muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14571, Karar No: 2014/16723, Tarih: 09.06.2014

Somut olayda, alacaklının genel haciz yoluyla başlattığı takipte borçlu olarak gösterilen "Adnan Menderes Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü", A.. R..'ne bağlı bir birim olup, ayrı bir tüzel kişiliği bulunmadığından taraf (pasif husumet) ehliyeti yoktur. Taraf ehliyeti ile ilgili olan bu husus kamu düzenine ilişkin olup süresiz şikayete tâbidir ve mahkemece re’sen nazara alınmalıdır.

HMK.nun 124/3. maddesi uyarınca maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebinin kabulü için karşı tarafın rızası aranmaz. Aynı maddenin 4. fıkrasında da; “dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir” düzenlemesi yer almaktadır. Anılan hükmün icra takiplerinde de uygulanması gerekir.

Buna göre alacaklı tarafından tüzel kişiliği olmayan Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü'nün bağlı olduğu A.. R.. yerine Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü hakkında takip yapılması, maddi hataya ve kabul edilebilir bir yanılgıya dayalı olup, alacaklının HMK.nun 124/3-4. maddesi uyarınca taraf değişikliği yapmak suretiyle bu yanlışlığı düzeltmesi mümkündür.

O halde mahkemece, alacaklıya, HMK.nun 124/3-4. maddesi uyarınca taraf değişikliği yaparak takibi adı geçen A.. R..'ne yöneltmesi için kesin süre verilmeli, bu sürede taraf değişikliği yapılması halinde ödeme emrinin iptaline, aksi halde taraf (pasif husumet) ehliyeti yokluğu nedeniyle takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/322, Karar No: 2024/8071, Tarih: 31.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/322 E.  ,  2024/8071 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1131 E., 2023/2457 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/1439 E., 2022/1769 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin, kadına sürekli fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, aşırı tepkiler verdiğini, sürekli hakaret ettiğini, aşağıladığını, ailesinin de hakaret ettiğini, seni sevmiyorum, sen çirkinsin, seninle ilişkiye girmek istemiyorum şeklinde sözler söylediğini, kadının namusuna yönelik iftiralar attığını, çocukların kendinden olmadığını söylediğini, kadının ortak haneden çıkamadığını, ailesiyle görüşmesini kısıtladığını, erkeğin, kadının ailesiyle görüşmediğini, ortak çocuk ...'ye fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, sürekli tahdit ettiğini, cinsel şiddet uyguladığını, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, ilgi alaka göstermediğini, eşiyle gezmeye gitmediğini, zorla kredi çektirdiğini, abisine hakaret ve tehdit ettiğini, evden kovduğunu, zorla kadını geri götürmek istediğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, çocuk için aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine yasal faiziyle birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının, erkeğe ve ailesine sürekli hakaret ettiğini, aşağıladığını, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, evine, eşine ve çocuğuna gereken özeni göstermediğini, bulaşık, yemek ve temizlik işleriyle ilgilenmediğini, çocuğun okuluyla ilgilenmediğini, eşinin hastalığıyla ilgilenmediğini, kardeşlerini kıskandığını, kıyas içerisine girdiğini, misafir geldiğinde huzur bozucu hareketler yaptığını, gizlice cebinden para aldığını, cinsel ilişkinden kaçındığını, çocuğa şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, çocuk için aylık 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, erkek lehine 25.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kadının, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, eve misafir geldiği zaman güleryüz göstermediği, eşine ve ailesine hakaret ettiği, erkeğin ise eşine şiddet uyguladığı, eşine ve çocuğuna sürekli sert, kırıcı, emir verir şekilde hitap ettiği, aşağılayıcı konuştuğu, eşine ve ailesine hakaret ettiği, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, dava tarihinden karar tarihine kadar kadın lehine aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, karar tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL'ye yükseltilmesine, aynı miktarda yoksulluk nafakasına, çocuk için dava tarihinden karar tarihine kadar aylık 200,00 TL tedbir nafakasına, karar tarihinden itibaren aylık 700,00 TL'ye yükseltilmesine, aynı miktarda iştirak nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine yasal faiziyle birlikte 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakası ile tazminatların miktarı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakası ile tazminatların miktarı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğe verilen kusurların sabit olduğu, erkeğin çocuğun kendisinden olmadığına dair ithamlarda bulunduğunun tanık ...'in beyanıyla sabit olduğu halde kusur verilmemesinin hatalı olduğu gibi erkeğin şiddetinin sürekli olduğu, erkeğin başkaca kusurlarının ispatlanamadığı, kadına verilen kusurlardan kadının başka erkekle telefonda konuşması güven sarsıcı davranış boyutunda kaldığı halde sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı yönünde kusur verilmesinin hatalı olduğu, kadına verilen diğer kusurların sabit olduğu, kadının başkaca kusurunun ispatlanamadığı, geçimsizliğe sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu, kadının az kusurlu olduklarının tespiti ile erkeğin kusura yönelik istinaf talebinin reddine, kadının kusura yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, çocuğun ayrılık aşamasında bir hafta annede, bir hafta baba ve ailesinde kaldığı, babanın uzun yol şoförü olmasından dolayı çocuğun bakımına elverişsiz bir mesleğinin olması, sosyal inceleme raporunda velâyetin anneye verilmesinin belirtilmesi, babanın çocuğa sert, kırıcı ve emir verir şekilde davranışlarının olması karşısında velâyetin anneye verilmesinin doğru olduğu, günün ekonomik şartlarına, tarafların ekonomik sosyal durumlarına ve hakkaniyete göre çocuk için hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının bu yönlere ilişkin istinaf itirazının kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibarı ile çocuk için aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, evlilikte geçen süre, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, verilen kusurların kadının kişilik haklarını zedelemesi, paranın alım gücü, hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının bu yönlere ilişkin istinaf itirazının kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle kadın lehine yasal faiziyle birlikte 35.000,00 TL maddî ve 35.000,00 TL manevî tazminata, erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin ise sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, nafakalar ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulü kararının doğru olup olmadığı, kadın yararına tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı, hükmedilen nafakaların yerinde olup olmadığı, miktarlarının uygun olup olmadığı, çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası,174 üncü maddesi, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18368, Karar No: 2014/6432, Tarih: 26.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18368 E.  ,  2014/6432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRIKHAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2009/530-2013/307

Taraflar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi, yıkım, eski hale getirme ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım, birleşen dava ise yine davacı tarafından açılan yıkım isteğinin yerinde görülmemesi halinde taşınmaz bedelinin tahsili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, belirlenen bedellerin davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 44 ada 1 parsel sayılı taşınmazda davacının paydaş olduğu, tapulama tutanağının beyanlar kısmında tasarruf krokisinde (A) ve (B) harfleri ile gösterilen evlerin C.H., (C) harfi ile gösterilen evin A. K., (D) harfi ile gösterilen evin A.Ç. ve E harfi ile gösterilen evin S. M.'ya ait olduğunun, (D) ve (E) harfi ile gösterilen evlerin yola tecavüzlü olduğunun belirtildiği, 28.01.2013 tarihli Kadastro Teknisyeni Bilirkişi raporunda “ 1 nolu yer; Ahmet Oğlu A.. T..'nun "iki katlı ev" olarak kullanımında olup, 50.03 m2'dir. 2 nolu yer; Bayram Oğlu A.. B..'in "iki katlı ev" olarak kullanımında olup, 64.65 m2'dir. 3 nolu yer; Mustafa Oğlu A.. K..'ın "tek ve iki katlı ev" olarak kullanımında olup, 123.46 m2'dir. 4 nolu yer; Ahmet Oğlu C.. H..'ın "tek ve iki katlı ev ve avlu" olarak kullanımında olup, 112.46 m2'dir. 5 nolu yer; Hasan Oğlu H. K.'un "avlu" olarak kullanımında olup, 62.86 m2'dir.6 nolu yer; Ali Oğlu Ş.. İ..'in "üç katlı ev ve avlu" olarak kullanımında olup, 62.78 m2'dir. 7 nolu yer; Ahmet Oğlu İ.. H..'ın "iki katlı ev ve avlu" olarak kullanımında olup, 126.64 m2'dir. 8 nolu yer; Z. Oğlu A. K.'ın "iki katlı ev ve avlu olarak kullanımında olup, 27.29 m2'dir. 9 nolu yer; Nebi Oğlu İ. M.un "iki katlı ev ve avlu" olarak kullanımında olup, 22.16 m2'dir. 10 nolu yer; Musa Oğlu Ş. İ.'in "avlu" olarak kullanımında olup, 22.60 m2'dir. 11 nolu yer; zeminde mahalle yolu (13 Nolu Sokak) olarak halk tarafından kullanılmakta olup, 300.07 m2'dir” şeklinde belirleme yapıldığı, davalıların kayıttan ya da mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının olmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, taşkın yapılarda, sosyal ve ekonomik bir değeri yok etmemek ve yapının bütünlüğünü korumak amacıyla yasa koyucu 4721 s. Türk Medeni Kanunun (TMK) 722, 723, 724 ncü maddelerinde öngörülenlerden daha değişik ilkelere ihtiyaç duymuş bu nedenle 725. madde hükmünü getirmek zorunda kalmıştır. Söz konusu maddeye göre “ Bir yapının başkasına ait araziye taşırılan kısmı, eğer yapıyı yapan malik taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkına sahip bulunuyorsa, ona ait taşınmazın bütünleyici parçası olur.”

Böyle bir irtifak hakkı yoksa, zarar gören malik taşmayı öğrendiği tarihten başlayarak onbeş gün içinde itiraz etmediği, aynı zamanda durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde, taşkın yapıyı iyi niyetle yapan kimse, uygun bir bedel karşılığında taşan kısım için bir irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

Görüldüğü üzere taşkın yapının korunmasındaki bireysel ve kamusal yarar nedeniyle TMK'nin 684, 718, 722. maddelerinde kabul edilen “üst toprağa bağlıdır” kuralına ayrıcalık getirilmiş taşkın yapı malikinin komşu taşınmazda inşaat veya irtifak hakkı gibi ayni bir hakkının bulunması halinde taşan kısım, taşılan taşınmazın değil, ana yapının bulunduğu taşınmazın tamamlayıcı parçası (mütemmim cüz’ü) sayılmış, tecavüz edilen kısım üzerinde yapı maliki yararına irtifak hakkı tanınmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki taşkın yapıdan inşaat ve imalattan kasıt, taşınmaza sıkı ve devamlı surette bağlı olan esaslı yapılardır. Diğer bir söyleyişle taşan yapının tamamlayıcı parça (mütemmim cüz) niteliğinde olması gerekir. Onun, taşınmazın altında veya üstünde yapılması zeminde veya üstten sınırı aşması, arasında madde hükmünü uygulaması açısından hiçbir fark yoktur.

TMK'nin 725. maddesinin uygulanabilmesini haklı gösterecek en önemli koşul yapı malikinin iyiniyetli olmasıdır. Bu maddede iyi niyetin tanımı yapılmamışsa da aynı Kanunun 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda kuşku yoktur. Yapı malikinin kendinden beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşın, sınırı aştığını bilmesi veya bilecek durumda olmaması yahut sınırı aşmasında yasaca korunabilecek bir nedenin bulunması onun iyiniyetini gösterir. Yapı yapan kişinin iyi niyetli olmaması aşırı zarar bulunup bulunmadığına bakılmaksızın taşan kısmın yıkılması sonucunu doğuracağından iyi niyet üzerinde önemle durulmalı, olaylar, karineler, tüm taraf delilleri bir arada özenle değerlendirilmelidir. Kural olarak iyiniyetin ispatı 14.2.1951 tarih 17/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca taşkın yapı malikine ait ise de iyiniyet sav ve savunması def'i olmayıp itiraz niteliği taşıdığından ve kamu düzeni ile ilgili bulunduğundan mahkemece kendiliğinden (re'sen) göz önünde tutulmalıdır.

Ancak, komşu taşınmaz malikinin veya o taşınmazda mülkiyetten başka ayni hak sahibi olup ta zarar gören kimselerin taşınmaza elatıldığını öğrendikleri tarihten itibaren onbeş gün içerisinde itiraz etmeleri, yapı malikinin iyiniyetli sayılması olanağını ortadan kaldırır. İtiraz hiçbir şekle bağlı değildir. Yapının ilerlemesini zararın büyümesini önlemek için konan bu sürenin başlangıcını objektif olarak saptamak, yapının görünebilir hale gelme tarihinden başlatmak, taşırılan taşınmaz malikinin öğrenmesine engel olan sübjektif (öznel) nedenleri dikkate almamak gerekir. Aksine düşünce bu yöndeki yasa koyucunun amacını ortadan kaldırır.

(Durum ve koşulların haklı göstermesi) şeklinde açıklanan ikinci koşuldan ise imar durumuna göre ifrazın mümkün olması, ifraz halinde arsa malikinin uğrayacağı zarar ile taşkın yapı malikinin elde edeceği yarar arasında aşırı bir farkın bulunmaması, gibi hususlar anlaşılmalıdır.

Bu iki koşulun varlığı halinde taşkın yapı maliki uygun bir bedel ödeyeceğini bildirerek açacağı yenilik doğurucu nitelikteki temliken tescil davası ile taşkın kısmın mülkiyetini veya üzerine bir irtifak hakkı kurulmasını isteyebilir. Ayrıca, iyiniyet savunmasının yukarıda açıklanan niteliği dikkate alınıp, bu savunma içerisinde temliken tescil isteğinin de bulunduğu kabul edilerek, tescil talebi,ayrı bir davaya gerek olmaksızın açılan davada savunma yoluyla da ileri sürülebilir. Esasen bu kuralın uyuşmazlıkların en kısa sürede sağlıklı biçimde çözümlenmesi ve dava ekonomisi yönünden büyük yarar sağlayacağı da kuşkusuzdur. Her davada hakim muhik tazminat (uygun bedel) olarak salt temlik edilecek arsanın bedelini değil,gerektiğinde taşınmazının bir kısmını terk etmek zorunda kalan malikin özverisini düşünerek uzman bilirkişiden dava tarihine göre devredilen arsa bedeli yanında, geride kalan kısmın uğradığı değer kaybı varsa taşınmaz malikinin öteki zararları gibi konularda da rapor almak suretiyle TMK'nin 4, 6098 s. Türk Borçlar Kanununun (TBK) 50. (818 s. Borçlar Kanununun (BK) 42.) maddeleri uyarınca ve aynı zamanda sebepsiz zenginleşmeyi de önleyecek biçimde en uygun bedeli tayin ve takdir etmeli, bu bedel karşılığında tecavüzün şekline, taşkın yapının ve taşınmazların niteliğine göre, taşılan yerin mülkiyetinin devrine veya üzerinde irtifak hakkı kurulmasına karar vermelidir.

Öte yandan, taşkın yapı ile iki komşu taşınmaz fiilen birleşmekte, iktisadi bir bütün oluşturmaktadır. Olayın bu özelliği itibariyle taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği uygulamada ve bilimsel alanda ortaklaşa kabul edildiği üzere taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Bu durumda taşınmazların miras yoluyla veya temliken intikal etmesi halinde yeni maliklerde maddede belirtilen haklardan yararlanabildikleri gibi borçlardan da sorumlu tutulurlar.

Öte yandan, taşkın yapı ile iki komşu taşınmaz fiilen birleşmekte, iktisadi bir bütün oluşturmaktadır. Olayın bu özelliği itibariyle taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği uygulamada ve bilimsel alanda ortaklaşa kabul edildiği üzere taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Bu durumda taşınmazların miras yoluyla veya temliken intikal etmesi halinde yeni maliklerde maddede belirtilen haklardan yararlanabildikleri gibi borçlardan da sorumlu tutulurlar.

Ayrıca, Yasa’da "yıkımda aşırı zarar kavramı" tanımlanmış değildir. Bunun yanı sıra anılan kavram yönünden gerek öğretide gerekse yargısal uygulamada görüş birliği yoktur. Ancak, Medeni Kanunun 722/2. maddesinin uygulanmasında meydana getirilen yapının korunması hususundaki genel yararın göz ardı edilemeyeceği kuşkusuzdur. Bu itibarla da inşaatın kaldırılmasının fahiş zararı doğurup doğurmayacağı, inşaa eden malzeme maliki taşınmaz maliki bakımından (yani subjektif olarak) değil, doğrudan doğruya genel ekonomik yarar bakımından (yani objektif olarak) nazara alınmalıdır. Diğer bir deyişle fahiş zarar bunların dava sırasındaki durumuna göre ekonomik bakımdan objektf olarak ağır bulunması halinde mevcuttur. ( Dr. Aytekin M.Atay: Haksız inşaat 1959 Sayfa 18-19). yıkımın aşırı zarar doğurup, doğurmayacağının takdiri Hakime aittir. Hakim, takdir hakkını kullanırken elbette bilirkişinin ya da bilirkişilerin bildirdikleri teknik bilgilerden ve görüşlerden faydalanacaktır. Ancak, vardıkları sonuç bu yönden Hakimi bağlamaz. Nitekim değinilen görüş, Dairenin 1.2.1962 günlü 8351/834; 10.02.1962 günlü 8483/1123 sayılı kararlarında ifadesini bulmuştur.

Somut olaya yukarıdaki ilkeler ışığında bakıldığında, davacı M.. K.. tarafından açılan davada diğer malikler 18.10.2012 tarihli dilekçe ile yer almışlarsa da, TMK'nin 693/son maddesindeki “Paydaşlardan her biri, bölünemeyen ortak menfaatlerin korunmasını diğer paydaşları temsilen sağlayabilir.“ düzenlemesi karşısında, davacı dışındaki paydaşların davada sıfatlarının olduğunu söyleyebilme imkanı olmadığı gibi davalılara ait binaların ruhsatsız olduğu, davalı A.. K.. binası dışındaki binaların tümünün Kadastral yola ve komşu parsellere taşkın olduğu, biran için kadastro tutanağındaki şerhler nedeni ile davalıların iyiniyetli olduğu kabul edilse dahi davalılara ait binaların yıkımının aşırı aşırı zarar doğuracağının ve TMK'nin 724. ve 725. koşulların oluştuğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, yıkım suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.