muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6545, Karar No: 2014/674, Tarih: 04.02.2014

Taraflar arasında havuz onarımında kullanılan malzemenin davacıdan satın alındığına ilişkin ihtilâf bulunmamaktadır. İhtilâf onarım için yapılan enjeksiyon işinin kim tarafından yapıldığına ilişkindir. Bu aşamada niteliği itibarıyla kurulduğu iddia edilen temel hukuksal ilişki dava tarihinde yürürlükte olan Borçlar Yasası'nın 355. maddesinde tanımlanan eser sözleşmesidir. Kural olarak, eser sözleşmesi, zorunlu şekil koşuluna bağlı değildir. Ancak, sözlü yapılan sözleşme inkâr edildiği takdirde, sözleşmenin yapıldığı zamanki miktar veya değeri yine dava tarihinde yürürlükte olan HUMK'nun 288. maddesindeki miktardan fazla ise akdî ilişkinin anılan Yasa hükmü gereğince davacı tarafından yazılı delille kanıtlanması zorunludur. Akdî ilişkinin tanık delili ile kanıtlanabilmesi için ya davacı tarafından "yazılı delil başlangıcına" dayanılmış olması veya davalının tanık dinlenmesine açıkça onay vermiş olması gerekir . Somut olayda davacı tarafından yazılı delil veya delil başlangıcı sunulmadığı gibi, tanık dinlenmesine de davalının açık onayı bulunmadığından akdî ilişki, tanık delili ile kanıtlanamaz. O halde, davacı iddia ettiği, yanlar arasındaki akdî ilişkiyi yani havuzun enjeksiyon yapımı işini, dava dilekçesinde “her türlü delil” denilmek suretiyle "yemin" deliline dayanmış olmakla "yemin" delili ile kanıtlayabilir. Mahkemece, davacıya “yemin önerme" hakkı hatırlatılmalı, sonucuna göre akdî ilişkinin kapsamı belirlenmelidir. Mahkemece bu husus üzerinde durulmamış olması uygun bulunmamış, bu nedenle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. bent gereğince temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13212, Karar No: 2013/10459, Tarih: 01.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/13212 E.  ,  2013/10459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'in sevk ve idaresindeki araç ile kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğünü, tedavinin devam ettiğini, maddi ve manevi zararının oluştuğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 50.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiş,02.05.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 4.574,89 TL artırdıklarını bildirmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 54.574,89 TL. maddi tazminatın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı sigorta şirketinin maddi tazminattan poliçe limiti ile sınırlı olarak ve temerrüt tarihi olan 21.08.2005 tarihinden itibaren, diğer davalının ise kaza tarihinden itibaren yasal faizle sorumlu tutulmasına, takdiren 8.00,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle sigorta dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki belgeler incelendiğinde; davalı ... Taşıtlar Bürosu tarafından, olaya sebebiyet veren aracın yabancı sigortacısı adına, 11.11.2005 tarihinde 4.000,00 TL tazminatın, davacıya ödendiği ve buna ilişkin banka dekontunun düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Davacının talebi maddi tazminat yanında manevi tazminata da ilişkindir.

Davalı vekili, davacıya 4.000,00 TL manevi tazminat adı altında ödeme yapıldığını bildirmiş, buna ilişkin banka dekontu ile tarihsiz ve imza bulunmayan ibraname başlıklı yazıyı dosyaya ibraz etmiştir.

Bu ödemenin yapılması konusunda davalı 11.11.2005 tarihli fotokopisi dosyada mevcut yazısında "şubeniz nezdindeki 28.579 nolu YTL hesabımızdan 4.000,00 TL.nin dekontuna " ...'nın maluliyetleriyle ilgili maddi- manevi tazminat bedelleridir." şerhi konulmak ve ekteki ibranamenin imzası kaydıyla" ...'ya ödeme yapılması talimatını bankaya vermiştir. Davalının dayandığı ibraname davacıyı bağlayacak şekilde imzalı değildir. Kaldı ki davalının talimatında da " maddi ve manevi tazminat talepleri ile ilgili" ödeme yapılması konusunda açıklama mevcuttur. 4.000,00 TL ödemenin davacıya yapıldığı hususu ihtilafsızdır. Ancak, mahkemece 20.9.2010 tarihli oturumun 7 nolu ara kararınada davacının imzasını taşıyan ibraname aslı celbi istendiği halde getirtilmemiştir. Bu nedenle ödendiği ihtilafsız olan 4.000,00 TL.nin hangi kalem tazminatına ilişkin olduğu mahkemece araştırılmamıştır.

Bu durumda, mahkemece 11.11.2005 tarihinde yapılan 4.000,00 TL ödemenin öncelikle davalıda bulunan ve davacının imzasını taşıyan belge aslının ve tasdikli örneğinin getirtilmesi, belge aslının bulunmaması halinde bu ödemenin hangi kalem tazminata mahsuben yapıldığı hususunda tarafların delilleri toplanıp bu konu belirginleştirildikten sonra eğer manevi tazminata mahsuben yapılmış bir ödeme ise, manevi tazminatın bölünmezliği ve tekliği kuralı gözetilerek açılmış olan manevi tazminat davanın reddine, maddi tazminata ilişkin yapılmış bir ödeme ise, hesaplanan maddi tazminattan yapılan ödeme mahsup edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 1.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1758, Karar No: 2022/7897, Tarih: 09.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1758 E.  ,  2022/7897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 25/11/2021 gün ve 2021/2276 Esas - 2021/13982 Karar sayılı ilama karşı, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mülkiyeti davacıya ait taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davanın kısmen kabulüne dair mahkemece verilen karar, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerinde Dairemizce onanmış; bu karara karşı davalı Hazine vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davalı Hazine vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'un 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmediği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından,

Davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile Dairemizin 25.11.2021 tarihli, 2021/2276 Esas ve 2021/13982 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca açılan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu ... parsel sayılı, 65.493,75 m² yüzölçümlü taşınmazın 20.04.2012 tarihinde bağış işlemi neticesinde davacı vakıf adına tescil edildiği, taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde bırakılması suretiyle davacı tarafın tasarruf yetkisinin kısıtlandığı, eldeki davanın 10.04.2013 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, dava konusu arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine’den tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Dava konusu taşınmazın iptal edilen tapu kaydında yer alan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9902, Karar No: 2023/8206, Tarih: 14.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9902 E.  ,  2023/8206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 17.09.2020

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen fiili hizmet süresi zammı tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı davalı işverene ait Eskişehir Makine Fabrikasının döküm atölyesinde dökümcü olarak çalıştığını bu işyerinde geçen ve bildirilen hizmetlerinden 01.10.2008 tarihinden sonraki süreler için 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi kapsamında fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep ve dava etmiştir

II. CEVAP

Davalı işveren vekili davacının çalışmalarına ait bildirimlerinin usulüne uygun şekilde yapıldığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

SGK vekili, davacı hakkındaki bildirimlerin işveren tarafından yapıldığını, davanın kabulü halinde davaya sebebiyet verilmediğinden aleyhe yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.06.2021 tarihli ve 2020/36 Esas, 2021/62 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi üzerine davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında "...Davacının döküm atölyesinde döküm ustası olarak bizzat 8. paragrafta belirtilen işlerde fiilen çalıştığı süreler için fiili hizmet süresi zammından faydalandırılması isabetli ise de postabaşı olarak görevlendirildiği sürede tam olarak ne iş yaptığı, döküm işinde çalışıp çalışmadığı, çalıştı ise fiilen ne kadar süre çalıştığı açıklığa..." kavuşturularak karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Daire kararında "...Davacının döküm atölyesinde döküm ustası olarak bizzat 8. paragrafta belirtilen işlerde fiilen çalıştığı süreler için fiili hizmet süresi zammından faydalandırılması isabetli ise de postabaşı olarak görevlendirildiği sürede tam olarak ne iş yaptığı, döküm işinde çalışıp çalışmadığı, çalıştı ise fiilen ne kadar süre çalıştığı açıklığa..." kavuşturularak karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davanın kabulü ile, davacının 01.10.2008 - 13.04.2018 tarihleri arası primi ödenmiş toplam 3435 gün çalışmasının 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi gereğince, 2018 yılı için; 14,33gün, 2017 yılı için; 44,08gün, 2016 yılı için; 44,08gün, 2015 yılı için; 43,41gün, 2014 yılı için; 43,58gün, 2013 yılı için; 43,91gün, 2012 yılı için; 44,16gün, 2011 yılı için; 43,91gün, 2010 yılı için; 43,08gün, 2009 yılı için, 43,58gün, 2008 yılı için; 9,83gün, olmak üzere toplam 417,97 gün fiili hizmet süresine süresine hak kazandığı tespitine,... " gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının döküm atölyesinde geçen ve işveren tarafından bildirilen tüm çalışmalarına fiili hizmet süresi zammı verilip verilemeyeceği husundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile, 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi ve aynı maddede bulunan tablonun 8 numaralı sırası.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Eldeki davada bozma üzerine Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacının döküm atölyesinde postabaşı olarak, diğer dökümcü çalışanlar gibi aynı zararlı etkenlere maruz kalarak ve tüm çalışma süresini aynı koşullar altında denetim ve çalışma şeklinde geçirdiği anlaşıldığından, temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10272, Karar No: 2013/13905, Tarih: 16.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10272 E.  ,  2013/13905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, yapılan takibe karşı açılan menfi tespit davasıdır. Davalı yan, dava konusu icra takibinde “takip tarihinden itibaren işleyecek %70 …….” oranında faiz talep etmiş, faizin türünü bildirmemiştir.

Mahkemece verilen kararda ise “icra takip dosyasında takip tarihine kadar ve takipten sonra uygulanan faiz oranın iptali ile bu tarihten geçerli olmak üzere reeskont avans faizinin uygulanmasına……..” şeklinde hüküm oluşturulmuş olup, bu haliyle hüküm infazda tereddüt yaratacak biçimdedir.

Hal böyle olunca mahkemece, davalının takip talebindeki faiz oranına ilişkin istemi, dava dilekçesi ile birlikte değerlendirilip, gerekli görüldüğünde davalı yana takip talebindeki %70 faiz oranın “reeskont” oranında faiz mi, yoksa “avans” oranında faiz mi olduğu açıklattırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken reeskont ve avans faiz oranlarının farklı olduğu gözetilmeksizin her iki faiz cinsi birlikte yazılarak infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/49581, Karar No: 2014/6546, Tarih: 03.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/49581 E.  ,  2014/6546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/241055 :

Mahkeme : İZMİR 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 23.03.2010- 2009/852 esas ve 2010/454 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 03.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6508, Karar No: 2015/843, Tarih: 23.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6508 E.  ,  2015/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....'in kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına ve kabule göre, mağdurun arkadaşı .'in, olaydan önce sanığın işyeri önüne gelerek, esrar sigarası içmesine sanığın haklı bir şekilde tepki göstermesi üzerine tartıştıkları, buradan ayrılan.'in yaklaşık yarım saat sonra bu defa yanına mağdur . ve tanık .’i de alarak aynı yere gittikleri, .'in sanığı konuşmak için çağırdığı, yanındakilerle birlikte sanığı çekerek ara sokağa götürdükleri, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine mağdurla sanığın birbirlerine karşılıklı olarak bıçakla saldırıp yaralandıkları olayda, ilk haksız hareketin mağdur taraftan geldiği, yine sanığın bacağındaki basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek kesici alet yarası ile tüm haksız davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, cezanın dörtte birinden dörtte

üçüne kadar indirimini öngören TCK'nın 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranın bir miktar üzerinde indirim yerine yazılı şekilde 1/4 oranında indirim yapılarak sanığa fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8576, Karar No: 2013/15953, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/8576 E.  ,  2013/15953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya trafik sigortalı aracın tek taraflı kaza yapması sonucu hasarlandığını, aracın pert olduğunun anlaşıldığını, davalı ... şirketinin başvuruya rağmen ödeme yapmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.000,00 TL kasko bedeli ile ödeme yapılmamasından kaynaklanan 1.000,00 TL'nin ihtarname tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın, poliçe tanziminden önce meydana geldiğini, bu nedenle sigorta teminatı kapsamında olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava konusu kazanın, poliçenin tanzim edildiği ve prim peşinatının yatırıldığı tarihten iki gün önce meydana geldiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, poliçenin tanzimi ve prim peşinatının ödendiği tarihin kazadan önce mi yoksa sonra mı olduğu noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, acente tarafından ibraz edilen ve kurşun kalemle tutulmuş kasa defteri ve makbuz koçan numaraları esas alınarak davacının poliçe prim peşinatını kaza tarihinden iki gün sonra 24/04/2009 tarihinde ödediğinin anlaşıldığı, buna göre hasarın poliçe teminatı kapsamında olmadığı belirtilmiştir. Oysa, taraflar arasında tanzim edilen poliçede, poliçenin tanzim tarihinin 31/03/2009 olarak gösterildiği görülmüş olup davacı tarafça dosyaya sunulan poliçe primi peşinatının ödendiğine ilişkin, sahteliği iddia ve ispat edilemeyen makbuzun da 31/03/2009 tarihli olduğu görülmüştür. Poliçe prim peşinatının acentenin kasa defterine daha sonraki tarihte işlenmiş olması davalı tarafın kendi iç meselesidir. Bu durumda mahkemece, dava konusu rizikonun, poliçenin tanzim edildiği ve prim peşinatının ödendiği tarihten sonra meydana geldiğinin kabulü ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25032, Karar No: 2019/13739, Tarih: 13.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/25032 E.  ,  2019/13739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 225/1. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği,iddianamedeki anlatıma göre eylemin, katılana ait 183 nolu parsele saman,ot tezek koyup sondaj kuyusu açma olmasına rağmen, mahkemece 183 nolu parselde bulunan ev ve tezeklik için hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.