muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6693, Karar No: 2016/2710, Tarih: 18.02.2016

Davacı, nüfus kaydında teyzesinin isminin... olduğunu, tapu ve evlilik kayıtlarında ise ... olarak göründüğünü bu yanlışlığın haklarını etkilediğini ve idarece düzeltilmediğini ileri sürerek, nüfus kayıtlarında...olarak görünen kişi ile tapu ve evlilik kayıtlarındaki ...ın aynı kişi olduğunun tespitini ve nüfus kaydının ... olarak düzeltilmesini istemektedir. Eski kayıtta .. ismiyle kayıtlı olan kişi, yeni kayıtta ... ismiyle kayıtlı olduğuna göre dava, ad düzeltmeye ilişkin şahsa sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı değil; eski ve yeni kayıtta farklı isimle kayıtlı olan kişinin aynı kişi olduğunun tespiti ve yeni kaydın, eski kayda uygun olarak düzeltilmesi; kayıtlar arasındaki farklılığın bu yolla giderilmesi isteğine ilişkindir. Bu durumda mahkemece; eski kayıtta... ismiyle kayıtlı olan kişinin, yeni sicile hangi sebeple.. olarak kaydedildiğinin nüfus müdürlüğünden sorulması, kişinin evlenerek gittiği hanedeki nüfus kaydı da getirtilerek, eski ve yeni kayıtlar arasındaki bu yanlışlığın varsa dayanak belgeler esas alınarak idari yoldan düzeltilmesinin mümkün olup olmadığının araştırılması, idari yoldan düzeltme mümkün ise davanın şimdiki gibi reddedilmesi; mümkün olmadığının saptanması veya dayanak belgelerin bulunmaması halinde, adı geçen kişinin ölmüş olması sebebiyle kaydının kapatıldığı, kapalı kayıt üzerinde işlem yapılamayacağı (5490 s. NHK. m. 14/1, Yönetmelik m. 20) nazara alınarak, isim tashihi talebinin bu sebeple reddedilmesi; ancak davada tespit isteğinin bulunduğu da gözetilerek, bu talep bakımından ise, Yönetmeliğin yukarıda değinilen 21'nci maddesinin (2.) fıkrasında yer alan hüküm gereğince, eski kayıtta yer alan bilgiler esas alınmak suretiyle, ... aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi gerekir. Açıklanan hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu sebeple yerinde olduğundan kabulü ile hükmün Hukuk Usulü Muhkemeleri Kanununun 428'nci maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10476, Karar No: 2015/40584, Tarih: 12.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/10476 E.  ,  2015/40584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Aynı olay nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/718 esas sayılı dosyasında yargılandığı anlaşılan ... ait dosyanın olanaklı ise bu dosya ile birleştirilmesi, olanaklı değil ise, denetime olanak sağlaması açısından dosyanın onaylı suretlerinin dosya içerisine konulması, kanıtların bir bütün halinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de;

a-) Sanığa suç atması için bir neden bulunmayan katılanın, arkadaşları ile birlikte sokakta konuşan katılanın yanlarından geçen sanığın, “ne bakıyorsunuz lan, belanızı mı arıyorsunuz?” dedikten sonra ıslık çalıp çağırdığı aralarında ... da bulunduğu arkadaşları ile birlikte katılana bıçaklarla saldırıp yaraladıkları sırada arka cebinde bulunan 700 TL parasını aldıklarını söylediği, sanığın ise, katılan ve arkadaşlarının üzerine gelmeleri nedeniyle kavga ettiklerini, ancak yağmaladığını savunduğunun anlaşılması karşısında; hangisinin anlatımına hangi gerekçeyle itibar edildiği ve üstün tutulduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile sanığın yağma suçundan beraatine karar verilmesi,

b-) Sanık ve arkadaşlarının, iştirak iradesi ile hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede katılanı bıçakla yaraladıklarının anlaşılmasına göre, sanık hakkında kasten yaralamadan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 86/3-e ve 87/1-d maddelerinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde eksik ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/436, Karar No: 2016/1443, Tarih: 09.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/436 E.  ,  2016/1443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili ile davalının boşandıklarını, çocukların velayetlerinin önce anneye verildiğini, sonrasında ise, davacı babaya geçtiğini, ancak annenin çocukların giderlerine hiç bir katkıda bulunmadığını ileri sürerek, iki çocuk için toplam 500 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin hiç bir işinin olmadığını, çalışmadığını, bu nedenle de nafaka ödeyemeyeceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı kadının işsiz olup, her hangi bir gelirinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, verilen bu hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK. nun 327. maddesinin 1. fıkrası; "Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır.” hükmünü, 330. maddesinin 1. fıkrasının ilk cümlesi; “Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir.” hükmünü, 331. maddesi ise; “Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.” hükmünü düzenlemektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, iştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana ile babanın mali durumlarına göre takdir edilir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakacak olursak, her ne kadar mahkemece yaptırılan ekonomik durum araştırmasına göre, davalı annenin çalışmadığı anlaşılıyor ise de, dosyada mevcut SGK 'dan alınan belgeye (bilgisayar çıktısı)göre, davalının 26.05.2014 tarihinde işten ayrıldığı, eldeki davanın 13.05.2014 tarihinde açıldığı, buna göre, davalı annenin, bu davanın açıldığı tarihten sonra, işi bıraktığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, davanın açıldığı tarih itibariyle davalı annenin bir işinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, tarafların ekonomik durumları, müşterek çocukların ihtiyaçları gözetilerek, hakkaniyete uygun oranda, az da olsa, davacı baba lehine iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16638, Karar No: 2013/3017, Tarih: 11.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16638 E.  ,  2013/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2012/156, Karar No: 2013/1050, Tarih: 28.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/156 E.  ,  2013/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 07/12/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ... tarafından 21.11.2007 tarihinde ... ''Kapanın baskısı okul değiştirtti'' başlıklı haber ve aynı tarihte Milliyet Gazetesinde fotoğrafı ile birlikte yayınlanan “...'da normal liseye geçen dört öğrencinin iddiası: Dini baskı yüzünden okulumuzu değiştirdik” başlıklı haberde kendisine ait olduğu belirtilen bir takım gerçek dışı açıklamalara yer verildiğini, hiçbir ilişiği olmadığı halde siyasi ve sansasyonel haberin kaynağı olarak gösterildiğini, gerçek dışı haberle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek maddi ve manevi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, ...'ın davacı ile bizzat görüşmek suretiyle, davacının beyanlarını aynen, hiçbir ilave yapmadan, kendi rızası ile çektiği resimlerini de koyarak dava konusu haberi yaptığını, yayın tarihinde ...'nın gündeminde bulunan dava konusu olayların yapılan yayında yer almasının haberin güncelliğinden kaynaklandığını, dava konusu haber incelendiğinde davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek bir durumun olmadığını beyanla istemin reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalılar tarafından yapılan haberin yayın tarihinde gerçekleşmiş olan güncel olan bir olaydan ibaret olduğu, yayın içeriğinde bu olayla ilgili kullanılan ifadelerin olayın gösterdiği özelliklere, gelişim biçimine ve anlatılmak istenen amaca uygun olduğu, bu durumda dava konusu yayının olay tarihinde beliren görünür duruma uygun biçimde verilmiş olduğundan hukuka uygun olduğu, davalıların eylemlerinin kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği belirtilerek istemin reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi

olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu edilen ... ''Kapanın baskısı okul değiştirtti'' başlığıyla yer alan haberde ''... vekili, ....'ın türbanlı olduğunu ve bu nedenle erkek öğretmenlere de ''benim dünya görüşüme aykırı'' diyerek nöbet tutturmadığını iddia eden ... ise kendilerine şikayete geldiğini belirtti. Terzi bu konuyu ... bildirdiklerini kaydetti.'' açıklamalarına yer verildiği, ... ''Dini baskı yüzünden okulumuzu değiştirdik'' başlıklı haberde ise davacının fotoğrafının altında ''... dini baskı iddialarına sahne oldu ..., şikayet aldıklarını belirtti.''açıklamalarının yer aldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, davalı ... ile yaptığı röportajda dava konusu edilen açıklamalara yer vermediğini, haber konusu okulda daha önce belleticilik görevi yürüten sendika üyelerine pansiyon nöbeti verilmediği hususunda açıklamada bulunduğunu beyan etmiş, ... '' ...'nin dini baskı olduğu yönünde şikayet dilekçesi vermediği '' yönündeki basın açıklaması ile de davacının beyanları doğrulanmış, bu haliyle davalılar tarafından davacının açıklamasına ilişkin bölümün gerçekliği davalılar tarafından kanıtlanamamıştır. Yayın bu yönü ile gerçek dışı haber niteliğinde olup davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/01/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 28/01/2013
Yargıtay — Esas No: 2022/17421, Karar No: 2023/417, Tarih: 16.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17421 E.  ,  2023/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3265 E., 2022/3622 K.

DAVA TARİHİ : 04.05.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/279 E., 2022/342 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını iddia ederek ödenmeyen fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye, fark fazla çalışma ile fark ... bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının asgari ücretin fazlasını almasını gerektirir bir ... sözleşmesinin bulunmadığını, kadroya geçen işçilere kadroya geçmeden önce 01.01.2018 tarihinden itibaren alt işveren tarafından veya başka bir şekilde ücret artışı yapılması hâlinde bu artışın toplu ... sözleşmesinde yer alan %4 oranındaki ücret zammından mahsup edilmesi ve davacının sendika üyesi olup olmadığının da belirlenmesi gerektiğini, faiz oran ve başlangıç tarihine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücretinin korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını, ücret indirimine gidilmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi tarafından davacının fark ücreti alacaklarının hüküm altına alınması isabetli bulunmuş ise de hüküm altına alınan fark ücret ve fazla çalışma ücreti alacakları yönünden arabuluculuk son tutanak tarihine kadar muaccel olan alacakların hesaplanması gerektiği, fark ikramiye alacağının ise toplu ... sözleşmesinin bitiş tarihi olan 31.10.2020 tarihine kadar hesaplanması gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle benzer sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep konusu fark alacaklarının bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 342 ve 359 uncu maddeleri ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki (4) numaralı paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki (4) numaralı paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK’ya eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacı işçi, geçiş esnasında düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesinin aylık ücretin düzenlendiği 7 nci maddesinde yazılı bulunan oranın dikkate alınmadığını, böylece temel ücretinin hatalı belirlendiğini ve eksik ödeme yapıldığını iddia etmiştir. Kadroya geçiş aşamasında imzalanan ... sözleşmesinde, ücretin her ay için ileriye etkili olarak asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceği kararlaştırılmışsa sözü edilen kural her asgari ücret artış dönemi için işvereni bağlar. Buna göre davacının ücretinin tespitinde taraflar arasındaki ... sözleşmesinin ücrete ilişkin hükmünün uygulanmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 2019 ve 2020 yıllarına ait ücretinin kadroya geçiş aşamasında işverenle imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde belirlenen oran ve Yüksek Hakem Kurulu kararındaki %4 oranındaki ücret zammı dikkate alınarak belirlendiği görülmektedir. Bu tespit de yerindedir.

4. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında söz konusu olan ve Yüksek Hakem Kurulu kararıyla uygulanan toplu ... sözleşmesi, davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi olmadığına göre bu sözleşmede ocak ve temmuz aylarında beşer günlük yevmiye tutarında ödeneceği düzenlenen ikramiye ücretinin, toplu ... sözleşmesinin son bulduğu tarihten sonrası için hesaplanması doğru olmaz. Somut uyuşmazlıkta 4857 sayılı Kanun'da işçilere ikramiye ödeneceğine dair bir hüküm olmadığı ve ... ... sözleşmesinde davacıya ikramiye ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmadığı da dikkate alındığında, ikramiye alacağının 2021 yılı için hesaplanması doğru olmaz. Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile 2021 yılına ilişkin ikramiye alacağının mahsubu doğru ise de Bölge Adliye Mahkemesi kararı, mahsup işlemi yönünden denetlenebilir nitelikte olmayıp hüküm altına alınan ikramiye alacağına yönelik miktarın ne şekilde tespit edildiği anlaşılamadığından kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.