muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5166, Karar No: 2023/6100, Tarih: 29.05.2023

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ihya bedelinin kurum hesabına depo edildiği tarihi takip eden ay başı olan 01.11.2022 tarihinden itibaren davacıya maluliyet aylığı bağlanması gerektiği kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davacının çalışma gücünün en az % 60'ını kaybetmiş olduğunun tespitine aksine kurum işleminin iptaline, davacıya 01.11.2022 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, İş Mahkemelerinde karar düzeltme yolu kapalı olduğu halde ,kanuna aykırı şekilde onama hükmünün kaldırılmasının hatalı olduğunu, davacıya 03.05.2012 tarihinden itibaren malullük aylığı bağlanması gerekirken ihya borcunu ödediği 01.11.2022 tarihinden aylık bağlanmasının yargı güvenilirliğini ortadan kaldırdığını, 41 gün eksik sigortalılık süresinin Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği Geçici 35 inci maddesine göre tamamlatılması imkanı bulunduğunu, kurumun hatasından kaynaklanmasından dolayı vekalet ücreti ve yargılama giderinden sorumlu tutulmaması gerektiği temyiz nedenleri olarak ileri sürmüştür.

2.Davalı Kurum vekili, davacının dava tarihi itibariyle 1800 gün prim ödeme gün sayısı koşulunu sağlamadığını, davanın reddi gerektiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının maluliyetinin tespiti ve malullük aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 25 ve 26 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9131, Karar No: 2010/13119, Tarih: 30.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/9131 E.  ,  2010/13119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.09.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... mirasçıları vekili ile davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, tayin olunan 30.11.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av.... ile karşı taraftan davacılar vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı yüklenici, adi yazılı satış sözleşmesinin davacılara hak sağlamayacağını, kaldı ki sözleşmede kararlaştırılan kalan bedelin ödenmediğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı arsa sahipleri, sözleşmenin kendilerini bağlamayacağını, harici satış sözleşmesine de değer tanınamayacağını, davanın reddini bildirmiştir.

Mahkemece, 10.01.2007 tarihli sözleşmede ödeneceği öngörülen 130.000,00 TL’nin depo edilmesi koşuluyla dava kabul edilmiştir.

Hükmü, arsa sahipleri ve yüklenici temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı yüklenicinin bütün, arsa sahiplerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı arsa sahiplerinin temyiz itirazlarına gelince;

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri yükleniciye şahsi hak sağlar. Yüklenici, eserin tesliminde hak edeceği bağımsız bölümlere özgülenen arsa payının tescilini doğrudan arsa sahiplerinden talep edebileceği gibi, şahsi hakkını Borçlar Kanununun 162.maddesinden yararlanarak üçüncü kişilere de yazılı olması koşuluyla (BK m.163) ve borçlunun (arsa sahiplerinin) rızası gerekmeksizin temlik edebilir. Davadaki istemin dayanağı, Borçlar Kanununun 162.maddesidir. Ne var ki, davacıların (üçüncü kişilerin) tescil talebine muhatap olan ve sözleşmenin arsa sahibi bulunan tarafı (davalı arsa sahipleri) temlik işlemini öğrenince, Borçlar Kanununun 167.maddesinden yararlanarak temlik edene (yükleniciye) karşı haiz olduğu bütün def’ileri temellük edene davacı (üçüncü kişilere) karşı da ileri sürebilir.

Somut olaya gelince; davalılar arasındaki 24.05.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin “Yapımcı Firmanın Yükümlülükleri” başlıklı 6.maddesinde aynen “inşaatın sözleşmeye ve projesine uygun olarak tamamlanmasından sonra, binanın genel iskanının alınması ve bağımsız bölümlerin iskan raporları için belediyece ve elektrik, su aboneleri için ilgili kuruluşlarca talep edilen iş bitim ve ilişiksizlik belgelerinin mal sahiplerine teslim etmek, genel iskanın alınması için mülk sahiplerinin hiçbir harç ve vergi talep edilmeyecektir…” hükmüne yer verilmiştir. Görülüyor ki, yapının genel iskanının alınması ve bununla ilgili giderlerden sorumluluk yükleniciye aittir. Aksi takdirde, eserin hukuken teslim edildiğinden bahsedilemez.

Davalı arsa sahipleri, davanın reddini savunmakla iskan alınmasıyla ilgili işlemler ve giderlerin yüklenici tarafından yerine getirilmediğini de savunmuş olduklarından, mahkemece sözleşme hükmünün gözetilmesi zorunludur.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; yükleniciye veya onun şahsi hakkını temlik alan üçüncü kişilere yetki ve süre verilerek, yapının genel iskanının alınması için gerekli işlemleri tamamlatmak, bundan sonra talep hakkında bir karar vermek olmalıdır.

Değinilen yönün gözetilmemesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı yüklenicinin bütün, arsa sahiplerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2.bentte yazılı nedenlerle davalı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA,750,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı arsa sahiplerine verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 30.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8775, Karar No: 2014/10011, Tarih: 01.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/8775 E.  ,  2014/10011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Orman bilirkişileri tarafından keşifte uygulanan 1957 tarihli memleket haritasının yapımında kullanılan 1954 tarihli hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen 1954 tarihli hava fotoğrafı ile bundan elde edilen memleket haritası ve 1939 tarihli hava fotoğrafı ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 01/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2148, Karar No: 2013/1254, Tarih: 25.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/2148 E.  ,  2013/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalı iş sahibi vekilinin itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptâli, icra takibinin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemleri ile açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı iş sahibi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili yargılama sırasındaki beyanlarında ve verdiği dilekçelerinde müvekkilin inşaatın yapılması konusunda dava dışı ... ile anlaştığını, davacı şirketle herhangi bir anlaşma yapmadıklarını, davacı şirkete PVC pencere yapım işinin dava dışı yüklenici ... tarafından verildiğini, müvekkiline husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını belirterek akdî ilişkiyi inkâr etmiştir.

İcra takibine konu teşkil eden miktar dikkate alındığında, dava tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 288. maddesi, temyiz incelemesinin yapıldığı sırada yürürlükte bulunan HMK'nın 200. maddesi dikkate alındığında akdî ilişkinin inkârı halinde varlığının iddia eden davacı şirket tarafından yazılı belge ile kanıtlanması zorunludur. Somut olayda taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmamaktadır. Delil başlangıcı niteliğinde bir belge de bulunmadığına göre davalının açık muvafakatı dışında akdî ilişkinin varlığının tanık beyanlarıyla kanıtlanması mümkün değildir. Yargılama sırasında beyanı alınan ... PVC pencere yapımı işini davacı şirkete kendisinin verdiğini, iş bedeli olarak davacı şirkete senetler verdiğini, davacı şirketin kendisi hakkında takip yapmadığını, senetlerin de halen davacı şirket elinde olduğunu bildirmiştir.

Davacı şirket vekilinin davalı ile PVC pencere yapılması işi konusunda sözlü olarak anlaştıklarını iddia etmesi, bu iddianın davalı tarafından kabul edilmemesi, iddiayı kanıtlayacak yazılı bir belgenin olmaması dikkate alınmaksızın, akdî ilişki kanıtlanmış gibi davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak davacı vekili dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan, akdî ilişkinin kanıtlanması yönünde davacı şirket vekiline davalıya yemin teklif etme hakkının bulunduğunun hatırlatılması ve sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekirken bu konuda işlem yapılmadan hüküm oluşturulması da hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacı vekiline yazılı belge ile akdî ilişkiyi kanıtlayamaması dikkate alınarak, davalıya akdî ilişkinin kurulduğu konusunda yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlatılmasından, sonucuna göre değerlendirme yapılıp akdî ilişki kanıtlandığı takdirde şimdiki gibi davanın kısmen kabul edilmesinden, akdî ilişki kanıtlanamaması halinde davanın reddedilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalı yararına duruşma vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/626, Karar No: 2024/6099, Tarih: 19.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/626 E.  ,  2024/6099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2529 E., 2022/2249 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bakırköy 13. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/1093 E., 2022/467 K.

Taraflar arasındaki mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının ... nci Noterliğinin 28.04.2010 tarih ve 08198 yevmiye numarası ile Düzenleme Şeklinde Mal Ortaklığı Sözleşmesini akdettiğini, eşler arasındaki mal rejiminin boşanma gerçekleştiğinden boşanma davasının açılma tarihi itibariyle sona erdiğini, mal rejiminin tasfiyesinin gerektiğini, davalı adına kayıtlı ortaklık malı olan 1106 ada 3 parsel 9 nolu bağımsız bölümün 1/2 payının yapılan sözleşmenin 3 üncü maddesi uyarınca müvekkili adına tescili gerektiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, taraflar arasındaki mal ortaklığı rejiminin tasfiyesiyle, davalı adına kayıtlı ortaklık malı olan taşınmazın 1/2 payının müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, mal ortaklığı sözleşmesinin geriye yönelik düzenlendiği için geçersiz olduğunu, taşınmazın 125.000,00 TL'ye satın alındığını, bu bedelin 35.000,00 TL'sinin müvekkilinin kişisel malları ile ödendiğini, kalan bedel için müvekkilinin kredi çektiğini ve müvekkilinin boşanma davasının açılmasından sonra da kredi borcunu ödemeye devam ettiğini belirterek; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanan mal ortaklığı sözleşmesi uyarınca tarafların geçmişe etkili olarak evlendikleri 13.11.2006 tarihinden itibaren mal ortaklığı rejiminin uygulanmasını kabul ettikleri; 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (4722 sayılı Kanun) 10 uncu maddesindeki sınırlamanın ve düzenlemenin 01.01.2002 tarihinden önceki evliliklere ilişkin olduğu, 01.01.2002 tarihinden sonraki evliliklerde geçmişe etkili mal rejimi belirlemede bir sınırlama bulunmadığı, tarafların sözleşme serbestisi kapsamında varolan bir sınırlama aşılmadığından sözleşmenin geçerli olduğu; taraflar arasındaki mal ortaklığı sözleşmesi nedeniyle evlendikleri tarihten mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar mal ortaklığı rejiminin geçerli olduğu, taşınmazın davalı adına evlilik birliği içinde satın alındığı, taşınmazın ortaklık malı olduğu; davacının yalnızca taşınmazın 1/2 hissesinin adına tescil edilmesini istediği, eşler arasında mülkiyet aktarımı ile ilgili resmi sözleşme bulunmaması ve davacının mal rejiminin tasfiyesi sonucunda oluşan hakkının kişisel bir hak niteliğinde alacak hakkı olup ayın (mülkiyet) istenemeyeceği gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; tarafların evlilik birliği içinde mal ortaklığı rejimini kabul ederek düzenleme şeklinde mal ortaklığı sözleşmesi akdettiklerini, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 3 üncü maddesinde tasfiye konusu taşınmazın ortaklık malı sayılacağının düzenlendiğini, müvekkili ile davalı yanın, açık ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde, iradelerini ortaya koyarak söz konusu gayrimenkulün ortaklık malı olduğunu, eşler arasında mal ortaklığı rejiminin yasal mevzuat ve noterde yapılan sözleşmeye göre tasfiyesinin gerektiğini, ancak Mahkemece tarafların sözleşme yaptıkları sıradaki serbest iradeleri dikkate alınmayarak karar verildiğini, davalı adına kayıtlı ortaklığa ait söz konusu taşınmazın açık kanun ve sözleşme hükümleri doğrultusunda tasfiyesi ile müvekkilinin ortaklık payı oranında mülkiyetinin müvekkiline verilmesi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mal rejimi sona erdiğinde eşlerin ya da mirasçılarının tasfiye davası sonucunda kural olarak eşlerden birine ait mal varlığında diğer tarafın mülkiyet veya başka ayni hak talebi söz konusu olamayacağı, yani mal rejiminin tasfiyesi isteğinde bulunan eşe ya da mirasçılarına tanınan hak ayni olmayıp kişisel alacak hakkı olduğundan Mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı; diğer yandan, tasfiye konusu taşınmazın evlenme tarihinde taraflar arasında başka bir mal rejimi seçilmediğine göre edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 13.04.2010 tarihinde edinildiği, taraflar arasında akdedilen sözleşme uyarınca tarafların evlendikleri tarihten itibaren geçerli olmak üzere mal ortaklığı rejimini kabul ettikleri, 4722 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası uyarınca eşlerin kanunun tanıdığı bir yıl içinde geçmişe etkili bir biçimde edinilmiş mallara katılma rejimi dışında kanunun tanıdığı başka bir mal rejimini (mal ortaklığı, mal ayrılığı veya paylaşmalı mal ayrılığı rejimlerinden birini) evlenme tarihinden itibaren geçerli olmak üzere seçemeyeceği ve belirleyemeceği, dolayısı ile varsa bile böyle bir belirlemenin de yok hükmün olduğu ve kamu düzenine ilişkin bu sınırlama sözleşme serbestisi kurallarına dayanılarak aşılayacağı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 203 üncü maddesi uyarınca da bir mal rejimi sözleşmesi ile geçmişe etkili düzenleme getirmelerine yasal bir engel olduğu, aile hukukunda tam ve sınırsız bir sözleşme serbestisi kabul edilmediği, tam aksine özgür tam aksine özgür iradeye dayalı sözleşme serbestisinin sınırlı olarak kabul edildiği ve kullanıldığı, bu nedenle taraflar arasında yapılan mal ortaklığı sözleşmesinin geçmişe etkili olarak taşınmazın edinildiği 13.04.2010 tarihini de kapsayacak şekilde uygulanması olanağı bulunmadığı, somut olayda Mahkemece taşınmazın ortaklık malı olduğu yönündeki gerekçesi doğru olmamış ise de anılan hususun istinaf sebebi yapılması gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; tarafların serbest iradeleri ile mal ortaklığı rejimi sözleşmesi imzaladığını, aksinin sözleşme özgürlüğünün ihlali olduğunu, sözleşmenin geçmişe uygulanmasının ne ahla ne kamu düzeni ne de emredici hukuk kurallarını ihlal etmediğini, 4722 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin kanunun yürürlüğe girmeden önceki evliliklere yönelik olduğunu, mal ortaklığı sözleşmesinin 3 üncü maddesi uyarınca taşınmazın ortaklık malı olduğunu, kararın hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mal ortaklığı sözleşmesinin geçmişe etkili düzenlenip düzenlemeyeceği, sözleşme serbestliği ilkesi, taraflar arasındaki geçerli mal rejimi, mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklı ayın istenip istenemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Dava, mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil davası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi, 33 üncü maddesi, 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 179 uncu maddesi, 202 nci maddesi, 203 üncü maddesi, 204 üncü maddesi, 205 inci maddesi, 218 ve devamı maddeleri, 256 ve devamı maddeleri, 716 ncı maddesi; 4722 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 26 ncı maddesi, T.C. Anayasası 48 inci maddesi; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1953 tarih ve 1953/8 Esas, 1953/7 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 4721 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrasında mal rejimi sözleşmesinin evlenmeden önce veya sonra yapılabileceği, tarafların istedikleri mal rejimini ancak kanunda yazılı sınırlar içinde seçebilecekleri, kaldırabilecekleri veya değiştirebilecekleri; aynı Kanun'un 179 uncu maddesinin birinci fıkrasında da boşanma halinde mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümlerin uygulanacağı düzenlenmiştir.

3. 4722 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinde ise 4721 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce evlenmiş olan eşler arasında yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejiminin evlilik tarihinden itibaren geçerli olacağı iki istisna hali düzenlenmiştir.

4. Somut olayda, eşler, 13.11.2006 tarihinde evlenmiş, 28.04.2010 tarih ve 08198 yevmiye numarası ile Düzenleme Şeklinde Mal Ortaklığı Sözleşmesi ile mal rejimi sözleşmesi imzaladıkları, 10.07.2012 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, 22.11.2013 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir (4721 sayılı Kanun md. 225/2). Tasfiye konusu 1196 ada 3 parsel 9 nolu bağımsız bölüm 13.04.2010 tarihinde davalı erkek adına satın alınmıştır.