muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7326, Karar No: 2022/14769, Tarih: 10.11.2022

3. İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi raporunda davacının talebi doğrultusunda ve davalının davaya karşı zamanaşımı def'i de nazara alınarak 21.10.2014 tarihinden dava tarihi olan 21.10.2019 tarihine kadar hesaplama yapılmıştır. Davacı vekili 02.07.2020 tarihli ıslah dilekçesiyle davasını ıslah etmiştir. İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin ıslah dilekçesindeki miktarlar üzerinden hüküm kurulmuştur.

4. Toplu ... sözleşmesinin sona ermesinden sonra, kapsamına giren işyerlerinde çalışan işçiler için toplu ... sözleşmesinin ... sözleşmesini ilgilendiren hükümlerinin, yenisi yürürlüğe girene kadar devam edeceğine ilişkin yukarıda yer verilen 6356 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesindeki kural, toplu ... sözleşmesinin “art etkisi” olarak ifade edilir. Bir toplu ... sözleşmesi hükmünün art etkisi nedeniyle ... sözleşmesi hükmü olarak uygulanmaya devam olunması sadece akçalı alacaklar bakımından (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye vs. gibi) mümkün olup ücret zammına ilişkin hükümler art etki kapsamında değildir.

5. Somut uyuşmazlıkta talep konusu olan ve davalı ... ile Sağlık-... Sendikası arasında imzalanan 01.01.2017-31.12.2018 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin sona ermesinden sonra ... Sağlık ve Sosyal Hizmet İşçileri Sendikası (... Sağlık-...) ile 10.08.2020 tarihinde imzalanan 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Dava tarihi olan 21.10.2019 itibarıyla anılan toplu ... sözleşmesi henüz imzalanmadığından bu sözleşmeden doğacak alacaklar bakımından muacceliyet gerçekleşmemiştir. Kaldı ki dava dilekçesinde bu toplu ... sözleşmesine atıfla bir hak talebinde de bulunulmamıştır. Diğer yandan sona eren toplu ... sözleşmesinin art etkisi kapsamında ücret zammı talep edilemeyeceğinden ücret zammı farkı ve ücret zammı farkından kaynaklanan fark alacaklara yönelik talebin reddi gerekir. Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin ıslah dilekçesine esas olan bilirkişi raporunda 01.01.2019-21.10.2019 tarihleri arasındaki döneme ilişkin ücret zammı farkı ve ücret zammı farkından kaynaklanan işçilik alacaklarının hesaplanması hatalıdır.

6. Diğer taraftan davacının 22.09.2011 tarihinde Sağlık-... Sendikasına üye olduğuna dair üye kayıt fişi dosya kapsamında mevcut ise de uyuşmazlık konusu olan ve hesaplama yapılan tüm döneme ilişkin toplu ... sözleşmelerinin imza tarihinde sendika üyesi olup olmadığı, üye değilse dayanışma aidatı ödeyip ödemediği hususları bakımından yeterli araştırma yapılmamıştır. Buna göre Mahkemece yapılacak ...; davacının uyuşmazlık döneminde Sağlık-... Sendikasına üye olup olmadığı, üye değilse uyuşmazlık konusu tüm dönemler için dayanışma aidatı ödeyip ödemediği hususlarının belirlenerek Sağlık-... Sendikası ile yapılan toplu ... sözleşmelerinden yararlanıp yararlanamayacağının netleştirilmesi ve davacının toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacakları bakımından oluşacak sonuca göre karar verilmesidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

7. 6356 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan işçilik alacaklarından ödeme günü açıkça kararlaştırılmış olanlar bakımından belirlenen ödeme tarihi, ödeme günü tespit edilmemiş olanlar yönünden ise işverenin temerrüde düşürüldüğü tarihten itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizine karar verilmelidir. Toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacakların kararlaştırılan günde ödenmemesi hâlinde ayrıca bir temerrüt ihtarına gerek bulunmaksızın toplu ... sözleşmesi gereği doğrudan doğruya temerrüt oluşacaktır. Kanun'da sözü edilen faizin uygulanabilmesi için işçilik alacağının toplu ... sözleşmesinden doğmuş olması gerekir. İlave tediye alacağına ise 6772 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesine göre ödeme zamanı taraflarca kararlaştırılmadığından ve alacak kanundan kaynaklandığından, temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmelidir.

Somut olayda, Kanun'dan kaynaklanan ilave tediye alacağı bakımından daha önce temerrüt gerçekleşmediğinden ancak arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken toplu ... sözleşmesindeki ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi hatalıdır. Ayrıca toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan diğer alacaklar bakımından toplu ... sözleşmesindeki tarihler temerrüt tarihi olarak kabul edilmek suretiyle sonuca gidilmiş ise de her bir alacak talebi yönünden ayrı ayrı toplu ... sözleşmesinde belirli ve kesin bir ödeme günü belirlenip belirlenmediği irdelenerek sonuca gidilmelidir.

8. Ayrıca somut olayda dava konusu işçilik alacaklarına ilişkin arabuluculuk sürecinin anlaşamama ile sonuçlanması üzerine 14.10.2019 tarihli son tutanak dava dilekçesine eklenerek dava açılmıştır. Bununla birlikte Mahkemece hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporundaki dava konusu alacaklara ilişkin hesaplamalar dava tarihi olan 21.10.2019 tarihi nazara alınarak yapılmıştır. Arabuluculuk faaliyeti ise, tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirilmiştir. Arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan, son tutanak tarihi ile dava tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması da hatalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4033, Karar No: 2024/3341, Tarih: 14.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/4033 E.  ,  2024/3341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2023/2 E., 2023/35 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen uygulama kadastrosuna itiraz davasında verilen kararın yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, Burdur ili ...ilçesi ...Köyü çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 206 parsel sayılı 43.125,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 120 ada 88 parsel numarasıyla ve 41,315,95 metrekare yüzölçümlü olarak ve davalılar ... ve ... adına kayıtlı bulunan eski 205 adına parsel sayılı 40.187,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 120 ada 87 parsel numarasıyla ve 45.436,71 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve eksikliğin davalılara ait taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek taşınmazının eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, davanın reddine, 120 ada 88 parsel (eski 206) sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu sonucu oluşan kadastro komisyon tutanağı gibi, 120 ada 87 parsel (eski 205) sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu sonucu oluşan kadastro uygulama tutanağı gibi tapu siciline aynen aktarılmasına karar verilmiş; hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, "benzer gerekçelerle ilk derece mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu" gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi neticesinde, Daire'nin 06.12.2022 tarihli ve 2022/2268 Esas, 2022/9869 Karar sayılı kararıyla; "İlk Derece Mahkemesi tarafından eksik araştırma ve inceleme yapılarak karar verildiği ve İlk Derece Mahkemesi tarafından yöntemine uygun bir şekilde araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Temyiz incelemesi neticesinde, Daire'nin 06.12.2022 tarihli ve 2022/2268 Esas, 2022/9869 Karar sayılı kararıyla; "İlk Derece Mahkemesi tarafından eksik araştırma ve inceleme yapılarak karar verildiği ve İlk Derece Mahkemesi tarafından yöntemine uygun bir şekilde araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyulduktan sonra, İlk Derece Mahkemesince, "davanın uygulama kadastrosuna itiraz istemine ilişkin olduğu, bozma sonrasında alınan bilirkişi raporunda, davacının iddia ettiği davaya konu sınırın 1963, 1971 ve 1992 yıllarına ait hava fotoğraflarına göre düz hatta yakın bir hat olması gerekirken tapulama kadastrosunda kırıklı alındığı oluşan yüzölçümü farkının da bundan kaynaklandığı, davaya konu sınırın tapulama paftası ile ölçü değerlerinin uyuşmakta olduğu ve tersimat hatası bulunmadığı, sınırın 1957 tarihli hava fotoğrafında net olarak gözükmediği, 1963, 1971 ve 1992 yıllarına ait hava fotoğraflarında ise bu sınırın 2018 yılında yapılan yenileme çalışmaları ile uyuşmakta olduğu, davacı tarafından iddia edilen sınır ise hava fotoğrafları ile uyuşmadığı, taşınmaz parselinin fiili kullanım sınırlarının değişmediği ve taşınmaz yüzölçüm değişikliğinin tesis kadastrosundaki hatalı ölçüm ve hesaplamadan kaynaklandığı, bu nedenlerle uygulama kadastrosunun usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı" gerekçesiyle davanın reddine, 120 ada 88 parsel (eski 206) sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu sonucu oluşan kadastro komisyon tutanağı gibi, 120 ada 87 parsel (eski 205) sayılı taşınmazın ise uygulama kadastrosu sonucu oluşan kadastro uygulama tutanağı gibi tapu siciline aynen aktarılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9951, Karar No: 2015/13844, Tarih: 09.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9951 E.  ,  2015/13844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/03/2013

NUMARASI : 2012/496-2013/166

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; davalının Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görevli olduğunu 2005-2009 yılları arasında tam gün çalışanlar için ön görülen ek ödemeden yararlandırılması amacıyla yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali için açtığı davada öncelikle kabul kararı verilerek davalıya ödenen ek ödeme farkının daha sonra reddi yönünden Danıştay 11. Dairesi 2008/12048 Esas 2009/6698 Karar sayılı kararı ve yine aynı hükme uyulması suretiyle verilen İstanbul 7.İdare Mahkemesinin 2009/1809 Esas 2010/964 Karar sayılı kararı neticesinde 195.786,55TL borç tutarından 151.391,33TL'lik kısmını 31.05.2011 tarihinde iade ettiğini, bakiye 44.619,20TL'nin "kamu zararı" olarak değerlendirildiğini iddia ederek, iş bu 44.619,20TL'nin 31.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; müvekkilinin 3153 sayılı yasa gereği 5 saat çalışmasının tam gün çalışma olması nedeniyle döner sermaye gelirlerinden tam zamanlı çalışan personel gibi faydalanmak amacıyla İstanbul 7. İdare Mahkemesinin 2006/1783 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını, verilen karar nedeniyle 2005 yılından başlayarak davanın reddine kadar geçen sürede tam zamanlı çalışan personel gibi döner sermaye ödemesi yapıldığını, İstanbul 7. İdare Mahkemesinin 2009/1809 Esas 2010/964 Karar sayılı kararının, Danıştay 11. Dairesi 2008/12048 Esas 2009/6698 Karar sayılı kararı ile bozulduğunu ve İstanbul 7. İdare Mahkemesinin 2009/1809 Esas- 2010/964 Karar sayılı kararı ile davanın reddedildiğini ve kararın kesinleştiğini Mahkeme kararı ile verilen karar sonucunda yapılan ödemelerin müvekkiline gönderilen tahsilat yazısı neticesinde 31.05.2011 tarihinde iade ettiğini, müvekkilinin temerrüdünün söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalının ödemesi gereken 44.619,20TL'nin İstanbul İl Sağlık Müdürlüğünün 31.10.2011 tarih ve 311428 sayılı yazısı ile "kamu zararı" olarak değerlendirildiği, hastane tarafından borcu ödemesi için 16.11.2011 tarihinde davalıya tebligat yapıldığı, döner sermaye ödemesinin kesinleşmemiş mahkeme kararına dayanılarak alınması ve iade edilebileceğinin bilinmesi unsurları göz önüne alındığında 31.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan talep etme hakkının bulunduğu gerekçesi ile; davanın kabulüne 44.619,20TL ödemenin 31.05.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davalı Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Onkoloji bölümünde görevli uzman doktor olarak çalışmakta iken tam gün çalışanlara ödenen ek ödemelerden yararlandırılması talebiyle Sağlık Bakanlığına başvurduğu, başvurunun reddi üzerine, red işleminin iptali amacıyla İdare Mahkemesinde açtığı davada ilk olarak verilen kabul kararının Danıştay tarafından bozulduğu, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verildiği, red kararının da 09.08.2010 tarihinde kesinleştiği, bunun üzerine davacı Sağlık Bakanlığı tarafından davalıya 26.05.2011 tarihli ihtarname gönderilerek, idare mahkemesi kararı gereği davalıya ödenen 151.392,33TL ana para ile 25.05.2011 tarihi itibariyle yasal faiz toplamı olan 44.395,22TL'nin tebliğden itibaren 30 gün içinde iade edilmesinin talep edildiği, davalı tarafından 31.05.2011 tarihinde ana para olan 151.391,33TL'nin iade edildiği fakat 44.395,22TL'nin iade edilmediği, davacı Sağlık Bakanlığı tarafından da 44.395,22TL'nin tahsili amacıyla da iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

BK'nun 101.maddesi uyarınca (6098 sayılı TBK. 117. Madde) muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. O halde, iade borcu para borcu şeklindeyse iade talebinde bulunulmasından itibaren temerrüt faizi işleyecektir.

Zenginleşen ister iyiniyetli, ister kötüniyetli olsun, kendisinden iade talep edilmeden önce temerrüde düşmüş sayılması olanaklı değildir. Sebepsiz zenginleşmede gecikme faizi yürümesi için borçlunun yani haksız mal edinenin ya bir ihtar ile ya da aleyhine bir dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir (HGK.6.2.2008gün ve 2008/3-40-102 s.).

Somut olayda; davalının (yani iade borçlusunun) temerrüde düşürüldüğü tarihin, davacının İdare Mahkemesinde açtığı davada verilen hükmün kesinleştiği 09.08.2010 tarihi kabul edilerek faizin bu tarihten başlatılması gerekirken, mahkemece davacı tarafından davalıya yapılan ödeme tarihinden hesaplanan 44.395,22TL faiz alacağının tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece; yukarıdaki yapılan açıklamalar ve kanun hükümleri çerçevesinde davalının sorumlu olduğu faiz borcunun miktarının tespiti bakımından konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

O halde mahkemece; yukarıdaki yapılan açıklamalar ve kanun hükümleri çerçevesinde davalının sorumlu olduğu faiz borcunun miktarının tespiti bakımından konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9963, Karar No: 2010/1283, Tarih: 02.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9963 E.  ,  2010/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 17.12.2007 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol,su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7669, Karar No: 2007/13971, Tarih: 22.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/7669 E.  ,  2007/13971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının arsa sahibi bulunduğu taşınmaz üzerine dava dışı müteahhit tarafından inşa edilen binanın 4 ve 5 nolu bağımsız bölümlerini davacı ...’in, 8 nolu bağımsız bölümü ise davacı ...’nın 5.8.2003 tarihinde davalıdan satın aldığını, davalının 10.12.2003 tarihli protokol ile satıma konu daireleri en geç 28.5.2004 tarihinde teslim etmeyi, aksi halde her bir daire için aylık 150 Dolar kira tazminatı ödemeyi taahhüt ettiğini, teslim yapılmadığı gibi yapılan tespit sonucu inşaatın tamamlanması için 15 aylık bir süreye ihtiyaç olduğunun belirlendiğini ileri sürerek kira kayıplarının tahsili için başlattıkları icra takibine vaki itirazın iptaline ve şimdilik 22.138.91 YTL alacağın tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taahhüt edilen teslim tarihinden itibaren icra takip tarihine kadar olan dönem için her bir daire için 150 Dolar hesabı ile 7.035 Dolar karşılığı 9.286,20 YTL asıl alacak için itirazın iptali ile takibin devamına, fazla talebin reddine, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir..

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir..

2-Davacılar, davalıdan satın aldıkları bağımsız bölümlerin taahhüt edilen tarihte teslim edilmediğini ileri sürerek kira kaybı talebinde bulunmuşlar ve delil olarak 10.12.2003 tarihli protokole dayanmışlardır. Dosya içinde mevcut tapu kayıtları incelendiğinde davacılardan ...’in 4 ve 5 nolu daireleri 5.12.2003 tarihinde davalıdan satın aldığı anlaşılmakta, davacı ...’nın ise, 8 nolu daireyi tapuda dava dışı ... ...’den satın aldığı görülmektedir. Dayanılan 10.12.2003 tarihli protokolde ise davacı ...’e satılan 4 ve 5 nolu dairelerin teslim edileceği tarihin açıklandığı ve zamanında teslim edilmediği takdirde aylık 150 Dolar kira bedeli ödeneceğinin belirtildiği görülmektedir. Davacı ..., 8 nolu daireyi davalıdan satın aldığını ve davalının bu daire için geç teslim nedeniyle kira bedeli ödeyeceğine dair bir taahhütte bulunduğunu ispatlayamamıştır. Davacı ... ile davalı arasında akti ilişki bulunmadığından ...’nın açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken açıklanan hususun göz ardı edilerek bu davacı yönünden de belirlenen kira bedelinin tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 22.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.