muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18096, Karar No: 2014/3444, Tarih: 10.02.2014

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacının, davalı işyerinde çocuk polikliniğinde tıbbi sekreter olarak çalıştığı sabittir. Genel uygulama olarak özel tıp merkezlerinde, poliklinikler saat 17.00den sonra çalışmamakta, hasta kabulleri acil servislerden yapılmaktadır. Davalı işverende ısrarla davacının mesaisinin, çocuk polikliniğinde doktor sekreteri olduğundan 08.00-12.00, 13.00-17.00 arasında olduğunu , davacının BÇM yaptığı şikayet sonrasında düzenlenen durum tespit tutanağı adlı belgede hafta tatili, genel tatil alacağı ve fazla mesai alacağı yönünden alacağının ve yıllık izinlerini kullandığından başkaca alacağının bulunmadığının tespit edildiğini savunmuştur. BÇM raporları da, özellikle bizzat yapılan tespitler yönünden, aksi ispatlanana kadar geçerlidir. Bölge Çalışma Müdürlüğüne bağlı iş müfettişleri de, davacının fazla mesai yapmadığını tespit etmiştir. Tüm bu olgulara rağmen, bilirkişinin, sadece dosyaya sunulu “bir” adet mazeret izin formuna dayanarak davacının akşam 18.00’e kadar mesai yaptığı yönündeki varsayıma göre hazırladığı ve olaya uygun olmayan rapora dayanarak fazla mesai talebinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3-Mahkemece yapılan yargılama sonunda mahkemece, “davacı İş Kanunun 34/1 maddesi uyarınca süresinde ödenmeyen fazla mesai ücreti alacağı olduğundan İş Kanunun 24/II-e maddesi gereği iş sözleşmesini fesihte haklı olup kıdem tazminatına hak kazanır ancak ihbar tazminatı isteyemez” gerekçesiyle karar verilmesine rağmen davacının ısrarla iş akdini kendisinin feshetmediği, bu nedenle ihbar tazminatının da hüküm altına alınması gerektiğini iddia ederek kararı temyiz ettiği görülmüş olup, mahkemenin fesihe ilişkin gerekçesinin yerinde olmadığı anlaşılmıştır. İş akdinin, acil polikliniğinde görevlendirilmesinin düşünüldüğünü öğrenen davacının, haklı neden olmaksızın devamsızlık yapması üzerine, işe dönmesi ve mazeretini bildirmesi için davalı işveren tarafından çekilen 5.4.2012 tarihli ihtara rağmen işinin başına dönmemesi nedeniyle 9.4.2012 tarihli ihtarname ile işveren tarafından haklı nedenle feshedilmiş olduğunun kabulü ile davacının kıdem tazminatı talebinin, buna bağlı olarak da davanın tümden reddi gerekirken hatalı gerekçeyle yazılı şekilde kıdam tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 10.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17401, Karar No: 2014/2390, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17401 E.  ,  2014/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/410-2013/224

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

2) Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

3) Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan 585 ada 7 parsel ve 144 ada 153 parsel sayılı taşınmazların, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümlerini gösterir şekilde tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3970, Karar No: 2013/17470, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3970 E.  ,  2013/17470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'un diğer sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10/04/2006 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, sanıkların bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanık ...'un diğer sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10/04/2006 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, sanıkların bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16699, Karar No: 2016/2300, Tarih: 16.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/16699 E.  ,  2016/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu biçilen otların niteliği, ekonomik değerinin bulunup bulunmadığı ve idarece ne şekilde değerlendirileceği belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10003, Karar No: 2015/14812, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/10003 E.  ,  2015/14812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram, genel tatil ücreti, ilave tediye alacağı, ücret, ücret alacağı farkı ve döner sermaye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalı ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece gerekçeli karar başlığında tüzel kişiliği ve buna bağlı olarak davalı sıfatı olmayan ... nin 2 numaralı davalı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalı ...'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 27/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3036, Karar No: 2010/1327, Tarih: 12.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/3036 E.  ,  2010/1327 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Tespite esas alınan; 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Mayıs 1927 tarih 69 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 264 sayılı tapu kayıtları, 7 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Mayıs 1927 tarih 72 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 260 sayılı tapu kayıtları, 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören T.evvel 1327 tarih 277 sayılı ve T.evvel 1326 tarih 199 sayılı tapu kayıtları, 15 ve 16 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Mayıs 1927 tarih 86 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 274 sayılı tapu kayıtları, 17 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Mayıs 1927 tarih 85 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 273 sayılı tapu kayıtları, 21 ve 22 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Mayıs 1927 tarih 79 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 259 sayılı tapu kayıtları, 25 ve 26 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Mayıs 1927 tarih 88 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 276 sayılı tapu kayıtları, 27 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Mayıs 1927 tarih 78 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 266 sayılı tapu kayıtları, 28, 29 ve 30 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Mayıs 1927 tarih 84 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 272 sayılı tapu kayıtları, 33 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Mayıs 1927 tarih 87 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 275 sayılı tapu kayıtları, 47 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Mayıs 1927 tarih 82 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 270 sayılı tapu kayıtları, 48 ve 49 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Mayıs 1927 tarih 73 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 261 sayılı tapu kayıtları, 50 ve 51 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Mayıs 1927 tarih 74, 75 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 262 ve 263 sayılı tapu kayıtları, 52, 54 ve 58 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Mayıs 1927 tarih 80 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 268 sayılı tapu kayıtları, 60, 61, 62 ve 63 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Mayıs 1927 tarih 81 sayılı ve T.evvel 1327 tarih 269 sayılı tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren tüm tedavül ve revizyon kayıtları Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2- Dava konusu taşınmazlara komşu 69, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 86, 31, 32, 70, 12, 11, 10, 9, 8, 95, 97, 18, 20, 23, 24, 94, 96, 65, 59, 53, 55, 56, 57, 64 parsel sayılı taşınmazlar ile dıştan komşu olan ve ..., ..., ... ve ... köyü sınırlarında kalan taşınmazların parsel numaraları belirlenerek onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanağı tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kaydının Özel İdare Müdürlüğünden,

2- Dava konusu taşınmazlara komşu 69, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 86, 31, 32, 70, 12, 11, 10, 9, 8, 95, 97, 18, 20, 23, 24, 94, 96, 65, 59, 53, 55, 56, 57, 64 parsel sayılı taşınmazlar ile dıştan komşu olan ve ..., ..., ... ve ... köyü sınırlarında kalan taşınmazların parsel numaraları belirlenerek onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanağı tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kaydının Özel İdare Müdürlüğünden,

3- Tespite esas alınan 2, 3, 4, 5, 52, 54 ve 58 parsel sayılı taşınmazlara uygulandığı belirtilen Şubat 1296 tarih 166 sayılı tapu kaydının miktarı 16 dönüm olduğu halde tedavül kayıtlarının 80 dönüm olması nedeniyle oluşan farklılığın hangi nedenle oluştuğu ve bununla ilgili kayıt ve belgelerin onaylı suretlerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesi, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 12.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4530, Karar No: 2019/4172, Tarih: 10.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4530 E.  ,  2019/4172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün davalı arsa sahipleri vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar ... ve arkadaşları vekili Avukat ... ile davacı şirket vekili Avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı arsa sahiplerinin murisi ile davalı ... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme gereği yapılacak inşaatın yükleniciliğini davalı ... A.Ş 'nin yaptığını, müvekkilinin davalı ... A.Ş ile inşaatın elektrik işlerinin yapımı konusunda taşeron sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşmeye göre yapılacak işin karşılığı olarak yapılan inşaatan 10 no.lu bağımsız bölümün verileceğinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin işlerini tam olarak yapmasına rağmen dairenin tapusunun verilmediğini ileri sürerek 10 no.lu bağımsız bölümün davalı arsa sahipleri adına kayıtlı tapusunun iptal edilerek davacı şirket adına tescilini mümkün olmadığı takdirde yapılan elektrik işlerinin bedelinin tespit edilerek yasal faizi ile davalılar ...'ndan ve ... A.Ş'den tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahipleri ..., ..., ...,... ve ... vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, davalı ... A.Ş'nin yüklenici olmadığını ve davacının ... A.Ş ile yaptığı sözleşmenin müvekkillerini bağlamadığını, yüklenici davalı ...'nun sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmediği için dava konusu taşınmazı teminat dairesi olarak elde tuttuklarını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalılara tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre dava konusu binanın bitirildiği ve içerisinde oturulduğu, taşeron davacının yüklendiği elektrik işi edimini de yerine getirdiği İnşaatta davalı yüklenicinin eksik ve kusurlu imalatlar yapması ve arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri geç teslim etmiş olması nedeniyle arsa sahipleri tarafından davalı yüklenici aleyhine açılan davalar sonucu gecikme nedeniyle kira tazminatı tutarı ve eksik kusurlu imalat ile yapılmayan imalat bedelinin davacı vekilince verilen süre içerisinde davalı arsa sahiplerine ödendiği anlaşılmakla davanın kabulü ile dava konusu 10 numaralı bağımsız bölümün davalılar arsa sahipleri adlarına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Kararı davalı arsa sahipleri Meliha, ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı arsa sahipleri Meliha, ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı arsa sahipleri vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Davacı, yüklenicinin halefi olarak bu davayı açmış olup yüklenici edimini yerine getirmeden karşı tarafın edimini yerine getirmesini isteyemez. Davanın açıldığı tarihte davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği inşaatta bulunan eksik ve kusurlu imalatlar ve inşaatı geç teslim ettiği gerekçesi ile aleyhine tazminata hükmedildiği, yüklenicinin yargılama aşamasında eksik ve kusurlu iş bedeli ile geç teslim kira tazminatı bedelini ödediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkemece verilen karar doğru ise de davalı arsa sahiplerinin yargılama harç ve giderlerinden sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı arsa sahipleri vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı arsa sahipleri vekilinin 1 numaralı bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, vekilleri Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı arsa sahipleri yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı arsa sahiplerine verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.