muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/32514, Karar No: 2017/10949, Tarih: 20.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/32514 E.  ,  2017/10949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/06/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işverene ait inşaat şantiyelerinde çalıştığını, davalı Şirketin işlerin bitmesini sebep göstererek işine son verdiğini, fazla çalışma ve tatil çalışma karşılıklarının zamlı ödenmediğinden zam farkı alacaklarının olduğunu, çalıştığı süre zarfında yıllık izinlerini kullanmadığını, asgari geçim indiriminin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalıya ait inşaat işlerinde taşeron firma işçisi olarak çalışmış olduğunu, davalı şirketin çalışanı olmadığını, inşaat işlerinin niteliği gereği sürekli bir çalışmasının bulunmadığını, dönem dönem çalışmasının olduğunu, davacının devamlılık arz eden bir çalışması olmadığından, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, talep edebileceği diğer işçilik alacaklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir..

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının iş aktinin davalı işverence işlerin bitimi nedeniyle feshedilmiş olmakla, bu feshin haklı neden olarak kabul edilemeyeceği, kıdem ve ihbar tazminatı ödendiği de ispatlanamadığından kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulü gerektiği, her ne kadar davacı tanıkları diğer seri dosyalarımızın davacıları olup, davalı işverenle husumet halinde bulunduğu ve davalı işverenle davaları bulunan çalışanların birbirlerine tanıklık yaptıkları anlaşılmış ise de; dinlenen davalı tanıkları davacının iddialarını ve davacı tanıklarının beyanlarını doğrulamış olduğundan ve bilirkişi tarafından yapılan hesaplama davalı tanıklarının anlatımlarına uygun olmakla, davacının fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili çalışması alacaklarının bulunduğunun ispatlandığı kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücreti ve hafta tatili alacaklarının hesabı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde sözkonusu çalışma karşılıklarının zamlı ödenmediği, bu nedenle zam farkından kaynaklanan alacakları olduğundan bahisle talep de bulunmuştur.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda fazla çalışma ve hafta tatili hesabında saat ücretinin %50 yerine %150 zam oranına göre hesaplandığı görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine göre hakim tarafların talebiyle bağlı olup ondan fazlasına hükmedilemeyeceği amir hüküm olarak düzenlenmiştir.

Bu meyanda, Mahkemece taleple bağlılık kuralına aykırı olarak fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Davacı işçinin asgari geçim indirimi alacağının ödenip ödenmediğinin açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Yargılama safhasında alınan ilk raporda işverence ödendiği ispatlanmadığından bu alacağın hesaplanması üzerine davalı tarafça bankaya ödeme savunması yapılarak kayıtların celbinin talep edildiği ve Mahkemece davacıdan ödeme belgelerinin gönderilip bankalardan bunların celbi hususunda ara karar verilerek usulî işlemlerin yapılıp sonuca gidildiği görülmüştür.

Kural olarak işçilik alacaklarının ödendiğinin ispatı işveren üzerindedir. Parayı bankaya yatırdığını savunan işveren hangi bankaya, hangi hesaba para yatırdığını açıklamak zorundadır. Bu nedenle ödeme belgeleri ile celbedilecek banka adı, hesap nosunun işverenden sorulup temin edilmesi gereklidir.

Mahkemece yapılacak iş, davalı işverene verilecek kesin süre içinde bu konudaki bilgi ve belgelerin celbi sağlanmalı ve sonucuna göre bir değerlendirme yapılmalıdır.

4-Mahkemece takdiri indirim nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş ise de; yargılama safhasında alınan ilk bilirkişi raporunu müteakiben davacı %30 takdiri indirime göre ıslahını yapmış, davalının ıslaha karşı zamanaşımı defi üzerine alınan ek rapor ile alacaklar yeniden hesaplanmıştır ve Mahkemece de bu rapor hükme esas alınmıştır. Dolayısıyla zamanaşımı nedeniyle reddedilen tutar olmakla aksi yöndeki gerekçe yerinde değildir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5522, Karar No: 2009/9055, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/5522 E.  ,  2009/9055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...’in ayrı ayrı İİK’nun 337/a maddesi gereğince 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanıklar vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

31.1.2008 tarihinde sanıkların yokluklarında verilen ve ayrı ayrı üçer ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin hükme yönelik vekilleri aracılığıyla Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığına gönderilmek üzere İcra Mahkemesine sunulan 10.6.2008 tarihli dilekçe ile:

Antalya 1. İcra Mahkemesince 2007/2434 esas ve 2008/221 sayılı kararıyla ticareti usulsüz terk suçundan kurulan hüküm süresinde itiraz edilmemesi nedeniyle kesinleşmiş olsa da, anılan hükmün Tebligat Yasası'na aykırı olarak tebliğ edildiğinden bahisle eski hale getirme talebinin kabulü isteminin temyiz kanun yoluna tabi suç hakkında itiraz kanun yoluna başvurması istemini içermesi karşısında dilekçenin temyiz istemine ilişkin ve inceleme makamının Dairemiz olduğu anlaşılmakla, Antalya 2. İcra Mahkemesince talebin yargılamanın yenilenmesi olarak kabulü sonucu yapılan işlemler ile 4.2.2009 ... 2007/2435 esas ve 2008/222 sayılı yargılamanın yenilenmesinin reddine ilişkin kararı yok hükmünde kabul edilmiş ve ayrıca sanıkların mahkumiyetine yönelik olarak yokluklarında verilen 31.1.2008 tarihli hükümde CMK’nun 232/6. maddesi gereğince yasa yolu başvuru süresinin gösterilmemesi sebebiyle, sanıkların 11.6.2008 tarihinde vekilleri aracılığıyla verdikleri eski hale getirme talepli temyiz isteminde temyiz süresini Tebligat Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca öğrenme ile başladığının ve temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulüyle 31.1.2008 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesi sonucunda;

Müşteki vekili 21.5.2007 havale tarihli şikayet dilekçesiyle; Borçlular ... Ltd. Şti. ve ... Plastik Ltd. Şti. haklarında yapılan takibin, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan tebliğle kesinleştiğini, şirketin ticareti terk etmesine rağmen, şirket yetkililerinin İİK’nun 44. maddesi gereğince mal beyanında bulunmadıklarını İİK’nun 337/a maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; Borçlu şirketler hakkında takibin kesinleşmesi, sanıkların yetkilisi olduğu borçlu şirketin gerek yasal ikametgah adresinde gerekse başka bir adreste faaliyetlerini sürdürmediği, ticareti terk ettiği kabul edilen şirketle ilgili olarak sanıkların 15 günlük yasal süresinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu Ticaret Sicil Memurluğuna bildirmedikleri gerekçesiyle sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; Borçlu şirketler hakkında takibin kesinleşmesi, sanıkların yetkilisi olduğu borçlu şirketin gerek yasal ikametgah adresinde gerekse başka bir adreste faaliyetlerini sürdürmediği, ticareti terk ettiği kabul edilen şirketle ilgili olarak sanıkların 15 günlük yasal süresinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu Ticaret Sicil Memurluğuna bildirmedikleri gerekçesiyle sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

İcra ve İflas Kanununun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 ... içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemiyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasanın 337/a maddesinde ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranmanın yaptırımı da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç yıldan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanununun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörüldüğüne göre, uyuşmazlık, kimlerin tacir sayılacakları, bir başka anlatımla “ticaret şirketini temsile yetkili ortağın veya bu konuda yetki verilen şirket müdürünün” İcra ve İflas Kanununun 44. ve 337/a maddelerinin uygulanması açısından tacir sayılıp sayılmayacaklarına ilişkindir.

Kimlerin tacir olduğu 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 14. maddesinde; “Bir ticari işletmeyi, kısmen dahi olsa kendi adına işleten kimseye tacir denir.

Bir ticari işletmeyi kurup açtığını, sirküler, gazete, radyo ve sair ilan vasıtalarıyla halka bildirmiş veya işletmesini ticaret siciline kaydettirerek keyfiyeti ilan etmiş olan kimse fiilen işletmeye başlamamış olsa bile tacir sayılır.

Bir ticari işletme açmış gibi, ister kendi adına, ister adi bir şirket veya her ne suretle olursa olsun hukuken var sayılmayan, diğer bir şirket adına (ortak sıfatıyla) muamelelerde bulunan kimse, hüsnüniyet sahibi üçüncü şahıslara karşı tacir gibi mesul olur.”

Bir ticari işletme açmış gibi, ister kendi adına, ister adi bir şirket veya her ne suretle olursa olsun hukuken var sayılmayan, diğer bir şirket adına (ortak sıfatıyla) muamelelerde bulunan kimse, hüsnüniyet sahibi üçüncü şahıslara karşı tacir gibi mesul olur.”

Biçiminde düzenlenmiş olup, bunun yanında ayrıca aynı Yasa’nın 18. maddesindeki, “Ticaret şirketleriyle, gayesine varmak için ticari bir işletme işleten dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince hususi hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi amme hükmi şahısları tarafından kurulan teşekkül ve müesseseler dahi tacir sayılırlar.” Hükmü ile de diğer tacir sayılanlar gösterilmiştir.

Diğer taraftan anılan Kanun’un 136. maddesinde de ticaret şirketlerinin nev’ilerinin ; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ticareti terk hususu değil, bunun yerine infisah ve tasfiyeleri öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Eş anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisi sona erdirilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. Tasfiye sırasında ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir ve borçlar ödendikten sonra kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermayeler ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Tasfiye süreci ile tüzel kişilik sona erdirildiğinden terkin işlemi sırasında ticaret sicil memurluğuna İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesine göre bir mal beyanında bulunulması da söz konusu değildir. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde somut olaya dönüldüğünde, ticaret şirketleri açısından bunların müdürleri veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunduğunu söylemek kanunu zorlama olacaktır. Hal böyle olunca, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinin müdür veya yetkilileri yönünden İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunun işlenmesi mümkün olmadığı gözetilmeden sanıkların beraatleri yerine cezalandırılmalarına karar verilmesi isabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2623, Karar No: 2022/12387, Tarih: 13.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2623 E.  ,  2022/12387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Sanık ... hakkında defter belge gizleme suçundan verilen hükümde; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olmasına karşın, Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2013 tarih ve 2013/221 Esas sayılı iddianamesi ile vergi incelemesi ve mütalaa konusu yapılmayan “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan dava açıldığı ve bu suçtan hüküm kurulduğu anlaşılmakla; defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçuna yönelik mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili vergi dairesi başkanlığından sorulması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanık ...’a yüklenen “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 15.05.2014 tarihinden, sanık ...’a yüklenen “defter, kayıt ve belgeleri gizleme" ile sanık ...'e yüklenen "2010 ve 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 09.07.2013 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17487, Karar No: 2023/23902, Tarih: 08.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/17487 E.  ,  2023/23902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/450 E., 2016/204 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Yerel Mahkemece adli emanetin ... sırasına kayıtlı bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, olayda mağdur tarafın kendisi olduğuna, hakaret etmediğine, görevi yaptırmamak için direnmediğine, kendisini arayan polislerin hakaret ettiğine ve kendisini yaraladıklarına, kararı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

3. Yerel Mahkemece adli emanetin ... sırasına kayıtlı bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, olayda mağdur tarafın kendisi olduğuna, hakaret etmediğine, görevi yaptırmamak için direnmediğine, kendisini arayan polislerin hakaret ettiğine ve kendisini yaraladıklarına, kararı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ve şikâyetçinin polis memuru olarak görev yaptıkları, olay tarihinde görevde oldukları ve gelen anons üzerine olay yerine intikal ettikleri, yapılan GBT sorgulamasında hakkında yakalama kararı olduğu anlaşılan sanığın polis aracına bindirilmeye çalışıldığı, ancak sanığın "Ben binmedikçe araca bindiremezsiniz. Ben araca binersem karımı sinkaf edin." şeklinde hakaret ettiği ve polislere direndiği, katılan ve şikâyetçinin güç kullanarak sanığı araca bindirdikleri, sanığın aracın içerisinde de "Siz kim oluyorsunuz beni kralı alamaz ben hepinizi sinkaf ederim benim bir sürü kesilmiş cezam var ben adam vurdum sizi de vururum akıllı olun, devletseniz beni tanıyacaksınız eğer siz beni alabilirseniz beni sinkaf edin." şeklinde hakaret ve tehdit ettiği, sanığın adli işlemler için götürüldüğü hastanede de "Sizi vuracağım, yarın nasıl olsa çıkacağım gelip sizi bulurum sizi öldüreceğim.","Siz bana küfür ettiniz namusuma küfür ettiniz ben bunun için on yıl yattım iki kişi vurdum sizi de vuracağım müebbet yatsam da vuracağım sizi harbi sinkaf edeceğim." şeklindeki sözlerle eylemlerine devam ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Karar duruşmasında hazır bulunan sanığa son söz hakkı verilmeyerek 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2. Kabule göre de;

i. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

a. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi, sanığın Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle Mahkemece kabul edilen polis aracına binmeden önceki ifadelerinin hakaret vasfı taşımadığı, hastanedeki sözlerinin ise görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturduğu ve hakaret eyleminin gerçekleştiği polis aracının ise aleni yerlerden olmadığı anlaşılmakla aleniyet ögesinin ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle cezanın artırılması,

b. Hakaret suçunun alenen işlendiğinden bahisle kurulan hükümde artırım yapılacağı sırada 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası olan uygulama maddesinin gösterilmemesi,

b. Hakaret suçunun alenen işlendiğinden bahisle kurulan hükümde artırım yapılacağı sırada 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası olan uygulama maddesinin gösterilmemesi,

c. Sanığın, hakaret sözlerini birden fazla görevliye karşı sarf etmesi ve kabulün de bu yönde olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

ii. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin

Zincirleme suç uyarınca yapılan artırım sırasında gerçekleştirilen eylem ve mağdur sayısına göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanırken artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesini gerektiren bir neden bulunmadığı gözetilmeksizin 1/2 oranında artırım yapılmasına karar verilmesi,

iii. Müsadere Hükmüne İlişkin

Güvenlik tedbiri olan müsadere hükmün bir parçası niteliğinde olup, olay tutanağı ve katılan ile şikayetçinin beyanlarına göre sanığın üst aramasında ele geçen ve emanetin ... sırasına kayıtlı bıçağı suçta kullanmadığı ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 07.01.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde belirtilen yasak niteliğini haiz bıçaklardan olmadığının anlaşılması karşısında; suçta kullanılmayan ve taşınması veya bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen bıçağın müsadere edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken (2-i,c) bendindeki bozma yönünden 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.