muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13711, Karar No: 2022/16110, Tarih: 15.12.2022

Davacının 15/10/2002-27/08/2010 tarihleri arasında Almanya'da ev kadını olarak yaşadığının, 15/10/2002-27/08/2010 tarihleri yönünden 3201 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitine, davacının diğer taleplerinin reddine,...” karar verilmiştir.

IV-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, “...... 3. İş Mahkemesi'nin 04/02/2021 tarihli, 2019/316 Esas - 2021/18 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, ...” karar verilmiştir.

V-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum vekili eksik araştırma ve inceleme sonucu verilen usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı 3201 sayılı Yasanın “Amaç ve kapsam” başlıklı 1. Maddesi “ 1 – (Değişik: 10/9/2014-6552/28 md.) Türk vatandaşları ile doğumla Türk vatandaşı olup da çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybedenlerin on sekiz yaşını doldurduktan sonra Türk vatandaşı olarak yurt dışında geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ile yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, bu Kanunda belirtilen sosyal güvenlik kuruluşlarına prim ödenmemiş olması ve istekleri hâlinde, bu Kanun hükümlerine göre sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilir.” düzenlemesidir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, 11.02.1973 doğumlu olan davacının 25.07.2014 tarihli borçlanma talebiyle yurtdışı ev hanımlığı süresini borçlanma talebinde bulunduğu, davalı Kurum tarafından talep ekinde sunulan belgeler ve ülkeye giriş çıkış kaydına göre 20.08.2002-27.08.2010 tarihleri arasının dışlanması ile 1412 günlük tahakkuk hazırlandığı, davacının bu borçlanmaya ödeyip dışlanan sürenin borçlandırılması için yeniden 28.12.2015 tarihinde talepte bulunduğu, talebin borçlanma ekinde çalışma belgesinin bulunmaması ve ülkeye giriş çıkış kaydına göre de borçlanmanın zaten yapıldığının belirtilerek reddi üzerine eldeki davanın açıldığı, Mahkemece davanın kısmen kabulü ile borçlanma talebinin kabulüne, yaşlılık aylığı tahsis talebinin ise reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır

Mahkemece, davacının 3201 sayılı Kanun kapsamında ev hanımlığı borçlanmasında sadece yurtdışında geçen ev hanımlığı süresinin borçlandırılabileceği ve salt ikametgah kaydına göre de borçlanma kararı verilemeyeceği gözetilerek, davacının yurtdışında bulunduğu sürelerin belirlenmesi için sunulacak ve toplanabilecek tüm delillerin yeniden dosya içine alınıp değerlendirilmesi ile varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 15.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/726, Karar No: 2023/4132, Tarih: 20.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/726 E.  ,  2023/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/11 E., 2022/4416 K.

DAVA TARİHİ : 09.11.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 29. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/786 E., 2021/809 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık bünyesinde 52 nci Bakım Fabrika Müdürlüğü/... işyerinde çalıştığını, işyerinin ... şehir merkezine 25 km mesafede bulunduğunu, işyerinde 2012 yılından itibaren servis hizmetinde güvenlik gerekçesiyle aksamalar yaşandığını ve davacının toplu taşıma hizmeti kullandığını, 2012-2018 yılları arasında şehir merkezinden işyerine belediye otobüsü hizmeti olmadığından işveren tarafından Şoförler Odası rayiç bedeli olan 10,00 TL üzerinden ödeme yapıldığını, davalı işyerinin bulunduğu yere herhangi bir belediye otobüsü ya da ulaşım hizmeti sunulmadığını sadece Şoförler Odası tarafından ulaşım imkânı verildiğini, işverenin de bu hususu bildiğinden bu bedel üzerinden yol ücretlerini ödediğini, ancak 2018 yılında Belediye tarafından P1 kodlu aracın saat başı olmak üzere hizmete sunulduğunu ve belediye otobüsü imkânı olduğundan davalı Kurumun belediye rayiç bedeli üzerinden ücreti ödemeye başladığını, ancak Belediyenin tahsis ettiği P1 kodlu aracın da ikinci ... kadar kaldırılmış olduğunu, bu durumda öncesinde olduğu gibi Şoförler Odasının ... - ... hattı dışında ulaşım imkânı kalmadığını, davalı tarafın 2018 yılı öncesinde servis imkânı ve belediye otobüsü servisi olmadığında Şoförler Odası rayicinden ödemiş olmasına rağmen belediye otobüsünün kaldırılması sonrasında ... ulaşım imkânı olan Şoförler Odası rayici üzerinden değil Belediye rayici üzerinden ödeme yaptığını, ...-... arası mesafe için Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odasının belirlediği rayiç bedelin 14,00 TL olarak kararlaştırıldığını ileri sürerek eksik ödenen yol ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunarak işverenin işçiyi ikametgâhına kadar taşıma yükümlülüğünün bulunmadığını, servis hizmetinin verilmediği durumlarda işçilerin ikametgâhlarının işyerine uzaklığına göre ilgili belediye ile koordine edilmesi sonucunda tespit edilecek miktarda işe gidiş dönüş için belediye toplu taşıma biletleri veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartının verilebileceğini, bilet veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartı verilmemesi durumunda ise belediyenin rayici üzerinden bedelinin net olarak ödenebileceğini, ancak işyerince servis planlamasına dâhil edilen işçilerin servis hizmeti verildiği müddetçe bu haktan yararlanamayacağını, 52 nci Bakım Fabrika Müdürlüğü bünyesinde çalışan işçilerin 2012-2018 yılları arasında iddia ettikleri işyerine belediye otobüs hizmeti olmadığı ve ... Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası Başkanlığının belirlemiş olduğu rayiç bedeli olan 10,00 TL tutarı üzerinden yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, 2012-2018 yılları arasındaki ocak ve aralık aylarına ait ücret bordrolarında da görüleceği üzere herhangi bir servis yardımının yapılmadığını ve işveren vekilinin sağlamış olduğu servislerle ulaşımın sağlandığını, güvenlik nedeniyle servis hizmeti çıkarılamadığı dönemde ... Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası Başkanlığından gelen belgeye binaen ...-... arasındaki 25 km'lik yolun rayiç bedelinin 5,00 TL olduğunu, gidiş dönüş toplamda 10,00 TL olarak belirlendiğini ve servis ücretlerinin bu bedel üzerinden hesaplanarak yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıya ait ücret bordrolarının incelenmesinde 2019 ve 2020 yıllarında servis günü (fiilen çalışılan günler) için günlük 10,00 TL netin brütü üzerinden servis yardımı yapıldığı, ... Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası ise ...-... arası rayiçlerini 2018 yılı sonuna kadar gönderdiği, 2018 yılı rayici 5,00 TL olduğu, 12.05.2020 günlü yazıda ise rayicin 14,00 TL (gidiş geliş) olarak belirtildiği, 2019 yılı için rayiç bedelinin 6,00 TL olduğu, toplu ... sözleşmesi hükmünün işçilere ek maliyet yüklemeden işyerine gidiş gelişlerinin sağlanmasına yönelik olduğu, 2019 ve 2020 yılı için 14.09.2020 tarihine kadar 2019 yılı için günlük 2,00 TL, 2020 yılı için ise günlük 4,00 TL olmak üzere davacının fark yol yardımı alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacıya yol ücretinin toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre eksiksiz ödendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacıya yol ücretinin toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre eksiksiz ödendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı işyerinde uygulanmakta olan 26 ve 27. Dönem Toplu ... Sözleşmeleri'nin 74 üncü maddesinin (1) inci bendinin (b) alt bendinde yer alan "Servis hizmeti verilemediği durumlarda, işçilerin ikametgahlarının işyerine uzaklığına göre ilgili belediye ile koordine edilmesi sonucunda tespit edilecek miktarda işe gidiş ve dönüş için belediye toplu taşıma biletleri veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartı verilir. Bilet veya bu maksatla kullanılacak toplu taşıma kartı verilememesi durumunda belediyenin rayici üzerinden bedeli net olarak ödenir." hükmünde açıkça belirtildiği üzere davacıya Belediye rayici üzerinden bilet ücreti karşılığının ödendiğinin taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı, bu nedenle davacının daha fazla ulaşım ücreti/servis bedeli ödenmesi gerektiğine ilişkin talebinin toplu ... sözleşmesi hükmünde dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davalının güvenlik gerekçesiyle servis hizmeti sunamadığını, davacının fiilen Şoförler Odasının rayici üzerinden işyerine gidip geldiğini, belediye otobüs seferinin bulunmadığını, daha önce de Şoförler Odası rayici üzerinden ödeme yapıldığı hâlde otobüs seferinin kaldırılmasından sonra belediye otobüsü rayicine göre ödeme yapılmasının davacının fiili olarak karşıladığı yol giderini karşılamadığını, davacının evinden işine gidiş geliş maliyetine göre ödeme yapılması gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre davacıya yapılması gereken yol yardımı miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre davacıya yapılması gereken yol yardımı miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6250, Karar No: 2014/9452, Tarih: 29.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6250 E.  ,  2014/9452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde yer alan ... İl ... ... Müdürlüğü'nün 18.07.2013 tarih ve 8679 sayılı yazısı ekinde gönderilen veri cetvelinde üzümün (bağ) ortalama verimi 695,56 kg, ortalama satış fiyatı 2,9988 TL ortalama maliyeti 1091,61 TL olarak bildirildiği, yine dosya içerisinde yer alan 2012 yılı ... ili maliyet çizelgesi başlıklı tabloda ortalama verimi 2.753,33 kg, ortalama fiyatı 0,776 TL, ortalama maliyeti 1.061,91 TL olarak bildirilmiş olup verilerin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın bulunduğu ... İlinde bilirkişi tarafından münavebeye alınan üzümün (bağ) 2012 ve 2013 yılı itibariyle, kuru ve sulu şartlarda, dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin yukarıdaki çelişkiler giderilecek şekilde, ... ... il müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2427, Karar No: 2015/1370, Tarih: 19.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/2427 E.  ,  2015/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, .... Köyü çalışma alanında bulunan, 113 ada 7 parsel sayılı 9.708,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve ve tescil edilmiştir. Davacı ... çekişmeli taşınmazın bir bölümü hakkında tapu kaydına dayanarak tapu iptal tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişme konusu 113 ada 7 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi raporunda (B) harfiyle gösterilen 2.699,63 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece temyiz süresinin geçmesi nedeniyle temyiz talebinin reddine ilişkin verilen karar yine davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı ...'e 02.02.2012 tarihli hükmün tebliği "adres kapalı olduğundan, muhatabın ... gittiğini beyan eden komşusu....'a haber verilerek mahalle muhtarına yapıldığı" geri çevirme kararı sonrasında dosyaya getirtilen kolluk araştırmasına göre davalı ile komşusu olduğu söylenen ....'ın evi arasında 1500 metre mesafe olduğu ve komşu olmadıklarının belirlenmesi karşısında davalıya yapılan tebliğin usulüne uygun olmadığının ve tebliğin öğrenme tarihi ile başladığının kabulü gerekir. Hal böyle olunca; mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 05.06.2012 tarihli ek kararın bozulmak suretiyle ortadan kaldırılmasına,

2- Davalının asıl karar hakkındaki temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, dava konusu taşınmazın bir bölümünün davacının dayandığı tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Dava konusu 113 ada 7 parsel sayılı taşınmaz hakkında, davacı ... tarafından .... Kadastro Mahkemesinde tapu kaydına dayanarak tespit maliki ...'e karşı açtığı dava sonucu, Kadastro Mahkemesinin 2005/11-3 Esas ve Karar sayılı dava dosyası ile yapılan yargılama sonunda davacı ...'ın feragati nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ve hüküm temyiz edilmeksizin 31.08.2006 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı, hem aleyhine kesinleşen davada hem de eldeki davada aynı tapu kaydına dayanmıştır. Buna göre konusunu aynı taşınmazın oluşturduğu, tarafları ve sebebi aynı olan dava sonucu verilen Kadastro Mahkemesi'nin 2005/11-3 Esas ve Karar

sayılı kararının taraflar yönünden kesin hüküm oluşturduğu kuşkusuzdur. Hal böyle olunca mahkemece, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-i ve 115/2. maddesi uyarınca, olumsuz dava şartlarından olan kesin hüküm nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilmek suretiyle yazılı şekilde işin esasına girilerek hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının temyiz edene iadesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12282, Karar No: 2013/8153, Tarih: 16.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/12282 E.  ,  2013/8153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 1- Hırsızlık suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 141/1, 35/2, 53/1-3. maddeleri gereğince 9 ay hapis cezası ve hak yoksunluğu

2- Tehdit suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ve hak yoksunluğu

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanın aşamalarda alınan beyanlarında, aracının kapısını açık bırakarak ayrıldıktan sonra sanığın cep telefonunu aldığını görmesi üzerine peşinden koştuğunu, bunun üzerine sanığın elinde bulunan bıçakla üzerine gelerek birkaç defa salladığını ve “yaklaşma yoksa deşerim” diyerek tehdit ettiğini, kendisinin “telefonu geri vermesi halinde 20 TL. verebileceğini” söylemesi üzerine sanığın “bu paranın kendisini kurtarmayacağını” söyleyerek kaçmaya devam ettiğini, kendisinin yakındaki polislere durumu anlatması üzerine sanığın kolluk güçlerince yakalandığını söylemesi, sanık yakalandığında üzerinde yakınanın beyanlarında geçen bıçak ile yakınanın arabasından alınan cep telefonunun ele geçirildiğinin anlaşılması, dosya kapsamındaki diğer bilgi, belge ve deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK’nın 497/1; 5237 sayılı Yasanın 149/1-a maddesine uyan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1049, Karar No: 2013/1398, Tarih: 31.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/1049 E.  ,  2013/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 11/01/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı ..., davalı ...’in üniversitenin devamlı statüde görev yapan öğretim elemanı olduğunu, diğer davalı ... Vakfı’nın, ... tarafından “...” başlıklı hibe destekli projesi için başvuruda bulunduğunu, projenin hazırlanmasında görev alan davalı öğretim elemanının çalışması karşılığında kendisine ödeme yaptığını, 2547 sayılı Yükseköğrenim Kanunu’nun 36. maddesi uyarınca davalı profesörün tüm mesaisini üniversitede harcaması gerektiğini, ancak üniversite yönetim kurulunun iş birliğine karar verdiği kamu kuruluşlarında, kamu yararına hizmet güden kuruluşlarda çalışmalar yapabileceğini, çalışması karşılığı alınan ücretin üniversite döner sermayesine yatırılması gerektiğini, aynı kanunun 58. maddesinde döner sermayeye yatırılacak ücretin nasıl paylaştırılacağının belirli olduğunu, davalı ...’ın bu prosedüre aykırı olarak davalı profesörün çalışması karşılığı ücretini üniversite döner sermayesine yatırmayıp doğrudan diğer davalıya ödediğini beyanla her iki davalıdan üniversite döner sermayesine yatırılması gereken tutarın müştereken ve müteselsilen ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın süresinde açılmadığını, ödemelerin maliye bakanlığının gelir ve damga vergisi kesintisinden sonra ödeme yapılabileceği yönündeki uygun görüşü alındıktan sonra yapıldığını, ücretin telif niteliğinde kabul edilmesi gerektiğini, müşterek müteselsil sorumlulukları olmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, emsal nitelikteki tüm dosyaların bir bütün olarak değerlendirildiği açıklanarak, davalı öğretim elemanlarının Üniversite yönetim kurulu kararı ile yapılmış bir görevlendirmesi olmadığı, davalıya yapılan ödemenin telif hakkı kapsamında bulunduğu gerekçesi ile istem reddedilmiştir.