muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15610, Karar No: 2015/10338, Tarih: 12.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/15610 E.  ,  2015/10338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı işyerinde baskı ofset ustası olarak çalıştığını, 2.000 TL maaş aldığını, SGK primlerinin asgari ücretten gösterildiğini, işten haksız olarak çıkarıldığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, genel tatil ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının işe giriş 03.04.2009 olduğunu, emekli personel olarak müracaat ettiğini, daha sonra 1,5 yıl sonra emekli olacağını beyan ettiğini, 2000 TL maaş almadığını, davacının fiilen ekonomik zorluklar sebebiyle işten çıktığını, fazla mesai iddialarının doğru olmadığını, davacının tüm izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda bilirkişi tarafından hesaplanan fazla mesai alacağında, cumartesi yapılan 4 saatlik çalışmada 30 dakika ara dinlenmesi düşülmeden hesaplama yapılması hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6542, Karar No: 2017/5459, Tarih: 18.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/6542 E.  ,  2017/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/11/2015 tarih ve 2015/377-2015/697 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısına ait nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalanan emtianın taşıma sırasında meydana gelen kaza sonucu hasarlandığını, müvekkilinin hasar bedelini sigortalıya ödediğini, kazanın meydana gelmesinde davalıların kusurlu olduğunu ileri sürerek, 37.563,01 TL rücu alacağının ödeme tarihi olan 04/12/2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, meydana gelen kazada müvekkillerinin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, tüm dosya kapsamına göre, davalıların sorumluluğunun haksız fiile dayanmakta olduğu, davalıların mülga 818 sayılı BK' nın 142. maddesi hükmüne göre zararın tamamından müteselsilen sorumlu oldukları, 4.231,86 TL' nin zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olan ... Sigorta A.Ş.'den tahsil edildiği, belirlenen hasar bedelinden tahsil edilen bu miktar düşülerek ve bilirkişi raporunda hasar bedeli içinde hesaplanan, niteliği açıklanmayan %10 ilave bedelin davalılardan tahsilinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davalıların sorumlu olduğu hasar miktarı hesaplanarak davanın kısmen kabulü ile 33.080,44 TL'nin ödeme tarihi olan 04/12/2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.694,72 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9747, Karar No: 2009/3660, Tarih: 01.04.2009

**11. Ceza Dairesi         2008/9747 E.  ,  2009/3660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Ortadan Kaldırma

Sanığın 213 S.Y.nın 359/b-1, 765 S.Y.nın 59/2. maddelerine göre 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, sanık ... müdafii Av....’nun 29.12.2006 havale tarihli dilekçesi ile hüküm verilmeden önce verdiği istifa dilekçesinin sanığa tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığından, hüküm verildikten sonra sanığın savunmasını üstlenen sanık müdafiinin söz konusu kararı öğrenme ile yasal süresi içinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında 1998 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen 1998 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 26.11.1998 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında 1999 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıklara yüklenen 1999 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 Sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 30.07.1999 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca istem gibi ORTADAN KALDIRILMASINA, 01.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/26865, Karar No: 2013/6952, Tarih: 03.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26865 E.  ,  2013/6952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/262849

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2008

NUMARASI : 2007/506 (E) ve 2008/614 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) Sanık tarafından kaleme alınan köşe yazısında yer verdiği “merkep gibi” biçimindeki yazının katılanın toplum içindeki itibarı ile diğer fertler nezdindeki saygınlığını rencide edebilecek nitelikte olduğu ve atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-) 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1.maddesinin 1.fıkrasının (b). bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

3-) Kabule göre de, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13.maddesinin 5.fıkrası uyarınca beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17923, Karar No: 2017/3674, Tarih: 22.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/17923 E.  ,  2017/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekili temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Büyükçekmece Devlet Hastanesi'nde döner sermaye gelirlerinden personele yapılan ek ödemelerin hesaplanmasında kurumsal performans kat sayısının yanlış alınması sonucu personele mevzuata göre dağıtılabilecek tutarın üzerinde ek ödeme yapıldığı iddası üzerine yapılan inceleme sonucunda, davalılardan Başhekim Yardımcısı ...'a, Başhekim yardımcılarının sayısının kurum standart kadro sayısından fazla olmasına rağmen Sağlık Bakanlığına bağlı Sağlık Kurum ve Kuruluşlarında Görevli Personele Sermaye Giderlerinden Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesinin (ü) bendine aykırı olarak Ocak-Eylül 2008 döneminde net performans puanı hesaplanmasında tam hizmet puanının esas alınması ve Sağlık Grup Başkanı olarak görevlendirildiği Ekim-Aralık 2008 döneminde yönetmeliğin 5. maddesinin (e-6) bendi gereğince asıl kadrosundan (pratisyen hekim) ek ödeme yapılması gerekirken Başhekim yardımcılığından ek ödeme yapılması nedeniyle fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini belirterek, davalıya ödenen 22.232,10.TL kamu zararının ödeme tarihinden itibaren kademeli yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; kendisinin pratisyen hekim olup 09/08/2002 tarihinde Büyüçekmece Devlet Hastanesinde Başhekim Yardımcısı olarak göreve başladığını, İl Sağlık Müdürlüğünün görevlendirmesi ve Valilik onayı ile 26/09/2008-09/03/2010 tarihleri arasında Beylikdüzü Sağlık Grup Başkanlığı görevinde bulunup, yine İl Sağlık Müdürlüğünün kararı ve Valilik onayı ile 09/03/2010 tarihi itibariyle de Büyükçekmece Devlet Hastanesindeki Başhekim Yardımcılığı görevine döndüğünü, statüsünün değerlendirildiğinde döner sermaye ek ödemelerinde fazla ödemenin yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 22.232,01.TL'nin 29/06/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Davalı, yasal süre içerisinde sunmuş olduğu cevap dilekçesi ile zamanaşımı definde bulunmuştur.

Zamanaşımı def'i davanın esası hakkında her türlü muameleye manidir. Bu sorun halledilmeden davanın esası incelenemez. (11.1.1940 tarihli 15/70 sayılı İçt. Bir. Kararı)

Sebepsiz zenginleşmeye dayanan alacak davalarında zamanaşımı süresinin başlangıcı, kamu kurumlarında dava açılmasına emir vermeye yetkili makamın öğrenme gününden itibaren işlemeye başlar. (H.G.K. 25.06.2003 tarih ve 2003/4–422 E, 2003/439 K.).

Zamanaşımı def'i davanın esası hakkında her türlü muameleye manidir. Bu sorun halledilmeden davanın esası incelenemez. (11.1.1940 tarihli 15/70 sayılı İçt. Bir. Kararı)

Sebepsiz zenginleşmeye dayanan alacak davalarında zamanaşımı süresinin başlangıcı, kamu kurumlarında dava açılmasına emir vermeye yetkili makamın öğrenme gününden itibaren işlemeye başlar. (H.G.K. 25.06.2003 tarih ve 2003/4–422 E, 2003/439 K.).

Mahkemece; yukarıdaki açıklamalar gözönüne alınarak, davalı tarafından ileri sürülen zamanaşımı def'i konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmeden işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14959, Karar No: 2019/7892, Tarih: 29.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/14959 E.  ,  2019/7892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan 136 ada 19 parsel sayılı 3.127,02 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve beyanlar hanesinde "taşınmazın ve bu taşınmaz üzerinde yapılacak bina ve tesislerin Milli Eğitim Bakanlığının muvafakatı alınmadıkça satılamayacağı ve başka hizmetlere tahsis olunamayacağı" ibaresi belirtilmek suretiyle kargir okul, lojman, tuvalet ve uygulama bahçesi vasfıyla davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmaz kendisine aitken 1987 yılında okul yapımı için taşınmazının yarısını bağışladığını, bağış iradesinin taşınmazın yarısına ilişkin olduğunu belirterek, çekişmeli taşınmazın bir bölümü hakkında tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/728, Karar No: 2022/460, Tarih: 20.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/728 E.  ,  2022/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 28/12/2020 tarihli 2019/2019 Esas 2020/1442 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davalılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 20.01.2022 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ...... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat...... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası ...’in maliki olduğu 24 parsel sayılı taşınmazdaki D-Blok 16 nolu bağımsız bölümü davalı kızı ...’a, 18 parsel sayılı taşınmazdaki C-Blok 20 nolu bağımsız bölümü ise davalı oğlu ...’e satış suretiyle temlik ettiğini, işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline , olmadığı takdirde tenkise ve haksız kullanım nedeniyle 5 yıllık ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, mirasbırakan tarafından ...’e yapılan devrin gerçek satış olduğunu, davacının bu durumu en başından beri bildiğini, mirasbırakanın son dönemlerinde kanser hastası olduğunu, bu dönemde mirasbırakanın tüm tedavi giderlerinin davalı ... tarafından karşılanması nedeniyle mirasbırakan tarafından 20 nolu bağımsız bölümün ...’a devredildiğini, mirasbırakanın temlik dışı araçları, taşınmazları ve bankada mevduatının olduğunu, davacının bunlardan miras payını aldığını, ...’a devredilen taşınmazın kira bedelini tarafların annesinin aldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakanın bankada mevduatı olup, tedavi giderlerini ödeme gücü bulunduğu, ...’a yapılan temlikteki amacın mirasçılardan mal kaçırma olduğu, davalı ...’e yapılan temlikin ise gerçek satış olduğu gerekçesiyle davalı ... yönünden tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

2.1.Davacı istinaf itirazlarında özetle