muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/511, Karar No: 2012/1280, Tarih: 19.12.2012

Yerel mahkemece, kullanılan söz ve anlatımın davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak nitelikte ağır suçlamalar olduğu, davacı hakkında fezleke düzenlenmesi biçiminde bir suç duyurusunda bulunulmadığı, haberin kamuoyunu aydınlatma ve haber vermek amacıyla değil siyasi amaçla, davacıyı toplum karşısında küçük düşürmek için yazıldığının kabul edilmesi gerektiği gerekçesi ile istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki  hukuka   aykırılık   teşkil  eden  eylemlerin  değerlendirilmesinden  farklı  bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız   kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya içeriğinden; haberde yer alan bilgilerin, dinleme kayıt dökümü içinde davacının adının da geçtiği "O…" operasyonu çerçevesinde yürütülen soruşturma üzerine hazırlanan iddianameye dayandığı anlaşılmaktadır. Haberde, davacı hakkında fezleke düzenlendiğine ilişkin yanılgı, haberin bütünü içerisinde yer alan bir ayrıntı niteliğinde olup yayınlandığı gündeki görünür gerçekliğe uygun olan haber, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmaz.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davacı yararına manevi tazminat takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı  Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “ Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde peşin temyiz harcının yatırana geri verilmesine aynı Kanun'un 440.maddesi uyarınca miktar itibari ile karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 19.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2447, Karar No: 2024/6370, Tarih: 25.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/2447 E.  ,  2024/6370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/44 E., 2022/392 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tapu iptali ve tescil, olmazsa bedel davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 23.01.2024 tarihli ve 2023/892 Esas, 2024/541 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesinin kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde özetle; temyiz dilekçelerinde açıkça belirttikleri üzere İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2017 tarihli ve 2017/94 Esas, 2017/280 Karar sayılı kararının Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 05.11.2020 tarihli ve 2018/4002 Esas, 2020/5691 Karar sayılı kararı ile bozulduğunu, İlk Derece Mahkemesinin bozmaya uyarak yeniden yapmış olduğu yargılama neticesinde temyize konu olan 29.09.2022 tarihli kararı ile davanın reddine karar verildiğini, ilk karar ile ikinci kararının gerekçeleri farklı olsa da hukuk tekniği anlamında söz konusu kararın eski kararında direnme niteliğinde olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin direnme kararına karşı Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda inceleme yapılması gerekmekte iken 1. Hukuk Dairesince bu incelemenin yapılmasının hukuki yanılgı olduğunu, haklı davalarının hiçbir şekilde yasal gerekçeler ile değil bilakis kanunun açık emrine aykırı yorumlar ile usul ve yasaya aykırı olarak reddedildiğini, temyiz başvurularının da maddi hata yapılarak reddedilip kararın onandığını, bu maddi hatanın düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme kararının bozulmasına, direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) "Hükmün tashihi" kenar başlıklı 304. maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir :

" (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... "

Yine "Bozmaya uyma veya direnme" başlıklı 373. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları şöyledir:

" (4) Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

" (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. ... "

Yine "Bozmaya uyma veya direnme" başlıklı 373. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları şöyledir:

" (4) Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

"(5) İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.

"(6) Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi, her halde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır.

Dosya içeriğine göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4. maddesi gereğince Dairenin bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak karar verildiği temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairece inceleme yapıldığı gibi HMK'nun 373/5 ve 6. maddelerinin koşulları bulunmadığı, öte yandan Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanmadığı gibi maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki değerlendirmeye ilişkin olduğu dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde maddi hatanın düzeltilmesini talep eden davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3163, Karar No: 2014/4572, Tarih: 13.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3163 E.  ,  2014/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

1- Dava konusu taşınmazın; 09.09.2012 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 17734 ada 1, 2, 3 ve 7 parsel sayılı taşınmazların 06.09.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen 17741 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 08.12.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının ilgili tapu ve belediye imar müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1416, Karar No: 2018/4106, Tarih: 03.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1416 E.  ,  2018/4106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2011 tarih ve 2011/16759 esas sayılı iddianamesi ile sanığın “sahte fatura düzenlemek” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği gibi, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura kullanmak”, “sahte fatura düzenlemek” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılmak suretiyle dava konusu yapılmayan “sahte fatura kullanmak” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de,

Sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK.nun 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları üzerine sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2011 tarih ve 2011/16759 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3181, Karar No: 2014/4575, Tarih: 13.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3181 E.  ,  2014/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle;

1- Dava konusu taşınmazın; 20.07.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, (imar planı içinde ise imar planı tarihi) bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınan 2706 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 2706 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE,13.03.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5451, Karar No: 2025/864, Tarih: 16.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/5451 E.  ,  2025/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1592 E., 2021/1702 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/74 E., 2021/26 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 26.03.2019 tarihinde davalının sulama kanalındaki anızları temizlemek için yaktığı ateşin sıçraması üzerine davacıya ait depodaki inşaat malzemelerinin yanarak kullanılamayacak ... geldiğini, davalı hakkında taksirle yangına sebep olmak suçundan ceza yargılamasının sürdüğünü, tespit bilirkişi raporu ile maddi zararın belirlendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 550.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; olay günü müvekkilinin işçileri ile beraber sulama kanalının içindeki otları temizlemek için kontrollü şekilde ateş yaktığını, depodaki yangın ile müvekkilinin ilgisinin olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; olay günü davalı tarafından kuru otları temizlemek için yakılan ateşin sıçrayarak, davacıya ait depodaki inşaat malzemelerinin kullanılamayacak ... gelmesine sebep olduğu; hesap ve tarafların kusur dağılımına ilişkin heyet raporunun gerekçeli ve denetime uygun olduğu, davalının %80 oranında, davacının da deponun etrafını duvar ile kapatmadığı için %20 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 444.366,85 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların zararın miktarına ilişkin olarak bilirkişi raporu ve tespit raporuna itirazlarının olmadığı, davacı tarafın taşınmazın sınırında bulunan tel örgü yanına kolay tutuşabilen malzeme koymak suretiyle yangın sonucu oluşan zararın artmasına neden olduğu, davacının % 20 oranında kusurlu olduğu dikkate alınarak tazminat miktarında indirim yapılmasının yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, müvekkili yararına mahrum kalınan karın hesaplanmadığını, malzemelerin fiyatlarında 2 yıl içerisinde artış olduğunu, olayın kast ya da bilinçli taksirle gerçekleştiğini, müvekkilinin kusurunun olmadığını, %20 oranında bu yönden indirim yapılmasının hatalı olduğunu, olayı gören tanık tarafından davalı uyarılmasına rağmen ateş yakmaya devam ettiğini, eyleme davalının tam kusuru ile sebep olduğunu, olaydan sonra dava konusu yere duvar çekildiğini ancak yaz aylarında otların boyunun 5 metreyi aştığı düşünüldüğünde olası zararın duvar olsa dahi engellenemeyeceğini, reddedilen meblağ yönünden davalı yararına vekalet ücreti hükmedilmesinin hatalı olduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; taksirle yangına sebep olma nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, maddi tazminatın hesaplama yönteminin yerinde olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 52 nci maddesi uyarınca zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış (müterafik kusur hâli söz konusu) ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir. Müterafik kusura ilişkin savunma bir def’i olmadığından bu yönde bir savunma olmasa da resen dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davalının su kanalındaki otları temizlemek için yaktığı ateşin, rüzgarın etkisi ile 138 m ilerde bulunan davacıya ait tel örgü ile çevrili inşaat malzemelerinin bulunduğu depoya sıçrayarak malzemelerin kullanılamaz ... geldiği anlaşılmıştır. Ek kusur raporu hükme esas alınarak davacının depoyu duvar ile çevirmediği gerekçesi ile %20 müterafik kusur indirimi yapılmış ise de; olayı gören tanık ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre olay günü havanın rüzgarlı olduğu ve davalının, ikaz edilmesine rağmen otları yakarak temizleme eylemi nedeniyle tam kusurlu olduğu, davacının zararı artırmaya yönelik bir eyleminin ve ihmali bir davranışının olmadığı, belirlenen tazminattan müterafik kusur nedeniyle indirim yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu tespit edilmekle, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3.Bozma ilamının kapsam ve şekline göre davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

3.Bozma ilamının kapsam ve şekline göre davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

4. Yukarıda (3) numaralı bentte açıklanan nedenle bozma sebebine davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.