muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25305, Karar No: 2018/3964, Tarih: 11.04.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/25305 E.  ,  2018/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kepçe operatörlüğü işi yapan ve şoför olarak çalışan sanığın, ticari mahiyette olan çekicinin deposuna akaryakıt yerine ikame edilmek üzere madeni yağ koyarken suçüstü yakalanması cihetiyle, olayın oluş şekli dikkate alındığında, akaryakıt yerine ikame edilen madeni yağın ticari amaca yönelik kullanıldığının kabulüyle eylemin sabit olduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumruriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18007, Karar No: 2015/14768, Tarih: 15.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/18007 E.  ,  2015/14768 K.**

**"İçtihat Metni"**

÷÷÷÷

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalıla.... ve diğeri aleyhine 18/11/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 13/06/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/12/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat.... ile karşı taraftan davalılar vekili Avukat ......geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davalılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine 15/12/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

....

-/-

-2-

2014/18007-2015/14768

KARŞI OY YAZISI

Dava basın yolu ile kişilik haklarına saldırı sebebiyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili tarafından; davalı gazetede ana sayfada "Eşlerimiz gay çıktı boşanmak istiyoruz" ve içeriğinde "Eşlerinden gizli yıllarca gay ilişki yaşadılar" başlığı ile yayımlanan dava konusu haberde, davacıların özel ve cinsel yaşamına ait doğru olmayan bilgilere yer verildiği, fotoğraflarının montajlı ve tanınacak şekilde kullanıldığı, böylelikle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu belirtilerek manevi tazminat talep edilmiştir.

Davalılar davaya konu haberin basın özgürlüğü sınırları içerisinde hazırlanmış güncel bir haber olduğunu, yayımlanmasında kamu yararı ve toplumsal ilgi bulunduğunu belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılar davaya konu haberin basın özgürlüğü sınırları içerisinde hazırlanmış güncel bir haber olduğunu, yayımlanmasında kamu yararı ve toplumsal ilgi bulunduğunu belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Kanununun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Kanunu ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

-/-

-3-

2014/18007-2015/14768

-/-

-3-

2014/18007-2015/14768

Davaya konu haber tarihinde (09/06/2009) davacılardan ... ile boşandığı eşi arasındaki boşanma davası devam etmekte olup, dava 25/11/2009 tarihinde karara bağlanmıştır. Davalı tarafça boşanma davasının habere konu edildiği belirtilmesine rağmen haber içeriğinde bu davadan çok dosyamız davacıları arasında olduğu iddia edilen ilişki davacılar için "gay" ifadesi kullanılmak suretiyle haber yapılmıştır.

Davacılardan ...'ın eski eşi tarafından boşanma sebebi olarak gösterilen husus öne çıkartılarak ve davacıların yalnızca gözlerinin bandajlı olduğu fotoğraf kullanılmak suretiyle yapılan haber, Aksaray gibi küçük bir çevrede yaşayan davacıların kişilik haklarına zarar verici niteliktedir. Davacılar toplumda tanınmış kişiler olmadığından bunlardan birisi hakkındaki boşanma davasının bu şekilde haber konusu yapılmasında kamu yararı bulunduğundan da söz edilemez.

Bu nedenlerle; dava konusu yayım ile davacıların kişilik haklarına hukuka aykırı biçimde zarar verildiğinin kabulü ile uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi düşüncesinde olduğumuzdan davanın reddine ilişkin kararı onayan Dairemiz sayın çoğunluğunun görüşüne ve kararına katılmıyoruz. 15/12/2015
Yargıtay — Esas No: 2015/8577, Karar No: 2018/1633, Tarih: 21.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/8577 E.  ,  2018/1633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın tüm aşamalarda hırsızlık suçunu işlemediğini, uzaktan tanıdığı hakkında beraat kararı verilen ... ... ve fotoğraf üzerinden teşhis ettiği ... isimli şahsın kendisine olay günü suça konu kabloları sattıklarını savunduğu, tanık ...’ün de olay günü evlerine gelen 18 yaşlarındaki iki çocuğun eşini sorduklarını söyleyerek sanık beyanını doğruladığı, olayı gören herhangi bir tanık olmadığı, sanığın savunmasının aksine yüklenen hırsızlık suçunu işlediğine ilişkin hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtların elde edilemediği, ancak olay tarihinde suça konu kabloları satın aldığına dair savunması doğrultusunda herhangi bir belge sunamadığı ve Cumhuriyet savcılığında müdafii huzurunda alınan savunmasında bahsi geçen kabloların hırsızlık malı olabileceğinden şüphelendiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturacağı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) İnşaatı devam etmekte olan İsmail Erez İlköğretim Okulunun bahçesi içinde bulunan müteahhitlik yapan müştekiye ait çadırın kapısındaki asma kilidin kırılması suretiyle suça konu kabloların çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; inşaat malzemelerinin henüz kamu hizmetine tahsis edilmediği gözetilmeden TCK'nın 142/1-b maddesine göre hüküm kurulması gerekirken aynı Yasanın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması,

b) İddianame ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK'nın 165/1. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı ve bu suçun da hırsızlık suçuna dönüşemeyeceği gözetilmeden, sanığa ek savunma verilmesi ile yetinilerek yazılı şekilde TCK’nın 142/1-a maddesi uyarınca hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2105, Karar No: 2018/8302, Tarih: 18.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2105 E.  ,  2018/8302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-f. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 321 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın fazla olduğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2653, Karar No: 2023/6015, Tarih: 07.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2653 E.  ,  2023/6015 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1742 E., 2023/4 K.

...

...

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/33 E., 2022/306 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve kadının ortak ikametgaha aile konutu şerhi konulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine, kadının aile konutu şerhi konulması talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin, psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, küçük düşürücü, aşağılayıcı sözler söylediğini, küfür ettiğini, olur olmaz şeylere sinirlendiğini, hem kadına hem de çocuklarına şiddet uyguladığını, en son olayda kadının şikayetçi olduğunu ve uzaklaştırma kararı aldığını, erkek eşin çalışmadığını, evinin geçimini sağlamadığını, sorumluluklarını yerine getirmediğini, kadına sevgi ve saygısının kalmadığını, evlilik birliğinin devamının mümkün olmadığını beyanla ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklardan ... için aylık 500,00 TL, ... için aylık 1.000,00 TL nafakaya, kadın yararına 1.000,00 TL nafakaya, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, davalı- davacı adına kayıtlı olan ortak konuta aile konutu şerhi konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; kadının, iddialarının asılsız ve gerçek dışı olduğunu, dava dilekçesinde belirtilenin aksine evine ve eşine bağlı bir baba olduğunu, sorumluluklarını yerine getirdiğini, kadının, sadakatsiz olduğunu, evde sürekli telefonla zaman geçirdiğini, kiminle görüştüğünü eşine söylemediğini, evin işleriyle ilgilenmediğini, küçük düşürücü sözler söylediğini, anneme gidiyorum diyerek sürekli evden gittiğini, müvekkilinin kadının çantasında başka bir erkeğe ait ehliyet ve vesikalık fotoğraf bulduğunu, çocuklarına yemek dahi yapmayarak sorumluluklarını yerine getirmediğini, kızı için aldığı bakım parasını kendi ihtiyaçlarına ve makyaj malzemelerine harcadığını, erkeğin akrabalarına saygı duymadığını, son 2 yıldır müvekkilinin kök ailesinin misafir olarak evlerine gelemediklerini, evlilik birliğinin sona ermesinde kadının tam kusurlu olduğunu iddia ederek; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine çocukların her biri yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda; kadının, erkek eşin ailesiyle görüşmek istememesinden dolayı devam eden bir geçimsizlik bulunduğu, ... isimli başka bir erkekle ilişkisi olduğuna dair dedikoduların çıkmasına sebebiyet verecek tutum ve davranışlar içerisine girdiği, bu konunun çevrede çokça konuşulduğu, telefon kayıtlarında da kadının dedikodularda adı geçen... isimli kişiyle olağandışı sıklıkta gece geç saatlere varacak şekilde görüşmeler yaparak eşinin güvenini sarstığı erkeğin ise; ayrılmalarına sebep olan son olayda; eve alkollü geldiği, evde yüksek sesle tartışma çıkarıp tabakları ve bazı eşyaları kırdığı, "ben köye gelmek istemeyen kadını taşımam, boşanalım gitsin,...ananı avradını sinkaf ederim" dediği, bu tartışmadan sonra koca hakkında uzaklaştırma tedbiri uygulandığı ve tarafların sonrasında bir araya gelmedikleri, tarafların eşit kusurlu davranışları nedeniyle, evlilik birliğinin devamı taraflardan beklenemeyecek şekilde temelinden sarsıldığı, ortak çocukların halen anne yanında kaldığı, alıştıkları ortam ve sosyal inceleme raporu birlikte dikkate alındığında, annenin ortak çocuklara daha iyi bakabileceği ve onları uygun bir ortamda yetiştirebileceği, velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu , boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olması nedeniyle maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşmadığı, kusuru daha ağır olmayan ve boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılan kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle; her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuklar ... ve...'nın velâyetlerinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocukların her biri yararına aylık 250,00 TL tedbir 500,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 350,00 TL tedbir ve 500,00 TL yoksulluk nafakasına, tarafların eşit kusurlu olması nedeniyle maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine kadının, ortak konuta aile konutu şerhi konulması talebi yönünden harcı yatırılmak suretiyle usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddialarını aynen tekrar ederek, yerel mahkemece verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, erkek eşin müvekkiline ve çocuklarına süregelen psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, müvekkili lehine tazminat taleplerinin reddinin haksız ve usule aykırı olduğunu belirterek; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakaların miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararında tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında eşit kusurlu olduğunun kabul edildiğini, ancak bu tespitin hatalı olduğunu, kadının davalı erkeği başka bir erkekle aldattığının kesin delillerle ortaya konduğunu, davacı- davalının bu kişiyle gece saatlerinde mesajlaştığı ve aramalar yaptığının kesin ve dosya içerisinde delil ile sabit olduğunu, ortada açık bir şekilde aldatma varken erkeğin katlanılmaz derecede olmayan ufak bazı kusurlarının öneminin olmadığını, kadının tam kusurlu olduğunu, Mahkemenin maddî, manevî tazminat talebinin reddine karar vermesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü ve reddedilen tazminat talepleri yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile; taraf vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; erkek eşin müvekkiline ve çocuklarına süregelen psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, müvekkili lehine tazminat taleplerinin reddinin haksız ve usule aykırı olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kadının tam kusurlu olduğunu, mahkemenin maddî, manevî tazminat talebinin reddine karar vermesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü ve reddedilen tazminat talepleri yönlerinden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kadının tam kusurlu olduğunu, mahkemenin maddî, manevî tazminat talebinin reddine karar vermesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü ve reddedilen tazminat talepleri yönlerinden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsılıp sarsılmadığı, sarsılmış ise kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, erkeğe yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının davasının kabulünün usul ve kanuna uygun olup olmadığı, tarafların tazminat taleplerinin reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...