muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12445, Karar No: 2013/1399, Tarih: 28.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12445 E.  ,  2013/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın gece saat 04.00 sıralarında açık olan öğretmenler odası penceresinden girdiği ilköğretim okulunda bulan DVD, VCD, tepegöz ve muhtelif marka ve sayıda monitör, hoparlör, kasa, klavye gibi bilgisayar malzelerini gelişigüzel çekerek kablolarını kopartmak suretiyle aldığı, sınıflarda bulunan masa örtülerine bohçaladığı ve okul bahçesine indirdiği, bahçe duvarından çıkacağı sırada ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığı, eşyaların sökülmesi ve bohçalanıp taşınması sırasında zarar gördüğü anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suça konu eşyaları hırsızlık amacıyla alırken zorunlu olarak kablolarını sökmek suretiyle çalınmak istenen malın aynına zarar vermekten ibaret eylemin, bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza tayin edilirken alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, aynı yasanın 143/1. maddesi ile uygulama yapılırken, teşdit nedeni gösterilmeden cezanın en üst oranda artırılması,

3-5237 Sayılı Yasanın 53.maddesinin 1.fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3.fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5237 Sayılı Yasanın 53.maddesinin 1.fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3.fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyer hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8151, Karar No: 2012/10787, Tarih: 19.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8151 E.  ,  2012/10787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Haber Ajansı ve Reklamcılık A.Ş. vd. aleyhine 06/11/2009 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik hakkına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/02/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı ve davalılardan ... Haber Ajansı ve Reklamcılık A.Ş. vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 19/06/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ....ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yayın yoluyla kişilik hakkına saldırı nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davacı ile davalılardan ... Haber Ajansı ve Reklamcılık A.Ş. temyiz etmişlerdir.

Davacı, ... Haber Ajansı internet sitesinde 07/08/2009 tarihinde yayınlanan haberde, gerçeğe aykırı olarak kişilik hakkına saldırıldığını, Ergenekon davası 3. iddianamesinde sanık olmadığı halde yayının bu iddianameye dayandırıldığını, öğrencilerini fişlediği, Cumhuriyet Mitingine gideceklere destek verdiği ve çocuk pornosuna ilişkin cd'ler bulunduğu yönünde yayın yapıldığını, kendisiyle ilgili olmayan bu bilgilerin yeterince araştırılmadığını belirterek 100.000,00 TL manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkeme, haberin içeriği itibariyle görünürdeki gerçekle ve kamu yararı ile izah edilemeyeceği gerekçesiyle davalılardan ... Haber Ajansı ve Reklamcılık A.Ş. yönünden davanın 25.000,00 TL'lik kısmını kabul etmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını

etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayın gelişim biçimi, davanın açıldığı tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda yerel mahkemece daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı ... Haber Ajansı ve Reklamcılık A.Ş. yararına BOZULMASINA, davalının diğer davacının tüm temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı ....Haber Ajansı yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22210, Karar No: 2013/9185, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22210 E.  ,  2013/9185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile kıdem tazminatı alacağından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri, işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Buna göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi yerinde olur.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından sözkonusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

Yardımcı iş olan temizlik işinin alt işverene verilmesine engel bir durum bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre, alt işveren olan davalılar ... Ltd. Şti. ve Güneş Ltd. Şti.'nin asıl işveren olan diğer davalı ... Bankasına ait işyerinde temizlik işini yürüttüğü anlaşılmaktadır.

Davacı işçinin de asıl işverenden alınan iş kapsamında alt işveren davalı şirketlerde değişik dönemlerde temizlik işçisi olarak çalıştığı dosya içeriği ile sabit olmuştur.

Yardımcı iş olan temizlik işinin alt işverene verilmesine engel bir durum bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre, alt işveren olan davalılar ... Ltd. Şti. ve Güneş Ltd. Şti.'nin asıl işveren olan diğer davalı ... Bankasına ait işyerinde temizlik işini yürüttüğü anlaşılmaktadır.

Davacı işçinin de asıl işverenden alınan iş kapsamında alt işveren davalı şirketlerde değişik dönemlerde temizlik işçisi olarak çalıştığı dosya içeriği ile sabit olmuştur.

Somut olayda davalı ... ile diğer davalılar. arasında yapılan temizlik hizmet alım sözleşmesine göre davacının davalı alt işveren şirketlere bağlı temizlik işçisi olarak çalışmıştır. İşyerini devreden davalı Gün Trans Turizm Ltd. Şti.'nin kıdem tazminatı yönünden işçiyi çalıştırdığı süre ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlı olarak sorumludur. Belirtilen husus dikkate alınmadan davalı Gün Trans Turizm Ltd. Şti. yönünden kıdem tazminatının isteminin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15122, Karar No: 2016/1287, Tarih: 08.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15122 E.  ,  2016/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .. tarafından, davalı ... aleyhine 30/09/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten yaralamadan kaynaklanan maddi ve manevi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların bahşiş almak için davacının da içinde bulunduğu düğün konvoyunun önünde araçları ile aniden durduklarını, davacının ne olduğunu anlamak için yanlarına gittiğinde davalılarca darp edildiğini ve ağır yaralandığını iddia ederek, uğranılan zararın davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, öncelikle ceza dosyasının bekletici mesele yapılmasını talep etmiş, esastan da olayda bir kusurları olmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların davacıyı kasten yaraladıkları, bu durumun davacının kişilik haklarına saldırı olduşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a) Davaya konu olayda; davalıların davacıyı darp ettikleri sabit olup bu yaralanma nedeniyle davacı uzun süre tedavi görmüş, davacının başında kırık oluşmuş, .. tarafından düzenlenen raporda da davacının maruz kaldığı darp olayı neticesi meydana gelen yaralanmanın fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmiş ise de iyileşme süresinin 17/06/2007 tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceği bildirilmiştir. Mahkemece yapılması gereken belirtilen tedavi belgeleri getirtilerek bu kalem zararının tespiti için bilirkişi incelemesi yapılarak rapor düzenletilmesi, bu halde dahi bir sonuca ulaşılamaması durumunda ise, dosya kapsamından davacının ağır bir tedavi ve iyileşme süreci geçirdiği de gözetilerek 818 sayılı../42 (TBK/50) maddesi uyarınca zararın kapsamı tayin edilerek hüküm altına alınmasıdır. Belirtilen bu hususlar gözönüne alınmaksızın davacının tedavi giderlerine yönelik maddi tazminat isteminin ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b).. 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı .. gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli, davacıdaki yaralanma derecesi, oluşan yaralanma nedeniyle genel görünümdeki değişiklikten dolayı ... 30/07/2007 tarihli raporuyla davacıya kemik defekti teşhisi nedeni ile askerliğe elverişli olmadığına dair rapor verilmesi bu durumun yaşadığı çevre de gözetildiğinde davacı üzerindeki yoğun baskısı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat az olup daha fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalıların tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3131, Karar No: 2012/1087, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3131 E.  ,  2012/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçunun reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikâyetin süresinden sonra yapılması nedeniyle bu suçtan açılan kamu davasının düşmesine, atılı diğer suçtan beraatine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.06.2006 gün ve 2005/325 Esas, 2006/203 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanık hakkında verilmiş olan son mahkûmiyet karar tarihi olan 09.09.2004'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2481, Karar No: 2025/3534, Tarih: 24.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2481 E.  ,  2025/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2582 E., 2024/776 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 29. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/258 E., 2022/275 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Ankara İli Çankaya İlçesi ... Mevkiinde kain ve Yukarı ... Mahallesinde bulunan yapı nedeniyle 2981 sayılı İmar Affı Kanunu uyarınca hak sahibi olduğunu, bu bölgenin ... 4. ve 5. Etapları Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Proje Alanı olarak ilan edildiğini, müvekkilinin davalı ... ile 20.07.2006 tarihli tapu tahsis belgeli tesis sözleşmesi başlıklı konut sözleşmesi aktedilerek 100 m² konut verilmesi karşılığında taşınmazını devrettiğini, ancak konutun teslim edilmediğini, sözleşmenin akdedilmesinden itibaren makul sürenin geçmesi nedeniyle taahhüt edilen evin teslim edilmesinin artık bir önemi ve faydasının kalmadığını ileri sürerek; ifa yerine geçmek üzere şimdilik 30.000,00 TL alacağın davalı Belediyeden yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; tapulu bir arsanın bulunmadığını ve davacının İdarelerine tapulu arsa teslim etmediğini, 2981 sayılı Kanun gereği arsa tahsisinde tamamlanmış olan kazanılmış bir mülkiyet bulunmadığını, dolayısıyla davacının arsa bedeli ile alakalı herhangi bir alacağının bulunmadığını, ayrıca taşınmaz rayiç bedeli üzerinden talepte bulunulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, söz konusu proje kapsamında başkanlıkları adına oluşan imar ada parselleri üzerinde inşa edilerek hak sahiplerine dağıtılacak konutların ihale, projelendirme ve ruhsat verme işlemlerinin tamamlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında yapılan 20.07.2006 tarihli “Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesi” kapsamında, davacının sözleşme gereğince üzerine düşen edimlerini yerine getirdiği, ancak davalı İdarenin proje kapsamında davacıya verilmesi taahhüt edilen 100 m²'lik konutu teslim etmediğini, davacıya verilmesi taahhüt edilen 100,00 m²'lik konutun dava tarihi itibariyle değerinin (arsa payı dahil) 1.009.085.00 TL olarak belirlendiği, bilirkişi heyetinden alınan raporun somut olayın özelliklerine uygun, gerekçeli, denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 1.009.085,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

IV. İSTİNAF