muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2046, Karar No: 2014/17010, Tarih: 11.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2046 E.  ,  2014/17010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/581-2013/433

Davacı İ.. U.. vekili Avukat G. S. tarafından, davalı A.. D.. aleyhine 13/04/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2-Davalı A.. D..'nin diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin aynen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya 280,00 TL bedelli senetten kaynaklanan borcunun bulunduğunu, davalının senette tahrifat yaparak 1.280,00 TL üzerinden takip yaptığını, icra dosyasına borcun tamamını ihtirazı kayıtla ödediğini, davalı hakkında yaptığı şikayet sonucunda davalının resmi belgede sahtecilik suçundan mahkum olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ise istenen tazminatların fazla olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin aynen kabulüne karar verilmiştir.

Hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlusundan isteyebilir. Bir başka deyişle haksız fiil ile zarar arasında illiyet bağı yoksa bu kalem zarar istenemez.

Davacının maddi zararı belirlenirken ceza mahkemesi dosyasında hükmedilen ve eldeki dosyada hükmedilecek olan vekalet ücreti ile davacı tarafından özel bilirkişiye ödenen bilirkişi ücreti de zarar kapsamına dahil edilmiştir. Vekalet ücretlerine ilgili dosyalarda hükmedildiğinden, özel bilirkişi ücretinin ise davacının kendi tercihi ile yaptığı bir masraf olmasından dolayı zarar kapsamına dahil edilmesi mümkün değildir. Bu kalem zararların reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

b)Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; dava konusu olayın gelişim biçimi, olay tarihi, sahtecilik yapılan senet miktarı ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6924, Karar No: 2021/10841, Tarih: 23.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/6924 E.  ,  2021/10841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozmadan sonra ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve ... mirasçıları vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada, davacı, ... İnş. Tic. Kollektif Şirketi-Yönetim Kurulu Başkanı ...’a husumet yönelterek, 08.01.1985-31.12.1986 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu üzerine verilen ilk bozma kararında, davalı şirketin ünvan ve nevi değiştirdiği anlaşılmakla, işverenin son ünvanının tespit edilip husumet yöneltilmesi belirtilmiş ve bozmaya uyularak davalı ... İnş. Taah. Tic. ve San. A.Ş. davaya dahil edilmiş ise de, verilen son hükümde bozma gereği yerine getirilmeyerek, davacının davalı işveren ... İnş. Taah. Tic. ve San. A.Ş., ... ve ...’a ait işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesi isabetsizdir. Davacının işvereninin ünvan ve nevi değiştiren ... İnş. Taah. Tic. ve San. A.Ş. olduğu anlaşılmakla, hükmün sadece davalı şirket hakkında kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan Kurum ve ... mirasçıları vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine, 23.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3885, Karar No: 2013/19605, Tarih: 04.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3885 E.  ,  2013/19605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/04/2012 tarih ve 2011/89-2012/423 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili .... tarafından düzenlenlenen 4167922 nolu makine kırılması sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan Tayeks Dış Tic. ve Teks. San. A.Ş. 'ye ait olan ve bu firmanın kardeş kuruluşu Taypa Teks. Giyim San. ve Tic. A.Ş. tarafından kullanılan Bullmer marka kesim makinasında 18.3.2010 tarihinde elektrik devresinde meydana gelen ani voltaj iniş ve çıkışı sonucu hasar meydana geldiğini, hasarın elektrik voltaj dalgalanması sonucu oluştuğu hususunun sigortalı beyanı, ekspertiz ve servis raporları ile sabit olduğunu, davalı tarafın yeterli, kaliteli ve sürekli elektrik enerjisi sunacak şekilde hizmet verme sorumluluğu bulunduğunu, davalının EPDK Yönetmeliği ve BK 41.maddesi uyarınca sorumluluğunun söz konusu olduğunu, TTK 1301. maddesi gereğince müvekkilinin sigortalının haklarına halef olduğunu ileri sürerek 6.215 TL rücu tazminatının ödeme tarihi olan 24.5.2010 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, hasarın anlık enerji değişiminden kaynaklandığının ispatı gerektiğini, böyle birşey söz konusu olsa dahi davacı sigortalısına ait elektrik tesisatının yetersizliğinin de araştırılması gerektiğini, hasarın meydana geldiği dönemde arıza kaydı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; yapı sahibi davalının yapının korunması, muhafazası, bakımı ile ilgili sorumluluğunun net olarak belirlenemediği, zararın gerilim dalgalanmasından olamayacağı anlaşıldığından, nedensellik bağının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11547, Karar No: 2014/9050, Tarih: 25.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/11547 E.  ,  2014/9050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/16192

Mahkeme : İZMİR 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 17.09.2009 - 2009/595 esas ve 2009/1938 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6595, Karar No: 2018/380, Tarih: 17.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6595 E.  ,  2018/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2015 tarih ve 2014/213-2015/344 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı karşı davalı vekili, birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 21.242,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/karşı davalı vekili, müvekkili şirketin, ortağı ...’ın 97/01981 başvuru numaralı, 18/12/1997 tarih ve 4088/6 sayılı tasarım tesciline konu “okul sıra tablası” ürününü inhisari lisans sözleşmesine dayanrak ürettiğini, davalının ise tasarıma tecavüz eder şekilde aynı sıraları ürettiğini ileri sürerek tecavüzün tespiti, durdurulması ve önlenmesi ile üretim tesisinde tespit yapılarak davaya konu tescilsiz ürünlerin muhafaza altına alınmasına, üretimde kullanılan makine, kalıp ve cihazlara el konulmasına, 554 sayılı KHK’nin 52/b maddesine göre hesaplanmak üzere şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın, 10.000 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı/karşı davalı vekili; davacının tasarımının yeni ve ayırt edici olmayıp harcıalem tasarım olduğunu, uzun yıllar önce birebir aynısı ve belirgin benzerlerinin kamuya sunulmuş olduğunu, 1940’lı yıllardan beri ülkemizde kullanılan sıra tablasının ayırt edilemeyecek kadar benzeri olduğunu savunmuş ve karşı davada 18.12.1997 tarih ve 4088/6 sayılı tasarım tescilinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili; tasarım sahibinin ... olduğunu, tasarımın yeni ve ayırt edici olmayıp harcıalem olduğunu ileri sürerek tasarımın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili; tasarım sahibinin ... olduğunu, tasarımın yeni ve ayırt edici olmayıp harcıalem olduğunu ileri sürerek tasarımın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 18/12/1997 tarih ve 4088/6 sayılı tasarım tesciline konu ürünün köşeleri yuvarlatılmış dikdörtgen formunda bir tabla ve tabla üzerinde elips formunda iki adet kalemlik oyuğu bulunan bir formdan oluştuğu, bu formdan oluşan okul sıra tablalarının 1940 ve 50’li yıllardan beri kullanılageldiği, 1918 ve 1934 tarihli patent belgesi görsellerinde okul sıralarının üzerine kalem vb. gereçlerin konabilmesi için oyuklar açılabildiği, 1994 tarihli patent başvurusunda yer alan görselde tek oyuklu, dikdörtgen bir sıra tablası yer aldığı, yine köşeleri yuvarlatılmış dikdörtgen formun da 1994 yılında okul sıra tablalarında kullanılan bir form olduğu,bu formun harcıalem olarak nitelendirilebileceği, davaya konu 18/12/1997 tarih ve 4088/6 sayılı tasarımda bilinen bu temel özelliklerden farklı, yeni ve ayırt edilebilir bir yaklaşım olmadığı gerekçesiyle birleşen davanın kabulü ile davalı adına tescilli 4088/06 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkikine, asıl davanın reddine, karşı davanın da husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı/karşı davalı vekili, birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı karşı davalı vekili, birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı karşı davalı vekili, birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 78,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı karşı davalı vekili, birleşen davada davalıdan alınmasına, 17/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5829, Karar No: 2021/4861, Tarih: 08.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5829 E.  ,  2021/4861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.02.2020 tarih ve 2017/434-2020/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Oltu İlçesinde asma tavan, kaptonpiyer dekorasyon işleriyle iştigal ettiğini, ... Mühendislik Asma Tavan ve Çatı Sistemleri adlı firmadan 4.996,12 TL bedelle yaklaşık 150 m² miktarında alüminyum tavan malzemesi satın aldığını, malzemenin davalı tarafça taşındığını ve davalı ... şirketi yetkililerinin müvekkilinin dükkanda olmadığı bir zamanda malların içinde bulunduğu kolileri dükkanın önüne gelişigüzel bir şekilde rastgele atarak bırakıp gittiklerini, malların bulunduğu kolilerin üzerinde "dikkat dik tutun ve dik taşıyın" ibarelerinin de açıkça yazıldığını, koliler açıldığında alüminyum tavan malzemelerinin ağır hasar gördüğünün ve kullanılmaz durumda olduğunun tespit edildiğini, kusurun davalı tarafta olduğunu, kargo şirketi hakkında Oltu Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığı'na başvuruda bulunduklarını, bu Heyetin hasar bedelinin iadesine karar verdiğini, bu kararın icra takibine konu yapıldığını, ancak davalı tarafın itirazı üzerine ilamsız icra takibinin durdurulduğunu, TTK 856-893 hükümleri gereği davalı ... şirketinin maldaki hasardan dolayı sorumlu olduğunu ileri sürerek 4.996,12 TL'nin faizi ile davalı şirketten tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, kargoyu taşımaya başlamadan önce göndericiden sorumluluk taahhütnamesi alındığını, dava konusu olayda kargoda meydana gelen hasarın ambalajlama veya taşımadan kaynaklı olup olmadığı hususunun aydınlatılması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, kargoyu taşımaya başlamadan önce göndericiden sorumluluk taahhütnamesi alındığını, dava konusu olayda kargoda meydana gelen hasarın ambalajlama veya taşımadan kaynaklı olup olmadığı hususunun aydınlatılması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı Bora Mühendislik şirketine müzekkere yazılarak cinsi ve vasıfları yazılı tavan malzemelerinin ve ray sistemlerinin brüt ağırlığının yaklaşık 950 kg olduğu, davaya konu emtianın davalı taşıyıcıya 02.07.2013 tarihinde teslim edilmiş olup ağırlığının tespit edildiği, teslim tarihindeki özel çekme hakkının TL karşılığının TCMB verileri esas alınarak tespit edildiği, buna göre sorumluluğun üst sınırının TTK md. 882 gereğince 22.847,86 TL ile sınırlı olduğu, davaya konu uyuşmazlıkta emtianın teslim tarihindeki bedelinin ise 4.996,12 TL olduğu anlaşılmakla emtia değerinin sınırlı sorumluluk tutarının altında kaldığının hesaplandığı, bilirkişi tarafından yapılan tespit ve değerlendirmeler tüm dosya kapsamına, hukuka, hakkaniyete, bilimsel verilere ve denetime uygun,hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 4.996,12 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 08.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3883, Karar No: 2011/3498, Tarih: 23.06.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/3883 E.  ,  2011/3498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak, patlayıcı madde bulundurma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1- Silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Patlayıcı madde bulundurma suçundan; 5237 sayılı TCK'nın 174/1-2, 52/2-4, 53/1- 2-3, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince mahkumiyet

3- 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/2, 5237 sayılı TCK'nın 52/2-4, 53/1-2-3, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-e ve CMK’nın 202. maddesinde düzenlenen bir tercümanın yardımından yararlanma hakkının sanığın mahkemenin kullandığı dili anlamadığı veya konuşamadığı durumlarda geçerli olacağı, dosya kapsamına göre; Türk vatandaşı olup Türkiye'de doğan Türkçe dilinde yeterli eğitim gören ve soruşturma aşamasında kolluk, savcılık ve Sulh Ceza mahkemesindeki müdafii eşliğinde alınan ifadelerinde Türkçe olarak ifade veren sanığın, kovuşturma aşamasında Türkçe dilini anlamak ve konuşmakta bir engelinin bulunmaması ve meramını anlatabilecek ölçüde Türkçe bildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki savunmanın kısıtlandığı yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 58/9. maddesi bir ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olup, bu konunun gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, gerekse Dairemizin yerleşik uygulamaları karşısında kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek; patlayıcı madde bulundurma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından mahkûm olan sanık hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/2. maddesinden tayin edilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5532 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesine istinaden 5. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.