muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/334, Karar No: 2023/2615, Tarih: 20.02.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 2012 yılının Ocak ayında yetkili sendika olan ... Sendikasına üye olduğu, sendika tarafından bu üyeliğin davalı işverenliğin devraldığı dava dışı ...’a 07.02.2012 tarihinde bildirildiği, dolayısıyla davacının bu tarihten itibaren toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanmasının mümkün olduğu, dava konusu toplu ... sözleşmelerinin 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük tarihli 14. Dönem ve 01.03.2013-28.02.2015 yürürlük tarihli 15. Dönem Toplu ... Sözleşmeleri olduğu, talep döneminin 31.08.2013 tarihinden sonrası olduğu, bu nedenle uyuşmazlığın 15. Dönem Toplu ... Sözleşmesi ile ilgili olduğu, davacı işçi 11.10.2013 tarihli 15. Dönem Toplu ... Sözleşmesi imzalandığında sendikaya üye olduğundan toplu ... sözleşmesine bağlı talepleri bakımından 01.03.2013 tarihinden itibaren söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlanabileceği, davacının muvazaalı olarak dava dışı ... AŞ bünyesinde toplu ... sözleşmesinden yararlanma hakkı olmasına rağmen yararlandırılmadığı dönemde asıl işveren sıfatını alan davalı işverene geçişinin yapıldığı, bu nedenle davacının toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanmaya devam edeceği, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların dosya kapsamına uygun olduğu, İlk Derece Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, bu nedenle davalının istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği, davacı vekili lehine takdir edilen vekâlet ücreti açısından ise karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 4.322,35 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği, davacı vekilinin bu yöndeki istinaf talebinin yerinde görüldüğü gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

2. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf talepleri doğrultusunda İlk Derece Mahkemesi kaldırılarak yeniden kurulan hükümde davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

2. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf talepleri doğrultusunda İlk Derece Mahkemesi kaldırılarak yeniden kurulan hükümde davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının uyuşmazlık konusu dönemde yararlanması gereken toplu ... sözleşmesinin tespiti, toplu ... sözleşmesinin art etkisi, yıllık izin ücreti, sosyal yardım, ikramiye, elektrik yardımı, ... güçlüğü tazminatı ve vardiya tazminatı alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı, alacakların hesap yöntemi, zamanaşımına def'i, faiz türü ve vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 6356 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 38 inci maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesi, 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 2822 sayılı Toplu ... Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 61 inci maddesinin birinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta; dava dışı ... ile alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına aykırı olacak şekilde muvazaalı ilişki bulunduğundan davacının baştan itibaren ve hisse devrinden sonraki dönem de dâhil olmak üzere dava dışı ... işçisi olduğunun kabulü yerindedir. Dava konusu dönem 01.09.2013 tarihi ve sonrasına ilişkindir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının Ocak 2012 tarihinde yetkili sendika olan ... Sendikasına üye olduğu, sendika tarafından bu üyeliğinin davalı işverenliğin devir aldığı ...'a 07.02.2012 tarihinde bildirildiği, dolayısıyla davacının bu tarihten itibaren toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanmasının mümkün olduğu kabul edilmiştir. Buna göre raporda, dava konusu toplu ... sözleşmelerinin 17.10.2011 imza, 01.03.2011-28.02.2013 yürürlük tarihli 14. Dönem ve 11.10.2013 imza, 01.03.2013-28.02.2015 yürürlük tarihli 15. Dönem Toplu ... Sözleşmeleri olduğu, ancak davacının bu davanın 31.08.2013 tarihinden sonraki dönem için açıldığını beyan etmesi nedeniyle 15. Dönem Toplu ... Sözleşmesi ile ilgili uyuşmazlık olduğu tespit edilerek, davacının 11.10.2013 tarihinde imzalanan 15. Dönem Toplu ... Sözleşmesi imzalandığında sendikaya üye olduğu ve başından itibaren söz konusu sözleşmeden yararlanacağı, toplu ... sözleşmesine bağlı talepleri bakımından 01.03.2013 tarihinden itibaren söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlanacağı kabulüyle hesap yapılmıştır.

3. Ancak, dava dışı ... ile alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına aykırı olacak şekilde muvazaalı ilişki bulunduğu tespit edildiğine göre davacı bu tespitten sonraki dönemde artık ... işçisi sayılacağından, BEDA AŞ'nin yaptığı toplu ... sözleşmesinden yararlanamayacaktır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.03.2015 tarihinden sonraki dönem bakımından ücret hesap pusulalarında belirtilen ücretin esas alındığı ifade edilmiştir. ...'ın taraf olduğu 01.03.2013-28.02.2015 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesindeki ücret zamları uygulanmak suretiyle davacının toplu ... sözleşmesinin bitim tarihindeki en son ücreti 1.975,29 TL olarak belirlenmiş iken 01.03.2015 tarihinden itibaren ücret miktarı, işverenin de savunmasında dayandığı ücret hesap pusulalarına göre 2.109,00 TL olarak kabul edilmiştir. Buna göre davacının toplu ... sözleşmesinin art etkisinden yararlandığı dönemdeki alacaklarının bu ücret miktarı esas alınarak hesaplandığı anlaşılmaktadır. Oysa davalı işveren, davacının BEDA AŞ'nin taraf olduğu toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlandırıldığını savunmuştur.

4. Tüm dosya kapsamı ve işverenin savunması birlikte değerlendirildiğinde; davacının ... işçisi olarak sadece ...'ın taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden yararlanması ve talep edilen alacakların da salt bu toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre hesaplanması gerektiği kabul edilmeli; varsa BEDA AŞ'nin taraf olduğu toplu ... sözleşmesine göre yapılan ödemeler hesaplanan alacaklardan mahsup edilmelidir.

5. Davacının hesaplamalara esas alınacak ücretinin ve ücrete bağlı diğer haklarının ...'ın taraf olduğu toplu ... sözleşmesine göre belirlenmesi gerektiği açık olmakla, 29.02.2016 tarihine kadar yapılan hesaplamalarda 01.03.2015 sonrası dönem için yevmiye tespitinin de ...'ın taraf olduğu toplu ... sözleşmesi ve bu sözleşmenin art etkisine göre yapılması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

6. Yukarıdaki bozma gerekçeleri doğrultusunda yapılacak değerlendirme ve hesaplamalar sırasında bozma ile oluşan usuli kazanılmış haklar dikkate alınmalıdır.

7. Dava dışı ... ile alt işverenler arasında 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına aykırı olacak şekilde muvazaalı ilişki bulunduğundan davacının baştan itibaren ve hisse devrinden sonraki dönem de dahil olmak üzere dava dışı ... AŞ işçisi olduğunun kabulü yerindedir. Ancak Dairemiz uygulamasına göre 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına aykırı olarak kurulan ilişki nedeniyle davacının alacaklarından kanuna aykırı olarak kurulan ilişkinin tarafları müteselsilen sorumlu olduklarından dava dışı ...'ın taraf olduğu toplu ... sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren gerçekleşen alacaklardan davalı BEDA AŞ'nin sorumlu tutulması isabetli ise de dava konusu alacakların dava dışı ...'ın taraf olduğu 15. Dönem Toplu ... Sözleşmesinin bitim tarihi olan 28.02.2015 tarihinden sonra 01.03.2016 tarihine kadar hesaplanan kısmı toplu ... sözleşmesinden değil sona eren toplu ... sözleşmesinin art etkisinden kaynaklandığından bu döneme dair hesaplanan alacak tutarlarına yasal faiz işletilmesi gerekirken alacak kalemlerinin tamamına en yüksek banka işletme kredi faizi işletilmesi de isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4578, Karar No: 2018/997, Tarih: 20.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4578 E.  ,  2018/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bu eylemi, daha önce işlediği uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı yapılan kovuşturma sonucunda Konya 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 04/03/2010 tarih 2009/71 esas 2010/556 karar sayılı kararı ile hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3299, Karar No: 2023/4996, Tarih: 14.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/3299 E.  ,  2023/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/282 E., 2022/648 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 13.Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2015 tarihli ve 2014/496 Esas, 2015/579 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince neticeten hükmedilen 5 ay hapis cezasının 1 yıl süreyle denetime tabi tutularak ertelenmesine, hak yoksunluklarına ve sürücü belgesinin geçici olarak 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2015 tarihli ve 2014/496 Esas, 2015/579 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 16.02.2021 tarihli ve 2019/9794 Esas, 2021/1678 Karar sayılı kararı ile bağışık tutulmaya yönelik talebi olmayan sanığa, ifadesini esas mahkemesinde vermek isteyip istemediğini sormadan yapılan sorgusuna dayalı mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2021/282 Esas, 2022/648 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü, yedinci ve sekizinci fıkraları, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince neticeten hükmedilen 5 ay hapis cezasının 1 yıl süreyle denetime tabi tutularak ertelenmesine ve sürücü belgesinin geçici olarak 1 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.03.2023 tarihli ve 2023/8071 sayılı sair temyiz istemlerinin reddiyle sürücü belgesinin geri alınma süresinin ceza miktarıyla orantısız şekilde fazla olduğundan bahisle bozma görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.03.2023 tarihli ve 2023/8071 sayılı sair temyiz istemlerinin reddiyle sürücü belgesinin geri alınma süresinin ceza miktarıyla orantısız şekilde fazla olduğundan bahisle bozma görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece ''Olay tarihinde sanık ... 'nın kullandığı ... plakalı servis minibüsünün içerisinde olayda yaralanan mağdurların da bulunduğu halde Mezitli ilçesi Akdeniz Mahallesi 39616 Sokak üzerinden Kuzeyden güney yönüne doğru seyir halindeyken bu sokağı kesen kontrolsüz kavşak üzerinde 39607 nolu sokak üzerinden batıdan doğu istikametine doğru seyreden hakkında daha önce hüküm verilen diğer sanık ...'in sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı ... ile çarpıştığı, çarpışma neticesinde sanık ... 'nın aracının içerisinde bulunan mağdur ..., ...'ın doktor raporlarında belirtildiği BTM ile giderilir şekilde üzere yaralandıkları, alınan bilirkişi raporuna göre ... plakalı okul servis aracı minibüs şoförü olan sanık ... 'nın 39616 sokak üzerinde kuzeyden güneye seyir halinde kazanın olduğu kontrolsüz dörtlü kavşağa yaklaşırken hızını azalatmadığı, kavşak girişine geldiğinde durup diğer doğrultudaki 39607 sokak üzerinde batıdan doğuya seyreden ve sağdan gelen otomobil sürücüsü diğer sanık ...'in geçişini beklemediği , yani kavşakta geçiş önceliğine riayet etmediği, bu davranışıyla karayoları trafik kanunun 57/c-2 ve 84/h maddesinde belirtilen trafik kural ve yasaklarını ihlal ettiği, dikkatsiz ve tedbirsiz ... kullandığından kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğunun belirtildiği, sanığın raporda belirtildiği şekilde dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak mağdurların yaralamasına sebebiyet vererek atılı suçu işlediği anlaşılmakla cezalandırılmasına karar verilmiştir.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.Olay tarihli kaza tespit tutanağında, sanığın beyanına göre olay anlatımı yapılmış, diğer ... sürücüsü firari olduğundan ve kazayı gösteren kamera kaydı bulunamadığından bahisle kusur dağılımı yapılamadığı bildirilmiştir.

3.Katılanların zarar giderimi gerçekleştirilmemiş, taraflar arasında uzlaşma sağlanmamıştır.

4.Katılanların kati adli muayene raporları dosyada mevcuttur.

5.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca aldırılan 18.04.2014 tarihli emekli trafik polis memuru bilirkişisi tarafından tanzim edilen raporda, sanığın, klakson ve fren tedbirine başvurmadığı, kavşak kollarının trafik yoğunluğu bakımından farklı olduğu işaretlerle belirlenmediği yolda sağdaki araca geçiş önceliği tanımadığından kusurlu olduğu belirtilmiştir.

4.Katılanların kati adli muayene raporları dosyada mevcuttur.

5.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca aldırılan 18.04.2014 tarihli emekli trafik polis memuru bilirkişisi tarafından tanzim edilen raporda, sanığın, klakson ve fren tedbirine başvurmadığı, kavşak kollarının trafik yoğunluğu bakımından farklı olduğu işaretlerle belirlenmediği yolda sağdaki araca geçiş önceliği tanımadığından kusurlu olduğu belirtilmiştir.

6.Yargılama aşamasında keşif üzerine mahkemece aldırılan 25.10.2015 tarihli emekli trafik polis memuru tarafından düzenlenen raporda, sanığın kontrolsüz dört yönlü kavşağa gelirken hızını azaltarak, kavşak başında durması, diğer sürücünün geçişini bekledikten sonra hareket etmesi gerekirken, geçiş önceliğine uymayarak, asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği saptanmıştır.

7.Sanık aşamalarda, diğer sürücünün ara yoldan önüne çıktığını, kendisinin kornaya bastığını ve fren tedbirine başvurduğunu buna rağmen kazanın gerçekleştiğini, kendisinin kusurunun bulunmadığını ileri sürmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Dosya içeriğine göre sanık idaresindeki minibüsle, gündüz vakti, meskun mahalde, asfalt kaplama sokakta seyrederken, dört yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde, aracının ön kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağdan gelen sürücü Utku idaresindeki otomobilin sol yan kısımlarına çarpmasıyla, sanığın geçiş önceliğine uymayarak asli kusuruyla katılanlardan birinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez, bir kişinin ise yüzde sabit iz kalacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olaya ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanığın kusur durumu, olayın oluş şekli, yaralanmaların niteliği, kanunda öngörülen cezanın alt ve üst sınırı hususları birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince hükmedilen sürücü belgesinin geri alınma süresinde bir isabetsizlik görülmediğinden bu hususta bozma talep eden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

3.Katılanların zararlarının giderilmediğini beyan ettikleri, sanığın da zararı giderdiğine ilişkin iddiasını her türlü şüpheden uzak, somut bir şekilde karşıladığını kanıtlayamadığı gözetildiğinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin mahkemenin takdirinde isabetsizlik saptanmamıştır.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2021/282 Esas, 2022/648 Karar sayılı kararı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5144, Karar No: 2020/769, Tarih: 04.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/5144 E.  ,  2020/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : 1- Sanıklar ... ve ... haklarında 2005-2006 takvim yıllarında işlenen sahte belge düzenleme suçlarından; beraatlerine

2-Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan; mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında; 2005-2006 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan; mahkumiyet

1- Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2- 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ile sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen 2005 ve 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zaman aşımının, suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 Sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının, gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 04.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.