muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1153, Karar No: 2018/9663, Tarih: 25.12.2018

3- Taraflar arasında davacı annenin maddi tazminat alacağı noktasında da uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 22/06/2018 tarih 2016/5 E - 2018/6 sayılı kararında, ana ve/veya babanın çocuğunun haksız fiil ve veya akde aykırılık sonucu ölmesi nedeniyle açtığı destekten yoksun kalma tazminatı davalarında, destek ilişkisinin varlığının ispatı için SGK'dan gelir bağlanması şartının aranmayacağı, destekten yoksun kalma tazminatı davalarında çocukların ana ve/veya babaya destek olduklarının karine olarak kabulünün gerektiği kabul edilmiştir.

Destekten yoksun kalma tazminatı; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 53. maddesinin 3. bendinde düzenlenmiş olup, “Ölüm halinde ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların tazmini gerekmektedir”. Bu maddeye göre, haksız fiilin doğrudan doğruya muhatabı olmayan, ancak bu haksız fiil nedeniyle ortaya çıkan ölüm olayından zarar gören ya da ileride zarar görmesi güçlü olasılık içinde bulunan kimselere tazminat hakkı tanınmıştır.

İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesine göre; ''Destekten yoksun kalma tazminatının doğumu için destek ile tazminat talebinde bulunan kişi arasında bir destek ilişkisi bulunmalıdır. Burada bahsedilen destek ilişkisi hukuksal bir ilişkiyi değil, eylemli bir durumu hedef tutar. Destek ilişkisinin varlığında destek olunanın ihtiyaçlarının sürekli ve düzenli olarak karşılanması yer almaktadır. Burada ifade edilmek istenen süreklilik ve düzenlilik hali yardımın belirlenen zamanlarda ve belirli miktarlarda yapılması değil, eğer destek ölmeseydi yardımların devam edeceğine dair bir beklentinin bulunmasıdır. Eğer yardım devamlı destek saiki ile değil de, tek seferlik, geçici, düzensiz ya da gelişigüzel zamanlarda yapılıyor ve ileride yardımın devam edeceğine dair bir beklenti yaratmıyorsa , bu durumda desteğin sürekli ve düzenli olduğundan bahsetmek mümkün olmayacaktır".

Türk Borçlar Kanununun ilgili hükümlerinden anlaşıldığı üzere; destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan yardımdır. Bu tazminatın amacı, ölüm olayı olmasaydı ölenin yardımda bulunduğu kimselere yardımda bulunmaya devam edeceğinin düşünülmesi ve ölüm olayının bu süreci kesmesi sonucu destekten yararlanan kimselerin uğradıkları zararın peşin ve toptan şekilde tazmin edilmesi, bu kimselerin ölüm olayından önceki durumlarına kavuşturulmasıdır. Eş deyişle amaç; destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır.

Burada önemle üzerinde durulması gereken husus, sigortalının destek gücünün, ana ve/veya babanın destek ihtiyacı ile beklenilen destek şeklinin ve miktarının yaşam deneylerine uygun olması gereğidir.

Burada önemle üzerinde durulması gereken husus, sigortalının destek gücünün, ana ve/veya babanın destek ihtiyacı ile beklenilen destek şeklinin ve miktarının yaşam deneylerine uygun olması gereğidir.

Öte yandan; sigortalının iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle ölümü hâlinde ana ve/veya babaya ölüm geliri bağlanabilmesi için 5510 sayılı Kanunun 34/d maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olması gerekir. Bu maddeye göre; “Hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunması halinde her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirinin asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklarından hak kazanılan gelir ve aylıklar hariç olmak üzere gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması şartıyla ana ve babaya toplam % 25'i oranında; ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise artan hisseye bakılmaksızın yukarıdaki şartlarla toplam % 25'i, oranında aylık bağlanır”.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından iş kazası veya meslek hastalığı sonucu sigortalının ölümü nedeniyle gelir bağlanması halinde; yapılan ödemeler ve bağlanan gelirin Türk Borçlar Kanununun 55. maddesine göre Kurum tarafından rücu edilebilen kısmı belirlenen destekten yoksun kalma zararından indirilecektir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50. maddesi hükmüne göre; "Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır. Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler".

Türk Borçlar Kanununun 51. maddesine göre ise; "Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler".

Ana ve babaya ölüm geliri bağlanıp bağlanmaması, destek ilişkisinin varlığı yönünden olmasa da tazminatın belirlenmesi noktasında dikkate alınmalıdır. Zira asgari ücretin altında geliri bulunan ve Sosyal Güvenlik Kurumunca gelir bağlanan ana ve/veya babanın destek ihtiyacının bulunduğu ve ölen sigortalının maddi destekte bulunduğunun karine olarak kabulü gerektiği Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Kurumca gelir bağlanmayan davacı ana ve/veya babaya sigortalının fiili desteği kanıtlanmadan, sigortalının gelirinden bir bölümünün pay olarak ayrılacağının kabulü, ölenin desteğinden fiilen yararlanan eş ve çocukların destek zararlarının karşılanamaması sonucunu doğurur.

Kurumca gelir bağlanmayan davacı ana ve/veya babaya sigortalının fiili desteği kanıtlanmadan, sigortalının gelirinden bir bölümünün pay olarak ayrılacağının kabulü, ölenin desteğinden fiilen yararlanan eş ve çocukların destek zararlarının karşılanamaması sonucunu doğurur.

Bakım gücü-bakım ihtiyacı; bu konuda önemli olan, kimlerin yardımcı, kimlerin yardım gören olabilmeye elverişli oldukları değildir; somut olaylar ve belirli kişiler bakımından geleceğe uzanacak ve gelecekte dahi mümkün olabilecek biçimde kimlerin gerçekten yardımcı, kimlerin yardım gören olduklarıdır. Yardımcı (=destek) kavramı, bakım gücünü; yardım gören kavramı ise bakım ihtiyacını gerektirdiğinden, şayet bakım gücü yoksa destekten; bakım ihtiyacı mevcut değilse, yardım görenden söz edilemez. Bundan başka aradaki sıkı ilişki dolayısıyla birinin yokluğu durumunda diğerinin varlığı da düşünülemez. Bu yönden, destekten yoksun kalma davasında davalı taraf, bakım gücü ve bakım ihtiyacının olayda var olmadığını savunabilir. Tazmin alacaklısı sıfatiyle dava açmış olan davacı, yaşam deneyimleri ve olayların olağan yürüyüşü nedeniyle ispat yükünün yer değiştirmesi durumu söz konusu bulunmadıkça bakım gücünü ve bakım ihtiyacını ispat zorundadır (Mustafa Çenberci, İş Kanunu Şerhi-1978 Ankara, shf 846 ve devamı).

Bu durumda; destekten yoksun kalınan zararın belirlenmesinde, ölen sigortalının elde ettiği gelirin miktarına göre destek gücünün kapsamının ne olduğu, sürekli ve düzenli destek olup olmadığı ve davacıların destek ihtiyacının bulunup bulunmadığı varsa bu ihtiyacın ne şekilde karşılandığının dikkate alınması gerekir.

İçtihadı Birleştirme Kararında söz edildiği gibi, bakma kavramı; "Para ve para ile ölçülebilecek bir değer olabileceği gibi bir hizmet ifası ve yahut benzeri yardımlar şeklinde olabilir. Bu nedenle, desteğin yardımının yanızca parasal nitelikte olması bakım gücünün varlığı için koşul değildir". Ancak aksi kanıtlanmadıkça, sigortalının ileride yapacağı farazi desteklerden olan; ana ve babasının bakım ihtiyacı ileride gerçekleşirse bakım ihtiyacını gidermek, bazen ziyaret etmek, evlerinde yardım etmek, kendilerine alışveriş yapmak, yemek yapmak vs. gibi destekler hesaplanabilir nitelikte değildir.

Somut olaya gelince; Davacı anneye Sosyal Güvenlik Kurumunca oğlunun iş kazasından dolayı ölümü nedeniyle gelir bağlanmadığı açıktır. Türk Borçlar Kanununun 50. maddesi hükmüne göre; ölen sigortalının gelirinden sürekli destekte bulunduğu ileri sürülüp, Türk Borçlar Kanununun 55. maddesine göre maddi delillerle hesaplanabilir sürekli ve düzenli fiili bir desteğin varlığı da kanıtlanmamıştır.

Somut olaya gelince; Davacı anneye Sosyal Güvenlik Kurumunca oğlunun iş kazasından dolayı ölümü nedeniyle gelir bağlanmadığı açıktır. Türk Borçlar Kanununun 50. maddesi hükmüne göre; ölen sigortalının gelirinden sürekli destekte bulunduğu ileri sürülüp, Türk Borçlar Kanununun 55. maddesine göre maddi delillerle hesaplanabilir sürekli ve düzenli fiili bir desteğin varlığı da kanıtlanmamıştır.

Bu durumda; Mahkemece, farazi desteğin karine olduğu kabul edilerek, Türk Borçlar Kanununun 50. ve 51. Maddeleri uyarınca, somut olayın özelliğine göre davacı anneye, kendi eşinden gördüğü destek ile varsa diğer çocuklarından alabileceği destek de dikkate alınarak hakkaniyete uygun makul bir maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde davacı annenin maddi tazminat isteminin kendisine sigortalıdan gelir bağlanmadığı gerekçesiyle reddi isabetsizdir.

3- Manevi tazminata yönleik temyiz itirazlarının incelenmesinde, bilindiği üzere gerek mülga 818 sayılı B.K.'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesi hükmüne göre Hakim, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebilir. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de; hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacıların herbiri lehine takdir edilen manevi tazminatların ayrı ayrı az olduğu açıktır.

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacıların herbiri lehine takdir edilen manevi tazminatların ayrı ayrı az olduğu açıktır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalılardan ... İnş.Taah.Tic. A.Ş. ile .... vekillerinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı ile davalı .... yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5605, Karar No: 2019/9491, Tarih: 24.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/5605 E.  ,  2019/9491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalıya ait işyerinde 20/08/2007-20/08/2014 tarihleri arasında desinatör olarak çalıştığını, SGK kurum girişinin işveren tarafından 12/05/2008 olarak yapıldığını, net ücretinin 1550 TL olmasına rağmen prime esas kazançlarının asgari ücret üzerinden kuruma bildirildiğini, eksik ödenen haklarını isteyen davacının haklarının ödenmemesi sonucu işakdini haklı nedenle feshettiğini açıklayarak kıdem tazminatı ile fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, davacının 13/05/2008 tarihinde işe başladığını, en son 1354 TL ücretle çalıştığını, işverene gelerek evinin uzaklığı, hayat şartlarının zorluğu gibi nedenlerden bahsedip işten ayrılmak istediğini bildirdiğini ve istifa dilekçesini verdiğini, hizmet akdinin ikale yoluyla sona erdirildiğini, dolayısıyla davacının İş Kanunu'nun 14. maddesine göre kıdem tazminatı isteme hakkı olmadığını, fazla mesai iddiasının da gerçeği yansıtmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir,

2-Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve buna bağlı olarak da gerçekleştirdiği feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı ödenmeyen fazla mesaileri nedeni ile iş akdini feshettiğini iddia etmekte, davalı ise davacının fazla mesai yapmadığını feshin haksız olduğunu savunmaktadır.

Davacı iddia ettiği fazla mesainin ispatı bakımından tanık deliline dayanmış, davalı ise iş yerine giriş çıkışların kartlı sistemle yapıldığını, kayıtların elektronik olarak kaydedildiğini, davacının işe kaçta gelip kaçta çıktığının sistemde belli olduğunu savunmuştur. Davalının delil listesinde sözü edilen elektronik kayıtlara yer verdiği de gözetilerek yazılı belge niteliğindeki bu kayıtlar getirtilip değerlendirmeye tabi tutularak davacının iddia ettiği gibi fazla mesai yapıp yapmadığı öncelikle belirlendikten sonra buna bağlı gerçekleştirdiği feshin haklı olup olmadığı da açıklığa kavuşturularak fazla mesai ve kıdem tazminatı taleplerinin oluşacak sonuca göre hüküm altına alınması gerekirken davalının delili toplanmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

F)SONUÇ:

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6924, Karar No: 2014/8251, Tarih: 13.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6924 E.  ,  2014/8251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı 79,92 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiş; beyanlar hanesine kaldırım olarak kamunun kullanımında olduğu ve 2/B madde uygulamasıyla orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu şerh verilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın halen eylemli orman niteliğinde olduğunu ileri sürerek, taşınmazın cinsinin ağaçlık olarak belirlenmesine, beyanlar hanesinden de kullanıcı adının çıkarılarak taşınmazın eylemli orman olduğu belirtmesinin yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastroya itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3316 sayılı kanuna göre 1943 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 10.04.1989 günü ilân edilerek kesinleşen sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ile daha önceden sınırlandırması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazın eylemli biçimde orman niteliğinde bulunmadığı saptanarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/10/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10461, Karar No: 2013/15696, Tarih: 16.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/10461 E.  ,  2013/15696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

İHTİYATİ HACİZ

TALEP EDEN

(ALACAKLI) : TÜRKİYE HALK BANKASI A.Ş.

Taraflar arasında görülen davada Bayındır Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.08.2012 tarih ve 2012/69-2012/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen banka vekili, borçlular ... ve ...'nin müvekkili banka ile imzalanan kredi sözleşmesi ile kullanmış oldukları toplam 147.828,71 TL kredi borcunu zamanında ödemediklerini, borçlular adına...2. Noterliği'nden 26/08/2011 tarih 10020 yevmiye nolu ihtarname gönderildiğini, borçluların mallarını kaçırma ve adresini değiştirme ihtimali bulunduğunu, İİK 257. maddesi uyarınca borçluların taşınır ve taşınmaz mallarıyla 3. kişilerdeki hak ve alacakları ve banka hesapları üzerine ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, talep ve dosya kapsamı uyarınca borçluların ikamet adreslerinin ve alacaklı bankanın şubesinin Ödemiş/İzmir olduğu, İİK 258. maddesi yollamasıyla İİK 50. maddesi gereği ihtiyati haciz talebinin borçlunun ikameti mahkemesinden veya sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinden istenmesi gerektiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine ve talep halinde dosyanın yetkili...Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) banka vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkindir. Mahkemece yetkisizlik nedeniyle ihtiyati haciz istemi reddedilmiştir. İhtiyati haciz kararına itiraz sebepleri İcra İflas Kanunu'nun 265. maddesinde düzenlenmiş olup, mahkemenin yetkisine itiraz da ihtiyati haciz kararına itiraz sebepleri arasındadır. Mahkemece, kamu düzenine ilişkin kesin bir yetki hali de bulunmamasına rağmen, işin esasının incelenmeden re'sen yetkisizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz kararı talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın talep eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5018, Karar No: 2014/6653, Tarih: 19.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5018 E.  ,  2014/6653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede çekilen 1985-1990'lı yıllara ait hava fotoğrafları ve memleket haritalarının bulunduğu yerlerden getirtilerek,

2) Hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine dava dosyasının tevdii ile 1985-1990'lı yıllara ait hava fotoğrafları ile bu hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi ,Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12332, Karar No: 2014/13332, Tarih: 02.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/12332 E.  ,  2014/13332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2014/344-2014/366

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Alanya 3.İcra Müdürlüğünün 2014/1723 esas sayılı takip dosyasında 2013 yılının 7-8-9-10-11-12 ve 2014 yılının 1-2.ay kira paralarının tahsili ve tahliye isteminde bulunmuştur. Davacı alacaklı icra dosyasında tapu kaydına ve 16.1.2014 tarihli ihtarnameye dayanmıştır. Davalı borçlu,süresi içinde vermiş olduğu 25.2.2014 tarihli itiraz dilekçesi ile; “…alacaklıya kira borcu olmadığını belirterek...” borca itiraz etmiştir. Davalı borçlu,itiraz dilekçesinde,kiracılık ilişkisine,aylık kira parasına itiraz etmemiştir. Bu durumda kiracılık ilişkisi ile aylık kira miktarının kesinleştiğinin kabulü gerekir. Zira,davacı davalının oturduğu taşınmazı dosyada mevcut tapu kaydına göre 27.06.2013 tarihinde satın almış ve davalıya göndermiş olduğu 16.01.2014 tarihli ihtar ile 2013 yılının Temmuz ayından itibaren kiraların kendisine ödenmesini bildirmiştir. Davacı yeni malik,eski malikin halefi olarak onun sahip olduğu haklara sahiptir. Kira borcunun tahsili için icra takibi başlatılması için yazılı bir kira sözleşmesi ibraz edilmesi zorunlu olmayıp,sözlü kira akdine dayanılarak da takip başlatılabilir. Davacının, davalı hakkında icra takibi başlatmasında ve itiraz üzerine İcra Mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ayrıca, İİK’nun 62 vd. maddeleri gereğince borçlu itiraz dilekçesindeki itirazları ile bağlıdır. Yargılama sırasında itirazlarını genişletemez ve değiştiremez. Bu durumda davalı itirazında kira ilişkisine ve aylık kira parasına itiraz etmediğine göre,itiraz dilekçesinde açıkça yazmadığı itirazlarını dava sırasında ileri süremez. Davalı,kira borcu olmadığını savunduğuna göre bu savunmasını ancak İİK’nun 269/c maddesinde yazılı belgelerle kanıtlamalıdır. Bu nedenle Mahkemece, davanın esasına girilerek davalının varsa ibraz ettiği ödeme belgeleri üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yazılı kira sözleşmesi ibraz edilmediğinden bahisle istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.