muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13456, Karar No: 2021/2987, Tarih: 23.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13456 E.  ,  2021/2987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, imar kirliliğine neden olmak

Hüküm : TCK’nın 44. maddesi delaletiyle,

2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 62/1, 52, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “18/06/2014” olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir.

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Mahkemece ... adına, duruşma gün ve saaatini bildirir davetiyenin tebliğ edildiği, ... adına hazine vekilinin 27/01/2015 havale tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunduğu halde, adı geçen kurumun katılan olarak kabulüne yönelik bir karar verilmediği anlaşılmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 tarihli, 2006/2-249-247 sayılı, 15/07/2008 tarihli, 2008/9-95-195 sayılı ve 19/10/2010 tarihli, 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, Kültür ve Turizm Bakanlığının suçtan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca, açılan davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında II. Derece arkeolojik sit alanında yer alan Hatay ili Antakya ilçesi Küçükdalyan Beldesi, 1583 nolu parselde kaçak inşaat yaptığı iddiasıyla 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve imar kirliliğine neden olmak suçlarından ayrı ayrı açılan kamu davalarının yargılama sırasında birleştirilmesine karar verildiği, suça konu yerin önce Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 15.11.1985 tarih 1558 sayılı kararı ile I. Ve III. derece arkeolojik sit alanı olarak belirlendiği daha sonra da Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 30.06.2000 tarih 3816 sayılı kararı ile II. Derece arkeolojik sit alanında kaldığının tespit edildiği, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 15.11.1985 tarih 1558 sayılı kararının mahallinde ilan edildiğine dair ilan tutanaklarının dosyada mevcut olması karşısında sanığın izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu yerin sit alanında kaldığını bildiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu, kurul uzmanları tarafından 17.03.2014 tarihinde yerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 18.03.2014 tarihli raporda; II. Derece arkeolojik sit alanında yer alan 1583 parselde inşaat yapmak için inşaat direklerinin yerlerinin açıldığı ve inşaat yapmaya hazır hale getirildiğinin tespit edildiği, bunun üzerine Adana Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 29.04.2014 tarih 3564 sayılı kararı ile Hatay ili Antakya ilçesi Küçükdalyan Mahallesi 2. derece arkeolojik sit alanında yer alan özel mülkiyete ait 1583 parselde yapılan izinsiz uygulamalar nedeniyle ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, 18.06.2014 tarihli mühürleme tutanağı ve yapı tatil zaptında; 1583 parselde 310 m2 ebadında demir iskele ile çatı örülerek etrafı çevrilmiş şeklindeki inşai faaliyetler nedeniyle mühürleme işleminin yapıldığı belirtildiği, her ne kadar sanık aşamalardaki savunmasında yıllardan beri mevcut olan baraka üzerinde tadilat yaptığını belirtmiş ise de; mahallinde yapılan keşif sonucu inşaat mühendisi tarafından düzenlenen 02.03.2015 tarihli raporda betonarme temel üzerine çelik konstrüksiyon yapı elemanlarıyla taşıyıcı sistem ve çatı, beton briket malzemesiyle duvar yapıldığı, dava konusu yapının betonarme temel sistemi ile binanın çelik taşıyıcı kolonları, çelik konstrüksiyon çatısı, beton briket duvarları ve diğer inşaat faaliyetlerinin 1 yıllık imalat olduğunun belirtildiği, arkeolog tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda II. Derece arkeoleojik sit alanı içerisine inşa edilen ve tamamlanan bir su basmanı üzerine oturtulmuş prefabrik yapının olduğu, zemine açılan temel çukurları üzerine yerleştirilmiş su basmanı nedeniyle tarihi dokuya zarar verildiği, yapılan fiziki müdahale sonucu geriye dönülemez tahribat oluştuğunun belirtildiği dikkate alınarak sanığın II. derece arkeolojik sit alanında izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu kanaatine ulaşıldığı, TCK'nın 44

. Derece arkeoleojik sit alanı içerisine inşa edilen ve tamamlanan bir su basmanı üzerine oturtulmuş prefabrik yapının olduğu, zemine açılan temel çukurları üzerine yerleştirilmiş su basmanı nedeniyle tarihi dokuya zarar verildiği, yapılan fiziki müdahale sonucu geriye dönülemez tahribat oluştuğunun belirtildiği dikkate alınarak sanığın II. derece arkeolojik sit alanında izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu kanaatine ulaşıldığı, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kaidesinin objektif koşullarının "tek bir fiilin bulunması" ve "birden fazla kanun hükmünün ihlalinden ibaret olduğu, sanığın işlediği fiille birden fazla suçun oluşmasına sebebiyet verdiği ve bu tarihte 2863 sayılı Kanun ile TCK'nın 184. maddesinin yürürlükte bulunduğu anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 44. maddesindeki fikri içtima hükmünün uygulanarak, eylemine temas eden en ağır hüküm olan 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesi gereğince cezalandırılmasında isabetsizlik görülmediği,

Ayrıca her ne kadar temyiz aşamasında sanık müdafii suça konu yer ile ilgili yapı kayıt belgesi sunmuş ise de; 2863 sayılı Kanunun 9. maddesinde, Koruma Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde koruma bölge kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında inşai ve fiziki müdahalede bulunulmayacağının düzenlendiği, anılan düzenlemeye aykırı olarak, izin alınmaksızın inşai ve fiziki müdahalede bulunulmasının ise, aynı Kanunun 65. maddesi ile yaptırım altına alındığı, buna karşılık, 3194 sayılı İmar Kanununa 11/05/2018 tarih ve 7143 sayılı Kanunun 16. maddesi ile eklenen geçici 16. maddede, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla yapı kayıt belgesi verilebileceği hükme bağlanmış olup, 2863 sayılı Kanuna tezahürü bulunmayan bahse konu düzenlemenin, anılan Kanunun 65. maddesinde tanımlanan inşai ve fiziki müdahale suçlarının unsurlarını etkilemeyeceği, zira, yapı kayıt belgesi verilmesinin, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınmasını sağlamakla birlikte, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında, kültür varlıkları yönünden koruma bölge kurullarından, tabiat varlıkları ve doğal sit alanları yönünden Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüklerinden izin alınmaksızın gerçekleştirilen inşai ve fiziki müdahaleleri hukuka uygun hale getirmeyeceği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin zamanaşımı süresinin dolduğuna, beraat karar verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği ihtarının yapılmamış olması,

2- Mahkemece hakkında katılma kararı verilen ...'nın 2863 sayılı Kanuna aykırılıktan doğan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı gözetilmeksizin, kamu davasına katılan olarak kabulü ile lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

1- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği ihtarının yapılmamış olması,

2- Mahkemece hakkında katılma kararı verilen ...'nın 2863 sayılı Kanuna aykırılıktan doğan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı gözetilmeksizin, kamu davasına katılan olarak kabulü ile lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin devamına, “TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' cümlesinin eklenmesi, vekalet ücretine ilişkin 7. paragraftaki “Katılan kurum” ibaresinin çıkarılarak, yerine, “Katılan ...” ibaresinin eklenmesi, yine “katılan kuruma” ibaresinin çıkartılarak yerine “ Katılan ... Bakanlığına” ibaresinin eklenmesi, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12243, Karar No: 2014/7338, Tarih: 11.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/12243 E.  ,  2014/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/197797

Mahkeme : İZMİR 10. Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 18.02.2010 - 2009/1389 esas ve 2010/99 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6119, Karar No: 2025/2598, Tarih: 26.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6119 E.  ,  2025/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2325 Esas, 2024/723 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Dörtyol 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/26 Esas, 2021/205 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu daimi ve geçici irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakların davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Hatay ili, ..., ..... Mahallesi 1376 parsel sayılı taşınmazda 2120,54 m²lik kısmının daimi, 1069,09 m²lik kısmının 2 yıllık geçiçi irtifak kamulaştırma bedelinin tespitine ve bu hakkın (ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile) davacı idare lehine tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu daimi ve geçici irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin yüksek olduğunu, bilirkişi raporunun hükme esas alınabilecek uygunlukta olmadığını, detaylı bir araştırma yapılmadan sulu tarım arazisi olarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 olarak alınmasının hatalı olduğunu, % 6 oranında olması gerektiğini, bilirkişi raporlarında kamulaştırma işlemi dışında zarar hesabı yapıldığını, faiz uygulanacak ise ilk karar tarihinin dikkate alınması gerektiğini, ayrıca vekâlet ücretine de hükmedilmediğini belirterek yerel mahkeme kararının itirazları doğrultusunda kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin usul ve kanuna uygun olduğunu ancak fark bedelin belirlenmesi ve faizin uygulanması noktasında hatalar bulunduğunu, yapılan maddi hata sonucu 180,00 TL eksik ödeme yapıldığını belirterek yerel mahkeme kararının itirazları doğrultusunda kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın sulu tarım arazisi kabul edilerek bedelinin arazilere özgü gelir metoduna göre tespit edildiği, okitsu cinsi mandarin ürününün dava tarihi olan 2017 yılı gelir ve maliyet çizelgesi gözönünde bulundurularak bedelinin tespit edildiği, taşınmazın kapitalizasyon faizi dışında kalan bedel artıcı unsurlar gözönünde bulundurularak % 50 oranında objektif değer artışı uygulanarak bedelinin 112,50 TL tespit edilmediği ve irtifak bedellerinin bu değerlendirmelere göre tespit edildiği anlaşılmakla usul ve kanuna uygun karara karşı tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Kapama mandalina bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

3.Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

4.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5.İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı ile hüküm altına alınan ve derhal ödenmesine karar verilen 7029,11 TL fark bedel yönünden faiz bitiş tarihinin ilk karar tarihi olması gerektiği düşünülmeden, son karar tarihine kadar faiz işletilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesinin kararının hüküm fıkrasının; (1) numaralı bendinde bulunan " dava tarihini takip eden 13.04.2018 tarihinden karar tarihi olan 09.07.2021 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalılara tapu kaydındaki ve veraset ilamındaki payları oranında ödenmesine, fark bedelinin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılması için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına," ibaresinin hükümden çıkarılması, yerine " bu bedelin ilk kararla ödenmesine karar verilen 7029,11 Tlik kısmına 13.04.2018 tarihinden ilk karar tarihi olan 19.07.2018 tarihine, bakiye 21.978,09 TlK kısmına ise 13.04.2018 tarihinden karar tarihi olan 09.07.2021 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte varsa birikmiş neması ile birlikte davalılara tapu kaydındaki ve veraset ilamındaki payları oranında ödenmesine ve bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına," cümlesinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16390, Karar No: 2012/1533, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16390 E.  ,  2012/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki satış vaadi sözleşmesinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... ile evli olduklarını, davalıya boşanmasının karşılığında ... 3. Noterliğince düzenlenen 31.10.2003 tarihli Satış Vaadi Sözleşmesini düzenleyerek verdiğini, davalının boşanma davasının duruşmalarına gelmediğinden T.M.K. 166/3. maddesi uyarınca boşanmanın mümkün olmadığını iddia ederek sözleşmenin iptalini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile evlendikten sonra davacının ısrarları ve çıkardığı huzursuzluklar nedeniyle maliki olduğu davaya konu evin mülkiyetini davacıya devrettiğini,ancak anlaşmazlığın devam etmesi nedeniyle evlilik birliğini sona erdirdiklerini,davacının kendi rızası ile davaya konu yerin satışını vaat ettiğini,davacı ile boşanma davası açtığını yargılamanın devam ettiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı,dava konusu taşınmazın satışına ilişkin satış vaadi sözleşmesini davalı tarafın anlaşmalı boşanmasını sağlamak üzere yaptığını,ancak davalının taraf olduğu boşanma davasına katılmamak suretiyle bu şarta uymaması nedeniyle sözleşmenin geçerliliğini kaybettiğini ileri sürerek satış vaadi sözleşmesinin feshini talep etmiş,davalı ise davacının kendi rızası ile dava konusu taşınmazın tapu devrini yapmayı taahhüt ettiğini savunmuştur. Taraflar arasında noterde düzenlenen 31.10.2003 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile davacı kendisine ait taşınmazı davalıya bedeli mukabilinde sattığını ve satış bedelini aldığını belirterek davalıya tapu devrinin 31.01.2004 tarihine kadar devredileceği taahhüt edilmiş,ancak dava konusu olan hususlara ilişkin bir şarta yer verilmemiştir. Taraflar dava tarihi itibariyle evli olsalar da aralarındaki ilişkiyi yazılı belgeye bağladıkları için, dava konusu olayda artık tanık dinlenmesi ve tanık beyanlarının hükme esas alınması olanaklı değildir. Toplanan delillerden davacının iddiasını yasal delillerle ispat edemediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde "sair deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan davacıya yemin hakkı hatırlatılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemenin bu yönleri gözardı ederek tanık beyanlarına itibar edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.