muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5321, Karar No: 2014/21704, Tarih: 04.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5321 E.  ,  2014/21704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Manevi tazminat talebinin reddi, 300.250 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacı vekilinin 28.11.2011 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle sahibi olduğu şekerlere el konulduğunu, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine ve şekerlerin iadesine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2008/482 Esas - 2009/272 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) sahibi olduğu şekerlere kaçakçılık suçundan, 15.12.2007 tarihinde el konulduğu, yargılama sonunda beraatine ve şekerlerin iadesine hükmedildiği, hükmün temyiz incelemesi sonucu onanmak suretiyle 05.07.2011 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 28.11.2011 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçlarını, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlar, manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir, yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile gerek iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılar, tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır, bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek davacı lehine el koyma nedeniyle manevi tazminata hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin ve davacı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin ve davacı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dava dilekçesinde 250.000 TL maddi tazminat talep edilmesi karşısında, HMK‘nın 26. maddesinde düzenlenen “taleple bağlılık” kuralı uyarınca talep edilen miktarı geçmeyecek şekilde maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde talepten fazla olarak 300.250 TL maddi tazminata hükmedilmesi, talep uyarınca davacı için kabul edilen maddi tazminat miktarına el koyma tarihi olan 15.12.2007'den itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, iade tarihi olduğu belirlenerek dava tarihi olan 28.11.2011 tarihinden itibaren faizin yürütülmesine dair hüküm kurulması ve davacı yararına 250.000 TL maddi tazminat miktarı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 300.250 TL maddi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden: hüküm fıkrasındaki maddi tazminat miktarının 250.000 TL indirilmesi, hüküm fıkrasının faize ilişkin kısmındaki “iade tarihi olan 28/11/2011” ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine “ el koyma tarihi olan 15.12.2007” ibaresinin eklenmesi ve hükmün vekalet ücretine ilişkin F fıkrasında yer alan “22.465,00 TL” ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine “19.450 TL” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12269, Karar No: 2012/24440, Tarih: 19.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/12269 E.  ,  2012/24440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK 85/2, 62, 50, 52/4, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması gerektiğine ve kusur durumuna, katılanlar vekilinin sanığın tam kusurlu olduğuna, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü saat 19.45 sıralarında gece vakti sanığın sevk ve idaresindeki otomobille Tavas istikametinden Karacasu istikametine seyri sırasında yerleşim yeri dışında, iki yönlü, 6 metre genişliğinde, zemin asfalt, yüzey kuru yolda aracının sağ arka teker kaplamasının atması üzerine direksiyon hakimiyetini kaybedip karşı şeride geçerek karşı istikametten gelmekte olan sürücü ...'ün sevk ve idaresindeki otomobille çarpışması sonucu sürücü ... ile aracında yolcu olarak bulunanlardan ...'ün öldüğü, katılan ...'ün ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı olayda; sanığın kullandığı ... ve lastikleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde, lastiğin 1994 yapımı olduğu, hava şartları sebebi ile özelliklerini yitirmiş olduğu, aracın sürekli aynı noktaya basmasından dolayı lastik çelik tellerinin hasar görmüş olabileceği ve hızın da etkisi ile lastik kaplamasının tamamen atarak patladığının tespit edilmesine göre, kovuşturma aşamasında keşif sonucu alınan ve sanığın asli kusurlu olduğunu kabul eden bilirkişi raporlarının oluşa uygun olduğu anlaşılmakla, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu sanık hakkında Adli Tıp Kurumunun kazanın teknik arızadan kaynaklandığı, hızı nedeniyle sanığın tali kusurlu olduğunu kabul eden ve oluşa uygun düşmeyen raporuna itibar edilerek alt sınırdan temel ceza tiyini,

Kabule göre de;

1- Hükmedilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesinde uygulanan TCK'nın 50/1-a, 4. maddelerinin ve paraya çevirme işleminde uygulanan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2- Katılan ...'ün 12.11.2009 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, şikayetten vazgeçme ile katılma hükümsüz kaldığından vekalet ücretinin sadece katılanlar ... ve Mehmet Türk lehine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1- Hükmedilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesinde uygulanan TCK'nın 50/1-a, 4. maddelerinin ve paraya çevirme işleminde uygulanan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2- Katılan ...'ün 12.11.2009 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, şikayetten vazgeçme ile katılma hükümsüz kaldığından vekalet ücretinin sadece katılanlar ... ve Mehmet Türk lehine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar Mehmet Türk ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1660, Karar No: 2018/8768, Tarih: 17.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/1660 E.  ,  2018/8768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27/03/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ...geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 22/09/2014 tarihli ilamıyla bozulmuştur. Bozma ilamına uyma kararı verilerek, devam edilen yargılama neticesinde, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 24/09/1999-10/12/2001 tarihleri arasındaki çalışma dönemi, tasfiye edildiği gerekçesiyle hesaplamadan dışlanmıştır. Ne var ki, işçi tarafından, yabancı dilde düzenlenmiş belgelerin anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün olmadığından, bu çalışma dönemi sonunda işçiye yapılan ödemelere ilişkin olduğu savunulan yabancı dilde düzenlenmiş belgelere tek başına itibar edilmesi mümkün değildir. Diğer taraftan, aynı çalışma dönemine ilişkin düzenlenmiş Türkçe ibranamede, herhangi bir ödeme miktarının gösterilmemesine rağmen, işçi tarafından anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün olmayan yabancı dilde düzenlenmiş belgede, yazılı miktarlara yer verilmesi, çelişkili ve şüphelidir. Dosyaya, yabancı dilde düzenlenmiş belgede yazılı tutarların ödendiğine ilişkin bir banka kaydı sunulmamıştır. Davacı asil, duruşmada alınan beyanında ise, kendisine tazminat ödenmediğini, ancak işten ayrıldığı dönemler itibariyle bir kısım izin ücretlerini aldığını ifade etmiştir. Tüm bu yönler dikkate alındığında, bahse konu çalışma dönemine ilişkin olarak, davacıya tazminat ödenmediği, ancak davacı asilin beyanı da dikkate alınarak yabancı dilde düzenlenmiş belgedeki izin ücretinin ödendiği esas alınarak sonuca gidilmelidir.

3-14/01/2002-03/08/2010 tarihleri arasındaki çalışma dönemi bakımından da, yukarıdaki bentte yapılan açıklamalar aynen geçerlidir. Dolayısıyla, bu çalışma dönemi için de, davacıya tazminat ödenmediği, ancak davacı asilin beyanı da dikkate alınarak yabancı dilde düzenlenmiş belgedeki izin ücretinin ödendiği esas alınarak sonuca gidilmelidir.

4-Dava ve ıslah dilekçesinde, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının, Amerikan Doları üzerinden hükme bağlanması talep edilmiştir. Mahkemece, bu talep doğrultusunda, söz konusu alacaklar hakkında, Amerikan Doları para cinsiyle hüküm sonucu tesis edilmiştir. Ne var ki, dosya kapsamına göre, davacının son ücretinin, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da kabul edildiği üzere, Suudi Riyali para cinsinden olduğu sabittir. Eldeki davaya uygulanacak mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 83. maddesinin üçüncü fıkrasında, “Yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklı, bu borcu vade veya fiilî ödeme günündeki rayice göre Türk parası ile ödenmesini istiyebilir” hükmü düzenlenmiş olup, davacı, Suudi Riyali ve Türk Lirası arasında tercih hakkına sahiptir. Alacağının Amerikan Doları üzerinden hükme bağlanması talebi yerinde olmadığından, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının Amerikan Doları üzerinden hükme bağlanması hatalı olmuştur. Mahkemece, bozma öncesindeki hükümde de aynı hatanın yapıldığı ve 22/09/2014 tarihli bozma ilamında bu yöne ilişkin bir bozma sebebinin yer almadığı anlaşılmakta ise de; bozma ilamına esas temyiz incelemesinde, hüküm sonucundaki para cinsine ilişkin kabulün sehven gözden kaçtığı anlaşılmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 04/02/1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ile 09/05/1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz.

Anılan sebeple, davacı taraftan, Suudi Riyali ve Türk Lirası arasında tercih hakkını kullanması istenilmeli ve neticeye göre sonuca gidilmelidir. Mahkemece, belirtilen kanun hükmünün gözardı edilerek, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının Amerikan Doları üzerinden hükme bağlanması hatalıdır.

5-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken bir diğer uyuşmazlık, tazminat ve yıllık izin ücreti alacağında; davacının yurt dışındaki çalışma tarihleri içerisinde, yurda giriş ve çıkış kayıtlarına göre Türkiye’de bulunduğu sürelerde, yıllık izinde olup olmadığı, yıllık izinde değilse bu sürelerin kıdemden sayılıp sayılmayacağı noktasındadır.

5-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken bir diğer uyuşmazlık, tazminat ve yıllık izin ücreti alacağında; davacının yurt dışındaki çalışma tarihleri içerisinde, yurda giriş ve çıkış kayıtlarına göre Türkiye’de bulunduğu sürelerde, yıllık izinde olup olmadığı, yıllık izinde değilse bu sürelerin kıdemden sayılıp sayılmayacağı noktasındadır.

Bozmadan önceki hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davalı tarafça, davacının yurt dışındaki çalışma tarihleri içerisinde, Türkiye’de bulunduğu sürelerde yıllık izin kullandığı savunulmuş ise de; yıllık izin sürelerinde işçiye aylık ücretinin ödendiğinin kanıtlanmadığı gerekçesiyle, söz konusu tarihlerde (Türkiye’de bulunduğu sürelerde) yıllık izinde olmadığı kabul edilmiştir. Bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda da, söz konusu kabulde bir değişikliğe gidilmemiştir. Ne var ki, davacının Türkiye’de bulunduğu sürelerde, aylık ücretinin ödendiğinin kanıtlanmaması sebebiyle yıllık izinde sayılamayacağı kabul edildiği takdirde, bu sürelerde fiilen çalışma olmaması nedeni ile söz konusu sürelerin tazminat ve alacağa esas kıdem süresinden düşülmesi gereklidir. Mahkemece, bu yönün nazara alınmaması hatalıdır. Dairemizin 22/09/2014 tarihli bozma ilamında konuya ilişkin bir bozma sebebinin yer almaması ise maddi hataya dayalıdır. Yukarıda da açıklandığı üzere, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 04/02/1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ile 09/05/1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz. Anılan sebeple, bahsi geçen hatalı husus da bozma sebebi yapılmıştır.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine, davalı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7223, Karar No: 2008/7026, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7223 E.  ,  2008/7026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmaza komşu olan 125 ada 2 parsel sayılı taşınmazla ilgili tespitin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, kesinleşmiş ise kadastro sonrası oluşmuş tapu kaydının getirtilerek dosya içine konulması,

2- Tespitin dayanağını oluşturan bazı tapu kayıtlarının ait olduğu Sergen Köyü Kadastro çalışma alanında kalan taşınmazlarla, çekişmeli 125 ada 1 parsel sayılı taşınmazı birlikte gösteren geniş sınırlı pafta örneğinin getirtilerek dosya içine konulması, pafta örneği üzerine Kazandere ve Perde Poro Mevkilerinin işaret ettirilmesi,

3- Tespitin dayanağını oluşturan 26.05.1934 tarih 159, 4.01.1960 tarih 4, 06.01.1960 tarih 3 ve 28.09.1966 tarih 70 numaralı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren (tesislerine esas tüm iskan ve tevzi belgeleri ile varsa haritalarının onaylı örnekleriyle) tüm tedavül ve revizyonlarını gösterir şekilde (tapu kütüklerinden fotokopi çekilmeden ve usulen ayrıca tüm bilgileri içerir şekilde çıkarılarak) getirtilerek dosya içine konulması,

4- Tespitin dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının hudutlarında isimleri geçen "...", “...” ve "...” adlı kişiler adına iskan ve tevzi belgeleri ile tapu kayıtlarının oluşup oluşmadığı araştırılarak, bulunabilecek kayıtların getirtilerek dosya içerisine konulması, bu kişiler adına varsa tapu kayıtlarının revizyon görüp görmediği de araştırılarak, revizyon görmüş kayıtların revizyon gördükleri taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ile tespit sonrası oluşmuş tapu kayıtları getirtilerek dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5904, Karar No: 2020/910, Tarih: 20.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5904 E.  ,  2020/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 26.06.2019 gün ve 2017/586 E. - 2019/4487 K. sayılı ilâmıyla düzelterek onanmasına karar verilmiş, ihbar olunan Hazine vekili ve asli müdahil Orman Yönetimi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasınd...... yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bahçe niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/4 hisse ile davacılar ..., ... ile davalılar ... ve ... adına, 126 ada 13 parsel sayılı 1.964,78 m² yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... adına, 126 ada 14 parsel sayılı 1.576,12 m² yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... adına, 126 ada 15 parsel sayılı 6.300,59 m² yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına, 126 ada 16 parsel sayılı 1.339,18 m² yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... adına, 126 ada 17 parsel sayılı 3.966,68 m² yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... adına, 126 ada 18 parsel sayılı 8012,27 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 12/04/2007 tarihli kadastro komisyonu kararıyla, kargir ev ve bahçesi niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/2 hisse ile davalılar ... ve ... adına ve 127 ada 1 parsel sayılı 3.264,54 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 12/04/2007 tarihli kadastro komisyonu kararıyla, tarla niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, 1/2 hisse ile davalılar ... ve .....adına tesbit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., kazandırıcı zamanaşımı iddiasıyla parsellerin öncesinin bir bütün olduğu ve tesbitlerinin iptali ile 1/4 hisse itibari ile tescili istemiyle dava açmıştır.

Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazların orman olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır.

Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazların orman olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır.

Mahkemece, davacılar ... ve ...'ın davasının reddine, müdahil Orman Yönetiminin davasın kabulüne, dava konusu 126 ada 12, 13, 14, 15, 16, 17 ve 18 parsel sayılı taşınmazlar ile 127 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... tarafından, taşınmazların 200 yılı aşkın süredir tarım arazisi olduğu, orman olmadığı ve ziraat bilirkişi raporunda taşınmazların tarım arazisi olduğunun bildirildiği gerekçesi ile davalı ... vekili tarafından, taşınmazın fiilen orman olmadığı, işlenip ekilen meyve ağaçları bulunan tarım arazisi olduğu, ataları tarafından 300 yılı aşkın süredir ve halen de davalı tarafından kullanıldığı gerekçesi ile temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06/02/2013 gün ve 2012/9367 - 2013/862 E.K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle ''...Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki: mahkemece yapılan orman araştırması yeterli değildir. Ziraat bilirkişi ziraat teknisyeni raporundaki taşınmazların vasıf değerlendirmesi ile orman bilirkişi raporundaki nitelendirme birbiri ile çelişkilidir. Çelişkili raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.