muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4377, Karar No: 2018/7568, Tarih: 03.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4377 E.  ,  2018/7568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Döküm İnş.. Ltd. Şti. ortağı ve yetkilisi olan sanığın 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında; sanığın atılı suçlamaları kabul etmediği, kendisinin gerçek ticari faalyeti nedeniyle fatura düzenlediğini iddia ettiği, dosya arasında suça konu sahte olduğu iddia edilen fatura örneklerinin bulunmadığı anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakmından suça konu fatura asıllarından her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, daha sonra ise sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri araştırılıp gerektiğinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte belge düzenleme suçu nedeniyle hükmedilen cezanın uzun süreli hapis cezası olması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 53/ 3. fıkrası uyarınca TCK'nin 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından uygulanmayacağı, diğer kişilere yönelik bu haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/1334, Karar No: 2018/134, Tarih: 08.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/1334 E.  ,  2018/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ...'ün hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile sanık ...'in hırsızlık suçu yönünden kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıkların müştekilere ait pastahaneden tepsiler halinde baklavaları aldıkları, bu baklavaları birkaç dükkan ileride bulunan kırtasiye dükkanının önüne gelişigüzel bırakmaları, baklavaların büyük bir kısmının dökülerek yenilemeyecek duruma gelmesi, sanıkların baklavaları alıp gitmelerine engel hiçbir durumun tespit edilememesi, etkin pişmanlık gösterdikleri yönünde bilinçi beyan ve davranışlarının belirlenememesi karşısında sanıkların eylemlerini tamamladıkları değerlendirildiğinden tebliğnamedeki eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

UYAP üzerinden alınan kayıtlara göre, sanık ...'ün 28/01/2016 tarihinden 02/02/2016 tarihine kadar Bolvadin Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü, 11/08/2016 tarihinden 19/09/2016 tarihine kadar ise Bolvadin C Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olarak kaldığı, karar duruşmasının yapıldığı 16/06/2016 tarihi itibariyle UYAP kayıtlarına göre herhangi bir ceza infaz kurumunda bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın aynı yargı çevresi içindeki bir cezaevinde tutuklu bulunduğu ve duruşmadan bağışık tutulması konusunda bir istemi olmadığı, cezaevinden getirtilmeden yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/1. maddelerine aykırı davranıldığından bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında TCK'nın 142/2-h, 143/1, 168/2. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 7 ay hapis cezasında TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken hatalı uygulama yapılarak 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ...'ün işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

1-Müştekilerin beyanına göre, baklavaların camın hemen önündeki vitrinin içinde olup sanıkların pastanenin camını kırdıktan sonra içeri el uzatarak baklavaları aldıklarının anlaşıldığı, en azından bedenlerini içeri sokacak kadar bir açıklığın oluşup oluşmadığının tam tespit edilemediği ve bu hususun sorularak aydınlığa kavuşturulmadığı, görgü tanığı ...'un cam kırıldıktan hemen sonra sanıkları koşarken gördüğünü belirttiği, dolayısıyla camın kırılmasının hemen akabinde malzemelerin alınarak sanıkların kaçmaya başladığı, bu durumun da sanıkların işyeri içine girmeden el uzatarak ürünleri alıp kaçtığı izlenimini uyandırdığı, sonuç olarak sanıkların iş yerine girip girmediği hususunun açıklığa kavuşturulmadan gece vakti iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine karar verilmesi;

2-Kabule göre de; sanığın müştekinin iş yerine geceleyin girerek eylemi gerçekleştirdiği anlaşıldığından; sanık hakkında geceleyin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan TCK’nın 116/2-4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, ilk önce TCK'nın 116/2. maddesinden hüküm kurulup daha sonra 116/4. maddesi uyarınca artırım yapılarak karışıklığa yol açılması,

3-Sanık hakkında iddianamede talep edildiği halde ve suçu hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... ile birlikte işlediği kabul edildiği halde hakkında gerekçe bildirilmeden TCK'nın 119/1-(c) maddesinin uygulanmaması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken sanık hakkında CMK'nın 326/son maddesi uyarınca hükmedilen ceza yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesine, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15100, Karar No: 2017/3547, Tarih: 24.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/15100 E.  ,  2017/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1956 yılına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliğinin belirlenmesi, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 24/04/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8197, Karar No: 2012/4155, Tarih: 08.05.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/8197 E.  ,  2012/4155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 113 ada 13, 20 ve 59 parsel sayılı 183,97, 61,09 ve 1485,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ölü ... adına; 113 ada 14 ve 58 parsel sayılı 1457,60 ve 139,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... adına; 113 ada 16 parsel sayılı 122,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz eşit hisse ile ... ve ... adına ve 113 ada 17 parsel sayılı 857,09 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz eşit hisse ile ölü ... ve ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydı ve irsen intikal nedenine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli parsellerin tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı ...'den kaldığı, murisin sağlığında taşınmazları çocukları arasında paylaştırdığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı, çekişmeli taşınmazların tapuda kayıtlı olduğunu, babası Satılmış payının, Satılmış mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davacının dayandığı tapu kayıtları usulünce mahallinde uygulanmadan muris ...'in sağlığında taşınmazları paylaştırdığı ve her bir taşınmazın paylaşıma göre zilyetleri tarafından kullanıldığı, dava konusu taşınmazların çevresinde yine davacı ile davacının babası adına tespit edilen taşınmazlar da bulunduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Kadastro hakimi tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delillerini toplayıp değerlendirerek hüküm kurmak zorundadır. O halde doğru sonuca ulaşabilmek için; davacının dayanağı tapu kayıtları ilk tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ve oluşum belgeleri ile birlikte getirtilmeli, tapu kayıtlarının kadastro sırasında varsa revizyon gördüğü parsellere ait onaylı tutanak örnekleri, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıtları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve teknik bilirkişiler aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında davacı tarafın dayanağını oluşturan tapu kayıtları okunup kayıtlarda yazılı hudutlar yerel bilirkişilerce zeminde göstertilmeli ve teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir. Kayıtlarda yazılı olup, yerel bilirkişilerce zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı ve bu suretle kayıtların kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların kim ya da kimler tarafından ne şekilde kullanıldığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalıdır. Yapılacak uygulamada tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parseller varsa, kayıt kapsamlarının belirlenmesinde bu parseller de dikkate alınmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması ve taşınmazların tasarrufu hususundaki beyanları, komşu parsel tutanakları ve dayanakları kayıtlarla denetlenmeli; beraberde götürülecek teknik bilirkişiden uygulanan kayıtların kapsamını belirten, keşfi izlemeye imkan veren, ayrıntılı ve gerekçeli rapor ve kroki alınmalıdır. Dava konusu taşınmazların tapu kayıtları kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde; tapu kayıt malikleri arasında paylaşma yapılıp yapılmadığının sorulup saptanarak sonucuna göre karar verilmesi, taşınmazların tapu kayıt kapsamı dışında kalması halinde ise; mahkemenin kabulü gibi ortak muris ...'in mirasının paylaşılıp paylaşılmadığı hususu araştırılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak delillere göre hüküm kurulmalıdır

. Dava konusu taşınmazların tapu kayıtları kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde; tapu kayıt malikleri arasında paylaşma yapılıp yapılmadığının sorulup saptanarak sonucuna göre karar verilmesi, taşınmazların tapu kayıt kapsamı dışında kalması halinde ise; mahkemenin kabulü gibi ortak muris ...'in mirasının paylaşılıp paylaşılmadığı hususu araştırılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak delillere göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece, eksik inceleme ve dosya kapsamına uymayan değerlendirmeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31554, Karar No: 2015/13934, Tarih: 18.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/31554 E.  ,  2015/13934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Belediye sınırları içindeki meraya tecavüz suçunun mağduru belediye tüzel kişiliği olup suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen ... belediyesi tüzel kişiliğinin yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün ... İlçe Belediye Başkanlığına CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 18.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13243, Karar No: 2015/25598, Tarih: 25.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/13243 E.  ,  2015/25598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in yetim maaşı alabilmek için sanıkların 17/09/1996 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15559, Karar No: 2014/18366, Tarih: 10.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15559 E.  ,  2014/18366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/277592

MAHKEMESİ : Karacabey Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2011

NUMARASI : 2010/51 (E) ve 2011/625 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın köydeki arazilerini sulamak amacıyla, 1092 nolu mera parselinden kazı yaparak boru döşediği ve üzerini kapatmak suretiyle meraya tecavüz ettiğinin iddia edildiği, ancak tüm dosya içeriği ve bilirkişi raporunda meradan kullanıma engel bir durum olmadığı ve keşif tarihi itibariyle tekrar otların yeşerdiğinin belirtilmesi karşısında, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1835, Karar No: 2013/1563, Tarih: 28.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1835 E.  ,  2013/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... Temizlik Taah. Tahmil Tahliye İt. İh. San. Tic. Ltd. Şti. 2-...Temizlik İlaçlama Bilgi İşlem San. ve Tic. Ltd.Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.05.2012 tarih ve 2011/292 2012/176 sayılı hükmün Dairenin 17.10.2012 tarih ve 24222-23697 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.