muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5585, Karar No: 2022/531, Tarih: 15.02.2022

II-Sanık ... ve ... yönünden yapılan temyiz başvurusunun incelemesinde;

1-Sanık ... bakımından;

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, temyiz aşamasında geldiği anlaşılan ByLock tespit ve değerlendirme ile sanık hakkında beyanlarda bulunan ..., ... ve ...'ın ifadelerinin CMK 217. madde uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair yetersiz ByLock sorgu tutanaklarına dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ... bakımından;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip, gerekirse teknik olarak programı kullandığının tespiti açısından HIS/CGNAT kayıtları ve HTS üzerinden uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınması, ayrıca sanık hakkında istinaf aşamasında dosya içerisine geldiği anlaşılan ... ve ...'e ait beyanlar ile ekindeki fotoğraf teşhis tutanağının CMK 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak ve gerektiğinde ilgili şahısların tanık sıfatıyla dinlenilerek diyeceklerinin sorulması ile tüm deliller bir bütün olarak değerlendirilerek sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/10883, Karar No: 2019/2819, Tarih: 14.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/10883 E.  ,  2019/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 26/08/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/04/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 14/05/2019 tarhili duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar inceleneerek gereği görüşüldü.

1-Davalılardan ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin belediye başkanı olduğunu, ... Gazetesinin ... Eki’nin 25/08/2015 tarihli nüshasında “A...” başlıklı bir haber yayınlandığını, dava konusu haberde geçen hususların gerçeği yansıtmadığını, müvekkilin fotoğrafının küçük düşürücü şekilde paylaşıldığını, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek uğradığı manevi zararın tazminini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5187 sayılı Basın Kanunu’nun hukuki sorumluluğu düzenleyen 13. maddesinde, basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddî ve manevî zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisinin, süresiz yayınlarda ise eser sahibi ile yayımcının, yayımcının belli olmaması halinde ise basımcının müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu düzenlenmiştir.

Dava konusu haberin yayınlandığı, ... Gazetesinin ... Eki’nin künyesinden davalılardan...’ın, anılan gazetenin yazı işleri müdürü olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davalılardan ...’ın, Basın Kanunu'nun 13. maddesi gereğince

hukuki sorumluluğu bulunmadığından, anılan davalı yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Diğer davalıların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şu durumda, davalılardan ...’ın, Basın Kanunu'nun 13. maddesi gereğince

hukuki sorumluluğu bulunmadığından, anılan davalı yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Diğer davalıların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Tüm bu açıklamalar ışığında davaya konu haberde geçen söz ve ifadeler bütün halinde değerlendirildiğinde, yapılan haber ve kullanılan başlığın gazetecilik mesleği gereği okuyucunun dikkatini çekmek için kullanıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davacıya yönelik eleştiri mahiyetinde olup basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı anlaşılmakla davanın tümden reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve davalılar yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8546, Karar No: 2019/9336, Tarih: 19.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8546 E.  ,  2019/9336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11062, Karar No: 2013/6439, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11062 E.  ,  2013/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.03.2009 gün ve 2008/734 Esas, 2009/183 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlınının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden, konunun uzmanı bir çocuk psikiyatrisinin katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulunun teşekkülüne göre oluşturulmuş en az 5 kişilik bir heyetten, suçun sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınarak, olay neticesi mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu anlaşılır ise sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanunun 103/1(a)-6 maddesi kapsamında bulunup bulunmadığının tespiti ile bu husustaki delilleri tayin ve takdirinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olacağı ve görevsizlik kararı verilmesi gerekeceği gözetilmeden, suç tarihinden itibaren 6 ay geçmeden ve içinde çocuk psikiyatrisi de bulunmayan Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 31.10.2008 tarihli raporu esas alınarak, mağdurenin olay nedeni ile ruh sağlığının bozulmadığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 30.11.2012 tarih ve 2891 sayılı Kararıyla ... adli teşkilatı kapatıldığından, dosyanın ... Anadolu 28. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1370, Karar No: 2012/8497, Tarih: 03.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1370 E.  ,  2012/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

1- Davalılardan ...’in zabıta araştırmasınca ortaya çıkan ve yeni adresi olarak belirlenen 19 Mayıs Mahallesi, Operatör Raif Bey Caddesi, 31/3 ..., adresine hükmün tebliğ edilmesi gerekirken dosya arasında bulunan ... ve ...imzalı 24.10.2005 tarihli tutanaktaki bu adres göz ardı edilerek ilanen tebliğ yoluna gidilmesi doğru değildir. Bu nedenle hükmün 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun bir biçimde Servet Pelin’e tebliğine, temyiz süresinin beklenilmesine,

2- Hüküm, davalı ...’ye ... Sokak, Ar Apartmanı, No 3/5, Daire 10 Teşfikiye/İSTANBUL adresine yapılmış, ancak birlikte çalışan daimi işçisi olduğunu beyan eden Mevlüt Bulut’a yapıldığı belirlenmiştir. Tebligatı alan Mevlüt Bulut’un daimi işçisi olup olmadığı ya da apartman görevlisi sıfatını taşıyıp taşımadığı hususunda adreste bulunan apartman yöneticisinden sorularak gerekli bilgi ve belgenin dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14640, Karar No: 2014/582, Tarih: 17.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14640 E.  ,  2014/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 7. (Kartal 3.) İş Mahkemesi

Tarihi : 05.06.2012

No : 2011/867-2012/438

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulune karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak, kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacının, 2003-2009 yılları arasındaki 1875 günlük çalışmasının iptal edilmesi ve Kurumca verilen yaşlılık aylığının durdurulmasına ilişkin Kurum işleminin iptaline karar verilmesi istenilmiş; mahkemece, dinlenen tanık beyanları nazarında davanın kabulune karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; çalışmanın geçtiği iddia edilen E.. Mekanik Ltd. Şti şirketinin asıl faaliyetinin komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek olduğu yönünde vergi denetmenlerince rapor hazırlandığı ve ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, davacının çalıştığını iddia ettiği E.. Mekanik Ltd. Şti şirketi ile değişik şirketler arasında taşeronluk anlaşmalarının yapıldığı, ancak, yapılan işlerin varlığına dair dosyada herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı gibi bu şirketlerde bordrolu çalışan kişilerinde bilgilerine başvurulmadığı anlaşılmakla; mahkemece, belirtilen hususlar çerçevesinde gerekli soruşturma yapılarak, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10685, Karar No: 2021/8697, Tarih: 19.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10685 E.  ,  2021/8697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanığın her takvim yılındaki eylemlerinin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, zincirleme suç hükümleri de uygulanmaksızın tek suçtan hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında 16/12/2011 şeklinde yazılan suç tarihinin 2009 ve 2010 takvim yılları olarak mahallinde düzeltilmesi ve TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 19.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21570, Karar No: 2013/3164, Tarih: 28.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/21570 E.  ,  2013/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın ... şirketi yönünden husumetten reddine, diğer davalı şirket yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan ... İst. Yap. İşlet. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin ...'e bağlı ... Sendikası üyesi olduğunu ve bu nedenle iş akdine son verildiğini, ... .. Taş. Mu. İst. Yap. Ve İş A.Ş. 'ye bağlı alt işveren şirket olan ... Mu. İst. Yap. Ve İşl. A.Ş.'nin ...'da bulanan işyerinde çalışırken tek taraflı olarak haksız bir şekilde iş akdinin feshedildiğinin işveren temsilcisi tarafından bildirildiğini, iş akdinin feshinin yasalara uygun olmadığını, işten atılanların hepsinin sendika üyesi olduğunu belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesi uyarınca belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... şirketi vekili, şirketin özelleştirme idaresi tarafından ihaleyi kazanmak sureti ile araç muayene yapım ve işletim hakkını aldığını, 2918 sayılı yasanın 35. Maddesine göre şirketin iş ortaklıkları kurduğunu, bu bağlamda diğer davalıya sözleşme imzalayarak ... ilinde yürütülecek araç muayene faaliyetini devrettiğini, anılan yasının 35. Maddesi uyarınca yetki devrinin ön koşulu olarak devreden ile devralanın araç muayene faaliyetinin icrası sırasında aynı standardı yakalayabilmek için koordinasyon halinde faaliyet göstermeleri gerektiğini, davacı işçi ile şirketin hukuki bağının bulunmadığını belirterek, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini belirtirken,

Davalı ... şirketi vekili ise, davacının, işyerinde araç muayene teknisyeni olarak çalıştığını, sendikaya üyeliği nedeni ile iş akdine son verilmediğini, taşıt muayene özelleştirme kapsamında özelleştirildiğini, üst işletici ...'ün ihaleyi üstlendiğini, davalı şirektin ise anılan işletmeyi alt işletici olarak üstlendiğini, sözleşme ve mevzuat gereği ... Bakanlığı ve diğer üst işletici şirkete bağlı olarak çalıştığını, davacının iş akdinin işyerinde işlerin azalması, benzer iş görenlere rağmen daha az verimli çalışması, işini gerektiği gibi yapmaması performansının düşük olması nedeni ile tüm tazminatlarının ödenerek geçerli nedenlere dayalı olarak iş akdinin sona erdirildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: