muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9560, Karar No: 2017/3458, Tarih: 26.04.2017

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı ... vekili ve davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddine,

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, mirasta denkleştirme istemine ilişkindir.

Murisin çeyiz veya kuruluş sermayesi vermek ya da bir malvarlığını devretmek veya borçtan kurtarmak ve benzerleri gibi karşılık almaksızın altsoyuna yapmış olduğu kazandırmalar aksi muris tarafından açıkça belirtilmiş olmadıkça, denkleştirmeye tabidir (TMK m. 669/2). Yapılan kazandırmanın miras payına mahsuben olmadığını kanıtlama yükümlülüğü, kazandırmadan yararlanan altsoya düşer.

Denkleştirme davası, taksim yapılana kadar zamanaşımına tâbi olmadan her zaman açılabilir (11.11.1969 t. 2862/5059 s. YİBK). Taksim yapılmış ise taksim tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımına tabidir.

Somut olaya gelince, murise ait mirasçılık belgesinden davacılar ve davalının muris ...'in mirasçıları olduğu görülmektedir.

Dosya içerisindeki toplanan delillere göre, Temmuz veya Ağustos 2009 tarihinde murise ait... şubesinden çekildiği iddia edilen 38.000,00 TL miktarındaki paranın çekilerek davalı ...'e verildiğine dair delil bulunmamasına rağmen, mahkemece iddia edilen 38.000,00 TL'nin tereke toplamında kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılan tahkikat aşamasında dinlenen tanık beyanlarından ve toplanan delillerden, muris ...'in cenaze masraflarının davalı ... tarafından karşılandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı ...'e murisin cenazesinde yaptığı masrafları ve yapılan giderleri ispatlayacak belge ve delillerini sunması için uygun bir süre verilmesi, bu tür bir delil sunulamaması halinde ise yörede cenaze giderleri olarak yapılan muhtemel giderlerin mahkemece araştırılarak, bilirkişi marifetiyle hesaplattırılmak suretiyle, davalı ...'in de kabul ettiği üzere uhdesinde bulunan ve muris tarafından kendisine verilen ve murisin vefatından önce ... Bankası nezdinde bulunan iki farklı hesaptan 16.09.2009 tarihinde çekildiği dosya içerisindeki delillerden anlaşılan 23.317,03 TL ve 35.160,22 TL olmak üzere toplam 58.477,25 TL'den mahsup edilmesi gerekir.

Ayrıca, dosyada onaysız fotokopisi bulunan ... Yayladağ şubesinden... havale edilen 3.000,00 TL'nin kime ait hesaptan havale edildiğinin araştırılarak davalı ... tarafından havale edildiğinin anlaşılması halinde, davalı ...'e murisin İsmet Bayatoğlu'na bu miktarda borcu olduğunu ispatlayacak belge ve delillerini sunması için imkan vererek, murisin gerçekten... 3.000,00 TL borcu olduğu ve banka havalesi ile gönderilen 3.000,00 TL'nin bu borcun ifası için davalı tarafından gönderilmiş olduğunun tespit edilmesi halinde bu miktarında davalı uhdesinde bulunduğu anlaşılan 58.477,25 TL'den mahsup edilerek davacıların mirasta denkleştirme talebine konu miktarın belirlenmesi gerekirken, mahkemece eksik araştırma ve inceleme neticesinde yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı ... vekili ve davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2571, Karar No: 2020/5147, Tarih: 29.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/2571 E.  ,  2020/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte Belge Kullanma

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıklar hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen beraat hükümleri nedeniyle vekalet ücreti verilmesine yönelik sanıklar müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yüzüne karşı verilip tefhim edilen hükümlerin sanıklar müdafii tarafından, yasal süresi geçtikten sonra 24/04/2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

29/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5107, Karar No: 2020/14391, Tarih: 03.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/5107 E.  ,  2020/14391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi birleşen davanın davacısı ... Temizlik Organizasyon ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Türkiye İş Kurumu vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 4857 sayılı İş Kanununa göre Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişinin 24.04.2014 tarihli ve 9651-İNC-16 sayılı inceleme raporunun iptalini talep etmiştir.

Birleşen davanın davacısı ... Temizlik Organizasyon ve Tic Ltd Şti, 4857 sayılı İş Kanununa göre Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişinin 24.04.2014 tarihli ve 9651-İNC-16 sayılı inceleme raporunun iptalini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada davacı ile birleşen davanın davacısı alt işveren ... Temizlik Organizasyon ve Tic. Ltd. Şti. arasında tesis edilen asıl işveren-alt işveren hukuki ilişkisinin muvazaalı olmadığı kabul edilerek olduğu gerekçesiyle Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişinin 24.04.2014 tarihli ve 9651-İNC-16 sayılı inceleme raporunun iptaline karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı birleşen davanın davacısı ... Temizlik Organizasyon ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Türkiye İş Kurumu vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece asıl ve birleşen dava birlikte görülerek sonuçlandırılmıştır. Davalar birleşse bile iki ayrı dava vardır. Mahkemece hüküm kurulurken asıl ve birleşen davalar yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması ve yargılama giderlerininde ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesine aykırı karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, sair temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 03.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21406, Karar No: 2007/8530, Tarih: 24.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/21406 E.  ,  2007/8530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Şanlıurfa İş Mahkemesi

Tarih : 21.11.2006

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı T. M. Müd. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, iş kazası ölüm nedeni ile maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulune karar verilmesi eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle bu tür uyuşmalıklarda, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı ve bu orana göre, Kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer yermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez. Oysa, mahkemece, açıklanan doğrultuda inceleme ve araştırma yapılmadığı ortadadır.Söz konusu olayda ölen davacılar miras bırakanı ile hangi işveren arasında iş ilişkisinin olduğu yöntemine uygun şekilde araştırılıp saptanmadığı gibi olayın iş kazası olduğu ve SSK ‘ca hak sahiplerine gelir bağlanıp bağlanmadığı konusunda da araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş, davanın niteliği gözönünde tutularak  davacılar  miras bırakanı ile varsa iş ilişkisi olan işverenlerin tesbiti  ve  olayın iş kazası sayılması  ve buna bağlı olarak Kurumdan gelir bağlanması için Sosyal Sigortalar Kurumu aleyhine dava açması için önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, .davalı T. Vekilinen bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Temyiz nedenlerine göre şimdilik diğer temyiz sebeplerinin incelenmesine yer olmadığına temyiz harcının istek halinde davalı T. 'a iadesine, 24.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21519, Karar No: 2010/15373, Tarih: 06.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/21519 E.  ,  2010/15373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM :Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Getirtilen adli sicil kayıtlarında, sanık ...’ın soyismi ile sanık ...’nin anne isminin, nüfus kayıt bilgilerinden farklı olduğu gözetilmeden, söz konusu kayıtlar hükme dayanak yapılıp; 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 06.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8092, Karar No: 2023/5831, Tarih: 03.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8092 E.  ,  2023/5831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 10.10.2022

SAYISI : 2022/1775 E., 2022/2535 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2021 tarihli ve 2021/13313 Esas sayılı iddianamesiyle, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile çocuğun cinsel istismarı suçlarından kamu davası açılmıştır.

2.Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/513 Esas, 2022/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/1775 Esas, 2022/2535 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.12.2022 ve 07.06.2023 tarihli ve 9-2022/150377 sayılı, onama görüşlü asıl ve ek Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri

Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, sanığın aşamalarda tutarlı savunmaları, dinlenen tanıkların görgüye dayalı beyanlarının olmadığı, aldırılan doktor raporunda bulguya rastlanılmadığının belirtildiği, mağdureyi ve annesini tanımadığı, kollukta yapılan teşhis ile mağdurenin beyanlarının uyuşmadığı ve dilekçelerinde belirttiği diğer sebeplere yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri

Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, sanığın aşamalarda tutarlı savunmaları, dinlenen tanıkların görgüye dayalı beyanlarının olmadığı, aldırılan doktor raporunda bulguya rastlanılmadığının belirtildiği, mağdureyi ve annesini tanımadığı, kollukta yapılan teşhis ile mağdurenin beyanlarının uyuşmadığı ve dilekçelerinde belirttiği diğer sebeplere yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurenin öğrenim gördüğü okulda sınıf öğretmeninin mutsuz ve huzursuz tavırlarını görmesi üzerine rehberlik servisine yönlendirdiği, mağdurenin rehber öğretmeni ile yapmış olduğu görüşmede dayısının komşusu olan sanığın kendisine tecavüz ettiğini beyan etmesi üzerine soruşturma işlemlerine başlanıldığı, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın aşamalardaki savunması, dosya kapsamında yer alan kolluk tarafından tanzim edilen 21.10.2021 tarihli tutanak içeriği, mağdure hakkında aldırılan anal ve vajinal muayene raporunun içeriği dikkate alınarak mağdurenin yaşı itibariyle sanığın eylemlerinin tarif etmede ve anlamlandırmada karışıklık yaşayabilmesinin normal olduğu, bu beyanlarının sanığın suçu işlemediği veya çelişkili olduğu şeklinde yorumlanamayacağı, mağdurenin aşamalarda sanığı tarif etmesi, eylemlerini zamansal akış içerisinde tutarlı bir biçimde anlatması karşısında kül halinde sanığın eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı kapsamında anlaşılarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü verildiği anlaşılmaktadır.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal süresi, mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanığın savunması, mağdure hakkında aldırılan rapor şekli, içeriği, tanık ... Demircan'ın mağdurenin sanığın evine gitmediğine dair beyanı, diğer tanıkların görgüye dayalı olmayan beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde kurulan mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bozma gerekçesine göre Tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/1775 Esas, 2022/2535 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/1775 Esas, 2022/2535 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12693, Karar No: 2015/15417, Tarih: 15.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/12693 E.  ,  2015/15417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 157 ada 15 parsel sayılı 4160,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesinde taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının ...'a ait olduğu belirtilmek suretiyle zeytinli tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabülüne; çekişmeli 157 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine, taşınmaz üzerinde bulunan 12-13 aşı yaşlı 120 adet zeytin ağacının ...'a ait olduğu, şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına,

15.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14736, Karar No: 2018/4121, Tarih: 05.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14736 E.  ,  2018/4121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Gerek doktrinde, gerekse uygulamada zincirleme suçun ya da aynı bölümde düzenlenen aynı neviden fikri içtimanın söz konusu olduğu durumlarda, suçların çokluğu söz konusu olduğu için ancak yasayla zincirleme suça özel bir sonuç bağlanması halinde bunlara tek bir sonuç bağlanacağı, bunun dışında zincire dahil olan suçların hepsinin ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruyacağı hususunda herhangi bir duraksama bulunmamaktadır. Buna göre cezanın artırılması dışında (TCK m.43/1) dava zaman aşımının işlemeye başlaması (TCK m.66/6) ve yer bakımından yetkili mahkemenin belirlenmesi (CMK m.12/2) dışındaki; ceza yasalarının yer ve zaman bakımından uygulanması, af gibi yasada açıkça belirtilmeyen tüm durumlarda zincire dahil olan suçların bağımsız olarak değerlendirmeye tabi tutulacağı tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır.

Bu açıklamalar ışığında, TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, yasada belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin, zorunlu bir ön koşul olarak karşımıza çıktığı görülmektedir.

Bu açıklamalar ışığında, TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, yasada belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin, zorunlu bir ön koşul olarak karşımıza çıktığı görülmektedir.

İncelemeye konu ticareti terk suçu aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyeri için ancak bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerini yasada belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur edilen müşteki sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. Zira suçun konusu tektir ve tek olan konu aynı işyeridir. 5237 sayılı TCK.nun 43/2 maddesinde aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanabilmesi için birden fazla bağımsız suçun yasada düzenlenen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin zorunlu olması aranırken, ancak bir kez terkedilmesi mümkün olan ticari işletmenin faaliyetini sürdürdüğü işyerinin kapatılması nedeniyle sırf birden fazla şikayetçinin zarar gördüğünden bahisle anılan suçu fikri içtima kapsamına dahil etmek, Türk Ceza Hukukunun kabul etmediği kıyas yöntemini hemde sanık aleyhine hüküm doğuracak şekilde Ceza Hukukuna dahil etmek olur ki, bunun kanun koyucunun iradesine aykırı olacağı açıktır.Zira Kanun koyucu, genel gerekçede iradesini açıkça ortaya koymuştur. Özellikle sanık aleyhine getirilen hükümlerin hiç bir tereddüde yer vermeyecek şekilde kanunda açıkça belirtilmesi gerekir. Bu kural Türk Ceza Kanunun 2. Maddesi ile hüküm altına alınan ve Anayasa hükümleri arasında da yer bulan suçların kanuniliği prensibinin doğal bir sonucudur.

Somut olayımızda; bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan ticareti terk suçundan gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği husunda herhangi bir duraksamanın bulunmaması, sanık hakkında daha önceden İ.İ.K'nın 337/a maddesine aykırılık suçundan verilen cezanın kesinleştiğinin uyap kayıtlarından anlaşılması karşısında; İ.İ.K.'nın 337/a maddesine aykırılık suçundan kesinleşen İzmir 7. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/263 E. 2014/705 K. sayılı dosyası getirtilip, mahkumiyet hükmünün aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerine ait olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek aynı ticari işletmeye ait olduğunun belirlenmesi halinde, temyiz incelemesine konu olan iş bu davanın reddine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;