muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/768, Karar No: 2018/561, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/768 E.  ,  2018/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yüzüne karşı 30.12.2014 tarihinde verilen hükmü suça sürüklenen çocuk müdafiin CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra ibraz ettiği 07.01.2015 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13668, Karar No: 2013/12890, Tarih: 26.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13668 E.  ,  2013/12890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı adına kayıtlı olup müvekkiline trafik sigortalı aracın ehliyetsiz sürücü yönetiminde iken karıştığı kazada tam kusurlu olarak 3.kişiye ait araca çarparak hasarladığını, zarar gören hak sahiplerine 3.045'er TL hasar bedelinin ödendiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı 10.5.2011 tarihli mazeret dilekçesi ekinde dava dışı sürücünün 12.4.2011 tarihinde Küçükyalı Polis Merkezinde verdiği ifade örneğini dosyaya ibraz etmiş, duruşmalara katılmadığı gibi yazılı bir cevap da vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 3.045,00 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı sigortalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, ZMSS poliçesine dayanılarak sigortalı aleyhinde açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir. KTK'nun 95/2 maddesi uyarınca sigorta sözleşmesinden veya sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerinden doğan nedenlerle sigortacının tazminat yükümlülüğünün azaltılması ve kaldırılmasına ilişkin

2013/13668

2013/12890

haller sigortacı tarafından 3.kişilere karşı ileri sürülemeyeceğinden sigortacı zarar görene ödeme yaptıktan sonra tazminatın kaldırılması ya da indirilmesini sağlayabileceği oranda kendi sigorta ettirenine rücu edebilecektir. ZMSS Genel Şartlarının 4/c maddesi gereğince de ehliyetnamesiz araç kullanılması halinde de sigortacı 3.kişinin zararını karşıladıktan sonra kendi sigorta ettirenine ödediği miktarı rücu edebilir.

2918 Sayılı KTK'nun 40.maddesinde yer alan "Türk vatandaşları ... Dış ülkelerden aldıkları, cinsi için geçerli sürücü belgeleriyle yabancı ve Türk plakalı araçları ülkemizde kullanabilirler. Bu belgeler ile ülkemizde araç kullanılması esasları yönetmelikte gösterilir." düzenleme ve maddede değinilen Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 88/B maddesine göre yurda dönüşlerinde Türk vatandaşlarının dış ülkelerden aldıkları sürücü belgelerinin eğitim ve sınav şartı aranmaksızın karşılığı veya dengi olan sürücü belgeleri ile değiştirileceği, ancak yurda dönüşten itibaren bir yıl geçtikten sonra değiştirmedikleri takdirde değiştirinceye kadar araç kullanamayacakları öngörülmüştür.

Somut olayda, davacıya trafik sigortalı araç dava dışı Fethi Tevetoğlu yönetiminde iken kazaya karışmıştır. Davacı adı geçen şahsın ehliyetinin bulunmadığını ileri sürerek işbu davayı açmıştır.

Davalı 10.5.2011 tarihli mazeret dilekçesi ekinde gönderdiği sürücü Fethi Tevetoğlu'nun karakol ifadesine dayanarak sürücünün yabancı ülkeden aldığı ehliyetinin bulunduğunu, bu ehliyetin 12.4.2011 tarihinde sürücünün aracından başka eşyalarla birlikte çalındığını bildirmiş; temyiz dilekçesinde de sürücünün 17.10.2008 olay tarihinde Almanya'dan alınma ehliyetinin olduğunu bu ehliyetin 12.4.2011 tarihinde çalındığını ve 11.10.2011 tarihinde çalınan ehliyetin yeniden çıkartıldığını sürücünün Almanya'da yaşadığını, Türkiye'ye kesin dönüş yapmadığını belirtmiştir.

Dosyada sürücüye ait ehliyetlerin tercümesi olmadığı gibi sürücü Fethi'nin Türkiye'ye kesin dönüş yapıp yapmadığ hususu da anlaşılmamaktadır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, dava dışı sürücü Fethi Tevetoğlu'nun 17.10.2008 olay tarihi itibariyle Almanya'dan alınma sürücü belgesinin bulunup bulunmadığı hususunun mercilerinden sorulması, varsa ehliyetinin onaylı bir tercümesinin dosyaya alınması, ayrıca sürücü Fethi'nin olay tarihinde Almanya'da mı Türkiye'de mi yaşadığı, Türkiye'ye

2013/13668

2013/12890

kesin dönüş yapıp yapmadığı, kesin dönüş yapmışsa bunun tarihinin ve Türkiye'ye giriş çıkış tarihlerinin yetkili merciler nezdinde araştırılması, olay tarihinde yabancı ülke ehliyetinin bulunması ve Türkiye'ye kesin dönüş yapmadığının saptanması halinde davanın reddine, olay tarihi itibariyle ehliyetinin olmaması ya da yabancı ülke ehliyeti olsa bile kaza tarihinden geriye doğru sürücünün en az 1 yıl önce Türkiye'ye kesin dönüş yapmış olması ve bu tarihten itibaren sürücü belgesini bir yıl içinde Türkiye'de denk bir sürücü belgesiyle değiştirmediğinin anlaşılması halinde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nun temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 26.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/45410, Karar No: 2016/7702, Tarih: 31.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45410 E.  ,  2016/7702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin hiçbir geçerli ve haklı neden yok iken feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, Kayıp Önleme Departmanı tarafından müşterilere tahsis edilen puan toplama kartlarının (.... Clup Kart, .... Kurumsal Kart ve .... Clup Kart) kart hareketlerinin takibi neticesinde gerçeği yansıtmayan bazı usulsüz kart işlemleri olduğu tespit edildiği, belirtilen puan toplama kartlarının müşterilere yaptıkları akaryakıt karşılığında puan toplayarak indirim elde etmelerini sağlamaya ve böylelikle sadakatlerini temin etmeye yönelik kartlar olup bu kartların tahsis edildikleri müşteriler tarafından kullanılmasının esas olduğunu, ancak incelenen kart hareketlerinden puanların müşterilerce yapılan akaryakıt alışverişleri neticesinde değil fakat kişilere yapılan akaryakıt satışları karşılığında bizzat bir grup benzin istasyonu çalışanı tarafından kartlara usulsüz yükleme yapılmak suretiyle toplandığı, hatta dosya içeriğinde yazılı beyanı ile hiçbir indirim kartı olmadığı ve indirimli alışveriş yapmadığını beyan eden .... adlı firmaya oluşturulan kart ile dahi bu çalışanlarca puan toplandığı, bu kartların bu firma dışında da pek çok firma adına puan toplamak için kullanıldığı ve puan toplanan bu kartlar ile de akaryakıt satışı karşılığı indirim yapıldığı ve bu yolla şirketin usulsüz işlemler yapılarak zarara uğratıldığı tespit edildiği, davacının sabit olan bu eylemleri nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan deliller ışığında davalı işverence yapılan fesih işleminin haklı ya da geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25.maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, Kayıp Önleme ve Güvenlik Departmanı tarafından yürütülen araştırma ve bilgi toplama süreci neticesinde müşteri sadakatini sağlamak amacıyla kullanılan .... Clup Kart, .... Kurumsal Kart ve .... Club Kartlarının, kendisi tarafından elde edilerek akaryakıt satışlarında kullanıldığı ve bu yolla haksız menfaat sağlayarak şirketi zarara uğratarak görevini kötüye kullandığı tespit edildiğinden bahisle 4857 sayılı İş Kanununun 25/2 fıkrası gereğince feshedilmiştir.

Her ne kadar somut olayda davacının kendisine haksız bir menfaat temin ettiği ispatlanamamış ise de dosyaya sunulan araştırma ve bilgi toplama belge kayıt inceleme tutanağı, Araştırma ve Bilgi Toplama CCTV Kayıt İnceleme Tutanağı, Araştırma ve Bilgi Toplama ( ABT ) Sonuç raporu ile usulsüz kart kullanım listeleri, kart kulanılan araç sahibi ..... şirketinin yazısı ile davacıya ait .... Kurumsal Kart kayıtları ve fotograflar ile bir kısım işçiden alınan yazılı ifadeler ve tanık beyanlarından; davalı işverence kullanılan sistemde kilitlenmeler olduğu, kartlardaki yüklemeler ile ilgili sorunlar bulunduğu ve bu hususların işverene de bildirildiği, işverenin ise tanık ...'nin beyanlarından anlaşıldığı kadarıyla bu sorunu çözmek için kayıt defteri açtığı, buna rağmen geçmişe dönük kart yükleme işlemlerinin yapıldığı anlaşılmıştır.

Davacının kendisine bir menfaat temin ettiği ispat edilemediğine ve üzerine atılı eylemlerin gerçekleşmesinde davalı işverenin de ihmali davranışlarının bulunması birlikte gözetildiğinde davacının bahsedilen eylemleri sonucu taraflar arasındaki güven ilişkisinin sarsıldığı, iş sözleşmesinin devamının işverenden beklenemeyeceği ve işverence gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayanmamakla birlikte geçerli fesih nedeni oluşturduğu ve davanın bu nedenle reddi gerektiği düşünülmeden karar verilmesi hatalıdır.

Olay nedeniyle işyerinde çalışan 4 işçinin iş sözleşmesi feshedilmiş olup iş akdi feshedilen işçilerden ..... ile ....’un açtığı işe iade davalarında da mahkemece haklı ve geçerli neden bulunmadığından sözü edilen davacı işçilerin işe iadelerine karar verilmiş ise de, Dairemizce belirtilen nedenlerle kararların bozularak ortadan kaldırılmasına, davaların reddine karar verilmiştir (7. HD’nin 2015/20709 ve 2015/21025 E sayılı dosyaları).

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 29,20 TL peşin harçtan yatırılan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 29,20 TL peşin harçtan yatırılan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 957,80 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 31.03.2016 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6756, Karar No: 2008/1537, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6756 E.  ,  2008/1537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan ... mahallesi 1515 ada 24 parsel sayılı taşınmazların İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının ... Başkanlığı ve...Müdürlüğünden,

2-Emsal olarak incelenen aynı taşınmazın satış tarihi itibariyle alıcısını, satıcısını, satış bedeli ve satılan miktarını gösterir tapu kaydının...Müdürlüğünden,

3-Emsal alınarak incelenen taşınmazın bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2006 yılı vergiye esas asgari vergi oranlarını gösterir listenin ... Başkanlığından,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10851, Karar No: 2020/6006, Tarih: 19.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10851 E.  ,  2020/6006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında defter ve belge gizleme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi;

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu bakımından 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde temel cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası olarak düzenlendiği gözetilmeden, temel cezanın 18 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

3-Sanık hakkında 2007 yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi;

3-Sanık hakkında 2007 yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi;

Sanığa yüklenen “2007 yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

4- Sanık hakkında 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi;

Sanık hakkında “2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların mal aldığı firmaların kendisine verdiğini, sahte olduğunu bilmediğini beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yıllarında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

d-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

d-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 19.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16639, Karar No: 2015/20175, Tarih: 22.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16639 E.  ,  2015/20175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hani Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 26/01/2015

Numarası : 2014/73-2015/31

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalının Hani İlçesindeki mermer ocaklarında çalışmak üzere işe girdiğini, bu işin yılın bazı aylarında çalışılmayan bir iş niteliğinde olduğunu, müvekkilinin işe girdiği yıldan itibaren her yılın Mart ayının ilk gününden yılın son gününe kadar çalıştığını, aradaki bir kaç ay ise işin durması nedeniyle çalışmadığını, müvekkilinin işine 12.12.2013 tarihinde son verildiğini, davalı işverence 12.12.2013 tarihinde iş akdi feshedilirken haklı hiçbir nedenin gösterilmediğini, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ve milli bayram çalışma ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilinin 2013 yılında aylık 2.150,00 TL net ücret aldığını, bu paranın bir kısmının aylık maaş olarak bir kısmının ise fazla mesai ücreti olarak ödendiğini, ancak işverenin beyan ettiği resmi ücretin bu tutarın altında olduğunu, davacının çalışma dönemleri boyunca haftanın her günü 12 saat çalıştığını, haftanın 7 günü çalışıp hafta tatili iznini kullanmadığını, tüm çalışma süresi boyunca sadece dini bayramlarda izin kullandığını öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının mermer ocağında çalışmasının kesintisiz ve aralıksız olmadığını, davacının SGK kayıtlarında geçen süreler dışında herhangi bir çalışmasının olmadığını, baskı ile ibraname imzalattırıldığı iddiasını kabul etmediklerini, davacı ile müvekkili şirket arasında imzalanan sözleşme hükümleri gereğince davacı ile 2013 yılı için 1.300,00 TL maaş için anlaştıklarını, muhtemel fazla mesai alacaklarının da aylık ücretin içerisinde olduğunun taraflarca kabul edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacıya ödenen ücretin miktarı ve davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32'nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.