muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19680, Karar No: 2014/17711, Tarih: 12.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19680 E.  ,  2014/17711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

İki sınır arasında temel cezanın belirlenmesi sırasında; suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları nazara alınıp, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği dikkate alınarak, dosya içeriğinden, olayda mağdur ile eşit derecede kusurlu olduğu tespit edilen sanığın, bir kişinin ölümüne, 6 kişinin de yaralanmasına neden olması itibarıyla meydana gelen zararın ağırlığı, adalet ve hakkaniyet kurallarına göre alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik incelemeye ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16310, Karar No: 2020/4994, Tarih: 08.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/16310 E.  ,  2020/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı işyerinde 16.01.2003-11.11.2014 tarihleri arasında çalıştığını, son aya ait ücretinin 1.585,00 TL olduğunu, ücretin bir kısmının elden ödendiğini, bir kısmının ise banka hesabına yatırıldığını, haftanın 7 günü çalışılması nedeni ile hafta tatili ücretinin ödenmediğini, müvekkilin sigorta primlerinin eksik yatırılması, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ve ücretin düşürülmesi nedeni ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek , kıdem tazminatı , fazla mesai , hafta tatili ücreti alacakları olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 31.10.2003-14.11.2014 tarihleri arasında müvekkil şirket bünyesinde istihdam edildiğini, davacının 12.11.2014, 13.11.2014 ve 14.11.2014 tarihlerinde işyerine herhangi bir mazeret sunmaksızın ve bildirimsiz olarak gelmediğini, kendisinden 14.11.2014 tarihinde ihtarname ile mazeret sunmasının istendiğini, ancak herhangi bir cevap verilmediğini, bunun üzerine davacının iş akdinin İş Kanununun 25/II-g maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davacı tarafın söz konusu alacaklar için bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faiz oranını talep ettiğini, söz konusu talebin hiçbir yasal dayanağı bulunmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı lehine kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ücreti alacaklarına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; bir kısmı imzalı , bir kısmı imzasız bordrolarda bulunan fazla çalışma ücreti tahakkuklarının davacının banka hesabına ödendiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki ilke kararında belirtildiği gibi imzalı ve tahakkuklu bordro döneminin hesap dışı tutulması , imzasız bordroların ise karşılığının bankaya ödemesinin yapılması halinde mahsup cihetine gidilmesi gerekirken bu hususların değerlendirilmemesi hatalıdır.

3- Hafta tatili ücreti tahakkuku yapılan bordrolarında yeniden değerlendirilerek, yapılan ödemenin çalışılan hafta tatilinin zamlı ücreti karşılığı olması durumunda ödenen dönemin dışlanması yada mahsup cihetine gidilmesi gerekmektedir. Mahkemece bordrolar değerlendirilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16724, Karar No: 2014/898, Tarih: 23.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16724 E.  ,  2014/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-30.03.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama,kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 363 (ifraz 1877) parsel sayılı taşınmazın 30.03.2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 59 ada 7 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 08.02.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 363 (ifraz 1877) parsel ile somut emsal alınan 59 ada 7 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 59 ada 7 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 08.02.2010 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

5-Ayrıca davacı idarenin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10742, Karar No: 2007/2495, Tarih: 19.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10742 E.  ,  2007/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmaza ait tapu kaydı getirtilip taşınmazın davalıya ait olduğunun belirlenmemesi,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçe genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiatlarının esas alınması gerektiği düşünülmeden İlçe Tarım Müdürlüğünden köy ve parsel bazında münavebe ile ürün miktarının sorulması ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilen resmi verileri esas almak suretiyle taşınmazın kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporuna itibarla hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkece 1 nolu bozma nedenindeki eksikler giderilmeli, ilçe genelindeki mutad ürün münavebesi belirlenip kg başına toptan satış fiatları ile dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri sorulduktan sonra bu verilere uygun biçimde bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26319, Karar No: 2013/5130, Tarih: 18.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/26319 E.  ,  2013/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCY'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi; 5237 sayılı TCY'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nin 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4210, Karar No: 2014/8331, Tarih: 18.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4210 E.  ,  2014/8331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29183, Karar No: 2020/5805, Tarih: 04.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29183 E.  ,  2020/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile 24.05.2011 tarihinde işe başladığını, davacının hiçbir gerekçe yokken keyfi olarak 30.04.2015 tarihinde işyerinden kovulduğunu, sonrasında davacıya 04.05.2015 tarihinde ihtarname gönderildiğini, daha sonra işçilik alacaklarını ödemekten kaçınmak amacıyla davalı işyeri devamsızlık konulu bir ihtarname hazırlayarak 05.05.2015 tarihinde ihtarname düzenleyerek 11.05.2015 tarihinde de fesih ihbarı gönderdiğini, sözleşmenin 30.04.2015 tarihinde eylemli olarak feshedildiğinden ve iki kere feshin mümkün olmamasından dolayı dikkate alınmaması gerektiğini, davalı işyerinde çalışmaların sabah 08.00' da başlayıp yaz aylarında saat 21.00 ' a kadar, kış aylarında ise 20.00 ' a kadar sürdüğünü, haftalık 45 saatin aşıldığı halde fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, davacının tüm çalışması boyunca yıllık izinlerini hak ettiği şekilde kullanamadığını ve bu çalışmalara ilişkin ücretin de ödenmediğini, bu nedenle davacının yıllık izin ücreti alacağı olduğunu, davacının tüm çalışması boyunca resmi bayramlardaki tatillerini hakettiği şekilde kullanamadığını, bu çalışmalara ilişkin ücretlerin de ödenmediğini, bu nedenle davacının genel tatil ücreti alacağı bulunduğunu, feshin haksız olması nedeniyle ve bildirim süreleri beklenmeksizin davacı işten çıkarıldığından ihbar tazminatı talep hakkı olduğunu, davacı tarafça 04.05.2015 tarihinde ihtarname çekilmiş olmasına rağmen davaya konu işçilik alacaklarının ödenmediğini, bu nedenlerle fazlaya ilişkin tüm hakları saklı kalmak kaydıyla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya kapsamı, bilirkişi raporu ve tanık beyanlarına göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Akdin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde ; müvekkilinin tüm çalışması boyunca yıllık izinlerini hak ettiği gibi kullanamadığını ve bu çalışmalara ilişkin ücretlerinin de ödenmediğini belirterek yıllık izin alacağı talep etmiş, davalı vekili cevap dilekçesiyle; davacının yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadığı izinlerin de ücretlerinin ödendiğini savunmuştur. Dosya kapsamındaki 25.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda yıllık izin hesabı yapılırken; davacının 14 gün yıllık izin kullandığı, 28 gün yıllık izin ücretine hak kazandığı 05.11.2015 tarihinde 2012 – 2013 yılı izin ücreti olarak 1.058,40 TL ödendiği bu ödemenin mahsup edileceği belirtilmiş ancak yıllık izin ücreti hesabında yapılan ödemenin mahsup edilmediği görülmüştür. Davacıya yıllık izin ücreti olarak yapılan fazla ödemenin mahsup edilerek sonucuna göre davacının yıllık izin alacağı hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1151, Karar No: 2014/6051, Tarih: 01.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/1151 E.  ,  2014/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası

Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.