muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1332, Karar No: 2017/3516, Tarih: 19.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1332 E.  ,  2017/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasında imzalanan 5 adet çok katlı otoparkın yap-işlet-devret modeliyle yapım ve işletim sözleşmesinin feshi sonucu yapılan giderler ve kâr kaybı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece ıslah da dikkate alınarak bozmaya uyularak yapılan yargılama souncunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yerel mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair verdiği ilk karar taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 25.11.2013 gün 2013/328 Esas 2013/6203 Karar sayılı ilâmı ile davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazları reddedilerek, hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla bozma ilâmının ikinci bendinde açıklanan 818 sayılı BK'nın 325. maddesindeki kesinti yöntemine göre kâr kaybı alacağının hesaplattırılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken başka bir işten elde ettiği ya da elde etmekten kasten kaçındığı kazanç miktarının da düşülmesi hususu gözten kaçırılarak eksik inceleme ile yazılı miktarda kâr kaybı alacağına hükmedilmesi doğru görülmeyerek yerel mahkeme hükmü davalı iş sahibi yararına bozulmuştur.

Mahkemece taraf vekillerinin bozma ilâmına karşı beyanları alındıktan sonra usul ve yasaya uygun görülen Yargıtay bozma ilâmına uyulduktan sonra hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan 13.11.2014 tarihli 1. ek rapor alınmış, bilirkişi kurulu davacı şirketin

2007-2009 yıllarına ilişkin mali tablolarının incelenerek eğilim analizi yapılması ve ticari defterler sunulmadığından davacı şirketin başka bir işten elde ettiği ya da elde etmekten kasten kaçındığı kazanç miktarının tespit edilemediğini bildirmiştir.

2007-2009 yıllarına ilişkin mali tablolarının incelenerek eğilim analizi yapılması ve ticari defterler sunulmadığından davacı şirketin başka bir işten elde ettiği ya da elde etmekten kasten kaçındığı kazanç miktarının tespit edilemediğini bildirmiştir.

Aynı bilirkişi kurulu 1. ek raporlarındaki eksiklerin tamamlanmasından sonra verdikleri 30.11.2016 tarihli 2. ek raporlarında, beklenen kârın sözleşme kapsamındaki işe ilişkin işletme döneminde beklenen 30 yıllık dönemde öngörülen kâr olduğu, 2009 yılında raporlanan kâr kaybı olmayıp bu işlerin bir bölümüne ait yıllara yaygın inşaat süreçlerinin de sürmekte olduğu, fesih tarihi itibariyle hesaplanan 20.858.000,00 TL yatırım maliyetine katlanılması halinde davacı şirket yönünden sermaye maliyetinin 2009 yılındaki iç borçlanma faiz oranı kadar olabileceği değerlendirilerek, basit yıllık ortalama iç faiz oranı olarak esas aldıkları %12,4 ve yatırım harcamalarının yıl içerisinde homojen bir dağılım göstereceği kabulüyle 180 gün üzerinden hesaplandıkları ortalama sermaye maliyet yükünün 1.275.481,00 TL olup bunun bozmadan önceki raporlarında hesapladıkları 7.378.750,00 TL'den çıkartıldığında istenebilecek kâr kaybı alacağının 6.103.269,00 TL olduğunu bildirmişlerdir. Mahkemece de bu ek rapora itibar edilerek dava 6.103.269,00 TL üzerinden kabul edilmiştir.

Dairemizin hükmüne uyulan bozma ilâmı ile yerleşik içhihat ve uygulamalarında belirtildiği gibi, keyfi fesih olmaması halinde fesih ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 356. maddesi delaleti ile 325. maddesi uyarınca kâr kaybının kesinti yöntemine göre hesaplanması gerektiği kabul edilmektedir. Bu yönteme göre kalan iş bedeli ya da sözleşmenin yap-işlet-devret olması gözönünde tutularak işletme döneminde elde edilebilecek gelirden iş sahibinin sözleşmeyi haksız olarak sözleşme süresinin bitmesinden önce feshetmiş olması nedeniyle malzeme, personel, yatırım, vergi, SGK vs. gibi harcamalardan tasarruf edeceği miktar ile, fesih sebebiyle sözleşmenin kalan süresi içinde başka bir iş yaparak kazandığı kâr veya başka bir iş bulup çalışmamış veya başka bir iş yapmaktan kasten kaçınmış ise kazanabileceği miktar düşülerek istenebilecek net kâr kaybı hesaplanacaktır.

Yerel mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma da belirtilen hususlar yararına olan taraf için usulü kazanılmış hak oluşturacağından mahkemece uyulan bozma ilâmı uyarınca inceleme, araştırma yapılması ve karar verilmesi zorunlu hale gelmiştir (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 04.02.1959 gün 13/5 ve 09.05.1960 gün 21/9 sayılı kararları). Bozmadan sonra alınan bilirkişi ek raporlarında bozma ilâmında belirtilen şekilde inceleme yapılmadığından yeterli ve hükme esas alınması mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece, iş sahibinin fesihte haksızlığı, 818 sayılı BK'nın 325. maddesi ve bozma ilâmında açıklanan kesinti yöntemine göre kâr kaybı hesaplanması gerektiği, fesihten sonra kalan sürede elde edilecek işletme geliri, bu gelirden çıkartılacak tasarruf edilen malzeme, personel, yatırım, vergi, SGK, vs. gibi harcamaların miktarı ile bunlardan sonra gelirden kalan miktarın 7.483.813,38 TL olduğu kesinleştiğinden bozmadan

önceki rapor ve ek raporları veren bilirkişiler bozmaya uygun inceleme yapmamakta ısrar ettiklerinden yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi kurulundan davacı yüklenicinin fesihten sonra sözleşme süresinin bitimine kadar sözleşmenin niteliğini de dikkate alarak başka bir işten elde ettiği, edebileceği ya da elde etmekten kasten kaçındığı kazanç miktarı konusunda mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp bulunacak miktarın 7.483.813,38 TL'den mahsup edildikten sonra hesaplanacak net kâr kaybının tahsiline karar verilmesi gerekirken bozma ilâmı ve Yargıtay İçtihatlarına uygun düşmeyen biçimde hesaplama yapan bozmadan sonra alınan bilirkişi kurulunun 2. raporuna itibar edilerek davanın yazılı miktarda kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 19.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4165, Karar No: 2013/5992, Tarih: 09.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4165 E.  ,  2013/5992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen altın alacağı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacı ile davalının evli olup, aralarındaki boşanma davasının derdest olduğunu, düğünde takılan ziynet eşyalarının, davalı eş tarafından ev alınacağı sırada bozdurulduğunu beyan ederek, bu ziynetlerinin değerlerinin tespiti ile davalıdan bedellerinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, ev alınırken ....500 TL.’lik altın bozdurduğunu, düğün masraflarını karşılamak için ... adet bilezik bozdurduğunu, diğerleri hakkında bilgisi olmadığını, düğünde takılan setin ise, davacıda kaldığını beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, eşler arasındaki düğünde takılan ziynet eşyalarının iadesi talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; Türk Medeni Kanunu’nun ....maddesi uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek ... İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Somut olayda, davacı kadın, altınların ev alımı sırasında koca tarafından bozdurulduğunu ileri sürmektedir. Yargılama sırasında dinlenilen davacı tanıkları ise beyanlarında, dava konusu ziynetlerin davacı tarafından saklanması için kayınvalidesine verildiğini, sonradan da ev alımı için bozdurulduğunu ifade etmişlerse de, hem bu tanıklar davacının babası ve kardeşi olup, yakın akrabalık ilişkileri nedeni ile, beyanlarının taraflı olabileceği, hem de olaya ilişkin bilgilerinin duyuma dayalı olması nedeni ile hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

.

Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde “her türlü yasal delil” diyerek yemin deliline de dayanmış olması karşısında, davalının bozdurduğunu kabul ettiği bölüm dışındaki altınların, davalı koca tarafından bozdurulduğu hususunda davacıya, davalı tarafa yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılarak yaptırılacak yeminin sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

.

Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde “her türlü yasal delil” diyerek yemin deliline de dayanmış olması karşısında, davalının bozdurduğunu kabul ettiği bölüm dışındaki altınların, davalı koca tarafından bozdurulduğu hususunda davacıya, davalı tarafa yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılarak yaptırılacak yeminin sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7433, Karar No: 2013/6538, Tarih: 02.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7433 E.  ,  2013/6538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... . Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.02.2012 tarih ve 2010/1147-2012/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin işyeri sigorta poliçesi ile sigortaladığı dava dışı işyerini, davalının sorumluluğunda olan ana temiz su borusunun patlaması sonucu su bastığını, hasar nedeniyle müvekkilince sigortalıya 5.945,00 TL ödendiğini ileri sürerek, sigortalıya ödenen meblağın ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu işyerini su basmasıyla ilgili olarak müvekkili kuruma herhangi bir ihbarda bulunulmadığını Deşarj Yönetmeliğinin 10. maddesi gereğince mal sahibi, müteahhit, veya apartman yöneticisinin parsel çıkış bacasında atık suyun geri gelmesini önleyecek tedbirleri almak zorunda olduğunu, hasarın meydana gelmesinde müvekkili idarenin kusurlu olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, hasarın davalı kurumun sorumluluğunda bulunan şehir şebeke içme suyu borusunun patlamasından kaynaklandığı, sigorta ekspertiz raporu ile tespit edilen hasar bedelinin uygun olduğu, olayda dava dışı sigortalının bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 5.945,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 52,95 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4808, Karar No: 2021/2948, Tarih: 09.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/4808 E.  ,  2021/2948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dava, iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti ile oluşan fark nedeniyle alınması gereken gelirlerin davalı kurumdan faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra ilamında belirtilen gerekçelerle Davanın kısmen kabulü ile, davacının meslekte kazanma gücünün kayıp oranının %52 olduğunun tespitine, sürekli iş göremezlik durumunun14/06/2007 tarihinde tespit edildiği dikkate alınarak sürekli iş göremezlik ödeneğinin takip eden ay başı olan 01/07/2007 tarihinden başlanmasına ile fark gelirlerin ayrı ayrı dava tarihine kadar işleyecek yasal faiziyle davalı SGK’dan alınarak davacıya verilmesine, dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada bozmaya uygun şekilde yargılama yapılmış ve davanın kısmen kabulüne dair yaklaşımla yazılı şekilde karar verilmiş ise de, davacı hakkındaki gelir başlangıç tarihinin değiştirilemeyeceği hususunun dikkate alınmaması isabetsiz olduğu gibi, karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan avukatlık ücret tarifesinin 13. Maddesi gereğince red sebebi ortak olan davalılar hakkında maktu vekâlet ücretinin altında bir vekâlet ücreti tayini de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : 1-Hükmün 3. bendinde yer alan; “sürekli iş göremezlik durumunun 14.06.2007 tarihinde tespit edildiği dikkate alınarak sürekli iş göremezlik ödeneğinin takip eden aybaşı olan 01.07.2007 tarihinden başlanmasına,” ibaresinin silinmesi ile yerine, “davacının sürekli iş göremezlik gelirinin 01.05.2007 itibari ile başlatılmasına” ibaresinin yazılmasına,

2-Hükmün 6. bendinde yer alan “342,87” rakamının silinerek yerine “2.725,00” rakamının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı ...'a iadesine, 09.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5735, Karar No: 2022/21167, Tarih: 29.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/5735 E.  ,  2022/21167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : (Düşme) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğinden 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu için verilen düşme hükmü yönünden sanık hakkında beraat hükmü verilmesini talep ettiğinin anlaşılması karşısında temyizde hukuki yararının bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmesine, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10636, Karar No: 2015/6242, Tarih: 27.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/10636 E.  ,  2015/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/64699

MAHKEMESİ : Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/316 (E) ve 2013/647 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili olan kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı, 213 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğunun bulunduğu, bunları saklama sorumluluğunun ise mükellef sanığa ait olduğu, somut olayda da; 2008 takvim yıllarına ait varlığı matbaa basım formları ile sabit olan belgelerin 19.02.2013 tarihinde sanığın ikametinde hizmetçisine usulüne uygun olarak yapılan tebligat ile istenildiği halde, geçerli bir mazeret ileri sürülmeksizin yasal süresinde ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın "eşi ile arasındaki sorunlar nedeniyle eve uğramadığı ve bu nedenle tebligattan habersiz olduğu" şeklindeki savunmasının, 213 sayılı VUK'nın 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmaması nedeniyle saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı cihetle; atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebkliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 27.10.2015 tarihinde oybirliğyle karar verilmiştir,
Yargıtay — Esas No: 2016/10978, Karar No: 2017/13947, Tarih: 16.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10978 E.  ,  2017/13947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, murislerinin davalı ile ortak hayvan besiciliği yaptığını,bunun için kredi çekildiğini, hayvanlar ve araç aldıklarını, murislerinin davalıdan alacağı da olduğunu, murislerinin vefatından sonra davalının hayvanları sattığını ileri sürerek paylarına düşen ( yaklaşık 27.500.00.- TL ) nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir .

Davalı, davacıların murisleri ile ortaklaşa besi işi yaptıklarını, ortaklığa ait borçların olduğunu,ortaklık borçlarını ödeyince elinde kalanın yarısını davacılara vereceğini belirtmiştir .

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile;

23 TD 164 plaklı aracın yarısının değeri olarak 7.750,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacılara verilmesine, araç üzerindeki tedbirin karar kesinleşinceye kadar devamına,

13.200,00 TL hayvan bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2.500,00 TL para alacağına ilişkin talebin reddine karar verilmiş ,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir .

Davacıların murisi Mail ile davalı arasında adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Adi ortaklık ilişkisi davacıların murisi Mail 'in 06/03/2012 tarihinde vefat etmesi ile son bulmuştur.

Adi ortaklık sözleşmesi, iki yada daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir. (TBK. 620/1 md.)

Adi ortaklık ilişkisi, TBK'nun 639.maddesinde sayılan sona erme sebeplerinden birinin gerçekleşmesi ile sona erer. Bu şekilde ortaklığın sona ermesinin başlıca iki sonucu ortaya çıkar. Bunlardan ilki, yöneticilerin görevlerinin sona ermesi, diğeri de ortaklığın tasfiyesidir.

Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan ... tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır. Diğer bir anlatımla tasfiye memuru tarafından yapılacak bir arıtma işlemi olup; hesap ve işlemlerin incelenip, bir bilanço düzenlenerek, ortaklığın aktif ve pasifi arasındaki farkı ortaya koymaktır.