muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15565, Karar No: 2022/15205, Tarih: 24.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/15565 E.  ,  2022/15205 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 9. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının 22.02.2016 tarihinden sonra 7,5 saatlik çalışma kapsamına alındığı, bu tarihten sonraki döneme ilişkin uyuşmazlık bulunmadığı ve somut davada verilen hükmün temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3634, Karar No: 2010/4135, Tarih: 12.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3634 E.  ,  2010/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, 1504 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde bulunmasına rağmen tapulama çalışmaları sırasında davalılar adına tescil edildiğini, taşınmaz üzerinde davalılara ait bina bulunduğunu ileri sürerek, tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, yargılamaya katılmadıkları gibi yanıt ta vermemişlerdir.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 1504 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı iddiasına dayalı tapu iptal, sicil kaydının kütükten terkini, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinin 3. fıkrası hükmü gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 1504 parsel sayılı taşınmazın 05.04.1982 tarihinde kesinleşen ilama dayalı olarak tescil edildiği, davanın ise 25.11.2009 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına  “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan ilamın kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bilindiği gibi, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen süre, hak düşürücü  süre olup  kamu düzeni ile ilgilidir ve  mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan ilamın kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bilindiği gibi, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen süre, hak düşürücü  süre olup  kamu düzeni ile ilgilidir ve  mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin bu kapsamdaki temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden  sorumlu  tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır.

Hal böyle olunca, mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümlerin kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalıların tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretiyle harçtan sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle yazılı  olduğu  üzere  hüküm kurulması isabetsizdir.

Öyleyse davacı hazinenin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8959, Karar No: 2018/11412, Tarih: 16.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8959 E.  ,  2018/11412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yüzüne karşı 03.11.2014 tarihinde kurulan hükmü, 1412 Sayılı CMUK’nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık süreden sonra 11.11.2014 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7816, Karar No: 2018/15515, Tarih: 11.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/7816 E.  ,  2018/15515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... ve C... Tic. A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilin ...'ne ait işyerinde 05.12.2004 tarihinde çalışmaya başladığını, 2006 yılı Haziran ayından itibaren haberi olmaksızın işten çıkışının yapıldığını ancak müvekkilin çalışmaya devam ettiğini, değişik sicil numaralı davalılara ait işyerlerinden bildiriminin yapıldığını, 22.12.2010 tarihinden itibaren ise ...Temizlik Bilgi İşlem ... Hiz. İnş. San. Tic. A.Ş.'ye ait işyerinde çalışmaya başladığını ancak tüm işçilik hakları korunacağı ifade edilmesine rağmen maaşının yarı yarıya indirildiğini, eski haklarının sağlanacağı söylenmesine rağmen düzeltme yapılmadığını, bunun üzerine 13.06.2011 tarihinde iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, servis ve yemek ücretinin verilmediğini, son 5 aylık ücretinin ve diğer işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücretleri ile maaş alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Cevaplarında Özetle:

Davalı ... vekili; 5216 sayılı yasaya bağlı olarak kurulan ...'nin büyükşehir belediyesi tasarrufunda bulunan otoparkların işletilmesini yürüttüğünü, yetkinin 18.02.2005 tarih ve 349 sayılı meclis kararına bağlı olarak firmaya verildiğini, işletme işinin 4734 sayılı kamu ihale kanunu uyarınca yüklenici firmalar aracılıyla yapıldığını, davacıyla aralarında bu nedenle iş akdi bulunmadığını, ... tarafından kanundan kaynaklanan denetim yetkisinin kullanıldığını, denetim yetkisi kullanılmasının işveren olduğu anlamına gelmeyeceğini, İş Kanunu 2. Maddesine 5538 sayılı kanunla yapılan değişikle, 4734 sayılı yasa uyarınca yapılan mal ve hizmet alımlarında, yüklenici aracılığı ile çalıştırılan işçilerin kadrolu çalışan işçilerin atama ve özlük haklarından yararlanamayacağının eklendiğini, ihale teknik şartnamelerinde de bu hususun açıkça düzenlendiğini, davacı hakkında yüklenici firma tarafından teknik şartnameye aykırı davrandığı nedeniyle tutanaklar düzenlenmesi üzerine, teknik şartnamenin 4-15 nolu maddeleri uyarınca bir başka projede görevlendirildiği, davacının iş akdinin feshedilmesinin kanun ve teknik şartname uyarınca müvekkili tarafından yapılamayacağı, ücret ödemesinden sorumlu tutulamayacağı bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Temizlik Bilgi İşlem ... Hiz. İnş. San. Tic. A.Ş.'nin vekili; davacının geçmişte otopark görevlisi olarak İspark projesinde çalıştığını, yapılan denetimlerde ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan hareketleri nedeniyle tutanaklar tutulduğunu, davalı ... tarafından talep edilmesi nedeniyle davacının şirket bünyesindeki ... projesinde görevlendirildiğini, davacının yeni projede yaklaşık 6 ay çalıştıktan sonra kendi isteğiyle işi bıraktığını, fazla mesai alacağının bulunmadığını, hafta tatili kullandığını, genel tatillerde çalışmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ve ücretini aldığını, ücret alacağının bulunmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Hizm. Yön. San. ve Tic. A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalılar ... ve ...Temizlik Bilgi İşlem ... Hiz. İnş. San. Tic. A.Ş vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ... ve ...Temizlik Bilgi İşlem ... Hiz. İnş. San. Tic. A.Ş.'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Somut uyuşmazlıkta; davacı, davalılardan ...'nin asıl işveren ve davalı ...Temizlik Bilgi İşlem ... Hiz. İnş. San. Tic. A.Ş.'nin ise alt işveren olduğu işyerinde çalışmakta iken, 16.12.2010 tarihli disiplin kurulu kararı ile ücret ve sosyal hakları saklı kalmak kaydıyla davalı ...Temizlik Bilgi İşlem ... Hiz. İnş. San. Tic. A.Ş.'nin başka bir projesinde görevlendirilmiş ve 22.12.2010 tarihinden itiabaren iş akdini haklı olarak feshettiği 13.06.2011 tarihinde kadar da bu işyerinde çalışmıştır.

Davacının 22.12.2010 tarihinden itibaren çalıştığı işyerinin alt-asıl işveren ilişkisi kapsamında bulunmadığı dikkate alınmaksızın tüm hizmet döneminden davalıİspark ... Otopark İşletmeleri ... A.Ş'nin sorumlu tutulması hatalıdır.

Davalı ...'nin kıdem tazminatından doğan sorumluluğunun, alt-asıl işveren ilişkisinin son bulduğu 22.12.2010 tarihine kadar olduğu dikkate alınarak bu tarihe kadar olan kıdem tazminatı miktarı hesaplanarak davalı İspark sadece bu miktarla sorumlu tutulmalıdır. Davalı ...Temizlik Bilgi İşlem ... Hiz. İnş. San. Tic. A.Ş. yönünden ise tüm hizmet süresi dikkate alınarak yapılan hesaplamada ve sorumluluğuna hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yıllık izin alacağı yönünden ise yukarıda ayrıntılı bir biçimde belirtildiği üzere davalı İspark'in iş akdinin sona erdiği tarihte bir alt-asıl işveren ilişkisi bulunmaması nedeni ile sorumluluğuna hükmedilmemeli, alacaktan sadece davalı ...Temizlik Bilgi İşlem ... Hiz. İnş. San. Tic. A.Ş. şirketi sorumlu tutulmalıdır.

Hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3- Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispat ile yükümlüdür.

Yıllık izin alacağı yönünden ise yukarıda ayrıntılı bir biçimde belirtildiği üzere davalı İspark'in iş akdinin sona erdiği tarihte bir alt-asıl işveren ilişkisi bulunmaması nedeni ile sorumluluğuna hükmedilmemeli, alacaktan sadece davalı ...Temizlik Bilgi İşlem ... Hiz. İnş. San. Tic. A.Ş. şirketi sorumlu tutulmalıdır.

Hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3- Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispat ile yükümlüdür.

İspat konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, söz konusu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi fazla çalışma yaptığını ileri sürerek alacak talebinde bulunmuş ve bu iddiasını ispat için de tanık deliline dayanmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, davacı tanık beyanlarına itibar edilerek hesaplama yapılan bilirkişi raporu doğrultusunda alacak hüküm altına alınmıştır.

Davacı tanıklarından birinin davacı ile menfaat birliği içinde bulunduğu, diğer davacı tanığının ise davalı nezdinde çalışmasının olmadığı gibi beyanlarının soyut nitelikte olduğu dikkate alındığında, ispat yükü üzerinde bulunan davacının fazla çalışma yaptığı iddiasını ispatlayamadığı gözetilmeksizin, talebin reddi yerine kabulüne hükmedilmesi de hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6577, Karar No: 2018/6584, Tarih: 12.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6577 E.  ,  2018/6584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (... için), cinsel taciz (... için)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocukların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatlerine, suça sürüklenen çocuk ... hakkında cinsel taciz suçundan beraatine, suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan hüküm kurulmaması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler O Yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri ile yağma suçundan hüküm kurulmaması usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3633, Karar No: 2010/4136, Tarih: 12.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3633 E.  ,  2010/4136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/05/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına kayıtlı 508 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 508 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı iddiasına dayalı tapu iptal, sicil kaydının kütükten terkini, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinin 3. fıkrası hükmü gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 508 parsel sayılı taşınmazın 14.03.1966 tarihinde kesinleşen kadastro tespitine dayalı olarak tescil edildiği, davaların ise 21.10.2002 ve 21.04.2008 tarihlerinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına  “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan ilam ve kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bilindiği gibi, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen süre, hak düşürücü  süre olup  kamu düzeni ile ilgilidir ve  mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin bu kapsamdaki temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin bu kapsamdaki temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden  sorumlu  tutulamaz.Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır.

Hal böyle olunca somut olayda mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümlerin kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı ve dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretiyle, harçtan sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Öyleyse davacı hazinenin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6380, Karar No: 2019/2264, Tarih: 01.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/6380 E.  ,  2019/2264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında İlçesi Güre Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacılar ... ve ... adlarına kayıtlı bulunan eski ada 77 parsel sayılı 60,00 metrekare yüzölçümündeki “kargir ev” vasfındaki taşınmaz, 382 ada 1 parsel numarasıyla 61,12 metrekare yüzölçümlü ve “arsa” vasıflı olarak tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., uygulama kadastrosu sırasında kendilerine ait taşınmazın cinsinin tapu kaydında “kargir ev” olmasına karşın “arsa” olarak değiştirildiğini ileri sürerek taşınmazın niteliğinin “kargir ev” olarak değiştirilerek bu şekilde tapuya tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, 382 ada 1 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağında “arsa” olan niteliğinin “kargir ev” olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.