muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12475, Karar No: 2012/13521, Tarih: 25.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12475 E.  ,  2012/13521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat Umut Sarı tarafından, davalı SBN Sigorta AŞ. ve diğerleri aleyhine 30/09/2009 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Davacı tarafından, babasının trafik kazası nedeniyle ölümünden dolayı cenaze defin gideri, destekten yoksunluk tazminatı ve manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiştir

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne,135 TL cenaze gideri, 4131,02 TL destekten yoksun kalma tazminatının (sigortanın sorumluluğu poliçe limitiyle sınırlı kalmak üzere, sigorta dışındaki davalılardan olay tarihi olan 2/7/2009 tarihinden, sigortadan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsil edilerek) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine; 3500 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılar ... ve ...'dan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

-/-

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluşu, kusur durumu ve davacının ölene yakınlığı gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle temyiz itirazlarının REDDİNE (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı lehine BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9656, Karar No: 2020/1862, Tarih: 26.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/9656 E.  ,  2020/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

1-Mahkemece, Dairemizin 19.04.2017 tarih, 2016/5479 Esas ve 2017/2952 Karar sayılı bozma kararına uyulmasına rağmen, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçları ve defter, belge gizleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, hangi suça ve hangi takvim yılına ilişkin olduğu belirtilmeksizin, tek beraat hükmü kurulması,

2- 23.10.2009 tarihli VDENY-2009-2289/85 sayılı defter ve belgelerin ibrazına dair istem yazısının aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek dosya arasına konulup, sanığın savunmaları araştırıldıktan sonra hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yetersiz gerekçe ve eksik araştırma ile hüküm verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4365, Karar No: 2017/9729, Tarih: 20.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4365 E.  ,  2017/9729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.09.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/8700, Karar No: 2023/1077, Tarih: 08.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8700 E.  ,  2023/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 19.11.2015 tarihli 2015/5436 soruşturma numaralı iddianame ile, olay günü katılana ait ikametten 2.500,00 TL paranın çalınması eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 53 ve 58. maddelerinin uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/1355 Esas, 2016/776 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü saat 13.00'te sanık ile kimliği tespit edilmeyen diğer şahısların katılanın oturduğu mahalleye gelerek tanık ...'a "burada yaşlı bir kadın varmış, yardım getirdik" dediği, tanığın sanığa katılanın ikametini gösterdiği, sanığın katılanın ikametine gittiği, katılana ...'dan yardım getirdiğini söyleyerek 200,00 TL verdiği, akabinde 100,00 TL'sini geri istediği, katılanın evindeki divanın altına sakladığı 2.500,00 TL parasının bulunduğu çantaya 200,00 TL'yi koyduğu, 100,00 TL'yi sanığa verdiği, sanığın katılana dışarıdaki malzemeleri de vereyim diyerek kapının önündeki aracın yanına yönlendirdiği, araçta bulunan diğer iki şahsın "teyze sen kapıda bekle arkadan gelen ... yardımlarını getirecek" dediği, sanığın kimliği tespit edilemeyen diğer şahıslarla araca binerek uzaklaştıkları, katılanın ise bir süre aracın gelmesini beklediği, ancak sonrasında evine döndüğünde içinde 2.500,00 TL parası bulunan çantasının olmadığını fark ettiği tespit edilmiştir.

2.Tanık ..., olay günü saat 13.00'te kahveden çıkarken sanığın yalnız yaşayan yaşlı bir kadın olduğunu söylediğini, kendisinin de katılanın evini gösterdiğini, sonra da oradan ayrıldığını beyan etmiştir.

2.Tanık ..., olay günü saat 13.00'te kahveden çıkarken sanığın yalnız yaşayan yaşlı bir kadın olduğunu söylediğini, kendisinin de katılanın evini gösterdiğini, sonra da oradan ayrıldığını beyan etmiştir.

3.Katılan, olay günü 13.00'te evin dış kapısına gelen bir gencin kendisine yardım getirdiğini beyan ettiği, 200,00 TL'yi kendisine verdiğini, 100,00 TL'sini geri istediğini, kendisinin evde divanın altına sakladığı paralarından 100,00 TL'yi alarak çantayı masa üzerine bıraktığını, sanığın dışarıda bulunan malzemeleri vereyim dediğini, beraber kapı önüne geldiklerinde kapı önündeki aracın yanında bekleyen iki kişinin kapıda beklememi, arkadan gelen aracın yardımları getireceğini söylediğini, kimse gelmeyince eve geldiğinde masanın üzerindeki çanta ve çanta içindeki paralarının olmadığını bildirmiştir.

4.Fotoğraf teşhis tutanağına göre, katılana ve tanık ...'e daha önce benzer taktik kullanarak eylemler gerçekleştiren sanıkların yer aldığı sabıkalılar albümü gösterilerek teşhis yaptırılmış, hem katılan hem tanık sanık ...'ı teşhis etmiştir. Yargılama sırasında katılan ve tanık; sanık ile aynı celseye katılarak olay günü eylemi gerçekleştiren şahsın sanık olduğunu tekrar, kesin ve net olarak belirtmişlerdir.

5.Olay yeri inceleme raporunda, hırsızlık eyleminin meydana geldiği yerin tek katlı ikamet olduğu, etrafının briket duvarla çevrili bahçe içinde olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ile kimlikleri tespit edilemeyen diğer şahısların eylemi birlikte gerçekleştirmiş oldukları tespit edilmekle; 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/1355 Esas, 2016/776 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3311, Karar No: 2024/5413, Tarih: 09.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/3311 E.  ,  2024/5413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/204 Esas, 2021/268 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU KARAR : Son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/204 Esas, 2021/268 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmiş, verilen kararın itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.01.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/9528 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/9528 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre; Aydın Barosunda kayıtlı Avukat ...'nın, suça sürüklenen çocuk müdafiî sıfatıyla, müştekinin yargılandığı Söke Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/317 (bozmadan önce 2016/242) esas sayılı kamu davasında, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama sonucu öldürme suçundan müvekkilinin 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair 24.11.2017 tarihli ve 2017/317 esas, 2017/333 sayılı aleyhe karara karşı yasal süresinde istinaf yoluna başvurması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28.06.2018 tarihli ve 2018/430 esas, 2018/1805 sayılı karar ile ilk derece mahkemesinin mahkumiyete ilişkin hükmünün kaldırılarak müvekkilinin 21 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair yüzüne karşı verilen kararı, temyiz sebepleri ile ayrıntılı beyan ve gerekçeleri bildirmeden 29.06.2018 tarihinde süre tutum talepli olarak temyiz etmesinin ardından kararı 05.07.2018 tarihinde tebellüğ ettiği hâlde 7 günlük yasal süresinden sonra bu kez gerekçeli olarak temyiz etmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesince 09.04.2019 tarihli ve 2019/58 esas, 2019/2130 sayılı temyiz isteminin reddine dair kararın verilmesine neden olduğu şeklinde gelişen olayda, adı geçen şüphelinin üzerine atılı suç ile ilgili mevcut deliller son soruşturmanın açılması için yeterli olup, delillerin takdirinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, son soruşturma açılması kararı yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Söke Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2021 tarihli ve 2021/3905 Soruşturma, 2021/1486 Esas, 2021/196 numaralı İddianamesi ile Aydın Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, şikayetçinin müdafii sıfatıyla takip ettiği Söke Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/317 Esas sayılı kamu davasında, "neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama sonucu öldürme" suçundan müvekkilinin mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.06.2018 tarihli ve 2018/430 Esas, 2018/1805 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak şikayetçinin "kasten öldürme" suçundan cezalandırılmasına hükmolunduğu, aleyhe olan Kararı, gerekçe belirtmeden temyiz etmesi sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2019/58 Esas, 2019/2130 sayılı Kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve bu şekilde görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla hakkında 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2.Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/204 Esas, 2021/268 sayılı Kararı ile dosya kapsamında yer alan savunma dilekçesi ve ekli belgelerden sanığın herhangi bir ihmalinin bulunmadığı, bahse konu kararı suça sürüklenen çocuğun temyiz etmesi nedeni ile hak kaybı ve mağduriyetin oluşmadığı gerekçesi ile son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

3.5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde, "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır", aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler ile tüm dosya kapsamına nazaran, sanık avukata şikayetçinin müdafii sıfatıyla 28.06.2018 tarihinde tefhim edilen ve 05.07.2018 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği ve bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği gibi dosyanın sanığı olan şikayetçi tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu ve bu itibarla Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/204 Esas, 2021/268 sayılı Kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, bu karara yönelik kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5848, Karar No: 2014/111, Tarih: 21.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5848 E.  ,  2014/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2011/331180

MAHKEMESİ : Muş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 27/04/2011, 2011/50 (E) ve 2011/137 (K)

SUÇ : Kamu kurumunu dolandırmaya teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen, 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242, 08.06.2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda aynı suçlardan yargılanan ve birlikte suç işledikleri iddia edilen sanıklar Abdullah, Nevzat, Zeki ve Mehmet Salih arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu halde, sanıkların ayrı ayrı müdafıiler yerine, savunmalarının aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle CMK’nun 152 ve Avukatlık Kanunun 38. maddelerine aykırı davranılması,

2- Katılan A.. A.. vekilinin, 26.04.2011 tarihli dilekçe ile 27.04.2011 tarihli duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret beyanı hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden duruşmaya devam edilerek, katılanın şikayet ve delillerini sunma imkanı da sağlanmadan davanın esası hakkında hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; A.. A..’nin sadece dolandırıcılığa teşebbüs suçundan açılan dava yönünden suçtan zarar gören sıfatıyla davaya katılma hak ve yetkisi bulunduğu, nitelikli şekilde insan öldürme suçundan açılan davaya katılma hak ve yetkisi bulunmadığı gözetilmeden, bu hususta ayrım yapılmadan açılan tüm davalara katılmasına karar verilmesi,Usule aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin, hükümlerin öncelikle bu nedenle, kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi, CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 21.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1222, Karar No: 2025/3245, Tarih: 22.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2025/1222 E.  ,  2025/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/3859 D.İş

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kemer Cumhuriyet Başsavcılığının (Başsavcılık), 06.06.2023 tarihli ve 2023/4315 Soruşturma, 2023/1905 Karar sayılı kararıyla şüpheli hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan yeterli şüphe bulunmadığı gerekçesiyle kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

Antalya 5. Sulh Ceza Hakimliğinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/3656 D.İş sayılı kararı ile şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına şikayetçi vekili tarafından yapılan 31.07.2023 tarihli itirazın kabul edilerek kararın kesinleştiği belirlenmiştir.

Bakanlık vekilinin 14.07.2023 tarihli itirazının farklı değişik iş dosyasına kaydı nedeniyle Antalya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.10.2023 tarihli ve 2023/3859 D.İş kararıyla aynı konuda yeniden karar verilerek bu kez itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 21.01.2025 tarihli ve 94660652-105-07-9429-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2025 tarihli ve 2025/13381 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2025 tarihli ve 2025/13381 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“(...)

Kemer Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/06/2023 tarihli ve 2022/4315 soruşturma, 2023/1905 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın taraflara tebliğini müteakip itiraz sürelerinin dolması beklenip, tüm itiraz taleplerinin birlikte değerlendirilerek tek karar üzerinden işlem yapılması gerekirken, müşteki vekili Avukat ... tarafından 21/07/2023 tarihinde yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Antalya 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/09/2023 tarihli ve 2023/3656 değişik iş sayılı kararını müteakip, aynı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik suçtan zarar gören kurum vekili tarafından 31/07/2023 tarihinde yapılan itirazın Antalya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/10/2023 tarihli ve 2023/3859 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği cihetle, aynı konuda birbiriyle çelişkili kararlar verilmesinde isabet görülmemiştir.

(...)"

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

(...)"

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şüpheli hakkında nitelikli cinsel istismar suçundan 06.06.2023 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, söz konusu karara 31.07.2023 tarihinde şikayetçi vekilince itiraz edilmesi üzerine, Antalya 5. Sulh Ceza Hakimliği tarafından itirazın kabulüne karar verilmesiyle 28.09.2023 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması karşısında Bakanlık vekilinin 14.07.2023 tarihli dilekçesinin farklı değişik iş dosyasına kaydı üzerine Antalya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin, aynı konuda verilmiş Antalya 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.09.2023 tarihli kararına rağmen 06.10.2023 tarihinde mükerrer olarak karar vermesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Antalya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin, 06.10.2023 tarihli ve 2023/3859 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.