muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7792, Karar No: 2012/10318, Tarih: 12.11.2012

Kötü niyetli olmasa da alacaklı tarafından yasadaki boşluktan yararlanılarak bir ilamdaki haklar için ayrı ayrı takip başlatılarak sebepsiz zenginleşmeye neden olacak şekilde fazladan avukatlık ücreti talep edilmesi davacı borçlu tarafa fazladan yargılama giderleri yükletilmesine neden olunması hakkın kötüye kullanılmasıdır ve hukuk düzeni tarafından korunamaz. Hakim yukarıda belirtilen yasa maddeleri gereğince yasadaki boşluğu objektif iyi niyet kuralları içinde doldurmak zorundadır. İlam bir bütün olmasına rağmen yasal ve geçerli bir neden olmaksızın alacaklının üç ayrı takip başlatmak suretiyle yasalarda belirtilen dürüstlük kuralına uymadığı, borçlunun zarara uğramasına neden olduğu anlaşılmıştır. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında alacaklının bu davranışı hukuk düzeni tarafından korunamayacağından mahkeme tarafından borçlunun şikâyetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle reddine karar verilmiş olması doğru isabetli olmamıştır.

Kabule göre de, mahkemece davanın reddine karar verildiğine ve davalı alacaklı vekille temsil olunduğuna göre, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca davalı lehine avukatlık ücreti takdir ve tayini gerekirken bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Davacı borçlu vekili ile davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle İİK.nun 366 ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/420, Karar No: 2013/16768, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/420 E.  ,  2013/16768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS, temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın önceden vefat etmiş olan eski eşinden dul maaşını alabilmek için 18.06.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın önceden vefat etmiş olan eski eşinden dul maaşını alabilmek için 18.06.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9619, Karar No: 2019/8195, Tarih: 13.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/9619 E.  ,  2019/8195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararın süresi içinde mağdure vekili tarafından temyiz edilmesine rağmen 07.12.2017 gün ve 2017/53113 sayılı tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği anlaşıldığından, açıklanan noksanlığın giderilip ek tebliğname düzenlenmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1675, Karar No: 2019/3404, Tarih: 07.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/1675 E.  ,  2019/3404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İli, ... İlçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 165 ada 71, 78, 86 ve 90 parsel sayılı 33.214.19, 29.495.09, 51.277,16 ve 66.435,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydının miktar fazlası olduğu gerekçesiyle Hazine adına ham toprak vasfıyla tespit ve hükmen tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak tapu kayıtlarının iptali ve 1/4’er paylarla kendi adına ve ..., ... ve ...’ın mirasçılarının adlarına miras payları oranında tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazların, 165 ada 107 ve 108 parsel sayılı komşu taşınmazlara uygulanan, 1/4 paylarla kendisi ile ..., ..., ...'ın kayıt maliki oldukları tapu kayıtlarının kapsamında kaldığını ve bu taşınmazların uzun yıllardır kayıt maliklerince ekilip biçildiğini belirterek, tapu iptali ile payları oranında dayanılan tapu kayıtlarının malikleri adlarına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazlar hakkında, daha önce verilmiş bir kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Mahkemece kesin hüküm olduğu kabul edilen dava dosyasının davacısı ... olup, bu dosyada davacı ... sadece zilyetlik hukuki sebebine dayanmış, mahkemece 25-30 yıldır üzerinde tarımsal faaliyet yapılmadığı anlaşılan taşınmazların terk edildiğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar Yargıtay tarafından onanarak kesinleşmiştir. 6100 sayılı HMK’nın 303. maddesinde belirtildiği üzere, bir davaya ait şekli anlamda kesinleşmiş olan bir hükmün, diğer davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir. Temyize konu dava dosyasında ise davacı ..., zilyetliğe ve tapu kayıtlarına dayanmış olduğuna göre her iki davanın taraflarının ve dayanılan dava sebeplerinin farklı olması sebebiyle kesin hükmün varlığından söz etmek mümkün değildir. Ancak, zilyetlik yönünden, önceki davada taşınmazların uzun yıllardır kullanılmayarak terk edildiği olgusunun tespitinin güçlü delil olarak kabul edilmesi mümkündür. Ayrıca, davacı ... ile dayanılan tapu kayıtlarının diğer malikleri arasında paylı mülkiyet ilişkisi var olduğundan, davacı ...'ın dava konusu taşınmazların tüm kayıt malikleri adına tescilini istemesi hukuken mümkün değildir. Davacı, sadece kendi payının adına tescilini talep ve dava konusu edebilir.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için mahkemece öncelikle, dava konusu taşınmazlara komşu 165 ada 107 ve 108 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan tapu kayıtları tesislerinden itibaren tüm tedavülleriyle ve varsa tescil krokileriyle birlikte dosya arasına getirtilmeli ve sonrasında mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte davacının dayandığı tapu kayıtları ve haritası yöntemince uygulanıp, kapsamı 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritasına göre belirlenmelidir. Tapu kayıtlarının krokisinin zemine uygun olmaması ve uygulama kabiliyetinin bulunmaması halinde, tapu kayıtlarının sınırlarına itibar edilmeli, bu amaçla dayanak tapu kaydı ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup, kayıtta yazılı hudutlar yerel bilirkişilere zeminde göstertilmeli, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tutanakları varsa dayanakları kayıt ve belgeler de getirtilerek dava konusu yeri ne şekilde sınır gösterdiği üzerinde durulmalı, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir. Kayıtta yazılı olup yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için, davacıya tanık dinletme imkanı sağlanmalı ve bu suretle kaydın kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmelidir. Sınırlarında taşlık, bayır, dere gibi sınırlar bakımından gayri sabit sınırlı olan kayıtların kapsamının miktarıyla geçerli olacağı ve kayıtların revizyon gördüğü 165 ada 107 ve 108 parsel sayılı taşınmazlarla birlikte değerlendirilmek suretiyle kapsamının belirleneceği göz önüne alınmalıdır. Keşif icrası sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından, tapu kayıtlarının ihdası, intikali, intikal sırasında hudutlarda ve miktarda değişiklik varsa bu değişikliğin nedeni, hudutların arz ettikleri özellikler hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalıdır. Yerel bilirkişiler ve tanıkların, tapu kayıtlarının uygulanması ve taşınmazların tasarrufu hususundaki beyanlarının zemine uygunluğu, komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, fen bilirkişisinden uygulanan tapu kayıtlarının haritası ve ölçeğini kadastro paftasının ölçeği ile eşitleyerek zemine uygulanmak suretiyle kaydın kapsamını belirlemesi ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlenmesi istenmelidir. Davacının diğer kayıt malikleri adına dava açma yetkisi olmadığı, kayıt kapsamında kalan bölüm yönünden davacının payı göz önüne alınarak bir karar verilmesi gerektiği ve yukarıda sözü edilen Kadastro Mahkemesi ilamının kesin hüküm oluşturmamakla birlikte tespit tarihi itibarı ile taşınmazların terk edilmiş arazi olduğu ve üzerinde ekonomik yarar sağlayan bir zilyetlik bulunmadığı tespitinin güçlü delil oluşturacağı göz önüne alınmak suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13320, Karar No: 2016/1906, Tarih: 18.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/13320 E.  ,  2016/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından manevi tazminat yönünden temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalı taraf aracının kendisine çarparak yaraladığını, davalı sürücünün %100 kusura göre mahkum edildiğini, kafasında kesi ve ödem oluştuğunu, unutkanlık, boyun ve başta ağrılar oluştuğunu, öncesinde gündelik temizlik işlerine giderken kaza nedeniyle 2 ay çalışamadığını ağrıların devam ettiğini, günlük yaşamda sıkıntılar yaşadığını, bedensel ve ruhsal olumsuzluklar olduğunu belirterek şimdilik 1.000 TL maddi tazminatın sigortacıdan dava, diğer davalılardan kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle, 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle sigorta dışındaki davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili, kusur ve zararın ispatlanması gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kusuru,tazminat taleplerini kabul etmediğini, davacının olayda kusurlu olduğunu, müvekkilinin ehliyetsiz olmasının kusura etkili olmadığını, davacının hafif şekilde yaralandığını, müvekkilinin üniversiteye hazırlanan öğrenci olduğunu, gelirinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur....'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından manevi tazminat yönünden temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Borçlar Kanunu'nun 47.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri gözönünde tutanak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı adında ne tazminat, ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olarak yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülükte değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.06.1966 gün ve 7/7 sayılı ...'nın gerekçesinde; takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince; davacı kaza sonucu 15 günde iyileşebilir şekilde yaralanmış olup, kazanın meydana gelmesinde %60 oranında kusurludur. Olay tarihi, olayın gerçekleşme şekli, kusur durumu, davacının yaralanma durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır.

Somut olaya gelince; davacı kaza sonucu 15 günde iyileşebilir şekilde yaralanmış olup, kazanın meydana gelmesinde %60 oranında kusurludur. Olay tarihi, olayın gerçekleşme şekli, kusur durumu, davacının yaralanma durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır.

Davacı lehine daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bu davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1401, Karar No: 2008/2602, Tarih: 03.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1401 E.  ,  2008/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.12.2004 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, meraya elatmanın önlenmesi, ot bedeli ve eski hale getirme giderlerinin tahsili istemiyle açılmıştır.

Davalı, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, zamanaşımı ve husumet noktalarından söz edilerek dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile dava tarihinde dava konusu taşınmaz bölümlerine davalının elatması olmadığı saptandığından ve davacı ot bedelini ödetilmesini isteyemeyeceğinden davacının buna ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı Hazinenin, toprak bedeli ve eski hale getirme bedellerinin tahsiline ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında 872 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırıldığı çekişmeli değildir. Uyuşmazlık, 11.04.2005 günlü krokide A, B, C, D ve E harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümleri ile aynı tarihli krokide T75 olarak işaretlenen ve yol olarak kullanıldığı saptanan yere ilişkindir. 19.12.2003 tarihli taşınmazın bulunduğu köy muhtarı ve ihtiyar heyetinden olan kişilerle, mera komisyonu üyeleri tarafından imzalanan suç tespit tutanağında bu yerlere davalı Lütfi Topraklı’nın elattığı saptanmıştır. Öte yandan, 23.03.2005 günlü keşif tutanağına geçirilen sözlerinde yerel bilirkişi ve tanık olarak dinlenen Naim Tuna’da tutanağı doğrulamıştır. Kısaca söylemek gerekirse, mera olan taşınmaza elatan, merayı bozarak oradan toprak taşıyan kişi davalı Lütfi Topraklı’dır. Davalının eylemi ise bir haksız fiildir. Haksız fiile ilişkin davalarda uygulanacak zamanaşımı da Borçlar Kanununun 66.maddesi gereğince mutazarrır olan tarafın verdiğini istirdada hakkı olduğuna ıttıla tarihinden itibaren bir sene ve her halde bu hakkın doğduğu tarihten itibaren on senedir. Davacı Hazine, istirdada hakkı olduğunu 19.12.2003 olan suç tutanağı ile öğrendiğini, dava ise 15.12.2004 tarihinde açıldığına göre, olayda zamanaşımı gerçekleşmemiştir. O yüzden, mahkemece davanın zamanaşımı ve husumet noktasından reddi yasaya ve dosya kapsamına uygun değildir.

4342 sayılı Mera Kanununun 4.maddesi hükmünce, meranın amaç dışı kullanılmak suretiyle vasıfları bozulursa tekrar eski konumuna getirmek amacıyla yapılan masrafların (eski hale getirme bedelinin) sebebiyet verenden tahsili gerekeceğinden, dolayısı ile eski hale getirme bedelinden davalı sorumlu olacağından mahkemece davacının bu bölüm isteğinin hüküm altına alınması gerekir.

Deyinilen bu yönün gözardı edilmesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: yukarıda 1.bendde açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin diğer tamyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bent uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, 03.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.