muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6640, Karar No: 2008/9276, Tarih: 26.06.2008

Dosyaya getirtilen çekişmeli parselin tesbitine esas alınan tapu kayıtları, komşu parsel tunakları ve bu parsellerin tesbitine esas alınan tapu kayıtları getirtilen haritalar ile birlikte incelendiğinde, çekişmeli parsele toplam 210 atik dönüm yüzölçümündeki ... 1310 tarih 3 ve 4 numaralı sicillerden tevhit ve ifraz yoluyla gelen Nisan 1328 tarih ve 16 sıra numaralı

kaydın tedavülü olan ... 1328 tarih ve 25 sıra numaralı tapu kaydının, dava dışı 105 sayılı parsele ise aynı kökten gelen Nisan 1328 tarih 15 sıra numaralı tapu kayıtlarının uygulandığı, dava dışı 104 sayılı parsele ise 1322 yılında senetsizden oluşan Eylül 1322 tarih ve 6 numaralı tapu kaydının uygulandığı, bu taşınmazlar yine aynı yerde bulunan ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına tesbitleri kesinleşen 267 ve 269 sayılı parseller ile birlikte düşünüldüğünde çevrelerinin kuzeyden yol, diğer yönlerden ise sınırlaması itirazsız kesinleşip tapuya tescil edilen ... DEVLET ormanı ile çevrili olduğu, 105 sayılı parsele uygulanan kaydının çekişmeli parsel yönünü ... ... ...okusa da çekişmeli parsele uygulanan tapu kaydının Doğusu ... ... ..., Batıyı ..., ...yolu ve güneyi ise Anbiyaya ferağ olunan tarla okuduğu, dava dışı 104 sayılı parsele uygulanan tapu kaydının ne dava dışı 105 sayılı parsele uygulanan tapu kaydı maliklerini, ne de çekişmeli parsele uygulanan tapu kaydı maliklerini okumadığı gibi, dava dışı 105 parsel ile çekişmeli 268 sayılı parsellerin kadastro tesbitlerine esas alınan tapu kayıtları da dava dışı 104 sayılı parsele uygulanan tapu kaydı maliklerini göstermediği anlaşılmaktadır.

Yerel bilirkişi sözleri ve temyiz incelemesi sırasında getirtilen tapu kayıtları birlikte incelendiğinde, çekişmeli parselin kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının çekişmeli parseli kapsadığının kabul edilemeyeceği, Bu tapu kaydının sınırındaki ... Yolu’nun sınırı çekişmeli parselin Kuzeyinde yer alan yol olduğu kabul edilse bile, kilometrelerce uzunluğunda olana Kuzeyde orman sayılmayan alanlarda devam etmesi ve tapu kaydındaki diğer sınırlar taşınmaza uymadığından kaydın çekişmeli parseli kapsadığı, yine kabul edilemez. ... Yolu dışındaki sabit kabul edilebilecek tek sınır olan ... ... ... sınırı Kuzeydeki yol ile Deniz arasında tarif edildiğine göre, kadastro tesbitine esas alınan tapu kaydının kapsamının ... ... ... tesbit edilerek, o tarlanın sınırında aranması gereklidir. Kısmi kadastro sırasında bu tapu kaydının çekişmeli parseli kapsadığı, yine 1959 yılında yapılan genel kadastroda da, aynı kökten gelen Nisan 1328 tarih ve 15 sıra numaralı tapu kaydının dava dışı 105 sayılı parseli kapsadığı yönündeki kadastro ekibinin belirlemeleri davacı Hazineyi bağlamaz.

Diğer taraftan; 1976 yılında 7 Numaral Orman Kadastro Komisyonuna bağlı 2 Numaralı ... tarafından 26.10.1976 gün 8 numaralı tutanakla tesis edilen 2022 ila 2032 numaralı orman sınır noktalarından oluşan orman sınır hattı ile tüzüğün 2/a ve 10 maddesi gereğince 15.11.1961 tarihinden önce orman niteliğini yitirmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan (P.II) numaralı poligonuna, Sabit ... ve arkadaşlarının itirazları olmadığı halde, 7 Numaralı Komisyonca 22 numaralı tutanakla incelenerek, belirtilen sınır noktaları arasında kalan taşınmazın itirazcıların dayandığı Eylül 1322 tarih ve 6 sıra numaralı tapu kaydı ile Nisan 1328 tarih ve 15 sıra numaralı tapu kayıtları kapsamında kaldığı gerekçesiyle, (P.1) numarası verilerek 104 ve 105 sayılı parsellerle birlikte orman sınırları dışına çıkarılmışsa da, sözü edilen Eylül 1322 tarih 6 numaralı tapu kaydının dava dışı 104 sayılı parsele, Nisan 1328 tarih ve 15 sıra numaralı tapu kaydının ise dava dışı 105 sayılı parsele uygulandığı, 7 Numaralı Orman Kadastro Komisyonun 22 numaralı itirazları inceleme tutanağında çekişmeli parselin kadastro tesbitine esas alınan Nisan 1328 tarih ve 16 sıra numaralı tapu kaydından hiç söz edilmediği gözetildiğinde, bir an için çekişmeli 268 sayılı parselin Nisan 1328 tarih ve 16 numaralı sicilden gelen tapu kayıtları kapsamında olduğu kabul edilse dahi, bu tapu kaydı kapsamındaki yerin 7 Numaralı Orman Kadastro Komisyonunca itirazların incelenmesi sırasında 2001 ila 2021 OSN (P.1) numaralı poligonunun orman sanırları dışına çıkarılmadığı, komisyon kararına konu P.1 olarak orman dışına çıkarılan yerin dava dışı 104 ve 105 sayılı parseller olduğu, (Çünkü 2022 ila 2032 OSN ile çevrili 268 sayılı parsel yerine kişilerin bir itirazının bulunmadığı, önce 22 nolu itirazları inceleme tutanağında 104 ve 105 sayılı parseller ile 268 sayılı parselin bulunduğu yer bir bütün halinde (I) poligon numarası verildiği, bu durumda 2022 ila 2032 OSN’larının çevirdiği 268 sayılı parsel hakkında itirazları inceleme komisyonunun kişiler yararına bir karar vermediği, bu yerle ilgili sadece Orman Yönetiminin itirazını ret ettiği, 26.10.1976 gün ve 8 numaralı ilk tutanakta belirlenen durumda (1744 Sayılı Yasanın 2/1. fıkrası gereğince nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma işleminde) bir değişiklik yapmadığı sonucuna ulaşılır.

Ayrıca, Tapuda ... Devlet ormanı olarak kayıtlı taşınmazın bir bölümünün orman kadastro komisyonunca 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/2 maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılması halinde bu yer tapuluysa, yasa ve tüzüğün öngördüğü diğer koşullar oluşursa gerçekleşmişse tapu sahibine geri dönecek, ve Hazine adına olan orman nitelikli tapu kaydından bu miktar azaltılacaktır. Ancak taşınmaz kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/1 Maddesi gereğince tapulu olduğu kanaati ile orman dışına çıkarılmış ancak tapulu değil yada Orman Kadastro Komisyonunun uyduğunu kabul ettiği tapu kapsamında değilse, ya da tapu kapsamında olsa bile orman sınırı içire alınma işlemi kesinleşmekle tapu yasal değerini yitireceğinden ve taşınmazın öncesi orman olması nedeniyle nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkarılsa bile yine o yer tapu sahibine dönmeyecektir. Hazinenin tapulu yeri olmaya devam edecektir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer 1938 yılında yapılan orman kadastrosunda orman olarak sınırlandırmasının kesinleşmesiyle ... Devlet Ormanı olarak tapuya kayıt edildiğine ve bu nedenle 1959 yılında yapılan genel kadastroda devlet ormanı olarak tapulama dışı bırakıldığına göre zilyetlikle kazanılması da mümkün değildir.

Açıklanan hususlar gözetilerek, çekişmeli taşınmazın Mart 1947 tarih 118 numarada ... Devlet Ormanı niteliğiyle Hazine kayıtlı olduğu düşünülerek Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddi yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 26/06/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23192, Karar No: 2013/8480, Tarih: 17.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23192 E.  ,  2013/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, Sanık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Suça sürüklenen çocukların atılı suçu işlemediklerini savunması, şikâyetçinin ise gece 23.01.2010 tarihinde 17:00 sıralarında iş yerinden ayrıldığı 24.01.2010 tarihinde saat 09:00 sıralarında iş yerine geldiğini beyan ettiği, sanık ...'ın ise suça sürüklenen çocukların hırsızlığa konu malları 06:30-07:00 sıralarında getirdiklerini beyan ettiği, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 07:19 olması karşısında, kuşkudan sanık yararlanır kuralı uyarınca eylemin gündüz saatlerinde işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden ve gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan, hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK.'nın 143. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2358, Karar No: 2021/1251, Tarih: 10.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2358 E.  ,  2021/1251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, karar verilmesine yer olmadığı

Sanık hakkında 08.10.2013 tarihinde verilen ilk hükmün, sanığa 09.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği, hükmün Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine 2012 takvim yılıyla sınırlı olarak temyiz incelemesinin yapıldığı, sanık müdafinin 08.10.2013 tarihli ilk hükme yasal süresi içinde 13.11.2013 tarihinde muhabere yoluyla Gaziosmanpaşa Asliye Ceza Mahkemesi kanalıyla gönderdiği temyiz dilekçesinin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde bulunmadığı için sanık müdafinin temyiz talepleri yönünden inceleme yapılmadığı anlaşıldığından; mahkemenin 08.10.2013 tarihli ilk hükmüne yönelik sanık müdafi ile 14.05.2019 tarihli son hükme yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelemesinde;

1- Katılan vekilinin 2012 takvim yılına ilişkin sahte fatura düzenleme suçundan karar verilmesine yer olmadığına dair 14.05.2019 tarihli hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükümden önce 05.08.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinin 1.fıkrasında düzenlenen ve Bölge Adliye Mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’nin 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış ise de katılan vekilinin 03.06.2019 tarihinde elektronik posta ile tebliğ aldığı hükme karşı mahkemenin bildirdiği 15 günlük süreden sonra 24.06.2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık müdafinin 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme sularından kurulan 08.10.2013 tarih, 2012/883 Esas ve 2013/813 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2- Sanık müdafinin 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme sularından kurulan 08.10.2013 tarih, 2012/883 Esas ve 2013/813 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

“2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

3- Sanık müdafinin 2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları ile 2012 takvim yılında defter ve belge gizleme suçundan kurulan 08.10.2013 tarih, 2012/883 Esas ve 2013/813 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

a) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34/1, 230, 232 ve 289/1-g. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın fiillerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

b) Defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiği, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Boğaziçi Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığından defter ve belge isteme yazısının aslının veya onaylı örneğinin getirtilmesi istenmesine rağmen 22.07.2019 tarihli gelen yazı ile defter ve belge isteme yazısının bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla; yasal unsurları itibarıyla oluşmayan "defter ve belgeleri gizleme" suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı,

c) Kabule göre de ; Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 10.02.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8281, Karar No: 2023/375, Tarih: 01.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8281 E.  ,  2023/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/466 E., 2021/112 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı ile imzalanan 12.10.2012 tarihli Eğitim Hizmetleri Sözleşmesi başlıklı işbaşı eğitim programında tarafların yükümlülüklerinin açıkça sayıldığını, davalının bu yükümlülüklere uyacağına dair sözleşmeyi kabul ettiğini, davalı ile ortaklaşa düzenlenen kat görevlisi mesleğinde 40 kişilik sözleşmenin 12.10.2012 tarihinde imzalandığını, davalı tarafından kat görevlisi mesleğinde yürütülen 40 kişilik %66 istihdam garantili eğitimlerinin ve sınavlarının iki grup halinde yapıldığını, davalı yükümlülüklerini yerine getirmediği için davalı tarafa ödenen ve kurum tarafından talep edilen 28.989,25 TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, şirketleri tarafından yapılan sözleşmedeki bütün yükümlülüklerini yerine getirdiklerini, belirtilen kurslara ilişkin olmak üzere ilgili kursiyerler için istihdamın sağlandığını ve bu kişilerin çalışmaya başladıklarını ancak daha sonradan istihdam edilenlerin kendi özel ve keyfi nedenlerle işe devam etmemelerinin şirketlerini bağlayıcı nitelikte olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli ve 2015/54 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararıyla; davacının davasının kısmen kabulüne; 16.200,66TL nin 19.12.2013 ödeme(temerrüt) tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli ve 2015/54 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararıyla; davacının davasının kısmen kabulüne; 16.200,66TL nin 19.12.2013 ödeme(temerrüt) tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 16.09.2020 günlü, 2020/4426E.-2020/4262K. sayılı ilamı ile; uyuşmazlığın çözümünde taraflar arasında imzalanan sözleşme hükümlerinin incelenmesinin gerektiği, sözleşmenin istihdam yükümlülüğünü düzenleyen 23.1. maddesininde "kursiyerlerin en az %66 sının sınavı takip eden tarihten itibaren "en geç 3 ay içerisinde işe başlatılmış olmak kaydıyla" 3 ay içerisinde 3 aydan az olmamak üzere kurs süresi kadar kendi bünyesi dışındaki kurumlarda kurum ve kuruluşlarda istihdamda kalması zorunludur...." düzenlemesine yer verilmiş olup anılan sözleşme hükmü dikkate alındığında % 66 istihdam şartının mezun olan kursiyer üzerinden değerlendirilmesi doğru olmayıp toplam kursiyer sayısı üzerinden değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek mahkemece, sözleşmenin 23.1. maddesi dikkate alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, toplam kursiyer sayısının 40 olduğu, bu sayının %66'sının 27 olduğu, 8 kursiyerin istihdam edildiği, 19 kursiyerle ilgili sözleşme hükümlerinin yerine getirilmediği anlaşılmakla, 19 kursiyer için ödenen 1.157,19 TL üzerinden hesaplama yapılarak, davacının davasının kısmen kabulüne; 21.986,61 TL'nin ödeme tarihi olan 19/12/2013 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; öncelikle taraflar arasında yapılan İstihdam Garantili Eğitim Hizmetleri Sözleşmesinin kendine has bir sözleşme olduğunu, çalışma hayatında nitelikli iş gücünü artırmak ve bunun çalışma hayatında devamlılığı sağladığını, davalı tarafın kurs verilen kursiyeleri almış oldukları eğitim çerçevesinde istihdam etmeyi garanti ettiğini, buradaki amacın sadece istihdamı sağlamak olmayıp, istihdamda nitelikli iş gücünü de artırmak olduğunu, yerel mahkemenin eğitim görmeyen kursiyerlerin istihdamını sağlamayı gerekli görmediğini, buna yönelik alınan bilirkişi raporlarına itirazlarını aynen tekrarladıklarını, taraflar arasındaki eğitim sözleşmesi incelendiğinde 23.4. maddesi uyarınca kursu tamamlayan kursiyerlerden istihdam edilmeyenlerin yerine sırası ile başka kursiyerler, İşkur’a kayıtlı işsizlerden istihdamın sağlanmasının gerektiğini, davalı tarafın bu prodesüdürleri yerine getirmeyip sözleşmeye aykırı davrandığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince istihdam yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalıdan sözleşme gereğince ödemekle yükümlü olduğu bedelin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Sözleşme özgürlüğü

" başlıklı 26. maddesinde; "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler." düzenlemesine yer verilmiştir. Sözleşmeyle bağlılık ilkesi gereğince de taraflar akdettikleri sözleşmedeki hüküm ve koşullar ile bağlıdır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 112. maddesi uyarınca “Borç hiç veya gereği gibi ifa edilmezse borçlu, kendisine hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini ispat etmedikçe, alacaklının bundan doğan zararını gidermekle yükümlüdür.”

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararın bozulması 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları, bozma ilamı ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesi gereğince sözleşme içeriğine göre yapılan değerlendirme ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.