muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14392, Karar No: 2013/1528, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14392 E.  ,  2013/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...'nun bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.06.2012 gün ve 2010/233 Esas, 2012/160 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tâbi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün bulunmadığı ve 5271 sayılı CMK.nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanık müdafiin dilekçesi bu karar yönünden itiraz niteliğinde kabul edilip merciince değerlendirileceği gözetilerek, incelemenin sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerindeki haklarının tamamından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki haklarından yalnız "kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilmesine kadar" diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" yoksun bırakılması kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında nazara alınmasının mümkün olması nedeniyle hükümde "sanık hakkında TCK.nın 53/1, 2, 3. maddesinin uygulanmasına" şeklinde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu husustan bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3447, Karar No: 2017/2067, Tarih: 29.03.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/3447 E.  ,  2017/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 10. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği İzmir 8. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11.06.2012 tarih 2012/1318 karar sayılı kararında belirtilen, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/293, Karar No: 2021/1281, Tarih: 29.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/293 E.  ,  2021/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ereğli (Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21/11/2017 tarihinde verilen dilekçeyle meraya elatmanın önlenmesi ve kal talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/02/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalının Bulgurluk Mahallesi 469 parsel sayılı mera vasıflı taşınmazda yaklaşık 8887,43 m2'lik kısma duvar çekip ev yapmak suretiyle elattığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesini ve yapıların kal'ini istemiştir.

Davalı vekili; dava konusu yerin mera vasfını kaybettiğini, köy yerleşim alanı haline gelmiş bir araz parçası olduğunu, tüm köylüler tarafından halen kullanıldığını, Büyükşehir Yasası ile birlikte köylerin mahalle olduğunu ve mera vasfının kalktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne, davalının 469 parselde A harfli 8887,43 m2'lik kısma elatmanın önlenmesine, bu bölüm üzerinde yer alan ev ve duvarın kal'ine karar verilmiştir.

Hükme karşı davacı vekili ve davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi 23/05/2019 tarihli kararı ile, davalı vekilinin istinaf itirazlarının reddine, davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik istinaf itirazının kabulüne, hakkında istinaf başvurusunda bulunulan İlk Derece Mahkemesi Kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi hükmü gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 353/b-2 maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği; 359/2 maddesinde, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğuna yönelik hükümlere yer verilmiştir.

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu kanısına varırsa, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verir. (HMK. m. 353/b-1)

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu kanısına varırsa, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verir. (HMK. m. 353/b-1)

İstinaf mahkemesi ilk derece mahkemesi kararındaki maddi hataların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak (HMK. m. 360, m. 183) aynı kararı verir; yani istinaf başvurusunun esastan reddine karar verir (Karş:İYUK m. 45/3, c.2)

İstinaf mahkemesi, ilk derece mahkemesi kararının hukuka uygun bulmadığı takdirde, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verir. Bu halde, istinaf mahkemesi aşağıdaki kararları verebilir;

a) İlk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın esası hakkında yeniden karar verilmesi,

b) İlk derece mahkemesi kararının düzeltilmesi davanın esası hakkında karar verilmesi. (Prof. Dr. Baki Kuru, istinaf sistemine göre yazılmış Medeni Usul Hukuku, Ekim 2016, s.698)

Öte yandan, HMK'nın "Yargılama Giderlerinin Kapsamı" başlıklı 323. maddesinde, karar ve ilam harçları yargılama giderleri arasında sayılmış, "Yargılama Giderlerinden Sorumluluk" başlıklı 326. maddesinde, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununa ekli (I) sayılı tarifinin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinde tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı, Bölge Adliye Mahkemelerinin tasdik veya işin esasını hüküm altına aldığı kararları içinde bu oranda karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı Kanunun 16. madde düzenlemesi ile de temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28/09/2018 tarih, 2018/2 Esas, 2018/8 sayılı Kararının gerekçesinde ise; düzelterek onamanın yargılama giderlerinden olan onama harcı bakımından bozma kararı niteliğinde olması, aslında bozulması gereken bir kararın, bozma sebebinin yeniden yargılamayı gerektirmeyecek mahiyette görülmesi nedeniyle yasanın verdiği takdir yetkisine istinaden onanmasına karar verilmesi, bunun yanında onama kararlarında harç alınacağına yönelik yasal bir düzenleme bulunmaması karşısında, düzelterek onama kararlarında onama harcı alınmayacağı görüşü benimsenmiştir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Dava konusu kararda Bölge Adliye Mahkemesi tarafların istinaf talebini değerlendirerek, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin eksik ve hatalı hesaplandığını gerekçe yaparak, ilk derece mahkemesi kararını düzelterek yeniden hüküm kurmuştur. Ancak bu kararını ikiye ayırmış, ilk bölümde ilk derece mahkemesi gibi işin esasıyla ilgili hüküm oluşturarak davacının davasını kabul etmiş, vekalet ücretini düzeltmiş ve hüküm altına alınan miktar üzerinden nispi harcın davalıdan alınarak Hazineye ödenmesine karar verilmiştir. Hükmün ikinci bölümü ise "istinaf yargılaması" olarak isimlendirilmiş ve davalı tarafın istinaf talebinin kabul edilmediği gerekçesiyle, sanki ilk derece mahkemesi kararı doğru ve geçerliymiş gibi, başka bir ifadeyle ilk derece mahkemesi kararını tasdik etmiş gibi hükmün birinci bölümündeki karar ve ilam harcı miktarı kadar mükerrer olacak bir şekilde istinaf harcının davalıdan alınmasına karar vermiştir.

Bölge adliye mahkemesi ilk derece mahkemesi kararını Yargıtay gibi düzelterek onayamadığından, düzeltme işlemi ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp geçersiz hale getirildikten sonra ve yeniden hüküm tesisi suretiyle gerçekleştirildiğinden, ilk derece mahkemesi kararı tasdik edilmediği için istinaf harcına hükmedilmesi mümkün değildir.

Bölge Adliye Mahkemesi tasdik etmediği bir karar için istinaf harcı alamaz.

Taraflardan birisinin istinaf talebinin kabulü ile yeniden hüküm kurulması işlemi, aslında başlı başına bir istinaf yargılaması işlemidir. Bölge Adliye Mahkemesi bu aşamada işin esasıyla ilgili hüküm verdiğinden, hüküm altına alınan miktar üzerinden nispi harca hükmedilmeli ve ayrıca hükmün başka bir bölümünde istinaf yargılamasına yönelik mükerrer ve çelişkili hüküm kurulmamalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi bu kararıyla, hem ilk derece mahkemesi sıfatıyla hüküm altına aldığı miktar üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmetmekte, hem de ilk derece mahkemesi kararını doğru bularak tasdik etmiş gibi mükerrer harç almaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf yargılaması başlığı altında davalıdan mükerrer harç alınmasına karar verilmesi doğru olmadığından, mükerrer harç alınmasına dair fıkranın hükümden çıkartılarak kararın bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 23/05/2019 tarih, 2019/345 Esas, 2019/428 Karar sayılı ilamının hüküm kısmının "B" bendi altında yer alan "harç alınmasına" ilişkin 1. maddesinin hükümden tamamen çıkartılmasına, HMK'nın 370/2 maddesi gereğince Konya Bölge Adliye Hukuk Mahkemesi hükmünün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 29/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/978, Karar No: 2020/1291, Tarih: 25.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/978 E.  ,  2020/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı firmaların işçisinin İstanbul 15. İş Mahkemesinde işçilik alacaklarının tahsili amacıyla ... Temizlik Ltd. Şti. ve müvekkili aleyhine açtığı davanın kabul edildiğini, dava dışı alacaklı vekilinin Bakırköy 2.icra Müdürlüğünün 2014/11500 Esas sayılı dosyası ile ilamlı takip yoluna başvurulması üzerine, icra dosyasına toplam 10.886,89 TL ödendiğini, üniversitelerinin yemek, temizlik ve güvenlik gibi yardımcı işlerde ihalelerin davalı firmalar üzerinde bırakılmış olduğunu, İstanbul Üniversitesinin 4857 Sayılı Yasanın 2/8 ve 2/9 maddeleri gereği söz konusu borçtan sorumlu olmaması gerektiğini ileri sürerek toplam 10.886,89 TL’nin müteselsilen davalılarından tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri işçinin ücretlerinden davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalılar ile yapılan sözleşmeler kapsamında işçiye yapılan ödemeyi davalılardan talep edebileceği gerekçesiyle davalıların sorumluluklarını belirleyen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1- 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 427 maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19'ncu maddesiyle HUMK'na eklenen Ek-Madde 4' te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2016 yılı için 2.190,00 TL'dir. Davalılardan ...Ltd.Şti. ve...Ltd.Şti. vekillerince temyize konu yapılan miktarlar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından bu davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılardan ... Temizlik. Ltd.Şti. nin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan ... Temizlik Ltd.Şti vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılardan ... Temizlik. Ltd.Şti. nin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan ... Temizlik Ltd.Şti vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalılardan ...Ltd.Şti. ve Akdeniz ..Ltd.Şti. vekillerinin temyiz istemlerinin miktardan REDDİNE, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan ... Temizlik Ltd.Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme kararının ONANMASINA, davalılar...Tem. Gıda Elek. Mak. Servis Hizm. San. Tic. Ltd. Şti. ile ...End. Tem. Org. Tur İnş. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. peşin alınan harçların istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ... Tem. İnş. Gıda ve Kargo Dağ. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18801, Karar No: 2013/11601, Tarih: 08.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/18801 E.  ,  2013/11601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet, çeyiz ve kişisel eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili ile evlilik birliği içinde edinilen eşyaların ½ payının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın çeyiz, kişisel ve edinilmiş eşyalar yönünden reddine, ziynet eşyaları yönünden kısmen kabulüne,davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde tarafların 2009 yılında boşandıklarını,düğünde takılan takı ve paraların takı merasiminden sonra kayınvalidesi davalı ... tarafından muhafaza edilmek üzere alındığını ve talep edilmesine rağmen iade edilmediğini, düğün sonrasında müvekkilinde kalan takıların da evlilik birliğinin devamı sırasında davalı ... tarafından yeniden alınacağı vaadi ile bozdurulduğunu, müvekkilinin evden ayrılırken yanına hiçbir eşya almadığını belirterek, davalı ... tarafından el konulan ziynet eşyalarının iadesine, mümkün değilse buna tekabül edecek olan meblağın davalı ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline;diğer ziynet eşyaları, kişisel eşyalar ve çeyiz eşyalarının aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı halde bedelinin tahsiline ve edinilmiş malların tasfiyesi ile müvekkilin katkı payına tekabül eden ½’lik meblağın davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalılar vekili cevap dilekçesinde, davacının iddia ettiği kadar takı takılmadığını,düğünde takılan takıların müvekkili ...tarafından alınmadığını, davacı tarafından çeşitli zamanlarda müvekkilinden habersiz olarak bozdurulduğunu, 5 adet bilezikten 3 tanesinin tarafların sosyal güvencesi olmaması nedeniyle davacının rızası ile doğum masrafları için harcandığını, 2 tanesinin müvekkili askerde iken davacı tarafından bozdurularak harcandığını, takıların bir kısmının davacının rızası ile düğün borçlarının ödenmesi için bozdurulduğunu, davacının çeyiz ve kişisel eşyaları ile ve evlilik birliği içinde alınan ev eşyalarını götürdüğünü beyan ederek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Davalı ... yeminli beyanında ise düğünde takılan 12 tane çeyrek altın ile 1.100 TL nakit parayı davacının rızası ile borçları ve evin ihtiyaçları için harcadıklarını kabul etmiştir.

Davacı vekili tarafından müvekkiline takılan çeyrek altın ve paraların davalı ... tarafından teslim alınıp alınmadığı hususunda her iki davalıya da yemin teklif edilmiş, mahkemece, davalı ...’ın pasif husumet ehliyeti olmadığı gerekçesiyle yemin teklifi davalıya yöneltilmemiş ve bu davalı hakkında davanın reddine karar verilmiştir. Davacı düğünde takılan çeyrek altın ve paraların davalı ... tarafından teslim alınıp iade edilmediğini ileri sürdüğüne göre husumetin ...’a yöneltilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı tarafça davalı ...’a yemin teklif edildiğinden, bu davalıya da yemin yöneltilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Ayrıca, davalı ... savunmasında 3 adet bileziğin tarafların sosyal güvencesi olmaması nedeniyle davacının rızası ile doğum masrafları için bozdurulduğunu kabul etmiştir. Ancak bu ziynet eşyalarının davacının rızası ile bozdurulup geri verilmemek kaydı ile harcandığı hususu kanıtlamadığından davalı bu ziynetleri iade ve tazminle yükümlüdür.Bu nedenle üç adet bilezik yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; Mahkemece, 2.154 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hükmün gerekçesinde ise yemin beyanına göre davalı tarafından alındığı ancak tekrar iade edilmeyen ziynet eşyası ve paralar yönünden davanın kabulüne karar verildiği belirtilmiş ise de; Kabul edilen taleplerin denetime elverişli olacak şekilde hüküm fıkrasında tek tek açıklanıp, hangi kalemlere ilişkin olduğu belirtilmeden yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1395, Karar No: 2015/2409, Tarih: 23.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1395 E.  ,  2015/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/08/2014 tarih ve 2014/146-2014/146 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, aleyhine ihtiyati haciz talep olunan borçluların, müvekkili bankaya borçlu olduklarını, borçlarına karşılık 50.000,00 TL meblağlı bono türünde senedi düzenleyerek müvekkiline verdiklerini, senedin vadesi gelmiş olmasına rağmen, borcun ödenmediğini ileri sürerek, aleyhine ihtiyati haciz talep olunan borçluların, borçlarını karşılayacak miktarda malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda, ihtiyati haciz talep eden vekilince dosyaya ibraz edilen senetteki düzenlenme tarihi ve vade tarihi kısımlarının, diğer doldurulan kısımlara nazaran farklı kalemle yazılmış olduğunun çıplak gözle dahi anlaşıldığı, bu haliyle senedin TTK'da belirtilen zorunlu unsurları taşımadığından, kıymetli evrak vasfında olmadığı, senedin adi senet vasfında kabul edilerek talebin değerlendirilmesi halinde dahi, vade tarihi bakımından tereddüt doğduğundan muaccel bir borçtan bahsedilemeyeceği gibi vadesi gelmemiş borç bulunduğunun kabulünde dahi borçlunun taahhütlerinden kurtulmak maksadiyle mallarını gizlemeğe, kaçırmağa veya kendisi kaçmağa hazırlandığı yahut bu maksatla alacaklının haklarını ihlal eden hileli işlemlerde bulunduğuna dair yasal koşullardan herhangi birinin somut olayda bulunduğuna dair kanıt sunulmadığı gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Talep, İhtiyati haciz istemine ilişkindir.

Somut olayda, talep eden tüm yasal unsurlarını ihtiva eden bono türünde kıymetli evraka dayanmış olup, mahkemece, alacaklının dayandığı bu bononun düzenleme tarihi kısmında tahrifat olduğu ve bu sebeple kambiyo senedi vasfı taşımadığı değerlendirmesi yapılmıştır. Ancak, ihtiyati haczin dayanağı olan senette tahrifat bulunduğu iddiasının açılacak bir menfi tespit davasında değerlendirilebileceği, hal böyle iken; İİK'nın 257. maddesine göre ihtiyati hacze karar verilmesi gerekirken; mahkemece dayanak senedin sıhhatinin işbu davada inceleme konusu yapılarak, düzenleme tarihi kısmında tahrifat yapıldığı bu nedenle kambiyo senedi sayılamayacağı, senedin adi senet sayılması halinde dahi, vade tarihi bakımından tereddüt doğduğu bu sebeple alacağın henüz muaccel olmadığı ve vade tarihi gelmemiş alacak bakımından ihtiyati haciz koşullarının oluşmadığı gerekçeleriyle, talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati haciz talep eden-alacaklı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.