muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1302, Karar No: 2011/748, Tarih: 27.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1302 E.  ,  2011/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ESHOT Genel Müdürlüğü aleyhine 16/10/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalılardan ESHOT Genel Müdürlüğü vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, davalı tarafın kusur durumu, paranın alım gücü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 1.500,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 4.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “...1.500,00...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...4.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 ve 4 nolu bentlerinin silinerek yerlerine 3 nolu bent olarak “3-Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 216,00 TL karar harcının ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) davalılardan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına, davacıdan alınan 137,70 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine” biçimindeki sözcük dizisinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “...52,12...” ve “...15.31...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...137,10...” ve “...10,94...” sayı dizilerinin yazılmasına; davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ESHOT Genel Müdürlüğü'ne yükletilmesine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9520, Karar No: 2008/12513, Tarih: 25.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9520 E.  ,  2008/12513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır.Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır.Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının Tarım Müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu İl Tarım Müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekar başına ortalama verimi ve üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, yalnızca buğday ürünü dikkate alınarak diğer yıl nadas uygulandığı gerekçesiyle buğday-nadas münavebesine göre taşınmaza değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; mahkemece geri ödenmesine karar verilen miktarı hükümde açıkça gösterilmeyip infazında tereddüt uyaracak şekilde karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5239, Karar No: 2019/14123, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/5239 E.  ,  2019/14123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan T.C. ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 10/11/2005-15/09/2010 tarihleri arasında davalı ... San. Tic. A.Ş nin ihalesi sonucu T.C. ...'nın mekanik ve elektronik işlerinde Mekanik ve Tesisat Ustası olarak çalıştığını, iş akdinin sebepsiz ve bildirimsiz olarak fiilen feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, davacının belediyenin personeli olmadığını, müvekkilinin işveren değil ihaleyi veren makam olduğunu, tüm ihtimaller göz edilerek zaman aşımı definde bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... San. Tic. A.Ş. usulüne uygun davetiyeye rağmen davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın (belediye başkanlığı yönünden) kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı T.C. ... vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı belediyenin tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece fazla mesai hesabı yapılırken İş Kanunun 68.maddesi uyarınca 10 saatlik çalışma için 1 saat olarak düşülmesi gereken ara dinlenmenin gerekçeside açıklanmadan 1,5 saat olarak düşülmesi hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/3280, Karar No: 2007/4365, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3280 E.  ,  2007/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.01.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, mera vasıflı taşınmaza elatmanın önlenmesi ile meranın eski hale getirilmesi bedeli ve ot bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili istemi ile açılmış, davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece elatmanın önlenmesi ve ot bedelinin tahsiline yönelik istem reddedilmiş, eski hale getirme bedelinin tahsiline karar verilmiş, faiz istemi konusunda hüküm kurulmamıştır.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu mera vasıflı taşınmazın vasfının davalı tarafından bozulduğu dosya kapsamı ile sabit olmuştur. davalının ceza hukuku açısından suç teşkil eden haksız eylemi nedeniyle mera vasfının bozulmasından kaynaklanan eski hale getirme bedelinin talep gibi dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu konuda hüküm kurulmamış olması yasaya aykırı ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bent gereği yerel mahkeme kararının (2) sayılı bendine "dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte" sözcük dizisi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE, ve bu şekliyle ONANMASINA, 17.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4841, Karar No: 2024/39, Tarih: 08.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4841 E.  ,  2024/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/570 E., 2023/10 K.

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2019/203 Esas, 2021/25 Karar sayılı Kararı

Sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 05.01.2023 tarihli ve 2021/570 Esas, 2023/10 Karar sayılı Kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiiinin temyiz sebepleri, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, mahkumiyete yeterli somut herhangi bir delilin dosya kapsamında mevcut olmadığına, çelişkili ve soyut delillere dayanılarak ceza verildiğine, gizli tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğine suçun sanık tarafından işlenmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde maktulün, bir arkadaşı ile birlikte uyuşturucu madde almak amacıyla önceden tanıdığı bir arkadaşının evine gitmek üzere olayın gerçekleştiği sokak üzerinde yürüdükleri, sanığın ikametinin önüne geldiklerinde, sanığın ele geçmeyen tabanca ile sebebi belli olmayacak şekilde maktule doğru 3-4 el ateş ederek maktulün karın bölgesine isabet eden bir adet ateşli silah yarasına bağlı kaburga kemik

kırığı ile birlikte göğüs-batın içi organ (akciğer ve karaciğer) yaralanmasından gelişen kanama sonucu ölümüne neden olduğu anlaşılmıştır.

kırığı ile birlikte göğüs-batın içi organ (akciğer ve karaciğer) yaralanmasından gelişen kanama sonucu ölümüne neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık suçlamayı kabul etmemiş, tanıkların, gizli tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, kolluk görevlilerince tanzim olunan tutanaklar, 07.02.2018 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü 10.06.2019 tarihli raporu dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükmün bu veriler ışığında gerekçelendirilmiş olduğu, gizli tanık ...'nin ''3-4 el silah sesi duyduğunu, ateş edilen sokakta bulunan sanık ...'in elinde tabanca olduğunu, vurulan şahsın ara sokağa girip gözden kaybolduğunu, sanığın konuştuğu şahıslara evimize hırsız girdi, biz de bu şahsa sıktık dediğine'' ilişkin beyanına, maktulün yaralanmasına müdahalede bulunan sağlık görevlisi tanık ...'ın, maktul ile yaptığı görüşmede, maktulün kendisine ateş edilen evin adresini tariflediği, belirttiği yerin olay yeri krokisinde gösterilen sanık ...'in ikamet ettiği ev olduğunun tespit edilmesine, sanık ..., silah sesleri üzerine pencereden baktığını, sokağa çıkmadığını beyan etmiş ise de, bir kısım tanıkların, olayın meydana geldiği sokak üzerinde sanık ...'i gördüklerini ifade ettiklerinin anlaşılmasına göre, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru bir biçimde belirlendiği, sanığın aşamalarda kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olarak geliştirdiği savunmalarının, dosyada mevcut delillerle desteklenmediği, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, dosya içerisindeki diğer kanıtlarla da doğrulanan gizli tanık beyanlarına itibar edilmesinin yerinde olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 05.01.2023 tarihli ve 2021/570 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1314, Karar No: 2015/1314, Tarih: 03.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1314 E.  ,  2015/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı Kooperatifin 26.02.2014 tarihli 2013 Yılı Olağan Genel Kurulu toplantısında gündemin 7. maddesinden önce hazirun listeleri kaldırılarak genel kurula gelen üyelerin oy kullanmalarına engel olunduğunu, 7. gündem maddesinde yönetim ve denetim kurulu üyelerinin seçiminde kimlerin ne şekilde oy kullanacağının açıkça belirtildiğini, hazirun listesinin 22. sırasında Şubat 2014’de vefat eden ...’ın yer almasına rağmen; yönetim kurulu tarafından veraset ilamı ve karar alınmadan ... ve ...’ın, 161. sırasında ortaklardan Şubat 2014’de vefat eden ... yer almasına... isimli kişinin vekâleten oy kullandığını, ... kooperatif anasözleşmesinin 16. maddesinde ölen ortağın yasal mirasçılarının üç ay içinde temsilci tayin ederek kooperatife bildirmeleri halinde ortak hak ve yükümlülüklerinin devam edeceğinin yer aldığını, seçim sırasında sarı ve yeşil renkli oy pusulalarının kullanıldığını, toplam 215 adet oy pusulasının tutanağa yazılmasına rağmen 107 adet yeşil, 106 adet sarı olmak üzere toplam 213 adet oy çıktığının tutanak altına alındığını, 2 adet kayıp oyun bulunduğunu, ayrıca iki zarftan da fazlalık olarak 2 adet yeşil oy çıkması nedeniyle geçersiz sayıldığını, birer adet yeşil oyların geçerli sayıldığını, bu çerçevede...ve...madığını, kooperatif anasözleşmesinin 27. maddesinde "4 ortaktan aşağı olmamak kaydıyla toplam ortak sayısının 1/10'unun isteği halinde; genel kurul 10 gün içinde yönetim kurulu tarafından toplantıya çağrılır. Bu başvurunun müştereken ve noter tebligatı ile yapılması gerekir" hükmüne dayalı olarak yapılan başvurunun kabul edilmediğini, anasözleşmenin 27/son maddesinde olağanüstü toplantı için mahkemeye veya bakanlığa başvurulabileceğinin yer aldığını, vekâleten kullanılan oyların bir kısmında müvekkillere ait imzaların yer almadığını ileri sürerek, 26.02.2014 tarihli genel kurulun 7. maddesinde yer alan yönetim ve denetim kurulu seçimlerine ilişkin kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.