muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1862, Karar No: 2006/2535, Tarih: 28.03.2006

Bu itibarla;

a)-Saman'ın dekar başına ortalama verimi ve kg. başına toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,

b)-Kabule göre de, geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğünün 2004 yılı veri cetvelinde buğday'ın dekar başına verimi 450 kg, kg başına toptan satış fiyatı 0,37 YTL, ayçiçeğinin kg başına toptan satış fiyatı 0,48 YTL, mısır ürününün kg başına satış fiyatı 0.28 YTL olarak bildirildiği halde sırasıyla 500 kg, 0,38 YTL, 0,55 YTL ve 0,30 YTL olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

3-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı v.b.) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %4 olarak kabulü,

4-Dava konusu taşınmazın tamamı 14800 m2 olup 1596,34 m2'si kamulaştırılarak geriye iki ayrı parça kalmıştır. Bu durumda bilirkişilerce artan kısımlardan her birinin ayrı ayrı değerlendirilmesi, bu bağlamda yüzölçümlerinin tespit edilip her bir parçanın yüzölçümü, konumu ve geometrik durumu ile kullanım amacı (tarım arazisi oluşu) gözönünde tutularak her bir parça yönünden değer düşüklüğü oluşup oluşmayacağı, oluşacaksa yüzde oranı ayrı ayrı belirlenerek buna göre hesaplama yapılması gerekirken; arta kalan kısımların tamamı üzerinden değer kaybı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece açıklanan hususlarda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1548, Karar No: 2019/1115, Tarih: 25.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/1548 E.  ,  2019/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1-Mahkûmiyet:Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.08.2016 gün, 2016/165 esas, 2016/211 karar sayılı kararı

2- İstinaf başvurularının esastan reddi:Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi (Sanık ve müdafiinin talebine yönelik)

3-Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi:Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi (Cumhuriyet savcısının sanık hakkındaki talebine yönelik)

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiilerinin temyiz dilekçelerindeki; eksik araştırma yapıldığına, suça konu maddenin kullanım sınırları içerisinde kaldığına, sanığın kullanıcı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 25.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/538, Karar No: 2013/19096, Tarih: 04.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/538 E.  ,  2013/19096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl aleyhine .../07/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın maddi tazminat yönünden karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulüne dair verilen 27/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

...-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

...-) Davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar vekili, davalı ...'na ait olup davalı ...'un kullandığı TIR'ın, desteğin kullandığı kamyona arkadan çarptığını, davalı ...'un kusuruyla meydana gelen trafik kazasında davacılar desteğinin vefat ettiğini belirterek, davacıların uğradıkları maddi ve manevi zararın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, kazanın oluşumunda desteğin de ciddi kusuru bulunduğu kanısında olduklarını, manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacı vekilinin maddi tazminata ilişkin taleplerinin dava sonrasında davalı ... şirketince karşılandığını ve bu nedenle davalarının maddi tazminata ilişkin talepleri açısından konusuz kaldığını belirtmesi nedeniyle maddi tazminat bakımından karar verilmesine yer olmadığına; manevi tazminat yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar vermiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece, davacı vekilinin maddi tazminata ilişkin taleplerinin dava sonrasında davalı ... şirketince karşılandığını ve bu nedenle davalarının maddi tazminata ilişkin talepleri açısından konusuz kaldığını belirtmesi nedeniyle maddi tazminat bakımından karar verilmesine yer olmadığına; manevi tazminat yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar vermiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. .../06/1966 gün ve .../... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu somut olayda; davalı ...'un kusur durumu, olay tarihi, davacıların ölene yakınlık dereceleri ve yukarıdaki ilkeler birlikte gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (...) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/567, Karar No: 2015/39392, Tarih: 09.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/567 E.  ,  2015/39392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/61222

MAHKEMESİ : Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2010

NUMARASI : 2010/356 (E) ve 2010/406 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık D.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5007, Karar No: 2015/17736, Tarih: 12.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/5007 E.  ,  2015/17736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 176 promil alkollü sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27036, Karar No: 2019/12754, Tarih: 18.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/27036 E.  ,  2019/12754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların inşa ettiği binadan daire satın aldığını, tapu devrini davalılardan ... tarafından 03.08.2011 tarihinde gerçekleştiğini, satın alınan dairede çatı izalasyonunun eksik ve hatalı yapılması sebebiyle yağan ... sularının dairesine zarar verdiğini, apartmanın bahçe duvarları eksik bırakıldığı gibi tahliye kanalları eksik ve hatalı yapıldığından akan ... sularının bodrum katına sızdığını, bodrumun kullanılmaz hale geldiğini, kalitesiz malzeme kullanımından dolayı merdiven mermerlerinin bir kısmının kırıldığını, eksik ve hatalı işlerden dolayı defalarca davalıları uyarmasına rağmen bugüne kadar cevap alamadığını, bunun üzerine eksik ve ayıpları bildiren ihtar keşide ettiğini, ardından Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/297 D.İş sayılı dosyası ile tespit yaptırdığını, tespit sonucunda gerek apartmanın ortak yerlerinde, gerekse dairesinde eksik, hatalı ve ayıplı işlerin bulunduğunu, bundan dolayı zarar gördüğünü ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 8.000,00 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, ıslah ile alacağını toplam 11.917,05 TL’ye çıkarmıştır.

Davalılardan ..., iddia edilen ayıpların bulunmadığını, ayıpların varlığı kabul edilse dahi süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak, davanın reddini dilemiş, diğer davalı ise usulüne uygun tebliğe rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalılardan ...’a karşı açılan davanın kabulüne, davalı şirkete karşı açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılardan ..., iddia edilen ayıpların bulunmadığını, ayıpların varlığı kabul edilse dahi süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak, davanın reddini dilemiş, diğer davalı ise usulüne uygun tebliğe rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalılardan ...’a karşı açılan davanın kabulüne, davalı şirkete karşı açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satın alınan daire ve ortak alanlarda eksik ve ayıplı işler nedeniyle ortaya çıkan zararın tahsiline ilişkindir. Sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddesi uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya bakıldığında, taraflar arasında 03.08.2011 tarihli resmi akit bulunduğu ancak teslim tutanağının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davalı teslimin tapu devri ile gerçekleştiğini ve o tarihten sonra davacının dairede ikamet etmeye başladığını savunmaktadır.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya bakıldığında, taraflar arasında 03.08.2011 tarihli resmi akit bulunduğu ancak teslim tutanağının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davalı teslimin tapu devri ile gerçekleştiğini ve o tarihten sonra davacının dairede ikamet etmeye başladığını savunmaktadır.

Dosya kapsamında dinlenen davacı tanıkları da davacının dava konusu bağımsız bölümü 2011 ağustos ayında teslim aldığını ve ikamet etmeye başladığını, iddia edilen sorunların da o yıl başladığını açıkça beyan etmiştir. Davacı da Ödemiş Cumhuriyet Savcılığı 201/2479 esaslı soruşturmasında verdiği ifadesinde Ağustos 2011’den itibaren dava konusu yerde ikamet ettiğini beyan etmiştir. Bu durumda davacının iddia ettiği tüm ayıplar 2011 kış döneminde ortaya çıkmıştır. Davacı ise ihtarı 04.09.2013 tarihinde çekmiştir. Ayıp hukuki olay olduğundan ihbarın süresinde yapıldığı tanıkla ispat edilemez. İhtar 2013 yılında çekildiğine göre açık ve gizli ayıplar yönünden davacı süresinde ihbar bildiriminde bulunmamıştır. Öyle olunca, mahkemece ihbarın süresinde yapılmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ve yanlış değerlendirmeyle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 203,81 TL harcın istek halinde davalı ...'a iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7228, Karar No: 2013/21932, Tarih: 03.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7228 E.  ,  2013/21932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.12.2011 tarih ve 2005/161-2011/507 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı/karşı davalı vekili ve davalılardan/karşı davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/karşı davalı vekili, müvekkilinin 29/08/1986 tarihinde tescil edilen ''eti+browni+şekil'' ve 03/03/2000 tarihinde tescil edilen 2000/03884 nolu ''browni'' ibareli markaları bulunduğunu, davalı tarafın aynı marka ile ürün piyasaya çıkararak ''browni'' markası ile üretim yaptığının belirterek TTK kapsamında haksız rekabetin tespiti ve men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalılar/karşı davacılar vekili, müvekkilleri tarafından kullanılan ve bir ürün cinsini tanımlayan ''browni'' kelimesinin kullanımının haksız rekabet yaratmadığını, bu ibarenin herhangi bir kimse lehine inhisari hak tesis ederek marka olarak kullanılmasının mümkün bulunmadığını, cins çeşit, vasıf belirten ibarelerin marka olarak tescil edilemeyeceğini, müvekkili markasının ''Piyale'' ve ''Kekun'' olduğunu, iltibas tehlikesinin bulunmadığını, davacı/karşı davalının kötüniyetli hareket ederek haksız menfaat temin etmeye çalıştığını belirterek asıl davanın reddini istemiş; karşı dava olarak, aynı sebeplerle davacı/karşı davalının ''brownie'', ''browni'' ve ''brovni'' kelimeleri üzerinde inhisari hak iddiasında bulunamayacağının ve söz konusu markaların kullanılmasının davacı/karşı davalı markaları aleyhine haksız rekabet yaratmadığının tespitine, ''piyale kekun browni'' isimli ürünler üzerinde ''browni'' kelimesinin kullanılmasını önlemeye yönelik muarazasının men'ine, davacı/karşı davalı adına tescilli 2000/03884 nolu ''browni'' ibareli markanın hükümsüzlüğüne, davacı/karşı davalının haksız rekabetinin tespitine ve men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ''browni'' kelimesinin ingilizce bir kelime olup, küçücük kahverengi kek anlamına geldiği, diğer taraftan davacı/karşı davalının hükümsüzlüğü istenilen markasının usulüne uygun olarak tescil edilmiş olup, uzun yıllardır da kullanılmak suretiyle tanındığı ve hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı, davacı/karşı davalının haksız rekabet yapıldığına yönelik tespit talebinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile, davacı/karşı davalının ''brownie'', ''browni'', ''brovni'' kelimeleri üzerinde münhasıran kendilerine ait olduğu yönünde hak iddia edemeyeceğinin ve bu bağlamda ''brownie'' veya ''browni'' kelimesinin kullanılmasının davacı/karşı davalının 2000/03884 sayılı ''browni'' ibareli markası aleyhine haksız rekabet yaratmadığının ve davalı/karşı davacının markası olan ''piyale kek un browni'' isimli ürününde ''browni'' kelimesini kullanabileceğinin tespitine, davacı/karşı davalının 2000/03884 nolu markasının hükümsüzlüğü ve davacı/karşı davalının haksız rekabet yaptığına yönelik tespit talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı/karşı davalı vekili ve davalılar/karşı davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı/karşı davacıların asıl dava ve karşı davadaki kullanımlarının markanın tali unsuru niteliğinde bulunmasına göre, davacı/karşı davalı ... San. Tic. A.Ş. vekilinin asıl ve karşı davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının ve davalı/karşı davacılar vekilinin de aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı/karşı davacılar vekilinin karşı davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece 06.10.2004 tarihinde açılan işbu hükümsüzlük davasına konu 03.03.2000 tarih, 2000/3884 sayılı "BROWNİ" markasının tek ve esaslı unsurunu oluşturan "Browni" kelimesinin İngilizce'de bir kek cinsi anlamına geldiğinden davacı/karşı davalının bu kelimeyi kendisine mal edemeyeceği görüşüyle asıl davanın reddine ve aynı markanın uzunca bir süredir davacı/karşı davalı ... San. Tic. A.Ş. tarafından kullanıldığı ve marka olarak bilinir hale getirildiği gerekçesiyle de hükümsüzlüğe ilişkin karşı davanın reddine karar verilmiştir.