muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10220, Karar No: 2016/11706, Tarih: 26.09.2016

Bilindiği üzere, 5510 sayılı Kanunun 59 maddesinde; “Bu kanunun uygulanmasına ilişkin işlemlerin denetimi, Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları eliyle yürütülür. Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurların görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler; yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” şeklinde düzenleme mevcuttur.

Şu hale göre, her ne kadar Kurumun olayda denetim yetkisi mevcut ise de, bu yetkinin yasal sınırlar içerisinde ve hukuka uygun bir şekilde yapılması gerekmekte

olup, denetim sırasında ifadesi alınan şahısların gerçeği söyleyip söylemediğinin veya söylediklerinin gerçeğe uygun olup olmadığının denetimi yapılmaksızın her olayda gerçekmiş gibi kabul edilerek kişilerin haklarının sınırlandırılmasına hukuken cevaz verilemez. Nitekim bu nedenle olsa gerek kanun koyucu tarafından da Kurum memurları tarafından tutulan tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu düzenlemesi yapılmıştır.

Olayda çözümlenmesi gereken husus, Kurum Kontrol Memuru tarafından yapılan işlemin hukuka uygun olup olmadığı, iade edilmesi gereken bir yersiz ödeme mevcut ise bu ödemenin hangi tarihler arasını kapsayacağı noktalarında toplanmaktadır.

Her ne kadar Kurum Kontrol memuru tarafından ifadelerine dayanılan davacının komşuları ..., apartman yöneticisi ...’ın ifadelerinde “ numara 24’te kiracı olarak ... Hanım, eşi ... bey, ... Hanımın annesi ve bir oğulları ile birlikte ikamet ettikleri” nin beyan edildiği tutanağa geçirilmiş ise de, tanık ...’ın mahkememizdeki ifadesinde okunan kontrol memuru raporundaki imzayı kabul etmekle beraber, “tarafların boşandıklarını bilmediğini, ancak görevli memurun kendisine bir takım sorular sorduğunu ve notlar aldığını tutanağı kendisine boş olarak imza attırdığını daha sonara kendisinin yazmış olduğunu, davacıyı ve eşi ... beyi haftada 1-2 kez görüyorum şeklinde bir beyanı olmadığını,davacı ve eski eşini apartmana girip çıkarken gördüğünü, ancak şahısları ayrı ayrı gördüğünü, karı- koca olarak birlikte görmediğini, , davacı ile ailece görüşmediğini, “ ifade emiş, diğer komşu ... de”davacı ile aynı apartmanda oturduklarını ancak kendisi ile görüşmediklerini, davacının eşini de tanımadığını, geçen yaz döneminde bir bayan ve bir erkek gererek kapıdan kendisine davacıyı ve eşini sorduklarını, kendilerini tanımadığını söylediğini, kendisinin apartmana ilk taşındığı sıralarda davacının eşini gördüğünü, ancak daha sonraki dönmede görmediğini, tutanaktaki imzanın kendisine ait olduğunu ,ancak kendisine sorulan sorulara memurlara da mahkemedeki beyanı verdiğini, ancak onların ifade tutanağını yanlış geçmiş olduğunu,” ifade ettikleri görülmektedir.

Bunun gibi davalı Kurum tarafından davacı ve eski eşi hakkında ... C.Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulunulmuş ve yapılan hazırlık soruşturmasında ifadesi alınan davacının eski eşi ...’ın,”üzerine atılı suçu kabul etmediğini, kendisinin eşinden 2009 yılında boşandıktan sonra ... Mah. ... Sok.No.3/10 .../... adresinde annesi ile birlikte yaşadığını ve halen de yaşamaya devam ettiğini, “ ifade etmiş, davacı tanığı olarak dinlenen bitişik komşu ... ve davacının arkadaşı ... da “davacının eşinden 2009 yılı sonlarında boşandığını, boşandıktan sonra tarafların kesinlikle bir araya gelmediklerini, davacı ile eski eşini birlikte görmediklerini, davacının boşandığı eşinin ...’da oturduğunu,” ifade etmişlerdir.

Gerçekten de davalı kurum yoklama memuru raporuna ekli ifade tutanaklarından açıkça davacı ile boşandığı eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşadıkları anlamı çıkmadığı gibi, davacı ile eşinin boşandığını bilmeyen ve müşterek bir çocukları bulunduğu nazara alındığında zaman zaman çocuk nedeni ile bir araya gelmeleri mümkün olup, eve girip çıktıklarını gören komşuların davacının eşi ile birlikte yaşadıklarını zannederek ifade vermeleri doğal karşılanmalıdır.

Şu halde davalı Kurumun 5510 sayılı Kanunun 56/2. maddesi ile kendisine tanınan denetim yetkisini hukuk devletine yaraşır usullerle kullanması, gelişigüzel olmayan, resmi kayıt ve belgelerle desteklenen ve hiçbir şüpheye yer bırakmayacak deliller ile ortaya koyması gereklidir. Aksi takdirde bu denetim ilgili şahıslar açısından çok olumsuz sonuçlar doğurabilmektedir.

Nitekim dava konusu olayda da davacının yetim aylığının kesildiği hakkında 13.603,46.-TL yersiz ödeme borcu tahakkuk ettirildiği görülmektedir.

Nitekim dava konusu olayda da davacının yetim aylığının kesildiği hakkında 13.603,46.-TL yersiz ödeme borcu tahakkuk ettirildiği görülmektedir.

Davalı Kuruma şikayet dilekçesi veren ... (...’un eşi, davacının üvey babası) olduğu ve davacının annesi ile boşanma aşamasında olduğu, davalı Kurum tarafından ... ve ... aleyhine Kamu Kurum ve Kuruluşlarını vb Tüzel Kişiliklerin Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık suçu işlediklerine dair şikayeti ... Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2013 tarih, 2011/86419 Sor. 2013/7726 No’lu Karar ile “ Kovuşturmaya Yer Olmadığına,” dair karar verildiği, tarafların kesinleşmiş bir mahkeme kararı ile boşandıkları , ... ... Mahallesi Muhtarlığı kayıtlarında ... (...)’ın 17.08.2007 tarihinden itibaren ... Cad.No.9/24 adresine kayıtlı olduğu ve adres kayıt sisteminin de aynı adres olduğu, İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık Genel Müdürlüğü kayıtlarında, ...’ın ... Mah... Sok.No.3/10 .../... adresinde kayıtlı olduğu, Yüksek Seçim Kurulu kayıtlarında ...’ın 26.04.2011 tarihinde ... Mah. ... Sok.No.3/10 .../... adresinde kayıtlı olduğu görüldüğünden, davacı ve eski eşinin ikamet adreslerinin farklı olduğu, farklı adreslerde ikamet ettiği, ... ... Mahallesi Muhtarlığının kayıtlarında ve ... 5 Apt. Yönetim Kurulu tarafından düzenlenen Yöneticiler tarafından Muhtarlığa verilen Değişiklik bildirim formunda davacının annesi ...’un 28.01.2010 tarihinden itibaren kızı ile ikamet ettiği görüldüğünden davacının annesi ile birlikte ikamet ettiği beyanının gerçeği yansıttığı, Sayın Mahkemece yaptırılan ...’un boşandığı eşi ... ile birlikte sürekli ikamet edip etmediğinin komşularından gizli surette sorulup araştırılması istemi üzerine, ... Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğü ... Polis Amirliği tarafından düzenlenen 27.12.2011 tarihli memur raporunda; “...’un ... Cad.No.9/24 ... adresinde oğlu ve annesi ile birlikte ikamet ettiği, ayrıldığı eşi saffet Aşık isimli şahsın adreste ikamet etmediği, ancak adrese gelip gittiği yapılan araştırmadan anlaşıldığı,” tesbiti karşısında davalı Kurumca yapılan denetimin sağlıklı olmadığı açıkça anlaşılmaktadır.

Bozma ilamı sonrasında ... Kaymakamlığı İlçe Nüfus Müdürlüğünün 08.10.2014 tarihli yazısında belirtildiği üzere; Davacı ...’un, eski yerleşim eski yeri adresinin 29.03.2007 Tarihli TÜİK beyanında ... Mah.273/1 Sok. ... (A) Blok No.36/1 İçKapı No.10 .../..., yeni adresinin 12.03.2009 tarihinde ... Mah ... Cad. ... 5 Blok No.9 İç Kapı No.24 .../... adresinde olduğu, eski Eşi ...’ın eski yerleşim yeri adresinin 29.03.2007 Tarihli TÜİK beyanında ... Mah. ... Sok. ... (A) Blok No.36/1 İçKapı No.10 .../..., 12.03.2009 tarihinde ... Mah ... Cad. ... 5 Blok No.9 İç Kapı No.24 .../... ,son adresinin 16.03.2010 tarihinde ... Mah. ... Sok.No.3.İç Kapı No.10 .../... adresi olduğu bildirilip,

..../...

..../...

... Su ve Kanalizasyon İdaresi Abone İşleri Daire Başkanlığı ... Bölge Şube Müdürlüğünün yazısında; ..., ... Sokak No:36/A adresinde su abonelik kaydının bulunmadığı ve ..., ... Sokak No:36/3 A Blok, No:36/4 B Blok olmak üzere ... Apt. adına 35 hane-tek sayaç şebeke aboneliğinin bulunduğunun bildirilmesi,... Elektrik Dağıtım AŞ’nin yazısında;” .../1 No.9 K.5.D.24 .../... adresinde ... adına abone kaydının bulunduğunun bildirilmesi,...’un, ... adına kayıtlı telefonun 16.09.2004 tarihinde Üçkardeşler Apt. (A) Blok No.36/1 İçKapı No.10 .../... adresinde, 06.07.2007 tarihinde ... Cad. ... 5 Blok No.9 İç Kapı No.24 .../... adresinde kayıtlı iken 05.05.2012 tarihinde iptal edildiğinin bildirilmesi karşısında, davacının eski eşi adına birlikte yaşadıkları iddia edilen ... Cad. ... 5 Blok No.9 İç Kapı No.24 .../... adresinde telefon, elektrik, su aboneliği kaydının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar ... 5 Apart.Yönetim Kurulunun göndermiş olduğu 26.12.2014 tarihli yazı eki belgelerde, 2010 ve 2011 yılı apartman aidatları makbuzlarında ... adının, 2012, 2013 ve 2014 yılı apartman aidatlarında ... adının yazılı olduğu ve 26.05.2009 tarihli, 16.04.2011 tarihli ve 08.01.2012 tarihli toplantı tutanaklarında ...’ın, imzasının bulunduğu görülmekte ise de zabıt mümzii tanık ve apartman yöneticisi olan ... beyanında davacının boşandığı eşinin bina sahibi ... isimli şahsın akrabası olması sebebi ile bina toplantıların bu şahsın vekili olarak katıldığını, davacının eşinden boşandığının bildirilmesi üzerine makbuzlara daha sonra davacının adının yazıldığını belirttiği, yine bina yöneticiliği yapan ... anlatımına göre aidatların davacı ... tarafından ödenip boşanma hadisesini öğrenene kadar makbuzlara ...’in boşandığı eşinin adının yazıldığı boşanma olayı öğrenildikten sonra davacının adını yazmaya başladıklarını, binada oturan ... ile mahalle muhtarının beyanlarına göre davacının boşandıktan sonra eşi ile birlikte yaşamadığını belirttikleri,

Yargıtay bozma ilamında her ne kadar apartman yöneticisi ... ile ...’nin beyanlarına göre davacının boşandığı eşi ile birlikte fiili beraberliklerinin olduğu yönünde beyanda bulundukları belirtilmiş ise de tanık beyanları incelendiğinde özellikle binada yöneticilik yapan ...’ın “ davacının 2007 yılında binaya taşındığı, bu dönemde eski eşi ile birlikte ikamet ettikleri, boşanma olayından sonra davacı ve eşinin birlikte ikamet etmediklerinin açıkça görmediğini” belirttiği, tanık ...’nin de “gelen memurlara davacı ve eşini binaya ilk taşındığı dönemde birlikte gördüğünü ancak daha sonra birlikte görmediğini, 2011 yılında davacı ve eşinin ayrı olup birlikte yaşamadıklarını, davacının binada oğlu ve annesi ile birlikte ikamet ettiklerinin” beyan edildiği, zabıt mümzii tanıklardan başka aynı binada oturan ve yine binada bir dönem yöneticilik yapan ...’nın anlatımına göre “davacının oturduğu binanın ... isimli şahsa ait olup bu şahsın davacının boşandığı eşinin akrabası olduğunu, aidatları bizzat kendisinin topladığını, aidatları bizzat davacı ...’in ödediğini, boşanma olayını öğrenene kadar davacının boşandığı eşinin adının aidatlara yazılıp boşanmayı öğrendikten sonra davacının adını yazdıklarını”, bu şahıslar dışında mahalle muhtarı olan ... ..., ... tarafından davacı ve boşandığı eşinin boşanma hadisesinden sonra birlikte

yaşamadıklarının beyan edildiği, özellikle tanık ...’nın anlatımına göre davacının boşandığı eşinin apartman toplantılarına katılma ve aidatlarda adının yazmasının nedenlerinin açıklandığı, davacının boşandığı eşinin apartman toplantısına katılmasının nedeninin davacının oturduğu dairenin davacının akrabası adına olması, akrabalık ilişkisinden dolayı daire malikini temsilen toplantıya katıldığının belirtilmesi ve yukarıda belirtilen diğer deliller göz önüne alındığında; yapılan açıklamalar ışığında davacı ile eski eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşamamış oldukları anlaşıldığından davalı Kurum işleminin yerinde olmadığı ve iptal edilmesi gerekeceği anlaşılmakla mahkememiz dava dosyası yönünden davanın kabulü ile kurum işleminin iptaline,mahkememiz dosyası ile birleşen ... 9. iş mahkemesinin 2012/457 E,2012/581 K sayılı dava dosyası yönünden davanın reddine karar verilip aşağıdaki hüküm fırkası tesis olunmuştur.” gerekçesi ile direnme kararı verildiği anlaşılmakla, bozma ilamı gerekçesindeki açıklamalar karşısında, Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmediğinden talebin on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı sebepten ötürü Yargıtay incelemesine konu olan karar, eski hükümde direnmeye ilişkin olup direnme Dairemizce yerinde görülmediğinden ve bu durumda kararın inceleme yeri Yargıtay Hukuk Genel Kurulu olduğundan dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7779, Karar No: 2019/10864, Tarih: 18.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7779 E.  ,  2019/10864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8009, Karar No: 2007/10123, Tarih: 01.10.2007

6. Hukuk Dairesi 2007/8009 E., 2007/10123 K.

**6. Hukuk Dairesi 2007/8009 E., 2007/10123 K.**

**- PAYDAŞLIĞIN GİDERİLMESİ

- PAYIN TAKSİM EDİLMESİ**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, bir adet taşınmazda paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkeme, dava konusu taşınmazın satış suretiyle paydaşlığının giderilmesine karar vermiş, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, Kayseri ili, Melihgazi ilçesi, 280 No'lu parselin aynen taksim mümkün olmaz ise satış suretiyle paydaşlığının giderilmesini istemiştir. Davalılar vekili, aynen taksim suretiyle paydaşlığın giderilmesini aksi halde davanın reddini savunmuştur.

Paydaşlığın giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının satış suretiyle paylaşma istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.

Paydaşlığın giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ile imar mevzuatına göre aynen bölüşmenin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir.

Taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz.

Aynen bölünerek paylaştırmanın mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para eklenerek denkleştirme sağlanır.

Davada paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.

Aynen bölünerek paylaştırma halinde teknik bilirkişiye ifraz projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz Belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeninden karar alınmak suretiyle belediyeden, Belediye dışında ise İl İdare Kurulundan İmar Yasası ve Yönetmeliğine göre bölüşmenin mümkün olup olmadığı sorulur. İfraz projesinde kimlere nerelerin verileceği konusunda paydaşlar anlaşamazlar ise hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; dava konusu edilen ve satışına karar verilen 280 No'lu parsel tapuda 18.000 m2 büyüklüğünde benzinlik vasfında olup, belediye sınırları içinde olduğu anlaşılmaktadır. Yerel mahkemenin, satış suretiyle paydaşlığın giderilmesine dair verdiği 6.5.2005 günlü ilk kararı, Dairemizin 13.12.2005 gün ve 10232-11586 sayılı kararı ile, harita mühendisi vasıtasıyla ifraz projesi düzenlettirilmesi, düzenlenecek projenin onay makamına sunulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine işaretle bozulmuştur. Mahkeme, bozma ilamına uyarak, 25.4.2006 tarihinde taşınmaz başında yaptığı keşif sonucu harita mühendisi İlker 'a 19.9.2006 tarihli taksim krokisini hazırlatmış ve taksim krokisini onay makamı olan Belediye Encümeni'ne göndermiştir. Ancak Belediye İmar Müdürlüğü'nün 18.12.2006 tarihli belediye başkan yardımcısı imzalı yazısında dava konusu edilen taşınmazın "ifrazının mümkün olmadığı" şeklinde cevap verilmiştir. Mahkemece belediye başkan vekili imzalı yazı ile yetinilerek hüküm kurulması doğru değildir. Bu durumda mahkemece, bozma doğrultusunda hareket edilerek hazırlanan taksim krokisinin onay makamına sunulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek, yazılı şekilde satış kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 1.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34732, Karar No: 2024/9140, Tarih: 26.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34732 E.  ,  2024/9140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1457 E., 2017/1380 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Anılan kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın hakaret kastının bulunmadığına, haksız tahrik ve lehe hükümlerin uygulanmadığına, açıklanan ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, izinsiz afiş asması nedeniyle hakkında işlem yapan kolluk görevlilerine yönelik "Bize böyle davranamazsınız, düzgün davranın lan ve katil polis.'' şeklinde sözler söyleyerek hakaret suçunu işlediği sabit kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede;

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin ..., ... ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, ..., ... ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Doğal haklardan kabul edilmiş ifade hürriyeti çoğulcu demokrasilerde vazgeçilemez ve devredilemez bir niteliğe sahiptir. Düşünce hürriyeti insanın özgürce fikirler edinebilme, edindiği fikirleri ve kanaatlerinden dolayı kınamaya tabi tutulmama ve düşüncelerini meşru yöntemlerle dışarı vurabilme özgürlüğüdür. Demokrasinin olmazsa olmaz şartlarından olan ifade hürriyeti bir çok hak ve özgürlüğün temelidir. Bu özelliğinden dolayı ifade hürriyeti bir çok uluslararası belgeye konu olmuş ve Anayasa'da da ayrıntılı düzenlemelere tabii tutulmuştur. İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 10 uncu maddesinin birinci fıkrasında "Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir." denilmektedir.

Öte yandan kendilerine belirli idari yetkiler verilmiş görevlilerin, sözlerine ve eylemlerine getirilen eleştirilere daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiği AİHM içtihatlarında kabul edilmektedir. Anayasa Mahkemesi 07.02.2019 tarih, 2014/18780 başvuru numaralı (Deniz Benol ve diğerleri başvurusu) kararında, başvuru konusu olaydaki kalıplaşmış sloganların tekrarından ibaret sloganlar kitlesel eylemler yapan bazı grupların kolluk güçleri ile karşılaştıkları durumlarda sıkça kullanılmaktadır. Bu bağlamda "Katil polis hesap verecek." şeklindeki sloganın genel nitelikli olduğu değerlendirilmiş ve başvuru konusu olayda görev yapan polislerin kişisel ... ve itibarına yönelik olmadığı kabul edilmiştir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın kolluk görevlilerine hitaben söylediği slogan niteliğindeki sözlerin, muhatabın ..., ... ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici ve sarsıcı ağır eleştiri niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın kolluk görevlilerine hitaben söylediği slogan niteliğindeki sözlerin, muhatabın ..., ... ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici ve sarsıcı ağır eleştiri niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.