muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3399, Karar No: 2020/6111, Tarih: 17.12.2020

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının dayandığı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara ait olduğu kanıtlanamadığı gibi, bir an için tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlardan herhangi birine uyduğu kabul edilse bile, tespit tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/B-c maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmiş olması nedeniyle tapu kayıtlarının davalı taraf lehine hukuki değerlerini yitirdiğinin anlaşılmış olmasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/796, Karar No: 2013/16783, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/796 E.  ,  2013/16783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06.11.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/891, Karar No: 2018/9172, Tarih: 06.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/891 E.  ,  2018/9172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.nun 158/1-b, 52, 53, 58/6., CMUK'nun 326/son maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıclık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın kendisini ... Üniversite Hastanesi'nin döner sermaye kısmında çalışan memur, eşini ise aynı hastanede kadın doğum uzmanı olarak tanıtıp, hasta olan katılana yatarak tedavisi için boş oda bulabileceğini söyleyerek çeşitli bahanelerle farklı zamanlarda önce 350 TL, akabinde 420 TL ve 770 TL aldığı, bu suretle nitelikli dolandırıclık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/karar sayılı ilam 148-196 sayılı kararına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması, karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve müdafisinin sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13813, Karar No: 2013/10493, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13813 E.  ,  2013/10493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılaması sonunda; mağdurenin yaşının tashihine ve sanıkların atılı suçlardan beraatlerine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.06.2010 gün ve 2009/256 Esas, 2010/358 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure vekilinin süre tutum dilekçesi içeriğinden, sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan beraat hükümlerini de temyiz ettiği, ancak tebliğnamede bu hususta görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7813, Karar No: 2024/4577, Tarih: 24.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7813 E.  ,  2024/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/21 E., 2019/3272 K.

SUÇ : Olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak cezanın artırılması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi gereği uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/86 Esas, 2021/36 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)

89/1,2-b,e, 22/3, 62/1, 52/2,4. maddeleri uyarınca 6.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve takstilendirmeye karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2018/21 Esas, 2019/3272 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısnın istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1,3-e, 87/1-a-d, 21/2, 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi özetle, eylemi taksirle gerçekleştirdiğine, hükmolunan cezanın fazla olduğuna,

2. Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile katılanın Un Fabrikasında işçi olarak çalıştıkları, birbirini önceden tanıdıkları ve aralarında herhangi bir husumet bulunmadığı, olay günü sanığın fabrikaya ait traktörü ile olay mahalline geldiği, burada traktörü park etmek istediği sırada katılanı duvar kenarında ayakta durur bir vaziyette gördüğü ve şaka yapmak amacıyla traktörü katılanın üzerine doğru sürdüğü, kısa mesafede frene basmasına rağmen traktör sol ön tekerinin katılanı duvara sıkıştırması sebebiyle katılanın yaşamsal tehlikeye, duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına, hayati fonksiyonlarını ağır (5.) derece etkileyecek kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eylemleri ile katılanın bulunduğu konum nazara alındığında, traktörü sürüp katılanın yaralanacağını öngörmesine rağmen sonucu kabullenerek eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, eylemin olası kastla nitelikli yaralama olarak kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının gerekçesi gösterilerek tayin edildiği anlaşılmakla, sanık ve katılanın vekilinin temyiz sebebinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2018/21 Esas, 2019/3272 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan vekili ile tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mucur Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14564, Karar No: 2014/1493, Tarih: 06.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14564 E.  ,  2014/1493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ...'in adresinin mernis adresi olduğuna ilişkin bilgi ve belgelerin dosyada bulunmadığı anlaşılmıştır. Adı geçen davalıya mahkeme kararının ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği adresin mernis adresi olduğuna ilişkin belgeler dosya içerisine konularak, mernis adresi olduğunun anlaşılması halinde işlemsiz olarak, mernis adresinin olmadığının anlaşılması halinde ise tespit edilen mernis adreslerine mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalılardan ...'in veraset ilamının dosyada bulunmadığı anlaşılmıştır. İlgilinin veraset ilamı dosyaya konulup, dava dışı mirasçısının bulunduğunun anlaşılması halinde, bu kişilere mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kavun ve buğdayın 2011 yılı itibariyle kuru şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (özellikle ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2797, Karar No: 2018/8034, Tarih: 26.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/2797 E.  ,  2018/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğa mahkeme istemi üzerine Baro tarafından resen atanan müdafiinin kovuşturma aşamasında duruşmalara katılıp yüzüne karşı verilen kararı süresi içerisinde temyiz ettiği anlaşılmakta ise de, suça sürüklenen çocuğun yakalama kararı üzerine alınan savunmasında; 18 yaşını doldurduğu, müdafii isteminin bulunmadığını beyan etmesi ve suça sürüklenen çocuğa müdafii atanmasının da zorunlu olmadığı, Dairemizin 27.03.2018 tarihli iade kararı sonrası, gerekçeli hükmün suça sürüklenen çocuğa 19/04/2018 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen suça sürüklenen çocuğun hükmü temyiz etmediği ve yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce atanan müdafiinin de temyiz yetkisinin bulunmadığı nazara alındığında temyize hakkı olmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7228, Karar No: 2015/3923, Tarih: 08.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/7228 E.  ,  2015/3923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/376874

MAHKEMESİ : Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/128 (E) ve 2013/211 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzere verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tutanağı, bilirkişi raporları ve tanık beyanlarına göre, sanığın ormana 3500 metre mesafede bulunan yerdeki kuru otları tutuşturarak yangın çıkardığının anlaşılmasına göre, sabit görülen eylem nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 76/d maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 110/2. maddesi gereğince mahkumiyetine hükümolunması gerektiği gözetilmeksizin beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7023, Karar No: 2022/8179, Tarih: 25.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7023 E.  ,  2022/8179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde birleştirilerek görülen tazminat davalarının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda bozularak dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK’nın “Bozmaya uyma veya direnme” başlıklı 373. maddesinin birinci fıkrası; “Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.” hükmünü,

Aynı maddenin dördüncü fıkrası ise; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesi tarafından, Yargıtay’ın bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi halinde, davanın taraflarına, karara karşı sadece temyiz yoluna başvuru olanağı tanındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde ise; ilk derece mahkemesince verilen kararın, HMK’nın 362. maddesinde bölge adliye mahkemeleri tarafından verilen kararlar için öngörülen temyiz kesinlik sınırına tabi olacağı tartışmasızdır.

6763 sayılı kanun ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen ek 1. madde uyarınca; aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2022 tarihinden itibaren 107.090 TL’ye çıkartılmıştır.

Bozmaya uyularak verilen karar, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan karar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.