muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5190, Karar No: 2020/4321, Tarih: 21.10.2020

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; tarafların inşaat yapmak ve satmak ticari faaliyet alanında iştigal ettikleri, davacı şirket adına 37.sınıfta inşaat hizmetleri alt sınıfında tescilli 99/013046 numaralı "şekil + NİDA İnşaat ve Turizm AŞ" ibareli markası ile 35-37 ve 43. sınıflarda tescilli 2013/20915 numaralı "Nidapark" ve 2013/20914 numaralı "Nidakule" markalarının tescilli olduğu, davalının İstanbul'daki inşaat projesinin isminin "NİDA LİFE" ismi ile tanıtıldığı, reklam ve satışının yapıldığı, proje için iletişim adresi olarak http://www.nidalife.com internet sitesinin gösterildiği, Nida life facebook adresinde, davalı şirket ortağının kurumca tescil başvurusu reddedilen 2015/91228 başvuru numaralı markasının kullanıldığı, inşaat projesinin tanıtımı ve konut satışının "Nida Life" markası altında yapıldığı, davalının markasal kullanımındaki Life ibaresinin anlamı da göz önüne alınarak davacının Nida esas unsurlu markasına ayırt edicilik katmadığı, davalının inşaat projelerine, davacının daha önce hayata geçirdiği Nidapark Seyrantepe, Nidapark Beşiktaş, Nidapark Ataşehir projelerinin isimlerinin benzerlerini kullanmasının davacının tecilli markalarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiği, davalının markanın kullanımını dava açıldıktan sonra bıraktığına dair savunmasını ispatlayamadığı, mahkemenin tedbir kararı ile davalı kullanımını durdurduğu ve internet sitesine erişimin engellendiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK.'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve yargılamada ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında da ileri sürülemeyecek olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17635, Karar No: 2014/3183, Tarih: 27.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/17635 E.  ,  2014/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü sanığın yakınanın ... mahallesi ... mezarlık sokaktaki evinden hırsızlık yaptıktan sonra aynı mahallenin farklı sokağı olan Yeldeğirmenler sokağındaki ... ’nun evinden hırsızlık yaparken fark edilmesi üzerine yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin kalkışma aşamasında kaldığından bahisle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiş;

Sanığın sorgusunun yapıldığı 18.05.2006 tarihli duruşma tutanağının, 1. sayfası zabıt katibi tarafından imzalanmamış ise de, aynı tutanakta hakim imzası bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ilgili kararı uyarınca imza eksikliğinin mahallinde tamamlanması olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12053, Karar No: 2016/1886, Tarih: 16.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12053 E.  ,  2016/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçi temsilcisinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 16/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6437, Karar No: 2025/2323, Tarih: 29.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/6437 E.  ,  2025/2323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/807 E., 2023/466 K.

Mahkeme kararı davalılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usuli eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 29.04.2025 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde, temyiz edilen davacı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden davalılar vekili gelmedi. Gelen davacının sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; kadastro sonucunda dava konusu taşınmazların ayrı ayrı davalılar adına tespit ve tescil edildiğini oysa taşınmazların müvekkili ile davalı tarafın kök murisi olan ...’dan geldiğini ve murisin terekesinin yöntemince taksim edilmediğini ileri sürerek taşınmazların tapu kayıtlarının muris ...’den gelen miras payı oranında iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar ... ve müşterekleri cevap dilekçelerinde; dava konusu taşınmazların davacının da iddia ettiği gibi kök muris ...’dan geldiğini, davacının 1995 yılında vefat etmiş olan halaları ...’in oğlu olduğunu, taşınmazların bulunduğu köyün bir bölümünde 1994 yılında kadastro çalışması yapıldığını, bu çalışma esnasında davacının annesi ile diğer halalarının taşınmazların başına gelerek teknisyen huzurunda, “haklarını babaları ...’ın sağlığında aldıklarını” beyan ettiklerini ve kadastro tutanaklarına da parmak basmak suretiyle beyanlarını onayladıklarını, haliyle bu beyanın dava konusu taşınmazlar için de geçerli olacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.02.2018 tarihli ve 2016/48 Esas, 2018/130 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazların bulunduğu Kocaeli ili, Kandıra ilçesi, ... Mahallesinde 1994 ve 2007 yıllarında olmak üzere iki farklı zamanda kadastro çalışması yapıldığı, buna göre 2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda davalılar adına tespit ve tescil edilen dava konusu taşınmazlar ile 1994 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında davalılar adına tespit ve tescil edilen dava dışı taşınmazların muris ...'dan geldiği noktasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığı, uyuşmazlığın, 1994 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, davacının murisi olan annesi ...'in miras hakkının tamamından mı yoksa sadece 1994 yılında kadastroya tabi tutulan taşınmazlar yönüyle mi vazgeçtiği hususunda toplandığı, dosyadaki resmi belge, tutanaklar, yöreyi bilen yaşlı ve ehil yerel bilirkişi ile bir kısım somut görgü sahibi taraf tanıklarının beyanlarıyla da sabit olduğu üzere, 1994 yılında aralarında ...'in de bulunduğu muris ...’ın kız çocuklarının, muristen gelen miras haklarından feragat ettiği ve haklarını kardeşleri ...'e verdiklerine dair parmak ve mühürlü olarak kadastro heyeti huzurunda beyanda bulundukları, bilahare davacının annesi ...’in 1994 yılında yapılan kadastro çalışmalarından bir yıl sonra 1995 yılında vefat ettiği, davacının annesinin davacının iddia ettiği gibi sadece o dönemki kadastroya ilişkin miras hakkından feragat etmiş olduğunu kabul etmek için buna ilişkin iradesini açıkça "sadece 1994 yılına ilişkin kadastroda miras hakkımdan feragat ediyorum, bundan sonra yapılacak kadastro çalışmalarına ilişkin hakkımı ise saklı tutuyorum" şeklinde belirtilmesi gerektiği; ancak mevcut tutanakta "murisimden hakkımı sağlığımda aldım" şeklinde beyanda bulunduğu ve 1994 yılında yapılan kadastro sırasında da dava dışı taşınmazlar yönüyle bu beyanın esas alındığı düşünüldüğünde, davacının annesinin, babası ...'den gelen tüm miras hakkından, dolayısıyla 2007 yılında yapılan kadastroya tabi tutulan taşınmazlardaki haklarından da 1994 yılında feragat etmiş sayılması gerektiğinin sabit olduğu, aksinin kabulünün ise sırf o yerde bir kere değil, iki kere kadastro geçtiği için annesi miras hakkından feragat etmesine rağmen davacıya tekrar hak sahibi olma imkanı tanımak anlamına geleceğinden, Mahkemede oluşan hukuki ve vicdani kanaate göre davacının davasının sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 27.01.2021 tarihli ve 2019/2349 Esas, 2021/86 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasında dava konusu taşınmazların kök muristen kaldığı hususunda bir ihtilaf bulunmadığı, taşınmazların öncesi tapusuz olduğuna göre kadastro çalışmalarından önce yapıldığı ileri sürülen devir ve temlikin, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 15. maddesi gereğince her türlü delille kanıtlanabileceği, somut olayda, dava konusu taşınmazların kök muris ...'dan intikal etmesine, 1994 yılında yapılan kısmi kadastro çalışmalarında davacının murisi ... ...'ün, Kandıra ilçesi ... köyü sınırlarındaki taşınmazlarla ilgili olarak haklarını babaları ...'ın sağlığında aldığını ve hiçbir hak talebinde bulunmadığını dava dışı 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağında beyan etmesine, taşınmazların bu beyan esas alınarak davalılar ..., ... ve diğer davalıların murisi ... adına tespit ve tescil edildiğinin belirlenmiş olmasına göre yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 22.06.2022 tarihli ve 2021/6460 Esas, 2022/5051 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazların tarafların müşterek kök murisleri olan ...’dan geldiği hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı, ihtilafın davacının murisi ...’in 1994 yılında kadastroya tabi tutulan dava dışı taşınmazlar yönüyle haklarını babaları ...’ın sağlığında aldığına dair beyanın 2007 yılında kadastroya tabi tutulan dava konusu taşınmazlar için de geçerli olup olmadığı hususuna ilişkin olduğu, Mahkemece davacının annesinin davacının iddia ettiği gibi sadece o dönemki kadastroya ilişkin miras hakkından feragat etmiş olduğunu kabul etmek için buna ilişkin iradesini açıkça "sadece 1994 senesine ilişkin kadastroda miras hakkımdan feragat ediyorum, bundan sonra yapılacak kadastro çalışmalarına ilişkin hakkımı ise saklı tutuyorum" şeklinde belirtilmesi gerektiği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de dava dışı taşınmazların 1994 yılında yapılan kadastro tespiti sırasında davacının murisinin de aralarında bulunduğu kök muris ...’ın kız çocuklarının taşınmazların başına gelerek haklarını babalarının sağlığında aldıklarını beyan ettikleri ve tespit tutanaklarının “beyanda bulunan ilgililer ve tanıklar” bölümünde yazılı “yapılan tespite muvafakat ederim” beyanının altına parmak basmak suretiyle bu beyanı onayladıkları, ...’ın kız çocuklarının açıkça, murisleri olan babaları ...’den gelen taşınmazların tamamındaki miras haklarından (kadastro tespitine tabi tutulmuş olsun veya olmasın), tespit maliki olan davalılar yararına feragat ettiklerine dair beyanda bulunmadıkları, o halde adı geçenlerin irade beyanının yalnızca tespitine muvafakat ettikleri dava dışı taşınmazlar için geçerli olup 2007 yılında kadastroya tabi tutulan dava konusu taşınmazlar için geçerli olamayacağı, kök muris ... terekesinin taksim edildiği davalı tarafça iddia ve ispat da olunamadığına göre Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile reddine karar verilmiş olmasının isabetsizliğine değinilerek karar bozulmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesinin 08.05.2023 tarihli ve 2022/807 Esas, 2023/466 Karar sayılı kararıyla; bozma ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, dava konusu 140 ada 150; 141 ada 19, 21, 28; 144 ada 191, 279, 280, 284, 287, 288, 302, 352, 359, 364, 385; 146 ada 39, 50; 148 ada 19, 20, 21, 32, 33, 34; 159 ada 12, 49; 162 ada 2, 3, 4; 163 ada 7; 164 ada 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının ayrı ayrı 6720/33600 pay oranında iptali ile iptal edilen hisselerin davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili duruşma istekli temyiz dilekçesinde; Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkillerinin delillerinin toplanmadığını, bu nedenle hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini, kök murisin tapusuz olan dava konusu taşınmazları sağlığında oğlu olan ...’e hibe edip zilyetliği devrettiğini, davacı ve annesinin taşınmazların davalı tarafça kullanımına itirazda bulunmadıklarını, hatta davalıların 3 adet taşınmazı satışa çıkarmasına dahi karışmadıklarını, feragatnamenin kadastroyu yapan memur tarafından yapıldığını, öte yandan taşınmazlar tapusuz olmakla feragatnameye dahi gerek olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Dava; kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. 2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda Kocaeli ili, Kandıra ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 141 ada 19 parsel sayılı 866,55 metrekare, 141 ada 21 parsel sayılı 1.534,71 metrekare; 144 ada 191 parsel sayılı 2.245,24 metrekare, 144 ada 280 parsel sayılı 1.872,95 metrekare, 144 ada 287 parsel sayılı 2.904,04 metrekare, 144 ada 352 parsel sayılı 1.171,54 metrekare, 144 ada 359 parsel sayılı 1.018,13 metrekre, 144 ada 385 parsel sayılı 811,13 metrekare; 148 ada 20 parsel sayılı 2.696,25 metrekare, 148 ada 33 parsel sayılı 7.662,86 metrekare; 159 ada 12 parsel sayılı 1.239,10 metrekare; 162 ada 3 parsel sayılı 866,75 metrekare; 163 ada 7 parsel sayılı 130,46 metrekare yüz ölçümündeki taşınmazlar ... adına; 140 ada 150 parsel sayılı 1.090,94 metrekare; 141 ada 28 parsel sayılı 293,47 metrekare; 144 ada 288 parsel sayılı 2.667,03 metrekare; 146 ada 50 parsel sayılı 2.760,12 metrekare; 148 ada 19 parsel sayılı 2.350,29 metrekare; 148 ada 32 parsel sayılı 7.748,39 metrekare; 159 ada 49 parsel sayılı 325,56 metrekare; 162 ada 2 parsel sayılı 428,13 metrekare; 164 ada 7 parsel sayılı 1.160,74 metrekare yüz ölçümündeki taşınmazlar ... adına; 144 ada 279 parsel sayılı 1.740,12 metrekare, 144 ada 284 parsel sayılı 1. 310,97 metrekare, 144 ada 302 parsel sayılı 2.092,30 metrekare, 144 ada 364 parsel sayılı 2.638,08 metrekare; 146 ada 39 parsel sayılı 4.014,19 metrekare; 148 ada 21 parsel sayılı 2.681,71 metrekare, 148 ada 34 parsel sayılı 5.781,17 metrekare; 162 ada 4 parsel sayılı 672,10 metrekare ve 164 ada 6 parsel sayılı 1.277,57 metrekare yüz ölçümündeki taşınmazlar ... adına irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit ve tescil edilmiş; bilahare ... adına kayıtlı taşınmazlar ...’in vefat etmesi üzerine 02.10.2013 tarihinde ... mirasçıları adına intikalen tescil edilmiştir.

3. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 12.468,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,

Temyiz edilen davacı vekili duruşmaya katılmadığından lehine duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dosyanın Kandıra 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19239, Karar No: 2011/19129, Tarih: 21.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/19239 E.  ,  2011/19129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :6.7.2010
Yargıtay — Esas No: 2015/7510, Karar No: 2015/13140, Tarih: 29.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/7510 E.  ,  2015/13140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/108414

Cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuk N.. C.. ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesiyle Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2015 gün ve 2015/77 Değişik İş sayılı kararının zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 225. maddesi hükmüne ve Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 03/02/2015 gün ve 2014/193 E. 2015/115 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7151, Karar No: 2011/2122, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7151 E.  ,  2011/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı davalı avukatınca da duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... geldi, davacı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, murisi İsmail’den kendisine miras kalan ... ve ...’daki dairelerinin, davalı annesine vermiş olduğu satış yetkisini içerir vekaletnameye istinaden davalı tarafından satıldığını, ancak bu satış işlemlerinden bu güne kadar haber vermediği gibi payına düşen alacağını da ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak 8.000. TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı kızının Almanya’dan ...’e dönüş yaptığında maddi açıdan onu desteklediğini, kiraladığı evin kirasını verdiği gibi ev eşyalarını kendisinin aldığını, yine kendi katkısı ile davacının ...’de ev aldığını, sürekli olarak davacıya maddi açıdan katkı sağladığını, davacının “sana ve kardeşim Aytaç’a borçlandım, nasıl öderim” diyerek babası İsmail’den kalan evleri satıp payını teklif ettiğini, vekaleti de bu nedenle verdiğini, daireler satılıp aile meclisinde hesap yapılmasıyla davacının halen bir kısım borcunun bulunduğu ortaya çıkmasıyla artık borcun kapatılmasına karar verildiğini, alacak-borç ilişkisinin bu şekilde sonlandırıldığını, davacının taleplerinin haksız ve yersiz olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz olunmuştur.

1-Davacı, davalıya vermiş olduğu vekaletname kapsamında satılan taşınmazlardan hissesine düşen bedelin ödenmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı ise, davacının sürekli olarak kendisinden maddi destek gördüğünü, bu maddi desteği geriye ödemek maksadıyla evlerin satışını bizzat kendisinin talep edip satıştan elde edilen gelir ile borcun ödendiğini savunmuş ve delil olarak tanık beyanına dayanmıştır. Mahkemece, dinlenen davalı tanıklarının ödenen bedelin hangi şekilde ve ne zaman yapıldığı, ne kadar olduğu, vekillik sözleşmesine dair olup olmadığını bilmedikleri gerekçesiyle tanık beyanlarına itibar edilmemiştir. Ne var ki, dinlenen davalı tanıkları yer, zaman ve miktar hususunda açıkça beyanda bulunmamışlarsa da, taraflar arasındaki maddi vakıayı ve ibralaşma hususunu açıkça bildirmiş olmalarına göre artık davalı vekilin hesap verme yükümlülüğü yoktur. Davanın reddi yerine aksine düşünce ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 15.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.