muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20256, Karar No: 2019/3549, Tarih: 26.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/20256 E.  ,  2019/3549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili ve davalı ... Grup İnşaat Dekorasyon Temizlik Reklam Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti. vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.03.2019 Salı günü davacı ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı borçlu ... hakkında takip başlatıldığını, takibin semeresiz kaldığını, mal kaçırma amacı ile dava konusu taşınmazını 22.02.2010 tarihinde davalı şirkete o da 01.03.2010 tarihinde davalı ...'ya onun da 18.03.2010 tarihinde davalı ...'e devrettiğini belirterek, bu tasarrufların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin, davanın reddine ilişkin ilk kararı, dairemizin 07.04.2015 tarih 2013/21230 Esas 2015/5494 Karar sayılı ilamı ile bedel farkının varlığının 4. ve 5.kişiler yönünden iptal nedeni olmadığı, davalı ... ve ... yönünden borçlunun mal kaçırma amacı ve alacaklılarını ızrar kastını bildikleri ispatlanmadığından bu davalılar yönünden davanın reddinde isabetsizlik olmadığından davacının sair temyiz itirazlarının reddi ile davalı üçüncü kişi ... yönünden bedel farkı olduğundan davanın kabulü ile bedele hükmedilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozmadan sonra mahkemece, davalı ... ve ... yönünden davanın reddine, davalı ... Grup İnşaat Dekorasyon Temizlik Reklam Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın kabulü ile 125.000 TL bedelin anılan davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davacı vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

1.Davalı ... Grup İnşaat Dekorasyon Temizlik Reklam Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti. vekili 14.06.2017 tarihli dilekçe ile vekaletnamesindeki özel yetkisine istinaden temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından vaki vazgeçme nedeni ile temyiz isteminin reddine.

2.Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere bozmaya uygun karar verilmiş bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıda yazılı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3.Mahkemece verilen 16.07.2013 tarih 2010/390 Esas 2013/543 Karar sayılı ilamı ile davacının davası red edilmiş ve davalılar ...,... ve ... Grup İnşaat Dekorasyon Temizlik Reklam Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti. lehine 10.050,00 TL vekalet ücetinin davacıdan alınıp davalılara eşit olarak paşlaştırılmasına karar verilmiş ve hüküm bu hali ile anılan davalılar tarafından temyiz edilmeyerek bu husus kesinleşmiştir. Son olarak verilen 06.05.2016 tarihli karar da ise bu kez sadece ... lehine 10.050,00 TL vekalet ücreti hükmedilerek davacı lehine oluşan kazanılmış hak ilkesi ihlal edilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Ne varki,bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nin geçiçi 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiş,

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Grup İnşaat Dekorasyon Temizlik Reklam Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin vazgeçme nedeni ile reddine 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 7.bendindeki "10.050,00 TL vekalet ücreti takdiriyle" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "3.350,00 vekalet ücretinin" ibaresinin yazılmasına kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ... Grup İnşaat Dekorasyon Temizlik Reklam Hizmetleri San Tic Ltd Şti.'ne geri verilmesine 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2531, Karar No: 2020/799, Tarih: 21.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/2531 E.  ,  2020/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, müştekiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın kendi adına kayıtlı kamyonu öz dayısı olan temyiz dışı sanık ...'e kullanması için verdiği, sanık ...'in başkasına ait fındık kabuklarını kamyona yüklemek için aracı park ettiği, aracın park halinde iken el freni ile sabitlenmemesi, takoz kullanılmaması sebebiyle iniş eğimli yolda kendiliğinden hareket ederek yol kenarında park halinde olan bir başka aracın arkasında bulunan yaya olan ölene çarptığı, bu itibarla temyiz dışı sanık ...'in tam kusurla hareket ederek kazaya sebebiyet verdiği olayda,

Katılma isteminde bulunmalarına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçilerin, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz haklarının bulunduğu, annelerinin ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçilerin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin mazeretleri kabul edilmeyerek ilk celsede karar verildiği, adil yargılanma hakkı ve hak arama hürriyetlerinin bu suretle ihlal edildiği, sanık ...'ın aracı gerekli ehliyeti bulunmadığı halde temyiz dışı sanık ...'e vermesi nedeniyle olayda kusurlu olduğu, keşif ve araç içi inceleme yapılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5237, Karar No: 2024/5197, Tarih: 13.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5237 E.  ,  2024/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1915 E., 2024/172 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/421 E., 2021/54 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasın ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, fer'i Müdahil Kurum vekil ile davalı işverenler vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalılar nezdinde çocuk bakıcısı sıfatıyla 15.10.2008 -

15.12.2010 ile 15.03.2014 - 15.02.2017 tarihleri arasında çalıştığı, davacının her ne kadar çocuk bakıcısı sıfatı ile çalışmışsa da evin diğer işlerini de yaptığı, davacı ile davalı ... arasında anılı tarihlerde çok sayıda telefon görüşmesi yapıldığı, davacının belirtilen tarihlerde davalı tarafın evine davalılar adına gelen kargoları teslim aldığı, davacının davalılar nezdinde 15.10.2008 - 15.12.2010 ile 15.03.2014 - 15.02.2017 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 6552 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi ile 5521 sayılı Kanunun 7 inci maddesinin 4 üncü fıkrasına yapılan ilave gereği davaları fer’i müdahil olarak takip edeceklerinden fer’i müdahil sıfatlarına karar verilmesi gerektiği, davacının 15.10.2008 - 15.12.2010 dönemi yönünden davacının talebinin öncelikle hak düşürücü sürenin dolmuş bulunması nedeniyle reddi gerektiği, davacının 16.10.1989 tarihinden itibaren .... ss numarasıyla sigortalılık kaydının yapıldığı, hizmet cetvelinde davacının 09.06.1993 - 01.04.2014 tarihleri arasında çalışma kaydı bulunmadığı, ancak ... Ambalaj San. ve Tic. Ltd. Şti. Işıkkent Şubesi nezdinde 01.04.2014 - 02.04.2014 tarihleri arasında 2 günlük çalışmasının bildirildiği, davalılar ... ve ... adına tescilli işyeri kaydı bulunmadığı, hizmet tespitine ilişkin davalar kamu düzenini ilgilendirdiğinden özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği, çalışma iddiasının hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlanması gerektiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 15.10.2008 - 15.12.2010 tarihleri arasındaki hizmet tespitine ilişkin talebinin 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeni ile reddedilmesi gerektiği, davacı ile davalılar arasında hiç bir zaman hizmet akdi ilişkisi kurulmadığı, davalıların karı-koca olup 1989 ve 1999 doğumlu müşterek iki çocukları olduğu, davalıların bakıcıya ihtiyaç duyacak yaşta çocukları olmadığı ve ev işlerini de kendileri yaptığı yahut çok ihtiyaç olması durumunda temizlik firmalarından hizmet aldıkları, davalıların çocukları 1999 doğumlu ... ile davacının çocuğu ...’in sınıf arkadaşı oldukları, bu nedenle tanıştıkları, bu bağlamda davacının kimi zaman davalıların gün denilen, kadınlar arasında yapılan arkadaş toplantılarına katıldığını, kimi zaman dertleşmek için davalıların evine geldiği, davalı ...’nın davacı ile arkadaş olduğunu düşünürken şaşkınlık ile bu davayı öğrendiği, davacının çocuk bakıcısı olarak çalıştığını iddia ettiği 2014 yılında davalının büyük çocuğunun 25 küçük çocuğunun 15 yaşında olduğu dikkate alındığında küçük çocuğun dahi kendine bakabilecek yaşta olduğu, 2008 yılında dahi büyük çocuğun 19, küçük çocuğun 9 yaşında olduğu, 9 yaşındaki çocuğun bakıcıya ihtiyaç duyacağı kabul edilse dahi gerektiğinde abisinin de kardeşi ile ilgilenebilecek yaşta olduğu, çocuklarının babaannesinin de sık sık davalıların evine torunlarını sevmek ve ilgilenmek için geldiği, davacı ve ... yakın arkadaş olduklarından ve çocukları sınıf arkadaşı olduğundan aralarında telefon görüşmeleri olduğu, davacının davalıları adına gelen kargoyu teslim alıp almadığının davalıları tarafından bilinmediği, davacının psikiyatri tedavisi gördüğü, davacının uzun süre kapalı ortamda kalamadığı, bu nedenle davacının kapalı ortamlarda çalışmasının mümkün olmadığı, davacının kendi evinde hazırladığı mantıları satabilmek için davalı ...’dan arkadaş çevresini haberdar etmesi için ricada bulunduğu, davalının da davacıya bu anlamda destek olduğu savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacının, uzun bir süreye ilişkin olarak ev hizmetlerinde ve çocuk bakıcısı olarak sürekli çalıştığından bahisle sigortalı olduğunun tespitini talep ettiği, davacı tanıklarının davacının çalışmasını doğruladıkları, davalı tanıklarının ise davacının davalılara ait ev hizmetlerinde çalışmadığını/çocuk bakıcılığı yapmadığını beyan ettikleri, Yargıtay’ın yerleşmiş kararlarına göre, bu tip davalarda öncelikle davacının çalışmasının süreklilik arz edip etmediğinin netleştirilebilmesi için; konutun kapsamı, hangi işlerde çalışıldığı, bu çalışmalarının ne kadar süreyle yapılabileceği, buna göre çalışmasının tam zamanlı çalışmayı gerektirip gerektirmediği, dolayısıyla hizmet ilişkisinin unsurlarının oluşup oluşmadığı hususlarının yöntemince araştırılmalısı gerektiği, uyuşmazlık konusunun, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenmesi gerektiği belirtildiği, dosyanın hali hazır durumuna göre, dosyada mevcut kayıtlar ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının davalılara ait evde hak düşürücü süreye uğramayan 15.03.2014 - 15.02.2017 tarihleri arasında sigortasız çalıştığı iddiasını hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalıların cevap dilekçesindeki beyanlar ile davalı tanıklarının beyanlarının çelişkili olduğu, davacı ile davalı ... arasındaki telefon kayıtlarından gün içerisinde bir çok kez 1-5 dakika arası görüşme olduğunun anlaşıldığı, bu görüşmelerin genellikle davalı ...’ın araması ile yapıldığı, davalının davacıya gün içerisinde evde yapılacak işler ile ilgili olarak talimat vermek için aradığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar İlk Derece Mahkemesince, davacının davalılara ait evde hak düşürücü süreye uğramayan 15.03.2014 - 15.02.2017 tarihleri arasında çalıştığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmişse de; dosyada mevcut arama kayıtlarından davacı ile özellikle davalı ...'nın gün içerisinde birden fazla kere görüşme yaptıkları, davacı tarafça özellikle davalı ...'nın talimat vermek üzere kendisini gün içerisinde birden fazla kez aradığı yönündeki iddiasının söz konusu arama kayıtları ile örtüştüğü, davacının ve davalıların çocukları ile aynı okula giden davacı tanıklarının beyanlarının da davacının hizmet akdi ile davalılar yanında çalıştığı yönünde olduğu anlaşıldığından; dava dışı iş yerinden bildirilen çalışma da dikkate alınarak, 03.04.2014 - 15.02.2017 tarihleri arasında davacının davalılara ait evde hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile; İzmir 1. İş Mahkemesi'nce verilen 16.02.2021 Tarih, 2017/421 Esas ve 2021/54 Karar sayılı kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davacının davalılara ait evde ev hizmetlerinde 03.04.2014 - 15.02.2017 tarihleri arasında, hizmet akdi ile aralıksız olarak, günün asgari ücreti üzerinden çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili ile davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiği, salt davacı beyanlarına itibar edilemeyeceği, aleyhe tanık beyanlarının bulunduğu iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalıların 1989 ve 1999 doğumlu müşterek çocukları olduğu, davacı ile davalıların çocuklarının aynı sınıfta olması nedeniyle tanıştıkları, davacının yaptığı mantıların satılabilmesi için davacıyı sıkı sık arayan davalının yeni siparişler bildirdiği, aleyhe tanık beyanlarının nazara alınmadığı, davalıların çocuklarının yaşları itibariyle bakıcıya ihtiyacı olmadığı, davanın ispat edilemediği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalılar nezdinde hizmet akdine dayalı olarak 15.10.2008 - 15.12.2010 ve 15.03.2014 - 15.02.2017 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalılar nezdinde hizmet akdine dayalı olarak 15.10.2008 - 15.12.2010 ve 15.03.2014 - 15.02.2017 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12588, Karar No: 2018/15594, Tarih: 27.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12588 E.  ,  2018/15594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 27/09/2018 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 28.04.2016 tarihli geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1) Dava konusu ... mahallesi, 41 ada 233 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2010 yılı için Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m2 değeri) emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

2)Dava konusu taşınmaza ilişkin ... 1. İdare Mahkemesinin 2010/3881 Esas ve 2010/465 Esas sayılı dava dosyalarına ilişkin kesinleşmiş karar örnekleri eklendikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12461, Karar No: 2022/2397, Tarih: 16.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12461 E.  ,  2022/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; Dairemizin 11.09.2018 tarihli, 2016/12618 Esas ve 2018/6740 Karar sayılı bozma ilamında belirtildiği üzere, suça konu faturayı düzenleyen şirket yetkilisi ... ile çekleri tahsil eden ... ile ...’ün tanık sıfatıyla ifadelerine başvurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uyulmasına karar verilen Dairemizin bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmeden, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de; suça konu faturanın 2010 takvim yılı gelir vergisinde de kullanılması nedeniyle “25.03.2011” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “2010” olarak yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9457, Karar No: 2014/6648, Tarih: 14.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9457 E.  ,  2014/6648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2011/153874

MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23.12.2010

NUMARASI : 2010/22 Esas, 2010/548 Karar

SUÇ : İftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın soruşturma aşamasında cebindeki kaybolduğunu iddia ettiği cep telefonu ve paranın, müştekilerce alındığına dair kesin bir beyanda bulunmadığı, sadece kavga sırasında cebinde bulunan cep telefonunun ve parasının kayıp olduğunu müştekilerce aldığından emin olmadığını, bu eşyaların kavga esnasında da düşmüş olabileceğini belirttiği, doğrudan suç isnadında bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda müştekilerin dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Karşı Oy

Sanığın kendisine darpta bulunan mağdurlarla ilgili kollukta şikayette bulunurken, cebindeki 170 TL para ve cep telefonunun da gasp edildiğini iddia ettiği, ertesi gün savcılıkta verdiği ifadede ise gerçekte bu ifadeyi taraflara kızgınlığından verdiğini, parasının ve cep telefonunun kaybolmadığını beyan ettiği, cep telefonunun da o dönemde sanıkta ve aktif olduğunun anlaşıldığı olayda, mağdurların bu iddia sebebiyle bir gün süreyle gözaltında tutulmaları nedeniyle sanığın iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği sabit olduğu halde, sanığın tevilli beyanlarını esas alarak sübutun bulunmadığına belirten sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.