muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3984, Karar No: 2013/17472, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3984 E.  ,  2013/17472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın diğer sanık ...'la resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14/01/1993 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, sanıkların bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanık ...'ın diğer sanık ...'la resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14/01/1993 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, sanıkların bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/15305, Karar No: 2015/19138, Tarih: 27.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/15305 E.  ,  2015/19138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/196726

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2013/282 (E) ve 2013/605 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Duruşma davetiyesinin vekille temsil edilen işlerde vekile tebliği gerekirken şikayetçi kuruma yapılması nedeniyle tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, şikayetçi kurumun şikayetçi olarak hükmü temyiz etmesi nedeniyle, katılma iradesinin açıkça anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 237/2.maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1-Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Dairemizin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmeden 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesine yanlış anlam verilmek suretiyle sanığın sorgusu yapılmadan delil takdiri yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde, çalışmadığından dolayı geçimi zorlaştığından sayaca müdahale ettiğini beyan etmesi, kaçak elektrik kullanma tespit tutanağında sayacın tansiyon köprüsünün düşürülmek suretiyle sayacın devre dışı bırakıldığının tespit edilmesi ve bilirkişi raporunda da kayıt dışı elektrik kullanıldığı, sayaca müdahale edilerek tüketim miktarının belirlenmesinin engellendiğinin belirtilmesine rağmen sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14799, Karar No: 2009/17796, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14799 E.  ,  2009/17796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mahallesi, Gavurharmanı Mevkii 1125 ada 8 parsel sayılı 1902,71 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalılar adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece; davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesine göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre mahkemenin değerlendirmesi yerinde değildir.

Şöyle ki; hükme esas alınan raporlarda çekişmeli taşınmazın % 25-30 eğimli, üzerinde yıllık yabani otlar, diken, ot ve ... türü bitkiler olan, ... yıllardır tarımsal faaliyet yapılmayan hali arazi görünümünde, ... muhafaza karakteri taşıyan yer olduğunun açıklandığı ve eski tarihli memleket haritasında münferit şekilde yapraklı orman ağaçları bulunan alanda görüldüğü, 6831 sayılı yasanın 1/j maddesi gereğince ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makiliklerin orman sayılan yerlerden olduğu, bilimsel olarak eğimin % 12’yi geçmesi halinde taşınmazın ... muhafaza karakteri taşıyacağı ve orman sayılan yer olduğunun kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla orman sayılan yerlerden olduğu belirlenen taşınmaza yönelik davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 03/12/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24590, Karar No: 2018/22586, Tarih: 06.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/24590 E.  ,  2018/22586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı şirkete ait iç giyim mağazasında satış elemanı olarak 08.05.2007-04.04.2013 tarihleri arası çalıştığını, son olarak kasiyer olduğunu, çalışma saatlerinin 09.00-21.30 zaman zaman da 22.00 saatleri arası olduğunu, hafta sonları da çalıştığını, dini-mili bayramlarda çalıştığını, en son net 1.250 TL ücret aldığını, 200 TL yemek parası ödendiğini, ancak sigorta kayıtlarında asgari ücret gösterildiğini, müvekkilinin 03.04.2013 tarihinde görevini yaparken mağaza müdürü Hasan Muslu’nun kendi görevine girmeyen bir konu hakkında yardım isteğinde bulunduğunu, müvekkilinin de o esnada asli işleri olması nedeniyle yapamayacağını bildirmesi üzerine bu kişinin yüksek sesle terbiyesiz, ukala diye davacıya bağırdığını, müvekkilinin karşılık vermediğini, bu olay üzerine beyanı dahi alınmadan işi bırakmasının istendiğini, daha sonra son maaşını alabilmesi için bir takım evraklar imzalatılarak iradesinin sakatlandığını, bu evrakların müvekkilinin iş akdini kendi isteği ile feshettiğine ilişkin olduğunu, İş Kanunu’na göre işyerinde işçiye hakaret edilmesi hali işçiye haklı fesih imkanı tanıdığından iş akdinin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğinin kabulü gerektiğini, haftanın 6 günü günde 12,5-13 saat çalışmasının davacı açısından haklı fesih nedeni olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 08.05,2007 tarihinde çalışmaya başladığını, ancak sürekli çalışmadığını, 12.04.2011 tarihinde babasının çalışmasını istemediği şeklinde mazeretler göstererek kendi isteği ile işten ayrıldığını, ancak bir süre sonra 23.05.2011 tarihinde tekrar işe alındığını, 2013 yılı Nisan ayında yine benzer mazeretler ileri sürerek işi bırakmak istediğini söylediğini ve 04.04.2013 tarihinde tekrar çıktığını, her iki çıkışında müvekkilinin baskısı ya da zorlamasının olmadığını, kendi isteği ile işten çıktığına dair ibraname imzaladığını, işyerinin 21.30’a kadar açık olsa da davacının hiçbir zaman bildirdiği saatler arasında çalışmadığını, işyerinde çalışmanın 09.00-17.00, 12.00-21.30 saatleri arasında yapıldığını, davacının ücretinin bordroda görünen ücret olduğunu, bordroların imzalı olduğunu, davacının hakarete uğradığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının beyanlarında çelişkiler bulunduğunu, fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını, davacının bütün yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, 03.04.2013 tarihinde görevini yaparken mağaza müdürü ...’nun kendi görevine girmeyen bir konu hakkında yardım isteğinde bulunduğunu, müvekkilinin de o esnada asli işleri olması nedeniyle yapamayacağını bildirmesi üzerine bu kişinin yüksek sesle terbiyesiz, ukala diye davacıya bağırdığını, müvekkilinin karşılık vermediğini, bu olay üzerine beyanı dahi alınmadan işi bırakmasının istendiğini, İş Kanunu’na göre işyerinde işçiye hakaret edilmesi hali işçiye haklı fesih imkanı tanıdığından iş akdinin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğinin kabulü gerektiğini iddia etmiştir. Davalı işveren ise, davacının işi bırakmak istediğini söyleyerek 04.04.2013 tarihinde işten çıktığını, işten çıkışında davacıya baskı yapılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının davalı işyerinden memnun olmadığı çalışma koşulları nedeniyle ayrıldığı, yani işyerini terk ederek eylemli fesih gerçekleştirdiği, yazılı bir istifa dilekçesinin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır. Terk tarihi itibariyle davacının hak edildiği halde ödenmemiş fazla mesai ücretlerinin bulunduğu tespit edildiğinden, işyerini terk etmenin ödenmemiş işçilik alacaklarına dayalı olduğu ve davacı işçinin gerçekleştirdiği feshin haklı nedene dayandığı anlaşıldığından, talep edilen kıdem tazminatının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi hatalıdır.

F)SONUÇ:

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/17325, Karar No: 2021/6472, Tarih: 24.05.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/17325 E.  ,  2021/6472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Erciş Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... hakkında dava konusu olay nedeniyle 30.10.2013 tarih ve 2013/3466 soruşturma no'lu ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara karşı suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin itirazı üzerine Van 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.12.2013 tarih ve 2013/429 Değişik iş sayılı "itirazın reddi" kararı üzerine söz konusu takipsizlik kararının kesinleştiği, ardından Erciş Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/969 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasında ortaya çıkan yeni delil ışığında sanık hakkındaki suç duyurusuna istinaden bu defa aynı eylem nedeniyle Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2014 tarihli ve 2014/673 Esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı cihetle,

5271 sayılı CMK'nun takipsizlik kararı verildiği tarih itibariyle yürürlükte olan 173/1. maddesinde "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi başkanına itiraz edebilir." ve 6545 sayılı Yasanın 71 inci maddesiyle değişik CMK'nun 173/1. maddesinde ''Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir'', 2/1/2017-KHK-680/10 md ile değişik CMK'nun 172/2. maddesinde ''Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.'' düzenlemeleri ve yine usuli işlemin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunduğu şekliyle 5271 sayılı CMK’nın 173/6 maddesinde, “itirazın reddedilmesi halinde; Cumhuriyet savcısının, yeni delil varlığı ile kamu davasını açabilmesi, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan ağır ceza mahkemesi başkanının bu hususta karar

vermesine bağlıdır.” hükümleri gereğince, yeni delil varlığı halinde kovuşturmaya yer olmadığında dair karar vermiş olan Erciş Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, kovuşturmaya yer olmadığında dair karara yönelik itirazın reddine karar veren Van 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne başvurulması gerektiği, Ağır Ceza Mahkemesi başkanı tarafından, sunulan yeni delil, kamu davasının açılması için yeterli bulunursa verilecek karar üzerine yeni bir iddianame tanziminin mümkün olduğu anlaşılmakla, sanık yönünden usulüne göre açılmış bir dava bulunmadığı halde yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdarese vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8708, Karar No: 2015/8951, Tarih: 16.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/8708 E.  ,  2015/8951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARASU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2014/623-2015/57

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve kütükten terkini istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,16.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9995, Karar No: 2015/14804, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/9995 E.  ,  2015/14804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram, genel tatil ücreti, ilave tediye alacağı, ücret, ücret alacağı farkı ve döner sermaye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalı ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece gerekçeli karar başlığında tüzel kişiliği ve buna bağlı olarak davalı sıfatı olmayan ... nin 2 numaralı davalı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalı ...'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 27/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4319, Karar No: 2021/1444, Tarih: 19.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/4319 E.  ,  2021/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 14. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I