muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3126, Karar No: 2019/363, Tarih: 09.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/3126 E.  ,  2019/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükmü temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’nin 108 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki otları biçtiği iddia edilmiş ise de; yapılan keşifte suça konu ot biçme eyleminin ....Köyü 108 ada 6 parsel sayılı taşınmazdan yapıldığının tespit edilmesine göre, 6 numaralı parselin mülkiyetinin Maliye hazinesine ait olduğuna dair tapu kaydının dosya da mevcudiyeti karşısında, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği halde, hatalı değerlendirme ve yerinde olmayan gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3932, Karar No: 2010/6696, Tarih: 03.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/3932 E.  ,  2010/6696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 30/4/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 5/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Destekten yoksun kalma zararı belirlenirken, sigorta şirketince ödenen tazminat ve faizi hesaplanarak davacıların toplam destekten yoksun kalma zararından indirilmiş; her bir davacının zararı ayrıca gösterilmemiştir.

Sigorta şirketi tarafından davacıların miras paylarına göre ayrı ayrı hesaplanıp ödenen tazminatın, her bir davacı yararına hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından ayrı ayrı indirilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, tüm davacıların zararından toplam ödeme tutarının indirilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacılardan ...’ün diğer temyiz itirazına gelince; davacı eş ... eşinin ölümü nedeniyle 25.000,00 TL manevi tazminat istemiş, yerel mahkemece adı geçen davacı yararına 3.000,00 TL manevi tazminat takdir edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan

durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; ölenin adı geçen davacıya yakınlığı, davalının kusur oranı, olayın gelişim biçimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan ... yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle taraflar yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılardan ... yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 3/6/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9939, Karar No: 2021/2834, Tarih: 22.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9939 E.  ,  2021/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu faturaların 2007 takvim yılında en son Mart ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı, suç tarihinin 25/04/2007 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 22.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2368, Karar No: 2014/8747, Tarih: 03.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2368 E.  ,  2014/8747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması taraf vekilleri tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vekili Av. K..S..ve davalı vekili Av. Ö.. Ş.. geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalının Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 01.05.2000 tarihinde göreve başladığını, 22.03.2004 tarihinde bir süre part- time çalışma sistemine geçerek bu şekilde çalıştığını, 23.02.2006 tarihinden itibaren ise isteği üzerine full- time çalışma sistemine geçtiğini, hakkındaki şikayetler üzerine yapılan incelemede 25.06.2008 tarihinde Özel G.. Hastanesinde Ö.. E.. isimli hastayı muayene, tedavi ve ameliyat ederek, full- time çalışma sistemine aykırı davrandığını belirterek Haziran 2008- Aralık 2009 tarihleri arasında kendisine fazla ödenen 933.08 TL yan ödeme ve 58.625.50 TL döner sermaye ek ödeme olmak üzere toplam 59.558 TL'nin ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında; müfettiş raporunun eksik ve hatalı yoruma dayalı olduğunu, hastanın müvekkili tarafından ameliyat edildiğine ilişkin delil bulunmadığını, doğruluğu kabul edilse bile 19 aylık ödeme değil, en fazla o aya ait ödemenin talep edilebileceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda eylemin gerçekleştiği 25.06.2008 tarihinden Aralık 2009 tarihine dek toplam 59.558 TL yan ödeme ve döner sermaye ek ödemesini haksız aldığı gerekçe gösterilerek, 58.558 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü taraf vekilleri temyiz etmektedirler.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda; full-time sisteminde çalışmakta iken özel hastanede 25.06.2008 tarihinde bir ameliyat yapan davalının, bu çalışma sistemine aykırı davrandığı belirtilerek yersiz ödemelerin tahsili talep edilmiştir.

Davalının full- time çalışma sistemine geçmesine rağmen, part - time sistemine geçmek istediğine dair idareye herhangi bir başvuru yapmadan, 25.06.2008 tarihinde özel hastanede hasta ameliyat ederek fiilen part-time statüye geçmiş olduğu görülmektedir.

Somut olayda; full-time sisteminde çalışmakta iken özel hastanede 25.06.2008 tarihinde bir ameliyat yapan davalının, bu çalışma sistemine aykırı davrandığı belirtilerek yersiz ödemelerin tahsili talep edilmiştir.

Davalının full- time çalışma sistemine geçmesine rağmen, part - time sistemine geçmek istediğine dair idareye herhangi bir başvuru yapmadan, 25.06.2008 tarihinde özel hastanede hasta ameliyat ederek fiilen part-time statüye geçmiş olduğu görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporundaki davacıya, davaya konu edilen dönemde yapılan toplam ödemelerin 83.761.04 TL olduğu, 58.625.50 TL döner sermaye ödemesi ve 933.08 TL yan ödemenin iadesi gerektiği açıklanmıştır.

Ancak, bilirkişi raporunda, iadesi gereken tutar dışında kalan ödemelerin neye ilişkin olduğu konusunda Yargıtay denetimine uygun açıklık mevcut değildir.

Bu durum karşısında mahkemece, dava konusu dönemlerde davalıya ödenebilecek part -time döner sermaye ve yan ödeme tutarları konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak, bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra, davalıya part- time ödeme tutarları dışında kalan fazla ödemelerden sorumlu tutulması gözönüne alınarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9065, Karar No: 2015/7440, Tarih: 08.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/9065 E.  ,  2015/7440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu .. çalışma alanında bulunan 153 ada 40 parsel sayılı 5.464,12 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar... ve ... adına eşit paylarla tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve taksime dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tarafların taşınmaz başında hazır olmadıkları, tanık bildirmedikleri, taşınmaz başında yapılan keşif sonucunda taşınmazın aidiyetine ilişkin taraf ve tanık beyanı bulunmadığından, davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de; tarafların yokluğunda keşif yapılmış, keşif günü yerel bilirkişi ve taraf tanıklarına tebliğ edilmediği için savunma hakları kısıtlanmıştır. Keşif ara kararı verilirken dosya keşfe hazır hale getirilmeli ve dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra keşif ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, tanık, teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parasının ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul ve belirli bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları, tanıklara, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesine uygun ihtaratlı davetiye tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bu husustaki eksiklik giderildikten sonra dava konusu taşınmaz başında keşif yapılarak tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davanın kanıtlanamadığının kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11389, Karar No: 2010/10580, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/11389 E.  ,  2010/10580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, eksik işçilik bildirimi nedeniyle Kurumca tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davalı kurumca, eksik işçilik bildirimi nedeniyle davacı şirkete tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammının tahakkukuna ilişkin Kurum işleminin ve 138.254.24 TL prim tahakkukunun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece otel işyeriyle ilgili davanın kurumca yapılan resen prim tahakkukunun iptali olduğu, kurum genelge ve tebliğlerinde bunu ihaleli işler ile özel bina inşaatları olarak sınırlandırmış olduğu, 4958 sayılı Yasa ile getirilen yeni düzenleme çerçevesinde ise, 506 sayılı Yasanın 79. maddesinin 12. fıkrasına eklenen hükümle yasal nitelik kazandığı, 506 sayılı Yasanın 79 ve 130. maddelerinde gösterilen işyerleri arasında yani asgari işçilik miktarının tespit edileceği iş kolları arasında otel işletmeciliğinin olmadığı gerekçesiyle dava kabul edilmişse de, varılan bu sonuç usul ve yasaya uygun değildir.

Sigorta müfettişlerine işyerlerinde eksik işçilik bildiriminde bulunup bulunmadığını inceleme ve buna dayalı olarak kurumca re’sen ek prim tahakkuku yetkisini veren 4792 sayılı Kanunun 3917 sayılı Kanunla değişik 6. maddesi 04.10.2000 tarihli 616 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kaldırılmış, anılan Kararname Anayasa Mahkemesinin 31.10.2000 tarihli kararı ile iptal edilmiş, iptal hükmü 10.11.2001 tarihinde yürürlüğe girmiş, kararda öngörülen süre içinde yasal bir düzenleme yapılmamış ve hukuki bir boşluk doğmuştur.

Bu yönde, en son 4958 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu ile yapılan yasal düzenlemeyle aynı konu yeniden düzenlenerek anılan Kanunun bir yandan 9. maddesinde Sigorta Teftiş Kurulu Başkanlığına işin yürütümü için gerekli olan asgari işçilik miktarını saptama yetkisi tanınmış; aynı Kanunla 506 sayılı Kanunun 130. maddesine eklenen yeni fıkra ile “ işverenin Kuruma, emsaline, yapılan işin nitelik, kapsam ve kapasitesine göre işin yürütülmesi için gerekli olan sigortalı sayısının, çalışma süresinin veya prime esas kazanç tutarının altında bildirimde bulunduğunun Kurumca saptanması halinde, işin yürütülmesi için gerekli olan asgari işçilik miktarı, yapılan işin niteliği, bünyesinde kullanılan teknoloji, iş yerinin büyüklüğü, benzer işletmelerde çalıştırılan işçi sayısı, ilgili meslek ve kamu kuruluşlarının görüşü gibi unsurları dikkate alarak sigorta müfettişi tarafından tespit edilir.” hükmü getirilmiş, yine bu konu ile bağlantılı olarak 506 sayılı Kanunun 79. maddesine de yeni fıkra hükümleri eklenmiştir. Hal böyle olunca, her ne kadar 4958 sayılı Yasa'nın konuya ilişkin 9, 37 ve 49. maddelerinin yürürlük tarihi 6.8.2003 ise de; Kurumun re'sen prim tahakkuk işleminin yasal dayanağı hususunda oluşan bu hukuki boşluğun, anılan yasal düzenleme göz önünde bulundurularak doldurulması gereği açıktır.

Öte yandan davanın yasal dayanağını oluşturan uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesinin 13. bendinde "Sigorta müfettişi tarafından, Kuruma bildirilmediği tespit edilen asgari işçilik tutarı üzerinden Kurumca resen tahakkuk ettirilen sigorta primleri bu Kanunun 80 inci maddesi de nazara alınarak işverene tebliğ olunur. İşveren, tebliğ edilen prim borcuna karşı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde Kuruma itiraz edebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazın reddi halinde, işveren, kararın tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde yetkili iş mahkemesine başvurabilir. Mahkemeye başvurulması prim borcunun takip ve tahsilini durdurmaz." hükmü düzenlenmiştir.

Yapılacak iş; öncelikle davanın 506 sayılı Yasanın 79. maddesinde belirtilen süre içinde açılıp açılmadığını belirlemek, süresinde açılmış olduğunun anlaşılması halinde otel işletmesi işinin re’sen ek prim tahakkuku yapılabilecek işkollarından olduğunu kabul etmek, davanın esasına girmek, otel işinin emsaline, kış aylarındaki doluluk oranı, mevsimlik çalışıp çalışmadığı, nitelik, kapsam ve kapasitesine göre işin yürütülmesi için gerekli olan sigortalı sayısının, çalışma süresinin veya prime esas kazanç tutarının altında bildirimde bulunulup bulunulmadığı tespit ederek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, işin esasına girilmeden yazılı gerekçeyle istemin kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, işin esasına girilmeden yazılı gerekçeyle istemin kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5248, Karar No: 2007/7682, Tarih: 17.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/5248 E.  ,  2007/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itiraz ancak tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması halinde ve muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması durumunda gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren ve gün içinde icra mahkemesine bildirmesi ile mümkündür.

Somut olayda İİK.nun 89. maddesine göre çıkarılan 1. haciz ihbarnamesinin şikayetçi Kırıkkale Üniversitesi Vakfına 13.4.2006 tarihinde (adreste bulunan muhatabın muhasebecisi Resul Doluca imzasına) açıklaması ile yapıldığı görülmektedir. Şikayetçi tebligatın eşinin kalp ameliyatı nedeniyle İstanbul'da iken büro komşusu Resul Doluca'ya verildiğini belirtmiş, dilekçesine eklediği bu şahsın imzasını taşıyan belgede ise tebligatı alan kişinin, şikayetcinin büro komşusu olduğunun açıklandığı tesbit edilmiştir. Borçlu vekilinin mahkemeye verdiği itiraz dilekçesinde gecikmiş itiraz deyimini kullanması HUMK 76. maddesi uyarınca hukuki tavsifin hakime ait olması nedeniyle sonuca etkisi yoktur. Mahkemece borçlunun iddiası yönünde araştırma yapılıp tebliğ yapılan şahsın şikayetçinin memur veya müstahdemi olup olmadığı belirlenmeli değil ise komşuya yapılan tebligatın Tebligat Kanununun 17. maddesine göre usulsüz olduğu kabul edilmelidir. Bu hususlar açıklığa kavuşturulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/729, Karar No: 2013/17508, Tarih: 04.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/729 E.  ,  2013/17508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/11/2011 tarih ve 2010/434-2011/396 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04.10.2013 günü hazır bulunan davacılar vekili Av.... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacı ... ve davalının müvekkili şirketi münferiden temsile yetkili olduklarını, müvekkili şirketin ... Belediyesi’nce yapılan ihaleye katılarak 30.12.2004 tarihli encümen kararı ile 128.000,00 TL bedelle bir taşınmaz satın aldığını, davalının şirketin tek taşınmazını 13.05.2010 tarihinde üçüncü bir kişiye değerinin çok altında bir bedelle muvazaalı olarak sattığını, satıştan elde ettiği geliri de şirket hesabına aktarmadığını, satışa konu taşınmazın dava tarihi itibari ile değerinin 1.500.000,00 TL olduğunu, satın alan kişinin de iyiniyetli olmadığını, davalının eyleminin şirketi ve davacı diğer ortağı zarara uğrattığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile şimdilik 250.000,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkillerine ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın davacı şirketçe ihale edilmesinden sonra ihale bedelinin ödenmesinde sorun çıkınca müvekkilinin taşınmazı kendilerinden satın almak isteyen dava dışı... Mobilya Ltd. Şti. ile görüşerek 17.01.2005 tarihli harici sözleşme ile sattığını, bu sözleşmeye göre ihale bedeli dava dışı... Mobilya Ltd. Şti. tarafından ödendikten sonra taşınmazın bu şirkete devrinin kararlaştırıldığını, ihale bedelinin ödenmesi için müvekkili adına Türkiye Katılım Bankası A.Ş’den çekilen krediye dava dışı şirketin kefil olduğunu, bu kredinin tüm taksitlerinin dava dışı şirket tarafından ödendiğini, satış sözleşmesinden sonra taşınmazın zilyetliğinin de bu şirkete devredildiğini, ihale bedelinin davacı şirketin kazancıyla ödendiğini davacıların şirket defter ve kayıtları ile ispat etmesi gerektiğini, taşınmazın alındığı tarihler itibariyle şirket defterlerinde herhangi bir kayıt bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ihalenin

.../...

-2-