muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5243, Karar No: 2023/6516, Tarih: 25.12.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23607, Karar No: 2019/21143, Tarih: 14.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/23607 E.  ,  2019/21143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep gösterilmeksizin işverence feshedildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, iş sözleşmesinin haklı bir sebep gösterilmeksizin işverence feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, iş sözleşmesinin haklı bir sebep gösterilmeksizin işverence feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut olayda; davacı işçi iş sözleşmesinin davalı yanca haklı nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürmüş, buna karşılık davalı vekilince davacının devamsızlık yaptığı savunulmuştur. Mahkemece; devamsızlık tutanaklarının her zaman tutulabileceği, ücretin dışında bir geliri olmayan işçinin hiç bir sebep olmaksızın iş sözleşmesini feshetmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedildiği kabul edilmiştir. Ne var ki; mahkemece varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.Bizzat davacı tarafından dinletilen ... isimli tanık açıkça, çalışma şartlarının ağırlığı nedeniyle davacının kendisinin işten ayrıldığını beyan etmiştir. Diğer davacı tanığının feshe ilişkin bilgisi bulunmamaktadır. Davalı tanıkları da davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını beyan etmişlerdir. Taraf tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının iş sözleşmesine kendisi tarafından son verildiği kanısına varılmaktadır. İş sözleşmesine kendisi son veren taraf fesih haklı nedene dayansa bile ihbar tazminatı talep edemez. Bu nedenle Mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmelidir.Dairemizin yerleşik hale gelen görüşüne göre; davacı, işverenin haklı bir neden olmadan iş sözleşmesine son verdiği iddiasını ispatlayamadığı gibi dava dilekçesinde iş sözleşmesinin haklı nedenle işçi tarafından sonlandırıldığı da iddia edilmediğinden artık işçi feshinin haklı bir nedene dayalı olup olmadığının tartışılabilmesi davacı talebi ile çelişeceği gibi davacının iddiasını genişletir mahiyette olacağından mümkün değildir. Açıklanan nedenle; Mahkemece kıdem tazminatı talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 14.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22004, Karar No: 2008/132, Tarih: 15.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22004 E.  ,  2008/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı A.Ç.vekili tarafından borçlu hakkında başlatılan takibin dayanağı Eyüp 1. İş Mahkemesi’nin 25.11.2006 tarih ve 2004/1313 E. 2006/787 K. Sayılı ilamıdır.

Borçlu vekili tarafından icra mahkemesine sunulan 13.02.2007 tarihli dilekçede ise (… ilamda hükmedilen alacak kalemlerine yürütülen ve icra emrinde icra müdürü tarafından belirlenen faizin ilama aykırı biçimde hesaplandığı) ileri sürülmektedir.

İİK.nun 32. maddesinde, icra müdürü tarafından düzenlenecek icra emrinde (hükmolunan şeyin cinsi ve miktarının) gösterileceği açıklanmış; İİK.nun 33/1. maddesinde de borca itiraz nedenleri ayrı ayrı gösterilmiştir. Bu durumda ilam içeriğine aykırı olarak faiz istendiği yönündeki başvuru, bir başka anlatımla icra müdürünün ilama aykırı davrandığı iddiası şikayet niteliğinde olup, İİK.nun 18/3. maddesine göre taraflar gelmeseler bile mahkemece incelenip gereken karar verilmelidir. O halde HUMK.nun 409/1 maddesi gereğince ve tarafların gelmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılması ve sonrasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26435, Karar No: 2014/1648, Tarih: 04.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/26435 E.  ,  2014/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında, .... Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2008/330 esas sayısında yargılaması devam ederken 20/04/2010 tarih ve 2010/118 sayılı karar ile birleştirilen 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1904, Karar No: 2011/2661, Tarih: 16.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/1904 E.  ,  2011/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... Çiftçi tarafından, davalı ... Gaz. ve Mat. A.Ş ve diğerleri aleyhine 23/02/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu edilen Hürriyet gazetesinin 11.02.2009 günlü sayısında “Rüşvet Bahşiş Oldu Ceza İndi”, “Bakanın Yorumuna Uydu”, ”Mahkeme Tapucuya verilen Parayı Bahşiş Saydı”, “Rüşvet Değilmiş” başlıkları ile yayımlanan haberin niteliği, haberde yer alan sözler ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 10.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 5.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…10.000…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…5.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 297,00 TL karar harcının davalıdan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…1.200…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.100,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3606, Karar No: 2008/4894, Tarih: 06.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3606 E.  ,  2008/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satıştan kaynaklanan faturalara dayalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı vekili, iddiaya konu malların davacı şirket temsilcisi Ruhi Yılmaz’a iade edildiğini, borcun bulunmadığını belirterek davanın reddi ile % 40 tazminatın davacıdan tahsili gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece söz konusu malların davacı şirket adına Ruhi Yılmaz isimli kişiye iade edildiği, bu kişinin davacı şirket adına işlemler yaptığı ve yetkili olduğu alacağın konusunun kalmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalının kötüniyet tazminatı talebi yönünden mahkemece bir hüküm kurulmaması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10952, Karar No: 2023/21492, Tarih: 25.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/10952 E.  ,  2023/21492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/107 Değişik iş

SUÇ : Hakaret

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında hakaret suçundan Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.07.2021 tarihli ve 2021/1903 soruşturma ve 2021/3209 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik şikâyetçi vekilinin itirazı üzerine Çarşamba Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.01.2022 tarihli ve 2022/107 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.04.2023 tarihli ve 94660652-105-55-19414-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/46402 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25/05/2023 tarihli ve KYB-2023/46402 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin 1. fıkrasında, suçtan zarar görenin, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebileceği, aynı Kanunun “Adlî tatil” başlıklı 331. maddesinde ceza mahkemelerinde her yıl 20 Temmuzdan 31 Ağustosa kadar çalışmaya ara verileceği, adli tatile rastlayan sürelerin işlemeyeceği, bu sürelerin adlî tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılacağının belirtilmiş olması karşısında, somut olayda Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, müşteki vekiline 04/08/2021 tarihinde tebliğ edildiği, müşteki vekilinin 29/08/2021 tarihinde karara itiraz etmiş olduğu, bu durumda itiraz süresi içerisinde yapıldığı halde itirazın süresinde yapılmadığından bahisle yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

5271 Sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." ikinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172 nci maddesinin birinci fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinde ise;

"(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.” hükümleri yer almaktadır.

Aynı Kanun'un 331 inci maddesinin dördüncü fıkrasında "Adli tatile rastlayan süreler işlemez. Bu süreler tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılır." düzenlemesi bulunmaktadır.

İncelenen dosyada, şikayetçi vekiline kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın adli tatil süresi içinde 04.08.2021 de tebliğ edildiği ve şikayetçi vekilinin yine adli tatil içerisinde 29.08.2021 tarihli dilekçe ile itiraz isteminde bulunduğu, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında, şikayetçi vekilinin itirazen inceleme isteğinin süresi içinde olduğu halde işin esasının incelenmesi gerekirken, süre yönünden reddine dair mercii kararı hukuka aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Çarşamba Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.01.2022 tarihli ve 2022/107 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6954, Karar No: 2021/1086, Tarih: 02.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/6954 E.  ,  2021/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, İş kazası ölümünden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacılar, davalı ... Gayrimenkul Yatırım İnşaat Taah A.Ş. ve davalı ... Mühendislik Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davacıların istinaf başvurusunun reddine, davalılar ... Gayrimenkul Yatırım İnşaat Taah A.Ş. ve ... Mühendislik Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.’nin vekilleri istinaf başvurusunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacılar, davalı ... Gayrimenkul Yatırım İnşaat Taah A.Ş. ve davalı ... Mühendislik Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacılar vekili dava ve birleşen davalar dilekçesinde özetle, davacıların murisi ... 'in 19/11/2012 tarihinde kaba inşaat halindeki binanın asansör boşluğuna düşerek vefat ettiğini belirterek, eş ve çocuklar için 10.000,00- er TL maddi, eş için 75.000,00-TL manevi, çocuklar için 25.000,00- er TL manevi, anne ve baba için 25.000,00-er TL manevi, kardeşler için 10.000,00-er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili 07/08/2017 tarihli dilekçesi ile taleplerini arttırarak davayı ıslah etmiştir.

II-CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece Mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacılar ile davalılar ... Gayrimenkul Yatırım İnşaat Taahhüt A.Ş. ve ... Mühendislik Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalılar ... Gayrimenkul Yatırım İnşaat Taahhüt A.Ş. ve ... Mühendislik Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.’nin vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının 353/1-b-2. maddesine göre kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ: