muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1096, Karar No: 2011/840, Tarih: 04.10.2011

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde taraflara iadesine, 04.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5600, Karar No: 2018/13052, Tarih: 23.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/5600 E.  ,  2018/13052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı 12.10.1999 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 25.07.2013 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 05.05.2006 – 05.07.2013 tarihleri arasındaki kira farkı alacağı 202.400,31 TL’nin işlemiş faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 12.08.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 15.08.2013 tarihli itiraz dilekçesinde, bütün kiraların ödendiğini, hiçbir borçlarının olmadığını, 5.05.2006 tarihinde aylık kira miktarının 1.220,00 TL olduğunu, 05.05.2006 – 05.07.2013 tarihleri arasındaki tüm kiraların ... hesabına yatırıldığını, alacaklının kira farkı alacağı talep edebilmesinin ancak mahkemeden alınacak bir kira tespit kararı ile mümkün olduğunu, böyle bir kararın ibraz edilmediğini, takip alacaklısının kendi kendine bir miktar belirleyerek takibe geçtiğini, alacaklının mükerrer kira talep etmekte olduğunu, yine takip talebi ile istenilen faiz miktarının tamamına itiraz ettiklerini bildirerek borca ve faize itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında 12/10/1999 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmadığı, söz konusu yerin ihale ile kiraya verildiği, bu durumda taraflar arasındaki kira ilişkisi 12/10/2009 tarihinde sona erdiğinden davacı idarenin İİK.nun 269 ve devamı maddelerine göre, kiralanan gayrimenkulün ilamsız icra yoluyla tahliyesini isteyemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davacı tarafın tahliyeye yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2-Davacı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2886 Sayılı Devlet İhale Kanun'unun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil Ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu madde önceleri sadece ... tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 5393 Sayılı Belediye Kanun'unun 15/p-3 maddesi hükmüyle belediye taşınmazları 5538 Sayılı Kanun'un 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ve son olarak 5737 Sayılı Kanun'un 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür. Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasa, süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağını hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir. Dosya kapsamına göre kiralananın ihale ile kiraya verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda taraflar arasındaki kira ilişkisi 10 yıllık sözleşme süresinin bitimi ile sona erdiğinden davacı idare İİK.nun 269 ve devamı maddelerine göre kiralanan gayrimenkulün ilamsız icra yoluyla tahliyesini isteyemeyeceği gibi, sözleşmenin bitim tarihinden sonra gerçekleşen alacakları da kira alacağı adı altında takip konusu yapamaz. Bu nedenle davacı alacaklının sair temyiz itirazları yerinde değil ise de, taraflar arasındaki ihale şartnamesine göre 12.10.1999 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi 12.10.2009 tarihinde sona erdiğine göre, takibe konu edilen 01.05.2006 tarihinden sözleşmenin sona erdiği 12.10.2009 tarihine kadarki kira alacağı istenebilir. Kira şartnamesinin 8.maddesinde, akaryakıt satış istasyonunun inşaat ruhsatı alındığı tarihte kira ödemesinin başlayacağı, akaryakıt satış istasyonunun işletmeye açıldığı tarihi takip eden yıl için kiranın %100 oranında artırılacağı, diğer yılların kira artışı bir önceki yılın Kasım ayında %50'den az olmamak şartı ile DİE'nin TÜFE endeksi göz önüne alınarak Belediye Encümenince belirleneceği ve Aralık ayında kiracılara bildirileceği kararlaştırılmıştır. Tarafların özgür iradesi ile kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Sözleşmenin bu hükmü gereğince davalı kiracının kira parasını sözleşmedeki artış oranına uygun şekilde artırarak ödemesi gerekir. Bu durumda mahkemece, aylık kira bedellerinin sözleşmede kararlaştırılan artış şartı göz önünde bulundurularak belirlenmesi ve davalının ödediği miktar da dikkate alınmak sureti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde talebin tümden reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte yazılı nedenle davacı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen Geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa hasren BOZULMASINA ve bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2842, Karar No: 2013/6330, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2842 E.  ,  2013/6330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın hazine yönünden husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve Melikgazi Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyada mevcut 25.05.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın A harfiyle gösterilen ve okul bahçesi olarak el atıldığı belirtilen kısmına hangi tarihte el atıldığının davalı ... Bakanlığından,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1888, Karar No: 2018/9362, Tarih: 11.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/1888 E.  ,  2018/9362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Müştekinin iş yerine akşam saatlerinde gelen sanığın, 80 TL değerinde tencere takımı alıp, üzerinde Türk parası olmadığını,... olduğunu söyleyerek, maddi değeri çok az olan 100 Rus Rublesi’ni müştekiye verdiği, müştekinin de buna inanarak suç tarihindeki kur üzerinden hesap yapıp, tencere takımı fiyatını düştükten sonra sanığa para üstü olarak 110 TL verdiği, sanığın tencere takımı ve para üstü ile iş yerinden ayrıldığı, müştekinin daha sonra kendisine verilen paranın maddi değerinin çok az olduğunu öğrendiği, bu surette sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, müşteki beyanı, teşhis tutanağı, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın her hangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddi ile hükmün ONANMASINA, 11/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/1500, Karar No: 2005/3483, Tarih: 11.04.2005

18. Hukuk Dairesi 2005/1500 E., 2005/3483 K.

**18. Hukuk Dairesi 2005/1500 E., 2005/3483 K.**

**- ARSA PAYININ DÜZELTİLMESİ

- KAT MÜLKİYETİ KURULMASI**- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 13 ]

- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 3 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde arsa payının düzeltilerek B Blokta bulunan 11 nolu dükkanın kat mülkiyetinin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı Tapu Sicil Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, anataşınmazın onaylı mimari projesinde gösterilen ve müvekkilinin satış vaadi sözleşmesi ile satın almış olduğu B Blok 11 nolu dükkana arsa payı ayrılmadığını ve tapuya da bağımsız bölüm olarak kaydedilmediğini ileri sürerek sözü edilen bağımsız bölüme arsa payı verilerek kat mülkiyeti kütüğüne tescil edilmesini, böylece arsa paylarının düzeltilmesini istemiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden, özellikle tapu kayıtları ve bilirkişi raporu içeriğinden davaya konu edilen B Blok 11 nolu dükkan nitelikli bağımsız bölümün 1992 yılında düzenlenip belediyece onaylanan mimari projesinde gösterilmiş olmasına karşın anataşınmazda kat mülkiyeti kurulurken bu bağımsız bölümün tapuya tescil edilmediği ve arsa payı özgülenmediği anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasasının 3. maddesi hükmüne göre kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinin her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, (somut olayda olduğu gibi) doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak özgülenen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur.

Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oranlı olarak özgülenmediği ya da somut olayda olduğu gibi bağımsız bir bölüme arsa payı özgülenmediği hallerde ilgili kat malikinin arsa paylarının yeniden düzeltilmesi için mahkemeye başvurma hakkı vardır. Yine anılan yasanın 13-maddesi hükmü uyarınca kat mülkiyetine konu olan her bağımsız bölüm kat mülkiyeti kütüğünün ayrı bir sayfasına o bölüme bağlı arsa payı ve anataşınmazın kayıtlı

Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oranlı olarak özgülenmediği ya da somut olayda olduğu gibi bağımsız bir bölüme arsa payı özgülenmediği hallerde ilgili kat malikinin arsa paylarının yeniden düzeltilmesi için mahkemeye başvurma hakkı vardır. Yine anılan yasanın 13-maddesi hükmü uyarınca kat mülkiyetine konu olan her bağımsız bölüm kat mülkiyeti kütüğünün ayrı bir sayfasına o bölüme bağlı arsa payı ve anataşınmazın kayıtlı

bulunduğu genel kütükteki pafta, ada, parsel, defter, ve sayfa numaraları gösterilmek suretiyle tescil edilir. Anılan yasa maddeleri hükmü çerçevesinde somut olay incelendiğinde; kat mülkiyetinin kurulmasına esas olan ana-taşınmazın onaylı mimari projesinde dükkan nitelikli bağımsız bölüm olarak gösterilen B Blok 11 nolu bağımsız bölümün kat mülkiyeti kurulurken çliğer bağımsız bölümlerle birlikte gözönünde tutularak her bir bağımsız bölümün (bu bağlamda dava konusu dükkanın) o tarihteki değerleri ayrı ayrı belirlenip bu değerleriyle oranlı olarak her birine arsa payının özgülenmesi ve tapuya tescili gerekirken, dava konusu bağımsız bölüme arsa payı özgülenmediği ve tapuya tescil de edilmediği anlaşıldığına göre; mahkemece öncelikle bu bağımsız bölümün kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değeri ile oranlı olarak arsa payının belirlenmesi, buna bağlı olarak anayapıdaki diğer bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının da yeniden düzenlenmesi, böylece dava konusu bağımsız bölüm de dahil anayapıdaki diğer bağımsız bölümlere ilişkin arsa paylarının saptanması için bilirkişiden ek rapor alınması, gerektiğinde yeni bir bilirkişi kurulu oluşturularak yerinde yapılanacak inceleme ile yukarıdaki eksikliğin giderilmesi yolunda ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması, bundan sonra dava konusu bağımsız bölümün arsa payını gösterir biçimde tapuya tescili, bu cümleden olarak diğer bağımsız bölümlerin de arsa paylarının düzeltilmesi ile ilgili değişikliğin tapuya tescili yolunda hüküm kurulması gerekirken; yetersiz araştırma ve eksik inceleme sonucu salt dava konusu bağımsız bölümün tesciline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.04.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1833, Karar No: 2019/6963, Tarih: 03.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1833 E.  ,  2019/6963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : ... hakkında: Beraat

... hakkında: Mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenlerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet, sanık ... hakkında ise, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

II- Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet, sanık ... hakkında ise, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

1- Sanıklar ... ve ...'nin ortağı oldukları şirketin adına 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sırasında, sanıkların suçlamayı kabul etmeyerek şirketin gerçek sahibinin ... isimli şahıs olup, sahte fatura düzenlemediklerini savunmaları ve sanık ...‘nin sadece 13.04.2007 ve 19.11.2007 tarihleri arasında şirketi temsil yetkisinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, fatura sayısı ve tutarları dikkate alınarak sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan mükelleflerden kanaat oluşturacak sayıdakiler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği, kullanan mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, düzenlendiğinin ve açıldığının tespiti halinde, karşıt inceleme raporları ve dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerden kanaat oluşturacak sayıdakiler CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılıp tanık sıfatıyla dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve sanıkları ve savunmada adı geçen ... isimli şahsı tanıyıp tanımadıklarının sorulması; ...'nın açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek tanık olarak ifadesine başvurulması; anılan dönemlerde vekaletname ile şirketin adına hareket eden kişi veya kişilerin olup olmadığının etraflıca araştırılması, gerektiğinde suça konu faturalar temin edilmek suretiyle faturalar üzerinde yer alan yazı ve imzaların sanıklara ve ... isimli şahsa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre toplanan deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanık ... yönünden, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

03.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7297, Karar No: 2022/99, Tarih: 17.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7297 E.  ,  2022/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 22.10.2012 tarihi itibariyle imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türlü (1/1000, 1/5000, 1/25000, Uygulama, nazım...) araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, istenildiği takdirde belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanamayacağı, etrafının meskun olup olmadığı, 1/1000 ölçekli uygulama imar planına mesafesi; diğer ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan kapsamında alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15744, Karar No: 2023/3602, Tarih: 14.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15744 E.  ,  2023/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/456 E., 2022/120 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve suça süreklenen çocuk müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.02.2015 tarihli ve 2015/2226 Esas nolu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetçinin iş yerindeki masa çekmecesinden 2 adet cep telefonu çalması eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Konya 2.Çocuk Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/149 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 31/3, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.09.2021 tarihli ve 2020/19652 Esas, 2021/14998 Karar sayılı kararı ile çalınan cep telefonlarına ait HTS kayıtlarının dosya arasına alınmaması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilamına uyan Konya 2.Çocuk Mahkemesinin, 07.03.2022 tarihli ve 2021/456 Esas, 2022/120 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 31/3 62 ve 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz talebi, mahkûmiyete dair delil bulunmayan dosyada suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR