muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10849, Karar No: 2023/18471, Tarih: 16.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/10849 E.  ,  2023/18471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Emniyet müdürlüğü'ne ... masaj salonu isimli yerde fuhuş yapıldığı ihbarı geldiği, ihbar eden kişinin verdiği numara arandığında sanığın telefonu açtığı ve masajın mutlu sonla bitmesini isterse 100 TL daha ücret ödemesi gerektiğini söylediği, kendisini müşteri olarak tanıtan polis memurunun masaj salonuna girdiği, sanığın karşıladığı ve parayı aldığı, polis memurunun odaya geçirildiği, mağdur ... Ş.'nin masaj sonunda cinsel ilişki isteyip istemediğini sorduğu, polis memurunun kabul etmesi üzerine mağdurun hazırlandığı sırada kimliğini gösterdiği, sanığın aracılık etmek suretiyle fuhuş suçunu işlediği, Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurun soruşturma aşamasında alınan samimi beyanı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın fuhuş suçunu işlediğine dair Mahkemenin kabulünde bozma sebebi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesi uyarınca gizli soruşturmacı tedbirine ancak aynı Kanun'un 139 uncu maddesinde sayılan katalog içerisinde yer alan suçu işleyen örgüt ve örgüt mensubu suçlu aleyhine başvurulabileceği ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenmeyen suçlar yönünden gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceğinden parada sahtecilik, uyuşturucu madde ticareti ile fuhuş gibi suçlarda faile ulaşmak ve delil elde etmek amacıyla kolluk görevlisinin kimliği gizlenerek delil toplanmasının hukuka uygun olup olmadığı ile bunun hangi hallerde hukuka uygun sayılacağının tespiti gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.05.2015 tarih, 2014/10-454 esas, 2015/156 sayılı kararında 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesi dışındaki suçlar yönünden de kolluk görevlilerinin aynı Kanun'un 160 ıncı ve devamı maddeleri uyarınca Cumhuriyet Savcısının emri doğrultusunda ve genel yetkileri ile görevleri kapsamında, suç ve failini belirlemek ve suçla ilgili delilleri toplamak amacıyla alıcı rolüne girerek suça azmettirmeden ve teşvik etmeden şüpheliden uyuşturucu madde satın almasını mümkün görmüştür. Aynı kararda bu durumda görev yapan görevlinin gizli soruşturmacı değil “gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisi” olduğunu, suça teşvik etmeden veya azmettirmeden elde ettiği delillerin hukuka uygun olacağına hükmetmiştir.

AİHM de verdiği kararlarda gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisi yöntemine başvuru halinde, yapılan başvuruları AİHM'nin 6. maddesi kapsamında ele almaktadır.

YCGK kararı, AİHM kararları ve CMK'daki düzenlemeler uyarınca, gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisinin elde ettiği delillerin hukuka uygun kabul edilebilmesi için aşağıda belirtilen koşulların varlığı aranmalıdır:

a) Gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisi hiç bir zaman kışkırtıcı ajan gibi hareket etmemeli, önceden failde bulunmayan suç işleme kastı oluşturularak, fail suç işlemeye azmettirilmemeli.

“...Her ne kadar organize suçlardaki artış uygun önlemler alınmasını gerektirse de adil yargılamadan vazgeçilmemelidir. Bu nedenle amaca ulaşmak uğruna adil yargılama hakkı feda edilerek polisin kışkırtması sonucu elde edilen delilin kullanılması meşru değildir..., ...Somut olayda polis memurlarının faili suça kışkırttığı ve olayda onların müdahalesi olmadan da suçun işlenmiş olacağına dair hiçbir bulgu öne sürülmediğinden polis memurlarının hareketlerinin onların gizli ajanlığının ötesine geçtiğinin ve adil yargılama hakkının ihlal edildiğinin kabulü gerekir... (Teixeria de Castro/Portekiz davası, Başvuru No:44/1997/828/1034)”

“Mahkemelerce sadece gizli görevlinin tutanaklarına dayanarak değerlendirme yapılmamalıdır, tutanaklar başka sonuca götürecek unsurlarla teyit edilmelidir..., ...Sanık suç işleme potansiyeline sahip bir kişi olsa bile somut olayda görevlinin müdahalesinden önce failin suç işleme hazırlığında olduğunun başka delillerle desteklenmesi gerekir. Yani failin müdahale olmadan suçun işleyeceğinin başka delillerle kanıtlanması gerekir. (Hun-Türkiye davası, Başvuru no:17570/04)”

b) 5271 sayılı Kanun'un 160 ve devamı maddeleri uyarınca Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan bir görevlendirmenin bulunması gerekir.

b) 5271 sayılı Kanun'un 160 ve devamı maddeleri uyarınca Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan bir görevlendirmenin bulunması gerekir.

5271 sayılı Kanun'un 160 ve 161 inci maddeleri uyarınca Cumhuriyet Savcısının gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisine bu emri yazılı veya acele hallerde sözlü olarak vermesi gerekir. Cumhuriyet Savcısının yazılı veya sözlü emri olmadan yine 5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adli kolluk görevlisinin Cumhuriyet Savcısına bilgi vermeden kimliğini gizleyerek adli işlem yapması hukuka aykırı olup elde ettiği delil de hukuka aykırı olduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası hükme esas alınamaz. Kimliğin gizlenerek adli işlem ifası olağan bir işlem olmayıp ikincil bir tedbirdir. Bu tedbirin gerekliliği ve orantılılığının mutlaka Cumhuriyet Savcısı tarafından denetlenmesi gerekir.

AİHM Hun-Türkiye davasında bu konuya şöyle temas etmiştir. “AİHS sınırları belirlendiğinde ve güvence altına alındığında gizli ajanla müdahaleye tolerans gösterebilir.

AİHM İsviçre-Lüdi kararında, İsviçre makamlarının Alman polisi tarafından haberdar edilmesi ve olayın soruşturma hakiminin bilgisi dahilinde yürütülmesi nedeniyle 6. maddenin ihlal edilmediğine karar vermiştir. (Lüdi-İsviçre kararı başvuru No:12433/86)

Davaya konu olayda, sanığın, açıklanan eylem nedeniyle fuhuş suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılıp bu eylem nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, yukarıda belirtilen ilkelere uygun bir gizli soruşturmacı görevlendirilmediği, Cumhuriyet Savcısının bilgisi olmaksızın polis memurunun suça konu iş yerine gizli olarak girdiği, kendisini müşteri olarak tanıttığı, suç üstü hali bulunmadığı ve bu şekilde elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğu, hukuka aykırı delillerle karar verilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/736, Karar No: 2021/5113, Tarih: 25.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/736 E.  ,  2021/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde kayıtlarda düz işçi olarak görünmesine rağmen büro şefi olarak çalıştığını ancak fiilen çalıştığı işe dair ücretin kendisine ödenmediğini ileri sürerek, fark işçilik ücreti taleplerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacıya Toplu İş Sözleşmesine uygun olarak ücret ve diğer haklarının ödendiğini ve taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fiili olarak kayıtlarda geçen ve ücretlendirmeye tabi tutulduğu iş dışında başka bir işte çalıştırıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay Bozma Kararının Özeti :

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi tarafından, davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının fiilen yaptığı işin denetime elverişli şekilde belirlenmesi ve ardından Toplu iş Sözleşmelerindeki derece ve kademeye ilişkin hükümler ile sözleşme ekindeki pozisyon cetvelindeki üst derece sınırına dikkat edilmek suretiyle varsa fark işçilik alacaklarının denetime elverişli şekilde hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiğine yönelik gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :

Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince, aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmamasına göre, tarafların temyizi ile incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür

2- Somut uyuşmazlıkta, bozmadan sonra aldırılan bilirkişi raporunda davacının fiilen yaptığı işin davacı talebine göre belirlendiği ve 27.03.2014 tarihli ve 2014/02 karar sayılı Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararında davacının misafirhane sorumlusu olduğunun yazılı olduğu anlaşılmaktadır. 27.03.2014 tarihli Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararında, davacının 27 yıllık çalışmasının 7 yılının misafirhane sorumlusu olarak geçtiği belirtilmiştir. Davacı vekili ise davacının büro şefi olarak çalıştığını ileri sürmektedir. Mahkemece verilen kesin süre içinde iddianın ispatı amacıyla dinlenmesi talep edilen tanıkların isimleri ve adresleri davacı vekili tarafından bildirilmiş, ancak İlk Derece Mahkemesince tanıklar dinlenmeden sonuca gidilmiştir. Belirtilen sebeple, öncelikle davacı tarafın bildirdiği tanıklar dinlenerek davacının devir tarihine kadar fiilen yaptığı iş ve bu işi ne kadar süre ile yaptığı tespit edildikten sonra her bir dönem için fiilen yaptığı işe karşılık gelen derece ve kademesi, iş yerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri gereğince ( 01.03.2012 tarihinde üst derecenin “2 puan” arttırıldığı da dikkate alınarak) belirlenmelidir. Hesaplama yapılırken, mevsimlik işçilikte geçen süreler de dikkate alınarak daimi kadroya geçirildiği ilk tarihten itibaren derece ve kademesi denetime elverişli şekilde her bir yıl için ayrı ayrı gösterilmeli, buna göre derece ve kademesine isabet eden ücret üzerinden varsa fark işçilik alacakları hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Davacının fiilen yaptığı iş belirlenmeden ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi isabetsiz olup ikinci kez bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç :

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1558, Karar No: 2011/4722, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1558 E.  ,  2011/4722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KATILAN DAVACI: ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 129 ada 240 parsel sayılı 1129,54 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Arsa niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden Hazineye kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla Andırın Kadastro Mahkemesine dava açmış ancak askı ilan süresi içinde dava açılmadığı gerekçesiyle Andırın kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Orman Yönetimi ise orman savı ile davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu ... İlçesi, ... Köyü, 129 ada 240 parsel sayılı taşınmazın davalı....oğlu ... adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılarak 27/08/2008 ila 25/09/2008 tarihleri arasında sonuçları ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın ibreli ağaç rumuzlu bölmede, orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve hazinenin dayandığı tapu kaydının kaya, kaya, .... sınırlı olup her yere uyabilecek nitelikte kayıt olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 20/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9429, Karar No: 2023/2431, Tarih: 06.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9429 E.  ,  2023/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki icra memur muamelesini şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi üçüncü kişi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi üçüncü kişi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi üçüncü kişi; dosya borçlusunun farklı bir şirket olduğunu, kendisnin takip dışı üçüncü kişi olduğunu, haciz yapılan adresin kendine ait olduğunu alacaklı tarafça adresin borçlunun adresi gibi gösterilmiş olduğunu, icra memurunca adresin borçluya ait olup olmadığının kontrol edilmediğini, adresin borçla ilgisi olmayan üçüncü kişinin adresi olduğu, vergi levhası sunulduğu ve beyan edildiği halde borçlunun adresiymiş gibi haciz ve muhafaza işlemi yaptığını, takip dışı üçüncü kişinin adresinde bulunan tüm malların haczedilip muhafaza altına alındığını, tüm itirazlara rağmen tüm mallarının yediemin deposuna götürüldüğünü, haciz adresine gelindiğinde alacaklı tarafın üçüncü kişinin adresinde haciz yapılması yönünde bir talebi de olmadığını, icra memurunun üçüncü kişiye ait adreste borçlunun adresindeymiş gibi dosya borcunu esas alarak haciz yapmasının yasaya aykırı olduğunu, talimat dosyada bulunan haciz tutanağının iptalinin gerektiğini, talimat icra müdürlüğünden haciz tutanağının iptali talep edilmişse de, taleplerinin reddedildiğini ileri sürerek haciz tutanağının iptaline talebinin reddine dair kararın kaldırılmasını, 03.03.2021 tarihli usulsüz haciz tutanağının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Alacaklı; şikayetçi tarafça hacizde istihkak iddiasında bulunulmuş olduğu, ilgili haciz tutanağının imza altına alındığını, bu sebeple davacının özgür iradesi ile imza altına almış olduğu tutanağa karşı daha sonra itiraz etmesinin samimiyetten uzak olduğunu, iradesinin fesada uğradığı gibi bir iddiası da bulunmayan davacının haciz tutanağının iptalini talep etmesinin mümkün olmadığını, hacizde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığını, davacının haciz esnasında istihkak iddiasında bulunduğunu, istihkak iddiası olması sebebi ile İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2020/23271 E. sayılı dosyasında icra müdürlüğü tarafından İİK m. 96-97 maddeleri uyarınca İcra Tetkik Mercine gönderilmesine karar verildiğini, esas icra müdürlüğü tarafından dosya İİK m. 96-97'ye göre icra mahkemesine gönderildiğinden bu şikayeti açmakta hiçbir hukuki yararı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İstanbul 14. İcra Dairesi 2020/23271 E. sayılı dosya ile borçlu Baş Ticaret... ve Oğulları Mob. Ve Paz. Ltd. Şti. aleyhine icra takibi başlatıldığı, borçlu şirketin menkul malların haczi için Edirne İcra Müdürlüğünün 2020/462 Talimat sayılı dosyası ile menkul haczi yapıldığı, alacaklı vekilinin göstermiş olduğu adres olan "....., Mah. ...., Cad. No:143 Havsa Edirne" adresinde talimat icra müdürlüğü tarafından yapılan haczin esas icra müdürlüğü talimatı ile gerçekleştiği anlaşıldığından haciz işleminin iptaline yönelik davacı 3. kişinin talebinin reddine ilişkin Edine İcra Müdürlüğünün 10.03.2021 tarihinde verdiği kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi üçüncü kişi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi üçüncü kişi; aynı hususları tekrarla birlikte, mahkemece, talimat icra müdürlüğünün esas icra dairesinin talimatı ile işlem yaptığı gerekçesine dayanılmışsa da, esas icra dairesinin borçla ilgisi olmayan 3. kişilerin mallarının haczi ve muhafaza altına alınması yönünde karar alma yetkisi bulunmadığını, kanunun açık hükmüne aykırı haciz yazısının talimat icra dairesince uygulanmasının da hukuka aykırı olduğunu, haciz adresine gelindiğinde alacaklı tarafın üçüncü kişinin adresinde haciz yapılması yönünde bir talebi de bulunmadığını icra memurunun üçüncü kişiye ait adreste borçlunun adresindeymiş gibi dosya borcunu esas alarak kendiliğinden haciz yapmasının kamu düzenine, yasaya ve hukuka aykırı olduğunu ayrıca alacaklı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; talimat icra müdürlüğü tarafından yapılan haciz işlemi esas icra müdürlüğü talimatı ile gerçekleştiği gibi, hacze ilişkin istihkak iddiasında bulunan 3. kişi tarafından ancak iddianın istihkak iddiası olarak ileri sürülmesi mümkün olduğundan, istihkak iddiasında bulunan 3. kişi tarafından haciz tutanağının iptali talebinin mümkün olmadığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi üçüncü kişi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi üçüncü kişi; şikayet ve istinaf dilekçesindeki hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, talimat dosyadan yapılan haciz tutanağının iptali ve icra müdürlüğü kararın kaldırılması hususuna yönelik şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK’nın 16. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi üçüncü kişi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.