muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7748, Karar No: 2023/9541, Tarih: 11.10.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla, kararın eksik inceleme ve araştırma sonucu verildiğini beyanla, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. 6100 sayılı HMK m. 119/1-e gereğince davacının, iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini bildirmek, m. 194 gereğince de taraflar, dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırma yükümlülüğü vardır. Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur.

Bir davada haklı çıkabilmek için soyut veya genel hatlarıyla bir iddiayı ortaya koymak yeterli değildir. Aynı zamanda bu iddiaların, ispata elverişli hale getirilerek zaman, mekân ve içerik olarak somutlaştırılması gerekir. En azından iddianın araştırılabilmesine yönelik somut bilgi ve açıklamaların sunulması gerekir. İddia somutlaştırıldıktan sonra hâkim ve karşı taraf, bunun üzerinden savunma ve yargılama yapabilecektir. Soyut iddialar ve vakıalar üzerinden değerlendirme yapılması mümkün değildir.

Somutlaştırma yükü, genel anlamda tarafların açıklama ödevinin bir parçası ve layihalar teatisi aşamasındaki tezahür şeklidir. Somutlaştırma yükü, basit yargılama ve kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda da geçerlidir.

HMK m. 31 gereğince, Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir. Davaya konu talebin somutlaştırılmaması halinde önce hâkim,m. 31 ve 119/1-e gereğince davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevi gereği, somut olmayan hususların belirlenmesini davacıdan istemeli, gerekirse tarafa açıklattırma yaptırmalı, bu eksiklik giderildikten sonra yargılamaya devam etmelidir.

Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip işyerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, davacının davacının 20.02.1985-16.02.1993 tarihleri arasında aralıksız çalıştığı halde bildirilmeyen hizmetlerin tespitini talep ettiği, Mahkemece davacının resmi kayıtlara geçmeyen dönemlerde çalıştığını ve ücret aldığını gösterir belgelerin mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verildiği görülmektedir. Karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, davacının davacının 20.02.1985-16.02.1993 tarihleri arasında aralıksız çalıştığı halde bildirilmeyen hizmetlerin tespitini talep ettiği, Mahkemece davacının resmi kayıtlara geçmeyen dönemlerde çalıştığını ve ücret aldığını gösterir belgelerin mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verildiği görülmektedir. Karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Somut olay bakımından davacının talebine konu dönemde bir kısım çalışmalarının, ... Döner Sermaye İşleri ve İntursa Ltd. Şti.(... Tur. Ltd. Şti.) unvanlı iş yerinden Kuruma bildirildiği, davalı Üniversiteye bağlı iş yerinden, 20.02.1985 tarihli işe giriş bildirgesinin Kuruma intikal ettiği, yine diğer davalı şirkete ait iş yerinden 20.06.1991, 03.202.1992 tarihli işe giriş bildirgelerinin mevcut olduğu anlaşılmakla, Mahkemece öncelikle davacı yanın beyanı alınmak suretiyle, hangi tarihte, hangi iş yerinde ne şekilde çalıştığı, o dönemki amir/şef/müdürünün kimler olduğu sorulmak suretiyle, sorumlu kişiler tespit edilerek, beyanları alınmalı, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü iş yerinin kamu kuruluşu olduğu, bu bağlamda kamu kuruluşu olan davalı iş yerinde geçen çalışmaların resmî kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esas olmakla, davacıya ödemeleri elden mi banka kanalıyla mı aldığı sorularak ödemelerin bankadan yapılması halinde belgeler celbedilmeli, uyuşmazlık konusu dönemde bir kısım bildirimlerinin yapıldığı Dicle Üniversitesi Döner Sermaye İşleri ve İntursa Ltd. Şti. unvanlı iş yerlerinden davacıya ait şahsi sicil dosyası, puantaj kayıtları ile bilgi ve belgeler celp edilmeli, bildirim dışı kalan sürelerin hangi sebeple kayıtlara geçmediği araştırılmalı, talebe konusu dönemde çalıştığı belirlenen yeteri kadar bordro tanığı dinlendikten sonra, toplanan deliller ışığında, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcını istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11561, Karar No: 2017/1090, Tarih: 07.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/11561 E.  ,  2017/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde ....ile sigortalı bulunan emtianın 25/04/2010 tarihinde meydana gelen su basması olayında hasarlandığını, 28.619,55-TL olarak tespit edilerek 17/09/2010 tarihinde sigortalıya ödendiğini, davalılar... ve bina maliki ...'in meydana gelen hasardan sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 28.619,00-TL rucüen tazminat alacaklarının ödeme tarihi olan 17/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davayı kabul etmediklerini, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, su basmasının tamamı ile... den kaynaklanan sorun olup müvekkilinin maliki olduğu bina ile ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... yönünden açılan davanın reddine, davalı ... yönünden açılan davanın kabulü ile 28.619,55-TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

../...

- 2 -

2014/11561

2017/1090

2-Dava, işyeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK 266. ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece, davacının sigortaladığı işyerinde su basması sonucu meydana gelen gerçek zararın tespiti hususunda (zarar gören emtianın çeşidi de gözönüne alınarak) hiçbir inceleme yapılmadan, alanında uzman olmayan inşaat mühendisi bilirkişinin hasarlanan mallara yönelik saptamasına dayanılarak davalı ... hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda, mahkemece davacının gerçek zararı hususunda alanında uzman bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık, eksper raporunun da irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece davacının gerçek zararı hususunda alanında uzman bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık, eksper raporunun da irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 27.2.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4474, Karar No: 2011/1347, Tarih: 15.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4474 E.  ,  2011/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/03/2005 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/01/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/02/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davacı yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine 15/02/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

İlk derece mahkemesince; 13.06.2003 tarihinde işlenen iştirak halinde taammüden adam öldürmek, cürüm işleyeni saklamak ve faillerini gizlemeye yardım etmek suçlarından dolayı ... Nöbetçi Cumhuriyet Savcısı olarak soruşturma yapıp, iddianame

düzenleyerek ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2003/364 esas sayılı dosyasında bakılan davayı açan davacı hakkında, sanık vekili olan davalı tarafından verilen 17.06.2004 günlü dilekçedeki ifadeler nedeniyle kişilik hakları ile mesleki haysiyet ve onurunun zedelendiği, geçirdiği tahkikatla ağır psikolojik baskıya maruz kaldığı sonuç ve kanaatine varılarak 15.000 TL manevi tazminatın 31.03.2005 dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline hükmedilmiş, sayın çoğunluk tarafından onanan.yerel mahkemenin bu kararına sübut yönünden katılmakla birlikte, kabul edilen tazminatın miktarı yönünden iştirak edemiyoruz.

Borçlar Yasası'nın 49. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Diğer yandan; 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 49. maddesini kısmen karşılayan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesinin Hükümet gerekçesinde, hakimin manevi tazminat miktarını belirlerken, tarafların sıfatını işgal ettiği makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumları da dikkate alması gerektiğinin belirtilmesinde bir zorunluluk bulunmadığının yanında, bunların maddede gereksiz yere tekrar edilmesinin, herkesin kanun önünde eşit olduğu ilkesine de aykırılık teşkil ettiği ifade edilmiştir.Her ne kadar bu yeni düzenleme yürürlüğe girmemiş ise de, önceden beri göz önünde tutulması gerektiğini düşündüğüm bu husus muhalif kalmamızda etkili olmuştur.

Dava konusu olayın oluş biçimi, dava tarihi ve yukarıdaki ilkeler ile Dairemizin yerleşik uygulamaları gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 15.000,00 TL manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması ya da bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, uygun bir miktar manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması gerektiği kanaatiyle değerli çoğunluğun kararına katılmıyoruz. 15/02/2011
Yargıtay — Esas No: 2020/2, Karar No: 2020/879, Tarih: 05.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/2 E.  ,  2020/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar haklarında yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlerin kanuni süresinde katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine düzenlenen 27.02.2019 günlü tebliğnamede sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizle ilgili görüş belirtilmesine rağmen sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyize dair herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname hazırlanmak suretiyle anılan eksiklik tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12510, Karar No: 2020/6657, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/12510 E.  ,  2020/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen hükmün temyiz incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan, TCK'nun 165/1 ve 31/2 maddelerinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibarıyla, TCK'nun 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıl asli dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen ve durduran bir neden bulunmadığından karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Müştekinin suça konu eşyaların değerinin 150-200 TL arasında olduğunu beyan etmesi karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13353, Karar No: 2014/2058, Tarih: 06.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13353 E.  ,  2014/2058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, Mala zarar verme, Hayvanın tehlike yaratacak biçimde serbest bırakılması

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın, sürücülüğünü yaptığı araçla suç tarihinde saat 18 sıralarında D-400 karayolunun Adana-Ceyhan istikametinde seyir halindeyken Organize Sanayi Bölgesi kavşağına yaklaştığı sırada orta refüjde bulunan çalılık alandan çıkan koyun sürüsüne frene basmasına rağmen çarpması ve sekiz hayvanın telef olmasını müteakip, hayvanların çobanlığını yapan sanığın şikayetçinin yanına gelerek ona "...ne yaptığını görmüyor musun? hayvan mısın? kör müsün?..." şeklindeki sözleri sarfetmesi ve aracın sol ön kapısına tekme atması eylemlerinin "hakaret"; "mala zarar verme"; "hayvanın tehlike yaratacak biçimde serbest bırakılması" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

I)Katılan vekilinin, sanık hakkında "hayvanın tehlike yaratacak biçimde serbest bırakılması" suçundan verilen "mahkumiyet" hükmüne yönelen temyizinin incelenmesinde:

Sanık hakkında anılan suçtan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, karar tarihi nazara alındığında; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanununa,6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen Geçici madde 2 ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin 09.05.2011 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II)Sanık hakkında "hakaret" ve "mala zarar verme" suçlarından verilen "beraat" hükümlerine yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair soyut iddia dışında, mahkumiyete yeter derecede keşin delil bulunmadığını, vukubulan zararın hayvanlara çarpma anında oluşmuş olabileceğini, bu nedenlerle "beraat" kararları verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

II)Sanık hakkında "hakaret" ve "mala zarar verme" suçlarından verilen "beraat" hükümlerine yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair soyut iddia dışında, mahkumiyete yeter derecede keşin delil bulunmadığını, vukubulan zararın hayvanlara çarpma anında oluşmuş olabileceğini, bu nedenlerle "beraat" kararları verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32807, Karar No: 2016/14252, Tarih: 31.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/32807 E.  ,  2016/14252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5179 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 31/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.