muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5543, Karar No: 2010/13543, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/5543 E.  ,  2010/13543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,10.3.2006 tarihinde davalıdan 14.000TL bedelle traktör satın aldığını, 2.500TL’sini peşin olarak ödeyip kalanı için 11.500TL bedelli senet verdiğini,daha sonra 16.10.2006 tarihinde 2.480TL daha ödediğini, traktöre birçok harcama yaptığını, davalının kötüniyetli olarak işçisine borçlanıp traktörü haciz yapmak suretiyle geri aldığını, senedin iade edildiğini, ancak, yaptığı ödeme ve masrafların ihtarname göndermesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek, 12.000TL alacak ve 1.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacıya traktör satmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında traktör satışına ilişkin olarak sözleşme yapıldığına dair somut delil bulunmadığı, traktör maliki ve icra takibi yapan kişilerin dava dışı 3. kişiler olduğu, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş;hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan traktör satın aldığını, bedelinin bir kısmını nakit olarak, bir kısmını da senet vermek suretiyle ödediğini, davalının muvazaalı olarak yanındaki

2010/5543-13543

işçisine borçlanıp traktörü haczettirerek elinden geri aldığını, senedin iade edildiği halde ödediği bedeller ve traktöre yaptığı harcamaların kendisine ödenmediğini ileri sürerek 12.000TL alacak ve 1.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacıya traktör satmadığını savunmuştur. Mahkemece taraflar arasında traktör satışına ilişkin olarak sözleşme yapıldığına dair somut delil bulunmadığı, traktör maliki ve traktörü haczettiren kişilerin dava dışı 3.kişiler olduğu, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. TMK.nun 6.maddesine göre ispat külfeti davacıdadır. Davacı, traktör satışına ilişkin temel ilişkiyi yazılı delille ispatlayamamıştır. Ancak, davacı dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. Öyle olunca, mahkemece davacı tarafa, davalı ile traktör alım satımı konusunda sözleşme yapılıp yapılmadığı, bedelinin ödenip ödenmediği, ödenmişse iade edilip edilmediği hususlarında davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bent gereğince kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 15.60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3957, Karar No: 2016/4693, Tarih: 13.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3957 E.  ,  2016/4693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı kendisine ait araçla seyir halindeyken..... ait logar kapağının olmayışından aracının düşerek savrulması sonucu aracında hasar meydana geldiğini belirterek aracında meydana gelen 6.000,00 TL'lik hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 3.150,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 13.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13879, Karar No: 2015/26445, Tarih: 28.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/13879 E.  ,  2015/26445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 01/04/2003 - 09/03/2012 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde asgari ücret karşılığında çalıştığı, doğum sonrası ücretsiz izin kullandığı sırada davalı şirket tarafından keşide edilen ihtarname ile iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının doğum sonrası kullandığı ücretsiz iznin bitim tarihi olan 01/03/2012 tarihinde işe başlaması gerekirken hiçbir mazeret bildirmeksizin işe gelmediğini, bunun üzerine ihtarname ile işe davet edildiğini, davacı tarafından bu ihtarnameye cevap verilerek yeniden ücretsiz izin talep edildiğini, davalı şirket tarafından bu talep de kabul edilerek tüm yasal izinlerini kullandıktan sonra 02/05/2012 tarihinde hak kaybı olmaksızın işe başlayabileceğinin bildirildiğini, ancak davacının işe başlamadığını, fazla mesai ve genel tatil günü çalışması yapması halinde karşılığının bordroya yansıtılarak ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile genel tatil alacağının tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş akdinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş akdinin haksız sona erdirildiğini iddia etmiş, davalı davacının ücretsiz izin bitimi sonrası işe gelmediğini savunmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş akdinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş akdinin haksız sona erdirildiğini iddia etmiş, davalı davacının ücretsiz izin bitimi sonrası işe gelmediğini savunmuştur.

Davacının 16 haftalık doğum izninden sonra süt izinlerini toplu kullanmak suretiyle 45 gün daha izin kullandığı ve bu iznin bitiminden itibaren de 4 ay ücretsiz izin kullandığı, 01/03/2012 tarihine kadar kullandığı ücretsiz izin süresinin bitiminden sonra işe başlamadığı, bunun üzerine davalı işverenlikçe davacıya ihtarname gönderildiği, mazeret bildirilmesinin istendiği, devamsızlığın belgelenmesi veya işe başlanmaması halinde iş akdinin feshedileceğinin belirtildiği, ihtarnamenin 13/03/2012 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davacının 02/04/2012 tarihine kadar yanıt vermemesi üzerine 16/03/2012 tarihinde SGK çıkış bildiriminin yapılarak iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiği mahkemenin de kabulündedir. Bu fesihten sonra davacının kalan ücretsiz iznini kullanma talebinin 02/04/2012 tarihli ihtarname ile şirkete tebliğ edildiği, davacının kalan ücretsiz iznini kullanma talebinin davalı şirketçe kabul edilerek 02/05/2012 tarihine kadar izin kullanarak herhangi bir hak kaybına uğramaksızın davacının işe başlayacağının bildirildiği de sabittir. Her ne kadar mahkemece tüm bu sürece rağmen davacının işe başlamadığı gerekçesiyle davacının tazminat talepleri reddedilmiş ise de işverenin feshinden sonra davacının ücretsiz izin kullanımına yönelik ihtarının işverence kabul edildiği ve davacının devamsızlığının ücretsiz izin hakkına dayandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının tazminat taleplerinin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

3-Davacının genel tatil çalışma ücreti talebi bordroda tahakkuk bulunduğu gerekçesiyle kısmen reddedilmiş ise de, reddedilen çalışma günlerine ilişkin bordroda tahakkuk bulunmadığı anlaşıldığından anılan alacağın bu gerekçe ile reddi bozma nedenidir.

4-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamasına göre fazla mesai alacağı ihtirazi kayıtsız fazla mesai ücreti ödenen aylar için hesaplanamaz. Somut olayda, mahkemece fazla mesai ücret tahakkukunun bordrolarda yapıldığı, tahakkuk edilen miktarı aşacak şekilde fazla mesai yapıldığının ise davacı işçi tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle bu alacak talebinin reddine karar verilmiş ise de bazı bordrolarda tahakkuk bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamasına göre fazla mesai alacağı ihtirazi kayıtsız fazla mesai ücreti ödenen aylar için hesaplanamaz. Somut olayda, mahkemece fazla mesai ücret tahakkukunun bordrolarda yapıldığı, tahakkuk edilen miktarı aşacak şekilde fazla mesai yapıldığının ise davacı işçi tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle bu alacak talebinin reddine karar verilmiş ise de bazı bordrolarda tahakkuk bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Taraf tanık beyanlarına göre ve özellikle davalı tanığı ... 'ün anlatımlarından davacının hafta içi 5 gün 08.00 - 19.00 arasında ve ayda 3 Cumartesi de aynı saatler arasında çalıştığı gözetilerek bordrolarda tahakkuk bulunmayan aylar yönünden bir değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken talebin yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 28/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4923, Karar No: 2006/6233, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4923 E.  ,  2006/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 8.6.2005 gününde verilen dilekçe ile yola müdahalenin men'i ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.1.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle yıkım suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilen davalının elbirliği mülkiyet rejimine bağlı olarak maliki olduğu 40 parseldeki yapının su basmanı seviyesinde olup henüz arzın mütemmim cüzü haline gelmediğinin anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 1.6.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1893, Karar No: 2020/6187, Tarih: 18.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1893 E.  ,  2020/6187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar Muhammed ve ... müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in işledikleri fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dosya içerisindeki 19/06/2015 tarihli Yakalama ve Teslim Tutanağına göre, olay günü saat 20.45 sıralarında üç şahsın bir işyerinin kapılarını zorladıkları ihbarının alındığı, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında gece vaktinin, saat 21:21’de başladığının anlaşılması karşısında; suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek şekilde değerlendirilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Müştekinin soruşturma aşamasında 30/06/2015 tarihinde sunduğu dilekçesinde, şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi, kovuşturma aşamasında da zararının, suça sürüklenen çocuklar tarafından tazmin edildiğine dair beyanı birlikte değerlendirildiğinde, müştekinin zararının soruşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Kabule göre de;

3-Müştekinin soruşturma aşamasında 30/06/2015 tarihinde sunduğu dilekçesinde, şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi, kovuşturma aşamasında da zararının, suça sürüklenen çocuklar tarafından tazmin edildiğine dair beyanı birlikte değerlendirildiğinde, müştekinin zararının soruşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143, 31/3, 168/2 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 1 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar Muhammed ve ... müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/338, Karar No: 2018/4964, Tarih: 02.07.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/338 E.  ,  2018/4964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.05.2012 gününde verilen dilekçe ile kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı ... iptal ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki ile kazanılan kişisel hakka dayalı ... iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı yüklenici ... arasında 23.01.2008 tarihinde düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi yapıldığını, sözleşmede yüklenici tarafından 15.09.2004 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye düşen 2. ... 1 nolu dükkanın satışının vaat edildiğini, edimini tam olarak yerine getirmiş olmasına rağmen dava konusu dükkanın davalı arsa sahibi adına kayıtlı olduğunu, bu nedenle dava konusu bağımsız bölümün ... kaydının iptali ile davacı adına tescili isteminde bulunmuştur.

Davalı arsa sahibi ... vekili cevabında, dava dışı yüklenici ...'a davanın ikame edilmediğini, satış vaadi sözleşmesinde 1 nolu bağımsız bölümün satışı vaat edilmiş gibi gösterilmiş ise de aslında davacının 2 nolu bağımsız bölümde işgalci olarak oturduğunu, davacı ile müteahhit arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, müteahhidin edimlerini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacıya satışı vaat edilen 2. ... kat 1 nolu bağımsız bölümün binanın projesinde ve kat irtifakında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahipleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve yüklenicinin davacıya şahsi hakkını devretmesine ilişkin “alacağın temliki” (alacağın devri) sözleşmesidir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin (davacının) arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin (davacının) arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir.

Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir. Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; iş bu gibi davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir. 15.09.2004 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi yüklenici... ve kendi adına asaleten diğer arsa sahipleri ... ve ...'a vekaleten ... arasında akdedilmiş olup, mahkemece yapılacak inceleme ve araştırmanın yüklenicinin ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahibi olarak ismi geçen ... ve ...un da taraf olduğu bir davada yapılması gerektiğinden, davacı tarafa arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenici ve arsa sahibi olan kişiler hakkında dava açmak üzere mehil verilmeli, dava açılırsa o dava eldeki dava dosyası ile birleştirilmeli, yüklenici ve diğer arsa sahiplerinin savunma ve delilleri toplanmalı, sonucuna göre işin esası hakkında bir karar verilmelidir.

Taraf teşkili tam olarak sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9000, Karar No: 2014/15003, Tarih: 28.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9000 E.  ,  2014/15003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların ortak kullanım alanına duvar örerek müvekkillerinin sokak girişini engellediklerini, duvarın yıktırılması suretiyle elatmanın önlenmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde,... İli, .... İlçesi, ... Köyü, ... Mevkii 3008 parsel sayılı arsa üzerindeki 9 numaralı bağımsız bölümün 5666 numaralı sokaktan girişini engellemek amacıyla yapılan duvarın yıktırılması suretiyle haksız el atmanın önlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece, yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemesi,

2-İcra ve İflas Kanununun 30. maddesinde bir işin yapılmasına ilişkin mahkeme kararlarının ne şekilde yerine getirileceği açıkça belirtilmiş olup, mahkemece buna göre davalılarca aykırılıkların projeye uygun hale getirilmesine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalılarca kendiliğinden eski hale getirilmemesi halinde ileride davacılar tarafından yapılacak eski hale getirme masraflarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine şeklinde hüküm kurulması,

3-Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan ve konusu doğrudan para alacağı olmayan davaların niteliği gereği harç ve vekalet ücreti yönünden maktu tarifelere tabi olduğu gözetilmeden nisbi harç ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi,

../..

-2-

2014/9000-15003

Doğru değil ise de, bu yanılgıların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin metinden çıkartılarak yerine “Karar gereğinin yerine getirilmesi için davalılara 30 gün süre verilmesine” ibaresinin, 4.bendinin metinden çıkartılarak yerine “davacılar tarafından yatırılan 116,73TL harçtan alınması gerekli 25,20TL harcın mahsubu ile bakiyesinin istek halinde davacılara iadesine” ibaresinin, 6. bentteki “820,20TL nisbi” ibaresinin metinden çıkartılarak yerine “750,00TL maktu” ibaresinin yazılması suretiyle 6100 sayılı HMK.na 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.