muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8989, Karar No: 2024/11806, Tarih: 26.11.2024

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3. Öte yandan hukuk doktrininde "atlamalı temyiz yolu" olarak adlandırılan istinaf başvurusunun atlanarak, temyiz incelemesinin yapılıp yapılamayacağı üzerinde de durmak faydalı olacaktır.

4. Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından " Temyiz yolu ile " yapılmakta iken 5235 sayılı Kanun ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli ... gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan bir başka değişle atlamalı temyiz yolu kapatılmıştır.

5. 6100 sayılı HMK. daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, İlk Derece Mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

6. İstinaf kanun yolu uygulamasında, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı ... gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir. Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

7. Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesinin 17.03.2022 karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 107.090,00 TL olup, maddi ve manevi tazminat istemlerinin bağımsız bir dava olduğu gibi, davalılar tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf edilmediği, bu yönle İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan tutarlar yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hak doğduğu, Bölge Adliye Mahkemesince ise manevi tazminatın arttırılması yönünden hüküm tesis edildiği, bu kapsamda atlamalı kanun yolu incelemesinin de olmadığı gözetildiğinde davalıların temyize getirebilecekleri miktarın Bölge Adliye Mahkemesince artırılan miktar olduğu ve bu miktarın da 30.000 TL olup kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla, davacı ve davalılar vekillerinin maddi ve manevi tazminat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

B) Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

B) Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelerle, temyiz kapsam ve nedenlerine göre; kusur oran ve aidiyeti yönünden mahkemece alınan 29.04.2016 tarihli kusur raporuna davacı vekilinin itiraz etmemesi ile davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alındığında bu yönün bozma konusu yapılamayacağı, sürekli iş göremezlik oranının ise dosya içeriği ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Olay tarihinden yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür.

3.Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

4. Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

5. Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

5. Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

6. Dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere göre somut olayda; Davalı ... İnşaat Tur. San. ve Tic. A.Ş. ve ... İnşaat San. ve Tic. A.Ş.’nin oluşturduğu adi ortaklığın, dava harici Karayolları Genel Müdürlüğünden bir kısım yol inşaatı işini üstlendiği ve taşeron sözleşmesi ile kendilerinin isteyecekleri cins ve miktarda her türlü toprak işleri, sanat yapıları, tünel işleri , üst yapı işleri ile çeşitli işlerin yapılması işini ise davalı ... Mühendislik İnş. Tur. Dış Tic. San. Ltd. Şti.’ye vermiştir. Davacı sigortalı ... ... İnşaat şirketinde elektirik teknikeri olarak olay günü tünel içerisinde aydınlatmanın arıza yapması nedeniyle yürüyerek çalışma alanına gittiği sırada, aynı işte ekskavatör operatörü olarak çalışan dava harici ... ’in ekskavatörü geri hareketi sırasında ekskavatör’ün tepe aydınlatması haricinde tünel içinde aydınlatma olmaması nedeniyle davacıyı fark etmeyerek davacının sol ayağı üzerinde ekskavatörün paletiyle geçip ezmesi neticesinde davacının bacağından yaralandığı ve kaldırıldığı hasatanede yapılan ameliyatlar neticesinde sol bacak femur ½ ortadan ampute olacak şekilde iş kazasına uğradığı ve bu iş kazasına bağlı olay nedeniyle iş göremezlik oranın %53 olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. İş kazasının gerçekleşmesinde usuli kazanılmış haklara göre mahkemece esas alındığı anlaşılan kusur raporuna göre davalı adi ortaklığı oluşturan şirketlerin asıl işveren olarak müştereken %40, davalı ... Mühendislik şirketinin ise alt işveren olarak %40 oranında kusurlu olduğu, davacının %20 oranında kusurlu olduğunun kabul edildiği olay kapsamında davacının manevi zararının giderilmesi için Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan 160.000 TL tutarındaki manevi tazminatın açıkça çok az miktarda olduğu anlaşılmaktadır.

7. O halde, Mahkemece davacının uğradığı iş kazası nedeniyle açıklanan olgulara göre uğradığı şiddetli elemi telafi ile doğrudan orantılı miktarda uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde çok az miktarda manevi tazminata karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

8.Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

9.O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları gözetilerek istinaf itirazlarının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar veren Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

VI. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

9.O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları gözetilerek istinaf itirazlarının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında karar veren Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

VI. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2.Davacı vekilinin, Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sair temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA,

3. Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

4. Dairemizde icra edilen duruşmada davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olması nedeniyle 28.000 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine,

5. Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2610, Karar No: 2014/10298, Tarih: 30.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2610 E.  ,  2014/10298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2013/329-2013/521

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü olduğu aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğünü, tedavinin devam ettiğini, maddi ve manevi zararının oluştuğunu ileri sürerek,davacı Nuray için 100.000,00 TL, davacı Ender için 50.000,00 TL, davacı Işılay için 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile davacı Nuray için 45.000,00 TL, davacı Ender için 17.000,00 TL, davacı Işılay için 4.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük olmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK.nun 47.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararı karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dosya kapsamından, davacılardan Ender'in 2. derece hayat fonksiyonlarını etkileyecek bir kırığı olduğu, kalıcı bir bozukluk bırakmadan iyileştiği, Nuray'ın yüzünde sabit iz bırakacak şekilde yaralandığı ancak her hangi bir fonksiyon bozukluğunun bulunmadığı, davacı küçük çocuk Işılay'ın ise basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek derecede yaralandığı, pedegog raporuna göre olay nedeniyle kalıcı bir sorununun tesbit edilmediği belirtilmiştir. O halde, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, kusur oranları da gözönünde tutularak, davacılar için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, fazla manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı

1.089,80 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6010, Karar No: 2024/6376, Tarih: 09.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6010 E.  ,  2024/6376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/580 E., 2023/311 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında,

a. 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

b. 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

c. 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

2. Sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 24.05.2022 tarihinde yapılan incelemede, anılan hükümlerin; ... yasa değişikliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2022/580 Esas, 2023/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; kararın açık ve net olmadığına, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli nitelikte bulunmadığına, eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından da dava açıldığı anlaşılmakla, söz konusu suçlara ilişkin Mahkemece ayrıca hüküm kurulmasının mümkün olduğu; Mahkemenin kabulüne ve dosya kapsamına göre, suç tarihlerinin 26.01.2010 - 28.12.2012 olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından da dava açıldığı anlaşılmakla, söz konusu suçlara ilişkin Mahkemece ayrıca hüküm kurulmasının mümkün olduğu; Mahkemenin kabulüne ve dosya kapsamına göre, suç tarihlerinin 26.01.2010 - 28.12.2012 olduğu belirlenmiştir.

2. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması; gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden ve temyiz incelemesine imkan verecek şekilde tartışılmadan, yargılama süreci özetlenip bilirkişi raporunun sonuç bölümünde yer alan görüşe atıfla yetinilerek gerekçeden yoksun hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2022/580 Esas, 2023/311 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8864, Karar No: 2016/10238, Tarih: 27.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/8864 E.  ,  2016/10238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 448 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine .... ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin.... .... ilçe ve çevre il, ilçe müdürlüklerinden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8774, Karar No: 2014/10026, Tarih: 01.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/8774 E.  ,  2014/10026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Orman bilirkişileri tarafından keşifte uygulanan 1957 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan 1954 tarihli hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen 1954 tarihli hava fotoğrafı ile bundan elde edilen memleket haritası ve 1939 tarihli hava fotoğrafı ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 01/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/433, Karar No: 2018/1675, Tarih: 06.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/433 E.  ,  2018/1675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

...'nın tarihsiz ve 2013/14 numaralı davanamesinde; ... C.Başsavcılığının 2012/30145 sayılı dosyasında yürütülen soruşturma sırasında, davalılar ... ve ...'in evliliğinden doğan ... ile ...'un babaları tarafından sahte olarak nüfusa ölü gibi kayıt edildiklerini, adı geçen çocukları evlat edinen ... ve ...'ün ... ..., ... ise ... olarak kendi çocukları gibi nüfusa kayıt ettirdiklerinin tespit edildiğini ileri sürerek, ... ve ...'un gerçeği yansıtmayan sahte ölüm kayıtlarının ve ... ve ...'ün sahte olarak oluşturulan nüfus kayıtlarının iptali ile velayetleri hususunda karar verilmesi istenilmiş; Mahkemece, davanamenin kabulü ile ... ile ...'ün nüfustaki kayıtlarının iptali ile gerçek babaları ...'un hanesine ... ve ... olarak ve babası ..., annelerinin ... olarak tashihine, gerçek olmayan ölüm kayıtlarının iptaline ilişkin talebin ise idari bir işlem olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar davalılar tarafından ölü kayıtlarının iptaline dair talebin idari bir işlem olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar yönünden temyiz edilmiştir.

Mahkemece çocukların gerçek olmayan ölüm kayıtlarının iptaline ilişkin talebin kabulü ile sağ olduklarının tespitine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.