muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26073, Karar No: 2013/23041, Tarih: 23.12.2013

Mahkemece, feshin haklı nedenle yapıldığının davalı tarafça ispatlanamadığı ve dinlenen tanık beyanı ile de davacının, davalı şirket tarafından fesih tarihinden sonra öncesinde beyan edildiği gibi başka işyerlerinde çalışması yönünde herhangi bir planlama yapılmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak dosya içeriğinde yer alan 19.11.2012 tarihli davalı şirket tarafından düzenlenen ihtarnamede, "31.12.2012 tarihinde KTÜ Tıp Fakültesi Farabi Hastanesi ile yapılan sözleşme biteceğinden işyerinin şirket yönünden kapanacağı, ....sözleşmenin 6.maddesine istinaden Trabzon ili başta olmak üzere diğer illerdeki Özel Güvenlik Hizmetleri işinde (seçme hakkı tarafınıza bırakılmıştır) görevlendirilmek üzere nakliniz yapılacaktır. Tüm bu nedenlerle yeni işyerinizin neresi olacağı konusunda planlama yapılacağından, ihtarnamenin tebliğinden itibaren 21.12.2012 tarihine kadar .... Trabzon şirket adresine yazılı olarak müracaat etmeniz ve müracaatına istinaden kendisine tebliğ edilecek yeni işyerinde 01.01.2013 tarihinde de işe başlamanız, 21.12.2012 tarihine kadar müracaat edilmemesi halinde 31.12.2012 tarihinde şirket tarafından tek taraflı olarak iş sözleşmesinin feshedileceğinin" ihtar edildiği görülmüştür. Bu ihtarname davacı tarafından itirazsız olarak imzalanmıştır.

Davacıya ait iş sözleşmesinin 6.maddesinde de " Personel, gerektiği takdirde işyeri içinde unvanı veya niteliği benzer yahut birbirine yakın başka işlerde veya muvafakat aranmaksızın geçici ve devamlı olarak işveren tarafındana görevlendirilebilir. Personel görülen işin niteliğinde benzerlik olması şartıyla personellerin işverene bağlı diğer şehir içindeki bir başka işyerine nakledilebilir" şeklinde düzenleme olduğu görülmüştür

Davacıya "...19.11.2012 tarihinde tebliğ edilen ihtar gereği 31.12.2012 tarihinde iş sözleşmesi ve KTÜ Tıp Fakültesi Farabi Hastanesi ile sözleşmenin biteceğinin bildirildiği, dolayısıyla işyerinin şirket yönünden kapandığı, iş sözleşmesinin 31.12.2011 tarihinde feshedildiği" bildirilmiştir.

Yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı, çıkarılan kişilere herhangi bir şekilde başka bir yerde çalışma için öneri götürülmediğini başka bir iş teklifi de yapılmadığını, duymadığını, fesih nedeninin işçi azaltılması olduğunu beyan etmiş iken aynı gün temyiz incelemesi yapılan bir kısmı dosyalarda ise davalı firma tarafından ihale döneminin bitmesinden önce kendilerine ihale dönemi bittikten sonra firmaya müracaat ederek firmanın başka yerdeki işlerinde çalıştırılacağının söylendiğini ancak işten çıkarmadan sonra firma yetkililerinin kesinlikle işten çıkarılanların firmanın başka işlerinde çalıştırılmaları yönünden herhangi bir beyanları olmadığını yani fesihten önce bu konuda söylediklerinin sözde kaldığını işten çıkartılan hiç kimseye yeni bir iş teklif edilmediğini beyan ettiği görülmüştür.

Davacı tanığının bu beyanlarına davacı vekili, itiraz etmemiştir. Aynı zamanda yargılama süresince dosyaya sunulan 19.11.2012 tarihli ihtarnameye yönelik de herhangi bir itirazda da bulunmamıştır.

Dolayısıyla davalı işveren tarafından ihale süresi biteceği için fesihten 1 ay kadar önce tebliğ ettiği ihtarname ile 21.12.2012 tarihine kadar yazılı müracaat edilerek yeni işyerinin belirlenmesi istenmiş ise de davacının itirazsız imzaladığı bu ihtarname uyarınca belirtilen tarihte ve fesihten önce işverene müracaat ederek yeni işyerinin belirlenmesi konusunda bir davranış sergilemediği, bu arada ihale süresinin sona erdiği ve ihaleyi bir başka şirketin aldığı, yeni ihalede işçi sayısının azaltılmış olduğundan içinde davacının da olduğu bazı işçilerin hastanede işe başlayamadığı olayda davalı işverenin feshin son çare olması ve ihale süresi sona eren alt işverenin kendi işçilerini başka işyerlerinde görevlendirmesi gereği olarak fesih öncesi Trabzon da işverenin başka işyerlerinde çalışması konusunda seçme hakkı kendisine tanınmak suretiyle yeni işyerinin belirlenmesi için gerekli olan bildirimde bulunmasına rağmen davacının süresi içinde işverene müracaat etmemiştir. Davacının müracaat etmemesi nedeniyle ve ihale süresinin de sona ermesi karşısında davalı işveren tarafından yazılı fesih bildirimin işçiye tebliğ edildiği, tebliğ edilen fesih bildiriminde 19.11.2012 tarihli ihtardan da bahsedildiği ve böylece işveren tarafından yapılan feshin geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından davanın reddi gerekir. Yazılı gerekçe ile davanın kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... Güvenlik AŞ. tarafından yapılan 30,00 TL posta giderinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalı şirkete iadesine, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6946, Karar No: 2023/7981, Tarih: 04.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6946 E.  ,  2023/7981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/62 E., 2015/250 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Suçun vasfında hataya düşüldüğüne ve şikayetin bulunmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''26/07/2013 tarihinde mağdur ... ile SSÇ ...'in organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiklerinin mağdurun ve SSÇ'nin beyanı ile sabit olduğu, bu cinsel ilişki neticesinde mağdur ...'in hamile kaldığına dair doktor raporu ile de bu hususun teyit edildiği, bu cinsel ilişkinin rıza dışında olduğuna dair bir delil bulunmadığı, SSÇ'nin 09/07/2014 tarihinde Cumhuriyet Savcısı önünde alınan beyanlarında mağdura yaşımız çok küçük dediğini beyan ettiği, bu hususun SSÇ tarafından mağdurun yaşının küçük olduğunun bilindiğini gösterdiği, SSÇ'nin mahkememizdeki savunmasında 3-4 yıldır mağduru tanıdığını, mağdura yaşımız küçük bir iki yıl sonra evlenelim dediğini, mağdur ile arasında birkez ilişki yaşandığını, o ilişkiden mağdurun hamile kaldığını, mağdurun 2013 yılında kendisine 15 yaşında olduğunu söylediğini, ...'in nüfusa geç kaydettirildiğini, yaşının nüfus kaydındakinden daha büyük olduğunu savunduğu, mağdur ...'in mahkememizde alınan 17/03/2015 tarihli beyanında okula gittiğinde diğer öğrenciler ile yaşıt olduğunu bildirdiği, mahkememizce mağdurun suç tarihinde kaç yaşında olduğunun belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu Başkanlığından rapor alındığı, 21 Kasım 2014 tarihli raporda mağdurun 26/07/2013 tarihinde 15 yaşını bitirmiş 16 yaş içerisinde olduğunun bildirildiği, mağdurun doğum tutanağının beyana göre düzenlenmiş olduğu, Adli Tıp Kurumunun düzenlediği raporda da belirtildiği üzere kemik yaşı değerlendirmesinin genetik, hormonal, coğrafik yaşam alanı, beslenme gibi etkenlerle değişiklik gösterebileceği, bu sebeple Adli Tıp Kurumunun mağdurun suç tarihinde 15 yaşından büyük olduğuna dair tesptinin kesin bir niteliğinin bulunmadığı, mağdurun annesi olan ... ...'ın 17/03/2015 tarihinde mahkememizde alınan beyanında ...'in 25/10/1999 tarihinde doğduğunu, 17 Ağustos 1999 depreminden sonra doğduğu için doğum tarihini kesin olarak bildiğini, tescil işlemini günü gününe yaptırdıklarını, mağdur ...'in Kırklareli Devlet Hastanesinde doğduğunu beyan ettiği, mağdur ...'in babası olan ...'ın da mağdurun 1999 doğumlu olduğundan ... olduğunu beyan ettiği, her ne kadar Kırklareli Devlet Hastanesinden mağdurun annesi ...'nın yaptığı doğuma dair evrak bulunamamış ise de mağdur ...'in annesinin mağdurun doğum tarihine ilişkin net beyanları gözetildiğinde doğum raporu bulunmasa bile mağdur ...'in yaşının nüfus kaydındakinden farklı olduğunun kabul edilemeyeceği, mağdur ...'i doğuran annenin beyanları yerine yaklaşık hesaplamalar içeren Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilemeyeceği, kaldı ki mağdurun annesi ...'nın sanıktan şikayetçi de olmadığı ve SSÇ aleyhine olan beyanlarının objektifliğinden şüphe etmek için bir sebep bulunmadığı, mağdurun fiziksel görüntüsünün nüfus kaydı ile uyumlu olduğunun mahkememizce de gözlemlenerek duruşma zaptına yazıldığı, mağdurun suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğunun sabit olduğu, SSÇ'nin mağdurun yaşını 15 'den büyük olarak bildiği şeklindeki savunmaya ise mağdur ..

...'nın sanıktan şikayetçi de olmadığı ve SSÇ aleyhine olan beyanlarının objektifliğinden şüphe etmek için bir sebep bulunmadığı, mağdurun fiziksel görüntüsünün nüfus kaydı ile uyumlu olduğunun mahkememizce de gözlemlenerek duruşma zaptına yazıldığı, mağdurun suç tarihinde 15 yaşından küçük olduğunun sabit olduğu, SSÇ'nin mağdurun yaşını 15 'den büyük olarak bildiği şeklindeki savunmaya ise mağdur ...'in fiziksel görüntüsünün nüfus kaydındaki yaşı ile uyumlu oluşu ve SSÇ'nin hazırlık aşamasındaki beyanları ile mağdurun 15 yaşından küçük olduğunu bildiğini ortaya koyması sebebiyle itibar edilemeyeceği anlaşıldığından, SSÇ'nin en başta sosyal inceleme raporu alınmayıp karar aşamasına gelindiğinde 18 yaşını bitirmiş olan SSÇ için sosyal inceleme raporu alınmasında artık fayda kalmadığı gözetilerek sosyal inceleme raporu alınmaksızın SSÇ'nin eylemini düzenleyen TCK.nun 103/2 maddesinin 6545 sayılı yasa ile değişik halinin alt sınırının 16 yıl hapis cezası oluşu, SSÇ'nin yaşı sebebiyle ceza indirildiğinde 10 yıl 8 ay hapis cezası alacağı, takdiri indirim yapıldığında 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası alacağı, bu sebeple 6545 sayılı yasa öncesi halin SSÇ'nin daha lehine olduğu belirlenerek SSÇ'nin eylemine uyan TCK.nun 103/2 maddesi uyarınca teşdit sebebi görülmediğinden alt sınırdan cezalandırılması, SSÇ'nin yaşı sebebiyle cezanın indirilmesi, SSÇ lehine takdiri indirim yapılması yönünde...'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ile zamanı, mağdure hakkında tanzim edilen adli tıp raporunda suç tarihi olan 26.07.2013 tarihinde on beş yaşını doldurmuş olduğu hususu nazara alındığında, mağdurenin suç tarihinde on beş - on sekiz yaş aralığında olduğu ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinde yer alan şikayete tabi reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu ve mağdurenin aşamalarda suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını belirttiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2014/62 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4774, Karar No: 2012/6200, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4774 E.  ,  2012/6200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ....köyü Yukarı mahalle (Keten ) mevkii 147 ada 16 parsel sayılı 4148,88 m2 yüzölçümündeki bahçe, Kasım 1999 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydı ile paylı olarak Hafize ve ..., 152 ada 1 sayılı parsel 5096 m2 yüzölçümündeki ahşap iki katlı ev, ahır, samanlık, fırın ve tarlası niteliğiyle, Kasım 1999 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydı ile yine Hafeze ve ..., 152 da 7 sayılı parsel sayılı 1402,77 m2 yüzölçmündeki bahçe niteliğindeki taşınmaz Ocak 2000 tarih ve 8 sıra numaralı tapu ile ... ve Hafize, 157 ada 1 sayılı 5914,58 m2 yüzölçmündeki taşınmaz ise tarla niteliğiyle ...ün zilyetliğinde olduğundan ve asliye hukuk mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesit edilmiştir. Asliye hukuk mahkemesinin 2006/2 esasına kayıtlı dosyada, davacılar ...ve ... tarafından davalılar ..., ... ve ...aleyhine açılan muris muvazası nedeniyle satış işleminin iptali ve tenkis davası, çekişmeli taşınmazlar için kadastro tespit tutanağı düzenlendiği gerekçesiyle kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli ... Mahalle (keten) mevkii 147 ada 16, 152 ada 1, 152 ada 7 sayılı parsellerin tesbit gibi Mehmet oğlu ..., 157 ada 1 sayılı parselin ise İsmail Özgür adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Asliye Hukuk Mahkemesinde taşınmazların aynına ilişkin ihtilaf bulunması nedeniyle çekişmeli parsellerin malikhaneleri açık olarak tesbit edildiğine ve parseller devlet ormanına sınır olduğuna göre, 3402 sayılı Yasanın 30/2.maddesindeki re'sen araştırma ilkesi gereğince, çekişmeli parsellerin devlet ormanı sayılan yerlerden olup olmadığı yöntemince araştırılmalı ve tarafların her birinin iddia ve savunması değerlendirilip, iddia ve savunmaların niçin kabul gördüğü veya red edildiği gerekçeleriyle birlikte açıklanmak suretiyle karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede daha önce orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece, bu hususta araştırma yapılmamıştır. Bu yerde orman kadastrosu yapılmışsa, kural olarak: bir yerin orman olup olmadığı, kesinleşmiş tahdit harita ve tutanaklarının uygulanmasıyla çözümlenir ise de, o yerde köy ya da belde sınırlarının tümünü kapsayan ve 4785 sayılı Yasa hükümleri uygulanarak

Dosya içeriğinden, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede daha önce orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece, bu hususta araştırma yapılmamıştır. Bu yerde orman kadastrosu yapılmışsa, kural olarak: bir yerin orman olup olmadığı, kesinleşmiş tahdit harita ve tutanaklarının uygulanmasıyla çözümlenir ise de, o yerde köy ya da belde sınırlarının tümünü kapsayan ve 4785 sayılı Yasa hükümleri uygulanarak

orman kadastrosunun yapılması halinde sağlıklı çözüme ulaştırır. Çünkü, 3116 sayılı Yasa sadece devlet ormanlarının kadastrosunun yapılması öngörülmüştür. Bu nedenle; 4785 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu kesinleşen tahdit harita ve tutanakları sınır dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukuki durumu saptanamayacağından, çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığının 4785 ve 5658 sayılı yasalar ile 05.11.2003 gün 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. maddesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 4785 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar hiçbir işleme lüzum olmaksızın devletleştirilmiştir. Devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iade koşulları yasada gösterilmiştir.

Mahkemece, öncelikle orman sınırlandırılması 4785 sayılı Yasa hükümleri nazara alınarak yapılmış ise, haritası uygulanmak suretiyle; sınırlandırma, 4785 sayılı Yasa hükümleri nazara alınmadan 3116 sayılı Yasaya göre yapılmış ve taşınmaz, tahdit sınırları dışında kalıyor ise veya sınırlandırma hiç yapılmamışsa, memleket haritası, eski hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip; önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek birorman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli yer ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, bu belgelerde taşınmazın ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli) ve oluşacak sonuç çerçevesinde, tenkis isteminin yenilik doğurucu bir hakka ilişkin olduğu bu nedenle bu istemle ilgili kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek, ortak murisin tapudan yaptığı satışlar ile tapu dışı satışlarda muris muvazası olup olmadığı irdelenerek karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 24.04.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7363, Karar No: 2015/32206, Tarih: 14.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/7363 E.  ,  2015/32206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/151460

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ayvacık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2013

NUMARASI : 2012/124, 2013/241

SANIK : N.. Ö..

SUÇ : Mala zarar verme

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın katılan ............ karşı eylemi nedeniyle verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanığın şikayetçi B.. Ç..’e karşı eylemi nedeniyle verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın şikayetçi Birol’un kiraladığı ve kullandığı ekili olmayan araziye hayvanlarını sokarak otları yedirdiği ve ezmek suretiyle zarar verdiğinin iddia ve kabul edildiği olayda; şikayetçinin arazinin ekilmediği dönemde hayvan sokmasına bir itirazının olmadığını ancak daha önce ekili olduğu dönemde hayvan sokarak ekinlerine zarar verdiğini beyan etmesi, 02/05/2012 tarihli tespit tutanağında tarlanın ekili olmadığı, çayır otunun olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın mahsul zamanı şikayetçi Birol’un arazisine hayvanlarını soktuğuna dair delil bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün kısmen isteme uygun kısman aykırı olarak BOZULMASINA, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/421, Karar No: 2014/3730, Tarih: 13.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/421 E.  ,  2014/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar Sihir Temizlik Ltd.Şti.ve İstek Servis AŞ.vekili ile ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar Sihir Temizlik Ltd.Şti.ve İstek Servis AŞ.vekili ile ... vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.