muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6987, Karar No: 2022/16223, Tarih: 29.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/6987 E.  ,  2022/16223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:,

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Şikâyetten vazgeçmeyi kabul eden sanığın, yaralama suçuna ilişkin düşme kararının gerekçesine yönelik olmayan, temyiz isteminde hukuki yarar bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’ın tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...’in aşamalarda; diğer sanığın elinde kuru sıkı tabanca olduğunu ve hakkında yaralama suçundan düşme kararı verilen temyiz dışı sanık ... ile birlikte kendisini darp etmeleri üzerine, korunmak için eline bıçak aldığını belirtmesi, sanık ...’ın ise; elinde kesinlikle kuru sıkı tabanca olmadığını ancak diğer sanığın elinde bıçak olduğu halde kendisini tehdit ettiği şeklindeki anlatımı ve aralarında alacak verecek meselesi olduğunu her iki sanığın da kabul etmeleri karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre, sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7977, Karar No: 2011/14420, Tarih: 01.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/7977 E.  ,  2011/14420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olayın oluş şekli, zaman dilimi, sanık savunması ve dosya içeriğine göre, sanığın sürücülüğünü yaptığı ticari taksiyle, İstanbul Aksaray’da ara sokaktaki eski bir evden aldığı Somali uyruklu “6” göçmeni Edirne ili İpsala ilçesine seyir halindeyken, İpsala-Keşan karayolu Korucuköy yol ayrımında önleyici kolluk devriyesi tarafindan yapılan kontrol sırasında Jandarma görevlilerince yakalandığı, sanığın bu suretle gerçekleşen eyleminin göçmenlerin yurt dışına çıkmalarına imkan sağlamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı üst ve o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BO- ZULMASINA), 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6234, Karar No: 2007/561, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6234 E.  ,  2007/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan satın aldığı şardon makinesinin montajının 14.7.2003 tarihinde davalı şirketin teknik servis elemanları tarafından yapıldığını ve rodaj işlemine başlandığını , sürekli olarak makinenin değişik aksamlarında problemler çıktığını, makinenin işlevini görmemesinden kaynaklanan zararın tesbitinin yaptırıldığını ileri sürmüş ve şimdilik 40.000.000.000.TL' nın ihtarname tebliğ tarihi olan 9.9.2003. tarihinden işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sorunların operatör kusurlarından, uyarılara rağmen düzeltilmeyen makinenin kurulum yeri ve koşullarından kaynaklandığını, kaldı ki , sözleşme gereği, makinanin arıza nedeniyle durmasından kaynaklanan üretim kayıplarından satıcının kesinlikle sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre verim kaybı nedeniyle oluşan 3.960.000.000.TL'den davalının sorumlu olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, bu miktarın dava tarihinden işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı bilirkişi raporuna karşı gerekçelerini de göstermek suretiyle itiraz etmiş ve mahallinde keşif yapılarak itirazarının da değerlendirileceği yeni bir rapor alınmasını istemiştir.

Mahkemece davalının rapora yönelik itirazları üzerinde durularak mahallinde keşif yapılıp ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli yeni bir bilirkişi raporu alındıktan sonra taraflar arasındaki sözleşmenin 8.maddesinin 2.paragrafında yer alan hüküm de tartışılarak tüm deliller birlikte değerlendirilip uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.1 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2876, Karar No: 2020/708, Tarih: 19.02.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/2876 E.  ,  2020/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... 2-... vekili Avukat ...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 28/09/2015 gününde verilen dilekçe ile basın ve internet yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın ve internet yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ... Gazetesinin 16/03/2015 tarihli nüshasında ve gazetenin internet sitesinde yayınlanan haberin gerçeğe aykırı olduğunu, müvekkilinin kişilik haklarını ihlal ettiğini, taraflarınca yapılan tekzip başvurusu üzerine Sakarya l. Sulh Ceza Hakimliği tarafından gazetedeki yayın hakkında tekzip kararı verildiğini, yine haberin internet sitesinde de yayınlanması nedeniyle aynı mahkeme tarafından erişimin engellenmesine karar verildiğini, davalıların haber verme ve eleştiri sınırlarını aştığını belirterek kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan zararın davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar; söz konusu haberde gerçeklik unsurunun mevcut olduğunu, haberin kamuyu bilgilendirme ve basın özgürlüğü kapsamında olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, yayın konusu haberin güncel olmadığı, hukuka uygunluk sınırları içinde kalmadığı ve davacının kişilik haklarını ihlal eder nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın; olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa’nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu’nun 24 ve 25. maddelerinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut davada öncelikle davacının toplumsal konumu itibariyle değerlendirmenin yapılması gerektiği aşikardır. Davacının dava tarihinde Sakarya Valisi olarak görev yapmakta olduğu, toplumca tanınan ve bilinen bir kişi olduğu dikkate alındığında davacı yönünden eleştirel sınırların daha geniş kapsamda değerlendirilmesi gerekmektedir. Bunun yanında davalı tarafça yayınlanan haberde kamusal çıkarların ön planda tutulduğu dikkate alındığında kişilik haklarına saldırı ve ifade özgürlüğünün çatıştığı durumlarda dengelemenin ancak kamunun menfaatinin gözetilmesi ile neticelendirilmesi gerekmektedir. Kaldı ki davaya konu haberde ...’ın Topkapı’da yaptığı... Sitesi’nden davacının bir daire satın aldığı ifade edilmiş olup, dosya kapsamında davalı tarafından ibraz edilen tapu kayıtlarına göre gerçekten davacının bahsi geçen yerde bir dairesinin bulunduğu, bu dairede davacı ile birlikte iki aile ferdinin de hissedar olduğu, bu haliyle davaya konu haberin görünür gerçeğe de uygun olduğu anlaşılmıştır.

Şu halde; davalı tarafça hazırlanan haberin aktardığı konunun kamusal çıkarlar çerçevesinde kamuyu bilgilendirme amaçlı olarak yayınlandığı, bu haliyle haberde yer verilen ifadelerin görünür gerçeğe uygun olduğu, davaya konu haberde geçen söz ve ifadeler bir bütün halinde değerlendirildiğinde, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davacıya yönelik ifadelerin eleştiri mahiyetinde olup basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, ayrıca davacının kamuoyunda tanınan ve bilinen bir kişi olduğu, bu nedenle eleştirilere katlanma yükümlülüğü bulunduğu, dava konusu haberde yer verilen ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemeyeceği sonucuna varılmış; davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25983, Karar No: 2015/36113, Tarih: 21.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/25983 E.  ,  2015/36113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 28. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2014

NUMARASI : 2013/304-2014/214

Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin SGK'dan aldığı yazıya göre 18 yıl 1 ay 27 gün hizmeti bulunduğu, davalıya müracat ederek yasal haklarının kendisine ödenmesini ve bundan sonra yasal hakkına binaen çalışmayacağını ifade ettiğini, ancak davalı tarafın müvekkiline hiçbir yasal hakkını ödemeyeceğini bildirdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının verdiği istifa dilekçesinde SGK'dan alınan herhangi bir yazıya atıf yapılmadığı gibi temel amacın istifa olduğu ve istifa iradesi taşıdığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının emeklilik hakkını yasal olarak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yaş hariç emeklilik koşullarını davacı işçinin kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesi uyarınca “herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” Objektif iyiniyet olarak da tanımlanan ve dürüstlük kuralını düzenleyen madde, bütün hakların kullanılmasında dürüstlük kuralı çerçevesinde hareket edileceğini ve bir kimsenin başkasını zararlandırmak ya da güç duruma sokmak amacıyla haklarını kötüye kullanılmasını yasanın korumayacağını belirtmiştir. Bu nedenle iş ilişkisinde de fesih hakkını kullanan tarafın bu kurala dikkat etmesi gerekir. Kaldı ki 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun fesih hakkını düzenleyen 435. maddesinde bu kuraldan açıkça söz etmektedir.

Keza 6100 Sayılı HMK.’un 28/1 maddesine göre “Taraflar, dürüstlük kuralına uygun davranmak zorundadırlar”. Bu ilke gereğince taraflar doğruyu söyleme yükümlülüğü altındadır. Tarafların iyiniyeti veya kötüniyeti(Y. İBK. 14.2.1951 gün ve 17/1), taraflarca ileri sürülmese dahi dosyadan anlaşıldığı takdirde hakim resen dikkate alacaktır.

Keza 6100 Sayılı HMK.’un 28/1 maddesine göre “Taraflar, dürüstlük kuralına uygun davranmak zorundadırlar”. Bu ilke gereğince taraflar doğruyu söyleme yükümlülüğü altındadır. Tarafların iyiniyeti veya kötüniyeti(Y. İBK. 14.2.1951 gün ve 17/1), taraflarca ileri sürülmese dahi dosyadan anlaşıldığı takdirde hakim resen dikkate alacaktır.

Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanunu’nun 23. Maddesinde açıkça “Süresi belirli olan veya olmayan sürekli iş sözleşmesi ile bir işverenin işine girmiş olan işçinin, sözleşme süresinin bitmesinden önce yahut bildirim süresine uymaksızın işini bırakıp başka bir işverenin işine girer ve bu nedenle iş sözleşmesini feshederse doğrudan, yeni işverenin de bazı koşullarda işçi ile birlikte sorumlu olacağı” açıkça düzenlenmiştir”.

4447 sayılı Yasanın 45 inci maddesi ile 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin birinci fıkrasına (5) numaralı bent eklenmiştir. Anılan hükme göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkânı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve pirim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş koşulu sebebiyle emeklilik hakkını kazanamamış olsa da, anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle işyerinden ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir. Ancak, işçinin işyerinden ayrılmasının yaş hariç emekliliğe dair diğer kriterleri tamamlaması üzerine çalışmasını sonlandırması şeklinde gelişmesi ve bu durumu işverene bildirmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin, davalı işyerinde çalışırken işveren ile aynı faaliyet içinde olan ... Bank ile iş görüşmelerine başladığı, 08.04.2012, 08.05.2012 ve 11.05.2012 tarihlerinde ... Bank'ta mülakatlara girdiği, 11.05.2012 tarihinde davacı işçi tarafından ... Bank'a “Ön Onay Belgesi” verildiği, 15.05.2012 tarihinde ... Bank tarafından “İşe Alım Formu” düzenlendiği anlaşılmaktadır. Tüm bu olgular davacı tarafından iş sözleşmesi sona erdirilmeden yerine getirilmiştir. Davacı 1.05.2012 tarihinde davalı banka yaş hariç emeklilik koşullarını taşıdığı gerekçesi ile işten ayrılmış ve 9 gün sonra, yani 01.06.2012 tarihinde ... Bank'ta işe başlamıştır. Bu maddi olgulara göre davacının davalı işyerindeki işinden ayrılmasındaki gerçek iradesinin yaş hariç emekliliğe ait diğer kriterleri tamamlaması değil de, davalı işyerindeki çalışması devam ederken başka bir işyeriyle görüşüp anlaşması neticesinde daha iyi koşullarda başka bir işte çalışmak olduğu açıktır. Davacı dürüstlük kuralına aykırı davranmıştır. Kötüye kullanılan hakkı hukuk korumamalıdır. Davacı kıdem tazminatına hak kazanamaz. Kıdem tazminatı isteminin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14295, Karar No: 2015/11767, Tarih: 10.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14295 E.  ,  2015/11767 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10/06/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15102, Karar No: 2018/18700, Tarih: 15.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/15102 E.  ,  2018/18700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davada,davacının 01.02.1971 olan doğum tarihinin yılının 1967 olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece; Adli Tıp Kurumu'nun bilimsel nitelikteki görüşlerine göre 25 yaşını doldurmuş kişilerin yaş tespitinin tıbben mümkün bulunmadığı, aldırılan sağlık kurulu raporuna göre davacının kemik yaşının 25 yaş ve üzeri ile uyumlu olduğu, bu saptamanın nüfus kaydındaki doğum tarihini doğruladığı, dinlenen tanık anlatımlarının da herhangi bir somut olguya dayanmadığı gibi davacının doğum tarihi ile tanıkların dinlendiği tarih arasında uzunca bir zaman geçtiği için anlatımlarında yanılgı olasılığı bulunabileceği gerekçesi ile kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin davalar diğer kayıt düzeltme davaları gibi kamu düzeni ile yakından ilgili bulunduğundan, hakim taleple bağlı kalmayarak kendiliğinden de yapacağı araştırma ile elde edeceği bulgulara göre ve öteki kayıtlarla çelişki meydana getirmeyecek şekilde karar vermek zorundadır.

Davacı tarafından ibraz edilen belgeye göre davacı, 26.07.1989 tarihinde fen-edebiyat fakültesinden mezun olmuştur. Dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi üzerine davacı, ibraz ettiği 01.11.2018 havale tarihli yazılı açıklamasında okullara başlama tarihini ve hangi okullarda okuduğunu bildirmiştir. Bu durumda davacının nüfus yaşı itibariyle 2 yaşında ilkokula başladığı görülmektedir. Bu durum yaşamın olağan akışına aykırı olduğu gibi 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Yasasının 3. maddesine göre de olanaklı değildir. Açıklanan bu hususlar dikkate alınarak, davacının beyanına göre ilkokula başladığı okul müdürlüğünden ya da bu belgelerin arşivlendiği kurumdan davacının ilkokula başlama tarihi sorularak buna ilişkin yanıta göre oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,15/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5761, Karar No: 2014/9348, Tarih: 11.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/5761 E.  ,  2014/9348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan en eski tarihli memleket haritası ile 1980 ve 1985 tarihli hava fotoğraflarının getirtilmesi,

2) Birinci bende cevap geldikten sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) aktarılarak, tüm taşınmazların aynı harita üzerinde komşu parselleri ile birlikte (1/25.000 ölçekli) gösterecekleri müşterek imzalı rapor ve açıklamalı kroki düzenlettirilmesi ve taşınmazların konumları hava fotoğrafları üzerinde gösterilerek, hava fotoğrafları ve memleket haritasında görülen yeşil ya da koyu renkli alanların ne anlama geldiği, taşınmazlar üzerinde var ise ağaçların sayısı, cinsi, kapalılık oranının açıklandığı ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi.