muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/175, Karar No: 2024/8423, Tarih: 06.11.2024

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında çıkan uyuşmazlıkların son dönemde şiddetle arttığını ve tarafları aynı konutta yaşayamaz hale geldiklerini, davacının bankada müdür yardımcısı olarak görev yapmakta olup, mesaisinin çocukları ile ilgilenmek için uygun olmadığını, müvekkilinin evlilik birliği içerisinde elinden geleni yaptığını, müvekkilinin ortak çocukları görmek istediğinde davacının ailesi tarafından darp edildiğini, müvekkilinin maddî sorunlar nedeni ile davacı ile büyük sorunlar yaşadığını, müvekkilinin başına gelen her şeyin tek sebebinin maddîyat olduğunu, fiilen biten evlilikten beklenilen hukuki menfaat kalmadığından asıl davanın reddine, birleşen davalarının kabulü ile ortak çocukların velâyetlerinin müvekkil anneye verilmesine, ortak çocuklar için yargılama süresince 500,00 TL tedbir yargılama sonunda iştirak nafakasına hükmedilmesine, yargılama giderleri ile ücreti vekâletin davacı yan üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davalının üst üste hırsızlık suçunu işlediği, suçu yanında çocukları varken işlediği, emzirme döneminde olduğu için tutuklu kaldığı sürede en küçük çocuğun da (...) kendisi ile beraber ceza evine girdiği dinlenen tanık beyanları, ceza dosyası ve toplanan delillerden tespit edildiği, kadının bu şekilde yüz kızartıcı bir suça bulaşmış olması, ortak çocuğu ile cezaevinde kalması, hırsızlık suçunu birden fazla kez işlemiş olması nazara alınarak evliliğin bitmesinde davalının tam kusurlu olduğu davacı-davalı erkek vekili tarafından açılan asıl davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin davacı-davalı babaya verilmesine, ortak çocuk ile anne arasında kişisel ilişki tesisine, 20.000,00'er TL maddî-manevî tazminatın davalı-davacıdan alınarak davacı-davalıya verilmesine, birleşen dava bakımından asıl davanın ferisi olarak karar verildiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitinin doğru olmadığını müvekkilinin tam kusurlu tarafın kendisi olduğu şeklindeki mahkeme kabulünün doğru olmadığını belirterek tümü yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı-davacı kadın vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine, kadının birleşen davasının dosyadan tefrikine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı-davacı kadın vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine, kadının birleşen davasının dosyadan tefrikine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur tespitinin doğru olmadığını müvekkilinin tam kusurlu tarafın kendisi olduğu şeklindeki mahkeme kabulünün doğru olmadığını, suçunun cezasını ziyadesi ile çektiğini, çocukları anneden ayırmanın çocukları da cezalandırmak anlamına geleceğini belirterek kararı; kusur, tedbir nafakasının miktarı ve yoksulluğu dönüştürülmesi gerektiği, velâyet, erkek lehine verilen tazminatlar, kararın birleşen dosya ile birlikte temyiz talepleri doğrultusunda kaldırılması istemiyle tüm yönlerden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; erkeğin boşanma davası şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ıncı maddesi, 169 uncu, 174üncü maddesi, 175inci maddesi. 182 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7924, Karar No: 2019/20683, Tarih: 17.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/7924 E.  ,  2019/20683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Mersin ... yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar ve davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı yönünden reddi ile davacılar yönünden kabul edilerek HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17/12/2019 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Mersin ... yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar ve davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı yönünden reddi ile davacılar yönünden kabul edilerek HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılmak suretiyle davanın kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecirimisil istemine ilişkin olduğunun tespiti ile ecrimisil talebinin kabul edilmesi suretiyle yeniden esas hakkında kurulan hüküm; davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki (kök parsel) Mersin ili, Toroslar ilçesi, Yalınayak mahallesi 318 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki (kök parsel) Mersin ili, Toroslar ilçesi, Yalınayak mahallesi 318 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, taşınmazın ilk dönem getirebileceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için, ÜFE'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Aynı mahalde yeralan 337 parsele ilişkin olarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 17/841 Esas 2018/122 K. sayılı ilk derece mahkemesinin kararının düzeltilmesi suretiyle kurulan hükmüne esas bilirkişi kurulu raporunda belirtilen yönteme uygun olarak ecrimisil hesaplaması yapıldığı ve kararın Dairemizin 2018/7931 E. - 2019/20670 K. sayılı kararı ile onandığı anlaşıldığından, güçlü delil niteliğindeki bu dosyada ki bilirkişi kurulu raporu dosya arasına alınıp, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yukarıda belirtilen hususlara dikkat edilmeden yazılı şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna göre ecrimisil bedeli tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10423, Karar No: 2012/14726, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10423 E.  ,  2012/14726 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Kıyı Koop. Vekili avukat ... ... ile 1-... Elektrik Dağ. A.Ş vekili avukat ..., 2-... Konut Yapı Koop. Vekili avukat ..., Feri Müdahil; ... Elektrik Dağ. A.Ş vekili avukat ... Külük aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.7.2010 tarih ve 394-419 sayılı hükmün Dairenin 20.12.2011 tarih ve 8098-19652 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 5.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27891, Karar No: 2016/7848, Tarih: 30.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/27891 E.  ,  2016/7848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 04/02/2011 tarihinde davalılardan.... Belediyesinde girdiği işinden, en son diğer davalı Tomurcuk İnşaat Taaahhüt San ve Tic. Ltd. Şti adına kayıtlı olarak çalışmakta iken 22/01/2015 tarihinde sözlü olarak işten çıkarıldığını, en son aylık ücretinin 1.500,00 TL olduğunu, iş akdinin haklı bir sebebe dayanmadan, sözlü olarak feshedildiğini iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı... İnşaat Taah. San ve Tic. Ltd. Şti vekili ; davacının davalı ...'nden aldığı süreli ihale kapsamında 01/01/2014 tarihinde müvekkili şirkette çalışmaya başladığını, çalışmasının 31/12/2014 tarihinde müvekkili şirketin davalı Belediyeden aldığı ihalenin bitmesi nedeni ile sona erdiğini, davanın süresi içerisinde açılmadığını, müvekkili ile davalı Belediye arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili; davacının Belediyenin kadrolu çalışanı olmayıp, davalı Belediyeye husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, diğer davalı ile Belediye arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacının iş akdinin hizmet sözleşmesinin bitim süresi olan 31/12/2014 tarihinde kendiliğinden son bulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, , davacının davalı Belediye Başkanlığında çalıştığı, ancak taşeron firma olan diğer davalı şirkete bağlı olarak çalışıyor gösterildiği, en son çalıştığı taşeron firmanın ihale süresinin bittiği gerekçe gösterilerek iş akdinin haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle davalı belediye nezdinde işe iadesin karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, davacı işçi iş akdinin 22/01/2015 tarihinde son bulduğunu iddia etmiş davalı belediye ve şirket vekilleri ise iş akdinin ihale süresinin son bulması nedeniyle 31/12/2014 tarihinde sona erdiğini savunmuştur. Dosya içinde bulunan hizmet döküm cetveli ve işten çıkış bildirgesine göre davacının işten çıkış tarihi 31/12/2014 tarihi olmakla birlikte davacı iş akdinin 22/01/2015 tarihinde sona erdiğini iddua etmiş ve halen davalı belediyede kadrolu olarak çalıştıklarını beyan eden davacı tanıkları da beyanları ile davacı iddiasını doğrulamışlardır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafından iddia edilen fesih tarihi ve davalı .... şirketinin ihale süresinin bitim tarihi olan 31/12/2014 tarihine göre davacının iş akdinin hangi tarihte feshedildiği ve fesih tarihine göre hizmet alım sözleşmeleri getirtilmek suretiyle gerçek işveren tespit edilerek gerçek işveren belediye ise belediye nezdinde, değilse 6100 sayılı HMK'nun 124. maddesi gereğince husumette yanılma kabul edilerek hizmet alım sözleşmesi değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 30.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/607, Karar No: 2013/13061, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/607 E.  ,  2013/13061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve fuhuş suçlarından sanıklar ... ve ...; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.01.2010 gün ve 2008/212 Esas, 2010/4 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin 19.01.2010 tarihli temyiz dilekçesiyle sanıklar ... ve ... hakkında fuhuş suçundan kurulan beraat hükümlerini de temyiz ettiği, ancak bu hususta tebliğname içeriğinde herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenerek bu noksanlığın tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20128, Karar No: 2012/28542, Tarih: 03.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/20128 E.  ,  2012/28542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Davanın reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 17.11.2008 tarihinde "su basmanı seviyesinde kalıp çaktığı, demirleri döşediği beton atılırken görüldüğü" şeklinde birinci yapı tatil tutanağının düzenlendiği, kısmen yolda kalan yapı, 29.11.2008 tarihinde bu seviyede iken belediye tarafından yıkıldığı, sanık ve ... hakkında 16.06.2009 tarihli iddianame ile 5237 sayılı Kanun'un 184. maddesine aykırılıktan dava açıldığı, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2010 tarih ve 2009/929 sayılı dosyasında sanık hakkında beraat kararı verildiği, diğer sanık ... hakkında ise verilen hükümlülük kararının açıklanmasının geri bırakılmasına hükmolunduğu, kararın kesinleşip kesinleşmediğinin belirlenemediği, 24.12.2008 tarihli ikinci yapı tatil tutanağına göre yıkıma rağmen inşaata devam edildiği, zemin katın tabliye betonları atılarak birinci katın kolonlarının dikilip tuğla duvarlarının örüldüğü, bu tutanağa istinaden 12.08.2009 tarihinde yeniden dava açıldığı, yapılan keşifte ise binanın bitirilerek iskan edilir halde olduğunun tespit edildiği, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/929 sayılı dosyası ile konusu ve tarafları aynı nitelikte olduğu gerekçesi ile CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla;

Sanığın ilk tutanaktan sonra bina yapmaya devam etmesi, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/929 sayılı dosyasındaki hükümlülük kararının ilk tutanağın esas alınarak verilmiş olması karşısında, hukuki kesinti oluşturan bu davanın iddianamesinin kabul tarihinden sonra inşaata devam edilip edilmediği, Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/929 sayılı dosyasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, gerekirse ... hakkında da suç duyurusunda bulunulup açılması halinde tüm davalar birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile davanın reddi kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11015, Karar No: 2022/3585, Tarih: 16.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/11015 E.  ,  2022/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Gerekçeli kararın bizzat 14.01.2016 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir hafta yasal süreden sonra hükmü temyiz eden ve geçerli bir mazereti olmadan temyiz süresini geçirdiği anlaşılan sanık ...'in eski hal getirme talebi ve buna bağlı olarak yasal süreden sonraki temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak aynı Kanunu 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ..., ... hakkında nitelikli hırsızlık ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan, bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanığın 05.07.2016 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11523, Karar No: 2024/5180, Tarih: 30.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11523 E.  ,  2024/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3 Esas, 2023/76 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/54 Esas, 2020/79 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ...ı köyü 1599 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın büyük bir bölümünün zeytin ağacı ile kaplı olduğunu, davacı kurum tarafından verilen ve acele kamulaştırma dosyasında belirtilen bedelin çok düşük olduğunu belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile belirlenen bedel süresinde bloke edilmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; öncelikle kamulaştırma bedelinin kalan kısmının İlk Derece Mahkemesinin hüküm tarihinden kısa bir süre sonra depo edildiğini, objektif artış unsur oranının yüksek olduğunu, taşınmazın kuru tarım arazisi olmasına rağmen kapitalizasyon faiz oranının %4 olarak alınarak yüksek kamulaştırma bedeline hükmedildiğini, üretim masraflarının hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki davada İlk Derece Mahkemesince usulüne uygun şekilde verilen sürelere rağmen bedelin depo edilmediği anlaşıldığından davanın reddine yönelik İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu belirtilerek davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri