muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5839, Karar No: 2024/7484, Tarih: 01.07.2024

Bir Mahkeme kararına ihtiyaç yoksa hukuki yarardan söz edilemez (Pekcanıtez, H., Atalay, O., Özekes, M.; Medeni Usul Hukuku, Ankara 2011, s.297).

Uyuşmazlığın çözümünde, hukuki yarar kavramının tespit davasındaki yansımasının ne olacağının ayrıca irdelenmesi gerekir.

Tespit davaları, bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının tespitine ilişkin davalar olup konusunu hukuki ilişkiler oluşturur. Bu dava türü ile bir hukuksal ilişkinin varlığı veya yokluğu saptanmaktadır. Bu davalarda davacının amacı ve dolayısıyla talep sonucu, bir hukuki ilişkinin varlığının ya da yokluğunun veyahut içeriğinin belirlenmesi olup, istemin kabule şayan olabilmesi için bu davanın konusunu oluşturan hukuki ilişkinin var olup olmadığının Mahkemece hemen tespit edilmesinde davacının menfaatinin (hukuki yararının) bulunması gerekir.

Bir hukuki ilişkinin hemen tespit edilmesinde hukuki yararın bulunması, şu üç şartın birlikte varlığına bağlıdır: 1)Davacının bir hakkı veya hukuki durumu güncel bir tehlike ile tehdit edilmiş olmalı; 2) Bu tehdit nedeniyle davacının hukuki durumu tereddüt içinde olmalı ve bu husus davacıya zarar verebilecek nitelikte bulunmalı; 3) Yalnız kesin hüküm etkisine sahip olup cebri icraya yetki vermeyen tespit hükmü bu tehlikeyi ortadan kaldırmaya elverişli olmalıdır.

Davacının tespit davası ile istediği hukuki korunma, diğer dava çeşitlerinden biri ile sağlanabiliyorsa, o zaman davacının o konuda tespit davası açmakta hukuki yararı yoktur. (Kuru/ Arslan/ Yılmaz- Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı, Ankara 2011, 22. baskı, s.274)

3- Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava irdelendiğinde, dosya içeriğine göre davalı Kurumca, belirlenmesi istenen sürekli iş göremezlik oranından daha yüksek %18,2 sürekli iş göremezlik derecesi ile davacıya 01.03.2015 tarihinden itibaren gelir bağladığı anlaşıldığından, sigortalı davacı açısından bu yönüyle açılan davada hukuki yararın bulunmadığı, davanın bu nedenle reddi gerekirken aksi kabul edilerek yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6033, Karar No: 2010/13566, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6033 E.  ,  2010/13566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ve müdahil olmak isteyen

YARG I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Yıldırım Belediye Başkanlığı'nın 05.05.2010 günlü yazısında dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede 1/1000 ölçekli uygulama imar planı bulunmadığı, taşınmazın 1/5000'lik nazım imar planı kapsamında tarımsal niteliği korunacak alanda kaldığı, sıvılaşma alanı sınırı içerisinde yeraldığı, taşınmazın güney cephesi boyunca elektrik direkleri dikilmiş yol olduğu ve güneybatı kısmında meskun binaların bulunduğu, toplu taşım güzergahında olmadığı; yine dosya içerisindeki Belediye Başkanlığı'nın diğer yazılarından taşınmazın kanalizasyon hattının olmadığı, parsele cepheli sokakta içme suyu şebekesi olduğunun bildirildiği, buna göre dava konusu taşınmazın nazım imar planı içerisinde yer almakla beraber korunacak tarım alanı olarak ayrıldığı, belediye alt yapı hizmetlerinin tamamından yararlanmadığı hususu dikkate alındığında, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı karşısında arsa sayılamayacağı gözetilmeden bilirkişi kurulunun sözü edilen tevhid-i içtihat kararını dikkate almayan görüşlerine itibar edilerek taşınmazı tarım arazisi yerine arsa olarak değerlendiren rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece öncelikle kararın temyiz aşamasında yapılan tebligatlar sonucu tapu maliklerinden ...nun mirasçısı olduğu iddiasında olan ...'nun açmış oldukları verasetin iptali davasının sonucu da beklenerek davalıların paylarının kesin olarak belirlenip yeniden bilirkişi kurulu oluşturlarak dava konusu taşınmazı tarım arazisi niteliğine göre değerlendirme yapılan rapor alınıp hasıl olacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15188, Karar No: 2013/34, Tarih: 04.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15188 E.  ,  2013/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/05/2011 tarih ve 2007/644-2011/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından 21.05.2007 başlangıç, 21.05.2008 bitiş tarihli ... poliçe numaralı konut sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan dava dışı sigortalı konutunda 05.08.2007 tarihinde hasar meydana geldiğini, apartman dairesine ait müşterek pissu tesisatının tıkanması sonucunda, zemin katta bulunan sigortalı konutun mutfak bölümünde bulunan evye taşından banyo bölümünde bulunan su giderlerinden geri tepen lağım sularının konutun tüm bölümlerinde göllenme sonucunda hasar meydana getirdiğini, sigortalı olan konutun yazlık bir konut olup, biriken lağım sularının konutun tüm kapı ve pencerelerinin kapalı olması havanın sıcak olması nedeniyle buharlaşması ile dolap içinde bulunan muhtelif ev eşyaları ve giyim eşlalarının ağır derecede hasara uğradığını, sigortalıya 26.491,00 TL tazminat ödendiğini, davalıların paylı mülkiyet sahibi olarak sorumlu olduklarını ileri sürerek ödeme tarihi olan 22.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte 19.050,00 TL'nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı hasarın müvekkilleri kusurundan kaynaklanmadığını, hasar tespitinin fahiş yapıldığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davacı ... tarafından sigortalanan bağımsız bölümün, ortak giderin tıkanması nedeniyle su basmasına maruz kaldığı bu nedenle dairede ve içinde bulunan eşyalarda zarar meydana geldiği, sigorta şirketi tarafından sigortalıya ödeme yapıldığı, daire sahiplerinin gerekli bakım ve kontrolleri yaptırmamış olması nedeniyle bu durumdan birlikte sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 134,40 TL harcın temyiz edene iadesine, 04.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3457, Karar No: 2019/2660, Tarih: 08.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3457 E.  ,  2019/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ...... Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, 04/06/2012 tarihli iş kazası sonucu sigortalının sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece Davalılar ..., ..., ... ve ... yönünden kusurları olmadığından husumet yokluğu nedeniyle reddine, 59.438,21TL'nin 45.000,00TL'sinin olay tarihi olan 04/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalılar ...... ...... Temizlik Ürünleri San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti. ile ...... Sigorta A.Ş.'den müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, kalan 14.438,21TL'sinin olay tarihi olan 04/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalı ...... ...... Temizlik Ürünleri San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti. 'den alınarak davacıya verilmesine, 25.000,00TL manevi tazminatın olay tarihi olan 04/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalı ...... ...... Temizlik Ürünleri San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden, 04/06/2012 tarihli dava dilekçesinde 5.000 TL Maddi tazminat ile 50.000 TL Manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin talep edildiği, 06/04/2015 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat isteminin 59.438,21 TL’ye artırıldığı, ...... Sigorta A.Ş yönünden ise sorumlu olacağı kısmın 30.000,00 TL ile sınırlandırıldığı, dava dilekçesinde istenilen tazminat miktarları için dava tarihinden, ıslah dilekçesiyle artırılan maddi tazminat miktarı için ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilinin talep edildği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun "Taleple Bağlılık İlkesi" başlıklı 26.maddesine göre ise Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

Aynı zamanda iş kazası nedeniyle tazminat alacağı haksız fiile dayalı olup, faiz başlangıcı tazminatı doğuran zararlandırıcı olay tarihidir. Hal böyle olunca, davacının dava tarihinden önce davalı ... şirketine kazayı ihbar ettiği ve hasar dosyası açıldığı dosya kapsamından anlaşılmamaktadır.

Aynı zamanda iş kazası nedeniyle tazminat alacağı haksız fiile dayalı olup, faiz başlangıcı tazminatı doğuran zararlandırıcı olay tarihidir. Hal böyle olunca, davacının dava tarihinden önce davalı ... şirketine kazayı ihbar ettiği ve hasar dosyası açıldığı dosya kapsamından anlaşılmamaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olayda, davacı vekilinin ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini davalı ... yönünden 30.000,00 TL ile sınırlandırdığı ve sigorta şirketinin daha önce temerrüte düşürülmediğinin de anlaşılması karşısında, iş bu davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde olay tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de taleple bağlılık ilkesine aykırı olmuştur.

O halde, davalı ...Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince temyiz itirazları ile sınırlı olarak maddi tazminata ilişkin hüküm ile maddi tazminata ilişkin vekalet ücreti düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

A) Yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının1.bendinin çıkartılarak yerine:

“ 1-) Davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 59.438,21 TL'nin olay tarihi olan 04/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte, (davalı ...Ş’nin ise iş bu tazminatın 30.000,00 TL’lik kısmından dava tarihi olan 04.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle sorumlu olmak üzere) davalı ...... ...... Temizlik Ürünleri San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti. ve ...... Sigorta A.Ş’den müştereken ve müteselsilen tahsiliyle davacıya verilmesine” Rakam ve sözcüklerinin yazılmak suretiyle,

B) Yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 6.bendinin çıkartılarak yerine:

“6-) Maddi tazminat için avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince davacı vekili için takdir olunan 9.505,10 TL vekalet ücretinin 3.600,00 TL sinin davalılar ...... ...... Temizlik Ürünleri San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti. ile ...... Sigorta A.Ş.'den müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davalı ...... ...... Temizlik Ürünleri San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti. 'den alınarak davacıya verilmesine, ”

Rakam ve sözcüklerinin yazılmak suretiyle hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı ...Ş'ne iadesine 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3576, Karar No: 2024/12922, Tarih: 06.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3576 E.  ,  2024/12922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, katılan vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteğinin sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik olduğu, dosya kapsamına göre suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.08.2010 olduğu ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilirken uygulama maddesi olan 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesinin mahallinde eklenmesi mümkün maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 kararında belirtildiği üzere, kesinleşen hükmün ancak uyarlama yargılamasının konusu olabileceği, genel yargılama ile uyarlama yargılamasının koşulları, sonuçları ve yasa yolları birbirinden farklı olduğundan bu iki yargılamanın birlikte yürütülmesinin olanaklı olmadığı nazara alındığında; sanık hakkında daha önce temyiz incelemesinde onanmak suretiyle kesinleşen "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçu nedeniyle hükümlü sıfatıyla yapılan uyarlama yargılamasıyla, derdest dava niteliğinde olan "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin davaların birlikte yürütülmek suretiyle yargılama yapılması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13795, Karar No: 2025/3678, Tarih: 06.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13795 E.  ,  2025/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle ve davacı vekilinin duruşma talep ettiği ancak kararın nitelik bakımından duruşmaya tabi işlerden olmadığı anlaşılmakla duruşma talebinin reddine karar verilerek; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, nüfus kaydındaki doğum tarihi olan 25.03.1972 tarihinin sehven yazıldığını, asıl doğum tarihinin 25.03.1970 olduğunu; Yapraklı Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.09.1977 tarih, 1977/87 E. ve 1977/76 K. sayılı kararı ile bu hatanın düzeltildiğini, verilen kararın ilk sigorta tescil tarihinden önce olduğunu, 1977 yılında verilen kararın 2018 yılında kesinleşmesi gibi bir durumun söz konusu olamayacağını, Kuruma yaptığı başvuruya verilen cevapta yaş tashihi kararının dikkate alınmayacağının bildirildiğini ve tahsis talebinin reddedildiğini belirterek Kurum işleminin iptaline, davacının 25.03.2022 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Yapraklı Asliye Hukuk Mahkemesinin kararının 03.08.2018 tarihinde kesinleştiğini, davacının ilk kez sigortalı olarak tescilinden çok sonra kesinleşmiş olan yaş tashihine ilişkin kararın verildiği tarihin değil kesinleşme tarihinin dikkate alınması gerektiğini, kesinleşme tarihinin ilk sigortalı tescil tarihinden sonra olduğunu, nüfus kaydında davacının yaşının 09.08.2018 tarihinde düzeltildiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Somut olayda; davacının 15.09.1990 tarihinde ilk sigortalılığının başladığı, 03.08.2018 tarihinde kesinleşen Mahkeme kararı ile doğum tarihinin 25.03.1972 iken 25.03.1970 olarak düzeltildiği görülmekle, anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar çerçevesinde, sigortaya ilk tescil tarihinden sonra yapılan yaş tashihinin yaşlılık aylığı bağlanmasında nazara alınamayacağı açık olduğundan davanın reddine dair Mahkeme kararının maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; karar temyiz edilmediği takdirde, karar lehine verilen tarafın, ilgili kararı karşı tarafa ayrıca tebliğ ettirmesi gerektiği, aksi takdirde kararın kesinleşmeyeceği, iş bu kararın yaş tashihine ilişkin olmasından kaynaklı olarak kesinleşmeden uygulanamayacağı hususlarının kendisine bildirilmediğini, anılan davada davacının avukat ile temsil olunmadığını, davacının haklı bilgisizliğinin giderilmesi gerekirken giderilmediğini, bu sebeple müvekkilinin hak kaybına uğradığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının Mahkeme kararı ile düzeltilen doğum tarihinin, yaşlılık aylığı bağlanması sırasında dikkate alınması istemine ilişkindir.

İnceleme konusu dosyada; davacının doğum tarihinin nüfus kaydına 25.03.1972 olarak işlendiği, Yapraklı Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.09.1977 tarih,1977/87 E. ve 1977/76 K.sayılı kararı ile doğum tarihinin 25.03.1970 olarak düzeltilmesine karar verildiği, davacının 15.09.1990 tarihinde sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı, anılan kararın ise 03.08.2018 tarihinde kesinleştiği, davacının yaşlılık aylığı bağlanması talebinin davalı Kurumca, sigortalı olarak çalışmaya başlanmasından sonra yapılan yaş tashihine itibar edilemeyeceği, davacının yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli yaş koşuluna sahip bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiği anlaşılmaktadır.

Somut davada; davacının sigorta başlangıç tarihinden önce yaş tashihi talebiyle dava açtığı, davanın kabulüne karar verildiği ancak kararın sigorta başlangıcından sonraki bir tarihte kesinleştiği açık olup 506 sayılı Kanun'un 120. maddesi ve 5510 sayılı Kanun'un 57. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16728, Karar No: 2017/13843, Tarih: 19.12.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/16728 E.  ,  2017/13843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Yasa'nın 106/4. maddesinin "çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez" şeklindeki hükmü gözetilmeden, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödememesi halinde, mahkemece kısa süreli hapis cezasının tamamen ya da kısmen infazına karar verileceğinin belirtilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasa'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, kararda yer alan "sanığın taksitlerden birisini süresinde ödememesi halinde mahkemece kısa süreli hapis cezasının tamamen ya da kısmen infazına karar verileceğinin ve bu kararın derhal infaz edileceğinin sanığa ihtarına," ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.