muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1819, Karar No: 2018/3426, Tarih: 26.04.2018

2- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HMK.'nun 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Hukuki dinlenilme hakkı, Anayasının 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılama hakkının en önemli unsurudur. Bu itibarla, paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; hükmü temyiz eden ...'ün dava konusu taşınmazda paydaş olduğu ancak davanın başından itibaren tebligatların adı geçen paydaş yerine aynı yerde ikamet eden başka bir ... isimli şahsa yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazın paydaşı olan ...'e dava dilekçesi ve eklerinin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmek suretiyle davaya katılımının sağlanarak savunma ve delilleri toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş; bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 15.05.2015 tarihli 2012/437 Esas 2013/1339 Karar sayılı ek kararın KALDIRILMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10195, Karar No: 2023/11324, Tarih: 15.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10195 E.  ,  2023/11324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/53 E., 2023/128 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararın davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum sigortalısı ...’in davalı ... Belediyesinde çalışırken 25.3.2007 tarihinde maruz kaldığı İş kazası sonucu vefat ettiğini, müteveffanın yakınlarına 342.597.36.TL peşin değerli gelir bağlandığını, kurum alacağının tahsili için ... 10. İş Mahkemesinin 2009/21 Esas nolu dosyası ile dava açılmış ve yapılan yargılama sonucu davalı belediyenin %70 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiğini, davalı Belediyeden 7.566.20 TL'nin ödenmesine karar verildiğini, kararın Yargıtay’dan geçerek onanarak kesinleştiğini belirtilerek Kurum zararı 232.251.95 TL gelirin onay tarihi 27.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın zamanaşımı süresi geçmiş olması nedeniyle reddi gerektiğini, davacı kurum tarafından ... 10. İş Mahkemesinin 2009/21 Esas nolu dosyası ile dava açılan davada mahkemece 7556,20 TL hüküm altına alındığını, hüküm altına alınan 7556,20 TL’nin Kuruma ödendiğini, dava konusu alacak için kabul anlamına gelmemekle birlikte dava konusu alacağın faizinin ancak dava tarihinden itibaren talep edilebileceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile 204.645,86 TL'nin 27.08.2008 onay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ve 2020/876 Esas 2022/836 Karar sayılı kararıyla; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ve 2020/876 Esas 2022/836 Karar sayılı kararıyla; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 12.10.2022 tarihli ve 2022/10054 E. 2022/12332 K. sayılı kararıyla"... somut olayda, sigortalının ölümünden sonra hak sahiplerine toplam 342.597,36 TL 24.01.2008 onay tarihli peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, bağlanan gelirin rücuan tazmini için davalı işveren aleyhine fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak şimdilik 7.566,20 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin tahsili istemiyle kısmi dava açıldığı, ... 10. İş Mahkemesinin 2009/21 E. 2011/535 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne, karar verildiği, kararın Dairemizin 12.02.2013 tarih ve 2011/18385 E. 2013/2055 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, davacı Kurum tarafından aynı davalıya karşı bu defa bakiye ilk peşin sermaye değerli gelirden oluşan kurum zararı olan 232.251,95 TL alacağın, gelirin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsili talebiyle 26.08.2018 tarihinde eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bu kapsamda davalının ileri sürmüş olduğu zamanaşımı def’inin süresinde olması karşısında, mahkemece zaman aşımı konusunda, herhangi bir irdeleme yapılmaksızın; hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " ...Sigortalı ...'in ölümünden sonra hak sahiplerine toplam 342.597,36 TL 24.01.2008 onay tarihli peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, bağlanan gelirin rücuan tazmini için davalı işveren aleyhine fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 7.566,20 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin tahsili istemiyle kısmi dava açıldığı, ... 10. İş Mahkemesinin 2009/21 E. 2011/535 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne, karar verildiği, kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 12.02.2013 tarih ve 2011/18385 E. 2013/2055 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, davacı Kurum tarafından aynı davalıya karşı bu defa bakiye ilk peşin sermaye değerli gelirden oluşan kurum zararı olan 232.251,95 TL alacağın tahsili talebiyle iş bu davayı açmış olup, davaya konu bakiye kurum alacağının 10 yıllık zaman aşımına tabi olduğu, davalı vekilinin süresinde zaman aşımı itirazında bulunması nedeniyle ilk peşin sermaye değerinin başlangıçtaki gelir bağlama onay tarihi olan 24.01.2008 ile dava tarihi olan 26.08.2018 arasında 10 yıllık zaman aşımı süresinin dolması ve alacağın zaman aşımına uğraması nedeniyle ..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, gelir onay tarihlerinin 27.08.2008 olduğu, davanın zamanaşımına uğramadığı, davanın kabulünün gerektiğini beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.506 sayılı Kanun'un 26 ncı hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, bozma sonrası alınan kusur raporuna göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16614, Karar No: 2013/15848, Tarih: 07.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/16614 E.  ,  2013/15848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/06/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız haciz nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dava, haksız haciz nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı banka tarafından aleyhine başlatılan ....İcra Müdürlüğü'nün 2005/913 Esas sayılı takip dosyasında taşınmazlarının üzerine haciz işlemi uygulandığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/506 Esas sayılı dava dosyasında davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine karar verildiğini, haciz işlemleri nedeniyle ticari itibarının zedelendiğini, menfi tespit davasında taşınmazlarının üzerindeki haczin kaldırılmasının temini amacıyla dava dosyasında bulunan 23/06/2005 tarihli ve 34.500,00 TL bedeldeki teminat mektubunun mahkemece nakde çevrilmesine karar verildiğini,nakde çevrilen miktarın 6 yıl süresince işletilememesi nedeniyle faiz gelirini de aşan maddi zarara uğradığını beyanla uğradığı maddi ve manevi zararların davalıya ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, denkleştirici adalet ilkesine göre maddi zararın hesaplandığı bilirkişi raporu hükme esas alınarak 63.441,79 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dava, haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Davacı tarafından ikame edilen menfi tespit davasında davalının kötü niyetli olarak yargılamayı sürüncemede bıraktığı kanıtlanmamış olduğundan yargılama süresinin uzaması nedeniyle oluşan faiz gelirinin üzerinde oluşan zarardan davalı sorumlu tutulamayacaktır. Ayrıca yatırım araçlarından bir kısmının diğerlerinden fazla değerlenmesi ve bunların olumsuz sonuçlarının davalıya yükletilmesine de yasal olanak bulunmamaktadır. Bu nedenle davacının zararının yoksun kalınan faiz gelirine göre hesaplanması gerekmektedir. Mahkemece; denkleştirici adalet ilkesine göre zarar hesabı yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın tarihi, oluş şekli, icra takibine konu alacağın miktarı, mahkemece maddi tazminata'da karar verilmiş olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan 50.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (1 ve 2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10951, Karar No: 2011/12785, Tarih: 30.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10951 E.  ,  2011/12785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 27/10/2003 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/07/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalı ... vekilleri taraflerından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazasında sürekli malul kalacak derecede yaralanan davacının maddi ve manevi tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece davalı ... hakkında açılan davanın esastan reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

İdaresindeki araç ile seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybeden davalı sürücü, yayalara ayrılan kaldırımda bulunmakta olan davacının yaralanmasına sebep olmuştur. Kazanın meydana gelmesinde ve zararın fazla olmasında kaldırımın standartlara uygun yapılmamasının, yani belediyenin hizmet kusurunun, etkili olduğu iddia edilmiştir. Mahkemece, kazanın meydana gelmesinde bir hizmet kusuru olmadığı kanaati ile davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir. Halbuki İdarenin, hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana geldiği düşünülen zararlardan dolayı, İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idareye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Mahkemece, HMUK.m.7 ve 428/b.2 hükümleri gereğince davalı ... yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası hakkında karar verilmesi; usul ve yasaya uygun olmadığından temyiz edilen kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temiyz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, tarafların öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, tarafların davalı ...'na yönelik diğer temyiz itirazlarının bozma nedenine göre şimdiden incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcların istekleri halinde geri verilmesine 30/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13388, Karar No: 2014/17664, Tarih: 30.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13388 E.  ,  2014/17664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan ... ile 24.12.2003 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.