muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6548, Karar No: 2024/9523, Tarih: 10.06.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının hizmet alım sözleşmelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında olduğunu belirttiği ve toplu iş sözleşmesi farklarına dair ödeme yaptığı dikkate alındığında hükmedilen işçilik alacaklarından sorumlu olmadığı yönündeki istinaf sebebinin yerinde görülmediği, dava dilekçesinde 15.04.2016 - 01.04.2018 ve 01.03.2019 - 31.01.2020 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin yanı sıra dava tarihine kadar davacının yararlanma hakkına sahip olduğu tüm toplu iş sözleşmeleri uygulanarak alacakların hüküm altına alınması istendiğine ve davalı tarafça da 01.06.2020 - 31.08.2020 arasını kapsayan üçüncü bir toplu iş sözleşmesi olduğu ve bu sözleşmenin farklarının ödendiği savunulduğuna göre talep aşımından söz edilmesinin mümkün olmadığı, hükme esas alınan 10.07.2023 tarihli bilirkişi ek raporunda 07.04.2021 tarihli tabloda yer alan alacak kalemlerinin dava sonrası davalı tarafça yapılan ödemelerin tenzil edilmesiyle bakiye alacak hakkına ilişkin olduğunun belirtildiği ve söz konusu tutarların hüküm altına alındığı, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki talep dönemi için arabuluculuk dava şartı yerine getirilmediğinden bu dönemde talep edilen miktarların dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı, uygulanması gereken toplu iş sözleşmesi ile alacakların hesabı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan 01.03.2019 - 31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin art etkisi göz önünde bulundurulduğunda yapılan hesaplamanın yerinde olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35312, Karar No: 2013/34058, Tarih: 03.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/35312 E.  ,  2013/34058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Katılan hakkında ... ... Devlet Hastanesinden verilen 11.02.2010 tarihli raporda;sol gözde hematom, konjonktivada kanama, sol zigomatik kemikte 1-2 cm.lik yüzeyel kesi, kafada tepede 1-2 cm.lik kenarları düzensiz enine kesi, sol bacak arka yüzde gluteus üzerinde 3-4 cm uzunluğunda 5-6 cm derinliğinde keskin yüzlü bıçak yarası, sol bacak arka yüzde 1 cm ve 4 cm.lik yüzeyel kesi saptandığının belirtilmesine karşılık raporun çehrede sabit eser yönünden belirsiz bulunması 16.02.2010 tarihli ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporununda çehrede sabit eser belirtmemesi karşısında bu eksiklik giderilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Görgü tanığı bulunmayan olayda, sanığın; sokakta yürürken mağdurun ara sokaktan çıkarak kendisine saldırması üzerine kendini korumak amacıyla karşılık verdiğine, mağdurun akli dengesinin yerinde olmadığına dair savunması, hazırlık soruşturmasında dinlenen mağdurun ağabeyi olan ...'nın mağdurun psikolojik sorunlarının bulunduğu ara sıra çevreye rahatsızlık verdiğine ilişkin beyanı, sanığın da olayda yaralandığının anlaşılması karşısında, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesine göre, şüpheli kalan bu halden sanığın istifade ettirilerek hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3)5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca, hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA , 03/10/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/602, Karar No: 2017/5692, Tarih: 09.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/602 E.  ,  2017/5692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından her iki davaya yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.05.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/9851, Karar No: 2014/1368, Tarih: 28.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9851 E.  ,  2014/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İlçesi, ... Köyü, 238 ada 1 parsel sayılı 1186,03 m² yüzölçümlü taşınmaz, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında tarla niteliğiyle, beyanlar hanesinde "... oğlu, ...'ın kullanımında olduğu, üzerindeki fındık ağaçlarının kendisine ait olduğu" belirtilerek Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın eylemli orman olduğu iddiasıyla, tesbitin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Orman Yönetimi tarafından eylemli orman iddiasıyla açılan kadastro tesbitine itiraz davasıdır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazın üzerinde 20 - 30 yaşlarında fındık ağaçları bulunduğu ve eylemli orman olmadığı belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 28/01/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1573, Karar No: 2023/2714, Tarih: 04.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1573 E.  ,  2023/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1049 E., 2022/1492 K.

KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/4 E., 2022/29 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 19.07.2022 tarihli ek kararıyla, süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle, istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararının, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı ... vekilinin istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yöneliktir.

İlk Derece Mahkemesinin esasa ilişkin kararının, davalı ... vekiline 29.06.2022 tarihinde elektronik tebligat yolu ile tebliğ edildiği, istinaf dilekçesinin ise yasal süre geçirildikten sonra 18.07.2022 tarihinde verildiği anlaşılmaktadır.

Buna göre; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/513, Karar No: 2021/1948, Tarih: 01.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/513 E.  ,  2021/1948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,taraflar arasında davalının dava dışı idare ile yaptığı sözleşme gereği elektrik işlerinin yapımı için hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, bu iş kapsamında düzenlenen son hakedişin eksik işler ve sözleşme gereğince bulundurulması gereken 2 adet elektrikçi ustasının işin bitiminden sonra işyerinde bulundurulmadığı iddia edilerek ödenmediğini, yine sözleşme gereğince davalıya verilen teminat senedinin işin bitmesine rağmen müvekkiline geri verilmediğini ileri sürerek, son hakkediş bedelinin davalıdan tahsilini ve teminat senedinin iadesini, cevaba cevap dilekçesi ile de talebini daraltarak 86.847,14 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 27/12/2017 tarihli dilekçeyle teminat mektubuna ilişkin talebin atiye bırakıldığını bildirmiştir.

Davalı vekili; sözleşme gereğince %5 ihtiyat kesintisi yaptıklarını ve haklı sebeplerden dolayı davacıya ödenmediğini, zira davacının işin geçici kabulünden itibaren en az 120 gün süre ile 2 tane elektrik ustasını bulundurma yükümlülüğünü yerine getirmediğini, eksik ve ayıplı işlerin davacı firma tarafından giderilmemesi nedeniyle müvekkili tarafından giderildiğini, sözleşmenin 5.14 maddesi gereğince davacının %5 teminat kesintilerinin %10 unu işverene hizmet bedeli olarak ödemekle yükümlü bulunduğunu, davacının borcu bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, 27/12/2017 tarihli dilekçeyle teminat mektubuna ilişkin talebin atiye bırakılmasının kabul edildiğini bildirmiştir.

İlk derece mahkemesince, geçici kabul tutanağındaki eksikliklerin davalı tarafından giderilmesi nedeniyle 4.350,00 TL'nin davacının alacağından düşülmesi gerektiği, davalı tarafından dava dosyasına konulan faturaların bu iş için kullanılan malzemelere ait olduğu hususunun ispat edilemediği, sözleşmenin 11.6 maddesindeki cezai şartın ifaya ekli cezai şart olup, BK m. 179/2 ye göre alacaklının ifayı kabul ederken herhangi bir çekince ileri sürmemesi halinde cezai şartı talep etme hakkının ortadan kalkacağı, dava dosyası içerisinde davalının eseri teslim alırken ihtirazı kayıt ileri sürdüğüne ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığı, bu nedenle ceza-i şart bedeli olarak istenen bedelin davacı alacağından mahsubunun mümkün olmadığı, işin ifası sırasında davalı tarafından 1.595,00 TL zarara neden olunduğu iddiasının ispatına ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığı, sözleşmenin 5.14 maddesi gereğince %5 teminat kesintilerinin %10'unu hizmet bedeli olarak gerektiğinde işveren tarafından kesilebileceğinin düzenlendiği ancak konusu kesintinin hangi durumlarda yapılabileceği hususunda herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği ve davalının buna ilişkin mahsup savunmasını kanıtlar delil sunmadığı gerekçesiyle davanın 86.847,14 TL yönünden kabulüne, 27/12/2017 tarihli ıslah dilekçesiyle ıslah tarihine kadar talep edilen işlemiş faiz yönünden yapılan 30.853,76 TL hesap yerinde olduğundan bu talebin kabulüne, 500.000,00 TL bedelli teminat mektubunun atiye bırakılması ve bunun davalı tarafından kabul edilmesi nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23.Hukuk Dairesi tarafından, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve özellikle mahkemece hüküm kısmında harcı yatırılarak talep edilen işlemiş faiz de belirtilerek hüküm kurulmuş ise de, sadece asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütüldüğü, bu nedenle faize faiz yürütülmediğinin anlaşılmasına, nakdi teminata ilişkin kesintilerin iadesine ilişkin sözleşmenin 8. maddesi kapsamındaki koşulların oluştuğunun anlaşılmasına, sözleşmenin 11.6 maddesinde düzenlenen ve mahsuba konu edilmesi gerektiği savunulan cezai şartın seçimlik ceza-i şart olup, sözleşmede açıkça daire sahiplerine yapılacak ilk veya son teslimden söz edilmediği, davacının bağımsız bölümlerin ilk teslimden itibaren iki aylık süre için bu madde hükümlerine uygun olarak teknik personeli bulundurduğu, atiye bırakılan dava yönünden maktu vekalet ücreti takdirinin yerinde olduğu gerekçeleriyle istinaf başvurusunu esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyizine gelince;

Dava, açıldığı tarihteki harçlandırılmış değer üzerinden sonuçlandırılmalı ve yargılama gideri ve vekalet ücretine bu değer üzerinden hükmedilmelidir. Davacının daha sonra talebini daraltması da bu manada kendi lehine sonuç doğurmaz.

Somut olayda, davacı dava esas değeri olarak 103.631,35 TL bildirerek bu miktar üzerinden harç yatırarak talepte bulunmuştur. Daha sonra cevaba cevap dilekçesi ile talebini 86.847,14TL olmak üzere daraltmıştır. Davacının talebini 16.784TL daralttığı anlaşılmakla bu değer üzerinden de davalı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu miktar için vekalet ücreti verilmemesi doğru olmamış ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazının kabulü ile, kararın hüküm bölümüne 6 numaralı bentten sonra “7- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 2.180,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine” fıkrası eklenmek suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 01.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11229, Karar No: 2020/6468, Tarih: 04.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/11229 E.  ,  2020/6468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihi olan 16.07.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 04.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11869, Karar No: 2022/2844, Tarih: 16.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/11869 E.  ,  2022/2844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra hükmün açıklanmasını gerektiren koşulların oluşup oluşmadığının tespiti bakımından sanığın adına çıkarılan ve "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılmasını müteakip, gelmediği takdirde duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin." ihtarını da içeren meşruhatlı davetiyenin tebligat çıkarılarak tebliğ edilmesi gerekirken, sanığın bilinen adresine yapılan meşruhatlı davetiyede ''Mazeretiniz olmadığı halde duruşmaya gelmediğinizde CMK.nın 176/2. maddesi uyarınca zorla getirileceğiniz, CMK.nın 206/1. maddesi uyarınca delillerin ortaya konulmasına başlanacağı; CMK.nın 98/3. maddesi gereğince hakkınızda yakalama emri düzenlenebileceği ihtar olunur.'' şerhi düşülmek suretiyle, yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-CMK.nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3, CMK.nın 34. ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 Kararı uyarınca hükümlerin gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükümlere esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiillerinin belirtilmesi ve bu fiillerin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil hükümler kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak açıklanması geri bırakılan kararlara atıf yapılmak suretiyle hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9717, Karar No: 2014/2449, Tarih: 19.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9717 E.  ,  2014/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/310149

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2011

NUMARASI : 2009/2236 (E) ve 2011/120 (K)

SUÇ : Kaçakçılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olaydan sonra sunulduğu anlaşılan ve 29.07.2010 tarihli bilirkişi ek raporunda irdelenen 13.10.2009 tarihli faturanın, defter kayıtlarına intikal ettirilmediğinin rapor edildiği; ibraz edilen sevk irsaliyesinde eşyanın cinsinin masa telefonu olarak, ambalaj durumunun çuval olarak belirtildiği halde, olay tutanağı ve dosya içerisinden 12 adet çuval içinde koliler halinde 100 adet panasonik marka faks cihazı ile 48 adet Senova marka telsiz telefon olduğu anlaşılmakla, sunulan belgelerin dava konusu eşyayı temsil etmediği gözetilerek, sübut bulan atılı suçtan sanığın cezalandırılması yerine, delilerin takdirinde yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.