muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26965, Karar No: 2018/23062, Tarih: 12.12.2018

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı kendisine mobbing uygulanması, ... primlerinin gerçeğe uygun yatırılmaması ve işçilik ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia etmiş ise de, hizmet döküm cetvelinin tetkikinde ... primlerinin gerçeğe uygun yatırıldığı, bilirkişi raporu ile de sabit olduğu üzere 306.42 TL izin ücreti ile 68.38 TL genel tatil ücreti alacaklarının dışında işçilik alacağının bulunmadığı, bu miktarların işçi açısından iş akdinin haklı fesih sebebi sayılamayacağı, mobbing olarak ileri sürülen hususların davacı tarafından ispat edilemediği, şirketteki çalıştığı yerin fiziki olarak değiştirilmesi gibi ispat edilen hususların ise şirketin işleyişi ile alınan tedbirler gereği olduğu, bunun bir mobbing olmadığı, dinlenen davacı tanığının davalı aleyhine davasının bulunduğu, dolayısıyla iş akdinin davacı tarafından haklı bir neden bulunmadan feshedildiği anlaşıldığından davacının kıdem tazminatı talep hakkının doğmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemece hüküm fıkrasında, yıllık izin ücretinin 206,42 TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 06/05/2015 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, 06/05/2010 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacı işçi, iş sözleşmesini 14/05/2014 tarihinde ödenmeyen ücretlerinden de söz ederek feshetmiş, fesih ihtarnamesinde ve açtığı davada dilekçesinde, ulusal bayram genel tatil ücreti de ödenmediğini ileri sürerek talepte bulunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı işçinin ulusal bayram genel tatil ücretine hak kazandığı tespit edildiğinden ihtarnamesindeki ücret talebi geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmeli ve davacının ödenmeyen ulusal bayram genel tatil ücreti sebebiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi uyarınca sözleşmesini haklı sebeple feshettiği sonucuna varılmalıdır. Mahkemece, dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, ulusal bayram genel tatil alacakları kabul edildiği halde aksine gerekçe ile kıdem tazminatı talebinin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2038, Karar No: 2016/10237, Tarih: 09.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/2038 E.  ,  2016/10237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini işçilik alacaklarının yasa ve sözleşemeye uygun hesap edilip ödenmemesi ve evlilik nedenleri ile haklı nedenle feshettiğini, davacının mesai başlangıcının saat 8.00 olduğunu ancak çıkış saatinin belli olmadığını saat 19-20-21.00-22:00'a kadar, cumartesi günleri de 16.00-16.30'a kadar çalıştığını, ayrıca milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının Mısır'da kurulan yeni bir fabrikada çalışmak amacıyla işten ayrıldığını, ancak fesih sebebi yaratarak haksız bir şekilde kıdem tazminatı ve diğer alacakları tahsil etmek istediğini, davacının yasa ve sözleşmeye uygun olarak tüm alacaklarının hesap edilip, kendisine ödendiğini, davacının müvekkil şirketten hiçbir alacağının bulunmadığı, haftanın 5 günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, giriş çıkışların 2007 yılından itibaren kayıt altına alındığını, tatil günlerinde çalışmadığını savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesini feshinin haklı olduğu, kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili fazla mesai yaptığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Bilirkişi raporunda davacıya ait işe giriş çıkışları gösterir puantaj kayıtlarına göre haftanın 5 günü ortalama 07:50-18:20 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile haftalık 47,5 saat çalıştığı ve 2,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili fazla mesai yaptığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Bilirkişi raporunda davacıya ait işe giriş çıkışları gösterir puantaj kayıtlarına göre haftanın 5 günü ortalama 07:50-18:20 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile haftalık 47,5 saat çalıştığı ve 2,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece bu hesap raporu benimsenmiş ise de, aynı işyerinde çalışan işçilerin açtığı ve dairemizce daha önce incelemesi yapılan dosyalarda davalı işyerinde çalışan işçiler tarafından işe ilişkin gönderilen elektronik postalardaki (maillerden) saatler de giriş çıkış kayıtlarının ve ayrıca davacı gibi mühendis olan bazı işçiler tarafından el yazısı ile tutulmuş giriş çıkışı gösteren çizelgelerin bulunduğu anlaşılmıştır. Tanık anlatımları, mailler ve elle tutulan çizelgeler ile işe giriş çıkışı gösteren kart basma kayıtları arasında bir çelişki bulunduğu açıktır. Bu nedenle mahkemece tanık beyanlarına yeniden başvurulmalı, mailller değerlendirilmeli ve işçilerin neden kendi aralarında işe giriş çıkışa ilişkin ayrı bir kayıt tuttukları araştırılmalı, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek fazla mesai talebi hakkında karar verilmelidir.

O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16588, Karar No: 2020/8553, Tarih: 10.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16588 E.  ,  2020/8553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İlk derece mahkemesince 22/11/2018 tarihli iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp, suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suç vasfının konut dokunulmazlığının ihlali olduğu ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, atılı suçun oluşmadığına, suça konu yerin iş yeri sıfatını haiz olmadığına, suça sürüklenen çocuğun kağıt toplamak için ilgili yere girdiğine yönelik beyanı dışında güvenlik kamerasında görülen kişinin suça sürüklenen çocuk olduğuna dair bir tespitin olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdura yönelik eylemi sebebiyle konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile hükmün ONANMASINA, 10/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3957, Karar No: 2011/3829, Tarih: 07.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/3957 E.  ,  2011/3829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İpek Gaz ve Yay. AŞ ve ... aleyhine 09/09/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, 09.08.2008 günlü Bugün gazetesinde “Perinçek Apo'nun uşaklığını yaptı” başlıklı yazıda yer alan iddiaların kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalı, yazıda yer verilen bilgilerin resmi belgelerden elde edildiğini, gerçek olan yazının hukuka uygun olduğunu ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, “uşak” sözcüğünün davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesi ile istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 15.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle gerekçesinde ve hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan "…15.000.-…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…3.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin tümden silinerek yerine 2 nolu bent olarak "2-Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 178,20 TL karar harcının davalıdan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına, davacıdan alınan 675,00 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 ve 4 nolu bentlerinde yer alan "...1.800.-..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...1.000,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan "…704,80 TL ilk masraf…" biçimindeki sayı ve sözcük dizisinin silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; aynı bentte yer alan “...768,80...” ve “...230,64...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…64,00…" ve “...3,34...”sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4963, Karar No: 2020/2529, Tarih: 22.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/4963 E.  ,  2020/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2540, Karar No: 2012/1478, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2540 E.  ,  2012/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ve bu suçlara fer'i iştirakten sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine ve her iki sanığın atılı diğer suçtan ayrı ayrı beraatlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.04.2006 gün ve 2005/142 Esas, 2006/182 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve oluşa uygun kabule göre, sanık ...'un eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarını oluşturduğu, sanık ...'in ise vasfı değişen bu suçlara fer'i iştirak şeklinde katıldığı, sanıkların eylemine uyan suçların 765 sayılı TCK.nun 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, beraat hükümleri yönünden sanıkların sorgusunun yapıldığı 24.06.2005 tarihinden, mahkûmiyet hükmü yönünden ise kararın verildiği 25.04.2006 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1967, Karar No: 2012/3161, Tarih: 05.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1967 E.  ,  2012/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tapuda davalı ... kayıtlı olan eski ... köyü, 1838 sayılı 494 m2 yüzölçümündeki parsel, 5304 sayılı Yasanın 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Yasanın, (5304 sayılı Yasanın 6. maddesi ile değişik) 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi hükmüne göre yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işleminde, ... ... mahallesi, ... mevkii 28151 ada 76 parsel sayısı, 500,18 m2 yüzölçümü ve yeni haritası ile malik hanesi “Tapu kütüğünde olduğu gibidir” şeklinde tesbit edilmiş, 3402 sayılı Yasanın 11. maddesine göre 06.10.2010 ilâ 04.11.2011 tarihleri arasında ilân edildiği tutanak arkasına yazılmıştır. Orman Yönetimi 26.10.2010 tarihinde, parselin yörede 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdit sınırları içinde bırakıldığını iddia ederek, tesbitin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece; çekişmeli parselin yenileme kadastrosunun yapıldığı, bu çalışmanın teknik çalışmalar ile sınırlı olduğu, yenileme kadastrosu nedeniyle tapu siciline geçmiş ya da geçmemiş mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı, yenilemede ilk kadastroda belirlenen sınırlara uyulacağı, tapudaki maliklerin intikal ve ifraz işlemine tâbi tutulmaksızın, olduğu gibi tapu siciline aktarılacağı gerekçesiyle davanın REDDİNE, dava konusu ... mahallesi 28151 ada 76 sayılı parselin 500,18 m2 olarak tapu kütüğüne aynen aktarılmasına, sınırların ve yüzölçümünün düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; 3402 sayılı Yasanın 22/2-a maddesi gereğince yapılan, kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ilişkindir.

Dosyadaki tapu kayıt örneğine göre, çekişmeli Duraliler köyü 1838 parsel sayılı 494 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tamamı, 11/11/1994 tarihinde tescil edilmiştir. Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/12/2008 tarih ve 2008/391 - 468 sayılı ilamı ile taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Dosyadaki tapu kayıt örneğine göre, çekişmeli Duraliler köyü 1838 parsel sayılı 494 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tamamı, 11/11/1994 tarihinde tescil edilmiştir. Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/12/2008 tarih ve 2008/391 - 468 sayılı ilamı ile taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra ilk tahdidin aplikasyonu ve sınırlandırması Yargıtay 2. Hukuk Dairesi Başkanın hakem sıfatıyla verdiği karar ile iptal edilen ormanların kadastrosu 1976 yılında yapılıp ekip çalışmaları 15.09.1976 tarihinde, itirazları inceleyen 7 numaralı Orman Kadastro Komisyonu işlemleri ise 09.12.1976 tarihinde ilân edilmiştir. 36 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca 1988 yılında aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılıp 15.06.1989 tarihinde ilân edilmiştir.

... köyü, Çifte ... mevkii, 1838 sayılı parsel 1990 yılında yapılıp 22.5.1991 ilâ 22.6.1991 tarihlerinde ilân edilen kadastroda, 494 m2 su basmanı ve arsa niteliğiyle, 1981 vergi beyanı ile öncesinin 1835 ilâ 1844 sayılı parseller ile bir bütün olduğundan söz edilerek, ... adına tesbitine Vakıfları Yönetiminin yaptığı itirazdan feragat etmesi nedeniyle, davanın reddine ilişkin kadastro mahkemesinin 20.01.1992 gün ve 1991/1167-873 sayılı kararının

kesinleşmesiyle tapuya kayıt edilmiş, Orman Yönetimi tarafından parselin orman sayılan yerlerden olduğu savıyla açılan davanın kısmen kabulüne, parselin bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 157 m2 bölümünün Teksarnıç Devlet ormanı sınırları içinde kaldığının belirlendiği gerekçesiyle, bu bölüm için açılan davanın kabulüne, bu bölümün tapu kaydının iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ilişkin ilişkin Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.12.2007 gün ve 2004/504 - 413 sayılı kararının Yargıtay denetiminden de geçtikten sonra kesinleşmesiyle 157 m2 yüzölçümündeki bölüm çekişmeli eski 1838 parselden ifraz edilerek 348 parsel sayısıyla, 157 m2 devlet ormanı niteliğiyle Hazine adına tescil edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda sözü edilen 31.12.2007 gün ve 2004/504 - 413 sayılı kararı kesinleştikten sonra yörede 26.06.2010 tarihinde 3402 sayılı Yasanın 22/2-a maddesine göre yapılan çalışmalarda, Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşen bu kararı dikkate alınmayarak 1838 parsele ilişkin 28151 ada 76 numarası ile tarla niteliğinde, malik hanesine yine tapu kütüğünde olduğu gibidir şeklinde belirtme yazılarak tutanak düzenlendiği, bu işlemin askı ilânı müddeti içinde, Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.12.2007 günlü kesinleşmiş kararı gözetilmeden, bu işlemin askı süresi içinde, parselin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı iddiasıyla Orman Yönetimi tarafından yeniden dava açıldığı, Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 31.12.2007 gün ve 2004/504 - 413 sayılı kesinleşmiş kararı infaz edilmekle, Orman Yönetimi tarafından açılan bu ikinci davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur. Ancak, dava konusu eski 1838 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olduğu belirlenen ve kesinleşen mahkeme kararı gereği ifrazen 3048 parsel sayısı ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilen 157 m2 yüzölçümündeki bölümünün 28151 adanın en son parsel sayısı ile ve tapu kütüğünde olduğu gibi devlet ormanı niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, tapu kütüğüne aynen aktarılmasına şeklinde hüküm kurulması doğru değil ise de, bu husus, hükmün bozulmasını ve yineden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenlerle, hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden tamamen çıkartılarak bunun yerine iki numaralı bent olarak "2- Çekişmeli ... ili, ... ilçesi, eski ... köyü 1838 sayılı parselden müfrez 337 m2 yüzölçümündeki arsa ve su basmanı nitelikli 3049 sayılı parselin, yeni ... mahallesi 28151 ada 76 parsel sayısı ve tapu kütüğünde olduğu gibi ... adına olduğu gibi tapu kütüğüne aktarılmasına, 1838 sayılı parselden müfrez 3048 sayılı parselin ise 157 m2 yüzölçümünde devlet ormanı niteliğiyle Hazine adına olan tapu kaydının 28151 adanın en son parsel sayısı ile tapu kütüğüne aktarılmasına," cümlesi yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.