muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13703, Karar No: 2024/16131, Tarih: 12.12.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmı doğrultusunda davanın SGK Başkanlığı yönünden husumet yokluğundan reddine, işsizlik ödeneği talebinin ... Genel Müdürlüğü yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı ... genel Müdürlüğü vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; faiz başlangıç tarihinin ilk başvuru tarihi olması gerektiğini ve aleyhlerine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesi miktardan reddedildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, faiz başlangıç tarihi ve vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

2. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 13 üncü maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta; dava, davalı SGK Başkanlığı yönünden bozmadan önce verilen kararda olduğu gibi husumet yokluğundan reddedilmiştir. Davacının, bozma sonrası aldırılan bilirkişi raporunda hesaplanan alacak miktarını yalnızca davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden ıslah ettiği ve davalı SGK Başkanlığı yönünden ıslah talebinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı SGK Başkanlığı lehine bozma öncesinde olduğu gibi 500,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davacı Temyizi Yönünden

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine;

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davacı Temyizi Yönünden

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine;

"7-Davanın davalı SGK Başkanlığı yönünden husumet yokluğundan reddi nedeni ile belirlenen 500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı SGK Başkanlığına ödenmesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8777, Karar No: 2007/9901, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8777 E.  ,  2007/9901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurulunca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Dosya içerisine getirtilen İl Tarım Müdürlüğü veri listesine göre değerlendirme tarihi itibarıyla dekar başına ortalama domates verimi 2300 kg olarak belirlenmesine karşın bilirkişi raporlarında daha yüksek verim miktarı üzerinden; domates ve biber ürünlerinin dekar başına üretim gideri ise 290.000.000 TL olarak belirtildiği halde bilirkişi kurullarınca daha az üretim gideri alınarak değerlendirme yapılmak suretiyle taşınmazın değerinin yükseltilmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurullarından bu hususta ek raporlar alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16250, Karar No: 2015/17832, Tarih: 12.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16250 E.  ,  2015/17832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Sanıklar hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde güneşin saat 18:09’da batmasına göre gece vaktinin saat 19:10’da başladığı, fabrikada güvenlik görevlisi olan tanık .....’in beyanına göre sanıkların fabrikaya saat 20:30 sıralarında girdikleri anlaşılmakla, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın asgari hadden belirlenmesine karar verildiği halde ve suçun işlendiği saatle gece vaktinin başlaması arasında uzun bir zaman dilimi bulunmadığı dikkate alınmadan, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması sırasında “suçun işlendiği saat dilimi de dikkate alınarak” biçimindeki dosya içeriğine uymayan gerekçeyle cezanın 1/3 oranında en üst hadden arttırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12046, Karar No: 2013/12996, Tarih: 25.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12046 E.  ,  2013/12996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet ve katkı alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece davacının katkı alacağı isteminin reddine, ziynet alacağı yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından kabul edilen kısıma yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesi hükmü uyarınca Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını ispat yükü altındadır.

Olayda, davacı evden kovulduğunu bunun üzerine kendisinin başka bir evde yaşamaya başladığını, ziynetlerinin de davalı ile müşterek hanede kaldığını iddia etmiş, davalı ise davacının evden kovulmadığını, kendi isteği ile evden ayrıldığını, ziynetlerin ise davacıda olduğunu ileri sürmüştür. Davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle evden kovularak gönderildiğini, dava konusu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların

beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı delil listesinde sair deliller demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, ziynetlerin elinden alındığı götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı delil listesinde sair deliller demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya, ziynetlerin elinden alındığı götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/191, Karar No: 2012/10427, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/191 E.  ,  2012/10427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : ... hakkında birleşen 2008/481 esas sayılı dosyası ile açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK 223/8 maddelerine göre düşürülmesine,

...; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 62 maddelerine göe 15 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

I-Katılan vekilinin sanık ... hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 12.01.2002 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımı suç tarihi olan 12.01.2002'den iddianamenin kabul edildiği 15.05.2008 tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin sanık ...'in “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

II- Katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin sanık ...'in “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

22.04.2008 gün, VDENR-2008-2091/17 sayılı Vergi Suçu Raporuna atıfta bulunularak verilen ve dava şartı olan “mütalaa”nın 2002 takvim yıllında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin olduğu halde, 22.04.2008 tarih, 2008/9118 sayılı iddianame ile vergi incelemesi ve mütalaa konusu yapılmayan “sahte fatura kullanmak” suçundan açılan davaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,Yasaya aykırı ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi 12.01.2002'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2041, Karar No: 2020/3056, Tarih: 16.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2041 E.  ,  2020/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı erkek yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple; bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.16.06.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/11592, Karar No: 2019/337, Tarih: 21.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/11592 E.  ,  2019/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... vekili ve dahili davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmaza komşu, tescil davası sonucunda kişiler adına tesciline karar verilen veya halen davası devam eden taşınmaz bulunup bulunmadığı araştırılarak bunlara ilişkin dava dosyaları getirtilerek değerlendirilmesi,

Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1985 ve 1999 tarihli hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın meyve bahçesi olan kısımdaki ağaçların yaşı, cinsi, niteliği, dağılımı ve diğer boş olan kısmın kullanım durumunun ve tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/01/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3878, Karar No: 2024/4915, Tarih: 07.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3878 E.  ,  2024/4915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1799 E., 2023/2486 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/394 E., 2022/42 K.

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum sigortalısı ...'in, 13.09.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası sebebiyle yeniden muayenesi ile iş kazası öncesi görme kusurunun ayrıştırılması ve iş kazasında tıbbi tedavilerini Kurum sigortalısı davalı ...’in yerine getirmemesinden doğan maluliyetinin de ayrıştırılmasını istediğini ileri sürerek, davalı sigortalının varsa maluliyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vasisi ... cevap dilekçesinde özetle; eşinin kazadan sonra gözlerinin görmediğini, kazadan bir sene sonra vefat ettiğini, vefatı nedeniyle maluliyet tespitinin mümkün olmadığını, dava dilekçesinde ileri sürülen hususların hiçbirinin gerçek olmadığını, muris eşinin iş kazası öncesi çalıştığı işyerinde gözlerinden herhangi bir sorunun olmadığını ve bu hususta herhangi bir hastane kaydının bulunmadığını, eşinin işyerinde kalıpçı olduğunu, gözlerinden sorunlu olsaydı kalıpçılık işini yapamayacağını, kalıpçılığın özen isteyen bir meslek olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Tüm dosya kapsamı itibari ile Kurum sigortalı ...'in davacı işyerinde çalışırken 13.09.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu maluliyete uğradığı, Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi Sağlık Kurulunca düzenlenen 25.11.2014 tarihli raporda sigortalının maluliyet oranının %45,2 olarak belirlendiği, itiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca düzenlenen 10.02.2016 tarihli raporda maluliyet oranının %45,2 olarak belirlendiği, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulunun 11.03.2020 tarihli raporunda meslekte kazanma gücü kayıp oranının %65 olduğunun tespit edildiği, raporlar arasındaki çelişki nedeni ile Adli Tıp 2.Üst Kurulundan alınan 23.09.2021 tarihli raporda ise ... ...'in 13.09.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu, meslekte kazanma gücü kayıp oranının %45,2 olduğunun belirlendiği, dosya kapsamı itibari ile davacı şirketin davalı sigortalının iş kazası geçirmeden önce maluliyeti bulunduğuna yönelik iddiasını ispatlanamadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı şirket vekili istinaf dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, sigortalının kusurlu eylemlerinin mevcut olduğu, tanık beyanları ile hastane kayıtlarından da anlaşılacağı üzere, davalı Kurum sigortalısının maluliyete neden olduğunu, iş kazasının oluşumunda davacı şirketin bir kusurunun bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 18 inci ve 95 uncu maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.