muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9158, Karar No: 2024/6831, Tarih: 03.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9158 E.  ,  2024/6831 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/899 E., 2023/1175 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/134 E., 2021/193 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının müvekkiline şiddet uygulaması ve küçük bebeğini alacağım diye tehdit etmesinden kaynaklı psikolojisinin bozulduğunu, ilgisiz olduğunu, kumar oynadığını, ortak evi muvazaalı sattığını, evi terk ettiğini, çocuklarından ...'nin otizimli olduğu, aylık okul ücretinin 6000,00 TL civarı olduğunu belirterek tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesini, ... için aylık 2000,00 TL, ... için 500,00 TL tedbir ve iştirak; müvekkili için aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakaların her yıl enflasyon oranında artırılmasına, 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle: adına kayıtlı bulanan taşınmazın evlilik birliği içerisinde alındığı farz edilerek tedbir konulduğu, konulan tedbirin kaldırılmasını, evlilik birliği içerisinde alınan ve davacı tarafından satılan 34 ES 9698 plakalı araca ve Halk Bankasında yer alan 60.000,00 TL değerinde altın hesabına tedbir konulmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının eşine karşı fiziksel şiddet uyguladığı, kumar oynadığı, otizmli çocuğun eğitimi için gerekli desteği sağlamadığı, tam kusurlu davranışlarıyla birliğin sarsılmasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, alınan sosyal inceleme raporu ve çocukların yüksek menfaati gereğince velâyetin anneye tevdiine, çocuk ... için aylık 250,00 TL tedbir ve iştirak; çocuk ... için aylık 1500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, koşulları oluştuğundan davacı kadın lehine aylık 250,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 15.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tazminat ve nafaka miktarlarının düşük olduğunu, nafakalara TEFE oranında artırım yapılması gerektiği belirterek tazminat ve nafaka miktarları yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tazminatlar ve nafaka miktarlarının düşük olduğu gerekçesi ile davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm tesisine, kadın yararına aylık 500.00 TL yoksulluk nafakasına, Çocuk ... için aylık 2000,00 TL tedbir ve iştirak; ... için 500,00 TL iştirak nafakasına, nafakanın TÜFE oranında artırılmasına, 35.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, davacı kadının sair istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek tazminatlar ve nafaka miktarlarının azlığı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tazminatlar ve nafakaların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 inci, 330 uncu, 331 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4144, Karar No: 2017/9507, Tarih: 16.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4144 E.  ,  2017/9507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde,... ili, Merkez ilçesi, ... mahallesi, ... ada 23 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ... Pasajı işhanında müvekkiline ait... nolu bağımsız bölümün arsa payının yanlış hesaplandığını belirterek bu yanlışlığın düzeltilerek diğer bağımsız bölümlerin arsa payları ile birlikte değişikliklerinin tapuya işlenmesini, 6306 sayılı Kanun uyarınca taşınmazın bulunduğu binanın hatalı ve eksik arsa payları üzerinden açık arttırma ile satılma veya yeniden bina yapılması ihtimali neticesinde telafisi imkansız zararların meydana gelmesi ihtimali bulunduğundan dava neticeleninceye kadar yapılacak işlemlerin tedbiren durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile bağımsız bölümlerin arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan ana yapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 29.04.1988 tarihinde doğrudan kat mülkiyeti kurulduğunda; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı ve kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkça saptanmadığı görülmektedir. Bilirkişilerce hesaplanan yeni arsa payları ile mevcut arsa payları arasında oransal olarak anlamlı bir farkın bulunmadığı ve kat mülkiyetinin kurulduğu tarihten bu yana geçen uzun süre içerisinde arsa paylarına herhangi bir itiraz ileri sürülmediği de dikkate alındığında arsa payının düzeltilmesi davasının reddi yerine, soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12889, Karar No: 2019/18526, Tarih: 19.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12889 E.  ,  2019/18526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki dava ve birleştirilen dava kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı birleştirilen davanın davalısı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/380 E. - 2018/152 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen dava kamulaştırmasız elatılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince dava ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, birleştirilen davanın davalısı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi 2649 ada 134, 135, 137 ve 138 parsel sayılı taşınmazlara dava tarihlerindeki değerlerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedellerinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Birleştirilen davanın davalısı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15963, Karar No: 2015/20411, Tarih: 11.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15963 E.  ,  2015/20411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/49965

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Adana 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2011/198 (E) ve 2012/1170 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Duruşmada, zararının çoğunun giderilmediğini belirten yakınanın, 26.02.2011 tarihinde, karakola gidip, çalınan meyve ve sebzelerin, suça sürüklenen çocuğun annesi S.. K.. tarafından tam ve eksiksiz olarak poşetler halinde kendisine teslim edildiğini söylediğinin aynı tarihli tutanaktan anlaşılması karşısında, tutanak kapsamı hakkında yeniden beyanı alınıp, iadenin tam olmaması halinde, kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılmasına rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Fiili işlediği sırada onbeş yaşını doldurup, onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezada, TCK'nın 31. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması gerekirken, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca yarı oranında indirim ile eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, yeniden kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2086, Karar No: 2025/2375, Tarih: 05.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/2086 E.  ,  2025/2375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1662 E., 2024/360 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Safranbolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/74 E., 2022/118 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının murisi ...'ın 187 ada 15 parsel sayılı, altında dükkanları olan bahçeli üç katlı kargir oteldeki 3/16 payını davalı oğlu ...'a 22.11.1999 tarihinde devrettiğini, aynı tarihte ...'ın diğer paydaşlardan da 10/16 payı devraldığını, murisin tüm mal varlığını davalı ...'in kullanımına sunduğunu, ayrıca diğer kızı ...'e birçok maddi imkan sağladığını, son yıllarında davacıya ise sadece 2.000,00 TL gönderdiğini, murisin dava konusu taşınmazı satmaya herhangi bir ihtiyacı olmadığı gibi davalı ...'in de taşınmazdaki dava konusu payı alacak gelirinin bulunmadığını, satış tarihi itibariyle 32 yaşında olduğunu, temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı yapıldığını; murisin 111 ada 18 parseldeki ....Konut Yapı Kooperatifindeki paylarını davalılar .... ve ....’a bağışladığını, 487 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki 5 ve 6 nolu bağımsız bölümleri de davalı ...'in oğlu davalı ...'e vasiyet ettiğini, .... Gıda Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. olarak bir şirket kurduğunu, bu şirketin %51 hissesini ...'a, %30 hissesini.....'e verdiğini, %19 hissesinin de muris adına olduğunu, murisin sahibi olduğu ....’nın üretim faaliyetlerini bu şirkete sermaye olarak verdiğini, davacının hissedar olmadığı bir şirkete kazandırılan bu değerin de tenkise tabi olduğunu ileri sürerek 187 ada 15 parseldeki murise ait 3/16 payın tapu kaydının iptali ile muris adına tesciline veya davacının miras payı oranında davacı adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise; 111 ada 18 parseldeki bağımsız bölümler ile 487 ada 5 ve 6 nolu bağımsız bölümler ve Safrantat Lokumları'nın marka değeri yönünden tenkise karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... vekili; davalı ...'in .... Gıda Limited Şirketinin %30 oranında hissedarı olduğunu, kuruluş sermayesinin davalı tarafından ödendiğini, .... Konut Yapı Kooperatifine üyelik sonrasında yapılan tüm ödemelerin, bakım ve onarım işlerinin davalı tarafından yapıldığını, vasiyetname uyarınca yapılan kazandırmanın murisin kendi iradesi ile torununa duyduğu minnet karşılığında bırakıldığını, tenkis davasının dinlenebilmesi için öncelikle sağlar arasındaki kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarının zedelenmiş olmasının gerektiğini, murisin davacıya İstanbul’da ev aldığını ve iş yeri açtığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... vekili, murisin 1967 yılında lokum dükkanı açtığını, davalının çocukluğundan itibaren bu dükkanda çalıştığını, liseyi yarıda bıraktığını, 1990 yılından itibaren işletmenin davalı tarafından idare edildiğini, davalının çalışması sonucu anılan işletmenin ticari faaliyetinin büyüdüğünü, murisin 1994 yılında da bu yöne ilişkin davalıyı vekil tayin ettiğini, davalının 1999 yılında otel işletmeciliği yapmaya karar verdiğini, davaya konu edilen oteldeki 3/16 payı bedelini ödeyerek muristen satın aldığını, 28.04.2000 tarihinde bu oteli işletme amacıyla .... Ltd. Şti.'yi kurduğunu, sonrasında Safrantat markasını büyütmek ve kurumsallaştırmak üzere yeni iş yerleri açıldığını, davacının muris ile beşeri ilişkilerinin çok iyi olduğunu, yurt dışında dil eğitimi aldığını, tüm masraflarının muris tarafından karşılandığını, davacının üniversite öğrencisi olduğu dönemde murisin kendisine otomobil aldığını, 2003 yılında davacıya İstanbul’da iş yeri açtığını, İstanbul'da bir ev satın aldığını, davacının 2004-2005 yıllarında ikinci evliliğini yaptığını, Safranbolu’dan farklı şehirlerde yaşadığını, ailesinden kopuk yaşamayı tercih ettiğini, murisin sağlığının bozulduğu dönem muris ile ilgilenmediğini ancak murisin buna rağmen davacıya nakdi yardımlar yapmaya devam ettiğini, muristen mirasçılarına birçok malvarlığı kaldığını, davacının eğitimi ve sonraki yaşantısı için yapılan harcamaların bedelinin hesaplanarak TMK'nın 669. maddesi gereğince denkleştirmeye tabi tutulup miras payının hesaplanması gerektiğini, murisin ölümünden önceki bir yoldan daha önce saklı pay kurallarını etkisiz kılma amacı taşımadan yaptığı bağışlamaların tenkise tabi olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; dava konusu 187 ada 15 parsel yönünden iddianın kanıtlandığı, murisin mal varlığını satmaya ihtiyacı olmadığı, temlik sonrasında mal varlığında bir artış olmadığı gibi bedelin ödendiğinin de kanıtlanamadığı, murisin paylaştırma amaçlı hareket etmediği, temlikin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile anılan taşınmaz yönünden davanın kabulüne; tenkis talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; murisin dava konusu 15 parsel sayılı taşınmazdaki payını satış ihtiyacının olmadığı, temlikte gösterilen bedelin, taşınmaz payının gerçek değerinden düşük olduğu, temlik bedelinin murise ödendiğine dair dosyada bir delil bulunmadığı, tanık beyanlarından davacı ile murisin arasının açık olduğunun ve aileden uzaklaşması için davacıya İstanbul'da bir ev ve araba alındığının anlaşıldığı, murisin sağlığında tüm mirasçıları kapsayacak şekilde ve hak dengesini gözetir bir paylaşım yaptığının ispat edilemediği, 15 parsel sayılı taşınmaz payına ilişkin olarak açılan davanın ispatlandığı ancak murisin dava konusu taşınmazdaki 3/16 payını davalı ...'e temlik ettiği, bu pay yönünden hüküm tesis edilmesi gerekirken davalı adına kayıtlı tüm payın davacının miras payı oranında iptal ve tesciline karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; murisin gerçek iradesinin davacıdan mal kaçırmak amacıyla yapılarak muvazaalı olduğunun kabulüne imkan bulunmadığını, murisin terekesinde çok sayıda taşınmaz olduğunu, davacı ...'a İstanbul/Kadıköy'de bir ev ve sıfır model araba aldığını, mal kaçırma kastının kanıtlanamadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile tenkis isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; muris ...’ın 23.07.2020 tarihinde öldüğü, geride davacı kızı ile davalı çocukları .... ve ....’in mirasçı olarak kaldığı, davalı ...’ın davalı ...’un oğlu olduğu, murisin 187 ada 15 parseldeki 3/16 payını 22.11.1999 tarihinde davalı ...’e satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 29.495,43 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 29.495,43 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.05.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.