muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13188, Karar No: 2010/1530, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/13188 E.  ,  2010/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde her iki taraf vekilleri de gelmediler. Tebligatların yapılmış olduğu görüldü. İncelemeye evrak üzerinden devam edilmiş olup, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalı ile müvekkiline ait kum eleme ve yıkama tesislerinin kullanılmasına ilişkin 20.9.2004 tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini, aylık kiranın 23.000 TL + KDV olarak kararlaştırıldığını, ancak kira süresinin bitimine yirmibir ay kala davalının 18.11.2005 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile sözleşmeyi feshettiğini, Borçlar Kanunu’nun 264. maddesi gereğince her iki tarafın tam bir tazminat vermek karşılığında önemli ve haklı nedenlerle sözleşmeyi sona erdirme hakkının bulunduğunu, bir yıldan daha uzun süreli sözleşmelerde verilecek tazminatın altı aylık kiradan az olamayacağını, davalının mali sıkıntı içine düştüğü gerekçesi ile sözleşmeyi feshettiğini, kış mevsiminin yaklaştığı bir dönemde akdin feshedilmesi nedeniyle yapılan ihalelere karşın yeniden kiraya verilemediğinden tesislerin atıl durumda kaldığını, haksız ve zamansız feshin davacıyı zarara uğrattığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dava tarihi itibariyle davacının uğradığı 150.000 TL zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, kum yıkama ve eleme tesislerinin bulunduğu yerin daha sonra sözleşmenin feshedildiği dönemde hazine tarafından başka bir şahsa satıldığını, yine ihale yapıldığı dönemde tek bir kum ocağı olmasına karşın daha sonra birkaç tane daha kum ocağı ruhsatı verilmesi nedeniyle davalının zarara uğradığını,bu konuda alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan 20.9.2004 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile davacıya ait tüm alt yapısı mevcut kum yıkama ve eleme tesislerindeki iki adet kum eleme ve yıkama makinesi, iki adet dalgıç pompa, birer adet trafo ve jeneratör ile bir adet idare binası davalıya kiralanmıştır. Sözleşme içeriğinden ağırlıklı olarak kum ocağının işletilmesine yönelik ekipmanların davalıya kiralandığı anlaşılmaktadır. Sözleşme ile davalıya kira süresinden önce sözleşmeyi fesih hakkı tanınmamakla birlikte davalı 18.11.2005 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile ihalenin yapılmasından sonra başka kişilere de kum ocağı açma ve işletme izni verildiğini, bu durumun haksız rekabet ortamı oluşturduğunu, inşaat sektöründe işlerin azalmasının işlerini olumsuz etkilediğini, kira bedelini ödeyemez duruma geldiklerini belirterek, sözleşmeyi feshettiklerini bildirmiştir. Sözleşmeye konu mallar ağırlıklı olarak taşınır mal niteliğinde olduğu

gibi, ihtarnamede belirtilen hususlar sözleşmenin devamını çekilmez hale getiren nedenler olarak kabul edilemez. Davalı, ihtarnamesinde tam bir tazminat ödeme teklifinde de bulunmamıştır. Bu itibarla davada Borçlar Kanunu’nun 264. maddesinin uygulama koşulları oluşmamıştır. Bununla birlikte davalı kiracının kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı feshederek kiralananı tahliye ve teslim etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Öte yandan davacı kiralayanın da kiralananın yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapmak durumundadır. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Ne var ki sözleşme davalı tarafından feshedilmekle birlikte kiralananların davacıya ne zaman teslim edildiği konusunda dosyada bir açıklık bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece öncelikle kiralananın ne zaman tahliye ve teslim edildiği konusunda tarafların beyanının alınması, bu konuda uyuşmazlık çıkması halinde davalıdan delillerinin sorulup toplanması, teslim tarihinin belirlenmesini takiben yeniden kiraya verilebilecek süre konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/31, Karar No: 2024/507, Tarih: 25.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/31 E.  ,  2024/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/606 E., 2022/1341 K.

KARAR: Davanın açılmamış sayılması

İLK DERECE MAH.: Bandırma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2020/115 E. - 2021/492 K.

Taraflar arasındaki tapu dışı satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; 2296 ada 39 parsel sayılı taşınmaz hakkında davalı olan ablası ile anlaştıklarını, davalının hissesini 15.000,00 TL bedelle dava tarihinden dört yıl önce satın aldığını fakat davalının tapuda devir yapmadığını beyan ederek dava konusu taşınmazdaki davalı hissesinin tapu kaydının iptali ile kendi adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; kardeşi olan davacı ile dava tarihinden önceki yıllarda görüştüklerini ancak para konusunda anlaşamadıklarını, davacının herhangi bir ödemede de bulunmadığını, bu sebeple tapuda devir yapmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıya 13.07.2021 tarihli duruşma gün ve saati usulüne uygun tebliğ edilmiş olmasına rağmen davacının ilgili duruşmaya katılmadığı ve mazeret de sunmadığı anlaşıldığından dosyanın bu tarih itibariyle işlemden kaldırılmasına, 14.10.2021 tarihine kadar ise yenileme dilekçesi sunulmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Dosyanın işlemden kaldırılmasına yönelik 13.07.2021 tarihli duruşma tutanağının kendisine tebliğ edilmediği için yasal süresi içerisinde dosyayı yenileme imkanı olmadığını, yasal hakkının kullandırılmadığını ileri sürerek hükmü istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 13.07.2021 tarihli duruşma gün ve saatinin taraflara usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelen olmadığı ve mazeret sunulmadığı için ilk derece mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilen duruşmaya dair zaptın taraflara tebliğ edilmesi gibi bir yasal zorunluluk bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 13.07.2021 tarihli duruşma gün ve saatinin taraflara usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelen olmadığı ve mazeret sunulmadığı için ilk derece mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilen duruşmaya dair zaptın taraflara tebliğ edilmesi gibi bir yasal zorunluluk bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

13.07.2021 tarihli duruşmanın bilgisi dışında yapıldığını, mezkûr duruşmaya dair zaptın kendisine tebliğ edilmediğini, gelişmelerden haberi olmadığını, bahsedilen hak ihlalini istinaf aşamasında da beyan ettiğini fakat dikkate alınmadığını ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu dışı satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen davanın açılmamış sayılması kararının isabetli olup olmadığı hususuna yöneliktir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 2017/39270 Başvuru Numaralı ve 10.03.2020 tarihli kararı.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/877, Karar No: 2010/12875, Tarih: 13.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/877 E.  ,  2010/12875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 07/11/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili ile davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davacı ile intihar ederek ölen eşi arasında önceden süregelen ciddi geçimsizliklerin bulunması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 12.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 6.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…12.000,00-…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…6.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "…648,00-…" ve "…634,00-…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sıra ile "…324,00…" ve "…310,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 ve 4 nolu bentlerde yer alan "…1.440,00-…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…720,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/904, Karar No: 2012/2234, Tarih: 16.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/904 E.  ,  2012/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre, davalının hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak Harçlar Kanunu uyarınca karar tarihi itibariyle taşınmazın satış bedeli üzerinden %09,9 harç alınması gerekirken %09 harç alınması doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının harca ilişkin üçüncü bendindeki "%09 (binde dokuz)" ibaresinin çıkartılarak yerine %09,9 rakamının yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine, 6100 sayılı HMK'ya 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.438. maddesi uyarınca bu düzeltilmiş haliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1129, Karar No: 2025/2430, Tarih: 08.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/1129 E.  ,  2025/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/45 E., 2023/214 K.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili; Kahramanmaraş ili, ... ilçesi, .... Mahallesi çalışma alanında bulunan, sınırları dava dilekçesinde belirtilen ve içerisinde davacıya ait ev bulunan yaklaşık 800 m² taşınmazın 40 yılı aşkın süredir davacı tarafından kullanıldığını, özel mülkiyete elverişli olduğunu ileri sürerek davaya konu taşınmaz bölümünün davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bozma ilamından sonra davaya dahil edilen Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın .... sınırları içerisinde kalması nedeniyle yetki ve sorumluluğun ilçe belediyesine ait olduğunu, Büyükşehir Belediyesinin husumet ehliyeti bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.04.2015 tarihli ve 2014/289 Esas 2015/281 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 28.03.2022 tarihli ve 2021/4353 Esas 2022/2516 Karar sayılı kararıyla TMK'nın 713/3. maddesi uyarınca yasal hasım konumundaki tüzel kişilerden Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanlığının davada taraf olması gerektiğinin gözden kaçırıldığı, Mahkemece taraf teşkili sağlandıktan sonra deliller toplanarak karar verilmesi gerektiği ve bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın orman ile ilgisinin bulunmadığı, mera veya köylünün ortak kullanımına ayrılan yerlerden olmadığı, dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmaz üzerinde davacının 20-30 yıldan beri zilyetliğinin bulunduğunu beyan ettiği, taşınmazın tespit harici bırakılan yer iken davacı tarafından imar-ihya edilerek ev ve bahçe haline dönüştürüldüğü ve 20 yıldan fazla bir süredir kullanıldığı, yasal koşulların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 26.12.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda sarı renge boyalı 656,36 m²’lik ev ve bahçe niteliğindeki taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaşlarının 20'den az olduğunu, taşınmazın davacı tarafından imar-ihya edilip edilmediğinin açıklığa kavuşturulmadığını, bilirkişi raporlarının yetersiz ve çelişkili olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

Şöyle ki, 2008 yılında açılan davada mahallinde 2014 yılında yapılan keşifte taşınmaz hakkında bilgilerine başvurmak üzere yerel bilirkişiler hazır edilmemiş, yalnızca köy muhtarının beyanına başvurulmuş, 1976 doğumlu köy muhtarı, davacının taşınmazdaki evi 2-3 yıl önce yaptığını, öncesinde burada bulunan harabe evin kime ait olduğunu bilmediğini, davacının 20-30 yıl önce yurt dışına yerleştiğini, köye sadece yaz mevsimlerinde gelerek bu evi yazlık olarak değerlendirdiğini beyan etmiştir. Bu haliyle davaya konu taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında maddi olaylara dayalı ve aydınlatıcı yeterli beyan alınmadığı ortadadır. Öte yandan, keşif tutanağındaki hakim gözleminde taşınmaz üzerine yeni sayılabilecek yapı ve 2 dut ağacı olduğu belirtilmiş, ziraat bilirkişisi raporunda ise keşif tarihinde en yaşlısı 25-30 yaşında bulunan 33 adet meyve ağacı tespit edilmiş, dosyaya taşınmazın bir kısmını gösterir fotoğraflar sunulmuş, taşınmazın bir bölümünde sebze tarımı yapıldığı, 35-40 yıldır tarım yapıldığı belirtilmiştir. Rapor içeriğindeki fotoğraflarla hakim gözleminin uyumsuz olduğu anlaşıldığı gibi, taşınmazın bir bölümünün betonla kaplı olduğu, dosyaya yansıyan tüm bilgilere göre fen bilirkişi raporunun taşınmazın ev, ağaçlar, beton ve sebze ekilen kısımdan oluşan bölümleri keşfi takip etmeye imkan tanır şekilde göstermekten uzak olduğu anlaşılmıştır. Diğer taraftan, dava tarihi olan 2008 yılından önce imar-ihyanın tamamlanma tarihinden itibaren en az 20 yıl süreyle kanunda aranan koşullarla zilyetliğin gerektiği gözetildiğinde davacının zilyetliğinin en geç 1988 yılına uzanması gerekmekte iken ziraat bilirkişi raporunda yer verilen ağaçların yaşları bu tarih için yeterli değildir. Yine fen ve orman bilirkişileri tarafından hava fotoğrafları incelenerek 1985 yılında taşınmazda ev ve meyve ağaçlarının bulunduğu tespitine yer verilmiş ise de bu tarihte taşınmaz üzerinde ziraat bilirkişi raporunda belirtilen yalnızca 2 dut ağacının bulunabileceği, öncesinde başka ağaçlar var ise bunların konumu ve sayısının belirlenmediği, keşif tarihinde 4-5 yaşında olduğu belirlenen ev ile hava fotoğrafındaki evin aynı olamayacağı anlaşılmıştır. Hava fotoğraflarının stereoskopik olarak incelendiği belirtilmiş ise de tek resimden ibaret fotoğraflar üzerinde inceleme yapılmış olup daha doğru ve aydınlatıcı tespitlerin yapılabilmesi için ardışık bindirmeli hava fotoğrafı ile çift resim incelemesi yapılması gerekmektedir

. Hava fotoğraflarının stereoskopik olarak incelendiği belirtilmiş ise de tek resimden ibaret fotoğraflar üzerinde inceleme yapılmış olup daha doğru ve aydınlatıcı tespitlerin yapılabilmesi için ardışık bindirmeli hava fotoğrafı ile çift resim incelemesi yapılması gerekmektedir. Son olarak, Kadastro Müdürlüğünden gönderilen yazı cevabında davaya konu yerin köy boşluğu vasfıyla tespit harici bırakıldığı bildirilmiş ise de teknik bilirkişi raporunda fundalık olarak bırakıldığı tespitine yer verilmiş, taşınmazın öncesinde ne olduğu aydınlatılmamış, komşu taşınmazların tutanak ve dayanakları getirtilerek uygulanmamış, taşınmazın imar planında olup olmadığı araştırılmamış, teknik bilirkişi raporu ek yapılarak ilgili Tapu Müdürlüğünden taşınmazın davadan sonra tapulanıp tapulanmadığı sorulmamıştır.