muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4066, Karar No: 2008/4213, Tarih: 06.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/4066 E.  ,  2008/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 260 ada 28, 29, 30, 31, 32, 33 ve 35 parsel sayılı 14244,38, 9418.69, 46.05, 794.87, 3284.28, 10198.02 ve 10666.31 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar , kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle sırasıyla davalılar ..., ..., ..., ... , ..., ... ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde çekişmeli parsellerin öncesinin müşterek muris ... ...’ya ait olup, terekesinin paylaşılmadığı ve kendisinin de miras payı bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parsellerin tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının miras payını davalıların murisi ...’ya sattığı, bu sebeple ... ...’nun terekesinden kendisine intikal eden bir payın bulunmadığı, bir an için davacının miras payını satmadığı düşünülse bile, kök murisin ölüm tarihi olan 1929’dan tespit tarihine kadar taşınmazların davalılar tarafından kullanıyor olmasının taksimin varlığına karine teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan yargılama ve inceleme hüküm kurmak için yeterli değildir.Dosyada fotokopisi bulunan 10.3.1956 tarihli satış senedi parmak izli olup Köy İhtiyar Heyetinin bu parmak izinin satan kişiye ait olduğuna dair tasdiki bulunmadığından Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 297.maddesine göre bu senede değer verilemez. Davacı, keşif sırasında okuma yazma bilmediğini, davalıların murisi olan kardeşi ...’nun hatırlamadığı bir tarihte kendisine bir senet getirdiğini ve içeriğini söylemediğini, parmak basmasını istemesi üzerine parmak bastığını, kendisinin arazileri satmadığını, sadece babadan kalan küçük ve büyük baş hayvanlardaki payını sattığını söylemiştir. Davacının bu beyanına göre davacıya miras payına karşılık olarak bir büyük baş hayvan verildiği sabittir. Ancak bunun muristen kalan tüm mallara karşılık olarak mı yoksa davacının da kabul ettiği üzere sadece hayvanların taksimi sırasında davacının payına karşılık olarak mı verildiği hususu dosya kapsamından anlaşılmamaktadır. Buna göre mahkemece yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, çekişmeli taşınmazların öncesinin müşterek murise ait olup olmadığı, müşterek murise ait olmaması halinde taşınmazların öncesinde kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, müşterek muristen kalan taşınmazlar yönünden taksim yapıldığının ise ispatı yükünün davalı tarafta olduğu gözönünde

bulundurularak, davacıya verilen büyük baş hayvanın muristen kalan tüm mallara karşılık olarak mı yoksa sadece küçük ve büyük baş hayvanlara karşılık olarak mı verildiği hususu araştırılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayanılarak karar verilemez. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1055, Karar No: 2018/8250, Tarih: 14.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1055 E.  ,  2018/8250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Mahkemece verilen kararın davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edildiği, adı geçen davalı vekilinin 24/02/2017 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden feragat ettiklerini beyan ettiği anlaşıldığından davalı ...'in temyiz talebinin feragat nedeniyle REDDİNE,

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

3-Dava, iş kazası sonucu süreki işgöremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden davaya konu olay nedeniyle Kurum tarafından davacı sigortalıda % 16 oranında iş gücü kaybı belirlendiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından ise % 20 oranında iş gücü kaybı belirlendiği ve bu oranın hükme esas alındığı, davalı vekilinin bu oranın hükme esas alınmasına yönelik temyizinin bulunmadığı, hükme esas alınan 04/02/2015 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporunda hesaplamanın % 20 oranındaki iş gücü kaybına göre yapılmasına rağmen davacıya Kurum tarafından bağlanan gelirin tenzilinde % 16 oarnındaki iş gücü kaybının esas alınması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, Kurumdan davacıya % 20 iş gücü kayıp oaranında gelirbağlanması halinde ilk peşin sermaye değerinin ne olacağının sorularak bu değerin rücu edilebilir kısmının hükme esas alınan 04/02/2015 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporunda brüt tazminat olarak belirtilen tutardan tenzili ile maddi tazminat hakkında karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ...'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine

14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3928, Karar No: 2015/4168, Tarih: 02.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3928 E.  ,  2015/4168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Gerekçeli kararı davalı şirket adına tebliğ alan ve hükmü temyiz eden Av. ...'nın vekaletnamesi süreli olup, 31.12.2012 tarihine kadar geçerli olduğundan, hükmün tebliğ ve temyiz tarihi itibariyle süresinin dolduğu anlaşılmıştır. Anılan vekile davalı tarafından verilmiş hükmün tebliğ ve temyiz tarihini de içerir vekaletnamesinin sunulmasının sağlanması, bunun mümkün olmaması halinde davalı şirketin Ticaret Sicilinde kayıtlı adresi ile temsile yetkili temsilcilerinin isimleri ve yetkilerinin kapsamı sorularak, gerekçeli kararın, davalı vekili Av.... tarafından sunulan temyiz dilekçesinin ve işbu geri çevirme kararının davalı şirket tüzel kişiliğine tebliğe çıkarılması, hükmün şirketi münferiden ya da müştereken temsile yetkili kişilerden Tebligat Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca birine usulüne uygun tebliğ edildiğinin tespiti halinde işlemeye başlayan temyiz süresinin beklenmesi, müştereken temsile yetkili olanların tamamı veya münferiden yetkili olanların biri tarafından kaleme alınması gereken temyiz dilekçesi sunulması halinde eklenmesi, bu yönde bir dilekçe vermemeleri halinde temyiz dilekçesine muvafakat edip etmedikleri hususunda temyiz süresi içinde imzalı yazılı dilekçe vermeleri halinde usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak, bu hususun bir tutanak ile belirlenmesi, temyiz dilekçesinin ya da temyiz dilekçesini benimsediğini yazılı olarak bildirmesi halinde ise bu dilekçenin, davacı vekiline tebliği ile temyize cevap süresinin beklenilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6819, Karar No: 2017/8462, Tarih: 13.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6819 E.  ,  2017/8462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı temyizi yönünden; 2009 yılı için ödendiği ispatlanamayan 3.450,00 TL ücret alacağının hüküm altına alınmaması hatalıdır.

Ayrıca, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil, hafta tatili alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Dairemizce son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Davacının hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışamadığı günler olabileceği dikkate alınmaksızın, söz konusu alacaklardan indirim yapılması doğru ise de yapılan işin niteliğine göre 1/2 oranındaki indirim oranı yüksek olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı temyizi yönünden; kabule göre de yapılan hakkaniyet indirimi nedeniyle reddedilen miktarlar hariç olmak üzere reddedilen kısım yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 13.04.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7084, Karar No: 2012/9255, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7084 E.  ,  2012/9255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak görülen davada ... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Karacabey Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin ... Mahallesi, ... Sokak, No :16, ..., ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise vesayet makamının izni olmadan kısıtlının ikametgahının değiştirilemeyeceğini belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, ... ... ... Sulh Hukuk Mahkemesinin ilamıyla kısıtlanmış ve kendisine annesi ... veli olarak atanmıştır.

Vesayet kararı verilmekle kısıtlının yerleşim yeri artık karar veren vesayet makamının bulunduğu yer olur. (TMK.md.21/2) Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. ( TMK. md.412/1) Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirildiğine ilişkin vesayet makamının herhangi bir izni bulunmamaktadır. Böyle bir izin alınmaksızın kısıtlıların vesayet makamının bağlı bulunduğu

yer dışına gitmiş olması veya başka bir yerde oturuyor olması o yeri yetkili kılmaz. Bu durumda yetki yönünde ortaya çıkan uyuşmazlığın vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Karacabey Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6760, Karar No: 2024/6040, Tarih: 18.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6760 E.  ,  2024/6040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1056 E., 2023/1396 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niksar 1. Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/302 E., 2022/460 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Mahkeme kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle, davacı ile davalının 2014 yılında evlendiklerini, bu evliliklerinden çocuklarının olmadığını, tarafların evliliklerinin ilk başta sorunsuz olduğunu, davalının psikolojik sorunlarının bulunduğunu, asabi bir yapıya sahip olduğunu, davalının isteklerinin olmadığı zamanlarda eşyalara zarar verdiğini, saldırgan bir yapıya sahip olduğunu, davacıya bıçak dahi çektiğini, davacının daha önce de boşanma davası açtığını, ancak davanın reddedildiğini, bu davadan sonra da hiç bir araya gelmediklerini 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili süresinden sonra sunduğu cevap dilekçesinde özetle, açılan davanın haksız ve hukuksuz olduğunu, müvekkilinin boşanmak istemediğini, müvekkiline yüklenecek kusurun olmadığını belirterek davanın reddine, müvekkili için aylık 1.500,00 TL nafaka bağlanmasına, davanın kabulü halinde ise müvekkili için 100.000,00 TL maddî, 100.000 TL manevî tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davacının malvarlığı üzerine ihtiyati haciz konulmasına ve adli yardım taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2021 tarih, 2021/8 Esas ve 2021/643 Karar sayılı kararı ile; erkeğin boşanma davasının kabulü ve fer’îlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2021 tarih, 2021/8 Esas ve 2021/643 Karar sayılı kararı ile; erkeğin boşanma davasının kabulü ve fer’îlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili boşanma ve fer’îleri yönünden istinaf ettiklerini beyanla, İlk Derece Mahkemesinin yanılgılı değerlendirmede bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kararının talepleri doğrultusunda kaldırılması talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Bölge Adiye Mahkemesinin 12.05.2022 tarih ve 2022-1207 Esas, 2022-1754 Karar sayılı kararı ile; Mahkemece gerekçeli kararda, kadının tam kusurlu olduğu belirtilmesine rağmen kadına yüklenen kusurların neler olduğunun açıklanmadığı, tarafların kusurları ve kusur dağılımı denetime elverişli şekilde belirtilmediği, mahkemenin dayanılan delillerde yer alan hangi vakıaları kusur olarak nitelendirildiğini denetime elverişli şekilde gerekçeli olarak açıklamak zorunda olduğu, İlk Derece Mahkemesince uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması halinde bölge adliye mahkemesi tarafından, esası incelemeden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine, davalının istinaf isteminin kabulü ile yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanarak bir karar verilmesi için kararın tümüyle kaldırılarak Mahkemesine gönderilmesi, istinaf başvurusunun kabul sebebine göre diğer istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacının Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/776 Esas, 2016/295 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere eşine karşı basit yaralama suçu işlediği, eşin bu nedenle evi terk ettiği, davacı tarafından eşin eve dönmesi için herhangi bir çaba sarfedilmediği, davalının evi terk etmesinde ve evlilik birliğinin sarsılmasında kusurlu bir eyleminin davacı tarafından ispat edilemediği, davalı eşe yüklenebilecek bir kusur bulunmadığından erkeğin davasının kabulü ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, davalının yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat talepleri hakkında süresinde cevap dilekçesi verilmediğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının davasını ispat edemediğini, evlilikte davacının tam kusurlu olduğunu belirterek hükmün tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Mahkemece gerekçeli kararda kadının kusursuz olduğunun kesinleştiği, taraflar arasında ilk görülen ve reddedilen Küçükçekmece 6. Aile Mahkemesi'nin 2016/7 Esas, 2016/938 Karar sayılı dosyasında evlilik birliğinin kurulmamasında kocanın tam kusurlu bulunduğu, erkeğin davasının reddi gerekirken mahkemece kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediğinden davalı kadının istinaf isteminin kabulüyle, kararın tümüyle kaldırılmasına, erkeğin davasının reddine, davalı kadın için aylık 500,00 TL tedbir nafakasının davacı kocadan alınarak davalı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; tedbir nafakasının miktarı yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tedbir nafakası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1662, Karar No: 2017/34, Tarih: 18.01.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1662 E.  ,  2017/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul Anadolu 9. İş Mahkemesince davanın fark kıdem tazminatı yönünden kısmen kabulüne, yıllık izin alacağı yönünden kabulüne, fazla çalışma ücreti ile genel tatil alacağı yönünden ise reddine dair verilen 06.02.2013 gün ve 2012/238 E., 2013/44 K. sayılı kararın incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 30.10.2013 gün ve 2013/11906 E., 2013/17732 K. sayılı kararı ile;

“...1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 01.12.1995-01.03.2012 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde kaporta teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin emeklilik sebebiyle sona erdirildiğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, tüm resmi tatillerde çalışan davacıya genel tatil ve fazla mesai ücretlerinin de ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının haftalık çalışmasının 45 saati aşmadığını, genel tatil günlerinde çalışmadığını ve yıllık ücretli izinlerinin tamamını kullandığını, işten kendi isteğiyle ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.03.2007 tarih ve 2007/8-161 E., 2007/155 K. sayılı kararı ile de belirtildiği üzere adil yargılanma ve dinlenilme hakkının bir gereği olarak hakim, taraflara duruşmalarda hazır bulunmak, iddia ve savunmalarını bildirmek için imkan vermeli, tarafları usulüne uygun bir biçimde duruşmaya davet etmelidir. Fakat tarafların kendilerine tanınan bu imkana rağmen, duruşmaya gelmek zorunluluğu yoktur. Hukuk davalarında duruşmaya gelmemenin müeyyidesi, dava dosyasının işlemden kaldırılması veya yargılamanın gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilmesidir.

Dava ile ilgili olan kişilerin davaya ilişkin bir işlemi öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin muhataba bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın çıkarıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal dinlenme ve savunma hakkı kısıtlanmış olur.