muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3573, Karar No: 2015/18310, Tarih: 14.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/3573 E.  ,  2015/18310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı kadına kusur olarak yüklenen sadakat yükümlülüğünü ihlal şeklindeki eylemin güven sarsıcı davranış niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9269, Karar No: 2020/5099, Tarih: 18.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/9269 E.  ,  2020/5099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, maaşının 1/4’ünün yanında fazla mesai, döner sermaye, yazılı olmayan ücret ve ek ödemlerinin de haczedildiğini ileri sürerek, maaşı dışında diğer ödemeler için yapılan haczin kaldırılmasını talep ettiği, ilk derece mahkemesince, borçlunun maaş ve ücretinin ¼‘ünün haczedildiği, işlemde yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine hükmolunduğu görülmektedir.

4857 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre; işçinin almakta olduğu ücretin 1/4’ünden fazlası haczedilemez. İkramiye, toplu sözleşme farkı ve nema da ücretten sayılacağından onların da aynı koşullarda haczini engelleyen bir yasa hükmü yoktur. 6772 sayılı Kanun'un 4. maddesinde ise; "Fazla mesai, evlilik, çocuk zamları veya primleri, ayni yardımlar, hafta ve genel tatil ücretleri gibi esas ücrete munzam tediyelerin haczedilemeyeceği" belirtilmiştir.

Somut olayda, her ne kadar icra müdürlüğünce, 06/06/2018 tarihli tensip kararı ile borçlunun almakta olduğu maaş ve ücretinin 1/4’ünün haczine karar verilmiş ise de, aynı tarihli ... Devlet Hastanesine yazılan müzekkerede “....maaş veya döner sermaye, mesai gibi burada yazılı olmayan ücret ve ek ödemeler toplamı üzerinden maaş ve ücretinin 1/4’ünün....haczine karar verilmiştir...” şeklinde tensip kararına aykırı haciz yazısı yazıldığı görülmüştür.

O halde mahkemece, maaş dışındaki kesintilerin niteliği belirlenerek, yukarıdaki ilkelere göre değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

O halde mahkemece, maaş dışındaki kesintilerin niteliği belirlenerek, yukarıdaki ilkelere göre değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 18.04.2019 tarih ve 2019/58 E.-2019/1291 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA ve ... 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 08.10.2018 tarih ve 2018/501 E.-2018/605 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2655, Karar No: 2018/6939, Tarih: 31.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2655 E.  ,  2018/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...14. Sulh Hukuk Mahkemesine vermiş olduğu dava dilekçesi ile, ... ili, ... ilçesi, Kozyatağı mahallesi 170 pafta, 3115 ada, 39 parselde tapuya kayıtlı ana taşınmazda müvekkilinin 1, 2, 3, 16 ve 17 nolu bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, 1 nolu dükkan nitelikli bağımsız bölüme diğer bağımsız bölümlerle aynı arsa payının verilmiş olmasının, dükkan sahibi olarak müvekkilinin mağduriyetine neden olduğunu, arsa paylarının bağımsız bölümlerin cinsi, alanı, bulunduğu kat, ısınma sistemi vs. hususlar dikkate alınarak yeniden belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

...14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/424 E. - 2017/78 K. sayılı ilamı ile davacının payların belirlendiği yönetim planında imzasının olmaması, 1 nolu bağımsız bölüm maliki olarak yeni arsa payının 50 pay, diğer bağımsız bölümler üzerinde 2 paydan 5 paya kadar fark oluşması, ilk arsa payında herkese eşit olarak 30 pay verilmiş olması ile dosyada bulunan tüm bilgi ve belgelerden arsa paylarının yanlış düzenlendiği gerekçesi ile davanın kabulü karar verilerek yeni arsa payları belirlenmiş, karar davalılar ... ve ... tarafından istinaf edilmesi üzerine... Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi 2017/1110 E. - 2017/1599 K. karar sayılı kararıyla “hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporlarında, bağımsız bölümlere özgülenen arsa payının, bilirkişi heyetince hesaplanan arsa paylarıyla arasındaki farklılığın ve esaslı farkların neden kaynaklandığı objektif kriterlerle açıklanmamış olup, bilirkişi raporunda belirtilen arsa payları dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı, dava konusu taşınmazda 1990 yılında kat irtifakı kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat irtifakına geçiş tarihindeki değerlerinin ve özellikle bağımsız bölümlerin cinslerinin (dükkan-mesken) arsa paylarına etkisi değerlendirilerek, tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda bilirkişi heyetince açıkca bir saptama yapılmadığı, mahkemenin de bu hususlarda herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporunu esas alarak davanın kabulüne karar vermiş olması usul ve yasaya uygun olmadığı” gerekçesiyle davalılar ... ve ...'in istinaf başvurusunun kabulü ile ...14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26/01/2017 tarih, 2015/424 E. - 2017/78 K. sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı

olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulduğu 1990 yılında; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 05/10/1990 tarihinde kat irtifakının kurulduğu dikkate alındığında, aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile bölge adliyesi mahkemesi kararının, 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 31/10/2018 günü oy birliğile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3156, Karar No: 2023/9547, Tarih: 06.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/3156 E.  ,  2023/9547 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/815 E., 2023/63 K.

SUÇ : 2010 takvim yılında sahte belge kullanma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2015 tarihli ve 2015/236 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte belge kullanma" suçundan Bodrum 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/80 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Bodrum 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/80 Esas, 2015/434 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte belge kullanma" suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunun'un (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendinin birinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Yine Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2017 tarihli ve 2017/1221 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte belge kullanma" suçundan Bodrum 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/216 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

4. Bodrum 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/80 Esas, 2015/434 Karar sayılı kararının sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 20.10.2022 tarihli ve 2020/4165 Esas, 2022/16635 Karar sayılı kararı ile "...Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması...", nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bodrum 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2017/216 Esas, 2019/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte belge kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendinin birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Bodrum 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2017/216 Esas, 2019/36 Karar sayılı kararının sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli ve 2020/992 Esas, 2021/2483 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozma üzerine, Bodrum 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2021/468 Esas, 2022/695 Karar sayılı kararı ile, bu davanın eski tarihli yine mahkemenin 2022/815 (bozma öncesindeki esası 2015/80) esasında görülen dava ile 5271 sayılı kanunun 10 uncu ve devamı maddeleri gereğince birleştirilmesine karar verilmiştir.

8.Bodrum 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2022/815 Esas, 2023/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte belge kullanma suçundan, açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun unsurları oluştuğundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, kanunda öngörülen zamanaşımı koşulları oluşmamış olmasına rağmen Mahkemece suçun nitelikleri ve zamanaşımı süresinin başlangıcı ve zamanaşımını kesen haller göz önünde bulundurulmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Hüküm fıkrasına "25.01.2013" olarak yanlış yazılan suç tarihinin "25.01.2011" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için 2010 takvim yılında sahte belge kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresi öngörülmüştür.

3. Dosya kapsamına göre suç tarihinin "25.01.2011" olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bodrum 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2022/815 Esas, 2023/63 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2213, Karar No: 2015/3255, Tarih: 21.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/2213 E.  ,  2015/3255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 1- Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme,

2- 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1- Mehmet Sırgüveç hakkında;

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nın 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- ... hakkında;

a) 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK'nın 61, 53, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

b)TCK'nın 281, 62, 53. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar ve Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'in temyiz itirazlarına ilişkin incelemede:

Gerekçeli karar 03.05.2015 tarihinde sanığın duruşmada bildirdiği mernis adresinde eşine usulüne uygun tebliğ edilmiş olup sanığa kalemde 15.05.2013 tarihinde yapılan tebligatın temyiz süresini yeniden başlatmayacağı ve yeni bir temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından sanığın CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra olan temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Cumuriyet savcısının sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları ile sanık ...'un temyiz itirazlarına ilişkin incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Cumhuriyet savcısı ile sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11422, Karar No: 2006/12597, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11422 E.  ,  2006/12597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.