muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16741, Karar No: 2016/11285, Tarih: 27.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16741 E.  ,  2016/11285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 27.09.2016 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı ... ve vekili Av....ile davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldügünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; basında çıkan haberler üzerine ... İl Sağlık Müdürlüğünce yapılan soruşturma sonucunda, ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tam zamanlı statüde görev yapan davalı doktorun özel bir hastanede ameliyatlar yaptığının tespit edildiğini, davalı doktorun tam zamanlı çalışma statüsünü bozarak fiilen yarı zamanlı statüye geçtiğini, ancak tam zamanlı statü gereğince yapılan yan ödeme ve döner sermaye payından yararlanmaya devam ettiğini ileri sürerek; 05/10/2007 tarihinden itibaren ödenmiş bulunan 935,85 TL yan ödeme, 47.089,50 TL döner sermaye olmak üzere toplam 48.025,35 TL'nin fazla ödemelerinin yapıldığı her ay itibarıyla ayrı ayrı hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, esas yönünden ise davalının ...Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışırken başka bir sağlık kuruluşunda çalışmadığı gibi ücret karşılığında başka hastanede hiçbir ameliyata katılmadığını, daavalının tanıdığı birkaç kişinin ameliyatına görevini aksatmayacak şekilde bulunmak için girdiğini, davalının çalıştığı kurumun ve davacı idarenin bir zararının söz konusu olmadığını, tam gün yasasındaki son değişiklikler sebebiyle doktorların çalıştıkları kurum haricinde çalışmalarının mümkün olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının tam zamanlı çalışmak üzere bildirimde bulunmasına rağmen davacı kurumdan izin almaksızın özel hastanelerde yapılan ameliyatlara katıldığı, davalının özel hastanede katıldığı ilk ameliyat tarihi itibariyle tam zamanlı çalışma statüsünün bozulduğunun kabulünün gerektiği gerekçe gösterilerek; davanın kabulü ile 48.025,35 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davalının tam zamanlı çalışmak üzere bildirimde bulunmasına rağmen davacı kurumdan izin almaksızın özel hastanelerde yapılan ameliyatlara katıldığı, davalının özel hastanede katıldığı ilk ameliyat tarihi itibariyle tam zamanlı çalışma statüsünün bozulduğunun kabulünün gerektiği gerekçe gösterilerek; davanın kabulü ile 48.025,35 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı ve davalı taraf için takdir edilen 1.350'şer TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya, davacıdan alınıp davalıya verilmesine, 2.459.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 27.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14863, Karar No: 2013/16338, Tarih: 29.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/14863 E.  ,  2013/16338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı dava dilekçesinde; 10.07.2006 - 16.11.2009 tarihleri arasında davalı işverenlikte çalıştığını, davalı yan tarafından iş akdine haksız ve nedensiz olarak son verildiğini, sabah 08.00 akşam 19.00 saatleri arasında çalıştığını, ücretinin ve fazla çalışma ücretinin ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili işyerinde 28.08.2006 tarihinde işe girdiğini, 23.11.2009 tarihinde yapmakla ödevli olduğunu görevi kendisine hatırlatılarak görev verildiğini ancak davacının bu görevi ısrarla reddetmesi ve burada çalışamayacağım şeklindeki beyanı üzerine 24.11.2009 tarihinde haklı olarak iş akdine son verildiğini, tazminat talebinin yersiz olmasıyla birlikte fazla mesai alacağı bulunmadığını beyanla haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmesinin süresi ve buna bağlı olarak da fazla çalışma süresinin hesabı, fazla çalışma alacağına hak kazanılıp kazanılmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmesinin süresi ve buna bağlı olarak da fazla çalışma süresinin hesabı, fazla çalışma alacağına hak kazanılıp kazanılmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dâhil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dâhilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanunu’na İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliği’nin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmi dört saat içinde kesintisiz on iki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda; davacı haftanın kaç günü olduğunu beyan etmeksizin 08.00 – 19.00 saatleri arasında çalıştırıldığını iddia etmiştir. Davacının günlük çalışma süresinin, buna bağlı olarak da ara dinlenme süresinin ne kadar olduğu konusunda dinlenen her iki taraf tanıkları da işyerinde davacının günlük 2 saat ara dinlenmesi kullandığını ittifakla beyan etmişlerdir. Buna göre davacı günde 11 saat, 2 saatlik ara dinlenmesinin çıkarılması ile haftanın 5 günü günde 9 saat, haftada ise 45 saat çalışmış olmakla haftalık yasal çalışma süresi olan 45 saat aşılmamıştır. Tanık beyanlarına göre davacının günlük çalışma süresinin 2 saat ara dinlenmesi düşülerek hesap edilmesi gerekirken, günlük 1,5 saat ara dinlenmesi kullandığı yönündeki bilirkişi raporuna itibarla fazla çalışma alacağının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15013, Karar No: 2009/12318, Tarih: 28.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15013 E.  ,  2009/12318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Enez İlçesi ... Köyü sınırlarında ve ... Orman İşletmesi Enez Bölgesi içerisinde bulunan 91.500 m2’lik alanın, 6831 sayılı yasanın 17. maddesine göre Orman Genel Müdürlüğü tarafından 49 yıllık intifa hakkının davalıya tahsis edildiğini, davalı Belediyenin de taşınmazın bir bölümünü, açılan ihale sonucunda “yap işlet devret” modeli ile aynı süre ile kendisine devrettiğini, bu şekilde intifa hakkı sahibi olduğu alanda, mevzii imar plan ve projesine göre inşa ettiği yazlık evi kullanmaya başladığını, ne var ki dava dışı Orman İdaresinin, davalı Belediye ile yapmış olduğu intifa hakkına ilişkin sözleşmeyi iptal etmesi ile birlikte kendisinin de 2000 yılında söz konusu yeri kullanmaktan men edildiğini, Orman İdaresince Enez Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/7 E. 2006/112 K. sayılı dosyası üzerinden hakkında “işgal ve faydalanma” suç isnadıyla açılan ceza davası sonunda da, orman arazisinde bulunduğu gerekçesiyle yazlık evinin müsaderesine karar verildiğini, bundan sonra 2001, 2002 ve 2003 yıllarında söz konusu yeri kullanamadığını, 2004, 2005 ve 2006 yılarında ise aynı yeri Orman İdaresinden kiralayan ... Köyü Şirketine kira bedeli ödemek suretiyle kullanabildiğini, bu şekilde davalıya karşı taahhütlerini yerine getirmiş olmasına rağmen, davalının sözleşmeye aykırı hareket etmesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 6.700,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiş, 6.11.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile de, talep miktarını 7.975,00 YTL’ye çıkarmıştır.

Davalı Belediye, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının herhangi bir zararının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı Belediye, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının herhangi bir zararının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, daha önce davacı ile aynı durumda bulunan ... tarafından, aynı nedenle 2001 ve 2002 yılları için söz konusu yerin kullanılamaması nedeniyle Uzunköprü Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2005/13 E. 2005/397 K. sayılı dosyası üzerinden açılan davada, ilk hükümle verilen “davanın reddine” ilişkin kararın, temyizi üzerine, Dairemizce verilen, özet olarak “...davacının yapmış olduğu giderlerden dolayı bir zararı varsa, bunu akidi olan Belediyeden talep edebileceği” şeklindeki, 14.9.2004 tarihli 2004/3394 E. 2004/11824 K. sayılı bozma kararına atıfta bulunularak, davacının, alınan bilirkişi raporu gereğince 2001 ve 2006 yıları arasında toplam 8.200,00 YTL zarara uğradığı benimsenmek ve taleple bağlı kalınmak suretiyle, davanın kabulüne, 6.700,00 YTL'nin dava tarihinden itibaren, 1.275,00 YTL'nin ise ıslah tarihi olan 7.11.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, Enez ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831 sayılı Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” kurulması amacıyla 26.1.1987 tarihinde dava dışı Orman İdaresince davalı Uzunköprü Belediyesine 49 yıl süre ile intifa hakkının tahsis edildiği, bu konuda adı geçen Belediye Başkanlığından 21.10.1987 tarihli taahhüt senedi alındığı, 10.5.1988 tarihinde teslim edilen tahsise konu yerde Belediye tarafından su basman seviyesinde inşaatların yapıldığı, ancak Belediye Encümenince 27.9.1988 tarihinde, “su basman seviyeleri tamamlanmış yerlerin belli bir bedel karşılığında, ihale ile 153 kişiye dağıtımının sağlanması” konusunda alınan karar üzerine, açılan ihale ve 13.12.1988 tarihinde yapılan kura çekimi ile, davacının da aralarında olduğu bu kişilerden taahhütname alınmak suretiyle, inşaatların tip projelerine uygun olarak iki yıl içerisinde kendileri tarafından tamamlanması koşulu ile, söz konusu yerlere ilişkin intifa haklarının 49 yıllığına adı geçen kişilere devredildiği, inşaatların 1989-1990 yılarında tamamlanarak, “yazlık ev” olarak kullanılmaya başlandığı, bu arada Belediye Başkanlığının, dava dışı Orman Genel Müdürlüğüne vermiş olduğu taahhüt senedinin 9. maddesine aykırı hareket ederek, Eğitim ve Dinlenme Tesisleri olarak kullanılması gereken yerlerin, 49 yıllık intifa hakkının özel kişilere bedeli karşılığında devredildiği, dolayısıyla orman arazisinin tahsis amacı dışında kullanıldığı, 1993-1994 yılarına ait tahsis bedelleriyle ağaçlandırma bedellerinin de ödenmediği” gerekçeleriyle Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, buna rağmen bu yerleri kullanmaya devam eden kişilerin, Orman Bakanlığınca intifadan men edilerek, 4.10.2000 tarihinde de evlerinin mühürlendiği, bu aşamadan sonra ise 24.10.2003 tarihinde davacı ve diğer intifa hakkı sahiplerinin ... Köyü Şirketini kurarak 15.6.2004 tarihinde de adı geçen şirketin, yapılan ihale sonucunda ... Orman İşletme Müdürlüğünden söz konusu yerleri 116.000,00 YTL yıllık kira bedeli karşılığında 10 yıllık kira sözleşmesi ile kiraladığı, davacı ve diğer kişilerin de aynı tarihte bu şirketle ayrı ayrı kira sözleşmeleri imzalamak suretiyle, 2004 yılından itibaren ve halen de, dava konusu sözleşmeden bağımsız olarak yapılan bu sözleşme ve ödenen kira bedelleri karşılığında evlerini kullandıkları tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda davacı, su basman seviyesinde iken davalıdan bedeli karşılığında intifa hakkını alarak tamamladığı yazlık evini, mühürlendiği tarihten itibaren 2001, 2002, 2003 yıllarında kullanamadığını, 2004, 2005 ve 2006 yıllarında ise aynı yeri Orman İdaresinden kiralayan dava dışı ... Köyü Şirketine kira bedeli ödemek suretiyle kullanabildiğini ileri sürerek, 2001, 2002 ve 2003 yılarına ilşkin mahrum kaldığı kira bedelleri ile 2004, 2005 ve 2006 yılları için ise, dava dışı ... Köyü şirketine ödemek zorunda kaldığı kira bedellerinin tahsilini talep etmiş olup, mahkemece de davanın kabulüne karar verilmişse de, az yukarda açıklandığı üzere, dava dışı Orman İdaresi tarafından, Orman Kanununun 17. maddesine göre “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” olarak kullanılması amacıyla davalı Belediyeye intifa hakkı tahsis edilen orman arazisinin, söz konusu bu hakkın lehdarı tarafından tahsis amacına aykırı şekilde üçüncü kişilere devredildiği, bu nedenle de Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, davalının bu işleme karşı ... İdare Mahkemesinde açmış olduğu 2002/491 E. 2003/48 K. sayılı davanın da reddedilerek kesinleştiği sabit olup, böylelikle davalı Belediyenin, kamu kurumu olması itibariyle, dayanağını Orman Kanununun ilgili maddesinden alan tahsis işlemine ve bu tahsis nedeniyle vermiş olduğu 21.10.1987 tarihli taahhüt senedine aykırı davrandığının, kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olması karşısında, davalının tahsise konu yerlerle ilgili üçüncü kişilerle yapmış olduğu sözleşmelerin de geçersiz olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda davacı, ancak geçerli ve feshedilmemiş sözleşmelerde talep edilmesi mümkün olan müspet zarar kapsamındaki ifa menfaatini talep edemeyeceğinden, dava konusu olayda 2001-2006 yıları arasındaki yıllık kira bedellerinin ödetilmesine karar verilmesi isabetli değildir. Her ne kadar mahkemece, daha önce davacı ile aynı durumda bulunan dava dışı ... tarafından 2001 ve 2002 yıllarına ilişkin kira bedellerinin ödetilmesi istemiyle açılan Uzunköprü Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2005/13 E. 2005/397 K. sayılı davada, ilk hükümle verilen “davanın reddine” ilişkin kararın temyizi üzerine, Dairemizce verilen, özet olarak “...davacının yapmış olduğu giderlerden dolayı bir zararı varsa, bunu akidi olan Belediyeden talep edebileceği” şeklindeki, 14.9.2004 tarihli 2004/3394 E. 2004/11824 K

... tarafından 2001 ve 2002 yıllarına ilişkin kira bedellerinin ödetilmesi istemiyle açılan Uzunköprü Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2005/13 E. 2005/397 K. sayılı davada, ilk hükümle verilen “davanın reddine” ilişkin kararın temyizi üzerine, Dairemizce verilen, özet olarak “...davacının yapmış olduğu giderlerden dolayı bir zararı varsa, bunu akidi olan Belediyeden talep edebileceği” şeklindeki, 14.9.2004 tarihli 2004/3394 E. 2004/11824 K. sayılı bozma kararına ve bozma sonrasında verilmiş olan ve temyiz aşamasından geçerek kesinleşmiş bulunan “davanın kabulüne” ilişkin karara atıfta bulunulmuşsa da, Dairemize temyiz incelemesi için gönderilmiş olan aynı mahiyetteki dosyaların birlikte incelenmesi üzerine bu kez, sözleşmenin geçersiz olması itibariyle somut olayda davacının, su basman seviyesinde iken davalıdan intifa hakkını alarak tamamladığı binanın ancak yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masraflarının ödetilmesini talep edebileceği sonucuna varılmış olup, eldeki davada ise davacının bu yönde bir talebi bulunmadığından, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, geçersiz sözleşmeye dayanarak, 2001-2006 yıllarına ilişkin kira bedellerinin ödetilmesine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek iadesine, 28.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12207, Karar No: 2014/6375, Tarih: 20.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/12207 E.  ,  2014/6375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan... ve... İnş. Temizlik Tur. Gıda Tic.San. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...İnş. Temizlik Tur. Gıda Tic.San. Ltd. Şti.'nden alınmasına, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17679, Karar No: 2013/6001, Tarih: 21.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/17679 E.  ,  2013/6001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı taraf, davacının davalı işyerinde 01.06.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, son zamanlarda ücretlerinin parça parça ödendiğini, birikmiş ücretlerini talep etmesi ve taşeron şirketin ihale süresinin dolması nedeni ile iş sözleşmesinin 31.07.2009 tarihinde sona erdirildiğini, belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bursa Esnaf Odaları Bina Yöneticiliği, davacının işvereninin diğer davalı ... şirketi olduğunu, davanın husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... şirketi, davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğini, esnaf sarayı projesinin sona ermesinden sonra kendisine şirket merkezinde görevlendirilmek üzere 05.08.2009 tarihinde ihtarname gönderildiğini, ancak davacının bu ihtarnameye cevap vermediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... şirketinin değişik yerlerde taşeronluk hizmeti veren bir firma olduğu ve bu tür firmalarda şirket merkezinde davacının çalışacağı güvenlik işinin olma olasılığının düşük olduğu, davalı ... şirketinin ile yine davalı Bursa Esnaf Odaları Bina Yöneticiliğinde devam eden projenin sona ermesinden sonra davacıya tekrar başka bir projede çalışma teklifi yapılmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında uyuşmazlık söz konusudur.

Dava konusu somut olayda davacı taraf taşeron şirketin ihale süresinin dolması nedeni ile iş sözleşmesinin 31.07.2009 tarihinde sona erdirildiğini, belirtmiştir. Davalı ... şirketi ise davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğini, esnaf sarayı projesinin sona ermesinden sonra kendisine şirket merkezinde görevlendirilmek üzere 05.08.2009 tarihinde ihtarname gönderildiğini, ancak davacının bu ihtarnameye cevap vermediğini belirtmiştir.