muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/882, Karar No: 2022/559, Tarih: 14.04.2022

Hâkimlerin verdikleri kararlarından dolayı ilke olarak sorumlu tutulamayacakları esas olmakla beraber, Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hâkimin bağımsızlığı kadar tarafsızlığını da güvence altına almak amacıyla, onun hukuki sorumluluğunu sınırlı olarak kabul etmiş ve aynı zamanda sorumluluğun tespitini özel bir usule tâbi tutmuştur.

Hâkimin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabilmesi için; HMK’nun 46. maddesinde tahdidi olarak yazılı bulunan sebeplerin bir ya da bir kaçının gerçekleşmesi, hâkimin görevini yaparken davacıya karşı düşmanlığı veya karşı tarafla dostluğu nedeniyle, davacı aleyhine, kasıtla veya ağır ihmalle kanuna açıkça aykırı karar vermiş olması, kasten, adalete ve yasalara aykırı karar verdiğinin, tevil ve tefsire ihtiyaç göstermeyecek derecede açık ve kesin olması, davacının karardan dolayı zarar görmesi ve hâkimin davranışı ile zarar arasında illiyet bağının olması ve bu hususların davacı tarafından kanıtlanması gerekir.

Somut olayın incelenmesinde;

İstanbul 23.İcra Müdürlüğünün 2012/22945 sayılı dosyası üzerinden borçlu ... İnş. Müh. Tur. San ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine yapılan icra takibi nedeniyle sıra cetveli yapıldığı, İzmir 5.İcra Müdürlüğünün 2012/14846 sayılı dosyada 7 adet taşınmazın ihale yoluyla satışının yapıldığı, tescil işlemini teminen tapuya müzekkere yazılması için taşınmazları satın alan kişinin başvurusuna karşı başka alacaklılara da ödenmesi için yapılacak sıra cetvelinin kesinleşmesinin beklenmesi gerektiği yolunda İzmir 5.İcra Müdürlüğünün işlemine karşı yapılan şikayet sonucu İzmir 11.İcra Hukuk Mahkemesince 2014/161 E. - 2014/255 K.sayılı kararı ile şikayetin kabulü ile; ihale olunan taşınmazların, ihale kesinleştiğinden ihaleyi alan adına tesciline karar verilmiştir.

Hâkimin bağımsızlığı ve tarafsızlığı ile bunların gerçekleştirilmesine yönelik teminatlar hâkimlerin keyfî davranabilecekleri, istedikleri şekilde karar verebilecekleri ve bu kararlardan da sorumlu olmayacakları anlamına gelmemekle birlikte, somut olayda, HMK’nun 46. maddesinde sayılan sebeplerin mevcut olmadığı sonuç ve vicdani kanaatına varıldığından, işbu davanın reddine ve ...nun 49. maddesi hükmü uyarınca davacının 700-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlere, kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, dosyadaki kanıtlara ve heyetin takdirine göre;

1-HMK'nun 46.maddesi uyarınca açılan davanın REDDİNE,

2-HMK’nun 49.maddesi uyarınca davacının takdiren 700-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına,

3-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince; alınması gereken 83,50 TL başvurma harcı yerine 68,20 TL alındığından, eksik kalan 15,30 TL harç ile alınması gereken 113,30 TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 1,195,40 TL harçtan mahsubu ile artan 1066,80 TL harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine,

4-Davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin kendisi üzerinde bırakılmasına,

3-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince; alınması gereken 83,50 TL başvurma harcı yerine 68,20 TL alındığından, eksik kalan 15,30 TL harç ile alınması gereken 113,30 TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 1,195,40 TL harçtan mahsubu ile artan 1066,80 TL harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine,

4-Davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin kendisi üzerinde bırakılmasına,

5-HMK’nun 333. maddesi gereği, hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı tarafından yatırılan gider avansından kullanılmayan kısım kalması halinde davacıya iadesine,

6-Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı yararına hesaplanan 4.950-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Hazinesine verilmesine, …” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda HMK'nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı (1.114,70TL) harcın temyiz edene iadesine, 14.04.2022 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/917, Karar No: 2018/8982, Tarih: 05.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/917 E.  ,  2018/8982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f son ,62/1,52/2,53/1 ve TCK’nın 204/1, 62/1, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yetkilisi olduğu ... Züccaciye Paz. Tic.ve Ltd. Şti. tarafından katılan firmadan mal alındığı ve karşılığında 19/09/2009 tarihli 14.000 TL tutarında çek ile 15/08/2009 tarihli 14.000 TL meblağlı iki adet çek verildiği, çeklerin ödeme günü karşılıksız kaldığı, sanığın suça konu çekleri kendisinin keşide etmediğini savunduğu ve aldırılan bilirkişi raporuna göre imzasının sanığa ait olmadığı, sanığın bu şekilde atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık çek yapraklarının şirkete ait olduğunu ancak kendisinin düzenlemediğini, imzanın ve yazılarının kendisine ait olmadığını savunmuş ise de çek keşide tarihinde şirketin tek yetkilisinin kendisinin olduğu, çek yaprağının kim tarafından imzalandığını ve hangi mal karşılığında verildiğini hatırlamamasının ve bilmemesinin, çeklerle igili kayıp olduğuna veya çalındığına dair ihbarda müracatta bulunmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanığın işlerinin kötü olması ve iflas etmeye başladığı dönemde sanıığın borçtan kurtulmak amacıyla ve baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ederek suça konu çekleri bir başkasına düzenlettirip, katılan firmanın alacağını tahsil etmesini engellediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı nitelikli dolandırııclık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, eyleminin TCK 158/1-f maddesinde düzenlenen "bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı kanunun158/1-h maddesi gereğince "tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık" suçundan hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9127, Karar No: 2008/10067, Tarih: 13.10.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/9127 E.  ,  2008/10067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların miras bırakanı adına tapuda kayıtlı 576 parsel sayılı taşınmazın Beyşehir Gölü kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 265.03.-YTL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 13.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2725, Karar No: 2020/7325, Tarih: 15.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2725 E.  ,  2020/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından; suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle, suç tarihlerinin 2009 takvim yılı için kullanılan son fatura tarihine göre 25.01.2010 olarak, 2010 takvim yılı için kullanılan son fatura tarihine göre 25.04.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20385, Karar No: 2012/28564, Tarih: 26.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/20385 E.  ,  2012/28564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

2. sınıf kuru arazide ekilen buğday ve bostanın dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8519, Karar No: 2021/4174, Tarih: 07.04.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/8519 E.  ,  2021/4174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki 3. Kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

3. kişi ...’nın şikayet başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesi’nce istemin kabulü ile şikayete konu mahcuzlardaki hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği, alacaklının mahkeme kararını istinaf etmesi sonucu İlk Derece Mahkemesi’nin ek kararı ile, alacaklının dosyada taraf sıfatı bulunmadığı belirtilerek, istinaf başvurusunun reddedildiği, alacaklının bu kez süresi içerisinde söz konusu ek karara karşı istinaf yoluna başvurduğu, ancak Bölge Adliye Mahkemesi’nce; İlk Derece Mahkemesi’nin 10.6.2019 tarihli ek kararına yönelik istinaf incelemesi yapılmaksızın, 30.4.2019 tarihli asıl kararına ilişkin istinaf başvurusunun değerlendirildiği ve alacaklının istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve şikayetin reddine hükmedildiği, bu kararın şikayetçi 3. kişi tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

HMK’nun istinaf dilekçesinin reddi başlıklı 346/2. maddesi gereğince; ilk derece mahkemesinin istinaf dilekçesinin reddi kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.

Bu durumda; alacaklının, İlk Derece Mahkemesi’nin 10.6.2019 tarih ve 2019/103 E. - 2019/277 K. sayılı ek kararına ilişkin istinaf başvurusu ile ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’nce bir karar verilmek üzere, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine oy birliği ile karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 24.9.2020 tarih ve 2019/2094 E. - 2020/1341 K. sayılı kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre şikayetçinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 07/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15302, Karar No: 2016/19495, Tarih: 15.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15302 E.  ,  2016/19495 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş akdinin geçerli bir neden bulunmaksızın feshedildiğini ve davalılar arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu öne sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının davalı üniversitedeki işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı üniversite vekili, davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu ve bu şirket ile aralarındaki ilişkinin muvazaalı olmadığını, iş akdinin davalı şirket tarafından ihale süresinin sona ermesi nedeniyle sonlandırıldığını ve feshin sendikal nedene dayanmadığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiş; davalı şirket ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalılar arasında hukuka uygun olarak kurulmuş asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu ancak feshin haklı ya da geçerli bir nedene de dayanmadığı gerekçesiyle davacının davalı şirkete işe iadesine, işe iadenin mali sonuçlarından davalıların birlikte sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olmadığı ve davacının davalılardan hangisinde işe iadesine karar verileceği konusu uyuşmazlık konusudur. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı biçimde kurulması halinde işçi gerçek işveren işyerine iade edilmeli, ancak işçinin iş akdinin geçersiz nedenle feshi sonucuna bağlı yasal yaptırım sonucu doğan alacaklarından (boşta geçen en çok 4 aya kadar ücret ve diğer hakları ile birlikte işçinin süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat) muvazaalı işlemin tarafı olan gerçek veya tüzel kişi gerçek işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır.

Somut olayda, davacı temizlik işçi hizmet alım sözleşmesi kapsamında işe alınmasına karşın sekreter/ofis elemanı olarak olarak hizmet alımı kapsamı dışında çalıştırıldığını öne sürmekte, davalı üniversite davacının temizlik elemanı olarak temizlik hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştırıldığını savunmaktadır.

Dairemizde incelemesi yapılan emsal dosyalarda bulunan 01.01.2014-31.12.2014 tarihleri arasında geçerli son hizmet alım sözleşmesine göre ihale edilen iş temizlik işi olup temizlik hizmet alım sözleşmesinin eki Şartnameye göre 3 koordinatör şef ve 62 temizlik işçisi alımı yapılmıştır. Davacı tanıkları davacının hiç bir zaman temizlik işçisi olarak çalışmadığını en başından beri üniversitede sekreter olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Davacı, tarafından çeşitli birimlere yazılan evrakları delil olarak dosyaya sunmuş olup bu evraklarda davacının ünvanı sekreter olarak belirtilmiştir. Yine davacı sekreter bölümüne ait masada çekilmiş fotoğraflarını da delil olarak sunmuştur.

Davacı, tarafından çeşitli birimlere yazılan evrakları delil olarak dosyaya sunmuş olup bu evraklarda davacının ünvanı sekreter olarak belirtilmiştir. Yine davacı sekreter bölümüne ait masada çekilmiş fotoğraflarını da delil olarak sunmuştur.

Davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesi, davalıların savunmaları, davacı tanıklarının beyanı ile dosyaya sunulan diğer deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının yapmış olduğu işin sekreterlik olduğu ve davalılar arasında geçerli hizmet alım sözleşmesinin kapsamı dışında çalıştırıldığı ve davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığının anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenler ile davacının gerçek işveren olan davalı üniversite işyerine iadesi gerekmektedir.

Ayrıca muvazaalı bir hukuki muamele ile üçüncü kişinin ızrar edilmesi ona karşı bir haksız eylem niteliğindedir. Üçüncü kişiler muvazaa nedeniyle hakları halele uğratıldığı takdirde haksız fiil sorumluluğuna dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir. Haksız fiil işleyen kimse uygun illiyet bağı çevresine giren bütün zararlardan sorumludur. Ayrıca muvazaa sebebiyle akdin hükümsüzlüğünün ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması sayılan hallerde muvazaa ileri sürülemez.

Somut olayda iyiniyetli olan davacı işçiye karşı taraf olmadığı muvazaanın ileri sürülemeyeceği, akdin hükümsüzlüğünün davacıya karşı ileri sürülmesinin MK.'nun 2.maddesindeki iyiniyet kurallarına aykırı olması ve hiç kimsenin kendi hilesinden yararlanamayacağı ilkesi gereğince muvazaalı işlemi yapan davalı şirketin iş akdinin geçersiz nedenle feshi sonucuna bağlı yasal yaptırım sonucu doğan alacağından davalı üniversite ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilmelidir.

Bu hukuki olgu karşısında davalılar arasında muvazaa bulunması nedeniyle davacının asıl işveren olan davalı üniversiteye iadesine, maddi sorumluluk açısından ise davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekmektedir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı Adana Bilim ve Teknoloji Üniversitesi İşyerindeki İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Karar tarihinde alınması gerekli 29,20 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harcın davalı ... harçtan muaf olduğundan davalı şirketten tahsili ile gelir kaydına,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Karar tarihinde alınması gerekli 29,20 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harcın davalı ... harçtan muaf olduğundan davalı şirketten tahsili ile gelir kaydına,

6-Davacı tarafından yatırılan 27,70 TL başvurma harcı ve 27,70 TL peşin harç olmak üzere 55,40 TL harcın davalı üniversite harçtan muaf olduğundan davalı şirketten alınarak, 370,50 TL yargılama giderinin ise davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8- Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 15/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.