muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11583, Karar No: 2014/4388, Tarih: 03.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/11583 E.  ,  2014/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2010/656-2013/265

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalılar ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davalı kiracı hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, davalı kefil hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 20/09/2005 başlangıç tarihli, 3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralanan işyerinin mobilya mağazası olarak kullanılacağı, aylık kira bedelinin 3333 TL olduğu, kira bedelinin her ayın birinde peşin olarak ödeneceği, sözleşmede 24 adet her ay için senet alındığı yazılı olup, sözleşmenin ikinci yılda yenilenmesi halinde kira bedelinin %15 oranında artırılacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşme kiralayan R. E.ile kiracılar Ö. Ö. ve V. O. arasında düzenlenmiş, ortak zincirleme kefil olarak İ.. Ö.. tarafından imzalanmıştır.

Davacı kiralayan tarafından kiracılar ve müteselsil kefil hakkında Fethiye 2. İcra Müdürlüğünün 2010/4744 sayılı dosyasında 26/05/2010 tarihinde başlatılan icra takibi ile aylık 4400 TL den 20/09/2008 ila 20/04/2009 tarihleri arasındaki 8 aylık kira alacağı toplamı 35.200,00 TL alacak ile 4389,66 TL işlemiş faiz alacağı toplamı 39.589,66 TL alacağın tahsili istenmiştir. Ödeme emri borçlulardan kiracı Ö. Ö.e ve kefil İ.. Ö..’e 08/06/2010 tarihinde tebliğ edilmiş, kiracılardan V. O.’ya ödeme emrinin tebliği için çıkarılan tebligat ise adı geçenin adresinden taşınması ve yeni adresinin de bilinememesi sebebi ile bila tebliğ iade edilmiştir. Borçlu kiracı Ö. Ö.ve kefil İ.. Ö.. vekili 11/06/2010 tarihli dilekçeleri ile icra takibine itiraz etmiştir.

Davacı kiralayan tarafından davalılar Ö. Ö. ve İ.. Ö.. aleyhine açılan davada; kiralananın 21/04/2009 tarihinde tahliye edildiğini belirterek davalı borçluların itirazlarının iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesi istenmiş, davalılar vekili savunmasında, 20/09/2008 tarihinden önce müvekkili İ.. Ö.. ile diğer kiracı V. Ö.arasındaki ortaklık ilişkisi sona erdirilerek kiralananın tahliye edildiğini, kiralayan tarafından Fethiye İcra Müdürlüğünün 2008/4919 sayılı icra takibinde başlatılan icra takibi ile kira süresinin bitmesi nedeni ile kiralananın tahliyesinin istendiğini, müvekkili kefil İ.. Ö..’in kefaletinin kira süresi ile sınırlı olduğunu belirterek davanın reddine ve davacı aleyhine kötü niyet tazminatına karar verilmesini savunmuştur. Dosya arasında bulunan Fethiye 1. İcra Müdürlüğünün 2008/4919 sayılı icra takip dosyası incelendiğinde, kiralayan tarafından kiracılar aleyhine 20/10/2008 tarihinde yazılı tahliye Taahhütnamesine dayalı olarak kiralananın tahliyesi için icra takibi başlatıldığı, kiracılardan bu icra takibinde V. O.’nun 04/12/2008 havale tarihli dilekçesi ile kiralananın anahtarlarını teslim ettiğini bildirdiği, kiralayan tarafından kiralananın anahtarlarının 21/04/2009 tarihinde Fethiye 1. İcra Müdürlüğünün 2008/4919 sayılı icra takip dosyasından teslim alındığı anlaşılmıştır. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda bilirkişi raporuna göre 20/09/2008 ila 04/12/2008 tarihleri arasına ödenmesi gereken kira miktarının 10.854,00 TL olduğu takip tarihi itibarıyla işlemiş yasal faizinin ise 1.593,00 TL olduğu belirtilmiştir. Mahkemece davalılardan kefil İ.. Ö.. yönünden açılan davanın reddine, davalılardan Özgür Özdemir yönünden açılan davanın kısmen kabulüne, itirazının kısmen iptali ile takibin asıl alacak olarak 10.854,00 TL işlemiş faiz olarak 1.593,00 TL olmak üzere toplam 12.447,00 TL miktar üzerinden devamına, takibin bakiye kalan 27.142,66 TL'lik kısmının iptaline, Davacı vekilinin icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı vekilinin ve davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece icra takibine konu kira alacağının likit olmadığı gerekçesi ile davacının icra inkar tazminatı istemi reddedilmiş ise de takibe konu kira alacağı likittir. Davacı lehine itirazın iptaline karar verilen kısım yönünden icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile icra inkar tazminatı isteminin reddi doğru görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece icra takibine konu kira alacağının likit olmadığı gerekçesi ile davacının icra inkar tazminatı istemi reddedilmiş ise de takibe konu kira alacağı likittir. Davacı lehine itirazın iptaline karar verilen kısım yönünden icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile icra inkar tazminatı isteminin reddi doğru görülmemiştir.

3- Davalı kiracının kira alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince; kira sözleşmesinde kiracılar Ö. Ö. ve V. O. olduğu halde her iki kiracı ve kefil hakkında başlatılan icra takibinde ödeme emri kiracılardan V. O.’ya tebliğ edilememiş, ödeme emrinin kiracı Ö. Ö. ve kefile tebliği üzerine kiralayan da davasını kiracılardan Ö. Ö. ve kefile karşı açmıştır. Bu durumda mahkemece, hakkında dava açılan kiracının kira parasından yarı oranda sorumlu olduğu gözetilmeden tahliye tarihine göre belirlenen kira parasının tamamından kiracı davalının sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

4- Davalılar vekilinin kötüniyet tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince; davalılar vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde davanın reddine ve haksız takip yapan davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi talep edildiği halde bu talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de doğru değildir.

Hüküm bu sebeplerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin 3. ve 4. bentlerde yazılı nedenle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/647, Karar No: 2024/6898, Tarih: 03.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/647 E.  ,  2024/6898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/657 Esas, 2023/1105 Karar

DAVA TARİHİ: 07.04.2016

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Mersin 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/226 Esas, 2020/326 Karar

Taraflar arasındaki başkası adına tapulu taşınmaz üzerinde bulunan ve kamulaştırmasız el atılan muhtesat bedelinin tahsili ile uğranılan zararın tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin davalının mülkiyetinde bulunan Mersin ili, ... ilçesi, ... köyü 1248 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın maliki olduğunu, taşınmaz üzerindeki muhdesatın cinsi, yaşı ve miktarını Mersin 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/34 D.İş sayılı dosyası ile tespit ettirdiklerini, kamulaştırma yapılmaksızın sözü edilen muhdesata davalı tarafından fiilen el atıldığını belirterek, kamulaştırmasız el atılan muhdesat bedelinin, yapılan masrafların ve uğranılan zararın davalı kurumdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Organize Sanayi Bölgelerinin 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu'na göre kurulmuş özel hukuk tüzel kişisi olduğunu 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu hükümlerinin uygulanmasının mümkün olamayacağını, taşınmazdaki tüm kullanıcılara ihtar gönderilerek taşınabilir tüm eşyaların alınmasının talep edildiğini, buna göre enkaz bedeli de talep edilemeyeceğini, ağaçların yaşı itibarıyla tescil tarihinden sonra dikilmiş olduğunun belirlendiğini, davacının taşınabilir eşyalarının bedelininin talep edemeyeceğini kabul anlamına gelmemekle birlikte sadece enkaz bedeli yönüyle davanın incelenebileceğinin kendi iddialarına göre davacının ilerine el atıldığında daha fazla tazminat elde edebilmek amacıyla gelişigüzel ağaç dikmiş olduğunu, bilirkişi tespit raporunda yer alan imar ihya ve damlama sulama sistemi bedellerinin gerçekçi bedellerle yeniden hesaplanmasını, ağaçların sadece enkaz bedelinin hesaplanmasını, davacının işgal ettiği bölümde gerçekten tarım yapılıp yapılmadığının incelenmesin, işgalcilerin daha fazla tazminat almak için meyve ağaçlarını diktiklerini, dolayısıyla davanın reddine karar verilmesini, yargılama gideri ve vekalet ücretini davacı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, Mahkemenin güncel içtihatları göz ardı ederek yasal faiz uygulanmasına karar vermesinin davacının gerçekte meydana gelen zararının karşılanmamasına neden olduğunu, davanın esas itibarıyla kamu düzenine ilişkin olduğunu belirterek Mahkeme kararının itirazları doğrultusunda kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle;yerel mahkeme kararının yerleşik Yargıtay içtihatlarıyla çeliştiğini, davacıların ikinci kez yapılan ıslahın dikkate alınarak ikinci ıslah dilekçesi doğrultusunda karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacıların özel mülkiyete konu ve kendisine ait olmayan taşınmaz üzerine ağaç dikmesi, imar ihya yapması ve damlama sulama sistemi kurmasının tamamen kötü niyetli olduğunu, kendisinin iyi niyetli bir şekilde taşınmaza zilyet olduğuna dair dosya kapsamında hiçbir delil olmadığını, dava konusu muhtesatın bulunduğu taşınmazın, evveliyatından beri Maliye Hazinesi adına tapuda kayıtlı olduğunu, söz konusu kaim değer hesabı yapılırken ağaçların kapama meyve bahçesi olduğu tespit edilemediğini belirterek Mahkeme kararının itirazları doğrultusunda kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların kamulaştırmasız olarak el atılan taşınmazdaki ağaçların 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi çerçevesinde takdir olunan bedelinin talep edilebileceği, davacıların zilyedi bulunduğu fen bilirkişisi krokisinde gösterilen taşınmaz üzerinde ayrı ayrı karışık verime oturmuş kapama meyve bahçesi olarak kullanıldığı bilirkişi raporları ve tanık beyanları ile tespit edildiğinden, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ve değerlendirme tarihi olan 2016 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net gelir esas alınarak %4 kapitalizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle belirlenecek kapama meyve bahçesi değerinden, bu bölümlerin zeminine ekilebilecek sulu tarım münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin (kaim değer) tespit edilerek davacıların isteyebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerektiği kabul edilerek tespit edilen bedelde isabetsizlik görülmediği, ancak, 26.11.2022 tarihinde yürürlüğe giren ve 2942 sayılı Kanun'a 7421 sayılı Kanun'la eklenen Ek 4 üncü Madde gereği bu kanuna tabi davalarda alınması gereken harçların maktu olarak alınacağı düzenlendiğinden alınan nispi harçların maktu olarak düzeltilmesi suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı ile davalı kurum arasında kamulaştırmasız el atılan muhdesatın değerinin biçilmesi ile bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4 Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 22.03.1976 tarihli ve 1976/1 Esas, 1976/1 Karar sayılı kararı ile “... dava açılmadan önce yapılan delillerin tespiti giderlerinin müddeabihe ilâve edilmesi imkâm bulunmayan, HUMK'un 413-426 ncı maddeleriyle düzenlenen dava giderlerinden sayılması gerekmiştir.”

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza net meyve geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra muhdesat bedelinin tespit edilerek davalı kurumdan tahsiline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Buna karşın, 7421 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kanun'a eklenen Ek 4 üncü maddenin üçüncü fıkrası; “Bu Kanun kapsamında açılan davalarda verilen bedel ve tazminat kararlarına ilişkin mahkeme ve icra harçları, davalı idare tarafından ödenmek üzere maktu olarak belirlenir.” şeklinde düzenlenmiştir. Eldeki dava 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazın muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkin olup 04.11.1983 tarihinden sonra kamulaştırma yapılmaksızın el konulan taşınmazlar hakkında açılan davalara ilişkin 2942 sayılı Kanun’da yasal düzenleme bulunmadığı, bu davaların kaynağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar ile 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararlarından aldığı nazara alındığında ve harca ilişkin hükümlerin resen gözetilmesi gerektiği de dikkate alındığında nispi harca hükmedilmesi gerekirken maktu harca hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddine,

2. Kamu düzenine ilişkin olarak yapılan değerlendirme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) ve (3) numaralı bentlerinin hükümden çıkartılmasına, yerine "Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 54.468,07 TL harçtan, peşin alınan 170,78 TL peşin harç ile 4.150,00 TL tamamlama harcı ve 10.154,00 TL tamamlama harcı toplamı 14.474,78 TL harcın mahsubu ile bakiye 39.993,29 TL harcın, kaldırma kararı öncesi verilen kararla davalıdan tahsiline karar verilen ve harç tahsil müzekkeresi yazılan 9.673,11 TL harcın mahsubu ile 30.320,18 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye irad kaydına, davacılar tarafından yatırılan 14.474,78 TL harcın davalıdan alınarak davacılara ödenmesine'' cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalıdan aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8510, Karar No: 2021/4844, Tarih: 07.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/8510 E.  ,  2021/4844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 17/02/2021 tarihli eksikliğin giderildiğine dair yazısı ile 25/03/2020 tarih ve 2019/21059 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/03/2021 tarih ve KYB-2021/30437 sayılı ihbarname ile; Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/04/2019 tarihli ve 2018/4580 soruşturma, 2019/898 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hakimliğinin 24/04/2019 tarihli ve 2019/1353 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, somut olayda, sanığın müştekiden alacaklı olduğundan bahisle, ... İcra Müdürlüğü'nde devam eden 2011/693 esas sayılı dosyadan takibe başlandığı, ancak bahse konu senedin üzerinde sanık tarafından tahrifat yapılarak menfaat elde edilmeye çalışıldığı, bu nedenle sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığına resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından şikayette bulunulduğu, bu soruşturma sonucunda dava açıldığı, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 02/05/2013 tarihli ve 2013/45 esas, 2013/176 sayılı kararında, sanığın beraatine karar verildiği, müştekinin aynı zamanda sanık tarafından tahrifat yapılarak ileri sürülmüş senetten borçlu olmadığına binaen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/671 esas sayılı dosyası üzerinden menfi tespit davası açılmış ve 31/10/2018 tarihli Adli Tıp Kurumu tarafından sunulmuş olan raporda "İnceleme konusu senette miktarın yazı ile yazıldığı bölümün baş tarafındaki "E" harfinin alt tarafında evvelce mevcut "5" rakamı üzerine benzer fiziki evsafta kalem ile sürşarj ve tamamlama yöntemiyle "E" harfinin yazılmış olduğu, yine "beş" kelimesinin sonundaki "ş" harfinin üzerinden gidilmiş olduğu ve devamında evvelce mevcut olan "Milyon" yazısının benzer fiziki evsafta kalem ile sürşarj ve tamamlama yöntemiyle "bin" yazısına dönüştürüldüğü, miktarın yazı ile yazıldığı bölümün sonundaki kapama işaterinin "L" harfine dönüştürüldüğü, isim bölümündeki "Yaver" yazısı üzerinden gidilmiş olduğu, düzenleme tarihinin yıllar hanesinin onlar ve yüzler basamağındaki rakamların üzerinden gidilmiş olduğu, "2006 mod 2524 kamyon kaydına karşılığı" yazılarının farklı fiziki evsafta kalem ile bulundukları yerlerine miktarın rakam ile yazıldığı bölümün yazılmasından sonra yazılmış olduğu hususlarının bildirildiği" ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/01/2019 tarihli ve 2016/671 esas, 2019/75 sayılı kararı ile alacağın 50.000,00-TL'si bakımından davacı olan müştekinin borçlu olmadığına karar verildiği anlaşılmakla; beraat kararından sonra düzenlendiği anlaşılan Adli Tıp raporu içeriği ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin anılan kararının yeni delil mahiyetinde olduğu dikkate alınarak, şüphelilerin hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, şüphelilerin yargılamasının ... Ağır Ceza Mahkemesinde yapıldığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, itirazın açıklanan nedenle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü: