muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4662, Karar No: 2015/9066, Tarih: 13.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4662 E.  ,  2015/9066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında, ... Asliye Hukuk ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı ile davalı arasında düzenlenen sözleşmeden kaynaklanan borç nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkesince, "Türk Ticaret Kanununun 4 ve 5. maddelerine göre davanın ticari iş olduğu ve davaya bakma görevinin, asliye ticaret mahkemesine ait bulunduğu" gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, "davalının tacir olmadığı ve işin de tarafların ticari işletmesi ile ilgili bulunmadığı" gerekçesi ile karşı görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4. maddesinde, bu kanundan doğan hukuk davalarının ticari dava sayıldığı, aynı Kanunun 5. maddesinin ikinci fıkrasında, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve bu Kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalara ticaret mahkemesinde bakılacağı hususları düzenlenmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Dosya kapsamından, davacı şirket ile davalı üniversitenin "döner sermaye işletmesi" arasında tıbbi malzeme alım satımına ilişkin sözleşme düzenlendiği, uyuşmazlığın bu sözleşmeden kaynaklandığı, tarafların tacir ve işin de ticari nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. 6102 sayılı TTK'nın 5. maddesinde 6335 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca 01/07/2012 tarihinden sonraki uyuşmazlıklar bakımından asliye hukuk mahkemeleri ile ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki işbölümü ilişkisi olmaktan çıkarılıp görev ilişkisine dönüştürülmüştür. Bu durumda, uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28518, Karar No: 2015/46233, Tarih: 17.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/28518 E.  ,  2015/46233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/203143

MAHKEMESİ : Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

NUMARASI : 2011/425 (E) ve 2012/168 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma olaylarında genelde tanık yoktur, bu nedenle mağdurun beyanı ve teşhisi önemlidir. Şayet bu konuda duraksama varsa, ortada yenilmesi gereken bir şüphenin olduğunun düşünülmesi gerekir. Bütün ispat araçları delildir. Soyut olarak da deliller eşdeğerdedir. Bu nedenle deliller yeterince araştırılmamış veya soruşturma eksik ise bu hususlar giderilmelidir. Soruşturma evresinde toplanmamış delilleri mahkemenin toplaması gerekir. Hakim, sanık lehine ve aleyhine olan delilleri araştırıp; tam bir inanışla özgürce değerlendirerek kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşmalı kuşkular yenilmelidir. Yani hükümde, varsayıma dayalı kuşkulu kalan hususlar olmamalıdır. Maddi gerçeğin olayın bir bütünü veya parçasını temsil eden kanıtlardan ortaya çıkarılması gerekir. Bir takım varsayımlara dayanılarak karar verilmesi, ceza muhakemesinin amacına kesinlikle aykırıdır. Kuşku ve çelişki yenilmeden karar verilemez. Bir suç varsa bunun failini belirleme, ancak kanıtların yorumu ile olacaktır. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa imkan vermemelidir. Yüksek ihtimal ile deliller yeterince toplanmadan bir ceza verilemez. Eylem veya eylemlerin bir suç olup olmadığının belirlenmesi için eylemin öncelikle işlenip işlenmediğinin çözümlenmesi gerekir. Bu da kanıtların yorumu ile cevaplanacaktır. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığını, yorum ile nasıl bir kanıya ulaştığını, kararının gerekçesinde göstermek zorundadır.

Gerekçedeki mantıksal kronolojik dizin ise; iddia, savunma, kanıtlar, kanıtların yorumu, sabit kabul edilen eylem; ihlal edilen norm, normun yorumu ve en nihayet ulaşılan sonuç olan hüküm şeklinde olmalıdır.

Teşhisin yöntemine gelince; ceza yargılaması hukukumuzda teşhise ilişkin açık bir düzenleme bulunmamakta olup, bu konu ilk kez 02.06.2007 gün ve 5681 sayılı Kanunun 5. maddesiyle 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun Ek 6. maddesinde yapılan değişiklikle mevzuatımıza girmiş, anılan maddede teşhis işleminin ne şekilde yapılacağı, "Polis, olaydaki failin gözaltına alınan şüpheli ile aynı kişi olup olmadığının belirlenmesi bakımından zorunlu olması halinde, Cumhuriyet Savcısının talimatıyla teşhis yaptırabilir. İşleme başlanmadan önce teşhiste bulunacak kişinin faili tarif eden beyanları tutanağa bağlanır.

Teşhis işlemine tâbi tutulan kişilerin birden fazla ve aynı cinsten olması, aralarında yaş, boy, ağırlık, giyinme gibi görünüşe ilişkin hususlarda benzerlik bulunması gerekir. Teşhis için gerekli olması halinde şüphelinin görünüşü ile ilgili gerekli değişiklikler yapılabilir. Teşhis işlemine tâbi tutulan kişilerin her birinde teşhis sırasında bir numara bulundurulur.

Teşhiste bulunan kişi ile teşhis işlemine tâbi tutulan kişilerin birbirini görmemesi gerekir. Teşhis işlemi en az iki kez tekrarlanır ve teşhiste bulunması istenen kişiye şüphelinin teşhis edilecek kişiler arasında yer almıyor olabileceği hatırlatılır.

Teşhis işlemine tâbi tutulan kişilerin, bu işlem sırasında birlikte fotoğrafları çekilerek veya görüntüleri kayda alınarak, soruşturma dosyasına konur.

Şüphelinin fotoğrafı üzerinden de teşhis yaptırılabilir. Ancak tek bir fotoğraf veya aynı kişinin farklı fotoğrafları üzerinden teşhis yaptırılamaz. Değişik kişilerin fotoğraflarının aynı büyüklük ve özellikte olmaları gerekir. Teşhis işlemi tutanağa bağlanır" şeklinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayımıza gelince;

G.. G..'in olay sonrası hazırlık aşamasında “ metro istasyonu civarında yokuş aşağı merdivenlerden indiği esnada arkasından tanımadığı ancak gördüğü taktirde tanıyabileceği 25-30 yaşlarında, kirli sakallı, dalgalı saçlı, esmer bir şahsın sol omuzundaki çantasını almak için hamle yaptığını, karşı koyması üzerine kendisini darp ederek çantasını alıp gittiğini” beyan etmesi üzerine, sanığın resimlerinin katılana gösterilmesi sonucu, eylemi gerçekleştirenin sanık olduğunu belirttiği ve çoklu ortamda avukat bulunmaksızın, sanığın teşhis edildiği, katılan mahkeme beyanında da, eylemin gerçekleşmesi esnasında, sanığın mahalleden tanıdık biri olma ihtimaline binaen kendisine dikkatlice baktığını beyan ettiği,

Sanık hazırlık aşamasındaki ifadesinde; “Olay günü bulunan bir inşaatta soğuk demir işinde çalıştığını, sabah saat 06:00 sıralarında evden çıkarak kendisine ait plaka sayılı araçla, birlikte çalıştıkları işçileri önünden alarak inşaata gittiğini, akşam saat 17:00 sıralarında aynı işçileri alarak tekrar önüne bıraktığını ve ikametine geçtiğini, arkadaşı tanık Mustafa'nın araması üzerine saat 20:00 gibi evden çıkarak aynı gün saat 23:00'a kadar birlikte kahvehanede vakit geçirdiklerini” söylediği,

Sanığın annesi tanık E... A...'ün 14.10.2011 tarihli ifadesinde oğlu sanık Hasan'ın, babası A... A... ile birlikte çalışmaları nedeniyle sabah saatlerinde evden ayrıldıklarını, oğlunun saat 18:00 sıralarında eve döndüğünü, akşam 20:00 sıralarında sanığın arkadaşının araması ile evden çıktığını beyan ettiği,

Sanığın evinin çıkış kapısını gören isimli işyerinin kamera kaydının yapılan incelemesinde; sanığın, savunmasıyla uyumlu şekilde saat 20:05'te evden çıktığı; ancak kovuşturma aşamasında sanığın eve giriş saatinin tespitinin kamera kayıtlarının zamanaşımı nedeniyle silinmiş olması karşısında temin edilemediği,

Hal böyle olunca;

Sanığın evinin çıkış kapısını gören isimli işyerinin kamera kaydının yapılan incelemesinde; sanığın, savunmasıyla uyumlu şekilde saat 20:05'te evden çıktığı; ancak kovuşturma aşamasında sanığın eve giriş saatinin tespitinin kamera kayıtlarının zamanaşımı nedeniyle silinmiş olması karşısında temin edilemediği,

Hal böyle olunca;

İddia, savunma ve mevcut delillere göre ortaya çıkan duraksamanın etkin bir araştırma ile giderilip adil yargılanmanın sağlanması gerektiği dikkate alındığında,

a-Mağdurun, olaydan sonra hazırlık soruşturması sırasında 13.10.2011 tarihinde alınan ifadesinde; sanığın "25-30 yaşlarında, kirli sakallı, dalgalı saçlı, esmer" bir kişi olarak eşkalini verdiği, daha sonra sanığın da, emniyette mağdura teşhisi yaptırılmış ise de; sanığın eşkal bilgilerinin zapta geçmediği, mağdurun verdiği eşkale uyup uymadığının tespit edilemediği gibi katılanın kirli sakallı, dalgalı saçlı, esmer gibi ayırt edici özelliği olmayan genel kavramlar kullanması nedeniyle, katılanın, sanığı kesin teşhisini sağlayan, akılda kalıcı ve ayırt edici farklı bir görsel özelliğinin olup olmadığı yönünde ayrıntılı beyanı alınıp, gereğinde sanık ile ilgili gözlemlerin de mahkeme tutanaklarına yansıması sağlanıp,

b-Sanık olay tarihinde bulunan inşaatta çalıştığını belirttiğinden;

Çalıştığı işyeri belirlenip, gereğinde işverenin beyanı alınıp ayrıca evi ile işyeri arasındaki izlediği yol güzergah kamera kayıtlarının araştırılıp, saptanması halinde buna göre kullanımında olduğunu belirttiği plaka sayılı aracının olay günü ve saatinde bu görüntülerdeki durumu araştırılıp,

c-Katılanın sonradan çantasının bulunduğu yerin, sanığın ikametgahına giderken izlediğini belirttiği güzergah üzerinde olup olmadığı irdelenip,

d-Sanığın aynı inşaatta birlikte çalıştığını belirttiği şahısların açık kimlik bilgilerinin tespiti ile kişi ve/veya kişilerle sanığın babası A... A...'ün sanık savunması doğrultusunda antlı beyanları alınarak sonucuna göre delillerin bütün halde değerlendirildikten sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yetinilip yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/493, Karar No: 2012/1959, Tarih: 21.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/493 E.  ,  2012/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Şanlıurfa 3.İcra Müdürlüğü'nün 2010/4879 sayılı takip dosyasından, davacıya ait işyerindeki malların 15.10.2010 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulüne ve haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, HUMK’nun 409/5 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili Tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

HMK 150.(HUMK’nun 409/1) maddesinde “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeeklerini bildirdikleri takdirde, dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir" denilmektedir.

Anılan yasa maddesinin uygulanması için taraflara duruşma gününün usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, 17.03.2011 tarihli oturumda davacı vekilinin duruşmaya gelmediği, mazeretde bildirmediği ve davalı alacaklı tarafından da davanın takip edilmeyeceğinin bildirildiği gerekçesiyle dosya işlemden kaldırılmıştır. 21.03.2011 tarihinde ise, davacı tarafından dava yenilenmiş

ve tensiple duruşmanın 28.04.2011 tarihine bırakılmasına ve taraflara duruşma gününün bildirilmesine karar verilmiştir. Ancak, tensip zaptında 3 davetiye çıkarıldığı belirtilmesine rağmen duruşma günü davalı alacaklı ve borçluya bildirilmiş, davacı 3.kişi vekiline bildirilmemiştir.

Bu durumda davacı 3.kişi vekiline usulüne uygun olarak duruşma gününün bildirildiğinden söz edilemeyeceğinden, mahkemece dosyanın işlemden kaldırılması ve sonucunda açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı (3.kişi)'ye geri verilmesine 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14869, Karar No: 2012/21605, Tarih: 06.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14869 E.  ,  2012/21605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, mısır ve fasulyenin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9529, Karar No: 2024/7307, Tarih: 05.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/9529 E.  ,  2024/7307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3092 E., 2023/1738 K.

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2021/119 Esas, 2021/310 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85/1 ve 22/3. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2021/3092 Esas, 2023/1738 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık ... hakkında maktule yönelik olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 21/2 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

2. Sanık ve müdafinin temyiz istemi özetle, sanığın eylemini taksirle işlediğine, cezanın fazla tayin edildiğine, suç kastının bulunmadığına,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanığın silahın kendiliğinden ateş aldığını savunduğunun anlaşılması karşısında, emanetteki tabancanın dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesine gönderilerek, söz konusu tabancanın sürgüsünün çekilmesiyle tetiğe basmadan kendiliğinden ateş alıp alamayacağı, tetik tertibatının hassasiyetinin tespiti ile patlaması için tetik tertibatına ne kadarlık bir kuvvet uygulanması gerektiğine dair rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2021/3092 Esas, 2023/1738 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle "eksik inceleme" yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5383, Karar No: 2022/6863, Tarih: 20.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5383 E.  ,  2022/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tescil davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, süresi içerisinde davalı ... temsilcisi ile dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar ... ve müşterekleri vekili dava dilekçesinde özetle; hudutları dava dilekçesinde belirtilen dava konusu taşınmaz bölümünün müvekkillerine miras yoluyla kaldığını, taşınmazın müvekkilleri tarafından nizasız ve fasılasız şekilde 20 yılı aşkın süredir kullandığını, taşınmazın sınırlarının genişlemeye elverişli olmadığını ve sınırında bulunan Fırat Nehri’nden de 3-4 metre daha yüksekte olduğunu, taşınmazda müvekkilleri lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmaz bölümünün müvekkilleri adına eşit paylarla tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Davacılar vekili 26.01.2004 havale tarihli dilekçeyle; yargılama sırasında dava konusu taşınmazın bazı bölümlerinin Birecik Barajının göl suları altında kaldığının anlaşıldığını belirterek, dava konusu taşınmazın su altında kalan bölümlerinin, müvekkillerinin mülkiyetinde olduğunun tespitine karar verilmesini, kalan bölümünün ise tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... temsilcisi cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini belirterek, Mahkemece yapılacak araştırma ve inceleme sonucunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı Özgören Köyü Tüzel Kişiliği tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Bozova Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.02.2004 tarihli, 1999/67 Esas, 2004/92 Karar sayılı kararıyla; tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmaz bölümlerinin davacılar tarafından nizasız ve fasılasız şekilde 20 yılı aşkın süredir malik sıfatıyla zilyet edildiği, taşınmazlarda davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu ancak yargılama sırasında taşınmazların bir kısmının Atatürk Barajının göl suları altında kaldığı gerekçesiyle;

Davanın kabulüne, fen bilirkişi raporunda (G1) harfi ile gösterilen 28.769,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacılar adına eşit şekilde tespitine, aynı raporda (F) harfi ile gösterilen 5.933,72 metrekare, (G2) harfi ile gösterilen 17.102,05 metrekare ve (G3) harfi ile gösterilen 42,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümlerinin ise mülkiyetinin eşit şekilde davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. İlk Bozma Kararı

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı ... vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. İlk Bozma Kararı

Karar, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 28.06.2004 tarihli, 2004/4133 Esas, 2004/5178 Karar sayılı ilamıyla; “Davalı ... vekilinin usule ilişkin temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede; davacılardan ...’ın dava tarihinde köy muhtarı olduğu, bu nedenle köy muhtarı olarak davalı köyü temsil edemeyeceği, bu halde davalı köyün, köy derneği tarafından seçilecek dava dışı 3. kişi tarafından temsil edilmesi gerektiği belirtilerek, 442 sayılı Köy Kanunu’nun 33/b. maddesi gereğince, yasaya uygun olarak seçilecek temsilci yardımıyla davalı köyün temsilinin gerekli olduğu göz önünde tutularak, yetkili temsilcinin köy derneği tarafından seçilmesi ve seçilen kişinin Mahkemeye bildirilmesi için kaymakamlığa yazı yazılması, bu şekilde temsilci seçildikten sonra Mahkemece temsilci adına tebligat çıkarılması, varsa savunma ve delillerinin toplanması, bundan sonra işin esasına girilerek karar verilmesi; davalı ... vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede ise; Kadastro Müdürlüğünden gelen yazı cevabında dava konusu taşınmaz bölümlerinin 1976 yılında tescil harici bırakıldığının belirtildiği ancak taşınmazların ne sebeple tescil harici bırakıldığının belirtilmediği, kadastro paftasına göre, dava konusu taşınmazların kuzeyinde Fırat Nehri’nin bulunduğu ve teknik bilirkişi raporunda (F), (G2) ve (G3) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin baraj gölü suları altında kaldığı, bu durum karşısında artık yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri ile su altında kalan taşınmazlarla ilgili taşınmazı görmeden, tahmine dayalı olarak görüş bildiren teknik bilirkişi, ziraat mühendisi bilirkişi ve jeolog bilirkişi raporlarına değer verilemeyeceği, hal böyle olunca Mahkemece dava konusu taşınmaz bölümleri ile ilgili olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu; teknik bilirkişi raporunda (G1) harfi ile gösterilen bölüm yönüyle ise Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu, taşınmazın kıyı ile ilişkisi üzerinde durulmadığı, kıyıdan yer kazanımı olup olmadığının araştırılmadığı, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının yöntemince belirlenmediği belirtilerek, Mahkemece varsa idare tarafından belirlenmiş kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa uygulanması, yoksa 3621 sayılı Kanun’un 9. maddesine göre, jeolog bilirkişi, harita mühendisi bilirkişi ve ziraat mühendisi bilirkişi aracılığıyla kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi, dava konusu taşınmazın niteliği belirlenerek esas hakkında karar verilmesi” gereğine değinilmek suretiyle bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen İlk Karar