muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15571, Karar No: 2013/11803, Tarih: 18.06.2013

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. Olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmalı, incelemeli ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen ve var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, dava konusu haberde “Akit, taciz ve şantaj iddialarının başlamasına yol açan ve Baykal ile İklim Bayraktar arasında geçen şok telefon görüşmelerinin kayıtlarına ulaştı” ifadeleri altında ulaşıldığı bildirilen kayıtlardan aktarıldığı iddia olunan görüşme içeriklerine yer verilmiş bulunmasına karşın, davalıların söz konusu telefon dinleme kayıtlarını dosyaya ibraz edemedikleri, davacı tarafından dosyaya ibraz olunan İstanbul C.Başsavcılığının 2011/1657-605 soruşturma esas sayılı iddianamesi içeriğinden, haberde anlatılan tarzdaki diyaloğun davacı ile ... arasında geçmediği, ... isimli kişinin, telefonlarının dinlendiğini düşündüğü... isimli kişiye, davacının ismini kullanarak aralarında geçtiğini iddia ettiği olayları anlattığı, soruşturma kapsamında başvurulan ifadesinde de iddialarını tekrar ettiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu haberde bahsi geçen diyaloğun dava dışı iki kişi arasında geçmiş bulunmasına karşın davacının telefon görüşmesi kayıtlarından elde edilmiş gibi aktarılması nedeni ile haber görünür gerçeğe uygun olmayıp davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmaktadır.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 18/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5104, Karar No: 2019/5031, Tarih: 09.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5104 E.  ,  2019/5031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde; 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, kötüniyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir. Suça sürüklenen çocuğun ve temyiz dışı diğer suç ortaklarının, kötüniyetli sanık Orhan Cengizhan’dan aldıkları parayı kazanç müsaderesine konu olmak üzere adli makamlara teslim ettiklerine dair bir bilginin bulunmaması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden anılan maddenin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve ayrıca iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle işlendiği sabit olmasına karşın suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nun 61/5. maddesine aykırı olarak TCK'nun 168/1. maddesinin aynı Yasa'nın 31/3. maddesinden önce uygulanmış olması ise sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8114, Karar No: 2013/11994, Tarih: 23.09.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8114 E.  ,  2013/11994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.04.2008 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, davalı tarafından işletilen maden ocağındaki faaaliyet nedeni ile evinin hasar gördüğünü belirterek, zararının giderilmesini istemiştir.

Davalı, davacının mülkiyet hakkının bulunmadığını, meydana gelen zararın kendi faaliyetinden kaynaklanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu yapının bulunduğu taşınmazın 13.12.2011 tarihli bilirkişi raporu uyarınca 3303 sayılı ... Havzasındaki Taşınmaz Malların İktisabına Dair Kanun kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

3303 sayılı ... Havzasındaki Taşınmaz Malların İktisabına Dair Kanun'un 3. maddesinde ''Bu Kanuna göre tespit ve tescil edilen taşınmaz malların sahipleri; madenler üzerinde herhangi bir hak iddia edemezler, işletme ve arama hakları yoktur, maden işletmeciliği sebebiyle meydana gelen zararlardan dolayı bir hak ve tazminat talep edemezler.

Madenleri işleten kurum veya tahsis sahiplerinin arama ve işletme hakları aynen devam eder, iş ve emniyet sahaları ile bu sahaların uzantısı içinde mevcut her türlü yeraltı ve yerüstü tesisleri aynen muhafaza edilir. Bu Kanuna göre tespit ve tescil edilen taşınmaz malların sahipleri, mülkiyet hakkına dayanarak bu konularda bir hak ve tazminat iddiasında bulunamazlar.

Bu hususlar tapu sicilinin beyanlar hanesinde gösterilir.'' hükmüne yer verilmiştir.

Bu itibarla, anılan kanun maddesi uyarınca tapu kayıt maliklerinin dahi maden işletmeciliği sebebiyle meydana gelen zararlardan dolayı bir hak ve tazminat talep etme hakları bulunmadığından, davacının şahsi hak iddiasına dayalı olarak taş kömürü havzasında bulunan yapısında oluşan zararın tazmini için açtığı davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 23.09.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12365, Karar No: 2014/9362, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/12365 E.  ,  2014/9362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2011/528-2013/519

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret zammı farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi ve güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, sürekli fazla çalışmasına ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini iddia ederek, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve ücret farkı alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.. B.. vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Özel Güvenlik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ücret zammı talebinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenmesi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu’nun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dâhil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dâhilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün, 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanunu’na İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliği’nin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmi dört saat içinde kesintisiz on iki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün, 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün, 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda davacının fazla çalışma alacağı, tanık beyanlarına göre, haftanın 6 günü 07.30-16.30 arasındaki günlük 9 saat mesaide 0,5 saat ara dinlenmesi düşülerek davacının günde 1 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının tanık beyanına göre belirlenmesine rağmen mahkemece takdiri indirim yapılmamıştır.

Davacının günlük 9 saatlik çalışmasına göre mahkemece, ara dinlenmesinin 1 saat yerine 0,5 saat düşülmesi ve fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücretinin tanık beyanına göre belirlenmesine rağmen takdiri indirim yapılmaması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 24.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11520, Karar No: 2019/15504, Tarih: 10.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11520 E.  ,  2019/15504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan T.C. ... ve ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Elek. Tic. Sanayi Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin davalı işyerinde hizmet akdi ile 01.04.2002-31.03.2012 tarihine kadar çalıştığını, işverenin iş akdini 31.03.2012 tarihinde haksız olarak feshettiğini, müvekkilinin kaloriferci-hizmetli görevlisi olarak çalıştığını,iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı,ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili alacağı, yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle husumet itirazlarının bulunduğunu ve T.C. ... yönünden davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkının bulunmadığını zira davacının hizmet alımı usulü ile okulların açık olduğu dönemde mevsimlik olarak çalıştığını, savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde;davacı 23.09.2005 tarihinden 31.03.2012 tarihine kadar ... Yatılı Bölge Okulu T.C. ... ile sürekli alt işveren ilişkisi içinde temizlik ihalesini alan şirketler üzerinden olduğu, bu durumda, kanunun ve Yargıtay’ın kararlarında belirttiği, işyeri devrinin davacının çalışma şeklinde mevcut olduğu, davacının çalıştığı yer aynı kalmakla birlikte sürekli ihaleleri alan şirketlerin değiştiği, tanık anlatımları esas alanarak 01 Ocak ve 15 Haziran arası dönemlerde davacının yaptığı kalorifer yakma işinde yaklaşık 2 ayda 27 saatlik fazla çalışma saati dikkate alınarak geri kalan aylarda ise haftada 9 saat baz alınarak fazla çalışmanın hesabı yapıldığı,tanık beyanları ile genel tatilde çalışıldığı anlaşıldığı gerekçesi ile kıdem tazminatı,fazla mesai ücreti,genel tatil ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... ve davalı ... Temizlik İnş.Tur. Gıda Elek. Tic. Sanayi Limited Şirketi temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ...’nın tüm, dahili davalı ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Elek. Tic. Sanayi Limited vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... ve davalı ... Temizlik İnş.Tur. Gıda Elek. Tic. Sanayi Limited Şirketi temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ...’nın tüm, dahili davalı ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Elek. Tic. Sanayi Limited vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta;mahkemece ara karar ile alt taşeron firmaların dahili davalı olarak davaya dahil edilmelerine karar verilmiş ve davacı tüm alt işveren firmalara dahili dava dilekçesi tebliğ ettirmiştir. Asıl işverenler ile alt işverenler arasında zorunlu dava arkadaşlığı değil ihtiyari dava arkadaşlığı olduğundan ve dahili dava yoluyla davada taraf sıfatı kazanılamayacağından ... Temizlik İnş. Tur. Gıda Elek. Tic. San. Ltd. Şti. hakkındaki davanın bu nedenle reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8502, Karar No: 2008/5976, Tarih: 28.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/8502 E.  ,  2008/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4.Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.2.2007
Yargıtay — Esas No: 2012/3472, Karar No: 2013/2807, Tarih: 20.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3472 E.  ,  2013/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ..... A.Ş. vd. aleyhine 22/04/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan ..... A.Ş. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalılardan .... A.Ş'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan .... A.Ş'nin diğer temyiz itirazlarına gelince:

a) Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılardan ... A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın 8 yaşındaki desteklerine çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuşlar, dava devam ederken davalı sürücü ... hakkındaki dava ile maddi tazminat taleplerini atiye terk ettiklerini beyan etmişlerdir. Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; maddi tazminat talebi ile davalılardan ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat talebinin ise, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli

olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda;

olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda;

Olay tarihi, kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

b) Dosya kapsamından, maddi tazminat talebi hakkındaki talebin atiye terk edilmesi nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olmasına rağmen davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmaktadır.

Karar gününde yürürlükte bulunan Avuktlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1. maddesi uyarınca; "...davanın açılmamış sayılmasına; delilerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce karar verilmesi durumunda, Tarifede yazılı ücretin

yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonraki aşamada ise tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez. " şeklindeki düzenleme nedeniyle Mahkemece, davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) bentlerinde gösterilen nedenlerle davalılardan .... A.Ş yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalılardan .... A.Ş'nin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.