muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12961, Karar No: 2015/19313, Tarih: 01.12.2015

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK.'nın 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesinde; çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1.maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nın 331.maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Somut olayda; tarafların 2008 yılında boşandıkları, boşanma neticesinde davalı lehine aylık 150 TL yoksulluk nafakasına, müşterek çocuk 2005 doğumlu Nisa Zehra lehine ise aylık 200 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, davacının işlerinin bozulması nedeniyle nafakaları ödeyemeyecek hale geldiği gerekçesi ile bu davayı açtığı anlaşılmaktadır. Tarafların dosya kapsamında yer alan sosyal ve ekonomik durum araştırma sonuçlarına göre ise,davacının PVC işçisi olup gündelik işlerde çalıştığı, aylık 300 TL geliri olduğu, evli olup eşinin ev hanımı olduğu, aylık 150 TL kira ödemesi olduğu; davalının ise huzurevinde çalıştığı, aylık asgari ücret düzeyinde geliri olduğu, aylık 250 TL kira ödemesi olduğu, çocuğu ile birlikte yaşadığı anlaşılmaktadır.

Davalıya ait SGK hizmet dökümü incelendiğinde; 2013 yılı Mart ayı gelirinin 1.625,88 TL olduğu, yine davalının çalıştığı huzurevinin cevabına göre ise aylık 1.067,65 TL geliri olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Dosyada yer alan Çorum İcra Ceza Mahkemesi'nin ilgili ilamı incelendiğinde, davacının nafaka hükümlerine uymamak suçundan 3 ay tazyik hapsi ile cezalandırıldığı ve kararın 27.11.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Müşterek çocuğa ait tedavi evrakları incelendiğinde ise, müşterek çocuğun %70 oranında özürlü olduğu anlaşılmaktadır.

Dosyada yer alan Çorum İcra Ceza Mahkemesi'nin ilgili ilamı incelendiğinde, davacının nafaka hükümlerine uymamak suçundan 3 ay tazyik hapsi ile cezalandırıldığı ve kararın 27.11.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Müşterek çocuğa ait tedavi evrakları incelendiğinde ise, müşterek çocuğun %70 oranında özürlü olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre; davacı aleyhine hükmedilen iştirak nafakasının hükmedildiği tarih ile eldeki davanın açıldığı tarih arasında geçen zaman içinde müşterek çocuğun büyüdüğü, bunun doğal sonucu olarak ihtiyaçlarının da arttığı, çocuğun %70 oranında özürlü olduğu ve bu nedenle özel eğitim sınıfında eğitim gördüğü ve tedavi masraflarının bulunduğu, nafaka yükümlüsü davacının ise ekonomik durumundaki değişikliklere kendisinin neden olması, hiç kimsenin kendi kusurundan hak elde edemeyeceği, bu haliyle müşterek çocuğun aradan geçen sürede ihtiyaçlarında azalma olması da söz konusu olamayacağından mahkemece müşterek çocuk lehine boşanma neticesinde hüküm altına alınan aylık 200 TL'lik iştirak nafakasının aylık 100 TL'ye indirilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; aradan geçen sürede müşterek çocuğun ihtiyaçlarında azalma olamayacağı gözetilerek, iştirak nafakasının indirilmesine yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17084, Karar No: 2008/2244, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17084 E.  ,  2008/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1953 yılında seri bazında yapılan orman kadastrosuna ilişkin düzenlenen ve dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri tüm çevresiyle birlikte gösteren 1/10.000 ölçekli orman kadastro haritası ile varsa aplikasyon ve 2/B haritası getirtildikten sonra, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu ile aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon ile 2/B hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon ve 2/B haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle düzenlenecek müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/02/2008 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/1569, Karar No: 2015/13721, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1569 E.  ,  2015/13721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/309-2014/608

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dosya arasında bulunan 12.09.2014 havale tarihli hükme esas alınan bilirkişi raporunda; kıyas emsal olarak alınan 61 ada 7 parsel ve 19 ada 17 parsel sayılı taşınmazların üzerinde bulunan yapıların bedelinin hesaplanmasına ilişkin bölümde, yapıların satış tarihindeki birim maliyet fiyatları alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerekirken,dava tarihindeki yapı birim fiyatları esas alınmak suretiyle, dava konusu taşınmazın m² birim bedelinin belirlenmesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, resen belirlenen vergi değerlerine ait sokak ve cadde isimleri dosyada bulunan krokilerde işaretlettirilerek, gerektiğinde fotoğrafları da çekilerek dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Somut emsal alınan taşınmazların satış tarihi itibariyle, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibari ile fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak, sonucuna göre dava konusu taşınmazın m² birim bedelinden Düzenleme Ortaklık Payı düşülüp düşülmeyeceği hususu araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/612, Karar No: 2015/2073, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/612 E.  ,  2015/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/951-2015/47

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/190 E. 2014/305 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19225 E. 2014/26157 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10459, Karar No: 2012/8992, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10459 E.  ,  2012/8992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ... ve hakaret suçundan sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; üzerlerine atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Trabzon 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 03.02.2009 gün ve 2008/476 Esas, 2009/8 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...'ün, katılan ve oğlunun kendisine yönelik tehdit ve hakaret eylemleri nedeniyle söz konusu mesajları katılana çektiğini beyan etmesi, 30.04.2008 tarihinde saat 10:48'de sanık ...'ün katılana gönderdiği mesajda "Öyle gizli numarayla telefon açıp söven senin oğlunun gibi itleri, ben parayla satıyorum, o benim ancak s... b... yer" şeklindeki ifadeler karşısında, sanığın gönderdiği mesaj içeriğinin savunmasını doğrular nitelikte cevabi tarzda olduğu, savunmasının aksinin sabit olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında TCK.nın 129. maddesinin tartışılmaması,

Trabzon'da ikamet eden katılana Balıkesir'de ikamet eden ve katılanı tanımayan sanık ...'nin gönderdiği cinsel taciz içerikli mesajlarla ilgili olarak sanık ... savunmasında; cevapsız çağrı üzerine çağrı atarak karşılıklı mesajlaşmalar sonrası karşıdan gelen mesaj içeriğine göre iddia konusu mesajları gönderdiğini, bunun rızaya dayandığını beyan ettiği, katılanın telefon numarasına ait HTS raporlarında sadece aranma ve alınan mesaj kayıtlarının istenildiği, karşı tarafa mesaj atma ve arama kayıtlarının dosya içerisinde bulunmadığı, katılanın telefonunun suç tarihlerinde başkalarınca veya diğer aile fertlerince kullanılıp kullanılmadığının tespit edilmediği, yine sanık ...'ün de attığı mesajın katılandan gelen mesajlara cevabi mesaj niteliğinde olduğu da dikkate -2-

alındığında, katılanın karşı tarafa mesaj atma ve arama kayıtları celp edilip incelenerek keza katılanın telefonununun başkalarınca kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucu bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hükme varılması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16263, Karar No: 2008/10577, Tarih: 15.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/16263 E.  ,  2008/10577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Trabzon Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.07.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*temyiz eden Ö.. B..ile vekili Av. S.. Ç.. ve karşı taraf vekili Av. N..B. G..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında \*kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat taktiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların yukarıda 1. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.07.2008 Salı
Yargıtay — Esas No: 2012/15593, Karar No: 2013/8127, Tarih: 08.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/15593 E.  ,  2013/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Önalım

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, önalım hakkına konu edilen payın iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Önalım bedeline ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda payın üçüncü şahsa satılması halinde,diğer paydaşa o payı öncelikle satın alma hakkını veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve o payın üçüncü kişiye satılması ile kullanılabilir hale gelir.

Önalım hakkının kullanılmasıyla bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Önalım bedeli tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir.

Olayımıza gelince; dosya içerisinde bulunan satış senetlerine göre dava konusu iki ayrı payın 1800 TL bedelle satın alındığı ve toplam 118.80 TL tapu harcı ve döner sermaye gideri ödendiği anlaşılmaktadır. Satış bedeli ile tapu harç ve masrafları toplamından oluşan önalım bedeli 1918,80 TL'dir. Ara kararında önalım bedeli olarak 1830,40 TL nin depo edilmesine karar verildiği, hükmün de bu miktar üzerinden kurulduğu görülmektedir. Mahkemece davacıya tapuda gösterilen satış bedelleri ile bu satışlar sebebiyle davalının ödediği harç ve masraflar tutarı depo ettirilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik yatırılan bedel üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.