muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/284, Karar No: 2017/6128, Tarih: 03.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/284 E.  ,  2017/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Belediyesi Başkanlığı ve davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Ucuzluk mahallesi 396 ada 30 parsel sayılı 6500 m² yüzölçümündeki taşınmaz, bağ vasfıyla ... mirasçıları adına tespit edilmiş, bilahare satış ve intikal yoluyla gerçek kişiler adına tescil edilmiştir.

Davacı vekili ve asli müdahil taşınmazın 29.01.2013 tarihinde ilân edilen ... kadastrosu sırasında ... sınırları içerisine alındığını ancak taşınmazın ... sayılan yerlerden olmadığını belirterek ... sınırları dışarısına çıkarılmasını talep etmişler, mahkemece davacı ... Belediye Başkanlığının davasının aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine, asli müdahil ...'ın davasının kabulüne, dava konusu ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevki, 396 ada 30 parsel numaralı taşınmazın ... oğlu 1967 doğumlu ..., ... oğlu 1958 doğumlu ..., muris ... oğlu 1938 doğumlu ... mirasçıları, muris ... kızı 1937 doğumlu ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar kesinleştiğinde dosyanın kül halinde ... Tapu Müdürlüğüne devrine karar verilmiş, hüküm davacı ... Belediye Başkanlığı ve davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ... kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 28.03.1978 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosu çalışmaları ve 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp, 29.01.2013 tarihinde ilân edilen ... kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

1) Davacı ... Belediye Başkanlığının temyiz itirazları yönünden:

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre davacı ... Belediye Başkanlığının temyiz isteminin reddine,

2) Davalı ... Yönetiminin temyiz itirazları yönünden:

Davacı ... Belediye Başkanlığı tarafından 6831 sayılı Kanunun 11. maddesindeki 1 aylık süre içerisinde ... kadastrosuna itiraza ilişkin dava açılmış ise de çekişmeli taşınmazın tapu malikleri tarafından 1 aylık yasal süre geçtikten sonra kadastro mahkemesinde davaya aslî müdahil olarak katılma talebinde bulunulmuştur. Davacı ... Belediye Başkanlığının tapu maliki olmaması sebebiyle ... kadastrosuna itiraz davası açmakta aktif dava ehliyeti bulunmamadığı gibi 6831 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca hak sahibi olan tapu malikleri tarafından yine aynı maddedeki 1 aylık yasal süre içerisinde açılmış bir ... kadastrosuna itiraz davası da bulunmamaktadır. Görev konusu kamu düzenine ilişikin olup yargılamanın her aşamasında gözetilmelidir.

O halde, mahkemece 6831 sayılı Kanunun 11. maddesindeki yasal süre geçtikten sonra açılan eldeki dava yönünden kadastro mahkemesinin görevli olmadığından bahisle 6100 sayılı Kanunun 114/1-c ve 115/2 maddeleri uyarınca davanın usûlden reddine ve talep halinde dava dosyasının görevli asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, davacı ... Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda ikinci bentde açıklanan nedenlerle, davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının iadesine 03/07/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6312, Karar No: 2010/2808, Tarih: 15.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6312 E.  ,  2010/2808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...aleyhine 17/12/2007 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince: dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Futbol hakemi, davalı ise ... Spor Kulübü Başkanıdır. ...spor’da yayımlanan açıklamasında, Türkiye Futbol Federasyonu ile ilgili eleştirilerini dile getiren davalı, davacı hakkında da dava konusu edilen bazı iddia ve suçlamalarda bulunmuştur. Davalının açıklamaları ... gazetesinin 30 Kasım 2007 günlü sayısının spor sayfasında da yayınlanmıştır.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu açıklamanın içeriği, tarafların konumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 10.00,00 YTL manevi tazminat fazadır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 5.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…10.000,00…” biçimindeki sayıların silinerek yerine “…5.000,00…" sayılarının yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Alınması gereken 270,00 YTL harç, peşin alınan 540.00 YTL harçtan indirilerek artık 270,00 YTL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 3 nolu bendinin tümden silinerek yerine 3 nolu bent olarak “3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin kabul ve ret oranları gözetilerek 10,00 YTL'si ile davacıdan peşin alınan 270,00 YTL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, artan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 4 ve 5 nolu bentlerinde yer alan “…1.200,00…” biçimindeki sayıların ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…600,00…” sayılarının yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13966, Karar No: 2015/19840, Tarih: 28.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/13966 E.  ,  2015/19840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İştirak Nafakasının Artırılması-Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişkinin Genişletilmesi-Nafakanın Kaldırılması-İştirak Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı babaya, dava dilekçesi ve ön inceleme duruşmasına çağrılmasına ilişkin davetiye " ... köyü" adresinde tebliğ edilmiş, davalı-karşı davacı ön inceleme duruşmasının yapıldığı gün olan 26.12.2013 tarihinde ... Nöbetçi Aile Mahkemesi aracılığı ile mazeret dilekçesi göndermiş ve adres değişikliğini de aynı dilekçede belirtmiş, ancak dosya numarasını yanlış bildirdiğinden bu dilekçe ön inceleme duruşmasından sonra tahkikat aşamasında 03.01.2014 tarihinde mahkemeye ulaşmıştır. Mahkemece ön inceleme duruşmasında davalı-karşı davacı babanın, duruşmaya katılmadığı ve kendisini vekil ile de temsil ettirmediğinden bahisle karşı dava işlemden kaldırılmış, duruşma zaptı ve tahkikata daveti içeren tebligatta yine "... köyü" adresinde "davalı-karşı davacı babanın, "abisine" tebliğ edilmiş, davalı-karşı davacının yokluğunda yargılama yapılarak dosya karara bağlanmıştır. Davalı-karşı davacı babanın adres değişikliğine ilişkin dilekçesi yargılama sırasında mahkemeye ulaştığına göre, mahkemece, davalı-karşı davacının yeni adresine tahkikat duruşmasına (HMK m. 147) davet için tebligat çıkartılması zorunludur. Bu eksiklik tamamlanmadan önceki usulsüz tebliğ ile yetinilmesi davalı-karşı davacının savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır (HMK. md. 27). Bu husus nazara alınmadan, davalı-karşı davacının yokluğunda hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.10.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/12616, Karar No: 2012/5797, Tarih: 11.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12616 E.  ,  2012/5797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/04/2009 tarih ve 2003/24-2009/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait iş yerinin davalı nezdinde sigortalı bulunduğunu, 01/09/2002 tarihinde iş yerinde meydana gelen yangında maddi zararının oluştuğunu, davalı sigorta şirketine başvurulduğu halde herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 50.000,00 TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesi ile talebini 72.302,93 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, aynı iş yerinde daha önce 02/08/2002 tarihinde bir yangının daha meydana geldiğini, yangın araştırma uzmanının olay yerini inceleyerek düzenlediği rapora göre sigortalı iş yerinde kasıtlı yangın çıkartıldığının belirlendiğini, yangının sigortalı tarafından kasıtlı olarak çıkartıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının sigortalanan iş yerinde meydana gelen 01/09/2002 günlü yangını davacının kasten çıkardığını ispatlayamadığı, bu sebeple gerçekleşen hasarı tazminle yükümlü olduğu, bilirkişi kurulunca saptanan hasar tutarının dosya içeriğine, genel şartların B.5 maddesine ve hayatın olağan akışına uygun bulunduğu gerekesiyle, davanın kısmen kabulü ile 26.150,00 TL'nin 25/10/2002 tarihinden itibaren avans oranları üzerinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17813, Karar No: 2018/5221, Tarih: 15.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17813 E.  ,  2018/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; fiilen kullandığı elektrik aboneliği nedeniyle davalı şirketin kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, PSH ve sayaç okuma bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100 TL'nin ödeme tarihlerinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı; davacı ile yapılan abonelik sözleşmesinde yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olarak belirlendiğini, 6100 sayılı HMK'nun 17. maddesi gereğince yetkili mahkemelerin ... Mahkemeleri olduğunu savunarak, yetkisizlik kararı verilmesini istemiştir.Mahkemece; taraflar arasındaki abone sözleşmesinde ... mahkemelerinin yetkili kılındığı, HMK'nun 17. maddesi gereğince tacir olan taraflar arasındaki yetki sözleşmesinin kesin yetkili mahkemeyi belirlediği gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davaya konu elektrik aboneliğinin dava dışı ... adına kayıtlı olduğu, davacının dava dışı ...'dan aboneliğin tesis edildiği işyerini 04.01.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiralamış bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu durumda; fiili kullanıcı olan davacı tarafından açılan iş bu davada, dava dışı abone ile davalı şirket arasında yapılmış olan abonelik sözleşmesindeki yetki şartının uygulama yeri bulunmamaktadır.Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Kabule göre de; HMK'nun 331. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, yargılama giderlerine yetkisizlik kararından sonra yargılamaya devam eden mahkemece karar verileceği gözetilmeden, yetkisizlik kararıyla birlikte davacı aleyhine vekalet ücretine karar verilmiş olması da usul ve yasaya uygun değildir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HMUK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HMUK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3045, Karar No: 2013/27627, Tarih: 03.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3045 E.  ,  2013/27627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılanlar vekilinin Tacettin Kılıç adına yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sıfatı bulunmayan ve dosyaya sunulmuş vekaletnamesi bulunmayan Tacettin Kılıç vekilinin yaptığı temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

2-Sanık müdafii ve katılanlar ..., ..., ... ve ... vekilinin yaptığı temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın olay günü sevk ve idaresindeki ticari taksi ile 558. sokakta seyir halinde iken, meskun mahal içinde kalan olay yeri kontrolsüz kavşaktan 574. sokağa sağa dönüş yaparken aracının sol arka kısmından 574. sokak üzerinde seyir halinde bulunan ölen ...'ın sevk ve idaresindeki ticari taksi ile çarpışması sonucu meydana gelen ölümlü olayda keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda belirlenen kusur durumunun oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu, esasen kusur belirlemesinin de bizzat hakimin yetki ve görevi kapsamında bulunduğu anlaşılmakla tebliğnamede kusur yönünden yeni bir inceleme yapılmasını öneren bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine katılanlar vekilinin ise eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5564, Karar No: 2018/4596, Tarih: 10.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5564 E.  ,  2018/4596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... Gülmez tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, 01.06.2001 ila 30.09.2008 tarihleri arası tahakkuk ettirilen ... güvenlik destek prim borcunun tahsili için kurum tarafından başlatılan icra takibine itiraz üzerine açılan itirazın iptali icra inkar tazminatı istemli davada mahkemece 5510 sayılı Kanunun 96. maddesi kapsamında değerlendirme yapılarak hüküm tesisi yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır. Davacının ... güvenlik destek primi sorumlusu olduğu uyuşmazlık konusu değildir.

Dava konusu pirim alacağı olduğundan davalı yasal süre içinde zamanaşımı defini ileri sürmüş olduğundan bu hususta 506 sayılı Kanunun 80. maddesinde 3917 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda zamanaşımı süresi bakımından, 3917 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihinden önceye ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden Kurumun alacak hakkı, Borçlar Kanununun 125. maddesinde öngörülen on yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, zamanaşımının başlangıç tarihi, anılan Kanunun 128. maddesi hükmü gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ile durmasına ilişkin 132. ve ardından gelen maddelerindeki düzenlemeler de burada uygulama alanı bulmaktadır. 08.12.1993 tarihi ve sonrasına ilişkin prim ve gecikme zammı borcu yönünden ise, 6183 sayılı Kanunun “Tahsil zamanaşımı” başlığını taşıyan 102. ve ardından gelen maddeleri uygulanacaktır. Anılan madde hükmüne göre, zamanaşımı süresi beş yıl olup, zamanaşımı süresinin başlangıcı da, alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını izleyen yılbaşı olarak belirlenmiştir. 06.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı Kanun ile bu konuda yeniden bir düzenleme yapılarak 506 sayılı Kanunun 80. maddesinin beşinci fıkrasında değişiklik yapılıp, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanunun 51. maddesiyle birlikte 102. maddesinin de uygulanmayacağı hükme bağlanarak 3917 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki duruma dönülmüştür.

Diğer taraftan; 6183 sayılı Yasa'nın 103. maddesi ile tahsil zamanaşımını kesen sebepler düzenlenmiş olup; anılan düzenlemede; ''1. Ödeme, 2. Haciz tatbiki, 3. Cebren tahsil ve takip muameleleri sonucunda yapılan her çeşit tahsilat, 4. Ödeme emri tebliği, 5. Mal bildirimi, mal edinme ve mal artmalarının bildirilmesi, 6. Yukarıdaki 5 sırada gösterilen muamelelerden her hangi birinin kefile veya yabancı şahıs ve kurumlar mümessillerine tatbiki veya bunlar tarafından yapılması, 7. İhtilaflı amme alacaklarında kaza mercilerince bozma kararı verilmesi, 8. Amme alacağının teminata bağlanması, 9. kaza mercilerince icranın tehirine karar verilmesi, 10. İki amme idaresi arasında mevcut bir borç için alacaklı amme idaresi tarafından borçlu amme idaresine borcun ödenmesi için yazı ile müracaat edilmesi, 11. (Ek bent: 25/12/2003 - 5035 S.K./1. md.) Amme alacağının özel kanunlara göre ödenmek üzere müracaatta bulunulması ve/veya ödeme planına bağlanması."

Kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Zamanaşımının bir bozma kararı ile kesilmesi halinde zamanaşımı başlangıcı, yeni vade gününün rasladığı; amme alacağının teminata bağlanması veya icranın, kaza mercilerince durdurulması hallerinde, zamanaşımı başlangıcı teminatın kalktığı ve durma süresinin sona erdiği tarihin rastladığı; takvim yılını takip eden takvim yılının ilk günüdür.'' hükmü öngörülmektedir.Bu kapsamda zamaşımı süreleri dava konusu prim boçlarının dönemleri itibariyle değerlendirilmeli, zamanaşımına uğramayan borçların varlığının tespiti halinde, yukarıda belirtilen mevzuat kapsamında yapılacak değerlendirme ile varılacak sonuca göre hüküm tesisi gereklidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.5.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.