muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11782, Karar No: 2024/14316, Tarih: 24.10.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan heyet bilirkişi raporunda da tespit edildiği üzere davalı ... AŞ bünyesinde alt işverenlik ilişkisi kurulan OKM Otomotiv, ..., Otokimsan Otomotiv, Tekimsan, ... Kimya, ... Otomotiv, ... Otomotiv isimli firmaların ortaklık yapılarının incelenmesinde söz konusu Şirketlerin ortaklıklarının çoğunluğunun aynı kişiler olduğu, ... Otomotiv AŞ'nin; ..., ..., ..., OKM, Otokimsan, ... isimli firmalar ile yaptığı alt işverenlik sözleşmelerinin aynı tarih olan 04.01.2021 tarihinde yapıldığı, yalnızca Tekimsan firması ile yapılan sözleşmenin tarihinin farklı olduğu, sözleşmelerde ... Otomotiv AŞ'ye ait malzemeler ile ... Otomotiv AŞ'nin yapacağı organizasyon ile iş sahibinin amir, müdür, teknisyen, şef vb. yöneticilerinin talimatları, kontrolü ve denetimi altında çalışılacağının belirtildiği, davalı işyerinde üretimde yer alan taşeron firmaların sırasıyla ..., ..., ..., Otokimsan, ..., OKM ve Tekimsan Şirketleri olduğu, bu Şirketlerde çalışan personelin pozisyonlarının, üretimde asıl işe ilişkin pozisyonlar niteliğinde olduğunun tespit edildiği, yine ..., ..., ..., Otokimsan, ..., OKM ve Tekimsan firmalarında çalışıyor gösterilen işçilerin çalıştıkları bölümler ve yaptıkları işlerin ... Otomotiv AŞ'de çalışılan bölümler ve yapılan işlerle ortak olduğu, aynı fabrika çatısı altında, aynı işi yapan, aynı bölümlerde çalışan işçilerin farklı farklı taşeron firmaya bölündüğü, tüm bu anlatımlar doğrultusunda davalı ... AŞ'nin işyerlerinde muvaazalı alt işveren ilişkilerinin kurulduğu anlaşıldığı gerekçesiyle "Davanın Kabulü İle; ... ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünce düzenlenen E-69772711-660-00011316734 sayılı teftiş raporunun iptali ile ... Otomotiv A.Ş firmasının işyerlerinde muvaazalı alt işveren ilişkilerinin kurulduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri ile ihbar olunanlar vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekilleri; cevap dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuşlardır.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının isabetli olduğu gerekçesiyle başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri ile ihbar olunanlar vekili temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalılar vekilleri; cevap ve istinaf dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. İhbar olunanlar vekilinin, temyiz isteminin reddine karar verildiğinden temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

C. Gerekçe

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri ile ihbar olunanlar vekili temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalılar vekilleri; cevap ve istinaf dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. İhbar olunanlar vekilinin, temyiz isteminin reddine karar verildiğinden temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 3 üncü maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı ve 297 nci maddeleri ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un "Taleple bağlılık ilkesi" kenar başlıklı 26 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. İnceleme konusu davada; davacı vekili dava dilekçesi ile müfettiş raporunun iptaline karar verilmesini talep etmemiştir. Bu itibarla mahkemece müfettiş raporunun iptaline karar verilmesi, taleple bağlılık ilkesine aykırı olup isabetsizdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre hüküm fıkrasında, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hâl, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

3. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş ise de hüküm fıkrası "... Otomotiv A.Ş firmasının işyerlerinde muvaazalı alt işveren ilişkilerinin kurulduğunun tespitine" şeklinde yazılmakla, somut olarak hangi alt işverenlik ilişkisi bakımından ve hangi işyerlerine ilişkin olarak muvazaa kararı verildiği belirsiz niteliktedir. Diğer taraftan bu konuda hükmün gerekçesinde de yeterli açıklama yer almamaktadır. Mahkemece bu konuda davacı vekilinden de açıklama istenilmek suretiyle, muvazaa tespit talebine konu işyerleri sicil numaraları ile belirlenmeli, somut olarak muvazaa tespiti yapılan işverenler ve alt işveren işyerleri bakımından işyeri sicil numaraları da belirtilmek suretiyle infazda tereddüt yaratmayacak şekilde hüküm kurulmalıdır. Yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

A. İhbar Olunanlar Temyizi Yönünden

İhbar olunanlar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

B. Davalılar Temyizi Yönünden

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

A. İhbar Olunanlar Temyizi Yönünden

İhbar olunanlar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

B. Davalılar Temyizi Yönünden

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ihbar olunanlar ve davalılardan ... Otomotiv Anonim Şirketine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2989, Karar No: 2014/4190, Tarih: 11.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/2989 E.  ,  2014/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2003/670-2012/522

Davacı-karşı davalı F.. T.. K.. vekili Avukat S.. Ü.. tarafından, davalı-karşı davacı A.. U.. aleyhine 04/11/2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat ve karşı dava ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 08/11/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı-karşı davacı tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 11/03/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı-karşı davacı vekili Avukat İ.. Ş.. geldi, karşı taraftan davacı-karşı davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır .

2-Davalı- karşı davacının asıl davaya yönelik temyiz itirazına gelince;

Asıl dava ve karşı dava hakaret nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik Hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; olayın gelişim biçimi, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

3-Davalı-karşı davacının karşı davaya yönelik temyiz itirazına gelince,

Dosya kapsamından; taraflar arasındaki ilişkinin gelişim biçimi, tanık T.. U..'ın beyanı, tanığın yalan tanıklık yaptığının ispatlanmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde davacı- karşı davalının da davalı-karşı davacıya hakaret ettiği sabittir. Uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenle BOZULMASINA; davalı-karşı davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı-karşı davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacı-karşı davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7374, Karar No: 2014/12704, Tarih: 17.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/7374 E.  ,  2014/12704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/202549

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuk H.. G..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/1-3bf-5, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2013 tarih ve 2009/558 Esas, 2013/535 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2014 gün ve 2014/363 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre;

Merciinin itirazın kabul gerekçesine konu 31.12.2013 tarihli dilekçenin suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hükmolunan 5 yıl 10 ay hapis cezasına ilişkin gerekçeli temyiz dilekçelerini sunmak üzere verilen süre tutum dilekçesi olup, gerek suça sürüklenen çocuk gerekse suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik herhangi bir itiraz bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından sunulan 30.12.2013 havale tarihli yazılı savunmalarını içerir dilekçede müvekkili hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması yönünde talepte bulunduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk aleyhine sonuç doğuracak surette itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 22.05.2014 gün ve 94660652-105-07-3745-2014/10239/35076 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2014 gün ve 2014/363 Değişik İş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3083, Karar No: 2011/14309, Tarih: 24.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3083 E.  ,  2011/14309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/05/2009 tarih ve 2005/252-2009/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince su baskını teminatı içerir işyeri sigorta poliçesiyle sigortalanan işyerinde meydana gelen rizikoda sigortalıya hasarın ödendiğini ve zararın oluşumundan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 5.500,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın oluşumunda müvekkilinin kusurunun olmadığını savunarak davanın reddi istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, hasara neden olan su basmasından davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 67,20 TL temyiz başvuru ve 326,70 TL temyiz ilam harcının davalıdan alınmasına, 24/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14486, Karar No: 2015/11860, Tarih: 22.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14486 E.  ,  2015/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2014

NUMARASI : 2014/19-2014/404

Davacı Ö.. K.. vekili Avukat Ruhi tarafından, davalılar A.. K.. ve diğeri aleyhine 10/01/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı A.. K.. vekili ve davalı R.. K.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davalı R.. K..'ın temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davalı A.. K..'ın temyiz itirazları yönünden; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na 5236 sayılı Kanun ile eklenen ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 1.890,00TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalı A.. K..'ın temyiz inceleme isteği reddedilmelidir.

2- Davalı R.. K..'ın temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazları reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı A.. K..'ın temyiz inceleme isteminin reddine; (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı R.. K..'ın temyiz itirazlarının reddiyle kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davalı R.. K..'a yükletilmesine 22/10/2015gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6480, Karar No: 2019/12614, Tarih: 30.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/6480 E.  ,  2019/12614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın maddi hasarlı trafik kazası yaptığını, kazanın oluşumunda yolun yapım ve düzenlemesinden sorumlu olan belediyenin cadde üzerinde gelişigüzel çöp konteynırı bırakmak suretiyle %50 oranında kusurlu olduğunu, hasar nedeniyle sigortalısına toplam 10.405,77-TL hasar tazminatı ödendiğini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla kusur oranına göre 5.203,00-TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili husumet ve görev itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 2.580,79 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, aşan taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2019 tarihinden itibaren 3.200,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Mahkemece 2.580,79 TL maddi tazminata hükmedilmiştir.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden temyiz eden davalı bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25119, Karar No: 2014/25373, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25119 E.  ,  2014/25373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin feshe bağlı tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2014 gün ve 2014/13399 Esas, 2014/14466 Karar sayılı kararı ile “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “tüm süreye göre kayıtların davalıdan istendiği, ibraz edilmemesi üzerine kesin süre verildiği, ibraz edilmemesi nedeni ile de sunulan kayıtlara göre hesaplama yapıldığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı

istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup davalının fazla mesai ve tatil alacaklarına esas kayıtları ibraz etmemesinin davacı aleyhine yorumlanamayacağı, bu durumda 6100 sayılı HMK.’un 220 maddesi uyarınca işlem yapılması yanında çalışma düzeninin aynı olması prensibinden kayıtlı dönemin kayıt bulunmayan dönem için emsal olabileceği gibi mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gerektiği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12910, Karar No: 2016/6710, Tarih: 24.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/12910 E.  ,  2016/6710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, dosya kapsamına, tanık beyanına, tecavüz edilen yerin miktarına ve sanığın savunmasına göre; sanık ve katılan arazileri bitişik olup, suça konu yerden kadastro geçtiği de gözetilerek, sanığın taşınmaz sınırlarını bilmediğine yönelik savunmasına itibar edilemeyeceği, bu itibarla katılanın arazisine, otlarını biçmek suretiyle tecavüz eden sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği anlaşılmakla, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.