muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13554, Karar No: 2015/11535, Tarih: 15.10.2015

Dava konusu edilen haber yönünden dosya kapsamı değerlendirildiğinde; davacının Doğubayazıt İlçe Milli Eğitim Müdür Vekili olduğu, davacının kız kardeşinin dikiş-nakış kursuna öğretici olarak görevlendirilmesi ile ilgili işlemlerde usulsüzlük bulunduğu iddiası ile davacı ile dava dışı şahıslar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan inceleme başlatıldığı, incelemeye konu suç tarihlerinin 07/11/2008-25/05/2009 tarihleri arası olduğu, yapılan inceleme neticesinde davacı hakkında soruşturma izni verilmesine karar verildiği, devamında davacı hakkında Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/142 esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde 01/12/2010 tarihli hükümle davacının beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Haber bütün olarak değerlendirildiğinde, yayın anındaki veriliş biçimine göre haberin görünür gerçeğe uygun olduğu, haberde kullanılan ifadelerin, okuyucunun dikkatini habere çekmeye yönelik ve gazetecilik tekniğinin gereği olarak kullanılan ifadeler olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı benimsenmelidir. Mahkemece bu husus gözetilerek istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davalıların tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, davalılardan N. Elektronik Medya Ltd. Şti.'nin davaya konu haberin yayınlandığı www.....com adlı internet sitesinin sahibi ve içerik sağlayıcısı olduğu yargılama sırasında mahkemece belirlenmiş olmasına karşın, karar başlığında şirketin adı yerine; tüzel kişiliği bulunmayan ve esasen portalın ismi olan "....com"un davalı olarak gösterilmesi de doğru görülmemiş; mahallince her zaman düzeltilebileceğinden eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı Ü.. T.. yararına, (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı A.. T.. ve N. Elektronik Medya Ltd. Şti. Yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9667, Karar No: 2010/1722, Tarih: 09.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9667 E.  ,  2010/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 13.02.2008 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol,su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8511, Karar No: 2013/22057, Tarih: 26.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8511 E.  ,  2013/22057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.01.2013
Yargıtay — Esas No: 2011/2360, Karar No: 2012/582, Tarih: 31.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2360 E.  ,  2012/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ...’nın yapılan yargılamaları sonunda; zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine, ırza geçme suçu ise reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikâyet yokluğu nedeni ile davaların düşmesine dair Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.04.2006 gün ve 2005/284 Esas, 2006/105 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve kabule göre, lehe olan 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde tarif edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebete bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanıkların sorgularının yapıldığı 03.02.2005 gününden incelemenin yapıldığı tarihe kadar bu sürelerin gerçekleştiği ve bu arada zamanaşımını kesen veya durduran sebep bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının DÜŞMESİNE, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7939, Karar No: 2017/15051, Tarih: 05.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7939 E.  ,  2017/15051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 24.03.2014 tarihi itibariyle imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türü (1/1000, 1/5000, 1/25000, Uygulama, nazım...) araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan kapsamına alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından,

2-Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri (belediyenin cadde, sokak itibariyle) ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11402, Karar No: 2006/12607, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11402 E.  ,  2006/12607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Han Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9315, Karar No: 2011/9690, Tarih: 20.09.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/9315 E.  ,  2011/9690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme ve tehdit

HÜKÜM : Sanık ...'ın mala zarar verme, kasten yaralama suçlarından, sanık Ruhi'nin tehdit suçundan hükümlülüklerine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sevkteki ... tanımına, temyiz edilen hüküm konusuna ve uygulamaya, temyizin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesinin son fıkrası ve 6110 sayılı Kanun'la geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ile 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararı karşısında inceleme görevi Yargıtay Yüksek (14.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10573, Karar No: 2016/5840, Tarih: 02.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/10573 E.  ,  2016/5840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kendi bahçesindeki kuru otları yakmak istediği sırada rüzgarın etkisiyle yangının mağdurun bahçesine sirayet etmesi sonucu meyve ağaçlarının zarar görmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK.nun 171/1-a maddesine uyan taksirle yangına neden olma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3021, Karar No: 2011/5159, Tarih: 23.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/3021 E.  ,  2011/5159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bafra 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :6.10.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının tüm, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.03.2011 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2014/20001, Karar No: 2015/12720, Tarih: 14.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/20001 E.  ,  2015/12720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 07.09.2006 tarihli Akaryakıt Bayilik Sözleşmesinin imzalandığını, davalının sözleşmenin eki niteliğindeki taahhütname ile yılda 500 m3 beyaz ürün, 5 ton madeni yağ satmayı, satış taahhüdünden eksik sattığı beher m3 beyaz ürün için 30 USD tutarında cezai şart ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, davalının taahhüt ettiği mal alımını gerçekleştirmeyerek müvekkili şirketi zarara uğrattığını, davalılardan ...'nun sözleşmenin ve eklerinin garantörü diğer davalı ...'ın ise davalı şirket lehine kurulan ipoteğin yükümlüsü taşınmazın maliki olduğunu, malikin dava açılmadan önce ölmesi nedeniyle mirasçılarının davaya dahil edildiğini, davalılar aleyhinde açılmış olan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/727 esas 2009/28 karar numaralı dosyası ile 53.736,60 USD cezai şart alacaklarının sabit olduğunu, mahkemece, taleple bağlı kalma kuralı gereğince fazlaya ilişkin talep hakkını saklı tutarak 20.000 USD cezai şarta hükmettiğini iddia ederek, bakiye 33.736,60 USD 09/09/2007-08/09/2010 dönemi için şimdilik 20.000 USD olmak üzere toplam 53.736,60TL cezai şartın ticari faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının taleplerinin 1 yıllık zamanaşımına tabi olup dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığını, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını,talep edilen faiz oranının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, cezai şart alacağının sözleşmenin tarafları arasında ileri sürülebileceğini, 3.kişilerden talep edilemeyeceğini savunarak, davanın husumetten ve esastan reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılara usulüne uygun tebligat yapılmış, davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... ve ... vekili, cezai şart alacağının sözleşmenin tarafları arasında ileri sürülebileceğini, 3.kişilerden talep edilemeyeceğini savunarak, davanın husumetten ve esastan reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılara usulüne uygun tebligat yapılmış, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve hükme esas alınmaya yeterli görülen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının talep ettiği 33.736,60 USD' lik kısım yönünden mahkemenin 2007/727 esas ve 2009/28 karar numaralı dosyası ile önceden hüküm kurulduğu, 09/09/2007- 08/09/2010 tarihleri arasındaki dönem için davalı tarafından eksik alınan 5.380 ton ürün karşılığı hesaplanan cezai şartın 161.400 USD olmakla birlikte davacının talebinin 20.000 USD olduğu gözetildiğinde taleple bağlı kalınarak 20.000 USD cezai şart talep etmekte haklı olduğu, ipotek yükümlüsü taşınmazın muris ... mirasçıları tarafından dava açılmadan evvel ipotekle yükümlü şekilde 3.kişiye satıldığı,mirasçılar yönünden hüküm kurmanın hukuken bir anlamı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 33.736,60 USD'nin dava tarihinden itibaren işleyecek kamu bankalarının USD' ye uyguladığı en yüksek avans faizi ile müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline( ... mirasçılarının sorumluluğu dava konusu ipotekle sınırlı kalmak kaydıyla), fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı olmak üzere 20.000 USD'nin dava tarihinden itibaren işleyecek kamu bankalarının USD' ye uyguladığı en yüksek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (... mirasçılarının sorumluluğu dava konusu ipotekle sınırlı kalmak kaydıyla) karar verilmiş, hüküm davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı dağıtıcı ile davalı bayi ... arasında 07/09/2006 tarihinde akaryakıt bayilik sözleşmesi ve buna bağlı olarak da aynı tarihli taahütname imzalandığı,bayilik sözleşmesinde garantör sıfatıyla ...'nun imzasının olduğu, taahütnamede ise sadece ... 'nin imzasının bulunduğu anlaşılmaktadır.Asgari alım taahhüdü ve cezai şart hükümleri bulunan taahhütnamede davalı ...'nun imzası bulunmadığından bu taahhütnameye dayanılarak garantör sıfatıyla davalı ...'ndan cezai şart isteminde bulunulamaz.

1- Davacı dağıtıcı ile davalı bayi ... arasında 07/09/2006 tarihinde akaryakıt bayilik sözleşmesi ve buna bağlı olarak da aynı tarihli taahütname imzalandığı,bayilik sözleşmesinde garantör sıfatıyla ...'nun imzasının olduğu, taahütnamede ise sadece ... 'nin imzasının bulunduğu anlaşılmaktadır.Asgari alım taahhüdü ve cezai şart hükümleri bulunan taahhütnamede davalı ...'nun imzası bulunmadığından bu taahhütnameye dayanılarak garantör sıfatıyla davalı ...'ndan cezai şart isteminde bulunulamaz.

2- Davacı taahhütname uyarınca eksik ürün alındığından bahisle ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/727 esas numaralı dosyasında, 26/12/2007 tarihinde davalı bayi ... ve ...'ndan cezai şart isteminde bulunmuş, mahkemece davacının 53.736,60 USD cezai şart alacağı olduğu kabul edilerek davacının talebi dikkate alınarak 20.000 USD cezai şartın dava tarihi olan 26/12/2007 dava tarihinden itibaren davalılardan tahsiline karar verilmiş, bu karar kesinleşmiştir. Mahkemedeki bu tespit taraflar yönünden güçlü delil olarak kabul edilirse de taahhütnamede beher yılda asgari 2000 m3 beyaz ürün alınacağı taahhüt edilmiştir.Yıl bitmeden o yıla ilişkin eksik ürün alındığı iddiasıyla cezai şart istenemez. İlk davanın 26/12/2007 tarihinde açıldığı dikkate alınarak 2007 yılına ilişkin cezai şart isteminde bulunulması doğru değildir 2007 ve 2010 yılları arasındaki eksik beyaz ürün alımından dolayı cezai şart isteminde ise bir sonraki yıl ihtirazi kayıt konulmaksızın ürün verilmesi halinde geçmiş yıla yönelik cezai şart isteminde bulunulamaz.

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar uyarınca tarafların delilleri toplanıp uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönde bir inceleme yapılmadan kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11594, Karar No: 2016/1876, Tarih: 16.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11594 E.  ,  2016/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, şikayetçi temsilcisinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 16/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.