muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2883, Karar No: 2016/6460, Tarih: 10.06.2016

2- Öte yandan, Dairemizin ilk bozma ilamıyla eksik inceleme nedeniyle davanın reddi kararı bozulmuş, bozmaya uyularak verilen ikinci kararda davalı ... yönünden davanın husumet sebebiyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İkinci kararı davacı vekili temyiz etmeyip davalılardan ... Gıda San. ve Tic. A.Ş ile ... vekili temyiz etmiş, bu şekilde davalı ... hakkında verilen husumetten red kararı ile davalı ... hakkında verilen kısmen kabul kararı kesinleşmiştir. Bu durumda, davalı ...Ş. hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken bu davalı hakkında ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davalı ... yönünden verilen kısmen kabul kararının kesinleştiği gözetilmeksizin anılan davalı hakkında da ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8930, Karar No: 2022/10589, Tarih: 28.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8930 E.  ,  2022/10589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı Gazetede 01.....1989-31.03.2015 tarihleri arasında sayfa sekreteri- görsel yönetmen olarak çalıştığını, haksız olarak ... sözleşmesine son verildiğini, yıllık izin alacağı ile ilgili eksik ödeme yapıldığını, davalı ile ... Gazeteciler Sendikası arasında imzalanan toplu ... sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak yıllık izin alacağının ödenmesi gerektigini ileri sürerek yıllık izin alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ... sözleşmesinin haklı nedenle fesih edildiğini ve davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.05.2018 tarihli ve 2015/600 Esas, 2018/225 Karar sayılı kararıyla toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesinin 26.04.2021 tarihli ve 2020/2081 Esas, 2021/717 Karar sayılı kararıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.09.2021 tarihli ve 2021/8008 Esas, 2021/12939 Karar sayılı ilâmıyla;

"...

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.09.2021 tarihli ve 2021/8008 Esas, 2021/12939 Karar sayılı ilâmıyla;

"...

Somut uyuşmazlıkta ise davalı işverenin ihbar öneli yönünden bir kereye mahsus olmak üzere yaptığı uygulama davacıya yıllık izin yönünden de toplu ... sözleşmesinden yararlanma hakkı bahşetmeyecektir. Zira yıllık izin alacağının toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesine yönelik bir uygulama bulunmamaktadır. Diğer taraftan dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere toplu ... sözleşmesi hükümlerinin ard etkisinin işyeri uygulaması haline dönüşmediği görülmektedir. Yukarıda ayrıntılı şekilde izah edildiği üzere sendika üyesi olmayan ve dayanışma aidatı ödemeyen davacının toplu ... sözleşmesinden yararlanamayacağı sonucu gereği, davacının yıllık ücretli izin talebinin toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre değil 5953 sayılı Basın ... kanununun 21. maddesine göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Hatalı değerlendirme neticesi verilen kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle bozulmuş ve dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının sendika üyesi olmadığı ve ücret bordrolarında dayanışma aidatı adı altında ödeme yapılmadığı, bu hâliyle Yargıtay bozma ilâmında da etraflıca açıklandığı üzere davacının toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı, davalı işverenin ihbar öneli yönünden bir kereye mahsus olmak üzere yaptığı uygulamanın yıllık izin yönünden toplu ... sözleşmesinden yararlanma hakkı anlamına gelmeyeceği, yıllık izin alacağının toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesine yönelik bir uygulama da bulunmadığı nazara alındığında davacının yıllık ücretli izin talebinin 5953 sayılı Basın ... Kanunu'nun (5953 sayılı Kanun) 21 inci maddesine göre hesaplanması gerektiği, davacının kullanmış olduğu izinlerin hak ettiği izin süresine göre düşülerek bakiye izin ücreti alacağının hüküm altına alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; işverenin süresi içinde yıllık izin belgelerini sunmamış olmasına rağmen, bilirkişinin belgeleri talep ederek önceki itirazlarını dikkate almadığını, gelir vergisi kesintisi hesaplama yönteminin açıkça hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; işverenin süresi içinde yıllık izin belgelerini sunmamış olmasına rağmen, bilirkişinin belgeleri talep ederek önceki itirazlarını dikkate almadığını, gelir vergisi kesintisi hesaplama yönteminin açıkça hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; yıllık izin hesaplamasının usul ve kanuna aykırı olduğunu, yıllık izin belgelerinin süresi içinde sunulduğunu, aksi kabul edilse bile borcu sona erdiren belgenin yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceğini, Yargıtay bozmasında söz konusu hususun bozma konusu yapılmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık izin alacağının hesaplanmasının doğru olup olmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri, 5953 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Uyulan bozma kararı gereğince tesis edilen İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık ücretli izin alacağı olarak hesaplanan brüt 186.758,00 TL'den yapılan brüt ödeme mahsup edildikten sonra, kademeli gelir vergisi kesintisi yapılarak net bakiye izin ücreti hesaplanması gerekirken mahsup işlemi yapıldıktan sonra bakiye miktara %35 gelir vergisi kesintisi yapılarak sonuca gidilmesi hatalıdır. Bu husus dikkate alınmadan hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6345, Karar No: 2022/15240, Tarih: 03.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6345 E.  ,  2022/15240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılama sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun l0. maddesine dayanan kamulaştırma konusu daimi ve geçici irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçe, ... Köyü 101 ada 446 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

1- Mahkemece verilen ilk karar, Dairemizin 2017/33 Esas ve 2018/6319 Karar sayılı ilamı ile dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan eski irtifakın taşınmazda meydana getireceği değer düşüklüğü yönünden bilirkişiden ek rapor alınması gerektiğinden bahisle bozulmuş olup; taşınmazın tapu kaydında yer alan boru hattının taşınmazda meydana getirdiği değer kaybı oranı ile davaya konu boru hattının taşınmazda meydana getireceği değer kaybı oranı yeniden hesaplanmak suretiyle irtifak bedelinin tespiti gerekirken, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda eski irtifak nedeniyle idarece davalıya ödenen bedel eldeki dosyada tespit edilen bedelden mahsup edilmek suretiyle irtifak bedeli tespit edilmesi doğru olmadığı gibi,

2- Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT’ye göre davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde geçen (1.663,87) ve (2783,21) rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerine sırasıyla (4490,56) ve (46,56) rakamlarının yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8. bendinde geçen (1663,87) rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerine (2725) rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 03.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25122, Karar No: 2014/25376, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25122 E.  ,  2014/25376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin feshe bağlı tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2014 gün ve 2014/13392 Esas, 2014/14459 Karar sayılı kararı ile “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “tüm süreye göre kayıtların davalıdan istendiği, ibraz edilmemesi üzerine kesin süre verildiği, ibraz edilmemesi nedeni ile de sunulan kayıtlara göre hesaplama yapıldığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı

istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup davalının fazla mesai ve tatil alacaklarına esas kayıtları ibraz etmemesinin davacı aleyhine yorumlanamayacağı, bu durumda 6100 sayılı HMK.’un 220 maddesi uyarınca işlem yapılması yanında çalışma düzeninin aynı olması prensibinden kayıtlı dönemin kayıt bulunmayan dönem için emsal olabileceği gibi mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gerektiği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9013, Karar No: 2012/12073, Tarih: 01.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/9013 E.  ,  2012/12073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının işyerinde belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, iş güvencesinden yararlanamayacağını, İkitelli Oyakkent konut projesinde çalıştırılmak üzere işe alındığını, iş sahibi ordu yardımlaşma kurumu tarafından üçüncü etap projesine başlanmama kararı alındığını bu sebeplerle idari ve teknik personelden ihtiyaç fazlası olanların iş sözleşmelerinin ikale sureti ile sona erdirildiğini, kaba inşaatı tamamen biten inşaatta tapograf olan davacıya ihtiyaç kalmaması sebebi ile iş sözleşmesinin feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece 26.03.2007 tarihli sözleşme ve eki olarak imzalanan sözleşme birlikte değerlendirildiğinde davacının iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, ikale anlaşmasının kaleme alınış tarzı, davacının haklarını saklı tutarak şartlı olarak imzaladığı anlaşma metninin matbu şekilde hazırlanmış olması, davacının neyi teslim aldığının anlaşılır olmaması gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin ikale ile sona erip ermediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan iş güvencesi hükümleri işçiyi işverenin feshine karşı koruma amacını taşımaktadır. Sözleşmenin işverenin feshi dışındaki bir sebeple sona ermesi halinde iş güvencesi hükümleri uygulanamaz. Bu bağlamda sözleşme ikale (bozma sözleşmesi) ile sona ermişse işçi iş güvencesi hükümlerine dayanarak feshin geçersizliğine karar verilmesini talep edemeyecektir.

İkale, sözleşmenin tarafların ortak iradeleriyle sona erdirilmesidir. Niteliği itibariyle bir sözleşme olması sebebiyle ikale tarafların serbest iradelerine dayanmalıdır. Ayrıca ikale icabı işverenden gelmişse kanuni tazminatlarına ilaveten işçiye ek bir menfaatın sağlanması (makul yarar) gerekir. Aksi halde iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğinden söz edilemez.

İkale, sözleşmenin tarafların ortak iradeleriyle sona erdirilmesidir. Niteliği itibariyle bir sözleşme olması sebebiyle ikale tarafların serbest iradelerine dayanmalıdır. Ayrıca ikale icabı işverenden gelmişse kanuni tazminatlarına ilaveten işçiye ek bir menfaatın sağlanması (makul yarar) gerekir. Aksi halde iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğinden söz edilemez.

Somut olayda, davacı 26.03.2007- 01.03.2008 tarihleri arasında topograf olarak belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışmıştır. 01.04.2009 tarihli Ek sözleşme ile 31.12.2010 tarihine kadar uzatılan iş sözleşmesi karşılıklı anlaşma nedeni ile 31.10.2010 tarihinde feshedilmiştir. Erken fesih nedeni ile çalışmadığı iki ayın karşılığı olan 3428 TL net tazminat ödemesi işveren tarafından kabul ve taahhüt edilmiştir. Davacı ikale sözleşmesini itirazi kayıt koyarak imzalamıştır.

Davacının eğitim düzeyi, iş yerindeki konumu, yaptığı iş ve kendisine sağlanmış olan ek menfaatler dikkate alındığında, dosya içerisinde ikaleyi geçersiz kılacak bir olgu mevcut değildir. İkalenin baskı altında iradesi sakatlanarak imzalatıldığı davacı tarafından ispat edilememiştir. Bu durumda, davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 01.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11175, Karar No: 2012/13179, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/11175 E.  ,  2012/13179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tük.Mah.Sıf.)

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.06.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar ... mirasçıları tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, davalıların murisi arsa maliki ... ile davalı yüklenici ... arasındaki ... Noterliği’nin 05.01.1993 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye bırakılan 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 numaralı bağımsız bölümlerin 30.06.1993, 14.07.2002, 26.04.1993, 16.05.2006, 31.08.1993, 09.08.2009 ve 29.05.2003 tarihli satış vaadi sözleşmeleri ile satışının vaat edildiğini, edimlerini yerine getirerek bağımsız bölümleri teslim alıp ikamet ettiklerini taşınmazın tapu kaydının devredilmediğini ileri sürerek, 609 ada 120 parsel sayılı taşınmazdaki 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 numaralı bağımsız bölümlerin adlarına ayrı ayrı tescilini istemişlerdir.

Davalı arsa sahibi ... mirasçıları, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini bu yüzden 30.06.1994 tarihli fesihname ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini feshettiklerini, bu fesihnamede yüklenici tarafından davacılara satılan bağımsız bölümlere ilişkin, binanın 31.12.1995 tarihine kadar davacılar tarafından tamamlanıp kat mülkiyetine geçildiği takdirde mülkiyetin davacılara devredileceğinin kararlaştırıldığını ancak davacıların bu süreye kadar binayı tamalamadıklarını, ayrıca dava dışı ... isimli şahsa da binanın tamamlanması için 7300 mark verdiklerini, belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı yüklenici ... ise yargılamaya katılmamış, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece dava kabul kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahibi mirasçıları ve davacılar vekili temyiz etmiştir.

Arsa sahipleri ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye devretmesi (temlik etmesi) halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın, “alacağın devri ve borcun üstlenilmesi” işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.