muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14197, Karar No: 2024/5122, Tarih: 27.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/14197 E.  ,  2024/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği Gaziantep 4. Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2018/2687 Değişik iş; 2018/4697 Değişik iş

Çocuğun cinsel istismarı suçundan şüpheli ... hakkında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13.02.2018 tarihli ve 2017/12398 Soruşturma, 2018/5183 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine inceleme yapan Gaziantep 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.03.2018 tarihli ve 2018/2687 Değişik iş sayılı karar ile itirazın reddine, şikayetçi ... tarafından yapılan itiraz üzerine inceleme yapan Gaziantep 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26.06.2018 tarihli ve 2018/4697 Değişik iş sayılı karar ile itirazın reddine karar verilmiştir. Kesin nitelikte olan bu karara yönelik olarak Adalet Bakanlığının 10.12.2019 tarihli ve 94660652-105-27-13890-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine istinaden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.12.2019 tarihli ve 2019/126192 sayılı ihbarname ile hükmün kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2019/7344 Esas, 2020/3600 Karar sayılı kararı ile "Karara karşı yerindelik denetimi yapılmasının mümkün olmaması nedeniyle bu husus kanun yararına bozma yoluna konu edilemeyeceğinden, vaki talebin reddine" karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 08.11.2020 tarihli, 2019/126192 sayılı itirazname ile itiraz yoluna başvurmuştur. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. Maddesi uyarınca, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 10.06.2021 tarihli ve 2020/8990 Esas, 2021/4209 Karar sayılı kararı ile itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden, Ceza Genel Kurulunca itirazın incelenebilmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine karar verilmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2023 tarihli, 2021/(Kapatılan)14-302 Esas ve

2023/373 Karar sayılı kararı ile, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2019/7344 Esas, 2020/3600 Karar sayılı ret kararının kaldırılmasına, kanun yararına bozma talebi hakkında karar verilmesi için dosyanın Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verildiği görüldü ve gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2019 tarihli ve 2019/126192 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

2023/373 Karar sayılı kararı ile, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2019/7344 Esas, 2020/3600 Karar sayılı ret kararının kaldırılmasına, kanun yararına bozma talebi hakkında karar verilmesi için dosyanın Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verildiği görüldü ve gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2019 tarihli ve 2019/126192 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"(...)Dosya kapsamına göre, müştekinin dilekçelerinde özetle, ayrıldığı eski eşi olan şüphelinin, evlilikleri süresince kendisine karşı kötü davrandığını, olağan dışı cinsel taleplerde bulunduğunu, ayrıca bir dönem izinsiz define arama girişimlerinin olduğunu, buna ilaveten özellikle boşandıkları dönemden sonra müşterek çocuklarının babasının yanından geldikten sonra tavırlarında değişiklikler müşahade ettiğini, çocuğunun anlatımları doğrultusunda, babası tarafından normal karşılanamayacak sevme tarzına maruz kaldığını (şüphelinin mağduru dudağından öptüğü, banyoda iken mağdura memelerini öptürdüğü, mağdurun pipisi ile oynadığı ve arkadan mağdurun pipisine ve poposuna ellediği), ayrıca şüphelinin mağdura hitaben 'annenin vücuduna dokun, memelerine dokun, annene vur, bağır bunları yapmazsan baban olmam sana oyuncak almam' şeklinde sözler söylediğini, bu hususta gerek çocuğunun okulundaki rehberlik öğretmeniyle gerekse İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı ile görüşüp çocuğunu ruhsal ve pedagojik olarak muayene ettirdiğini, her iki birimin de çocuğun uygunsuz cinsel davranışlara maruz kaldığına dair kanaat raporu düzenlendiğini belirterek, yeni delil elde edildiği gerekçesiyle sanık hakkında şikâyetçi olması üzerine yürütülen soruşturma kapsamında, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/02/2018 tarihli kararda yer alan 'Müştekinin iddiasına konu cinsel istismar (çocuğa yönelik) suçu bakımından daha önce aynı iddialar hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve kararın itiraz üzerine kesinleştiği ve aynı konuda yeni delil bulunmaması nedeniyle kovuşturmaya yapılamayacağı, cinsel saldırı suçu bakımından TCK'nun 102/2. maddesi son cümlesi gereğince şikayete tabi olan suç için şikayetin süresinde yapılmadığı, İzinsiz Define Aramak, Kötü Muamele ve Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma suçları bakımından ise atılı suçların işlendiğine dair şüpheli ile aralarında husumet bulunan müştekinin soyut ve genel nitelikteki iddiaları dışında görgü tanığı ve başkaca delinin bulunmaması' şeklindeki açıklamalarla kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği,

Adı geçen şüpheli hakkında boşanmış olduğu eski eşi müşteki ile ortak çocukları olan mağdur çocuğa yönelik benzer nitelikteki cinsel istismar iddialarına ilişkin olarak daha önce Söke Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma neticesinde yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle 23/12/2015 tarihli ve 2015/4203 soruşturma, 2015/2500 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği ve anılan karara karşı yapılan itirazın da mercii Söke Sulh Ceza Hakimliğinin 27/01/2016 tarihli ve 2016/226 değişik iş sayılı kararı ile reddedilerek kesinleştiği, bununla birlikte anılan kararın kesinleşmesini takiben müştekinin talebi üzerine İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlî Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 21/09/2017 tarihli ve 17678168598-181/2017 sayılı raporun sonuç kısmında, küçükle yapılan görüşme ve ele geçen tüm bilgi ve belgelerin bir arada değerlendirilmesi sonucunda babanın (şüphelinin) mağdur çocuğa yönelik uygunsuz cinsel içerikli davranışlarının bulunduğuna ilişkin kanaate varıldığı nazara alındığında, Şüpheli hakkında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/02/2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın sadece çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden isabetli olmadığı diğer suçlar yönünden ise isabetli olduğu değerlendirilmekle,

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. Maddesinde 'Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz' şeklindeki düzenlemeye nazaran,

Çocuğun cinsel istismarı iddialarına ilişkin olarak, daha önce Söke Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/12/2015 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı yapılan itirazın mercii Söke Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/01/2016 tarihli ve 2016/226 değişik iş sayılı kararı ile reddedilerek kesinleştiği cihetle, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlî Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 21/09/2017 tarihli raporun yeni bir delil olup olmayacağına ilişkin değerlendirmenin de, daha önce Söke Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/12/2015 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı itirazı inceleyen Söke Sulh Ceza Hakîmliğine ait olduğu gözetilmeden, yetkisiz mercii tarafından inceleme yapılmasında,

2- Müştekinin talebi üzerine, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Adlî Tıp Anabilim Dalı tarafından müşteki ve mağdur çocuk ile görüşülerek yapılan gözlem ve tüm belgeler incelenerek yapılan değerlendirme sonucu düzenlenen 21/09/2017 tarihli raporda şüphelinin mağdur çocuğa yönelik uygunsuz cinsel içerikli davranışlarının bulunduğuna ilişkin kanaate varılması hususunun yeni delil niteliğinde olduğu cihetle, şüphelinin üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçuna ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince incelenmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamının içeriği nazara alındığında; Gaziantep 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.03.2018 tarihli ve 2018/2687 Değişik iş sayılı kararı ile Gaziantep 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26.06.2018 tarihli ve 2018/4697 Değişik iş sayılı kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gaziantep 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.03.2018 tarihli ve 2018/2687 Değişik iş sayılı kararı ile Gaziantep 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26.06.2018 tarihli ve 2018/4697 Değişik iş sayılı kararına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7839, Karar No: 2014/10629, Tarih: 16.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/7839 E.  ,  2014/10629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.02.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın 1/2000 ölçekli 25.10.1978 tarihinde plan dahiline alınmış olup, uygulama imar planı içine alındığı, belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilmekle yetinilmiş olup, geri çevirme kararındaki diğer hususlara cevap verilmediği anlaşılmaktadır. Buna göre kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 27.06.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmayıp nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, tüm belediye hizmetlerinden ayrı ayrı (su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon aydınlatma gibi) yararlanıp yararlanmadığı ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, etrafının meskûn olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün 17.02.2014 tarihli cevabında dava konusu taşınmazın ortaklık olmayıp tam hisseli olduğu belirtilmekle yetinilmiş tapu müdürlüğünün 14.02.2014 tarihli yazısında somut emsalin imar işlemi görmediği bildirilmiş olduğundan, dava konusu 223 ada 1 parsel numaralı taşınmazın 27.06.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 519 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 22.04.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23117, Karar No: 2011/22724, Tarih: 30.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/23117 E.  ,  2011/22724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Yakınan ... vekilinin yargıç havalesi içermeyen ve davaya katılma yetkisi de tanıyan vekaletnameyi dosyaya sunması ve hükümleri temyiz etmesi karşısında, 1.2.2006 tarihli iddianame ile açılan ve üzerinde diğer dosyanın birleştirildiği esas davaya yöntemince çağrılmadan ve bu davaya ilişkin olarak kendisine, müvekkili yararına davaya katılmayı talep etme olanağı tanınmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafii ile yakınanlar ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/592, Karar No: 2021/2295, Tarih: 10.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2019/592 E.  ,  2021/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1966 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakıldıktan sonra, 30.09.1986 tarihinde 1268 parsel numarasıyla idari yoldan ... adına ve bilahare 30.12.2002 tarihinde hükmen tashih nedeniyle ... Belediye Başkanlığı adına tescil edilen taşınmazın bir bölümü hakkında, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında dava, 6360 sayılı Yasa uyarınca Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı' na da yöneltilmştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı lehine, çekişmeli taşınmaz bölümünün idari yoldan tapuya tescil edildiği tarihe kadar, 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davalı Atakent Belde Belediye Başkanlığı her ne kadar 30 Mart 2014 tarihinde mahalleye dönüşmüş ise de, bu tarihten önce 02.01.2014 tarihinde Belediye Meclisince davanın kabul edilmesine dair 2014/5 sayılı karar alınmıştır. 6100 sayılı HMK'nın 308. maddesinde açıklanan şekli ile kabul beyanı, davayı sona erdiren taraf işlemi olup kesin hükmün sonuçlarını doğurmaktadır. Ne var ki Mahkemece, davalı Atakent Belediye Meclisinin söz konusu kararının niteliğinin ve HMK’ nın 308. maddesi kapsamında davayı kabul beyanı olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceğinin tartışılmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davalı Atakent Belediye Meclisinin 02.01.2014 tarihli davanın kabul edilmesine dair 2014/5 sayılı kararının niteliği ve HMK’ nın 308. maddesi kapsamında davayı kabul beyanı olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3125, Karar No: 2014/5553, Tarih: 25.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3125 E.  ,  2014/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 1-Mağdur ...'ya yönelik eylemi nedeniyle ; TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62/1, 53 maddeleri uyarınca; 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2-Katılan ...'a yönelik eylem nedeniyle; TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca; 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında mağdur ...’u kasten yaralama suçu nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüştür.

2- Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Haydar’ı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet, mağdur ...’a yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelenmesinde;

3- Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...’un mağdur ...’a yönelik eyleminin sübutu ve mağdur ...’ya yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit suçundan 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca, elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış; incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit suçundan verilen beraat hükmünün (ONANMASI)

B) Sanık ...'un mağdurlar ... ve ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit suçundan verilen beraat hükmünün (ONANMASI)

B) Sanık ...'un mağdurlar ... ve ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ile mağdur ... arasında olay günü bilinmeyen bir nedenle tartışma yaşandığı, yaşanan ilk tartışma sırasında mağdur ...’ın sanık ...’a vurduğu, tarafların birbirlerine küfür ettiği, olay yerinde bulunanların araya girerek tarafları ayırdığı; bu olay nedeniyle sanık ... ve mağdur ... arasında aynı gün tekrar tartışma yaşandığı, mağdur ...’ın sanık ...'a bıçakla vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı; sanık ...'un da yanında bulunan bıçakla mağdur ...'a saldırdığı, mağdur ...'nın da sanık ...’a engel olmaya çalıştığı bu sırada sanık ...'un sallamış olduğu bıçağın mağdur ...'nın sol 4. parmağında basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek şekilde yaralandığı; sanık ...'un akabinde mağdur ...'a yönelik saldırısına devam ettiği, mağdur ...'ın da kaçarak saldırıdan kurtulmaya çalıştığı ancak sanık ...'un kaçan mağdur ...'ın arkasından koşarak mağdur ...'ı göğüs bölgesine bir kere vurarak toraksa nafiz akciğer ve kalp yaralanmasına neden olup hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, mağdur ...'ın almış olduğu bıçak darbesine rağmen kaçmaya devam ederek tanıkların bulunduğu yere kadar geldiği, sanık ...'un da mağdurun peşinden koşarak saldırısını devam ettirmeye çalıştığı; mağdur ...’ın tanıkların yanına gelip düşmesi üzerine sanık ...'un yanına gelerek mağdur ...'a baktığı, olay yerinde bulunanlarca sanık ...'un eylemine devam etmesi engellendiği ve olay yerinden kaçarak gittiği olayda;

a) Sanık ...'un mağdur ...'a yönelik eyleminde, kullanılan silahın niteliği, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen yaranın ağırlığı ve sanığın saldırısında ısrarı dikkate alındığında, sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nun 81, 35. maddeleri uyarınca kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması;

b) Mağdur ...'nın sanık ...'un saldırısına engel olmaya çalışırken elinden yaralandığı olayda, sanık ...'un eylemini olası kastla işlediği gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 25/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/57, Karar No: 2015/12298, Tarih: 01.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/57 E.  ,  2015/12298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai, yıllık izin, yol ücreti, hafta tatil ücreti ile yemek alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 09.04.2008-10.11.2012 tarihleri arasında çalıştığını, sigorta primlerinin gerçek maaş üzerinden değil asgari ücret üzerinden tahakkuk ettirildiğini, net maaşının 2.100,00 TL olduğunu, bu hususla ilgili davalı şirketin davacıya 17.08.2011 tarihli yazı verdiğini, sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmasını sözlü olarak işverene bildirdiğini, sözlü ve yazılı uyarının dikkate alınmaması üzerine iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izin ve hafta tatili ücretlerinin de ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı olmadığını, davacının ücretinin asgari ücret olduğunu, imzalı ücret bordroları ile bu durumun kanıtlandığını, sigorta primlerinin de asgari ücret üzerinden yatırıldığını, eksik prim ödemesinin söz konusu olmadığını, ayrıca bu durumun doğru olması halinde de altı günlük hak düşürücü sürenin aşıldığını, 17.08.2011 tarihli belgenin kendi el ürünü olduğunu ve bankadan kredi çekmek için isteği üzerine verildiğini, hak ettiği ücretlerin davacıya ödendiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, hafta tatillerini kullandığını, yıllık ücretli izinlerini kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işçiye ödenen aylık ücretin miktarı ve ara dinlenme süresi konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.