muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19839, Karar No: 2015/21996, Tarih: 10.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/19839 E.  ,  2015/21996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini öne sürerek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer hakların tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının devamsızlık yapması sebebiyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 05/05/2014-09/05/2014 tarihlerinde işe gelmediğini, sağlık mazereti gerekçesiyle sunduğu 15/04/2014-24/04/2014 tarihleri arasındaki Sağlık Raporunun devamsızlık yapılan dönemi kapsamadığı, davalı işveren tarafından yapılan iş akdi feshinin, 4857 sayılı Yasa'nın 25.maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde belirtilen yasal şartları taşıdığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez.

Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir.

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir.

Somut olayda davacı, davalı ...'de 17/08/2006 tarihinden fesih tarihi 20/05/2014 tarihinde kadar işçi olarak çalıştığını, görev yerinin kendisine bildirilmeden değiştirildiği, iş yerine gelmediği gerekçesiyle hakkında devamsızlık tutanağı tutularak 20/05/2014 tarihli fesih bildirimi ile iş akdinin haklı ya da geçerli bir nedene dayanmaksızın feshedildiğini öne sürerek işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının çalıştığı İtfaiye Bölümünün 6260 sayılı Yasa nedeni ile Büyükşehir Belediyesine devredilerek kapatıldığını, iş yeri değişikliğinin davacıya bildirildiğini, davacının görevlendirildiği temizlik işinde çalışmak istemediği için 05/05/2014-09/05/2014 tarihleri arasında işe gelmediğini bu nedenle iş akdinin Disiplin Kurulu kararı ile haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının çalıştığı İtfaiye Bölümünün 6260 sayılı Yasa nedeni ile Büyükşehir Belediyesine devredilerek kapatıldığını, iş yeri değişikliğinin davacıya bildirildiğini, davacının görevlendirildiği temizlik işinde çalışmak istemediği için 05/05/2014-09/05/2014 tarihleri arasında işe gelmediğini bu nedenle iş akdinin Disiplin Kurulu kararı ile haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı, 17/08/2006 tarihinde davalı ...'de işçi olarak çalışmaya başlamış, 01/06/2012 tarihinde itfaiye eri olarak görevlendirilmiştir. Dosya içerisinde bulunan davacının “süpürgeci” olarak görevlendirildiğine ilişkin 15/04/2015 tarihli yazıda davacıya tebliğ edildiğine ilişkin kayıt bulunmamaktadır. Davacı 15/04/2014-24/04/2014 tarihleri arasında Sağlık Raporu alarak işe gelmemiş, 25/04/20144 tarihinde 10 yıllık izin almıştır. Yıllık izin Belgesinde Davacının görevi “süpürge” olarak belirtilmiştir. Davacının izin bitimi 05/05/2014-09/05/2014 tarihleri arasında işe gelmediğine dair tutanak tutulmuş, 12/05/2014 tarihinde davacıdan devamsızlık nedeni ile savunması istenilmiş, davacı 16/05/2014 tarihinde yazılı olarak verdiği savunmasında İtfaiye Müdürlüğündeki görevinin başında olduğunu savunmuş, Disiplin Kurulu Kararı ile davacının 06/05/2014-09/05/2014 tarihleri arasındaki devamsızlığı nedeni ile iş akdinin feshine karar verilmiştir.

Duruşma sırasında dinlenilen davalı tanıkları, Belediye seçimlerinden sonra itfaiye bölümünün kapatılmasından sonra görev dağılımı yapıldığını davacının görev yeri değişikliğinin telefonla bildirildiğini, görevlendirmesi bildirilen işçilerin bir çoğu işe geldiği halde davacının birkaç işçi ile birlikte işe gelmediğini, sağlık raporu aldığını ve sonrasında devamsızlık yaptığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davacının 05/05/2014-09/05/2014 tarihlerinde işe gelmediğini, davacıya iş yeri ve görev değişikliğinin bildirilmiş olduğu, sağlık mazereti gerekçesiyle sunduğu 15/04/2014-24/04/2014 tarihleri arasındaki Sağlık Raporunun devamsızlık yapılan dönemi kapsamadığı, davalı işveren tarafından yapılan iş akdi feshinin, 4857 sayılı Yasa'nın 25.maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde belirtilen yasal şartları taşıdığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının 05/05/2014-09/05/2014 tarihlerinde işe gelmediğini, davacıya iş yeri ve görev değişikliğinin bildirilmiş olduğu, sağlık mazereti gerekçesiyle sunduğu 15/04/2014-24/04/2014 tarihleri arasındaki Sağlık Raporunun devamsızlık yapılan dönemi kapsamadığı, davalı işveren tarafından yapılan iş akdi feshinin, 4857 sayılı Yasa'nın 25.maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde belirtilen yasal şartları taşıdığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında, davacının devamsızlık yapıp yapmadığı, buna bağlı olarak da işverenin haklı veya geçerli feshinin bulunup bulunmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır. İşverence davacının itfaiye bölümünden alınıp çöp toplama bölümüne verildiğine dair davacıya yapılmış yazılı bildirimin bulunup bulunmadığı, davacının devamsızlığı hangi bölümde yaptığı, (itfaiye işyeri mi yoksa çöp toplama işi mi) diğer bölüme devam edip etmediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Hâkimin dosyayı aydınlatma görevi kapsamında bu hususlar araştırılmalı, eğer davalı gerçekten çöp toplama bölümünde görevlendirilmiş, bu görevlendirmeyi kabul etmiş ve buradaki görevine gitmemiş ise şimdiki gibi davanın reddine karar verilmelidir.

Ancak, davacıya görevlendirme tebliğ edilmemiş, davacı önceki görevine devam etmiş ise feshin haklı veya geçerli nedene dayandığı kabul edilemez.

Mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın ve eksik araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19168, Karar No: 2014/20626, Tarih: 23.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/19168 E.  ,  2014/20626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesinde “Ceza Dairesinde, Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2012 tarihli iddianamesiyle, sanığın katılanın kiralamış olduğu arazilerden rızası dışında ot biçtiğinin iddia olunması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK.nun 141. maddesinde öngörülen “hırsızlık” suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek (13.) Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin görevsizliğine, dosyanın görevli daireye (GÖNDERİLMESİNE), 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7613, Karar No: 2015/6060, Tarih: 04.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7613 E.  ,  2015/6060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine, kiyişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümleri temyiz eden katılan mağdure vekilinin 26.01.2012 havale tarihli temyiz dilekçesi ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen düşme hükmünü de temyiz ettiği, ancak bu suç hakkında tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlenmek suretiyle anılan noksanlığın tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2283, Karar No: 2018/4407, Tarih: 07.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2283 E.  ,  2018/4407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ..., ..., ..., ... ve ... vekili; ırsen intikal, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 21.07.1994 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği, ... Köyü Belen mevkiinde bulunan 12 dönüm yüzölçümündeki kadastro dışı taşınmazın müvekkilleri adlarına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

..., ...(Öz), ...; davacılar tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi istemiyle katılma dilekçesi vermişlerdir. Dava sırasında 2002 yılında imar uygulaması yapılarak davaya konu tescil dışı yerler hakkında 13.09.2002 tarihinde imar tapuları oluşmuştur. Mahkemece; davaya konu edilen 247 ada ...ada 4, 276 ada 5 ve 6, 287 ada 8, 9, 10, 11 ve 12, 341 ada 1, 350 ada 1 ve 2 sayılı imar parsellerinin tapu malikleri davaya dahil edildikten sonra, dava edilen yerlerin orman sayılmayan yerlerden olduğu, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 20.02.2008 tarihli rapor ve krokide (A) harfi ile işaretlenen 21.995 m² yüzölçümlü taşınmaz üzerinde davacı gerçek kişilerin zilyetlik ve mülkiyet haklarının tesbitine karar verilmiş, hükmün Hazine, ..., ..., ..., .., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... tarafından temyizi üzerine Dairenin 17.12.2009 gün ve 2009/18780 E. - 2009/18958 K. sayılı kararıyla bozulmuştur.

Bozma kararında özetle: “Mahkemece, kesinleşmiş orman kadastrosunun uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla dava dilekçesinde sınırları bildirilen ve bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 21995 m² yüzölçümündeki bölümün kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı ve davacı gerçek kişiler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de 25.01.2008 tarihli keşifte çekilen fotoğrafları incelendiğinde, 25.05.2001 tarihli keşif sonucu düzenlenen ziraat uzmanı bilirkişi raporunda bildirilen bitki örtüsü ve toprak yapısına rastlanmadığı gibi, fotoğrafta yer alan taşınmazın üzerinde tarım yapıldığına ilişkin hiçbir belirtinin bulunmadığı, taşınmaz üzerinde yer yer gecekondu niteliğinde olduğu anlaşılan binaların bulunduğu, bu tür

bina, yapmanın imar ihya sayılamayacağı bir yana Kadastro Müdürlüğünce gönderilen ve bir örneği dava dosyasında yer alan kadastro pafta örneğinden, çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanın, bu yerde 1963 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında Devlet Ormanı belirtmesi yapılarak tespit harici bırakıldığının anlaşıldığı, HGK’nın 21.01.2004 gün 2004/8-15-7 ve 12/05/2004 gün 2004/8-242-292 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede arazi kadastrosu 1963 yılında 5602 sayılı Kadastro Kanunu yürürlüğü sırasında yapıldığı ve davaya konu taşınmazın tespit dışı bırakıldığının tartışmasız olduğu, 1992-1993 yıllarında yapılan orman kadastrosu sırasında davaya konu taşınmazın da içerisinde yer aldığı arazinin orman tahdit hattı dışında kaldığının yapılan uygulama ile belirlendiği, arazinin konumu ve davalı taşınmaz ile orman arasında ayırıcı bir unsurun olmayışı ve arazi kadastrosunun yapıldığı yıllardaki kadastro ekiplerinin ormanlarla ilgili yukarıda anlatılan çalışma yöntemleri göz önünde bulundurulduğunda, davaya konu taşınmazın yer aldığı arazi bölümünün de orman olarak tesbit dışı bırakıldığının kabulünün zorunlu bulunduğu, her ne kadar bilirkişi ve tanıkların taşınmazın öncesinin orman olmadığını, üzerinde imar- ihyayı gerektirecek nitelikte maki veya benzeri bitki örtüsünün bulunmadığını, taşınmazların davacılar tarafından 30 - 40 yıldır kullanıldığını ifade etmişlerse de, kadastro işlemi olan tesbit dışı bırakma işlemine, araziye ve eylemli duruma uygun düşmeyen bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilemeyeceği, mevcut deliller karşısında taşınmazın öncesinin orman olmadığı, bunu iddia eden tarafça maddi ve kesin delillerle kanıtlanmasının gerektiği, davacı tarafın, taşınmazın öncesinin orman olmadığını kesin delillerle kanıtlayamadığı, 6831 Sayılı Orman Yasasının 1. maddesi gereğince, "Tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılacağı" zaman içinde taşınmaz üzerindeki orman örtüsünün kaldırılmış olmasının o yerin orman niteliğini kaybettiği anlamına gelmeyeceği, toprağı ile birlikte orman olan taşınmazın zilyetlikle iktisabınında mümkün olmadığı, yine, H.G.K.’nun 24/10/2001 gün ve 2001/8-964-751 sayılı ve 13/02/2002 gün ve 2002/8 - 183- 187 sayılı kararları ile kadastro (tapulama) komisyonlarınca orman sayılarak tesbit harici bırakılan yerlerde, yukarıda yazılı gerekçelerle orman kadastrosunun kesinleştiği güne kadar orman sayılacağından, sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceğinin kabul edildiği, bu nedenlerle; davaya konu taşınmazın öncesi orman olup bu niteliğini koruduğu sıradaki zilyetliğe değer verilemeyeceği, zilyetlikle mülk edinme koşulları oluşmadığı gibi, dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 05/11/2003 gün ve 4999 sayılı Kanunla değişik 7

. maddesi gereğince "herhangi bir nedenle orman sınırı dışında bırakılan orman" olması nedeniyle yeniden orman sınırları içine de alınabileceği, mülkiyet hakkına dayanarak Hazine tarafından imar uygulaması sonucu adlarına tapu kaydı oluşturulan kişiler aleyhine tapu iptali davası açılabileceği göz önünde bulundurularak yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı gerçek kişilerin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ve gerekçelerle kabul yolunda hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğu” belirtilmiştir.

Davacılar vekili 07.02.2012 havale tarihli dilekçe ile fen bilirkişi... tarafından düzenlenen 03.11.2011 tarihli raporda kırmızı çizgilerle belirtilen sınırlar dışında kalan kurumlar ve kişiler adlarına kayıtlı parsellere ilişkin davalarından feragat ettiklerini, feragat edilen parsellerin 247 ada 6 ve 7, 248 ada 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 13, 266 ada 1, 2, 4, 6 ve 15, 267 ada 6 ve 7, 268 ada 1, 6 ve 7 sayılı parseller olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece; davacı taraf fen bilirkişi... tarafından hazırlanan 03/11/2011 tarihli raporda (A) harfi ile gösterilen kısım dışında kalan yerler hakkındaki davasından vazgeçtiğinden ve böylece vazgeçilen kısımla ilgili uyuşmazlık sona erdiğinden davacı tarafın vazgeçtiği kısımla ilgili uyuşmazlık hakkında herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına, (davacı tarafın vazgeçtiği kısımlar ... beldesi 247 ada 6 ve 7, 248 ada ... ada 1, 2, 4, 6 ve 15, 268 ada 1, 6 ve 7, 267 ada 6 ve 7 sayılı parseller ile krokide sarı ve mavi renkli çizgilerle gösterilen kısım arasında kalan yerlerdir), davacı tarafın vazgeçtiği ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen kısım dışında kalan yerler üzerindeki tedbirin bugün itibariyle

kaldırılmasına, aynı krokide (A) harfi ile ve sarı renkle gösterilen kısımlar yönünden önceki hükümde direnilmesine ve krokide (A) harfi ve sarı renkle gösterilen kısımlar içinde kalan bölümdeki Hazine adına kayıtlı taşınmazların tapusunun iptali ile davacılar adına tesciline, (Tapu kaydı Hazine adına olup davacılar adına tesciline karar verilen parseller; 247 ada 3, 4 ve 5 sayılı parsellerin bilirkişi ...'ın raporunda belirtilen kısımları, 248 ada 4 ve 14 sayılı parsellerin yine aynı raporda belirtilen kısımları, 248 ada 1, 2, 3, 15 ve16 sayılı parsellerin tamamı 267 ada 1, 2, 3, 4, 9, 10, 11 ve 12 sayılı parsellerin tamamıdır) Hazine adına kayıtlı olan parseller dışında kalan yerler üzerinde davacıların zilyetlik ve mülkiyet hakları olduğunun tespitine, (hükmün infazı sırasında dava edilen kısımların ne kadarlık bölümlerinin hangi parsel içinde kaldığına ilişkin olarak kadastro teknisyeni ... tarafından hazırlanan 20/02/2008 tarihli raporun esas alınmasına) karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunun 06.11.2015 gün 2013/20-2355 E.-.2015/2533.K. sayılı ilamıyla yerel mahkemece özel dairenin bozması üzerine keşif yapıldıktan sonra direnme kararı verildiği, anılan kararın yeni inceleme ve gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu gerekçesiyle temyiz incelemesi yapılmak üzere dava dosyası Daireye gönderilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali tescil ve TMK’nın 713. maddesi gereğince tescil isteğine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1968 yılında seri bazda yapılıp 23.09.1969 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 09.07.1992 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 2/B uygulaması vardır.