muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/29, Karar No: 2008/5581, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/29 E.  ,  2008/5581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 107 ada 23 parsel sayılı 2259 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ağaçlık cinsiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmış, Hazine aynı iddia ile müdahil olduktan sonra mahkemece davanın reddine, dava konusu parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 29.05.1979 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür. Hükme esas alınan uzman bilirkişi ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, eğiminin % 30 civarın da olduğu, üzerinde 10 - 30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe cinsi orman ağaçları bulunduğu, bu ağaçların alanın terkedilmesiyle kendiliğinden yetiştiği ve toprak yüzeyinde az miktarda humus tabakası olduğu, toprak derinliğinde humus olmadığı, 1959 ve 1978 tarihli memleket haritasında ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında yeşil renkli ormanlık alanda kalmakla birlikte ağaçlık alanların çevresiyle birlikte 3 hektarı aşmaması nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Yerel bilirkişi taşınmazın önceden mısır tarlası iken yüksek eğim nedeniyle uzun süre ekilememesi sonucu ağaçlık ve çalılık haline geldiğini haber vermiştir.. Bir taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ayrı, 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerinde yazılı zilyedlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmemesi ayrı konulardır. Hazine zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığını iddia etmektedir.

6831 Sayılı Yasanın 1. maddesinin ikinci fıkrasındaki bendlerde hangi tür taşınmazların orman sayılmayacağı belirtilerek ormanın olumsuz yönden tanımı yapılmıştır. Bunlardan 1/G bendi “orman sınırları dışında, yüzölçümü 3 hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaçcıkla kaplı yerlerin”, 1/J bendinde “funda ve makilikle kaplı orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin” orman sayılmayacağını öngörmektedir. (G) bendine konu olacak yerlerin “sahipli” yani tapulu arazi olması, (J) bendine konu olabilecek yerlerin ise orman toprak muhafaza karakteri taşımaması yani eğiminin % 12'nin altında olması gerekir. Çekişmeli taşınmazın tespiti belgesiz zilyedliğe dayalı olarak yapılmıştır. Sahipliliği belgeleyen bir tapu kaydı bulunmadığı gibi taşınmazın eğimi % 35 civarındadır. Kullanılmaması nedeniyle üzerinde kendiliğinden yetişmiş 10-30 yaşlarında kayın, gürgen, meşe ağaçları bulunduğu gibi 1954 tarihli hava fotoğrafından bütünlemesi yapılan 1959 tarihli memleket haritası ile 1978 tarihli memleket haritasında orman alanında kaldığı ve 1954 yılından beri tarım amaçlı olarak kullanılmadığı ve bu hali ile taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve zilyetlikle kazanılamaycak yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece, yukarıda açıklanan olgular gözönünde bulundurularak ve taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu ve zilyetlikle kazanılamayacağı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken farklı görüş ve düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Yönetime iadesine 08/04/2008 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7568, Karar No: 2012/12961, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7568 E.  ,  2012/12961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Hiz. A.Ş vek. Av. ... ile davalı ... Üni, Rek. (Hacettepe Üni. Döner Sermaye İşl. Müdürlüğü) vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 07.05.2010 gün ve 777-216 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 16.11.2011 gün ve 1225-14116 sayılı ilamına karşı taraf vekilleri tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 203.00 TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/22013, Karar No: 2013/18089, Tarih: 29.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/22013 E.  ,  2013/18089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında kıyı karar çizgisi içinde kaldığından tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/577, Karar No: 2005/630, Tarih: 16.11.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/10-577 E.  ,  2005/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

|  |  |  |

| --- | --- | --- |

| **Mahkemesi** | : | Trabzon İş Mahkemesi |

| **Günü** | : | 180-191 |

| **Sayısı** | : | 11.5.2005 |

|  |  |  |

|  |  |  |

Taraflar arasındaki *“rücuen alacak”* davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Trabzon İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.7.2004 gün ve 2002/428 Esas-2004/269 Karar sayılı kararın incelenmesi taraflar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 22.11.2004 gün ve 2004/9356 Esas-10666 Karar sayılı ilamı ile,

*(...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Sosyal Sigortalar Kurumu Avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir.*

*2-Davalı Avukatının temyiz itirazları yönünden;*

*Davalı işveren vekili, yanıt dilekçesinde ve yargılama sürecinin sonraki aşamalarındaki beyanlarında, 19.08.1991 tarihindeki iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalının, iş kazasının üzerinden 11 yıldan fazla bir zaman geçtikten sonra tespit edilen sürekli iş göremezlik ile işyerlerinde meydana gelen iş kazası arasında illiyet bağı bulunmadığını ileri sürmesi karşısında, davalı işveren vekilinin bu savunmaları doğrultusunda, 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür doğrultusunda inceleme yapılarak, sigortalının tedavisine ve sürekli iş göremezlik kaybı tespitine ilişkin dosyalar tüm içerikleriyle getirtilip, 19.08.1991 tarihinde davalı işyerinde davacının geçirdiği kaza ile S.S.K. Trabzon Bölge Hastanesi Sağlık Kurulunun 06.03.2002 tarihli raporuna istinaden tespit edilen sürekli iş göremezlik kaybı arasında illiyet bağının tespiti için öncelikle Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’ndan rapor alınması, anılan kurul tarafından verilen raporun davacı Kurum açısından bağlayıcı olmasına karşın davalı işverenin bu rapora da itiraz hakkının bulunduğu gözetilerek, itirazı halinde Adli Tıp Kurumu veya tıp fakültelerinin konuya ilişkin anabilim dalı uzmanlarından oluşturulan kurullardan rapor alınmak suretiyle, sigortalının sürekli iş göremezlik kaybı ile uğradığı iş kazası arasındaki illiyet bağının ve oranının kesin biçimde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.*

*O hâlde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN**: Davalı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

**A-Davacının isteminin özeti;** Dava, iş kazası nedeniyle oluşan meslekte kazanma gücü kaybı nedeniyle sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik geliri peşin değerinin davalı işverenden rücuan tahsili istemine ilişkindir.

**TEMYİZ EDEN**: Davalı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

**A-Davacının isteminin özeti;** Dava, iş kazası nedeniyle oluşan meslekte kazanma gücü kaybı nedeniyle sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik geliri peşin değerinin davalı işverenden rücuan tahsili istemine ilişkindir.

**B-Davalının yanıtının özeti;** İş kazasının üzerinden 10 yıldan fazla zaman geçtikten sonra ileri sürülen meslekte kazanma gücü kaybı ile davalı işyerinde geçirilen iş kazası arasında illiyet bağının bulunmadığı savunulmaktadır.

**C-Yerel Mahkemenin Kararının Özeti;** Davalı işverenin iş kazasının oluşumunda % 60 oranında kusurlu bulunduğu, zararlandırıcı olay nedeniyle sigortalıda % 45 oranında sürekli iş göremezliğin oluştuğunun kabulü ile tavan zarar miktarı tespit ettirilerek, istemin kabulüne karar verilmiştir.

**D-Temyiz Evresi Bozma ve Direnme;** Taraflar vekilinin kararı temyizi üzerine, Yüksek Özel Dairece, yukarıda, başlıkta yazılı gerekçeler ile hüküm bozulmuş, yerel mahkemece, davalı vekilinin, sigortalının maluliyeti ile aradan zaman geçmesi nedeniyle geçirdiği iş kazası arasında irtibat bulunmadığı yolundaki savunmasının hiçbir delile dayanmadığı, davalı tarafın soyut iddiasına karşılık, dosya içerisinde sigortalının geçirdiği iş kazası ile maluliyeti arasındaki bağlantıyı tespit eden ve aksi başka bir delille ispat edilemeyen sağlık kuruluşlarının raporlarının bulunduğu, raporlara rağmen iş kazası ile gerçekleşen meslekte kazanma güç kaybı arasında illiyet rabıtasının tespiti için yeniden sağlık kuruluşlarından rapor alınmasının davanın uzamasına neden olacağı belirtilerek direnme kararı verilmiştir.

**E-Maddi Olay:** Sigortalı S.. T.., 19.8.1991 tarihinde Trabzon Liman işletmesinde geçici işçi statüsünde çalışmakta iken, bir geminin ambarından çıkarılmak istenen çuvalların bir kısmının vincin sapanından kurtularak üzerine düşmesi nedeniyle SSK. Trabzon Hastanesi’nde tedavi altına alındığı, 23.8.1991, 13.9.1991 ve 16.10.1991 tarihli sağlık raporları ile sigortalının (sol kalçada luxation) tanısıyla 4 günü hastanede yatarak olmak üzere tedavisi yapıldığı, sonrasında sırasıyla 3 hafta, 1 ay ve 2 hafta sonunda çalışır- kaydı ile istirahatına karar verildiği, sigortalının 1991-2001 yılları (dahil) arasında anılan işyerinde mevsimlik çalışmasına devam ettiği, 2002 yılında davacı Kuruma başvurarak, *“hastalığının nüksettiğini, yürüme güçlüğünün başladığını”* belirtmesi üzerine düzenlenen 27.2.2002 günlü sigorta müfettiş raporunda; (1991 yılında geçirdiği kazanın iş kazası olduğu) saptaması üzerine, SSK. Trabzon Hastanesi’nde tedavi altına alınarak, verilen heyet raporunda belirtildiği üzere (sol kalçada posttravmatik osteoartrit) tanısıyla sol kalçasına total kalça protezi uygulandığı, 31.7.2002 (uygun bulma) tarihli gelir bağlama kararı ile anılan sigortalıya 30.10.1991 tarihinden geçerli olmak üzere % 45 sürekli iş göremezlik oranı dikkate alınarak iş kazası ve meslek hastalıkları sigortası kolundan gelir bağlandığı, bağlanan gelirlerin peşin değerlerinin tahsili amacıyla eldeki bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

**F-Gerekçe;** İş kazası sonrasında bedensel bütünlüğü ihlal edilen sigortalının bu durumu, mesleğini tam ve gereği gibi yürütmesine engel olacağı veya zorlaştıracağı için meslekte kazandırma gücü kaybından söz edilir. İş kazası sonucu ortaya çıkan meslekte kazanma gücü kayıp oranı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemler Tüzüğüyle getirilen cetvellere göre matematiksel bir yapı içinde belirlenir. Bu yöntemle bulunan güç kayıp oranı Kurum tarafından sigortalıya bildirilmektedir (SSK. md.31).

İş kazası sonucu sigortalının çalışma gücündeki azalma oranı maddi zarar miktarına etki eden unsurlardan en önemlilerinden olup, iş kazası nedeniyle zarar gören işçinin maddi zararından, bunun doğal sonucu olarak da Kurumun tavan zararından iş göremezlik derecesiyle orantılı bir indirim yapılacaktır.

Sürekli iş göremezlik halini düzenleyen 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 19/1. maddesi uyarınca; iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 10 azalmış bulunduğu Kurumca tesbit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanmakta olup, sürekli iş göremezlik geliri, sürekli iş göremezlik halini saptayan rapor tarihinden itibaren bağlanmaktadır. Gelirin başlangıç tarihi ise, hakkı doğuran rapor tarihi olacaktır.

506 sayılı Kanunun *“Raporlar”* başlıklı 109. maddesinde;

“ *Bu kanunun uygulanmasında:*

*A) Sigortalıların sürekli iş göremezlik, malullük ve erken yaşlanma hallerinin,*

*B) Hak sahibi kimselerin malullük durumlarının,*

506 sayılı Kanunun *“Raporlar”* başlıklı 109. maddesinde;

“ *Bu kanunun uygulanmasında:*

*A) Sigortalıların sürekli iş göremezlik, malullük ve erken yaşlanma hallerinin,*

*B) Hak sahibi kimselerin malullük durumlarının,*

*Tesbitinde, Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızalar esas tutulur.*

*Raporları yeter görülmiyen ilgililer Kurumca yeniden muayene ettirilebilirler.*

*İlgililerin durumlarının tesbitinde son muayene raporu esas tutulur.*

*Yukarıda belirtilen raporlar üzerine, Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilirse, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.”*

Hükmü yer almaktadır.

Sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenmesinde izlenecek yol: 506 sayılı Kanunun 109. maddesinde hükme bağlanmıştır. 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da buna ilişkin ilkeler açıklanmıştır. Buna göre, Kuruma ait sağlık tesisleri tarafından düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz hakları mevcuttur. Düzenlenecek Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporlarına karşı mahkemeye başvurma haklarının bulunduğu da anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında dile getirilmektedir.

İşveren doğrudan Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kuruluna başvurabileceği gibi , Mahkemeye uyuşmazlığı getirme yasal hakkına sahiptir. Konu yargı önüne geldiğine göre, uyuşmazlığın daha kısa sürede en az masrafla çözümü yönünden doğrudan mahkemece işin sonuçlandırılması gerekecektir.

Anılan maddenin son fıkrasında, Kurumca verilen kararlara itiraz edilebilir hükmü, hem rapora hem de Kurum kararına karşı itirazı içermektedir. Maddede geçen *“ilgililer”* deyiminin sigortalı ve hak sahipleri dışında, Kurum kararından etkilenen başka kimseler varsa, hukuki yararının bulunması koşuluyla onları da, bu anlamda, haklarında rücu davası açılmışsa, işverenleri de kapsadığından kuşku bulunmamaktadır.

Ne var ki itirazın elle tutulur nitelikteki verilere dayanması gerekmektedir. Somut verilere dayanmayan, salt meslekte kazanma güç kaybına itiraz edildiğinin bildirilmesi, Medeni Kanunun 2. maddesinde vurgulanan iyiniyet kuralına aykırı olduğu gibi, davayı uzatmaya yönelik bir davranış olarak da görülebilir.

Ne var ki itirazın elle tutulur nitelikteki verilere dayanması gerekmektedir. Somut verilere dayanmayan, salt meslekte kazanma güç kaybına itiraz edildiğinin bildirilmesi, Medeni Kanunun 2. maddesinde vurgulanan iyiniyet kuralına aykırı olduğu gibi, davayı uzatmaya yönelik bir davranış olarak da görülebilir.

Somut olaya bakıldığında, 1991 yılında meydana gelen iş kazası sonrasında sigortalının Sosyal Sigortalar Kurumunun sağlık tesislerinde (sol kalça travmatik luxation tanısıyla) tedavisinin yapılarak, istirahat sonrasında çalışabileceği belirtilerek taburcu edildiği, 10 yıl boyunca davalı işyerinde mevsimlik çalışmasına devam ettiği, 2002 yılında müracaatı üzerine (sol kalçada post travmatik osteoartrit) tanısıyla yapılan ameliyat ile (total kalça protezi) uygulandığı, ardından % 45 sürekli iş göremezlik oranı ile 1991 yılından geçerli olmak üzere sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, yargılamanın aşamalarında davalı idarece, iş kazası ile meslekte kazanma gücü kayıp oranı arasında illiyet bağının bulunmadığının ileri sürüldüğü görülmektedir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, sürekli iş göremezlik hali, koşulları oluşmuş ise geçici iş göremezlik halinden sonraki devreyi oluşturur. Geçici iş göremezlik dönemi sonunda, iş göremezlik durumu ortadan kalkmışsa, sürekli iş göremezlik halinden söz edilemez (SSK.md.19). Başlangıçta iş göremezlik derecesi % 10’un altında kaldığı için kendisine gelir bağlanmayan sigortalıya, aynı olaya bağlı olarak, illiyet bağıda oluşmak suretiyle ortaya çıkan veya nükseden arıza dolayısıyla iş göremezlik derecesi % 10’un üzerine çıktığında sürekli iş göremezlik geliri bağlanacaktır. Yasada buna engel bir hüküm bulunmamaktadır.

İş kazasının meydana geldiği 1991 yılında tüm sağlık kontrollerin Kurum Hastanesinde yapılmış olması ve sağlık raporlarının da anılan hastanece düzenlenmesine karşın, Kurum tarafından sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanmadığı, 2002 yılına gelindiğinde, benzer olmakla beraber farklı içerikteki tanı uyarınca, yüksek sayılabilecek güç kayıp oranı ile sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış olması karşısında, davalının itirazının 506 sayılı Kanunun 109. maddesi uyarınca ele alınarak, durumun öncelikle Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan aldırılacak rapor ile çözümlenmesinde zorunluluk bulunmakta olup, davalının bu yöndeki itirazının dikkate alınmaması isabetsizdir.

Kaldı ki, yukarıda açıklanan hukuki olgular karşısında, maddi zararın hesaplanmasında dikkate alınması gereken, sigortalının sürekli iş göremezliğe giriş tarihi ve bu tarihteki oranının, sonrasında artış meydana gelmiş ise tarihinin bilinmesinde zorunluluk bulunmakta olup, bu bilgilere öncelikle Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan alınacak görüş ve raporlar ile ulaşılmasında yasal zorunluluk bulunmaktadır.

Kaldı ki, yukarıda açıklanan hukuki olgular karşısında, maddi zararın hesaplanmasında dikkate alınması gereken, sigortalının sürekli iş göremezliğe giriş tarihi ve bu tarihteki oranının, sonrasında artış meydana gelmiş ise tarihinin bilinmesinde zorunluluk bulunmakta olup, bu bilgilere öncelikle Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan alınacak görüş ve raporlar ile ulaşılmasında yasal zorunluluk bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alındığında, Yerel Mahkemece, aynı yöne işaret eden Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, olaya uygun düşmeyen gerekçelerle önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

**SONUÇ**: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,16.11.2005 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8825, Karar No: 2008/13261, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8825 E.  ,  2008/13261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... ve ... Köylerinde yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ve taşınmazların bulunduğu yeri gösterir orman tahdit harita örneği getirtildikten sonra; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 16/10/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8037, Karar No: 2012/2114, Tarih: 20.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/8037 E.  ,  2012/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 151/1, 62, 50/f maddeleri uyarınca mahkumiyet, hapis cezasının 3 ay 10 gün süreyle kamuya yararlı temizlik işlerinde çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince hapis cezasının, kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına dönüştürülmesinin gönüllü olma koşuluna bağlı olduğu gözetilerek, sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan ve temizlik işlerinde çalıştırılması şeklinde infazı kısıtlar biçimde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.