muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7677, Karar No: 2022/10539, Tarih: 27.09.2022

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı işyerinde 26.09.2012-07.09.2014 ve 04.02.2015-20.11.2017 tarihleri arasında toplam 4 yıl, 8 ay, 28 gün en son aylık net 5.132,53 TL ücretle çalıştığı, davacı ... sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, dosyaya puantaj kaydı, işe giriş-çıkış çizelgesi veya benzeri işyeri kaydı sunulmadığından dinlenen tanık beyanlarına göre davacının ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma, hafta tatili ücreti alacaklarının kabul edildiği, dosyada mübrez ibranamenin 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 420 nci maddesine uygun olarak düzenlenmediği, bu nedenle geçerli bir ibraname olarak kabul edilmediği, davacının ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma, hafta tatili ücreti alacaklarını belirsiz alacak davası yolu ile talep ettiğinden söz konusu alacaklara dava tarihinden itibaren faiz uygulandığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davada talep edilen alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, davacının herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını, bilirkişi raporundaki tespit ve hesaplamalarda davacı tanık beyanlarının dikkate alınarak sonuca gidildiğini, davacı ... sektöründe çalıştığından mevsimsel koşul farklılıklarının fazla çalışma hesaplamasında dikkate alınması gerektiğini ve kış aylarının hesaplama dışında bırakılması gerektiğini, hafta tatillerinin toplu olarak kullandırıldığını, davacının fiilen çalıştığı İran ülkesinde bu ülkenin genel tatillerine göre hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, ...’nin genel tatil günlerinin esas alınması gerektiğini, ayrıca pasaport ve benzeri yurda giriş-çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılarak ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmesi gerektiğini, salt tanık anlatımları ile genel tatil alacağının hüküm altına alınmasının eksik incelemeye dayandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafça birleşen davaya yönelik herhangi bir somut istinaf nedeni ileri sürülmediği, Mahkemece kabul edilen çalışma süresi, ücret miktarı ve ... sözleşmesinin feshine yönelik somut bir itiraz ileri sürülmediği, bu nedenle yıllık izin ücreti, çalışma süresi, ücret miktarı ve ... sözleşmesinin feshine yönelik Mahkeme kabulü üzerinde (kamu düzeni hariç) inceleme yapılmadığı, davalının uygulanması gereken hukuk yönünden de bir istinafı bulunmadığı gibi ibraz edilen ibranamenin tarihsiz olması ve 6098 sayılı Kanun’nun 420 nci maddesine uygun tanzim edilmemiş bulunması nedeniyle geçerli olmadığı; davalının, davacının İran ülkesinde çalıştığı dönem yönünden ileri sürdüğü taraf sıfatı yokluğuna ilişkin itirazının Yargıtayca incelenen emsal işçilerin dosyalarında verilen kararlar gözetilerek yerinde bulunmadığı, mevsimsel koşulların dikkate alınarak hesaplama nisan-ekim ayları arasında yapıldığından davalının fazla çalışma alacağı hesaplanırken mevsimsel koşulların dikkate alınmadığına dair istinafının yerinde olmadığı, davalı tarafça hafta tatili izinlerinin toplu kullandırıldığına ilişkin herhangi bir delil ibraz edilmediği, davacının İran ülkesindeki çalışma dönemi ile sınırlı olması gereken İran ülkesi genel tatil günlerinin Cezayir ülkesinde de geçerliymiş gibi tüm çalışma dönemine hasredilerek genel tatil alacağının hesaplanmasının hatalı olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan yeni hükümle asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, husumetli davacı tanık beyanlarının dikkate alınarak sonuca gidildiğini, mutad işyeri hukukunun uygulanması gerektiğini, yapılan indirim miktarının %40 olarak uygulanmamasının hatalı olduğunu, kabul edilen çalışma düzeninin olağan olmadığını, hafta tatillerinin toplu olarak kullandırıldığını, hesaplanan ulusal bayram ve genel tatil alacağının hatalı olduğunu beyanla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıya husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği, davacının çalışma olgusu, fazla çalışmalarının ispatı ve bir kısım alacaktan yapılan indirim miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıya husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği, davacının çalışma olgusu, fazla çalışmalarının ispatı ve bir kısım alacaktan yapılan indirim miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) ilgili hükümleri, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun'un 2, 27, 40 ve 44 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/44932, Karar No: 2014/6550, Tarih: 03.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2010/44932 E.  ,  2014/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/209464

Mahkeme : İZMİR 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 23.02.2010- 2009/992 esas ve 2010/259 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca; ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 03.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33951, Karar No: 2016/1835, Tarih: 08.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/33951 E.  ,  2016/1835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, şantaj

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Mağdur ile sanığın bir müddet arkadaşlık yaptıklarının, mağdurun ayrılma kararı aldığının, sanığın bu durumu kabullenemeyip mağduru telefonla arayarak ve mektup yazarak arkadaşlığın devamına zorladığının, sanığın yazdığı mektupta yer alan “...şimdi ben sana bir acı yaşattırıcam hiç unutmacaksın bizi televizyon radyolar gazeteler yazıcak Türkiye duyacak bizim adımıza kötü ne varsa olucak.”, yine sanıkla mağdur arasında geçen ve CD’ye aktarılan konuşmada yer alan “ benim çok damarıma basma yemin ediyorum seni internete bile veririm dünyaya izlettiririm seni bak, şerefsizim yaparım bak.” şeklindeki sözler söylediğinin anlaşılması ve TCK'nın 107/2. maddesinde kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bir kişinin şeref veya saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı veya isnat edileceği tehdidinde bulunması halinde de sanığın birinci fıkraya göre cezalandırılacağının belirtilmesi karşısında, şantaj suçunun sübuta erdiği gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraatine karar verilmesi,

2-Mağdurun, sanığın kendisini ölümle tehdit ettiğini ileri sürmesi, mağdurun ağabeyinin eşi olan tanık ..’in aşamalarda, sanığın kendisini arayarak mağdur hakkında “söyle ona başkası ile evlense de onu bırakmayacağım, onu öldürürüm de evlenmesine yardımcı olacak kişileri de öldürürüm” şeklinde sözler söylediğini ve kendisine mesajlar gönderdiğini beyan etmesi, bu mesajların bir kısmının tanığın 02.04.2010 tarihli kolluk ifadesinde tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, bu beyanlar ve mesajlar yöntemince irdelenip, itibar edilmeme nedenleri tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle tehdit suçundan beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2527, Karar No: 2022/1207, Tarih: 21.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2527 E.  ,  2022/1207 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 28/07/2015 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30/09/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, müteveffa halası ...'ın mirasçısı olduğu iddiası ile nüfus kayıtlarını delil olarak göstererek ... 'ın mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, nüfus kayıtlarında ... adında kayıt bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 150. maddesinin 1. fıkrasına göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Aynı Kanunun 150. maddesinin 5. fıkrası gereğince de işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacı 30.09.2015 tarihli karar celsesinde kendisini bir vekil ile temsil ettirmemiş ve herhangi bir mazeret de bildirmeden duruşmaya katılmamış, dosyayı işlemsiz bırakmıştır. Bu durumda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle; davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 21.02.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3697, Karar No: 2023/11586, Tarih: 23.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3697 E.  ,  2023/11586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1894 Esas, 2022/2045 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/929 Esas, 2018/646 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 16.06.2022 tarihli karar ile başvurunun davacı idare yönünden esastan reddine, kamu düzenine ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin, istinaf başvurularının değerlendirilmediğine ilişkin tavzih talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 13.09.2022 tarihli ek karar ile 16.06.2022 tarihli karar kaldırılarak başvurunun davacı idare yönünden esastan reddine, bir kısım davalılar yönünden ise kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... köyü 125 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalılar ... vd. vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalılar ... vd. vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda masrafların çok düşük alındığını, raporda buğday, karpuz, kavun ortalama birim fiyatının yüksek alındığını, yörede yapılan bilimsel araştırma ve çalışmalar sonucunda kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak belirlenmişken bilirkişiler raporlarında kapitalizasyon faiz oranını olumlu yönde etkileyecek nedenin olmadığını ve taşınmazın il ve ilçe merkezine uzak olduğu halde kapitalizasyon faiz oranını %5 alarak taşınmazın metrekare birim fiyatının yüksek çıkmasına sebebiyet verildiğini, ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporlarında ... İlçe Tarım ve Orman verileri kullanılmadığını, masrafların maliyetin 1/3'ünü geçtiğini, kapitalizasyon faiz oranının %2-3 alınması gerekirken %4 alındığını, objektif değer artışı oranının düşük alındığını %50 olması gerekirken %30 hesaplandığını, davacı kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, dava konusu yer sulu olduğunu halde kuru hesaplandığını, ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaza İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün verilerine göre değer biçilmesinin ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen taşınmaz özellikleri dikkate alınarak %30 oranında objektif değer artışı uygulanmasında herhangi bir isabetsizlik görülmediği; ancak Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı gereğince fark bedelin nemalarıyla birlikte davalıya hisseleri oranında derhal ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşülmemesi, dava konusu taşınmazın Baraj inşaatı göl alanına isabet etmesi nedeniyle kamulaştırıldığı dikkate alınarak; ve baraj gölü sahası içerisinde kalması sebebiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16 ıncı maddesinin (c) bendi uyarınca tapudan terkinine şeklinde karar verilmesi gerektiği ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında; davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, aksi yönde karar verilmesi doğru görülmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kuru arazi niteliğindeki Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... köyü 125 ada 18 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine uygun olarak üretim masraflarının değerlerlendirmeye alındığı anlaşılmıştır.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

5. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7723, Karar No: 2019/4400, Tarih: 13.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7723 E.  ,  2019/4400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurumun elektrik abonesi olduğunu, davalı tarafından düzenlenen faturalar ile kendisinden kayıp - kaçak, dağıtım - iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli adı altında haksız tahsilatın gerçekleştirildiğini ileri sürerek; son on yıl içinde tahsil edilen bahse konu bedellerin tespiti ile, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 2.500,00 TL nin yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddini istemişlerdir.

Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Davalı TEDAŞ vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece, bozma öncesi davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü yönünden, davanın husumet yokluğundan reddine ve davalı lehine vekalet ücreti takdirine karar verilmiş olup, bu kısım temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü'nün temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı TEDAŞ'a iadesine,

2-) Davalı ÇEDAŞ vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 8,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalı-ÇEDAŞ'a yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.