muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/830, Karar No: 2020/3443, Tarih: 03.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/830 E.  ,  2020/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 30. HUKUK DAİRESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından istinafa gönderilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ilk derece mahkemesinin kararını kaldırarak dosyanın Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonuna gönderilmesine karar verilmiştir.

Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonu davanın Komisyonun inceleme alanı içerisinde bulunmadığına karar vererek dosyayı tekrar ilk derece mahkemesine göndermiştir.

Davacının başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 14.07.2017 tarih, 2017/1445 Esas, 2017/1114 Karar sayılı ilamın maddi hataya dayalı olarak verilmesi sebebiyle bu ilamın ortadan kaldırılarak, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna yönelik davalı şirketin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-a-6 maddesi uyarınca İlk derece mahkemesinin 21.02.2017 tarihli 2016/597 Esas, 2017/118 Karar sayılı ilamın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi davalıların istinaf başvurusunu ayrı ayrı esastan reddetmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.

7036 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, diğer kanunlardaki hükümler saklı kalmak kaydıyla temyiz edilemeyen kararlar arasında 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davası da sayılmıştır.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir.

7036 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, diğer kanunlardaki hükümler saklı kalmak kaydıyla temyiz edilemeyen kararlar arasında 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davası da sayılmıştır.

Dosya içeriğinden 21.02.2017 tarihinde Bursa 10. İş Mahkemesi’nce davanın kabulüne karar verildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi’nin 20.11.2018 tarihli kararı ile Bursa 10. İş Mahkemesi’nin 21.02.2017 tarihli kararının HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, Bursa 10. İş Mahkemesi’nce yapılan yargılama sonucunda 26.02.2019 tarihinde davanın kabulüne karar verildiği tespit edilmekle davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının “işe iade” talebine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesinin kararı 25.10.2017 tarihinden sonra ve bu nedenle 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a bendine göre temyiz edilemeyen karar olduğundan davalı ... vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 03/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12395, Karar No: 2012/8942, Tarih: 09.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/12395 E.  ,  2012/8942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kastamonu 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.03.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/11584, Karar No: 2016/1884, Tarih: 16.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11584 E.  ,  2016/1884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçi temsilcisinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 16/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/235, Karar No: 2011/592, Tarih: 12.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/235 E.  ,  2011/592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine ...Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin ...Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı belediye vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan .... Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı belediye ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde belirtilmediği, davacının dava sırasında işe başlatıldığı gerekçesi ile işe iade ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, boşta geçen süre ücretinden davalıların müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine göre asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği”  ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerekir. Alt işverene verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6.fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine göre asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği”  ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerekir. Alt işverene verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6.fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür.

Somut olayda, davalı ....Belediye Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş sözleşmesinin “…Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile ....İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle ...adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır.  İhale işini yürüttüğümüz ...Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı ...ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere Seyhan Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle ...Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde Seyhan Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda ... Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği ....Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli ... Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin .... Belediyesince yerine getirileceği yönünde ....ile ...Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar ...Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi ...Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın Seyhan Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı belediye tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna  uygun  olarak  kurulduğu  anlaşılan  asıl  işveren  alt  işveren  ilişkisinin muvazaaya dayanıp  dayanmadığı  da  uyuşmazlık  konusudur.  Hizmet  alım  sözleşmesinde,

idari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediye işçisi olarak kabul edilmiş olması doğru olmamıştır.

Dosyada bulunan 29.9.2009 tarihli SGK Hizmet Cetveline göre davacının 1.8.2009 tarihinde işe başladığı anlaşılmakta ise de, davacı vekili, davacının birkaç günlüğüne çağrılıp işe alınır gibi yapıldığını, sonra tekrar çıkarıldığını ileri sürmüştür. Davacının tekrar işe alındıktan sonra ne kadar çalıştırıldığı dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Öncelikle bu husus açıklığa kavuşturulmalıdır. Çok kısa bir süre işe başlatılıp tekrar çıkarılması söz konusu ise işverenin bu davranışının işe başlatma ve dolayısıyla feshin geçersizliğini kabul ettiği şeklinde değerlendirilmesi mümkün değildir. Öte yandan, davalı ...Ltd.Şti. fesih bildirimini noter kanalıyla bildirdiğini cevap dilekçesinde belirtmiştir. Bu hususun da araştırılmasından sonra feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı yönünde inceleme yapılmalı, feshin geçersizliğine karar verildiği takdirde ayrıca işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti belirlenmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1845, Karar No: 2017/6034, Tarih: 26.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1845 E.  ,  2017/6034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kablüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalının maliki bulunduğu .../Ankara adresinde bulunan taşınmazı 01.03.2006 tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını, 03.04.2006 tarihinde büyük hissedar... devrettiği için kira sözleşmesinin devamının sağlanması amacıyla kiracıdan depozito istendiğini ve müvekkilinin de davalıya 200.000,00 TL ödemek zorunda kaldığını, depozitonun 175.000-tl sinin davalı talimatıyla ... banka yoluyla, 25.000-tl sinin de nakit olarak elden ödendiğini, davalının kira sözleşmesinin süresi bitmeden tahliyeyi sağlamak için aleyhinde takip başlattığını, kiralanan evin anahtarının... 28.İcra Müdürlüğü'nün 2008/14373 sayılı icra takip dosyasına teslim edildiğini, anahtar teslim edildiği için kira sözleşmesinin hususi şartlarında yazılı olan ve hisse devri aşamasında ödedikleri 200.000,00 TL depozitonun sözleşme gereğince davalıdan talep edildiğini, ödenmemesi üzerine de takibe geçildiğini, davalının ise haksız olarak takibe itiraz ettiğini belirterek davalının Ankara 14.İcra Müdürlüğünün 2009/7574 sayılı icra takip dosyasına vaki itirazının iptaline ve %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin yaklaşık bin kişinin çalıştığı şirketler grubunun yönetim kurulu başkanlığını yaptığını, gerek bu şirketlere gerekse kendisine ait onlarca gayrimenkulü olduğunu, bunların bir kısmının kiraya verildiğini ve kiralama işlemlerinin şirketler grubunun muhasebe ve hukuk müşavirliği birimlerince yapıldığını ve kira kontratlarının sadece imza için müvekkile ulaştırıldığını, davacı yan ile yapılan kontratın da aynı şekilde yapıldığını, sözleşmenin kırtasiyede satılan maktu kira kontratlarından olduğunu, ilk sayfasının elle yazıldığını, ikinci sayfasının maktu olduğunu, hususi şartların ise üçüncü sayfaya sığmayacağı için bilgisayarda yazıldığını ve kontratın üçüncü sayfasının boş bırakıldığını

sadece tarih atılarak kontratın tamamlanması için imza atıldığını, taraflarında kalan kontratın incelendiğinde davacıdaki kontratla aralarında farklar olduğunu, taraflarınca kiracıdan depozito alınmadığını, toplam değeri 170.000 TL olan bir dairenin kiralanırken 200.000 TL depozito verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, itirazın 200.000,00-TL asıl alacak ve 159.797,25-TL faiz olmak üzere toplam 359.797,25-TL üzerinden iptali ile takibin devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, itirazın 200.000,00-TL asıl alacak ve 159.797,25-TL faiz olmak üzere toplam 359.797,25-TL üzerinden iptali ile takibin devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.03.2006 tarihli, 3 yıl 4 ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı tarafından dosyaya sunulan sözleşmenin özel şartlar kısmına ‘’3.kat 3 nolu işyerinin kiralanmasına dair teminat amaçlı ödeme (kira depozitosu) 200.000-YTL nakit olarak Ali Sungur ile ... a ödenmiştir. İadesi; kiralayan ... ihtiyacına dair tebligat gönderdiğinde sözleşme bitiminden bir ay önce 200.000-YTL’nin nakit alındığı 03.04.2006 tarihinden paranın ticari iskonto faizi tutarı ile birlikte ödeyecektir. Depozito iade edilene kadar kiracı tahliye yapamaz, kira ödemez.’’ Şeklinde düzenlemenin yazılı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı kiracı tarafından 17.06.2009 tarihinde başlatılan icra takibi ile; 200.000-TL asıl, 164.964,38-TL faiz olmak üzere, sözleşme ile kiraya verene ödenen kira depozitosunun ticari iskonto faiziyle birlikte tahsili istenmiş, Mahkemece 200.000-TL asıl alacak ve 359.797,25-TL işlemiş faiz üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir. Her ne kadar Mahkemece; davalının açığa imza atarak sonradan sözleşme şartının doldurulması sonucuna katlanması gerektiği, kaldı ki davacı defterlerinden depozito bedelinin yatırıldığı, ayrıca binanın bütün değeri düşünüldüğünde alınan depozito bedelinin de makul olduğu belirtilerek depozito bedelinin iadesinin gerekeceği yönünde hüküm kurulmuş ise de; davalı ... tarafından davacı şirket yetkilisi ...aleyhinde, dayanak sözleşmede tahrifat yapıldığı, hususi şartlar başlığı altındaki 3.sayfanın boydan boya çizilerek boş bırakılmasına rağmen kiracıda kalan suret sözleşmede, bu sayfanın sonradan matbu yazılar ile doldurulduğu gerekçesiyle şikayette bulunulması üzerine,... Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2011 tarihli 2010/626 Esas, 2011/705 Karar ilamı ile sözleşmede belirtilen tahrifatların yapıldığı tespit edilerek sanığın özel belgede sahtecilik eylemi nedeni ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün 22.10.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hukuk hakimi ceza davasında verilecek mahkumiyet kararı ile bağlı olup, beraat kararı verilmesi halinde ise ceza hakiminin sabit kabul ettiği olgularla bağlıdır. ..) Bu durumda HMK 209 (HUMK 317) maddeleri de gözetilip, davacı hakkında sahtecilikle ilgili sübuta ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararının değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hukuk hakimi ceza davasında verilecek mahkumiyet kararı ile bağlı olup, beraat kararı verilmesi halinde ise ceza hakiminin sabit kabul ettiği olgularla bağlıdır. ..) Bu durumda HMK 209 (HUMK 317) maddeleri de gözetilip, davacı hakkında sahtecilikle ilgili sübuta ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararının değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alının temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20830, Karar No: 2008/5649, Tarih: 21.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/20830 E.  ,  2008/5649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Burdur Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.10.2007
Yargıtay — Esas No: 2010/11937, Karar No: 2011/7770, Tarih: 02.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/11937 E.  ,  2011/7770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Mahkemece sanıkların tarladaki otlarla çeltik anızlarını toplayarak yaktıklarını kabul etmesine göre bilirkişiye bu husus açıklattırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

2- Sabıkaları bulunmayan sanıklar hakkında müdahil idarenin tazminat talebi olmadığı gibi bilirkişi raporunda da idarenin bir zararı belirlenmediği halde yazılı gerekçe ile CMK'nun 231.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Sanık ... savunmanı ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4415, Karar No: 2022/15529, Tarih: 04.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/4415 E.  ,  2022/15529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

...

Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da dava açıldığı halde hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, mahallinde bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanıklara yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 22.05.2014 ve sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 03.01.2014 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y.

...