muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9056, Karar No: 2023/7155, Tarih: 02.11.2023

Doktrinde kovuşturmama kararına yapılan itirazın reddi kararlarının kanun yararına bozmaya konu edilemeyeceğini savunan yazarlar olduğu gibi, aksi görüşte olan yazarlar da vardır. Yargıtay ise ağırlıklı olarak anılan kararın kanun yararına bozmaya konu edilebileceği görüşünde iken (Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 09.09.2019 gün ve 2373-3623, 2. Ceza Dairesinin 25.02.2019 gün ve 502-3396, 3. Ceza Dairesinin 23.01.2019 gün ve 12706-823, 4. Ceza Dairesinin 15.05.2019 gün ve 2277-9064, 5. Ceza Dairesinin 03.07.2019 gün ve 4154-6717, 6. Ceza Dairesinin 14.05.2019 gün ve 1375-3117, 7. Ceza Dairesinin 20.12.2018 gün ve 16312-14759, 8. Ceza Dairesinin 10.01.2019 gün ve 5672-433, 11. Ceza Dairesinin 12.09.2019 gün 4407-6188, 12. Ceza Dairesinin 17.09.2019 gün ve 3536-8925, 13. Ceza Dairesinin 23.09.2019 gün ve 4627-13018, 15. Ceza Dairesinin 14.05.2019 gün ve 3803-5567, 17. Ceza Dairesinin 14.01.2019 gün ve 8583-603, 18. Ceza Dairesinin 06.05.2019 gün ve 997-8348, 19. Ceza Dairesinin 27.05.2019 gün ve 3834-8944), bazı özel daire kararlarında kovuşturmama kararına itirazın reddi kararları ile ilgili yerindelik denetimi yapılamayacağı gerekçesi ile kendini sınırladığı görülmektedir. (14. C.D. 21.01.2020 gün 2019/5333-571) Bir kısım kararlarında ise Kanunun aradığı anlamda yeni delil ortaya çıkmadıkça aynı fiilden dolayı yeniden soruşturma yapılamayacağını belirtmiştir. (14. C.D. 20.01.2020 gün 2019/3025-513). (Baştürk Kanun Yararına Bozma) Yargıtay'ın kovuşturmama kararına yapılan itirazın reddi kararlarının kanun yararına bozmaya konu edilebileceğine ilişkin kararları bu konudaki yasal düzenleme olan CMK'nın 309/4. Maddesi ışığında incelendiğinde kanun yararına bozma talebinin kabul edilmesi halinde ilgili merciin yeniden karar verebileceği iki hal 309/4. maddenin a ve b bentlerinde düzenlenmiştir. Buna göre; 223 üncü maddede tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise, kararı veren hâkim veya mahkeme, gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar vereceği, diğer olanak ise; bendinde ise mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin ise, kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilir. Bu hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz şeklindedir.

Anılan fıkranın c ve d bentlerinin mahiyetleri gereği yeniden bir yargılama söz konusu olmadığına göre kovuşturmama kararına yapılan itirazın reddinin kanun yararına bozma yoluyla şüpheli hakkında kamu davası açılıp yargılama yapılarak ceza verilmesine imkan tanımamaktadır. Zira bu yöndeki talepleri kabul ederek bozma kararı verilen içtihatlarda da bozmanın hangi fıkraya dayanılarak yapıldığı da açıkça belirtilmemektedir.

Anılan fıkranın c ve d bentlerinin mahiyetleri gereği yeniden bir yargılama söz konusu olmadığına göre kovuşturmama kararına yapılan itirazın reddinin kanun yararına bozma yoluyla şüpheli hakkında kamu davası açılıp yargılama yapılarak ceza verilmesine imkan tanımamaktadır. Zira bu yöndeki talepleri kabul ederek bozma kararı verilen içtihatlarda da bozmanın hangi fıkraya dayanılarak yapıldığı da açıkça belirtilmemektedir.

Bir an için 309/4. Maddesinin a bendine göre kovuşturmama kararına itirazın reddi kararının kanun yararına bozma yolu ile kaldırılıp şüpheli hakkında kamu davası açılabileceğinin mümkün olduğu düşünülebilirse de; kovuşturmama kararına itirazın reddi kararının görevsizlik, yetkisizlik, durma veya infaza ilişkin kararlardan olmadığı, kovuşturmama kararının niteliği itibariyle kişilerin hukuki güvenliğinin sağlanması ile doğrudan ilgili olup, kişiyi zaman aşımı süresi boyunca bir ceza tehdidi altında yaşamaya mahkum edecek nitelikte bulunması ve Ceza Muhakemeleri Kanununda mevcut 172/2 ve 173/6. Maddelerdeki özel düzenleme buna imkan tanımamaktadır.

Sonuç olarak; gerek kanun yararına bozma müessesinin konuluş amacı gerekse hukuki güvenlik ve öngörülebilirlik ilkeleri nazara alındığında mevcut usul kanunu hükümlerinin de buna imkan tanımaması nedeniyle sanık aleyhine sonuç doğurmama ana ilkesinden hareketle kovuşturmama kararına yapılan itirazın reddi kararının kanun yararına bozma yoluna konu edilse bile sonrasında şüpheli ya da sanık aleyhine sonuç doğuramayacağı görüş ve kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/15893, Karar No: 2014/17414, Tarih: 16.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15893 E.  ,  2014/17414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2012/222-2014/100

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde borçlu, meskeniyet şikayetiyle icra mahkemesine başvurmuş olup, mahkemece davanın takip edilmemesi sebebiyle açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 18/3. maddesi; "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir.

iddiasına ilişkin başvuru şikayet niteliğinde olup, şikayetçi borçlu vekilinin geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması, HMK'nun 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasını ve sonuçta HMK'nun 320/4. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesini gerektirmez. Mahkemece, başvurunun şikayet niteliğinde olduğu gözetilerek, İİK'nun 18/3. maddesine göre, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılıp şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan gerekçe ile HMK'nun 320/4. maddesine göre davanın açılmamış sayılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17715, Karar No: 2015/9487, Tarih: 04.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/17715 E.  ,  2015/9487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili Av.... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 25.09.2012 tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın 25.09.2012 olan değerlendirme, emsal alınarak incelenen ... parsel sayılı taşınmazın 11.07.2008 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan ... parsel numaralı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin her bir parselin vergi kaydı ayrı ayrı belirtilmek suretiyle belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında farklı paylara sahip, aynı baba adında ... isminde iki tane paydaş olduğu anlaşılmakla, bu kişilerin aynı kişi olup olmadığı araştırılarak buna dair bilgi ve belgelerin,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15236, Karar No: 2011/1627, Tarih: 31.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15236 E.  ,  2011/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Çayır niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dairemize aynı bölgeden intikal eden dosyalardan çayır otunun ortalama dekara verim miktarı otlatma payı da dahil olmak üzere 550-600 kg.'dır. Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan çayır otunun dekara verim miktarına yüksek oranda otlatma payı eklenerek 730 kg. alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2399, Karar No: 2014/5381, Tarih: 14.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/2399 E.  ,  2014/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/43862

MAHKEMESİ : Bolu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2011

NUMARASI : 2010/85 Esas, 2011/112 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 30/12/2013 havale tarihli dilekçe ile Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında 3628 sayılı Kanunun 18 ve CMK'nın 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin zimmet suçundan davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yeniçağa İlçesi Tapu Sicil Müdürlüğünde müdür vekili olarak görev yapan sanığın, 11/11/2003 – 25/06/2007 tarihleri arasındaki dönemde Ziraat Bankası lehine tesis edilen 28 adet ipoteğin döner sermaye ücretini, tapu işlemi tamamlandıktan sonra ipoteği tesis ettiren taşınmaz sahibine banka tarafından ödenen kredi tutarından kesinti yapılarak banka memuru E.. Y... tarafından ilgili hesaba yatırılmak üzere kendisine elden ödenen paralar ile yine Tapu Sicil Müdürlüğünde işlem yaptırmak isteyen kişilerden tahsil ettiği döner sermaye ücretlerini hesaba yatırmayarak mal edinmesi şeklinde sübut bulan olayda; zimmet suçunun oluşabilmesi için paraların sanığa görevi sebebiyle tevdii edilmiş olması veya para üzerinde sanığın koruma, gözetim yükümlülüğünün bulunması gerektiği, sanığın döner sermaye ücretlerini tahsil konusunda herhangi bir yetkisinin bulunmadığı, mağdurlardan aldığı paraları mal edinmek ve kendi satın almış olduğu taşınmaza ilişkin satış işleminde 750 TL tutarındaki tapu harcını yatırmayarak işlemi tamamlamak biçimindeki eylemlerinin kül halinde zincirleme görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, TCK'nın 3 ve 61. maddeleri birlikte değerlendirilerek meydana gelen zararın ağırlığı, suç kastının yoğunluğu da gözetilip asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

CMK'nın 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/10/2006 gün 2006/5-165-213 sayılı Kararına göre soruşturmanın, "kanuna

göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi" ifade ettiği ve soruşturmanın da Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan ve 12/05/2008 tarihinde havale edilen suç duyurusu üzerine başladığı, sanığın zimmetine geçirdiği kabul edilen 3.247 TL'yi adli soruşturma başladıktan sonra, ancak kovuşturma başlamadan önce ödediğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 248/2. maddesi uyarınca 1/2 yerine, 248/1. maddesiyle 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

5237 sayılı TCK'nın 247/1, 43, 248 ve 62. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

5237 sayılı TCK'nın 247/1, 43, 248 ve 62. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

Suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü nazara alındığında, zimmete geçirildiği kabul edilen 3.247 TL'nin değerinin azlığı nedeniyle TCK'nın 249. maddesi uyarınca cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 . maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3064, Karar No: 2013/8995, Tarih: 06.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3064 E.  ,  2013/8995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklara, “yargılama sürecindeki pişmanlığa göre tekrar suç işlemeyeceği yönünde mahkemede olumlu kanaat oluşmaması” nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların katılanı hem kemik kırığı meydana gelecek hem de yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladıklarının adli tıp raporu ile belirlendiği, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesi gereğince yalnızca daha ağır neticesi olan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c-son maddeleri uygulanarak ceza tayini gerekirken yaralanma sırasında kemik kırığı da meydana geldiğinden bahisle ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3 maddesi uygulanarak sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün talebe uygun olarak BOZULMASINA, 06.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14132, Karar No: 2018/3771, Tarih: 22.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14132 E.  ,  2018/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen davalı-karşı davacı erkeğin kusurlu davranışlarına karşılık davacı-karşı davalı kadının da eşine hakaret ettiği, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan tedbir nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen 2. bentte sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/1826, Karar No: 2014/1800, Tarih: 17.03.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/1826 E.  ,  2014/1800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Yapı Elemanları San.ve Tic.A.Ş. ile davalı ... İnş.Taah.Yatırım A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 49. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24.12.2012 gün ve 2011/374-2012/322 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yerel mahkeme kararı davacı şirket vekilince 14.02.2013 havale tarihli dilekçeyle temyiz edilmiş, ancak peşin alınması gereken temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmıştır. Harçlar Yasası'nın 32. maddesi uyarınca yargı işlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlere devam olunamaz. HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nın 434/son maddesi uyarınca temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödendiği veya hiç ödenmediği sonradan anlaşılırsa kararı veren yargıç veya mahkeme başkanı tarafından verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içerisinde harç ve masraflar tamamlanmadığı takdirde mahkemece kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. Anılan yasal düzenleme gözetilerek eksik işlemin tamamlanması, bundan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21606, Karar No: 2015/11592, Tarih: 01.07.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21606 E.  ,  2015/11592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd. Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın, 25.09.2013 olan dava tarihinden önce kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3776, Karar No: 2009/6054, Tarih: 08.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3776 E.  ,  2009/6054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05.03.2007 gün 745-2583 sayılı bozma kararında özetle: " Çekişmeli ... Köyü 105 ada 62 sayılı parsel (6740) hakkında orman sayılan yer iddiasıyla açılan davanın reddine karar verilmişse de uzman bilirkişi raporunun hükme yeterli olmadığı, taşınmazın eğiminin % 60 olduğu ve üzerinde orman varlığı bulunduğu halde, orman ağaçlarının yaşı, cinsi, sayısı hakkında bilgi verilmediği, bu nedenle yeniden araştırma yapılması " gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.