muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4938, Karar No: 2011/5212, Tarih: 20.09.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/4938 E.  ,  2011/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, yüklenici kooperatif tarafından arsa sahiplerinden davalı ... aleyhine, birleşen dava ise arsa sahipleri tarafından yine paydaş ... aleyhine açılmış; davalar 12.12.2006 tarihinde birleştirilmiştir.

Asıl davayı açan Kooperatifin ve birleşen davanın davacılarının vekili Av. ... yargılamanın 06.04.2010 tarihli celsesine katılmamış, herhangi bir mazeret de bildirmediğinden mahkemece 06.04.2010 tarihinde HUMK'nın 409. maddesi uyarınca dava işlemden kaldırılmış, 3 aylık yasal sürenin dolmasıyla 22.07.2010 tarihinde HUMK'nın 409/V. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Asıl dava ile birleştirilen dava da 06.04.2010 tarihinde işlemden kaldırılmış olup, üç aylık sürenin dolmasıyla birleşen dava da kanunen açılmamış hükmündedir. Mahkemece asıl dava yönünden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı yararına maktu vekâlet ücreti tayin edildiği gibi birleşen ve kanunen açılmamış sayılan dava yönünden de ayrıca maktu vekâlet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiş, karar bu yönden bozmayı gerektirmiş ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının hüküm fıkrası 3. bendine “Birleşen davanın da HUMK 409/V. maddesi uyarınca açılmamış sayılması nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.000,00 TL vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15849, Karar No: 2015/12443, Tarih: 05.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15849 E.  ,  2015/12443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2012/373-2014/435

Davacı A.. İ.. vekili Avukat C.. Ş..tarafından, davalılar R.. A.. ve diğerleri aleyhine 08/05/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, H..G.. 19/04/2012 – 21/04/2012 – 27/04/2012 günlü sayılarında “...”, “..., “...” başlığı ile yayınlanan haberlerin kişilik haklarına saldırı içermesi nedeniyle uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, basının görünür gerçeği yazma hakkı olup somut gerçeği araştırma yükümlülüğünün bulunmadığını, yazıların basın özgürlüğü sınırları içinde kaldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu haberlere konu edilen arsaların yüzölçümlerinin, hazineye önüne 1 rakamı konulmadan bildirilmiş olduğu anlaşılmış ise de bu hatadan davacının sorumlu tutulamayacağı, arsaların satışının hazineye bildirilen rakam üzerinden değil tapudaki yüzölçümünden yapılacağı, bu hatadan dolayı davacı itham edilircesine dava konusu haberlerin yapılmasının eleştiri sınırlarını aştığı kanaatine varılarak istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu haber içeriklerinde, İ.. bulunan 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi uyarınca hazine adına orman dışına çıkartılan iki adet arsanın davacının sahibi olduğu şirkete ait olduğu, Hazinenin Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden arazilerin kullanıcılarına satışı için yapılacak kıymet takdirine esas yüzölçümlerini sorduğu, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünce Hazineye bildirilen rakamların eksik olduğu, bu durumun milli emlak kontrolörü tarafından belirlenerek acil koduyla Tapu Kadastro Genel Müdürlüğüne yeniden yüzölçümünün sorulduğu bu kez sehven, bildirilen rakamların önüne 1 rakamını yazmayı unutmuşuz şeklinde cevap verildiği, hatanın ortaya çıkmasından sonra Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünce konu hakkında soruşturma başlatıldığı anlaşılmaktadır. Davacı ilk yayından hemen sonra başka basın kuruluşlarına verdiği ilanlar ile arsalardan birinin sahibi olduğunu kabul etmiş, diğerini de satın alacağını beyan etmiştir. Şu durumda haberlerin bütünü itibariyle görünür gerçeğe uygun, toplumsal ilgi ve kamu yararına haiz olduğu kabul edilmelidir. Haberlerde kullanılan başlıkların çarpıcı nitelikte olduğu görülmüş ise de gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini artırmak için bu yönteme başvurulduğu, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin de basın özgürlüğünde belli ölçüde abartıya ve hatta tahrik yoluna başvurmanın mümkün olduğuna işaret ettiği bilinmektedir.

Mahkemece, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin kısmen kabul edilmiş olması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5110, Karar No: 2013/9336, Tarih: 19.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5110 E.  ,  2013/9336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah. Sıf.)

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacının tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, yüklenicinin edimlerini yerine getirmeden işi bıraktığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yükleniciye karşı açılan davanın feragat nedeniyle,arsa malikine karşı açılan davanın da sıfat yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davacı, yüklenici ...’den 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilen binada 5 nolu mesken nitelikli bağımsız bölümü 30.4.2005 tarihli adi yazılı sözleşme ile satın almıştır. Borçlar Kanunu 162 ve devamı maddelerince yüklenicinin yaptığı bu temlik işlemi geçerlidir. Burada öncelikle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve bu sözleşmenin hüküm ve sonuçları üzerinde durulması gerekmektedir. Bir tanımlama yapmak gerekirse; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, yüklenicinin finansını kendisi sağlayarak arsa maliklerine ait arsa üzerine bina yapımı işini yükümlendiği, arsa malikinin ise bedel olarak binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye geçirmeyi vaat ettiği sözleşmelerdir. Bu sözleşmelerde bina inşaatı sebebiyle yükleniciye

ödenmesi gereken ücret (bedel), arsa sahibi tarafından ayın olanak ödenmektedir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde ilk unsur “yüklenicinin bir inşaat (bina) meydana getirme borcu altına girmesidir.” Zira, bu tür sözleşmelerde yüklenici finansı sağlayarak sanat, beceri ve emek sarfıyla bir bina meydana getirmekle, buna karşılık arsa sahipleri de taşınmaz malda belli bir mülkiyet payını yükleniciye devretmekle yükümlüdür. Kural olarak da arsa sahibi bu borcunu Türk Borçlar Kanununun 479. maddesi gereğince eserin teslimi anında yerine getirmekle mükelleftir. Ancak uygulamada, yükleniciye finans kolaylığı sağlamak amacıyla üzerine bina yapılacak taşınmazın kat irtifakı peşinen kurulmakta, daha inşaat meydana getirilmeden yükleniciye satış imkanı sağlanmakta, bu şekilde yükleniciye bir bakıma arsa sahibi tarafından kredi kullandırılmaktadır. Kuşkusuz, bu tür bir işlemle eser teslim edilmeden yükleniciye yapılan devirler bir bakıma arsa sahibinin yükleniciye yaptığı “avans ödemesidir”. Yine uygulamada görüldüğü üzere yüklenici, arsa sahibi tarafından kendisine yapılan avans ödemesinden yararlanarak ileride kazanacağı kişisel hakkını peşinen üçüncü kişilere devretmekte ve bu şekilde bina inşaatına finans (kaynak) sağlamaktadır.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin (davacının) arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere, bu gibi davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir. Nitekim dava arsa maliki ile yükleniciye karşı açılmıştır. Yargılama sırasında yüklenici ... 15.9.2006 tarihinde vefat etmiş ve mirasçıları da ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.02.2007 tarih, 2006/957E-2007/130 sayılı kararı ile mirası reddetmişlerdir. Bunun üzerine davacı 13.12.2011 tarihli oturumda, yükleniciye karsı açılan davadan vazgeçtiğini, arsa malikine karşı davayı takip ettiğini bildirmiştir. Davacı vekili

bu feragatın davanın uzamaması için yapıldığını, hakkından feragat etmediğini bildirmiştir. Davadan feragat, davacının talep sonucu bölümünde istemiş olduğu haktan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir (HMK.nun 307.maddesi). Davacı, davaya tapu malikine karşı devam ettiğine göre feragat beyanının da hakkın özünden vazgeçme anlamında olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle işin esası hakkında araştırma ve inceleme yapılarak, yüklenicinin inşaat sözleşmesinde arsa malikine düşen bağımsız bölümler ve ortak alanlardaki eksik bıraktığı işler ve değeri tespit edilmeli, belirlenen bu değerin 1/3 payı davacı tarafından arsa malikine ödenmek üzere depo ettirilmeli ve bu değerlendirme yapılırken arsa maliki ve davacı tarafından sözleşme uyarınca arsa malikine düşen 2, 4 ve 6 nolu bağımsız bölümler ve ortak alanlara yapılan masraflar da dikkate alınarak belirlenmelidir.

Ayrıca, 26.7.2004 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinde iskan ruhsatının yüklenici tarafından alınması kararlaştırıldığından, iskan ruhsatının alınması yükümlülüğü yükleniciden bağımsız bölüm satın alan ve arsa malikine karşı yüklenicinin halefi olan kişilere aittir. Bu nedenle davacıya iskan ruhsatı alması için yetki ve süre verilmeli ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/565, Karar No: 2025/1116, Tarih: 18.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/565 E.  ,  2025/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2536 E., 2023/1547 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bilecik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/178 E., 2020/493 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 18.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı asil ... ve vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ile dava dışı ... Proje Mühendislik Mimarlık İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ve bu şirkete atanan kayyım arasında Bilecik Bozüyük 24 derslikli İmam Hatip Lisesi ince işlerine ait alt yüklenici sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin proje kapsamında hem işverene hem de idareye karşı sorumlu bu şekilde çalışmaya başladığını, proje devam ederken ... Şirketinin iflas ettiğini ve işveren sıfatı ile müvekkili ile görüşerek işe devam ettiğini, bunun üzerine davalı şirket yetkililerinin müvekkiline işi tamamlamasını, masraf ve hakedişlerin doğrudan idare tarafından ödeneceğini belirttiğini, müvekkilinin projeye devam ettiğini, masrafları davalı kurumdan talep ettiğinde ödenek olmadığının, ancak masrafları kendi hesabından yapmasının ödenek olduğunda, ödemenin yapılacağının belirtildiğini, bunun üzerine müvekkilinin masrafı kendisi karşılayarak işe devam ettiğini, ancak işin bitmesine çok kısa bir süre kala maddi imkansızlıklar nedeniyle projeyi tamamlayamadığını, müvekkili ile idare arasında doğrudan bir iş ilişkisi olduğunu, bazı işçilerin sigortalarının idarece yatırıldığını, ... Şirketi tarafından düzenlenen 8 no.lu hakediş kapsamında müvekkilinin alacağının bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000,00 TL maddi zarar ve tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 24.11.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 3.327.585,17 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile müvekkil arasında bir sözleşme bulunmadığını, davaya dayanak gösterilen sözleşmenin davacı ile dava dışı 3. kişi arasında olup, müvekkilinden hak ve alacak talebinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile müvekkil arasında bir sözleşme bulunmadığını, davaya dayanak gösterilen sözleşmenin davacı ile dava dışı 3. kişi arasında olup, müvekkilinden hak ve alacak talebinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dışı yüklenicinin Akay İnşaat Şirketini alt yüklenici olarak çalıştırma talebinde bulunduğu, davacı ... yönünden idareye yapılan herhangi bir başvuru ve onay olmadığı, idare tarafından ... lehine tahakkuka bağlanan 17. hakediş ile ödeme yapıldığı, 17. hakedişten sonra geçici kabul tutanağında tespit edilen eksik işlerin davalı tarafından yapıldığı, davacı adına 8 no.lu hakediş düzenlendiği, bu hakedişte davacı, ... Şirketi ve kayyımın imzası bulunduğu, davalı idarenin onayı bulunmadığı, 4734 ve 4735 sayılı Kanunlar ve Yasal Mevzuat gereği davalının sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davalı idarenin işin davacı tarafından yapıldığını bildiğini ve sigorta hizmet listesinde davacı şirkete bağlı işçilerin olduğunu,

b. Bilirkişi tarafından 11 no.lu hakediş ve sonrasındaki imalatların davacı tarafından yapıldığının idarenin bilgisi dahilinde olduğunu,

c. İdarenin dava dışı yüklenici adına hakediş raporlarını tahakkuk ettirdiği, yükleniciye ödeme yaptığı ancak yüklenici tarafından davacıya ödeme yapılmadığının sabit olduğunu,

d. Davalı ve dava dışı yüklenici arasındaki sözleşmenin 15. maddesi uyarınca idarenin onayı ile alt yüklenici çalıştırılmasına engel olmadığını, onayın mutlaka yazılı olması gerekmediğini, zımnen onayı olduğunu,

e. İdarenin davacıya karşı sorumluluğu ile ilgili sadece 4734 ve 4735 sayılı Kanun çerçevesinde değil TBK’nın özel ve genel hükümleri dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerektiğini, TBK’nın 526. maddesi uyarınca vekaletsiz iş görme hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23763, Karar No: 2014/7718, Tarih: 18.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23763 E.  ,  2014/7718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Sanık hakkında Mahkemece verilen 17.11.2006 tarih ve 2006/127 Esas -2006/461 sayılı karara yönelik sanık savunmanının temyizi üzerine Dairemizin 26.11.2008 tarih ve 2007/12623-2008/22761 sayılı kararıyla “mala zarar verme” suçuna ilişkin neticeten verilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından reddine karar verilen kesinleştiğinden, ikinci kez verilen 25.03.2009 tarihli “mala zarar verme” suçuna ilişkin hüküm yok hükmünde olduğundan, sanık savunmanının mala zarar verme suçundan kurulan hükmüne yönelik konusu bulunmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,