muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4424, Karar No: 2023/3864, Tarih: 20.12.2023

C. Direnme sonrası Mahkeme Kararı

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; taraflar arasında 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiğinin, mücbir sebep veya idarenin sözleşme gereklerini yerine getirememesi durumunda yapılacak işlemin süre uzatımı olduğunun, sözleşmeden zarar ettiğinin bilirkişi raporları ve Mahkeme tespitleri ile sabit olduğu, zararına sebep olan ve sürenin uzatılmasını gerektiren sebeplerin çoğunun davalı idarenin kusurundan kaynaklandığını, davacının duruma katlanmasını beklemenin hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; dava nisbi harca tabi olduğundan lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın düzeltilerek onanmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sözleşmenin süresinin uzatılması suretiyle uyarlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 138 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Mahkemece, direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ilamı ile bozulması sonrasında anılan ilamda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verilmiş olmasına ve özellikle harçlandırılan dava değeri üzerinden vekalet ücretine hükmedildiğinin anlaşılmasına göre, tarafların temyiz sebeplerinin reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3251, Karar No: 2014/5590, Tarih: 25.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3251 E.  ,  2014/5590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/268525

Mahkemesi : Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi ve No : 27/04/2012 gün ve 2011/160 E. 2012/92 K.

Suç : Kasten öldürme teşebbüs, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık E.. E..’nin “çocuk mağdur Gökhan’ı öldürmeye teşebbüs” ve sanık F. Ç.’nin “mağdur İbrahim’i öldürmeye teşebbüs” suçlarından verilen beraat kararlarını temyiz etmeye hukuki menfaatleri bulunmadığından, müdafiilerinin temyizi de bir gerekçeye dayanmadığından, sözkonusu hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık A.. E..’ın “mağdur İbrahim’i öldürmeye teşebbüs”; sanık F. Ç’nin “çocuk mağdur Gökhan’ı öldürmeye teşebbüs” ve sanık E.. E..’nin “mağdur İbrahim’i öldürmeye teşebbüse yardım” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A. E.’ın mağdur İbrahim’e ve sanık F. Ç..’nin çocuk mağdur Gökhan’a karşı eylemlerinin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrik ile yaş küçüklüğünün nitelik ve derecesi ile cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Abdulhalık müdafiinin bir sebebe dayanmayan; sanık Fahri müdafıinin sübuta, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Dosya kapsamına göre, bir tarafta sanıklar Abdulhalık, Fahri, Eyüp ve yakınları ile diğer tarafta mağdurlar İbrahim, Gökhan ve yakınlarının bulunduğu, birbirlerini önceden tanımayan tarafların, asker uğurlama töreni amacıyla ile şehir otogarında bir araya geldikleri, bir süre sonra İbrahim’in aracı ile geri manevra yaptığı sırada, sanıkların gurubunda bulunan Nazif'e kaza ile hafif bir şekilde çarptığı, taraflar arasında bu sebeple başlayan tartışmanın kısa bir zamanda kapsamlı bir kavgaya dönüştüğü, bu kavga sırasında bıçakla karın bölgesine bir kez vurduğu TCK’nın 6/1-b maddesi kapsamında “çocuk” olan mağdur Gökhan’ı, ince bağırsak delinmesine, hayati tehlikeye; sanık Abdulhalık’in ise yine bıçakla karın ve bel bölgelerine biri etkili olmak üzere, iki kez vurduğu mağdur İbrahim’i karaciğer harabiyeti ile hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, Eyüp’ün ise bu ani gelişen kavgada, Abdulhalık’in arkasında bulunduğu halde, çıkartmış olduğu bıçağını gelişigüzel bir şekilde salladığı, sanıkların kendiliğinden eylemlerinine son verdikleri olayda,

a)Sanık A.. E..’ın mağdur İbrahim’e ve sanık F. Ç.’nin çocuk mağdur Gökhan’a karşı eylemlerinden kurulan hükümler yönünden,

a)Sanık A.. E..’ın mağdur İbrahim’e ve sanık F. Ç.’nin çocuk mağdur Gökhan’a karşı eylemlerinden kurulan hükümler yönünden,

Aralarında daha önce husumet bulunmayan tarafların meydana getirdiği ani gelişen kavga sırasında, hareketli bir ortamda hedef seçme imkanı olmayan, eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğuna dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmayan sanıkların, “kasten yaralama” suçundan, 1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nun 86/1 ve aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, suç aletinin niteliği, sanıkların kasta dayalı kusurlarının ağırlığı gözönünde bulundurularak, netice uygun biçimde ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde, “öldürmeye teşebbüs” suçundan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b) Sanık E.. E..’nin “mağdur İbrahim’i öldürmeye teşebbüse yardım” suçundan kurulan hüküm yönünden,

Sanık Eyüp'ün, sanık Abdulhalık’in işlemiş olduğu fiile, “fail” veya “yardım eden” sıfatları ile katıldığına ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı, eyleminin, haksız tahrik altında bağımsız olarak “silahlı tehdit” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “öldürmeye teşebbüse yardım” suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar A.. E.., F. Ç. ve E.. E.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu sebeplerle kabul edilmiş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/402, Karar No: 2010/1113, Tarih: 04.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/402 E.  ,  2010/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2009

Taraflar arasındaki davadan dolayı  Edremit 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 23.6.2009 gün ve 697-354 sayılı  hükmün Onanmasına ilişkin olan 2.11.2009 gün ve  9373-11036 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:Dava kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalan taşınmazın tapusunun iptali ile elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece; 3402 Sayılı Yasa’nın 12. maddesinde 5841 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilmek suretiyle tapu iptali talebinin reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen karar düzeltme itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, karar düzeltme dilekçesinde bu hususa değinmiştir.

Hal böyle olunca,  somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre  çekişmeli  bölümün kıyıda bulunduğu ve dava tarihinde davacı Hazine’nin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.Anılan bu husus karar düzeltme isteği üzerine yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairenin 2.11.2009 tarih 2009/ 9373 Esas,11036 Karar sayılı onama kararının açılanan nedenle ortadan kaldırılarak yerel mahkemenin 23.6.2009 gün 2007/697 Esas, 2009/354 sayılı hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 4.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3327, Karar No: 2015/9055, Tarih: 08.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3327 E.  ,  2015/9055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/84480

MAHKEMESİ : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01.12.2014

NUMARASI : 2014/163 Esas, 2014/201 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit

İlk derece mahkemesince verilen hükmün sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 30.09.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü verilerek sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Bülent Yıldız hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin onsekiz yaşından küçükler için suç tarihinden itibaren en az altı ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilerek, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde, bir çocuk psikiyatristinin zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, 16.02.2014 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından altı aylık süreden önce 09.07.2014 tarihinde düzenlenen rapor nazara alınarak 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerin daha lehe olduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3120, Karar No: 2021/4789, Tarih: 28.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3120 E.  ,  2021/4789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, davacı kurum tarafından atama tasarrufu ile çalışan davalıya ilgili yasal mevzuat gereğince ödenen döner sermaye katkı bedelinin hatalı hesaplandığından bahisle fazla ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Özel kanundan kaynaklanan uyuşmazlıkta hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir.

Dairemizce, daha önce dava dosyası temyiz incelemesi yapılması için aidiyet kararıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmiş Yargıtay 4. Hukuk Dairesince de uyuşmazlığın sebepsiz zenginleşmeden kaynaklandığı kabul edilerek temyiz inceleme görevinin Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait olduğuna karar verilmiş, ne var ki, dava dosyası görevli Dairenin belirlenmesi için Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesi gerekirken sehven dairemize gönderilmiştir.

03.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Yasanın 21. maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60/3 maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine, 28/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5247, Karar No: 2025/2181, Tarih: 20.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5247 E.  ,  2025/2181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/338 Esas, 2023/1979 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tefenni Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/87 Esas, 2022/98 Karar

Taraflar arasında 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Burdur ili, ...ilçesi, ...köyü 7162 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitini ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin usulden ret kararından sonra depo edildiği, usul ekonomisi açısından davanın esası hakkında karar verilmesi için İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin usulden ret kararından sonra depo edildiği, usul ekonomisi açısından davanın esası hakkında karar verilmesi için İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4650 sayılı Kanun ile değişik 2942 sayılı Kanun'un 10/8 maddesinde "Kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen miktarın, 10 uncu maddeye göre mahkemece yapılacak davetiye ve ilanda belirtilen bankaya yatırılması ve yatırıldığına dair makbuzun ibraz edilmesi için idareye onbeş gün süre verilir. Gereken hallerde bu süre bir defaya mahsus olmak üzere mahkemece uzatılabilir." hükmü karşısında, İlk Derece Mahkemesince 17.05.2022 tarihli celse ile kamulaştırma bedelini yatırması için davacı tarafa 15 günlük süre verildiği, verilen süre içerisinde kamulaştırma bedelinin yatırılmadığı, bunun üzerine 07.06.2022 tarihli celsede kamulaştırma bedelinin yatırılması için 15 günlük son kez kesin süre verilerek ihtar edilmesine rağmen, Mahkemece verilen kesin süre içerisinde kamulaştırma bedelinin yatırılmaması nedeniyle davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesi hükmünde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığından, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası,

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası,

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tespit edilen kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için davacı idare vekiline verilen süreler içerisinde kamulaştırma bedeli depo edilmemiş ise de sunulan banka dekontuna göre davacı idarenin İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden sonra 10.10.2022 tarihinde depo kararını yerine getirdiği anlaşıldığından, usul ekonomisi gözetilerek davalı tarafın işin esasına girilerek karar verilmesini isteyip istemediği yönündeki beyanı da alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bu husus bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14810, Karar No: 2008/15766, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14810 E.  ,  2008/15766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.09.2001 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.04.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684. ve 718.maddeleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Konunun bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde bina sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, 11.02.1980 tarihli adi yazılı düzenlenen satış senedine dayanmıştır. Bu satış senedinde satıcı olarak ismi geçen ...’dır. Anılan kişinin kadastro mahkemesinde yapılan yargılama sonunda 8 parsel sayılı taşınmazda 67/128 pay sahibi olduğu anlaşılmaktadır. 8 parsel sayılı taşınmazın ifraz ve imar uygulamaları sonucu dava konusu 2667 ada 10 parsel sayısını aldığı görülmektedir. Bu parselin malikleri ise davalılar ... ile ... ’dır. Az önce sözü edilen ilke gereği Türk Medeni Kanununun 724.maddesinin tanıdığı hak kişisel hak olduğundan bina sahibinin bu hakkı inşaat yapılırken taşınmaz maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürmesi olanaklıdır. Mahkemece açıklanan bu durum üzerinde durulmamış, davacıya satış yapan ve taşınmazda sonradan pay sahibi olan ... ile davalılar arasındaki ilişkinin ne olduğu açığa kavuşturulmamıştır. Şayet, davalılar 10 parsel sayılı taşınmazda ...’nın külli halefleri değilse davanın dinlenme olanağı bulunmayacaktır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, davalılar ile davacıya taşınmazı satan ... arasındaki miras ilişkisini araştırmak, davanın davalılar bakımından dinlenebilir olup olmadığı yönü üzerinde durmak olmalıdır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.12.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.