muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/35138, Karar No: 2020/17937, Tarih: 09.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/35138 E.  ,  2020/17937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava dilekçesinde, 10.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

İlgili tarafın vekille temsil edilmesi durumunda manevi tazminat talebine ilişkin olarak verilecek karar sonrasında hükmedilecek vekalet ücreti karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesine göre diğer taleplere göre belirlenecek vekalet ücretinden ayrı olarak belirlenmek durumundadır.

Karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin " Manevi tazminat davalarında ücret " başlıklı 10. madde aynen;

" MADDE 10 – (1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.

(3) Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur.

(4) Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir. " şeklindedir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre manevi tazminatın, maddi tazminat ile birlikte talep edilmesi halinde manevi tazminat açısından ayrı bir kalemde avukatlık ücretine hükmedilmesi ve reddi durumunda da tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre ücretin belirlenmesi gerekir.

Maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi durumunda ise davalı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre manevi tazminatın, maddi tazminat ile birlikte talep edilmesi halinde manevi tazminat açısından ayrı bir kalemde avukatlık ücretine hükmedilmesi ve reddi durumunda da tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre ücretin belirlenmesi gerekir.

Maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi durumunda ise davalı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir.

Mahkemece, söz konusu düzenlemeye dikkate edilmeksizin “Davalı taraf kendisini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” karar verilmiştir. Manevi tazminat talebinin reddi nedeni ile hükmedilen avukatlık ücreti usul ve yasaya uygun olmakla birlikte, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesine karşın; davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle;

Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin, "Davalı taraf kendisini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," şeklindeki paragrafının çıkarılarak yerine;

“Davalı taraf kendisini vekille temsil ettirdiğinden, maddi tazminat talebinin reddi nedeni ile karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 1.800,00 TL ile manevi tazminat talebinin reddi nedeni ile karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 1.800,00 TL olmak üzere toplam 3.600,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” paragrafının yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davalıya iadesine, 09.12.2020 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9863, Karar No: 2014/17309, Tarih: 09.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/9863 E.  ,  2014/17309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Manevi tazminat talebinin reddi, 9.731 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacı vekilinin 06.03.2009 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacıya ait araca bir suç soruşturması nedeniyle el konulduğunu, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçla ilgili olarak hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının, 2007/181 Soruşturma - 2008/2992 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; şüpheliye (davacıya) ait araca resmi belgede sahtecilik suçundan, 15.01.2007 – 20.11.2008 tarihleri arasında el konulduğu, yapılan soruşturma sonunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 14.01.2009 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 06.03.2009 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçlarını, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlar. Manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile gerek iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılar. Tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek, davacı lehine el koyma nedeniyle manevi tazminata hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin ve davacı vekilinin, eksik incelemeye ve tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.09.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12801, Karar No: 2016/11432, Tarih: 09.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/12801 E.  ,  2016/11432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan ... A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... AŞ vekili davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalının davaya karşı savunmada bulunmadığı anlaşılmıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılardan ... AŞ ve davacı vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... AŞ’nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının dava ve ıslah dilekçelerinde brüt miktarlar üzerinden talepte bulunduğu anlaşılmıştır.

İş yargılamasında kural olarak brüt üzerinden (aksine talep yoksa) hüküm kurulması gerekir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94, 61, 103 ve 104. maddeleri gereğince, ücretten kesilmesi gereken vergiler ve sigorta primlerinin, ilgili kamu idaresine ödenmesi zorunluluğu davalı işverenlere aittir. Bunun temel mantık ve amacı, devletin vergi ve primi gibi kayıplara yol açmamaktır. Ayrıca mahkeme taleple bağlı olup, davacının dava ve ıslah dilekçesinde de alacaklarını brüt olarak talep etmesi karşısında brüt miktarlara hükmedilmesi gerekirken net miktarlar üzerinden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4420, Karar No: 2018/7958, Tarih: 21.03.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/4420 E.  ,  2018/7958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 639 ada 36 parsel sayılı taşınmazın, ... ... adına kayıtlı iken ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1979/31 E - 1979/416 K sayılı kararı ile, 221 sayılı kanunun 1.ve 7. maddeleri uyarınca ... adına tesciline karar verildiğini, 639 ada 33 parsel sayılı taşınmazın ise uzun yıllar... ... olarak kullanıldığını ve kadastro tespitiyle ... oğlu ... adına kayıtlı iken 09.12.1955 tarihinde metruken ... adına tescil edildiğini, bu şekilde ... adına kayıtlı dava konusu taşınmazların 5737 sayılı Kanunun geçici 11. maddesi hükmü uyarınca, ... Meclisinin 04.09.2012 tarih ve 451 nolu, ... adına tescilinin uygun bulunduğuna ilişkin kararına istinaden anılan ... adına tapuya tescil edildiğini, taşınmazların 5737 sayılı kanunun geçici 11. Kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle söz konusu kararının iptaline yönelik taleplerinin ... 1. ... Müdürlüğünce reddedildiğini, geçici 11. madde kapsamında olmadığı halde ... Meclisinin ''yok hükmünde''olan kararına istinaden tapuda davalı ... adına yapılan tescilin "yolsuz tescil" niteliğinde olduğunu ileri sürerek davaya konu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İdaresi, ... Meclis Kararı idari yargıda iptal edilmeden eldeki davanın dinlenemeyeceğini, davaya konu taşınmazlar vakfın 1936 beyannamesinde beyan edildiğinden ve ... adına kayıtlı bulunduğundan, 5737 sayılı ... Kanunun geçici 11. maddesi uyarınca ... Meclisinin olumlu kararına istinaden tapu müdürlüğünde diğer davalı ... adına tescil edildiğini, davalı ... ... ve ... Vakfı, davalı ... Vakfına ait 1936 beyannamesinde dava konusu taşınmazların mevcut olduğunu, ... Meclisi kararına istinaden davalı ... adına tescilin yolsuz olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, diğer davalı ... aleyhine açılan davanın iddianın ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş, verilen karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... ... Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi 31.05.2017 tarihli ilamı ile, yerel mahkemece; davacının, tapu kayıt maliki davalı ... aleyhine açmış olduğu davanın ispatlanamadığı gözetilerek bu davalı yönünden davanın esastan reddine; tapu kayıt maliki olmayan ... İdaresi hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş olmasında usul ve esas yönünden hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesi ile ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19090, Karar No: 2021/200, Tarih: 12.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/19090 E.  ,  2021/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın olay günü kendi bahçesindeki otları toplayıp temizleyerek önlem olmadan yaktığı sırada ateşin rüzgarın etkisiyle katılanın bahçesine sıçrayarak bahçedeki 7 adet söğüt ağacına zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK.nın 171/1-a maddesi kapsamında kalan taksirle yangına neden olma suçunu oluşturduğu, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 12. madde ile değişik 5237 sayılı TCK.nın 75. maddesi uyarınca ön ödeme kapsamına alındığı ve bu durumunun değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereği hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10497, Karar No: 2017/674, Tarih: 06.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/10497 E.  ,  2017/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.12.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 26.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... Ltd. Şti vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalı ... Ltd. Şti adına paylı olarak tapuda kayıtlı 529 parselde inşaa edilecek binadaki bağımsız bölümlerin yazılı sözleşmeler ve resmi şekilde düzenlenen satış vaadi sözleşmesiyle müvekkilleri tarafından şirketin vekili olarak hareket eden ...'e ait yüklenici ... Ltd Şti'den bedeli ödenerek satın ve teslim alındığını dava konusu bağımsız bölümlerin tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... Ltd. Şti vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardan bağımsız bölüm satın alınması halinde Borçlar Kanununun 163. maddesi (TBK m. 184) gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre

temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut olayda, Davalı arsa maliki şirket ile yüklenici ... Ltd.Şti arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği, arsa sahibi ve yüklenici arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan ... Ltd.Şti davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalı, işin esası daha sonra incelenmelidir.

Taraf teşkili sağlanmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2002, Karar No: 2021/12843, Tarih: 20.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/2002 E.  ,  2021/12843 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

1) 2007 takvim yılına ilişkin kurulan beraat hükmüne yönelik sanık müdafisinin vekalet ücreti verilmesi ile sınırlı temyizinin incelenmesinde;

Sanık müdafisinin 08.11.2018 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 26.11.2018 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) 2005 ve 2006 takvim yıllarına ilişkin kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “Vergi Usul Kanununa aykırılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vkeilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

3) 2007 takvim yılına ilişkin kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “Vergi Usul Kanunu'na aykırılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 05.09.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün

olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.