muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4597, Karar No: 2023/4748, Tarih: 03.05.2023

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 24.02.2021 tarihli ve 2019/751 Esas, 2021/179 Karar sayılı kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizce 24.11.2021 tarih ve 2021/6158 Esas, 2021/14749 Karar sayılı ilam ile fer'i müdahil Kurumun temyiz istemi kabul edilmiş olup eldeki davada yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli görülmemiş, davacının çalıştığını iddia ettiği işyerinin çalışma saatleri Üniversite idaresinden sorulması gerektiği, davacının iddiasında yer aldığı üzere ilgili işyerinin geceleri açık olup olmadığı, açık ise saat kaçtan kaça, kaç saat açık olduğu açıkça ortaya konulmalı, buna göre davacının çalışmasının niteliği ve süresi, kısmi ya da tam gün olup olmadığı hususunu belirlemek için re’sen araştırma kapsamında ilgili dönemde görevli güvenlik personeli, nöbetçi memurlar dinlenerek, günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) haftalık ve aylık çalışma süresinin kaç gün olduğunun belirlenerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle, Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil temyiz dilekçesinde; kuruma verilen belgeler doğrultusunda işlem yapıldığından aksi ispatlansa dahi müvekkil kurum davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, bu nedenle aleyhe vekalet ücretine hükmedilmesinin de hukuka aykırı olduğunu, davacının ne kadar süreyle çalışmış olduğu Kurum kayıtları ile sabit olduğunu belirterek; kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Fer'i müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17617, Karar No: 2013/29679, Tarih: 16.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17617 E.  ,  2013/29679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çanakkale Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.03.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Kabule göre de;

Hüküm altına alınan tazminatlara boşanma kararının kesinleşme tarihi yerine boşanma karar tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.12.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/6770, Karar No: 2019/5608, Tarih: 04.04.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/6770 E.  ,  2019/5608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan işçi alacağına dayalı ilamlı takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; icra emrinde yer alan kıdem tazminatı, ücret alacağı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti kalemleri için talep edilen faiz oranı ve miktarının fazla olduğunu ileri sürerek ilama aykırı kısmın iptalini talep ettiği, mahkemece, alınan bilirkişi raporu üzerine şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

6100 sayılı HMK'nın "Taleple Bağlılık" başlıklı 26. maddesinin birinci fıkrasında; “Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, takibe dayanak yapılan ... 4. İş Mahkemesi'nin 19/09/2014 tarih ve 2014/261 E. - 371 K. sayılı ilamında, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacağının 100 TL'lik kısmı yönünden yasal faiz ile tahsiline hükmedilirken, kıdem tazminatı ve bakiye ücret alacağının mevduata uygulanan en yüksek faiz ile tahsiline hükmolunmuştur.

İcra mahkemesince, mevduata uygulanan en yüksek faizin tespiti için tarafların bildirmiş olduğu bankalara yazılan müzekkere cevapları üzerine alınan 26/04/2016 tarihli bilirkişi raporunda; diğer alacak kalemleri için icra emrinde fazla talepte bulunulmadığı tespit edilmiş ise de, mevduata uygulanan en yüksek faiz oranları esas alınarak yapılan hesaplamada, kıdem tazminatı yönünden işlemiş faizin 4.097,64 TL, bakiye ücret alacağı yönünden işlemiş faizin ise 10.522,38 TL olması gerektiği tespit edilmiştir.

Alacaklının, takip talebi ve buna uygun düzenlenen icra emrinde ise, kıdem tazminatı için 5.729,65 TL işlemiş faiz, bakiye ücret alacağı için de 8.438,31 TL işlemiş faiz talep ederken, işleyecek faiz yönünden kıdem tazminatı dışındaki diğer alacaklar için %9 yasal faiz talebinde bulunduğu görülmektedir.

Bu durumda, hükme esas alınan 26/04/2016 tarihli bilirkişi raporunda, kıdem tazminatı yönünden, icra emrinde istenen işlemiş faiz alacağından daha az miktarda faiz hesaplandığı halde, icra emrinin buna göre düzeltilmediği anlaşılmaktadır. Yine, her ne kadar takibe dayanak ilamda, bakiye ücret alacağı yönünden mevduata uygulanan en yüksek faiz ile tahsile hükmedilmiş ise de, alacaklının icra emrinde ücret alacağı kalemi için yasal faiz ile hesaplama yaparak 8.438,31 TL işlemiş faiz talep ettiği ve takip tarihinden itibaren de

yasal faiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından mahkemenin HMK'nın 26. maddesine aykırı olarak alacaklının talebini aşar şekilde bilirkişinin raporunda hesapladığı 10.522,38 TL faiz alacağını esas alarak sonuca gitmesi isabetsizdir.

İlama aykırılık şikayetlerinde mahkemece yapılacak iş, şayet fazla talep edildiği tespit edilen alacak kalemi var ise İİK'nın 17. maddesinin 1. fıkrası gereği icra emrini düzeltmektir.

O halde mahkemece, taleple bağlılık ilkesi de nazara alınarak, bilirkişiden şikayet konusu alacak kalemlerinin faizine ilişkin denetime elverişli rapor alınarak, infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde, fazla talep edilen alacak kalemleri yönünden icra emrinin düzeltilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeye dayalı bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle mahkeme kararının İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9711, Karar No: 2016/12674, Tarih: 28.09.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/9711 E.  ,  2016/12674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.03.2015 gün ve 154/187 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, tapuda davalı adına kayıtlı bulunan 165 parsel sayılı taşınmazın 973,81 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak bu kısmın tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu 165 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 973,81 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaliyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kesin hüküm dava şartlarındandır (HMK m.114/1-i). Dava şartının gerçekleşmediği taraflarca ileri sürülmese de; hakim tarafından re'sen göz önüne alınmalıdır. Hazine'nin de tarafı olduğu bir ilam ile taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil ettiği benimsenerek bir tescil hükmü kurulur ve taşınmaz hakkında bir sicil kaydı tesis edilirse, artık bu kararın Hazine'yi bağlamayacağından söz edilemez. Dava konusu 165 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde taşınmazın .... Köyü Tüzel kişiliği adına 15.11.2002 tarihinde hükmen tescil edildiği, tescile dayanak ilamda Hazine'nin taraf olduğu, kararın 15.11.2002 tarihinde kesinleştiği .... Köyü Tüzel Kişiliği adına tapu kaydının oluştuğu, davalının da taşınmazı 29.05.2014 tarihinde tapuda tashihen devraldığı anlaşmaktadır. Bu durumda dava konusu parselin tapuya tesciline esas olan .... Kadastro Mahkemesi'nin 25.08.2000 tarih 1994/4 Esas ve 2000/1 Karar sayılı ilamının eldeki dava yönünden kesin hüküm oluşturduğu açık olup, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekir. Nitekim sapma göstermeyen Daire ve Yargıtay uygulaması da bu yöndedir. Bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12652, Karar No: 2021/7774, Tarih: 09.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12652 E.  ,  2021/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hükümler : Sanık ... hakkında TCK’nın 89/4, 62/1, 51, 51/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Katılan sanık ... hakkında TCK 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık ... hakkında açılan davanın düşürülmesine ilişkin hüküm ile sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edimekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın sevk ve idaresindeki servis otobüsü ile gündüzün meskun mahal içindeki bölünmüş yolda seyri sırasında kaza mahalli olan “T” kavşağa geldiğinde seyrine göre solundan ara sokaktan sola dönmek suretiyle bölünmüş yola çıkan katılan sanık ... idaresindeki aracın sol yan kısmına çarpmasıyla direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı istikamete geçtiği burada yürümekte olan bir yayaya ve devamla yol kenarındaki evlerin bahçe duvarına çarparak durabildiği kaza sonucu birden fazla kişinin yaralandığı, yolcuların beyanından ve durma mesafesinde de anlaşıldığı üzere mahal şartları üzerinde seyreden sanık ...’ın alt düzeyde tali, bölünmüş yolda seyredenlere geçiş önceliğini bırakması gerektiği halde bu kurala uymayan katılan sanık ...’in asli kusurlu ve bölünmüş yol ortasında geçme yasağına işaret eden kesintisiz çift yol şerit çizgisi bulunmasına rağmen bölünmüş yolun diğer istikameti kenarında bulunan ara sokaktan sola dönerek sanığın seyir yönündeki yola çıkması nedeniyle bilinçli taksirle hareket ettiğinin anlaşıldığı olayda;

1-Katılan Sanık ... hakkındaki düşme hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Her ne kadar katılan sanık ... hakkında şikayetçi olduğu kabul edilen mağdur ...’nin yaralanması nedeniyle mahkumiyetine karar verilerek anılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve mahalli Cumhuriyet savcısının bu kararın kaldırılmasına ilişkin temyiz talebi itiraz olarak değerlendirilip itiraz merciince itirazın reddine karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kesinleşmiş ise de; söz konusu karara karşı olağan üstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği anlaşılarak yapılan incelemede;

Yukarıda oluş kısmında izah edildiği üzere eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirdiği anlaşılan katılan sanık hakkında, nitelikli yaralanmaların eylemin bilinçli taksirle gerçekleştirilmesi halinde şikayet şartına bağlı olmadığı gözetilerek, yaralanmaları nedeniyle mağdur sıfatıyla iddinamede yer alan mağdurlar ..., ...’in yaralanmalarına ilişkin kati adli raporlarının alınmasının ardından sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken sanık hakkındaki eylem bölünerek şikayetten vazgeçtiği kabul edilen mağdurlar yönünden düşme kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Suç tarihinde 16 yaşında olan ve şikayet hakkını bizzat kullanabileceği anlaşılan katılan ...’nin kolluk ifadesinde her iki sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen; yargılama aşamasında yalnızca sanık ...’dan şikayetçi olduğuna yönelik beyanı nedeniyle açıkça katılan sanık ...’e ilişkin şikayetinden vazgeçtiğine yönelik beyanı bulunmamasına rağmen katılanın şikayetinden vazgeçtiğinin kabul edilmesi,

2-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanık tali kusurlu olmakla birlikte yaralanan kişi sayısı, yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği halde sanıktan şikayetçi olan katılanlar ...ile katılan sanık ...’in yaralanmalarına ilişkin kati adli raporlarının alınmasının ardından sanık hakkındaki temel cezanın tayin edilmesi gerektiği halde yazılı şekilde eksik araştırma ile alt sınırdan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA; 09/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10895, Karar No: 2025/1340, Tarih: 03.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/10895 E.  ,  2025/1340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/204 E., 2024/1900 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/192 E., 2022/215 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalı şirket vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 24.02.2010 - 24.02.2013 tarihleri arasında kesintisiz davalı şirkette çalıştığını, ancak 24.02.2010 - 30.04.2010, 01.08.2010 - 31.12.2010 ve 13.12.2012 - 24.02.2013 arası çalışmalarının Kuruma bildirilmediğini, davacının bu tarihlerde çalıştığının bankaya hesabına yatan maaşlar ile sabit olduğunu, ayrıca kargo ile malzeme gönderildiğini ileri sürerek davacının davalı şirkette 24.02.2010 - 24.02.2013 arası kesintisiz çalıştığının tespiti ile 24.02.2010 - 30.04.2010, 01.08.2010 - 31.12.2010 ve 13.12.2012 - 24.02.2013 arası primlerin davalı tarafından yatırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kesintisiz çalışmadığını, 01.05.2010 tarihinde Ankara Bölge Müdürü olarak işe başladığını, 31.07.2010 tarihinde istifa ettiğini, 01.01.2011 tarihinde yeniden işe başladığını ve sen kez 12.12.2012 tarihinde istifa etiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davaların kamu düzenine ait olduğunu, çalışma olgusunun hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde ispatı gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davaların kamu düzenine ait olduğunu, çalışma olgusunun hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde ispatı gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile 24.02.2010-30.04.2010 arası dönem için yazılı belge, banka kaydı, kargo bilgisi ve net bir tanık beyanı da olmadığından bu dönem için hizmet tespitinin mümkün olmadığı, 01.08.2010-31.12.2010 arası dönem için davacının ilk dönem bildirimi 31.07.2010 da bitmesine rağmen bu tarih sonrası ... isimli kişi tarafından davalı şirket ile ilişkisi olduğu anlaşılan ödemeler yapıldığı anlaşılmakla, davalı yanında 150 gün daha sosyal güvenlik destek primine tabi çalışmasının bulunduğu, 13.12.2012-24.02.2013 arası dönem için davacının ikinci dönem bildiriminin 12.12.2012 de sona erdiği, ancak bu tarih sonrası 28.02.2013 dahil davacı tarafından davalıya kargolar gönderildiği, ...’nun ödemeleri olduğu, bu sebeple 13.12.2012-24.02.2013 arası 72 gün sosyal güvenlik destek primine tabi çalışmasının bulunduğu görülmüş olup, tüm bu nedenlerle davanın kısmen kabulü ile davacının 01.08.2010-31.12.2010 arası 150 gün, 12.12.2012-24.02.2013 tarihleri arasında 72 gün sosyal güvenlik destek primine tabi çalışmasının bulunduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı şirket vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın tümden kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç