muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/21752, Karar No: 2011/11465, Tarih: 05.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/21752 E.  ,  2011/11465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :9.7.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalının tüm, davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri,  paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve  44. maddesi hükmü  dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1)  ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1.bentte nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın H.'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran H.e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi.  05.07.2011
Yargıtay — Esas No: 2024/13415, Karar No: 2025/7, Tarih: 06.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13415 E.  ,  2025/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4051 Esas, 2024/1748 Karar Avukat ...

DAVA TARİHİ : 30.10.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Şirvan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/532 Esas, 2022/257 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davacı idare vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince 19.04.2022 tarihli ek kararla istinaf başvuru dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı idare vekilince istinaf edilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 345 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı idare vekiline 02.05.2022 tarihinde tebliğ edilmiş; istinaf dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 18.05.2022 tarihinde verilmiştir.

İstinaf dilekçesinin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/320, Karar No: 2013/8136, Tarih: 17.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/320 E.  ,  2013/8136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, TCK'nun 62, 53/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası

Vergi incelemesine esas olmak üzere 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmesinin istenmesine rağmen sanığın kanuni süresinde defter ve belgeleri ibraz etmediğinin iddia olunması, sanığın yargılamada alınan savunmasında, belirtilen yıllara ait defter ve belgeleri Aksaray Gelirler Müdürlüğünde çalışan bir denetmene teslim ettiğini ve hatta yasal süreyi geçirdiği için ek süre de verildiğini beyan ederek suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, 2004,2005 ve 2006 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin adı geçen vergi dairesine ibraz edilip edilmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5303, Karar No: 2012/20533, Tarih: 11.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/5303 E.  ,  2012/20533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca katılan PTT Genel Müdürlüğü vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26596, Karar No: 2014/20082, Tarih: 08.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26596 E.  ,  2014/20082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmü temyiz etmeyen sanık ...' in yokluğunda verilen hükmün 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre, muhatabın bilinen en son adresi olan "... mahallesi okulun arka tarafı ... sokak ..." adresine tebliği gerekirken " ... sokak ...mah. No:.. İç kapı No:...../..." adresine tebliğ edildiği, ancak tanınmadığından bahisle iade gelmesi üzerine aynı yasanın 35. maddesine göre yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanık ...' e gerekçeli kararın usulüne uygun tebligat yapılarak verildiği takdirde temyiz dilekçesi eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 08/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8430, Karar No: 2013/11631, Tarih: 04.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8430 E.  ,  2013/11631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 25.12.2012 gün ve 2012/14202 Esas - 2012/28444 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, davalı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 218,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazinesine gelir kaydedilmesine 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19718, Karar No: 2011/6486, Tarih: 12.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19718 E.  ,  2011/6486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, kavun, domates ve çileğin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/736, Karar No: 2020/5522, Tarih: 02.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/736 E.  ,  2020/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Karar Tarihi : 11/11/2019

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/10/2019 tarihli ve 2019/6149, 2019/7061 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ve soruşturmanın genişletilmesi hususunda takdiri Ordu Cumhuriyet Başsavcılığına ait olmakla birlikte değerlendirme yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesine ilişkin Ordu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/11/2019 tarihli ve 2019/2224 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Ordu 2. Sulh Ceza Hâkimliğince, eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş ise de, esasen bu kararın soruşturmanın genişletilmesi anlamına geldiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 6545 sayılı Kanunun 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanun’un 173/4.maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi hâlinde Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına ilişkin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 24.02.2020 gün ve 94660652-105-52-21218-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ordu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/11/2019 tarihli kararının kanun yararına bozulması halinde, aynı hususta sonradan verilen kararların hükümsüz kalacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ordu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/11/2019 tarihli kararının kanun yararına bozulması halinde, aynı hususta sonradan verilen kararların hükümsüz kalacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Şüpheli hakkında Ordu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma neticesinde, taksirle yaralama suçundan 24.10.2019 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, müşteki vekilince bu karara karşı süresi içinde itirazda bulunulduğu, itirazı inceleyen merci Ordu 2. Sulh Ceza Hakimliğince kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ve ayrıca "görevi kötüye kullanma suçu" bakımından değerlendirme yapılması için soruşturmanın genişletilmesine karar verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 173/3. maddesinde itirazı inceleyen mercinin soruşturmanın genişletilmesi gerektiğine ilişkin bir kanaate varması halinde buna yönelik talebini başkaca bir karar vermeksizin ilgili Cumhuriyet savcılığına bildirmesi gerektiğinin, bu aşamadan sonra ise kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddedebileceğinin düzenlendiği, belirtildiği üzere kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara yönelik itirazların merci tarafından incelenmesi neticesinde itiraz olunan kararın kaldırılmasıyla beraber soruşturmanın genişletilmesine karar verilemeyeceği, merci tarafından soruşturmanın genişletilmesi talebinde bulunulmuş ise belirtilen eksiklere ilişkin yapılan incelemenin ardından itiraz konusu hakkında karar verilmesi gerektiği, belirtilen nedenlerle merci Ordu 2. Sulh Ceza Hakimliğince verilen 11.11.2019 tarih ve 2019/2224 değişik iş sayılı kararında kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasıyla beraber soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Ordu 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 11/11/2019 tarihli ve 2019/2224 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca isteme uygun olarak KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1739, Karar No: 2023/4516, Tarih: 05.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1739 E.  ,  2023/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/56 E., 2022/2091 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ödemiş 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2017/255 E., 2019/1012 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, birlikte olduğu kadına sürekli para gönderdiğini, evine bakmadığını, kadına fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ve küfür ettiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuk ...'in velâyetinin kadına verilmesine, çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir-iştirak, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; kadının iddialarının doğru olmadığını,erkeğin 2016 yılı başında bir kadınla duygusal ilişki yaşadığını, bu durumu eşine anlattığını, sonra tarafların barıştığını ve bu olayın af kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, halen aynı evde yaşadıklarını, son üç yıldır kadının sorumluluklarını yerine getirmediğini, erkekle aynı yatağa girmediğini, cinsel ilişkiden kaçındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevlerini yerine getirmediği, evine, eşine ve çocuklarına bakmadığı, kadına karşı sadakatsiz olduğu, sosyal medyada escort sitelerine girdiği, kadını aldattığını üçünçü kişilere itiraf ettiği, tanığın başka kadınlara para gönderdiğine ilişkin yırtılmış dekontları gördüğü, davalının eşi ve çocuklarına şiddet uyguladığı, davacıya hakaret ettiği, ismiyle dahi hitap etmeyerek, yörede hayvanlara söylenen " hoyn" tabiriyle seslendiği, tanık ...'a eşi hakkında "şunun şişmanlığına bak" şeklinde konuştuğu, davacının yevmiyeli işlerde çalışarak evin ve çocukların geçimini temin ettiği, üniversite okuyan oğlu ... davalıdan para istediğinde " orospu çocuğu, piç" gibi ifadeler kullanarak para vermeyi reddettiği, ...'in eğitimine bu sebeple devam edemediği, davalının davacıya " git dava aç ben artık özgür yaşamak istiyorum " dediği gelinen aşamada erkeğin tam kusurlu olduğu göz önüne alınarak tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, çocuk ...'in velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki tesisine, çocuk lehine aylık 200,00 TL tedbir-iştirak, kadın lehine aylık 300,00TLtedbir-yoksulluk nafakası takdirine, kadın yararına 30.000,00 TL maddî tazminat ile 28.000,00 TL manevî tazminat verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflarca tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; erkeğin kusur durumu göz önüne alındığında maddî manevî tazminat ve nafaka miktarlarının az olduğu belirtilerek kararın kaldırılması talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle;erkeğin 2016 yılı başında bir kadınla duygusal ilişki yaşadığını, bu durumu eşine anlattığını, sonra tarafların barıştığını ve bu olayın af kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, halen aynı evde yaşadıklarını, son üç yıldır kadının sorumluluklarını yerine getirmediğini, erkekle aynı yatağa girmediğini, cinsel ilişkiden kaçındığını, davanın reddine karar verilmesi gerekirken boşanmaya karar verilmesini, maddî ve manevî tazminat miktarlarının fahiş olduğunu beyan ederek kararın kaldırılması talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğe yüklenen kusurların usulünce kanıtlanmasına, erkeğin tam kusurlu bulunmasına, kadının kusurlu bir eyleminin ispat edilememesine, erkeğin eylemlerinin kadın tarafından affedildiğinin veya en azından hoşgörü ile karşılandığının kabul edilemeyeceğine, kadın yararına 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (4721 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci düzenlenen maddî ve manevî tazminat koşullarının gerçekleşmesine, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre hükmedilen tazminat miktarlarının hakkaniyete uygun bulunmasına, kadının ev hanımı olup, herhangi bir gelirinin mevcut olmaması karşısında yoksulluk nafakası koşullarının gerçekleşmesine, kadının üzerine kayıtlı mirasen intikal eden taşınmazlardan gelir elde ettiğinin iddia ve ispat edilememesine, yine velâyeti anneye verilen ortak çocuk için iştirak nafakası şartlarının gerçekleşmesine, iştirak nafakasının çocuğun ergin olduğu tarihe kadar devam edeceğinin tabii bulunmasına, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarlarının hakkaniyete uygun olmasına göre hükmün usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; nafaka ve tazminat miktarları yönünden hükmün bozulması talebiyle temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kadının açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; nafaka miktarları ile maddî ve manevî tazminat miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun’un 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 327 inci maddesi , 330 uncu maddesi., 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesi, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 50 inci maddesi ve 51 inci maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15792, Karar No: 2014/36943, Tarih: 12.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15792 E.  ,  2014/36943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/15477

MAHKEMESİ : Bayramiç(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/177 (E) ve 2013/291 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemenin de kabul ettiği üzere; sanığın, mağdurun kiracısı olduğu, mağdurun, sanıktan evden çıkmasını istemesi nedeniyle aralarının limoni olduğu, olay tarihinde de, sanığın, tarla otlarını kiracısı olduğu evin bahçesine koyması nedeniyle ev sahibi olan mağdur ile tartıştığı ve karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/10/2002 tarihli E.2002/4-238, K.2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanık hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.