muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2908, Karar No: 2023/8559, Tarih: 21.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2908 E.  ,  2023/8559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/299 E., 2022/565 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında Mahkemece görülen fiili hizmet süresi zammı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının davalı yanında çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, TPAO'nun petrol arama çıkartma depolama ve nakli işi ile iştigal ettiğini davacının petrol arama işinde yer altının röntgenini çeken LOG servisinde çalıştığını çalıştığı işyerinin petrol arama faaliyeti olması nedeniyle yüksek iyonlaştırıcı radyoaktif kaynaklarla yapıldığını müvekkilinin bu radyoaktif kaynakların yüklü olduğu araçlarla seyahat ettiğini, bu araçlarla operasyon yapacakları kuyuya gittiklerini ve kuyudan gerli işlemleri yaptıklarını, operasyondan sonra da kaynakla aynı ortamda bulunduklarını, çalışırken radyoaktif maddelere maruz kaldıklarını, müvekkilinin radyasyon görevlisi olduğunu saptanması gerektiğini radyasyon görevlisi olarak kabul edilmesi halinde yasalardan doğan haklarının bulunduğunu beyanla, davacının yaptığı işin Radyoaktif ve Radyoiyonizan maddelerle yapılan işlerden olduğunun ve davacının Yasa'nın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bu işlerde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

II. CEVAP

Davalı TPAO vekili, derdestlik itirazında bulunduğunu zamanaşımı ve hak düşürücü süre talebinde bulunduğunu, davacının iddialarının kabul edilmez olduğunu, davacının radyasyon görevlisi sayılamayacağını, çalışma alanının radyasyon tüzük ve yönetmelikte belirlenen sınırların altında olduğunu davacının radyoaktif malzemeye maruz kalmadığını yıllık doz sınırı altında kaldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı SGK vekili, davacının iddialarının kamu düzenine uygun delillerle ispatlanması gerektiğini, davacının davalı işyerinde eylemli ve sürekli olarak çalıştığının ispatlanması gerektiğini işlemlerinin resmi kayıtlarda belgelenmesi gerektiğini, zamanaşımı, görev, husumet, yetki, hak düşürücü süre itirazlarında bulunduğunu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.03.2016 tarihli ve 2014/1680 Esas 2016/104 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne, davacının yaptığı işin Radyoaktif ve Radyoiyonizan maddelerle yapılan işlerden olduğunun ve davacının 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihden itibaren bu işlerde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.03.2016 tarihli ve 2014/1680 Esas 2016/104 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne, davacının yaptığı işin Radyoaktif ve Radyoiyonizan maddelerle yapılan işlerden olduğunun ve davacının 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihden itibaren bu işlerde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairemiz kararında; "... Eldeki davada, davacı, petrol arama, çıkarma, nakli ile uğraşan davalı işverene ait işyerinde yer altının röntgeninin çekildiği log servisinde çalıştığını beyan ederek 5510 sayılı Kanun ile yürürlüğe giren 40 ıncı maddenin (11) numaralı sırasındaki “Kapsamdaki İşler/İşyerleri” başlığı altında “Radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işler”, “Kapsamdaki Sigortalılar” başlıklı bölümde de “Doğal ve yapay radyoaktif, radyoiyonizan maddeler veya bütün diğer korpüsküler emanasyon kaynakları ile yapılan işlerde çalışanlar” hükmü gereği fiili hizmet süresi zammının tespitini istemiş olup Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.10.2008 tarihi itibarıyla aynı tarihte yürürlüğe giren “Fiili hizmet süresi zammı” başlıklı 40 ıncı maddesinde, belirtilen işyerlerinde ve işlerde çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayılarının, fiili hizmet süresi zammı olarak ekleneceği, çalışmanın fiili hizmet süresi zammı kapsamında değerlendirilebilmesi için, tablonun (13) ve (14) numaralı sıralarında belirtilen sigortalılar hariç, sigortalının kapsamdaki işyerleri ile birlikte işlerde fiilen çalışması ve söz konusu işlerin risklerine maruz kalmasının koşul olduğu açıklanmış, maddenin (11) numaralı sırasında da “Kapsamdaki İşler/İşyerleri” başlığı altında “Radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işler”, “Kapsamdaki Sigortalılar” başlıklı bölümde de “Doğal ve yapay radyoaktif, radyoiyonizan maddeler veya bütün diğer korpüsküler emanasyon kaynakları ile yapılan işlerde çalışanlar.” ibarelerine yer verilmiştir.

Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği’nin 4 üncü maddesinin h) bendinde Radyasyon Görevlisi; radyasyon kaynağı ile yürütülen faaliyetlerden dolayı görevi gereği, bu yönetmeliğin 10. maddesinde toplum üyesi kişiler için belirtilen dozu sınırlarının üzerinde radyasyona maruz kalma olasılığı olan kişiyi ifade etmektedir. Radyasyon Güvenliği Tüzüğü 2 inci madde (K) bendinde radyasyon görevlisi, denetimli alanlarda veya radyasyon kaynakları ile çalışan kişi olarak tanımlanmıştır.

Radyasyon Güvenliği Yönetmeliği’nin 4 üncü maddesinin h) bendinde Radyasyon Görevlisi; radyasyon kaynağı ile yürütülen faaliyetlerden dolayı görevi gereği, bu yönetmeliğin 10. maddesinde toplum üyesi kişiler için belirtilen dozu sınırlarının üzerinde radyasyona maruz kalma olasılığı olan kişiyi ifade etmektedir. Radyasyon Güvenliği Tüzüğü 2 inci madde (K) bendinde radyasyon görevlisi, denetimli alanlarda veya radyasyon kaynakları ile çalışan kişi olarak tanımlanmıştır.

Dosya ve emsal dosyalar kapsamında, dinlenen tanık beyanları, keşif ve bilirkişi kurulu raporlarından, davacının çalıştığı davalı işyerine bağlı log işletme şefliğinde, petrol araması için radyoaktif tooller kullanılarak yer altının röntgeninin çekildiği, her kuyuda mecburen LOG işleminin yapıldığı, log atölyesinde çalışılırken atölyenin etrafına radyasyon sahası olduğu ve tehlikeli olduğundan dolayı şerit çekildiği, bu bölümde çalışanların dışında kimsenin oraya girmediği, radyasyon alanı ile ilgili levha ve uyarı işaretlerinin olduğu, toollerin log işlemi için 40 metre mesafede 203 cm uzunluğunda aparatla TPAO’ya ait kurşun bölmeli muhafazalı araç ile taşındığı, çalışma çizelgesinden davacının radyasyon kaynakları ile düzenli aralıklarla çalıştığı, radyasyon kaynakları ile bire bir çalışma süresinin tool kalibrasyonu dışındaki sürelerde de devam ettiği ve kalibrasyonda kullanılan radyoaktif malzemelere yakınlık nedeniyle radyasyona maruz kalındığı, radyosyon kaynağının bulunduğu yerde yapılan ölçümlerde yüksek miktarda radyosyan ölçümleri yapıldığı, radyoaktif madde ile çalışılırken radyosyona maruz kalınmamak için özenle hareket edildiği, bu amaçla kurşun muhafazalar, uzun metal aparatlar ve gerekli durumlarda kurşun önlük ve eldiven türü malzemelerin kullanılması ve önlemlerin alınması sebebiyle etkinin azaltıldığı, işyerindeki ölçümlerin çalışılan ilin rasyasyon düzeyinin üzerinde olduğu ayrıca bazı çalışanlarda dozimetre cihazının bulunması gereken yerde olmaması sebebiyle maruz kalınan radyosyonun miktarının dozimetri ölçüm degerlerinin üzerinde olabileceği yönündeki saptamalar birlikte değerlendirildiğinde davacının yaptığı işin 5510 sayılı Kanun’un 40 ıncı maddesinin 11. sırasında yer alan radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işler kapsamına girdiği, 5510 sayılı Kanun’un 40 ıncı maddesinden yararlanması gerektiği anlaşılmakta olup, Mahkemece davanın kabulü yönündeki saptaması isabetli ise de fiili hizmet süresinin tespiti yönündeki belirleme hatalı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, fiili hizmet süresi zammından yararlandırılacakları dönem içinde kalan; yıllık ücretli izin, sıhhi izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri ile eğitim, kurs süreleri vs. fiilen çalışılmayan sürelerin tespit edilerek bu süreler yönünden fiili hizmet zammından yararlanamayacağı gözetilerek karar ..." verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, fiili hizmet süresi zammından yararlandırılacakları dönem içinde kalan; yıllık ücretli izin, sıhhi izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri ile eğitim, kurs süreleri vs. fiilen çalışılmayan sürelerin tespit edilerek bu süreler yönünden fiili hizmet zammından yararlanamayacağı gözetilerek karar ..." verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının yaptığı işin Radyoaktif ve Radyoiyonizan maddelerle yapılan işlerden olduğunun ve davacının 5510 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinin yürürlüğü girdiği tarihten itibaren bu işlerde çalıştığının tespitine, davacının 01.10.2008 - 15.08.2014 tarihleri arasında fiili hizmet zammından yararlandırılması gereken gün sayısının 293 gün olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri eksik araştırma ve inceleme sonucu verile kararın bozulması gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı şirkete ait işyerinde log teknisyeni olarak geçen ve bildirilen çalışmalarına fiili hizmet süresi zammı verilip verilemeyeceği hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile,

2. 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi olup, düzenleme;

"Fiilî hizmet süresi zammı

MADDE 40- (Değişik: 17/4/2008-5754/25 md.)

Aşağıda belirtilen işyerlerinde ve işlerde 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri kapsamında çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayıları, fiilî hizmet süresi zammı olarak eklenir. 360 günden eksik sürelere ait fiilî hizmet süresi zammı, 360 gün için eklenen fiilî hizmet süresi ile orantılı olarak belirlenir. Çalışmanın fiili hizmet süresi zammı kapsamında değerlendirilebilmesi için, tablonun (13) ve (14) numaralı sıralarında belirtilen sigortalılar hariç sigortalının kapsamdaki işyerleri ile birlikte belirtilen işlerde fiilen çalışması ve söz konusu işlerin risklerine maruz kalması şarttır. (Ek cümle: 10.09.2014-6552/42 md.) Tablonun (10) numaralı sırasında belirtilen sigortalıların, fiili hizmet süresi zammından yararlandırılacakları dönem içinde kalan; yıllık ücretli izin, sıhhi izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günleri ile eğitim, kurs, iş öncesi ve sonrası hazırlık sürelerinde fiilen çalışma ve söz konusu işlerin risklerine maruz kalma şartı aranmaz.

Aşağıdaki bentlerden birden fazlasına dahil olanlar için, en yüksek olan bentten fiilî hizmet süresi zammı uygulanır."

Aşağıdaki bentlerden birden fazlasına dahil olanlar için, en yüksek olan bentten fiilî hizmet süresi zammı uygulanır."

Tablonun 11 numaralı sırasında ise, "11) Radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işler " de "Doğal ve yapay radyoaktif, radyoiyonizan maddeler veya bütün diğer korpüsküler emanasyon kaynakları ile yapılan işlerde çalışanlar" ın çalıştığı her yıl için "90" gün fiili hizmet süresi zammı verileceği düzenlenmiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; kararın bozulmasını gerektirecek bir husus görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/135, Karar No: 2010/11914, Tarih: 22.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/135 E.  ,  2010/11914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 01/08/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 26/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava; trafik kazası nedeni ile desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın günü ve gelişim biçimi, tarafların kusur oranları ile ekonomik ve sosyal durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen 20.000,00'er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her bir davacı yararına 15.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “….20.000,00…” ve “…20.000,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “….15.000,00…” ve “…15.000,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…3.184,28.…” ve “…1.173,18…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…2.619,98….” ve “…608,88…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…6.676,19.…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…5.622,18…” sayı dizisinin yazılmasına; davalılardan ... yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…4.400,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…3.400,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davacıların tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine, temyiz eden davalı ...'den peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3033, Karar No: 2017/7343, Tarih: 16.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/3033 E.  ,  2017/7343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak ve tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait taşınmazda 01.12.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile Tapduk...... ....toptancılar sitesi 1563. Sok. No: 1/A Karaman adresinde kiracı olduğunu, sözleşme süresinin 1 yıl olup, kira bedelinin 170 TL olduğunu, davalının birikmiş kira borçları nedeni ile Karaman 1. Noterliği'nden kiracıya ihtarname çekildiğini, davalının buna rağmen kira bedellerini ödemediğini, dava tarihine kadar birikmiş 1.700 TLkira alacağı olduğunu, temerrüt nedeni ile davalının tahliyesini, 1.700 TL'sı kira alacağının yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava dilekçesi, duruşma günü ve isticvap davetiyelerine rağmen duruşmaya katılmamış cevap vermemiştir.

Mahkemece, ....Toptancılar Sitesi 345. Sokak No:5 ile Tapduk.....allesi 1563. Sokak No:1/A aynı yer olmadığı ve 345. Sokağın Hamidiye Mahallesi sınırları içerisinde kaldığının belirtildiğinden taraflar arasında akdedilen kira sözleşmesindeki yer ile davacı vekili tarafından tahliye talep edilen yerin aynı olmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece taraflar arasında düzenlenen 01.12.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre kiralanan yerin ....Toptancılar Sitesi 345. Sokak No:5 ile Tapduk.....allesi 1563. Sokak No:1/A'nın aynı yer olmadığı ve 345. Sokağın Hamidiye Mahallesi sınırları içerisinde kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de tapu kaydına göre davacının 2 adet işyeri vasfında taşınmazı olduğu, ayrıca davalıya gönderilen noter ihtarının davalıya Tapduk .... Toptancılar

Sitesi 1563. Sokak No:1/A Karaman adresinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda sözleşmeye konu olan yer ile dava dilekçesinde tahliyesi istenen yerin aynı yer olup olmadığı mahallinde yapılacak keşif ile saptanıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5707, Karar No: 2024/6276, Tarih: 04.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/5707 E.  ,  2024/6276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1580 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Fuhuş suçundan Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2013/17 Esas, 2015/478 Karar sayılı kararı ile 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına hükümlü Mehmet Efe'nin, bu cezasını Erzurum E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, Erzurum 1. İnfaz Hâkimliğinin 09.08.2023 tarihli ve 2023/5020 Esas, 2023/4965 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a 7242 sayılı Kanun'la eklenen geçici 6. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ve tahliyesine karar verilmesini müteakip, Erzurum Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 22.11.2023 tarihli ve 2023/1306 NKL sayılı yazısı ile, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle, hükümlünün koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasını kapalı ceza infaz kurumunda çektirilmesi talebinin kabulüne ve koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasının infaz için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair Erzurum İnfaz Hâkimliğinin 24.11.2023 tarihli ve 2023/6951 Esas, 2023/6939 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2023 tarihli ve 2023/1580 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 94660652-105-25-1190-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/62278 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/62278 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Her ne kadar hükümlünün 11.09.2023, 16.10.2023 ve 16.11.2023 tarihli grup çalışmalarına katılmamak suretiyle yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasının infaz için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlü müdafii tarafından ibraz edilen Atatürk Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinin 16.11.2023 tarihli sağlık raporuna nazaran adı geçenin yükümlülük ihlallerinde hukuken geçerli, kabul edilebilir bir mazereti bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;