muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1587, Karar No: 2025/2809, Tarih: 18.03.2025

2. Davacının dayanışma aidatı ödeyerek toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanıp yararlanmadığı konusunda gerekli inceleme yapılmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun bu hâli ile denetime elverişli olmadığını,

3. Davacının pandemi döneminde kapalı devre sistemiyle çalıştığını, bu hususta davalı Kuruma müzekkere yazılarak davacının çalışma şekline ilişkin bilgi ve belgelerin getirtilmesi yönündeki taleplerinin hukuka aykırı olarak karşılanmadığını,

4. Davacının alıştığı Kurumda bakıma muhtaç kişilere hizmet verildiği de gözetildiğinde davacının aynı çalışma sisteminde çalıştığının kabul edilemeyeceğini, sürekli bakım ve gözetim gerektiren kişilere hizmet veren davacının tam gün çalıştığını, işin doğası gereği çalışmaya ara vermesinin mümkün olmadığını, bu durumda fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve gece zammı alacaklarına hak kazandığını,

5. Davacı işçiye günlük 11 saati geçen gündüz çalışmalarının ve gece 7,5 saati geçen gece çalışmalarının karşılığı ile haftalık 45 saati aşan ve yılda 270 saati geçen fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini,

6. Mahsubun ilgili olunan aydan yapılması gerekirken toplam alacak üzerinden uygulanan mahsup işlemiyle yapılan hesaplamanın hükme esas alınmayacağını, hesaplama döneminin taleplerine rağmen eksik olduğunu,

7. Ücret, ilave tediye, ikramiye alacağı yönünden; davacının ücretinin davalı işveren tarafından tek taraflı olarak ve hiçbir dayanağı olmaksızın düşürüldüğünü, belirsiz süreli bireysel iş sözleşmesinde açıkça ücret kararlaştırılmadığı gerekçe gösterilerek ücret farkı, ikramiye farkı ve ilave tediye farkı alacaklarının reddedildiğini, ancak davacının kadroya geçmeden önce ihale şartnamesinde yazılı olduğu üzere asgari ücretin yüzde oran fazlasıyla çalışmakta olduğunu, aynı koşullarda ve ihale sözleşmesinden en ufak bir fark ve düzenleme olmaksızın % ibaresi konulmak suretiyle aynı ücret üzerinden kadroya geçtiğini ve ücretinin rızası olmaksızın düşürülmesinin açıkça kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı ve fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve gece zammı ücreti alacaklarının ispat ve hesaplanması hususlarındadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6902, Karar No: 2013/23594, Tarih: 05.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/6902 E.  ,  2013/23594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2010/637-2013/26

Dava, maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti ile aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanun (5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi) kapsamında sigortalı olan ve 24.10.2007 tarihli maluliyet aylığı tahsis talebi 2/3 çalışma gücü kaybı olmadığı gerekçesiyle reddedilen davacı; maluliyet aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 17.07.2009 tarihli kararıyla davacı sigortalının çalışma gücünün 2/3’ünü kaybetmediği, yargılama aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu 3’üncü İhtisas Kurulu’nun 03.02.2012 tarihli raporunda ise 19.06.2005 tarihinden itibaren ve halen beden çalışma gücünün %75’ini kaybettiği belirlenmiştir. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3’üncü İhtisas Kurulu’nun anılan raporuna istinaden davanın kabulü ile davacıya 01.11.2007 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 1’inci maddesi uyarınca davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 53’üncü maddesine göre, “…Kurum hastanelerince düzenlenecek usulüne uygun sağlık kurulu raporları ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3’ünü yitirdiği Kurumca tespit edilen sigortalı, malullük sigortası bakımından malul sayılır.” Hastanelerin sağlık raporları arasında çelişki bulunması durumunda, bu çelişkinin, 109’uncu maddede belirtilen prosedüre uyularak, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan, itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla giderilmesi gereklidir(5510 sayılı Kanunun 95’inci maddesi).

Öte yandan, 01.05.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun; 1’inci maddesinde, adalet işlerinde bilirkişilik görevi yapmak, adlî tıp uzmanlığı ve yan dal uzmanlığı programları ile görev alanına giren konularda diğer adlî bilimler alanlarında sempozyum, konferans ve benzeri etkinlikler düzenlemek ve bunlara ilişkin eğitim programları uygulamak üzere Adalet Bakanlığı’na bağlı Adli Tıp Kurumu kurulduğu; 2’nci maddesinde, Kurumun, mahkemeler ile hâkimlikler ve savcılıklar tarafından gönderilen adlî tıpla ilgili konularda bilimsel ve teknik görüş

bildirme görevinin bulunduğu; 15’inci maddesinde, Adlî Tıp Genel Kurulu’nun, adlî tıp ihtisas kurulları ve ihtisas daireleri tarafından verilip de mahkemeler, hâkimlikler ve savcılıklarca kapsamı itibarıyla yeterince kanaat verici nitelikte bulunmadığı, sebebi de belirtilmek suretiyle bildirilen işleri, adlî tıp ihtisas kurullarının verdiği rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri, adli tıp ihtisas kurulları ile ihtisas dairelerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri, adlî tıp ihtisas kurulları ile adlî tıp ihtisas dairelerinin ve adlî tıp şube müdürlüklerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri, adlî tıp ihtisas kurulları ile Adlî Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyip kesin olarak karara bağlayacağı; 16’ncı maddesinde, Üçüncü Adlî Tıp İhtisas Kurulu’nun, İkinci Adlî Tıp İhtisas Kurulunun görevine girmeyen Sosyal Sigortalar ve İş Kanunları ile ilgili olaylar, malûliyetler, meslekte kazanma gücü kaybı, meslek hastalıkları ve meslekî kusurlara ilişkin işlemler hakkında bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmek görevinin bulunduğu belirtilmiş olup; değinilen yasal düzenlemelere göre Adlî Tıp Genel Kurulu’na verilen inceleme ve kesin olarak karara bağlama görev ve yetkisi, kuşkusuz, eldeki gibi uyuşmazlıklarda sürekli itiraz yolu kullanılarak sürüp gitmesini önleme ve bir an önce en geniş katılımlı bir kurul kararı ile çekişmeyi sona erdirme amacını taşımakta olup, bu kapsamda, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu veya üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca düzenlenen raporlar arasında beliren çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Genel Kurulu tarafından giderilip kesin olarak karar bağlanması da zorunludur. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamında da aynı yaklaşım ve görüşler benimsenmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu davada; davacının çalışma gücü kayıp oranları ve tarihleri konusunda Adli Tıp Kurumu 3’üncü İhtisas Dairesi ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu arasında ortaya çıkan çelişki Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Genel Kurulu tarafından yukarıda belirtilen yasal mevzuat hükümleri çerçevesinde hazırlanacak raporla giderilerek, çalışma gücü kayıp oran ve başlangıcının belirlenmesiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13599, Karar No: 2017/2261, Tarih: 22.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/13599 E.  ,  2017/2261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili 11/01/2010 havale tarihli dava dilekçesi ile Kaş ilçesi Yeşilköy beldesindeki 883 parsel sayılı taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince ... sınırları dışına çıkarıldığını, öncesi muris ...... adına kayıtlı iken kadastro tespiti ve 2/B uygulaması sonucu malik hanesinin boş bırakıldığını, muris ve mirasçılarının zilyetliğinin 20 yılı aşkın süredir devam ettiğini belirterek taşınmazın davacılar adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ... kadastrosu ve 2/B çalışması 1/6/1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 1988 yılında yapılıp kesinleşen tahdit sınırları içinde kaldığı ve kesinleşmeden sonra 6831 sayılı Kanunun 11. maddesindeki hak düşürücü sürelerin çoktan dolmuş olduğu belirlenerek hüküm kurulmuş olduğuna göre; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 22/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1664, Karar No: 2020/3248, Tarih: 03.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/1664 E.  ,  2020/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin 26/12/2014 tarihli, 2014/42 Esas, 2014/813 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 19/09/2016 tarihli, 2015/9025 Esas, 2016/12361 Karar sayılı ilamı ile dosyanın incelenmesi ve dosyanın incelemeyi yapan Dairece neticelendirilmesinin gerekmesi sebepleriyle, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 13. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 03/03/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9783, Karar No: 2008/1272, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/9783 E.  ,  2008/1272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3–1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının ... Müdürlüğünden,

2-Bilirkişiler tarafından dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine somut emsal alınan Payas 4464 parsel sayılı taşınmazın 23.11.1987 tarihli alıcı-satıcı, satış tarihi ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun Tapu Sicil Müdürlüğünden, İmar uygulaması sonucu meydana gelen parseller olup olmadığının, imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller ise .............. karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının ise .............. Müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınarak incelenen Payas 4464 parsel sayılı taşınmazın sokak, cadde ve bölge olarak belirlenen emlak vergisine esas asgari vergi oranlarını gösterir listelerin Belediye Başkanlığından,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23622, Karar No: 2016/22564, Tarih: 20.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/23622 E.  ,  2016/22564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feragat beyanının iptali,kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 29.08.2008 – 09.04.2015 arasında çalıştığını iddia ederek iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini daha önce ... ... 6. İş Mahkemesi'nin 2015/14 Esas sayılı dosyasında 08.09.2008-06.01.2015 arasında çalıştığını iddia ederek dava açtığını ancak iradesinin fesada uğratılarak feragat ettirildiğini ileri sürerek feragat beyanının iptali ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücetli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacınındaha önce açtığı davada özgür iradesi ile feragat ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işverene karşı daha önce açtığı davadan feragat ettiğini feragat beyanının irade fesadı altında alındığının ispat edilemediği gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının davalı işverene karşı açtığı daha önceki davasından iradesinin fesada uğratılarak feragat edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacı işverenine karşı 09.01.2015 tarihinde ... ... 6. İş Mahkemesi'nin 2015/14 Esas, 2015/4 Karar sayılı dosyasında davalıya ait işyerinde 08.09.2008-06.01.2015 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücetli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı 15.01.2015 tarihinde ... ... 6. İş Mahkemesi'nin 2015/14 Esas, 2015/4 Karar sayılı dosyasındaki haklarından feragat ettiğini bildiren dilekçeyi mahkemeye sunmuş ve mahkeme tarafından davacının imzalı beyanı alınmıştır.

Davacı 15.01.2015 tarihinde ... ... 6. İş Mahkemesi'nin 2015/14 Esas, 2015/4 Karar sayılı dosyasındaki haklarından feragat ettiğini bildiren dilekçeyi mahkemeye sunmuş ve mahkeme tarafından davacının imzalı beyanı alınmıştır.

Davacı eldeki dosyada davalıya ait işyerinde 29.08.2008 – 09.04.2015 arasında çalıştığını iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ancak daha önce ... ... 6. İş Mahkemesi'nin 2015/14 Esas, 2015/4 Karar sayılı dosyası ile dava açtığını fakat iradesinin fesada uğratılarak feragat ettirildiğini ileri sürerek feragat beyanının iptali ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücetli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi ile birlikte aynı nitelite yirmi dört işçinin davalı işverene karşı işçilik alacaklarını matbu olarak hazırlanan dilekçelerle talep ederek dava açtıkları ve bir kısmının dava açtıkları gün bir kısmının ise dava açtıktan sonra çok kısa süre sonra yine matbu olarak hazırlanmış feragat dilekçeleri ile haklarından feragat dilekçeleri verdikleri ve işçilerin bir kısmının tekrar işe alındıkları ancak 2- 3 ay sonra tekrar işyerinden ayrıldıkları, bir kısım işçilere bono aracılığı ile baskı uygulandığı Dairemizce aynı gün incelenen ... ... 4. İş Mahkemesi'nin 2015//371 Esas, 2016/194 Karar sayılı dosyası, 2015/372 Esas, 2016/195 Karar sayılı dosyası, 2015/373 Esas, 2016/196 Karar sayılı dosyası, 2015/374 Esas, 2016/197 Karar sayılı dosyası, 2015/375 Esas, 2016/198 Karar sayılı dosyası, 2015/376 Esas, 2016/199 Karar sayılı dosyası, 2015/377 Esas, 2016/200 Karar sayılı dosyası, 2015/378 Esas, 2016/201 Karar sayılı dosyası, 2015/493 Esas, 2016/203 Karar sayılı dosyası, Gebze 2. İş Mahkemesi'nin 2015 742 Esas, 2016/391 Karar sayılı dosyası ve ... ... 23. İş Mahkemesi'nin 2015/431 Esas, 2016/192 Karar sayılı dosyasının birlikte yapılan değerlendirmesi sonucunda anlaşılmıştır. Mevcut delil durumu ve özellikle sayılan davalardaki matbu ve aynı yazı ve nitelikteki dava ile ıslah dilekçeleri ile ... ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/14863 Soruşturma, 2016/1308 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın gerekçesinde belirtildiği gibi hukukui ihtilaf niteliğinde olduğunu belirtilen sürecin birlikte değerlendirilmesi sonucunda davacı işçinin iradesinin fesada uğratıldığı sabit olup davacının feragat beyanının iptali ile davanın esası değerlendirimesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı davanın usulden reddine karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemenin kabulüne göre karar değerlendirildiğinde, davacının ilk davada talep ettiği alacaklara ilişkin çalışma süresi ile eldeki dosyadaki talep ettiği alacaklara ilişkin çalışma süresi birbiri ile uyumlu değildir. Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir. Davasından feragat eden davacının, aynı kişiye karşı açacağı yeni davada dayandığı maddi vakıalar aynı ise ve talep sonucu aynı istemi içeriyorsa, önceki dava tarafları bağlar. Davacının ilk dava dosyasındaki çalıştığını iddia ettiği hizmet süresi ile ikinci davadaki çalışmasa süresi nazara alındığında, feragat dilekçesi ile henüz doğmamış haklarından da feragat ettiğinin kabulü mümkün değildir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8074, Karar No: 2023/97, Tarih: 11.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8074 E.  ,  2023/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/280 Esas, 2022/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2022/1471 Esas, 2022/1686 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının oy birliğiyle,

"sanık ...'ın ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde; hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alındığında, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi uyarınca, makul bir ceza verilmesi yerine 11 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini bozma sebebi yapılmamıştır"

Eleştirisiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 25 ve 27 inci maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine,

2. Sanık hakkında kurulan hükümde haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine,

3. Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü