muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/729, Karar No: 2013/17508, Tarih: 04.10.2013

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ihalenin

.../...

-2-

davacı şirketçe kazanılmasından sonra ihale bedelinin ödenmesinde sorun çıktığı, davalının dava dışı... Mobilya Ltd. Şti. ortağı Vehbi Koza ile anlaşma yaparak anılan şirket tarafından yapılacak ödemeler bittikten sonra tapunun Vehbi Koza'ya veya onun göstereceği bir kişiye devredileceğinin kararlaştırıldığı, anlaşma sonucunda taşınmazın davalı ... tarafından devredildiği, ihale sonunda düzenlenen tapu kaydı davacı şirket adına ise de şirketten herhangi bir para çıkışı bulunmadığı, taşınmazın şirketin malı olmadığı, gerçek alıcının Vehbi Koza olduğu, paranın Vehbi Koza tarafından ödendiği, şirketin herhangi bir zararının bulunmadığı, davalı ... şirketi temsile yetkili olduğundan devir işlemini gerçekleştirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirkete ait taşınmazın davalı müdür tarafından muvazaalı olarak değerinin altında bir bedelle satılması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Dava konusu taşınmaz ... Belediyesi’nin 30.12.2004 tarih 1142 sayılı encümen kararı ile davacı şirkete ihale edilmiştir. Dosyaya ibraz edilen Ziraat Bankası ... Şubesi’ne ait dekontla 24.01.2005 tarihinde davacı şirket tarafından dava dışı ... Belediyesi hesabına “arsa bedeli” açıklaması ile 128.030,00 TL yatırıldığı görülmektedir. 18.02.2005 tarihli resmi tapu senedinde de taşınmazın ... Belediyesi adına kayıtlı iken davacı şirkete satışı ile yeni malikin davacı şirket olduğu sabittir. Davalı ..., ihale bedelinin ödenmesi için kendi adına T.Finans Katılım Bankası AŞ’den kredi çektiğini ve bu para ile ihale bedelinin ödendiğini iddia etmiş ise de dosya kapsamında ... tarafından çekilen bu kredinin taşınmazın ihale bedelinin ödenmesi için kullanıldığına dair somut bir delil bulunmamaktadır. T.Finans Katılım Bankası AŞ’nin 25.05.2011 tarihli yazısından davalı ...’nin 24.01.2005 tarihinde 100.000,00 TL kredi kullandığı, ilk taksitin davalı tarafından ödendiği, diğer 9 taksitin dava dışı kefil... Day.Tük.Mal.Ltd.Şti tarafından ödenerek kredi borcunun 19.12.2005 tarihinde kapatıldığı anlaşılmaktadır. Ancak, mahkemece, davalı ...’nin ibraz ettiği harici satış sözleşmesi 17.01.2005 tarihli olup bu nitelikte bir sözleşmenin düzenlenmesinin her zaman mümkün olduğu ve kredi ödemeleri 19.12.2005 tarihinde bitmesine rağmen dava konusu taşınmazın tapuda dava dışı şirkete devrinin kredi ödemelerinin tamamlanmasından yaklaşık 4,5 yıl sonra 13.05.2010 tarihinde yapıldığı hususları nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45166, Karar No: 2019/2021, Tarih: 13.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/45166 E.  ,  2019/2021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyen savunmaları, sanığın mağdur Filiz ile ticari ortaklık konusunda anlaşıp 5000 TL verdiği, sonra tanık Cahide'nin iş yerine ortak olup kendisine 5000 TL senet verdiği, mağdur Filiz'in, sanığın Cahide'nin senedini geri vermesini, kendisinin sanığa senet vereceğini söyleyerek iş yerine çağırması ile sanığın tanık Cahide'nin senedini verdiği ve bu hususun Cahide'nin beyanıyla da doğrulandığı, sonra Filiz'in senet düzenleyerek sanığa verdiği olayda; mağdur Filiz dışında dinlenen tanıkların aralarında ticari ortaklık görüşmeleri olduğunu doğruladığı ve tanık Cahide'nin senedini sanıktan aldığını, Filiz'in ise senedi doldurarak sanığa verdiğini, bıçak görmediğini ve olay yerinden ayrıldığını belirtmesi, mağdur Filiz'in oğlu olan tanık Ömer'in sadece soruşturma aşamasında sanığın, mağdur annesi Filiz'e bıçak çekerek tehdit ile senet alındığını ifade etmesine rağmen, kovuşturma evresinde olayı hatırlamadığı yönündeki beyanı karşısında, tanık anlatımları yöntemince tartışılıp irdelenerek tanık Ömer'in soruşturma anlatımına hangi nedenle üstünlük tanındığı da açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9005, Karar No: 2019/11143, Tarih: 24.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9005 E.  ,  2019/11143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/967, Karar No: 2014/2731, Tarih: 29.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/967 E.  ,  2014/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüse yardım, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet.

HÜKÜM : ...;

1- ...'e yönelik öldürmeye teşebbüse yardımdan beraatine,

2- 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK.nun 31/3, 62, 52/2, CMK.nun 231/5 maddeleri uyarınca

3 ay 10 gün hapis, 260.TL adli para cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

...;

1- TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 2 sene 6 ay hapis cezası-...'e yönelik olarak-,

2- 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK.nun 62, 52/2, CMK.nun 231/5 maddeleri uyarınca 5 ay hapis, 400.TL adli para cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, aynı Yasanın 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, söz konusu hükümlerin itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, mağdur ...'ya yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı

sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında mağdur ...'yı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Bir olayda sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğunun kabulü için, suçta kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet eden bölge, darbe adedi ve şiddeti, hedef seçme olanağının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve özellikleri, sanığın kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı eylemine son verdiği gibi ölçütlere bakılması gerekir.

Bir olayda sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğunun kabulü için, suçta kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet eden bölge, darbe adedi ve şiddeti, hedef seçme olanağının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve özellikleri, sanığın kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı eylemine son verdiği gibi ölçütlere bakılması gerekir.

Olayımızda da,...'ın, bıçak ile mağdurun karın bölgesine vurarak ince bağırsak, çıkan kolon, karaciğer yaralanmalarına ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, fakat eylemini diğer sanık ...’ın bıçağı elinden alması nedeniyle tamamlayamadığı, ...’ın aşamalardaki beyanlarında bıçağı bir kaç kez salladığını belirttiği anlaşılmakla; yukarıda belirtilen kriterlerden suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgesi, yaranın yeri ve niteliği, engel halin varlığı birlikte dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle katılan ...’nın ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.07.2011 tarihli duruşmasında açıkça sanık ...'dan şikayetçi olmadığını belirttiği de gözetilerek, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 29/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/626, Karar No: 2018/567, Tarih: 05.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/626 E.  ,  2018/567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ...Köyü çalışma alanında bulunan 111 ada 6 parsel sayılı 855,91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazın bir bölümünün kadimden beri ... Köyü halkının kullanımında bulunan yol ve köy meydanı vasfında olduğunu iddia ederek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, 111 ada 6 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ...'un 18.06.2015 havale tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 205,54 metrekarelik bölümünün tapu kaydının iptali ile bu bölümün meydan niteliği ile ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 05.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/161, Karar No: 2023/304, Tarih: 24.05.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/161 E.  ,  2023/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2021/101872

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 3264

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan şüpheli ... hakkında Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.02.2019 tarihli ve 11037 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin şikâyetçi ... vekili tarafından yapılan itiraz üzerine inceleme yapan Tarsus 1. Sulh Ceza Hâkimliğince 17.12.2020 tarih ve 3264 sayı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

Kesin nitelikte olan bu karara yönelik olarak Adalet Bakanlığının 10.08.2021 tarihli ve 94660652-105-33-2851-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine istinaden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.09.2021 tarihli ve 101872 sayılı ihbarname ile; "...Dosya kapsamına göre, mağdurun bir binanın çatısına çıkıp intihar girişiminde bulunması nedeniyle ekiplerin olay yerine gelmesi üzerine, mağdurun intihar etmekten vazgeçerek şüpheli ile birlikte binadan inip ifadelerinin alınması için Çocuk Büro Amirliğine getirilmelerini müteakip, mağdurun, arkadaşı ...'ın dışarıda dolaşırlarken üstünü değiştireceğini söyleyerek onu eve götürdüğünü, evde rızası olmaksızın kendisiyle normal yoldan cinsel ilişkiye girdiğini, bu olaydan sonra kendi evine dönünce şüphelinin telefonda kendisiyle evlenmeyeceğini söylemesi üzerine intihar etmek istediğini ve çatıya çıktığını ancak o sırada şüphelinin telefonla kendisini arayarak nerede olduğunu öğrendiğini, bulunduğu yere gelip, kolundan tutup aşağıya indirdiğini, olanlardan dolayı şüpheliden davacı ve şikayetçi olmadığını, iç beden muayenesi yapılmasına, kızlık raporu aldırılmasına rızasının bulunduğunu beyan etmesi üzerine başlatılan soruşturma sonunda, Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığınca mağdurun Tarsus Devlet Hastanesinde iç beden muayenesi yaptırıldıktan sonra, suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan dava açılıp, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ise mağdurun ifadesi dışında suça sürüklenen çocuk hakkında kamu davası açmaya yeterli herhangi bir somut delilin bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiş ise de, dosya kapsamında mevcut olaydan hemen sonra aldırıldığı anlaşılan Tarsus Devlet Hastanesinin 14.08.2018 tarihli raporundaki 'Hastanın yapılan jinekolojik muayenehanesinde hymen zarı saat 6 hizasında tabana ulaşan hafif kanamalı çentik izlendi. Kati raporun Adli Tıp Kurumunca verilmesi uygundur.' şeklindeki tespit ve suça sürüklenen çocuğun mağdurun iddialarını kısmen doğrular mahiyetteki beyanı karşısında, mağdurun Adli Tıp Kurumuna sevkinin sağlanarak kati raporun aldırılması, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği cihetle, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmesi nedeniyle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 31.05.2022 tarih ve 26985-5171 sayı ile; "...kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair Tarsus 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17.12.2020 günlü, 2020/3264 Değişik iş sayılı kararına karşı yerindelik denetimi yapılmasının mümkün olmaması nedeniyle kanun yararına bozma yoluna konu edilemeyeceğinden talebin reddine" karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 01.09.2022 tarih ve 101872 sayı ile; "...Yüksek Daire ile Başsavcılığımız arasında itirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi çerçevesinde kanun yararına bozma yoluyla denetlenip denetlenemeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

5271 sayılı CMK'nin 'Bir suçun işlendiğini öğrenen Cumhuriyet savcısının görevi' başlıklı 160. maddesi;

'(1) Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.', CMK'nin 'Cumhuriyet savcısının görev ve yetkileri' başlıklı 161. maddesinin birinci fıkrası 'Cumhuriyet savcısı, doğrudan doğruya veya emrindeki adlî kolluk görevlileri aracılığı ile her türlü araştırmayı yapabilir; yukarıdaki maddede yazılı sonuçlara varmak için bütün kamu görevlilerinden her türlü bilgiyi isteyebilir...', aynı Kanun'un 'Kamu davasını açma görevi' başlıklı 170. maddesinin ikinci fıkrası 'Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.' biçiminde düzenlenmiştir.

Anılan Kanun'un 'Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar' başlıklı 172. maddesi;

'(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

(2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz...' şeklinde düzenlenmiş iken söz konusu maddenin ikinci fıkrası 06.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 680 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile '(2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.' biçiminde değiştirilmiştir. CMK'nin 173. maddesinde ise Cumhuriyet savcısının kararına itiraz müessesesi düzenlenmiş, sulh ceza hâkimliğinin itirazı kabul veya reddetmesi halinde yerine getirilmesi gereken usul açıklanmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ve 310. maddelerinde düzenlenen kanun yararına bozma kurumu; hâkim veya mahkemelerce verilip istinaf ya da temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların giderilmesini sağlayan olağanüstü bir kanun yoludur. 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasında, kanun yararına bozma sonrası yapılacak işlemler, bu işlemleri gerçekleştirecek merciler ve bozma kararının etkileri, bozulan hüküm veya kararın türü ve bozma nedenlerine göre ayrım yapılarak ayrıntılı olarak gösterilmiştir. Düzenlemede; kanun yararına bozmanın sonuçları ve bozma sonrasındaki uygulama saptanırken, öncelikle 'karar' ve 'hüküm' ayrımı gözetilmiş ayrıca mahkûmiyet hükmü ile davanın esasını çözen veya çözmeyen diğer hükümler bakımından farklı uygulama ve sonuçlar öngörülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir kararın kanun yararına bozulması halinde aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca; kararı veren hâkim veya mahkemece gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verilecektir. Bu halde yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi, davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için, verilecek hüküm veya kararda, lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyecektir. Mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin olması halinde, anılan fıkranın (b) bendi uyarınca kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilecek, ancak bu halde verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacaktır. Davanın esasını çözen mahkûmiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulmasında ise anılan fıkranın (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, 'tekriri muhakeme' yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyecektir. 5271 sayılı CMK'nin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirmesi halinde ise cezanın kaldırılmasına Yüksek Dairece karar verilecek, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmesi durumunda bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesince doğrudan hükmedilecektir.

5271 sayılı CMK'nin 173. maddesi uyarınca sulh ceza hâkimliği tarafından verilen, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itirazın reddi kararı kesin olarak verilen ve ancak CMK'nin 309/4-a maddesi uyarınca olağanüstü kanun yolu ile denetlenebilecek kararlardandır. Kararın CMK'nin 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kanun yararına bozulması halinde, kararı veren hâkim tarafından gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verilebilecektir. Bunun aksinin kabulü durumunda soruşturma dosyasının içinde şüpheli hakkında dava açmaya yeter kuvvetli deliller bulunmasına rağmen, yeni delil elde edilememesi nedeniyle kovuşturmanın yapılamayacağı, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar kesin olduğundan denetlenemeyeceği sonucu ortaya çıkabilecektir. Cumhuriyet savcısının verdiği kararlara karşı sulh ceza hâkimliği tarafından verilen her türlü kesin karar denetlemeye açıkken, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın itirazen reddi kararının denetlenememesi hukuki güvenlik ilkesini de zedeleyecektir. Nitekim, Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 09.09.2019 gün ve 2373-3623, 2. Ceza Dairesinin 25.02.2019 gün ve 502-3396, 3. Ceza Dairesinin 23.01.2019 gün ve 12706-823, 4. Ceza Dairesinin 15.05.2019 gün ve 2277-9064, 5. Ceza Dairesinin 03.07.2019 gün ve 4154-6717, 6. Ceza Dairesinin 14.05.2019 gün ve 1375-3117, 7. Ceza Dairesinin 20.12.2018 gün ve 16312-14759, 8. Ceza Dairesinin 10.01.2019 gün ve 5672-433, 11. Ceza Dairesinin 12.09.2019 gün 4407-6188, 12. Ceza Dairesinin 17.09.2019 gün ve 3536-8925, 13. Ceza Dairesinin 23.09.2019 gün ve 4627-13018, 15. Ceza Dairesinin 14.05.2019 gün ve 3803-5567, 17. Ceza Dairesinin 14.01.2019 gün ve 8583-603, 18. Ceza Dairesinin 06.05.2019 gün ve 997-8348, 19. Ceza Dairesinin 27.05.2019 gün ve 3834-8944 sayılı ilamlarına konu olan benzer uyuşmazlıklarda, 5271 sayılı CMK'nin 172-173. maddeleri uyarınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararlara itirazın reddine ilişkin kesin kararlara yönelen kanun yararına bozma talepleri kabul edilmiş, Özel Daireler arasında istikrar gösteren bir içtihat oluşturulmuştur.

Yukarıda açıklandığı üzere, şüpheli ... hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itirazın reddine konu Tarsus 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17.12.2020 tarihli ve 2020/3264 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozma isteminin reddine ilişkin Yüksek 9. Ceza Dairesinin kararının isabetli olmadığı," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 29.12.2022 tarih ve 11877-12301 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU