muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13545, Karar No: 2012/16199, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13545 E.  ,  2012/16199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili avukat ... geldi davalı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar murisi vefatından önce verdiği dava dilekçesinde davalının kayınpederi olduğunu, davalının ekonomik sıkıntıları nedeniyle çektiği tüketici kredisinin kapatılması için 37 parsel sayılı taşınmazını inanca ve güvene dayalı olarak davalı damadına 29.05.2006'da tapuda emaneten devrettiğini, karşılığında bir bedel de almadığını, davalının taşınmazı aynı gün ... TAŞ'ye ipotek ettirdiğini, sonrasında da taşınmazı daha düşük bir bedelle başkasına satarak ipoteği kaldırdığını, emaneten davalıya devrettiği taşınmazın davalı tarafından kötü niyetle 3. şahsa satılmasından dolayı uğradığı zarara karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 150.000,00 TL nın 19.10.2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddianın ileri sürülüş biçimine göre davacının kendi muvazaasına dayandığı, taraflar akraba olmalarına rağmen resmi satış senediyle sözleşme yaptıklarını, aksi iddiaların da aynı nitelikte yazılı bir 2011/13545-2012/16199

belgeyle ispatı zorunlu olduğundan ispatlanamayan ve yerinde görülmeyen davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı mirasçıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar murisi, dava konusu 37 parsel sayılı taşınmazını davalıya tapuda emaneten devrettiğini, karşılığında bir bedel almadığını, ancak davalının taşınmazı 3. bir şahsa sattığını ve zarara uğradığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı delil listesinde “gerekirse sair delillerimiz” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacı mirasçılara yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı gerekçe ile davanın reddine verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no.lu bentte açıklanan nedenle davacı mirasçıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 no.lu bentte açıklanan nedenle temyiz edilen hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22929, Karar No: 2016/22558, Tarih: 20.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/22929 E.  ,  2016/22558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feragat beyanının iptali ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 02.05.2012-05.04.2015 tarihleri arasında çalıştığını iddia ederek iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini daha önce ... ... 8. İş Mahkemesi'nin 2015/40 Esas sayılı dosyasında 02.05.2012-12.01.2015 arasında çalıştığını iddia ederek dava açtığını ancak iradesinin fesada uğratılarak feragat ettirildiğini ileri sürerek feragat beyanının iptali ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücetli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacınındaha önce açtığı davada özgür iradesi ile feragat ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işverene karşı daha önce açtığı davadan feragat ettiğini feragat beyanının irade fesadı altında alındığının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının davalı işverene karşı açtığı daha önceki davasından iradesinin fesada uğratılarak feragat edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacı işverenine karşı 21.01.2015 tarihinde ... ... 8. İş Mahkemesi'nin 2015/40 Esas, 2015/28 Karar sayılı dosyasında davalıya ait işyerinde 02.05.2012-12.01.2015 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücetli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı 23.01.2015 tarihinde ... ... 8. İş Mahkemesi'nin 2015/40 Esas, 2015/28 Karar sayılı dosyasındaki haklarından feragat ettiğini bildiren dilekçeyi mahkemeye sunmuş ve mahkeme tarafından davacının imzalı beyanı alınmıştır.

Davacı 23.01.2015 tarihinde ... ... 8. İş Mahkemesi'nin 2015/40 Esas, 2015/28 Karar sayılı dosyasındaki haklarından feragat ettiğini bildiren dilekçeyi mahkemeye sunmuş ve mahkeme tarafından davacının imzalı beyanı alınmıştır.

Davacı eldeki dosyada davalıya ait işyerinde 02.05.2012-05.04.2015 arasında çalıştığını iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ancak daha önce ... ... 8. İş Mahkemesi'nin 2015/40 Esas, 2015/28 Karar sayılı dosyası ile dava açtığını fakat iradesinin fesada uğratılarak feragat ettirildiğini ileri sürerek feragat beyanının iptali ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücetli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Somut olayda, davacı işçi ile birlikte aynı nitelite yirmi dört işçinin davalı işverene karşı işçilik alacaklarını matbu olarak hazırlanan dilekçelerle talep ederek dava açtıkları ve bir kısmının dava açtıkları gün bir kısmının ise dava açtıktan sonra çok kısa süre sonra yine matbu olarak hazırlanmış feragat dilekçeleri ile haklarından feragat dilekçeleri verdikleri ve işçilerin bir kısmının tekrar işe alındıkları ancak 2- 3 ay sonra tekrar işyerinden ayrıldıkları, bir kısım işçilere bono aracılığı ile baskı uygulandığı Dairemizce aynı gün incelenen ... ... 4. İş Mahkemesi'nin 2015//371 Esas, 2016/194 Karar sayılı dosyası, 2015/372 Esas, 2016/195 Karar sayılı dosyası, 2015/373 Esas, 2016/196 Karar sayılı dosyası, 2015/375 Esas, 2016/198 Karar sayılı dosyası, 2015/376 Esas, 2016/199 Karar sayılı dosyası, 2015/377 Esas, 2016/200 Karar sayılı dosyası, 2015/378 Esas, 2016/201 Karar sayılı dosyası, 2015/379 Esas, 2016/202 Karar sayılı dosyası, 2015/493 Esas, 2016/203 Karar sayılı dosyası, ... 2. İş Mahkemesi'nin 2015 742 Esas, 2016/391 Karar sayılı dosyası ve ... ... 23. İş Mahkemesi'nin 2015/431 Esas, 2016/192 Karar sayılı dosyasının birlikte yapılan değerlendirmesi sonucunda anlaşılmıştır. Mevcut delil durumu ve özellikle sayılan davalardaki matbu ve aynı yazı ve nitelikteki dava ile ıslah dilekçeleri ile ... ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/14863 Soruşturma, 2016/1308 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın gerekçesinde belirtildiği gibi hukukui ihtilaf niteliğinde olduğunu belirtilen sürecin birlikte değerlendirilmesi sonucunda davacı işçinin iradesinin fesada uğratıldığı sabit olup davacının feragat beyanının iptali ile davanın esası değerlendirimesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı davanın usulden reddine karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemenin kabulüne göre karar değerlendirildiğinde, davacının ilk davada talep ettiği alacaklara ilişkin çalışma süresi ile eldeki dosyadaki talep ettiği alacaklara ilişkin çalışma süresi birbiri ile uyumlu değildir. Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir. Davasından feragat eden davacının, aynı kişiye karşı açacağı yeni davada dayandığı maddi vakıalar aynı ise ve talep sonucu aynı istemi içeriyorsa, önceki dava tarafları bağlar. Davacının ilk dava dosyasındaki çalıştığını iddia ettiği hizmet süresi ile ikinci davadaki çalışmasa süresi nazara alındığında, feragat dilekçesi ile henüz doğmamış haklarından da feragat ettiğinin kabulü mümkün değildir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41501, Karar No: 2013/28426, Tarih: 06.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/41501 E.  ,  2013/28426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Haziran 2003 tarihinde davalıya ait işyerinde çalışmaya başladığını, Ekim, Kasım ve Aralık 2009 ücretlerinin davalı tarafından ödenmemesi üzerine iş akdini 21.12.2009 tarihinde tek taraflı olarak sona erdirdiğini, yasal haklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 09.04.2004 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davacının eşinin rahatsız olması nedeni ile işverenin davacıya sürekli müsamaha gösterdiğini ve davacıya istediği zaman izin verdiğini, davacının eşinin rahatsızlığını ileri sürerek aldığı izinlerin birinde Muş iline gezmek amacı ile gittiğinin işveren tarafından öğrenilmesi üzerine iş akdinin daha önce 4857 sayılı Yasa'nın 25/II maddesi gereğince 20.06.2009 tarihinde derhal sona erdirilmesi ile birlikte, davacının pişmanlığını ileri sürmesinden dolayı 20.10.2009 tarihinde tekrar işe alınmasına rağmen 17.12.2009 ve devam eden günlerde mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmemesi nedeni ile 25.01.2010 tarihli mazeretini bildir ihtarnamesi gönderildiğini ancak 08.02.2010'da bu ihtar tebliğ edilmesine rağmen davacının haklı mazeret bildirmemesi nedeniyle iş akdinin haklı nedenlerle 13.02.2010 tarihinde sona erdirildiğini, haftanın 5 günü ara dinlenme hariç, haftalık 45 saat çalışması olduğunu savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 09.04.2004-21.12.2009 tarihleri arasında çalıştığı, 21.12.2009 tarihinde iş akdini ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle sona erdirdiği, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının işyerinden haklı olarak çıkarıldığına dair yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı, davacının teknik bilirkişi raporu ile de belirlenen, yıllık izin ücreti, Resmi tatil- bayram ücreti ve fazla mesai ücreti haklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, Haziran 2003 tarihinde davalıya ait işyerinde çalışmaya başladığını, Ekim, Kasım ve Aralık 2009 ücretlerinin davalı tarafından ödenmemesi üzerine iş akdini 21.12.2009 tarihinde tek taraflı olarak sona erdirdiğini iddia etmekte, davalı taraf ise davacının 09.04.2004 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davacının eşinin rahatsız olması nedeni ile işverenin davacıya sürekli müsamaha gösterdiğini ve davacıya istediği zaman izin verdiğini, davacının eşinin rahatsızlığını ileri sürerek aldığı izinlerin birinde Muş iline gezmek amacı ile gittiğinin işveren tarafından öğrenilmesi üzerine iş akdinin daha önce 4857 sayılı Yasa'nın 25/II maddesi gereğince 20.06.2009 tarihinde derhal sona erdirilmesi ile birlikte davacının pişmanlığını ileri sürmesinden dolayı 20.10.2009 tarihinde tekrar işe alındığını, davacının 20.06.2009 ile 20.10.2009 arasında davalı işyerinde çalışmasının olmadığını, daha sonraki dönemde de 17.12.2009 ve devam eden günlerde mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmemesi nedeni ile iş akdinin haklı nedenlerle 13.02.2010 tarihinde sona erdirildiğini savunmaktadır. Davalı tanıkları davacının çalışmasında kesinti olduğunu doğrulamaktadır. Hizmet Döküm Cetvelinde de 20.06.2009 ve 20.10.2009 tarihleri arasında prim yatırılmamış gözükmektedir. Davacı tanıklarının ise kesintili çalışmaya ilişkin açık bir beyanı bulunmamaktadır.

Taraflar arasında hizmet süresi hususunda ihtilaf bulunmaktadır. Dosya içersindeki belgeler, ... kayıtları ve tanık anlatımlarından davacının 09.04.2004-20.06.2009 tarihleri ile 20.10.2009-21.12.2009 tarihleri arasında çalıştığı görülmektedir. Davacının 20.06.2009'da işverence iş akdinin haklı nedenle feshedildiğine ilişkin tutanak ve yeterli delil bulunmamaktadır. Bu nedenle hizmet döküm cetvelinde görüldüğü üzere 09.04.2004-20.06.2009 ve 20.10.2009-21.12.2009 tarihleri arasında çalıştığı ve 21.12.2009 tarihinde davacı işçinin iş akdini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek işçilik alacaklarının hesaplanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile çalışma süresinin kesintisiz olduğu kabul edilerek hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6095, Karar No: 2010/2793, Tarih: 15.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6095 E.  ,  2010/2793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/12/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı, sürücüsü olduğu araçla, davacının sürücüsü olduğu motorlu bisiklete çarparak davacının yaralanmasına yol açmıştır. Davalının 6/8 oranda kusurlu bulunarak cezalandırıldığı olayda davacının sağ omzunda meydana gelen kırığın iyileşme süresinin 1,5 aya kadar uzayabileceği belirlenmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davalının kusur oranı, yaralanmanın derecesi ve iyileşme süresi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 1.500,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…1.500,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…3.000,00…” sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinin tümden silinerek yerine 3 nolu bent olarak “3-Alınması gereken 162,00 TL karar harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir yazılmasına, davacıdan peşin olarak alınan 108,00 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davalı tarafından yapılan yargılama giderlerine ilişkin 6 nolu bendinde yer alan “…70,00…”, davalı tarafından yapılan yargılama giderlerine ilişkin 7 nolu bendinde yer alan “…80,00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…170,00…” ve “…40.00…” sayılarının yazılmasına; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8481, Karar No: 2014/12643, Tarih: 15.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8481 E.  ,  2014/12643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmaza, hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 5883 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 5883 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 5883 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 08.04.2002 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9469, Karar No: 2017/2181, Tarih: 19.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/9469 E.  ,  2017/2181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması ve çocuk ... velayet hakkına sahip annesi ... ile babası...'in kovuşturma evresinde müşteki sıfatıyla verdikleri ifadelerinde suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olup davaya katılmalarının ardından yokluklarında verilip usulüne uygun şekilde tebliğ edilen beraat hükmünü temyiz etmemeleri ve suça sürüklenen çocuk hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyiz yeteneğinin bulunmaması ve katılan mağdure vekilince yapılan itirazın da Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2013 günlü, 2013/100 D. İş sayılı kararıyla reddedilmesi karşısında, çocuğa yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.