme veya uzlaşma usulü uygulanmaksızın dü­zenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığı’na iadesine karar verilir.” hü­kümleri yer almaktadır.

a) 170. maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) Suçun sübutuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil top­lanmadan düzenlenen,

c) Önödemeye veya uzlaşmaya tabi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde önödeme veya uzlaşma usulü uygulanmaksızın dü­zenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığı’na iadesine karar verilir.” hü­kümleri yer almaktadır.

Somut olayda, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı’nca, İ… Belediyesi Yapı Kontrol Müdürlüğü’nde kaçak yapı birim sorumlusu olarak görevli şüpheli Abdurrahman hakkında, 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu kapsamında yapılan başvuruyu yasal 15 günlük sürede cevaplandırmayarak görevini ihmal ettiği iddiasıyla soruşturma yapılıp kamu davası açılmıştır. İddianamenin iadesi nedeninin, şüpheli kamu görevlisi hakkında 4483 sayılı Yasa uyarınca soruş­turma izni alınmaması olduğu görülmektedir. Bu durumda somut olay açı­sından 4483 sayılı Yasa uyarınca soruşturma izni alınması gerekip gerek­mediğinin saptanması zorunludur. 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu’nun 29/1 ve anılan Yasa’nın Uygulanmasına İlişkin Esas ve Usuller Hakkında Yö­netmeliğin 42/2. maddelerinde “Bu Kanunun ve Yönetmeliğin uygulamasında ihmali, kusuru veya kastı bulunan memurlar ve diğer kamu görevlileri hak­kında, işledikleri fiillerin genel hükümler çerçevesinde ceza kovuşturması ge­rektirmesi hususu saklı kalmak kaydıyla, tabi oldukları mevzuatta yer alan disiplin cezaları uygulanır.” hükümlerine yer verilmiştir. Yasa koyucunun bu düzenlemeyle kamu görevlilerinin bu yasanın uygulanması sırasındaki ihmal, kusur veya kasıtlı davranışları nedeniyle hem tabi oldukları mevzuatta yer alan disiplin cezalarıyla cezalandırılmalarını hem de fiilleri suç oluşturuyor ise haklarında ayrıca genel hükümler uyarınca ceza kovuşturması yapılmasını amaçladığı anlaşılmaktadır. 4982 sayılı Kanun’un özel bir yöntem öngörmeyen 29/1. maddesindeki düzenleme ile, kamu görevlisinin soruşturma usulü ba­kımından tabi olduğu yasal hükümler kastedilmiştir. Kamu görevlilerinin gö­revleri nedeniyle işledikleri suçlar açısından uygulanan soruşturma yöntemi 4483 sayılı Yasa’da belirlenmiştir. Anılan yasa uyarınca Cumhuriyet Savcısının görevi nedeniyle suç işlediği ileri sürülen anılan Yasa kapsamındaki bir kamu görevlisi hakkında doğrudan soruşturma yapması olanaklı değildir. Yasada belirtilen yetkili merciin vereceği soruşturma izni kararının kesinleşmesi üze­rine Cumhuriyet Savcısı soruşturmaya başlayacaktır. Yasa koyucu savcılıkça doğrudan soruşturma yapılmasına ilişkin genel ilkeden ayrılmak istediğinde bunu açık bir yasa hükmüyle gerçekleştirmektedir. 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu’nun 29/1. maddesinin soruşturma yöntemi açısından bir istisna hükmü niteliğinde olmadığı açıktır.

Soruşturma izni alınması gerekliliğinin iddianamenin iadesi nedeni olup olmayacağı konusuna gelince; 4483 sayılı Yasa ve benzeri özel soruşturma usulünü düzenleyen diğer yasalar gereğince, ilgili idari merci tarafından so­ruşturma ve/veya kovuşturma izni verilmeksizin ceza soruşturması yürütüle­meyeceğinden ve soruşturma ve kovuşturma şartlarının gerçekleşmediği hal­lerini de içerecek şekilde 5271 sayılı Yasa’nın 172/1. maddesinde “kovuşturma olanağının bulunmaması hallerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verilir” hükmü de gözetildiğinde Ceza Yargılama Yasası’nın 174. maddesinde açıkça belirtilmemekle birlikte, iddianamenin iadesi kurumuna ilişkin yasal düzen­lemenin amacı gözetildiğinde soruşturma ve kovuşturma şartı niteliğinde bu­lunması nedeniyle, 4483 sayılı Yasa uyarınca soruşturma izni alınmamasının da iddianamenin iadesi nedeni olarak kabul edilmesi bir zorunluluk olarak kabul edilmelidir.·Bu nedenle iddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazı inceleyen merciin verdiği ret kararı hukuka uygundur.

Açıklanan nedenlerle, istem yerinde görülmediğinden Adalet Bakan­lığı’nın kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 03.05.2012 tarihinde oy­birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12554, Karar No: 2016/2153, Tarih: 18.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12554 E.  ,  2016/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5490 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13555, Karar No: 2025/2035, Tarih: 17.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13555 E.  ,  2025/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/858 E., 2024/26 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/330 E., 2023/378 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369.maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekillerinin oğlu olan ...'nin 20.04.2012 tarihinde geçirdiği kazanın, iş kazası olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1- Davalı şirketler cevap dilekçesinde; işçi işveren ilişkisinin, hizmet ilişkisinin bulunmadığını, açılan davanın usule ve yasaya aykırı olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

2- Davalı Kurum vekili, açılan davanın usule ve yasaya aykırı olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacıların murisi ...'nin 20.04.2012 tarihinde davalı ...İnşaat San. Tic. A.Ş. ve ... Taahhüt İnş. Yapı Tarım Turz.uyumculuk Üretim San. Tic. A.Ş.'de geçirdiği kazanın iş kazası olarak tespitine, ...İnşaat Sanayi Ticaret A.Ş.'nin asıl işveren, davalı ... Taahhüt A.Ş'nin de alt işveren olarak müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1- Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; husumeti ve iş kazası iddialarını kabul etmediklerini, müvekkili şirket ile kazalı arasında işçi işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacı tarafça ibraz edilen şirkete vekalet yetkisinin eski tarihli olduğunu beyan etmektedir.

2- Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın usule ve yasaya aykırı olduğunu, Kurum işleminin mevzuata uygun olduğunu, hizmet tespitinin kamu düzenini ilgilendirdiğini, emsal nitelikte birçok karar bulunduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacılar murisinin vefatı ile sonuçlanan kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesinin birinci fıkrasında iş kazası, “a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacılar murisinin vefatı ile sonuçlanan kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesinin birinci fıkrasında iş kazası, “a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)-(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c)-Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d)-(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e)-Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır.” şeklinde tanımlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının dosya kapsamında dinlenilen tanık beyanlarına göre şantiyede çay temizlik işleri ile görevli olan çalışan olduğu öte yandan bedeni ruhi kısıtlılığı olan bir çalışan olduğu , olay kapsamında şantiyenin su ihtiyacının tankerle karşılandığı, tanker şoförünün tankerle tek başına mı yoksa yanında bir yardımcı ile mi bu taşıma işini yaptığı hususunun açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmaktadır. Açıklananlara göre davacının su taşıma işinde bulunma konusunda yeterli araştırma yapılması, işveren tarafından fiilen görevlendirilip görevlendirilmediği hususu, ceza davasındaki beyanlar da gözetilmek suretiyle irdelenerek ve buna göre olayın iş kazası olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin yatırılan temyiz harcının ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5166, Karar No: 2020/4557, Tarih: 11.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5166 E.  ,  2020/4557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan İzmir 4 Nolu T tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 10/12/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Nüfus kaydına göre, 08/08/1997 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını tamamlamış olduğu gözetilmeden 07/10/2015 tarihli oturumun 5271 sayılı CMK'nın 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı olarak açık yerine gizli yapılması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlal edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10699, Karar No: 2012/29260, Tarih: 02.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10699 E.  ,  2012/29260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından soruştuma aşamasında suça konu yapılarla ilgili olarak ... 2006 yılından önce işleten kişiler hakkında soruşturmanın tefrik edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bu soruşturmanın akıbeti araştırılarak dava açılıp açılmadığı, açıldığı takdirde davaların birleştirilmesi, aksi halde dosya içerisine alınıp incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri dosyaya konulduktan sonra TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri de gözetilerek tüm delillerin birlikte değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.