muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4144, Karar No: 2021/1825, Tarih: 21.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/4144 E.  ,  2021/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 10.07.1998 tarihinden 11.05.2011 tarihine kadar muhasebeci olarak görev yaptığını, iş akdinin hiçbir gerekçe gösterilmeden sözlü şekilde işveren tarafından feshedildiğini, davacının çalıştığı tüm dönemlerde hafta sonu tatilleri, tüm resmi ve dini bayramlarda çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı , davaya karşı bir cevap cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Gerekçe:Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur. Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. Tebligat Kanunu'nun 12. ve 13. maddeleri uyarınca, tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması veya bizzat alamayacak durumda olması halinde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu da olanaklı değilse, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması yasal zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır. Tüzel kişiliği olmayan, ancak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi anlamında işveren sıfatını taşıyan kamu kurum ve kuruluşları adına çıkarılan tebligatın, kurumun yetkili temsilcisine yapılması gerekir.

Adreste tebligatın, gerçek veya tüzel kişinin bilinen en son adresinde yapılması gerekir. Burada kastedilen kişinin oturduğu veya çalıştığı yerdir. Asıl olan tebligatın, tebligat evrakında belirtilen adreste muhatabın kendisine yapılmasıdır. Adres niteliğinde bulunmayan yerlerde, örneğin inşaat halindeki binalarda tebligat yapılamaz. Tebligat evrakına adresin doğru ve okunaklı olarak yazılması gerekir. Bir kişinin adresinden başka bir yerde tebligat yapılabilmesi o kişinin tebligatı kabul etmesine bağlıdır. Ev adresine çıkarılan tebligatın herhangi bir nedenle yapılamaması nedeniyle iş adresinde yapılması durumunda, tebligat geçerli kabul edilmelidir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2011/21-866 esas, 2011/752 karar sayılı kararında;" .... 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12. ve 13. maddeleri ile Tebligat Tüzüğü’nün 17. ve 18. maddelerinde tüzel kişilere tebligatın yapılma usulü açıklanmış; Hukuk Genel Kurulunun 04.04.2007 tarihli ve 2007/12-200 esas, 2007/187 karar, 30.12.2009 tarihli ve 2009/12-563 esas, 2009/600 karar ile 13.05.2009 tarihli ve 2009/12-184 esas, 2009/187 karar sayılı ilamlarında da aynı husus vurgulanmıştır.Somut olayda, davalı şirkete duruşma gün saat bildirir dava dilekçesi ekli tebligat,

“ ... Cad. ... Sokak No:... ” adresinde, davalının işyerinde daimi çalışanı olduğu belirtilen Emel Karakuş imzasına tebliğ edilmiştir. Hukuk Genel Kurulunda belirtildiği üzere dava dilekçesinin ve duruşma gününün tebliğine ilişkin tebligat parçasında başkaca herhangi bir açıklamaya yer verilmediği gibi, şirketin yetkili temsilcisinin veya ondan sonraki yetkili kişinin adreste olup olmadığının 7201 sayılı Kanun'un 12. ve 13. maddeleri uyarınca araştırılıp araştırılmadığı ve nedenleri de şerh edilmemiştir. Akabinde davalı şirketin aynı adresine bilirkişi ek raporu ile ıslah dilekçesi 02.10.2012 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğe çıkartıldığı halde, gerekçeli karar 25.01.2013 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bunun yanı sıra dosya içerisinde bulunan 08.03.2010 tarihli Ticaret Sicil Gazetesine göre, dava dilekçesinin tebliğ edildiği 03.10.2011 tarihinden daha önce 22.02.2010 tarihinde davalı şirketin adresinin “... Cad. ... No:... ” olarak değiştiğinin ilan olduğu, buna göre tensip zaptı ve dava dilekçesinden itibaren mahkemece davalı işveren şirkete çıkartılan tüm tebligatların esasen davalının Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı resmi adresinin dışındaki bir adrese gönderilmiş olduğu, nihai olarak dosya kapsamına göre davalı tarafa usulüne uygun yapılan tebliğ işleminden ve taraf teşkilinin sağlanmış olduğundan söz edilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, Mahkemece davalıya yasaya uygun şekilde tebligat yapılmak suretiyle savunması ve delillerini sunması sağlanarak, elde edilecek deliller tüm dosya içeriği ile bir değerlendirmeye tabi tutularak yeniden karar verilmesi için, yazılı şekilde kurulan hüküm bozmayı gerektirmiştir.

Bu nedenle, Mahkemece davalıya yasaya uygun şekilde tebligat yapılmak suretiyle savunması ve delillerini sunması sağlanarak, elde edilecek deliller tüm dosya içeriği ile bir değerlendirmeye tabi tutularak yeniden karar verilmesi için, yazılı şekilde kurulan hüküm bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10372, Karar No: 2012/22447, Tarih: 26.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/10372 E.  ,  2012/22447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62/1, 53/1-2-3, 58/6. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması

Sanık hakkında, 06/11/2007 ve 11/01/2008 tarihlerinde kendi resmini verip kardeşi ... kimliğini kullanarak muhtardan aldığı nüfus cüzdan talep belgeleri ile nüfus müdürlüğüne gidip 2 kez kardeşi ... adına düzenlenmiş kendi resmi yapışık nüfus cüzdanlarını temin ettiği ve 29/01/2008 günü bir hırsızlık olayı nedeniyle sanığın yakalanması üzerine bu şekilde elde ettiği kardeşi ... adına çıkardığı nüfus cüzdanının ele geçirildiği şeklindeki eyleminden ötürü sanığın, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2009 gün 2009/776 Esas, 2009/1229 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine hükmolunduğu ve bu kararın da Dairemizin 08.03.2011 gün ve 2011/1558 Esas sayılı kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verildiği, inceleme konusu dosyamıza ait 16.02.2009 tarihli iddianame ile sanığın 11.01.2008 günü çıkardığı sahte nüfus cüzdanı ile Aydın Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğü' ne müracaat edip ... adına kayıptan sürücü belgesini çıkardığı ve 29/01/2008 günü bir hırsızlık olayı nedeniyle yakalandığı sırada bu belgelerin de ele geçirildiği eylem nedeniyle açılan kamu davasının mükerrer olup olmadığının belirlenmesi açısından dairemizce düzeltilerek onanan hükme konu olan nüfus cüzdanları ile inceleme konusu dosyamızdaki nüfus cüzdanı ise sürücü belgesinin aynı anda sanıktan ele geçirilip geçirilmediği, araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9184, Karar No: 2019/2726, Tarih: 27.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9184 E.  ,  2019/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının tamamının tahsil edileceğinin ihtar edilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocukların eylemlerini gece vakti sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4 maddelerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeyerek suçun suça sürüklenen çocuklar hakkındaki erteleme hükmünde 1 yıl denetim süresinin belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 27.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10718, Karar No: 2011/12238, Tarih: 14.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/10718 E.  ,  2011/12238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :2.2.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri,  paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve  44. maddesi hükmü  dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1)  ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu yönlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.07.2011
Yargıtay — Esas No: 2014/20039, Karar No: 2014/20173, Tarih: 02.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/20039 E.  ,  2014/20173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ün 15/01/1979 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 04/02/2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekili ve sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 02/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13267, Karar No: 2012/13297, Tarih: 28.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/13267 E.  ,  2012/13297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK’nın 179/2, 52/1-a, 52/2, 52/4 maddelerince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki ... ile katılanın aracının sağından geçmek istediği, geçemeyince soluna geçerek korna ve selektör yapmaya başladığı, katılan ara sokaklara girdiğinde takip edip sıkıştırdığı, katılanın oturmakta olduğu siteye kadar takip ettiği, sanığın sıkıştırması nedeniyle katılanın aracı ile site nizamiyesine çarptığı olayda sanığın trafik güvenliğini tehlikeye soktuğunu kabul eden mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kastı olmadığına, gerekçesiz karar verildiğine dayanan ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27813, Karar No: 2016/24919, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/27813 E.  ,  2016/24919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız ve sözlü olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile davacıya ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; husumet itirazında bulunmuş, başka bir işte çalışmak istemesi nedeniyle işyerinden ayrıldığını ve başka bir şirkette işe başladığını, 30.09.2011 tarihinden sonra çalışmasının olmadığını, işyerinde kendi isteği ile ayrılan davacının kıdem tazminatının hesaplandığını, ancak para olmadığı için ödenemediğini, ibranameyi kabul ettiklerini, davacının çalışmasının kesintili olduğunu, fazla çalışmasının mevcut olmadığını, 26.08.2008-30.09.2011 tarihleri arasındaki tazminatını aldığını, başkaca tazminat alacağının olmadığını, davacının dosyaya sunduğu onbeş günlük ücret ödemesinin 2011 yılı Eylül ayına ait ödeme olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; husumet itirazı ile zamanaşımı def'inde bulunmuş, davalılar arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı okul aile birliğine husumet yöneltilip yöneltilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddesinin 1. fıkrasının d ve e bentleri uyarınca tarafın, taraf ve dava ehliyetine ve dava takip yetkisine sahip olması dava şartıdır.

Somut olayda, davacının ... temizlik işi yaptığı anlaşılmaktadır. Dava doğrudan ... yöneltilerek açılmış, .... birleşen dosyada da diğer davalı ile birlikte davalı olarak gösterilmiştir. Gerekçeli karar başlığında da davalılardan biri olarak .... gösterilmiştir.

Okul aile birlikleri, 14.06.1973 tarihli 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu'nun 5257 sayılı Kanun ile değişik 16. maddesine göre hazırlanan ... Yönetmeliği'ne göre Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullar bünyesinde kurulan birlikler olup tüzel kişiliği ve ehliyeti yoktur. Davanın okul aile birliğini temsil eden ve dava takip ehliyeti olan Milli Eğitim Bakanlığına karşı görülmesi gerekirken .... karşı da sonuçlandırılması isabetsizdir.