muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5859, Karar No: 2022/6876, Tarih: 31.05.2022

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; bozma ilâmında iş sözleşmesi ve 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesinden hareketle döner sermaye ödenmeyeceğinden bahsedilmişse de Döner Sermaye Yönetmeliği'nin ayrı bir yönetmelik olup ayrıca uygulanması gerektiğini, Yönetmelik'te üretime katılan personele üretim teşvik priminin ödenmesi gerektiğini, davacıların üretime katıldıklarının sabit olduğunu, bu nedenle ret kararının hatalı olduğunu ayrıca davaların seri dava olması sebebiyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 22 nci maddesine göre 10 dosyadan fazla 50 dosyaya kadar olan seri davalarda Tarife'de belirlenen ücretin yarısına hükmedilmesi gerektiğini, ayrıca davacılara 2021 yılı için üretimi teşvik primi ödendiğini, 696 sayılı KHK ile kadroya geçirilen işçilere döner sermaye ödenmemesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5 inci maddesine aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davanın seri dava olup olmadığı ve buna göre vekâlet ücretinin belirlenmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin "Seri davalarda ücret" başlıklı 22 nci maddesi şöyledir :

" İhtiyari dava arkadaşlığının bir türü olan seri davalar ister ayrı dava konusu yapılsın ister bir davada birleştirilsin toplamda on dosyaya kadar açılan seri davalarda her bir dosya için ayrı ayrı tam avukatlık ücretine, toplamda elli dosyaya kadar açılan seri davalarda her bir dosya için ayrı ayrı tam ücretin %50’si oranında avukatlık ücretine, toplamda yüz dosyaya kadar açılan seri davalarda her bir dosya için ayrı ayrı tam ücretin %40’ı oranında avukatlık ücretine, toplamda yüzden fazla açılan seri davalarda her bir dosya için ayrı ayrı tam ücretin %25’i oranında avukatlık ücretine hükmedilir. Duruşmalı işlerde bu şekilde avukatlık ücretine hükmedilmesi için dosyaya ilişkin tüm duruşmaların aynı gün aynı mahkemede yapılması gerekir."

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2. Somut dosyada, 13 davanın aynı mahkemede aynı tarihte açılıp görüldükleri ve aynı gün karara çıkartıldıkları anlaşılmakla, Tarife hükmüne göre davalı yararına yarı oranında vekâlet ücretine hükmedilmelidir.

2. Somut dosyada, 13 davanın aynı mahkemede aynı tarihte açılıp görüldükleri ve aynı gün karara çıkartıldıkları anlaşılmakla, Tarife hükmüne göre davalı yararına yarı oranında vekâlet ücretine hükmedilmelidir.

3. Davalı yararına, seri dava olması nedeniyle %50 oranında vekâlet ücreti takdiri gerekirken tam vekâlet ücreti takdir edilerek karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan "5.100,00 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine “2.550,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1760, Karar No: 2017/5598, Tarih: 05.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/1760 E.  ,  2017/5598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdur ...’ya yönelik eylem nedeniyle sanık ... hakkında yağma suçundan TCK’nın 149/1-a,h, 31/3. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında TCK’nın 141, 143, 31/3, 51. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine ilişkin Elmalı Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.03.2015 gün, 2014/222 Esas, 2015/67 Karar sayılı hükmün sanıklar savunmanları tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 03/12/2015 gün 2015/6390 esas 2015/45689 karar sayı ile;

“1-) CMK 150/(2) "Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir. .... Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." hükmü gereğince Suça Sürüklenen Çocuk ... savunmanının yokluğunda karar verilerek CMK'nın 150/2-3. maddesine aykırılığa yol açılması;

2-) Kolluk görevlileri tarafından düzenlenmiş 27/08/2014 "Tutanaktır" başlıklı tutanak içeriği incelendiğinde: "....isimli şahıs ise devriye aracını görerek sokağa kaçıp tarafımıza teybi verebileceğini beyan ederek köy içerisinde ara sokaklara kaçmıştır.... .isimli şahıs da hırsızlanan araç teybini Yuvalı Köyü sokağında... Kullanılamayan, yarı yıkık halde bulunan eski bir evin duvarına bırakarak kaçmıştır. .... teyp muhafaza altına alınmıştır..." biçiminde anlatıma yer verildiği, teybin 27/08/2014 tarihli tutanak karşılığında mağdura teslim edildiği, suça sürüklenen çocuk Erson'un pişmanlık göstererek, yağmaya konu teybi kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın etkin pişmanlığa ilişkin 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanıklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

4-) Tutuklu sanık ...'in yağma eylemini, gece vakti ve silahla işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması gerektiği ve dolayısıyla olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olmasına karşın, aynı Yasanın 61.

maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, bozmayı gerektirmiştir” şeklinde bozulmasına oybirliği ile karar verilmiştir.

Bozma sonrası Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 gün 2016/3-2016/79 sayılı kararı ile;

maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, bozmayı gerektirmiştir” şeklinde bozulmasına oybirliği ile karar verilmiştir.

Bozma sonrası Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 gün 2016/3-2016/79 sayılı kararı ile;

“TCK'nın 168. maddesinin uygulanması yönünden yapılan bozma sebebine mahkememizde direnilmesi yönünde vicdani kanaat oluşmuştur. Şöyle ki, TCK'nın 168.maddesi incelendiğinde, pişmanlık göstererek suça konu malvarlığı değerini kendi rızasıyla mağdura ya da ilgili kolluk görevlilerine teslim eden sanığın söz konusu hükümden yararlanma imkanı bulunduğu, madde gerekçesinde de etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için failin herhangi bir zorlama altında bulunmaksızın, tamamen kendi iradesiyle suça konu elde ettiği malvarlığı değerini aynen iade yahut tazmin suretiyle mağdura iade etmesi gerektiğinin belirtildiği, bu bağlamda herhangi bir dış etki olmaksızın, tamamen suçtan duyduğu pişmanlık yahut başka bir sebeple ve kendi rızasıyla failin suça konu malvarlığı değerini aynen iade etmesi yahut tazmin etmesi durumunda müsnet hükmün uygulanmasının zorunlu olduğu, somut olayda kolluk görevlileri geldikten sonra, daha önce hakkında verilen hüküm kesinleşmiş olan SSÇ Erson'un kaçarak olay yerinden uzaklaştığı esnada kolluk görevlilerinin takip ettiğini anlaması karşısında teybi verebileceği yönünde beyanda bulunduğu ve daha sonra kolluk görevlilerine ilgili teybi nereye koyduğunu yahut söz konusu teybin nerede bulunduğunu dahi söylemeksizin suça konu teybi yıkık, virane halde bir eski evin duvarına bırakarak kaçması şeklinde gerçekleşen eylemde SSÇ'nin etkin pişmanlığın zorunlu unsuru olan herhangi bir dış müdahale gerekmeksizin, bizzat kendi iradesiyle suça konu malvarlığının tam aksine kolluk görevlilerinin kendisini takibi neticesi bizzat teslim etmeden teybi bırakarak kaçtığı, bu bağlamda, söz konusu takip işlemi olmasaydı SSÇ'nin suça konu malvarlığı değeri olan oto teybini teslim etmesinin mümkün görünmediği, dolayısıyla SSÇ'nin kendi iradesiyle değil kolluk görevlilerinin olaya müdahil olması sonucu müsnet teybi olay yerine yakın, virane bir eve bırakarak kaçması şeklinde ortaya çıkan fiilin etkin pişmanlık hükümlerini uygulamayı zorunlu kılan bir fiil olarak mahkememizce değerlendirilmediği ve bu bakımdan TCK'nın 168.maddesinin uygulanmaması yönünde oluşan vicdani kanaat çerçevesinde Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma ilamına kısmen direnilmesi yönünden aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” gerekçesi ile ilk hükümde kısmen direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün, sanıklar savunmanları ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozulması" istemli 25.02.2017 gün ve 2017/6627 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Bu hükmün, sanıklar savunmanları ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozulması" istemli 25.02.2017 gün ve 2017/6627 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Oluş ve dosya kapsamına göre, Kolluk görevlileri tarafından düzenlenmiş 27/08/2014 "Tutanaktır" başlıklı tutanak içeriği incelendiğinde: "....isimli şahıs ise devriye aracını görerek sokağa kaçıp tarafımıza teybi verebileceğini beyan ederek köy içerisinde ara sokaklara kaçmıştır.... . isimli şahıs da hırsızlanan araç teybini Yuvalı Köyü sokağında... Kullanılamayan, yarı yıkık halde bulunan eski bir evin duvarına bırakarak kaçmıştır. .... teyp muhafaza altına alınmıştır..." biçiminde anlatıma yer verildiği, teybin 27/08/2014 tarihli tutanak karşılığında mağdura teslim edildiği, suça sürüklenen çocuk Erson'un pişmanlık göstererek, yağmaya konu teybi kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın etkin pişmanlığa ilişkin 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle, bozulmasına dair,

Dairemizin 03/12/2015 gün 2015/6390 esas 2015/45689 kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 gün 2016/3- 2016/79 sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden,

CMK'nun 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13039, Karar No: 2023/12019, Tarih: 14.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/13039 E.  ,  2023/12019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/338 E., 2022/820 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında, davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçişlerin yapıldığını, davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, ücret ödemelerinde bir eksiklik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.....2021 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 26.01.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.04.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi ve hüküm altına alınan fark ikramiye alacağına bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizinin işletilmesi gerektiği belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda, arabuluculuk son tutanak tarihini aşan fark alacak talepleri dava şartı yokluğundan usulden reddedilmiş ve fark ikramiye alacağına bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi işletilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; hüküm altına alınan alacaklara arabulucu son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğini ve fark ikramiye alacağına yasal faiz uygulamasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu taleplerin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk son tutanak tarihini aşan fark alacak talebi bakımından davanın, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi gereği dava şartı gerçekleşmediğinden usulden reddi gerektiğine yönelik bozmaya uygun karar verilip verilmediği ve ikramiye alacağına uygulanacak faizin türü noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi.

3. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi.

3. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen hüküm kısmında davanın "kabulüne" yazılması hatalı ise de, hüküm altına alınan alacakların doğru belirlendiği, vekâlet ücreti ile yargılama giderlerinin de kısmen kabul kararına uygun şekilde paylaştırıldığı anlaşılmakla, karar sonucu itibarıyla yerinde görüldüğünden bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5716, Karar No: 2015/1197, Tarih: 29.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5716 E.  ,  2015/1197 K.**

* KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

* ŞİKAYET DİLEKÇESİNDE HAKARET

* MANEVİ TAZMİNAT TUTARI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 4

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 24

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 25

**"İçtihat Metni"**

Davacı N.. T.. vekili Avukat M..A..A.. tarafından, davalı A.. Y.. aleyhine 08/02/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde yardımcı doçent olarak görev yaptığını, Malatya Yeşilyurt Asliye Hukuk Mahkemesi'ne açılan bir davaya hukuki mütalaa verdiğini, sözkonusu mütalaa nedeniyle davalı avukatın Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dekanlığı'na başvurarak şikayet adı altında hakaretlerde bulunduğunu belirterek, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalı tarafından verilen dilekçelerde bulunan hakaret içerikli sözler nedeniyle, davacının kişilik hakları ağır surette ihlal edildiği belirtilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalı tarafından verilen dilekçelerde bulunan hakaret içerikli sözler nedeniyle, davacının kişilik hakları ağır surette ihlal edildiği belirtilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayda; olayın gelişimi, olay tarihi, sarf edilen sözlerin ağırlığı ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.