muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4965, Karar No: 2018/9455, Tarih: 18.12.2018

4857 sayılı Kanun'un 2/7.maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları, 5510 sayılı Kanun'un 12/6.maddesi ile de Kurumun alacakları ve işçinin ......... hakkı daha geniş koruma-güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 veya 5510 sayılı Kanun'dan kaynakl......n yükümlülüklerinden kaçmak isteyen işverenlerin işin b......... veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün olurdu.

Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2.maddesinin 6.fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya .........ü halinde mirasçıları ...... davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Öte yandan asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı maddi ve manevi ...... sorumluluğunun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması; bu sözleşmenin tarafı olmayan işçi veya mirasçıları da bağlamaz.

Alt işverenden söz edebilmek ve asıl işvereni, aracının borçlarından sorumlu tutabilmek için bir takım zorunlu unsurlar bulunmaktadır.

a) İşyerinde işçi çalıştıran bir asıl işveren bulunmalıdır. ...lı çalıştırmayan “işveren” sıfatını kaz......mayacağı için, bu durumdaki kişilerden iş alanlar da aracı sayılmayacak ve anılan madde kapsamında dayanışmalı sorumluluk doğmayacaktır.

b) Bir başka işveren, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin b......... veya eklentilerinde iş almalı ve ...lı çalıştırmalıdır.

c) İşverenlik sıfatını, alınan işte ve o iş nedeniyle ...lı çalıştırılması sonucunda kazanmış olması ar......caktır. Bu kişinin diğer bir takım işyerlerinde çalıştırdığı ...lılar nedeniyle kazandığı işverenlik sıfatının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

d) İşverenden alınan iş, işverenin ...lı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir işyeri olarak değerlendirilebilecek nitelikte olmamalıdır, aksi halde iş alan kimse aracı değil, bağımsız işveren niteliğinde bulunacaktır.

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş ......htar teslimi verildiğinde veya işveren kendisi ...lı çalıştırmaksızın işi bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş ......htar teslimi verildiğinde veya işveren kendisi ...lı çalıştırmaksızın işi bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

f) Alt işverenin aldığı iş, işverenin asıl işinin b......... ve eklentilerindeki işin bir kesimi yada yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Asıl işverenden alınan iş, onun ...lı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İşyerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme ol......ğı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

Bu açıklamalardan yola çıkılarak, davalı ...... S......yi AŞ tarafından un fabrikasının yanında çelik konstrüksiyon buğday silosu inşaatında, 17 yaşındaki davacılar murisi çocuk işçinin çalıştırıldığı, sağlık raporunun alınmadığı, iş sağlığı ve güvenliği hususlarında tedbirlerin yeterince alınmadığı, tüm kişisel koruyucu malzemelerin teslimi konusunda ihmallerin bulunduğu, gözetim ve denetim yükümlülüklerini ihlal edildiği anlaşılmakla, davalı ...... S......yi AŞ'nin hükme bağl......n ......lardan asıl işveren olarak müteselsilen sorumlu sayılması gerekirken, aksine değerlendirme ile hükme varılması hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmelidir ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıkl......n nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'a yükletilmesine, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20880, Karar No: 2013/7492, Tarih: 19.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20880 E.  ,  2013/7492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı vekili, cevap dilekçesinde ve ekindeki vekaletnamede adresini bildirmiştir. Karar ve temyiz dilekçesi dosyaya bildirilen adrese değil, UYAP'ta kayıtlı olan ve Baro'dan alınan adrese tebliğ için gönderilmiş "tanınmadığından" bahisle tebliğ evrakının iade edilmesi üzerine bu defa aynı adreste Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılmıştır.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde ve ekindeki vekaletnamede, adresini bildirdiğine göre, karar ve temyiz dilekçesinin bildirilen bu adres yerine başka bir adreste Yasanın 35. maddesine göre tebliğ edilmesi, yapılan tebligatı geçersiz kılar. Bu sebeple mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin davalı vekilinin bildirilen adresinde tebliği ve yasal temyiz müddeti de beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/3448, Karar No: 2013/1998, Tarih: 19.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/3448 E.  ,  2013/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı ..., ile davalı ... aynı adreste ikamet etmemelerine karşın, davalılar adına çıkartılan gerekçeli karar tebligatlarının ikisinin de "aynı konutta sürekli oturan" şerhi ile Mahmut Bürkek'e, temyiz başvuru dilekçelerinin ise yine aynı şerh ile ...'e yapıldığı,

2- ... (no:30), ... (no:30), ... (no:10) ile adresleri Köy olup, adlarına çıkartılan gerekçeli karar tebligatlarının hepsinin de "aynı konutta sürekli oturan" şerhi ile...'e, temyiz başvuru dilekçelerinin ise yine aynı konutta oturan şerhi, ile ...'e yapıldığı yapıldığı,

3- Davacı ... 'ın gerekçeli karar başlığında gösterilen adresi ile kendisine gerekçeli karar tebliğ edilen adresleri farklı olmakla, gerekçeli karar tebliğinin aynı konutta sürekli oturan şerhi ile ablasına yapıldığı,

4- ... ve ...'un Malatya İlinde ikamet ettikleri hususunun duruşma tutanaklarından anlaşılmasına karşın, adlarına çıkartılan gerekçeli karar tebligatlarının "aynı konutta sürekli oturan" şerhi ile Bingöl İli Haziran Köyünde...'e, temyiz başvuru dilekçelerinin ise "aynı konutta sürekli oturan" şerhi ile Bingöl İli Haziran Köyü'nde ...'e yapıldığı,

5- ...'ın adresi Ankara olmasına karşın, adına çıkartılan gerekçeli karar tebligatının "aynı konutta sürekli oturan" şerhi ile Bingöl İli Haziran Köyü'nde...'e, temyiz başvuru dilekçesi tebligatının ise Ankara İlinde muhattabın kendisine yapıldığı,

6- ... adına çıkartılan temyiz başvuru dilekçesinin Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapıldığı ancak Tebligat Kanunu hükümlerine göre durumun haber verilmesi gerekirken, herhangi kimseye haber verilip verilmedği hususunun tebligat üzerinden anlaşılamadığı görülmekle, hayatın olağan akışı içerisinde aynı konutta oturma kavramı da değerlendirilerek kendilerine gerekçeli karar tebliği ile temyiz başvuru dilekçesi Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı olarak tebliğ edilen ..., ..., ... (no:30), ... (no:30), ..., ..., ... adlarına gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi tebliği, ..., ...... adlarına yeniden gerekçeli karar tebliği, ...... adına yeniden temyiz başvuru dilekçesi tebliği, temyiz sürelerinin ve karşı temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2679, Karar No: 2018/2410, Tarih: 20.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2679 E.  ,  2018/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...’ın 29.10.2012 günü kollukça alınan beyanında özetle; olay günü gece vaktinde diğer yakınan ... ile birlikte ... ... ... sokakta bulunan ... internet kafeye gittiklerini, bir süre sonra ...’ın sandalyede uyumaya başladığını, sonrasında yanlarına mahalleden tanıdığı sanık ...’ın geldiğini, sanığın ... ile kendi arasına bir sandalye çekip oturduğunu, sanığın uyumakta olan ...’ın cebinden cep telefonu aldığını gördüğünü ve sanığa “ne yapıyorsun” dediğini, sanığın “gel sana bir şey diyeceğim” demesi üzerine sanık ile birlikte kafe dışına çıkarak Kurabiye sokağa gittiklerini, burada sanığın kendisine “bu konuyu kimseye anlatmayacaksın” dediğini, kendisinin de sanığa “neden anlatmayım hırsızlık yaptın” şeklinde cevap verdiğini, sanığın boğazına sarıldığını sonra bıraktığını, sanık ile yürüdüğü sırada sanığın elindeki cep telefonunu aniden aldığını kendisine de kırık bir telefon verdiğini ve kaçarak yanından uzaklaştığını, olay nedeniyle yaralanması olmadığı için rapor almak istemediğini, sanıktan şikayetçi olduğunu,ifade ettiği,

Mahkeme aşamasında Talimat ile alınan 21.01.2013 günlü beyanında özetle; sanık ile diğer yakınanı tanımadığını, iddianame konusu olayla ilgili hiçbir bilgi ve ilgisinin olmadığını beyan ettiği,

11.11.2013 günlü duruşmada ise; şikayetçi olmadığını, kamera görüntülerindeki şahsın kendisi olduğunu, sanık tarafından telefonunun zorla alınmayıp takas ettiklerini ayrıca sanığın ...’ın telefonunu aldığını da görmediğini, şimdiki beyanının doğru olduğunu, talimat mahkemesinde alınan beyanın ise kendisine ait olmadığını, ileri sürdüğü aşamalarda yakınan ...’ın kimlik tespitinin kendi beyanına istinaden yapıldığı,

Mağdur ...’ün 29.10.2012 günü kollukça alınan beyanında özetle; olay tarihinde ... internet kafede otururken masada uyuyakaldığını, sanığın cebindeki cep telefonunu kendisine fark ettirmeden uyurken aldığını ve sanığın daha sonra olayı gören arkadaşı ... ...’ı yanına çağırıp tehdit ettiğini, boğazını sıktığını ve arkadaşının telefonunu alıp ona eski bir telefon verip gittiğini arkadaşının yanına gelerek kendisini uyandırıp anlatmasıyla öğrendiğini, sanıktan şikayetçi olduğunu, ifade ettiği,

Mahkeme aşamasında ise; kimseden şikayetçi olmadığını, herhangi bir parasının da çalınmadığını, parasını iç cebine koyduğu için önce parasının çalındığını sandığını ancak daha sonra parasının çalınmadığını ve kendisinde olduğunu öğrendiğini, bu beyanının doğru olduğunu, söylediği,

Sanığın ise özetle; üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyerek,yakınan ... ile telefonlarını anlaşarak takas ettiklerini, yakınan ...’ın telefonunu almadığını, savunduğu,

Mahkeme aşamasında ise; kimseden şikayetçi olmadığını, herhangi bir parasının da çalınmadığını, parasını iç cebine koyduğu için önce parasının çalındığını sandığını ancak daha sonra parasının çalınmadığını ve kendisinde olduğunu öğrendiğini, bu beyanının doğru olduğunu, söylediği,

Sanığın ise özetle; üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyerek,yakınan ... ile telefonlarını anlaşarak takas ettiklerini, yakınan ...’ın telefonunu almadığını, savunduğu,

Yakınan ...’ın gerçek kimliğinin tespiti için yapılan yazışma üzerine İl Emniyet Müdürlüğü’nce gönderilen 27.11.2013 günlü yazıda sözü edilen yakınanın gerçek kimlik bilgisinin tespiti hususundaki araştırma sonucuna dair dosyaya yansıyan bir bilginin bulunmadığı,

TİB tarafından gönderilen kayıtlarda; yakınan ...’ın kolluk beyanında belirttiği telefon hattının sahibinin ..., diğer yakınan ...’ün kolluk beyanında belirttiği hattın sahibinin ise.... adlı şahıslar olduğunun belirtildiği,

28.03.2013 günlü ara kararı ile; yakınan ...’ın gerçek kimliğinin araştırılması yönünden TİB tarafından gönderilen kayıtlarda adları geçen ... ve ...’in tanık olarak dinlenilmelerine karar verildiği halde adı geçen şahısların tanık sıfatıyla dinlenilmediği ve dinlenilmelerinden vazgeçildiğine dair ara kararı verilmediği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemesinin asıl amacı gerçekte maddi olayın ne olduğunun öğrenilmesidir. Bu günden dünü öğrenme ise, delillerle mümkün olmaktadır. Yargılama süresince toplanması gereken delil varsa, bunların da toplanıp, iddia, savunma ve tüm deliller ayrı ayrı ve bir bütün halinde değerlendirildikten sonra, birini diğerine üstün kılan nedenler denetime olanak verecek şekilde açıklanıp, sonucuna göre, sanık ve/veya sanıkların hukuki durumunun tayini gerekmektedir.

Hal böyle olunca;

1-) 5271 sayılı CMK’nın 232/7. maddesi gereğince gerekçeli kararın, mahkeme mührü ile mühürlenmesi ve yazman tarafından imzalanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Mağdur ...’ın gerçek kimliğinin resen araştırılıp, gerektiğinde olay yerine ilişkin kamera görüntülerden de yararlanılmak suretiyle saptanıp, mağdur ...’ün kolluk beyanında belirttiği telefon hattının sahibi ... isimli kişi beyanı alınıp, hattı ile ilgili olay tarihi öncesi ve sonrası ait görüşme kayıtları da getirtilip, telefonun mağdur ... ve/veya sanık ile ilgisi olup olmadığı belirlenip, mağdurların aşamalarda kendi içinde ve birbiriyle çelişip değişerek gelişen anlatımları arasındaki açık aykırılıklar giderilip, sonucuna iddia ve savunma ile birlikte deliller bir bütün olarak değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği düşünülmeden eksik soruşturma ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

3-) Kabule göre de; hüküm fıkrasında, hakkında CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilen suçtan dolayı tutuklu kalan sanığa 5271 sayılı CMK’nın 141/2. maddesi gereğince tutuklulukta geçirdiği süre yönünden tazminat haklarının bulunduğuna ilişkin ihtara yer verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5307, Karar No: 2013/4709, Tarih: 02.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/5307 E.  ,  2013/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl ve birleşen dosya ile davalı ...’nin sürücüsü olduğu ve davalı ... Sigorta’ya ZMSS poliçesi ile sigortalı olan aracın, müvekkilinin kullanmakta olduğu araca çarpması sonucu müvekkilinin malul kaldığını belirterek kaza nedeniyle yapılan tedavi giderleri ile sürekli ve geçici işgöremezlik zararı için ıslahla artırılmış haliyle 60.751,12 TL.nin davalı ...’den, 50.000 TL.nin birleşen dosya davalısı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta AŞ vekili, kusur oranında ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, yaralanma ile kaza arasında illiyet bağı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi

raporuna göre, davalının %75 kusuruna ve davacının %31 maluliyetine göre davanın kısmen kabulü ile 785,59 TL geçici işgöremezlik, 35.044,74 TL sürekli işgöremezlik olmak üzere toplam 35.830,33 TL maddi tazminatın sigorta şirketi dava, diğer davalı kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline, 20.000 TL manevi tazminatın davalı ...’den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olması, maluliyet oranının değişmesi halinde davacının maddi tazminata ilişkin ek dava açma hakkının saklı bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davacı dava dilekçesinde yaralanma nedeniyle yapılan tedavi giderlerinin de tahsilini talep etmiş, delil listesinde de yapılan tedavi belgelerine dayanmıştır. Mahkemece, davacının bu talebi ile ilgili delilleri toplanmamış olup olumlu veya olumsuz bir hüküm de kurulmamıştır. 1086 sayılı HUMK'nun 388 ve 6100 Sayılı HMK'nun 297.maddeleri gereğince hakim tarafların her talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar vermek durumundadır. O halde taraflara tedavi gideri talebi ile ilgili tüm delillerini bildirmeleri için süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre yargılama giderleri ile ilgili temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 02.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9623, Karar No: 2007/12199, Tarih: 10.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9623 E.  ,  2007/12199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi temsilcisi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 453 parsel sayılı 2369 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kargir bina, arsa, ahır cinsiyle Mayıs 1968 tarih 75 sıra no'lu tapu kaydı nedeniyle, üzerindeki binaların Orman Bakanlığı kullanımında olduğu beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın 50 yıldır Orman İşletme Müdürlüğünce kullanıldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, taşınmazın Hazine adına tapuda kayıtlı olduğu gerekçesiyle davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın Mayıs 1968 tarih 75 numaralı Hazine tapusu kapsamında olduğu ve bu tapu kaydı nedeniyle Hazine adına tesbit edildiği, tutanağın beyanlar hanesinde yer alan şerhin Orman Yönetimi lehine olduğu, Orman Yönetimince bu tür yerlerin adına tahsisinin her zaman istenebileceği (261 sayılı Milli Emlak Genel Tebliğine göre) gözönünde bulundurularak yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.

n
Yargıtay — Esas No: 2017/23178, Karar No: 2019/14782, Tarih: 02.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23178 E.  ,  2019/14782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :iş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 08/12/2011-17/08/2013 tarihleri arasında çalıştığı, izine ayrılacağını vardiya amirine bildirince amirinin izin vermeyip küfür etmesi üzerine işten ayrıldığı, hafta tatili çalışması yaptığı, yıllık izinlerini kullanmadığı iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17 nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatının, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, dava dilekçesinde izin talebine istinaden izin verilmeyince davacının işten ayrıldığı belirtilmiş ve mahkemece de davacının davalıya işyerinde belirsiz süreli ve sürekli iş akdine dayalı olarak çalışırken vardiya amirinin davacıya küfür etmesi ve çalışmıyorsan git demesi üzerine davacının iş akdini haklı sebeple feshettiği kabul edilmiş olmasına ve iş akdini haklı sebeple de olsa kendisi fesheden tarafın ihbar tazminatı talep etme hakkı olmamasına rağmen, mahkemece bu husus gözden kaçırılarak davacı lehine ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.07.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.