muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22117, Karar No: 2014/18366, Tarih: 06.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22117 E.  ,  2014/18366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, iade, sanıklar ..., ... haklarında erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-... Müdürlüğüne izafeten hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... Müdürlüğünün davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, ... adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

...-Sanık ...'in savunmasında suça konu içkileri ismini bilmediği kişiden faturalı olarak aldığını beyan etmesi ve bu hususta.... Ltd. Şti'ne ait irsaliyeli faturayı ibraz etmesi, faturanın teslim eden bölümünde .... isimli kişinin isminin yazılı olması, kolluğun düzenlemiş olduğu fezlekede .... ve .... isimli şahıslar hakkında ... Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen operasyon neticesinde sanıklardan 132 adet kayıp bandrollü içkinin ele geçirildiği, bu şahısların ifadelerinde çeşitli işyerlerine içki sattıklarını beyan etmeleri ve sanığa da fatura ile mal sattıklarının tespiti üzerine sanık ...'in işyerinde de arama yapılarak ve suça konu içkilerin ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, suça konu içkilerin suç tarihindeki piyasa rayiç fiyatının ne olduğunun ve sanığa piyasa rayiç fiyatının altında satılıp satılmadığının araştırılması,.... ve .... isimli kişilerin sanığa içki satışıyla ilgili olarak tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

b-TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1.fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/130, Karar No: 2014/16231, Tarih: 27.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/130 E.  ,  2014/16231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ... vdl aleyhine 28/07/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

...-Davalıların, davacılardan ... hakkındaki hükme yönelen temyiz itirazları bakımından;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu' nun 5236 sayılı Yasa ile eklenen ek .... maddesi gereğince, HUMK’nun 427. maddesi uyarınca kararın temyize konu bölümünün ....820,00 TL’yi geçmemesi durumunda karar kesindir. Somut olayda temyize konu olan tutar, bu düzeye ulaşmadığından davalıların temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmelidir.

...-Davalıların, davacılardan ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eşi ile arasında bir boşanma davası görüldüğünü, bu davanın devam ettiği dönemde Akşam gazetesinin 28 Temmuz 2007 tarihli sayısında aile fotoğrafının da bulunduğu bir haber yapıldığını, '' Hukuk Doçenti Dayakçı Eşimden Boşanacağım '' başlığı ile verilen haberde karşı tarafın iddialarının esas alınarak gerçek dışı ifadelere yer verildiğini, haberdeki ''dayakçı'' nitelemesinin küçük düşürücü olduğunu, ayrıca haberde fotoğrafının izinsiz olarak kullanıldığını belirterek manevi tazminat ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, haberde davacıya boşanma davası açan eşinin iddialarına yer verildiğini, basının sorumluluğunun görünür gerçeklikle sınırlı olduğunu, haberin basın özgürlüğü kapsamında kaldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, haberin konusunun gerçek olduğu ancak '' dayakçı '' şeklindeki adlandırmanın haber verme ve eleştirme hakkının sınırlarını aştığı ayrıca davacıların fotoğraflarının izinsiz olarak yayımlanmasının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının .... ve .... maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının .... ve .... maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve

güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davacı, haberde gerçeğe aykırı bilgilere yer verildiğini ve kendisini küçük düşürücü ifadelerin kullanıldığını, kişilik haklarının saldırıya uğradığını ileri sürmektedir. Bu durumda davacının kişilik hakları ile basın özgürlüğü arasında bir denge kurulması gereklidir.

Davacı, haberde gerçeğe aykırı bilgilere yer verildiğini ve kendisini küçük düşürücü ifadelerin kullanıldığını, kişilik haklarının saldırıya uğradığını ileri sürmektedir. Bu durumda davacının kişilik hakları ile basın özgürlüğü arasında bir denge kurulması gereklidir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi basın özgürlüğünde belli ölçüde abartıya ve hatta tahrik yoluna başvurmanın mümkün olduğuna işaret etmektedir. (... ... ... ... .... .... 26 Nisan 1995, § 38, A serisi, No. 313) Mahkeme ayrıca, özel hayat kavramının kişinin adı ve resmi gibi kişisel kimliğe bağlı olan halleri kapsadığını belirtmektedir. Fotoğraflarla ilgili olarak Mahkeme, fotoğrafların kişilerin özel hayatına veya kamuoyunun gözü önünde cereyan eden hadiselere ilişkin olup olmadığı, bu şekilde elde edilen materyalin sınırlı kullanım amaçlı olup olmadığı veya genel olarak halka sunulmaya elverişli olup olmadığı hususlarını inceler. (... Şubat 1994 tarihli ....-.... kararı, ... Şubat 2002 tarihli ...-... kararı, 31 Ocak 1995.../... kararı, 06 Kasım 2003 tarihli .../... kararı)

Somut olayda; dava konusu haberin yayınlandığı koşulların tamamının incelenmesi gerekmektedir. Haberin yayımlandığı tarihte davacı ile eşi arasında bir boşanma davası devam etmektedir. Haberde davacının eşinin ağzından verilen ve eşinin kendisine hakaret edip, şiddet uyguladığı şeklindeki iddialar boşanma davasında ileri sürülmüştür. Söz konusu boşanma davası kapsamında verilmiş bir gizlilik kararı da bulunmamaktadır. Haberde, gazetecilik tekniği gereği kullanılan ifadeler abartılı, ilgi çekmeye yönelik hatta tahrik edici olsa da doğrudan bir hakaret içermemektedir. Haberde kullanılan fotoğrafın da topluma açık bir alanda çekildiği ve haberin konusu ile bağdaşır nitelikte olduğu görülmektedir.

Şu durumda; dava konusu haberin görünür gerçeğe uygun olduğu, haberde kullanılan ifadelerin ve fotoğrafın basın özgürlüğü kapsamında kaldığı ve hukuka uygunluk sınırının aşılmadığı sonucuna ulaşılmalıdır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (...) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalıların davacılardan ...'e yönelik temyiz isteğinin (...) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine, bozma nedenine göre davalıların davacılardan ... hakkındaki hükme yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/.../2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7561, Karar No: 2014/8881, Tarih: 28.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7561 E.  ,  2014/8881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından 28.05.2014 tarihli dilekçe ile özetle; "...Dava dosyasına hakim olamadığı, duruşma sırasında kendisini terslediği, azarladığı, hiç söz hakkı vermeye yanaşmadığı, davalı veklinin yargıç gibi duruşma tutanağına geçirilenleri belirlemeye başladığı, hakkını savunmak için yaptığı itiraza karşı hâkimin polis çağırttığı ve polis eşliğinde duruşmayı sonlandırdığı, dilekçe sunmak istediğinde hâkimin almak istemediği, daha sonra almasına rağmen tutanağa geçirmediği ve davalı vekiline tebliğ etmediğinden hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ... (...)'nin, talebin kabulünün gerektiği yönündeki görüşü üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin REDDİNE, ret talebinde bulunanın HMK'nun 42/4. maddesi uyarınca 500.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7025, Karar No: 2016/1303, Tarih: 27.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7025 E.  ,  2016/1303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 3475 parsel sayılı taşınmazın bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Mahallesi 3475 parsel sayılı taşınmaza hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El koyma tarihi tespit edildikten sonra, el koyma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi 20.04.2012 itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ... Mahallesi 3475 parsel sayılı taşınmazın 18.02.2013 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 3382 parsel ve 3373 parsel sayılı taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan sırayla 29.09.2011 ve 16.12.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 3382 ve 3373 parsel sayılı taşınmazların değerlendirmeye esas alınan sırayla 29.09.2011 ve 16.12.2010 olan tarihli (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) satış akit tablosu ve tapu kaydı örneklerinin tapu müdürlüğünden,

4-Somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 3382 ve 3373 parsel sayılı taşınmazların değerlendirmeye esas alınan sırayla 29.09.2011 ve 16.12.2010 olan tarihli (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren) satış akit tablosu ve tapu kaydı örneklerinin tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu ... Mahallesi 3475 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 3382 parsel ve 3373 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belirlenen 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

6-Dava konusu ... Mahallesi 3475 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 3382 parsel ve 3373 parsel sayılı taşınmazların ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1753, Karar No: 2009/2475, Tarih: 27.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1753 E.  ,  2009/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 17.09.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba ismi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 27.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9840, Karar No: 2021/2800, Tarih: 18.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9840 E.  ,  2021/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK’nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 18.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5514, Karar No: 2023/7510, Tarih: 19.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/5514 E.  ,  2023/7510 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/505 Esas, 2023/1223 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/659 E., 2023/39 K.

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 19.12.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı ...Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının şirketin ortağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 ... maddesi yürürlüğe girdikten sonra açıldığı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar