muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8495, Karar No: 2023/1342, Tarih: 22.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/8495 E.  ,  2023/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2020/140 Esas, 2020/200 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2021/176 Esas, 2021/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usule, yasaya ve dosya içeriğine aykırı olduğuna,

2. Tanığın kolluk tarafından baskı ile alınan beyanının hükme esas alınamayacağına,

3. Eylemin sabit olmadığına,

4. Nezarethane giriş çıkışına ve ifade alma odasına ait kamera kayıtları temin edilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü, "sanığın ikamet adresi ile ismi bildirilerek, bu adresten uyuşturucu madde satışı yaptığına" ilişkin istihbari bilgi alınması üzerine, yapılan fiziki takip sırasında, hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yürütülen tanık S.'in ikamete girip kısa süre sonra çıkması üzerine, durdurulduğunda, arama yapılmaksızın iç içe iki adet fatura ödeme fişine sarılı daralı

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü, "sanığın ikamet adresi ile ismi bildirilerek, bu adresten uyuşturucu madde satışı yaptığına" ilişkin istihbari bilgi alınması üzerine, yapılan fiziki takip sırasında, hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yürütülen tanık S.'in ikamete girip kısa süre sonra çıkması üzerine, durdurulduğunda, arama yapılmaksızın iç içe iki adet fatura ödeme fişine sarılı daralı

0,85 gram eroin ile ayrı bir pakette 0,24 gram eroini teslim ettiği, ardından sanığa ait ikamette usulüne uygun şekilde yapılan aramada, yatak odasındaki dolabın arkasında saklanmış halde satışa hazır 26 adet paket halinde daralı 31,26 gram eroin ve poşette daralı 15,04 gram eroin, ayrıca ikamet girişindeki dolap içinde tanıkta ele geçen uyuşturucu maddenin sarılı olduğu fatura ödeme fişi ile aynı özellikte fiş ile sanığın üzerinde 135 TL paranın ele geçtiği olayda; ele geçen maddelerin eroin içerdiğine ilişkin uzmanlık raporu, tanığın soruşturma aşamasında sanığı teşhis ederek, kendisinde ele geçen eroini 20 TL karşılığında sanıktan temin ettiğine ilişkin beyanı, sanığın ikametinde tanıkta ele geçen maddelerle aynı nitelikte olup, paketlenerek satışa hazır hale getirilmiş, yatak odasındaki dolabın arkasına gizlenmiş çok sayıda ve kişisel kullanım sınırının üzerinde uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, soyut, dayanaksız ve suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu işlediğinin sabit olduğu, suç konusu uyuşturucu maddenin "eroin" olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının a bendi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapıldığı, adli sicil kaydında tekerrüre esas kaydı bulunduğundan, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Temyiz incelemesi neticesinde; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin ve 58 inci maddesinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı; sanığın ikametinde usulüne uygun arama işlemi sonucu bulunan uyuşturucu maddenin miktarı, ele geçiriliş şekli ve ele geçirdiği yer ile tanık Salih'in kollukta müdafii huzurunda beyan ve teşhiste bulunması hususları birlikte dikkate alındığında, eylemin sabit olduğu; ayrıca nezarethane giriş çıkışına ve ifade alma odasına ait kamera kayıtlarının temin edilmesinin sonuca etkili olmayacağı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" belirtilmeyerek, aynı maddenin son cümlesine aykırı davranıldığı değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2021/176 Esas, 2021/347 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “... kalan kısmın tamamen tahsil edileceği hususunun,” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeye adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6813, Karar No: 2011/1851, Tarih: 23.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/6813 E.  ,  2011/1851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 1.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı-davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracılar hakkında Ağustos 2009 ayına ait aylık 2700 Euro kira parasının zamanında ödenmemesi nedeniyle muaccel olan 15.08.2009 - 15.09.2009 tarihleri arasındaki kira paraları toplamı 29.700 Euro'nun tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalıların itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece kira sözleşmesinin 5. maddesinde peşin ödeme ibaresi bulunmadığından Ağustos 2009 ayı kira parasının istenemeyeceği muacceliyet koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle itirazın kaldırılması isteğinin reddine, taşınmazın Aralık ayında tahliye edildiğinden sözedilerek tahliye davasının konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalının tazminat isteğinin koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiş, karar davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre, davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı 19.08.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 15.07.2003 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup, bu sözleşmede aylık kira parasının 2000 Euro olduğu, beşinci yıl aylık kira parasının 2186 Euro olduğu, kira parasının her ayın 1'i ile 3. iş günlerinde bankaya ödeneceği, 13. maddesinde de kira bedellerinin zamanında ödenmediği takdirde kalan aylar kira parasının tümünün muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Davalı borçlular süresinde icra müdürlüğüne yapmış oldukları itirazlarında borçlarının olmadığını savunmuşlardır. Davacı alacaklı yargılama sırasında kiralanan taşınmazın 23.12.2009 tarihinde tahliye edildiğini bildirmiştir. Takibe dayanak yapılan 15.07.2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde belirtildiği ve davalıların itirazlarında da kabul ettikleri üzere ödeme günü her ayın ilk üç iş günüdür. Taraflar arasında bu konuda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı taşınmazın 23.12.2009 tarihinde tahliye edildiğini beyan ettiğine göre mahkemece taşınmazın bu tarihte tahliye edilip edilmediği hususunda tarafların beyanı alınarak ve varsa usule uygun teslim tutanağı tarihi dikkate alınarak yoksa davacı alacaklının bildirdiği 23.12.2009 tarihinde tahliyenin gerçekleştiği kabul edilerek bu tarihe kadar olan kira parası hesaplanıp ödemeler indirildikten sonra kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi ve bu tarihten sonraki istek yargılamayı gerektirdiğinden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcnın temyiz edene iadesine, 23.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15377, Karar No: 2017/6571, Tarih: 16.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/15377 E.  ,  2017/6571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 152 ada 3 parsel sayılı 220,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ahşap iki ev ve bahçe vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmaz üzerindeki ahşap evlerden birinin ve ev yerinin tapusunun iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile, dava konusu 152 ada 3 parselin tapu kaydının iptali ve ifraz ile mahkememizce alınan 20.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen 52,29 metrekarelik ve cinsi ahşap ev vasfında olan kısmın ifraz edilerek davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 16.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14781, Karar No: 2016/8299, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14781 E.  ,  2016/8299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak, aboneliğin tesisi tarihinden 01.01.2013 tarihine kadar kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 26.786 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 26.786 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 07.05.2015 harçlandırma tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün birinci fıkrasında yer alan ''...26.786,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ifadesinin karar metninden çıkartılarak yerine “1.000 TL alacağın dava tarihinden , 25.786 TL alacağın ise 07.05.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9682, Karar No: 2011/35537, Tarih: 20.07.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/9682 E.  ,  2011/35537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın, olayın hemen sonrasında emniyete giderek, saat 19:50 sıralarında tren yolu üst geçidinden geçerken sanıklardan ...'ın önüne geçerek sigara istediği, sanığa sigara kullanmadığını söylemesi üzerine, saat kaç diyerek sorduğu, saatinin olmadığını ifade etmesi üzerine bu defa aynı sanığın cep telefonunun saatine bakmasını istediği, yakınanın cep telefonu saatinin ayarsız olduğunu söylemesi üzerine sanıklar ..., ...,..., ...'ın yanlarına gelip saldırdıkları, sanık ...'ın bıçak çektiği, yakınanın bağırması üzerine sanık ... 'ın ağzını kapadığı, ...'unda arka cebinden cüzdanını aldığı, diğer sanıklarında kasten yarlamaya devam ettiklerini belirtmesi; sanıklardan ... dışında Cumhuriyet Savcılığında ve Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgularında yakınanı kasten yaralayıp, bıçak tehdidi ile cüzdanını işbirliği içersinde aldıklarını savunman huzurunda verdikleri ifadelerle açıkça kabul etmeleri , cüzdanı alan sanıkların cüzdan içersinde para olamadığın anlamaları üzerine cüzdanı attıkları yeri göstermeleri ve bu konuyu düzenleyen 22.10.2005 tarihli sanıklar ... ve ... tarafından imzalanan tutanak ile ... olması ve doktor raporu karşısında; sanıkların eylemin bir bütün halinde 5237 sayılı Yasanın 149/1-a-c-h maddesine uyan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden,yakınanın kovuşturma aşamasında değiştirdiği ve sanıkları korumaya yönelik olduğu anlaşılan ifadesi ile sanıkların ceza evine girmek için Cumhuriyet Savcılığında ve Sulh Ceza Hakimi huzurunda yakınanın cüzdanını yağmaladıklarını ifade ettiklerinin kabulü ile kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 20 .07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15422, Karar No: 2012/16955, Tarih: 29.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/15422 E.  ,  2012/16955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı, davalı bakanlıkta atama tasarrufu ile çalışmakta olup, dava eksik ödenen döner sermaye alacağına ilişkin olup, kararın temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 4.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 29.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13151, Karar No: 2010/21173, Tarih: 09.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13151 E.  ,  2010/21173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Çayır niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dairemize aynı bölgeden intikal eden dosyalardan çayır otunun ortalama dekara verim miktarı otlatma payı da dahil olmak üzere 550-600 kg.'dır. Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan çayır otunun dekara verim miktarına yüksek oranda otlatma payı eklenerek 730 kg. alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10755, Karar No: 2015/13081, Tarih: 02.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/10755 E.  ,  2015/13081 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı iş akdinin emekliliği nedeniyle sona erdiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar ayrı ayrı, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.