muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11338, Karar No: 2014/10182, Tarih: 26.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11338 E.  ,  2014/10182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2011/591-2013/774

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davaCı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete trafik sigortalı aracın yolun yağlı ve yağışlı olması nedeniyle bariyerlere çarparak devrildiğini, davacı şirkete kaskolu aracın kazayı farkedip durduğunu ancak, arkadan gelen araçların davacıya ve diğer araçlara çarpması sonucu olaşan beş taraflı trafik kazasında davacı şirkete kaskolu aracın hasarlandığını, sigortalıya ödenen hasar bedelinden %50 kusura isabet eden 3.950,00 asıl alacak ve 857,26 TL için başlatılan icra takibine ise davalı tarafından itiraz edildiğini belirterek takibe yapılan itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, trafik kaza tespit tutanağına göre davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün davacıya ait aracın hasarlanmasında bir kusuru bulunmadığını, kusur ve zarar miktarının ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulü ile İstanbul 21.İcra Müdürlüğünün 2011/6688 E. sayılı dosyasındaki davalının 1.975.00 TL asıl alacağa yaptığı itirazın iptaline, takibin 1.975.00 TL asılalacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacağın varlığı yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklı ödenen hasar hasar bedelinin rücu amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ve davalının icra inkar tazminatına hükmedilmesi isteminden ibarettir.

Davacı, dava dilekçesine konu rücu yazısında davalının %50 oranında kusuru olduğu gerekçesine dayanmış, mahkemece alınan ilk raporda davalıya sigortalı olan araç sürücüsünün kusursuz olduğu, itiraz üzerine alınan ikinci raporda ise davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün %25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Her iki rapora da davacı vekili tarafından itiraz edilmiştir. Bilirkişi raporları arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, İTÜ Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kazaya yönelik kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünde gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9650, Karar No: 2010/1280, Tarih: 02.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9650 E.  ,  2010/1280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 17.12.2007 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol,su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1844, Karar No: 2023/5641, Tarih: 09.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1844 E.  ,  2023/5641 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının şirketin ortağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesi kapsamında dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu, davacının adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararda zamanaşımı ve hak düşürücü sürenin değerlendirilmesinin hukuka aykırı olduğunu, vekalet ücretinin de yanlış hesaplandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi

3. 12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı

3. Değerlendirme

Dava konusu uyuşmazlığa uygulanan 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi Anayasa Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı ile Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların yasal dayanağı ortadan kalkmış olmakla tarafların iddia ve savunmaları ile ilk itirazları değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmek üzere Mahkeme kararının resen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14182, Karar No: 2011/4284, Tarih: 05.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/14182 E.  ,  2011/4284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde)%09,9 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde %0,09 harç alınmasına karar verilmesi doğru değilse de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmının kaldırılarak yerine “satış bedeli üzerinden %09.9 oranında alınacak harcın payları oranında taraflardan alınmasına” ibaresinin eklenmek sureti ile hükmün HUMK.nun 438.maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.'şer-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 05.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/46359, Karar No: 2011/10447, Tarih: 17.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/46359 E.  ,  2011/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/15595

MAHKEMESİ : Almus Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2007

NUMARASI : 2007/45

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan vekilinin sanıklar Ö.. T.. ve B.. T.. hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar A.. T.. ile S.. T.. hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınmasını ifade ettiği ve olayda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanıklar hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesi gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak;

08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. T.. ile S.. T..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,

17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9923, Karar No: 2016/3166, Tarih: 31.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9923 E.  ,  2016/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğrenim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, (içinde en az bir adli tıp uzmanı ile tetkik edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden) oluşacak bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin tek psikiyatri uzmanı görüşü olan ... Devlet Hastanesinin 14.02.2007 günlü raporuna istinaden sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 102/5. maddesi uyarınca arttırıma tabi tutulması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28547, Karar No: 2010/23791, Tarih: 14.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/28547 E.  ,  2010/23791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/36451

MAHKEMESİ : Çorum 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2006

NUMARASI : 2006/1141 Karar - 2006/390 Esas

SUÇ : Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 16 yaşında olup soruşturma evresinde şikayetçi olduğunu belirten mağdur Y.. K..'a kovuşturma sırasında Çorum Barosu tarafından zorunlu müdafii olarak tayin edilen Av. E.G...'ün 28.11.2006 tarihli son oturumda ''müvekkilimin eski beyanlarını tekrar ediyorum'' diyerek şikayetini dile getirmesi karşısında, kendisine davaya katılıp katılmayacağı sorulmayan ve katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan yakınanın 5271 Sayılı CMK.nun 260/1.madde ve fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğundan yakınan veilinin temyiz isteminin reddine dair 17.01.2007 tarih ve 2006/ 390 Esas - 2006/ 1141 Karar sayılı red kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Yakınan vekiline 5271 Sayılı CMK’nın 234/1-b. maddesindeki hakları hatırlatılıp, duruşma sırasında mağdurun şikayetini dile getirmesi nedeniyle aynı yasanın 238/2.maddesi uyarınca suçtan zarar gören sıfatı ile davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş yakınan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6340, Karar No: 2014/11588, Tarih: 10.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/6340 E.  ,  2014/11588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2011/668-2013/398

Davacı A.. Ö.. vekili Avukat H.. E.. tarafından, davalı Y.. Ş.. aleyhine 10/11/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince:

a)Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine hakaret ettiğini ve kendisini kasten yaraladığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı, iddia edilen fiilleri işlemediğini belirterek; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının sanık sıfatıyla yargılandığı ceza davasında: Hakaret suçundan beraatına karar verildiği, kasten yaralama suçundan mahkum edildiği de belirtilerek; tüm dosya kapsamından, kasten yaralama fiilini işlediği kabul edilip; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki belge ve bilgilerden: Davacının, dava konusu fiil nedeniyle, kolundan basit tıbbi müdahale ile iyileşecek nitelikte yaralandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı tarafça dosyaya sunulan makbuzlar üzerinden yapılan hesaplama ile maddi talebin kısmen kabulüne karar verilmişse de; sunulan makbuzlardan bir kısmının dava konusu olay tarihinden önce yapılan muayenelere ait olduğu, yine davacının kolundan yaralanmış olmasına rağmen bir makbuzun da göz muayenesiyle ilgili olduğu nazara alınmadan ve bir kısım makbuzların da olay tarihinden yaklaşık iki sene sonra yapılmış muayenelere ait olduğu halde; dava konusu yaralanma ile ilgisi araştırılmadan hesaba katılmak suretiyle yanlış hesaplama sonucu fazla miktarda maddi tazminata karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün, bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, tarihi, yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş; hükmün bu nedenle de bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2/a-b) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2007/4253, Karar No: 2007/5855, Tarih: 01.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4253 E.  ,  2007/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... İnş.Mal.Tic.Ltd.Şti. ve davaya dahil edilenler 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... 7-... arasındaki davadan dolayı verilen ... 24.Asliye Hukuk Hakimliğinin 08.06.2004 tarih ve 2001/360-2004/142 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat .... Davalılar ve dahili davalı vekili gelmedi. Hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Dairemizin geri çevirme kararı üzerine mahkeme kararı ve davacının temyiz dilekçesinin davalı şirkete tebliğe çıkartılması istenilmiş olup davalı şirketin adresi dosyada ... Sokak 26/3 .../... olarak bildirilmesine rağmen geri çevirme kararı üzerine tebligatın ... Sokak 26/13 sayılı ve farklı adrese yapıldığı anlaşıldığından mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin masrafı davacıdan alınarak davalı şirket yetkilisi ...’ın ... Sokak 26/3 .../... adresine Tebligat Yasası'nın 35.maddesine göre tebliğe çıkartılıp temyiz süresinin geçmesi de beklenerek dosyanın yeniden Dairemize gönderilmek üzere mahalline 3.kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.