muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1123, Karar No: 2023/4001, Tarih: 14.09.2023

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; davalının evlilik birliğinin kendisine yüklemiş olduğu sorumlulukları yerine getirmediğini, müvekkili ve ailesinin maddi ihtiyaçlarını karşılamakta her zaman problem çıkardığını, eşine ve çocuklarına ekonomik şiddet uyguladığını, bu durumun taraflar arasında sürekli tartışmaların meydana gelmesine neden olduğunu, davalının ekonomik anlamda parayı çok seven, cimri bir kişiliğe sahip olduğunu, ailesinin ihtiyaçlarını karşılamayı sürekli red ettiğini, müvekkilinin çalıştığı 2005-2011 yılları arasında maaş kartına el koyduğunu, maaşın müvekkile ait hesaba yatmasından sonra bu parayı sürekli davalının aldığını, parayı nereye harcadığını, ne yaptığına ilişkin eşine herhangi bir bilgi vermediğini, müvekkilinin ailesi evine geldiğinde de evden ayrılarak, onlar gidene kadar eve gelmediğini, aynı ortamda bulunmamaya çalıştığını, Sevgililer günü veya evlilik yıl dönümlerinde de davalının duygusal anlamda üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediğini, Çocuklar hastalandığında çocuklarının tedavisi ile ilgili herhangi bir gayret sarf etmeyerek, çocuklarını hastaneye götürmediğini, bununla birlikte çocukların okul vb. tüm ihtiyaçlarıyla müvekkilinin ilgilendiğini, davalının evi otel gibi kullandığını, davacı eşi ve çocukları bir yere misafirliğe gittiklerine mutlu olduğunu, müvekkiline fiziksel şiddet uyguladığını, müvekkilinin kolluk kuvvetlerini arayarak kendisini kurtarabildiğini, tarafların bu tarihten itibaren ayrı yaşadıklarını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velayetlerinin müvekkiline verilmesini, çocuklar için aylık ayrı ayrı 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesine, kadın lehine1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına 100.000,00 TL maddi 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini düğünde davacıya takılan 3 çift 22 ayar 20'şer gram bilezik, 2 mt 3 numara zincir, 1 adet dört sıralı nişan bileziği, 1 çift küpe, 2 adet yüzüğün, aynen teslimini, bu mümkün olmadığı takdirde de bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadının ziynet eşyası alacağı talebine yönelik olarak 07.12.2021 tarihli duruşmada davacı tarafın ziynet eşyası alacağına ilişkin talebinin tefrikine karar verilmiştir.

II. CEVAP

2.Davacı kadının ziynet eşyası alacağı talebine yönelik olarak 07.12.2021 tarihli duruşmada davacı tarafın ziynet eşyası alacağına ilişkin talebinin tefrikine karar verilmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkeğin dava dilekçesine karşı sunduğu cevap dilekçesinde özetle; davacı kadının dava dilekçesindeki iddialarının asılsız ve gerçek dışı olduğunu, davacı kadının kendisini sürekli aşağılayıp, hakaret ettiğini, yemek hazırladığında yemeği önüne attığını, davacının ayağıyla kafasına vurup emir verdiğini, bununla da kalmayıp, hakaret ve küfürler ettiğini, davacı kadının çocuklarını kendisine karşı doldurduğunu, çocuklarına psikolojik şiddet uygulayarak baskı altına aldığını, çocuklarının kendi aleyhine beyanlarda bulunabileceğini, ancak yine de çocuklarının velayetini talep ettiğini, ayrıca mevcut ekonomik durumunun kötü olduğu ve çalışmadığı için çocukları için hükmedilecek nafakayı ödeyecek durumda olmadığını, evlendikten sonra ziynet eşyalarına hiç dokunmadığını, bu ziynetlerin davacının insiyatifinde olduğunu, dönem dönem ziynet eşyalarının akıbetini sorduğunda da kendisini terslediğini, davacının ziynet eşyalarını ne yaptığı, nereye harcadığı ile ilgili bir fikrinin bulunmadığını, davacı tarafın dava dilekçesinde değindiği hususlarının soyut iddialar olduğunu, boşanmak istemediğini, davanın reddini talep ettiği, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde, çocukların velayetinin tarafına verilmesini, aksi halde maddi durumunun kötü olması nedeniyle nafakaya hükmedilememesine, davacının tazminat talepleri ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddini, ziynet eşyası talebinin reddi ile yargılama giderleri vekalet ücretinin davacı tarafa bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı kadın, evliliklerinin katlanamaz bir duruma geldiğini, davalı kocanın kendisi ve çocuklarıyla ilgilenmediğini, maddi manevi desteğinin olmadığını, ekonomik şiddet uyguladığını,darp edilip fiziksel şiddet gördüğünü beyan edip boşanmak istediğini belirtmiş ise de; davacı kadının tanıklarının beyanlarında; bilgiye ve görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, son olaya ilişkinde herhangi bilgilerinin bulunmadığı; davalı tanıklarının beyanlarında da duyuma dayalı olarak davalının kendilerine söylediği kadarıyla bilgi sahibi oldukları, taraflar arasındaki anlaşmazlığa şahit olmadıklarını beyan ettikleri; dolayısıyla dinlenen gerek davacı tanık beyanları gerekse davalı tanık beyanları ile tarafların boşanmayı gerektirecek geçerli sebeplerin olduğuna dair ispata elverişli bir bilgi ve görgülerinin olmadıkları,davacının iddialarını ispatlamaya elverişli başkaca da bir delil ortaya koyamadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın tüm talepleri ile birlikte kabulüne karar verilmesi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesi ve istinaf dilekçesini tekrar ederek davanın kabulüne karar verilmesi yönünde temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanun’un ve 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası maddeleri

3. Değerlendirme

Davacı kadın vekili 26.02.2021 tarihli dava dilekçesinde; taraflar ayrılmadan önce 20.02.2021 günü

müşterek konutun etrafında bulunan ağaçların budanmasından dolayı aralarında tartışma çıktığını ve davalı erkeğin davacı kadını darp edip, fiziksel anlamda şiddet uyguladığını beyan etmiş, soruşturma dosyasına delil olarak dayanmıştır. Buna rağmen davacı kadının dayandığı soruşturma evrakı getirtilmemiş, delilleri toplanmamıştır. Öyleyse davacının gösterdiği delillerin usulünce toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, davacıya savunmasını ispat hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle davacı kadın yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7078, Karar No: 2010/8958, Tarih: 05.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/7078 E.  ,  2010/8958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sandıklı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.12.2008
Yargıtay — Esas No: 2015/20931, Karar No: 2017/26039, Tarih: 22.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/20931 E.  ,  2017/26039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Bilirkişiler A.... tarafından hazırlanarak dosyaya sunulan 05/12/2013 tarihli bilirkişi raporu ile bu raporu teyit eder nitelikteki ek bilirkişi raporundaki hesaplamalar ve tespitler doğrultusunda karar verildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların Mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların Mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece, ....tarafından hazırlanarak dosyaya sunulan 05.12.2013 tarihli bilirkişi raporu ile 04.09.2014 tarihli ek bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm kurulduğu, bu iki raporun birbirini teyit ettiği belirtilmiştir. Ne var ki; 05.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda, Aralık, Ocak, Şubat ve Mart ayları kış ayları kabul edilerek, fazla çalışma ücreti alacağı takdiri indirimsiz brüt 4.671,07 TL olarak; ek raporda ise Kasım-Nisan ayları arası fazla çalışma hesabı yapılarak, fazla çalışma ücreti alacağı takdiri indirimsiz brüt 7.531,02 TL olarak hesaplanmıştır. Mahkemece 05.12.2013 tarihli kök raporu teyit eder mahiyette olduğu belirtilerek 04.09.2014 tarihli ek rapora göre davacının brüt 4.671,07 TL fazla çalışma ücret alacağı olduğu kabul edilmiş, tanık beyanları ile ispatlandığından %30 takdiri indirim yapılarak brüt 3.269,749 TL fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmış ise de; fazla çalışma alacağı miktarı yönünden hükme esas alınan bilirkişi raporları birbirini teyit etmemektedir. Mahkemece hangi kabule göre karar verildiği anlaşılamamaktadır. Mahkemece, gerekçe ve hüküm fıkrası arasındaki aykırılığın giderilmesi ve gerekçesi açıklanmak suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davanın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2810, Karar No: 2014/10728, Tarih: 17.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/2810 E.  ,  2014/10728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza el atma tarihinin (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-Fiili el atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın fiili el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ... Mahallesi 455 ada 12 parsel ve 557 ada 1 parsel numaralı taşınmazların 25.09.2009 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 454 ada 46 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 05.05.2009 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 454 ada 46 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 05.05.2009 tarihli alıcı, (satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir) tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu 455 ada 12 parsel ve 557 ada 1 parsel ile somut emsal alınan 454 ada 46 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2009 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından

Sorularak, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2527, Karar No: 2014/7916, Tarih: 11.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2527 E.  ,  2014/7916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... için beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık

... için beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7036, Karar No: 2023/4760, Tarih: 17.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7036 E.  ,  2023/4760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/140 E., 2022/218 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Mahkemece her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının kısmen bozulmasına kısmen onanmasına karar verilmiştir.

Taraf vekilleri tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; tarafların ilk evlendiklerinde kiraladıkları evi erkeğin boşaltarak ailesi ile oturmak için kadına baskı yaptığını, kadının kabul etmemesi üzerine ailesine yakın bir yerden ev kiralayarak kadını bu evde yaşamaya zorladığını, erkeğin annesinin sürekli tarafların evinde vakit geçirdiğini, evin heryerini karıştırdığını, her şeye müdahale ettiğini, erkeğin küfür ve hakaret ettiğini, şiddet uyguladığını, tabak ve bardakları fırlattığını, sert ve emrederek konuştuğunu, aşağıladığını, erkek ve annesi tarafından şiddet uygulayarak düğünde takılan altınların alındığını, yaşantısına müdahale edildiğini, kadının çalışarak kazandığı tüm parayı erkeğin aldığını ve kendi ailesine harcadığını, ev eşyalarının kadına aldırıldığını ve şimdiye kadar ödediğini, kıskançlık krizleri ile kadına şiddet uyguladığını, ters ilişkiye zorladığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faiziyle birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının müvekkiline aynen iadesine olmazsa bedelinin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı- karşı davalı kadın vekili karşı davaya cevap dilekçesinde; erkeğin, müvekkiline hakaret ettiğini, şiddet uyguladığını, sadakatsiz davrandığını belirterek karşı davanın reddine, müvekkili lehine aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faiziyle birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

2.Davacı- karşı davalı kadın vekili karşı davaya cevap dilekçesinde; erkeğin, müvekkiline hakaret ettiğini, şiddet uyguladığını, sadakatsiz davrandığını belirterek karşı davanın reddine, müvekkili lehine aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faiziyle birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; asıl davacının iddialarının doğru olmadığını, müvekkilinin evliliğin ilk gününden itibaren kadının kötü söz ve hakaretlerine maruz kaldığını, nikahtan sonra düğünün gecikmesini bahane ederek müvekkiline "Sen şerefsizsin şerefli bir adam olsan düğünü yapardın" gibi hakaretlerde bulunduğunu, düğünden sonra da kadının aşağılamalarına devam ettiğini, müvekkilinden çok para kazanmasını, kendisini lüks bir şekilde yaşatmasını istediğini, müvekkili ağabeyinin yanında çalıştığı için sürekli "Asalak, bir halta yaramıyorsun" şeklinde hitap ettiğini hatta ağabeyinin yanında "Senin şerefsiz kardeşin adam olsa beni tatillere götürür, her şeyde gözüm mü kalır, bu asalağı benim canıma saldınız" şeklinde hitap ederek müvekkilinin erkeklik onurunu ayaklar altına aldığını, tehdit edecek kadar ileri gittiğini, müvekkilinin ailesini istemediğini, ailesini görmesine engel olduğunu, müvekkilinin babasına karşı “O kavat babana söyle bize gelmesin” dediğini, müvekkilinin yüzüne haykırarak annesine “S..tük, o...pu” diye söylediğini, zaman zaman müvekkilinin üzerine yürüdüğünü, yüzünü gözünü tırmalayarak darp etmeye çalıştığını, daha önce evlenip boşandığını müvekkilinden ve ailesinden gizlediğini, kadının ailesinin tehditlerine maruz kaldığını belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faiziyle birlikte 15.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. MAHKEME KARARI