muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4799, Karar No: 2011/224, Tarih: 27.01.2011

I) Sanık ...’ın 15.06.2004 tarihinde genel güvenliği kasten tehlikeye düşürme suçu yönünden;

Sanığın suç tarihinde mağdur ...’ı yaral amak kastıyla ateş ettiği ve tek bir fiil ile iki ayrı suç oluşamayacağı gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 170.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

i) Sanık ... hakkında çıkar amaçlı suç örgütü yöneticiliğinden 01.06.2006 tarihli iddianame ile dava açıldığından, temadinin kesildiği, sonraki 13.11.2006 tarihli iddianame ile aynı suçtan açılan davanın CMK.nun 223/7.maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

j) Sanık ...’in suç tarihi olan 22.02.2006'da mağdur ...’ı öldürmeye teşebbüs suçunda;

Mağdurun suç tarihinde 17 yaşında olduğu nazara alınarak, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

k) Sanık ...’in mağdur ...’ya yönelik eyleminde;

Sanığın mağduru, sağ hemitoraks arka aksiler hatta 1 adet, sol kalçada 1 adet, sol tibia distal içte 1 adet giriş ve 3 cm.aralıklı çıkış yarası olacak şekilde tüfek ile yaraladığı, akciğer içinde mermi çekirdeği saptandığı, yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirmediği anlaşılmakla, yara yerleri göz önüne alınarak eyleme bağlı ortaya çıkan kastına göre sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

l) Sanık ... hakkında çıkar amaçlı suç örgütü üyeliğinden 01.06.2006 tarihli iddianame ile dava açıldığından temadinin kesildiği, sonraki 13.11.2006 tarihli

iddianame ile aynı suçtan açılan davanın CMK.nun 223/7.maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiileri, Cumhuriyet Savcısı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar ..., ... ve ...’ın mağdur ...’e, sanık ...’in mağdurlar ... ve ...’ya yönelik eyleminde CMUK.nun 326.maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanıklar ..., ... müdafiilerinin ve sanık ...’ın tahliye taleplerinin REDDİNE, 27.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

27.01.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... İstanbullu'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ..., ..., ... ve ... müdafii Avukatlar ... , ... ile ... ’ın yokluklarında 03.02.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/24235, Karar No: 2014/8458, Tarih: 30.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24235 E.  ,  2014/8458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin, en aleyhe yorumla suça konu faturaların düzenlenme tarihi olan 31.12.2003, 31.12.2004 ve 31.12.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında ''2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek '' suçundan kurulan hükme yönelik müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında ''2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından kurulan hükümlere yönelik müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ''2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4137, Karar No: 2023/1001, Tarih: 27.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4137 E.  ,  2023/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2017/7 E., 2019/5 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki Kadastro Tespitine İtiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... ve arkadaşları vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... ve arkadaşları vekili; davacıların ortak murisleri ...' den kalan ... ilçesi ... köyü Köyiçi mevkiinde kain taşınmaza davalı ...'in taşınmazın kullanım şeklini ve yüzeysel yapısını değiştirir şekildeki müdahalede bulunduğunu ileri sürerek, müdahalesinin önlenmesi istemiyle Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır.

2. Birleşen dava dosyasında davacı ...; ortak murisleri ...'den kalan taşınmazdaki miras hissesine davalı ...'in el attığını ileri sürerek, müdahalesinin menine karar verilmesi istemiyle Asliye Hukukuk Mahkemesinde dava açmıştır.

3.Birleşen dava dosyasında ... ve arkadaşları vekili; davacıların ortak murisleri ...'den kalan ve dava dilekçesinde sınırları belirtilen taşınmaz bakımından zilyetlikle kazanma koşullarının davacılar lehine oluştuğunu ve mirasçılar arasında taksim bulunmadığını ileri sürerek, taşınmazın ... mirasçıları adına miras hisseleri oranında tesciline karar verilmesi istemiyle Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır.

4. Yargılama sırasında dava konusu taşınmazlar hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dava dosyaları Alucra Kadastro Mahkemesine devredilmiş ve bu mahkeme tarafından aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunduğundan bahisle davaların birleştirilmesinden sonra Alucra Kadastro Mahkemesinin kapatılması nedeniyle dava dosyası Şebinkarahisar Kadastro Mahkemesine devredilmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davada davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davada davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Şebinkarahisar Kadastro Mahkemesinin 06.05.2014 tarih ve 2013/37 Esas, 2014/44 Karar sayılı önceki kararıyla; birleşen dosya davacılarının davasının kabulü ile malik hanesi boş olarak gönderilen Giresun ili ... ilçesi ... Köyü 112 ada 1, 113 ada 1, 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tamamı ayrı ayrı 6 pay kabul edilerek; miras payları oranında ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı ...'in hissesi dışındaki hisselere müdahalesinin menine, 114 ada 1 parsel üzerindeki evin 12 pay kabul edilerek; 7 pay ... adına, 1 er payın diğer ... mirasçıları adına beyanlar hanesine muhtesat olarak şerh verilmesine, 114 ada 1 nolu parsel üzerindeki 5 adet elma, 8 adet ceviz ağacı, 3 adet erik ağacı ve 1 adet dut ağacının ... adına beyanlar hanesine şerh verilmesine, 113 ada 1 nolu parselin üzerindeki muhtesatların fen bilirkişisi ...'un 30/09/2013 tarihli raporunda gösterdiği şekli ile ... oğlu ..., ... ve ... adlarına beyanlar hanesine muhtesat olarak şerh verilmesine, 112 ada 1 nolu parsel üzerindeki yapının ise ... oğlu ...'e ait olduğunun beyanlar hanesine şerhine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davalı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 23.02.2017 tarih ve 2015/11625 Esas, 2017/1476 Karar sayılı ilamıyla; "çekişmeli taşınmazlar hakkında yargılama sırasında kadastro tutanağı düzenlenmesi nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 30/2 nci maddesi gereği resen malik araştırması yapılması gerektiği gibi taşınmazın sınırında orman parseli bulunduğundan usulünce orman araştırması yapılması" gereğine değinilerek ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu, davacı ve davalı gerçek kişinin murisi tarafından imar ihya edildiği 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 ve 17 nci maddesindeki koşulların oluştuğu ve ölümüyle mirasçılarına intikal ettiği mirasçılar arasında taksimin bulunmadığı, 114 ada 1 parsel üzerindeki evin muris ve davalı ..., 112 ada 1 parsel üzerindeki evin de ... tarafından yaptırıldığı gerekçesiyle; Birleşen Alucra Kadastro Mahkemesi'nin 2009/69 Esas sayılı dosya davacılarının davasının kabulü ile malik hanesi boş olarak gönderilen Giresun ili, ... ilçesi, ... Köyü 112 ada 1, 113 ada 1, 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tamamı ayrı ayrı 12 pay kabul edilerek; 2 payın ... adına, 5 payın ..., 5 payın ... adına, tapuya kayıt ve tesciline, asıl ve birleşen davanın kabulü ile davalı ...'in hissesi dışındaki hisselere vaki müdahalesinin menine, 114 ada 1 parsel üzerindeki evin 24 pay kabul edilerek; 14 pay ... adına, 5 pay ... adına, 5 pay ... adına beyanlar hanesine muhtesat olarak şerh verilmesine, 114 ada 1 nolu parsel üzerinde yer alan ve Ziraatçi Bilirkişi tarafından hazırlanıp dosyaya sunulan 22.10.2018 havale tarihli raporda belirtilen 6 adet ceviz ağacı, 10 adet ceviz fidanı, 15 adet elma ağacı ve fidanı, 5 adet erik ağacı, 1 adet dut ağacı, 1 adet erik ağacı, 1 adet elma ağacı, 1 adet çam fidanı, 2 adet kayısı fidanı, 1 adet kiraz fidanı ve 1 adet şeftali fidanını ... adına beyanlar hanesine şerh verilmesine, 113 ada 1 nolu parselin üzerindeki muhtesatların fen bilirkişisi ...'un 30.09.2013 tarihli raporunda gösterdiği şekli ile ..., ... ve ... adlarına beyanlar hanesine muhtesat olarak şerh verilmesine, 112 ada 1 nolu parsel üzerindeki yapının ...'e ait olduğunun beyanlar hanesine şerhine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı ... ve arkadaşları vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı ... ve arkadaşları vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazların arasında bulunan ve kadastro krokisinde yol olarak bırakılan alanlara yönelik tescil davaları bulunduğu halde bu kısımlar bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmediğini, 113 ada 1 parsel üzerindeki mluhtesatların 30.09.2013 tarihli krokideki gibi ait olduğu kişiler adına tesciline karar verilmesi gerekirken müştereken şerhe verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazların orman sayılan yerlerden olduklarını, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2. Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazların orman sayılan yerlerden olduklarını, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Dava, genel mahkemeden aktarılan kadastro tespitine itiraz davasıdır.

2. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların orman sayılan veya devletin hüküm tasarrufu altındaki yerlerden olup olmadıkları, değilse davacı ve davalı gerçek kişi lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 Sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1 inci maddesi, 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... ve arkadaşları vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 135,50 TL'nin temyiz eden ... ve arkadaşlarından alınmasına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10668, Karar No: 2012/1971, Tarih: 15.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10668 E.  ,  2012/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 1.Tüketici Mahkemesi’nce verilen 30.03.2010 tarih ve 2009/143 - 2010/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 07.12.2008 tarihinde bankamatikten para çektiğini, bilahare bankamatik kartının süresi dolduğundan yenilendiğini, kart müvekkilinin elinde olmasına ve şifresinin de kendisi ve oğlundan başka kimsede bulunmamasına rağmen, hesabından 09.12.2008 - 11.12.2008 tarihleri arasında ATM'den 5 ayrı işlemle toplam 3.000 TL çekildiğini, bunun üzerine bankamatik kartının iptal ettirildiğini, dolandırıcılığa davalı bankanın güvenlik sisteminin zafiyetinin sebep olduğunu, bu işlemler dolayısı ile müvekkilinin bir takım borçlarını ödeyemediğini, nakti ihtiyaçları nedeniyle sıkıntı içine girdiğini, psikolojik yönden sarsıldığını ileri sürerek, müvekkilinin hesabından çekilen 3.000 TL ile 1.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının kayıp kart bildirimini süresinde yapmayarak kartın hukuka aykırı olarak kullanılmasına sebep olduğu, yapılan işlemde bankanın bir kusurunun bulunmadığı, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20012, Karar No: 2010/1656, Tarih: 26.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/20012 E.  ,  2010/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karacabey İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçluya satış ilanının 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uygulanmak suretiyle tebliğ edilmek istenildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükmü yer almaktadır. Madde bu haliyle iki hali birlikte düzenlemiştir. Bunlardan ilki “adreste bulunmama”, diğeri ise “tebellüğden imtina”dır.Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinin birinci fıkrasında; “Muhatap veya adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak kendisinin imzalaması gerekir.” hükmü öngörülmüştür.

Burada Tüzüğün 28. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını “tahkik etme” görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp, bunu tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde yapılan işlemin usulüne uygun olup olmadığı, hakim tarafından denetlenebilir.

Muhatabın tebliğ adresinde ikamet etmekle birlikte, kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmadığının, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin beyan ve bunun tevsik edilmesi halinde ancak; maddede sayılanlardan, örneğin muhtara imza karşılığı tebliğ edilip, 2 numaralı fişin kapıya yapıştırılması ve komşunun durumdan haberdar edilmesi işlemlerine geçilebilecektir.Tahkikatta muhatabın adresten kesin olarak ayrıldığının ya da öldüğünün tespiti halinde ise Tüzüğün 28. maddesinin 2., 3., 4. fıkraları gereğince işlem yapılacaktır.

Bu itibarla; Tüzüğün 28. maddesinde öngörülen şekilde ve maddede belirtilen kişilere sorularak imzaları da alınmak suretiyle, şayet imzadan çekinmeleri halinde, bu husus da belirtilerek; muhatabın adreste geçici olarak bulunmama sebebi ve tevziat saatlerinden sonra geleceği “tevsik edilmeden”, Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre yapılan tebligat işlemi geçersizdir. Zira bu belgeleme işlemi, devamı işlemleri belirlemesi yanında, muamelenin doğru olup olmadığına karar verilmesi yönünden yardımcı olacak ve tebliği isteyen makam ve hakimin denetimini sağlayacaktır.

21. maddeye göre yapılan tebligatlarda tebliğ tarihi, maddenin son cümlesinde açıkça belirtildiği üzere, iki numaralı fişin yani ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihtir. Tebliğ tarihinin bu şekilde belirlenmesi ve geçerli sayılabilmesi, tebliğ memurunun yukarıda açıklanan araştırmayı mutlaka yapmasına ve belgelemesine bağlıdır. ( HGK. nun 25.01.2006 tarih ve 2005/2-772/17 sayılı kararı)

Somut olayda tebliğ işleminin, muhatabın tevziat saatlerinde bulunmadığı sebebiyle,  mahalle muhtarı imzasına teslim edilip 2 nolu formülün kapısına yapıştırılarak, komşusu  M, B,,ı'ya haber verildiği belirtilmek suretiyle yapıldığı görülmüştür.

Görüldüğü gibi tebliğ memuru, muhatabın adreste geçici olarak bulunmama sebebini ve tevziat saatlerinden sonra geleceğini tespit etmeden ve beyanını aldığı M. B..lı'nın imzasını almadan veya imzadan çekinme durumunu belirlemeden; muhtara tebliğ ve 2 nolu fişin kapıya yapıştırılması işlemlerini tamamlamıştır. Bu hali ile tebliğ işlemi, 7201 Sayılı Kanunun 21. maddesi ile Tebligat Tüzüğü’nün 28. maddesi hükümlerine uygun yapılmamış olmakla usulsüzdür.

İİK.nun 127. maddesi gereğince  taşınmaz  satışlarında, satış  ilanının  bir örneği borçluya  tebliğ  edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

Öte yandan, şikayete konu taşınmaz ile ilgili olarak satış kararında 1.ihalenin 16.01.2009 günü saat: 11.00-11.10 arasında, 2.ihalenin de 26.01.2009 günü aynı saatler arasında yapılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Artırmanın yapılışı ve sonuçlanması hakkında icra müdürlüğünce bir tutanak düzenlenir. Bu tutanakta İİK. Yönetmeliğinin 45.maddesinde belirtildiği gibi artırmanın yapıldığı gün, başlama ve bitme saati… yazılır ve bu tutanak icra müdürü, tellal ve alacaklı tarafından imzalanır.

Somut olayda şikayete konu 2.artırma sonucunda taşınmazın alacağa mahsuben alacaklıya ihale olunduğu görülmektedir. Bu ihaleye ilişkin 2.artırma tutanağında ise artırmanın yapıldığı  tarih gösterilmediğinden mahkemece bu hususun da re’sen göz önünde tutularak ihalenin feshi gerekir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin kabul edilerek ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Somut olayda şikayete konu 2.artırma sonucunda taşınmazın alacağa mahsuben alacaklıya ihale olunduğu görülmektedir. Bu ihaleye ilişkin 2.artırma tutanağında ise artırmanın yapıldığı  tarih gösterilmediğinden mahkemece bu hususun da re’sen göz önünde tutularak ihalenin feshi gerekir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin kabul edilerek ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.