muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5128, Karar No: 2009/6444, Tarih: 05.06.2009

Hemen belirtmek gerekir ki, Medeni Kanununun 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından karşı tarafın iyi niyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı 11.6.1941 tarih 4/21)

Yukarıda sözü edilen ilkelerin ve yasa maddelerinin ışığı altında olaya yaklaşıldığında bir kimsenin ehliyetinin tesbitinin şahıs ve mamelek hukuku bakımından doğurduğu sonuçlar itibariyle ne kadar büyük önem taşıdığı kendiliğinden ortaya çıkar. Bu durumda, tarafların gösterecekleri, tüm delillerin toplanılması tanıklardan bu yönde açıklayıcı, doyurucu somut bilgiler alınması, varsa ehliyetsiz olduğu iddia edilen kişiye ait doktor raporları, hasta müşahede kağıtları, film grafilerinin eksiksiz getirtilmesi zorunludur. Bunun yanında, her ne kadar H.U.M.K.’nun 286 maddelerinde belirtildiği gibi bilirkişinin “rey ve mutaalası” hakimi bağlamaz ise de, temyiz kudretinin yokluğu, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hakimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.

Hele ayırt etme gücünün nisbi bir kavram olması kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen Medeni Kanunun 409/2. maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

Somut olayda, davacıların miras bırakanı M....C..S..'nın maliki olduğu 72, 75, 432, 465, 1059, 1427 ve 1587 parsel sayılı taşınmazları 12.3.1991 tarihinde oğlu S..kayınbiraderi olan davalıya satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Öte yandan, davacılar muris muvazaası yanında miras bırakanın ehliyetsizliğine de dayanmıştır.

O halde, hukuki ehliyetsizliğin kamu düzeni ile ilgili olduğu gözetilerek önemine binaen öncelikle incelenmesi, tarafların bu yönde bildirecekleri tüm delillerin toplanması, varsa miras bırakana ait sağlık kurulu raporları, hasta müşahade kayıtları, reçeteler vs. istenmesi, tüm dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi ve 2659 Sayılı Yasanın 7, 16. maddeleri hükümleri gereğince 4. İhtisas Dairesinden akit tarihlerinde miras bırakanın ehliyetli olup, olmadığı yönünde rapor alınması ehliyetsiz olduğu anlaşıldığı takdirde pay oranında iptal-tescil davalarının dinlenemeyeceği gözetilerek davanın reddedilmesi, ehliyetli olduğunun anlaşılması halinde ise muvazaa iddiası üzerinde durularak sadece davacıların miras payları oranında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, dava dışı Ş....D..lehine de hüküm doğuracak şekilde ve noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı biçimde karar  verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları bu sebeple yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.6.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14290, Karar No: 2018/5464, Tarih: 18.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/14290 E.  ,  2018/5464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen ve Yargıtayca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 19.04.2016 günlü ve 2015/451 E.-2016/160K. sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğundan bahisle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.07.2017 gün ve 2017/41990 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz yoluna başvurulmakla, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, davalı tarafa yersiz ödenen döner sermaye ek ödemesinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkindir.Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş olup, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.Uyuşmazlık, davalı tarafa yapılan döner sermaye ek ödemesinin yersiz ödeme olup olmadığı ve istirdatta zamanaşımının ne zaman başladığı noktasında toplanmaktadır.

Herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin borçlar hukukunun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre her zaman istenmesi mümkündür. Sebepsiz zenginleşmede zamanaşımı başlangıcı Türk Borçlar Kanunun 82. maddesi uyarınca, verme ya da ödeme tarihi değil, zarar görenin verdiğini geri almaya hakkı olduğunu öğrendiği tarihtir. Resmi kuruluşlarda bu zamanaşımı başlangıcı, dava açmaya yetkili makamın öğrenme tarihidir.Somut olayda, hatalı yersiz ödeme iddiasıyla açılmış bir alacak davası söz konusudur. Davacı idare alacağını isterse idari taleple dava açmadan davalıdan isteyebileceği gibi bu yola başvurmadan da her zaman Borçlar Kanunu gereği sebepsiz zenginleşme kurallarına dayanarak hukuk mahkemelerinde dava edebilir. İdare mahkemesince bu süre yönünden redde dair verilen karar hukuk mahkemesini bağlamadığı gibi davacı alacaklının hukuk mahkemesinde dava açmasına da engel değildir.Dosya içeriğine göre, dava Türk Borçlar Kanununun 82. maddesi gereği zamanaşımı süresi içerisinde açılmış olup, mahkemece davanın esasına girilip deliller tam olarak toplanıp

konusunda uzman (sağlık mevzuatında ehil) bilirkişi vasıtasıyla yersiz fazla ödeme bulunup bulunmadığının tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın HMK'nın 363/1. maddesine dayalı Kanun yararına temyiz isteğinin kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 18.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2935, Karar No: 2010/597, Tarih: 08.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/2935 E.  ,  2010/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 1- 1998 yılında işlenen eylem nedeniyle açılan davanın zaman aşımı nedeniyle düşürülmesi 2-Beraat.,

1) Katılan vekilinin sanıklar hakkında 2002 ve 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek”suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle anılan yıllarla ilgili hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Katılan vekilinin sanıklar hakkında “1998 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; Sanıklara yüklenen 1998 yılında “ sahte fatura düzenlemek ”suçunun kanundaki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden bu suçtan açılan kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması yerine düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “...CMK.223/8 maddesi uyarınca davanın DÜŞMESİNE,” bölümünün çıkartılarak yerine “ ... ortadan kaldırılmasına,” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Katılan vekilinin sanıklar hakkında “1999-2000 ve 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

3) Katılan vekilinin sanıklar hakkında “1999-2000 ve 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; Sanıklara yüklenen 1999, 2000 ve 2001 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek ”suçlarının kanunda gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu,suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki sözü edilen yıllarla ilgili kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15421, Karar No: 2016/470, Tarih: 18.01.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/15421 E.  ,  2016/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.02.2012 gününde verilen dilekçe ile yükleniciden bağımsız bölüm satın alınması nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalının arsa sahibi olduğu, dava dışı ..... Adi ortaklığı tarafından gelir paylaşımı sırasına göre inşa edilen ...... sitesi projesinden 267 ada, 3 parsel de kain C1 Blok, K:8, 26 numaralı daireyi müvekkilinin 15/10/2008 tarihinde satın ve teslim aldığını belirterek davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yüklenici ile yapmış olduğu harici sözleşmenin geçersiz olduğunu, müvekkilinin bu işlemden haberdar edilmediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahipleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve yüklenicinin davacıya şahsi hakkını devretmesine ilişkin “alacağın temliki” (alacağın devri) sözleşmesidir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin (davacının) arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere bu gibi davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir. Dolayısıyla, inceleme ve araştırmanın arsa sahiplerinin de taraf olduğu bir davada yapılması gerektiğinden mahkemece, davacı tarafa arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahibi olan tarafları hakkında dava açmak üzere mehil vermeli, açılırsa o dava eldeki dava dosyası ile birleştirilmeli, arsa sahiplerinin savunma ve delillerini toplanmalı, özellikle yüklenicinin inşaat sözleşmesi gereğince edimlerini yerine getirip getirmediği belirlenerek davacıların talepleri hakkında bundan sonra bir karar verilmelidir.

Taraf teşkili tam olarak sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12115, Karar No: 2012/24381, Tarih: 12.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/12115 E.  ,  2012/24381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça konu yer ile ilgili olarak, Yahyalı Belediyesi'nin 03.12.2008 tarihli yazısında belediye sınırlarında bulunduğunun, 19.06.2009 tarihli yazısında belediye mücavir alanında kaldığının belirtilmesi karşısında, TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamaması nedeniyle, suça konu yapının belediye mücavir alanında kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanıp, mücavir alanda kaldığı takdirde atılı suçun oluşmayacağı gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sabıkasız olan sanığa yükletilen, kendi arsasına bina yapma suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunda, kamunun uğradığı maddi (somut) bir zararın bulunmadığı ve TCK'nın 184/5. maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmayacağı gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Yahyalı Belediye Başkanlığının 03.01.2011 tarihli yazısında, inşaatın, ruhsatının alındığının belirtilmesi karşısında, TCK'nın 184/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15525, Karar No: 2018/8321, Tarih: 27.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15525 E.  ,  2018/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 19/08/2007 günü saat 22:50 sularında, polis kontrolünden kaçmakta olan davalının sevk ve idaresindeki motorsikletle, davacı ...'a çarpması sonucunda yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, müvekkilinin kaza sonrasında ağır bir şekilde yaralandığı için hayati tehlike atlattığını ve vücudunun çeşitli yerlerinde ağır nitelikte parçalı kırıklar meydana geldiğini, bu süreçte ayak ve bacağındaki açık ve parçalı kırıklar nedeniyle çocuk yaştaki müvekkilinin hem fiziki hem de psikolojik anlamda büyük bir travma ve acı yaşadığını, 6 ay boyunca hiç yürüyemediğini, daha sonrasında ise koltuk değneği ile yürüyebildiğini, müvekkilinin bu uzun süreçte okulundan ve derslerinden de geri kaldığını, bu nedenlerle fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 19.08.2007'den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (davalı ... şirketi için poliçedeki limitle sınırlı olmak üzere) tahsili ile davacı ...'a ödenmesine, 80.000.00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19.08.2007'den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a ödenmesine, anne ve baba olarak yaşadıkları manevi acı ve ızdırap nedeniyle, davacı baba ... için 10.000,00 TL, davacı anne ... için ise 10.000,00 TL manevi tazminatın

kaza tarihi olan 19.08.2007'den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Anonim Şirketi vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delliler ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 40.884,96 TL maddi tazminatın davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve poliçedeki limitle sınırlı sorumlu olmak kaydıyla, diğer davalılar yönünden kaza tarihi olan 19/08/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a ödenmesine, davacılardan Meriç için 8.000,00 TL, Mercan için 2.500,00 TL ve Mert için 750,00 TL olmak üzere toplam 11.250,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19/08/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, bu hususta fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı 2.080,00 TL olup, davacı Mert yönü ile hükmedilen manevi tazminat miktarı 750,00 TL olduğundan karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.Bu nedenle davalı ...’in temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davalı ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar sebebi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı ... kaza tarihinde 12 yaşında olup hükme esas alınan ATK raporuna göre davacı küçüğün sürekli maluliyet oranının %3,3 olduğu, iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceği tespit edilmiştir. Hesap bilirkişisi tarafından küçük Meriç için kaza tarihinden itibaren 9 ay için geçici işgöremezlik tazminatı hesabı yapılmış, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davacı küçük Meriç bakımından 3.110,15 TL geçici iş göremezlik, 36.826,21 TL kalıcı maluliyet tazminatına hükmedilmiştir. ... kaza tarihinde henüz 12 yaşında olup gelir getiren bir işte çalıştığı iddia ve ispat edilememiştir. Efor tazminatı, sürekli maluliyetin varlığı halinde gözönüne alınması gereken bir husus olup, davacı küçüğün tedavi müddeti boyunca mahrum kaldığı herhangi bir kazancı olmadığından, mahkemece geçici işgöremezlik zararı bulunmadığının gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz istemlerinin, davacı Mert yönü ile hükmedilen manevi tazminat miktarına ilişkin mahkeme hükmünün kesin olması nedeni ile REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in sair temyiz istemlerinin REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 27.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17959, Karar No: 2010/20560, Tarih: 08.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/17959 E.  ,  2010/20560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :6.7.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı tarafından kusur tespiti ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya sebep olan olaylarda davalının davacıya oranla daha fazla kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.12.2010(Çrş)