muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/22850, Karar No: 2011/2651, Tarih: 07.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/22850 E.  ,  2011/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Haczin Akbank Zonguldak Merkez Şube ve Ziraat Bankası nezdindeki Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğünün doğmuş hesapları ile mevduat, hak ve alacakları üzerinden kaldırılmış olacağının tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15. TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,25.TL harcın temyiz edenden alınmasına, 07/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/116, Karar No: 2012/2323, Tarih: 26.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/116 E.  ,  2012/2323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı birlik tarafından tahsis edilen 225 ada, 1 parsel nolu arsada bulunan 6 nolu blok inşaatı arsasının, su basmanı seviyesine gelmiş haldeki inşaat ile birlikte davalı tarafça geri alındığını, müvekkili kooperatifin, inşaatın harfiyat ve su basmanı seviyesine gelmesi için harcama yaptığını ileri sürerek, 236.876,00 TL nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ileri sürdüğü taşınmazın, müvekkilinin ortağı dava dışı... Konut Yapı Kooperatifi'ne tahsis edildiğini, anılan kooperatif ile davacı kooperatifin birleştiğini, talep edilen miktarın da fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 6 nolu blok harfiyat ve temel üstü inşaatının tasdikli bir projeye dayanılarak yapılmadığı, temel altı ve temel üstü ruhsatlarının bulunmadığı, mevcut hali ile kaçak inşaat durumunda olduğu, ruhsatsız ve ruhsata aykırı bina konumunda olması nedeniyle 3194 Sayılı Yasa'nın 32. maddesi uyarınca yıkıma tabi yerlerden olduğu, bu hali ile ekonomik bir değerinin bulunmadığı, bu tür yapıların tadilat projesi temel temel üstü ruhsatları alınmadıkça yani yasal hale getirilmedikçe bu yerlerle ilgili zararların da tazmininin istenemeyeceği, tadilat projesi ve diğer yasal yollardan da imara uygun hale getirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, kooperatife tahsis edilen arsanın üzerine yapılan inşaat bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ... Belediyesi'nin 22.11.2010 tarihli cevabi yazısı ve projeye dayanılarak inşaatın kaçak olduğu sonucuna da varılmışsa da, anılan yazıda "arşivde davacı... Konut Yapı Kooperatifi'ne ait herhangi bir belge bulunmadığı, 225 ada 1 parsel üzerinde ... Şirketi'ne ait 01.10.2009 tarih ve 007 sayılı tadilat ruhsatının bulunduğu belirtilerek, inşaatın mimari projesinin sureti gönderildiği" nin belirtilmesine göre, öncelikle, belirtilen yerde davacı kooperatiften başka davacı kooperatif ile birleşen dava dışı.... Konut Yapı Kooperatifi'ne ait herhangi bir

belge bulunup bulunmadığının, 225 ada 1 parsel üzerinde ... Şirketi'ne ait 01.10.2009 tarih ve 007 sayılı tadilat ruhsatının, dava konusu inşaat ile ilgili olup olmadığının ve inşaatın tadilat projesi ile yasal hale getirümesinin mümkün olup olmadığının, işlem dosyası belediyeden getirtilmek ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 281/2 maddesi gereğince bilirkişiden denetime elverişli, açıklamalı ve ek rapor alınmak suretiyle tespiti ile oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2) Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12418, Karar No: 2015/604, Tarih: 20.01.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12418 E.  ,  2015/604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.12.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 20.01.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av....geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı arsa maliki ... ile davalı yüklenici... arasında düzenlenen 02.11.2004 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılan 554 parsel sayılı taşınmazdaki 1 numaralı bağımsız bölümü yükleniciyle 26.07.2008 tarihinde düzenledikleri satış vaadi sözleşmesi uyarınca temlik aldığını, yüklenicinin arsa malikine, kendisinin de yükleniciye karşı edimlerini yerine getirdiğini, tapu kaydının devredilmediğini ileri sürerek dava konusu bağımsız bölümün adına tescilini istemiştir.

Davalı ..., yüklenici edimlerini yerine getirmediğinden eser sözleşmesinin feshedildiğini, satış vaadi sözleşmesinin tarafı olmadığını, davanın reddini savunmuş, davalı yüklenici ise davacının satış vaadi bedelini ödediğini, binanın %99 oranında tamamlandığını, arsa malikinin tapu kaydını devretmediğini, davayı kabul ettiğini belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa maliki vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümün temlik alındığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Somut uyuşmazlıkta, davalılar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin “işin tamamlanmış sayılma koşulu” başlıklı 11. maddesi gereğince tüm işler tamamlanıp iskan ruhsatının alınması ile işin ikmal edileceği ve dairelerin sahiplerine teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Dosya içerisindeki 17.07.2008 günlü bilirkişi raporunda binanın % 97 oranında tamamlandığı, eksik iş bedelinin 34.030 TL olduğu saptanmıştır. Belediye başkanlığının 22.12.2008 günlü yazısı ile de taşınmazda iskan ruhsatının alınmamış olduğu belirtilmiştir. Ayrıca, davalılar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanılarak .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/47 esas 2013/402 karar sayılı dosyasında açılan davada tazminata hükmedilmiş ancak karar kesinleşmemiştir. Davalılar arasındaki sözleşme gereğince yüklenici tarafından edimlerin % 97 oranında yerine getirilmiş

olması nedeniyle eksik ve kusurlu işlerin arsa maliki açısından katlanılabilir bir seviyede bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak, davacının tapu iptali ve tescil isteminin kabul edilebilmesi için yüklenicinin arsa malikine karşı sözleşmeden doğan edimlerini tam olarak yerine getirmesi gerekir. Bu nedenle, öncelikle davalılar arasında ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülen davanın sonucu beklenerek sözleşmeden doğan ayıplı ve eksik iş bedelinin arsa sahiplerine ödenmek üzere depo edilmesi için davacıya süre verilerek tahsilde tekerrür oluşturmayacak biçimde bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...’a verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9173, Karar No: 2012/2172, Tarih: 17.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/9173 E.  ,  2012/2172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2010

Davacı vekili, müvekkilinin 10.03.2008 tarihinden itibaren tıbbı tanıtım mümessili olarak çalışırken iş sözleşmesinin l5.02.20l0 tarihinde davalı işverenler tarafından geçerli veya haklı bir sebep olmadan feshedildiğini, işverence yapılan feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, davacının süresinde başvurması halinde işverence işe başlatılmadığı takdirde ödenmesi gereken tazminat miktarının takdiren sekiz aylık ücret tutarı olarak belirlenmesine, davacının süresi içinde başvurması halinde kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalıdan alınıp davacıya verilmesine talep ve dava etmiştir.

Davalı ...... Şti. vekili, davanın müvekkili şirket ile hiçbir bir bağlantısının bulunmaması sebebiyle husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ltd. Şti. vekili, fesih konusunda tahkim sözleşmesi olduğunu bu sebeple iş mahkemelerinin görevsiz olduğunu, davacı ile aralarında akdedilmiş bulunan belirsiz süreli iş sözleşmesinin l5.02.20l0 tarihinde 4857 Sayılı İş Kanunu'nun l8. maddesi uyarınca müvekkili şirketin işyerinin  gereklerinden  kaynaklanan ve işletme dışı bir sebeple feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işverenin fesihten kaçınmak yönünde tasarruf tedbirlerine başvurmadığı, somut ve makul bir önlemin alınmadığı dolayısı ile şirketin fesih işlemini ölçülü ve tutarlı bir şekilde uygulamadığı, bu sebeple fesih işleminin geçerli sebeplere dayanmadığı ve bunun sonucu olarak da feshin son çare ilkesine riayet edilmediğinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Ekonomik krize karşı önlem olarak istihdam azaltılması kararı, kurucu bir işveren kararıdır. Kurucu işveren kararı kanuni temelini sözleşme ve işverenin girişim özgürlüğünde bulur. Kurucu işveren kararında istihdam fazlalığı meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı, işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı somut olarak açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olayda, davalı işveren tarafından davacı işçinin iş sözleşmesi, şirketin başka bir şirket tarafından satın alınması ve yeniden yapılanma sürecine girmesi, yeni yapılanma süreçlerine uyum sağlayabilme,  beşeri ilaç  mevzuatında yapılan düzenlemeler neticesinde şirketin üzerindeki baskıların artması sebebi ile şirket genelide bazı pozisyonların lağv edilmesi ve bazı birimlerin küçültülerek personel sayısında tenkisat yapılması ile organizasyonel yapının belirlenen olgularla yeniden yapılandırılması sebebiyle işletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenlerle 4857 sayılı Kanun'un 18. ve diğer maddeleri gereğince feshedilmiştir. Mahkemece, gerekirse mahallinde keşif yapılarak davalı işyerinin organizasyon yapısındaki  değişikliğe ilişkin işletmesel karar istenilmeli, bu karar sonucunda işçi çıkartılmasının gerekli bulunup bulunmadığı, davalı işverence fesihten önce ve sonra yeni işçi alınıp alınmadığı, feshin son çare olması ilkesinin göz önünde bulundurulup bulundurulmadığı hususlarını kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturacak şekilde uzman bilirkişilerden oluşacak bilirkişi heyetinden rapor alınmalıdır.

Taraflar arasında diğer bir uyuşmazlık konusu da davalılar arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığıdır.

Taraflar arasında diğer bir uyuşmazlık konusu da davalılar arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığıdır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı  işveren  ise,  asıl  işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece  asıl  işverenden  alınan iş  kapsamında  çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki

içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik sebeplerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği”  ile “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı kanun ile 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6.  fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur.

Somut olayda, mahkemece  davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı  yönünde gerekli deliller toplanıp araştırma yapılmaksızın hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2012  gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14423, Karar No: 2011/19721, Tarih: 06.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/14423 E.  ,  2011/19721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 367.960 TL cezai şart alacağının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Karşılık davada ise; 18.01.2005 ve 08.11.2005 tarihli satış sonrası servis protokollerinin, çekilememezlik, sözleşme temelinin tümden çökmesi nedeniyle iptaline; iptal talebi kabul edilmediği takdirde değişen koşullara göre uyarlanması talep edilmiştir. Mahkemece davanın ve karşılık davanın reddine dair verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı-k.davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde Davacı-K.Davalı Vek.Av.... geldi. Davalı-K.Davacı Vek.Av.... geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00’e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I