muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3236, Karar No: 2020/6356, Tarih: 25.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/3236 E.  ,  2020/6356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda: Talebin reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin ... ve ... yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeninden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davacılardan ... ve ... yönünden kabulüyle HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş; bu karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşmadığından talebin reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davacılardan ... ve ... yönünden kabulüyle HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6160, Karar No: 2013/7171, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/6160 E.  ,  2013/7171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 tarih ve 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca hükmün, temyiz incelemesi Yargıtay ... Hukuk Dairesine ait bulunduğundan, dosyanın görevli Daire Başkanlığına gönderilmesine, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

AY/OT
Yargıtay — Esas No: 2017/12422, Karar No: 2019/18323, Tarih: 17.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12422 E.  ,  2019/18323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan19 Mayıs Üniversitesi Rektörlüğü ile .... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 04/04/1994 tarihinde davalı ...Üniversitesi Rektörlüğünde geçici işçi statüsünde çalışmaya başladığını, 15/10/1997'de üniversiteden ihale ile personel çalıştırma işini alan davalı ... Ltd. Şti.'nde işe başlayıp 04/10/2007 tarihine kadar kesintisiz olarak Rektörlüğe ait bu işyerinde personel şefi olarak çalışmaya devam ettiğini, bu tarihte şirketten ayrılan müvekkiline kıdem, ihbar ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, 05/10/2007'de diğer davalı ... Temz. İnş. Gıda Mob. Tar. Hayv. Tur. Özel Eğ. ve Sağl. Hizm. San. Tic. Ltd. Şti.'nde işe başlayıp kesintisiz olarak 01/05/2013 tarihine kadar çalıştığını, bu çalışmasının ihale ile hizmet alımını gerçekleştiren diğer davalı ....'nin Tekkeköy sınırları içinde bulunan gübre fabrikalarında gerçekleştiğini, haksız olarak işten çıkarılan müvekkiline kıdem ve ihbar tazminatlarının ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak davacının 04/04/1994-15/10/1997 tarihleri arasında hastane temizlik hizmeti alımı işine istinaden personel şefi olarak çalıştığını, bu tarihten sonra davacının Rektörlük ile akdi bir ilişkisi olmadığını, bu tarihler için ödenmemiş kıdem tazminatı hakkı bulunmadığını, böyle bir hakkı olsa bile zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak davacının 04/04/1994-15/10/1997 tarihleri arasında hastane temizlik hizmeti alımı işine istinaden personel şefi olarak çalıştığını, bu tarihten sonra davacının Rektörlük ile akdi bir ilişkisi olmadığını, bu tarihler için ödenmemiş kıdem tazminatı hakkı bulunmadığını, böyle bir hakkı olsa bile zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .... vekili; davacının 1994-2007 yılları arasındaki çalışmasının müvekkili ile ilgisi bulunmadığından davaların tefriki gerektiğini, davacının 2007 yılından 2013 yılına kadar ... Temizlik işçisi olarak müvekkiline ait işyerinde çalıştığını iddia ettiğini, taleplerinden ... Temizlik Şti.'nin sorumlu olduğunu, davacının müvekkili şirketin işçisi olmadığını, öncelikle husumet itirazında bulunduklarını, müvekkili şirketin Tekkeköy ilçesinde kurulu bir işyeri olup ...Üniversitesi ile bir ilgisi bulunmadığını, davacının birbirinden bağımsız iki iş akdi için tek dava açtığını, davalılar arasında zorunlu ya da ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmadığını, işverenler ve çalışılan dönemler farklı olduğundan bunun yasal olarak da mümkün olmadığını, davacının varsa taleplerinden ... Temizlik Ltd. Şti'nin sorumlu olduğunu, ihale sözleşmesi düzenlenirken fazla mesai gerektirmeyecek şekilde düzenlendiğini, işyerinde çalışmanın 07:00'de başlamadığını, bayram günlerinde çalışma olmadığını, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik Ltd. Şti vekili ; davaya konu edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının iddia ve beyanlarının kötü niyetli olup gerçeği yansıtmadığını, 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkrasına göre; işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerin alt işverenlere verilebileceğini, alt işverene verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem göreceklerinin öngörüldüğünü, iş akdinin haklı sebebe dayalı olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, işyerinde genel olarak fazla mesai uygulaması olmadığını, yemek molası ve 15 dakikadan 30 dakika çay molaları uygulandığında bir işletmede fazla mesai yapılmasının söz konusu olamayacağını, fazla mesai yapıldığında ise bordrolarda gösterildiğini, davacının herhangi bir ihtirazi kayıt koymaksızın ücretlerini tahsil ettiğini, davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığını, davacının ödenmemiş alacağı bulunmadığını, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, ücret bordrolarının imzalı olması veya her ay değişik miktarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması halinde ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının ancak yazılı delille kanıtlanabileceğini, davacının bu alacak kalemleri yönünden tanık dinletmesine muvafakat etmediklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar ...Üniversitesi Rektörlüğü ile .... vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ...Üniversitesi Rektörlüğü ile ....'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, değişen asıl ve alt işverenler arasındaki hukukî ilişkinin tespiti ve bunun işçinin işçilik haklarına etkileri konusunda toplanmaktadır.

Davacı işçi, davalı ...Üniversitesi Rektörlüğü işyerinde 04/04/1994 - 14/10/1997 tarihleri arasında çalışmış, 15/10/1997 tarihinden 05/10/2007 tarihine kadar da davalı üniversitenin yaptığı hizmet alım ihalesi kapsamında alt işveren olan davalılar ... Temizlik ve Uzakdoğu şirketleri nezdinde görev yapmıştır. Davacı 05/10/2007 tarihinden itibaren ise münhasıran ... Temizlik şirketinde çalışmış ve 30/04/2009 tarihine kadar süren bu çalışması 01/05/2009 tarihten itibaren asıl işveren Toros Terminal Servisleri ve Denizcilik AŞ bünyesinde alt işveren ... Temizlik şirketi nezdinde 01/05/2013 tarihine kadar devam etmiştir.

Bu durumda davacının davalı üniversite bünyesinde geçen çalışmaları yönünden 04/04/1994-05/10/2007 tarihleri arasında kalan hizmet süresinden sorumlu tutulması yerinde ise de, üniversite yönünden hüküm altına alınan kıdem tazminatının 05/10/2007 tarihindeki asgari ücret yerine 01/05/2013 tarihindeki asgari ücret üzerinden hesaplanması hatalıdır.

3-Yeni verilecek kararda davalıların sorumlu tutuldukları miktar gözetilerek vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ....'ye iadesine, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1395, Karar No: 2014/10830, Tarih: 02.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1395 E.  ,  2014/10830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı kabulüyle mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10617, Karar No: 2006/13166, Tarih: 10.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10617 E.  ,  2006/13166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil, elatmanın önlenmesi ve kal davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 03.12.1971 tarihinde asliye hukuk mahkemesinde dava açarak ... Köyü ... Köyü mevkiinde bulunan taşınmazın anneleri zilyetliğinde iken kendilerine hibe edildiği ve halen kardeşleri ile zilyet oldukları, kendileri yararına zilyetlikle toprak edinme koşullarının oluştuğunu ileri sürmüş ve adlarına tescilini istemiştir.

Gerçek kişiler ile Hazine ve Orman Yönetimi arasında görülen dava sonucunda mahkemece doğusu ve güneyi orman, batısı ve kuzeyi deniz kumluğu ile çevrili 4256 m2'lik taşınmazın tarla niteliği ile gerçek kişiler adına tesciline karar verilmiş, bu karar kesinleşerek 01.08.1973 tarih 2 nolu kayıt oluşmuş, satış yoluyla ...'a geçmiştir.

Orman Yönetimi 01.07.1987 tarihinde asliye hukuk mahkemesinde açtığı davada taşınmazın 2500 m2'lik kısmının kesinleşen orman tahdit sınırları içinde, 80-120 yaşlı kızılçam ağaçları ile 0.4 kapalılıkta orman olduğunu ileri sürerek bu kesime ait tapunun iptali ve davalının elatmasının önlenmesini istemiştir. Yargılamanın devamı sırasında yörede genel arazi kadastrosuna başlanmıştır. Çekişmeli yer sözü edilen tapu kaydı uygulanarak tescil krokisinin kuzey sınırı itibariyle kısmen zemindeki fiili duruma uyduğu, diğer yönlerinin uymadığı; 896 m2'lik kısmının orman tahdit sınırları içinde, 1216 m2'lik kısmının ise kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı tutanakta belirtilerek 1999.50 m2 miktarla asliye hukuk mahkemesindeki davadan dolayı niteliği ve malik hanesi boş bırakılarak tespiti yapılmıştır. Kadastro mahkemesince davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi krokisinde B+C; 896 m2, a1; 301 m2 ve a2; 286 m2'lik kısımların orman niteliği ile Hazine adına tesciline, arta kalan tapulu kısmın davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, bu karar da kesinleşerek tapuya kaydedilmiştir.

... Köyü 101 ada 31 parsel halen 2773 m2 tarla niteliği ile davalı ... adına tapuda kayıtlıdır. Orman Yönetimi, bu kez ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/877 esas sayılı dosyasına dayanarak 101 ada 31 parselin kesinleşen orman tahdit sınırı içinde kalan kesiminin tapusunun iptaliyle orman niteliğinde Hazine adına tescili, davalının bu kesime elatmasının önlenmesi, bu kesim üzerinde bulunan tuvalet, mutfak ve iki katlı kargir binanın kal'i istemi ile temyize konu davayı açmış, dava kesin hüküm nedeniyle reddedilmiş ve karar Orman Yönetimince temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kez 1966 yılında orman kadastrosu, 1976 yılında 1744 Sayılı Yasaya göre aplikasyon ve 2. madde uygulamaları; daha sonra 1989 yılında 3302 ve 3373 Sayılı Yasalarla değişik 2/B uygulaması yapılmış ve kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 16. Hukuk Dairesinin 09.07.1992 gün ve 1992/781-9405 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen kadastro mahkemesinin 12.09.1990 gün ve 1989/29-114 sayılı Orman Yönetiminin taraf olduğu karar gereğince 31 sayılı parselin bir bölümünün kıyı-kenar çizgisi, bir bölümünün orman sınırları içinde kaldığı saptanarak hüküm kurulduğuna ve kıyı-kenar çizgisi ve orman sınırları dışında kalan 31 parselin gerçek yüzölçümünün 1181.39 m2 olarak belirlendiği ve tapuya yanlışlıkla 2773 m2 olarak yazıldığı, bu durumun teknik bilirkişi ...'in düzenlendiği 15.01.1990 günlü hüküm dayanağı kroki ve kararın infazı sırasında düzenlenen kadastro müdürü ...'in 16.05.1997 günlü tescil bildirim beyannamesinde de gösterildiği, 31 parselin mahkeme kararı ve tescil bildirim beyannamesine göre yüzölçümünün düzeltilmesi konusunda Hazine tarafından her zaman dava açılabileceği anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/10/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15517, Karar No: 2013/4415, Tarih: 05.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15517 E.  ,  2013/4415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde 01.03.1995-20.12.2002 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 01.03.1995-20.12.2002 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürdüğü işyerini 19.02.2010 tarihinden itibaren işlettiğini, davacının çalışma döneminde işyeri ile bir bağlantısının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 01.03.1995-20.12.2002 tarihleri arasında Zürafa Sokak No:28 adresinde faaliyet gösteren genelevde çalıştığı, her ne kadar resmi kayıtlara göre bu işletmenin 19.02.2010 tarihinden itibaren davalı tarafından işletildiği anlaşılmakta ise de davacının çalıştığı dönemde de işyeri sahibinin davalı olduğunun tanık beyanları ile ispatlandığı, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Taraflar arasında, davacının davalı işyerindeki çalışma süresi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır .

Davacı, davalı işyerinde 01.03.1995-20.12.2002 tarihleri arasında Zürafa Sokak No: 28 adresinde faaliyet gösteren genelevde çalıştığını ileri sürmüştür.

Dosya içerisine celp edilen belgelerin incelenmesinde, 11.09.1996 tarihinde İstanbul Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şubesi tarafından düzenlenen Genel Kadın Evci Kartında, davacının çalıştığı yer ... sokak No:8 adresinde faaliyet gösteren genelev olarak gösterildiği ve davacının aynı tarihte Asayiş Şube Müdürlüğüne verdiği dilekçede de, ... Sokak No: 6 adresinde faaliyet gösteren genelevden, Kuyu Sokak No:8 adresinde faaliyet gösteren geneleve geçtiğini bildirmiştir. Davacının ... Sokak No:28 numarada adreste faaliyet gösteren genelevde 1995 ve 1996 yıllarında çalışmadığı kayıtlara göre sabittir.

Davacının 29.12.1997 tarihinde Zührevi Hastalıklar Başhekimliğine verdiği izin dilekçesinde, ... Sok No: 28'deki genelevde çalıştığını bildirdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının davalıya ait işyerinde çalışma süresinin başlangıç tarihinin Zührevi Hastalıklar Hastanesine başvurduğu 29.12.1997 tarihi olarak kabul edilmesi gerekir. Davacı şahit beyanlarına dayanılarak hizmet süresinin başlangıç tarihinin 01.03.1995 olarak kabulü hatalıdır.

Sonuç:

Davacının 29.12.1997 tarihinde Zührevi Hastalıklar Başhekimliğine verdiği izin dilekçesinde, ... Sok No: 28'deki genelevde çalıştığını bildirdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının davalıya ait işyerinde çalışma süresinin başlangıç tarihinin Zührevi Hastalıklar Hastanesine başvurduğu 29.12.1997 tarihi olarak kabul edilmesi gerekir. Davacı şahit beyanlarına dayanılarak hizmet süresinin başlangıç tarihinin 01.03.1995 olarak kabulü hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2270, Karar No: 2016/2665, Tarih: 03.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/2270 E.  ,  2016/2665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan aracın tek taraflı kazasında müvekkillerinin desteğinin öldüğünü açıklayıp ıslah ile artırılan toplam 150.000,00 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, ceza zamanaşımı süresinin sözkonusu olamayacağını, 2 yıllık zamanaşımı süresinde davanın açılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara göre; davacıların murisinin tek taraflı kazada kendi kusuru ile vefat ettiğini, uzamış ceza zamanaşımı süresinin uygulanamayacağı, olay tarihinden dava tarihine kadar 109/I. maddesinde öngörülen 2 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde davanın açılmamış olduğu gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası nedeni ile Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53) gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 41. maddesinde haksız fiil tanımlanmış, 60. maddesinde de haksız fiilden zarar görenin bundan kaynaklanan maddi ve manevi zararın tazmini istemi ile açacağı davaların bağlı olduğu zamanaşımı süreleri özel olarak düzenlenmiştir. BK'nın 60. maddesinde üç türlü zamanaşımı süresi öngörülmüş olup bunlar, zararın ve failin öğrenildiği tarihten itibaren 1 yıllık sübjektif ve nispi nitelikteki kısa zamanaşımı süresi, herhalde haksız fiil

tarihinden itibaren 10 yıllık objektif ve mutlak nitelikte uzun zamanışımı süresi ile olağan üstü nitelikteki ceza zamanaşımı süresidir (EREN Fikret, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, B. 9, İstanbul 2006, s. 794).

Buna karşılık, özel bir kanun hükmünün, özel olarak zamanaşımı süresi öngördüğü tehlike sorumluluklarında BK m. 60 uygulanmaz. 2918 sayılı KTK'nın 109/I. maddesinde "Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar" hükmüne, yine aynı kanunun 109/II. maddesinde ise, "dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir" hükmüne yer verilmiştir.

Aynı fiil bazen, hem sorumluluğu gerektiren hem de ceza kanunlarına göre cezayı gerektiren bir fiil olabilir. Bu fiile göre Ceza Kanununun daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörüldüğü hallerde, tazminat davasının daha önce zamanaşımına uğraması tutarlı bir çözüm oluşturmaz. Zira cezalandırma, müeyyide olarak tazminattan daha ağırdır. Bu sebeple, kanun koyucu uyum sağlamak amacıyla ceza davası için öngörülen zamanaşımı süresince tazminat davasının da devamını temin bakımından genel olarak BK 60/II (6098 sayılı TBK m. 72/I), özel olarak da KTK 109/II. maddesinde düzenleme yapmıştır.

Burada üzerinde durulması gereken, 2918 sayılı KTK'nın 109. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen, ceza kanununda öngörülen daha uzun zamanaşımı süresinin, tazminat talebi ile açılacak davalar için de geçerli olabilmesinin, sadece fiilin Ceza Kanununa göre cezayı gerektiren bir fiil olmasının yeterli olması koşuluna bağlanmış bulunmasıdır. Söz konusu yasa hükmü, ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için sadece fiilin cezayı gerektiren bir eylem olmasını yeterli görmekte; bunun dışında, eylemi gerçekleştiren fail hakkında soruşturma yapılmasını, ceza davası açılmış olması veya mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı koşulu aranmamaktadır. Dahası, söz konusu hükümde, ceza zamanaşımının uygulanması bakımından sürücü ve diğer sorumlular (örneğin işleten veya ...) arasında bir ayrım da yapılmamış, böylece kuralın bunların tümü için geçerli olduğu, hepsi için aynı zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüştür (HGK'nın 10.10.2001 gün 2001/19-652-705, HGK'nın 16.04.2008 gün, 2008/4-326-325 ve HGK'nın 29.05.2015 gün 2015/17-437 E.-2015/1471 K. sayılı kararları ile uzamış ceza zamanaşımı benimsenmiştir).

Ayrıca ceza zamanaşımının uygulanması yönünden hukuk hakiminin tazminat davasını görürken, ceza hukuku kurallarıyla ve özellikle ceza mahkemesinin fail hakkında vermiş olduğu beraat veya mahkumiyet kararıyla bağlı olup olmadığı BK 53. maddesinde düzenlenmiştir. Sözkonusu maddede hukuk hakiminin ceza hukuku kurallarıyla bağlı olmadığı hükme bağlandığı gibi ceza mahkemesi kararlarıyla da bağlı olmadığı düzenlenmiştir. Bununla birlikte suçun işlendiğine veya işlenmediğine ilişkin ceza mahkemesinin kesin kararı varsa, hukuk hakimi bu kararla bağlıdır. Görüldüğü gibi ceza mahkemesince haksız eylemin suç niteliği saptanmamış ise hukuk hakimine bunu kendiliğinden ve özgürce araştırma ve sonucuna göre karar verme yetkisi tanınmıştır.