muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3484, Karar No: 2020/3378, Tarih: 01.07.2020

İlk Derece Mahkemesince, yönetim kurulu üyelerinin rekabet yasağının TTK 396. maddesinde düzenlendiği, davalı ...'nun görev süresi içerisinde rekabet yasağının devam ettiği, davacının genel müdürü olan davalı ... eşi ile dava dışı fason üretici bir firmanın yetkilisi olan ...'nin kızının ortak olarak 05/04/2012 tarihinde diğer davalı İnomes Elektronik şirketini kurdukları, dava dışı fason üretici firmanın davacı firmaya verilen siparişi iptal ederek davacı firmanın seri üretim için tedarik ettiği malzemelere ve seri üretimi fiilen gerçekleştirecek olan Hitek isimli şirkete davalı ... vasıtasıyla doğrudan eriştiği, yine davalı İnomes Şirketi'nin davacı şirketin o dönem müdürü olan davalı ... aracılığıyla lehine menfaat temin etmesinin haksız rekabet oluşturduğu, haksız rekabet nedeniyle ekonomik menfaati zarar gören davacının zararını talep edebileceği, davalı şirketin 2012 yılında raporlanan satışlarının tamamına yakınının haksız rekabete konu olduğu iddia edilen ürünlerden oluştuğu ve bu ürünlerin dava dışı fason üreticisi Sunrise ve hak sahibi Encore firmalarına yapılan satışlar olduğu, bu çerçevede 2012 yılına ait gelir tabloları, maliyet hesapları, net kâr ve zarar hesaplarına göre davacı şirket tarafından haksız rekabete konu ürünlerle ilgili davalı şirketin yapmış olduğu satışlar nedeniyle davalıdan 249.418,26 TL zararını talep edebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 249.418,26 TL tahsiline fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin haksız rekabete ilişkin gerekçesinin yerinde olduğu, tazminatın yöntemine uygun şekilde hesaplandığı, ancak davacı vekilinin davalılardan ... hakkında faiz talebinde bulunmadığının anlaşıldığı, bu durumda anılan davalı hakkında talep aşılarak faize hükmedilmesinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü kısmen reddi ile yerel mahkemenin kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, 249.418,26 TL'nın davalı şirket yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davalı ... yönünden faiz talep edilemediğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8.562,88 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01/07/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15892, Karar No: 2012/38293, Tarih: 17.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/15892 E.  ,  2012/38293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığa Tebligat Kanunun 35. maddesine bildirdiği adrese tebliği edildiği tarihte, sanığın başka suçtan ceza infaz kurumunda bulunduğu ve tebliğinin usulsüz olduğu, sanığın hükmü 03.09.2010 tarihinde öğrenmekle temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelenmesinde;

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örnekleri ile ekspertiz raporunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Adana Kriminal Polis Laboratuvarının 28.12.2006 günü ekspertiz raporuna göre, suça konu silahın 21.11.2004 tarihinde Gaziantep ili Daracık Mahallesinde meydana gelen yaralama olayında; 11.08.2006 günü Gaziantep ili İnönü Caddesinde meydana gelen ...isimli şahsın yaralanması olayında; 23.11.2006 günü Gaziantep ili Yeşilevler Mahallesinde meydana gelen ikamet kurşunlama olayında elde edilen mermi çekirdekleri ve kovanlar ile uyumluluk göstermesi nedeniyle başka olayda da kullanıldığının anlaşılması karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı

suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında ekspertiz raporunda anılan olaydan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka dava açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihleri saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

3- Kabule göre de; suça konu silahı aramadan 2-3 gün önce bularak eve getirdiğini beyan eden sanık hakkında 6136 sayılı Yasının 13/1. madde ve fıkrası yerine, 13/3. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kazınılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321, 326/son maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2071, Karar No: 2015/1270, Tarih: 06.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2071 E.  ,  2015/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 2022 sayılı Kanun kapsamında özürlü aylığı almak amacıyla, sahte sağlık rapor düzenleyerek ... Mal Müdürlüğü aracılığı ile özürlü maaşına esas başvurusunu yaptığı, sanığın sahte sağlık kurulu raporuna istinaden almış olduğu 3.018,25 TL'nin tahsili için gerekli takibatın başlandığı ve kamu kurumu zararına dolandırıcılığa teşebbüs ettiğinin iddia edildiği somut olayda; ... Mal Müdürlüğünün 27/09/2010 tarihli yazısına göre sanığın kamu zararını ödemediğinin tespit edildiği, Cumhuriyet savcılığınca sanığın yeniden sağlık kuruluna sevkinin sağlandığı, bu kapsamda Bitlis Devlet Hastanesinden aldırılan 21.10.2010 tarih ve 1422 sayılı sağlık kurulu raporuna göre sanığın özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kayıp oranının % 0 olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından kamu kurum ve kuruluşları aleyhine dolandırcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK.nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ,(j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı tutarında adli para cezası verilmesi, sonuca etkili görülmediğinden, sanığa verilen hapis cezası teselsül nedeniyle TCK'nun 43/1 maddesi uyarınca 1/4 oranında artırılırken adli para cezasının artırılmaması ise, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25284, Karar No: 2019/24089, Tarih: 23.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/25284 E.  ,  2019/24089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işveren tarafından sendikal nedenle sona erdirildiğini beyanla kıdem, ihbar ve sendikal tazminat ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının sendikal tazminata hak kazanıp kazanamadığı uyuşmazlık konusudur.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25. maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamayacağı kuralı getirilmiştir.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, iş yerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı diğer işçilik alacakları talebinin yanında sendikal tazminat talep etmiştir. Her ne kadar mahkemece sendikal tazminatın kabulüne karar verilmişse de, dosya içerisinde davalının açıkça iş yerinde sendikalı olarak çalışan davacıya sendikaya üye olmaları ya da olmamaları yönünde baskı yaptığına dair herhangi bir delil bulunmadığı dikkate alındığında; mahkemece sendikal tazminat talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı diğer işçilik alacakları talebinin yanında sendikal tazminat talep etmiştir. Her ne kadar mahkemece sendikal tazminatın kabulüne karar verilmişse de, dosya içerisinde davalının açıkça iş yerinde sendikalı olarak çalışan davacıya sendikaya üye olmaları ya da olmamaları yönünde baskı yaptığına dair herhangi bir delil bulunmadığı dikkate alındığında; mahkemece sendikal tazminat talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı , hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Aynı ilkeler hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları için de geçerlidir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Aynı ilkeler hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları için de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işyerinde bulunan kart basma sistemine göre davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının bulunup bulunmadığının tespit edildiği; ücret bordroları incelendiğinde, işyeri kaydına göre belirlenen fazla çalışmaların karşılığının zamlı olarak tahakkuk ettirildiği bu nedenle davacının herhangi bir alacağının bulunmadığı belirtilmiştir. İşyerinde kart basma sistemi olduğu ve bu sisteme davacının imza atmasının mümkün bulunmadığı, kart basma sisteminin gerçeğe uygun olmadığı yönünde bir iddianın da bulunmadığı dikkate alındığında; Mahkemece işe giriş çıkış kayıtlarına itibar edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, Mahkemece hükme esas alınan rapor denetime elverişli değildir.

Bilirkişi raporunda, uyuşmazlık konusu dönemindeki her bir hafta için işe giriş çıkış kayıtlarına göre haftalık çalışma süresi, haftalık fazla çalışma süresi, hafta tatili kullanılıp kullanılmadığı ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılıp çalışılmadığı, çalışılmış ise karşılığının tam ve zamlı olarak tahakkuk ettirilip ettirilmediği tablo halinde gösterilmemiş; denetimi mümkün şekilde rapor hazırlanmamıştır.

Açıklanan nedenle, Mahkemece belirtilen yönlerden denetime elverişli rapor aldırılmalı, sonucuna göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli, çalışma var ise karşılığının tam ve zamlı olarak ödenip ödenmediği tespit edilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2908, Karar No: 2015/7594, Tarih: 23.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2908 E.  ,  2015/7594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/72978

MAHKEMESİ : Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07.01.2015

NUMARASI : 2014/362 Esas, 2015/2 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (ikişer kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (ikişer kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk A.. U.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk Abdülkadir müdafilerin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk A.. U.. hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez) ve suça sürüklenen çocuk H.. U.. hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kayden 18.01.2001 doğumlu olup suç tarihinde sırasında oniki-onbeş yaş grubunda bulunan bulunan suça sürüklenen çocuk H.. U..'ın, cezalandırılabilmesi için gerçekleştirmiş olduğu beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu suçlarla ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olması gerektiği, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre algılama ve yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığını takdir yetkisinin mahkemeye ait olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 62 ilâ 73. maddeleri arasında düzenlenen bilirkişi incelemesine ilişkin hükümlere göre de, hakimin gerekirse bu konuda tam kanaat sahibi olabilmesi için sosyal inceleme raporu ile birlikte adli tıp uzmanı, psikiyatristi ya da zorunlu hallerde uzman hekimden görüş de alabileceğinin hüküm altına alındığı, mevcut düzenlemeler karşısında alınan raporların bizzat duruşmada yapılan gözlemle birlikte irdelenerek TCK'nın 31/2. maddesine göre suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğinin belirlenmesinden sonra hüküm kurulması gerekirken, bu konuda adli tıp uzmanı, psikiyatristi ya da başka bir uzman hekimden rapor alınmadan ve gerekçeli kararda herhangi bir değerlendirme yapılmadan suça sürüklenen çocuk H.. H.. hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Suça sürüklenen çocukların, birlikte fikir ve eylem birliği içinde mağdurların elleri ile ayaklarını bağlayıp dirençlerini kırdıktan sonra aynı mekanda birbirini takiben her iki mağdura karşı basit cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdikleri ve her birinin kendi eylemleri dışında diğer suça sürüklenen çocuğun eylemlerine de TCK'nın 37. maddesi kapsamında müşterek fail olarak katıldığı anlaşıldığından haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken cezalarının TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar Abdülkadir ve H.. H.. müdafileri ile katılan Hasan'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5201, Karar No: 2024/6537, Tarih: 02.12.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/5201 E.  ,  2024/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2073 E., 2024/698 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şile 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/307 E., 2023/127 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili ile asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacılar dava dilekçelerinde; mirasbırakan ...’ün Şile Noterliği’nin 31.03.2021 tarihli ve 3672 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile davalı oğlu İlker’i vekil tayin ettiğini, İlker’in de anılan vekaletname uyarınca murisin maliki olduğu 101 parsel sayılı taşınmazı ortağının eniştesi olan diğer davalı ...’a temlik ettiği, vekaletnamenin mal kaçırma amacıyla verildiğini, bedeli İlker’in aldığını, murisle diğer mirasçıların arasında sorun olduğunu, davalı ... adına tapuda işlemi davalı ...’in ortağı olan dava dışı ...’in yaptığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davada davalı ... cevap dilekçesinde; murisin başka mal varlığı da bulunduğunu, mal kaçırma kastı olmadığını, kendisinin vekil sıfatıyla hareket ettiğini, kendisine ödeme yapılması halinde banka hesabında artış olacağını, kendisine husumet yönetilmemesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuş; aşamada vekili, 01.02.2022 tarihli dilekçe ile taşınmazın devrinde bedel ödenmediğini, müvekkili ile davacılar arasında kopukluk olduğunu, müvekkilinin diğer davalı ...’ın eniştesi ... ile hem ortak hem de yakın arkadaş olduklarını, yapılacak taş duvar, imar ve inşaat çalışmaları ile daha da değerleneceğini taahhüt ettikleri için davalı ...’ın eniştesi ... ile müvekkillinin anlaşarak taşınmazı devrettiğini, davacıların bilgisi olmadığını, müvekkilinin iyiniyetli olduğunu ve kimseyi zarara uğratma kastının bulunmadığını belirterek davayı kabul ettiklerini bildirmiştir.