muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1930, Karar No: 2007/2465, Tarih: 09.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1930 E.  ,  2007/2465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R \_

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4033, Karar No: 2018/5573, Tarih: 13.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/4033 E.  ,  2018/5573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 158/1-j-son, 62,52/2-4 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 204/1,62 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...'nın kimlik bilgilerini kullanarak mahalle muhtarlığından nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi aldığı, daha sonra ilgili nüfus müdürlüğünden katılan adına sahte nüfus cüzdanı tanzimini sağladığı, bu belge ile Garanti bankasına müracaat ederek 8.000.TL tüketici kredisi çıkarttığı, kredinin taksitlerini ödemeyerek haksız yarar elde ettiğinin anlaşıldığı, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunan somut olayda;

1-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık savunması, katılan beyanları, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı karşısında sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın ve sanık müdafiinin suçun sıübut bulmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun, 16/05/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4690, Karar No: 2014/11670, Tarih: 10.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4690 E.  ,  2014/11670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 12.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(KAPATILAN ÜMRANİYE 1. ASLİYE HUK.MAH.)

TARİHİ : 21/09/2012

NUMARASI : 2011/702-2012/551

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; davacı Bakanlığa bağlı Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde MR ve BT hizmeti veren firma doktorları tarafından okunup raporlanan filmlere ait raporları radyoloji klinik şefi olan dava dışı A.C.Y.'ın yalnızca tasdiklemesine rağmen döner sermayeden fazla ödeme aldığı, bu sebeple radyoloji klinik ortalama puanının yükselerek klinikde çalışan uzman ve asistan doktorlara da fazla ödeme yapıldığı, anılan klinikde asistan doktor olan davalıya da Ocak 2008- Eylül 2010 arası döner sermayeden yersiz olarak 24.051,93 TL'nin fazla ödendiğini iddia ederek, bu bedelin ödeme tarihlerinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; zamanaşımı def'ini ileri sürmüş ayrıca yapılan ödemelerin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu yerinde görülerek, davalıya şikayete konu girişimsel işlemlerin İdarenin bilgisi ve onayı dahilinde klinik şefi ve klinik hizmet puan ortalamasından, mezkur yönetmeliğe uygun olarak, döner sermaye ek ödemesi yapıldığını, emeğinin karşılığı olduğunu, yapılan ek ödeme hakkında ise İdarenin fazlaya ilişkin tasarrufunun, kamu zararı olarak değerlendirilemeyeceğinden olayda zamanaşımının gözönünde bulundurulması ve olayda BK. 61-62.maddelerinin uygulanamayacağını, İdare Hukuku kurallarının uygulanması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davalıya yapılan ödemenin daha önce bu yolda alınmış bir idari karara dayandığı iddia ve ispat edilmediği anlaşılmaktadır. HGK'nun 5.12.1984 tarih, 1982/13-387 E.- 1984/997 K. sayılı kararı ile herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından BK'nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır. Davalıya yapılan ödemenin hatadan kaynaklandığı ve hatalı ödemenin 2008-2010 yılları arasında yapıldığı ve davanın ise 14.11.2011 tarihinde açıldığı sabittir.

Sebepsiz zenginleşmeye dayanan alacak davalarında zamanaşımı süresinin başlangıcı, kamu kurumlarında dava açılmasına emir vermeye yetkili makamın öğrenme gününden itibaren işlemeye başlar. (H.G.K. 25.06.2003 tarih ve 2003/4–422 E, 2003/439 K.).

Sebepsiz zenginleşmeye dayanan alacak davalarında zamanaşımı süresinin başlangıcı, kamu kurumlarında dava açılmasına emir vermeye yetkili makamın öğrenme gününden itibaren işlemeye başlar. (H.G.K. 25.06.2003 tarih ve 2003/4–422 E, 2003/439 K.).

Mahkemece; davacı idarenin emir vermeye yetkili makamının iş bu davanın açılması için vermiş olduğu olur tarihinin araştırılarak zamanaşımı itirazı yönünden değerlendirme yapılması gerekirken, bu araştırma yapılmadan davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9451, Karar No: 2020/6481, Tarih: 12.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/9451 E.  ,  2020/6481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki menfi tespit-istirdat davasına dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 10/09/2015 tarihli ve 2014/525 E.-2015/423 K. sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 01/07/2019 tarihli ve 2017/4174 E.-2019/5957 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarında kira sözleşmesi bulunduğunu, 2012 yılı kira bedelinin tahsili için davalı tarafından Marmaris 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/559 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, takibe itiraz edilmesi üzerine Marmaris İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/280 Esas- 2013/127 Karar sayılı kararı ile itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verildiğini, temyiz edilen karar faiz yönünden bozulduğundan açılan istirdat davasında talebin kısmen kabulüne karar verildiğini ancak bahsi geçen dosyada ödediği 8.149 TL 'nin yanlış tahakkuk nedeniyle kefil adına düzenlendiğini, yine dava dışı kefil tarafından ödenen ve daha sonra kefile ödenen 5.935TL toplamı 14.084 TL fazla ödeme yönünden inceleme yapılmadığını, dosyaya tehiri icra teminatı olarak yatırılan 19.676,32 TL'nin takip alacaklısı davalıya ödendiğini, istirdat davasında faiz talebinde bulunulmadığından iadesine karar verilen 62.500 TL'nin işleyecek faizine ilişkin olarak şimdilik 5.602,5 TL'nin tahsili gerektiğini, ayrıca davalı tarafından 2013 yılına ait ödenmeyen kira alacağı istemiyle başlatılan Marmaris 1. İcra Müdürlüğü 2013/1489 Esas sayılı icra takip dosyasında da yıllık kira bedelinin takibe konu edildiğini, kiralanan dönem sonundan üç ay önce tahliye edildiğinden üç aylık kira bedeli toplamı olan 19.676 TL yönünden borçlu bulunmadığını belirterek Marmaris 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/559 Esas sayılı dosyasında yapılan fazla ödemenin tahsiline ve Marmaris 1. İcra Müdürlüğü 2013/1489 Esas sayılı icra takip dosyasında üç aylık kira bedeli 19.676 TL yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile Marmaris 1. İcra Müdürlüğü 2013/1489 Esas sayılı icra dosyasındaki borca dair menfi tespit talebinin kabulüne, 19.676 TL yönünden borçlu olmadığının tespitine, davacının 39.362,82TL tutarındaki sair taleplerinin reddine karar verilmiş, hükmün taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 01/07/2019 gün ve 2017/4174 Esas, 2019/5957 Karar sayılı ilamı ile, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi ile davacı tarafından Marmaris 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/559 Esas sayılı takip dosyasına tahliye yönünden tehiri icra kararı alabilmek için sunulan teminat mektubu paraya çevrilmiş ise de takibe konu borcun asıl alacak ve ferileri ile birlikte tamamen ödendiği bildirildiğinden,

davacının bu savunması üzerinde durularak davacı tarafından mükerrer ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi, öte yandan "Alacağın Temliki Sözleşmesi" başlıklı belge ile kefilin davalı kiraya verenden olan alacağını davacıya devrettiği, ibraz edilen belge üzerinde durularak yapılacak yargılama ile varılacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş, davalı vekili karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

1-) Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından davalının sair karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

2-) Kiracı, sözleşme süresine veya fesih dönemine uymaksızın kiralananı erken tahliye ettiği durumda, kiralananın benzer koşullarla kiraya verilebileceği makul süre kira bedeli ile sorumludur. Kira bedelinin tahsili için yapılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine açılan icra takibine itirazın kaldırılması ve tahliye davasının kabulü ile taşınmazın tahliyesi karar verildiği, tahliye kararın icra müdürlüğünce infazı ile davaya konu edilen taşınmazın sözleşme süresi bitmeden erken tahliye edildiği anlaşılmaktadır. İcra Mahkemesince verilen tahliye kararına kendi kusuru ile sebep vermiş olan davacı kiracı erken tahliye nedeniyle anahtar teslim tarihinden itibaren makul süre kadar kira bedelinden sorumludur. Bu durumda Mahkemece, mahallinde keşif yapılıp, uzman bilirkişi aracılığıyla, kiralananın cinsi, özellikleri, konumu, bu nitelikte bir taşınmaza o bölgede duyulan ihtiyacın derecesi ve somut olaya özgü başka diğer özellikler çerçevesinde, kiraya verenin gereken çabayı göstermesi halinde kiralananı aynı koşullarla yeniden hangi süre içerisinde kiraya verebileceği, eş söyleyişle, aynı koşullarla yeniden kiralama için gereken makul sürenin ne olduğunun, Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla saptanması, belirlenecek makul süre kadar kira parasından davacı kiracının sorumlu olduğu gözetilerek menfi tespit istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle de hükmün bozulması gerekirken, zuhulen sadece önceki Dairemiz ilamında belirtilen gerekçeyle bozulduğu anlaşılmakla Dairemiz 01/07/2019 gün ve 2017/4174 Esas, 2019/5957 Karar sayılı ilamına anılan gerekçenin ilave edilmesine ve yerel mahkeme kararının bu nedenle de bozulmasına, ayrıca bozma ilamının birinci bendinde yer alan davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir şeklindeki ifadenin, davalının ve davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir şeklinde düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair karar düzeltme isteminin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairece verilen 01/07/2019 tarih ve 2017/4174 Esas, 2019/5957 Karar sayılı bozma ilamında, bozma nedenine ilave olarak yukarıda ikinci bentte açıklanan neden ile de hükmün BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 12/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18052, Karar No: 2023/84, Tarih: 10.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18052 E.  ,  2023/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/187 E., 2022/492 K.

DAVA TARİHİ : 04.02.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı asılın davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının fark alacaklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.09.2021 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 17.12.2021 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.02.2022 tarihli ilâmı ile arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartı bulunmadığından davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi ve ücret farkı ile ikramiye farkı alacaklarına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği, ayrıca ikramiye farkı alacağına en yüksek banka mevduat faizi yerine en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının da hatalı olduğu gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda ve bozma sonrası aldırılan bilirkişi ek raporuna göre arabuluculuk son tutanak düzenlenme tarihinden sonraki ücret farkı alacağı, ikramiye farkı alacağı ile ilave tediye farkı alacağı taleplerinin dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, arabuluculuk son tutanak tarihine kadar hesaplanan fark alacakların hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki döneme ilişkin fark alacaklar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usûlden reddine karar verilip verilmediği, alacakların hesap yöntemi ve hüküm altına alınan alacaklara uygulanan faizin türü ile başlangıç tarihi hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.