muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31604, Karar No: 2019/4271, Tarih: 20.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/31604 E.  ,  2019/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın ve ek kararın temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine süresinde çıkartılan muhtıraya rağmen eksik temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle ek karar ile temyiz dilekçesinin reddi ile mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiştir. Bu ek karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8'inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK.nun geçici 3'üncü maddesinin 1'inci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2'nci fıkrasında ise; "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8'inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK.un 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK.nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında somut olay incelendiğinde, temyiz eden davalı vekiline (Tebligat zarfı üzerine yazılarak) gönderilen muhtıra usulüne uygun olmadığından 02/04/2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesi sonunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan asıl hükmün ONANMASINA, 20/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12147, Karar No: 2006/13337, Tarih: 28.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/12147 E.  ,  2006/13337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2002

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davalarda;

Davacı, davalı Z...İ..adına kayıtlı ..parsel sayılı taşınmazın, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kapsamında olan yerlerden bulunduğunu ileri sürüp, tapunun iptali ile tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Z..İ.. aleyhine açılan davanın esastan; dahili davalı Okurcalar Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın da husumetten reddine ilişkin olarak verilen karar; Dairece "...eldeki davanın gerçek kişiye hasredilmesi ve tahkime tabi kuruluşlar yönünden ise hakem sıfatıyla karar verilebilmesi için tefrike hükmedilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmakla, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı Z.hakkındaki davanın reddine, dahili davalı hakkındaki davanın ise tefrikine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davalı gerçek kişi yönünden davanın reddine, davalı belediye bakımından ise tefrikine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davaya konu taşınmazın kadastro tespitinde tescil  harici  bırakıldığı, 22.10.1996 tarihinde 2981-3290 Sayılı Yasa gereğince ..parsel no’suyla Okurcalar Belediyesi adına tescil edildiği, 30.12.1997 tarihinde de satış suretiyle Z.. İ..ye devredildiği; Hazinenin belediye aleyhine İdari Yargıda açtığı tahsisin iptali hakkındaki davanın da halen derdest bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkeme, hükmüne uyulan Daire bozma ilamı doğrultusunda belediye bakımından davanın tefrikine karar vermiş ve Hazine ile belediye arasındaki mülkiyetin tespitine ilişkin uyuşmazlık Hakem’de yargılanmaya başlanmış ise de, sonradan 4916 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesiyle mülkiyetin aynına yönelik uyuşmazlıklar .. Sayılı Yasa kapsamından çıkarıldığından Hakem dosyasında görevsizlik kararı verildiği ve Hazinece dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesinin istendiği görülmektedir. Hazine ile belediye arasındaki sözü edilen çekişmenin eldeki dava sonucunu etkileyeceği de kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; her iki davanın birleştirilerek gerekli soruşturmanın yapılması, Hazinenin İdari Yargıda açtığı davanın kesinleşmesinin beklenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Hazinenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK’nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA,  alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   28.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/206, Karar No: 2017/1956, Tarih: 11.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/206 E.  ,  2017/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure ... için Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim tarafından düzenlenen 19.06.2012 tarihli, 391 sayılı raporda mağdurede hafif derecede zeka geriliği olduğunun bildirilmesi karşısında, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek mevcut mental retardasyon rahatsızlığı nedeniyle kendisine karşı işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususlarında ayrıntılı rapor alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında gereklilik bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15742, Karar No: 2007/2312, Tarih: 20.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15742 E.  ,  2007/2312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, satın aldığı kalorifer radyatörlerinden birinin, ayıplı olması sebebiyle şişip yarılarak, daireyi su basmasına ve parkelerde zarara neden olduğunu bildirerek, parkelerin yenilenmesi ve onarımından dolayı 1.380.000.000 TL. onarım ve yenileme sebebiyle kira kaybından dolayı 70.000.000 Tl. ve radyatörün yarılmış olmasından dolayı radyatör için ödediği satış bedeli olan 50.000.000.Tl. olmak üzere toplam 1.500.000.000 TL. nın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.450.000.000 Tl.nın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda, söz konusu radyatörün ayıplı olduğu belirtilmiş ise de; davacının uğradığı zararın miktarı hususunda her hangi bir inceleme yapılmamıştır. Davacının zararını belirleyen ve mahkemece karara dayanak alınan tespit raporu, davalının yokluğunda yapılan keşif sonucu hazırlandığı gibi, davalı ..., tespit dosyasında tarafda değildir. Öyle olunca, söz konusu tespit dosyasına

dayanılarak, tespit bilirkişisince hazırlanan rapora dayanılarak karar verilemez. Mahkemece, davacının uğradığı zarar miktarı yeniden usulüne uygun olarak belirlenip,buna hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1.bent gereği davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereği kararın temyiz eden davalı ... lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21461, Karar No: 2010/1886, Tarih: 10.02.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/21461 E.  ,  2010/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Sanığın eylemi nakliye tezkeresiz kekik ve şalba otu nakletmek olup, 6831 sayılı 94/3. Madde kapsamında kaldığından;

Suç tarihi olan 30.7.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Yasanın 20-d Maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, Yerel C.Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMUK'nun 322/1 ve CMK'nun 223/8. Maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, suça konu emvalin sanığa İADESİNE, 10.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2918, Karar No: 2010/5337, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2918 E.  ,  2010/5337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Şöyle ki;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2007 yılı) mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2007 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İl Tarım Müdürlüğünce 2006 yılı veri listesi dahi getirtilmeden bilirkişi incelemesi yaptırılması ,

2-Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İl Tarım Müdürlüğünce düzenlenen 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvellerinde buğday samanı 750 kg, satış fiatı 0,18 TL/kg, buğdayın satış fiyatı 0,45 TL/kg, pancarın üretim gideri 327 TL, arpanın satış fiyatı 0,36 TL/kg, samanı 800 kg, samanın satış fiyatı 0,18 TL/kg olarak gösterildiği halde hükme esas raporda sırasıyla 700kg, 0,15TL/kg, 0,36 TL/kg, 458 TL, 0,28 TL/kg, 700 kg, 0,15 TL/kg alınmak suretiyle hesaplama yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre usuli kazanılmış hak gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1591, Karar No: 2018/9729, Tarih: 27.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1591 E.  ,  2018/9729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... ......Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait iş yerinde geçen ve Kurum'a eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

......Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

......Mahkemesi kararının davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, ......Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... Döner Sermaya İşletmesi Merkez Müdürlüğüne yükletilmesine,

27/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20018, Karar No: 2014/20175, Tarih: 02.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/20018 E.  ,  2014/20175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ......'ın 02/02/2007 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 24/05/2010 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 02/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.