muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9406, Karar No: 2025/1676, Tarih: 10.02.2025

Sanayi ve teknolojideki gelişmeler, yeni işletmelerin açılması, fabrikaların kurulması iş yerlerindeki makinalaşmanın artmasına yol açmış, bu durum iş kazaları ile meslek hastalıklarında artışlara neden olmuştur. Bu gelişme, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin daha etkili şekilde alınması gereğini ortaya çıkarmıştır.

İşveren, gözetme borcu gereği, çalıştırdığı işçileri, iş yerinde meydana gelen tehlikelerden korumak, onların yaşam, bedensel ve ruhsal sağlık bütünlüklerini korumak için iş yerinde teknik ve tıbbi önlemler dahil olmak üzere bilimsel ve teknolojik gelişmelerin gerekli kıldığı tüm önlemleri almak zorundadır.

İş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarının kesin olarak tespiti hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Maddi tazminat davalarında sigortalının kazanç kaybının hesaplanmasında sigortalının kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde tarafların kusur durumu Mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır.

Öte yandan olayın iş kazası olduğu tartışmasız olup, kalp krizinde kişinin yaşının, beslenme şekli ve kültürünün, genetik özelliklerinin ve bünyevi yapısının da bedensel (bünyesel) faktörler olarak etkili olduğu, sağlığının çeşitli faktörlerinin bir araya gelmesiyle bozulabileceği ve bu durumun olayın uygun illiyet bağını oluşturabileceği veya kısmi sebebi olabileceği gözetilerek kusurun ağırlığının değerlendirilmesinde dikkate alınması gerektiği ortadadır.

Kaçınılmazlık ise; hukuksal ve teknik anlamda; fennen önlenmesi mümkün bulunmayan başka bir anlatımla, işverence mevzuatın öngördüğü tüm önlemlerin alınmış olduğu koşullarda dahi önlenmesi mümkün bulunmayan durum ve sonuçları ifade eder. Olayın önlenemezliği hususunu açmak gerekirse; buradaki önlenemezlik olayla ilgili değildir. Önlenemezlik unsuru, tamamen davranış normu ve borca aykırılıkla ilgili olup alınabilinecek tüm tedbirler alınmış olunsa dahi bir davranış normunun veya sözleşmeden doğan bir borcun ihlalinin ifadesidir. Yani olay önlenemez olmasına rağmen bir davranış kuralına ya da sözleşmeden doğan borca aykırılık önlenebiliyorsa artık kaçınılmazlıktan söz etme imkanı yoktur.

Sonuç itibariyle kaçınılmazlığın etkili olduğu durumlarda, hakim tarafından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51. maddesi çerçevesinde tazminat belirlenirken hakkaniyet ilkeleri gözetilerek işverenin kendi kusur oranına ek olarak kaçınılmazlık oranının %60'ından da sorumlu olduğunun kabulü adil bir çözüm olacaktır.

Sonuç itibariyle kaçınılmazlığın etkili olduğu durumlarda, hakim tarafından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51. maddesi çerçevesinde tazminat belirlenirken hakkaniyet ilkeleri gözetilerek işverenin kendi kusur oranına ek olarak kaçınılmazlık oranının %60'ından da sorumlu olduğunun kabulü adil bir çözüm olacaktır.

Kalp krizi sonucu gerçekleşen iş kazalarında ise kaçınılmazlığın söz konusu olmayacağı dikkate alınarak işveren kusuru ile bünyesel faktör arasındaki dağılımın ne miktarda olduğunun tespiti gerekmektedir. Zira, kaçınılmazlıktan farklı olarak bünyesel faktörden davalı işverenin sorumlu tutulması mümkün değildir.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olay irdelendiğinde dosya kapsamında davacılar murisine ait 2004 yılında alınan sağlık raporu sonrasında periyodik muayene yapıldığına dair bir rapor bulunmadığının anlaşılmasına göre, Mahkemece yapılacak iş, öncelikle, ... sigortalının kaza öncesi ve kaza sonrası dönemlere ait, temin edilebilen tüm tıbbi belge ve raporlarını dosyaya celp etmek, işverenden davacının şahsi sicil dosyasının tümü getirtilerek sigortalının periyodik sağlık muayenelerini yaptırıp yaptırmadığı, bu muayenelerde kalp rahatsızlığı ile ilgili bir bulguya rastlanıp rastlanmadığı, şahsi dosyasında "kalp rahatsızlığı" nedeniyle alınmış bir istirahat raporunun bulunup bulunmadığını tespit etmek, dosyada bulunan fazla mesai belgeleri ve vardiyalı çalışma kayıtları da irdelenerek ölüm olayından önceki tarihlerde sigortalının bünyesini zorlayacak bir çalışma yaptırılıp yaptırılmadığını, olay günü sigortalıyı iş yerinde rutin dışında bir gerginlik ve stres içine sokacak bir olayın cereyan edip etmediğini belirlemek, kalp krizinin meydana gelişinde kişinin yaşının, beslenme şekli ve kültürünün, genetik özelliklerinin ve bünyevi yapısının, tütün bağımlılığı, alkol kullanımı, egzersiz durumunun, cinsiyetinin de faktör olduğunu, sağlığının çeşitli faktörlerinin bir araya gelmesiyle bozulabileceğini, ayrıca iş yerinde çalışma şartlarının kalp krizini tetikleyip tetiklemediği hususlarının kusurun ağırlığının değerlendirilmesinde dikkate alınması gerektiğini, iş kazası ile çalışma şekli arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığını, illiyet bulunuyorsa kalp krizinin oluşumunda işverenin kusurunun bulunup bulunmadığını, kusuru mevcut ise hangi oranda kusurlu olduğunu, sigortalının kendi bünyesinden kaynaklanan nedenlerin kalp krizinin oluşumunda hangi oranda etkili olduğunu değerlendirecek şekilde uzman bir kardiyoloğun da yer alacağı iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetinden kusur raporu almak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Öte yandan, davacılardan ... yönünden ölenin 25 yaşına kadar desteğinden yararlanacağının kabul edilmesi yerinde ise de kız çocuk ... ...'in rapor tarihi itibariyle medeni durumu gözetilerek 25 yaşına kadar destekten yoksun kalacağı kabul edilerek hesaplama yapılması gereğinin gözetilmemesi isabetsizdir.

Öte yandan, davacılardan ... yönünden ölenin 25 yaşına kadar desteğinden yararlanacağının kabul edilmesi yerinde ise de kız çocuk ... ...'in rapor tarihi itibariyle medeni durumu gözetilerek 25 yaşına kadar destekten yoksun kalacağı kabul edilerek hesaplama yapılması gereğinin gözetilmemesi isabetsizdir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, bozma sebeplerine göre davacılar ve davalı vekillerinin bu aşamada sair temyiz itirazları incelenmeksizin, istinaf itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında karar veren Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2709, Karar No: 2019/12338, Tarih: 12.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/2709 E.  ,  2019/12338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz isteminin mağdurun zararını gidermek istediği halde kendisine yeterli süre verilmemesi ve değer azlığı ile ilgili olarak TCK’un 145.maddesinin uygulanmasına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi ''Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.'' şeklinde düzenlenmiştir. Görüldüğü üzere kovuşturma başladıktan sonra etkin pişmanlık hükümleri failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle ancak hüküm verilinceye kadar tamamen gidermesi halinde uygulanabilecektir.

Ayrıca sanık tarafından ilk derece mahkemesince verilen hükümden sonra kararın istinaf talebi üzerine dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gitmesi ve bu aşamada mağdurun uğradığı zararın giderilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinin hükmü sadece TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulamayacak ise de; ilk derece mahkemesi hükmünün başka sebeplerle bozulması halinde ilk derece mahkemesince yeniden yargılama yapılacağından bu aşamada yine etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması mümkün olacaktır.

Aynı şekilde ilk derece mahkemesince verilen hükümden sonra kararın istinaf talebi üzerine dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gitmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak istinaf tarafından yargılama yapıldığı sırada yapılan ödemeler sebebiyle de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması mümkün olacaktır.

Nihayet hükmün temyizi üzerine dosya Yargıtay'a gelipte, bozma üzerine ilk derece mahkemesine gittiğinde yada Yargıtay'ın ilk derece mahkemesi olarak yargılama yaptığı sırada yapılan ödemeler sebebiyle de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması mümkün olacaktır.

Nihayet hükmün temyizi üzerine dosya Yargıtay'a gelipte, bozma üzerine ilk derece mahkemesine gittiğinde yada Yargıtay'ın ilk derece mahkemesi olarak yargılama yaptığı sırada yapılan ödemeler sebebiyle de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması mümkün olacaktır.

Yukarıda yapılan açıklamalardan sonra somut olayda; mağdurun zararının ilk derece mahkemesince hüküm verilmeden önce giderilmemesi sebebiyle sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılmasının mümkün olmadığı, ayrıca çalınan eşyanın değerinin de az olmadığı, bu itibarla sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf üzerine verilen kararda hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 12/09/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4568, Karar No: 2011/6567, Tarih: 07.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4568 E.  ,  2011/6567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 16/08/2000 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ve ... vekili ile diğer davalılar vekilleri, duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 07.06.2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar ... ve diğerleri vekili Avukat ..., ... vekili Avukat ... ve ......, ve ... vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacılar vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, desteğin 17/08/1999 depreminde ölümü nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacılar, desteklerinin içinde bulunduğu binanın depremde yıkılması nedeniyle binanın hatalı yapılmasına neden olan mimari proje müellifini, statik proje müellifini ve müteahhitlerini dava ederek desteklerinin ölümü nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Dosya içerisindeki 25/10/2007 tarihli bilirkişi raporunda; 17 Ağustos 1999 depreminin büyüklüğü, yıkıcı gücü ve mahalli zeminin bina yıkılmasına olumsuz etkisinin %50 oranında olduğu belirtilmiş, bu durum yerel mahkemece kaçınılmazlık hali olarak kabul edilerek indirim nedeni sayılmıştır. Dava, desteğin ölümü nedeniyle destekten yosun kalınan zarar ile manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup depremin büyüklüğü ve yıkıcı gücü nedeniyle bina ve eşya zararlarında uygun bir indirim yapılması kabul edilebilir ise de destekten yoksun kalma zararında indirim sebebi kabul edilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

3-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olayın oluşu, olayın gerçekleştiği tarih ve davacıların sayısı ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacılar yararına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4198, Karar No: 2019/14977, Tarih: 22.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4198 E.  ,  2019/14977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının, temyiz talebinin sadece hırsızlık suçuna yönelik olduğu anlaşılmakla sadece hırsızlık suçuna yönelik olarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

10.01.2015 tarihli yakalama tutanağında .... Mahallesi 300 sokak No:19 sayılı yerin yanındaki binaya şüpheli bir şahsın girdiğinin anonsu üzerine .... Mahallesi 300 sokak No:13 te bulunan .... isimli apartmandan çıkarken yakalandığı ve suça konu ayakkabıların ise .... Mahallesi 300 sokak No:19 sayılı apartmandan çalındığının anlaşılması karşısında teşebbüse ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçlarının sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

10.01.2015 tarihli araştırma tutanağına göre sanık yakalandığında çuval içerisindeki ayakkabıları sokak içerisinde bulunan apartmanlardan aldığını belirtmesi ve sanığın beyanı doğrultusunda yapılan araştırma sonucu henüz müracaatları olmayan müştekilere iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında tüm müştekiler yönünden TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 22.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23046, Karar No: 2014/30522, Tarih: 27.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/23046 E.  ,  2014/30522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/272107

MAHKEMESİ : Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2012

NUMARASI : 2012/486 (E) ve 2012/773 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 184/4. maddesinin "üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü ve Odunpazarı Belediye Başkanlığının 08/05/2006 tarihli yazısı ve bilirkişi raporunda suça konu ruhsatsız binanın inşa edildiği yerin, mücavir alan kapsamında kaldığı ve özel imar rejimine tabi yerlerden olmadığının belirtilmesi karşısında, belediye sınırı ve özel imar rejimi uygulanan yerler dışında suçun oluşmayacağı gözetilerek beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık K.. Ö.. müdafii ve katılan Odunpazarı Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/826, Karar No: 2020/2500, Tarih: 13.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2020/826 E.  ,  2020/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre ve özellikle davacının yaptığı işin 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 36/III maddesinin 2. bendi gereğince lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla, Bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilecek işlerden olduğu anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32811, Karar No: 2014/36639, Tarih: 02.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/32811 E.  ,  2014/36639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2013/449-2014/213

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatları alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ilk dönem çalışması yönünden ibranameye dayanmış, ikinci dönem çalışması yönünden ise davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Mahkemenin ilk kararı dairemizin 2011/9793 esasa 2013/13852 karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak “ 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda;davacı 1.500 TL net ücretle çalıştığını iddia etmiş ve davalı şirketten verilen belgeyi sunmuş, ücret iddiasına ilişkin bir tanık dinletmemiştir. Mahkemece kayıtlardaki ücrete itibarla karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve gerekçe yeterli değildir. Öncelikle bilirkişi raporu iki şıklı hazırlanmış, davacı ücrete yönelik bir açıklama yapmadan rapora diyeceği olmadığını beyan etmiştir. Bu beyan bağlayıcı değildir. Bu nedenle Mahkemece, davacının yaptığı işin niteliği tam olarak tespit edilip yukarıdaki ilkeler dikkate alınarak ücret araştırması yapılıp davacın ücreti belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik araştırma ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.”gerekçesiyle bozulmuştur.

D) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

1- Bozma ilamına konu hükümde reddedilen ihbar tazminatı yönünden bozma ilamı sonrası davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeksizin ihbar tazminatının kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

2- Önceki bozma ilamının (2).bendinde, davacının aylık ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunduğu belirtilerek, araştırmaya yönelik bozma önerisinde bulunulmuş, mahkemece bu bozma ilamımıza uyulması kararı verilmiş olduğu halde, bozma ilamı gereği yerine getirilmeksizin davacının 1.500 TL. ücretle çalıştığına ilişkin belgeye itibarla eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerettirmiştir.

G) Sonuç:

2- Önceki bozma ilamının (2).bendinde, davacının aylık ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunduğu belirtilerek, araştırmaya yönelik bozma önerisinde bulunulmuş, mahkemece bu bozma ilamımıza uyulması kararı verilmiş olduğu halde, bozma ilamı gereği yerine getirilmeksizin davacının 1.500 TL. ücretle çalıştığına ilişkin belgeye itibarla eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerettirmiştir.

G) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.