muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11885, Karar No: 2014/12833, Tarih: 25.06.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nın vefat eden ilk eşi ...'den dolayı yetim maaşı almakta olduğu, sonradan ... ile evlenmesi üzerine yetim maaşının kesildiği, bunun üzerine sanığın, yetim maaşı alabilmek için 22.08.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... ve hazine vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4539, Karar No: 2012/12110, Tarih: 07.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4539 E.  ,  2012/12110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ... vekilinin temyizine gelince;

Kamuya tahsisin bir bütün olması ve el atmanın da ana arter olan kısmından başlanmış olduğu gözetilerek,

Taşınmazın el atılmayan ancak imar planında yol, yeşil alan olan kısımlarının bedellerinin de davalı ... Belediye Başkanlığından tahsili gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davalı idarelerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde iadesine, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11880, Karar No: 2012/33163, Tarih: 28.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/11880 E.  ,  2012/33163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ,... hakkında Resmi Belgede Sahtecilik ve Dolandırıcılık ,Sanık ... hakkında Evrakta Sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanık ...'nün doğrudan gelir desteği almak amacı ile babası ... ...'ye ait nüfus kayıt örneğini diğer sanık ...'e vermesinden sonra , sanık ...'ın nüfus kayıt örneğindeki ölüm tarihini daksil ile silip 'sağ' kaşesi basmasına müteakip sanık ...'in bu belge ile birlikte, doğrudan gelir desteği başvurusunda bulunması şeklindeki eylemlerinde kullandıkları nüfus kayıt örneğinin niteliği itibariyle sanıkların eylemlerinin bir bütün olarak 765 sayılı TCK' nun 79. maddesi yollamasıyla aynı yasanın 504/7 maddesine uyan dolandırıcılık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla;

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçlarının gerektirdiği cezaların miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre, hesaplanan beş yıllık dava zamanaşımının sanıklarının sorgularının yapıldığı 14.07.2003, tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında gerçekleştiği,sanık ... yönünden, 27.09.2002 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’ un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’ un 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2151, Karar No: 2021/38, Tarih: 11.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/2151 E.  ,  2021/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 3.552,29 TL

maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak

davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/89 Esas - 2015/291 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 03/12/2014 - 27/03/2015 tarihleri arasında 114 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 28/11/2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 3.552,29 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin, hükmolunan manevi tazminat miktarının fazla olduğuna, bilirkişi incelemesi yaptırılmamasının ve herhangi bir işi olmayan ve maddi kayıplarına ilişkin hiçbir belge sunamayan davacının asgari ücretle çalıştığı varsayımıyla maddi tazminata hükmolunmasının usule, yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğuna ve haksız zenginleşme nedeni olduğuna, davacı hakkında uygulanan işlemlerin yasal kurallar gereğince yerine getirildiğine, davanın işlemi gerçekleştiren kamu görevlilerine ihbar edilmesi geretiğine, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin ve yargılama giderlerinin tamamının kamu üzerinde bırakılmasının yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğuna, idarenin sorumluluğunu gerektirecek bir hususu bulunmadığına ve sair nedenlere ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9343, Karar No: 2007/9602, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/9343 E.  ,  2007/9602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Davalılardan ... ...'ın Avukat ...'e vermiş olduğu vekaletnamenin varsa dosya içerisine konmasından, temin edilemezse gerekçeli kararın ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin adı geçene tebliğ edilerek cevap ve temyiz sürelerinin beklenmesinden,

2- Belediye Başkanlığından gelen yazıda dava konusu taşınmazın 19.4.1996 tarihinde onanan 1/25.000 ölçekli nazım imar planında kuzey çevre yolu üzerinde kaldığı belirtilmiş; ancak, taşınmazın etrafının meskun olup olmadığı ve belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı konusunda bir bilgi verilmemiştir. Bu sebeple, dava konusu taşınmazın belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17172, Karar No: 2014/27126, Tarih: 02.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/17172 E.  ,  2014/27126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2011/947-2013/215

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 05.08.2008 tarihinde kapıcı olarak çalışmaya başladığını, sigorta girişi yapılmadığı gibi eşi ile kira sözleşmesi imzalanarak hukuka aykırı olarak kira tahsil edildiğini, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın 05.07.2011 tarihinde yapılan kat malikleri toplantısında işverence feshedildiğini, işin başka bir kişiye verildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, alacakların zamanışımına uğradığını, davacının kapıcılık hizmeti vermediğini, Samsun Vezirköprü'den Ankara'ya sakat çocuklarının bakım ve tedavisi için geldiklerini, apartmanın kapıcı dairesinin boş olduğunu, ortak karar ile apartman giderlerinde kullanmak üzere 250,00 TL karşılığı kiraya verildiğini, apartman temizliğini yapması, altı gün akşam çöp alması ve iki gün apartman içini süpürmesi için 160,00 TL anlaşma yapıldığını; aynı apartmanda yer alan dükkanı kiralayarak yufka ve hamur işleri yapmak için temizlik işini kendisinin bıraktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kapıcı olarak 05.08.2008 - 05.07.2011 tarihleri arasında kısmi süreli olarak ayda altı gün çalıştığı, feshin haklı sebeple yapıldığının ispat edilemediği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne, diğer taleplerine ilişkin alacakları olduğu gerekçesiyle izin ve ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, iş sözleşmesinin sona erme hususu ihtilaflıdır

Somut olayda davacı iş sözleşmesinin davalı tarafından 05.07.2011 feshedildiğini ileri sürmüştür. Davalı taraf ise temizlik yaptığı apartmanın altında yer alan dükkanı davacının kiraladığını, yufka ve hamur işleri yapmak için apartman temizliğini kendisinin bıraktığını savunmuştur. Davacının eşi tarafından aynı apartmanda dükkan kiralandığına ilişkin kira kontratı, davacının ayrıldıktan sonra bazlama dükkanı açtığına ilişkin şahit beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde iş sözleşmesinin davacı tarafından sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Bu sebeple, kıdem ve ihbar tazminatının reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18878, Karar No: 2012/21846, Tarih: 15.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/18878 E.  ,  2012/21846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme, 2863 Sayılı Kanuna Muhalefet

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme ve 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılan vekili ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü vekilinin 2863 sayılı Kanundan kaynaklanan suçları temyize hakkı bulunduğunun kabulü ile yapılan incelemede:

Gerekçeli karar başlığına sanık ...'ın gözaltında kaldığı tarih ve sürenin yazılmaması mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, olay günü ölen ...'ın Bahçedere köyündeki evlerinin bir odasında banyo ve tuvalet için foseptik çukuru olarak kullanılmak üzere kazı yaptığı sırada, göçük meydana gelmesi sonucu toprak altında kalarak havasızlıktan hayatını kaybettiği, hazırlık aşamasında bu yerde define arandığını söyleyen... ve ...'nın mahkemede bu beyanlarını doğrulamadıkları, ölüme yol açan ve ölümle illiyet bağı bulunan son kazının yapıldığı anlarda ölen ...'ın tamamen toprak altında kalmasından sonra sanık ... ve sanık ...'in yarı beline kadar toprağa gömüldüğü gözetildiğinde... ile ...'in birlikte kazı yapıyor olması halinde her ikisinin birden gömülmesi gerektiği, sanıklar ... ve ...in savunmalarında belirttikleri gibi...'ın toprak altında kalmasından sonra olaya müdahale ederek yardım etmek istediklerinde meydana gelen ikinci göçükte kısmen toprak altında kaldıkları, ölüme yol açan kazı fiiline katılmadıkları, ayrıca, olay yerinde inşaatçı bilirkişi ile keşif yapılarak sanıkların kazı fiiline katılmış olmaları halinde yeterli teknik güvenlik önlemleri alınmaması nedeniyle kusurlu oldukları yönünde rapor da alındığı, 5237 sayılı TCK'da kusur tespitinin bizzat hakimin yetkisi ve görevi kapsamında bulunduğu ve mahkemece yapılan değerlendirmede bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından çukurun ne amaçla kazıldığının ve meydana gelen netice açısından sanıkların kusur durumunun belirlenmesi amacıyla uzman bilirkişilerden rapor alınması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin sanıkların izinsiz define araştırmak suçundan cezalandırılmaları gerektiğine, üst Cumhuriyet savcısının tanık beyanlarına itibar edilmediğine, eksik inceleme yapıldığına, sanıkların kusurlu olduklarına ve cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3044, Karar No: 2014/17443, Tarih: 18.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3044 E.  ,  2014/17443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2008/329-2012/618

Davacı A.. C.. vekili Avukat T.. P.. tarafından, davalı K.. A... aleyhine 17/07/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- a) Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulü ile tazminat ödenmesine ve kararın Türkiye çapında yayın yapan bir gazetede bir kez yayımlanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Bugün Gazetesi'nin 27/07/2007 tarihli sayısında ''Bilirkişi skandalı'' başlığı ve bu başlık altında kutucuk içinde ''Ajanlıkla Suçlanmışlardı'' biçiminde verilen haberlerde kendisi hakkında gerçekdışı ifadelere yer verildiğini, bir gün önce başka bir gazetede yayımlanan habere dayanılsa da bu habere gerçeğe aykırı eklemeler yapıldığını, haber nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat istemiştir.

Davalı, dava konusu haberin gerçek olup kamu yararı içerdiğini belirterek istemin reddedilmesini savunmuştur.

Dosya kapsamından, yayım tarihinin 27/07/2007 olduğu ve olay üzerinden birkaç yıldan fazla süre geçtiği anlaşılmıştır. Mahkemece, davalının eylemine ilişkin manevi tazminata karar verildiğine göre, olay üzerinden uzunca bir zaman geçtiği de nazara alındığında, bunun ayrıca Türkiye çapında bir gazetede ilan edilmesinin bir yararının kalmadığı anlaşıldığından, kararın ilan edilmesine hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Dosya kapsamından, yayım tarihinin 27/07/2007 olduğu ve olay üzerinden birkaç yıldan fazla süre geçtiği anlaşılmıştır. Mahkemece, davalının eylemine ilişkin manevi tazminata karar verildiğine göre, olay üzerinden uzunca bir zaman geçtiği de nazara alındığında, bunun ayrıca Türkiye çapında bir gazetede ilan edilmesinin bir yararının kalmadığı anlaşıldığından, kararın ilan edilmesine hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b) Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

AİHM kararlarında da, ifade özgürlüğünü ilgilendiren bu tür davalarda hükmedilecek tazmiantın saldırı ile makul bir orantılılık göstermesi gerektiğini belirtmiştir. Saldırı ile makul bir orantılılık göstermeyen tazminat kararlarının AİHS' nin 10. maddesine yönelik müdahale oluşturabileceğini belirtmiştir. (AİHM 35839/97 Başvuru nolu Pakdemirli/Türkiye kararı)

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi ve haberin veriliş şekli ile yukarıda gösterilen ilkeler gözönünde tutulduğunda takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı için daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1490, Karar No: 2020/329, Tarih: 13.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/1490 E.  ,  2020/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 05/12/2018 gün ve 2018/2781 Esas, 2018/8647 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar ... ve ... vekili, dava dışı yüklenici ... Tur. İnş. Em. San. Ltd. Şti. ve davalı arsa malikleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan ... ili, ... ilçesi, 2793 parsel D blok 2 No'lu bağımsız bölümü müvekkillerinin yükleniciden temlik aldığını, bedelin ödendiğini ve taşınmazın teslim edildiğini, yüklenicinin tüm edimlerini yerine getirdiğini ileri sürerek bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili, davacılar ile arsa sahipleri arasında sözleşme bulunmadığını, yüklenicinin zorunlu dava arkadaşı olduğunu, yüklenicinin davaya dahil edilmeden eldeki davanın görülemeyeceğini, yüklenici şirketin 13.07.2007 günlü ve 10225 yevmiye sayılı Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ve bu sözleşmeye atfen düzenlenen 16.06.2009 günlü ve 5948 yevmiye sayılı tadil sözleşmesindeki hak ve alacaklarını ... Mimarlık Mühendislik İnş. Taah.Turizm Emlak Enerji Işık ve Ses Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti'ye temlik ettiğini, yüklenicinin edimlerini eksiksiz olarak yerine getirmediğini; yüklenicinin, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/664 Esas sayılı dosya ile arsa sahiplerine karşı bir kısım bağımsız bölümlerle ilgili olarak kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davası açtığını, eldeki davanın bu dava ile birleştirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.