muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4344, Karar No: 2022/7696, Tarih: 23.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4344 E.  ,  2022/7696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : BURSA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-bedel istemli dava sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 04/03/2022 tarihli ve 2021/654 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararı yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanları ...'in, davaya konu ... bulunan evi,.... Konut Yapı Kooperatifi'nden üyelik yolu ile edindiğini, evin tüm ödemelerini kooperatife murisin yaptığını, ancak kooperatifte ferdileşme yapılırken evin tapusunun ikinci eş olan ... adına çıkarıldığını, ...'in ev hanımı olduğunu, hiçbir geliri bulunmadığını, daha sonra ...'in de bu evi 04.09.2007 yılında oğlu davalı ...'e devrettiğini, davalının bu evi devir alırken 14 yaşında olduğunu, diğer taşınmaz olan ..... Mahallesi'ndeki dairenin ise muris tarafından satın alınırken direkt davalı ... üzerine 12.05.2008 tarihinde tescil edildiğini, ...'in bu daire alındığında da 15 yaşında olduğunu, davalının bu evi muris vefat etmeden 3 ay önce 20.09.2016 tarihinde elinden çıkardığını, murisin ikinci eşinin etkisinde kalması sonucu kendisinden (davacıdan) mal kaçırdığını ve 14-15 yaşlarında olan, çalışmayan, hiçbir geliri olmayan davalı adına iki adet daire tescil ettirildiğini ileri sürerek, 1387 ada 2 parseldeki 9 no.lu mesken vasfındaki taşınmazın tapu kaydının iptali ve payı oranında adına tesciline; yine davalı adına kayıt edildikten sonra 2016 yılında davalı tarafından elden çıkarılan 569 ada 4 parselde kayıtlı 1. katta bulunan dairenin dava tarihi itibari ile rayiç değerinden payına tekabül eden kısmın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, annesi ...'in, ....'de bulunan taşınmazı kendi birikimleri ve ailesinin yardımları ile aldığını, muris ...'in kooperatif payı ödenmesinde herhangi bir katkısının olmadığını, ...'in, taşınmazı 1997 yılında edindiğini, iddia edildiği gibi işbu taşınmazın, aile konutu olmadığını, annesi .....’e ait olan bir taşınmaz olduğunu ve daha sonra kendisine devredildiğini, ....'taki taşınmazın ise yine annesi tarafından yatırım amaçlı olarak alındığını ve kendisi (davalı) adına tescil edildiğini, daha sonra murisin borçları ve hastalıkları sebebiyle taşınmazı sattığını, elde edilen parayla da babasının borçlarını ödediğini, babasına baktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli ve 2017/538 E., 2020/650 Karar sayılı kararıyla; murisin diğer mirasçılarının mirastan pay almalarını engellemek maksadıyla taşınmazlarını davalı oğlu ...'e satış göstermek suretiyle bağışladığı, Ataevler Mahallesi 1387 ada 2 parselde kayıtlı 9 no.lu bağımsız bölümün önce ..., ardından davalı ...'e devredildiği, .... Mahallesindeki taşınmazın kooperatif makbuzlarında ödemelerin muris .... tarafından yapıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, muris muvazaasından söz edebilmeleri için öncelikle üzerinde işlem yapılan malvarlığı değerinin mirasbırakan adına tapuya kayıtlı bir taşınmaz olması gerektiğini; dava konusu olayda ise gerek 1387 ada 2 parseldeki 9 no.lu bağımsız bölüm, gerekse de 569 ada, 4 parselde kayıtlı taşınmazların hiçbir zaman muris .... adına tapuda tescilli olmadığını, ..... Mahallesindeki taşınmazın davalının annesi ... adına tapuda kayıtlı iken satış ile davalı ...'e tescil olunduğunu, diğer taşınmazın ise tapuda direkt ... adına tescil olunduğunu, açıkladıkları nedenlerle tapuya tescilli herhangi bir taşınmazı olmayan murisi, yorum yoluyla taraf durumuna getirip muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescili davasının açılmasının emsal teşkil eden Yargıtay kararları da dikkate alındığında hukuka aykırı olduğunu, Yerel Mahkemenin dosyayı yeterince incelemeden, olayları eksik değerlendirip hukuka, hakkaniyete aykırı bir karar verdiğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 04.03.2022 tarihli ve 2021/654 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararıyla, dava konusu taşınmazlar yönünden muris muvazaası nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ve bedel talebinin reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile Yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava dilekçesinde ve aşamalarda ileri sürdüğü iddialarını yineleyip, kooperatif bedellerinin muris tarafından karşılandığını, üçüncü kişiden edinilen taşınmazın da bedellerinin muris tarafından ödendiğini, davalının temlik tarihlerindeki yaşı da dikkate alındığında alım gücünün bulunmadığının açık olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava dilekçesinde ve aşamalarda ileri sürdüğü iddialarını yineleyip, kooperatif bedellerinin muris tarafından karşılandığını, üçüncü kişiden edinilen taşınmazın da bedellerinin muris tarafından ödendiğini, davalının temlik tarihlerindeki yaşı da dikkate alındığında alım gücünün bulunmadığının açık olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.2.2. 01.04.1974 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararı, konusu ve sonuç bölümü itibariyle, murisin kendi üzerindeki tapulu taşınmazlar yönünden yaptığı temliki işlemler için bağlayıcıdır. Bedeli ödenerek "gizli bağış" şeklinde gerçekleştirilen işlemler hakkında anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının doğrudan bağlayıcı olma niteliği yoktur. Bunun yanı sıra, karara, yorum yoluyla gizli bağış iddialarına yönelik olarak uygulama olanağı sağlanamayacağı, Hukuk Genel Kurulunun 30.12.1992 tarihli 586/782; 21.9.1994 tarihli 248/538; 21.12.1994 tarihli 667/856; 11.10.1995 tarihli 1995/1-608 sayılı kararlarında belirtilmiş, Dairenin yargısal uygulaması bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır.

3.3. Değerlendirme

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yukarıda (V/3.2.) no.lu paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3.) no.lu paragraftaki gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 23.11.2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7031, Karar No: 2014/12162, Tarih: 04.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/7031 E.  ,  2014/12162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez) ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet (4 kez)

Mahalli mahkemece verilen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanığın eylemlerini tehdit ve cebirle işlemesi nedeniyle, cezasında artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin TCK.nın 103/4 yerine, 103/3 olarak yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş ve eylemlerini öz çocuklarına karşı 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında mağdureler ...., ... ve .....'ye karşı gerçekleştirmiş olduğu beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdur ...'e karşı gerçekleştirmiş olduğu beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 19 Ekim 2012 tarihli ve 4055/C Karar nolu raporunda, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmiş olmasına rağmen, sanık hakkında TCK.nın 103/6 maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Ancak;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 19 Ekim 2012 tarihli ve 4055/C Karar nolu raporunda, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmiş olmasına rağmen, sanık hakkında TCK.nın 103/6 maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/219, Karar No: 2014/7725, Tarih: 28.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/219 E.  ,  2014/7725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, ikinci ürün mısır, kırmızı biber ve pamuk ürünlerine ait 2012 yılına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Davaya konu taşınmazın kamulaştırıldığına dair kamulaştırma evrakı ile kıymet taktir raporu ve ilgili tüm evrakın onaylı suretinin davacı idareden,

3-Mahkemece tesbit edilen kamulaştırma bedelinin davalı adına bankaya bloke edildiğine dair belgenin bankadan,

Getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18231, Karar No: 2023/1611, Tarih: 07.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18231 E.  ,  2023/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2020/743 E., 2022/402 K.

DAVA TARİHİ : 20.08.2014

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerinde 01.04.2006 - 30.03.2014 tarihleri arasında çalıştığını, saat 07.00’de işe başladığını ve saat 18.00’den önce işten ayrılmadığını, haftanın 6 günü bu şekilde çalıştığını ancak ilk 4 yıl ayda 1 pazar günü de çalıştığını, davacının en son ücretinin net 1.300,00 TL olduğunu, işyerinde prim sisteminin olmadığını ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçeğe aykırı olduğunu, davacının davalıya ait işyerinde, 01.05.2009 tarihinde işe başladığını ve kendi isteği ile işten ayrıldığını, ücretinin bordrolarda gösterilen ücret olduğunu, bütün çalışmasının işyeri dışında geçtiğini, davalı işverenin davacının çalışma saatlerini denetlemediğini sadece gidilmesi gereken müşteriye gidilip gidilmediğini kontrol ettiğini, davacının müşteri ziyaretlerinin 5-10 dakika sürdüğünü ve müşteri sayısının davacının fazla çalışma yapılmasını gerektirir bir sayı olmadığını, pazar günleri çalışmadığını, kış aylarında çalışma saatlerinin daha az olduğunu, çalışma saatlerinin davacının beyanlarıyla tespit edildiğini ve varsa fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, bu nedenlerle davacının daha fazla çalışma yaptığını yazılı delil ile ispatlaması gerektiğini, davacıya yapmış olduğu satışa göre prim ödendiğini, ödenen primin davacının yapmış olduğu fazla çalışmaları karşıladığını, davacının davalı işveren tarafından tahsis edilen araçla müşteri ziyaretlerini gerçekleştirdiğini ve taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 31.05.2016 tarihli ve 2014/351 Esas, 2016/324 Karar sayılı kararıyla; davacının fazla çalışma yaptığı ve ödenen primler nedeniyle fazla çalışma ücretinin sadece zamlı kısmının hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 31.05.2016 tarihli ve 2014/351 Esas, 2016/324 Karar sayılı kararıyla; davacının fazla çalışma yaptığı ve ödenen primler nedeniyle fazla çalışma ücretinin sadece zamlı kısmının hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 12.10.2020 tarihli ve 2016/26837 Esas, 2020/11436 Karar sayılı ilâmı ile; hükmü temyiz eden tarafların sair temyiz itirazları reddedilerek davacının prime bağlı olarak mı yoksa belli bir hedefin gerçekleştirilmesine yani kotaya bağlı olarak mı çalışıp çalışmadığının tespit edilerek prime bağlı çalışmalarda; fazla çalışma ücretinin hesaplamasında, temel ücretin ... ücret kısmı ile prim kısmı birbirinden ayrılarak; prim üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücretinde sadece zam nispeti üzerinden (0,5 çarpanıyla); ... ücret üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücreti kısmında ise (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi, hedefe veya belli bir kotanın aşılmasına bağlı prim ödemesi uygulamalarında ise işçinin fazla çalışma ücreti sabit ücret üzerinden saat ücretinin %150 fazlasıyla ödeneceği başka bir anlatımla bu tür prim ödemelerinin fazla çalışma ücreti hesabına bir etkisinin bulunmadığı kabul edilmekte olduğundan çalışma sisteminin netleştirilerek fazla çalışma ücretinin hesaplanması gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davacının satışa bağlı prim aldığının kabulü ile sabit ücret üzerinden %150, prim üzerinden ise %50 zamlı hesaplama yapılarak fazla çalışma ücreti belirlenmiş ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; işyerinde prim usulü ile çalışıldığını ve davacıya yaptığı çalışmalarının karşılığının ödendiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fahiş ve hatalı hesaplama yapıldığını, fazla çalışma ücretinden indirim yapılmamasının doğru olmadığını belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının satışa bağlı primle mi yoksa kotaya bağlı primle mi çalıştığı ile buna bağlı olarak fazla çalışma ücretinin hesap yöntemi ve fazla çalışma ücretinden yapılan indirim oranı noktalarındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Dairemizin 15.02.2022 tarihli ve 2022/1004 Esas, 2022/1761 Karar sayılı ilâmında fazla çalışma alacağından indirim yapılması konusuna ilişkin Dairenin yerleşik ilkesi şu şekilde açıklanmıştır:

"...

İşçinin fazla çalışma, hafta tatili ücreti ve ... bayram genel tatil ücreti alacaklarından indirim yapılması konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Söz konusu alacakların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Bu indirim, dosyadaki delillerin durumu ve niteliğine göre yapılması gerekli uygun bir indirimdir. Ancak fazla çalışma, hafta tatili veya ... bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasının tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Tanık anlatımlarına göre ispat halinde yapılacak indirimin, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti miktarına göre takdir edilmesi gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

..."

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlâmın İlgili Hukuk kısmının (3) numaralı paragrafında yer verilen Dairemiz ilkesinde de açıklandığı üzere; tanık anlatımları ile ispatlanan fazla çalışma alacağının, uzun bir süre için hesaplanması ve miktarının yüksek çıkması hâlinde, dosyadaki delillerin durumu ve niteliğine göre bu alacak kaleminden uygun bir indirim yapılması gerekir. Yapılacak indirim; işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma ücreti miktarına göre takdir edilmelidir.

3. Bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, bilirkişi raporunda bulunan fazla çalışma ücretine ilişkin tutar davacının talebiyle bağlı kalınarak hüküm altına alınmış ve indirim konusunda bir açıklamaya yer verilmemiştir. Bir başka anlatımla hüküm altına alınan fazla çalışma ücretinden indirim yapılmadan sonuca gidilmiş olup tanık beyanına dayalı olarak ispatlanan fazla çalışma ücretinden bozma sonrasında takdir edilecek oranda bir indirim yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.