muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1231, Karar No: 2014/4976, Tarih: 14.04.2014

Bu durumda, davacının ikinci kademede tazminat talebinde bulunduğu gözetilerek bu hususta inceleme yapmak gerekecektir.

Gerçekten, davacı akidi olan yükleniciden Borçlar Kanununun 96. maddesine dayanarak ademi ifa sebebiyle tazminat isteyebilir. Buradaki borcun nedeni, borçlunun (yüklenicinin) taahhüdünü ihlal etmesidir. Borçlunun taahhüdü, genellikle bir akte dayandığından buna “akdi tazminat”, borçlunun sorumluluğuna da “akdi sorumluluk” denilmektedir. Borçlar Kanunun 96. maddesi gereğince ödenmesi gereken tazminat ise alacaklının müspet zararıdır. Müspet zarardan da, borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne vaziyette bulunacak idi ise, bu vaziyetle mamelekin hali hazır vaziyeti arasındaki fark anlaşılmalıdır.

Bu açıklamalar karşısında mahkemece, davacının ikinci kademedeki tazminat istemi hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9209, Karar No: 2008/7517, Tarih: 28.05.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/9209 E.  ,  2008/7517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 8. Aile Makemesi

TARİHİ :8.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2012/4279, Karar No: 2012/11010, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4279 E.  ,  2012/11010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni müvekkilinin trafik sigortacısı olduğu aracın ehliyetsiz sürücü idaresinde iken meydana gelen trafik kazasında, davacı tarafından yaralanan kişi için işgücü kaybı tazminatı ödendiğini, davalıya rücu haklarının bulunduğunu ileri sürerek, 18.068,00 TL.nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın müvekkilinden habersiz alındığını, kusuru bulunmadığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kabulü ile 18.068,00 TL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı sigortacının üçüncü kişiye ödediği tazminatı ehliyetsizlik sebebine dayanarak davalıdan rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Davacı tarafça, dava dışı ...'ün trafik kazası sonucu yaralanması nedeni ile daimi maluliyete uğradığı ve kendisine tazminat ödendiği ileri sürülmüş, mahkemece Gaziantep 25 Aralık Devlet Hastanesinden Sakatlar Derneği'ne kayıt olmak için alınan 25.8.2005 tarihli Sağlık Kurulu Raporuna itibar edilerek maddi tazminata hükmedilmiştir. Bu raporun hangi tüzük esas alınarak düzenlendiği belli olmadığı

../...

- 2 -

2012/4279

2012/11010

gibi, raporda meslek grubu ve arıza ağırlık ölçüsü gibi çalışma gücü kayıp oranının tespitinde etkili unsurlar gösterilmemiştir. Oysa, daimi maluliyete ilişkin alınacak raporun, Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

O halde, mahkemece, sağlık kuruluşlarından yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, davacının maluliyet durumuna ilişkin tüzüğe uygun yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz sağlık kurulu raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4049, Karar No: 2011/5826, Tarih: 24.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4049 E.  ,  2011/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 27/11/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/12/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ... Yat. ve San. A.Ş, ..., ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 24/05/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar adına kimse gelmedi, karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Davalılardan ...'in temyizi yönünden; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalılardan ... hakkındaki istemi husumet yönünden reddedilmiş; diğer davalılar hakkındaki istemin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar ..., ...-... Yatırım Sanayi Ticaret AŞ ile ... tarafından temyiz olunmuştur.

Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/2. maddesi gereğince dayanışmalı (müteselsilen) sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi farklı olan davalılar yararına ayrı ayrı avukatlık ücreti takdir edilir.

Yerel mahkemece, hakkındaki istem farklı bir hukuki nedenle reddedilen davalılardan ... yararına, yukarıda açıklanan yasal düzenleme gereğince, ayrı avukatlık ücreti takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre diğer davalılar ... ile ...-... Yatırım Sanayi Ticaret AŞ'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre diğer davalılar ... ile ...-... Yatırım Sanayi Ticaret AŞ'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Adı geçen davalıların diğer temyiz itirazına gelince; Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu edilen Tercüman gazetesinin 26.09.2008 günlü sayısının ilk sayfasında, davacının göz kısmı buzlanarak yayımlanan fotoğrafının üst tarafında "Savcının sanıkla dehşet pazarlığı" başlığı altında yayımlanan haberin niteliği ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 15.000,00 TL manevi tazminat fazladır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılardan ... ile ...-... Yatırım Sanayi Ticaret AŞ yararına; (1) sayılı bentte açıklanan nedenle diğer davalı ... yararına BOZULMASINA; davalılar ... ile ...-... Yatırım Sanayi Ticaret AŞ'nin öteki temyiz itirazlarının (2) sayılı bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11119, Karar No: 2016/4652, Tarih: 17.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/11119 E.  ,  2016/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

2-...

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyerinde ....09.1999-........2007 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın .../.... ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, işyerinin okul olduğu, davalı Kurumun temizlik işini ihale ile alt işverenlere devrettiği, davacının bu işyerinde ve ihaleyi alan şirketler bünyesinde temizlik elemanı olarak çalıştığının iddia edildiği, davacıya ait hizmet cetvelinde ....03.2000-........2000 ile ....04.2001-....06.2001 tarihleri arasında giriş-çıkışlı olarak dava dışı farklı işyerlerince hizmet bildiriminde bulunulduğu, davalı Kurum ile davacı hakkında hizmet bildiriminde bulunan dava dışı şirketler arasında yapılan ihale sözleşmelerin dosyaya sunulmadığı, davacı, davalı ve bordro tanıklarının beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı Kurumun temizlik işini ihale ile alt işverenlere devrettiği, davacının da Kuruma bildirilen çalışmalarının ihale alan işyerlerinden bildirildiği, davacının bildirilmeyen çalışmaların da alt işverenlere bağlı olarak davalı Kurumda geçtiğinin iddia olunduğu, buna rağmen davacının çalışmalarının geçtiği iddia olunan dönemde davalı Kurumdan ihale ile iş alan şirketlerin davaya dahil edilmediği, davacının iş yaparken kime bağlı olarak ve kimden talimat alarak çalıştığının ve ücretinin kimden aldığının araştırılmadığı, ihtilaflı döneme ilişkin çalışmaların geçtiği işyerlerine ilişkin dönem bordrolarının getirtilmediği, resen tanık seçilerek çalışma olup olmadığı varsa ne şekilde olduğunun açıklattırılmadığı, buna göre gerek hizmet tespti gerekse sigorta primine esas kazanç tespiti yönünden eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğu görülmüştür.

Yapılacak iş, ihtilaflı dönemde davacının maaşının kim tarafından ödendiğini araştırmak, ayrıca ihtilaflı dönemin tümünde davalı Kurumun temizlik işini ihale ile verdiği şirketleri Kurumdan sormak suretiyle tespit etmek, temizlik işinin dava dışı şirketler tarafından alındığının ve davacının ücretinin de bu şirketler tarafından ödendiğinin anlaşılması halinde bu şirketlerin işveren olarak kabulü ile usulüne uygun şekilde davaya dahil etmesi için davacıya süre vermek, bu şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların gösterdiği delilleri toplamak, bu kapsamda ihtilaflı döneme ilişkin çalışmaların geçtiği işyerlerinin ihtilaflı döneme ilişkin dönem ve ücret ödeme bordroları ile puantaj kayıtlarını getirtmek, ücret bordrolarının imzalı olup olmadığı üzerinde durmak, bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptayarak bunların bilgilerine başvurmak, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, davalı Kurumdan davacı ile ilgili olan yetkili kişilerini tespit ederek bu kişilerin beyanlarını almak, gerçek çalışma olgusunun somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya konulmasından sonra davacının alt işverene bağlı olarak çalıştığının tespiti halinde alt işveren aleyhine aksi halde davalı Kurum aleyhine hüküm kurmaktan ibarettir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, .../03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/580, Karar No: 2010/1931, Tarih: 01.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/580 E.  ,  2010/1931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanığın yakınan ...’e yönelik eylemi hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanığın yakınan ...’ya yönelik eylemi hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamı, oluş ve kabule göre, sanığın aynı inşaatta birlikte kaldığı yakınanın cebinden 5 YTL. parayı aldığı, yakınanın parasını vermesini istemesi üzerine, sanığın aldığı parayı vermemek için yakınanı basit şekilde bıçakla yaralayarak kaçması şeklinde gerçekleşen eylemde, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan miktardaki parayı aldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 150/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak gibi BOZULMASINA, 01/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23998, Karar No: 2013/20444, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/23998 E.  ,  2013/20444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı Gate Elektronik San. Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin 1998 Haziran ayında davalılardan Türkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.’nin Tuzla/İstanbul adresindeki işyerinde Test Laboratuarı bölümünde teknisyen olarak çalışmaya başladığını, çalıştığı yer ve işte herhangi bir değişiklik olmaksızın muvazaalı işleme dayalı asıl-alt işveren ilişkisi içinde 24.12.2010 tarihinde evrak üzerinde ve kayıtlarda GATE Elektronik San. ve Tic. A.Ş. unvanlı işyerinde çalışıyormuş gibi gösterildiğini, iş sözleşmesinin 10.11.2011 tarihinde “yeterli verim alınamaması” gerekçesiyle feshedildiğini, fesihten önce savunmasının alınmadığını, işçinin verimsiz çalıştığının tanık beyanıyla ispat edilemeyeceğini, fesih gerekçesi açık olmadığından 4857 sayılı İş Kanunu’na aykırılık oluşturduğunu, fesihte son çare ilkesine uyulmadığını belirterek feshin geçersizliğine karar verilmesi, buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı GATE Elektronik San. ve Tic. A.Ş. vekili; müvekkil şirketin 2011 yılında diğer davalıdan Tuzla depo malzeme Yönetimi-Test ve karantina işini ihale yoluyla aldığını, istihdam edilen işçilerden iki kişinin, biri davacı olmak üzere, daha önceden de aynı yerde görev alan, 2011 öncesinde diğer davalının çalışanı işçilerden olduğunu, davacının 04.01.2011 tarihinde müvekkil şirket bünyesinde çalışmaya başladığını, davacının fesihten önce istifa dilekçesi sunmasına karşın dava açıp işe iadesini talep ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; davacının belirsiz Süreli İş Sözleşmesinin karşılıklı mutabakat çerçevesinde 31.12.2010 tarihinde sona erdirildiğini, müvekkil şirket ile diğer davalı arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, iş bu davanın müvekkil şirket açısından husumetten reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece alınan bilirkişi raporuna itibarla davacının GATE Elektronik San. ve Tic. A.Ş’ne ait işyerine iadesine, davalı ...Ş. hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili ve davalı Gate Elektronik San. ve Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır

Mahkemece alınan bilirkişi raporuna itibarla davacının GATE Elektronik San. ve Tic. A.Ş’ne ait işyerine iadesine, davalı ...Ş. hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili ve davalı Gate Elektronik San. ve Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. Maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. Maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca, “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir.” Bu maddeye dayanılarak yapılacak değişiklik feshinde; değişiklik ve fesih bildirimlerinin yazılı yapılması ve sebeplerinin de yazılı gösterilmesi geçerlilik koşuludur. İş koşullarında değişiklik, işverenin yönetim hakkı ile doğrudan ilgilidir. İş koşullarındaki değişiklikler geçerli nedene dayandığı takdirde, ayrıca iş şartlarında esaslı değişiklik yoksa veya işçi aleyhine bir durum oluşmuyor ise, işverenin yönetim hakkının sınırlandırılması gerekmez. İşveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işyeri değişikliği ile ilgili işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır.

İşverenin yönetim hakkı kapsamında kalan ve geçerli nedene dayanan değişiklikler çalışma koşullarının esaslı değişikliği olarak nitelendirilemez. Geçerli neden işçinin verimi ile davranışlarından ya da işyeri gereklerinden kaynaklanabilir.

İşyerinde iş şartlarında değişikliği gerektirmeyen çalıştırılma imkânı, değiştirilmiş iş şartları altında çalıştırılabileceği başka bir çalışma yerine nakilden önceUygulanması gereken tedbirdir. İşçinin iş şartlarının değiştirilmesi gerekmeden çalıştırılabileceği birden fazla çalışma yeri varsa, işveren bunlar arasından birini seçme hakkına sahiptir. İşverenin talimat verme hakkı kapsamında alternatif tedbirler arasında iş şartlarında ve sözleşme değişikliğine neden olmayacak şekilde bir tedbir olanağı var ise ve bu kapsamda bir çalışma yerinde çalıştırabilecekse değişiklik feshine başvurulmaması gerekir.