muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12295, Karar No: 2013/1978, Tarih: 11.02.2013

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacılar murisinin 11.02.2000 varide tarihli bildirgedeki oda kaydı nedeni ile 09.02.1992 tarihi itibari ile tescil edildiği, muris adına tek prim ödemesinin 26.07.2000 tarihinde toplu ödeme şeklinde olduğu, başka bir prim ödemesinin bulunmadığı, murisin 09.02.1992 – 24.03.1995 tarihleri arasında ... Esnaf Odası'na kayıt edildiği, davalı Kurum'un davacının 27.07.2000 tahsis talebini; ... Esnaf Odası kayıt defterinin 1997 yılında yenilendiği, ancak bu yenileme işlemi sırasında eski defterde kaydı olmayan şahısların da deftere eski tarihler ile kaydedildiği, oda yetkilileri tarafından eski defter ve belgelerin ibraz edilemediği, kaydı yapılan kişilerin de esnaflık yaptıklarına dair delil sunamadıkları, yapılan soruşturma sonucu oda kayıtlarının usulsüz olduğu kanaatine varıldığı gerekçeleriyle reddedildiği, murisin vergi ve sicil kaydı bulunmadığı, 02.02.2000 tarihinde ... isimli kişi tarafından Kurum'a dilekçe verilerek oda kayıtlarında sahtecilik yapıldığının bildirildiği, bunun üzerine yapılan soruşturma sonucu hazırlanan raporda; ... Esnaf Odasınca tasdik edilen murise ait giriş bildirgesinin 11.02.2000 tarihinde Kurum kayıtlarına girdiği, murisin 09.02.2000 tarihi itibari ile tescil edildiği, murisin sigortalılık belgesinde odada 09.02.1992 – 24.03.1995 tarihleri arasında kayıtlı olduğunun belirtildiği, 20.08.1997 tarihinde noterce onaylanan üye kayıt defterinde murisin anılan tarihler arasında kaydının bulunduğu belirtilmişse de bu bilgilerin eski defterlerden teyit edilemediği, ibraz edilen diğer defterlerde de murisin adının geçmediği, ayrıca murisin üyeliğinin 24.03.1995 tarih ve 22 sayılı karar ile sona erdirildiği belirtilmişse de bu sayılı kararda murisin adının bulunmadığı, bu nedenlerle kaydın geçersiz olduğunun belirtildiği, oda kayıtlarındaki usulsüzlük nedeni ile üyeler ve oda yöneticileri hakkında ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nde dava açıldığı, Ağır Ceza Mahkemesi'nin talebi üzerine kriminal laboratuvarında yapılan incelemede, ... Esnaf ve Sanatkarlar Odası'nın 07.08.1995 ve 20.08.1997 tarihlerinde noterce tasdik edilen dört adet üye kayıt defterinin incelendiğinin, ancak bu defterler üzerinde tahrifat yapıldığına dair yeterli delil elde edilemediğinin bildirildiği, Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/65 esas sayılı dosyasında; 12.05.2011 tarihinde dosyanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, ayrıca sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurları oluşmadığından sanıkların beraatlerine karar verildiği, ancak kararın kesinleşip kesinleşmediğinin belli olmadığı anlaşılmaktadır.

Gerçekten de kurum müfettişlerince tutulan tutanaktan da anlaşılacağı üzere; ... Esnaf Odası üye kayıtlarının 1997 yılında yeni deftere aktarıldığı, eski üye kayıt defterinin akıbetinin bilinmediği, yok edildiği, yeni kayıt defterlerinin gelişigüzel tutularak haksız olarak bir takım kişilere hizmet süresi kazandırmanın amaç edinildiği, defterde üyelikle ilgili bilgiler ve imzaların olmadığı, eski defterlerin ibraz edilmemesi nedeni ile bu defterlerin

güvenilirliği konusunda tereddütlerin oluştuğu, 1997 yılında yeni defterdeki kayıtlara göre vergi ve esnaf sicil kaydı bulunmayan kişilerin Bağ-Kur’a kayıt ve tescilinin yapıldığı, bu kişilerin genellikle zahirecilik ve seyyar satıcılık gibi mesleklerle kaydedildikleri ve oda kaydının oluşturulmasından hemen sonra 1998-2000 tarihleri arasında aylık talebinde bulunmalarının bir takım kişilere sigortalılık hakkı yaratmaya yönelik belge oluşturulmaya çalışıldığının müfettiş tutanağı ve bu hususta açılmış kamu davası ile ortada olduğu açıktır.

Giderek ... ve ilçelerinde aynı anda eski defterlerin yok edilip, sonradan yeni defter oluşturulması suretiyle vergi ve sicil kaydının bulunmadığı sürelerde gerçek çalışma olgusu ortaya konmaksızın geçmişe yönelik kayıtlar oluşturulması birtakım kimselere sigortalılık süresi kazandırma yönündeki gerçeği ortaya koymaktadır.

Gerçek ve fiili bir çalışmaya dayandığı kanıtlanamayan oda kaydının, vergi ve esnaf sicil kaydı da olmadığından tek başına sigortalılık hakkı kazandıracağı düşünülemez. Bu durumda davacının yıllarca sürdürdüğünü iddia ettiği bağımsız çalışmasına ilişkin maddi delil ve belgelerinin bulunması gerekir. Salt, soyut tanık sözleri ile de sonuca gidilemez.

Yapılacak iş, davacıya ait söz konusu oda kaydında sözü edilen mesleği icra ettiğine dair maddi delillerini ibraz etmek için süre vererek, bu mesleği sonrasında da devam ettirip ettirmediğine ilişkin tüm delilleri sunması sağlanarak gerekirse zabıta, maliye, muhtarlık marifetiyle davacının gerçekten kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının olup olmadığı araştırılıp, davacının sigortalılık elde edebilmesi için sonradan oluşturulması kuvvetle muhtemel olan oda kaydının gerçekliğinin hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya koyulduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24828, Karar No: 2014/34285, Tarih: 04.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/24828 E.  ,  2014/34285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2004/546-2013/251

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının, davalıya ait işyerinde kat hizmetlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur. Davacı tarafından iş sözleşmesinin herhangi bir sebep olmaksızın işverence sona erdirildiği iddia edilmiş, davalı tarafından ise sözleşmenin otel işyerindeki bir müşteriye ait montun davacı tarafından alındığının anlaşılması üzerine haklı sebebe dayanılarak feshedildiği savunulmuştur. Davalı delilleri arasında yer alan tutanakta davacının ortak alanda koltuk üzerinde bulduğu montu kolunun altına alarak tuvalete gittiği, bir süre sonra yine kolunun altında olarak dışarı geldiği, ardından kameraların görüş alanının dışına çıktığı tespit edilmiştir. Davacı savunmasında, dalgınlıkla montu aldığını, giyim eşyası olduğunu fark etmediğini, kirli bez sanarak ilgili yere bıraktığını beyan etmiştir. Yargılama sırasında dinlenen güvenlik şefi görevindeki davalı şahidi, tutanak içeriğini doğrulamış, davacının savunması üzerine kirli bezlerin bırakıldığı yerin de incelendiğini, kayıp eşyanın orada bulunamadığını söylemiştir. Olaya ilişkin ceza davasında ise zamanaşımı sebebiyle düşme kararı verilmiş, dosya bu şekilde kesinleşmiştir. Açıklanan delil durumuna göre, işveren feshi, işçinin doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışına dayanılarak haklı sebeple feshedilmiş olup ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25617, Karar No: 2014/10141, Tarih: 26.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25617 E.  ,  2014/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanığın yetkilisi olduğu şirketin resen terk tarihinin 31.03.2005, son KDV beyannamesinin 2005 yılının mart ayına ait olduğu, Vedop, Ba-Bs sorgulamaları ile dosya içeriğine yansıyan fatura bulunmadığı cihetle; en aleyhe yorumla suç tarihinin 31.03.2005 olacağı ve 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının kaçakçılık suçu ve vergi tekniği raporlarına uygun olarak 2002, 2003, 2004, 2005 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından açıldığı, her bir yılın birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suç tarihi olan 31.12.2002 gününden iddanemenin düzenlendiği 17.01.2008 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı, “2003, 2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçları yönünden ise suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 31.12.2003, 31.12.2004, 31.03.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12583, Karar No: 2024/4106, Tarih: 11.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/12583 E.  ,  2024/4106 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/47 E., 2016/102 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇTAN ZARAR GÖREN : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında düzenlenen 07.05.2015 tarihli iddianamenin suçtan zarar gören Belediye Başkanlığı'na 08.05.2015 tarihinde usûlünce tebliğ edildiği, Belediye vekilinin duruşmalardan haberdar olduğu ve katılmayacağı yolunda mazeret dilekçeleri verdiği, ancak dilekçeyle veya duruşmaya katılarak suçtan zarar gören sıfatıyla davaya katılmak istendiği yolunda bir beyanda bulunmadığı anlaşılan yargılamada; usûlünce katılan sıfatını elde etmeyen suçtan zarar gören Belediye vekilinin sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı itiraz kanun yoluna başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kabulüne karar verilmesi sonrası sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de;

Kamu kurumuna ait binadan hırsızlık yapılması nedeniyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5512, Karar No: 2022/9423, Tarih: 27.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/5512 E.  ,  2022/9423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 16/11/2017-2017/İHK-4546sayılı kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 21/12/2015 tarihinde davacının babası olan ...’ün sevk ve idaresindeki tescilsiz motosikletin karıştığı tek taraflı trafik kazası neticesinde vefat ettiğini, davacının babasının desteğinden yoksun kaldığını belirterek, uğranılan zararın davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, başvurunun usulden ve esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; başvurunun kısmen kabulü ile 55.169,25TL maddi tazminatın 18/08/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Hesabından tahsili ile başvuru sahibine ödenmesine, karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine de itiraz hakem heyetince davalı ... vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Karayolu Trafik Kanunu’nun 91. maddesi gereği, KTK 85. maddesinde belirtilen bir motorlu aracın işletilmesinin bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olması durumunda, poliçe limiti dahilinde işletenin sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere, mali sorumluluk sigortası yaptırılması zorunludur. Türk Ticaret Kanunu’nun 1425. maddesine göre sigorta poliçesi genel ve varsa özel şartları içerir.

Yeni Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Genel şartlar C.10. maddesi ile de 12/08/2003 tarihli ve 25197 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları yürürlükten kaldırılmıştır. Yeni Genel Şartlar C.11 maddesine göre, Genel Şartlar yürürlük tarihi olan 01/06/2015 tarihinden sonra akdedilmiş sözleşmelere uygulanacaktır. Bunun doğal sonucu olarak artık eski genel şartların, yeni genel şartların yürürlük tarihinden sonra düzenlenen poliçelerde uygulanma imkanı bulunmamaktadır.

01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları’nın uygulanmasının, Karayolları Trafik Kanunu’nun 95. maddesinde belirtilen "tazminat yükümlülüğünün kaldırılması veya miktarının azaltılması sonucunu doğuran hallerin zarar görene karşı ileri sürülemeyeceği" ilkesine aykırı olduğunu söylemek mümkün değildir. Bu ilkenin uygulanabilmesi için her iki tarafın özgür iradesi ile poliçe düzenlendikten sonra zarar görenin aleyhine tazminatın kaldırılması yada azaltılmasını gerektirecek değişikliklerin yapılması durumunda geçerli olacaktır. Oysa 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları, yürürlüğe girmesinden sonra düzenlenen poliçelerde geçerli olacağından, poliçenin düzenlendiği tarih itibarı ile Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası’nın kapsamı tüm taraflarca bilinmektedir. Sigortacı, işletenin sorumluluğunu poliçe ve genel şartlar kapsamında üstlendiğine göre, sonradan bir değişiklikten bahsetmek mümkün olmayacaktır. Kaldı ki, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 1423. maddesine göre sigortacı, sigorta sözleşmesine ilişkin tüm bilgileri, sigortalının haklarını, sigortalının özel olarak dikkat etmesi gereken hükümleri, gelişmelere bağlı bildirim yükümlülüklerinden oluşan aydınlatma yükümlülüğünü sigortalıya karşı yerine getirmese dahi sigortalı, sözleşmenin yapılmasına 14 gün içinde itiraz etmemiş ise sözleşme poliçede yazılı şartlar ve poliçenin ayrılmaz bir parçası olan genel şartlar kapsamında yapılmış olur.

01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın amacı A.1 maddesinde; “Karayolları Trafik Kanunu uyarınca motorlu araç işletenlerine yüklenen hukuki sorumluluk için düzenlenen Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasına yönelik ilgililerinin hak ve yükümlülüklerine ilişkin usul ve esasların düzenlenmesidir.” şeklinde belirlenmiştir. Sigortanın kapsamı ise, Genel Şartlar A.3. maddesinde; “Sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, üçüncü şahısların ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre sigortalıya düşen hukuki sorumluluk çerçevesinde Genel Şartlarda içeriği belirlenmiş tazminatlara ilişkin talepleri, kaza tarihi itibariyle geçerli zorunlu sigorta limitleri dahilinde karşılamakla yükümlüdür. Sigortanın kapsamı üçüncü şahısların, sigortalının KTK çerçevesindeki sorumluluk riski kapsamında, sigortalıdan talep edebilecekleri tazminat talepleri ile sınırlıdır.” şeklinde düzenlenmiştir. Kapsama giren teminat türlerinin tanımlandığı A.5. maddesinin (ç) bendinde ise; Destekten Yoksun Kalma (Ölüm) Teminatı “Üçüncü kişinin ölümü dolayısıyla ölenin desteğinden yoksun kalanların destek zararlarını karşılamak üzere bu genel şart ekinde yer alan esaslara göre belirlenecek tazminattır.” şeklinde ifade edilmiştir. Genel Şartlar A.6. maddesinin (c) bendinde; “İlgililerin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan tazminat talepleri” ve (d) bendinde “Destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan destek tazminatı talepleri ile destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı talepleri” Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasının teminatı dışında kalan hallerden sayılmıştır.

Somut olayda, sürücü desteğin sevk ve idaresindeki araçla 21/12/2015 tarihinde kusurlu olarak yapmış olduğu tek taraflı trafik kazasında vefatı nedeni ile tazminat isteminde bulunulmuştur. Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları A.3. maddesine ve A.5. maddesinin (ç) bendine göre ancak üçüncü kişinin ölümü dolayısıyla oluşan zarardan davalı ... Hesabının tazminatla sorumlu olması için, motorlu aracın işletilmesi sırasında ölen kişinin mutlaka üçüncü bir kişi olması gerekir.

Açıklanan nedenlerle; eldeki davada ise, murisin (desteğin) üçüncü kişi olarak kabulü mümkün değildir. Kaza tarihi itibari ile davacının, davalı ... Hesabından tazminat talep etme hakkı bulunmadığından uyuşmazlık hakem heyetince talebin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi ve davalı vekilinin itiraz başvurusunun itiraz hakem heyeti tarafından reddedilmesi doğru görülmemiş ve karar bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle; eldeki davada ise, murisin (desteğin) üçüncü kişi olarak kabulü mümkün değildir. Kaza tarihi itibari ile davacının, davalı ... Hesabından tazminat talep etme hakkı bulunmadığından uyuşmazlık hakem heyetince talebin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi ve davalı vekilinin itiraz başvurusunun itiraz hakem heyeti tarafından reddedilmesi doğru görülmemiş ve karar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 27/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7068, Karar No: 2007/8676, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7068 E.  ,  2007/8676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan raporlar hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının tespiti için Belediye Başkanlığına yazılan yazıya verilen cevapta, imar planı dışında kalan taşınmazın belediye mücavir alanı sınırları içinde olmakla birlikte belediye hizmetlerinden yararlanmadığı bildirilmiş, keşif sırasında mahkemece yapılan gözlemde ise en yakın yerleşim merkezine 150 mt., yola 500 mt. mesafede olduğu, yakınında ara ara tek tek konutların bulunduğu saptanmış, dosyaya konulan fotoğraflarının incelenmesinden ikinci bilirkişi kurulu raporunda davaya konu taşınmaz üzerinde varlığından söz edilen ev de görülememiş, taşınmaz ve çevresinin tamamen tarım arazisi niteliğinde olduğu anlaşılmış olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporlarında arsa niteliğinde kabul edilerek değerlendirme yapılmıştır.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 ... ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde bulunan taşınmazların arsa sayılabilmeleri ise Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 ... ve 1996/3-1998/1 Sayılı Kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı ve kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılığının yakın gelecekte var olmasına bağlıdır.

Saptanan durumu itibarıyla, kamulaştırma hukuku açısından yukarıda açıklanan arsa sayılabilme koşullarını taşımayan davaya konu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ve bu niteliğine göre değerlendirilmesi gerekirken, arsa niteliğinde değerlendirme yapılan bilirkişi raporlarına dayalı olarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.