muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20912, Karar No: 2014/11477, Tarih: 12.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20912 E.  ,  2014/11477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü, gündüz saatlerinde, sanığın yönetimindeki minibüs ile 219 nolu sokak üzerinde üniversite istikametinde seyir halinde iken, olay mahalli kontrolsüz kavşakta, yunus polislerinden kaçması nedeni ile sol taraftaki 218 nolu sokaktan ani ve kontrolsüz çıkış yapan motorsikletin, sanığın aracının sol yan ve sol ön kapı kısımlarından çarpması neticesinde, motorsiklet üzerinde bulunan ...'in öldüğü olay nedeni ile,

Yapılan yargılama sonunda, sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta, eksik incelemeye ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13562, Karar No: 2014/2393, Tarih: 17.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13562 E.  ,  2014/2393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda münavebeye alınan biberin 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına elde edilecek ortalama verimi, üretim gideri ve kg. başına toptan satış fiyatının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6473, Karar No: 2012/15318, Tarih: 17.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6473 E.  ,  2012/15318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2003 ve 2004 takvim yıllarında işlenen suçlardan: Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “ 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 31.12.2002 ve 18.04.2003 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6513, Karar No: 2016/8759, Tarih: 17.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/6513 E.  ,  2016/8759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan iki kez beraat

Resmi ve özel belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 58, 53, 63. ve 207/1, 58, 53.maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından, resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın kalp rahatsızlığı nedeniyle ... Devlet Hastanesine hasta olarak kaldırıldığı sırada sosyal güvencesinin olmaması nedeniyle hastaneye katılan ...'ın kaybetmiş olduğu ehliyetinin fotokopisi verilerek kimlik bilgileri kullanılmak suretiyle 19/05/2006 tarihli 462.94 TL'lik acilde borç senedinin sahte olarak düzenlediği, sonrasında sanığın...Tıp Fakültesi Hastanesi'ne sevk edildiği burada da ... Döner sermaye İşletmesine katılanın adını kullanarak 438,67 tutarında adi senet vererek hastaneden taburcu olduğu, daha sonra yapılan icra takiplerinde senetlerin sahte olduğunun anlaşıldığı olayda,

1-) Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçlarının unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-) Sanık hakkında sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın hastanenin acil servisinden giriş yaparak muayene ve tedavi olduğu ve karşılığında sahte oluşturulmuş iki adet senedi verdiği olayda, sanığın sahte oluşturulmuş senetleri vermese dahi acil sağlık hizmet bedellerinin sanıktan alınamayacağının anlaşılması karşısında sanığın üzerine atılı sahtecilik suçları yönünden suçların unsurları oluşmadığından sanık hakkında beraat yönünde hüküm kurulması gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet yönünde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1892, Karar No: 2020/2465, Tarih: 02.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/1892 E.  ,  2020/2465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından davalı-karşı davacı kadının boşanma ve nafaka davalarının kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 02.06.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/10339, Karar No: 2021/8424, Tarih: 30.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/10339 E.  ,  2021/8424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün katılan vekilinin yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın 23.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği, katılan vekilinin süresi içinde 29.06.2015 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otobüs ile TEM otoyolu üzerinde orta şeritten seyir halinde iken aracın direksiyon hakimiyetini kaybedip yolun sağındaki bariyersiz bölgeden yoldan çıkarak ağaçlık yeşil alana girdiği , burada ağaçlara çarparak durduğu, kaza nedeniyle araçtaki 4 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez, 23 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu katılanların yaralanmasına neden olan sanık hakkında, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan bir miktar daha uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Kabule göre de;

Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/8. maddesi gereğince uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususlarının kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10617, Karar No: 2011/24661, Tarih: 30.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/10617 E.  ,  2011/24661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit zimmet suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.01.2006 gün ve 2005/391 Esas, 2006/16 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İdari soruşturma raporuna, sanığın kısmi ikrarına ve dosya içeriğine göre TEDAŞ Kale İlçe İşletme Başmühendisliğinde sözleşmeli statüde memur olan ve kurum veznesinde tahsildarlık görevini yürüten sanığın farklı tarihlerde tahsil ettiği paraları kurum hesaplarına yatırmayarak zimmetine geçirmek suretiyle eylemini teselsül ettirdiği halde cezasının 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesiyle artırılmaması,

Suçun 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10804, Karar No: 2013/4766, Tarih: 19.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10804 E.  ,  2013/4766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs etmek ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.03.2009 gün ve 2008/442 Esas, 2009/107 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın akıl hastası olan mağdur ...'i dereyatağı yakınında bulunan otların içine serilmiş kartonun bulunduğu yere, bedeninin üst kısmını ve alt kısmındaki pantolonu dizine kadar soymuş olduğu halde çekmeye çalıştığı sırada, tanıklar ... tarafından görülmesi ve polise bildirilmesi üzerine kolluk kuvvetinin gelmesi nedeniyle bırakması şeklindeki eylemin nitelikli cinsel saldırı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarına teşebbüs oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6160, Karar No: 2016/7538, Tarih: 30.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6160 E.  ,  2016/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm davalılarca süresi içinde temyiz edilmiş, davalılar vekilleri tarafından duruşma istenmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... İnşaat Tic.A.Ş.'nin işçilik alacaklarından sorumlu olduğu dönem bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

2- Davacı iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... İnşaat Tic.A.Ş.'nin işçilik alacaklarından sorumlu olduğu dönem bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Somut olayda, davacı davalılar nezdinde 15.06.2008 - 01.01.2011 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ... Tic. A.Ş. firmalarının 10.08.2009-31.12.2010 tarihlerinde asıl işveren olduğunu bu dönemden önce asıl işverenin .... Firması olmadığını, davacının davalı .... Firmasının taşeronluğunu yaptığı başka şirketler nezdinde çalıştığını beyanla 10.08.2009 tarihinden önceki dönem için sorumlu olmadıklarını savunmuştur. Mahkemece davacının 25.07.2008-31.12.2010 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek davalılar hüküm altına alacaklardan müştereken müteselsilen sorumlu tutulmuştur. Hizmet döküm cetveline göre davacının 25.07.2008 – 23.01.2009, 05.02.2009 – 27.07.2009 tarihleri arasında .... sicil numaralı iş yerinde 10.08.2009 – 31.12.2010 tarihleri arasında .... sicil numaralı ......Ltd.Şti. ünvanlı iş yerinde çalıştığı anlaşılmıştır. Dosya içerisinde yer alan 9, 10, 11, ve 12. aylara ait 2008 yılı bordrolarında ve 1 ve 2. aylara ait 2009 bordrolarında iş yeri ünvanı .....Ltd.Şti. , iş yeri adresi ise .... olarak görülmektedir. 2009 ocak ayı bordrosunda davacının işe girişi 25.07.2008, 2009 Kasım bordrosunda ise işe giriş tarihi 10.08.2009 olarak belirtilmiştir. Davacı tanıkları davacının tam olarak ne zaman işe başladığını bilmediklerini ve davacının aşçı olduğunu, davalı tanıkları davacının ne zaman işe girdiğini bilmediklerini ve davacının aşçı olduğunu beyan etmişlerdir. Dosya kapsamına göre davacının çalıştığı iş yerinde hangi işin yapıldığı ile davalılar arasında ki ilişki tam olarak belirlenmemiştir. Bu nedenle mahkemece davalılar arasındaki tüm sözleşmeler getirtilerek ve ayrıca davacının hizmet döküm cetvelinde 25.07.2008 – 23.01.2009, 05.02.2009 – 27.07.2009 tarihleri arasında çalışmasının gözüktüğü .... sicil numaralı iş yerine ait varsa asıl alt işverenlik ilişkisine ait sözleşme ve bilgilerin .... dan istenerek gelen yazı cevabı da değerlendirilmek sureti ile davalılar arasında hangi işe yönelik hangi tarihlerde taşeronluk sözleşmesi yapıldığı belirlenerek davalı ... Tic.A.Ş.'nin davacının 10.08.2009 tarihinden önceki işçilik alacaklarından sorumlu olup olmadığının tespiti gerekirken mahkemenin tüm süre nazara alınarak hesaplanan kıdem tazminatı ve işçilik alacaklarından .... Tic. A.Ş.'ni diğer davalı ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutması hatalı olup bozma nedenidir.

3- Davacının İşyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmesinin süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3- Davacının İşyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmesinin süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 05.00 – 20.00 saatleri arasında günde 15 saat ten 1,5 saat ara dinlenme süresi düşülerek günlük çalışma süresi 13,5 saat olarak belirlenmiştır. Günlük çalışma süresine göre 2 saat yerine 1,5 saat ara dinlenme süresinin çalışma süresinden mahsubu hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3130, Karar No: 2024/2290, Tarih: 30.04.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3130 E.  ,  2024/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1296 E., 2023/861 K.

DAVA TARİHİ : 26.04.2016

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/171 E., 2020/58 K.

Taraflar arasındaki hile hukuki nedeniyle bağışın, vasiyetnamenin ve bağışla temlik edilen taşınmaz tapusunun iptali ile taşınmazın ölünceye kadar bakma sözleşmesi nedeniyle davacı adına tescili ve Türk Medeni Kanunu'nun 544 üncü maddesi uyarınca sonraki tasarrufla vasiyetnamenin ortadan kaldırıldığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 30.04.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA