muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15865, Karar No: 2024/9135, Tarih: 17.09.2024

Oluş ve dosya içeriğine göre; mağdurun ve tanığın mahkumiyet hükmüne esaslı delil olarak dayanak alınan ilk kolluk ifadelerinde, kendi içinde ve birbirleriyle olan ve hayatın olağan akışına uymayan tutarsızlıkların bulunması, mağdurun yine kollukta verdiği ikinci ifadesinde, ilk kolluk ifadesini, sanık savunmasını destekler şekilde değişikliğe uğratması, sanığın amcası olan tanık ile sanık arasında olay öncesinde belli bir husumetin, tartışmanın yaşanmış olduğunun tüm beyanlardan anlaşılması hususları gözetildiğinde; sanığın, amcasının taksisinde mağduru şoför olarak çalıştırmasına kızgınlık duyduğu, bu duygunun etkisi altında mağdurun yanına gidip tartışıp onu darp ettiği, bu sebeple mağdurun yanına gelmesine karşın, onu darp ettiği esnada pantolonunun sağ cebine elini sokup 4.100,00 TL parasının tamamını alıp yağmalandığı iddiasının her türlü kuşkudan uzak biçimde vicdani kanaat oluşmasını sağlayacak şekilde kesin, tutarlı delillerle sabit olmadığı, sanığın bu hâliyle eyleminin, takibi şikâyete tabi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında basit kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve mağdurun da şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenle, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2020/2362 Esas, 2022/529 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4443, Karar No: 2017/7122, Tarih: 23.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4443 E.  ,  2017/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Hükmün, davalı ... ve davalılar.....ve .....ekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 86/8 maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 24.05.2012-05.11.2012, 01.04.2013-10.04.2014 tarihleri arasında davalılar işyerinde çalıştığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ...... Şirketi işyerinde 01/06/2012-30/10/2012 tarihleri arası 150 gün, 06/04/2013-31/12/2013 tarihleri arası 264 gün ve 01/01/2014-09/04/2014 tarihleri arası 99 gün olmak üzere toplam 513 gün 5510 sayılı yasanın 4/1-a maddesi kapsamında asgari ücret üzerinden çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Davalı .......Şirketi yönünden verilen işbu karar yerindedir.

1-Davalı davalı ......vekilin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı Kurum ve davalı .... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, davalı ....hakkında hüküm kurulmamıştır. Davalı şirketler arasında organik bağ yoktur. Şirketlerin ortaklarının aynı olması durumu değiştirmez. Davalı .....yönünden husumet irdelenip sonucuna göre karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme, araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ... ve davalı ..... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı .....adesine, 23.10.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2018/15693, Karar No: 2021/1732, Tarih: 01.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/15693 E.  ,  2021/1732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kıyı Kanunu Gereğince Açılan Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün asli müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, temyiz edenin sıfatına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 Sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 01.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11399, Karar No: 2015/14358, Tarih: 09.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/11399 E.  ,  2015/14358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları .......'in kayden maliki olduğu dava konusu 1608, 1620, 1633, 1669, 1704, 2035, 2776, 2780, 2810 ve 2813 parsel sayılı taşınmazlarını 11.09.1984 tarihinde davalı oğluna ölünceye kadar bakma akdi ile devrettiğini, murisle sadece davalının değil kendisilerinin de ilgilendiğini, anılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalı adına olan kaydın iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemiş, davacı ...'in yargılama sırasında ölmesi üzerine mirasçıları yargılamaya devam etmişlerdir.

Davalı, dava konusu devrin muvazaalı olmadığını, murisle birlikte yaşadıklarını ve bakım borcunu yerine getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan .......'in kayden maliki olduğu çekişme konusu 1620 ve 1633 parsel sayılı taşınmazlar ile 11/12 hisse ile paydaş olduğu dava konusu 1608, 1699, 1704, 2035, 2776, 2810, 2813 sayılı ve 21/40 hisse ile paydaş olduğu 2780 sayılı parselleri 11.09.1984 tarihinde oğlu olan davalı ...'ye ölünceye kadar bakma akdi ile devrettiği, murisin 19.01.1991 tarihinde öldüğü ve geriye mirasçı olarak taraflar ile dava dışı torunu Ruhi'nin kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (TBK) m. 611. maddesine göre ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi, taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükleyen bir akittir. (818 s. Borçlar Kanununun (BK) m. 511). Başka bir anlatımla ivazlı sözleşme türlerindendir. Bu sözleşme ile bakım alacaklısı, sözleşme konusu malın mülkiyetini bakım borçlusuna geçirme; bakım borçlusu da bakım alacaklısına yasanın öngördüğü anlamda ölünceye kadar bakıp gözetme yükümlülüğü altına girer. (TBK m. 614 (BK) m. 514) Hemen belirtmek gerekir ki, bakıp gözetme koşulu ile yapılan temliki işlemin geçerliliği için sözleşmenin düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bakım gereksinimi içerisinde bulunması zorunlu değildir. Bu gereksinmenin sözleşmeden sonra doğması ya da alacaklının ölümüne kadar çok kısa bir süre sürmüş bulunması da sözleşmenin geçerliliğine etkili olamaz.

Kural olarak, bu tür sözleşmeye dayalı bir temlikin de muvazaa ile illetli olduğunun ileri sürülmesi her zaman mümkündür. En sade anlatımla muvazaa, irade ile beyan arasında kasten yaratılan aykırılık olarak tanımlanabilir. Böyle bir iddia karşısında, asıl olan tarafların akitteki gerçek ve müşterek amaçlarının saptanmasıdır. (TBK m. 19 (BK m. 18)). Şayet bakım alacaklısının temliki işlemde bakıp gözetilme koşulunun değil de, bir başka amacı gerçekleştirme iradesini taşıdığı belirlenirse (örneğin mirasçılarından mal kaçırma düşüncesinde ise), bu takdirde akdin ivazlı (bedel karşılığı) olduğundan söz edilemez; akitte bağış amacının üstün tutulduğu sonucuna varılır.

Bu halde de Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1.4.1974 gün ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı olayda, uygulama yeri bulur.

Mirasbırakanın, ölünceye kadar bakıp gözetme karşılığı yaptığı temlikin muvazaa ile illetli olup olmadığının belirlenebilmesi içinde, sözleşme tarihinde murisin yaşı, fiziki ve genel sağlık durumu, aile koşulları ve ilişkileri, elinde bulunan mal varlığının miktarı, temlik edilen malın, tüm mamelekine oranı, bunun makul karşılanabilecek bir sınırda kalıp kalmadığı gibi bilgi ve olguların göz önünde tutulması gerekir.

Somut olayda, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı istek bakımından yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı olarak gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, murisin yapmış olduğu ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile tüm malvarlığını oğlu davalıya aktarıp aktarmadığının tespit edilmesi, temliklerdeki murisin iradesinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de, dava reddedildiğine göre kararda maktu harç yerine nispi harcın hüküm altına alınmış olması da isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2110, Karar No: 2018/6970, Tarih: 15.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2110 E.  ,  2018/6970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 31/2. maddelerindeki hırsızlık; TCK'nın 7/2. maddesi gözetilerek, 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesi ile değişik TCK'nın 152/1-a ve 31/2. maddelerindeki kamu malına zarar verme suçlarının gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son neden olan suça sürüklenen çocuk ...'nin ilk savunma tarihi olan 26.03.2014 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ve Türkiye ... Genel Sekreterliği vekilinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Turgutlu Eski Devlet Hastanesi B Blok'tan yaşı küçük çocukların kablo keserek çaldıklarının ve ara sokaklara kaçtıklarının bildirilmesi üzerine, kolluk görevlilerince yapılan araştırmada .... Mahallesi .... Sokak üzerinde suça sürüklenen çocukların çaldıkları kabloları bırakarak kaçmaya çalıştıkları sırada yakalandıkları olayda, suça sürüklenen çocukların aşamalardaki savunmalarında Eski Devlet Hastanesi'nin yangın merdivenlerinde suça konu kabloları görüp aldıklarına dair tevilli ikrar içeren savunmaları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında, üzerilerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçunu işlediklerinin sabit olduğu, suç vasfının tayini açısından ise suçun işlendiği yerin suç tarihinde kapı, pencere ve duvarlarının sağlam olup olmadığının tespiti amacıyla katılan kurumlardan suça konu yapının suç tarihindeki durumu ile herkesin kolaylıkla girip çıkabileceği bir yer olup olmadığı hususu sorulup gerekirse mahallinde keşif yapılarak, söz konusu yapının suç tarihi itibariyle kapı, pencere ve duvarlarının sağlam vaziyette olması durumunda suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suça; aksi halde kamu mülkiyetinde bulunmasına karşın terk edilmiş durumda olan, kapı ve pencereleri kırık vaziyette bulunan harabe şeklindeki eski hastane binasının TCK'nın 142/1-a maddesi anlamında “kamu kurum ve kuruluş”u olarak kabul edilemeyeceği, keza hırsızlığa konu bakırların da “kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya” niteliğinde olmaması nedeniyle eylemlerinin aynı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suça vücut vereceği gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek ve eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ve Türkiye ... Genel Sekreterliği vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/05/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7575, Karar No: 2010/15202, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7575 E.  ,  2010/15202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, çayır niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Taşınmaza net çayır otu gelirine göre bedel belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca otlatma payı eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

2-Davacı, dava dilekçesinde, 3.000,00-TL. kamulaştırmasız el atma bedeli; 2.500,00-TL ecrimisil talep ettiği halde, istem aşılarak 5.500,00-TL zemin bedeline hükmedilmesi,

3-Bedeline hükmedilen taşınmazın Hazine yerine, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28919, Karar No: 2013/5428, Tarih: 21.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/28919 E.  ,  2013/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedeli bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirtilen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisini yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda bilirkişi tarafından dosyaya sunulan 19.06.2012 havale tarihli raporda iseborçlunun ailesi ile birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip bir evi daha mütevazi semtlerde kaç liraya alabileceği ve haczedilen taşınmazla arasında değer farkının olup olmayacağı hususunda herhangi bir araştırmanın yapılmadığı bu nedenle hükme esas alınan bu raporun yukarıdaki açıklamalara ve yasanın amacına uygun düşmediği görülmektedir. Borçlunun Muğla'nın daha mütevazı semtlerinde haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2241, Karar No: 2021/7021, Tarih: 18.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2241 E.  ,  2021/7021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/2, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/4. maddeleri gereğince 900,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17/06/2020 tarihli ve 2020/1971 soruşturma, 2020/381 esas, 2020/21 sayılı seri muhakeme usulüne dair talepnamenin iadesine ilişkin Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2020 tarihli ve 2020/194 esas, 2020/410 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/1. maddesinde yer alan, "Soruşturma evresi sonunda aşağıdaki suçlarla ilgili olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde seri muhakeme usulü uygulanır:

a) Türk Ceza Kanununda yer alan;

..3. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma (madde 179, ikinci ve üçüncü fıkra),..." şeklindeki, Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 8/4. maddesinde yer alan, ''Kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde, seri muhakeme usulü uygulanır." şeklindeki, anılan Yönetmeliğin 14. maddesinde yer alan, "Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar." şeklindeki ve aynı Yönetmeliğin 13/4. maddesinde yer alan, "Mahkemece, isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olmadığı veya Kanunun 250 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen şartların gerçekleşmediği kanaatine varılması hâllerinde talep reddedilir. Bu durumda, dosya Cumhuriyet başsavcılığına gönderilir ve soruşturma genel hükümlere göre sonuçlandırılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Her ne kadar Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2020 tarihli kararı ile; 5271 sayılı Kanunun 250/1. maddesi gereğince sanık hakkında öncelikle anılan Kanunun 171/2. maddesine göre kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesinin şüphelinin daha lehine olduğu, ancak sabıka kaydı bulunmayan şüpheli hakkında anılan Kanunun 171/2. maddesi uygulanmadan ve uygulanmama sebebi somut gerekçelerle belirtilmeden talepname düzenlenmiş olduğundan belirtilen eksikliğin giderilmesi ve şüpheli hakkında öncelikle 5271 sayılı Kanunun 171/2. maddesinin uygulanması gerekliliği nedeniyle talepnamenin iadesine karar verilmiş ise de;

Somut olayda, Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17/06/2020 tarihli ve 2020/1971 soruşturma sayılı seri muhakeme bilgilendirme tutanağı ile seri muhakeme teklif ve kabul tutanaklarının usulüne ve mevzuat hükümleri kapsamında hukuka uygun olduğu, şüpheli tarafından işlendiği iddia edilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, anılan suçun tehlikeliği, trafik kazasına neden olma ihtimali, ülkemizde meydana gelen ölümlü trafik kazalarının birçoğunun alkollü araç kullanma nedeniyle meydana geldiği, alkol miktarının da yüksekliği göz önüne alındığında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından daha faydalı olacağı ve bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verme yetkisi ve takdirinin de Cumhuriyet savcısında olduğu, nitekim Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığınca gerek 2020/1971 soruşturma sayılı dosyada yer alan kabul ve teklif tutanaklarında, şüphelinin bir daha suç işlemeyeceği konusunda geçmiş kişiliği ve görünen hali itibariyle olumlu yönde kanaat oluşması, adli sicil kaydının bulunmaması ve sonuç cezanın adli para cezası olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinin belirtilmiş olduğu, bu haliyle değerlendirildiğinde Cumhuriyet savcısının takdir yetkisinde olan bir durumun talepname düzenlenmesinin iade sebepleri arasında sayılmadığı gözetilmeden, talepnamenin iadesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 16/02/2021 gün ve 94660652-105-43-10995-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: