muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4, Karar No: 2014/17, Tarih: 21.11.2014

Aynı Kanun’un “ön inceleme duruşması” başlıklı 140. Maddesinin (5). Fıkrasında ise ön inceleme duruşmasında, taraflara dilekçelerinde gösterdikleri, ancak henüz sunmadıkları belgeleri mahkemeye sunmaları veya başka yerden getirtilecek belgelerin getirtilebilmesi amacıyla gereken açıklamayı yapmaları için iki haftalık kesin süre verileceği, bu hususların verilen kesin süre içinde tam olarak yerine getirilmemesi hâlinde, o delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verileceği” düzenlenmiştir. yani dava dilekçesinde bildirdiği delilleri ön inceleme duruşmasına kadar ibraz edemeyen davacıya son ve kesin bir hak daha tanınmıştır. Aynı hakkın davalı için de geçerli olduğu tartışmasızdır.

Ayrıca 6100 sayılı HMK 46 maddesinde düzenlenen hakimin hukuki sorumluluğu nedenine dayalı tazminat davalarının özel bir yargılama usulüne tabi olmayıp, genel usul olan yazılı yargılama usulüne tabi olduğu da açıktır.

Somut olayda; davacı vekili 09.07.2013 tarihinde eldeki davayı açmış ve dava dilekçesinde dayandığı delilleri bildirmiş, gider avansını yatırmıştır. Yapılan görüşmeler sonunda dosya üzerinden dava dilekçesinin HMK 48 maddesine dayanarak usulden reddine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; dava dilekçesi ile birlikte belgelerin eklenmemesi halinde genel hükümler çerçevesinde hareket edilerek, dilekçeler aşaması tamamlanıp ön inceleme aşamasına geçilmesi, ön inceleme aşamasında yapılan ön inceleme duruşmasında HMK 140/5 maddesi gereğince davacıya süre verilmesi gereklidir. Aksine hareketle davanın usulden reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Görüşmeler sırasında bu tür tazminat davalarının niteliği gereği dava dilekçesinde belgelerin eklenmesinin zorunlu olduğu, bu eksikliğin sonradan tamamlanmasının mümkün olmadığını bu nedenle Hukuk Genel Kurulu kararının onanması gerektiği savunulmuş ise de Kurul çoğunluğu tarafından söz konusu görüş yukarıda açıklanan nedenle kabul edilmemiştir. Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın; yukarıda açıklanan nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 21.11.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11615, Karar No: 2017/1482, Tarih: 23.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11615 E.  ,  2017/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ile Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmaza ilişkin 1980-1985'li yıllara ait stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler ile dosyada yer alan 1958 tarihli memleket haritası ile 1940 tarihli hava fotoğrafları fen ve orman bilirkişiler tarafından dava konusu taşınmaz ile çevresine ölçekleri eşitlenerek uygulanıp, dava konusu taşınmazın konumu çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, taşınmazın niteliğinin ne olduğu bitki örtüsü var ise ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, kapalılık oranı ile tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı ile kullanım durumunu ve bu tarihlerde dava konusu taşınmazda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediğinin detaylı şekilde açıklanan 2. keşfe katılan bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 23/02/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/742, Karar No: 2021/1622, Tarih: 16.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/742 E.  ,  2021/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

2-Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 62, 52/2, 51/1-3-7-8, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ... hakkında verilen beraat kararı katılan vekili tarafından, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararı sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği en son adresinde ehil ve reşit yeğeni ...’a 29.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği belirtilmiş ise de tebligat mazbatasında sanık ile ...'ın aynı konutta oturup oturmadığı hususunda açıklama yazılmadığı, bu nedenle 7201 sayılı Tebligat Kanununun 16. maddesi ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 25. maddesine göre; "kendisine tebligat yapılacak şahıs, adresinde bulunmazsa tebliğ, aynı konutta oturan kimselere veya hizmetçilerden birine yapılır.” düzenlemesine aykırı olan gerekçeli kararın tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, sanığın 21/01/2016 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine yasal süresinde verildiği kabul edilip temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddi yönündeki tebliğnameki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede,

UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...’ın 30/06/2017 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA;

2- Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

2- Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanık hakkında III. derece doğal sit alanında yer alan taşınmazında kaçak inşaat yaptığı iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak; 11.03.2015 tarihli yapı tatil zaptı tutanağında, su basman betonu dökülerek kaçak yapı inşaatı yapıldığının tespit edildiği, inşaat sahibi olarak diğer sanık ...’ın adının yer aldığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında taşınmazını diğer sanık ...’a kiraya verdiğini, suça konu inşaatla bir ilgisinin bulunmadığını belirterek atılı suçlamayı kabul etmediği, diğer sanık ...’ın inşaatı kendisinin yaptırdığını belirttiği, dosya kapsamında bulunan 11.03.2015 düzenlenme tarihli kira sözleşmesinide başlangıç tarihinin 09.03.2015 olduğu, sanık ... tarafından arsa vasfında olan taşınmazın 5 yıllığına diğer sanık ...’a kiraya verildiğinin belirtildiği, kira sözleşmesinde inşaat yapılmasına yönelik herhangi bir açıklama bulunmadığı dikkate alınarak sanık ...’ın savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli delil elde edilememesi karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5455, Karar No: 2012/24907, Tarih: 17.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/5455 E.  ,  2012/24907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nevşehir Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı koca, 11.05.2011 tarihli delil listesinde tanık deliline de dayanmış, on tanık ismi bildirmiştir. Mahkemece davalının tanıklarının üçü dinlenmiş, 18.10.2011 tarihli celse de davalı tarafın karar vermek için yeteri kadar tanığının dinlendiği, dinlenen tanıklar açısından yeterli kanaat oluştuğu, davalı tarafa verilen süreye rağmen tanıkların duruşmada hazır edilmediği gerekçesi ile tanıkların dinlenmesinden sarfınazar edilmiş, davalı vekilinin itirazı üzerine 29/11/2011 tarihli celsede; tanıklar R.. D.. ve B.. D.. bakımından 18/10/2011 tarihli ara karardan sarfınazar edilerek tanıkların dinlenmesine karar verilmiş, davalı vekili tarafından gerekli masraflar yatırıldığı ve tanıklara tebligat çıkarıldığı halde 20/12/2011 tarihli celsede yeniden karar vermek için yeterli kanaate ulaşıldığı, davalı tarafın dinlenmeyen bu iki tanığı dinletme talebinin davayı uzatmaya matuf olduğu gerekçesi ile tanıkların dinlenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Delil çekişmeli vakıalar ve bu vakıaların ispatı için gösterilir (6100 S.HMK.d.187/1, 1086 S.HUMK.md.238/1). Çekişmeli vakıanın ispatı için tanık bildiren tarafın tanık sayısı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmadığı sürece sınırlanamaz ve hakim tanık sayısını belirleyemez. Aksi tutum adil yargılanma ve savunma hakkının kısıtlanmasına yol açar. Ancak, hakim hangi tanığın hangi vakıanın ispatı için dinletilmek istendiğini ilgili taraftan sorarak (6100 S.HMK.md.240/2, 1086 s.HUMK.md.258/1); vakıa dinlenen bir kısım tanıklar anlatımı ile ispatlanmışsa, geri kalan tanıkların dinlenilmemesine karar verebilir (6100 s.HMK.md.241). Taraflarca fazla sayıda tanık bildirildiği takdirde; usulün bu zorlayıcı ve kolaylaştırıcı hükümlerinden yararlanarak, tanık dinlenmesi kolaylaştırabileceği gibi, bir kısım tanıklar da dinlenmeyebilir.

Tanık davetiye ile çağrılır. Davetiye gönderilmeden tarafların hazır bulundurdukları tanıklar da dinlenebilir ise de, taraflara, gösterdikleri tanıkları duruşmada hazır bulundurma yükümlülüğü yüklenemez. Tanıkların mahkemeye ne şekilde davet edilecekleri ve çağrıya uymamanın sonuçları usulün 243. ve 245. maddelerinde gösterilmiştir

Davalı, tanıkları R..D.. ve B..D..'nun dinlenilmesinden açıkça vazgeçmemiştir. Hakimin yeterli kanaat edinildiği gerekçesi ile dinlenmesinden vazgeçtiği bu tanıklar için, ara kararından vazgeçerek yeniden dinlenme talebini kabul etmesi de yeterli kanaat edinilmediğini gösterir. Söz konusu tanıklar için masraf yatırıldığı ve davetiye tebliği edildiğine göre; tanıklar dinlenmeden; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Davalı, tanıkları R..D.. ve B..D..'nun dinlenilmesinden açıkça vazgeçmemiştir. Hakimin yeterli kanaat edinildiği gerekçesi ile dinlenmesinden vazgeçtiği bu tanıklar için, ara kararından vazgeçerek yeniden dinlenme talebini kabul etmesi de yeterli kanaat edinilmediğini gösterir. Söz konusu tanıklar için masraf yatırıldığı ve davetiye tebliği edildiğine göre; tanıklar dinlenmeden; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarımın şimdilik incelenmesine yer olmadığına temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.10.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/9563, Karar No: 2009/642, Tarih: 12.02.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9563 E.  ,  2009/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Kararın gerekçesinde atıf yapılan Milas Kadastro Mahkemesinin 2005/47 esas 2007/1 karar sayılı dava dosyası ve eklerinin bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması;

2- Çekişmeli taşınmaza güney yönden komşu olan 115 ada 1007, 1008 ve 1009 parsel sayılı taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin, varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleriyle dayanakları kayıtların ve tespitleri kesinleşmişse tespit sonrası oluşmuş kadastro tapu kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması;

3- Çekişmeli taşınmaza komşu olan 378, 380, 381, 385, 115 ada 386, 387 ve 497 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak; kesinleşmiş taşınmazlara ait tespit sonrası oluşmuş tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin (yerel mahkeme ve varsa ilgili Yargıtay dairesi onaylı ilam örneklerinin) getirtilerek dosya içine konulması;

4- Milas Sulh Hukuk Mahkemesine ait 1954/234-213 esas karar sayılı ilamının bulunabilmesi halinde dava dosyası ve eklerinin, dava dosyasının bulunamaması halinde onaylı ilam örneğinin getirtilerek dosya içine konulması;

5- Uzman fen bilirkişiler raporunda çekişmeli taşınmazın sınırları içinde kaldığı bildirilen ve davalı tarafın dayanağını oluşturan 07.07.1956 tarih 169 numaralı tapu kaydının geldileri olarak görünen Temmuz 294 D. Tarih 24, 25 ve 27 numaralı tapu kayıtları ile Ekim (T. Evvel )- Kasım ( T. Sani ) 1328 tarih 46, 47, 48, 56, 58, 68, 69, 79, 80, 90, 91, 101 ve 102 numaralı tapu kayıtlarının tüm tedavüllerinin; tedavülleri arasında varsa Hazine adına oluşan tapu kayıtları ile Hazinenin temliki ile oluşan tapu kayıtlarının; sözü edilen kayıtların ve tedavüllerinin revizyon görüp görmediği araşıtırılarak, varsa revizyon gördükleri parsellere ilişkin kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, getirtilmesi ve bu kayıtlarda miktar veya pay itibariyle Hazineye ait bölüm kalıp kalmadığı araştırılarak, varsa ilgili kayıtların da getirtilip dosya içine konulması; bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33829, Karar No: 2019/7613, Tarih: 17.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/33829 E.  ,  2019/7613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, davası ile Kamulaştırma Kanununun 17. maddesi gereğince taşınmazın idare adına tescili istemli karşı davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne ilişkin olarak verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince davacı (karşı davalı) yönünden ilk derece mahkemesi kararının esastan reddine, davalı (karşı davacı) yönünden ise ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasınadaki parsel numarasının düzeltilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı (karşı davalı ) vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili, karşı dava ise 17. madde gereğince taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı -karşı davalı ve davalı karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince davacı – karşı davalının istinaf talebinin HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi, davalı – karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararındaki parsel numarasının düzeltilmesine dair verilen karar davacı – karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile ilk derece mahkemesi kararındaki parsel numarasının düzeltilmesine dair karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı (karşı davalı) vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8553, Karar No: 2016/7387, Tarih: 20.09.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/8553 E.  ,  2016/7387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/06/2016 tarih ve 2015/965-2016/447 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, memur olan müvekkilinin maaşının davalı banka hesabına yatırıldığını, davalı bankaya kredi nedeniyle borçlu olan müvekkilinin borcunun banka tarafından icra takibine de konulduğunu, maaşında hacizler olduğunu ve bu hacizler dolayısıyla maaşından kesinti yapıldığını, geriye kalan maaşının ise davalı banka nezdindeki hesaba yatırıldığını, davalının haksız bir şekilde maaş hesabına bloke koyduğunu oysa, İİK'nın 82. m. gereğince borçlunun maaşının 1/4'inden fazlasının haczedilemeyeceğini, davalı bankaya yapılan müracaatın da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, maaş hesabına konulan blokenin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hesabının maaş hesabı olmayıp, döner sermaye ve diğer ödemelere ilişkin olduğundan kredi borcundan dolayı bu ödemelerin tamamına konulan blokenin yasal olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, kredi sözleşmesinde davacının bankada bulunan hesaplarına bloke konulmasına ilişkin hüküm bulunmakta ise de, bu hükme dayanarak davacının tek geçim kaynağı olan maaşının tamamının bloke edilmesinin kabul edilemeyeceği, İİK uyarınca maaşların ancak kısmen haczedilebileceği, başka hacizler de bulunmakta olup, davalının da icra prosedürü içerisinde icra takibi yaparak davacının gelir durumuna göre maaşınını 1/4'inden az olmayacak şekilde haciz işlemi yaparak hareket etmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile maaş hesabına davalı banka tarafından konulan blokenin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13449, Karar No: 2013/13443, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/13449 E.  ,  2013/13443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ile aynı binada oturan sanığın, katılanın evde bulunmadığı sırada katılana ait olan ve çatıda bulunan güneş enerji sistemi ile uydu antenlerini sökerek zarar verdiği iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanığın, ... 'de bulunan ... Apartmanının 3. (çatı) katında, katılanın ise aynı apartmanın 1. katında ikamet ettiği, çatıdaki güneş enerjisi sistemleri nedeniyle, sanığın ikametinin çatıdan sızan suyla zarar görmesi nedeniyle apartman yönetimi olarak güneş enerjisi sistemlerinin ve uydu antenlerinin sökülmesi hususunda 10/05/2010 tarihinde karar alındığı, katılanın bu kararı yerine getirmemesi üzerine apartman yönetimi adına ...'ın 24/05/2010 tarihinde ... 24. Noterliği aracılığıyla, çatıda bulunan güneş

enerjisi ve uydu anten sisteminin ihtarın ele geçtiği tarihten itibaren 10 ... günü içinde kaldırılması hususunda katılana ihtarname gönderdiği, buna rağmen katılanın güneş enerjisi ve anteni sökmemesi üzerine sanığın, bunları ustaya söktürerek depoya koydurduğu şeklindeki olayda; sanığın, apartman yönetimi kararı uyarınca evini su almaktan kurtarmak için katılana ait güneş enerjisi ve anteni sökmekten ibaret eyleminde mala zarar verme kastı ile hareket etmediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/09/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.