muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13797, Karar No: 2011/2315, Tarih: 02.03.2011

Kural olarak kira ilişkisini ve kira parasını ispat yükü kiralayana, belirlenen kira parasının zamanında ve tam olarak ödediğini ispat yükü de kiracıya aittir. Taraflar arasında imzalanan 01.04.2001 tarihli kira sözleşmesi uyarınca aylık 50TL ve %50 artış şartı üzerinden tespit edilen kira parasını ödediğini davalı kiracı kanıtlamak durumundadır. Davacı dava dilekçesinde, 11.08.2006 keşide, 18.08.2006 tebliğ tarihli temerrüt ihtarına ve ... 2.İcra Müdürlüğünün 2006/5341 sayılı takip dosyasına da dayanmış olup, söz konusu ihtarname ve takip dosyasındaki ödeme emrinin, kiracının temerrüdüne ilişkin yasal tüm koşulları içerdiği, davalının ihtarnamede öngörülen kira borcunu 30 günlük sürede ödediğine ilişkin yasal bir kanıt sunamadığı anlaşıldığından temerrüt olgusu gerçekleşmiştir. Mahkemece temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 2.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4103, Karar No: 2022/4026, Tarih: 24.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4103 E.  ,  2022/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri gereği mahkumiyet (Her üç sanık hakkında da)

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ..., sanık ... Değdelen müdafii, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan Adnan'ın yetkilisi olduğu ... Mobilya Turizm İnşaat Taahüt Sanayi Ticaret İthalat İhracat Limited Şirketinin yüklenici, sanık ...'in gayrimenkullerden sorumlu yöneticisi olduğu ... Gayrimenkul Yatırım Turizm Anonim Şirketinin işveren konumunda bulunduğu ve aralarında yapılan sözleşme gereği, Astaş cennet koyu tatil evleri sitesindeki villların teraslarına ahşap direk yapımı işleri sürmekteyken, olay günü, yüklenici firmanın mobilya ustası sanık ...'ın idaresinde ahşap çıtaların sökülmesi esnasında, yüklenici firma işçisi Burak'ın, pergole üzerinde bastığı ahşap kirişin çökmesi sonucu yaklaşık 7 metre yükseklikten aşağı düşmesiyle, ölümüyle neticelenen olayda;

(I) Sanık ...'na ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık adına gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebliğ evraklarında bulunan açıklamalardan; adrese gidildiği, kapalı olması nedeniyle sorulduğu, isim ve imzası bulunmayan komşusunun sanığın çarşıda olduğuna dair beyanda bulunması üzerine tebligatın mahalle muhtarına teslim edilerek 2 Nolu haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı, durumun isim ve imzadan imtina eden komşuya haber verildiği anlaşılmakta olup Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkânsızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde;

“Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükmü yer almaktadır. Madde bu haliyle iki hali birlikte düzenlemiştir. Bunlardan ilki “adreste bulunmama”, diğeri ise “tebellüğden imtina”dır.

Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesinin birinci fıkrasında; “Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/12/2004 gün, 2004/12-765 esas, 2004/730 karar sayılı ilamında; beyanda bulunan komşunun açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmediği durumda, tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği fakat bulamadığı hususunun belgelenmediği, yapılan işlemin tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kaldığı belirtilmiştir.

Somut olayda; tebligat mazbatasında, muhatabın çarşıda olduğu bilgisini veren komşunun ismi belirtilmediği anlaşıldığından anılan Kanun ve Yönetmelik hükümleri ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca 31/12/2015 tarihinde yapılan tebligatın usülsüz olduğu, sanığın 06/01/2016 tarihinde öğrendiği hükme yönelik temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldığından süresinde olmadığından bahisle temyiz isteminin reddini öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Tecrübe sahibi mobilya ustası sanığın, işe başladığı gün, yapacağı iş konusunda herhangi bir tecrübesi yahut bilgisi olmayan işçisini çok tehlikeli iş kolunda yer alan işin yapılması esnasında, gözlem altında bulundurmaksızın çalıştırması, yüksekte yapılan çalışmada gerekli kişisel koruyucu donanımı çalışanına temin etmemesi ve kullanmasını sağlamaması davranışlarıyla, neticeye tali kusuruyla sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

1-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla 50/1-a ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

2-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6. maddesine aykırı davranılması,

2-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6. maddesine aykırı davranılması,

3-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına yer verilmeyerek TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının 5 ve 6 numaralı paragraflarının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve aynı fıkranın 7. paragrafında ''Taksitlendirilmesine'' ibaresinden sonra, taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

(II) Sanık ...'a ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Özgür Ahşap Mobilya Turizm İnşaat Taahüt Sanayi Ticaret İthalat İhracat Limited Şirketinin yetkilisi olan sanığın, işçilerine, kişisel koruyucu donanım temin etmesi, bunları kullanmalarını sağlaması, eğitim aldırması, iş güvenliği uzmanı bulundurması gerekirken aksine davranışlarıyla neticeye asli kusuruyla sebebiyet vermiştir.

1-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

1-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

2-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6. maddesine aykırı davranılması,

3-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına yer verilmeyerek TCK'nın 52/4 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3.fıkrasının 5 ve 6 numaralı paragraflarının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve aynı fıkranın 7. paragrafında ''Taksitlendirilmesine'' ibaresinden sonra, taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

(III) Sanık ...'e ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

(III) Sanık ...'e ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık ...'in gayrimenkullerden sorumlu yöneticisi olduğu ... Gayrimenkul Yatırım Turizm Anonim Şirketinin işveren, Özgür Ahşap Mobilya Turizm İnşaat Taahüt Sanayi Ticaret İthalat İhracat Limited Şirketinin yüklenici konumunda bulunduğu 20/03/2013 tarihli sözleşmenin 9.maddesinin 1. fıkrasında ''...Yüklenici çalışmalarında gereken her türlü güvenlik tedbirini zamanında almak, personelinin periyodik eğitimleri almasını sağlamak, işçi ve personelinin bu tedbirlere uymasını sağlamak ve yürürlükteki iş güvenliği hükümlerini yerine getirmekle mükelleftir. İşlerin ifası sırasında meydana gelebilecek her türlü kaza ve tazminatlardan dolayı kendi personeline, işverene, üçüncü şahıslara ve ilgili daire ve müesseselere karşı doğrudan doğruya yüklenici sorumludur, bu sözleşme kapsamında yapılan işlerde, iş güvenliği ile ilgili olarak her türlü teknik, cezai, mali ve hukuki sorumluluk müstakilen ve münhasıran yükleniciye aittir...'' düzenlemesinin yer aldığı dolayısıyla işveren anılan sözleşme ile tüm sorumluluğu yükleniciye devrettiği, işveren şirketin faaliyet alanında inşaatın bulunmadığı, kazanın tamamlanmış inşaattaki herhangi bir eksiklikten kaynaklanmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde mahkemece sanığın kusuru olmadığından bahisle hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1313, Karar No: 2016/4116, Tarih: 09.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/1313 E.  ,  2016/4116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 1007 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine ... ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen şeftali verilerinin getirtildiği ancak beraberinde nar ve erik verilerinin, maliyet cetveli düzenlenmediği gerekçesiyle gönderilemediği belirtilmişse de dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin, bilirkişi raporunun incelenmesinden, nar, erik ve şeftalide 2013 yılı verilerinin değerlendirmeye esas alındığı anlaşılmaktadır. İlçe gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğü cevabı dikkate alınarak nar ve erik için il ve civar ilçe maliyet cetvellerinin 2013 yılına ait sulu tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin ... il ve ilçe müdürlüklerinden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4865, Karar No: 2018/6874, Tarih: 20.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4865 E.  ,  2018/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasına bakan Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçuyla ilgili yargılama görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle verilen 31.10.2011 gün ve 2011/276 Esas, 2011/986 sayılı Görevsizlik Kararı yargılamasına ilişkin verilen gerekçeli karar ve 31.10.2011 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı gibi gerekçeli kararın karar yazımına katılan zabıt katibi dışında başka bir zabıt katibi tarafından elektronik imza ile imzalandığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından mağdurenin annesi ...'in kovuşturma evresinde verdiği 03.12.2012 günlü ifadesinde sanıktan şikayetçi olup davaya katılmasına rağmen yokluğunda verilen hükmün adı geçene tebliğine dair herhangi bir bilgi veya belgeye dosyada rastlanılmadığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde gerekçeli kararın katılan ...'e tebliğiyle tebligat parçası ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi durumunda bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18196, Karar No: 2020/19947, Tarih: 21.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/18196 E.  ,  2020/19947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK'nın 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Somut olayda, sanığın olay gecesi arkadaşlarıyla birlikte alkol alarak araçla gittiklerinin polise ihbar edilmesi üzerine polis tarafından durduruldukları, yapılan müdahalede ... ve ...'e ait ruhsatsız tabancaların ele geçirildiği, sanık ...'nin üzerinde herhangi bir suç unsurunun tespit edilmediği, sanığın kimlik bilgileri sorulduğunda kendisini ... olarak tanıttığı, 6136 sayılı Yasaya muhalafet suçundan yapılan soruşturma neticesinde, sanığın atılı suçla bir ilgisinin bulunmaması nedeniyle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, sanık yönünden ''işlenen bir suçtan'' söz edilemeyeceğinden, eylemin TCK'nın 206.maddesinde düzenlenen "Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5453, Karar No: 2023/4649, Tarih: 29.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5453 E.  ,  2023/4649 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/575 E., 2022/1036 K.

DAVA TARİHİ : 15.09.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç