muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/515, Karar No: 2018/1732, Tarih: 06.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/515 E.  ,  2018/1732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, 2001 yılından tarihinden itibaren davalı firmaya ait ... İlçesine bağlı ...'de bulunan Altyapı İşletme Müdürlüğü'nün ... Atıksu arıtma tesisinde makine teknisyeni olarak görev yaptığını, davacının işyerinin ... Atıksu Tesisi olarak davalı işveren tarafından değiştirilmek istendiğini ancak davacının İş Kanunu'nun 22. maddesi gereğince 6 iş günü içerisinde işyeri değiştirilmesini kabul etmediğini davalıya bildirdiğini, 28/09/2015 tarihinde işe gittiğinde işyerine alınmadığını, davalı işverenin yasaya aykırı bir şekilde davacıyı fiilen işe almayarak hizmet akdini feshettiğini belirterek; feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirket tarafından davacının işyerinin değiştirildiğini, davacının işyeri değişikliğini kabul etmeyerek yeni görev yerinde işe başlamadığını, eski işyerine gitmeye devam ettiğini ve tutanak tuttuğunu, davacının görevlendirmeyi kabul etmeyerek iş akdini kendisinin sonlandırdığını ve bu nedenle işe iade davası açamayacağını savunarak; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirket tarafından davacının işyerinin değiştirildiğini, davacının işyeri değişikliğini kabul etmeyerek yeni görev yerinde işe başlamadığını, eski işyerine gitmeye devam ettiğini ve tutanak tuttuğunu, davacının görevlendirmeyi kabul etmeyerek iş akdini kendisinin sonlandırdığını ve bu nedenle işe iade davası açamayacağını savunarak; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacının, davalıya ait ... arıtma tesisinde çalıştığı, davalının davacının görev yerini ... Atıksu Arıtma Tesisi olarak değiştirdiği, davacının değişikliği kabul etmediği, taraflar arasında yapılan iş sözleşmesinin 2. maddesinde işçinin çalışma yerinin işverenin Türkiye sınırları içindeki işyerleri olarak belirlendiği, davacının iş sözleşmesinde imzasının olduğu, davacının görevlendirildiği yeni yer ile .... arıtma tesislerinin aynı ilçe sınırları içinde olduğu, davalının işçilerine bütün şubelerinde servis imkanı sağladığı,bu durumlar dikkate alındığında yapılan değişikliğin esaslı nitelikte sayılmayacağı, işçinin rızasının buulnmasına gerek olmadığı, davalı işverenin yeni işyerinde görevlendirdiği işçisini eski işyerine almak zorunda olmadığını, eylemli fesihten söz edilemeyeceğini, her ne kadar davacı tarafından ... tesisinin değişikliğin yapıldığı dönemde kapanacağı söylentileri bulunduğu ve nitekimde daha sonra kapandığından bahsedilmiş ise de bu durumun davalı şirketin insiyatifi dışında meydana geldiği, Büyükşehir Belediye Yasası gereğince su işlerinin Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı ...'a devredilmesi üzerine davalı şirketin ilçe genelinde işletmiş olduğu arıtma tesislerinin tamamı için oluşan bir sonuç olduğu, kaldı ki davacının çalıştığı ... tesisi ile birlikte ... 1 ve ... 2 tesislerinde de rotasyon uygulandığını,... 1 ve ... 2 tesisinin de yargılama sürecinde davalı şirketçe zorunlu olarak devredildiği, bu durumda davalı şirketin işçileri kapanan şirkete yönlendirerek işçilerin iş akitlerinin feshine zemin hazırladığına ilişkin iddialara değer vermenin mümkün olmadığı, davacının yeni görev yerinde işe başlamayarak iş sözleşmesini kendisinin sona erdirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, sözleşmedeki nakil yetkisine dayalı olarak gerçekleştirilen görev yeri değişikliğinin işçi tarafından kabul edilmemesi üzerine işveren tarafından geçerli nedenle feshedilip edilmediği noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, sözleşmedeki nakil yetkisine dayalı olarak gerçekleştirilen görev yeri değişikliğinin işçi tarafından kabul edilmemesi üzerine işveren tarafından geçerli nedenle feshedilip edilmediği noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir”. Getirilen bu düzenleme ile işçinin iş şartlarında esaslı değişikliği kabul etmemesi halinde işveren ya bu değişikliği yapmamak ya da iş akdini feshetmek zorunda kalmaktadır. Böylece işçi sadece kıdem tazminatı değil, sözleşmenin işveren feshine bağlanan bütün haklarını isteyebilmekte, iş güvencesi hükümlerinden yararlanma koşulları varsa feshin geçersizliğini ve işyerine iadeyi talep edebilme olanağını elde etmektedir. Başka bir anlatımla, işverenin iş akdinde esaslı bir değişiklik yapmak istediği durumlarda işçinin feshe zorlanması yerine sözleşmeyi fesih riski işverene yüklenmektedir.

İşveren tarafından iş şartlarında yapılan değişiklik, işverenin yönetim hakkı kapsamında kalıyorsa esaslı değişiklik sayılmaz. Kısaca, işveren yönetim hakkının kapsamında bulunan konularda tek taraflı değişiklik yapabilir. İşverenin yönetim hakkı yasadan, sözleşmeden ve işyeri uygulamasından kaynaklanabilir. Bu konuda en yaygını, işçinin imzaladığı sözleşme veya sözleşmenin eki niteliğindeki yönetmelik hükümleri ile değişiklik yapılmasını kabul etmesidir. Ancak yönetim hakkı kapsamında kalan değişikliğin, işçinin kişilik haklarına, emredici kurallara ve ahlaka aykırı olmaması, işverenin bu hakkını dürüstlük kuralına uygun kullanması gerekir. Bir başka anlatımla, işveren yönetim hakkı kapsamında kalan değişiklik yetkisi, sözleşme özgürlüğünün sınırları kapsamında incelenmeli, dar yorumlanmalı ve işverenin bu hakkı keyfilik denetimine tabi tutulmalıdır. Yönetim hakkı kapsamında kalan veya sözleşme ile kabul edilen ve geçerli sayılan değişikliklerde, işçinin işverenin bu talimatına uyması gerekir. Aksi halde, değişiklik esaslı değişiklik olmadığından işveren, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. h maddesi uyarınca ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etme veya görev yerine gitmemekten dolayı aynı maddenin g fıkrası uyarınca devamsızlık nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedenle fesih hakkına sahiptir. Her iki durumda da işçi iş görme borcuna aykırı davranmaktadır. İşveren haklı fesih yerine nedeni belirtmek, yazılı yapmak ve işçinin savunmasını almak sureti ile iş sözleşmesinin geçerli nedenle de feshedebilir.

Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesi 2. maddesinde: İşçinin çalışma yerinin işverenin Türkiye sınırları içindeki değişik işyerleri, işveren veya vekilinin göstereceği yerler olarak belirtilen düzenleme ile işverene nakil yetkisi tanındığı, işverenin 17/09/2015 tarihinde personelin iş veriminin artması sebebiyle uygulanan rotasyonda ... Atıksu Arıtma Tesisi olan görev yerinin ... Atıksu Arıtma Tesisi olarak değiştirildiği belirtilerek 28/09/2015 tarihinde yeni görev yerinde işbaşı yapmasının istenildiği, davacının ise 21/09/2015 tarihinde davalı şirkete gönderdiği ihtarname ile görev yeri değişikliğine dair objektif nedenlerin belirtilmemesi ve çalışma koşullarında esaslı değişiklik teşkil ettiğini beyanla kabul etmediğini belirtmesine rağmen işverence görevlendirildiği işyerinde işe başlamadığı yönünde tutanaklar tutulduğu, ayrıca davacının 28/09/2015 günü eski işyerine gittiğini ve işletme şefi... ve personel şefi ...'nun talimatı nedeniyle işyerine alınmadığının belirtildiği ve sonraki günlerde de işyerine geldiği halde işyerine alınmadığına dair tutanaklar tutulduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar nakil yetkisi sözleşmeden kaynaklanmakta ise de, bu nakil yetkisinin kötüye kullanılıp kullanılmadığının keyfilik ve nesnellik açısından denetime tabi tutulması gerekir. Zira işverenin sözleşmeden kaynaklanan değişlik yapma yetkisi sınırsız değildir. Bu yetkinin keyfi kullanılmaması gerekir.

Her ne kadar nakil yetkisi sözleşmeden kaynaklanmakta ise de, bu nakil yetkisinin kötüye kullanılıp kullanılmadığının keyfilik ve nesnellik açısından denetime tabi tutulması gerekir. Zira işverenin sözleşmeden kaynaklanan değişlik yapma yetkisi sınırsız değildir. Bu yetkinin keyfi kullanılmaması gerekir.

Bu nedenle nakil yetkisinin keyfi olup olmadığı, davalının görevlendirmede nesnel bir açıklamasının olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekir.

Davacı işçi iş sözleşmesindeki nakil yetkisinin işverence kötüye kullanıldığını ileri sürmektedir. Nakil yetkisinin kötüye kullanıldığı ileri sürüldüğünde nakli zorunlu kılan objektif nedenlerin varlığı ortaya konulmalıdır.

Davacının iş sözleşmesinde işverene tanınan görev yeri değişikliği yetkisi işletmenin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplere dayalı olması yönüyle sınırlandırılmıştır. Ayrıca davacının fesih tarihine kadar aynı işyerinde çalıştığı ve peryodik bir rotasyon uygulamasının da bulunmadığı anlaşılmıştır. Davalı işverence nakli zorunlu kılan objektif nedenlere ilişkin delil ibraz edilmemiştir. İş Kanunu'nun 22. maddesinde, işverenin iş akdinde esaslı bir değişiklik yapmak istediği durumlarda işçinin feshe zorlanması yerine sözleşmeyi fesih riskinin işverene yüklendiği de yukarıda açıklanmakla hem davacıyı eski işyerine almayan ve hem de değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshetmeyen işverenin işçinin sözleşmeyi kendisinin sona erdirdiği iddiasının da kabul edilemeyeceği, eylemli feshin 28/09/2015 tarihinde gerçekleştiği ve haklı veya geçerli nedene de dayanmadığı sabit olmakla işe iade davasının kabulü gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

4857 sayılı Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5- Alınması gereken 35,90 TL karar - ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar - ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

6-Davacı tarafından yapılan 400,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5- Alınması gereken 35,90 TL karar - ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar - ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

6-Davacı tarafından yapılan 400,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine,

Kesin olarak 06.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3297, Karar No: 2021/12204, Tarih: 22.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/3297 E.  ,  2021/12204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkumiyet; Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi

30.10.2019 tarih – 2019/503 esas ve 2019/1049 karar

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Samsun Bölge Adliye

Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 22.01.2020 –

2019/4392 esas ve 2020/154 kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvuru süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, süresinden sonra olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıdakiler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Olay tutanağına göre, “ ... isimli şahsın halk arasında Mezbahane olarak bilinen ... mahallesi civarında uyuşturucu madde sattığı, bölgenin genel itibariyle Romen vatandaşlardan olduğu için biz görevlilerce yapılacak fiziki takipleri zorlaştırması sebebiyle seyir halinde iken irtibatlı olduğu şahıslara ara sokaklarda uyuşturucu maddeleri verdiği” şeklinde istihbari bilgi alınması üzerine, kolluk görevlilerinin ... mahallesi gondol sokak üzerinden ... mahallesi istikametine gittikleri esnada sanığın, dosya tanıkları ... ve ...ile ... mahallesi Şubat Sokak üzerinde olduklarının görülerek aracın durdurulup yanlarına gittikleri sırada sanığın Şubat Sokak üzerinden 259. Sokak istikametine koşarak kaçtığı, sanığın önü kesilmek

istendiğinde tekrar Şubat Sokak üzerinden ... Sokak istikametine gittiği Şubat Sokak üzerinde sanığın yakalandığı, sanığın kaçtığı güzergah kontrol edildiğinde Yavuzselim Mahallesi Şubat Sokak no: ... ve no: ... arasında bulunan boşlukta beyaz renkli kağıda sarılı satışa hazır halde paketlenmiş 25 fişek 5F- MDMB-PICA etken maddesini içeren sentetik kannabinoidler grubunda yer alan maddenin ele geçirildiği olayda; kendisinde herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı madde ele geçmeyen ve kaçtığı güzergahta Yavuzselim Mahallesi Şubat Sokak no: 7 ve no: 9 arasında bulunan boşlukta ele geçirilen maddeler ve üzerindeki materyalde parmak izine rastlanmadığı ve sanığın uyuşturucu maddeler ile ilgisinin saptanamadığı aşamada, “madde ile irtibatını” beyan etmek suretiyle, suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşılmakla, hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerine göre indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığa verilen adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birisini süresinde ödememesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi gereğince geri kalan miktarın tamamının sanıktan tahsiline karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına” yer verilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,

Suçun niteliği, tutuklu kalınan süre ve bozma sebebine göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19194, Karar No: 2015/24999, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19194 E.  ,  2015/24999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/236-2013/143

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan zeytinin değerlendirme yılı olan 2012 yılındaki dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2) 2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı gösterilerek) ve verim miktarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırma ve Politikalar Geliştirme Genel Müdürlüğü ile Tarımsal Ekonomi ve Politikalar Geliştirme Enstitüsü Müdürlüğünden (mevcut ise Artvin-Yusufeli'ndeki zeytinlikler içinde) araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21112, Karar No: 2019/16554, Tarih: 18.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21112 E.  ,  2019/16554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 2015 yılı Ocak ayından itibaren davalı ... adına kayıtlı taşınmaz inşaatının yapım işinde kalıp ustası olarak çalışmaya başladığını, inşaatın devamı esnasında taşınmazın davalı ... Özel Eğitim Basın Yayın İnşaat Tekstil San. Tic. A.Ş.’ne devredildiğini, davalılar tarafından müvekkilinin ve diğer işçilerin ücretlerinin ödenmemesi üzerine 2015 yılı Ağustos ayı itibariyle zorunlu olarak iş bıraktıklarını belirterek ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili,davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı ... Özel Eğitim A.Ş'nin söz konusu taşınmazı devralan kişi olduğu ve davacı ile aralarında kurulmuş bir iş sözleşmesinden bahsedilemeyeceği ve yine davacı ile davalı ... arasında da kurulmuş bir iş ilişkisinden değil ancak bir ortaklık ilişkisinden bahsedilebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Somut olayda, davacı ile davalı ... arasında işçi işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşmez.

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrası göre iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

Bir kişinin işveren olması için hukuksal ve ekonomik bağımsızlık ile ayrı bir iş organizasyonuna sahip olması yanında, işe uygun yeterli ekipman ile tecrübeye sahip olması gerekir. İşveren konumunda olan bir işverene, kendi hizmeti yanında getirdiği işçilerle birlikte çalışması, onlar adına hareket etmesi, ücretlerini alıp dağıtması, işveren sıfatı kazandırmaz. Bunun tipik örneği 4857 sayılı Kanun’un takım sözleşmesi ile oluşturulan iş sözleşmeleridir. Bu tür sözleşmede, işçilerden biri, birden çok işçinin meydana getirdiği bir takımı temsilen, takım kılavuzu sıfatıyla işverenle sözleşme yapmaktadır. Takım kılavuzu ile sözleşme yapan kişinin işverenle aradaki ilişkisi iş ilişkisidir.

Dosya içeriğine göre, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ile davacı tanık beyanları dikkate alındığında davacının takım kılavuzu sıfatıyla bir grup işçi ile beraber davalıya ait işyerinde iş sözleşmesine bağlı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Çalışan diğer işçiler adına davacının işveren ile muhatap olması aradaki ilişkinin eser sözleşmesi olduğunu göstermez. Davalı tarafça davacı ile davalı gerçek şahıs arasında ortaklık ilişkisi olduğuna dair iddia ispat edilmiş değildir. Tüm dosya kapsamı dikkate alınarak davacı ile davalı ... arasında iş ilişkisi olduğu nazara alınarak davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.