muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15222, Karar No: 2014/10691, Tarih: 26.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15222 E.  ,  2014/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2010/278-2013/184

Davacı Ö.. K.. vekili Avukat E. K.. tarafından, davalı H.. B.. aleyhine 25/06/2010 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından http://vimeo.com/5361122 internet adresindeki, "Sosyalist sanatçı H. B.. ile işçi M. Ş.., Tiyatro vs. Konuşuyoruz(HB)" adlı video kaydında, isminin defalarca kullanılmak suretiyle hakaret dolu, aşağılayıcı ve rencide edici sözler kullanıldığını, davalının bu tutumu ile sanatçı kimliğine ve kişilik haklarına ağır saldırıda bulunduğunu belirterek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının internet aracılığı ile davacıya yönelik sarfettiği sözlerin eleştiri sınırlarını aştığı, davacının onur ve saygınlığını rencide eden ağır hakarete varan içerikte olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının internet aracılığı ile davacıya yönelik sarfettiği sözlerin eleştiri sınırlarını aştığı, davacının onur ve saygınlığını rencide eden ağır hakarete varan içerikte olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayın tarihi, gelişimi, tarafların karşılıklı olarak birbirlerine karşı söylemleri ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5180, Karar No: 2017/10628, Tarih: 15.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/5180 E.  ,  2017/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı işyerinde 22.02.2010-20.06.2014 tarihleri arasında çalıştığını, 20.06.2014 tarihinde iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, fesihnamede iddia edilen hususların gerçeği yansıtmadığını, kanundan doğan alacaklarını vermemek için iddia edildiğini, işyerinde posta başılar tarafından manevi ve psikolojik baskılar uygulandığını, müvekkilinin işten çıkarılmaya zorlandığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 22.02.2010 tarihinde işyerinde işe başladığını, 20.06.2014 tarihinde iş akdinin 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 25/II-h maddesi gereği haklı nedenle feshedildiğini, davacının bazı günler haber vermeksizin işe gelmediğini, bazen geç geldiğini, hatırlatıldığı halde ödevli olduğu görevlerini yerine getirmediğini, bu konularla ilgili savunmalarının alındığını, ihtar cezalarının tebliğ edildiğini, 22.02.2010 tarihinde işe başlayan davacının 25.05.2010 tarihinden 11.01.2013 tarihine kadar 8 kez raporlu ve 9 kez ücretsiz izinde olduğunu, 18.01.2013 tarihinde devamsızlıklarıyla ilgili ihtar cezası verildiğini, 23.09.2013 tarihinde işe geç geldiğini, 24.09.2013 tarihinde çalışma arkadaşlarıyla tartıştığını, 21.04.2014-07.05.2014 tarihlerinde izin almadan işe gelmediğini, 14.06.2014 tarihinde diğer işçiler ... ve Süleyman Barak ile birlikte 08.00-16.00 vardiya çalışma süresi içerisinde amirlerinden izin almadan görev yerini terk ettiğini, arkadaşlarıyla dinlenme yerinde boş oturduklarının tespit edildiğini, amirlerinin görevlerinin başına dönmelerini istediklerinde haksız sözler söyleyerek görevlerinin başına dönmemekte ısrar ettiklerini, savunma vermekten kaçındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 07.05.2014 tarihinde amirlerinden izin almadan ve haber vermeden işe gelmemesi nedeni ile 09.05.2014 tarihinde kendisinden savunma talep edilen ve yine aynı tarihte kendisine ihtar cezası verilen uyarı yazısından anlaşıldığı, davalı işverenin İş Kanununu hükümlerinde yer alan görevini yerine getirerek davacının bu tutum ve davranışlarına ilişkin gerekli uyarıları hem sözlü hem de yazılı olarak yaptığı ve tüm yargılama sürecinde de bu ispat yükümlülüğünü yerine getirdiği, davacının iş akdinin feshine neden olan olaydaki davacının tutum ve davranışlarının işçi ile işveren arasındaki güven ilişkini sarstığı ve her iki taraf açısından devam edilemez hale getirdiği, davalı işverenin ispat yükümlülüğünü yerine getirdiği, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işveren tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından 4857 sayılı Kanunu'nun 25/II-h maddesine göre feshedilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (h) alt bendinde, işçinin hatırlatıldığı halde görevlerini yapmamakta ısrar etmesi durumunda işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu hükme bağlanmıştır.

İş görme edimi işçi tarafından işverenin verdiği talimatlara uygun olarak yerine getirilmelidir. İşverenin talimatlarının, bireysel ya da toplu iş sözleşmesi ile getirilebilecek sınırlamalar ile işçinin eğitimi, yeteneği ve takati gibi hususlara aykırılık oluşturmamalıdır.

1475 sayılı Yasada işçinin hatırlatıldığı halde görevlerini yapmaması haklı fesih nedeni olarak sayılmış ve işçinin bu anlık durumu yeterli görülmüşken, 4857 sayılı Yasa ile işçinin “görevi yapmamakta ısrar etmesi” kuralı getirilmiştir. Bu noktada işverenin hatırlatmasının ardından sadece bir kez görevi yapmama yeterli sayılmamalıdır. İşçinin görevi yapmama eylemi hatırlatmanın ardından devamlılık arz etmelidir.

İşveren tarafından fesih öncesinde, işçinin yapmakla yükümlü olduğu görevleri hatırlatılmalıdır. Bu hatırlatmanın sözlü ya da yazılı biçimde yapılması mümkündür. Bu konuda ispat yükü de işverendedir.

İşçinin görev tanımının, bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde açıkça öngörülmüş olması işverenin hatırlatma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.

İşveren tarafından fesih öncesinde, işçinin yapmakla yükümlü olduğu görevleri hatırlatılmalıdır. Bu hatırlatmanın sözlü ya da yazılı biçimde yapılması mümkündür. Bu konuda ispat yükü de işverendedir.

İşçinin görev tanımının, bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde açıkça öngörülmüş olması işverenin hatırlatma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.

İşçiye yapılacak hatırlatmada/uyarıda, işçiye yapması istenen görev açık biçimde bildirilmeli ve işin tamamlanmasına yetecek bir süre öngörülmelidir. Bildirimde, görevin hatırlatılması yeterlidir. Görevin gereklerinin yerine getirilmemesi durumunda iş sözleşmesinin feshedileceği hususunun ayrıca bildirilmesi gerekmez. Ancak, işveren tarafından işçiye bu yönde bir bildirim yapılmış ise, işçinin yeni bir eylemi gerçekleşmedikçe, önceki eylemlerine dayanılarak iş akdi feshedilemez.

Somut uyuşmazlıkta, feshe dayanak olarak davacının 14.06.2014 tarihinde vardiyasını izinsiz olarak terk ettiği ve görev yerine dönmemekte ısrar ettiği gösterilmiştir. Feshe konu olay tutanağında imzası bulunan işçiler davalı tarafından tanık olarak gösterilmemiş ve yargılama sırasında dinletilmemiştir. İşyerinde halen çalışan ve mahkemece dinlenen davalı tanıkları ise; olay günü vardiyanın bitmesine kısa bir süre kala üretimin durduğunu, bunun üzerine davacı ile bir kısım işçilerin dışarı çıkarak dinlendiklerini, vardiya sorumlusunun uyarması üzerine tüm işçilerin içeri girdiklerini, ısrarlı bir şekilde işi yapmama durumunun söz konusu olmadığını beyan ettikleri görülmüştür. Bunun dışında, 14.06.2014 tarihinden önce tutulan tutanakların farklı olaylara ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Öte yandan, davacı işçi sendika üyesi olup fesih tarihinde işyerinde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin 24/B. maddesine göre disiplin cezaları arasında yer alan işten çıkarma cezasının disiplin kurulundan geçirilmesinin şart olduğu anlaşılmakta olup, dosya içerisinde fesih öncesinde alınmış bir disiplin kurulu kararına da rastlanmamıştır.

Sonuç itibariyle, davacının verilen görevleri yapmamakta ısrar ettiği ve feshin haklı olduğu davalı tarafından ispatlanamamış olup, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin hüküm altına alınması gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle taleplerin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11917, Karar No: 2010/6569, Tarih: 08.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/11917 E.  ,  2010/6569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5560 sayılı yasa ile değişik 5326 sayılı kanunun 27/7 maddesi uyarınca hükmün temyizi mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Sanığın savunmalarında yakalanan ... odununun taşındığı kamyonun sahibinin Cumaali ... olup onun rızası ile arazi sahibi ile birlikte cevizleri yüklediklerini ve nakliye ile izin belgelerinin Cumaali ... da olduğunu beyan etmesine göre, öncelikle Cumaali ...ın sanıktan da sorularak adresinin belirlenmesi, tanık sıfatı ile dinlerek ... ağaçlaranın sahipli araziden kesilip kesilmediği, izin ve nakliyesi bulunup bulunmadığının araştırılması, sahipli araziden kesildiği öne sürülürse gösterilen arazi ile emval üzerinde bilirkişi beraberliğinde keşif yapılıp arazi sahibide dinlenip emvalin cinsi, kesim tarihi, kesim şekli ve miktarı itibariyle araziden elde edilip edilmediğinin tespiti ile sonucuna nazaran hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Emval üzerinde incelemede bulunan bilirkişi raporundan yakalanan ... odununun ... ağacının ... yan dallarından elde olunduğu, dalları kesilen ... ağacının hayatiyetini kaybetmeyeceği anlaşılmakla sahipli araziden sadece dal kesmenin suç oluşturmayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 8.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11108, Karar No: 2018/8738, Tarih: 05.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11108 E.  ,  2018/8738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2010 tarihli 2010/8548 Esas ve sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, verilen mütalaaya uygun olarak, "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı; “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4114, Karar No: 2014/6209, Tarih: 03.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4114 E.  ,  2014/6209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazdaki irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 126 ada 48 parsel ile somut emsal alınan 1101 ada 116 ve 136 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 126 ada 48 parsel sayılı taşınmazın 23.11.2012 olan değerlendirme tarihi, somut emsal alınarak incelenen 1101 ada 116 ve 136 parsel sayılı taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının ilgili belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 1101 ada 116 ve 136 parsel sayılı taşınmazların değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri dikkate alınarak, ilgili tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı bir örneği ile tüm tedavüllerini gösterir tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

4-23.11.2012 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı

uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24250, Karar No: 2018/10974, Tarih: 15.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24250 E.  ,  2018/10974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/200, Karar No: 2024/11489, Tarih: 12.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/200 E.  ,  2024/11489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/1014 E., 2022/1011 K.

SUÇ : 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık hakkında anılan Kanun'un 63 üncü maddesinin onuncu fıkrası gereğince 820,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2022 tarihli ve 2018/1014 Esas, 2022/1011 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 07.12.2023 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2023 tarihli ve KYB-2023/131722 sayılı ihbarnamesi ile Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2023 tarihli ve KYB-2023/131722 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, 16/12/2016 tarihinde sanığın yetkilisi olduğu .... Mahallesi Atatürk Bulvarı No:149/1 ..../Samsun adresinde faaliyet gösteren Teknolojik .... Telekomünikason isimli ..... bayisi tarafından müşteki.....'ın bilgisi ve rızası dışında adına kayıtlı ....numaralı hattın .... şebekesinden ..... şebekesine taşındığı olayda,

04/07/2022 tarihinde yürürlüğe giren 7417 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile 5809 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 7. maddesinde bulunan ''..(1) 31/12/2021 tarihine kadar işlenen ve bu Kanun'un 63 üncü maddesinin onuncu fıkrasında düzenlenen kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi veya işlemi yapmak veya yaptırmak suçundan dolayı...b) kovuşturma evresinde kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir. (2) Hakkında kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ya da infazın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren bir yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi hâlinde, kovuşturmaya yer olmadığı veya düşme kararı verilir; infazın ertelenmesine karar verilen hallerde ise, cezanın bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasına karar verilir. Bu süre zarfında birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya ya da infaza devam olunur...'' şeklindeki düzenleme karşısında, 7417 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği aşamada kovuşturma evresinde olan Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1014 esas sayılı dosyası hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2018/1014 Esas, 2022/1011 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.