muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13359, Karar No: 2012/1609, Tarih: 07.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13359 E.  ,  2012/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ...-Eğitim Özel Eğitim Hiz. ve Mal. Tic. AŞ. ve diğerleri aleyhine 11/05/2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/06/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ...-Eğitim Özel Eğitim Hiz. ve Mal. Tic. AŞ. vekili, davalı ..., davacılar taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 07/02/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ...-Eğitim Özel Eğitim Hiz. ve Mal. Tic. AŞ. ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm temyiz itirazları ile davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalılardan ...-Eğitim Özel Eğitim Hizmetleri Tic. AŞ. ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, olay günü, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılardan ... yararına takdir olunan 125.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Yerel mahkemece adı geçen davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılardan ... yönünden ve davalılar yararına BOZULMASINA; davacıların tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan ...-Eğitim Özel Eğitim Hiz. ve Mal. Tic. AŞ. yararına takdir olunan 900.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15442, Karar No: 2021/10722, Tarih: 01.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/15442 E.  ,  2021/10722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespite İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Konya İli Bozkır İlçesinde yapılan kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 1, 103 ada 1, 372 ada 3, 373 ada 1, 373 ada 12, 104 ada 1, 105 ada 1 parsel sayılı muhtelif yüzölçümündeki taşınmazlar, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek, orman ve ham toprak vasfıyla davalı Hazine adına tespit edilmiş; aynı yer 373 ada 9 parsel ise 67 hektar ve 3.711,87 metrekare yözölçümlü olarak yayla vasfıyla sınırlandırılarak tespit görmüştür.

Davacı ..., Hıdırlık Köyü 101 ada 1 parselin 1A, 373 ada 1 parselin 1C, 103 ada 1 parselin 1F, 372 ada 3 parselin 3A, 373 ada 12 parselin 12A, 104 ada 1 ve 105 ada 1 parsellerin ise tamanının yayla olarak tespit gören 373 ada 9 parsel sayılı taşınmazın parçaları olduğunu, ancak kadastro sırasında farklı vasıfla ayrı parseller olarak tespit gördüğünü belirterek, bu parsellerin kadastro tespitlerinin iptali ile yayla olarak tespit gören 373 ada 9 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dava konusu 104 ada 1, 105 ada 1, 101 ada 1 parselin 1A bölümü, 103 ada 1 parselin 1F bölümü yönünden; dava konusu bu bölümlerin yöntemince yapılan orman araştırması sonucu orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından, bu bölümlere ilişkin hükme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava konusu 373 ada 1 parselin C bölümü, 373 ada 12 parselin 12A bölümü, 372 ada 3 parselin 3A bölümüne ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davacı ..., dava konusu bu bölümlerin yayla vasfında olduğunu ileri sürmüş olup, bu konuda yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3. maddesinde yapılan tanıma göre; yaylak, çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Somut olayda hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporunda, dava konusu bu bölümlerin mera vasfında olabileceği belirtilmiş olmasına rağmen bu husus yeterince araştırılmadığı gibi, yöntemince yaylak araştırması da yapılmamış ve taşınmazların niteliğine, kullanım durumuna ilişkin somut verilere dayalı bilgi içermeyen tek ziraatçi bilirkişi tarafından hazırlanan ziraat raporu ile yetinilmiştir. Öte yandan yapılan keşifte sadece taşınmazın bulunduğu köyden mahalli bilirkişi dinlenilmiş olup komşu köylerden mahalli bilirkişi getirtilerek dinlenilmediği gibi, bir arazinin niteliğini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde, bilirkişi raporunda hava fotoğrafları ile kadastro paftası çakıştırılmadığından bu husus da denetlenememektedir. Ayrıca dava konusu bölümlerin yer aldığı parseller dava konusu olduğundan bu parsellere ilişkin tutanakların kesinleştirilmek üzere Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesi de doğru değildir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece, öncelikle çekişmeli taşınmaza ait temin edilebilen en eski ve yeni tarihli ortofoto ve uydu fotoğrafları ile Harita Genel Müdürlüğünün web sitesinin harita sorgulama sayfasına girilerek, taşınmazın bulunduğu köyü mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya içerisine konulmak suretiyle, buradan elde edilen verilere göre farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafı tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, taşınmaza komşu durumunda bulunan taşınmazların kadastro tespit tutanakları ile varsa dayanakları olan kayıt ve belgeler celbedilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile üç kişilik ziraat bilirkişisi kurulu, jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve fen bilirkişisi hazır olduğu halde yeniden keşif icra edilmeli ve bu keşif sırasında dinlenilecek mahalli bilirkişi ve tanıklardan, Buzyeri yaylasının sınırlarının gösterilmesi istenilerek, dava konusu yapılan bölümlerin Buzyeri yaylası sınırları içerisinde kalıp kalmadığının belirlenmesi, öncesinin mera, yaylak, kışlak olup olmadığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli; yargılama boyunca dinlenen bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı; fen bilirkişisinden, keşfi takibe ve dinlenilen tanık ve bilirkişi sözlerini denetlemeye elverişli rapor ve harita düzenlettirilmeli; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarının da yer aldığı, taşınmazı komşu parsellerle birlikte ele alan, mera, yaylak ve kışlak ile arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığını, taşınmazın öncesini ve mevcut niteliğini açıklayan, somut verilere ve bilimsel esaslara dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi tarafından hava fotoğraflannın stereoskop aletiyle incelenmesi suretiyle öncesinin yaylak, kışlak ya da mera vasfında olup olmadığının belirlenmesi taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, belirtir şekilde rapor düzenlenmesi istenilmeli; bundan sonra, taşınmazın öncesinin mera, yaylak ya da kışlak olduğunun anlaşılması halinde, bu yerler üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukukça değer taşımayacağı hususu gözönünde bulundurulmak suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu hususlar gözardı edilerek eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (l) nolu bentte açıklanan nedenlerle, dava konusu 104 ada 1, 105 ada 1, 101 ada 1 parselin 1A bölümü, 103 ada 1 parselin 1F bölümü bölümü yönünden davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 373 ada 1 parselin C bölümü, 373 ada 12 parselin 12A bölümü, 372 ada 3 parselin 3A bölümleri yönünden hükmün BOZULMASINA; taraflarca HUMK'nin 440/1 maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/887, Karar No: 2023/7647, Tarih: 06.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/887 E.  ,  2023/7647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2110 E., 2022/1797 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :...Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/141 E., 2022/78 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilin davalı ..., ... Orman Bölge Müdürlüğü, ...Orman İşletme Müdürlüğü'ne bağlı... Köyünde ağaçlandırma sahalarında Nisan 1984 tarihinde işe başladığını, davalı ...'nün ... Fidanlık Şefliğine bağlı 1990 yılında faaliyete geçen... Orman Fidanlığında işe devam ettiğini, 2012 yılı da dahil olmak üzere Nisan ayı başından Aralık ayı ortalarına kadar her sene fiilen sürekli olarak çalıştığını, müvekkilin 1984 yılından 2012 yılı da dahil olmak üzere davalı iş yerinde sürekli çalışmasına rağmen dava dışı SGK'ye bildirilmediğini, bu nedenlerle müvekkilin davalı ... Müdürlüğünde 1984 yılından 2012 yılı da dahil olmak üzere her yıl Nisan ayı başından Aralık ayı ortalarına kadar çalıştığı hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesi ile; davanın niteliği itibari ile hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerine uğradığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep ettiğini, davanın niteliği itibari ile ...'nın davaya Fer'i Müdahil olarak davaya katılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Feri Müdahil ... vekilinin cevap dilekçesi ile; davacının yürüttüğünü iddia ettiği faaliyetinin 5510 sayılı Kanun kapsamında sayılabilecek nitelikte olmadığını, iddia edilen faaliyetin kesintisiz olmadığını, bu nedenle davacının iddialarının hizmet tespiti davasına konu olamayacağını, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre gözetilmeden açıldığını, bu nedenle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddini talep ettiğini, bu nedenlerle davacının dava dilekçesindeki taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, 1-Davanın kısmen kabulüne,

2- Davacının davalı ... Müdürlüğüne ait iş yerinde;

-01/04/1990- 30/11/1990 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/1991- 30/11/1991 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/1992- 30/11/1992 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/1993- 30/11/1993 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/1994- 30/11/1994 tarihleri arasında 105 gün,

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, 1-Davanın kısmen kabulüne,

2- Davacının davalı ... Müdürlüğüne ait iş yerinde;

-01/04/1990- 30/11/1990 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/1991- 30/11/1991 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/1992- 30/11/1992 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/1993- 30/11/1993 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/1994- 30/11/1994 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/1995- 30/11/1995 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/1996- 30/11/1996 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/1997- 30/11/1997 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/1998- 30/11/1998 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/1999- 30/11/1999 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/2000- 30/11/2000 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/2001- 30/11/2001 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/2002- 30/11/2002 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/2003- 30/11/2003 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/2005- 30/11/2005 tarihleri arasında 60 gün,

-01/04/2006- 30/11/2006 tarihleri arasında 128 gün,

-01/04/2007- 30/11/2007 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/2008- 30/11/2008 tarihleri arasında 105 gün,

-01/04/2009- 30/11/2009 tarihleri arasında 337 gün

-01/04/2010- 30/11/2010 tarihleri arasında 31 gün

-01/04/2011- 30/11/2011 tarihleri arasında 32 gün

-01/04/2012- 11/06/2012 tarihleri arasında 23 gün olmak üzere toplam 2295 gün hizmet akdine tabi olarak çalıştığının ve bu günlere ilişkin sigortalı hizmet süresinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;yerel Mahkemenin defalarca yazdığı müzekkerelere rağmen davalı tarafından 2004 ila 2015 yıllarına ait kayıtları dava dosyasına gönderdiği, bilirkişi heyeti tarafından sadece 2004, 2005, 2006, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarına ait evraklarla sınırlı olarak 01.04.1990 ile 11.06.2012 tarihleri arası yönünden hizmet tespiti hesabı yapıldığı, dosyalardan bazılarına hiç çalışılmadığı ya da yılda 1 gün ya da 3 gün çalıştığı gibi anlamsız çalışma günleri tespit ve kanaat olarak sunulduğu, dosyada bulunan ve bilirkişi heyeti tarafından dikkate alınmayan diğer deliller, davalı iş yerinin üretim kapasitesi hep birlikte değerlendirildiğinde işçilerin yıllık çalışma gün sayılarının bilirkişi raporlarında belirtilenden çok çok daha fazla olduğu anlaşılacağını, dosyada resmi ve gayri resmi 1980 yılından bu yana faaliyet gösteren davalı iş yerinde her yıl ortalama ne kadar iş yapıldığı, bu işlerin kaç işçi tarafından çalıştırılarak gerçekleştiğine dair davalıdan gelen ve esas alınan belgelerden başka bir çok delil olduğunu, davalıdan gelen belgelerle yetinilmemesi gerçeğe yakın hizmet tespitleri için gerekli olduğunu, yıllarca kayıt dışı işçi çalıştıran, açılan davalarda mahkemece defalarca istenmesine rağmen belge, bilgi göndermeyen davalının bu durumlarından lehine sonuç çıkarılması, sırf kamu kurumu diye yargı tarafından korunup kollanması, kamuya binecek külfet hesabı yapılması, davacının en temel hakkının davalının lütfederek mahkemeye gönderdiği belgelerin insafına bırakılmasının kabul edilemez olduğunu, davalı iş yerine ait 2004 yılından önceki yıllara ait davalı tarafından belge bilgi gönderilmediği, gönderilen belgelerden fidanlık işlerinin 2004, 2005, 2006, 2009, 2010 yıllarında köy tüzel kişiliğine, 2010 ve 2011 yıllarında köyden istekli 4-5 kişi posta başı yapılarak, 2012, 2013 ve 2014 yıllarında köy kalkınma kooperatifine, 2015 yılında ise ihale ile hizmet alımı suretiyle yaptırıldığının anlaşıldığını, mahkemenin 14.01.2019 tarihli müzekkerelerine Ziraat Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğü ile...ve ...Şube Müdürlüklerinin verdikleri cevaplarda 2010 ve 2011 yıllarında çalışılan yıl içinde posta başlarına yapılan havaleler mevcut olduğunu, posta başı olan Sariye, Sebiha, Döndü ve Sebiha'nın Ziraat Bankası A.Ş....Şubesindeki hesaplarına 2010 yılında toplam 145.472.TL, 2011 yılında 125.425.TL. davalı tarafından ödeme yapıldığını, bilirkişi heyetinin fidanlıkta çalışılan yıllık ortalama gün hesaplarken sadece 2004 - 2011 yıllarına ait davalı tarafından eksik gönderilen belgelere sadık kalması dosyada bulunan diğer delilleri değerlendirme dışı tutması yerinde olmadığı, dava konusu edilen yıllara ait davalı evraklarıyla yetinmeyip diğer yıllara ait ödeme miktarlarından hareketle her yıl yapılan ortalama çalışma sürelerinin hesabını yapması gerektiği, dosya içinde bulunan evraklarda 2014 yılında yapılan ödemeler 02.06.2014 ( iki defa), 22.07.2014, 14.08.2014, 16.10.2014 ( iki defa ) ve 11.12

.06.2014 ( iki defa), 22.07.2014, 14.08.2014, 16.10.2014 ( iki defa ) ve 11.12.2014 tarihlerinde yapıldığı, 2013 yılında yapılan ödemeler ise 22.05.2013, 01.07.2013, 13.09.2013, 22.10.2013, 11.11.2013 ve 17.12.2013 tarihlerinde yapıldığı, 2012 yılında yapılan ödemeler 14.06.2012 (dört defa ayrı kişilere) 01.08.2012 (dört defa ayrı kişilere) 03.08.2012, 15.10.2012 (üç defa ayrı kişilere) 04.12.2012 ( üç defa ayrı kişilere) ve 20.12.2012 tarihlerinde yapıldığı, mevsim durumuna göre Mart/Nisan aylarında başlanılan çalışmalar Kasım/Aralık aylarına kadar devam ettiği, dinlenen başta davalı eski çalışanı tanıklar, kamu tanıkları, komşu taşınmaz malikleri ve diğer tüm tanıkların ifade ettiği üzere çalışmaların yaz başından karın düştüğü kış başına kadar aralıksız devam ettiği anlaşıldığı, bu nedenle mahkemenin ve bilirkişi heyetinin dinlenen yaklaşık 30'u aşkın tanıktan davalı kadrolu çalışanı bir iki tanığın aleyhe ifadelerine ve ödenek sıkıntısı nedeniyle ödeme tarihlerine itibar edilmemesi gerekçelerine dayanarak yıl içindeki çalışmaların sürekli ve düzenli olmadığı tespit ve kanaatlerine katılmanın mümkün olmadığını,...SGK Müdürlüğünün 12.10.2016 tarihli cevabi yazısında 2015 yılında davalı işyerinde 130 işçinin 9 ayın tamamında toplam 259 gün çalıştırıldığı belirtildiği, çalışmanın 06.04.2015 tarihinde başladığı, aralıksız 31.12.2015 tarihine kadar devam ettiği, eski muhtar Abdurrahman ... 'den elde edilen evraklarda 24.04.2009 ve 01.04.2010 tarihli karar defterlerinde köy muhtarının fidanlık çalışmaları için yetkilendirildiği, davalı idarece muhtarlığa ödemeler yapıldığı, fatura düzenlendiği, bu evraklarda fidanlık çalışanları arasında köy nüfusuna kayıtlı yaklaşık 120 işçiye imza karşılığı ödeme yapıldığını, dava edilen hizmet süresine dahil olmamakla birlikte 2015 yılında hizmet alımı suretiyle dava konusu iş yerinde yaptırılan işlerde çalıştırılan işçi sayısını bilmek açısından SGK...Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen 12.10.2016 tarihinde verilen cevapta 1171800 sicil numaralı davalı (Doğanbeyli Orman Fidanlığı) iş yerinde 2015 yılında 130 kişinin 9 ay ve ayda 30 gün çalıştığı bildirildiği, gönderilen cevaptan ve sistemden alınan hizmet dökümlerine göre işçiler davalı iş yerinde 06.04.2015 tarihinde işe başlamış 31.12

...Müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen 12.10.2016 tarihinde verilen cevapta 1171800 sicil numaralı davalı (Doğanbeyli Orman Fidanlığı) iş yerinde 2015 yılında 130 kişinin 9 ay ve ayda 30 gün çalıştığı bildirildiği, gönderilen cevaptan ve sistemden alınan hizmet dökümlerine göre işçiler davalı iş yerinde 06.04.2015 tarihinde işe başlamış 31.12.2015 tarihinde işten ayrıldığı, yıl içinde toplam 259 gün davalı iş yerinde çalıştığı, bu resmi belgeler davalı iş yerinde kimlerin ne kadar çalıştığına dair delil niteliğinde olduğunu, 1990 yılından 2004 yılına kadar ve 2008 ve 2009 yılları olmak üzere toplam 15 yıl yönünden dava dosyasına hiçbir belge göndermeyen davalının gönderdikleri ile yetinip sonuca gitmenin mümkün olmadığını, yüksek mahkeme kararlarında belirtildiğinin aksine sadece kurum çalışanı bir kaç tanığın ifadesi ile kurum kayıtlarından hareketle bir sonuca gidilemeyeceğini, köy muhtarlığı ve posta başları idaresinde çalışma yapılan yıllara ait çalışmalarla ilgili çok az ya da hiç kayıt gelmediği, 15 yıl yönünden ise hiç kayıt gelmediği dikkate alındığında bize göre dosya bulunan davalı kurum kayıtları dışında diğer her türlü delilin öneminin büyük olduğu, muhtarlığın 2009 yılına ait belgeleri, bankalardan gelen cevabi yazıları, kooperatif üye kayıtları, 2015 yılında SGK'de kayıtlarına geçen çalışmalar, davalının fidanlık yıllık üretim planları, keşif sırasında zapta geçen fidanlık çalışmalarına dair tespitler, keşif sırasında alınan görüntüler ve lehe tanık, kamu tanığı ve komşu parsel maliklerinin ifadelerinin fidanlık çalışanlarının hizmet tespitinde değerlendirilmesi gereken deliller olduğu, sadece davalı tarafından gönderilen belgeler üzerinde yapılan incelemelerle davalı işyerinde yıllarca çalışmış işçiler yönünden ''hiç çalışmamıştır'', senede "1 gün çalıştığı'', "3 gün çalıştığı", "14 gün çalıştığı" şeklindeki tespit ve kanaatlerin gerçeği yansıtmadığı, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.