muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8351, Karar No: 2013/12311, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/8351 E.  ,  2013/12311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.05.2013 gün ve 2012/327 Esas, 2013/138 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel isitimarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/955, Karar No: 2019/8416, Tarih: 17.06.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/955 E.  ,  2019/8416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Henüz 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocukların bulunduğu ve kapalı yapılması gereken 10.10.2014 tarihli son oturumun açık olarak yapılması, telafisi mümkün olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12 yaşını doldurup 15 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle TCK'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirlenen 4 yıllık zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son usulü işlem olan savunmasının alındığı 30.05.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın avukat huzurunda verdikleri 31/12/2013 tarihli savcılık ifadelerinde eylemleri birlikte gerçekleştirdiklerini beyan ettikleri anlaşılmakla eylemleri sabit olduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle her iki suçtan yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5807, Karar No: 2014/24475, Tarih: 02.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5807 E.  ,  2014/24475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/491 Karar no:2013/845

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.12.2014 günü temyiz eden davalı A.. K.. ile vekili Av. N.. U.. geldiler. Karşı taraf davacı D.. K.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 02.12.2014 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Dava, TMK'nun 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak 22.10.2012 tarihinde açılmıştır. Davacı dava dilekçesinde taraflar arasında fikri ve ruhi geçimsizlik bulunduğunu, tarafların bütün iyiniyetine rağmen müşterek hayatın çekilmez hale geldiğini bu sebeple tarafların boşanmasına karar verilmesini talep etmiştir. Ön inceleme duruşmasında davacı asıl dinlenmiş, taraflar arasındaki ihtilaflı konular belirlenmiştir. Dava dilekçesi ve ön inceleme duruşması aşamasında davalının sadakatsizlik, güven sarsıcı veya bu anlama gelebilecek bir davranışının bulunduğuna ilişkin bir vakıaya dayanılmamıştır. Mahkemece tanık beyanları esas alınarak davalının başka bir erkekle aşırı samimi ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davacının da davalıya fiziksel şiddet uyguladığı ve aynı oranda kusurlu davranışları ile evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep oldukları kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş, hüküm davalı (kadın) tarafından temyiz edilmiştir.

Sayın çoğunlukla aramızdaki fark davacının dava dilekçesinde dayanmadığı vakıaların, mahkemece hükümde esas alınıp alınamayacağına noktasında toplanmaktadır.

Sayın çoğunlukla aramızdaki fark davacının dava dilekçesinde dayanmadığı vakıaların, mahkemece hükümde esas alınıp alınamayacağına noktasında toplanmaktadır.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 119/1-e maddesi uyarınca davacı dava dilekçesinde davanın dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte, davalıda aynı Kanunun 129/1-d maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar. Bunlar, dava ve cevap dilekçelerindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Dava ve cevap dilekçesinde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilirse, tarafların talep sonuçlarıda bu duruma göre kabul veya reddedilecektir.

Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki tarafın birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK. m. 25/1). O halde, mahkemece davalının kusuruna ilişkin ancak davacının dava dilekçesinde dayandığı vakıalar hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 184. maddesinde “Boşanmada yargılama usulü” ayrıca düzenlenmiş; anılan maddenin ilk fıkrasında “Boşanmada yargılama, aşağıdaki kurallar saklı kalmak üzere Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa tabidir” hükmüne yer verilerek, maddede sayılan istisnalar dışında, boşanma davalarının genel yargılama usulüne tabi olduğu belirtilmiştir. Boşanmada genel yargılama usulünün uygulanmasına ayrık olan kurallar ve uygulanması gereken özel usuller, Türk Medeni Kanunu’nun 184. maddesinde sınırlı olarak belirtilmiş olmasına karşın; bu sınırlamalar ve istisnalar içinde, tarafların dayanmadığı vakıaların değerlendirmede esas alınacağına dair özel bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

Dava dilekçesinde dayanılmayan bir vakıanın, mahkemece kendiliğinden dikkate alınamayacağı gözetilmeden davalının güven sarsıcı davranışları bulunduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Davanın kabul edilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun bulunması gerekir. Davacı, davalının evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olacak kusurlu bir davranışını ispat edememiştir. Hükmün bu sebeple bozulması gerektiğini düşündüğümüz için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/769, Karar No: 2015/6671, Tarih: 19.10.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/769 E.  ,  2015/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 188/3, 297/1-son cümle, 62/1, 52/2, 53/1, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık... hakkında; TCK'nın 188/3, 297/1-son cümle, 192/3, 62/1, 52/2, 53/1, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında; TCK'nın 297/1, 297/1-son cümle, 43/1, 62/1, 52/2, 53/1, 63, 58/6-7, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ceza Muhakemesinde Ses ve Görüntü Bilişim Sisteminin Kullanılması Hakkında Yönetmelik, 20.09.2011 tarih ve 28060 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Anılan Yönetmelikte, ceza infaz kurumunda, kovuşturma aşamasında ilgili makam tarafından kabul edilen, mazeretleri nedeniyle hazır bulunamayan veya yargı çevresi dışında bulunan kişilerin dinlenilmesinde ... kullanılmasına ilişkin usul ve esaslar belirlenmiştir.

Anılan yönetmeliğin "Kayıtların saklanması" kenar başlıklı 6. maddesinde "... ile elde edilen kayıtlar, nitelikli elektronik imza ile imzalanarak güvenli bir şekilde talep eden makam tarafından saklanır.", "Yazılı tutanağa dönüştürme" kenar başlıklı 7. maddesinde "... ile elde edilen kayıtlar, ilgili mevzuatta öngörülen

usule göre UYAP Bilişim Sisteminde yazılı tutanağa dönüştürülüp, elektronik imza ile imzalanır.", "Kayıtların taraflara verilmesi ve izlenmesi" kenar başlıklı 8. maddesinde "Ses ve görüntü kayıtları taraflara verilmez ancak yazılı tutanağa dönüştürülen kayıtlar kanunlarda öngörülen şartlara uygun olarak verilebilir. Talep veya itiraz halinde ses ve görüntü kayıtları, kanunlarda öngörülen şartlara uygun olarak soruşturma ve kovuşturma makamı gözetiminde ilgilisine izletilebilir.", "Kayıtların kanun yolu makamlarına gönderilmesi" kenar başlıklı 22. maddesinde ise "Kanun yollarına müracaat halinde ses ve görüntü kayıtları itiraz, istinaf veya temyiz merciine gönderilir." hükümlerini içermektedir.

... ile alınan kovuşturma işlemi kayıtlarının veri taşıyıcılarına aktarılarak dosyasında saklanması ve temyiz kanun yoluna müracaat halinde Yargıtay'a gönderilmesi ve kayıtların UYAP Bilişim Sisteminde yazılı tutanağa dönüştürülmesi gerekirken sanık ...'ın sorgu ve savunmalarının alındığı duruşma safahatlarının denetime olanak verecek şekilde CD/DVD'sinin gönderilmemesi ve 29.05.2014 tarihinli celsede sanıklar... ve ... müdafiinin sanık...' a yönelttiği sorular ile...'ın verdiği yanıtların tutanak haline dönüştürülmemesi suretiyle yukarıda açıklanan usul hükümlerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık... ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin diğer yönleri incelenmesizin öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1013, Karar No: 2020/5395, Tarih: 25.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/1013 E.  ,  2020/5395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19.07.2018 tarih ve 2017/377 E. - 2018/312 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.12.2019 tarih ve 2018/1765 E. - 2019/1277 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2016/37618 sayılı “... OSMANLI PAŞA DÖNERİ+ŞEKİL” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin adına tescilli markalara dayalı olarak başvuruya itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığınca davalı şirket adına tescilli 2014/30732, 2013/59744, 2013/26182, 2013/26171, 2012/104471, 2010/38214 sayılı ve "PAŞA DÖNER", "İ.P.D PAŞA ET DÖNER", "İ.P.D PAŞA DÖNER", "İ.P.D PAŞA DÖNER", "İ.P.D PAŞADÖNER", "İ.P.D PAŞA DÖNER" ibareli markalarla müvekkili başvurusu arasında iltibas tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle başvurunun kısmen reddine karar verildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, oysa dava konusu markaların benzer olmadığını, “PAŞA” ve “DÖNER” kelimelerinin kimsenin tekelinde olmadığını, müvekkilinin sattığı malın döner olması sebebiyle zaten bu kelimeyi markasında kullanmak zorunda olduğunu, markada yer alan “PAŞA” kelimesinin tek başına değil bir amaçla kullanıldığını ve Osmanlı döneminden bu tarafa paşalara layık bir yemek olduğunun vurgulandığını, markaların logolarının da farklı olduğunu, dava taraflarının işyerleri yan yana bile olsa orta zekada herkesin bu ayrımı rahatça görerek benzerlik olmadığını ileri sürerek YİDK’in 2017-m-7509 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, dava konusu başvuru ile müvekkilinin redde mesnet alınan markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğunu, müvekkilinin "Paşa" ibaresini meşhur ettiğini, bu ibarenin müvekkili ile özdeşleştiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, dava konusu başvuru ile müvekkilinin redde mesnet alınan markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğunu, müvekkilinin "Paşa" ibaresini meşhur ettiğini, bu ibarenin müvekkili ile özdeşleştiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının marka tescil başvurusu kapsamından çıkarılan 29, 30 ve 43. sınıf emtia ve hizmetlerin davalı markalarının kapsamlarında yer alan mal ve hizmetlerle aynı/aynı tür olduğu ancak marka işaretleri arasında iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerlik bulunmadığı zira dava konusu başvurunun davacının ad-soyadını içerdiği ve tamamen farklı algıya yol açtığı dolayısıyla 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’in 2017-M-7509 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı şirket vekilince ve davalı TPMK vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi ile aynı gerekçe ile davalılar vekillerinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 54,40 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 25.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4825, Karar No: 2012/13184, Tarih: 20.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/4825 E.  ,  2012/13184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Gıda Temizlik İtriyat Ürünleri Pazlarlama Dağıtım Tic. Ltd. Şti. aleyhine 31/12/2003 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan tazminatın istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ..., ..., ... ve ... vekili duruşmasız olarak incelenmesi de davalı ... Temizlik İtriyat Ürünleri Pazarlama Dağıtım Tic. Ltd. Şti. vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 11/10/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat Berna Başdemir geldi, karşı taraftan davalılar vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 5236 sayılı Yasa ile eklenen Ek 4. madde gereğince HUMK’nun 427. maddesi uyarınca temyize konu bölümünün 1.690,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalılardan ... Gıda Temizlik İtriyat Ürünleri Pazarlama Dağıtım Tic. Ltd. Şti.'nin davacılardan ...'a yönelik temyiz itirazları ve temyiz dilekçesi reddedilmelidir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Şirketin diğer davacılara yönelik tüm temyiz itirazları ile davacılar ..., ..., ... ve ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davacılar ..., ..., ... ve ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş kararı davacılardan ..., ..., ..., ... ile davalılardan ... Gıda Temizlik İtriyat Ürünleri Pazarlama Dağıtım Tic. Ltd. Şti temyiz etmişlerdir.

Davacılar, miras bırakanları olan ... ...'ın motorsikletine davalı tarafa ait aracın çarpması sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle manevi tazminat da istemişlerdir.

Yerel mahkemece ölenin anne-babası için 2.000,00'er, kardeşleri için 1.500,00'er TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Davacılar, miras bırakanları olan ... ...'ın motorsikletine davalı tarafa ait aracın çarpması sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle manevi tazminat da istemişlerdir.

Yerel mahkemece ölenin anne-babası için 2.000,00'er, kardeşleri için 1.500,00'er TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişimi davalı tarafın kusur durumu, davacıların ölene yakınlığı ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Şu durumda yerel mahkemece adı geçen davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (3) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar ..., ..., ..., ve ... yararlarına BOZULMASINA, adı geçen davacıların diğer, davalı ... Temizlik İtriyat Ürünleri Pazarlama Dağıtım Tic. Ltd. Şti'nin bu davacılara yönelik tüm itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle, temyiz eden davalı şirketin davacılardan ...'a yönelik temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin temyiz eden davalı Şirkete yükletilmesine ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.