muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2139, Karar No: 2022/1178, Tarih: 25.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2139 E.  ,  2022/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2014 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2009 ve 2010 takvim yıllarında Sahte Fatura Düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, “Sahte Fatura Kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "Sahte Fatura Düzenleme" ve “Sahte Fatura Kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, “2009 ve 2010 takvim yıllarında Sahte Fatura Kullanma” suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2633, Karar No: 2012/4545, Tarih: 02.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2633 E.  ,  2012/4545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davalı kooperatif vekili, 04.04.2012 tarihli dilekçesiyle, tüm defter, belge, muhasebe kayıtlarının kapsamlı ve ayrıntılı şekilde incelenmesi ve inceleme yapıldıktan sonra davaya cevap verebilmek için 6100 sayılı HMK' nın 127. maddesi gereğince ek süre verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 04.04.2012 tarihli ara kararda, davalı tarafa çıkartılan tebligatın 20.03.2012 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ancak cevap süresinin uzatılması talebinin 2 haftalık süre geçtikten sonra verildiği gerekçesiyle cevap süresinin uzatılması talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, ara kararının değiştirilmesini talep ederek, itiraz etmiştir.

Mahkemece 04.04.2012 tarihli ara karara itirazın değerlendirildiği 06.04.2012 tarihli ara kararda, UYAP sorgulamasında tebliğ tarihinin, 21.03.2012 tarihinde gözüksede fiziki tebliğ mazbatasında 20.03.2012 yazılı olduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, bu ara kararını temyiz etmiştir.

Temyiz istemine konu ara kararı, 6100 sayılı HMK'nın 127. maddesi gereğince ek cevap süresi isteminin reddine ilişkindir. Mahkemelerce verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararların temyiz edilebileceği, ara kararların temyizinin ancak nihai kararla istenebileceği göz önünde tutularak davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin ara kararının temyiz edilebilecek kararlardan olmaması nedeniyle REDDİNE, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4028, Karar No: 2016/5780, Tarih: 06.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/4028 E.  ,  2016/5780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 338 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 30.04.2015 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait, domates, buğday, buğday samanı ve sılajlık mısırın 2013 yılı sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların, 2013 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüğünden (bulunmadığı taktirde civar il, ilçe müdürlüklerinden ve Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı bünyesinde yer alan ilgili Bahçe Kültürleri (Meyvecilik) Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünden sorulmak suretiyle),

Getirtilerek dosya içerisine konulması ve geri çevirme kararının yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5126, Karar No: 2011/8532, Tarih: 23.05.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/5126 E.  ,  2011/8532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.256,54 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle görev nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; davalının ... Hasta Eğitim Araştırma Hastanesinde sağlık memuru olarak görev yaptığını, davalıya mevzuata aykırı olarak fazladan hatalı ve yersiz olarak 2256,54 TL döner sermaye ödemesi yapıldığı ileri sürülerek tahsili talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece; davacı idare ile davalı arasındaki uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargının görev alanına girdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak, idari yargıda; gerçek kişiler aleyhine dava açılamaz. İdari Yargılama Usulü Kanununun 2.maddesinde; idarenin, idari eylem ve işlemlerine karşı (işlem ve eylemi yapan idare aleyhine) iptal ya da tam yargı davası açılabileceği kabul edilmiştir.

Davada, davalı gerçek kişi aleyhine davacı idare tarafından yapılan fazla ödemenin istirdatı ile ilgili olarak adli yargıda talepde bulunulması nedeniyle uyuşmazlığın; sebepsiz zenginleşme hükümlerine (BK.61 ve devamı maddelerine) göre değerlendirilip tartışılarak çözümlenmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece, davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu, davaya bakmaya idare mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/698, Karar No: 2015/2159, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/698 E.  ,  2015/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/939-2015/35

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 06.06.2014 gün ve 2014/336 E. 2014/452 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/23007 E. 2014/26234 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27379, Karar No: 2015/1312, Tarih: 28.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/27379 E.  ,  2015/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalıya ait iş yerinde 14.05.2009-05.09.2011 tarihleri arasında estetik uzmanı olarak 1.500.00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacağının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle haklı olarak feshedildiğini, asgari ücretle çalıştığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, davalıya ait iş yerinde 2 yıl, 3 ay, 22 gün çalıştığı, iş sözleşmesinin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin işverence ispatlanamadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı, ücret alacağı olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin işyerine devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 II- ( g) bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olmaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek iş yerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olmaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek iş yerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermemektedir. Devamsızlığın haklı bir sebebe dayanması halinde işverenin derhal ve haklı sebeple fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan sebeplerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlanndan alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İş yerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Kanun'un 25/11- h bendi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlar söz konusu ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. Toplu iş sözleşmesinde ya da iş sözleşmesinde genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İş yerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer şartların varlığı halinde haklı fesih sebebini oluşturabilir.

İş sözleşmesinin askıya alınması halinde, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir.

Somut olayda, davacının, çalıştığı bölümün kapatılması sebebiyle işverence işten çıkarıldığını iddia ettiği, davalının, davacının iş yerini terk ettiğini, işe dönmesi için ihtarname gönderildiği halde işe gelmediği için iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle haklı olarak feshedildiğini ileri sürdüğü, davacının 06-08.09.2011 tarihleri arasında raporlu olduğu, işverenin 14.09.2011 tarihli ihtarnamesinde,“...şirketimiz adına kayıtlı ... nolu cep telefon hattı müşterilere kolay ulaşma ve tedavi zamanlamasının ayarlanması ve tedavi gören hastalarla daha kolay iletişim sağlanması açısından tarafınıza verilmiştir. Ancak tarafınızca iş yerinde, iş yerinin ihtiyaçları doğrultusunda kullanılması gereken bu hat amacının dışında kullanılarak iş yerimiz zarara uğratılmıştır. İşbu telefon hattına ait fatura tutarının olması gerekenden çok fazla gelmesi sebebiyle tarafınıza uyarıda bulunulmuş ancak uyarılarımız dikkate alınmamıştır. Telefon ayrıntılı dökümünden de anlaşılacağı üzere birkaç gün içinde aynı numaraya yüzlerce SMS Gönderme yapıldığı anlaşılmıştır. Bu konuda tarafınızla tekrar görüşülmüştür. Bu görüşmeden sonra 09.09.2011- 12.09.2011-13.09.2011 tarihlerinde iş yerine izin almaksızın ve mazeretsiz olarak gelmemiş bulunmaktasınız. Hakkınızda yapılacak işlemlere esas olmak üzere üzere; Sağlık Mazeretiniz olması halinde hastaneden alacağınız bir belgenin, işe gelmenizi önleyecek haklı bir sebebin olması halinde bunu belgeleyecek resmi bir evrakın, 3 gün içinde ibrazını, aksi takdirde kabul edilebilir bir mazeretle işe gelmediğinizin anlaşılması halinde iş sözleşmenizin bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedileceğini bildiririz.” denildiği, davacının cevabi ihtarnamesinde, “...davacının iş yerinde 14.05.2009 tarihinden 05.09.2011 tarihine kadar çalıştığı, çalıştığı birimin kapatılması gerekçe gösterilerek iş sözleşmesinin sözlü olarak gerekçesiz feshedildiği, maaş alacağı, kıdem tazminatı, ihbar ve fazla çalışma ücreti, bayram ve tatil alacağı ve diğer alacaklarının ödenmediği, en son aldığı net maaş 1.500,00 TL olup en son maaştan 820,00 TL ve 2010 yılı içerisinde de 920,00 TL'lik maaşının ödenmediği, ödenmeyen maaş alacağı, kıdem, ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, asgari geçim indirimi, bayram ve yıllık izin alacağı karşılığı olan 15.000,00 TL'nin 7 gün içerisinde ödenmesi,” hususlarını bildirdiği, iş sözleşmesinin 20.09.2011 tarihli fesih bildirimi ile devamsızlık sebebiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. Maddesi gereğince tazminatsız olarak feshedildiği, davacının 09-12-13/Eylül/2011 tarihlerinde işe gelmediğine dair tutanaklar tutulduğu, bir tutanak mümzinin dinlenerek tutanakları doğruladığı anlaşılmıştır. Mahkemece, üç tutanak mümziden bir tanesinin dinletildiği, devamsızlık olgusunun usülüne uygun tanzim olunmuş devamsızlık tutanakları ve bunu destekleyen tanık beyanları ile kanıtlanamadığı kabul edilmiştir. Ancak, davacı 05.09

. Maddesi gereğince tazminatsız olarak feshedildiği, davacının 09-12-13/Eylül/2011 tarihlerinde işe gelmediğine dair tutanaklar tutulduğu, bir tutanak mümzinin dinlenerek tutanakları doğruladığı anlaşılmıştır. Mahkemece, üç tutanak mümziden bir tanesinin dinletildiği, devamsızlık olgusunun usülüne uygun tanzim olunmuş devamsızlık tutanakları ve bunu destekleyen tanık beyanları ile kanıtlanamadığı kabul edilmiştir. Ancak, davacı 05.09.2011 tarihinde iş sözleşmesinin çalıştığı bölümün kapatılması sebebiyle işverence feshedildiğini ileri sürmüş ise de, tanıkların bu konuda beyanları olmadığı gibi, davacı işten çıkarıldığını iddia ettiği tarihten sonra 06-08.09.2011 tarihleri arasında raporlu olduğuna dair belgeyi işverene sunarak çelişkiye düşmüştür. Davacıya işverence verilen iş yeri telefonunun şahsi kullanımı üzerine uyarıldığı, şahsi kullanımın devam ettiğinin tesbiti üzerine yapılan görüşme sonrası davacının işe gelmediği görülmektedir. Ayrıca, devamsızlık tutanakları tutulmuş, tutanak mümzi de tutanakları doğrulamıştır. Hal böyle olunca, iş sözleşmesinin işverence devamsızlık sebebiyle haklı olarak feshedildiği kabul edilerek, kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.01.2015 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.