muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7157, Karar No: 2014/10696, Tarih: 13.05.2014

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı, talep konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, dava değerlendirildiğinde; mahkemece, davacı ve eşinin 07.11.2003 tarihinde kesinleşen mahkeme kararı ile boşandıkları, 12.05.2011 tarihinde Kurum tarafından yapılan denetim sonucu tutulan rapor içeriğinde, birlikte yaşama olgusunun varlığını içeren imzalı muhtar beyanı, davacı adres değişiklik ve su aboneliklerinin denetim tarihinden sonraki tarihte (28.09.2011) tesis edilmesi, seçmen bilgi kayıtları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Kurum tespitinden sonra davacının ayrı adres beyanı ve su aboneliği tesisi nedeniyle, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşadıkları kabul edilmek suretiyle, davanın reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde kısmen kabulüne şeklinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6284, Karar No: 2008/8461, Tarih: 03.06.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/6284 E.  ,  2008/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 6.000,00 YTL. manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalı İl Kalem Tic. San. A.Ş. dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar ile davalılardan ... ve ... vekillerince istenilmesi ve vekilincede duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.06.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat ... geldi karşı taraf adına kimse gelmed. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temyiz edenlerin yerinde görülmeyen bütün itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 03.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6768, Karar No: 2024/3147, Tarih: 06.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6768 E.  ,  2024/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/908 E., 2023/1305 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/730 E., 2022/521 K.

Taraflar arasındaki açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediğini, evi ile, kadın ve çocuklarla ilgilenmediğini, sadakatsiz davrandığını iddia ederek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı ve 337 nci maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına,velâyetin anneye verilmesine, çocuk ... yararına aylık 6.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, çocuk ... yararına aylık 5.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ortak çocuklara ait okul ücretleri ile eğitim masraflarının davalı baba tarafından ödenmesine, ödemenin davalı tarafından yapılmaması halinde ödenen bedellerin davalıdan faizi ile tahsiline, kadın yararına 100.000,00 TL manevî ve 10.000,00 TL maddî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, hukuka aykırı delilin kabul edilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin evi ve ailesi ile ilgilenmediği, davalının S. isimli bir kadın ile görüştüğü, davalının, ailesinin masraflarını karşılamadığı, masraflar konusunda davacıya kardeşinin destek olduğu, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk ... yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, çocuk ... ergin olduğu 19.10.2019 tarihine kadar aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına, kadın yararına 10.000,00 TL maddî 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ile davanın kabulü ile ferilerinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; hukuka aykırı delillerin hükme esas alınmasının doğru olmadığını, davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının yetersiz gerekçe ile başvurusunun esastan reddine karar verdiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına ve davanın ve fer'î taleplerin tümünün reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, davacı tarafından açılan boşanma davasının kabulüne karar verilmesinin doğru olup olmadığı nafakalar, tazminatlar ve velâyet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu, 335 inci ve 336 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 352 inci madde, 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8501, Karar No: 2015/20010, Tarih: 09.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/8501 E.  ,  2015/20010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacının çalıştığı ... işe giriş çıkışların kayıt altına alınıp alınmadığı davalıdan sorularak, varsa tüm imzalı işe giriş çıkış kayıtları veya kart basma, parmak izi okuma kayıtlarının celp edilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3403, Karar No: 2011/44639, Tarih: 26.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/3403 E.  ,  2011/44639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Kısmen Beraat- Kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.2.2011 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın olaydan hemen sonra kolluk görevlileri tarafından zorunlu savunman huzurunda alınan ifadesi, yakınan ve tanık ...'in aşamalardaki anlatımlarına göre; sanık ... ile ...'in eylemden önce ekonomik olarak gelir durumu iyi olan kişilerin ikamet ettikleri Bursa ili Nilifer semtine geldikleri, ...'in kullandığı araç ile dolaşırken yakınan ...'yu gördükleri, sanık ...'ın yakınanı yaya olarak sanık ...'in ise sevk ve idaresindeki oto ile izlemeye başladıkları, sanık ...'ın kullandığı oto ile ara sokağa sapıp kısa bir süre sonra çıkıp araç kapıları açık şekilde beklemeye başladığı, sanık ...'ın yakınanın kol çantasına sarılarak almaya çalıştığı ancak yakınanın çantayı tutup vermemek için karşı koyup direnmesi üzerine sanık ...'ın olayın başlangıcındaki hırsızlık iradesini değiştirip, vücudu ile yakınana vurup yere düşürüp, çantayı alarak sokak başında bekleyen sanık ...'ın kullandığı otoya binerek kaçtıkları olayda sanıkların el ve işbirliği içinde başlayan hırsızlık eyleminde yakınanın karşı koyması üzerine sanık ...'ın zor kullanarak yakınanın çantasını alması şeklinde gelişen ve yağmaya dönüşen suçuna diğer sanık ...'in benimseyerek katıldığının söylenebilmesi için öncelikle olay anında mağdur, sanık ..., tanık ... ile araç içerisinde sürücü konumunda bekleyen diğer sanık ...'ın konumu ile bulunduğu noktadan sanık ... ile mağdur arasında geçen hareketleri görüp görmediğinin duraksamasız olarak belirlenmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca yakınan ve olayın tek görgü tanığı ...'nın olay mahallinde yapılacak keşifte hazır bulundurulması sağlanıp olayın gerçekleştiği nokta ile sanık ...'ın araç ile beklediği yerden olay yerini görüp görmediği duraksamasız belirlenip sonucuna göre sanıkların eylemlerinin hukuki vasfının tayini gerektiği dikkate alınmadan, sanık ...'in beraat, sanık ... için ise niteliksiz yağma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 26/10//2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33127, Karar No: 2013/23519, Tarih: 23.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/33127 E.  ,  2013/23519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(İŞ)

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bakanlığa ait yatılı bölge okulunda temizlik görevlisi ve alt işveren işçisi olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını belirterek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar ... ve Ceylan Temizlik Şirketi vekilleri, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, okulun kapatılması nedeniyle iş sözleşmesinin önel verilmeden davalılar tarafından feshedildiği sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu’nun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi

en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu’nun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dâhil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dâhilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün, 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanunu’na İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliği’nin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmi dört saat içinde kesintisiz on iki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda davacının fazla çalışma ücreti alacağı, haftanın 6 gününde ve günlük 12 saat çalışıldığı kabul edilip, 1 saat ara dinlenmesi düşülerek haftada 21 saat olarak hesaplanmıştır.

Dairemizin yerleşik kararlarına göre ara dinlenmesi düşülerek süresi, günde 11 saate kadarki çalışmalarda 1 saat, 11 saatin üzerindeki çalışmalarda ise 1,5 saat olarak hesaplanmalıdır.

Mahkemece ara dinlenmesi süresini eksik hesaplayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20893, Karar No: 2009/8078, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/20893 E.  ,  2009/8078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu mamuliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılan toplanan delillerle hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava,davacının meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumunun düşmesi nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, %20 maluliyet oranına göre 16000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

8.4.2008 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, meslek hastalığının meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken olayın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir.Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Davacı yararına 14.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 16.000,00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine;

"1-14.000.00 TL manevi tazminatın rapor tarihi olan 27.3.2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,fazla talebin reddine

2-Alınması gereken 756.00 TL karar ve ilam harcından davacı tarafından peşin yatırılan 216.00 TL harcın mahsubu ile kalan 540.00 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına ,davacıdan alınan 216.00 TL peşin harç ile başvuru harcı toplamı 230.00 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince 1.680,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine red edilen miktar nazara alınarak 500.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

3-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince 1.680,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine red edilen miktar nazara alınarak 500.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan 15.30 TL yargılama giderinin red ve kabul oranına göre takdiren 12.00 TL 'sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine kalanının davacı üzerinde bırakılmasının"rakam ve sözcüklerin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 60.00 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 8.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.