muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3326, Karar No: 2019/247, Tarih: 04.02.2019

Mahkemece, inşaata başlanabilmesi için alınması gereken inşaat ruhsatı alınması için ya tüm arsa sahiplerinin birlikte ya da vekalet vererek başvuru yapmaları gerektiği halde .../...

inşaat ruhsatının arsa sahiplerince alınmadığı, bir kısım arsa maliklerinin yükleniciye verdikleri vekaletnameyi azille sona erdirdikleri, bazı arsa sahiplerinin hisselerini satarak devrettikleri, arsanın tapu kaydındaki sözleşmenin şerhine ilişkin kaydın terkin edildiği, beyanda bulunan tarafların anlatımlarından sözleşmenin yerine getirilmesinin mümkün olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 27.11.2015 tarihli, 2014/6763 E. 2015/7644 K. Sayılı ilamı ile, arsa sahipleri tarafından inşaat yapılacak arsanın tüm hukuki ayıplardan ve takyidatlarından ari olarak yükleniciye teslim edilmesi gerektiği halde, arsa sahiplerinden davalı ...'in hissesine 2006 yılında haciz şerhi konulmuş olması nedeniyle bu yükümlülüğün yerine getirilmemiş ve davacının fesih isteminde haklı olduğu belirtilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davalılar ..., ..., ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ..., ..., Nurullah Çelik vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 31,70 TL harç ve takdiren 384,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 04.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35493, Karar No: 2018/1044, Tarih: 19.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/35493 E.  ,  2018/1044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03.01.2017 tarihli ve 2016/159757 soruşturma, 2017/409 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.03.2017 tarih ve 2017/534 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19.09.2017 gün ve 94660652-105-06-7192-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2017 gün ve 2017/55244 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin, şüphelinin teftiş için bulunduğu görev yerinden erkenden ayrılmış olmasına rağmen süresinde bitirmiş ve görev yerinden Ankara iline döndüğü halde ikinci teftiş yerine geçmiş gibi göstererek fazla harcırah almak suretiyle resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarını işlediğinden bahisle şikayetçi olduğu, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda, şüphelinin üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise, kamu görevlisi olan şüphelinin, şikayete konu eylemlerinin göreve ilişkin suç olmalarından dolayı şüpheli hakkındaki soruşturmanın 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkındaki Kanun hükümlerine göre merciinden izin alınmak suretiyle yapılması gerektiği cihetle, soruşturma izni alınmadan verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı yapılan itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

4483 sayılı Kanun kapsamındaki bir suçu işleyen memur veya kamu görevlisi hakkında Cumhuriyet savcılarının re'sen soruşturma yapma yetkilerinin bulunmadığı, belirtilen kanun hükümlerine göre, soruşturmanın başlamasının yetkili merci tarafından izin verilmesi koşuluna bağlı olduğu, yetkili merci izin vermedikçe soruşturma aşamasına geçilemeyeceğinden şüpheli kişi veya kişiler hakkında Cumhuriyet Savcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına kararı verilmesinin de mümkün olmadığı, kovuşturmaya yer olmadığı kararının ancak yetkili merci tarafından soruşturma şartı niteliğindeki izin verildikten sonra yapılacak soruşturma sonunda verilebileceğinden hareketle; şüphelinin Posta ve Telgraf Teşkilatında başmüfettiş olarak görev yaptığı sırada, resmi belgede sahtecilik yaptığı ve kurumu zarara uğrattığının iddia edildiği olayda, delil bulunmadığından bahisle ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, yapılan itiraz üzerine merciince şikayetçinin itirazının reddedildiği, ancak şüpheli hakkında iddia edilen suçların görevi kapsamında ve görevin icrası sırasında işlendiğinin iddia edilmesi nedeniyle 4483 sayılı Kanun hükümlerine göre merciden izin alınmak suretiyle soruşturmaya başlanılması gerektiğinden, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Ankara 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06.03.2017 tarih ve 2017/534 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17784, Karar No: 2015/874, Tarih: 26.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17784 E.  ,  2015/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2014

NUMARASI : 2012/696-2014/194

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;

Belediye İmar Müdürlüğünün dosya içerisinde mevcut imar yazısı cevabına göre dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Bu nedenle yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak, dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değerini tespit edecek rapora göre hüküm kurulması gerekirken, eksikinceleme ile taşınmaza arazi olarak değer biçen geçersiz raporun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10057, Karar No: 2022/1849, Tarih: 07.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10057 E.  ,  2022/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ilk derece mahkemesince verilen tapu iptali ve tescil talebinin reddine, tenkis talebinin kabulüne ilişkin kararın, taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce yapılan inceleme sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; 6100 s. HMK'nın 353/1-b. 2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak, yeniden hüküm tesisine dair verilen karar, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babasının 4 parsel sayılı taşınmazını kayıtsız şartsız ve bedelsiz olarak bağış işlemi ile davalı üzerine geçirdiğini, murisin o tarihlerde fiil ehliyeti bulunmadığından bu işlemin geçersiz olduğunu, anılan temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, murisin ölümüne kadar akıl ve ruh sağlığı yerinde olarak yaşadığını, fiziki rahatsızlığı olmasının bu durumu etkilemediğini, dava konusu taşınmazın davalıya hibe edilmesinin muris tarafından teklif edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19/11/2020 tarihli ve 2020/171 E., 2020/266 K. sayılı kararıyla; Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesi'nin 16/10/2017 tarihli ve 4612 sayılı kararı ile muris ...'ın akit tarihi itibariyle hukuki ehliyete haiz olduğu, 4 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından geçerli işlem olan bağış yoluyla davalıya temlik edildiği, bu taşınmaz bakımından 01.04.1974 tarih, ½ sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulanma olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davacının ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, murisin ölüm tarihindeki temlike konu tereke değerinin 332.749,40 TL, temlik dışı tereke değerinin 17.749,40 TL olduğu, murisin

mal varlığı ile orantılı olmayacak bir şekilde davalıya bağış tasarrufunda bulunduğu, kaldı ki murisin davalıya bağışını haklı gösterir nedenlerin ve bunu ispatlar delillerin de dosya kapsamına sunulmadığı, murisin davacı kızından mal kaçırmak kastı ile dava konusu bağış işlemini yaptığı gerekçesiyle tenkis talebinin kabulü ile, TMK'nın 564/2. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak, 131.037,98 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

mal varlığı ile orantılı olmayacak bir şekilde davalıya bağış tasarrufunda bulunduğu, kaldı ki murisin davalıya bağışını haklı gösterir nedenlerin ve bunu ispatlar delillerin de dosya kapsamına sunulmadığı, murisin davacı kızından mal kaçırmak kastı ile dava konusu bağış işlemini yaptığı gerekçesiyle tenkis talebinin kabulü ile, TMK'nın 564/2. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak, 131.037,98 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

2.1. Davacı vekili, katılma yoluyla yaptığı istinaf başvurusunda; bağış işleminin iptali yönündeki talebin kabulü gerektiğini, sabit tenkis oranının hatalı olduğunu, yasal pay olan 1/4 oranının kullanılması gerektiğini, faiz talebinin de kabulü gerektiğini belirterek, kararın kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.2. Davalı vekili, tenkis talebinin zamanaşımına uğradığını, tenkis tutarının yüksek belirlendiğini belirterek, kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 14/09/2021 tarihli ve 2021/447 E., 2021/1302 K. sayılı kararıyla; tüm dosya kapsamından, ehliyetsizlik iddiası yönünden yapılan incelemede murisin akit tarihinde fiil ehliyetini haiz olduğunun belirlendiği, murisin davaya konu taşınmazı davalıya bağışladığı, dolayısıyla görünürdeki işlem ile gerçek iradesine uygun olduğu bu nedenle muris muvazaasının olayda uygulama yeri olmadığı, koşulları oluştuğunda tenkis yoluna gidilebileceği mahkemece verilen tenkis kararının yerinde olduğu ancak davacının ıslah ile faiz talep ettiği gözetilerek, davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun faiz talebi yönünden kabulü ile 6100 s. HMK'nın 353/1-b. 2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak ıslah tarihinden itibaren yasal faize hükmedilerek yeniden karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

2.1. Davacı vekili, istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.2. Davalı vekili, istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ehliyetsizlik, muris muvazaası hukuki nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

2. Temyiz Nedenleri

2.1. Davacı vekili, istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.2. Davalı vekili, istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ehliyetsizlik, muris muvazaası hukuki nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. TMK'nın 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından, karşı tarafın iyiniyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. Bu ilke 11.06.1941 tarihli ve 4/21 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da aynen benimsenmiştir.

Ayırt etme gücünün nispi bir kavram olması kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Dairesinden rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen TMK'nın 409/2. maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

3.2.2. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

3.2.3. Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; “Görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706, Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (V/3.2) numaralı paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3.) paragraftaki gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının davacıdan, 6.654,10 TL bakiye onama harcının davalıdan alınmasına, 07/03/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4736, Karar No: 2013/4952, Tarih: 04.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4736 E.  ,  2013/4952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, üzerinde İlköğretim Okulunun yer aldığı 56 parsel sayılı taşınmazın önceden .... Köyü Tüzel Kişiliği adına kayıtlı iken köy tüzel kişiliğinin ortadan kalkmasıyla beraber kanunlara aykırı olarak davalı Belediye adına tescil edildiğini, oysa 222 sayılı İlköğretim Kanununun 65. maddesine göre Belediye sınırları dahilinde kalan ilköğretim okullarının il tüzel kişiliği adına tapuya tescili gerektiğini ileri sürüp,davalı adına olan 56 parselin tapusunun iptali ile il tüzel kişiliği adına tescilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddialarını kanıtladığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 222 sayılı Yasanın 65. maddesi ve 6099 sayılı Yasanın 36/A maddesinin olayda uygulama yeri bulunmadığı anlaşıldığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 71.990.64.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3250, Karar No: 2011/13, Tarih: 17.01.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/3250 E.  ,  2011/13 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tehdit, hakaret, mala zarar verme

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında: TCK'nın 151/1, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında: TCK'nın 151/1, 106/1, 125/1, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Tüm sanıklar haklarında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde,

Samanlıklarını su basmasını engellemek için su arkı kazarlarken, katılanın umumi yol üzerine çektiği çitlere zarar verilmesinde sanıkların zorunluluk nedeniyle hakaret edip etmediklerinin karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması kanuna aykırı,

2- Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezaların süreleri gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10016, Karar No: 2010/1148, Tarih: 11.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10016 E.  ,  2010/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddine ,

Uyuşmazlık davacıda meslek hastalığı sonucu oluşan %. 26.2 iş göremezlik oranı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı davalıya ait işyerinde Maden ocağında işçi olarak çalışırken uğradığı meslek hastalığı nedeni ile % 26,2 oranında maluliyete uğradığını ve olayda işverenin yeterli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle kusurlu bulunduğunu ileri sürerek 20.900.00TL manevi tazminatın rapor tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

18.11.2008 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, meslek hastalığının meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken olayın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir.Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinmesine, yerine;

"1-Davanın kısmen kabulü ile 19.000.00TL manevi tazminatın 11.11.2008 rapor tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 2.280.00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine; red edilen manevi tazminat miktarı üzerinden aynı tarife gereğince hesaplanan 575.00TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine

3-Alınması gereken 1.026.00.-TL karar ve ilam harcından peşin alınan 282.20 TL harcın düşümüyle eksik bulunan 743.80TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına; davacı tarafından yatırılan 282.20TL nispî harç, 14.00TL başvuru harcı olmak üzere toplam 296.20 TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Alınması gereken 1.026.00.-TL karar ve ilam harcından peşin alınan 282.20 TL harcın düşümüyle eksik bulunan 743.80TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına; davacı tarafından yatırılan 282.20TL nispî harç, 14.00TL başvuru harcı olmak üzere toplam 296.20 TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan toplam 17.30 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre hesaplanan 15.00 TLsinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinden bırakılmasına;" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,11.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.