muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5785, Karar No: 2019/7389, Tarih: 12.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5785 E.  ,  2019/7389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: .... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davada .... Hukuk Dairesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, icra memur muamelesini şikayete ilişkindir.

.... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince; borçlunun şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurduğu, icra mahkemesince 08/02/2018 tarihli karar ile şikayetin reddine karar verildiği, karar aleyhine borçlu tarafından istinaf yasa yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır. Borçlunun icra mahkemesine başvurusuna ilişkin tedbir isteminin reddine dair 13/06/2017 tarihli ara karar aleyhine yapılan istinaf başvurusu Dairemizin 13/09/2017 tarihli kararı ile usulden reddedilmiş ise de, borçlunun şikayetinin esasına ilişkin verilen karar yönünden Dairemizce daha önceden yapılmış bir istinaf incelemesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. İncelemeye konu kararın tarihi itibariyle, nihai karar hakkında istinaf incelemesi yapma konusunda ... Bölge Adliye Mahkemesi yetkili olduğu için ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

.... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. maddesi ile 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'a eklenen ve "Yargı Çevresinin Değişmesini" başlığını taşıyan Ek Madde 1'de "Bölge Adliye Mahkemeleri'nin yargı çevresinin 25. madde uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğin uygulanması için Resmi Gazete'de belirlenen tarihten önce ilk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelemesinde, karar tarihi itibarıyla yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır." hükmü düzenlenmiştir. Anılan madde de "...İlk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelemesinde..." düzenlemesine yer verildiği, verilecek kararların ara karar veya esas hükümle verilen karar ayrımının yapılmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 22. maddesi uyarınca "Yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına herhangi bir engel bulunduğu yahut iki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesinde tereddüt ortaya çıktığı takdirde, yetkili mahkemenin tayininde, ilk derece mahkemeleri için bölge adliye mahkemelerine, bölge adliye mahkemeleri için Yargıtaya başvurulur."

6100 sayılı HMK'nın 22. maddesi uyarınca "Yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına herhangi bir engel bulunduğu yahut iki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesinde tereddüt ortaya çıktığı takdirde, yetkili mahkemenin tayininde, ilk derece mahkemeleri için bölge adliye mahkemelerine, bölge adliye mahkemeleri için Yargıtaya başvurulur."

HMK'nın "Kanun Yolları" başlıklı sekizinci kısmının birinci bölümünde "istinaf” kanun yolu düzenlenmiş ve 341. maddesinin (1) numaralı fıkrasında "İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir" hükmünü içermektedir.

HMK'nın 391/3. ve 394/5. maddelerinde ihtiyati tedbire dair belirtilen (ilk derece) mahkeme kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüş; bu kanun yolunun ne anlama geldiği ise HMK'nın 341/1. maddesinde "ilk derece mahkemelerinden verilen ... ihtiyati tedbir ... taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir" hükmü ile istinaf olarak açıkça belirtilmiştir.

694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. maddesi ile 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri hakkında Kanuna ek 1. maddenin 1. Fıkrasında: "Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinin 25. madde uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğinin uygulanması durumunda Resmi Gazete'de belirlenen tarihten önce ilk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelenmesinde, karar tarihi itibariyle yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır.

Dosya kapsamında ... İcra Hukuk Mahkemesinin 13/06/2017 tarihinde ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verildiği bu karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine .... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 13/09/2017 günlü kararıyla talep konusunun incelemeye konu ara karar istinaf incelemesine tabi olmadığından istinaf başvurusunun reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın .... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; .... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18037, Karar No: 2017/3857, Tarih: 17.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/18037 E.  ,  2017/3857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davacı vek. Av. ... ... ile davalı vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili; müvekkili şirketin davalıdan 28/12/2012 tarih ve B-371442 nolu faturada belirtildiği üzere 94.348,19-TL alacaklı olduğunu, davalı tarafın borcunu ödememesi üzerine alacağın tahsili için, başlatılan takibin borçlunun haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı tarafından kabul edilen idari şartname ve sözleşme uyarınca "ödemenin döner sermaye saymanlığının nakit durumuna bağlı olarak yapılacağının "belirtildiğini ve sözleşme gereğince ödemenin 26/08/2014 tarihinde yapıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş olup hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 25.11.2015 tarih, 2015/4933 E. - 2015/15593 K. sayılı ilamı ile “ Yargılamaya son verilen oturumda okunan kısa karar ile yasal süresi içinde yazılan gerekçeli karar birbirine uyumlu olmak zorundadır. Mahkeme gerekçesinde davacının sözleşmeye istinaden malı teslim ettiği, sözleşme uyarınca davalı tarafa tek taraflı olarak mali durumunun imkan verdiği ölçüde ödeme serbestliği verildiğini, böylece davacını bedeli talep hakkı bulunmadığı davalı tarafın takip esnasında ödemeyi gerçekleştirdiği mahkeme gerekçesinde benimsenmiş olmasına rağmen gerekçeyle çelişki yaratacak şekilde yargılama giderinin davalı taraftan tahsiline, ve davacı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi şeklinde kurulan hükümde, mahkeme gerekçesiyle hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hal, HUMK.nun 381/2. (HMK m.298/2) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasında yapılan sözleşme uyarınca, davacı şirket alacağının, davalının döner sermaye bütçesinin elverdiği ve kendi sırasının geldiği zamanda ödeneceği, davalı tarafa tek taraflı olarak mali durumunun imkan verdiği ölçüde ödeme serbestliği verildiği, davalı tarafın takip esnasında ödemeyi gerçekleştirdiği, bu durumda davacı tarafın icra inkar tazminatı ve faiz talep edemeyeceği gerekçesiyle dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davalı lehine vekalet ücreti taktirine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.480 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31412, Karar No: 2023/3781, Tarih: 09.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/31412 E.  ,  2023/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/526 E., 2016/199 K.

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2013 tarihli ve 2012/131 Esas, 2013/136 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

A. Dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 60 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 151 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2013 tarihli ve 2012/131 Esas, 2013/136 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 28.09.2015 tarihli ve 2015/10730 Esas, 2015/4281 Karar sayılı kararı ile (sanıkların üzerine atılı suçu bir kamu kurumu olan trafik tescil bürosunun maddi varlıklarından sayılan ... belgesi kullanılmak suretiyle işlediklerinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması) nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/526 Esas, 2016/199 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

3. Bozma sonrası Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/526 Esas, 2016/199 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

A. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 151 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istekleri; verilen cezaların haksız olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar Ferhat ve ...'in temyiz dışı sanık Hamza ile birlikte şikâyetçi ...'in ... Oto Kiralama isimli iş yerine giderek araç kiralayacaklarını söyledikleri, sanık ...'ın üzerinde kendi fotoğrafı bulunan, ... adına düzenlenmiş ele geçmeyen ... belgesini sunarak altı gün süre ile diğer sanıklarla beraber araç kiraladığı, araç kiralama sözleşmesini sanık ...'ın ... ismi ile imzaladığı, aracı alan sanıkların iş yerinden ayrıldıkları, aracın GPS cihazını söktükleri, altı günlük sürenin bitmesine rağmen sanıkların aracı teslim etmedikleri, şikayetçi ...'i arayıp 10.000,00 TL para istedikleri, paranın verilmemesi durumunda aracı teslim etmeyip parçalara ayırıp satacaklarını söyledikleri, şikâyetçi ...'in parayı vermemesi üzerine sanıkların aracı terk ettikleri, kolluk kuvvetinin aracı şikâyetçi ...'e teslim ettiği iddiasıyla sanıklar hakkında dolandırıcılık ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Şikâyetçi ... aşamalarda iddiaları tekrarlayarak istikrarlı beyanlarda bulunmuştur. 3. Sanıklar savunmalarında suçları kabul etmemişlerdir.

4. Mahkemece, sanıkların savunmalarına, şikâyetçi beyanlarına, araç kiralama sözleşmesine, teşhis tutanaklarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve mala zarar verme suçlarını işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanıklar Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

B. Sanıklar Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

27.02.2012 tarihli iddianamede; sanıkların hileli hareketlerle şikayetçi ...'den aracı teslim alıp zilyetliğini elde ettikten sonra araçtan araç takip cihazını sökmek suretiyle araca zarar vererek mala zarar verme suçunu işlediklerinin anlatıldığı olayda, dolandırıcılık suçunun yanında mala zarar verme suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de; dolandırıcılık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden sanıkların mala zarar verme suçundan da cezalandırılmalarına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/526 Esas, 2016/199 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendined açıklanan nedenle Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/526 Esas, 2016/199 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1747, Karar No: 2018/3414, Tarih: 19.06.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/1747 E.  ,  2018/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı tarafından takibe konulan iki adet bono üzerinde ekleme ve oynama yapıldığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptali ve bilirkişi incelemesi yapılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olup, Dairemizin 10.06.2014 tarih, 2014/5250 E. - 2014/10761 K. sayılı ilamı ile " Dava, takibe konulan senetler nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı iddiaları arasında senetlerdeki yazı ve rakamların müvekkiline ait olmadığı gibi senet bedellerinde tahrifat ve sahtecilik yapıldığı iddiası da mevcuttur. Mahkemece bu iddia üzerinde inceleme ve değerlendirme yapılmadan davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, davacı iddiaları üzerinde durularak dava konusu senetlerde tahrifat yapılıp yapılmadığı konusunda Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınıp tüm deliller değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama ve alınan Jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 05.05.2015 tarihli raporuna göre, davaya konu senette tahrifat yapılmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiş olup, Dairemizin 24.12.2015 tarih, 2015/13657 E. - 2015/17546 K. sayılı ilamı ile " Mahkemece, HMK. madde 186 uyarınca tahkikat aşamasının bitiminden sonra sözlü yargılama aşamasına geçilmesi ve hükmün açıklanması için tayin olunacak gün ve saatte, tarafların hazır bulunmalarını sağlamak için davetiye çıkarılması gerektiği halde mahkemece bu usul hükmüne uyulmaksızın, ayrıca alınan bilirkişi raporunun da davacıya tebliğ edilmeksizin, davacının savunma hakkını kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir" gerekçesiyle 2. kez bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davaya konu senette tahrifat yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, mahkemenin hükmüne esas aldığı Jandarma kriminal uzmanlık raporuna itiraz etmiş ve itiraz gerekçesi olarak da dava açmadan önce aldığı özel grafolojik bilirkişi raporuna dayanmıştır. Her iki raporun içeriğine göre davacının itirazı ciddi sayılması gerekirken Adli Tıp Fizik Grafoloji Dairesi'nden yeni bir rapor alınması yoluna gidilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 19/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9377, Karar No: 2010/1486, Tarih: 10.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/9377 E.  ,  2010/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 1995 doğumlu ...'ın iki yaşındayken davalıya sünnet ettirildiğini, daha sonra derisinin fazla kesilmesi nedeniyle yeniden ameliyat olmak zorunda kaldığını, maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek toplam 32.000.00 YTL tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın zaman aşımına uğradığını, kusurunun bulunmadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 1.693,00 YTL maddi tazminat ile toplam 16.000,00 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Şahsi menfaatleri ihlal edilen kimseye duyduğu ağır manevi acıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi dengeyi onarmak, olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde edilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. Manevi tazminatın ve kapsamının taktiri hakime ait bir hak ve görevdir. Ancak hakim bu hak ve görevini yerine getirirken Medeni Kanun'un 4.maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir. Mahkemece, olayın oluş şekli ve özellikle davacı ...’ın sünnetten sonra yapılan ameliyat ile derisinde oluşan cilt defektinin onarılmış olması da gözetilerek makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyecek şekilde her bir davacı için ayrı ayrı olmak üzere toplam 16.000,00 YTL manevi tazminata karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 238.90 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.