muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7008, Karar No: 2012/7556, Tarih: 28.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/7008 E.  ,  2012/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ot bedelinin tahsili davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 12.12.2011 gün ve 2011/13793-15304 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve Dairemizce de benimsenen yerel mahkeme gerekçesine göre hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak karar onanmıştır.

Dairemizin onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, HUMK’nun 440.Maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nun 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren, 203,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, red harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9383, Karar No: 2018/4932, Tarih: 20.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9383 E.  ,  2018/4932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtayın gerekçedeki disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

2) Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle, hakkında verilen ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için 12/11/2014 tarihinde yapılacak duruşma açıldığı, sanığa “geçerli bir mazeret olmadan duruşmaya gelinmemesi halinde yoklukta karar verilebileceği” ihtarını da içermeyen geçersiz olan duruşma davetiyesi gönderildiği ve bu duruşma davetiyesinin bila tebliğ döndüğü, sanığın talimatla beyanının alınması girişiminin de sonuçsuz kaldığı anlaşıldığından, sanığın duruşmaya katılabilmesi için gerekli işlemler yerine getirilmeden sanığın yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27704, Karar No: 2013/23423, Tarih: 23.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/27704 E.  ,  2013/23423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, izin ücreti, prim alacağı, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı şirkete ait işyerinde 28/04/2006-30/06/2009 tarihleri arası çalıştığını, iş akdinin davacının ücretlerini istemesi üzerine haksız sona erdirildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili, fazla mesai, prim ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fazla çalışma, genel tatil ve ücret alacaklarının tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı vekili davanın reddini savunmuş, davalı vekili tanıklar dinlendikten sonra sunduğu 10/12/2010 havale tarihli dilekçesinde ise davacının şirket müşterilerine hatalı ve eksik mal gönderdiğini, şirketin zarara uğratıldığını, davalının işverenden habersiz kendi adına fason iş yapıp menfaat elde etmek istediğini, işyerinde ahlak dışı internet sitelerine girip şirkete yüklü fatura gelmesine sebebiyet verdiğini, iş akdinin bu nedenle haklı nedenle feshedildiğini belirtmiştir.

Davalı taraf tanık beyanlarına ve telefon görüşme ayrıntılarını içeren belgelere dayanmıştır. Sunulan telefon dökümlerinde görüşmelerin neye ilişkin olduğu anlaşılamadığı gibi, bu faturaların 2008 yılı Nisan, Mayıs ve Haziran aylarına ait olup, feshin 1 yıl sonra olduğu anlaşılmaktadır.. Ayrıca davalı taraf diğer haklı fesih iddialarını da somutlaştırıp, yer , zaman ve miktar belirterek kanıtlayamamıştır. Bu nedenle ispat yükü üzerinde olan davalı işveren haklı feshi ispatlayamadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatları talebinin kabulü yerine reddi hatalıdır.

3-Davacının ıslah dilekçesinde faiz talebi olmamasına rağmen ıslah ile attırılan miktarlara faiz yürütülmesi taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

4-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Davacının ıslah dilekçesinde faiz talebi olmamasına rağmen ıslah ile attırılan miktarlara faiz yürütülmesi taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

4-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, günlük 8,5 saat olarak belirlenen çalışma süresinden 1 saat ara dinlenme süresi yerine 0,5 saat düşülerek yapılan fazla çalışma hesabı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/408, Karar No: 2023/2424, Tarih: 17.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/408 E.  ,  2023/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/848 E., 2022/1750 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/23 E., 2022/499 K.

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi ve boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın süresinde ileri sürülmediğinden usulden reddine, karşı davanın ise reddedilen asıl dava arasında bağlantının mevcut olması sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının hileli davranışlarla aleyhine sonuç doğuracak delilleri müvekkilinden gizleyerek anlaşmalı boşanmaya ikna etmesi üzerine tarafların Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/299 Esas ve 2020/730 Karar 14.07.2020 tarihli kararı ile boşandıklarını, kadının müvekkiline olan tavırlarının değiştiğini, cinselliği kestiğini, ruhi bunalımlar içerisinde olduğunu söylemesi üzerine eşini sevdiğinden erkeğin destek gösterdiğini, 2020 yılında ruhi bunalımlarını gerekçe göstererek ayrı evlerde yaşamayı teklif ettiğini, süreçte erkeğin psikolojik baskılara maruz kaldığını, eşine inandığından boşanmayı kabul ettiğini, kararın kesinleştiğini, Nazif isimli kişi ile ilişkisi olduğunu, iş bu dava tarihinden on gün önce bir arkadaşlarından kadının evlilik birliği devam ederken kürtaj olduğunu ve yine kendisini bir çok kez aldattığını öğrendiğini müvekkilinin aldatıldığını, mal rejimi tasfiyesi kapsamında hak ve alacaklarının aldatılma ile alamadığını belirterek yargılamanın iadesi ile kesinleşmiş kararının ve ekli protokolün kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılarak zina ve evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, velâyetin müvekkiline verilmesine, çocuk yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına 5.000,00 TL maddî, 1.000.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini

talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin ve ailesinin ısrarları ile düğünün acele olarak yapıldığını, tüm masrafların müvekkili ve ailesince karşılandığını, tarafların evlilik birliği boyunca yataklarını ayırmadıklarını, cinsel birlikteliklerinin sorunlu olmadığını, erkeğin eşini ters ilişkiye zorladığını, alkollü halde eşini ve çocuğu darp ettiğini, psikolojik baskı ve maddî sömürülere maruz bıraktığını, mesleki kimliklerinin ... olması için anlaşmalı olarak boşanma kararı aldıklarını, bu hususta kadına mesajlar yazdığını, ayrılık sürecinde hayatına bir kadın aldığını, çocuğun hastalığı nedeniyle hastaneye gelen kadının avukatlığını yapan Nazif beyle yakıştırdığını, tehdit ve hakaretlerde bulunduğunu, 17.03.2020 tarihinde yapılan gebelik testinin pozitif çıktığı iddiasının yapılan testin doktor arkadaşına kimlik numarasını vermesi ile yapıldığı gibi yapılan testin kendi kan örneği alınarak yapılmış test olmadığını, talep eden doktorun bir arkadaşına ait olduğunu, 22.11.2019 tarihli kürtajın erkeğin rızası ile olduğunu, evlilik birliği içerisinde edinilen mallara öz sermayesiyle katkıda bulunmadığını belirterek yargılamanın iadesi isteminin reddine, aksi halde zina, hayata kast, pek kötü muamele ve ... kırıcı davranış ve evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müvekkili yararına 1.000.000,00 TL maddî ve 2.000.000,00 TL manevî tazminata, mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL'nin düğünde takılan şimdilik 5.000,00 TL ziynet eşyası ile 20.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle erkekten tahsiline, ortak çocuk için aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların hâkim huzurunda bizzat boşanmanın mali ve kişisel sonuçları ile ortak çocukların durumuna ilişkin uzlaşma sağladıklarının beyanlarıyla tespit edilerek imzalarıyla tasdik ettirildiği, kararın 22.07.2020 tarihinde kesinleştiği, erkeğin duruşmaya katılmadığı, zabıttaki ve protokoldeki imzanın kendisi tarafından atılmadığına ilişkin bir iddiası da bulunmadığı, hile tanımına göre, hileli bir davranış olarak kabulünün mümkün olmadığı, Çerkezköy 2. Aile Mahkemesi'nin 2020/500 Esas sayılı dosyanın dava açılış tarihi 04.03.2020 olduğu, taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma davasının karar tarihi 14.07.2020 tarihinden yaklaşık dört ... önce olduğu, 14.10.2021 tarihinde davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiği, boşanmanın kesinleşmesinden sonra bu iddialarını 3 aylık dava süresi içerisinde (yargılanmanın iadesi dava tarihi 11.01.2021 takribi 7 ... sonra) iddia ederek herhangi bir talepte bulunmadığı, kadının başka bir erkekle ilişkisi iddiası 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 375 ... maddesinde sayılan yargılamanın iadesi sebeplerinden olmadığı, dinlenebilirlik koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın 6100 sayılı Kanun'un 377 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 379 uncu maddesinin (c) bendi gereğince süresinde ileri sürülmediğinden usulden reddine, kadının davasının da 6100 sayılı Kanun 132 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince reddedilen asıl dava arasında bağlantının mevcut olması gerekçesiyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kadının müvekkilini iradesini sakatlayan hileli beyanlaral anlaşmalı boşanmaya ikna ettiğini, kadının kendisini aldattığını öğrendiğini, evlilik birliği içinde gebelik testi yaptırdığını, bu delilin dosyaya kazandırılmadan karar verildiğini, yine B. O. Adlı kişi ile de aldattığı Çerkezköy 2. Aile Mahkemesinin 2020/500 Esas sayılı dosyası ile de sabit olduğunu, kararın iptaline karar verilmesini belirterek, reddedilen davası yönünden karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı-karşı davalı erkek her ne kadar yargılamanın iadesi talebinde bulunmuş ise de, yargılamanın iadesini talep eden davacı tarafından çekişmeli boşanma davası açılıp müşterek imzalı protokol sunmaları üzerine yapılan duruşmada asillerin ve vekillerin hakim huzurunda bizzat boşanmanın mali ve kişisel sonuçlarına ilişkin uzlaşma sağladıklarının beyanları ve imzalarıyla tasdik ettirilerek karar verildiği, kanun yoluna başvurulmaksızın kararın kesinleştirildiği, davacı-karşı davalı erkeğin duruşmaya katılan kişinin kendisi olmadığına, zabıttaki ve protokoldeki imzanın kendisi tarafından atılmadığına ilişkin bir iddiası bulunmadığı gibi, davacı tarafından öne sürülen olguların Hukuk Genel Kurulu Kararında açıklanan hile tanımına göre, hileli bir davranış olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, erkeğin yargılamanın iadesi nedeni olarak ileri sürdüğü hususların 6100 sayılı Kanun'un 375 ... maddesinde sayılan yargılamanın iadesi sebeplerinden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin hükümde usul ve esas yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı-karşı davalı erkeğin yerinde olmayan istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvurusunu tekrarla reddedilen asıl davayı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yargılamanın iadesi davasının yasal şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, ile 370 ..., 371 ..., 377 nci, 379 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- karşı davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5162, Karar No: 2018/9743, Tarih: 25.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/5162 E.  ,  2018/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının asıl işveren alt işveren ilişkisi içinde bulunan davalıya ait işyerinde temizlik elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, ödenmemiş alacakları bulunduğunu iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın idare aleyhine neticelenmesi halinde alt işveren şirketlere rücu edilmesi söz konusu olacağından bu şirketlere davanın ihbarını, davacının müvekkili idareye temizlik hizmeti veren şirketin işçisi olması nedeniyle davacının işe alımında ya da işten çıkartılmasında müvekkilinin hiç bir fonksiyonu olmadığını, iş akdinin temizlik ihalesini kazanan yeni firmaya ait sözleşmenin hiç bir gerekçe göstermeksizin diğer tüm şirket personeli temizlik elemanları tarafından imzalanmasına rağmen davacı tarafından imzalanmaması sonucu sona erdirildiğini, temizlik şirketi personelinin müvekkili idarede haftalık olarak toplam 40 saat çalıştığını, talep edilen tüm alacak kalemlerine, istenen faizlere, faiz başlangıç tarihlerine ve oranlarına itiraz ettiklerini, genel tatil ve bayramlarda çalışma yapılmadığını, son iki yıl dışında yıllık izinlerin kullandırılmadığı iddiasını da kabul etmediklerini, davacının müvekkilinden kıdem tazminatı, ihbar tazminatı veya başkaca hiç bir alacağının bulunmadığını ifade ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Bozma ilamına uyulmasına karar verilen Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece fazla çalışma ücretinin reddine ilişkin verilen ilk kararın taraf vekillerince temyizi üzerine, karar Dairemizce "davalı işyerinden davacıya ait işe devam çizelgeleri istenmeli, çizelge kayıtlarında varsa işe geliş-gidişler ve tanık beyanları dikkate alınarak reddolunan alacaklar yönünden yeniden hüküm tesis edilmeli" gerekçesiyle bozulmuş, ancak bozma ilamına uyma kararından sonra yapılan yargılamada davalı tarafça işyerine giriş çıkış kayıtları sunulmadığından tanık anlatımlarına göre hesaplama yapılmıştır.

Davacı tanıklarının husumetli olduğunun anlaşılmasına göre; tarafların iddia ve savunmaları, tanık anlatımları, davacının çalıştığı işyeri, yaptığı işin niteliği ve işin gerektirdiği çalışma düzeni ve Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyada (2017/24599E.) davacı ile birlikte çalışılan dönemde dikkate alınarak; davacının haftanın dört günü 07:00-16:00 ile 08:00-17:00 saatleri arasında ve bir buçuk saat ara dinlenmesi ile çalışarak 30 saat, temsil olan bir gün 08:00-22:00 saatleri arasında bir buçuk saat ara dinlenmesi ile çalışarak 12,5 saat, cumartesi günü de 07:00-13:00 saatleri arasında yarım saat dinlenme ile 5,5 saat çalışarak haftalık 45 saatlik yasal çalışma süresini 3 saat aşacak şekilde fazla çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Davacının fazla çalışma alacağı belirtilen çalışma saatlerine göre hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.