muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5537, Karar No: 2015/18284, Tarih: 20.05.2015

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz on iki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ücreti hesaplanırken hafta içi çalışma saatlerinden ara dinlenmesi düşüldüğü halde, cumartesi günleri 08.00-13.00 arasında çalışıldığından bahisle ara dinlenmesi düşülmediği anlaşılmaktadır.

Fazla çalışma ücreti hesabında dikkate alınan cumartesi günü yapılan 5 saatlik çalışmadan yarım saat ara dinlenme süresi düşülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4181, Karar No: 2021/5437, Tarih: 29.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4181 E.  ,  2021/5437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 29.06.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/18463, Karar No: 2013/23568, Tarih: 26.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/18463 E.  ,  2013/23568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava, döner sermaye saymanının usulsüz işlemlerinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22512, Karar No: 2014/21870, Tarih: 23.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/22512 E.  ,  2014/21870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Düşme, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nin sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babası Yakup'tan ölüm aylığı alabilmek için 15/05/1987 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19759, Karar No: 2014/24596, Tarih: 22.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19759 E.  ,  2014/24596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/705-2014/150

Hüküm süresi içinde davacı-karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının yıllık izin bitiminde işe başlamadığını, işçi feshinin haklı olmadığını, işçinin kendilerine ihbar tazminatı ödemesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davacı ve davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce; mahkeme kararının gerekçeli olması gerektiği, ihbar tazminatı talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gerektiği, hangi bilirkişi raporunun esas alındığının denetlenemediği ve genel tatil alacağında talep aşılarak sonuca gidildiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan mahkemece, bilirkişiden ek rapor aldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin yıllık izin alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda; davacı işçi tarafından ücretli izin kullandırılmadığını ileri sürerek izin ücreti alacağı talebinde bulunulmuş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda alternatifli hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, kart basma kaydı olmayan günlerde davacının yıllık iznini kullandığı kabul edilerek izin alacağı talebinin reddi isabetli olmamıştır. İşveren , yıllık iznin kullandırıldığını imzalı izin defteri ya da eşdeğer bir belge ile ispatlamak zorunda olduğundan, davacının kıdemine göre hak kazandığı izin süresi belirlenmeli ve kullandırıldığı ispatlanan günler mahsup edilerek bakiyesi hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Yazılı gerekçe ile izin alacağının reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının fazla çalışma alacağının hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Davacının fazla çalışma alacağının hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının fazla çalışma talebi tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Dosyada, işe giriş çıkışlarda alınan bir kısım kart basma kayıtları bulunsa da, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık anlatımlarına göre fazla çalışma alacağının hesaplandığı anlaşılmaktadır. Davacının fazla çalışma alacağı tanık anlatımları esas alınarak hesaplandığına göre; kart basma kaydı olmayan dönemin hesaplama dışı bırakılması isabetli olmamıştır. Dairemizce bozma nedeni yapılan, hükme esas alınan rapordaki hesaplama yöntemi değil, hangi hesaplamaya göre hüküm kurulduğunun mahkeme gerekçesinden denetlenemediği hususudur. Hesaplama tanık anlatımına dayandığına göre, fazla çalışma alacağının tüm dönem için hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, kart basma kaydı olmayan dönemin dışlanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13999, Karar No: 2022/21469, Tarih: 26.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/13999 E.  ,  2022/21469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 119/1-c ve 62. (4'er kez) maddeleri uyarınca 4 kez 4 yıl 2 ay ve 4 kez 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2021 tarihli ve 2020/82 esas, 2021/91 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/08/2022 gün ve 12169-2022-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/10/2022 gün ve 2022/112685 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

11/12/2019 tarihinde sanığın inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar ... ve Hayder Husseın Ashour ile birlikte müştekiler ..., ..., ... ve ...'nun ikamet ettikleri aynı apartmana girdikleri ve her bir müştekinin ikamet ettiği dairenin bulunduğu kattaki yangın merdiveni boşluğuna bırakılan bisikletleri çaldıkları olayda,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10/11/2021 tarihli ve 2021/2685 esas, 2021/17592 karar sayılı ilâmında yer alan "... Somut olayda aynı apartmanda 4.kattaki mağdur Murat Özdemir’in daire kapısı önündeki ayakkabıyı ve 2.kattaki mağdur Nuri Demirkol’un daire kapısı önündeki bebek arabasının çalınması eyleminde bir fiil ile aynı suçun birden fazla mağdura karşı işlenmesi halinde aynı neviden fikri içtima oluşturması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 43/2 maddesi gereğince ceza verilip bu cezanın arttırılması gerekirken mağdur sayısınca iki kez mahkumiyet kararı verilmesi, bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Sergen Soykurt müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA" şeklindeki,

Yine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19/01/2021 tarihli ve 2020/4088 esas, 2021/139 karar sayılı ilâmında yer alan "... suça konu kömürlüklerin bulunduğu yerin apartman sakinlerinin ortak kullanımına açık bölüm olması sebebiyle sanığın suça konu eşyaların farklı kişilere ait olduğunu bilse dahi ortak hakimiyet ve müşterek zilyetlik kuralı gereğince sanık hakkında (müşteki... Sorkunlu ve müşteki... ile aynı binada ikamet eden diğer müştekilere yönelik olarak) tek bir hırsızlığa teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulması gerektiği de gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş" şeklindeki açıklamaları nazara alındığında, somut olayda sanığın olay günü inceleme dışı suça sürüklenen çocuklarla aynı fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek apartman sakinlerinin ortak kullanımına açık bölüm olduğu anlaşılan, her bir müştekinin bulunduğu kattaki yangın merdiveni boşluğuna bırakılan bisikletleri çalma eylemine ilişkin, bir fiil ile aynı suçun birden fazla mağdura karşı işlenmesi halinde aynı neviden fikri içtima oluşturması nedeniyle, tek bir hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ceza verilip 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/2 maddesi gereğince bu cezanın arttırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...’ın suç tarihinde gündüz vakti haklarında yaşları küçük olduğundan ayrı soruşturma yürütülüp dava açılan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...ile birlikte müştekilerin ve katılanların ikamet ettikleri binadan, müşteki ...’in 5. katta bulunan Salcano marka bisikletini, katılan ...’ın 6. katta bulunan Kron marka bisikletini, katılan ...’ın 7. katta bulunan Bianchi marka bisikletinin ön ve arka tekerleklerini ve son olarak da müşteki ...’nun 8. katta bulunan Kron marka bisikletini çaldıkları; soruşturma kapsamında, kolluk görevlilerince incelenen apartmanın güvenlik kamera kayıtlarından olayın failleri olarak sanık ve inceleme dışı suça sürüklenen çocukların tespit edilmesinden sonra, sanığın babası olan ...’ın suça konu bisikletlerden müşteki ...’e ait Salcano marka bisikleti rızası ile soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine teslim ettiği, dosya içerisinde bu teslime ilişkin tutanağın bulunduğu ve müşteki ...’in duruşmadaki beyanında, bisikletinin kendisine polisler tarafından teslim edildiğini, herhangi bir zararının bulunmadığını beyan ettiği; inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...’nin de suça konu bisikletlerden Kron marka(müşteki ...’na ait) bisikleti rızası ile soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine teslim ettiğini savunduğunun iddianame içeriğinde anlatıldığı ve müşteki ...’nun duruşmadaki beyanında, bisikletinin kendisine polisler tarafından olaydan iki gün sonra teslim edildiğini, herhangi bir zararının bulunmadığını beyan ettiği, katılanların ise zararlarının giderilmediği anlaşılmakla;

1- Sanık ...’ın, olay günü gündüz vakti inceleme dışı suça sürüklenen çocuklarla birlikte hareket ederek müşteki ..., katılan ..., katılan ... ve müşteki ...’nun ikamet ettikleri aynı apartmanın ortak kullanıma açık bölümler olduğu anlaşılan, her bir müşteki ve katılanın dairelerinin bulunduğu katlardaki yangın merdiveni boşluklarından hırsızlık eylemleri sebebiyle bir kez konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyeti gerektiği halde sanık hakkında müşteki ve katılan sayısınca dört ayrı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulması,

2- Dosya kapsamına göre, sanık ...’ın babasının suça konu bisikletlerden müşteki ...’e ait Salcano marka bisikleti rızası ile soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine teslim ettiği, bu şekilde müştekinin suça konu bisikletinin iade edilmesinin sağlandığı dikkate alındığında, sanık hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Dosya kapsamına göre, sanık ...’ın babasının suça konu bisikletlerden müşteki ...’e ait Salcano marka bisikleti rızası ile soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine teslim ettiği, bu şekilde müştekinin suça konu bisikletinin iade edilmesinin sağlandığı dikkate alındığında, sanık hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- İnceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...’nin, suça konu bisikletlerden Kron marka(müşteki ...’na ait) bisikleti rızası ile soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine teslim ettiğini savunduğunun iddianame içeriğinde anlatıldığı ve müşteki ...’nun duruşmadaki beyanında, bisikletinin kendisine polisler tarafından teslim edildiğini, herhangi bir zararının bulunmadığını beyan ettiği, ancak bu iadeye ilişkin incelemeye konu dosya içerisinde herhangi bir belge bulunmadığı dikkate alındığında, müşteki ...’na ait Kron marka bisikletin ne şekilde müştekiye iadesinin sağlandığının anlaşılması için, bu iadeye ilişkin varsa tutanak vb. evrakın inceleme dışı suça sürüklenen çocuklar hakkındaki dava dosyasından temini ile dosya içine konulması ve incelenmesi ile rızai bir iadenin bulunduğunun anlaşılması halinde sanık ...’ın bu iadeye karşı duruşunun bulunmaması da nazara alınarak sanık hakkında müşteki ...’na yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerekeceği gözetilmeden eksik inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması hususları da belirlenmiş olup, bu yönlerden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 26/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.