muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3327, Karar No: 2015/8244, Tarih: 17.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3327 E.  ,  2015/8244 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

23. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Çorum .... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ..'ın kooperatife ... tarihli genel kurul kararına istinaden toplamda 36.142,09 TL, davalı ....'nin ise 27.926,00 TL borcu bulunduğunu, genel kurul kararında borcun taksitler halinde ödenebileceği belirtilmek suretiyle borçlulara ihtar gönderildiğini, davalıların borcunu ödememesi üzerine geciken taksitler için icra takibinin başlatıldığını, davalı ..... tarafından Çorum ... İcra Müdürlüğü'nün ... E. sayılı dosyasına, davalı .....'nin ise ... E. sayılı dosyasına borçlu olmadığı gerekçesi ile itirazları üzerine icra takiplerinin durdurulduğunu müvekkili kooperatifin almış olduğu 24.06.2012 tarihli genel kurul kararının iptali için üyelerden hiçbirinin iptal davası açmadığını, genel kurul kararı neticesinde icra takibinin başlatıldığını, itirazların yersiz ve mesnetsiz olduğunu, ileri sürerek, itirazların iptali ve takibin devamı ile % 40' dan aşağı olmamak üzere inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...., 28.500,00 TL'yi altı sene ödediğini, kooperatifin kendi dairesini başkasına sattığını, ödediği parayı da geri vermediğini, kendisine çıkan üyelerden birinin dairesini vereceğini söyleyerek, kendisine 30.000,00 TL'ye sattığını, tapusunu daverdiğini ve borcunun olmadığını söylediğini, bir kaç ay sonra kendisine 7.000,00 TL'lik aidat borcunun olduğunu söyleyip, sonrada da 29.000,00 TL daha borç çıkararak toplamda 36.000,00 TL'lik borç çıkardığını, aidat borcunun olmadığından ödeme yapmadığını, genel kurul kararının da usule uygun alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ....., davacı kooperatifin üyesi olduğunu, üyelere her ay ödenecek aidatların bildirildiğini, her yılın sonunda genel kurullarda sonra % 10, % 20 artışlarla aidatları kötüniyetli olarak artırdıklarını, yine de kendisinin aidatları düzenli olarak ödediğini, inşaat bitmeden 19.08.2010 tarihinde arsa vasfı ile tapudan devredildiğini, belediyeden alınması gereken oturma ruhsatlarının da bedelleri ödendiği halde tarafına verilmediğini, kooperatif yönetiminin inşaatı eksik teslim ettiği halde bundan sonraki aylara ait olan aidatları da tahsil etmeye kalkıştığını, bu nedenle Çorum ... İcra Müdürlüğü'nün ... E. sayılı takip dosyası ile aidat borcundan dolayı takip başlatıldığını, ancak kendisinin borcu olmadığı gerekçesiyle itiraz ederek takibi durdurduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; .....Kooperatifi'nin 2011 hesap yılı olağan genel kurul toplantısı yapılmak üzere 24.06.2012 tarihinde Çevre ve Şehircilik Bakanlığı temsilcisinin gözetiminde toplanıldığı, toplantıya 32 ortaktan 14 ortağın asaleten ve 3 ortağın vekaleten olmak üzere 17 ortağın katıldığı, üye aidatlarının tespit edilip karara bağlanmasının görüşüldüğü, kooperatif başkanı ...'ın genel kuruldan itibaren 3 yılda kooperatifin esnafa ve çıkan üyelere göre her üyenin dairesinin inşaat metrekaresine göre bulunacak aidat borçlarının 26 üyeye dağıtılarak çıkartılmasını teklif ettiği, teklifin 8 oy aldığı, oy çokluğuyla kabul edildiği, bunun üzerine davalıların borcunun belirlenerek tarihsiz bir evrak hazırlandığı ve evrakların PTT Müdürlüğü'ne yazılan müzekkere içeriklerine göre davalılara ayrı ayrı tebliğ edildiği, genel kurul kararına istinaden düşen aidat borçlarını ve kooperatif tarafından hazırlanan tarihsiz yazı içeriğinin tebliğ tarihine göre işlemiş faizlerinin bilirkişi tarafından hesaplandığı ve bu raporun hüküm kurmaya elverişli bulunduğu gerekçesiyle, davacının .... esas sayılı dosyasındaki davasının kısmen kabulü ile; Çorum .... İcra Müdürlüğü'nün ... esas sayılı dosyasındaki takibin 4.654,32 TL asıl alacak, 95,65 TL işlemiş faiz üzerinden devamına, davacının birleşen ...esas sayılı dosyasındaki davasının kısmen kabulü ile; Çorum .... İcra Müdürlüğü'nün ... esas sayılı dosyasındaki takibin 6.023,70 TL asıl alacak, 124,76 TL işlemiş faiz üzerinden devamına, davacının icra inkâr tazminatı talebinin alacağın likit olmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı ..... temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı .....'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, kooperatifler hukukundan kaynaklı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davaya esas ..... aleyhine başlatılan icra takibi 24.06.2012 tarihli genel kurulda alınan karara dayalıdır. Kural olarak genel kurul kararları iptal edilmedikçe yürürlükte kalır ise de yokluk yaptırımına tabi olmaları halinde hak düşürücü süreye tabi olmaksızın geçerli olup olmadıkları denetlenebilir.

Somut olayda kooperatif tarafından başlatılan icra takibine konu aidat alacağının kararlaştırıldığı genel kurulda toplantı nisabı sağlanmışsa da, 1163 sayılı Yasa'nın 51. maddesinde öngörülen emredici nitelikteki hüküm gereği karar nisabının oluşup oluşmadığı denetlenmemiştir. Zira bu yeterlik sayısının olmaması halinde, hükmün emredici niteliği karşısında geçerli bir genel kurul kararının varlığından söz edilemeyeceğinden, bu yönde ileri sürülen savunmasının denetlenmesinde zorunluluk bulunduğu halde bu husus üzerinde durulmaksızın karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bunun yanında genel kurul kararının geçerli olduğunun tespit edilmesi halinde dahi anılan karar uyarınca üyeler için tahakkuk ettirilen borcun ne suretle belirlendiği denetlenmeksizin bu yönde de savunma bulunmasına rağmen herhangi bir inceleme yapılmaksızın soyut olarak kooperatif iddiaları doğru kabul edilip hükme varılması hatalı olmuştur.

Keza, kooperatifle üyesi arasındaki hukuki uyuşmazlıklarda alacak talepleri yönünden yasal faiz veya yasalara uygun şekilde genel kurulda alınan kararla belirlenmiş gecikme faizi oranının 6098 sayılı TBK'nın 120/2. maddesindeki sınır aşılmaksızın uygulanması gerekirken, takip talepnamesinde yazılı kısa vadeli kredilere uygulanan faiz oranının uygulanmasına karar verilmesi doğru olmadığı gibi kooperatif tarafından alınan karar uyarınca herhangi bir ödeme cetveli düzenlenip düzenlenmediği belirlenmeden işlemiş faiz hesabı yapılması da kabule göre yerinde görülmemiştir.

İzah edilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davalı ..... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14664, Karar No: 2010/877, Tarih: 04.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14664 E.  ,  2010/877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... .... AŞ aleyhine 23/07/2007 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/09/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, 22/06/2007 günlü ... gazetesinde “4 Canlı Bomba İçin Alarm Verildi” başlığı altında fotoğrafına da yer verilerek yayımlanan gerçek dışı haberde, Türkiye’yi kana bulamak için gönderilen dört kişiden biri olduğu, PKK yöneticilerinden talimat alarak ...’da olası eylem yapacakları yazılarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat istemiştir.

Davalı ise, yayının emniyetçe basına dağıtılan fotoğraflarla hazırlandığını, terör nedeniyle ...’da eylem yapılacağı düşüncesiyle ve kamu yararı nedeniyle yayının yapıldığını, böyle durumlarda fotoğrafların izinsiz kullanılmış olmayacağını, yayının hukuka uygun olduğunu ve olay nedeniyle hazırlık soruşturması bulunduğundan haberin gerçeğe dayalı olduğunu belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkeme, davacı hakkında valiliğe suikast nedeniyle açılmış bir dava bulunmadığı, savcılığa ulaşan olayın davacı ve arkadaşları arasındaki adli bir olay niteliğinde olduğunu, soruşturmanın davacının istemi üzerine başladığını ve yayının emniyet bilgilerine dayalı olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davalıların sorumluluğu yönünde karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür

2009/14664-2010/877

2009/14664-2010/877

davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda, yazar olan davacının, bir araştırma yazısı için ...’a geldiği, meslektaşı olan ... ile görüştüğü, aralarında bir işyerini devralma konusunda konuşmalar geçtiği, bu sırada kendisini yasadışı (illegal) ortamları ve gizli ilişkileri bilen biri olarak tanıtan M. ...'in de yanlarında bulunduğu, aralarında ...’da bir suikast olayının gerçekleşeceğine ilişkin konuşmaların geçtiği, daha sonraki günlerde M. ...’in davacıdan, kendisini ...’da koruma karşılığı para istediği, davacının bunu kabul etmemesi üzerine caddede ve dinlendiğini düşündüğü cep telefonunda, davacının M. ...’den ... Valisine suikast yapmasını istediğini ancak, kendisinin bu istemi yerine getirmeyeceğini söylediği; hazırlık belgelerinden de M. ...’in davacı ve arkadaşlarının suikast için kendisine para verdiğini söylediği, bunu çevreye yaydığı anlaşılmaktadır.

Davacı adı geçenin kendisine şantaj ve tehditte bulunduğu gerekçesiyle 29/05/2007 günü savcılığa başvurmuş, aynı gün haberdeki diğer arkadaşları ile birlikte sorgulanmışlar, konuşmalarda valiye suikast konusu geçtiğinden savcının talimatı ile emniyette davacı ve arkadaşlarının, yayında kullanılan fotoğrafları çekilerek kaldıkları yerde aramalar yapılmıştır. Ayrıca davacı şikayetçi olmasına rağmen, olayların gelişim ve önemi nedeniyle gözaltına alınmıştır.

Davacı adı geçenin kendisine şantaj ve tehditte bulunduğu gerekçesiyle 29/05/2007 günü savcılığa başvurmuş, aynı gün haberdeki diğer arkadaşları ile birlikte sorgulanmışlar, konuşmalarda valiye suikast konusu geçtiğinden savcının talimatı ile emniyette davacı ve arkadaşlarının, yayında kullanılan fotoğrafları çekilerek kaldıkları yerde aramalar yapılmıştır. Ayrıca davacı şikayetçi olmasına rağmen, olayların gelişim ve önemi nedeniyle gözaltına alınmıştır.

Davacı ve arkadaşlarının bu sırada çekilen fotoğraflarıyla terör örgütü adına eylem yapacakları yönünde yayın yapılması, davacı ve arkadaşları arasında geçen suikast konuşmaları, bunu tehdit olayına kadar ilgili birimlere ulaştırmamaları, gözaltına alınıp aramalar yapılması ve fotoğrafı yayınlanan 4 kişiden birinin eskiden PKK ile bağlantısının olması karşısında haber görünürdeki gerçeğe uygundur. Yayındaki, talimat alma gibi sözler yan unsur niteliğinde olduklarından haberin süslenmesi ve çekici hale getirilmesine yönelik olup bunlardaki gerçeğe aykırılık yayının tümünü hukuka aykırı duruma getirmez.

2009/14664-2010/877

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7933, Karar No: 2014/11111, Tarih: 23.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/7933 E.  ,  2014/11111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 15.05.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6293, Karar No: 2022/16993, Tarih: 25.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/6293 E.  ,  2022/16993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

1) Sanık hakkında 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan davanın yargılaması sonunda, mahkemece 2013 ve 2014 takvim yıllarında gerçekleşen eylemlerin tek suç olarak kabul edilmesine rağmen, aynı fiil sebebiyle hem beraat, hem de mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20918, Karar No: 2014/2517, Tarih: 12.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/20918 E.  ,  2014/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Samsun 2. İş Mahkemesi

Tarihi :10.09.2013

No :2010/595-2013/481

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

İnceleme konusu davada, davacı, eşi olan murisin davalılardan işverene ait işyerinde 01.02.2005-10.06.2005 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Bu bakımdan; re'sen araştırma yapılarak aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan başka işverenler ve çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, davacının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu, çalışmanın varlığı ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalı, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, işyerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan SGK Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14472, Karar No: 2017/1612, Tarih: 09.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/14472 E.  ,  2017/1612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, banka kredisiyle ev satın aldığını, ancak sonradan kredi geri ödemelerinde zorlandığı için evi satışa çıkardığını, alıcı çıkmayınca kredi ödemesinin de iyice zorlaşıp icra tehdidi altına girdiğini, bu sırada önceden tanıdığı davalı Uğur'un kalan kredi borcu olan 18.250,00 TL'yi borç olarak vermeyi teklif edip ev satılınca ödeyebileceğini söylediğini, kendisinin de bu teklifi kabul ettiğini, kredi borcunun Uğur'un ödemesiyle kapatıldığını, aynı davalının eve de alıcı olarak dava dışı Huriye Demir'i bulduğunu, 46.000,00 TL fiyatla anlaştıklarını, bu bedelin 44.000,00 TL'sinin dava dışı ... adına kayıtlı araç ile ve 2.000,00 TL'nin elden ödendiğini, davalı Uğur'un yine davacıya yardım etmeyi önererek aracın satış işlemleriyle uğraşmaması için aracın trafik kaydını eşi olan diğer davalı ... adına alıp aracı sattıktan sonra kendisine borç olarak verdiği 18.250,00 TL'yi içinden alıp kalan 25.750,00 TL'yi kendisine vereceğini söylediğini, bu öneriyi kabul ettiğini, ancak davalıların bundan sonra kötü niyetle aracı satmadıklarını ve alacağı olan 25.750,00 TL'yi de ödemediklerini ileri sürerek 25.750,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı ... dava konusu aracı bedelini ödeyerek satın aldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 25.750,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile evinin satışı dolayısıyla 44.000,00 TL sayılarak kendisine verilen aracın, davalı Uğur tarafından eşi olan diğer davalı üzerine tescil ettirilip parasının ödemediğini ileri sürerek 25.750,00 TL'nin davalılardan tahsilini istemiştir. Mahkemece, davacının hile iddiası nedeniyle tanık dinlenebileceği gerekçesiyle tanık beyanlarına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, ispat yükü altında olan davacının hile iddiası bulunmadığı gibi HMK’nun 200. maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık dinlenemez, dinlenen tanık beyanları hükme esas alınamaz. Davacı, iddiasını yasal delillerle ispatlayamamıştır. Ancak dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 439,74 TL harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.