muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/324, Karar No: 2020/449, Tarih: 22.01.2020

**3. Hukuk Dairesi         2018/324 E.  ,  2020/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın reddine, birleşen davanın konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... ilçesinde bulunan ... Mahallesindeki 1 no.lu Aile Sağlığı Merkezi olarak kullanılmakta olan dava konusu taşınmazın, davalıya 17.02.2011 tarihinde, aile hekimliği hizmet alanı olarak kullanılmak amacıyla iki yıllığına kiralanarak, davalı ile kira sözleşmesi imzalandığını, davalının kira süresi boyunca taşınmazı kullandığını, kira süresinin bitiminde oluşturulan komisyon tarafından davaya konu Aile Sağlığı Merkezinin yeni dönem kira bedeli belirlendiğini, ancak dava konusu merkezde görev yapan davalının ihaleye davet edilmesine rağmen yeni kira bedelini yüksek bularak ihaleye katılmadığını ve yeni kira sözleşmesi imzalamadığını, buna rağmen kira süresinin bitiminden itibaren taşınmazı tahliye etmediğini ve geçerli bir kira sözleşmesi olmadan taşınmazı kullanmaya devam ettiğini, davalı ile imzalanan kira sözleşmesinin 17.maddesinde; kira süresinin sona ermesi veya sözleşmenin feshi halinde taşınmaz idareye teslim edilmezse, geçen her gün cari yıl kira bedelinin yüzde biri oranında cezanın itirazsız olarak ödeneceği hükmünün bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 8.000,00 TL cezai şartın hakediş tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, birleşen davada ise; davalı tarafından kira süresi bitiminden itibaren sözleşmede belirtilen metre kare başına düşen ortak kullanım (elektrik, su, yakıt) bedellerine ilişkin de herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 2.687,30 TL ortak kullanım bedelinin hakediş tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; birinci basamak sağlık hizmeti sunmakta olup kamu hizmeti ifa ettiğini, kendisinin dava konusu kullanılan binalara mevzuat hükümleri mucibince ve kura yöntemiyle yerleştirildiğini, hizmetini kesintisiz olarak vermesi gerektiğinden kendisinden kira ve cezai şart talebinde bulunulmaması gerektiğini, kiraya yapılan zammın karşılıklı rızaya dayalı olarak yapılmadığını ve emsalinin çok üzerinde olduğunu, ayrıca talep edilen cezai şartın genel işlem koşulu niteliğinde olup son derece fahiş olduğunu, il halk sağlığı müdürlüğü tarafından daha evvel kendisinden tahliye talep edilmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece özetle; davacı kurum tarafından, davalının taşınmazdan tahliyesine yönelik olarak kira sözleşmesinin 13. Maddesine dayanarak herhangi bir girişimde bulunulmadığı, sözleşmenin 13. maddesinde; taraf iradelerine uygun olarak sürenin bitmesine istinaden taşınmaz tahliye edilmez ise, tahliyenin 2886 sayılı yasanın 75. maddesinin 4. fıkrası gereğince kiralananın tahliye edileceği belirtildiği, 2886 sayılı yasanın 75. maddesinin 4. fıkrasında da; işgal edilen taşınmaz malın, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülki amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edileceğinin belirtildiği, buna göre; İdarenin tahliyeye yönelik talebinin olmamasının, kiralananda davalının oturmasına zımnen rıza gösterildiği anlamına geldiği, hem tahliyeye yönelik olarak davacı kurumca bir girişimde bulunulmaması hem de tahliye edilmediğinden bahisle davalı taraftan cezai şart talep edilmesinin iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil ettiği gerekçesi ile asıl dosyada; davacının cezai şart talebinin reddine, birleşen dosyada da; dava dilekçesinde belirtilen ortak kullanım giderlerinin davalı tarafından yargılama devam ederken ödendiğine dair ödeme makbuzları dosyaya kurum tarafından ibraz edildiğinden birleşen dosyada gider alacağı yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından, cezai şart talebinin reddine hasren temyiz edilmiştir.

Somut olayda; taraflar arasındaki 17/02/2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 2886 sayılı yasa gereği ihale ile yapıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmenin 13. maddesinde "Kiracı kira süresinin bitiminde derhal, sözleşmenin feshi halinde tebligatı müteakip 15 gün içinde taşınmazı tahliye etmek zorundadır. Kiracı taşınmazı tahliye etmezse, 08/09/1983 tarihli 2886 sayılı Devalet İhale Kanunun 75. maddesine göre kiracının tahliyesi sağlanacaktır" ve 17. maddesinde '' Kira süresinin sona ermesi veya sözleşmenin feshi halinde taşınmazın idareye teslim edilmezse geçen her gün için, cari yıl kira bedelinin %1'i oranında ceza, itirazsız olarak ödenir '' hükmü bulunmaktadır.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4. fıkrasında; “Kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu madde ile tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasal süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına alındığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

Somut olayda; kira sözleşmesinin süresi sona erdiği halde kiracı taşınmazı tahliye etmemiştir. Bu durumda yukarıda açıklanan 2886 sayılı yasanın 75. maddesi açık olup, kanun gereği; İdarenin tahliyeye yönelik olarak talebinin olmaması kiralananda davalının oturmasına zımnen rıza gösterildiği anlamına da gelmeyecektir.

Kira sözleşmesinin 17. maddesindeki hüküm, TBK'nın 179 ve devamı maddelerinde düzenlenen cezai şart niteliğindedir. Cezai şartı düzenleyen TBK’nın 179/1. maddesi; "Bir sözleşmenin hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi durumu için bir ceza kararlaştırılmışsa, aksi sözleşmeden anlaşılmadıkça alacaklı, ya borcun ya da cezanın ifasını isteyebilir." hükmünü içermektedir.

Bunun yanında TBK’nın 182/1. maddesinde; "Taraflar, cezanın mikarını serbestçe belirleyebilirler." denilmekte ise de bu serbestlik sınırsız değildir. Maddenin son fıkrasında yer alan; "Hakim, aşırı gördüğü ceza koşulunu kendiliğinden indirir." hükmü gereğince, hakim taraflarca kararlaştırılan cezai şart miktarının fahiş olup olmadığını re'sen incelemek, fahiş ise ceza miktarını tenkis etmekle (indirmekle) görevlidir. Ticari olmayan işlemlerde bu kuraldan dolayı borçlu ileri sürmese bile, hakim cezai şarttan indirim yapılıp yapılmayacağını kendiliğinden saptamalıdır. Buna karşılık, TTK’nun 22. maddesi gereğince tacir sıfatını haiz borçlu cezai şartın indirilmesini isteyemez ise de, kararlaştırılan ceza tutarı borçlunun iktisaden sarsılmasını, çöküntüye uğramasını mucip olacak ise indirim isteyebileceği uygulamada kabul edilmektedir.

O halde mahkemece; kira sözleşmesinin 2886 sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince süre bitimi itibariyle sona erdiği ve sözleşmenin 17. maddesinde yer alan taşınmazın idareye teslim edilmeksizin geçen her gün için cari yıl kira bedelinin %1'i oranında cezanın uygulanacağına ilişkin hükmün geçerli bulunduğu ve davacı kiracının tacir olmadığı nazara alındığında, hakimin cezai şart bedelinden indirim yapması da gerektiği gözetilerek alacak miktarı belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HMK'nun 428. Maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3536, Karar No: 2014/6414, Tarih: 22.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3536 E.  ,  2014/6414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/223903

MAHKEMESİ : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/12/2012, 2012/241 (E) ve 2012/437 (K)

SUÇ : Görevinden dolayı öldürmeye teşebbüs etmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Murat’ın kamu görevlisi mağdur Hakan'ı öldürmeye teşebbüs suçu ile mağdur Erkan'a yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur Hakan'a yönelik suçun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın doğadan topladığı bitkileri oturduğu evin karşısındaki boş arazide kurutarak, bu otları pazar yerinde satmak suretiyle geçimini sağladığı, olay sabahı Çeşme Belediyesi zabıta görevlileri olan mağdurların sanıktan bu otları kaldırmasını istedikleri, mağdurlarla sanığın tartışması üzerine sanığın kümesine ve köpeğine tekme atılması üzerine; mağdurların yanından ayrılan sanığın evinin balkonuna av tüfeği ile çıkarak 20 metre mesafeden hedef aldığı mağdurlara 3-4 el ateş ettiği; açılan bu ateş sonucu mağdur Erkan'ın sırt ve bel bölgesinden çok sayıda saçma tanesi ile basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ancak yaşamsal tehlike de doğurmayacak şekilde yaralandığı ve olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, mağdur Hakan'ın ise olay yerinde bulunan metal çöp kutusunun arkasına saklandığı, sanığın evinin balkonundan ayrılarak mağdur Hakan'ın yanına gittiği ve mağdura tekrar ateş ederek mağdur Hakan'ı sağ akciğer, ince ve kalın bağırsak yaralanması nedeniyle yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda;

A) Sanığın mağdur Erkan’ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm

yönünden;

Suçta kullanılan av tüfeği ile adli emanette kayıtlı bulunan fişek ve kartuşların dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilip, hava koşulları da gözetilerek, 20 metre mesafeden tüfekle yapılan atışların öldürücü nitelikte olup olmadığı hususunda rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

B) Sanığın mağdur Hakan'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

5237 sayılı TCK'nun 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın ceza tayini yerine 13 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

C) Mağdurlar Erkan ve Hakan'dan kaynaklanan haksız fillerin niteliği dikkate alınarak, tahrik nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 29 maddesi gereğince asgari hadden indirim yapılması yerine yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

C) Mağdurlar Erkan ve Hakan'dan kaynaklanan haksız fillerin niteliği dikkate alınarak, tahrik nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 29 maddesi gereğince asgari hadden indirim yapılması yerine yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 22/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4823, Karar No: 2017/749, Tarih: 26.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/4823 E.  ,  2017/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında Silivri Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.11.2009 karar tarihli 2009/150 esas ve 2009/137 karar sayılı ilamı ile hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine"

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/01/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16764, Karar No: 2016/2961, Tarih: 08.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/16764 E.  ,  2016/2961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.07.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile duruşmasız olarak davalı arsa malikleri vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 08.03.2016 günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar vekili Av. ... ve davalı ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, davalı yüklenici Mustafa ile bir kısım davalılar murisi arsa maliki ... ile davalı arsa maliki .. arasındaki 07.03.2006 günlü.... Noterliğinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan 5 parsel sayılı taşınmazdaki 7 numaralı bağımsız bölümü... Noterliğinde 23.10.2008 günü düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile temlik aldığını, yükleniciye karşı edimlerini yerine getirdiğini, ikamet edilen binada çekişme konusu taşınmazın tasarrufunda bulunmasına rağmen tapu kaydının devredilmediğini ileri sürerek, taşınmazın adına tescilini istemiştir.

Davalı yüklenici davanın kabulünü istemiş; davalı arsa malikleri ise, davacının dayandığı sözleşmenin tarafı olmadıklarını, yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği edimlerinin tamamını yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazın davacı adına tescili ile depo edilen 45.302,00 TL bedelin yüklenicilere ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı arsa malikleri temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekili ile davalı arsa malikleri vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, davalı yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

2-Dava, davalı yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, davalı arsa malikleri ile davalı yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yükleniciye bırakılan bağımsız bölümü yükleniciden satış vaadi sözleşmesi ile temlik alarak adına tescilini talepte bulunmuştur. Öncelikle yüklenici ile arsa malikleri arasındaki sözleşme edimlerinin yerine getirilip getirilmediğinin saptanması gerekir.

Taraflar arasındaki 07.03.2006 günlü sözleşmenin 4. sayfasındaki "Hukuki Şartlar" başlıklı bölümünün birinci paragrafında "İnşaata 634 sayılı kat mülkiyetinin uygulanması, cins tashihi ve kat irtifakının kurulması liste ve diğer işlemleri kayıt ve tescilleri müteahhit tarafından yapılacaktır. İnşaatın başlangıcından bitimine kadar gerek plan ve projenin çizimi ve tasdiki, harçları, kullanılacak her nevi malzeme ve SSK primleri ve ödentileri işçilik ücretleri tamamen müteahhite ait olacak, arsa sahibinden hiç bir nam altında para talep edemeyecektir. ...İnşaatın başlamasından bitimine kadar her türlü vergi harç ve ödentilerle ilgili giderler müteahhit tarafından ödenecektir. Mal sahibinden hiçbir şekilde ve nam altında para talep edilmeyecektir" şeklinde düzenlemeler mevcuttur.

Yine sözleşmenin aynı sayfasının beşinci paragrafında ise "...Binanın iskan aşamasında, mal sahibine ait bağımsız bölümlerin vergi ilişikleri mal sahipleri adına düzenlettirilecek ve vergileri kendilerine ait olacaktır. Keza ileride oluşacak kat mülkiyeti masrafları ve iskan harçları, deprem sigorta masrafları ve sorumlulukları kendilerine ait olacaktır" hükmü yer almaktadır.

Yine sözleşmenin aynı sayfasının beşinci paragrafında ise "...Binanın iskan aşamasında, mal sahibine ait bağımsız bölümlerin vergi ilişikleri mal sahipleri adına düzenlettirilecek ve vergileri kendilerine ait olacaktır. Keza ileride oluşacak kat mülkiyeti masrafları ve iskan harçları, deprem sigorta masrafları ve sorumlulukları kendilerine ait olacaktır" hükmü yer almaktadır.

Bu düzenlemelerde tarafların edimlerinin neler olduğu açıklanmıştır. Hükme esas alınan 27.10.2014 günlü bilirkişi kurulu raporunda, arsa malikinin yapı denetim firmasına ödenediği 25.000,00 TL, .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/112 Esas sayılı davasında hükmedilen kira kaybı tazminatı 28.578,00 TL ve 15.02.2011 günlü raporda belirtilen işler bedeli 36.724,00 TL olmak üzere toplam 90.302,00 TL yüklenicinin yükümlülüğü bulunup, yükleniciye bırakılan 13 numaralı bağımsız bölüm bedeli 45.000,00 TL bedelin düşülmesi ile 45.302,00 TL bedelin depo edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bilirkişi kurulunun 15.02.2011 günlü raporunda ortak alanlardaki eksik ve kusurlu işler bedelinin 14.564,00 TL+KDV, arsa maliklerine bırakılan bağımsız bölümlerdeki eksik ve kusurlu işler bedelinin 3.000,00 TL+KDV, iskan masraflarının yol katılım payı ile birlikte 17.260,00 TL ve... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/514 Esas, 2009/451 Karar sayılı ilamında 1.900,00 TL kira alacağı bedeli toplamı 36.724,00 TL olduğu tespit edilmiştir.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/514 Esas, 2009/451 Karar sayılı ilamında da davalı arsa maliklerinin davalı yükleniciden kira kaybı ve eksik işler bedelinin talep ettiği ve kabul edildiği görülmektedir.

Davacı, arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik aldığından arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için yüklenicinin arsa sahibine karşı edimini yerine getirmiş olması gerekir. Somut olayda, yüklenicinin arsa malikine karşı edimlerinin tamımını ifa etmediği açıkça anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalılar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenicinin mali yükümlülüklerinin neler olduğu ve eserde varolan eksik ve kusurlu işler bedeli saptanmalıdır. Bunun için de... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/514 Esas, 2009/451 Karar ve... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/112 Esas, 2013/99 Karar sayılı ilamları ile tespit edilen yükümlülükler mükerrer tahsilata neden olmayacak biçimde belirlenmelidir. Tespit edilecek bu bedelin 618 sayılı BK'nın 81. maddesi uyarınca birlikte ifa kuralı gereği davacının tarafından depo edilip edilmeyeceği sorulmalı, depo etmesi halinde şimdiki gibi davanın kabulüne aksi halde davacının edimini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmalı temyiz eden davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.