muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18345, Karar No: 2017/19306, Tarih: 12.07.2017

Türk Ceza Kanununun 29. maddesinde tahrik; "haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir, diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, düzenlenmiştir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu halde fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana getirdiği karışıklığın bir sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan bir nedendir. Başka bir anlatımla haksız halinde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmış bulunmaktadır.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda, 765 sayılı Kanunda yer verilen ağır "tahrik–hafif tahrik" ayırımına son verilmiş; tahriki oluşturan eylemin, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilmesi yapılıp, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurularak, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun çeşitli kararlarında tartışmasız olarak benimsendiği üzere, tahrik nedeniyle yapılacak indirimin oranı belirlenirken, haksız tahriki oluşturan hareketin işleniş şekli, yeri, niteliği, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları gözönüne alınıp değerlendirilmelidir.

Sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için ilk haksız hakaretin katılanlar tarafından gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

Bunun dışında ilk haksız davranışa karşı tepki olarak işlenen fililin ölçüsüz ve çok aşırı tepki içermesi durumunda, bu aşırı tepkiye karşılık olarak suç işleyen kişi hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanabileceği kabul edilmektedir.

Sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için ilk haksız hakaretin katılanlar tarafından gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

Bunun dışında ilk haksız davranışa karşı tepki olarak işlenen fililin ölçüsüz ve çok aşırı tepki içermesi durumunda, bu aşırı tepkiye karşılık olarak suç işleyen kişi hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanabileceği kabul edilmektedir.

Karşılıklı tahrik oluşturan fiilerin varlığı halinde, fail ve mağdurun birbirlerine yönelik tahrik oluşturan bu haksız davranışların birbirlerine oranla, değerlendirilmesi, öncelik ve sonralık durumları ile, birbirlerine etki tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri gözönünde tutulmalı ulaştıkları boyutlar, vehamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı ve bunun sonucuna göre, etki tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilmeli, failin haksız davranışa gösterilen tepkide aşırılık ve açık oransızlık saptanırsa bu aşırı tepki sonrasında suçu işleyen fail hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmalıdır.

Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde; maddi olayda yalın ailesi ile ... ailesi arasında husumet bulunduğu, katılan sanık ...'in babası ...'in diğer katılan sanık ...'ın oğlunu öldürdüğü ve olay tarihinde cezaevinde olduğu ve katılan sanık ... ile, annesi katılan ...'in cezaevinde kendisini ziyaret ettikten sonra, alışveriş için pazar yerinde bulunduğu sırada, diğer katılan sanıklar ... ve ... ile karşılaştıkları ve önceden aralarında varolan husumetin etkisiyle katılan sanık ...'nin diğer katılan ...'ye " oğlumu öldürdünüz, gidin buradan şeklinde sözlerle üzerine yürüyerek katılan ...'yi iteklediği ve yere düşürdüğü, bu durum üzerine, katılan sanık ...'ın annesi yapılan saldırıya karşılık vererek katılan sanık ...'ye yumruk atarak etkili eylemde bulunduğu, bu durumu gören ve eşinini korumaya çalışan katılan sanık ...'nın, sanık ...'ın üzerine yürüdüğü ve ona vurmak istediği sırada, görevli memuru... tarafından engellendiği, bu sırada, katılan sanık ...'in " üzerinde taşıdığı tabancayı havaya doğrultarak katılan sanıklar ...ve ...'ya yönelik olarak" ikinizi de vuracağım" diyerek ateş etmek istediği ancak tabancanın tutukluk yaptığı ve ateş almadığı, sanık ...'ın eylemini gören görevli polis memuru...'in katılan sanık ...'ı durdurmaya ve engellenmeye çalışıldığı, sanık ...'ın önce görevli polis memurundan kurtularak kaçtığı sonrasında, görevli polis memurları tarafından yakalandığı ve soruşturma kapsamında karakola götürüldüğü, yürütülen soruşturma kapsamında, katılan ...'in ifade vermek üzere karakola gittiği sırada, sanık ...'ın katılan ...'ye saldırarak etkili eylemde bulunduğu, şeklinde gerçekleşen olayda,

Katılan sanık ...'in diğer katılan sanık ...'ın annesi olan katılan ...'ye etkili eylemde bulunarak ittirmesi ve yere düşürmesi sonucunda, katılan sanık ...'ye tepki gösterdiği ve etkili eylemde bulunduğu sonrasında gelişen olaylarda Katılan sanık ...'ın eşi ...'yi korumak için hareket ederek katılan sanık ...'ın üzerine yürüdüğü " sen ne geziyorsun buralarda, bize inat yapar gibi ...'dan çek git "şeklinde sözler söyleyerek üzerine doğru yürümesi üzerine katılan sanık ...'in kendini korumak ve saldırıyı engellemek amacıyla hakaret ederek üzerinde taşıdığı silahı çıkararak havaya doğru ateş etmek istediği şeklinde gerçekleşen eylemlerde, katılan sanık ...'in saldırgan bir tutum izlemeyip kendisine yönelik yapılan saldırıları önlemek amacıyla silahını çıkartarak, gelecek saldırıyı engelleme amacıyla hakaret ettiği ve katılan sanık ...'ın kendisine ve annesine yönelik diğer katılan sanıklar ... ve ...'ın davranışlarına duyduğu öfke ve hiddet sonucunda, ruhi durumundaki tepkiyle ve tahrik altında atılı suçu işlediği özellikle ilçe jandarma karakolunda görevli ve pazarda ilk anda olay yerinde bulunan tanıklar ..., ... ve ...'in anlatımları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla,

Bu nedenle katılan sanık ... hakkında TCK 29 maddesinde yazılı haksız tahrik hükümlerinin uygulanması istemiyle, Yargıtay 4 Ceza Dairesinin, 27/11/2013 tarih ve 2012/20378 Esas ve 2013/29916 Karar sayılı onama kararına itiraz edilmiştir.

SONUÇ ve İSTEM: Yukarıda açıklanan nedenler ve tüm dosya kapsamına göre,

1- İtirazımızın KABULÜNE,

2- Yargıtay 4 Ceza Dairesinin, 27/11/2013 tarih ve 2012/20378 Esas ve 2013/29916 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Beylikova Asliye Ceza Mahkemesinin, 23/03/2010 tarih ve 2008/54 Esas ve 2010/27 Karar sayılı kararının, katılan sanık ...'in, katılan sanıklar ... ve ...'ın davranışlarına duyduğu öfke ve hiddet sonucunda, ruhi durumundaki tepkiyle ve tahrik altında atılı suçu işlediğinin kabulüyle hükmün bu nedenle, BOZULMASINA,

4- İtirazımız yerinde görülmediği takdirde, dosyanın incelenmek üzere, yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi,

İtirazen arz ve talep olunur, isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü,

İTİRAZIN KAPSAMI:

İtiraz, sanık hakkında tehdit suçundan açılan dava üzerine Beylikova Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kurulan hükümde sanık ...'in TCK 106/2-a, 43/2, 62 md 1 Yıl 13 Ay Hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair hükümde, sanığın haksız tahrik altında atılı suçu işlediği halde hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanmaması nedeniyle bozulması gerekirken onanmasına dair dairemizin 27/11/2013 tarihli kararının kaldırılarak bozulmasına ilişkindir.

KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308 maddesinin 3. fıkrası uyarınca, sanık ... hakkında kurulan hükümle ilgili İTİRAZIN KABULÜNE,

KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308 maddesinin 3. fıkrası uyarınca, sanık ... hakkında kurulan hükümle ilgili İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 27/11/2013 gün ve 2012/20378 esas, 2013/2705 sayılı kararının itiraz nedeniyle sanık ... hakkındaki hükümle sınırlı olarak KALDIRILMASINA,

Sanık ... hakkında TCK'nın 106/2-a maddesine göre açılan dava üzerine kurulan hükümde, dosya içeriği, tarafların anlatımları ve oluşa göre, katılan sanık ...'in, katılan sanıklar ... ve ...'ın davranışlarına duyduğu öfke ve hiddet sonucunda, ruhi durumundaki tepkiyle ve tahrik altında atılı suçu işlediğinin kabulüyle, sanık hakkında tayin olunun cezanın TCK'nın 29. maddesi gereğince indirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, itiraz bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17577, Karar No: 2014/1404, Tarih: 03.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17577 E.  ,  2014/1404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAKOCA ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/456-2012/568.

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, davalı abonenin başvurusu üzerine Akçakoca Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından verilen 06.08.2012 günlü ve 179 nolu kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Akçakoca Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 06.08.2012 günlü ve 179 nolu kararının iptaline, ancak davalı dava açılmasına sebebiyet vermediğinden vekille temsil edilen davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından yargılama giderlerine hasren temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davalının meskeniyle ilgili olarak elektrik aboneliği sözleşmesinin düzenlendiği, hukuken geçerli bu sözleşme ilişkisi devam ederken, davalının 25.05.2012 tarihli dilekçesi ile Akçakoca Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurarak faturalarına yansıyan kaçak/kayıp ve sayaç okuma bedelleri adı altında alınan ücretlerin iadesine karar verilmesini talep ettiği, Akçakoca Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin de bu başvuru üzerine 06.08.2012 günlü ve 179 sayılı kararı ile şikâyetin kabulü yönünde karar aldığı, toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Görülmekte olan davada, davalının başvurusunun haksızlığının tespiti ve bu başvuru üzerine tesis edilen Akçakoca Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptali istenilmiştir.

Davalının açıklanan işleminin hukuksal nitelikçe mevcut bir sözleşme ilişkisi sırasında yaratılmış bir muaraza (çekişme) olduğu; davadaki istemin de bu muarazanın önlenmesine yönelik bulunduğu açıktır.

Bu durumda, mahkemece; dava açılmasına davalı tarafın sebebiyet verdiği ve bu nedenle yargılama giderleri ile bu giderlere dahil olan vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11224, Karar No: 2022/3370, Tarih: 02.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11224 E.  ,  2022/3370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun ise 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, iştirak halinde suç işledikleri iddiasıyla açılan davada zamanaşımını kesen son sebep olan sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 29.05.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ..., sanık ... müdafisi ve katılan vekili temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 02.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29776, Karar No: 2013/19802, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29776 E.  ,  2013/19802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... 'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26.12.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32670, Karar No: 2016/4795, Tarih: 03.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/32670 E.  ,  2016/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi alacağı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davalı işyerinde usta dokumacı olarak net 1.500,00 TL ücret ile çalıştığını, SGK girişinin geç yapıldığını, ücretlerin tam olarak bordroya yansıtılmadığını, işyerindeki aksaklıklar ve çalışma düzeni konusundaki yakınmalarını davalı işverene bildirdiğinde tepki ile karşılaştığını ve işyerini terk etmesi gerektiğinin söylendiğini, son aya ait 18 günlük ücret alacağının olduğunu, iş sözleşmesinin fiilen işten çıkarılmak suretiyle haksız feshedildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve ödenmeyen ücret alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, gerçekleştirilen feshin kendileri yönünden haklı olduğunu, davacının işyerinde 11.02.2011 tarihinde işe başladığını, asgari ücret ile çalıştığını, iddia edildiği gibi işyerinde fazla mesai çalışmasının olmadığını, olursa karşılığının ödendiğini, davacının işi kendisinin bıraktığını, bayram ve izin paralarını aldığına dair davacının belge imzaladığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında ki “Fazla mesai alacağı ve hafta tatili alacağı,ücret alacağına ilişkin talebin reddine” şeklinde ki cümlenin maddi hataya matuf olduğu kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

3-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.