muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2732, Karar No: 2016/11845, Tarih: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/2732 E.  ,  2016/11845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı şirkette finansman ve müşteri servis yöneticisi olarak çalıştığını, iş akdinin emeklilik nedeni ile son bulduğunu iddia ederek ödenmeyen fazla mesai, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ödenmeyen ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin yazılı belgelere dayanmaksızın ve uzun bir süre için hesaplanması halinde Yargıtay’ca takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan tutara göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime de gidilmemelidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kullanmış olduğu yıllık izinler, mazeret izinleri ve raporlar değerlendirilerek fazla çalışma ve hafta tatili ücret hesabı yapılmıştır. Bu nedenle mahkemece 1/2 oranında takdiri indirim yapılması hakkın özünü kaldıracak nitelikte bulunduğundan daha makul bir oranda indirim yapılmak üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28983, Karar No: 2016/7851, Tarih: 30.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/28983 E.  ,  2016/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını, müvekkilinin işe iadesini, müvekkilinin sendikal faaliyetlere katılması sebebiyle işten çıkarılması nedeniyle sendikal tazminatın hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş yeri çalışanı ... isimli işçiyi üyeleri olduğu üye olması amacıyla tehdit etmesi gerekçesiyle işten çıkarıldığını, iş akdinin sendikal nedenle feshedilmediğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçinin davalı iş yerinde isimli sendikayı işçilerden arasında örgütlemeye çalışırken sendikal bir hakkın kullanımı dışına çıkarak özgür iradesiyle sendikaya üye olmak istemeyen iş yeri çalışanı ... isimli kişiye sataştığı, özellikle tanık Yasemin'in beyanında geçtiği üzere karaktersiz, ödlek, kişiliksiz sözleri ile hakaret ettiği sabit olduğu gerekçesiyle feshin haklı olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinde düzenlenmiş, işçilerin işe alınmalarının, belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri veya belli bir sendikadaki üyeliği korumaları veya üyelikten istifa etmeleri şartına bağlı tutulamayacağı ilk fıkrada hükme bağlanmıştır. Sözü edilen maddenin ikinci fıkrasında ise, işverenin, sendika üyesi olan işçilerle sendika üyesi olmayan işçiler veya ayrı sendikalara üye olan işçiler arasında, çalışma şartları veya çalıştırmaya son verilmesi bakımından herhangi bir ayrım yapamayacağı kuralı getirilmiştir.

İşverenin, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25'inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesini sendikal nedenlerle feshetmesi halinde işçi, 4857 sayılı Kanunun 18, 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez. İşçinin 4857 sayılı Kanunun yukarıdaki hükümlerine göre dava açmaması ayrıca sendikal tazminat talebini engellemez.

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, iş yerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin sendikaya üye olmak istemeyen başka bir işçiye sataştığı ve bu nedenle yapılan feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı işçi hakkında kendisine sataştığı gerekçesiyle şikayetçi olan işçi dışında bu olaya ilişkin görgüsü veya bilgisi olan herhangi bir işyeri çalışanın bulunmadığı, sataşma olayı nedeniyle davacı işçiden istenen savunma ve davacıya verilen ihtar tutanaklarını düzenleyen tutanak mümzilerinin tanık olarak gösterilmemesi, davalı işveren tanığı ile halen işyerinde çalışan iki davacı tanığının davacının sendikal faaliyetleri nedeniyle işten çıkartıldıklarını beyan etmeleri karşısında davalı işverenin feshin haklı nedene dayandığını ispatlayamadığı, bu nedenle yapılan feshin geçersiz olduğu, tüm dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre yapılan feshin sendikal nedenle yapıldığı anlaşılmakla davacının işe iadesine ve sendikal tazminat talebinin kabulüne karar vermek gerekirken yanılgılı değrelendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat miktarının sendikal fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 1 yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 30.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10790, Karar No: 2010/14222, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10790 E.  ,  2010/14222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için :Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri gösterir orijinal kadastro pafta örneğini getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/11/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1592, Karar No: 2008/2721, Tarih: 04.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1592 E.  ,  2008/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.10.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.05.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahipleri yapıdaki eksik ve kusurlu işler ile 17.03.1995 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan kira alacaklarının yükleniciden tahsili için dava açıldığını lehlerine hüküm bulunduğunu ancak hükmün icra edilemediğini açılan davanın reddini savunmuştur. Davalı yüklenici savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davalı arsa sahiplerinin açtığı ve lehlerine sonuçlanan davadaki alacaklarına karşılık halen arsa sahiplerinin yükleniciye isabet edecek iki bağımız bölümü daha teminat olarak tuttuklarından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı arsa sahipleri temyiz etmiştir.

Davacı ile davalı yüklenici arasındaki 19.4.2004 günlü sözleşme alacağın temliki işlemine ilişkindir. Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları, ticaret ve ekonomi gereksinmeleri, alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının açılmasını zorunlu kılmıştır. Kısaca alacağın temliki hayatın ihtiyaçlarından ortaya çıkan bir hukuk kurumudur. Somut olayda olduğu gibi, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici finans ihtiyacı içindedir. Bu ihtiyacın kısmen veya tamamen yükleniciye bırakılması, kararlaştırılan bağımsız bölümün daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere satılarak veya satış vaadinde bulunulması suretiyle karşılanması mümkündür. Aslında arsa sahibinin kural olarak Borçlar Kanununun 364. maddesince eserin tesliminde devri gereken arsa payını inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi, yüklenicinin de bunu üçüncü kişilere temlik ederek finans sağlaması, arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırmasıdır.

Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıslar arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Borçlar Kanununun 163. maddesi hükmünce de temlik sözleşmesi temlik edenle temlik alan arasındaki yazılı yapılan sözleşme ile kurulabilir. Davacıların dayandığı temlik işlemleri akdi (rızai) bir temlik işlemidir. Burada, arsa sahibinden alacaklı (yüklenici) ile üçüncü kişi arasında serbest iradeleri ile yapılan temlik sözleşmesi vardır. Genellikle de bu tür temlik sözleşmesi ile yüklenici şahsi hakkının bir kısmını olayımızda olduğu gibi bir bağımsız bölümün mülkiyetinin naklini taahhüt eder.

Davalılar arasında biçimine uygun düzenlenen 14.05.2002 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesindeki yüklenicinin borcu diğer davalının sağladığı arsa üzerine fen kurallarına, sözleşme ve amacına uygun bir bina yapıp arsa sahiplerine teslim etmek, arsa sahiplerinin borcu ise bir bakıma yapılan binanın bedeli olan bağımsız bölümlere özgülenmiş arsa payının mülkiyetini yükleniciye geçirmekten ibarettir. Sözleşmenin yüklenici tarafı sözleşmede yasaklanmamış ise teslim borcunu yerine getirdiğinde arsa sahibine karşı kazanacağı kişisel hakkını (bağımsız bölüm tapusunun devrini) arsa sahibi ile mevcut sözleşmesine dayanarak doğrudan ondan isteyebileceği gibi Borçlar Kanununun 162. maddesi hükmünden yararlanarak arsa sahibinin rızası gerekmeden yukarıda sözü edilen yöntemle üçüncü kişilere devir ve temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı ileri sürebilir. Zira, alacağı devralan kişi evvelki alacaklının yerine geçer. Artık borçludan ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olur. Fakat temlik alanın ifa talebine muhatap olan borçlu (arsa sahibi) bu talebe hemen uymak zorunda değildir. Devralan kimse temlik işlemini ve kendisinin yeni alacaklı sıfatını ispat etmiş olsa bile borçlu (arsa sahibi) ona karşı bir takım itiraz ve def’ilerde bulunmak hakkına sahiptir. Başka bir anlatımla, Borçlar Kanununun 167. maddesinden yararlanacak olan borçlu (arsa sahipleri) alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür def’iler ileri sürülebilecekse aynı def’ileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Bir bakıma denilebilir ki, temlik işleminin öğrenildiği ana kadar temlik sözleşmesinin dışında olan ve işlemin tarafı olmayan arsa sahibi temlik işleminden haberdar olunca işlemin tarafı olur ve arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan haklarını ona karşı (üçüncü kişiye) ileri sürer hale gelir ve ifa isteğine reddedebilir. Örneğin; karşılıklı borç yükleyen eser sözleşmesinden kaynaklanan borç kısmen veya tamamen yüklenici tarafından yerine getirilmeden yüklenici şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmiş ve üçüncü kişi ifa istemişse arsa sahibi yüklenicinin öncelikli borcunu bildirerek üçüncü kişinin temlik yoluyla kazandığı hakkını ifadan kaçınabilir.

Somut olaya gelince; öncelikle belirtilmelidir ki, az yukarıda sözü edildiği üzere Borçlar Kanununun 167. maddesinden yararlanacak olan arsa sahipleri yükleniciye karşı ne tür def’ileri ileri sürebilecekse aynı def’ileri yeni alacaklıya (temlik alan davacı üçüncü kişilere) karşı da ileri sürebilir. Bu hakkından ötürü de üçüncü kişinin (davacıların) ifa istemesi halinde arsa sahipleri yüklenicinin öncelikli borcunu bildirerek üçüncü kişinin temlik yoluyla kazandığı hakkı ifadan kaçınabilir. Dosyada üzerine inşaat yapılan 8705 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kat irtifak tapusu bütünüyle bulunmadığından, her ne kadar bilirkişi raporunda aksi ifade edilmişse de, halen arsa sahiplerinin elinde yükleniciye devri gereken bağımsız bölüm tapusu kalıp kalmadığı denetlenememiştir. Öte yandan, ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/310 Esasında kayıtlı dava dosyasından kaynaklanan arsa sahipleri alacağının icra aşamasında hangi miktara ulaştığı da incelenmemiştir. Gerçekten, 17.03.1995 günlü sözleşme konusu hakların parasal değerini arsa sahipleri dava konusu yapıp lehlerine hüküm aldıklarından, anılan sözleşme ifa ile sonuçlanmış sayılır. Ne var ki; davalı arsa sahipleri hükme bağlanmış olsa da ifa çıkarlarını yükleniciden tahsil edememiş ise bu alacaklarının yerine getirilmesini davacı üçüncü kişilerden isteyebileceğinden üçüncü kişinin temlik yoluyla kazandığı hakkı ifadan kaçınabilir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; 17.03.1995 günlü sözleşme konusu 8705 ada 18 parsel sayılı taşınmaza ait kat irtifak tapusunun bütünüyle ait olan yerden istemek, ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/310 Esasında arsa sahipleri yararına bağlanan hükmün icra aşaması hakkında arsa sahiplerinden açıklama almak, icra yoluna başvurulmuşsa icra dosyasını getirtip, hesap tablosunun miktarını belirlemek, arsa sahiplerinin yükleniciye vermeleri gerektiği halde vermedikleri tapu olup olmadığını saptamak, varsa bunların değeri ile arsa sahiplerinin alacaklı oldukları miktarı karşılaştırmak kalan bir alacak bulunursa bu tutarı davacı üçüncü kişilere depo ettirmek, böylelikle birlikte ifa kuralı gereğince davayı şimdiki gibi kabul etmek veya sonucuna uygun hüküm kurmak olmalıdır. Bütün bu yönlerin gözetilmemesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5232, Karar No: 2010/13146, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/5232 E.  ,  2010/13146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki devre tatil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 15.04.2006 tarihinde kendisi ve dava dışı...ile birlikte mülkiyeti davalı ...Ş.’ne ait olan ve pazarlaması diğer davalı .... Ltd.Şti. tarafından yapılan Türkiz apartlarında bir hafta ve 49 yıl devre tatil hakkı kullanılması hakkında 5.500,00 YTL karşılığında 5512 sayılı devre tatil sözleşmesini imzaladıklarını, bedelin ödendiğini, yapılan sözleşme gereği yüksek kırmızı devrede 22-29 temmuz 2006 tarihleri arasında tatillerini yaptıklarını, davalılara herhangi bir borçlarının bulunmamasına rağmen 20.07.2006 ve 14.08.2006 tarihli faturalar ile toplam 2.500. YTL konaklama ve hizmet bedeli adı altında tahsilat yapıldığını, akabinde sözleşmenin diğer tarafı dava dışı ...'ün davalı .... firmasına verdiği 18.07.2006 tarihli dilekçesi ile sözleşmeden doğan haklarını kendisine devrettiğini, 5512 sayılı sözleşmenin yenilenmesi maksadıyla yetkili satıcıya sözleşme aslını elden teslim ettiğini, kendisine verilen yeni 8082 sayılı sözleşmeyi ise boş olarak paraf ve imza ederek davalı ... firmasına teslim ettiğini, bilahare posta ile gönderildiğinde sözleşmede boş olan yerlerin iradesine aykırı şekilde doldurularak tatil döneminin 21.01-28.01 olarak belirlendiğini, ancak gerçekte belirlenen tatil döneminin temmuz - eylül arası olduğunu, bunun yanında sözleşmeye göre davalıların iki yıllık RCI bedelini kendilerinin ödemesi gerekirken sözlü olarak 140 euro daha talepte bulunduklarını, yine gönderilen sertifikada oda vb. özelliklerin yanlış yazıldığını, sözleşmede 4+ 1 apart otel daire yazdığı halde sertifikada 1+1 kişilik apart olmayan mavi dönem olarak değiştirildiğini, hukuken geçerli dahi olmayan sertifika ile iyi niyet kurallarına aykırı olarak hileli tutum ve davranışlarla devre tatil haklarını kullanamayacak oldukları kış aylarına getirildiğini, sözleşmedeki bu durum nedeni ile 2007 yılı devre tatil haklarını kullanamadıkları halde 1.5.2007 tarihli fatura ile konaklama hizmeti adı altında 2.750 YTL bedelli fatura tanzim edilerek bu bedelin de tahsil edildiğini belirterek muarazanın meni ile tatil kullanım hakkının yüksek kırmızı dönemde olduğunun belirlenmesine, iradesine aykırı olarak doldurulan 8082 sayılı sözleşmenin 4. maddesinde yazılan dönem tarihinin ve sertifikanın 2010/5232-13146

iptaline, dönem değişikliği nedeni ile getirilen ilave hafta değişimi ücreti 150 euro ile 140 euro RCI bedellerine dair külfetin iptaline, üç adet fatura bedeli 5.250, YTL’nin fatura tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte iadesi ile hizmet bedeli, ilave ücret ve bedellerinden dolayı borcunun olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

iptaline, dönem değişikliği nedeni ile getirilen ilave hafta değişimi ücreti 150 euro ile 140 euro RCI bedellerine dair külfetin iptaline, üç adet fatura bedeli 5.250, YTL’nin fatura tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte iadesi ile hizmet bedeli, ilave ücret ve bedellerinden dolayı borcunun olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı ... İnş... A.Ş. aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı .... İnş…Ltd.Şti. aleyhine açılan davanın esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ... davalılardan ....…Ltd.Şti arasında akdedilen 8082 no.lu sözleşmede mal sahibi olarak nitelenen diğer davalı ...…AŞ’nin bu sözleşmede imzası bulunmamaktadır. Ne var ki, davacıya bu sözleşme gereğince verilen sertifikanın Ahsel AŞ. tarafından doldurulup imza edildiği anlaşılmaktadır. Öyle olunca davalı ... AŞ. sözleşme gereğince davacıya karşı sorumlu olup bu davalıya husumet yöneltilebilir. Bu davalı yönünden davanın bu sebeple reddi doğru görülmemiştir, bozmayı gerektirir.

3-Davacı, 2007 yılında otelde konaklama yapmadığı halde 1.5.2007 tarihli fatura ile konaklama hizmet bedeli olarak 2.750 YTL haksız tahsilat yapıldığını belirterek bu bedelin de davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davacı, 2007 yılında konaklama yapmadığını beyan etmiştir. Davalılar da davaya cevap vermeyerek davayı inkar etmiştir. Dosya arasında bulunan 1.5.2007 tarih ve 2.750. YTL bedelli faturada “konaklama hizmeti(mavi dönem)” olarak açıklama bulunmaktadır. Mahkemece, davacının bu dönemde konaklama yapıp yapmadığı hususunda araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu davacının bu talebinin reddi doğru görülmemiştir, bozmayı gerektirir.

4-Davalı ... AŞ. davaya cevap vermediği gibi kendisini bir vekille de temsil ettirmemiştir. Öyle olunca, bu davalı lehine maktu 250 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci, üçüncü ve dördüncü bentte belirtilen nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.