muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28151, Karar No: 2013/19593, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28151 E.  ,  2013/19593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra, inkar tazminatının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.09.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat ..... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işveren, eğitim giderleri tahsili için icra takibine karşı davalı işçi tarafından yapılan itirazın iptali ve takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevabında; davacı şirkette çalışmaya devam ederken zorla ve imzalamadığı takdirde işten çıkarılacağı tehdidiyle kendilerine eğitimde verileceği söylenerek 21.08.2008 tarihli iş sözleşmesinin imzalatıldığını, müvekkilinin bu şirkette ağır çalışma şartları içerisinde çalıştırıldığını, iş yükü de artınca haftanın yedi günü, günde 16-18 saat çalışma temposuna dayanamayan davalının işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını, müvekkilinin hiçbir şekilde eğitime tabi tutulmadığını bu yüzden eğitim bedeli adı altında davacı işyerinin herhangi bir talepte bulunmasının mümkün olamayacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının, davacı işyerinde çalışırken şirket tarafından davalıya eğitim verildiği yapılan anlaşma gereğince eğitimin bitmesinden itibaren iki yıl içerisinde davacı işyerinden ayrılmaması gerektiği halde süresinden evvel iş sözleşmesini haksız olarak feshettiği anlaşıldığından, bilirkişi tarafından verilen 20.04.2012 tarihli raporun (b) bendindeki tutar nazara alınarak itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

İşçiye işverence verilen eğitim, işçinin işyerinde mal ve hizmet üretimine katkı sağlaması sebebiyle işveren yararına olmakla birlikte, verilen eğitim sayesinde işçi daha nitelikli hale gelmekte ve ileride daha kolay iş bulabilmektedir. Bu sebeple işçiye masrafları işverence karşılanmak üzere verilen eğitim karşılığında, işçinin belli bir süre çalışmasının kararlaştırılması mümkündür. İşçinin de verilen eğitim karşılığında işverene belli bir süre iş görmesi işverene olan sadakat borcu kapsamında değerlendirilmelidir. Verilen eğitimin karşılığında yükümlenilen çalışma süresinin de eğitimin türü ve masrafları ile uyumlu olması gerekir. İş sağlığı ve güvenliği önlemleri kapsamında verilmesi gereken eğitimlere ait giderler istenemez.

İşçiye verilen eğitimin karşılığında işverence yapılan masraflar o işçiye özgü olmalı ve yazılı delille ispatlanmalıdır. İşverenin toplu olarak verdiği eğitimler sebebiyle yapmış olduğu giderlerin işçi başına düşen tutarı, aynı dönemde eğitim alan işçi sayısına bölünmek suretiyle belirlenir. İşçiye verilen eğitim ile ilgili olduğu belirlenmeyen giderlerden işçi sorumlu olmaz.

İşyerinin devri halinde de işçinin eğitim gideri karşılığında belli bir süre çalışma yükümü devam eder. Bu konuda yükümlülüğün ihlali halinde devralan işverenin de eğitim giderlerini talep hakkı bulunmaktadır.

İşçinin geçici iş ilişkisi kapsamında çalıştırıldığı süre de eğitim karşılığı yükümlü olduğu çalışma süresinden sayılır.

İşverence işçi adına yapılan eğitim giderlerinin tamamı yerine, işçinin çalıştığı ve çalışması gereken sürelere göre oran kurularak indirildikten sonra kalan miktarının tahsiline karar verilmesi gerekir. Gerçekten işçi, eğitimden sonra çalışmayı yükümlendiği sürenin bir kısmında çalışmış ise işverene bu konuda katkı sağlamış olmaktadır. İşçinin yükümlü olduğu sürenin tamamında çalışılmış olunması halinde ise işverence eğitim giderleri istenemez.

Somut olayda, davacının çalışamaya devam edilirken sonradan imzalatıldığı iddiasında bulunduğu sözleşmenin “EK-1 Fiber Optik Kablo ve Tüm Birleşenleri Öğretisi ile İlgili Özel Ders Kat'i Sözleşmesi” başlıklı ekinde eğitim değerinin 30.000,00 € ve altı ay kesintisiz olduğu, eğitim sonunda işyerinde belirlenen ücretle iki yıl çalışma zorunluluğunun getirildiği bu süreden önce işten ayrılması durumunda 30.000,00 €'nun peşin ödenmesinin taahüt edildiği davacının bu süreden önce işyerinden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bilirkişinin taraflar arasındaki sözleşmenin eğitim giderine ilişkin olduğu yönündeki görüşüne itibar edilerek, olayda işçinin çalıştığı ve çalışması gereken sürelere göre oran kurularak eğitim giderinden indirim yapılmak suretiyle belirlenen göre karar verilmiştir.

İşveren eğitim giderini davalı işçiye veya davalının da içinde bulunduğu guruba yönelik olarak yapıldığını ve giderlerini yazılı delille ispat etmesi gerekir. Dosyada eğitim gideri delili olarak sunulan belgeler ile verildiği iddia edilen eğitim arasında bir bağlantı kurulamadığından gerektiğinde bu konuda (işyerinin faaliyet konusunda) uzman bilirkişi incelemesi de yaptırılarak, verildiği iddia edilen eğitim faaliyetine ait eğitimin hangi tarih ve saatlerde kim tarafından nerede verildiği, davacının verilen eğitim içerisinde yer alıp almadığına dair işyeri kayıtları getirtilip birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1113, Karar No: 2021/24418, Tarih: 14.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/1113 E.  ,  2021/24418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 84. maddesiyle, 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. madde uyarınca sulh ceza mahkemelerinin kaldırılması ve anılan maddenin 6. fıkrasında da, maddenin yürürlüğe girdiği tarihte, sulh ceza mahkemelerince verilen kararlardan, Yargıtay incelemesinde olanlar hakkında sadece görev nedeniyle bozma kararı verilemeyeceğinin düzenlenmiş olması karşısında, tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizin istikrar kazanmış içtihatlarında, silahla tehdit suçunun oluşması için silahın mağdura yöneltilmesi veya gösterilmesinin yeterli olduğu ve belirtilen hareketle birlikte tehdit sözlerinin söylenmesinin de zorunlu olmadığı kabul edilmektedir.

Bu açıklamalara göre; sanığın, arkadaşları ... ve ... ile birlikte, tartışma yaşadıkları mağdur ...'yı yaraladıkları ayrıca kavga sırasında cebinden çıkardığı bıçağı eline aldığı iddia edilen olayda, sanığın kovuşturma evresinde doğruladığı kolluk ifadesinde, kendisini korumak için cebindeki bıçağı çıkartarak mağdura gösterdiğini savunması karşısında, tüm kanıtlar değerlendirilerek, sanığın eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, anılan Kanun'un 106/1. maddesinin ikinci cümlesi kapsamında tehdit suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5814, Karar No: 2014/1433, Tarih: 30.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/5814 E.  ,  2014/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2011/622-2013/39

Davacı M.. D.. vekili Avukat C..M.. tarafından, davalı A.. S.. aleyhine 02/11/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin yönetim kurulu başkanlığını yaptığı .. Un Fab. San. Tic. A.Ş.'nin, davalının ortağı olduğu Lezzet Gıda San. ve Tic. A.Ş. hakkında icra takibi başlattığını, borçlu şirket borcunun bir kısmını şirkete öderken, davalının buna ait dekontun üzerine "hayrını görme bunak Remzi" yazarak müvekkiline hakaret ettiğini beyan ederek manevi tazminat istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki olayların kaynağının, davacının 60 gün vadeli olan alacakları, vadesinden önce, müvekkili aleyhine icraya koyması olduğunu, davacının müvekkiline telefonda hakaret ve küfür ettiğini, davacının, davalıyı tahrik etmesi nedeniyle bu eylemin meydana geldiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki olayların kaynağının, davacının 60 gün vadeli olan alacakları, vadesinden önce, müvekkili aleyhine icraya koyması olduğunu, davacının müvekkiline telefonda hakaret ve küfür ettiğini, davacının, davalıyı tahrik etmesi nedeniyle bu eylemin meydana geldiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın gelişimi, olay tarihi ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1563, Karar No: 2011/7205, Tarih: 23.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1563 E.  ,  2011/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, tapuya kayıtlı ve ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosyada toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Dava dilekçesinde dava konusu muhdesatın 2., 3., 4. ve çekme katının, davacı ve miras bırakan babası tarafından birlikte yaptırıldığı belirtilerek görülen davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Dava konusu muhdesatın davacı tarafından tek başına veya kardeşlerinin katkısı olmadan kendisi ile miras bırakan tarafından meydana getirilmediği, davacı ve kardeşleri ve miras bırakan tarafından birlikte meydana getirildiği toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ve zemine yönelik bir davanın da bulunmadığı gözönünde tutularak davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken, talepte aşılarak yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 23.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1667, Karar No: 2023/1130, Tarih: 20.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1667 E.  ,  2023/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs

KARAR : İtirazın reddine dair karar

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.02.2020 tarihli, 2020/11732 Soruşturma, 2020/9607 Karar numaralı evrakı ile şüpheliler hakkında kasten yaralama ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara yönelik şikâyetçiler vekili tarafından yapılan itirazın reddine dair merci Bakırköy 5. Sulh Ceza Mahkemesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2020/1939 Değişik İş sayılı kararının kesin olmakla 04.06.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.08.2021 tarihli ve 2020/16741 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.02.2022 tarihli ve KYB-2021/105567 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.02.2022 tarihli ve KYB-2021/105567 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.02.2022 tarihli ve KYB-2021/105567 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, taraflar arasında yaşanan olaya ilişkin olarak düzenlenmiş olan Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2019 tarihli ve 2019/4169 soruşturma, 2019/2007 Esas, 2019/1486 sayılı iddianamesinde, ... ... ile ... Akyurt arasında hakaret içeren sözlü tartışma yaşandığı, ...'ın akrabaları olan diğer şüphelileri araması üzerine birlikte müştekilerin iş yerine giderek yaralama eylemlerini gerçekleştirdikleri belirtilerek şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında, müştekiler ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik yaralama eylemlerinden dolayı kamu davası açıldığı, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/92 Esas sayılı dosyasında kovuşturma aşamasının devam ettiği, inceleme konusu dosyada ise, müştekiler ..., ... ve ... ... vekili tarafından yaşanan olaylar kapsamında toplam üç kez kavga olayı yaşandığını beyan ederek şüpheliler ... ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile kimliği bilinmeyen diğer şüpheliler hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından dolayı şikayette bulunulduğu, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17.02.2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile, şikayetçilerin belirttiği olayla ilgili olarak Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/92 Esas sayılı dosyası ile Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/4169 soruşturma sayılı dosyasının Uyap ortamından çıkartılarak incelendiği, tüm dosya ve deliller birlikte değerlendirildiğinde, şikayetçilerin dilekçelerinde bahsettikleri olaya ilişkin soruşturmanın yapıldığı, mevcut soruşturmalara ilişkin kamu davası açıldığı ve kamu davasının devam ettiği, şikayetçilerin dilekçelerinde belirtmiş oldukları hususlara ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı ve yeni bir delilin de bulunmadığı gerekçeleri ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de;

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2019 tarihli ve 2019/4169 soruşturma, 2019/2007 Esas, 2019/1486 sayılı iddianamesinde müştekiler hakkında şüpheli sıfatıyla kamu davası açıldığı, ancak müşteki vekilinin 31.01.2020 tarihli şikayet dilekçesine konu hususlarla ilgili olarak herhangi bir karar verilmediği, müşteki vekili tarafından dosyaya sunulan ... ve ... ...'ye ait 19.10.2018 tarihli adli raporda yaralanma bulgularının tespit edildiği anlaşılmakla; bu itibarla şikayet dilekçesi ekinde sunulan kavga görüntülerinin olduğu belirtilen CD içeriğinin incelenmesi, gerekirse CD içeriğine ilişkin bilirkişi raporu alınması, müşteki ve şüphelilerin olayla ilgili ifadelerinin alınması, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/92 Esas sayılı dava dosyasının onaylı bir suretinin dosya arasına alınması suretiyle eksikliklerin giderilmesine dair soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi, sonucuna göre kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın esası hakkında bir değerlendirme yapılması gerekirken, eksik soruşturmaya ve değerlendirmeye dayalı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın belirtilen gerekçelerle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un, Bir suçun işlendiğini öğrenen Cumhuriyet savcısının görevi başlıklı 160 ıncı maddesinde;

"(1) Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür."

Kamu davasını açma görevi başlıklı 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında;

"(1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler."

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrasında;

"(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir."

Cumhuriyet savcısının kararına itiraz başlıklı 173 üncü maddesinde;

"(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir."

Cumhuriyet savcısının kararına itiraz başlıklı 173 üncü maddesinde;

"(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren on beş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik: 2/1/2017-KHK-680/11 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7072/10 md.) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır.

"

Şeklinde düzenlemeler yapılmıştır.

Bu düzenlemeler uyarınca Cumhuriyet savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikâyet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm kanunî yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaşıldığında iddianame düzenleyerek kamu davası açılması, aksi hâlde ise 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi gerekmektedir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyasının incelenmesinde; Cumhuriyet Başsavcılığınca “şikayetçilerin dilekçelerinde bahsettikleri olaya ilişkin soruşturmanın yapıldığı ve mevcut soruşturmalara ilişkin kamu davası açıldığı ve halen mahkeme nezdinde kamu davasının devam ettiği, şikayetçilerin dilekçelerinde belirtmiş oldukları hususlara ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı ve yeni bir delilinde olmadığı”ndan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara itirazın da mercice reddedildiği anlaşılmıştır.