muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27512, Karar No: 2014/21456, Tarih: 31.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27512 E.  ,  2014/21456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanıklar hakkında; Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan vekilinin sanık ...'in beraatine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya kapsamında mevcut bağımsız bilirkişi raporunda, sanığın evinde ele geçirilen eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında olmadıklarının tespit edildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanığa atılı eylemin kanunda suç olarak tanımlanmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin sanık ...'in beraatine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Kolluk kuvvetlerince, sanık ...'in evinde, ekmek yapımında kullanılan yerde çuval içerisinde tarihi eser bulunduğu ihbarının alınması üzerine sanığa ait evin eskiden ahır olarak kullanılan ancak tadilatla ardiyeye çevrilen giriş kısmındaki ekmek yapmak için kullanılan yerde yapılan aramada, çuvalların altında ve çuvala sarılı vaziyette, bilirkişi raporuna göre 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığı belirlenen aslan başının ele geçirildiği, sanığın savunmasında, dava konusu eserden bilgisinin olmadığını, annesinin vefatı nedeniyle evine taziyeye gelenlerden birinin bu eseri bırakmış olabileceğini beyan ettiği, eşi olan tanık ...'in ise, taziye günü eve gelen komşularının ekmek yaptıkları yerde oturmaları için dava konusu aslan başını bahçenin temelinden getirdiğini, telaşla aslan başı olduğunu farketmediğini beyan ettiği, dosya kapsamında mevcut fotoğraflar incelendiğinde, aslan başının boyutları ve şekli gereği üzerinde oturmaya elverişli bir formda olmadığının görüldüğü, bu itibarla, sanık savunması ve tanık beyanlarının sanığı cezadan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılmakla, sanığın “bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçundan” mahkumiyeti yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanığın beraatine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10787, Karar No: 2013/9183, Tarih: 20.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/10787 E.  ,  2013/9183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 19/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu yazıda, " ... Otel'de 13 Toplantı" başlığı altında:

(.... davası heyetini görevden uzaklaştırma planını hazırlayan ... üyesi....'un...., ., .... gibi isimlerin bulunduğu ... Otel'deki toplantılara 13 kez katıldığı ortaya çıktı...Aralarında ..., .... ..., ....,.... ve ...'ın bulunduğu... sanıklarının '.... Otel Toplantıları' iddianameye yansımış, "bazı yüksek yargı üyelerinin" de katıldığı belirtilmişti...Bu isimlerden birisinin ....olduğu ve 13 toplantıya katıldığı belirlendi.Toplantılar, sanık....'ın "Darbe toplantılarına katılmaz olur muyum. Ama....'ye '.....'e gitmeyelim' diyorum" sözleriyle biliniyor... ...'daki kilitlenme, ... Otel Toplantıları'nı düzenleyen sanık ...'un .... savcılarına yaklaşımını da hatırlattı....'un, "Eskiden savcıyı çağırır ikaz ederdik. Başbakan gelse durduramazdı" dediği ortaya çıkmıştı......'da...,...'nın şehir yapılanması ... ve ....'ün de tutuklandığı .... Meçhul dosyalarına bakan savcıların görevden alınmasını istemesiyle gündeme gelen..., ... .. ... tarafından da .... cinayeti sanığı ....'ın öldürülmesi olayında suçlanmıştı... .... terör örgütü iddiasıyla başlatılan soruşturmayla ilgili hazırlanan iddianamede ...oplantıları'nın örgütün amaçları doğrultusunda yapıldığı anlatılmıştı...) ifadelerine yer verilmiştir.

Dava dilekçesinde, haber ile davacıya ağır isnat ve hakaretlerde bulunulduğu; davacıya yönelik sistemli bir kampanyanın yürütüldüğü; gerçek dışı ve abartılı yorumlar yapıldığı; izinsiz olarak davacının fotoğrafının kullanıldığı ileri sürülmüştür.

Cevap dilekçesinde, haberin kamuoyunun bilgisi dahilinde yapıldığı; görünür gerçekliğin bulunduğu ve hukuka uygun sınırlar içinde kalındığı savunulmuştur.

Mahkemece, yayın nedeniyle mahkumiyet kararı verildiği ve hukuka uygunluk sınırlarının aşıldığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu yazı nedeniyle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/902-2011/288 sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda, davalılardan ....'un hakaret eylemi sabit görülmüş, ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, yayın nedeniyle mahkumiyet kararı verildiği ve hukuka uygunluk sınırlarının aşıldığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu yazı nedeniyle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/902-2011/288 sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda, davalılardan ....'un hakaret eylemi sabit görülmüş, ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Sanık sıfatı ile yargılanan davalılardan ... hakkında CMK'nun 231. maddesi uygulanmış bulunmasına göre, BK'nun 53. maddesi anlamında bağlayıcı bir mahkumiyet kararından söz edilemez. Şu durumda, hukuka aykırılığın mahkemece takdir edilmesi gerekir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durumda halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının, kamuoyunda ... Davası olarak bilinen davada yargılanan kimi sanıklarla çekilmiş fotoğraflarına yer verilmek suretiyle basına yansıyan kararname krizi ve dava ile ilgili değerlendirme ve yorumlar yapıldığı; bu durumun görünür gerçekliğe uygun olduğu ve düşünsel bağlılığın da korunduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, çatışan yararlar dengesinin davacı aleyhine bozulmadığı ve davalılar yönünden hukuka uygunluk sebebinin gerçekleştiği benimsenmelidir. Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddi gerekir. Mahkemece, kısmen kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/05/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerel mahkemenin davacının kişilik haklarına saldırı oluştuğu yolundaki tespiti yerinde olup, şu aşamada hükmedilen manevi tazminat miktarını tartışmak mümkün olmadığından mahkeme kararının onanması gerektiği görüşündeyim. 20/05/2013
Yargıtay — Esas No: 2014/2905, Karar No: 2014/11155, Tarih: 23.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/2905 E.  ,  2014/11155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Belediye Başkanlığı ile davalı ... vd. aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.06.2012 günlü ve 2011/561-2012/316 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 09.09.2013 günlü ve 2013/9198-11095 sayılı ilama karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içinde bulunan ... Belediye Başkanlığının 23.01.2013 tarihli yazısında dava konusu taşınmaz için kadastro parseli denilmesine karşın taşınmazın tapu kaydında 18.10.1979 tarihli imar şerhi görülmektedir. Bu nedenle dava konusu (1142 ada 31 parsel) taşınmazın 17.06.2011 dava tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadığı, imar uygulaması görmüşse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği belediye imar ve tapu müdürlüklerinden sorularak dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki imar şerhiyle ilgili dayanak belgelerin tapu müdürlüğünden istenilmesinden,

2-Somut emsal alınan 5167 ada 100 parsel sayılı taşınmazın 28.04.2009 satış tarihi itibariyle mükelleflerince verilen emlak beyannamesinin belediye başkanlığından getirtilmesinden,

Sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14810, Karar No: 2010/9512, Tarih: 28.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14810 E.  ,  2010/9512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ...Ş avukatınca duruşmalı davacı ve davalı...vukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ..... ile davacı vekili avukat ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalı taraftan satın aldığı aracın park halindeyken yandığını, bu olayın aracın ayıplı olması nedeniyle meydana geldiğini ileri sürerek, aracın değiştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davalıların temyiz itirazlarının incelenmesinde: davacının, davalı taraftan satın aldığı aracın, 28.11.2007 tarihinde park halindeyken kendiliğinden yandığı dosyadaki delillerden anlaşılmış olup, davacı aracın ayıplı olduğunu belirterek, ayıpsız misliyle değiştirilmesi talepli bu davayı açmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yangının aracın elektrik sistemindeki kısa devre nedeniyle meydana geldiği belirtilmiştir. Davalılar; yangının kısa devre nedeniyle meydana gelmesi halinde sigortaların zarar göreceğini, oysa hükme esas alınan raporda sigortaların

sağlam olduğunun belirtildiğini; ayrıca yangın sırasında aracın camlarının içeri doğru sıçradığını oysa aracın içindeki bir arıza nedeniyle yanması halinde, patlayan aracın camlarının dışarı saçılması gerektiğini; aracın sağ tarafında az hasar bulunmasının da, yangının dış etkenli olduğunu gösterdiğini belirterek, rapora itiraz etmişlerdir. Ek rapor alınarak, bu itirazlar cevaplandırılmıştır. Hükme esas alınan rapor yetersizdir konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmalı ve bu itirazlar da cevaplandırılmalıdır. Yetersiz rapora dayanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına Bozulmasına, ikinci bette açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 750,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6571, Karar No: 2022/8823, Tarih: 17.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/6571 E.  ,  2022/8823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından dava açıldığı, “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, her takvim yılındaki düzenleme ve kullanma fiillerinin de ayrı suçları oluşturduğu hangi suçtan hüküm kurulduğu belirtilmeksizin tek hüküm kurulması yasaya aykırı,

2)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/67, Karar No: 2014/2333, Tarih: 11.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/67 E.  ,  2014/2333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 22.01.2013

No : 2011/91-2013/21

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanının reddine karar vermiştir

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10 ve 5510 Sayılı Kanun'un 86/9. maddeleridir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, davalı işveren nezdinde, 01.07.2006-25.12.2009 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitini istemiş, Mahkemece; tanık anlatımları ve toplanan deliller değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiş olup, yapılan araştırma ve inceleme, çalışmanın gerçekliği ile süresinin belirlenebilmesi için hüküm kurmaya yeterli ve elverişli bulunmamaktadır.

Mahkemece re'sen araştırma ilkesi gereği; iddia edilen çalışmanın başlangıç dönemini de kapsayacak şekilde ve re'sen seçilecek dönem bordro tanıkları ile aynı çevrede işyeri olan işveren ya da bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği ile iddia olunan çalışmanın gerçek ve fiili olup olmadığı nazara alınmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21192, Karar No: 2021/14609, Tarih: 20.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/21192 E.  ,  2021/14609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : Pamukkale Belediye Başkanlığı

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davalara katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davalarına katılan olarak kabulünün, katılan ... Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'ne bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca müşteki Denizli Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Müşteki Pamukkale Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar gören müşteki Pamukkale Belediye Başkanlığı'na, davaya katılma ve mağdur ile şikayetçiler için öngörülen haklardan yararlanma ve delil sunma imkanı sağlanmadan, yokluğunda karar verilerek CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, müşteki Pamukkale Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/1375, Karar No: 2003/2718, Tarih: 03.03.2003

9. Hukuk Dairesi 2003/1375 E., 2003/2718 K.

**9. Hukuk Dairesi 2003/1375 E., 2003/2718 K.**

**- KIDEM TAZMİNATI

- YÜZDE BEŞ MESAİ ÜCRETİ**- 5953 S. BASIN MESLEĞİNDE ÇALIŞANLARLA ÇALIŞTIRANLAR ARA... [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, kıdem tazminatı, izin, ikramiye, fazla çalışma ile fazla çalışma ücretinin %5 fazlasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmiş ise de, HUMK.nun 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacı tarafın aşağıdaki bendlerin dışında kalan temyiz itirazları yerinde bulunmamıştır.

2- Davacı Gazeteci savunma muhabirliğinde birlikte çalıştığı diğer bir dosyadaki davanın davacısı olan muhabirin davalı Gazete'nin Ankara Bürosunda haber kaynaklarına verilen bir yemekte konuşulanların üçüncü kişilere aktarılmayacağı güvencesi misafirlere verildiği halde dışarıya sızdırıldığı; bu durumun Gazetecilik Meslek ilkelerinin en önemlisi olan "haber kaynağının her koşulda gizli tutulması ilkesinin ihlal edildiği, olay nedeniyle anılan gazeteci yanında aynı haber kaynaklarına sahip kendisinin de rencide olduğu bu nedenle iş akdini 5953 sayılı Basın iş Kanununun 11. maddesi gereğince feshettiğinden söz ederek kıdem tazminatı, izin ücreti, ikramiye, fazla çalışma ücreti ve %5 fazlası isteklerinde bulunmuştur.

Mahkemece yıllık izin ücreti ve ikramiye alacağına hükmedilmiş, diğer istekler red edilmiş karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

5953 sayılı "Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında"ki Kanun (Basın iş Kanunu) temelde basında çalışanları korumak için çıkarılmıştır. Gerçekten de gazetecilerin toplumu bilgilendirme görevi büyük bir zahmet ve özveri gerektirir. Bazı ayrıcalıklı düzenlemelerin varlığına rağmen Basın iş Kanununun yeterli olmadığı, tam bir koruma sağlamadığı özellikle önemli ölçüde boşluklar taşıdığı düşüncesi gerek Yargıda gerek Öğretide paylaşılmaktadır.

Öte yandan Türkiye'de basının "kendi kendini kontroluna" ilişkin bir çok çalışmalar yapılmış, kurumlar oluşturulmuştur. Basın Konseyi ve Basın Meslek ilkeleri bu bağlamda ortaya çıkmıştır. Basın Meslek ilkelerinin 1.1. maddesine

göre "Gazeteci, kaynaklarının gizliliğini korur. Kaynağın kamuoyuna kişisel, siyasal, ekonomik vb. nedenlerle yanıltmayı amaçladığı haller bunun dışındadır". Bu ilke bir çok ülkelerin basın meslek ahlak yasalarında da yer almıştır.