muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14652, Karar No: 2013/4471, Tarih: 15.04.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/14652 E.  ,  2013/4471 K.**

* FUHUŞ

* ZİNCİRLEME BİÇİMDE ÇOCUĞUN NİTELİKLİ CİNSEL İSTİSMARI SUÇU

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 37

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 44

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık B.. F.., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuş suçlarından sanık Ş.. E.., kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuş suçlarından sanık E.. Ç.. ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık Y.. U..'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.06.2011 gün ve 2009/78 Esas, 2011/209 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlan yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar Ş.., E..ve Y..müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar B.. ve Ş..hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler ile sanıklar Ş.., E..ve Y..hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçları yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar Ş.. ve E.. hakkında fuhuş suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre, suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdureyle birden fazla kez ilişkiye giren sanık Ş..'in aynı zamanda mağdureyi fuhuş maksadıyla erkeklere temin etmek için ev tuttuğunun, diğer sanık E..r'in ise, hem kendisinin hem de sanık Ş..'in bulduğu müşterilere mağdureyi götürüp getirerek 1 ay süreyle değişik erkeklerle fuhuş yapmasını sağladığının anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerinin hem fuhuş suçunu hem de TCK.nın 37. maddesi kapsamında zincirleme biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturacağı ve aynı Kanunun 44. maddesi uyarınca da en ağırı olan zincirleme biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmalarının gerektiği gözetilmeden, sanık Ş..'in cinsel istismar suçu yanında ayrıca fuhuş suçundan da mahkûmiyetine karar verilmesi, sanık E..'in ise zincirleme biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yerine yazılı şekilde fuhuş suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK.nın 227/1. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

TCK.nın 227/1. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Mağdurenin çocuk olması nedeniyle sanıklar hakkında TCK.nın 227/1. maddesi uyarınca ceza tayin edilmesinden sonra aynı maddenin 4. fıkrasında ki artırım nedenlerinin ne şekilde oluştuğu açıklanmadan "eylemin çocuğa karşı işlendiği" şeklinde yasal olmayan gerekçe ile cezalarının artırıma tâbi tutulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12505, Karar No: 2021/21956, Tarih: 21.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12505 E.  ,  2021/21956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, suça sürüklenen çocuk hakkında, katılan ...’a karşı işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

I – Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın, suça sürüklenen çocuğun ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II – Sanık hakkında katılan ...’a karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III – Sanık hakkında katılan ...’a karşı işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin 3. fıkrası, "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz" şeklinde olup; somut olayda, mahkum olunan ceza süresinin 1 yıl 8 ay olmasına karşılık, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi yasaya açıkça aykırılık oluşturduğu gibi bu husus aleyhe değiştirmeme yasağı kapsamında da değerlendirilemez. Bu nedenle sanık hakkında hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca denetim süresinin tayin olunan hapis cezasından az olacak şekilde bir yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında TCK’nın 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan “1 yıl” ibaresinin çıkartılarak yerine “1 yıl 8 ay” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III – Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’a karşı işlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’a karşı işlediği iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK’nın 116/4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 1 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının, suça sürüklenen çocuğun ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6605, Karar No: 2019/16497, Tarih: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6605 E.  ,  2019/16497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Şirketler Grubu-... Temizlik Komisyonculuk ve Bilgisayar Hizmetleri Turizm Gıda Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, davalılardan ... Şirketler Grubu-... Temizlik Komisyonculuk ve Bilgisayar Hizmetleri Turizm Gıda Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/676, Karar No: 2020/3001, Tarih: 14.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/676 E.  ,  2020/3001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "hüküm gününden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa uyarınca ... Belediye Başkanlığı ile ...'nın davaya dahil edilerek husumetin yaygınlaştırılması, çekişmeli taşınmazın imar planı içinde kalıp kalmadığının, içindeyse imar planının onaylandığı tarihin net bir şekilde belirlenmesi, 1985 tarihli hava fotoğrafının daha önce değerlendirildiği dikkate alınarak dava tarihinden 15 ve 20 yıl öncesine ait (1992 ve 1997 yılları civarı) iki farklı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının getirtilerek dosya arasına konulması, bundan sonra, taşınmazın bulunduğu yöreyi iyi bilen, yaşlı, yansız yerel bilirkişi ve taraf tanıkları ile harita mühendisi, iki ziraat ve bir jeolog mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulunun katılımıyla mahallinde keşif icra edilmesi; ziraatçı ve jeolog bilirkişi kurulundan, taşınmazın tamamı ya da bir bölümü üzerinde imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, tamamlanmışsa hangi tarihte tamamlandığı, taşınmazın toprak niteliği, bitki örtüsü, taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsi ile yaşı konusunda ayrıntılı rapor düzenlemelerinin istenmesi, çekişmeli taşınmazı farklı bölümler halinde değerlendirmeleri halinde, harita mühendisi bilirkişiden bu bölümler ile taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsi ile yaşı belirtilecek şekilde harita üzerinde işaretlemesinin istenilmesi; harita mühendisi bilirkişisinden ayrıca, getirtilen hava fotoğrafları üzerinde bilimsel metodlarla inceleme yapmak suretiyle, taşınmazın bu fotoğraflarda gözüken niteliğini, imar-ihyası tamamlanmış bölümler bulunup bulunmadığını, fotoğraflar ile pafta haritasını geniş ölçekle çakıştırmak suretiyle belirleyip denetime elverişli şekilde işaretleyip açıklamasının istenmesi; yine çekişmeli taşınmaz hakkında Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesi uyarınca yasal ilanları yaptırılarak itiraz süresinin beklenmesi, onaylı imar planı varsa imar planının onay tarihine kadar imar-ihya ve kazanma koşullarının süre yönünden değerlendirilmesinin yapılması, davaya konu taşınmazın bir bölümünde imar-ihyanın tamamlanmış olması ve diğer koşulların oluşması halinde bu bölüm yönünden tescil kararı verilebileceğinin düşünülmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne; fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 4.904,33 metrekare yüzölçümlü yerin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 873,77 metrekare yüzölçümlü alan yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ..., ... Belediye Başkanlığı ve Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak dava, irsen intikal, kazanmayı sağlayan zilyetlik ile imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK'nın 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. ve 17. maddeleri gereğince tapusuz taşınmazın tescili istemi ile açılmış olmasına rağmen, mahkemece, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptaline dair infazda kuşku yaratacak şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi; davanın belirlenen niteliğine göre yasal hasım durumundaki Hazine ve ilgili kamu tüzel kişileri aleyhine vekalet ücreti de dahil hiçbir yargılama gideri yükletilemeyeceği gözetilmeden, davalılar aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden ... ve ... Belediye Başkanlığı'na iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29668, Karar No: 2014/30094, Tarih: 16.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/29668 E.  ,  2014/30094 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2012

NUMARASI : 2010/198-2012/401

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ile mayıs ayı ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 31/05/2006-26/05/2008 tarihleri arasında çalıştığını, aylık net 850 TL kazandığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve mayıs ayı ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının k.. şefi olarak görev yaptığını, iş disiplini ve ahlakına aykırı davranışları olduğunu, şirketin ticari anlamda kayıplar yaşadığını, her ay rapor alarak işe devamsızlık yaptığını, iş yerini kendi isteği ile terk ettiğini, iş akdinin haklı sebeplerle fesih edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı vekilinin 14/06/201 tarihli oturumda verilen 20 günlük kesin süre içinde 04/07/2011 havale tarihli dilekçe ile bildirdiği tanığı M.. V.. K.. dinlenilmemesi hatalıdır.

Mahkemece, davalı tanığının dinlenmesine ilişkin usuli işlemler tamamlanarak sonuca gidilmesi gerekir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20210, Karar No: 2014/17870, Tarih: 30.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/20210 E.  ,  2014/17870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek, sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanığın her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine

Katılan vekilinin, 19.10.2012 havale tarihli dilekçesi, vekalet ücretine hükmolunmamasına yönelik temyiz dilekçesi olarak kabul edilip, buna hasren yapılan incelemede;

1-Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan hükme ilişkin sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde kendisini vekil ile temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı; sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 5. bendinden sonra gelmek üzere “katılan idarenin kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.200,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılan idareye verilmesine” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

“Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, kamu davasının kaçakçılık suçu ve vergi tekniği raporlarının “2003 takvim yıllında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu gözetilmeden “2003 takvim yıllında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasına devamla ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

Sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, hüküm tarihi itibariyle gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30334, Karar No: 2013/16255, Tarih: 10.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/30334 E.  ,  2013/16255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yanlış yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı görüldüğünden; sanığın, yakınana ait suça konu eşyayı, gündüz vakti devlet hastanesinin poliklinik odasından alması biçimindeki eyleminin,5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından; 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.