muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9207, Karar No: 2012/11278, Tarih: 11.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9207 E.  ,  2012/11278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'nın 213 sayılı Yasanın 359/a-2, b-2 maddelerinden cezalandırılmaları istemi ile açılan kamu davasından beraat kararı

2.Sanık ...'in sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması, hak yoksunluğu

Katılan vekilinin temyiz itirazlarının, sanıklar hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu kabulüyle yapılan inceleme de,

Farklı takvim yıllarında işlenen "sahte fatura düzenlemek" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar oluşturacağı cihetle, "2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı halde yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması ve aynı takvim yıllarında birden fazla faturanın sahte olarak düzenlendiğinin belirlenmesi karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması bu hususta aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 ve 359/b-2. maddelerinden cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında, yüklenen suçların yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, sanık ...'e yüklenen "sahte fatura düzenlemek" suçu yönünden ise, toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların Vergi Usul Kanununun 359/a-2 ve 359/b-2. maddelerinden de cezalandırılmaları gerektiğine, sanık ...'in ise, kendisinin kandırılarak vergi mükellefi yapıldığına, kendisinin üzerine fatura kesildiğine, okuma yazması olmadığı için kendi adına düzenlenen evrakları imzaladığına, suç işleme kastıyla hareket etmediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1613, Karar No: 2019/10648, Tarih: 14.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/1613 E.  ,  2019/10648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen kararın süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirkete... Paket Sigorta Poliçesi ile sigortalı olan ... Piramit Gıda Tur. İnş. Oto. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin kiracısı olduğu işyerinin (Burger King), davalıların sorumluluğunda bulunan su sayacının donarak patlaması sonucu su basmasına bağlı hasar gördüğünü, yapılan inceleme ve ekspertiz raporu sonucunda sigortalıya 03/04/2012 tarihinde 45.000,00 TL hasar tazminatı ödendiğini, davalı ...'ın sigortalı işyerinin bulunduğu binadaki 5. kat 9 numaralı dairenin sahibi olup işyerinin hasara uğramasında konut maliki olarak sorumlu olduğunu, diğer davalı ... Belediyesinin ise su sayacının tesisi, bakımı vs. işleri yüklenmiş olup hasarın gerçekleşmesinden sözleşme ve haksız fiil hükümleri nedeniyle sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 45.000,00 TL maddi tazminatın ödeme tarihi olan 03.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davalı ... Belediye Başkanlığına karşı açılan davanın reddine, davalı ...'a karşı açılan davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı ... vekili ile davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 10.04.2018 gün ve 2016/8913-2018/3995 sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; belediye hakkında açılan davanın tefrikine, diğer davalı hakkında açılan dava hakkında mahkemenin görevsizliğine, kararın tebliğinden itibaren HMK. 20/1 maddesi gereğince 2 haftalık yasal süresi içerisinde talep olunduğu takdirde dosyanın görevli ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, başvuru olmaması halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği hususunun ihtarına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15317, Karar No: 2015/10200, Tarih: 28.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15317 E.  ,  2015/10200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ..... ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun temizlik işçilerini kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece “...Davacının, .....nden celp edilen görev tanımı ile ilgili kayıtlardan temizlik personeli olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Zira temizlik personeli dışında görevlerde çalışan işçilerin görevleri farklı şekilde kayıtlarda yer almaktadır. Davacının, çalışmalarında aslolan temizliktir. Bu görevde olan bir kişinin nadiren temizlik işine yakın kısa süreli başka bir iş yapması farklı bir işte istihdam edileceği anlamına gelmeyecektir. Zira farklı görevlerin farklı çalışanlar tarafından ikame edildiği kayıtlarda görülmektedir. Ara sıra getir götür işi yapılması, evrakın bir yerden bir yere götürülmesi gibi işler davacının, farklı alanlarda istihdam edildiği anlamına gelemez. Davacının, ihale ve hizmet ilişkisine uygun şekilde çalıştırıldığı, dolayısıyla iş müfettişi tespitinde yer alan muvazaanın davacı lehine düşünülmesinin mümkün olmadığı belirlenmiş, davacının 6772 sayılı Yasa kapsamında kalan davalı kurum işçisi olmadığı, ...... Hukuk Dairesi Başkanlığının 21.03.2014 tarih, 2014/10417 Esas, 2014/15240 Karar sayılı yine ...... Hukuk Dairesi Başkanlığının 15.05.2014 tarih, 2014/9203 Esas, 2014/14029 Karar sayılı içtihatlarının da aynı doğrultuda olduğu anlaşılmakla, ...” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve ... .. .... .... Bakanlığı, .... Bakanlığı, .... Kurumu ve .... Başkanlığı'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir

Dosya içinde bulunan, muvazaa tespitine dair iş müfettişi raporlarının davalı ve ..... arasında 1.1.2010 tarihinde başlanacak temizlik işleri ile ilgili imzalanan hizmet alım sözleşmesi, yine davalı ve ...... ve ...... adi ortaklığı arasında 1.11.2008 tarihinde başlanacak temizlik işleri ile ilgili imzalanan hizmet alım sözleşmesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

... .... Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkindir.

... .... Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkindir.

Somut olayda; öncelikle davacının yukarıda değinilen muvazaa tespiti yapılan dönemde muvazaa tespitinde adı geçen şirketlerde çalışması bulunduğu anlaşılmaktadır ki; bu dönemle ilgili olarak davacı tarafça açılan davada Mahkemece muvazaa tespiti yapılmakla ilave tediye alacağına hükmedilmiş ve söz konusu karar .... Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmiştir. Bu tarihten sonra da davacı davalıya ait işyerinde benzer şekilde çalışmasını sürdürmüştür. Davacı tarafça anılan mahkeme kararında sonraki çalışma dönemine dair ilave tediye alacağı talep edilmektedir. Kesinleşmiş yargı kararı ile muvazaa olgusu ortaya konmuş ve davacı benzer şartlarda çalışmasına devam ediyor olmakla muvazaa tespitine dair karar Mahkemeyi bağlar. Davacının ne tutarda ilave tediyeye hak kazandığı belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9562, Karar No: 2009/641, Tarih: 12.02.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9562 E.  ,  2009/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Kararın gerekçesinde atıf yapılan Milas Kadastro Mahkemesinin 2005/47 esas 2007/1 karar sayılı dava dosyası ve eklerinin bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması;

2- Çekişmeli taşınmazlara komşu olan 115 ada 453, 454, 458, 461, 463 ve 464 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili kadastro tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak; kesinleşmiş taşınmazlara ait tespit sonrası oluşmuş kadastro tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin (yerel mahkeme ve varsa ilgili Yargıtay dairesi ilam örneklerinin) getirtilerek dosya içine konulması;

3- Uzman fen bilirkişiler raporunda çekişmeli taşınmazların miktarı itibariyle sınırları içinde kaldığı bildirilen Temmuz 1924 D. Tarih 28 numaralı tapu kaydının gittileri arasında bulunduğu gibi, davalı tarafın dayanağını oluşturan ve tespit sırasında çekişmeli taşınmazlara uygulanan tapu kayıtlarının geldisi olarak görünen Kasım T.Sani 1328 tarih 69, 79, 80, 90 ve 91 numaralı tapu kayıtları ve Ekim T.Evvel 1328 tarih 46, 47, 57, 58 ve 68 numaralı tapu kayıtlarının tüm tedavüllerinin, tedavülleri arasında varsa, Hazine adına oluşan tapu kayıtları ile Hazinenin temliki ile oluşan tapu kayıtlarının; sözü edilen kayıtların ve tedavüllerinin revizyon görüp, görmediği araştırılarak, varsa revizyon gördükleri parsellere ilişkin kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, bu kayıtlarda miktar veya pay itibariyle Hazineye ait bölüm kalıp kalmadığının araştırılması ve varsa ilgili kayıtların getirtilerek dosya içine konulması; bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5608, Karar No: 2019/6015, Tarih: 07.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5608 E.  ,  2019/6015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1)Mahkumiyet: İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2018 tarih, 2017/325 esas ve 2018/160 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 294. maddesindeki ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır ve temyiz sebebi, ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, sanıklar müdafii Av. ...’in temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği anlaşıldığından, CMK’nın 289. maddesi uyarınca, aynı maddede belirtilen hukuka kesin aykırılık halleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, Üye ...’in hükümlerin tüm yönleriyle incelenmesi gerektiği görüşü, Üye ...'ın temyiz nedenleri bildirilmediğinden temyiz isteminin reddine dair karşı oyları ve oy çokluğuyla,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ...(...), ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde:

2-Sanıklar ..., ..., ..., ...(...), ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki ele geçen maddenin kullanım sınırları içerisinde kaldığına dair, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki delillerin hukuka aykırı yöntemlerle elde edildiğine dair, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki savunma hakkının kısıtlandığına, kararın gerekçesiz olduğuna dair, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki eylemleri arasında hukuki irtibat bulunmayan sanıkların yargılamalarının birlikte yapılmasının hukuka aykırı olduğuna dair, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki delillerin hukuka aykırı yöntemlerle elde edildiğine, ele geçen maddenin kullanım sınırları içerisinde kaldığına dair, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki delillerin hukuka aykırı yöntemlerle elde edildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, TCK’nın 43. maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna dair, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki sanık hakkında gizli soruşturmacı görevlenderilmesine ilişkin karar alınmadığına dair, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki sanığın 02.05.2015 tarihli suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar ... ve ... hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmesine, Üye ...’in, sanıklar ...hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin karşı oyu ve oy çokluğuyla,

07.11.2019 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

5271 sayılı CMK'nın

Madde 288. "Temyiz Nedeni" başlıklı

1) Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

2) Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.

Madde 294. "Temyiz Başvurusunun İçeriği" başlıklı

07.11.2019 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

5271 sayılı CMK'nın

Madde 288. "Temyiz Nedeni" başlıklı

1) Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

2) Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.

Madde 294. "Temyiz Başvurusunun İçeriği" başlıklı

1) Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

2) Temyiz sebebi, ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.

"Temyiz Gerekçesi" başlıklı

Madde 295

1) Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir.

2) Temyiz, sanık tarafından yapılmış ise, ek dilekçe kendisi veya müdafii tarafından imza edilerek verilir.

"Temyiz isteminin reddi" başlıklı

Madde 298

1) Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder.

"Temyizde İncelenecek Hususlar" başlıklı

Madde 301

1) Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.

"Kesin Hukuka Aykırılık Halleri" başlıklı

Madde 289

1) Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır:

a) Mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması.

b) Hakimlik görevini yapmaktan kanun gereğince yasaklanmış hakimin hükme katılması.

c) Geçerli şüphe nedeniyle hakkında ret istemi öne sürülmüş olup da bu istemi kabul olunduğu halde hakimin hükme katılması veya bu istemin kanuna aykırı olarak reddedilip hakimin hükme katılması.

d) Mahkemenin kanuna aykırı olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi.

e) Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken diğer kişilerin yokluğunda duruşma yapılması.

f) Duruşmalı olarak verilen hükümde açıklık kuralının ihlal edilmesi.

g) Hükmün 230 uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi.

h) Hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması.

i) Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması.

Temyiz yasa yoluna ilişkin yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri incelendiğinde istinaf sonrası temyiz incelenmesi sebebe bağlı olup hukuksal denetimle sınırlıdır. Temyizde kural olarak maddi vaka denetimi diğer bir ifadeyle sübut denetimi yapılamaz.