muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14615, Karar No: 2015/25601, Tarih: 25.05.2015

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına......saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...nin yetim maaşı alabilmek için sanıkların 03/12/2001 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18736, Karar No: 2014/20309, Tarih: 25.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/18736 E.  ,  2014/20309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SERİK 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2013/63-2014/532

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Nurdan Beyoğlu'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanları "A.i oğlu H. T.", "H. kızı F. O." ve "İ.l oğlu İ.O."nın kayden maliki oldukları 14 parça taşınmazın sicil kaydında kimlik bilgilerinin eksik ve yanlış yazıldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi ve tespit isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Somut olaya gelince, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyleki; çekişme konusu taşınmazların tespit ve tesciline ilişkin dayanak belge ve kayıtlar getirtilmemiş, kayıt maliki ile davacının mirasbırakanlarının aynı kişi olup olmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, çekişme konusu taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm tapu kayıtları, kadastro tespit tutanağı, tespite ve kayıt malikleri adına tescile esas tüm belgelerin getirtilmesi, tapu kayıtları ile nüfus kayıtları arasında bağlantı bulunup bulunmadığının yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak tespit edilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13206, Karar No: 2012/8632, Tarih: 07.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/13206 E.  ,  2012/8632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın cezasının TCK 50/1-f maddesi gereğince kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırmına çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde " temizlik işlerinde çalıştırmak üzere " şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında yer alan " temizlik işlerinde çalıştırmak üzere " ilişkin bölümün çıkartılarak sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6491, Karar No: 2013/2007, Tarih: 29.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6491 E.  ,  2013/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ...ile davalı vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı ile davacı arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalıya teslim edilen bağımsız bölümler için kesilen faturadaki KDV'den, sözleşmenin .... maddesine göre davalı arsa sahibinin sorumlu olduğunu ileri sürerek, bu konuda yaptığı ... takibine vaki itirazın iptalini, takibin devamını ve %40 ... inkar tazminatina hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, arsa payı karşılığı bağımsız bölüm inşasının KDV gerektiren bir işlem olmadığını, sözleşme bedeli arsa payı şeklinde götürü olarak ödendiğinden ayrıca KDV istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu dikkate alınarak, arsa sahibinin konutu teslim alan durumunda olup, bir başkasına satışı sözkonusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan ....01.2006 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin varlığı ve geçerliliği çekişme konusu değildir. Arsa Payı Karşılığı inşaat sözleşmeleri, eser sözleşmelerinin kendine özgü birtürü olup, kural olarak, arsa sahibi bu sözleşme ile yüklenicinin yapacağı inşaat karşılığı arsa veya arsa payı devrini, yüklenici de sözleşmeye göre üstlendiği işi tamamlayıp teslim etmeyi taahhüt eder. Bu haliyle bu sözleşmeler ''götürü bedelli'' nitelik taşımaktadır. Borçlar Kanunu'nun 365. maddesi uyarınca, yine kural olarak, yüklenici üstlendiği işi kararlaştırılan fiyata yapmaya mecbur olup, tahmin edilenden daha fazla emek ve masrafı gerektirse dahi, fiyatın arttırılmasını isteyemez. Ancak bu hüküm emredici değil, düzenleyici nitelikte olup, bilindiği üzere, taraflar, düzenleyici hüküm dışında anlaşma yapabilirler. Somut olayda da, dava konusu sözleşmenin .... maddesi ile arsa sahiplerine ait bağımsız bölümler için yüklenicinin keseceği faturadan dolayı çıkacak KDV'nin arsa sahiplerince ödeneceği kararlaştırılmıştır. Nitekim davacı yüklenici şirket de buna istinaden ... takibine konu yaptığı faturayı düzenlemiş ve davalı arsa sahibinden bu faturaya ilişkin KDV'nin ödenmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu sözleşmenin .... maddesi hükmü ile, arsa sahiplerinin, kendilerine ait bağımsız bölümleri üçüncü kişilere devretmesi halinde KDV ödemeyi yükümlendiğini, üçüncü kişilere devri sözkonusu bulunmadığından KDV sorumlusunun da

Mahkemece, dava konusu sözleşmenin .... maddesi hükmü ile, arsa sahiplerinin, kendilerine ait bağımsız bölümleri üçüncü kişilere devretmesi halinde KDV ödemeyi yükümlendiğini, üçüncü kişilere devri sözkonusu bulunmadığından KDV sorumlusunun da

yüklenici olduğu, sözleşmenin ilgili maddesinin bu şekilde yorumlanması gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle yukarıda işaret edildiği üzere taraflarca BK'nın 365. maddesi hilafına düzenleme yapılabilmesi mümkün bulunmaktadır. Sözleşmenin .... maddesinde ise, bu yönde, arsa sahiplerinin sorumlu olması kararlaştırılan muhtelif durumlar açıklanırken, kendilerine ait bağımsız bölümleri üçüncü kişilere satmaları halinde doğacak vergi borçlarından sorumlu olacakları ifade edildikten başka ve ayrı olarak, yüklenicinin keseceği faturadan dolayı çıkacak KDV'den de arsa sahiplerinin sorumlu olacakları hüküm altına alınmıştır. Bu itibarla, madde içeriğine yanlış anlam verilerek, arsa sahiplerinin sanki sadece üçüncü kişilere satış yapmaları halinde KDV ödeyecekleri, bunun dışında yükleniciye karşı KDV sorumluluklarının bulunmadığı şeklindeki yorum yerinde görülmemiştir.

Konuya 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu açısından bakıldığında ise, .../.... maddeye göre, ''her türlü mal ve hizmet ithalatı '' KDV'nin konusunu oluşturan işlemlerden sayılır. Yine aynı Yasanın .... maddesi uyarınca ise, hizmet işlemleri, ''bir şeyi yapmak, işlemek, meydana getirmek, imal etmek, onarmak, temizlemek, muhafaza etmek, hazırlamak, değerlendirmek, kiralamak, bir şeyi yapmayı taahhüt etmek gibi şekillerde gerçekleşebilir. ''Bu hükümler doğrultusunda, Katma Değer Vergisinin eser sözleşmesi ilişkisini ve o mahiyetteki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerini de içerdiği, yani eser bedelinin KDV'ye tabi olduğu görülmektedir.

Bunun yanında, 3065 sayılı Kanun'un .../...-a maddesince de, katma değer vergisinin mükellefinin ''mal teslimi ve hizmet ifası hallerinde bu işleri yapanlar'' olduğu, yani yüklenicinin KDV mükellefi bulunduğu belirtildiğinden ve taraflar arasındaki sözleşmede aksi de kararlaştırılmadığından, bu verginin hizmet alana, yani vergi sorumlusu arsa sahibine aynen yansıtılabileceğinin kabulu gerekir. Nitekim yüklenici de, bu konuda sözleşmenin .... maddesine dayalı olarak düzenlediği faturada, arsa sahibi yönünden ödenmesi gereken KDV tutarı gösterilmiş olup, KDV'den sonuç olarak arsa sahibinin sorumlu tutulmasında yasaya aykırı bir husus bulunmamaktadır.

Somut olayda, KDV'nin oranı ve miktarı konusunda ise taraflar arasında çekişme yoktur.

Şu hale göre davanın takip ve dava konusu asıl alacak yönünden kabulüne, Borçlar Kanunu'nun 101/.... maddesi gereğince temerrüt ihtari bulunmadığından işlemiş faiz talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, tümden reddi doğru olmamıştır.

Kabule göre de, İİK'nın 67. maddesine aykırı şekilde davacının, takipte kötüniyetli olduğuna dair hiçbir kanıt sunulamadığı halde, kötüniyet tazminatına mahkum edilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Şu hale göre davanın takip ve dava konusu asıl alacak yönünden kabulüne, Borçlar Kanunu'nun 101/.... maddesi gereğince temerrüt ihtari bulunmadığından işlemiş faiz talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, tümden reddi doğru olmamıştır.

Kabule göre de, İİK'nın 67. maddesine aykırı şekilde davacının, takipte kötüniyetli olduğuna dair hiçbir kanıt sunulamadığı halde, kötüniyet tazminatına mahkum edilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Açıklanan sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 990 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18833, Karar No: 2021/21992, Tarih: 21.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/18833 E.  ,  2021/21992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemine ilişkin yapılan incelemeye gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, müştekinin 3000 TL alındığına ilişkin beyanının soyut ve dayanaktan yoksun olduğu, kamera görüntülerinden suça sürüklenen çocuğun kasadan ne kadar aldığının sabit olmadığı, bu nedenle şüpheden sanık yararlanır temel ilkesi uyarınca zararın suça sürüklenen çocuk tarafından beyan edilen miktar kadar olduğunun kabulü gerektiği, suça sürüklenen çocuğun başka suçtan ceza evinde bulunduğu için müştekinin gerçek zararını gideremediği, müştekinin şikayetinin devam edip etmediği, beyan edilen zararın doğru olup olmadığı hususlarının eksik kaldığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması açısından bu eksik hususların giderilmediği, hırsızlık suçundan alt hadden uzaklaşmak suretiyle cezalandırma yoluna gidildiği, bu hususta somut bir gerekçeye dayanılmadığı, suça sürüklenen çocuğun samimi ikrarı, pişmanlığı, kişiliği ve mahkemede bir daha suç işlemeyeceğine dair uyandırdığı olumlu kanaate rağmen TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığı, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin verilen netice cezanın erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamında kaldığı, lehe hükümlerin uygulanmamasının somut olarak gerekçelendirilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün ONANMASINA, 21.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17631, Karar No: 2014/3676, Tarih: 19.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17631 E.  ,  2014/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/94740

MAHKEMESİ : Karaman 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2011/431 (E) ve 2013/94 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların tarlalardan geçen su arkını kuru otlardan temizlemek için yakması sonucu, ateşin kontrolden çıkarak katılanın bir adet söğüt ağacına sıçraması ve kısmen yanmasına sebebiyet verip yangının çıktığı yerin konumu itibariyle malvarlığı açısından tehlike yaratabilecek bir alanda olması karşısında, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gere- ğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMA- SINA), 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10330, Karar No: 2015/13031, Tarih: 17.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/10330 E.  ,  2015/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulünde bir isabetsizlik yok ise de, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulları, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurullarınca taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri tarım müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması; iklim şartları, arazinin toprak ve topografık yapısı ve bölgesindeki konumu, (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vd.) dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinde kapitalizasyon faizi oranının %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınması suretiyle bedel belirlenmesi gerekir.

Buna göre; taşınmaz kuru tarım arazisi olarak kabul edildiğinde öncelikle bilirkişi tarafından münavebeye alınan ürünlerin kuru tarım arazilerinde ekilmesi mutad ürünler olup olmadığı, değil ise ekilmesi mutad olan ürünlerin neler olduğu gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak, bu ürünlere ait dekar başına ortalama verimi, kg başına satış fiyatı ve üretim giderleri getirtilerek, bu veriler esas alınmak suretiyle ve % 6 kapital faiz oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, yetersiz araştırma, eksik inceleme ile düzenlenen ve % 1 kapital faiz uygulayan rapora göre hüküm kurulması,

2-Dosyaya getirtilen ...nün ilçe geneline ait 2012 yılı veri listesinde, dekar başına ortalama verim buğday için 465 kg, saman için 175 kg iken hükme esas alınan raporda sırasıyla 500 kg, 225 kg alınmak ve satış fiyatları veri cetvelinde saman için 0,18 TL iken raporda 0,24 TL alınması, üretim giderleri buğday için 185,10 TL ayçiçeği için 186,10 TL iken hükme esas alınan bilirkişi raporunda üretim giderinin buğday için 244,30 TL, ayçiçeği için 243,30 TL alınmak suretiyle değerlendirme yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.