muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/262, Karar No: 2009/304, Tarih: 01.07.2009

2- Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşmeler sırasında; davanın açıldığı tarih ile niteliği ve geçirdiği aşamalar göz önüne alındığında, direnme hükmünün bozulmasından sonra, dava dosyasının başka bir mahkemeye gönderilmesinin gerekip gerekmediği de tartışılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesinin birinci fıkrası, “Yargıtay ilgili dairesi, temyiz edilen kararı bozarsa, davayı, kararı vermiş olan veya uygun göreceği diğer bir mahkemeye gönderir” hükmünü amirdir.

Bu açık hüküm karşısında, Yargıtay’ın, bir kararı bozunca, dava dosyasını kural olarak kararı vermiş olan mahkemeye göndereceği; ancak, dosyanın aşaması, davanın makul süre içerisinde  sonuçlanması amacı ile  davayı uygun göreceği başka bir mahkemeye gönderebileceği, şüphesizdir.

Burada hemen belirtilmelidir ki; eldeki davanın niteliği bakımından, kamulaştırma hukukunda genel usul kurallarından farklı düzenlemeler yapılmış olup; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 37. maddesinde, “bu Kanundan doğan tüm anlaşmazlıkların basit yargılama usulü ile görüleceği” hükme bağlanmıştır.

4650 sayılı Kanunun genel gerekçesinde ifade edildiği gibi; yasa koyucunun, Devlet ve kamu tüzelkişilerinin hızlı, doğru ve sağlıklı bir şekilde kamulaştırma yapmalarının ve açılacak davaların hızla sonuçlandırılmasının sağlanmasını amaçladığı açıktır.

Ne var ki; açık kanun hükmü ile basit yargılama usulüne tabi kılınan eldeki davanın, hızlı ve süratle sonuçlandırılması yerine, 13.09.2002 dava tarihinden itibaren uzunca sayılabilecek bir süre yukarıda ayrıntılı olarak ifade edilen aşamaları geçirdiği ve halen değer tespiti aşamasında bulunduğu belirgindir.

Bu itibarla davanın (dava dosyasının); direnme kararını vermiş bulunan mahkemeye değil, Gebze Asliye 1. Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, oyçokluğu ile karar verilmiştir.

S O N U Ç: 1- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı HUMK nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA oybirliği ile, peşin harcın istek halinde iadesine,

2- Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davanın (dava dosyasının) Gebze Asliye 1. Hukuk Mahkemesine gönderilmesine oyçokluğu ile,

01.07.2009 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7447, Karar No: 2010/6467, Tarih: 06.09.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/7447 E.  ,  2010/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.04.2010 gün ve 2009/145 Esas, 2010/81 Karar sayılı beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan re'sen de temyize tabi hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii ile katılan vekili tarafından istenilmiş ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece verilen hükmün 07.04.2010 günlü dilekçe ile katılan ... vekili tarafından da temyiz edildiği halde 05.07.2010 gün ve 2010/148183 sayılı tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği anlaşıldığından anılan noksanlığın giderilmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcığına TEVDİİNE, 06.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9005, Karar No: 2023/367, Tarih: 24.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9005 E.  ,  2023/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı kadın ile geçinemediklerini, aralarında sürekli tartışmalar çıktığını, birliğin temelinden sarsıldığını, müvekkili tarafından davalı aleyhine İstanbul 10. Aile Mahkemesinde 2012/690 Esas sayılı dosyası ile boşanma davası açtığını, davanın 22.01.2013 tarihinde reddedildiğini, ret kararının 18.07.2013 tarihinde kesinleştiğini, kesinleşme tarihinden sonra ortak hayatın yeniden kurulamadığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı erkek vekili cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalı tarafın reddedilen davadan sonra tarafların bir araya geldiği iddiasının doğru olmadığını, farklı adreslerde yaşadıklarını, evliliğin devamı noktasında hiçbir çabaları olmadığını belirterek boşanma davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın reddedilen davadan sonra bir araya gelmediği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, tarafların aile büyüklerinin araya girmesi ile reddedilen davadan sonra bir araya geldiklerini, birlikte yaşadıklarını, tüm olanlara rağmen müvekkilinin eşini çok sevdiğini, boşanmak istemediğini belirterek, davanın reddine ve müvekkili yararına dava sırasınca aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

2.Davalı kadın vekili ikinci cevap dilekçesinde özetle; davacı erkeğin Nergis Oto isimli galerinin sahibi olduğunu, varlıklı birisi olduğunu, müvekkilinin ise çalışmadığını ve eşi tarafından maddî olarak desteklenmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

2.Davalı kadın vekili ikinci cevap dilekçesinde özetle; davacı erkeğin Nergis Oto isimli galerinin sahibi olduğunu, varlıklı birisi olduğunu, müvekkilinin ise çalışmadığını ve eşi tarafından maddî olarak desteklenmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesi 24.05.2018 tarihli ve 2016/578 Esas, 2018/360 Karar sayılı kararı ile davacı tarafın verilen kesin süre içerisinde tanıklarını bildirmediği, ilk açılan boşanma davasının reddi kararı kesinleştikten sonra tarafların fiilen bir araya gelmediklerinin ispatlanmadığı gerekçesi ile davanın reddine, davalı kadın yararına 350,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 28.05.2021 tarih ve 2020/711 Esas, 2021/731 Karar sayılı kararı ile 09.03.2017 tarihli ön inceleme duruşması için davalı vekilinin mazeret dilekçesi sunduğu, mahkemece davalı tarafın mazeretinin kabul edildiği, davalı tarafın yokluğunda ön inceleme duruşması yapıldığı, 09.03.2017 tarihinde davalı vekilinin mazereti kabul edilip, duruşmanın bir başka güne bırakılmasına karar verildiğine göre, ön inceleme aşamasının anılan duruşmada tamamlanmadığı, zorunlu sebeple yeni bir duruşma günü tayin edildiği, mahkemece yeniden belirlenen 08.06.2017 günlü duruşmada ön inceleme aşamasının tamamlanması gerektiği, 09.03.2017 tarihli ön inceleme duruşmasında davacı vekiline tanık isim ve adreslerini bildirmek üzere kesin süre verilmiş ve kesin süreye uymamanın yasal sonuçları gösterilmiş ise de, ön incelemenin tamamlandığı, tahkikata geçildiği, 08.06.2017 tarihli celsenin tahkikat duruşması olacağı belirtilmediği, davacı vekilince bildirilecek tanıkların celbine ilişkin bir ara karar da oluşturulmadığı, bu nedenle davacı vekili tarafından yargılamanın uzamasına da sebebiyet verilmediği, bu sebeplerle, davacı vekilinin tanık listesinin süresinde verildiğinin kabulü ile davacı tanıklarının dinlenilmesi, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken davacı tanıklarının dinlenmeyerek eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığından bahisle davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 140 ıncı maddesi uyarınca ön inceleme duruşması yapılması ve davacı tarafça bildirilen tanıkların dinlenilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların reddedilen boşanma davasından sonra bir araya gelmedikleri ve evlilik birliğinin fiilen kurulmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca boşanmalarına, davalı kadın yararına yargılama sırasında takdir edilen aylık 350,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile 1.000,00 TL'ye çıkartılmasına, davalı kadın yararına boşanma hükmü kesinleştikten sonra aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili tarafından, müvekkilinin sürekli ve düzenli geliri, işletmesi ve gayrimenkulü olmadığı, davalı kadın yararına yoksulluk nafakası koşulları oluşmadığı gibi yoksulluk nafakasının miktarının da fahiş olduğu belirtilerek; aleyhine hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı kadın vekili tarafından, davanın ispatlamadığı, tarafların 3 yıllık süre içerisinde bir araya geldikleri, davacı erkeğin oto galerisi olduğu ve maddî durumunun çok iyi olduğu belirtilerek; davanın kabulü ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boşanmaya sebebiyet veren olaylarda fiili ayrılık yaratan davacı erkeğin tamamen kusurlu olduğu, ortak hayatın kurulamadığı, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşullarının oluştuğu bu nedenle davanın kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin ve miktarının hakkaniyete uygun olduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunarak, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkğin boşanma davasının ve davalı kadın yararına hüküm altına alınan yoksulluk nafakasının koşullarının oluşup oluşmadığı ve yoksulluk nafakasının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkğin boşanma davasının ve davalı kadın yararına hüküm altına alınan yoksulluk nafakasının koşullarının oluşup oluşmadığı ve yoksulluk nafakasının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası ve 175 inci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraflarca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4287, Karar No: 2006/7750, Tarih: 05.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4287 E.  ,  2006/7750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 29.01.2002 tarihte, temyiz eden ... vs. vekili Avukat ..., ... vs. vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içinde bir kısım tarafların dayandıkları Mayıs 1341 tarih 73 ila 103 sıra numaralı 31 adet tapu kaydının tedavülleri (Şubat 1944 tarihli kayıtlar) ile geldisi olan Şubat 1298 tarihli kayıtlar bulunmamaktadır. Bu nedenlerle;

1) ... Köyü Mayıs 1341 tarih 73 ila 103 sıra numaralı 31 adet tapu kaydı ile bunların geldi ve gittilerinin Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığı’ndan celbi ile dosya içine konulması,

2) İlgili Başkanlıkça tapuların geldileri olan Şubat 1298 tarihli kayıtların kendilerinde bulunmadığının bildirilmesi halinde gelen cevapta gösterilen geldi kayıtlarına ilişkin bilgilerin, dosyada mevcut 1341 tarih 73 ila 103 numaralı tapu kayıt suretlerinde işaret edilen geldi bilgileri ile karşılaştırılıp tesbit edilen Şubat 1298 tarihli kayıtların (Dosyada mevcut kayıtlara göre Mayıs 1341 tarihli tapuların geldileri Şubat 1298 tarih 10, 16, 18, 19, 21, 22, 24, 25, 26, 28, 34, 37, 38, 45, 100, 702, 703, 740, 741, 746, 747, 750, 752, 753, 754, 755, 756, 812, 813 ve 822 sıra numaralı kayıtlardır) Seyhan ve ... Tapu Sicil Müdürlüklerinden araştırılarak varsa dosya içine konulması, bulunamaması halinde dosya içinde mevcut bir kısım eski tarihli Tapu Sicil Müdürlüğü yazılarında “Şubat 1298 tarihli kayıtların tasdiksiz yoklama kaydı olduğu ve ...’dan getirilen tasdiksiz yoklama defterinden kopya edildiği” şeklindeki ifadeler karşısında ayrıca ... Tapu Sicil Müdürlüklerinden de araştırılarak dosya içine konulmasının sağlanması,

3) Mayıs 1341 tarih 73 ila 103 sıra numaralı 31 adet tapu kaydının tedavül gördüğü ve Şubat 1944 tarih 42 ila 71 numaralı kayıtlara gittiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle Mayıs 1341 tarih 73 ila 103 sıra numaralı 31 adet tapu kaydının bütün tedavüllerinin mahalli Tapu Sicil Müdürlüğü’nden araştırılarak dosya içine konulması, bu kayıtlar kadastro sırasında revizyon görmüşler ise revizyon gördükleri parsellerin tutanak suretleri ile tapu kayıtlarının da celbi ile dosya içine konulması,

Eksiklikler ivedilikle tamamlandıktan sonra bu dosya ile irtibatlı bulunan aynı mahkemenin 1999/53 E. 2001/36 K. sayılı dava dosyası ve ekleri ile birlikte, temyizen incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine Geri Çevrilmesine, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4804, Karar No: 2018/9829, Tarih: 19.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/4804 E.  ,  2018/9829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklandığı yargılamada, 03/03/2014 tarihinde talimat yoluyla alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun müdafii talep etmediğini beyan ettiği gibi CMK'nın 150/2-3. maddesi gereğince de suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, mahkemesince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda Av. ...’ın yüzüne karşı verilen karar müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında temyize hakkı olmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ..., ... ve ...’e yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında, müşteki ...’e yönelik 10.12.2009 ve 24.12.2009; müştekiler ... ve ...’e yönelik 11.03.2010 tarihlerinde gerçekleşen eylemler bakımından; 05.10.2010 tarihli karar ile verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 28.12.2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde 08.02.2011 tarihinde yeniden suç işlediği ve bu suçtan mahkumiyetinin 24.12.2013 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemde; suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan, TCK'nın 151/1 ve 31/3 maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçları için anılan Kanun maddelerinde öngörülen cezaların türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımı süresinin (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 1 ay 11 günlük durma süresi de eklendiğinde) müştekilere yönelik suçların işlendiği 10.12.2009, 24.12.2009 ve 11.03.2010 tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında müştekilere yönelik mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ..., ... ve ...’e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükümlerin neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının ''çocuk mahkemesi sıfatıyla'' görülmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25/1 maddesinde yer alan ''Çocuk mahkemelerinde yapılan duruşmalarda Cumhuriyet savcısı bulunmaz.'' şeklindeki düzenlemeye de aykırı olarak sadece suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan yargılamaya Cumhuriyet savcısının katılımı ile duruşma yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 19/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/323, Karar No: 2014/8230, Tarih: 25.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/323 E.  ,  2014/8230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.