muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9404, Karar No: 2011/9693, Tarih: 27.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9404 E.  ,  2011/9693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :24.5.2011

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık 2 parsel No’lu taşınmazın paydaşlığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından 27.6.2011 tarihinde temyiz olunmuş ise de bu kez adı geçen davalılar vekilinin temyiz isteminden vazgeçtiklerini belirtir 15.8.2011 günlü hakim havaleli dilekçesi ile işbu temyiz isteminden feragat ettiği görüldüğünden davalılar ... ve ...’ın feragat sebebi ile temyiz isteminin REDDİNE

2-Davalı ...’ın temyiz itirazlarına gelince ;

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve tebligatların yapılmasında, dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, satış bedelinin tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki paylar oranında dağıtılacağının anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 27.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7538, Karar No: 2011/24184, Tarih: 23.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/7538 E.  ,  2011/24184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Rize Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2006 gün ve 2005/58 Esas, 2006/19 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesinin sanık müdafii tarafından istenilmesi ve incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 10.06.2007 günlü tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle 16.01.2008 Çarşamba saat 14.00'e duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Rize Sigorta İl Müdürlüğü sağlık karnesi servisinde sağlık karnelerinin verilmesi ve ücretlerinin tahsili ile görevli bulunan sanığın tahsil ettiği sağlık karnesi ücretlerini eksik göstererek düzenlediği tutanakla muhasebe kayıtlarına intikal ettirildiğinin sanığın izne ayrılması üzerine aynı işi yapan Tanık ...'in tahsil miktarlarındaki olağan dışı artıştan şüphelenerek sağlık karneleri ile muhasebe kayıtlarını karşılaştırması üzerine ortaya çıktığı, kayıp karne müracatı nedeni ile ilgililerden alınan karne ücretlerinin ise sanık tarafından normal karne müracat tahsilatı şeklinde düşük gösterilerek aradaki farkın zimmetine geçirilmesinin ise sağlık karnesi müracaat evraklarında yapılacak kurum içi basit bir inceleme ile ortaya çıkarılabileceği nazara alındığında eyleminin basit zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun

koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bu hakları ve yetkileri kullanmaktan yoksunluğun da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerine görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1938, Karar No: 2022/3890, Tarih: 18.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1938 E.  ,  2022/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ile sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 07.07.2021 tarih ve 2021/3230 Esas - 2021/5592 sayılı bozma kararına direnildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.11.2013 tarihli, 2013/50 Esas - 2013/525 sayılı Kararına ve süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak, ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak suretiyle verilen karar; özde direnme niteliğinde olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerektiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin, kararın kanuna aykırı olduğuna, olayda bilinçli taksir koşullarının bulunmadığına, katılanlar vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olayın meydana geldiği “Hizmet Kafe” isimli iş yerinin dava dışı ... tarafından işletildiği, ölen ... ile dava dışı ...'ın ... ile önceden arkadaş olup bu iş yerine gelip gittikleri, dava dışı ...'ın akrabası olan dava dışı ... ve ...'un da söz konusu kafede garson olarak çalıştıkları, aynı kafede öncesinde gece bekçiliği ve işlerin yoğun olduğu zamanlarda garsonluk yapmış olan sanık ...'ın söz konusu işten bir süre önce ayrıldığı halde olaydan bir gün önce akşam saat 18:30 sıralarında anılan kafeye bir seferliğine gece bekçiliği yapmak için geldiği, sanık ile birlikte ölen ve ismi geçen diğer şahısların saat 24.00'e kadar iş yerinde çalıştıkları, sonrasında iş yeri sahibi ...'ın kafeden ayrıldığı, kafede bulunan müşterilerin de dağılmasından sonra sanık ile ölen ve ismi geçen diğer şahısların hep birlikte alkol almaya başladıkları, sanığın o gece bekçilik yapacak olması nedeniyle alkol içmesinin doğru olmayacağı konusunda uyarılmasına rağmen bir miktar alkol içtiği, sonrasında ise taksiye binerek bira almaya gittikten sonra 4 adet bira alarak geri geldiği, sanık ile ölen ve ismi geçen diğer şahısların hep birlikte alkol almaya devam ettikleri sırada, olay anından önce anılan kafenin deposunda bulunan ve dava dışı ...'a ait olan ruhsatsız tabancadan konunun açıldığı, tarafların beyanları ile sabit olduğu üzere sanık tarafından depoda bulunan tabancanın getirilmesinin istenmesi üzerine dava dışı ...'un depodan tabanca ve içine fişek basılı şarjörü ayrı ayrı olacak şekilde alarak getirdikten sonra sanığa verdiği, bu sırada kafenin içinde bulunan kare şeklinde ve yaklaşık 2 metre uzunluğunda olan masanın etrafında sanık ile ölenin karşılıklı oturmakta oldukları, ismi geçen diğer şahısların da masada oturup hep birlikte alkol almaya devam ettikleri, sanığın tabanca ve şarjörü ayrı ayrı getirildikten sonra eline aldığı ve içine fişek basılı olan şarjörü silaha takarak tabancanın üst kızağını çekmek suretiyle atım yatağına fişek sürdüğü, sonrasında şarjörü tabancadan çıkarmasına rağmen atım yatağında fişek bulunan ve atım yatağı dolu olan silahla oynamaya başladığı, 5 kişinin bir masa etrafında toplanmış vaziyette alkol almakta oldukları bir ortamda sanığın eline alarak gelişigüzel oynadığı ve atım yatağında fişek bulunan silahın bu sırada bir anda ateş alması sonucunda tam karşısında bulunan ölenin kaşının üzerinden vurularak olay yerinde vefat ettiği, otopsi raporuna göre kanında 39 mg/dl alkol bulunduğu tespit edilen ölenin vücudunda bir adet ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası saptandığı, oluşan yaralanmanın tek başına ölüm meydana getirir nitelikte olduğu, ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası cilt cilt altı bulgularına göre atışın yakın atış mesafesinden yapılmış olduğu ve ölümün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması beyin doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğu;

Olay akabinde olay yerinde yapılan incelemede; ölenin ayak kısmına 120 cm uzaklıkta namlusu boş olan tabancanın, iş yerinde ahşap tezgah üzerinde tabancaya ait ve içerisinde 6 adet fişek bulunan bir adet şarjörün ele geçirildiği, yine olay yeri kafenin dışında 1 adet, kafe arkası yürüyüş yolunda 1 adet ve yine bu kısımda 1 adet olmak üzere toplam 3 adet kovanın ele geçirildiği, ölenin sağ el üstü svap alma bandında ve kot pantolonu üzerinde atış artığına rastlandığı, sanıktan alınan numuneler üzerinde ise atış artıklarına rastlanmadığının tespit edildiği, yine uzmanlık raporlarına göre; ele geçirilen tabancanın 9x19 mm çap ve tipinde fişek atan yarı otomatik bir tabanca olduğu, yapılan muayenesinde, orijinalinde 9 mm çapında ses ve gaz fişeği atmak üzere imal edilmiş iken namlusunun yivli setli 9×19 mm çap ve tipinde yasak niteliği haiz ateşli silah fişeklerini atabilecek hale getirilmiş olduğu, atışına mani mekanik herhangi bir arızasının bulunmadığı, yapılan deneme ve mukayese atışlarında çap ve tipine uygun fişekleri patlattığı ve tabancanın 6136 sayılı Kanuna göre yasak niteliği haiz ateşli silahlardan olduğu, inceleme konusu 9x19 mm çap ve tipinde üç adet kovanın inceleme konusu tabanca ile atıldıkları tespitlerinin yapıldığı,

Olay sonrasında saat 06.31'de sanıktan alınan numunede 5.5 mg/dl tespit edilen etanolün 0.055 promile tekabül ettiği belirlenmiş ise de, sanığın kendisinin beyanlarında olay gecesi rakı içtikten sonra üzerine de iki adet bira içtiğini, alkollü olması sebebiyle tetiğe bastığını bile hatırlamadığını belirttiği, yine olay yerinde bulunan diğer şahısların beyanlarından sanığın olay anında yasal sınırların üzerinde alkollü olduğunun anlaşıldığı,

Dava dışı ...'un olay günü saat 12.52'te vekil eşliğinde alınan ilk beyanlarında; sanığın kendisinden istemesi üzerine depodan alıp getirdiği tabancayı ve şarjörü ayrı ayrı sanığa verdiğini, şarjörün içerisinde mermi olduğunu gördüğünü, bu esnada orada bulunan herkesin sanığa tabancanın patlayabileceği ve dikkatli olması konusunda uyarılarda bulunmalarına rağmen, sanığın elinde bulunan tabancaya yine elinde bulunan şarjörü takıp tabancanın üst kızağı ile oynadığı ve tabancanın namlusuna mermi verip tekrar tabancanın şarjörünü geri çıkarttığını, sanığın tüm bu uyarılara aldırmadan elinde bulunan ve içinde fişek bulunduğunu bildiği tabanca ile şaka yapar gibi oynadığını; kovuşturma aşamasında tanık olarak alınan beyanlarında ise; silahı ve şarjörü ayrı ayrı iki parça halinde sanığa verdikten sonra sanığın şarjörü silaha taktığını, üst kızağını çekip bıraktığını, sonra tekrardan şarjörü çıkardığını, sol eli ile tuttuğu silahın sağına ve soluna baktığı sırada silahın namlusu ölene yönelik iken patladığını beyan ettiği;

Dava dışı ...'ın olay günü saat 12.45'de vekil eşliğinde alınan ilk beyanlarında; ...'tan silahı alan sanığın eline aldığı silah ile oynamaya başladığını, silah sol elinde iken bir kez silahın sürgüsünü çekip bıraktığını, 10-15 saniye kadar silahın sağına ve soluna baktığını, orada bulunanların sanığa “dur oynama şeytan doldurur” demesine fırsat kalmadan silahın patladığını; kovuşturma aşamasında ise; sanığın silah ile şarjörü ayrı olacak şekilde eline aldığını, şarjörü silaha takıp üst kızağını çektikten sonra şarjörü geri çıkardığını, silahı sol elinde ve namlusu ölene doğru olacak şekilde tutarken silahın birden patladığını beyan ettiği;

Olaya konu iş yerinin sahibi dava dışı ...'ın ise, olay günü saat 20.30'da vekil eşliğinde alınan ilk beyanlarında; olay sonrası sanığın kendisine, tabanca ile oynadığını, havaya bir el ateş ettiğini, şarjörünü çıkardığını ve silahı ölene vermek için uzattığı sırada silah kendi elinde iken patladığını söylemesi üzerine, kendisinin de sanığa, bir el havaya ateş ettikten sonra şarjörü çıkartsa bile silahın ağzında mermi kalacağını neden kontrol etmediğini sorduğunu beyan ettiği, dava dışı ... kovuşturma aşamasında bu beyanını doğrulamamış ise de, soruşturma aşamasında ve vekil eşliğinde sıcağı sıcağına alınan ilk beyanlarının olaya uygun düşmesi sebebiyle bu beyanlara itibar edilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.07.2019 tarihli ve 2019/1-121 Esas - 2019/518 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere: ''Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür. Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.''

Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay irdelendiğinde; ölen ile arasında öncesine dayalı herhangi bir husumet bulunduğu tespit edilemeyen sanığın, olay günü alkollü olmasına ve kapalı bir ortamda bulunan kalabalık masada ölen ve diğer şahıslar ile birlikte alkol almaya devam etmelerine rağmen, kendisine yapılan tüm uyarıları dikkate almadan, eline ayrı ayrı aldığı ve içine fişek basılı olan şarjörü silaha takarak tabancanın üst kızağını çekmek suretiyle atım yatağına fişek sürdüğü, sonrasında şarjörü tabancadan çıkarmasına rağmen atım yatağında fişek bulunan ve atım yatağının dolu olduğunu bildiği silahla oynarken, silahın tam karşısında bulunan ölene doğru dönük olduğu sırada, bu şekilde oynamaya devam ettiği silahın ateş alabileceğini ve ölüm neticesinin gerçekleşebileceğini öngördüğü, buna rağmen silahın namlusu ölene yönelik halde iken uyarılara aldırış etmeden gelişi güzel silahla oynamaya devam etmek suretiyle sebebiyet verdiği ve öngördüğü neticenin gerçekleşmemesi için çaba sarf etmediği, dolayısıyla kabullenip kayıtsız kaldığı ölüm neticesinden olası kastla sorumlu tutulması gerektiği, bu suretle sanığın olası kastla öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde bilinçli taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8247, Karar No: 2012/7952, Tarih: 25.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/8247 E.  ,  2012/7952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin

Hazine ile ...ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasınının reddine dair Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.07.2009 gün ve 157/159 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine temsilcisi, mülkiyeti davalılara ait olan 1076 parsel sayılı taşınmazın, 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu açıklayarak tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılara dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmemiş, bir cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3811, Karar No: 2020/5607, Tarih: 11.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3811 E.  ,  2020/5607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı erkeğin, ailesine hakaret ettiği vakıasının ispatlanamadığı, yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.

11.11.2020 (Çrş.)