muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2672, Karar No: 2025/41, Tarih: 13.01.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/2672 E.  ,  2025/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sonucu, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 952 ada 76 (eski 463) parsel sayılı 6413,48 metrekare ve 952 ada 59 (eski 443) parsel sayılı 8040,79 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, ... ve ... adına tarla vasfıyla tespit ve tescil edilmişlerdir. Davacı ... İdaresi tarafından 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi kapsamında kadastro çalışması yapılan çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasına dayanılarak tapu iptali ve adına tescili istemiyle kadastro mahkemesinde açılan davanın, mülkiyete ilişkin olduğu gerekçesiyle verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi ile dosyanın gönderildiği görevli ve yetkili Asliye Hukuk Mahkemesince, usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 952 ada 76 parsel ve 952 ada 59 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptaline orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince 26.11.2020 tarihli ve 2020/8585 Esas, 5776 Karar sayılı kararıyla 952 ada 76 parsel sayılı taşınmaz yönünden kesinleşmiş tescil hükmünün bulunması, 952 ada 59 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise eksik inceleme ve araştırma nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; "Mahkememizin 04.10.2022 tarihli celsesinde kurulan 3 nolu (sehven 2 yazılmış) ara karar incelendiğinde, keşif harcının miktarının açıkça belirtildiği, davacı vekiline 2 haftalık kesin süre verildiği ve kesin süreye riayet edilmemesi halinde keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı ihtaratının duruşmada bulunan davacı vekilinin yüzünün karşı yapıldığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; "Mahkememizin 04.10.2022 tarihli celsesinde kurulan 3 nolu (sehven 2 yazılmış) ara karar incelendiğinde, keşif harcının miktarının açıkça belirtildiği, davacı vekiline 2 haftalık kesin süre verildiği ve kesin süreye riayet edilmemesi halinde keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı ihtaratının duruşmada bulunan davacı vekilinin yüzünün karşı yapıldığı anlaşılmıştır.

Yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda eksik evraklar cep edilmiş ve davacı vekiline 04.10.2022 tarihli celsenin 3 nolu (sehven 2 yazılmış) ara kararı ile 571,90 Tl olan keşif harcını yatırmak üzere ihtaratlı kesin süre verilmiş ancak davacı vekilince 2 haftalık kesin süre içerisinde keşif harcının yatırılmadığı anlaşıldığından keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı kanaatine varılmakla mevcut delili durumuna göre sübuta ermeyen" davanın reddine karar verilmiş hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 04.10.2022 tarihli 6 ncı celsede; " 2-Davacı vekiline taşınmaz sayısı göz önüne alınarak 4000 TL keşif delil avansını yatırmak üzere 1 aylık kesin süre verilmesine, aksi takdirde keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağının ihtarına, (ihtarat yapıldı), 3- Davacı vekiline keşif harcı olan 571,90 TL'yi yatırmak üzere 2 haftalık kesin süre verilmesine, aksi takdirde keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağının ihtarına, (ihtarat yapıldı)" şeklinde ara karar kurulduğu, 22.02.2023 tarihli 7 nci celsede ise davacı vekilince önceki celse verilen ara kararı uyarınca keşif harcının kesin süre içinde yatırılmadığının anlaşıldığı belirtildikten sonra davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda keşif ara kararından 6 gün sonra davacı vekili tarafından, 10.10.2022 tarihli ve 10206 sıra nolu tahsilat makbuzu ile 5.000 TL gider avansının mahkeme veznesine yatırıldığı, 02.12.2022 tarihli keşif erteleme tutanağında hava muhalefeti ve davacı vekilinin mazereti nedeniyle keşif yapılamadığının belirtildiği, 22.02.2023 tarihli 7 nci celsede davacı vekilinin "10.10.2022 tarihinde personelim mahkemeniz kalemine gelerek kalemin hesaplaması sonucunda 5.000 TL gider avansını yatırmıştır, kalem bu şekilde tahsilat yaptığı için biz de bu şekilde yatırdık, duruşma zaptı ile yatırdığımız tahsilat makbuzunun tarihi karşılaştırıldığında bunun içerisinde harcın da bulunduğu aşikardır, bu nedenle yeniden keşif günü verilsin" şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 31.12.1976 tarihli ve 1976/9370 Esas, 1976/13138 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere “Hâkim; insana, tabiata, gerçeğe, olağana sırt çevirmeden ve katı kalıplar içinde sıkışıp kalmadan uyuşmazlığa insan kokusu taşıyan bir çözüm getirmek zorunluluğundadır.” Bu nedenledir ki, Hâkim olaylara, adalet hizmetine çözüm odaklı yaklaşmalı, şekilci olmamalıdır. Eldeki davada, keşfin harç eksikliği nedeniyle değil hava muhalefeti nedeniyle ertelenmesi, davacı tarafça keşif ara karar tarihinden yaklaşık 1 hafta içinde delil avansı ve keşif harcını kapsayacak şekilde 5.000 TL gider avansı yatırılmış olması, bu bedelin mahkeme kalemi tarafından hesaplanması üzerine yatırıldığı beyan edilmesine rağmen keşif delil avansı ve keşif harcının ayrı ayrı yatırılmaması nedeniyle keşiften vazgeçilmiş sayılması ve mevcut delil durumuna göre davanın sübuta ermediği gerekçesiyle reddi yerinde görülmemiştir.

Hal böyle olunca Mahkemece, davacı tarafından yatırılan 5.000 TL'nin keşif delil avansı olan 4.000 TL'yi aşan kısmından 571,90 TL'sinin keşif harcına aktarılması sağlanarak keşif kararı vermesi ve gerekli delillerin toplanıp esas hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle,

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38841, Karar No: 2017/18426, Tarih: 19.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38841 E.  ,  2017/18426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı veya geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının çalışanları olmadığını, bu nedenle davanın sadece diğer davalı şirkete açılması gerektiğini, davada hasım gösterilmelerinin doğru olmadığını savunarak davanın husumetten reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; müvekkili ile diğer davalı ... Genel Müdürlüğü arasında yapılan ihalenin feshedildiğini, müvekkili şirket tarafından bu kadar işçinin başka bir işte çalıştırılmasının imkansız olduğunu, son çare olarak davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işverenin feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat edemediği, dosyaya sunulan belgelerden ihale süresi bitmeden tarafların karşılıklı anlaşması üzerine sözleşmenin sona erdirildiğinin anlaşıldığı, bu durumun davacının iş sözleşmesinin feshi için geçerli bir neden olamayacağı, davacıyla aynı sebeple iş sözleşmesi feshedilen işçiler tarafından açılan işe iade davalarının kabulüne karar verildiği ve bu kararların Yargıtayca onanarak kesinleştiği gerekçesiyle davacının davasının kabulüne, alt işverene işe iadesine, işçinin başvurusu ile işverence işe başlatmamanın sonuçlarından her iki davalının birlikte sorumlu olduğuna dair hüküm kurulmuştur.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, ... sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verilmiş, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren yönetim hakkı kapsamında amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar alabilir. Geniş anlamda işletmesel karar işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda bu kapsamda aldığı her türlü karardır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda kararın yararlı veya amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasında feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken feshin biçimsel koşullarına uyduğunu içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli veya haklı nedene dayandığını kanıtlamalıdır. Bu kapsamda işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle yapıldığı ileri sürüldüğünde bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı (ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olayda, güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin davalı asıl işveren ... tarafından feshedilmesi sebebiyle diğer davalı alt işverence feshedilmiştir. Davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesine yönelik işveren kararı işletmesel karar niteliğinde olup yukarıdaki açıklamalarda da belirtildiği üzere yerindelik denetimine tabi değildir. Dosya içeriğine göre davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesinden sonra aynı işyerinde ihaleyi kazanan firma ile davalı alt işveren arasında herhangi bir organik bağın varlığı iddia ve ispat edilmemiştir. Bu durumda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdirilmesi nedeniyle davalı alt işveren şirketinde istihdam fazlalığının ortaya çıkması kaçınılmaz olup yargısal denetimin sadece feshin son çare olması ilkesi kapsamında yapılması gerekmektedir. Bu doğrultuda davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona erdiği tarihte davalı alt işverenin başka işyerlerinin olup olmadığı, davacının bu işyerlerinde değerlendirilme imkanının bulunup bulunmadığının belirlenmesi söz konusu ilkenin uygulanması noktasında önem arzetmektedir. Mahkemece bu yönde gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalı şirketin fesih tarihinde davacıyı çalıştırabileceği başka işyerlerinin olup olmadığı, bu işyerlerine fesih tarihinden kısa bir süre önce ve sonra davacı ile aynı vasıflarda yeni işçi alımı yapılıp yapılmadığı araştırılarak, davacıyı çalıştırabileceği başka işyeri ve yeni işçi alımı yok ise davalılar arasındaki özel güvenlik alımı işine dair sözleşmenin sona ermesine ilişkin bu durumun geçerli fesih sebebi oluşturacağı kabul edilerek davanın reddine, var ise feshin son çare olma ilkesine uyulmadan yapılan feshin geçersizliğine karar vermekten ibarettir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5921, Karar No: 2023/7646, Tarih: 20.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/5921 E.  ,  2023/7646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/267 E., 2020/321 K.

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı ... vekili

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ağrı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 08.10.2020 tarihli ve 2014/267 Esas, 2020/321 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan Dairenin 02.12.2021 tarihli ve 2021/5674 Esas, 2021/7508 Karar sayılı kararının düzeltilmesi süresi içerisinde davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar dava dilekçesinde özetle; irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine de dayanarak Ağrı ili, Merkez ilçesi, Söğütlü köyünde bulunan 119 ada 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazlara ait tapu ve vergi kayıtları bulunmasına rağmen çekişmeli taşınmazların, davalılar adına tespit ve tescil edildiğini belirterek tapu kayıtlarının iptali ile ... oğlu ... mirasçıları adına tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı ...; davanın yersiz olup dava konusu taşınmazlara ait 12.11.1935 tarih ve 209 sıra numaralı tapu kayıtları bulunduğunu, taşınmazların irsen intikal yoluyla kendilerine ait olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 06.03.2013 tarih ve 2006/286 Esas, 2013/64 Karar sayılı kararıyla; hem davacının hem de davalının dayandığı tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsadığı, bu durumda daha eski olana değer verilmesi gerektiği belirtilerek ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A- Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince, Mahkemece yapılan tapu kayıt uygulamasının yetersiz olduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

3. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve numarası yazılı kararla; davacıların dava konusu taşınmazların ... ’a ait olduğunu ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacılar vekilince temyizi üzerine yapılan inceleme neticesinde Dairenin 02.12.2021 tarih ve 2021/5674 Esas, 2021/7508 Karar sayılı ilamıyla karar onanmıştır.

V.KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin onama kararına karşı süresi içerisinde davacılar vekili tarafından karar düzeltme başvurusunda bulunulmuştur.

B. Karar Düzeltme Nedenleri

Davacılar vekili karar düzeltme dilekçesinde; onama kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve keşfin usulsüz olduğunu belirterek onama kararının ortadan kaldırılarak Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Karar Düzeltme Nedenleri

Davacılar vekili karar düzeltme dilekçesinde; onama kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve keşfin usulsüz olduğunu belirterek onama kararının ortadan kaldırılarak Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü, 20 nci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Kadastro sırasında Söğütlü köyü çalışma alanında bulunan 119 ada 13 parsel sayılı taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... oğlu ... adına; 119 ada 14 parsel sayılı taşınmaz aynı nedenlerle ... oğlu ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

2.Dosya arasında yer alan ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından gelen cevabi yazılardan davalı dayanağı olan tapu kaydının ilk tesisinin 10 dönüm olduğu daha sonra bu kaydın 90 dönüme çıkarıldığı, miktar artımına ilişkin mahkme kararı bulunmadığı, Mahkemece yapılan tapu kaydı uygulamasının ve zilyetlik araştırmasının yetersiz olduğu, bozmaya uyulduğu halde bozma gereklerinin eksiksiz olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

3. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, önceki tarihli bozma ilamında belirtildiği şekilde ,öncelikle davacı ve davalı tarafın dayandıkları tapu kayıtları tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile, varsa tesislerinin dayanağını oluşturan kayıtları ve özellikle haritaları dosya içine getirtilmeli, tarafların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının diğer payları ve bu payların malikleri ile akibetleri belirlenmeli, revizyon görüp görmedileri araştırılmalıdır. Bundan sonra; davada yararı bulunmayan, taraflarla yakın akrabalığı ve ilişkisi bulunmayan elverdiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve uzman fen bilirkişi hazır olduğu halde mahallinde yeniden yöntemince keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte, tarafların hudutname sınırları ve tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının köyü, mevkisi ve tüm sınırları yerel bilirkişi ve tanıklara tek tek okunarak mahalline uygulanmalı, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilen sınırlar uzman fen bilirkişisine işaret ettirilmelidir. Yine kayıt uygulamalarını denetlemek amacıyla gerektiğinde bölgeye ait memleket haritaları veya hava fotoğrafları ile idari makamlar tarafından oluşturulmuş diğer belge ve haritalardan da yararlanılmalıdır. Kayıtların hudutname tarihinden önce oluşması nedeniyle hudutnamede yazılı sınırların farklı olması halinde kayıt tarihindeki köy sınırlarına değer verilmesi gerektiği düşünülmelidir. Devamında yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazlar ile tarafların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı belirlenecek taşınmazların kim veya kimlerin kullanımında olduğu, zilyetliklerinin kimlerden kimlere ve ne şekilde geçtiği, aralarındaki akdi ve irsi ilişkilerin neler olduğu gibi hususlar tek tek ve olaylara dayalı olarak sorulup saptanmaya çalışılmalıdır. Aynı şekilde, tapu kaydı malikleri arasındaki ilişkilerin neler olduğu ile tapu kayıtlarının belirlenecek kapsamları içinde tapu kayıtlarının paydaşları tarafından kullanılan yerler olup olmadığı, tapu kayıt malikleri arasında pay satışları veya paylaştırmaların olup olmadığı ve olmuş ise nasıl ve kimler arasında olduğu hususları üzerinde de durulmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanıkların bu hususlardaki sözleri dosya içine getirtilecek ilgili taşınmazların onaylı tutanak örnekleri ve dayanak kayıtları ile denetlenmelidir. Yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalıdır