muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/626, Karar No: 2024/6099, Tarih: 19.09.2024

5. Tüm bu açıklamalara göre, öncelikle 4721 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesi uyarınca eşlerin ancak kanunda yazılı sınırlar içerisinde mal rejimini düzenleyebileceklerinden geçmişe etkili olacak şekilde 4722 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesindeki istisnalar dışında mal rejimi sözleşmesi düzenleyemezler. O halde, taraflar arasında 28.04.2010 tarih ve 08198 yevmiye numarası ile Düzenleme Şeklinde Mal Ortaklığı Sözleşmesi ile mal rejimi sözleşmesinin geçmişe etkili olacağına ilişkin maddeleri geçerli olmayıp işbu sözleşme yapıldığı tarihten itibaren geçerlidir.

6. Diğer yandan, mal ortaklığı rejiminde 4721 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca eşler ortaklık mallarına bölünmemiş bir bütün olarak sahiptir, diğer bir ifadeyle işbu düzenleme uyarınca mal ortaklığı sözleşmesindeki eşler arasında bulunan elbirliği mülkiyetinin aynı olarak tasfiyesi söz konusudur. Ancak tasfiye konusu taşınmaz eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde davalı eş adına tescil edilmiş olup işbu taşınmaz yönünden edinilmiş mallara katılma rejimine ilişkin hükümlerin uygulanması gerekir.

7. Edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde kural olarak, mal rejimi sona erdiğinde eşlerin ya da mirasçılarının tasfiye davası sonucunda değer artış payı ve artık değere katılma alacağı hakları doğar. Eşlerden birine ait mal varlığında, diğer tarafın mülkiyet veya başka ayni hak talebi söz konusu olamaz. Mal rejiminin tasfiyesi isteğinde bulunan eşe ya da mirasçılarına tanınan hak ayni olmayıp kişisel alacak hakkıdır (4721 sayılı Kanun md. 227/1, 231, 236/1).

8. 4721 sayılı Kanun'un 239 uncu maddesinin birinci fıkrası "... Katılma alacağı ve değer artış payı ayın veya para olarak ödenebilir…” şeklinde düzenlenmiş olup aynı Kanun'un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında ise "... Eşler karşılıklı borçları ile ilgili düzenleme yapabilirler. ..." hükmüne yer verilmiştir. Anılan kanuni düzenlemelerden de anlaşılacağı gibi, borcun ayın olarak ödenmesi borçlu eşe tanınmış bir haktır. Başka bir anlatımla, tasfiye alacaklısı ayrık durumlar hariç ayni hak isteğinde bulunamaz, ancak borçlu eş isterse, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin dava sonuçlanıncaya kadar borcunu ayın olarak ödemeyi kabul edebilir.

9. Mal rejiminin tasfiyesi isteğinde bulunan eşe ya da mirasçılarına tanınan hak ayni olmayıp kişisel alacak hakkı olduğuna yönelik kuralın istisnaları 4721 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen alacaklı eşin tasfiyeye konu paylı malda üstün yararını kanıtlaması ve aynı Kanun'un 240 ncı maddesinde düzenlenen aile konutu veya eşyanın söz konusu olması halinde tahdidi olarak belirtilmiş olup temyize konu davadaki somut olayda, açıklanan istisnai durumlar da mevcut değildir.

10. Ne var ki sonuç olarak, Bölge Adliye Mahkemesince mal ortaklığı sözleşmesinin tasfiyesinde ayın istenemeyeceğine yönelik kabulü hatalı ise de, tasfiye konusu taşınmaz yönünden edinilmiş mallara katılma rejimine ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğinden, somut olayda davacının dava dilekçesinde sadece ayni hak talebi bulunduğundan ve yukarıda açıklanan ayni hak istenemeyeceği kuralının istinasları da bulunmadığından bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı kadın vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmeye yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu itibarıyla doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6990, Karar No: 2024/477, Tarih: 16.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6990 E.  ,  2024/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/855 Esas, 2023/105 Karar

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/78 Esas, 2020/265 Karar

Taraflar arasında 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davalı vekili yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünden kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Şırnak ili, Güçlükonak ilçesi, ... köyü 180 ada 54 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitini ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; kamulaştırılan taşınmazın bedelinin tespiti ile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline, göl alanı olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk karardaki fark bedele ilk karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken son karar tarihine kadar yasal faize hükmedildiğini, fark bedelin idarelerine iadesine karar verilmediğini, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının yüksek belirlendiğini, objektif değer artışının uygulanmaması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk karardaki fark bedele ilk karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken son karar tarihine kadar yasal faize hükmedildiğini, fark bedelin idarelerine iadesine karar verilmediğini, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının yüksek belirlendiğini, objektif değer artışının uygulanmaması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mutat münavebe ürünlerinin alınmadığını, resmi verilere uyulmadığını, objektif değer artış oranı ile kapitalizasyon faiz oranlarının düşük alındığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın 2. sınıf sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu, arazi yapısına uygun olarak buğday, buğday samanı, mısır ve karpuz münavebesi alınarak ve 2. Sınıf sulu tarım arazi olması nedeni ile Yargıtay içtihatlarına uygun olarak kapitalizasyon faiz oranının %5 olarak uygulanması suretiyle ve davaya konu taşınmazın konumu ve nitelikleri dikkate alınarak %25 objektif artış da uygulanarak olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla metrekare bedelinin 15,48 TL/m² olarak tespit edilip ve bu metrekare bedeline göre kamulaştırma değerinin belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğini, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların kamulaştırma bedelinin hesaplaması yapılırken, tel örme çit için yaş ve niteliklerine göre uygun yıpranma oranlarının uygulanması ve buna göre muhdesatların değerinin belirlenmesi, 3 yaşlarında zeytin, nar ve elma ağaçlarının bedelinin belirlenmesinin ve davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönündeki İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğunu, ancak; İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı öncesinde kamulaştırma bedelinin 3.031.412,07 TL olarak tespitine karar verildiği, son karar ile kamulaştırma bedelinin 2.935.089,07 TL olarak tespitine karar verildiği, bu durumda idarece fazla yatırılan 96.323‬,00 TL kamulaştırma bedelinin davalıya ödendiğinin tespiti halinde varsa bankadan çekilmesine kadar işlemiş mevduat faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine, çekilmemişse davacı idareye iadesine, şeklinde hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmediğinden istinaf başvuralarının davacı idare vekili yönünden kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü fark bedele ve vekâlet ücretine ilişkin itirazları dışındaki istinaf sebepleri haricinde istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden, üzerinde bulunan tel çite niteliğine göre, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. İlk Derece Mahkeminin ilk kararı ile fark bedelin ödenmesinin hüküm altına alındığı, kaldırma kararı sonrasında ise ilk karardan daha az bedele hükmedildiği gözetildiğinde fark bedele ilk karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken ikinci karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulüne, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1-b) bendinde yeralan “05/10/2020” ibaresinin çıkartılmasına, yerine “27.01.2017” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulüne, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1-b) bendinde yeralan “05/10/2020” ibaresinin çıkartılmasına, yerine “27.01.2017” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024. tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26849, Karar No: 2015/928, Tarih: 19.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/26849 E.  ,  2015/928 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, borçlu Belediye aleyhine kamulaştırmasız elatma davasında verilen karara dayanılarak başlatılan icra takibinde Belediye'nin ... Defterdarlığı'ndaki vergi niteliğinde olan alacakları üzerine haciz konulduğunu ve birleşen dosyada da Belediye'nin ...Şubesi'nde bulunan 07100004 nolu hesabına haciz konulduğunu, ayrıca haciz ihbarnameleri gönderildiğini, Kamulaştırma Kanunu'na eklenen 6487 sayılı Kanun'un 21. maddesi gereğince haciz yasağı bulunduğunu ve Belediye Kanunu'nun 15.maddesine göre de vergi, resim harç gelirlerinin haczedilemeyeceğini belirterek tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 11.09.2014 tarihli 29116 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Yasa ile Belediye Kanunu'nda yapılan değişiklik resen dikkate alınarak ilgili yasal düzenleme nedeniyle dava tarihinden önce icra takip dosyasına konulan tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir.

11.09.2014 tarihli 29116 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda 15.maddenin son fıkrasına "icra dairesince haciz kararı alınmadan önce belediyeden borca yeter miktarda haczedilebilecek mal gösterilmesi istenir ve haciz işlemi sadece gösterilen bu mal üzerine uygulanır. On gün içinde yeterli mal beyan edilmemesi durumunda yapılacak haciz işlemi alacak miktarını aşacak veya kamu hizmetini aksatacak şekilde yapılamaz" hükmü eklenmiştir.

Yine aynı Yasa'nın 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8.maddede “15 inci maddenin son fıkrası hükümleri, devam eden her türlü icra takipleri hakkında da uygulanır. Bu maddenin yürürlük tarihinden önce yapılmış icra takipleri gereğince konulan tüm hacizler, söz konusu fıkra hükümleri dikkate alınarak kaldırılır.” hükmü yer almaktadır.

Yasa hükümleri incelendiğinde 6552 sayılı Kanun'un 123. maddesi ile 5393 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 8. maddesinin son cümlesinde hacizlerin kaldırılması usul ve yöntemini “söz konusu fıkra hükümleri dikkate alınarak kaldırılır.” şeklinde açıkça belirtmiştir. Bu durumda Mahkemece İcra Müdürlüğü'ne 6552 sayılı Kanun'un 121. maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu'nda 15.maddenin son fıkrasına eklenen hüküm gereğince işlem yapılması yönünde talimat vermekle yetinilmesi gerekirken anılan yasal prosedürün işletilmesi sağlanmadan mevcut hacizlerin kaldırılması şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7149, Karar No: 2018/3985, Tarih: 19.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/7149 E.  ,  2018/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 129, 134, 135 ve 136 parsel sayılı sırasıyla 237.700, 27.200, 34.800 ve 32.200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı, vergi kaydı, miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, davacı Hazine tapu kaydına dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların tespitine esas tapu kayıtlarının taşınmazları kapsadığı ve hukuki değerini koruduğu, kayıt maliklerinin taşınmazlara zilyet olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, davacı Hazine 129 parsel sayılı taşınmaza itiraz ederken itiraz sebeplerinin 49 parsel sayılı taşınmazın tutanağında yazılı olduğunu bildirdiği ve diğer taşınmazlar yönüyle ise dosyaya sunduğu müdahale dilekçelerinde tapu kayıtlarından bahsettiği halde, mahkemece dava dışı 49 parsel sayılı taşınmazın tutanağında yazılı bulunan itiraz sebepleri ve Hazine'nin dayandığı tapu kayıtlarının hangileri olduğu belirlenmemiş, tespite esas tapu ve vergi kayıtları ilk tesisinden itibaren bütün tedavülleriyle birlikte getirtilmemiş, kadastro sırasında başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği araştırılmamış, 1962 ve 1983 tarihinde yapılan, olayı aydınlatmaktan uzak ve yetersiz nitelikte bulunan iki keşif hüküm vermek için yeterli kabul edilmiş ancak keşifler esnasında kayıtlar usulünce uygulanmamış, kayıt uygulamalarını ve kayıtların kapsamlarını gösterir denetime elverişli fen bilirkişi raporu alınmamış, krokiden ibaret iki adet rapor hüküm vermeye yeter kabul edilmiş, öte yandan icra edilen iki keşifte de taşınmazlara itirazcı davacılar ... ve müştereklerin zilyet olduğu söylendiği halde bu beyanlarla aykırı düşecek şekilde taşınmazlara kayıt maliklerinin zilyet olduğu kabul edilmiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için mahkemece öncelikle davacı Hazineye itiraz sebeplerini ve dayanaklarını sunması için süre verilmeli, taraflarca tutunulan kayıtlar tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilip kadastro sırasında başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği araştırılmalı, bundan sonra çekişmeli taşınmazlar başında davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları huzuruyla yeniden keşif yapılarak, usulünce uygulanmak suretiyle kayıtların kapsamları belirlenmeli, keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, hangi tarihten itibaren tespite kadar kimler tarafından ne şekilde kullanıldığı hususları açıklığa kavuşturulmalı, beyanlar arasında aykırılık oluştuğu takdirde çelişki giderilmeli, taraflar arasındaki uyuşmazlığın öncelikle dayanılan kayıtların kapsamına göre, dava konusu taşınmazların tamamının veya bir bölümünün tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamları dışında kaldığının saptanması halinde ise zilyetlik hükümlerine göre çözüleceği göz önüne alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak olan deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2737, Karar No: 2014/18863, Tarih: 12.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2737 E.  ,  2014/18863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2013/358-2013/16

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait alışveriş merkezinin otoparkına aracını park ettiğini, daha sona geldiğinde aracını bağajında bulunan çantanın çalındığını gördüğünü, davalının kusuru olduğunu ileri sürerek 1700 TL maddi, 500 TL manevi tazminatın faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kusurlu olduğunu, savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Borçlar Kanunu 58. madde uyarınca manevi tazminata hükmedilmesi için meydana gelen olayda kişilik haklarının zedelenmesi gerekir olay nedeniyle üzüntü duyulması doğal olup, kişilik haklarının zedelenmesi sonucunu doğurmaz. Mahkemece, manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken bu kalem isteğinde kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 122,28 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 12.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.