muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3335, Karar No: 2008/2806, Tarih: 28.04.2008

Mahkemece, 3402 sayılı Yasa'nın 14. ve 17. maddelerinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının davalı yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazine, taşınmazın imar ve ihyasının tamamlanmadığı ve zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği iddiasına dayanmış, delil olarak da taşınmazın fotoğrafları ile 2.2.2007 tarihli harita mühendisi, ziraat ve inşaat teknikerinin de imzaladığı "tespit tutanağı" başlıklı belgeyi dava dilekçesine eklemiştir. Hazinenin dayanağını oluşturan bu tutanakta taşınmazın içerisinde büyük kayalar bulunduğu, taşlık, çalılık, eğimli, üzerinde ardıç ve orman köknar ağaçlarının bulunduğu, bölgenin makilik ve yer yer orman ağaçlarından oluşan çevre bitki örtüsünün yok edildiği, son 5-6 yıllık zaman dilimi içinde tarım arazisi oluşturulduğu tespit edilmiştir. Mahkemece yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ziraat bilirkişi raporunda ise; taşınmazın 30-40 yıldır tarla vasfı ile kullanıldığı, tarım arazisi olduğu belirtilmiştir. Taşınmazın niteliği hususunda çelişki ortaya çıktığı halde, üç kişilik ziraat bilirkişi kurulundan rapor alınmamış ve Mahkeme gözlemi de zabta geçirilmemiş böylece taşınmazın niteliği ve zilyedliğin süresi konusundaki tereddütler ortadan kaldırılmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yerel bilirkişi ve uzman üç kişilik ziraat bilirkişileri kurulu aracılığı ile keşif icra edilmelidir. Keşifte taşınmazın konumu, toprak yapısı, üzerindeki bitki örtüsü ve çevre taşınmazlara göre arz ettiği özellikleri belirtir hakimin gözlemi zabta geçirilmeli, uzman ziraat mühendisleri kurulundan Hazinenin dayanağını oluşturan tespit tutanağındaki bulgular ile keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ziraat bilirkişi raporundaki bulgular değerlendirilerek çelişki giderilmeli, komşu parsellerin toprak yapısı da mukayese edilerek taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazın fotoğrafları çektirilerek rapora eklenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2997, Karar No: 2022/7995, Tarih: 11.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2997 E.  ,  2022/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.05.2022 tarihinde Başkan vekili ...'ın 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasında olağanüstü zamanaşımı sebebiyle düşünülmesi gerektiğine dair karşı oyu ve oy çokluğuyla diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 11.05.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. (TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılmasına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılmasına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılındaki sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 11.05.2022
Yargıtay — Esas No: 2023/1192, Karar No: 2023/4162, Tarih: 12.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1192 E.  ,  2023/4162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/360 E., 2021/423 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli ve 2020/104 Esas, 2020/350 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 02.03.2021 tarihli ve 2021/360 Esas, 2021/423 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulup re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik, sanık, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.01.2023 tarihli ve 9-2023/11108 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.01.2023 tarihli ve 9-2023/11108 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin uzun yıllar psikolojik tedavi gördüğüne, beyanlarının gerçeğe aykırı olduğuna, mağdurenin beyanı dışında da cezalandırma için somut delil bulunmadığına, 06.12.2019 tarihli "Çocuklar hakkında özel gereksinim" raporuna göre beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine, raporda orta düzeyde özel gereksinime ihtiyacı olduğunun belirtildiğine, iddia ettiği eylemler hakkında net bir tarih vermediğine, sanığın üvey annesi ve üvey annesinin kardeşi ile arasının iyi olmadığına, bu nedenle evden gönderilmek istendiğine, bu nedenle asılsız ithamda bulunduğuna, dosyada dinlenen tanıkların beyanlarının görgüye dayalı olmayıp ifadelerinin çelişkili olduğuna, mağdurenin abisinin anne ve babasına zarar vereceğini söyleyerek tehdit etmediğini söylemesine rağmen tanıkların mağdurenin kendilerine abisinin tehdit ettiğini söylediğini ifade ettiklerine, şikayetçi anne ve babanın sanığın suçsuz olduğunu bildikleri için şikayetlerinden vazgeçtiklerine, ayrıca sanığın tüm gün çalıştığından mağdure ile evde yalnız kalmasının mümkün olmadığına, suçu kabul etmemekle birlikte eylemin sarkıntılık boyutunda kaldığının değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Gerekçe gösterilmeden 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasının doğru olmadığına, katılan olmalarına rağmen lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; "Mahkememizce yapılan yargılamanın sonucunda; suç tarihinde 12 yaşından küçük olan mağdurenin, üvey kardeşi olan sanık ... ile aynı evde ikamet ettiği, ay ve gün olarak kesin suç tarihi belli olmamakla birlikte 2019 yılı içerisinde sanığın mağdure ile evde yalnız olduğu zamanlarda yanına giderek cinsel duygularını tatmin etmek amacıyla kıyafetleri üzerinden mağdurenin cinsel organına dokunduğu, farklı bir tarihte mağdure odasında iken odaya gelerek mağdurenin yanına uzandığı, mağdureye arkasından sarılarak kendisine yasladığı, bu esnada ereksiyon halindeki cinsel organını mağdureye değdirdiği, aynı anda eliyle mağdurenin cinsel organına dokunduğu, yine farklı bir tarihte mağdure oturma odasında yalnız iken mağdureye arkasından sarıldığı ve mağdurenin cinsel organına dokunduğu; iddia, savunma, mağdur beyanları, tanık beyanları, mağdur hakkında tanzim edilmiş adli görüşmeci raporları, Görüşme Bilgileri Formu ile tüm dosya kapsamından anlaşılmış; sanığın bu şekilde suç tarihinde 12 yaşından küçük mağdureye karşı zincirleme olarak çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sonucuna varılmıştır.

Sanık savunmasında özetle; mağdurenin üvey kardeşi olduğunu, mağdurenin psikolojik sorunları bulunduğunu, mağdure ile boğuşurken babasının kendilerini gördüğünü ve ayrıldıklarını, mağdureyi ağabey- kardeş ilişkisi çerçevesinde yaklaştığını, cinsel bir eyleminin bulunmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemiştir.

Sanık, suçlamaları kabul etmemekte ise de; mağdurenin anlatımlarına benzer bir şekilde mağdure ile boğuşurken babaları olan müşteki ...’un kendilerini gördüğünden bahsetmektedir. Sanık, dava konusu olmamakla birlikte kendi öz teyzesi olan dava dışı ... \*\*\* ile cinsel bir takım olaylar yaşadığını anlatmıştır. Mağdurenin, okul arkadaşlarına başına gelen cinsel istismar olayını anlatması ile bu olay mağdurenin öğretmenine intikal etmiş, ardından mağdure ile yapılan görüşme sonrası bir tutanak tutularak adli birimlere bildirim yapılmıştır. Bununla birlikte, mağdure kendi el yazısı ile başından geçen cinsel istismar olayını ‘Görüşme Bilgileri Formu’ adı altında yazıya dökmüştür. Mağdurenin yaşı dikkate alındığında iddianameye konu cinsel eylemleri bizzat yaşamadan bilebilmesi ve bu şekilde ayrıntılı olarak anlatması beklenemez. Mağdurun haksız yere sanığı suçlaması için bir sebep ile taraflar arasında bu tarz bir iftiranın atılmasını gerektirecek bir husumet bulunmamaktadır. Mağdure, Adli Görüşme odasında uzman eşliğinde dinlenmiştir. Olayın ortaya çıkış şekli, olayın üzerinden uzun bir süre geçmesine rağmen mağdurenin beyanlarının önceki beyanlarına benzer şekilde ve ayrıntılı oluşu dikkate alındığında; sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek bu savunmaya itibar edilmemiştir. Mağdurenin beyanları tüm aşamalarda ayrıntılı ve tutarlıdır. Mağdure, bu olayların pek çok kez yaşandığını beyan etmiştir. Müşteki ... da mağdurenin anlatımına uyacak şekilde sanık ve mağdureyi yan yana gördüğünü Mahkeme huzurundaki beyanında dile getirmiştir. Mağdurenin cinsel istismar olayını anlatmış olduğu okul arkadaşları ve rehber öğretmeni de tanık olarak dinlenmiş, mağdurenin beyanlarını doğrulamışlardır.

Açıklanan nedenlerle; sanığın, farklı zamanlarda ve birden fazla kez mağdureye cinsel amaçla dokunduğu, sanığın eylemlerinin ani ve kesintili olmadığı, sanığın eylemlerinin sıklığı ve süresi dikkate alındığında sarkıntılık boyutunu aştığı ve cinsel istismar suçunu oluşturduğu sonucuna varılarak sanığın eylemlerine uyan cinsel istismar suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanığın, mağdurenin aynı babadan olma üvey kardeşi olması sebebi ile TCK.’nın 103/3-c maddesi gereğince cezasında ½ oranında artırım yapılmıştır. Sanığın cinsel istismar suçunu, değişik zamanlarda ancak bir suç işlemek kararının icrası kapsamında, birden fazla kez işlemiş olduğu ve işlenen suç sayısı nazara alınarak sanığa verilen cezada TCK.'nın 43/1. maddesi uyarınca ¼ oranında artırım yapılmış, sanığın yargılama sürecindeki olumlu davranışları lehine indirim sebebi kabul edilerek yapılan açık yargılama sonunda sanığın sabit olan suçundan dolayı cezalandırılmasına ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir." şeklindeki gerekçeyle karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 02.03.2021 tarihli ve 2021/360 Esas, 2021/423 Karar sayılı kararında sanık müdafiii ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7702, Karar No: 2006/7489, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7702 E.  ,  2006/7489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak çatının onarımının yapılması, davacının bağımsız bölümünde oluşan hasarların giderilmesi ve yapılacak olan masrafların arsa payları oranında davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davaya katılan davalılardan ...'ün adı gerekçeli kararın başlık bölümünde yazılmamış ise de HUMK.nun 459. maddesi kapsamında kalan bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkemenin gerekçeli kararının başlık bölümündeki dahili davalılar sütununa "... 52/7 Sokak No:4/3 ... Apt. .../İZMİR" yazılmasına, mahkeme kararının düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9016, Karar No: 2011/10514, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9016 E.  ,  2011/10514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Davaya konu taşınmazın tapu kayıt örneğinin dosyaya getirtilip davalıların pasif husumet ehliyetine sahip olup olmadıklarının incelenmemesi,

Kabule göre de;

2-Taşınmazın niteliğine ilişkin Belediye Başkanlığı yazılarında, dava konusu taşınmazın belediye sınırları içinde olup imar alanı dışında olduğu, belediye hizmetlerinden yararlandığı bildirilmiş ise de, imar alanında olmaktan neyin kastedildiği, taşınmazın çevresinin meskûn olup olmadığı konularında yeterli bilgiye yer verilmemiş, fen bilirkişisi taşınmazın belde merkezine 1 km. uzaklıkta olduğunu tespit etmiş, dosyaya taşınmazın tüm çevresinin tarım arazileriyle çevrili olduğunu gösteren fotoğraflar ibraz edilmiş; mahkemece, belediyenin yeterli bilgiyi içermeyen yazısı ve bilirkişi kurulunun mücerret beyanları esas alınarak taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilmiştir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.

2011/9016-10514

Taşınmazların belediye nazım imar (1/5000 ve daha büyük ölçekli) planı içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı Kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar Belediye Başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazların arsa niteliğinde olup olmadığı yeterince tesbit edilmeden arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması,