muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/354, Karar No: 2021/1396, Tarih: 11.11.2021

“1.) Çelik, demir ve tunç döküm,

2.) Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3.) Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4.) Kaynak işlerinde çalışanlarda” sıralaması yapılmıştır. Anlaşılacağı üzere, itibari hizmet süresi hak ve olanağından yararlanmak için, maddede yazılı fiziksel koşullarla birlikte iş kolu ve iş yeri şartlarının da gerçekleşmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

16. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurulmuş, Anayasa Mahkemesinin 02.05.1989 tarihli ve 1988/51 E., 1989/18 K. sayılı kararıyla bazı sigortalıların madde kapsamında yer almamasının belli sigortalılara hak tanıyan ve özü bakımından Anayasa'ya aykırı bulunmayan hükmün iptalini gerektirmeyeceği gerekçesiyle maddenin Anayasa’ya aykırı olmadığına karar verilmiştir.

17. Daha sonra itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasa’nın eşitlik ilkesine yer veren 10. maddesine aykırı olduğu ileri sürülerek Ek 5. maddede yer alan “Azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresinin iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulmuş, Anayasa Mahkemesinin 27.03.2007 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 04.10.2006 tarihli ve 2002/157 E., 2006/97 K. sayılı kararıyla “…İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgu sanayi kolları farklı da olsa belli ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılmasıdır. Bu nitelikteki işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıkları ileri sürülemez. Aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulması eşitlik ilkesine aykırılık oluşturacağından itiraz konusu Yasa kuralı Anayasa'nın eşitlik ilkesine yer veren 10. maddesine aykırıdır…” gerekçesiyle anılan bentte yer alan “Azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresi iptal edilmiştir.

18. Ne var ki 506 sayılı Kanun’un Ek 5. Maddesinin (IV) numaralı bendindeki “Azotlu gübre ve şeker sanayinde” ibaresi Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş ise de, sigortalıların sözü edilen bentteki hüküm kapsamında itibari hizmet süresinden yararlanabilmeleri için hükümde belirtilen tüm koşulların gerçekleşmesi, başka bir anlatımla (IV) numaralı bentte yer verilen işyerlerinde ve yine orada belirtilen fiziksel koşullara tabi olarak çalışmaları gereklidir.

18. Ne var ki 506 sayılı Kanun’un Ek 5. Maddesinin (IV) numaralı bendindeki “Azotlu gübre ve şeker sanayinde” ibaresi Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş ise de, sigortalıların sözü edilen bentteki hüküm kapsamında itibari hizmet süresinden yararlanabilmeleri için hükümde belirtilen tüm koşulların gerçekleşmesi, başka bir anlatımla (IV) numaralı bentte yer verilen işyerlerinde ve yine orada belirtilen fiziksel koşullara tabi olarak çalışmaları gereklidir.

19. Diğer taraftan söz konusu Ek 5. maddeyi 01.10.2008 günü itibarıyla yürürlükten kaldıran 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun (5510 sayılı Kanun) “Fiili hizmet süresi zammı” başlıklı 40. maddesinde, Ek 5. maddeye kısmen benzer nitelikte düzenleme yapılarak, maddede sayılan işyerlerinde ve işlerde çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayılarının, fiili hizmet süresi zammı olarak ekleneceği belirtilmiş olup maddenin 11 bendinde radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle iş yapılan işyerlerinde doğal ve yapay radyoaktif, radyoiyonizan maddeler veya bütün korpüsküler emanasyon kaynakları ile çalışan sigortalılara da fiili hizmet süresi zammından yararlanacaklar arasında yer verilmiştir.

20. Somut olayda; nükleer tıpta hastaların işlevsel görüntülemelerinde kullanılan radyonüklidlerin siklotronlarla üretildiği davalı işyerinde 17.07.2006-06.02.2014 tarihleri arasında üretim uzmanı olarak görev yapmış olan davacının Türkiye Atom Enerjisi Kurumu tarafından verilen lisansa göre denetimli alan olarak belirlenen üretim alanlarında radyasyona maruz kalarak çalıştığı ve bu nedenle radyasyon görevlisi olduğu konusunda mahkeme ile Özel Daire arasında uyuşmazlık bulunmamakta olup davacının 01.10.2008-06.02.2014 tarihleri arasındaki hizmet süresi yönünden 5510 sayılı Kanun’un 40. maddesi kapsamında fiili hizmet süresi zammından yararlanması gerektiğine ilişkin mahkeme kabulü de bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir.

21. Ancak yukarıda yapılan açıklamalar ışığında davacının 01.10.2008 tarihinden önceki hizmet süresi yönünden itibari hizmet süresinden yararlanıp yararlanamayacağı konusu değerlendirildiğinde; davacının radyoaktif maddelerle üretim yapılan işyerinde radyasyona maruz kalarak çalıştığı açık ise de, yaptığı iş itibariyle 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesinin (IV) numaralı bendinde tahdidi olarak gösterilen fiziksel koşulların somut olayda oluşmadığı, bu nedenle 01.10.2008 tarihinden önceki hizmet süresi bakımından itibari hizmet süresinden yararlanmasına olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

22. Nitekim Anayasa Mahkemesi hastanede 1994 yılından beri radyoloji teknisyeni olarak çalışan başvurucunun 2008 yılı Kasım ayından önceki dönemde itibari hizmet süresinden yararlandırılmaması nedeniyle yaptığı bireysel başvuru kapsamında verdiği 16.09.2015 tarihli ve 2013/7915 Başvuru numaralı kararında; “…Dolayısıyla 5510 sayılı Kanun yürürlüğe girene kadar uygulanmaya devam olunan 506 sayılı Kanun’un ek 5. maddesi hükmü, gerek ilk düzenlenen hâliyle gerekse Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra aldığı son hâliyle başvurucunun talep ettiği dönem için başvurucunun işi ve çalışma yeri dikkate alındığında kendisinin fiilî hizmet zammından yararlanmasını ifade eden bir kural niteliğinde değildir. Başvurucu, talep ettiği dönem için fiilî hizmet süresi zammından yararlanabileceği yönünde yerleşik bir yargı içtihadı da ortaya koymamıştır...” şeklinde görüşe yer verilmiş ve sonuçta başvurunun kabul edilemez olduğuna hükmedilmiştir.

23. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır.

24. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle;

Davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ve Eczacıbaşı Monrol Nükleer Ürünler Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.11.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20506, Karar No: 2017/8949, Tarih: 14.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/20506 E.  ,  2017/8949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ....Köyü çalışma alanında bulunan 115 ada 1 parsel sayılı 7.499,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, ifraz, taksim, irsen intikal, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, beyanlar hanesinde; krokide (A) harfi ile gösterilen 2 katlı evin ...’ya, (B) ile gösterilen 2 katlı evin ...’ya, (C) harfi ile gösterilen 2 katlı evin ...’e ait olduğu belirtilmek suretiyle, ... ve müşterekleri adlarına tapuya tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın bir bölümü hakkında satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 15.11.2013 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilip kırmızı renkli kalem ile taranan 686,02 metrekarelik kısmının davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ...oğlu ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve taraflar arasındaki iştirak halindeki mülkiyetin müşterek mülkiyete çevrildiğinin dosya kapsamından anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 14.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30385, Karar No: 2013/1878, Tarih: 05.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/30385 E.  ,  2013/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Bakanlığı ... ve Uzmanlar Bilişim Temizlik İnşaat.Yemekhane Hiz. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Uzmanlar Bilişim Temizlik İnşaat Yemekhane Hiz. Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 05.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/703, Karar No: 2016/3602, Tarih: 19.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/703 E.  ,  2016/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında müştekilere karşı ayrı ayrı ...nın 158/1-a,43/1,168/2,62,52/2 CMUK 326/son, 53 4 defa,katılan ... ’na karşı ...nın 158/1-a, 43/1, 62, 52/2 CMUK 326/son, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın kendisini hoca olarak tanıtıp yazdığı muskalarla ve okuyup üflediği sularla bir takım rahatsızlıkları tedavi ettiğine dair çevresinde intiba oluşturduğu, sanık ile aynı sokakta oturan şikayetçi ... bir takım aile problemleri nedeniyle bu sorunları çözmek için sanığın evine gittiği, sanığın okunmuş su ve yazdığı muskayı vererek karşılığında şikayetçiden farklı zamanlarda 5.000 TL para ve 60 gram altın aldığı, şikayetçi ... sanığın evine gittiğinde, sanığın kanser hastası olduğunu ve annesini çağırmasını onunla konuşacakları olduğunu söylediği, sanığın şikayetçi ... annesi olan ...'den ... iyileşmesi için altın istediği, sanığın safran otu alacağını, para lazım olacağını söylemesi üzerine şikayetçi ... temin ettiği 800 TL'yi ve altınları sanığa verdiği, sanığın plastik bir kova ile şikayetçinin evine geldiği, kovayı evin yatak odasındaki dolabın üzerine koyduğu, tanık ... "buna sakın ellemeyin, benim müminlerim sizi çarpar" dediği, dualar okuyup evden ayrıldığı, arkadaş olan şikayetçi ... ile ...’ın birlikte sanığın evine gittikleri, sanığın Yasin'e "sen çok kötü olmuşsun, üç harfliler (cinler) başına dolanmış, bu konuları seninle değil annenle görüşelim, annen gelsin" dediği, şikayetçi ... ile annesine sanığın "siz çok kötü olmuşsunuz, sizi ancak ben tedavi edebilirim" dediği ve bir miktar altın ile İran safranı ve enteni

otu almak için 1.650 TL para getirmelerini istediği, ... 1650 TL parayı 800 TL ve 850 TL olmak üzere birer gün arayla sanığa verdiği, sanığın 87 gram altın getirmesini istediği, sanığın altınları alınca Yasin’in evine geldiği, evde dualar okuyup muska yazdığı, hazırladığı ilaçlar ile bir kutuyu verdiği, bu kutuyu odasına koymasını ve kendisinden başka kimsenin görmemesini söylediği, ... ablası ... da büyü olduğunu söyleyip ona da sen de altınlarını getir seni de okuyayım dediği, bir süre oturup dua okuduktan sonra evden ayrıldığı, şikayetçi ... ablası olan şikayetçi ...'ın rahatsızlığını sanığa söylemesi nedeniyle sanığın bir takım ilaçlar yapacağını, bunun için de 1.500 TL para gerektiğini söylediği, şikayetçinin bu parayı sanığa verdiği, sanık okunmuş olduğunu belirttiği ilaçlarla Müyesser'in evine geldiği, bir kova ile su getirdiği ve evde altın olup olmadığını sorduğu, rahatsızlığın altınlardan kaynaklanan ağırlık olduğunu söylediği, şikayetçinin bunlara inanarak evde toplam değeri 9.000 TL olan bilezik, künye ve yüzükten oluşan altınları getirdiği kovadaki suyun içine attığı ve kovayı evine götürmesi gerektiğini söylediği, sanığın aynı kovayı ağzı kapatılmış olarak şikayetçinin evine geri getirdiği ve bu kovayı yatak odasındaki dolabın üzerine koydukları, "kimse bu kovaya yaklaşmasın yoksa çarpılır" diyerek sanığın tembihlediği şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3554, Karar No: 2018/4508, Tarih: 07.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/3554 E.  ,  2018/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla basit yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 3.Ceza Dairesinin 08/03/2016 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik silahla basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde,

Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdurun olaydan sonra sıcağı sıcağına alınan beyanı dikkate alındığında, sanık ...'in yanında temyiz dışı sanık ... olduğu halde, yolda yürürken gördüğü mağduru yanına çağırdığı, gelince yakasından tutarak ve satır göstererek ara bir sokağa soktuğu, burada ensesine satırın tersi ile vurduğu, mağdurun boğuşma sırasında ele geçirip uzağa attığı satırı alıp gelerek bu defa mağduru sağ baldırından adli raporda belirtilen şekilde yaraladığı ve satırı göğsüne dayayarak montunun cebinde bulunan cep telefonunu aldığı, kaçan mağduru sığındığı kahvehaneye kadar takip ettikten sonra gelen polisi görmesi üzerine kaçtığı, olaydan bir iki gün sonra cep telefonunu mağdura ulaşmasını sağladığı olayda, mağdurun sonradan değişen sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde ve suçun vasıflandırılmasında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2121, Karar No: 2023/3759, Tarih: 18.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2121 E.  ,  2023/3759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargılama devamında davacı vekilinin davadan feragat ettiklerine dair dilekçe sunması üzerine İlk Derece Mahkemesince davalı vekilinin temyiz başvurusunun feragat nedeniyle reddine dair ek karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, ... ile yapılan sözleşme gereği sigortalı hastalara davacı üniversiteye bağlı hastane tarafından provizyon alınarak verilen hizmetler karşılığında düzenlenen 2014 yılı Ağustos ayına ilişkin toplam 19.067.379,65 TL tutarındaki faturaların davalı kuruma 09.09.2014 tarihinde teslim edildiğini, SGK tarafından 17.11.2014 tarihinde 14.12.243,03 TL davacıya bağlı hastane hesabına ödeme yapıldığını, söz konusu döneme ilişkin faturaların davalı tarafından incelenmesi 16.08.2017 tarihinde tamamlandığını, kesinti miktarına ilişkin mutabakat görüşmeleri yapıldığını, görüşmeler sonucunda ... isimli hastaya ait işlemde mutabık kalınmadığı için davacıya bağlı hastane tarafından üst komisyona başvuru yapıldığını, hastaya kullanılan malzemeye ilişkin yapılan 8.932,00 TL kesinti örnekleme usulü uygulanması sonucunda 185.680,00 TL kesintiye karşılık geldiğini, itirazlarının üst komisyon tarafından kabul edilmediğini, 05.09.2017 tarihinde sürecin sonlandırıldığını, davacıya ödenen 14.112.243,03 TL fatura bedelinden 583.092,39 TL kesinti yapılmasına karar verildiğini, söz konusu kesintiye 11.11.2014-12.10.2017 tarihleri arasında toplam 286.095,47 TL faiz işletilerek toplam 869.187,86 TL'nin davacının hak edişlerinden kesildiğini, davacının 2014 yılı Ağustos ayı faturalarını süresinde davalı kuruma teslim ettiğini, ancak davalı kurumun incelemeyi 3 yıl sonra tamamlaması nedeniyle haksız olarak faiz borcunu ödemek zorunda kaldığını belirterek; 185.680,00 TL kesintinin, faturaların davalı kuruma teslim edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline, 286.095,47 TL kesintinin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; yapılan işlemlerin sözleşme ve mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10.11.2020 tarihli ve 2018/180 E., 2020/466 K. sayılı kararıyla; 25.02.2019 tarihli bilirkişi raporunda; davalı kurum tarafından yapılan 8.932,00 TL kesinti ile yapılan kesintinin toplam branş faturalarına yansıtılması ile hesaplanan 185.680,00 TL kesintinin yerinde olduğu, davacı hastanenin 2014 yılında teslim edilen faturalarının incelemelerinin 2017 yılında tamamlanması nedeniyle işletilen ve mahsup edilen 286.096,47 TL faiz alacağına ilişkin olarak ise ilgili mevzuatta faiz işletilmesine yönelik düzenleme bulunmadığından bu kesintinin yerinde olmadığının belirtildiği, bilirkişi raporu itirazlar neticesinde 3 lü bir bilirkişi heyetinden rapor alınmış ve sunulan 26.11.2019 tarihli bilirkişi raporunda, yine aynı doğrultuda, yapılan 8.932,00 TL kesinti ve bu kesintinin yansıması olan 185.680,00 TL kesintinin yerinde olduğu, kesinti miktarına işletilen 286.096,47 TL faiz kesintisinin yerinde olmadığının belirtildiği, alınan bilirkişi raporlarının denetime açık ve hükme elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 286.095,47 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; ilk derece mahkemesince verilen kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davanın tümden reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini taleple, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, İlk Derece Mahkemesince alınan ve birbirini teyit eden denetime elverişli her iki bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere, kurum tarafından yapılan 185.680,00 TL kesintinin yerinde olduğu, 286.095,47 TL faiz kesintisinin yerinde olmadığı, söz konusu bilirkişi raporlarına göre mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı. süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı. süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 10.05.2022 tarihli ve 2022/1322 E., 2022/4386 K. sayılı ilamı ile; ''..İlk Derece Mahkemesince; davaya konu tıbbi malzemenin davalı kurumun sigortalısı hastanın tedavisinde kullanıldığı, işbu tıbbi malzeme karşılığı düzenlenen faturadaki biçimsel eksikliğin (kodsuz faturalandırma) salt fatura bedelinin ödenmesine engel teşkil etmeyeceği, bu nedenlerle davalı kurum tarafından davacının hakedişlerinden yapılan 185.680 TL tutarındaki kesintinin de haksız ve hukuka aykırı olduğu dikkate alınarak, davanın tümden kabulüne karar verilmesi gerektiği..'' hususuna değinilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyarak davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuş, yargılama devam ederken davacı vekilinin davadan feragat ettiklerine dair dilekçe sunması üzerine İlk Derece Mahkemesince davanın feragat nedeniyle reddine dair ek karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 08.02.2023 tarihli ek kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin 31.01.2023 tarihli feragat dilekçesinden sonra 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 312 nci maddesi uyarınca ...Ü.T 5 inci maddesi doğrultusunda yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hatalı bir değerlendirme ile herhangi bir gerekçe göstermeden vekalet ücreti takdirine yer olmadığı yönünde hüküm kurmasının hukuka ve yerleşik Yargıtay İçtihatlarına aykırı olduğunu ileri sürerek, 08.02.2023 tarihli ek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan hizmet satın alma sözleşmesi gereğince davalı kurum tarafından yapılan kesintinin iadesi talepli istirdat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6 ncı maddesi

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen ek karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 08.02.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.