muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1016, Karar No: 2023/2609, Tarih: 05.04.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; düşme kararınının usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen sekiz yıllık asli ve on iki yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan sanık Mustafa Gündüz hakkında verilen 09.06.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile hüküm tarihi arasında öncelikli olarak olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağan zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine, "5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği" gerekçesi ile olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği de gözetilmeksizin düşürülmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/344 Esas, 2022/656 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin "Sanığa yüklenen 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun 213 sayılı Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 359 uncu maddesinin (b) fıkrasında öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen sekiz yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 09.06.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile hüküm tarihi arasında öncelikli olarak olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine," şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1595, Karar No: 2020/6870, Tarih: 12.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/1595 E.  ,  2020/6870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mükellef . ... Ltd. Şti. yetkilisi olan sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, düzenlediği faturaların gerçek mal ve hizmet teslimine dayandığını savunduğu ancak dosya arasında mevcut vergi tekniği raporunda mükellefin tüm alışlarını sahte fatura düzenlediği yönünde olumsuz tespitler bulunan firmalardan yaptığının belirtilmiş olduğu anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından;

1-Mükellefçe kullanılan faturaları düzenleyen mükellefler ve mükellefin düzenlediği faturaları kullanan mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de; sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi yıldan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7069, Karar No: 2022/13768, Tarih: 01.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7069 E.  ,  2022/13768 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/12/2020 tarihli ve 2020/97431 soruşturma, 2020/110610 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/03/2021 tarihli ve 2021/2218 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10/03/2022 gün ve 2022/20317 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"Somut olayda, müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı kendi ... sayfasında paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde "Şüphelinin ... hesabında ... plakalı aracın sahibi veya eski sahibi olduğu" şeklinde şüphelinin kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 19/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...

Belediyesi, ... Nüfus Müdürlüğü, ... Trafik Tescil Şube Müdürlüğü vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 27/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda, müştekinin, açık kimliği belirli olmayan “...” isimli şahsın müştekiye ... isimli sosyal paylaşım sitesinde hakaret ettiğinden bahisle şikayetçi olduğu, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabında ... plakalı aracın sahibi veya eski sahibi olduğu" şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, şüphelinin tespitine yönelik olarak ilgili kurumlardan araştırma yapılması, CMK'nın 172/1.

maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiğinden, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/03/2021 tarihli ve 2021/2218 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4174, Karar No: 2010/8659, Tarih: 24.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/4174 E.  ,  2010/8659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28/10/2008 gün ve 2008/140 Esas, 2008/318 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığa yüklenilen suçun 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2699, Karar No: 2020/5882, Tarih: 15.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2699 E.  ,  2020/5882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 26.12.2017 tarih ve 2015/193 E. - 2017/494 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.11.2018 tarih ve 2018/637 E. - 2018/1902 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 25.05.2014 ile 31.10.2014 tarihleri arası için animasyon sözleşmesi imzalandığını, söz konusu sözleşmeye istinaden davacı tarafından düzenlenen 30.09.2014 tarih ...numaralı ve 16.10.2014 tarih ... numaralı 2 adet toplamda 87.128,02 TL tutarlı faturaların davalı şirkete kargo ile gönderildiğini, ancak davalı tarafından iade edildiğini, söz konusu faturalardan ve cari hesaptan kaynaklanan toplam 99.736,06 TL borcun ödenmemesi üzerine, davalı hakkında başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali, takibin devamı ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının animasyonlarını 25 kişi ile yapacağını taahhüt ederek, 25 kişi üzerinden fatura düzenlediğini, ancak bu kadar kişi çalıştırmadığını, sezon bitmeden oteli bırakıp gittiğinden, başka firmalardan animasyon hizmeti aldıklarını, davacının vermediği hizmete ilişkin faturaları tahsil etmeye çalıştığını, faturalara Alanya 1. Noterliği’nin 19.11.2014 tarih 13097 yevmiye nolu ihtarnamesiyle itiraz ettiklerini, davacının animasyon hizmeti verdiğini ispatlamak zorunda olduğunu belirterek, davanın reddi ile davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama, toplanan deliller ve mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının icra takibine konu hizmet sözleşmesine istinaden düzenlenen faturalar ve cari hesap ekstresine konu animasyonluk hizmetini verdiğini iddia ettiği, davalının hizmet sözleşmesinin varlığını kabul ettiği, ancak sözleşmede belirtilen şekilde hizmet yerine getirilmediğinden faturaları iade ettiğini bildirdiği, bu durumda hizmetin sözleşmede belirtilen şekilde yerine getirildiğini ispat yükünün davacıda olduğu, Alanya Sosyal Güvenlik Merkezi’nden gelen yazı cevabı da, davacının verilen hizmet sırasında sözleşme ile taahhüt edilen kişi sayısına ulaştığını göstermediği, davacının sözleşmenin gereği gibi yerine getirildiğini yazılı delille ispatlayamadığı, davacı dava dilekçesinin deliller kısmında yasal her türlü delile dayandığından, davacı tarafa yemin delilinin hatırlatılarak, yemin metnini hazırlaması için verilen bir aylık kesin süre içerisinde yemin metnini hazırlamadığından, davacının ispatlayamadığı davasının reddine karar verilmiş, hükme karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, uyuşmazlığın takibe konu 16.10.2014 tarih 25.727,02 TL'lik fatura ile 30.09.2014 tarih 61.401,00 TL'lik faturaların davalı tarafından kabul edilmeyip davacıya iade edilmesinden kaynaklandığı, bu iki faturanın davalının ticari defterlerinde yer almadığı, sadece davacının ticari defterlerinde yer aldığı, davalı otel sahibi Seyfe Turizm A.Ş, davacı tarafın kendisine animasyon hizmeti vermediğini, yeterli personel hizmeti vermediğini, hizmeti aksattığını, ayıplı hizmet verdiğini savunmuş ise de, sözleşmenin taraflarca feshedilmediği, davalı taraf animasyon hizmetinin ayıplı yapıldığını savunmuş ise de, bu yönde davacıya herhangi bir ayıp ihbarında bulunmadığı, bu durumda sözleşmedeki hizmetin yerine getirilmediği ya da gereği gibi yerine getirilmediğini ispat külfetinin davalıya düştüğü, davalının bu yöndeki savunmasını ispatlayamadığı, ispat yükü kendisine düşmeyen davacıya yemin metnini hazırlaması için süre verilmesi ve bu süreye uyulmadığı için davasını ispatlayamamış sayılmasının usul ve yasaya uygun olmadığı, uyuşmazlık davalı defterlerinde kayıtlı olmayan iki adet toplamda 87.128,02 TL'lik faturalardan kaynaklandığından, asıl alacağın bu miktarlık kısmına ve temerrüt tarihinden takip tarihine kadar işleyen 520,84 TL'lik faize ilişkin itirazın iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne dair yeniden hüküm kurulmasına, davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararı kaldırıldığından, icra inkar tazminatına hükmedilmemesi sebebiyle davalının yapmış olduğu istinaf başvurusunun incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dava faturaya dayalı ilamsız takibe yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı tarafından tanzim edilen 2 adet animasyon hizmet satış faturası davalı tarafından defterlere kaydedilmeden geri iade edilmiştir. Faturaya konu hizmetin sunulup sunulmadığına ilişkin ispat yükümlülüğünün davacı alacaklı üzerinde olduğu gözetilmeden, ispat yükünün tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nin 2018/637 Esas, 2018/1902 Karar sayılı ve 30.11.2018 tarihli kararının BOZULMASINA, dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 15/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5503, Karar No: 2018/7904, Tarih: 28.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5503 E.  ,  2018/7904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki şirkete ait depo olarak kullanılan konteynerin kapısındaki asma kilidin kırıldığı, yine deponun etrafını çevreleyen tel örgünün bir kısmının delinmiş olduğunun olay yeri görgü tespit tutanağında belirlenmiş olması karşısında, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’ın alınan ifadesinde eylemi saat: 19.00 sularında gerçekleştirdiklerini belirttiği, temyiz dışı sanık ...’nun alınan ifadesinde ise saat: 23.00 sularında depoya girdiklerini beyan ettiği, UYAP üzerinden alınan güneşin doğuş-batış saatlerine ait çizelgeye göre ise suç tarihinde ... için güneşin batış saatinin kış saati uygulaması da gözönüne alındığında 16.43 olması, TCK’nın 6/1-(e) maddesine göre saat: 17.43’ten itibaren gece vaktinin başlamış olması karşısında, hırsızlık eyleminin gece gerçekleştiği anlaşıldığından eylemin tam ne zaman gerçekleştiğinin belli olmadığından bahisle TCK’nın 143. maddesinin uygulaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-(b), 143. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlendikten sonra TCK’nın 62/1. maddesine göre takdiri indirim nedeni ile 1/6 indirim yapıldığında netice cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün yerine hatalı olarak 1 yıl 14 ay 20 gün olarak hesap edilerek sanık hakkında eksik ceza tayin edilmiş ise de; bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ile sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;