muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/960, Karar No: 2022/1699, Tarih: 10.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/960 E.  ,  2022/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Trabzon 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Of Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı tarafından süresinde temyizi sonrasında, 25.11.2021 tarihli ek karar ile davalının temyiz isteminin muhtıraya rağmen nispi temyiz karar harcının yatırılmaması sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas- 2010/330 sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davalı tarafa gönderilen muhtıraya nispi harcın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı gönderilen muhtıra usulüne uygun olmadığı gibi davalı tarafından da muhtırada belirtilen nispi harcın süresinde 10.11.2021 tarihinde gider avansı adı altında yatırıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davalı tarafa gönderilen muhtıraya nispi harcın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı gönderilen muhtıra usulüne uygun olmadığı gibi davalı tarafından da muhtırada belirtilen nispi harcın süresinde 10.11.2021 tarihinde gider avansı adı altında yatırıldığı anlaşılmaktadır.

Anılan sebeplerle, davalıya gönderilen muhtıra usulsüz olduğundan ve eksik harç yanlış ad altında da olsa süresinde yatırıldığından muhtıra tebliğine rağmen harcın süresinde tamamlanmaması sebebi ile davalının temyiz isteminin reddine dair karar tesisi hatalı olup, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.11.2021 TARİHLİ EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilmiştir. Ancak, davalı vekilince harçların temyiz harcı olarak doğru ad altında yatırılmamış olması sebebi ile harçlar tamamlanmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı tarafa nispi temyiz karar harcının sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan gider avansı talep halinde iade edilmek üzere kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. maddesi gereğince davalı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliyesi Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4001, Karar No: 2018/2914, Tarih: 19.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/4001 E.  ,  2018/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, davalı yüklenicinin binayı ve müvekkiline isabet eden daireyi sözleşmede belirtilen şartlara göre tamamlamadığını, sözleşmede belirtilen cins ve kalitede malzeme kullanılmadığı gibi inşaatın birçok kısmını da eksik bıraktığını, sözleşmenin 6. maddesine göre, davalının inşaat ruhsatını aldığı tarihten itibaren 16 ay içerisinde inşaatı tamamlaması gerektiğini, tamamlanmadığı takdirde geciken her ay için 500,00 TL kira bedeli olarak müvekkiline ödemesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 12.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, inşaatın süresinde teslim edilmemesinin müvekkilinin kusurundan kaynaklanmadığını, belediyece yol kotunun yanlış verildiğini, taşınmazda bulunan ... ..... ait hissenin devrinin geç yapıldığını, davacı ile birlikte arsa maliklerinin sözleşmenin 8. maddesine göre, müvekkilinin kendisine düşen dairelerin tamamını hak etmesine rağmen halen devir yetkisini vermediklerini, arsa sahiplerinin isteyerek gecikmeye ve müvekkilinin zarar görmesine neden olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, inşaat ruhsatının 12.01.2009 da alındığı, ..... Belediyesi'nin 06.06.2014 tarihli cevabında mimari projenin yol kotuna uygun olarak onaylandığını, yol kotunda herhangi bir değişiklik olmadığının bildirildiği, davacıya düşen dairedeki eksik imalat, inşaat ve mekanik tesisat sebebiyle 4.755,00 TL, ortak mahallerde yapılamayan veya hatalı imalat sebebiyle arsa payına göre 1.899,31 TL teslimin gecikmesi sebebiyle dava tarihine kadar 22.206,40 TL toplamı 28.860,71 TL nin 12.000,00 TL'sinin dava tarihi 19.12.2013 den itibaren kalan kısmının ıslah tarihi 12.01.2015 tarihinden işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı ayıplı ve eksik iş bedeli, ve kira tazminatı, istemine ilişkindir. Davalı yüklenici belediyece yol kotunun yanlış verilmesinin gecikmeye neden olduğunu iddia ettiğine ve bu konuda ....... 2013/96 E sayılı doyasından alınan bilirkişi raporunda sokakta yol kotunun .../...

S.2.

2-Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı ayıplı ve eksik iş bedeli, ve kira tazminatı, istemine ilişkindir. Davalı yüklenici belediyece yol kotunun yanlış verilmesinin gecikmeye neden olduğunu iddia ettiğine ve bu konuda ....... 2013/96 E sayılı doyasından alınan bilirkişi raporunda sokakta yol kotunun .../...

S.2.

değişmesi ve kanalizasyon giderinin geç belirlenmesinin inşaatın altı ay geç teslimine sebep olabileceğini, bu hususun mücbir sebep olarak kabulü gerektiği yönünde rapor verildiğine göre, mahkemece yol kotunun değişip değişmediği bu hususun inşaatın gecikmesine etkisinin bulunup bulunmadığının araştırılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ilgili yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Davalı yüklenicinin, davacı arsa sahibine verilecek 6 nolu daireyi dava tarihinden önce 15.05.2013 tarihinde davacı arsa sahibinin kardeşine teslim ettiğine ilişkin iddiası üzerinde de durulmadan dava tarihine kadar kira tazminatı hesaplanması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2163, Karar No: 2015/13675, Tarih: 08.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/2163 E.  ,  2015/13675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, resmi bayram ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2010-2012 tarihleri arasında çalıştığını, fazla çalışmaları ödenmediği için 05.09.2012 günlü ihtarname ile İş Kanununun 24/II-e maddesine dayanarak iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, davacının 1 Nisan 2010 tarihinden 10.09.2012 tarihine kadar çalıştığını, brüt maaşının 1.175 TL olduğunu, davacının haftada 4 gün, bazı haftalar 5 gün olmak üzere sabah 08.00-akşam 20.00, akşam 20.00-sabah 08.00 olmak üzere vardiyalı olarak 1 gündüz, 1 gece, 1 gündüz, 1 gece, bazı haftalar ise 1 gündüz, 2 gece, 1 gündüz, 1 gece olmak üzere her vardiyada 12 saat çalıştığını, dini bayramlarda ve bütün resmi bayram ve tatillerde çalıştığını, hiçbir zaman fazla mesai ücretini alamadığını, yıllık izin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai, resmi bayram tatil alacağı, yıllık izin ve son aya ait ödenmeyen ücret alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 2010-2012 arasında müvekkili nezdinde ... olarak çalıştığını, iş akdini 05.09.2012 tarihli ihtarname ile tek taraflı ve haklı neden göstermeksizin davacının feshettiğini, kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, aleyhe tanık beyanlarının kabul edilemez olduğunu, davacının çalıştığı sürece 1 gündüz, 1 gece, 1 gün izin, 1 gündüz, 1 gece, 2 gün izin şeklinde çalıştığını, ara dinlenmeler de çıkarıldığında fazla mesai alacağı oluşmadığını, resmi ve dini bayramlarda mesai ücretlerinin karşılığını alan davacının da şayet fazla mesai yapmışsa bu alacakların kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın ... bakımından kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve ücret alacağının tahsiline, genel tatil talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz on iki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz on iki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda;

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve ilke kararı uyarınca 12 saatlik çalışmada 1,5 saat ara dinlenme süresi düşülmesi gerektiği düşünülmeden 1 saat ara dinlenmesi düşülerek yapılan hesaplamaya itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Giydirilmiş ücret hesabına esas alınan yemek ve yol ücretinin, işçinin gelmediği günler de dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

4-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde gösterilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının gözetilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13492, Karar No: 2011/6486, Tarih: 27.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13492 E.  ,  2011/6486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.04.2009 tarih ve.2007/316-2009/179 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ortaklarından ...’ın hisselerini davalılara devrettiğini, ancak davalıların hisselerine düşen ve taahhüt ettikleri sermaye bedellerini şirkete ödemediklerini ileri sürerek, davalıların şirket ortaklığından çıkarılmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirket kurucu ortaklarından ...’ın sermaye borcunu ödemediği ve hisselerini davalılara devrettiği, davalıların da sermaye taahhüdünü yerine getirmedikleri, bu konuda davalılara iki ayrı ihtar gönderildiği ancak sonuç alınamadığı, davalıların şirketin % 50 hissesine sahip olmaları nedeniyle ortaklar kurulu tarafından çıkarma kararı alınamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalıların davacı şirket ortaklığından çıkartılmalarına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Ortaklık sözleşmesinde aksine hüküm bulunmadıkça ortaklar kurulu, ortakların koymayı taahhüt ettikleri sermayeye mahsuben ödeyecekleri paraların ödeme gününü TTK. madde 536/2 deki nisapla tespit edilebilir. Bakiye sermaye borçlarının ifa zamanının tespit yetkisi ana sözleşme ile müdürlere de bırakabilir. Tayin edilen sürede ortak, sermaye borcunu yerine getirmezse, sürenin geçmesi yada esas sözleşmenin belirttiği vadenin gelmesi ile mütemerrid olur. Ayrıca ihtara gerek yoktur. Temerrüdün gerçekleşmesi halinde ortaklığın elinde iki olarak vardır. Bunlardan birincisi, temerrüd sonuçları ile birlikte alacağın icra yolu ile ödettirilmesi, ikincisi ise, ortağın limited ortaklıktan çıkarılması ve payın paraya çevrilmesidir. Limited ortaklık iki yolu birlikte kullanamaz. Limited ortaklık çıkarma yolunu seçmişse noter marifetiyle ve onbeşgünden aşağı olmamak üzere tayin edilebilecek sürelerle ortağa iki defa çıkartılacağı ihtarında bulunmalıdır. Ortak, süreli ve “çıkarma” kaydını ihtiva eden ihtara rağmen gene borcunu ödemezse, onun limited ortaklıktan çıkarılması yoluna gidilir. Çıkarma kararını almaya ortaklar kurulunun mu yoksa müdürlerin mi yetkili olduğu tartışmalıdır. Gerek payın devrine (TK.m 520) gereksede ihraca (TTK.m 523 / 4 ve 551) ortaklar kurulu yetkili olduğundan burada da kararı ortaklar kurulu almalıdır (Poray/Tekinalp/Çamoğlu, Ortaklıklar Ve Kooperatifler Hukuku 11. Bası, sayfa 940-941, Arslanlı Halil, Limited Şirketler, sayfa 287) ortaklar kurulu çıkarma kararını TTK. m 536 hükmünün emrettiği nisapla alır. Kararın alınmasında mütemerrid ortağın sermayesi hesaba katılmaz. TTK’ nun 536/3 maddesindeki hüküm amir mahiyet taşıdığından aynı mahzur mütemerrid ortağa ait sermaye miktarının sermaye nisabına ithalinde de mevcuttur. Mütemerrid ortağın ortaklıktan çıkarılmasındaki şahsi alakasına binaen oy hakkından mahkum olduğu gibi, oy hakkının mesnedi olan sermaye miktarı da nisaba ithal edilemez. (Arslanlı Halil, Limited Şirketler, sayfa 287-288).

Bu genel açıklamadan sonra somut olaya dönersek ortağın sermaye borcunu ödemede temerrüde düşmesi ve iki süreli uyarıya rağmen borcunu ödememesi üzerine, çıkarmaya ancak ortaklar kurulu karar verebileceğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemenin ortaklar kurulunun yerine geçerek çıkarma kararı vermesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11525, Karar No: 2016/1881, Tarih: 16.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11525 E.  ,  2016/1881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, şikayetçi temsilcisinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 16/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.