muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11574, Karar No: 2009/14083, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11574 E.  ,  2009/14083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... İlçesi ... Köyü sınırlarında ve ... Orman İşletmesi ... Bölgesi içerisinde bulunan 91.500 m2’lik alanın, 6831 sayılı yasanın 17. maddesine göre Orman Genel Müdürlüğü tarafından 49 yıllık intifa hakkının davalıya tahsis edildiğini, davalı Belediyenin de taşınmazın bir bölümünü, açılan ihale sonucunda “yap işlet devret” modeli ile aynı süre ile kendisine devrettiğini, bu şekilde intifa hakkı sahibi olduğu alanda, mevzii imar plan ve projesine göre inşa ettiği yazlık evi kullanmaya başladığını, ne var ki dava dışı Orman İdaresinin, davalı ... ile yapmış olduğu intifa hakkına ilişkin sözleşmeyi iptal etmesi ile birlikte kendisinin de söz konusu yeri kullanmaktan men edildiğini, Orman idaresinin bu yeri daha sonra dava dışı ... köyü Turizm ve Yatırım işletmeleri Ltd şirketine kiraladığını ve kendi yerini bu kez bu şirketten kiraladığını ve kira bedeli ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, ödemek zorunda kaldığı kira bedeli ile taşınmaza yaptığı zorunlu ve faydalı masraflar karşılığı olmak üzere şimdilik 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yerin Orman İdaresi tarafından Belediyeye yapılan tahsisin iptal edilmesi üzerine, yeniden yapılan ihale sonucunda, davacının da ortak olduğu şirkete kiralandığını ve davacının halen bu yeri kullandığını, herhangi bir zararının da söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 2008/11574-2009/14083

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.000,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 2008/11574-2009/14083

sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831 sayılı Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” kurulması amacıyla 26.1.1987 tarihinde dava dışı Orman İdaresince davalı ... Belediyesine 49 yıl süre ile intifa hakkının tahsis edildiği, bu konuda adı geçen Belediye Başkanlığından 21.10.1987 tarihli taahhüt senedi alındığı, 10.5.1988 tarihinde teslim edilen tahsise konu yerde Belediye tarafından su basman seviyesinde inşaatların yapıldığı, ancak Belediye Encümenince 27.9.1988 tarihinde, “su basman seviyeleri tamamlanmış yerlerin belli bir bedel karşılığında, ihale ile 153 kişiye dağıtımının sağlanması” konusunda alınan karar üzerine, açılan ihale ve 13.12.1988 tarihinde yapılan kura çekimi ile, davacının da aralarında olduğu bu kişilerden taahhütname alınmak suretiyle, inşaatların tip projelerine uygun olarak iki yıl içerisinde kendileri tarafından tamamlanması koşulu ile, söz konusu yerlere ilişkin intifa haklarının 49 yıllığına adı geçen kişilere devredildiği, inşaatların 1989-1990 yılarında tamamlanarak, “yazlık ev” olarak kullanılmaya başlandığı, bu arada Belediye Başkanlığının, dava dışı Orman Genel Müdürlüğüne vermiş olduğu taahhüt senedinin 9. maddesine aykırı hareket ederek, “Eğitim ve dinlenme tesisi olarak kullanılması gereken yerlerin, 49 yıllık intifa hakkının özel kişilere bedeli karşılığında devredildiği, dolayısıyla orman arazisinin tahsis amacı dışında kullanıldığı, 1993-1994 yılarına ait tahsis bedelleriyle ağaçlandırma bedellerinin de ödenmediği” gerekçeleriyle Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, buna rağmen bu yerleri kullanmaya devam eden kişilerin, intifadan men edilerek, 4.10.2000 tarihinde de evlerin mühürlendiği, bu aşamadan sonra ise 24.10.2003 tarihinde davacı ve diğer intifa hakkı sahiplerinin ... Köyü Şirketini kurarak 15.6.2004 tarihinde de adı geçen şirketin, yapılan ihale sonucunda söz konusu yerleri 116.000,00 YTL yıllık kira bedeli karşılığında 10 yıllık kira sözleşmesi ile kiraladığı, davacı ve diğer kişilerin de aynı tarihte adı geçen şirketle ayrı ayrı kira sözleşmeleri imzalamak suretiyle, 2004 yılından itibaren ve halen de, dava konusu sözleşmeden bağımsız olarak yapılan bu sözleşme ve ödenen kira bedelleri karşılığında evlerini kullandıkları tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda davacı, su basman seviyesinde iken davalıdan bedeli karşılığında intifa hakkını alarak tamamladığı yazlık evini, mühürlendiği tarihten sonra kullanamadığı yıllara ilişkin kira bedeli ile inşa edilen eve yaptığı zorunlu ve faydalı giderleri talep etmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda evin dava tarihi itibariyle belirlenen değeri ile 2001-2006 yılları arasındaki kira bedeli üzerinden taleple bağlı kalınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuşsa da, söz konusu bilirkişi raporu, denetime elverişli olmadığı gibi, az yukarda da açıklandığı üzere, dava dışı Orman İdaresi tarafından, Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” olarak kullanılması amacıyla davalı Belediyeye intifa hakkı tahsis edilen orman arazisinin, söz konusu bu hakkın lehdarı tarafından tahsis amacına aykırı şekilde üçüncü kişilere devredildiği, bu nedenle de 2008/11574-2009/14083

Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, davalının bu işleme karşı ... İdare Mahkemesinde açmış olduğu 2002/491 E. 2003/48 K. sayılı davanın da reddedilerek kesinleştiği sabit olup, böylelikle davalı Belediyenin, kamu kurumu olması itibariyle, dayanağını Orman Kanununun ilgili maddesinden alan tahsis işlemine ve bu tahsis nedeniyle vermiş olduğu 21.10.1987 tarihli taahhüt senedine aykırı davrandığının, kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olması karşısında, davalının tahsise konu yerlerle ilgili üçüncü kişilerle yapmış olduğu sözleşmelerin de geçersiz olduğunun kabulü gerekir. Bu kabule göre de somut olayda davacı, ancak su basman seviyesinde iken davalıdan intifa hakkını alarak tamamladığı binanın yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masraflarının ödetilmesini talep edebilir. Mahkemenin, geçerli olması halinde dahi “yap işlet, devret” şeklindeki niteliği itibariyle mülkiyet hakkı doğurmayan geçersiz sözleşmeye dayanarak, “yapılan binanın dava tarihindeki rayiç değerinin ödetilmesi” gerektiğine ilişkin kabulünde isabet bulunmamaktadır. Öte yandan talep kira bedeli ile taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraflar gideri isteğine ilişkin olup hüküm altına alınan miktarın ne kadarının kira bedeli ve ne kadarının taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraf gideri olduğu da anlaşılamamaktadır. O halde mahkemece davacı tarafından tamamlanan binanın, yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masrafları, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan açıklayıcı ve denetime elverişli rapor alınmak suretiyle belirlenerek, belirlenecek bu miktarın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 3.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9486, Karar No: 2024/11182, Tarih: 11.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9486 E.  ,  2024/11182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/486 E., 2024/364 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine kinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünde geçici işçi olarak işe başladığını, 01.02.2001 tarihinde kadroya alındığını, akabinde İl Özel İdaresine devredildiğini, İl Özel İdaresinin kapanmasıyla Van Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredildiğini, pozisyonu düz işçi olmasına rağmen büro görevlisi olarak çalıştığını, ancak ücret ve haklarının düz işçi pozisyonuna göre ödendiğini, davacı ile aynı pozisyonda işe başlayan fakat fiilen yaptığı iş değişmeyen işçilerle arasında ücret farkı olduğunu ileri sürerek fark ücret, fark ilave tediye, fark ikramiye ve fark yıpranma primi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; zamanaşımı def'i ve husumet itirazı ile birlikte davacının ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davalının talep ettiği alacaklardan davalı Bakanlığın sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.10.2020 tarihli ve 2019/304 Esas, 2020/417 Karar sayılı kararıyla; davacıya çalışma süresi ve derecesine göre ödenmesi gereken günlük ücret doğrultusunda alacak miktarları hesaplanarak ve zamanaşımı def'i dikkate alınmak suretiyle davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı ... yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 26.03.2021 tarihli ve 2021/53 Esas, 2021/750 Karar sayılı kararıyla; davacının Van Büyükşehir Belediyesine devredilen personel içinde yer aldığının anlaşılması nedeniyle husumetin davalı Belediyeye yöneltilmesinin yerinde olduğu, İlk Derece Mahkemesinin davacının fiilen yaptığı işe göre fark alacaklarının tespitinin gerektiğine dair değerlendirmesinin usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.06.2021 tarihli ve 2021/6783 Esas, 2021/10912 Karar sayılı kararıyla; davacının daha önce davalı Belediyeye karşı açtığı davada Van 2. İş Mahkemesinin 2015/160 Esas, 2015/177 Karar sayılı kararıyla 08.11.2010-28.02.2013 tarihleri arasındaki dönemi kapsayacak şekilde hüküm kurulduğu, işbu davada talep edilen fark alacaklarla aynı türdeki alacaklara hükmedildiği ve kararın Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2015/33354 Esas, 2017/27881 Karar sayılı onama kararı ile kesinleştiği, aynı alacakların daha önce hüküm altına alınmış olması karşısında mükerrer talep olup olmadığı değerlendirilmeden karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 04.10.2022 tarihli kararı ile; Van 2. İş Mahkemesinin 2015/160 Esas, 2015/177 Karar sayılı kesinleşen kararıyla hüküm altına alınan dönemler dışlandıktan sonra davacının davalı Belediyedeki tüm çalışma süresi boyunca büro görevlisi pozisyonunda istihdam edildiği kabul edilerek yapılan hesaplama doğrultusunda davalı Bakanlık yönünden davanın husumetten reddine, davalı ... yönünden de davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ile İçişleri Bakanlığı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ile İçişleri Bakanlığı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 18.01.2023 tarihli ve 2022/18109 Esas, 2023/718 Karar sayılı kararı ile; davalıların diğer temyiz nedenlerinin reddine karar verildikten sonra, davacının daha önce davalı Belediyeye karşı açtığı ve kesinleşen davada (Van 2. İş Mahkemesinin 2015/160 Esas, 2015/177 Karar sayılı kararı) belirlenen derece ve kademesi ile ücret miktarının bağlayıcı olduğu ve sonraki döneme ilişkin hesaplamada bu unsurların aşılarak hesaplama yapılmasının mümkün olmadığı, bu hususta yeniden değerlendirme yapılarak davalıların kazanılmış hakları da korunmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği; ayrıca davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmesine rağmen davalı Bakanlık vekili lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi ve Bakanlığın yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasının hatalı olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının belirlenen derece ve kademesine göre alması gereken ücretin tespiti ile ... fark alacakların hesaplandığı 08.02.2024 tarihli bilirkişi ek raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davalı Bakanlık yönünden davanın husumetten reddine, davalı ... yönünden de davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili; davacının aynı pozisyonda çalıştığı işçilerle aynı ücreti aldığını, çalıştığı süre boyunca tüm ücretlerinin ödendiğini, ücret bordrolarında da bu durumun sabit olduğunu, davacının alacağının bulunmadığını belirterek kararın bozulması için temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... vekili; müvekkili Bakanlık bakımından davanın husumetten reddine karar verilmesine rağmen lehine vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmediğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davaya konu fark ücret, fark ilave tediye, fark ikramiye ve fark yıpranma primi alacaklarının hesaplanmasına esas ücretin tespiti ile davalı Bakanlık yönünden vekâlet ücreti ve yargılama giderine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davaya konu fark ücret, fark ilave tediye, fark ikramiye ve fark yıpranma primi alacaklarının hesaplanmasına esas ücretin tespiti ile davalı Bakanlık yönünden vekâlet ücreti ve yargılama giderine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 sayılı Kanunla 6212 sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 13.10.2015 tarihli ve 2015/33354 Esas, 2017/27881 Karar sayılı ilâmı.

4. Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi'nin 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 13 üncü maddesinin birinci fıkrası hükümleri.

5. Dairemizin 26.02.2024 tarihli ve 2024/3234 Esas, 2024/3605 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemiz bozma kararında, aleyhine açılan dava husumetten reddedilmiş olan davalı ... lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen, bozmaya uyan Mahkemece davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı ... Bakanlığının İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (9) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine "Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 13 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre hesaplanan 640,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Bakanlığına verilmesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14211, Karar No: 2014/14229, Tarih: 05.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/14211 E.  ,  2014/14229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ(MÜSTEMİR YETKİLİ)

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirketlerin işçisi olarak.... Devlet Hastanesi’nde çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret, ayrımcılık tazminatı alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı... Şirketi vekili, davacının kendi işçileri olmadığını savunarak, davanın.... Devlet Hastanesi’ne ihbarını istemiştir.

Davalı ... Temizlik Şirketi, davaya cevap vermemiştir.

İhbar Olunan.... Devlet Hastanesi adına Hazine vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın... Şirketi yönünden reddine, davalı ... Temizlik Şirketi yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Gerekçeli karar başlığında ihbar olunan tarafta tüzel kişiliği bulunmayan.... Devlet Hastanesi’nin yazılması, mahallinde düzeltilebilecek maddî hata kabul edilerek bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Somut olayda dava,... Şirketi ve ... Temizlik Şirketine karşı açılmış ve mahkemece, ... Şirketi aleyhine hüküm kurulmuştur. Hükmü, ihbar olunan.... Devlet Hastanesi adına temyiz eden T.C. Sağlık Bakanlığı hakkında hüküm kurulmamıştır.

Aleyhine hüküm kurulmayan ihbar olunan T.C. Sağlık Bakanlığı’nın hükmü temyiz hakkı yoktur.

F) Sonuç:

Aleyhine hüküm kurulmayan T.C. Sağlık Bakanlığı’nın temyiz talebinin REDDİNE, 05.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8635, Karar No: 2007/10977, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8635 E.  ,  2007/10977 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Beld. Başk. 2-... Beld. Başk. Toplu Konut Döner Sermaye İşletme Müd. vekili avukat ... ihbar olunan ... İnşaat A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3.Tüketici Mahkemesinden verilen 23.2.2006 gün ve 587-180 sayılı hükmün Dairemizin 27.3.2007 tarih ve 1420-4217 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 160 (yüzatmış) YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 24.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.