muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26959, Karar No: 2022/8740, Tarih: 06.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/26959 E.  ,  2022/8740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdureler Birsu, Özge ile Tuana'ya yönelik)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, her ne kadar tebliğnamede mağdure Ayça’ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle ilgili görüş bildirilmiş ise de, söz konusu hükme yönelik temyiz talebinin bulunmadığı anlaşıldığından, diğer mağdurelere yönelik atılı suçlardan kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz incelemesinde dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdureler vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/335, Karar No: 2018/4965, Tarih: 02.07.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/335 E.  ,  2018/4965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.12.2014 gününde verilen dilekçe ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı ... iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, yüklenicinin temliki ile kazanılan kişisel hakka dayalı ... iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ile yüklenici arasında 24.04.2012 tarihinde düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi yapıldığını, sözleşmede yüklenici tarafından 02.03.2004 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye düşen D blok 2 ve 3 nolu dükkan vasıflı bağımsız bölümlerin satışının vaat edildiğini, edimini tam olarak yerine getirmiş olmasına rağmen dava konusu bağımsız bölümlerden 2 nolu bağımsız bölümün satış vaadi tarihinde 1/2 hissesinin üçüncü kişi konumundaki Naci Görgülü'ye ait olduğundan dava konusu 2 nolu bağımsız bölümün geriye kalan 1/2 hissesinin ve 3 nolu bağımsız bölümün ... kaydının iptali ile davacı adına tescili isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili son celse de beyanda bulunarak 3 nolu bağımsız bölümün davalılara yapılan anlaşma sonucu davacıya verildiğinden 3 nolu bağımsız bölüme ilişkin açtıkları davadan vazgeçtiklerini beyan etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 3 nolu bağımsız bölüm hakkında davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, 2 nolu bağımsız bölümün ise 1/2 hissesinin davalı arsa sahibi ... adına olan ... kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahipleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve yüklenicinin davacıya şahsi hakkını devretmesine ilişkin “alacağın temliki” (alacağın devri) sözleşmesidir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin (davacının) arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin (davacının) arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir.

Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir. Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere bu gibi davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir. 02.03.2004 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi, yüklenici ... ile arsa sahipleri , ... adına vekaleten ... ile...ve ... adına vekaleten kendi adına asaleten ... arasında akdedilmiş olup, mahkemece yapılacak inceleme ve araştırmanın yüklenicinin ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibi olarak ismi geçen ancak davada taraf olmayan ... ve ... ile ...'ın da taraf olduğu bir davada yapılması gerektiğinden, davacı tarafa arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibi olan ancak davaya dahil edilmeyen kişiler hakkında dava açmak üzere mehil verilmeli, dava açılırsa o dava eldeki dava dosyası ile birleştirilmeli, yüklenici ve diğer arsa sahiplerinin savunma ve delilleri toplanmalı, sonucuna göre işin esası hakkında bir karar verilmelidir.

Taraf teşkili tam olarak sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5862, Karar No: 2018/1632, Tarih: 21.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/5862 E.  ,  2018/1632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında, 19/05/2013 tarihli duruşmanın kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, açık duruşma yapılarak CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocukların adli para cezasını ödemedikleri takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen kısmının hapse çevrileceğinin” ibaresinin hüküm fıkralarından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/122, Karar No: 2019/5321, Tarih: 11.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/122 E.  ,  2019/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... ve feri müdahil ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bozma sonrası konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... Genel Müdürlüğü ve feri müdahil ... vekilince temyiz edilmiştir.

1)Feri müdahil ...'nin temyiz talebinin incelenmesinde; hükmü davalılar temyiz etmemiş, davalılar yanında fer-i müdahil olan ... temyiz etmiştir.

Ancak; HMK’nın 66 ve devamı maddeleri gereğince fer’i müdahilin, yanında katılmayı talep ettiği tarafla birlikte hareket etmesi gerektiği dikkate alındığında, (müdahil hükmü ancak lehine katıldığı tarafla birlikte temyiz edebilir) davalıların temyiz isteminde bulunmaması ve fer-i müdahil hakkında bir hüküm kurulmamış olması nedeniyle fer-i müdahilin tek başına temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Bu nedenle fer-i müdahil vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2) Davalı ... Genel Müdürlüğü'nün temyiz talebinin incelenmesinde; mahkemece, bozma öncesi davalı ... Genel Müdürlüğü bakımından davanın husumet yokluğundan reddine ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan ve bu kısım temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden, dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 8,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1365, Karar No: 2015/4075, Tarih: 02.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/1365 E.  ,  2015/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... adına ... ve diğerleri aleyhine 07/08/2003 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Dergisi'nin 16-22/07/2003 günlü sayısında “...” başlığı altında “...” alt başlığı ile devam eden üç sayfalık haber içeriğinde kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu, on yıllık belediye başkanlığı dönemindeki çalışmaları nedeni ile kendisinin hedef haline getirilmek istendiğini beyanla uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu haberin gerçek ve güncel olduğunu, haber verme ve toplumunda haber alma hakkı kapsamında özle biçim arasındaki denge bozulmadan yazıldığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu yayın nedeniyle davalı ... hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında mahkemece cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz edilmesi üzerine Yargıtayca dosyanın zamanaşımından düşürüldüğü, ceza mahkemesince belirlenen maddi olguların hukuk hakimi yönünden de bağlayıcı olduğu, gerçekten de yayın içeriği incelendiğinde, belediye başkanı olan davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden sözlerin kullanıldığı kanaatine varılarak davalılar ... ve Şirzat Bilaller hakkındaki manevi tazminat isteminin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davacı İstanbul/Esenyurt ilçesinde uzun süre belediye başkanlığı yaptığından toplum nazarında tanınmış bir kimsedir. Dava konusu yayın nedeni ile davalı T.. O.. hakkında davacıya yönelik hakaret suçundan kamu davası açılmış ve mahkumiyetine karar verilmiş ise de dosya temyiz incelemesinde zamanaşımına uğradığı için düşürüldüğünden ortada hukuk hakimi yönünden bağlayıcı nitelikte bir mahkumiyet kararı bulunmamaktadır. Dosya arasında bulunan Jandarma Genel Komutanlığı İl Jandarma Komutanlığının Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği 2002/6 nolu ön çalışması yazılı evraklarda, İl jandarma Komutanlığınca yapılan istihbari çalışmalar ve elde edilen bilgilerin değerlendirilmesi neticesinde görevli J.ütğm. K. A. ve Y.Ö hakkında ortaya çıkan şaibeler nedeni ile görevlerinden uzaklaştırılarak geçici olarak başka yerde görevlendirildikleri, haklarındaki şikayet dilekçesi içeriklerinin açığa kavuşturulması amacı ile bir heyet oluşturulduğu, araştırma ve soruşturma sırasında Büyükçekmece genelinde E.T liderliğinde faaliyet gösteren bir suç örgütünün varlığı ve eylemleri tespit edilmiş, toplanan bilgiler derlenerek İstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı ile koordine kurularak proje çalışması yapılması uygun görülüp rapor halinde Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşılmakta olup, Temmuz 2002 tarihli belgelerin içeriklerinde ... liderliğindeki suç örgütünün halen İstanbul 1 nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinde yargılaması devam eden ... liderliğindeki çıkar amaçlı suç örgütü ile de iltisaklı olduğu, taksi durakları ve ticari taksi plakaları konusunda birlikte hareket ettikleri,...çıkar amaçlı suç örgütüne askeri ve diğer kamu kurum personeli ile halen yargılamasına devam edilen ... ve yandaşlarının dahil olduğu, ve benzer içerikte birçok bilgilinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu çerçevede haber tarihinin öncesinde içinde asker, belde başkanı ve davacının da bulunduğu kişiler hakkında suç işlemek için örgüt kurma, örgüte üye olma suçlarından Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının istemi ile Jandarma Genel Komutanlığı İl Jandarma Komutanlığı nezdinde inceleme yapıldığı anlaşıldığına göre dava konusu yayının haber niteliğinde olduğu, adli bir soruşturmanın davalı dergide toplumun bilgisine sunulduğu, ülke gündemini meşgul eden ve yayınlanmasında kamu yararı bulunan güncel nitelikteki soruşturma kapsamında davacının da isminin geçtiği anlaşıldığından yayının görünür gerçeğe uygun olup kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği anlaşılmıştır.

Şu durumda mahkemece, dava konusu haber içeriğinin gerçek ve güncel olup kamu yararı taşıması nedeni ile istemin tümden reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece, dava konusu haber içeriğinin gerçek ve güncel olup kamu yararı taşıması nedeni ile istemin tümden reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...'in öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26541, Karar No: 2014/7537, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/26541 E.  ,  2014/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/236166

Mahkeme :ADANA 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 06.04.2010- 2009/1619 esas ve 2010/409 karar

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5908, Karar No: 2009/5727, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5908 E.  ,  2009/5727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Karpuz ürünü için 2006 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına satış fiyatını gösteren verilerin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2612, Karar No: 2025/983, Tarih: 18.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2612 E.  ,  2025/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Davanın kabulü

SAYISI : 2020/290 E., 2021/202 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2019/43442 sayılı

+şekil” markasının tescil başvurusuna müvekkili itirazlarının Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından kabul edilmediğini, oysa kısmi ret kararı sonrası dava konusu markanın kapsamında kalan mallar ile, müvekkilinin tescil kapsamındaki emtianın yakın ilişkili, aynı ortak satış kanallarında ticareti yapılan, iç içe geçmiş ürünler olduğunu ileri sürerek YİDK’in 2020-M-6144 sayılı kararının 03. sınıfta yer alan “Beyazlatma ve temizlik amaçlı maddeler: deterjanlar, çamaşır suları, çamaşır yumuşatıcıları, leke çıkarıcılar, bulaşık yıkama maddeleri. Sabunlar (ilaç ihtiva eden sabunlar hariç)” malları yönünden kısmen iptaline, dava konusu markanın aynı mallar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI