muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3852, Karar No: 2017/1365, Tarih: 08.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/3852 E.  ,  2017/1365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat ve tespit davaları sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 02.02.2015 tarih ve 2014/3311E., 2015/463 K. sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davalarda davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, asıl davada davalı şirketle aralarında 2007 tarihli hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, davalı şirketin ihale şartnamesinin 26.3.1 maddesini yanlış yorumlaması nedeniyle müvekkili şirketin işçilerine fazla ücret ödediğini ileri sürerek, ödenen bu fazla ücretin tespiti ile 10.000,00 TL maddi zararın davalı şirketçe tazminine, zararın meydana geldiği tarihten itibaren ticari faiz uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 03.12.2012 tarihinde talep miktarını 332.075,36 TL yükselterek davasını ıslah etmiştir. Birleşen 2013/34 E. sayılı dava ile meydana gelen zararın meydana geldiği tarihten dava tarihine kadar olan 161.379,94 TL faizinin davalıdan tahsilini, birleşen 2010/ 568 E. sayılı dosya ile de ihale şartnamesine göre müvekkili şirketin işçilerine ödemesi gereken ücretlerin hesabında SSK işveren payının hesaplamaya dahil olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, davaların reddini istemiştir.

Mahkemenin, 10.10.2013 tarih ve 2011/480 E., 2013/299 K. sayılı ilamı ile asıl davada 10.000,00 TL'lik tazminat talebinin kabulüne, 28.09.2011 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacının ıslahla talep ettiği 322.075,36 TL'nin davalıdan tahsiline, birleşen 2013/234 Esas sayılı dosya bakımından talebin 161.379,94 TL üzerinden davalıdan tahsiline, birleşen 2010/568 Esas sayılı dosyası bakımından ise tespit davasının kabulüne dair kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 02.02.2015 tarih ve 2014/3311E., 2015/463 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26479, Karar No: 2014/10417, Tarih: 06.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26479 E.  ,  2014/10417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.09.2013

NUMARASI :Esas no:2012/649 Karar no:2013/658

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve davacı-davalı (koca) yararına hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı (koca) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.05.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/20404, Karar No: 2017/9150, Tarih: 29.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/20404 E.  ,  2017/9150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde kalıp ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa etmesi üzerine iş sözleşmesinin sona erdiğini, fazla çalışma yapmadığı gibi tatillerde de çalışmadığını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafça iş sözleşmesinin istifa ile sona erdiği savunulsada bu hususun ispatlanmadığı buna göre davacının ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca gibi fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığı gibi bir kısım genel tatil ve hafta tatillerinde de çalıştığını ileri sürüp alacak talep etmiş, davalı ise davacı iddialarının doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı, ayda 3 pazar günü çalıştığı, yine bır kısım genel tatillerde de çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacı da olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Dinlenen davacı tanıklarının davalı işverene karşı aynı nedenlerle dava açtığı ve davacı ile menfaat birliği içinde oldukları bu nedenle beyanlarına itibar edilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu durum gözetilerek söz konusu taleplerin davalı tanıklarının beyanlarına göre değerlendirilmesi gerekirken işverenle husumet içinde olan davacı tanıklarına itibar edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- 6100 sayılı HKM'nın 25. maddesine göre Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz.

Mahkemece bu durum gözetilerek söz konusu taleplerin davalı tanıklarının beyanlarına göre değerlendirilmesi gerekirken işverenle husumet içinde olan davacı tanıklarına itibar edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- 6100 sayılı HKM'nın 25. maddesine göre Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz.

Davacı taraf dava dilekçesinde günlük ücretinin net 80,00 TL. aylık ücretinin ise net 2.400,00 TL. olduğunu iddia etmişken Mahkemece aylık ücretin net 85,00 TL. olarak kabul edilmesi 6100 sayılı HMK'nın 25. maddesine aykırı olup ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15, Karar No: 2008/59, Tarih: 25.03.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/6-15 E., 2008/59 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/6-15 E., 2008/59 K.**

**- CEZALARDAN İNDİRİM

- DEĞER AZLIĞI İNDİRİMİ

- HIRSIZLIK

- MALIN DEĞERİNİN AZLIĞI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 3 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 150 ]

**"İçtihat Metni"**

Temyiz eden: Sanık müdafii, katılanlar vekili ve o yer C.savcısı Yağma suçundan sanık Ö.... A.....’nın eylemi sabit görülerek 5237 sayılı TCY.nın 149/1-a-b-d, 35/2, 150/2, 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında 53. maddenin uygulanmasına, suçun işlenmesinde kullanılan kar maskesi ve kurusıkı tabancanın 54. madde uyarınca zoralımına ilişkin Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesince 11.05.2006 gün ve 71-233 sayı ile verilen kararın sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 17.04.2007 gün ve 19683-4833 sayı ile;

“5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “

“malın değerinin azlığı”

” kavramının, 765 sayılı TCY.nın 522. maddesindeki “

“hafif”

” ve “

“pek hafif”

” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “

“değerin azlığının”

” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu; bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar (örneğin; birkaç meyve veya ekmek, yiyecek, bir-iki defter, kalem veya sigara, bira ve benzeri), değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda sanığın yağmalamak istediği para veya diğer değerli eşyayı bu yöndeki iradesini açıklayarak sınırlamadığı, sanığın soruşturmadaki savunmalarında, amacının yakınan H....’nın “

“parasına konmak olduğunu”

” açıklaması ve katılanın, sanığın, kolundaki bilezikleri çıkarmaya çalıştığı yönündeki anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, kalkışma aşamasında kalan eylemde uygulanması olanağı bulunmadığı gözetilmeden koşulları oluşmadığı halde, 5237 sayılı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması”

” isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 12.07.2007 gün ve 78-99 sayı ile;

“Sanık, katılan H.... K....’ın bağırması neticesinde olay yerine gelenlerin müdahalesi sonucunda henüz eylemini tamamlamadan yakalanmıştır. Sanığın katılanın evinden ya da katılandan neleri yağmalayacağı bilinmemektedir. Tamamlanmayan bir eylemde sanığın hangi değerdeki mal ya da para üzerinde yağma suçunu işleyeceğinin tespiti mümkün değildir.

Somut olayda sanık, katılanın bileziklerini çıkarmaya çalışmış ise de bileziklerden kaç tanesini almak amacıyla hareket ettiği noktasında varsayımlardan öteye tespit yapmak mümkün değildir. Kaldı ki sanığın eylemini tamamlama şansı bulunması halinde “

“çoğunu alabilme olanağı varken değer olarak daha az şeyi alma”

Somut olayda sanık, katılanın bileziklerini çıkarmaya çalışmış ise de bileziklerden kaç tanesini almak amacıyla hareket ettiği noktasında varsayımlardan öteye tespit yapmak mümkün değildir. Kaldı ki sanığın eylemini tamamlama şansı bulunması halinde “

“çoğunu alabilme olanağı varken değer olarak daha az şeyi alma”

” durumunda olmayacağını da bilmek mümkün değildir. Zira aksi durumun kabulü halinde sanığın, katılanın kolundaki bileziklerden birini alarak olay yerinden kaçmış olması halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 150/2. maddesinin uygulanması mümkün olacaktır.

Bu nedenle çokluk/azlık kavramına ilişkin tespit yapma imkanı bulunamayacağına göre “

“kuşkudan sanık yararlanır”

” ilkesi gereğince sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 150/2. maddesinin uygulanması gerektiği kanaatine ulaşılmıştır.

Her ne kadar yağma suçunda değer azlığı indirimi uygulandığında yağma eylemine verilecek cezanın zaman zaman hırsızlık suçundan verilecek cezadan daha az olmasının kanun koyucunun amacına ters düştüğü savunulabilir ise de, bu gerekçenin de 5237 sayılı TCK.nun 150/2. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği anlaşılmıştır”

” gerekçesiyle önceki hükümde oyçokluğuyla direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii, katılanlar vekili ve o yer C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay C.Başsavcılığının “

“bozma”

” istekli 28.12.2007 gün ve 271923 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Oluşa uygun kabule göre, olay tarihinde sanık Önder’in, 07.03.2006 tarihinde uzaktan akrabası olan mağdur H....’nın evine giderek, başında tanınmamasını sağlayacak şekilde kar maskesi ve elinde kurusıkı tabanca olduğu halde kapıyı çaldığı, kapıyı açan mağdura tabanca ile vurarak içeriye girdiği, yere düşen H....’yı burada dövmeye başlayıp evin giriş kapısını arkasından kapattığı, ayrıca bu sırada H....’nın kolundaki altın bilezikleri çıkarmaya çalıştığı, boğuşma sırasında H....’nın sanığın kafasındaki kar maskesini çıkarınca kim olduğunu anladığı, bu esnada H....’nın kayınvalidesi olan H.....’nin de onların yanlarına geldiği ve gelinini sanığın elinden kurtarmak istediği ve yardım için bağırınca sanığın, “

“seni de öldürürüm”

” deyip üzerine geldiği ve iterek onu da yere düşürdüğü, boğuşma esnasında bir fırsatını bulup kapıyı açan H....’nın ve H.....’nin seslerini duyan ve aynı apartmanda komşuları olan tanıklar F....ve Ş....’in, H....’nın evinin içerisine girip sanığı burada yakaladıkları, eylemlerinin bir bütün halinde önceden yaptığı plan dahilinde yakınanların evlerinde bulunduğunu sandığı para ve değerli eşyaları almaya yönelik olduğu sanığın kısmi kabule dayalı anlatımları, tanık beyanları, olay tutanakları, doktor raporları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Sanığın, yağma suçuna kalkışma eyleminin sabit olduğu konusunda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yukarıda ayrıntıları açıklanan olayda çözümlenmesi gereken hukuki uyuşmazlık, sanığın eyleminin kalkışma aşamasında kalması karşısında, hakkında, “

“çalınan malın değerinin azlığı”

” halinde cezadan indirim öngören 5237 TCY.nın 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

5237 sayılı TCY.nın 150/2. maddesinde; “

“Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilir”

” hükmü yer almakta iken, anılan hüküm, 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasanın 17. maddesi ile; “

“Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.”

” şeklinde değiştirilmiştir.

Maddenin ilk hali ile yağma suçlarında, konu değerin azlığı nedeniyle yargıca, cezada indirim yapma mecburiyeti getirilmiş, daha sonra yapılan değişiklikle ise bu mecburiyet kaldırılmış ve indirim yapıp yapmama konusunda takdir yetkisi tanınmıştır.

Madde yağma suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. Değer azlığı ile Yasa Koyucu tarafından neyin kastedildiği, duraksamaları önleyecek biçimde açıklığa kavuşturulmamış, rakamsal bir sınırlandırma getirilmemiş ve fakat yargıca, yargılama konusu maddi olayla ilgili olarak takdir ve değerlendirme yetkisi tanınmıştır. Yargıç, gasp edilen veya gasp edilmeye kalkışılan şeyin değerinin azlığını ceza indirimi yapmakla değerlendirebilecektir.

Bu nedenle, 5237 sayılı Yasanın 150/2. maddesinin uygulanmasında, 765 sayılı TCY.nın 522. maddesinde öngörülen “

“hafif”

” ya da “

“pek hafif”

” kavramlarıyla irtibatlı bir yoruma girilmemeli, Yargıtay’dan, anılan maddenin uygulanması sürecindeki içtihatlarına paralel şekilde, yıllık değer ölçülerini belirlemesi beklenmemelidir.

Yargıç, bu değerlendirmenin yanı sıra her somut olayda, olayın özelliklerini dikkate alacak, 5237 sayılı TCY.nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere, “

“işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı”

” olacak şekilde ceza adaletini sağlayacaktır. Görüldüğü gibi, madde ile getirilen sistem, sadece malın değerinin objektif ölçütlere göre belirlenerek cezadan indirim yapılmasından ibaret değildir. Olayın özelliği her olayda değerlendirmeye konu edilecek, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek indirim yapıp yapmama konusunda takdir kullanılacak ve maddenin uygulanıp uygulanmamasına ilişkin gerekçe kararda gösterilecektir.

Buna karşılık maddenin uygulanmasındaki en önemli ölçüt, kuşkusuz değer ölçüsüdür. Ölçüye konu edilmesi gereken değer ise, fiilen gasp edilen olmayıp, eylem kastına dahil edilen olmalıdır. Bu değerin ise “

“indirim yapılmasını”

” haklı saydıracak düzeyde az olması gerekmektedir.

Buna karşılık maddenin uygulanmasındaki en önemli ölçüt, kuşkusuz değer ölçüsüdür. Ölçüye konu edilmesi gereken değer ise, fiilen gasp edilen olmayıp, eylem kastına dahil edilen olmalıdır. Bu değerin ise “

“indirim yapılmasını”

” haklı saydıracak düzeyde az olması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, her ne kadar yağma suçu kalkışma aşamasında kalmış ise de olayın özelliği nazara alındığında, mağdura ait ne bulursa alma kastı ile hareket eden sanık hakkında, yalnızca eylemin kalkışma aşamasında kalması nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması kabul edilemez.

Nitekim sanık, 08.03.2006 tarihinde Sulh Ceza Hakimi tarafından müdafii de hazır olduğu halde yapılan sorgusunda, “

“mağdur benim teyzemdir, ben pazarcılık ile geçinirim, ancak daha fazla paramın olmasını ister idim. Teyzemin de maddi durumunun iyi olduğunu biliyordum. Amacım gidip teyzemin paralarına konmak idi …

…” şeklindeki beyanı ile kastının, elde edebileceği her şeyi almak olduğunu açıkça ortaya koymuştur.

Yerel Mahkemece, “

“çokluk/azlık kavramına ilişkin tespit yapma imkanı bulunmayacağına göre kuşkudan sanık yararlanır”

” gerekçesine dayanarak, sanığın cezasından indirim yapması, dosya kapsamındaki kanıtlara ve yasaya aykırı olup, isabetsizdir.

Bu itibarla Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Kurul Üyesi ise, “

“Yerel Mahkemenin direnme gerekçeleri isabetli olup, bu nedenle hükmün onanmasına karar verilmelidir”

” görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, 25.03.2008 günü oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8249, Karar No: 2016/8943, Tarih: 13.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8249 E.  ,  2016/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Hukuk ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 18.07.2014 tarihli dilekçe ile; davalıya ait aracın şirketleri tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalandığını, anılan aracın dava dışı sürücü 18 yaşından küçük ...'ın ehliyetsiz araç kullanması sonucu sebebiyet verdiği kaza nedeniyle zarara uğrayan üçüncü kişiye ödedikleri 19.445,00.-TL'nin davalıdan tahsil edilebilmesi için ... İcra Müdürlüğünde başlattıkları icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek itirazın iptali, takibin devamı, icra inkar tazminatı istemleriyle ... Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmışlardır.

... 17. Asliye Hukuk Mahkemesi, "...kazanın ... ilçesinde meydane geldiği, davalınında ...'ta ikamet ettiği, davalının süresinde yetki itirazında bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi ise "...davalıların icra takibinde yetki itirazında bulunmayıp ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesinde yetkiye itiraz ettikleri, böylelikle icra dairesinin yetkisini zımnen kabul ettikleri, İİK'nın 50. madddesi uyarınca itirazın iptali davasını görmeye yetkili mahkemenin icra takibinin yapıldığı ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu ..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dosya kapsamından; davacının, ... 7. İcra Müdürlüğünde ilamsız icra talebinde bulunduğu, davalının borca itiraz ettği, takibin durduğu, davalının ... ilçesinde ikamet ettiği, kazanın ... ilçesinde meydana geldiği, davacı şirketin merkezinin ... olduğu, davalının eldeki dosyada süresinde yetki itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nın 50. madddesi uyarınca icra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesi halinde itirazın iptali davasını görmeye yetkili mahkeme icra takibinin yapıldığı yer asliye hukuk mahkemesidir. Somut olayda; davalılar icra takibinde yetki itirazında bulunmadıklarına göre, uyuşmazlığın ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1440, Karar No: 2019/2507, Tarih: 11.04.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/1440 E.  ,  2019/2507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş, miktar itibarıyla duruşma istemi yerinde görülmeyip, dosya üzerinde inceleme yapılarak, gereği konuşulup, düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacının dava dışı ... ’ın kullandığı krediye kefil olduğunu, kredi borcunun ödenmemesi üzerine öncelikle davalılardan ...’nin Diyarbakır 3. İcra Müdürlüğü’nün 2008/7755 E. sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibi başlattığını, 23/05/2014 tarihine kadar bu dosyaya davacının döner sermaye ve maaşından 12.614,15.-TL kesinti yapıldığını, dosya borcunun halen kapanmadığını, söz konusu kredi borcuna ilişkin davalı ...Ş.’nin de Diyarbakır 8. İcra Müdürlüğü’nün 2010/9676 E. sayılı dosyası ile takip başlattığını, davacının döner sermaye ve maaşından 23.05.2014 tarihine kadar icra dosyasına toplam 5.726,46.-TL kesinti yapıldığını, ayrıca bu dosya borcuna istinaden davalı vekili Av. ... ’e 22/09/2011 tarihinde 5.300.-TL elden ödeme yaptığını, ancak dosya borcunun henüz kapanmadığını, davacının söz konusu krediden sorumlu olduğu miktarın 8.697.-TL olmasına rağmen, toplam 23.640,61.-TL ödeme yaptığını, halen de davacıdan yapılan kesintinin devam ettiğini belirterek, davacının fazladan ödediği miktarın tespit edilerek davacıya iadesi ile davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.S. Bağlar ... Kooperatifi vekili, Diyarbakır 3. İcra Müdürlüğü’nün 2008/7755 E. sayılı dosyası ile davacının hesabından toplamda 13.886,36.-TL kesinti yapıldığını, fazladan kesilen 512,01.-TL’nin 08/07/2014 tarihinde borçluya iade edilerek dosyanın işlemden kaldırılması taleplerini UYAP üzerinden icra dairesine gönderdiklerini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının, davalı ...'na olan borcunun devam ettiği, takibin derdest olduğu, iadesi gereken bir meblağ bulunmadığı, diğer davalı kooperatif tarafından yürütülen icra takibinde fazla tahsilatın iade edildiği, başkaca iade edilmesi gereken bir alacağın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.