muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2892, Karar No: 2019/4883, Tarih: 27.02.2019

(3) Cumhuriyet savcılığınca madde kapsamına giren suç nedeniyle önödeme işlemi yapılmadan dava açılması veya dava konusu fiilin niteliğinin değişmesi suretiyle madde kapsamına giren bir suça dönüşmesi halinde de yukarıdaki fıkra uygulanır..." şeklindeki düzenlemeyle, soruşturma ve kovuşturma aşamasında, sanığa yapılacak ön ödeme ihtarının usulü, içeriği ve buna uyulması halinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verileceği veya kamu davasının düşeceği açıkça belirtilmiştir.

Yukarıda yer alan düzenlemede, soruşturma veya kovuşturma aşamasında, atılı suçun ön ödeme kapsamında kalması halinde; öngörülen cezanın alt sınırından ve o aşamaya kadar yapılan masraflardan hesaplanacak olan miktarda, ödenmesi veya ödenmemesi halinde hukuki sonuçları da anlatan ön ödeme ihtarı içeren bildirimin, savcılık veya mahkeme tarafından yapılacak tefhim veya tebliğden itibaren, ödeme için Kanun'da öngörülen 10 günlük süre verilmesi suretiyle yapılması gerektiği anlatılmış, ancak bu düzenlemede bu yetkinin adli kolluk amiri veya memuruna devredilebileceğine, bu birimler tarafından yapılabileceğine dair bir düzenleme konulmamıştır. Kanunun bu hususta düzenleme yapmamış olması, adı geçen makamların dışında ön ödeme tebligatı yapması için başkaca hiçbir birime görev ve yetki vermediği anlamına gelmektedir. Buna göre ön ödeme kapsamında kalan suçtan dolayı, yapılacak ön ödeme işlemlerinin bizzat Cumhuriyet Savcısı veya Mahkemece yapılması Kanun'dan kaynaklı bir gerekliliktir.

Somut olayda soruşturma aşamasında, sanığın babasına talimat yoluyla Boğaziçi Polis Merkezi Amirliği’nde yapılan, unsurları bakımından eksik ve geçersiz ön ödeme bildiriminin soruşturma ve kovuşturma şartını yerine getirmediği gözetilmekle, mahkemece TCK'nun 75. Maddesi gereği hakim tarafından bu maddeye göre hesaplanacak ön ödeme tutarının süresi içinde ödenmesinin, tüm sonuçlarıyla birlikte sanığa bildirilmesiyle kovuşturmaya devam edilmesi gerekirken anılan işlem yapılmadan beraat hükmü kurulması,

2- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ile suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2257, Karar No: 2007/2102, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/2257 E.  ,  2007/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle "Mahkemece tespit tarihinden önce oluşturulmuş muhdesatın bulunup bulunmadığı, muhdesat oluşturulmuş ise bunun kimin tarafından, hangi tarihte oluşturulduğu ve muhdesatın cinsi belirlenmek suretiyle kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın reddine; çekişme konusu 115 ada 3 parselin tespit gibi ham toprak vasfı ile davalı Hazine adına tesciline, tespitten önce oluşturulmuş teknik bilirkişi raporunda gösterilen 10-12 yaşlarında 150 adet zeytin ağacının 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesi gereğince davacılara ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hüküm; davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.6.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9401, Karar No: 2014/13896, Tarih: 02.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9401 E.  ,  2014/13896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Turfanda Köyü 106 ada 163, 164 ve 165 parsel sayılı taşınmazların; 26.09.2013 olan değerlendirme tarihinden önce kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadıklarının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadıklarının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadıklarının, özellikle etraflarının meskûn olup olmadığının, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındıkları tarih ve plandaki konumlarının, hangi amaçla plan kapsamına alındıklarının, yerleşim merkezlerine uzaklıklarının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu Turfanda Köyü 106 ada 163, 164 ve 165 parsel sayılı taşınmazların 26.09.2013 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen Bostancık Köyü 542 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 21.09.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu Turfanda Köyü 106 ada 163, 164 ve 165 parseller ile somut emsal alınan Bostancık Köyü 542 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Bostancık Köyü 542 parsel sayılı taşınmazın 21.09.2011 tarihli satışına esas (alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir) akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/13432, Karar No: 2014/17757, Tarih: 15.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/13432 E.  ,  2014/17757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 10.10.1991 tarih ve 1150 sayılı kararıyla 3. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen bölge içerisinde kalan, ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 4094 sayılı parselde yer alan ve tapuda sanık ... adına kayıtlı olan araziye, izin alınmadan betonarme bina inşaatına başlandığının ilgili Koruma Bölge Kurulu görevlilerince tespit edildiği ve Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 06.01.2011 tarih ve 4263 sayılı kararıyla sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, arazi sahibi olan ...'nın üvey oğlu ve binayı yaptıran ... hakkında 15.03.2011 tarihinde Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı ve atılı suçtan mahkumiyetine karar verilip hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulandığı, her ne kadar Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 05.07.2011 tarihinde arazi sahibi olan ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, hakkındaki hüküm kesinleşen sanık ...'un tüm ifadelerinde, davaya konu yapıyı kendisinin yaptığını, bina içerisinde üvey babası ... dahil ailesi ile birlikte ikamet ettiklerini beyan ettiği, ...'nın da 02.02.2012 tarihli celsede benzer beyanda bulunduğu, tüm dosya kapsamından 3. derece arkeolojik sit alanında bulunan araziye izinsiz betonarme bina yapmak suretiyle fiziki ve inşai müdahalede bulunan kişinin ... olduğu ve aynı evde ikamet eden üvey babası ...'nın, ...'un sabit olan eylemine iştirakinin bulunduğunun delillerinin de bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

./.

-2-

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/411, Karar No: 2014/274, Tarih: 20.05.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/411 E.  ,  2014/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ÜSKÜDAR Çocuk Ağır Ceza

Günü : 17.07.2007

Sayısı : 13-201

Çocukların cinsel istismarı suçundan sanık S.. A..'ın 5237 sayılı TCK’nun 103/2, 103/6, 43, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.07.2007 gün ve 13-201 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 29.05.2008 gün ve 1607-5455 sayı ile;

" Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın zincirleme biçiminde kasten işlediği cinsel istismar suçunun neticesi sonucu gerçekleşen ve sorumluluğu için en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gereken 5237 sayılı TCK'nun 103. maddesinin 6. fıkrasındaki suçun ağırlaşmış halinin teselsül edemeyeceği, aynı Kanunun 61. madde hükmüne uygun olarak 103/2-6. maddelerinin tatbiki ile ceza tayin edildikten sonra, 43. madde uyarınca yapılacak arttırımın 103/2. maddesi ile belirlenen ceza üzerinden hesaplanarak 103/6. madde ile verilen cezaya ilave edilmesi suretiyle uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nun 321. maddesi uyarınca bozulmasına, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye göre düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, sanığa 5237 sayılı Kanunun 103/2-6. maddeleri uyarınca tayin olunan 15 yıl hapis cezasına, mahkemenin taktirine uygun biçimde 43. madde uyarınca 2 yıl ilave edilerek 31/3. madde uyarınca 11 yıl 4 ay hapse ve bilahare 62. maddenin tatbiki ile sonuç cezanın 9 yıl 5 ay 10 gün hapis olarak belirlenmesi suretiyle sair usul yönleri usul yasaya uygun olan hükmün düzeltilerek onanmasına" karar verilmiş,

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 05.12.2012 gün ve 292257 sayı ile;

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 05.12.2012 gün ve 292257 sayı ile;

“... 2659 Sayılı Adli Tıp Kanunun 19.02.2003 Tarih ve 4810 sayılı Kanununla değişik 16, 7/f ve 23/B maddelerinin birlikte değerlendirildiğinde, mağdurlarla ilgili olarak basit yada nitelikli cinsel istismar eylemleri sonucunda ruh sağlığında 5237 sayılı TCK'nun 103/6. maddesi kapsamında bir bozulma olup olmadığının tespiti görevinin Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun görevi dahilinde olup, kurulun bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birlikte, tetkik edilecek konunun uzmanı Çocuk Psikiyatrisi bir üye olmak üzere en az dört üyenin iştirakiyle karar vermesi gerektiği halde, Adli Tıp Kanunun 23. maddesinin B bendinin 2. fıkrasının son cümlesindeki 'Şu kadar ki tetkik edilecek konu, ilgili uzman üye hazır bulunmadıkça müzakere edilemez' hükmüne aykırı olarak Çocuk Psikiyatrisi bir üye heyete iştirak etmeksizin veya 2659 sayılı Adli Tıp Kanunun 4810 sayılı Kanununla değişik 24/1. maddesi gereğince çocuk psikiyatrisi bir uzman bilirkişi görevlendirilip olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığında bir bozulma olup olmadığı konusunda rapor almadan, yada çocuk psikiyatrisi uzmanının da olduğu bir rapora dayanılmadan, Ergen Psikyatri uzmanı olan başkan ile iki Adli Tıp Uzmanı ile birlikte Kadın Hastalıkları Doğum Uzmanı, Radyoloji Uzmanı, Ergen Ruh Sağlığı Uzmanı ve Çocuk Cerrahisi Uzmanının iştirakiyle 26.03.2007 tarih ve 1049 sayılı 'olaya bağlı olarak mağdurun ruh sağlığının bozulduğu, durumunun TCK'nın 103/6. maddesine mümas bulunduğuna' dair mütalaasına dayanılarak yazılı şekilde mahkemece hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bu yönden mahkeme hükmünün bozulması, bu nedenle de yapılan itirazın kabulü ile dairenin onama kararının kaldırılması gerekmektedir.

Diğer yandan,mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmuş olması halinde bu ruh sağlığı bozulmasının sürekli ve kalıcı nitelikte olup olmadığının alınan mütalaada belirtilmesi gerektiği hususudur.

Gerek Adli Tıp İhtisas Kurulu gerekse Genel Kurul kararları ile bunları da değerlendiren Yüksek 5.Ceza Dairesinin ve Yüksek Ceza Genel Kurulunun 5237 Sayılı TCK'nun da düzenlenen 103/6. maddesindeki, görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç halinin söz konusu olduğu hallerde mağdurun ruh veya beden sağlığının bozulmasının artırım nedeni olabilmesi için, sürekli ve kalıcı bir hasarın varlığı gerekmektedir. Bu hasarın varlığı ise, doktor raporu ile belirlenecektir. Dolayısıyla bu hususu içermeyen Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu’nun 22.08.2007 tarih ve 3393 sayılı 'mağdurun ruh sağlığının bozulduğu, durumunun TCK'nın 103/6. maddesine mümas bulunduğuna' dair mütalaasına dayanılarak yazılı şekilde mahkemece hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bu yönden mahkeme hükmünün bozulması, bu nedenle de yapılan itirazın kabulü ile dairenin Düzeltilerek Onanmasına kararının kaldırılması gerekmektedir” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince 11.04.2013 gün ve 14998-3120 sayı ile, raporu hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kururulunun 2659 sayılı Adli Tıp Kanunu hükümlerine uygun olarak teşekkül etmemesi nedeniyle onama kararının kaldırılarak hükmün bu nedenden bozulmasına karar verilmiş, raporun kapsamı ile ilgili olan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın kalıcı ve sürekli olup olmadığının belirtilmesi hususundaki itiraz hakkında ise, bu aşamada değerlendirme yapılmasında hukuki yarar bulunmadığından bahisle reddine karar verilerek Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme, çocukların cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın kalıcı ve sürekli olduğunun belirtilmesinin gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı üzerine Özel Dairenin verdiği karar sonucunda incelenmesi gereken bir itirazın bulunup bulunmadığı öncelikli olarak değerlendirilmelidir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın, suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdureyle 4-5 kez cinsel ilişkiye girdiği,

Çocuk Psikiyatrisi olmadan toplanan Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporunda, mağdurenin maruz kaldığı olay nedeniyle durumunun 5237 sayılı TCK'nun 103/6. maddesi kapsamında olduğunun belirtildiği,

Yerel mahkemece sanığın TCK’nun 103/2, 103/6, 43, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin verilen hükmün Özel Dairece düzeltilerek onanmasına karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ise hükme esas alınan raporu düzenleyen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin kanuna uygun olarak teşekkül etmemesi ve ruh sağlığındaki bozulmanın sürekli ve kalıcı olup olmadığı konusunun raporda belirtilmemesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurduğu,

Özel Dairece Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı incelenerek, kanuna uygun olarak teşekkül etmeyen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin mağdurun ruh sağlığının bozulduğunu belirten raporuna dayanılarak hüküm kurulması nedeniyle onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün bozulmasına, ruh sağlığındaki bozulmanın kalıcı ve sürekli olup olmadığının belirtilmesi hususundaki itirazın ise bu aşamada değerlendirilmesinde hukuki yarar bulunmadığından reddine karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümlenmesi için uygulama ve öğretide Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı olarak adlandırılan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı itirazının incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümlenmesi için uygulama ve öğretide Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı olarak adlandırılan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı itirazının incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

5271 sayılı CMK'nun "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi" başlıklı 308. maddesi; "Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz" şeklinde düzenlenmişken, maddeye 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile ;

“ İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir” şeklinde ikinci ve üçüncü fıkralar eklenmiş,

Yapılan değişikliğin gerekçesi ise; “İtiraz üzerine dosyanın kararına itiraz edilen daireye gönderileceği ve itirazın mümkün olan en kısa sürede dairece inceleneceği ve itirazın yerinde görülmesi durumunda dairenin kararını düzelteceği; itiraz yerinde görülmezse dairenin dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna göndereceğinin hüküm altına alınmakta olduğu” şeklinde açıklanmıştır.

Buna göre, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 308. madde uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulması üzerine dosya kararına itiraz edilen daireye gönderilecek, dairece mümkün olan en kısa sürede itirazın yerinde olup olmadığı konusunda inceleme yapılacak ve itirazın tamamen kabulüne veya reddine karar verilebileceği gibi, itirazın kısmen kabulüne de karar verilebilecektir.

Dairece itirazın kısmen kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın yerinde görülmeyen kısmı yönüyle değerlendirme yapılmak üzere dosya Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilecektir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı üzerine Özel Dairece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu raporunun, kurulun kanuna uygun olarak teşekkül etmemesi nedeniyle hükme esas alınamayacağına karar verilerek yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verildiği nazara alındığında, anılan raporun kapsamına yönelik olan ve mağdurenin ruh sağlığının bozulmasının kalıcı nitelikte olup olmadığının belirtilmesi hususundaki itiraz nedeninin, bu aşamada değerlendirilmesinde hukuki bir yarar bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, bu aşamada değerlendirilmesi gerekli bir itiraz ve bu bağlamda uyuşmazlık bulunmadığından itirazın incelenmeksizin iadesine, itirazın Özel Dairece kabul edilerek yerel mahkeme hükmünün bozulmuş olması ve bozma nedeni ile tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanığın tahliyesine, infaza başlanılmış olması halinde infazın durdurulmasına, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için yazı yazılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Ceza Genel Kurulunca incelenmesi gereken bir itiraz bulunmadığından itirazın İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2- İtirazın Özel Dairece kabul edilerek yerel mahkeme hükmünün bozulmuş olması ve bozma nedeni ile tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanığın TAHLİYESİNE, infaza başlanılmış olması halinde İNFAZIN DURDURULMASINA, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu olmadığı takdirde derhal serbest bırakılması için YAZI YAZILMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2014 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13712, Karar No: 2020/496, Tarih: 16.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/13712 E.  ,  2020/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan T.C. ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 01.03.2008 tarihinden 14.06.2013 tarihine kadar asıl işveren davalının alt işvereni olan davalı şirket bünyesinde ilaçlama personeli olarak aralıksız çalıştığını, iş akdine bildirimsiz ve tazminatsız olarak son verildiğini, yıllık izin ücretlerinin de ödenmediğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacaklarının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili dava şartı yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmesini, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının müvekkili belediyenin işçisi olmadığını, hak edişlerin hazırlanması aşamasında yüklenici tarafından çalıştırılacak personele ödenecek olan kalemlerin hesaplanmış olduğunu ve ihale yaklaşık maliyet hesabında dava konusu edilen bedeller göz önünde tutulmak suretiyle yükleniciye hak ediş olarak ödenmiş olduğunu, davacının 10 gün işe mazeretsiz şekilde gelmediğinin diğer davalı şirket tarafından tespit edildiğini bu hususun ihtarname ile davacıya tebliğ edilerek iş akdine son verildiğini, ihale sonrasında imzalanan sözleşme gereği sorumluluğun yüklenicide bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde davacının 2008-2013 yılları arasında müvekkili şirkette belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, davacının 03.06.2013 tarihinden itibaren hiçbir mazeret bildirmeksizin işi terk ettiğini, 14.06.2013 tarihinde Antalya 12. Noterliğinin ... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile fesih bildiriminde bulunulduğunu, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı T.C. ... vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. Antalya Büyükşehir Belediyesi'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.