muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14013, Karar No: 2017/9468, Tarih: 15.11.2017

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (B) harfli bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamında kaldığı, (A) ve (D) harfli bölümlerin orman sayılan yerlerden olduğu, (C) harfli bölümün ise yol olarak göründüğü belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacıların davası kısmen kabul kısmen reddedildiğine göre, reddedilen kısım yönünden 3402 sayılı Kanunun 31/3. maddesi gereğince davalı ... Yönetimi lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hükmedilmemesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 9 numaralı bendi olarak “Davalı ... Yönetimi kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden 3402 sayılı Kanunun 31/3. maddesi gereğince takdiren 500,00.-TL vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalı ... Yönetimine verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15337, Karar No: 2023/12353, Tarih: 13.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/15337 E.  ,  2023/12353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/446 E., 2021/486 K.

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdura karşı yağma suçundan 16.02.2016 tarihinde verilen beraat kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği; Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 04.03.2020 tarihli, 2017/1307 Esas, 2020/1093 Karar sayılı ilamı ile “Sanık ...’nın belinde bıçak olduğu izlenimi yaratarak ve karnındaki yarayı göstererek mağdurun 25 TL parasını aldıktan sonra mağdurun üzerini arayarak cebindeki 5,00 TL parasını da almak suretiyle mağduru yağmaladığı, mağdurun kovuşturma aşamasındaki beyanlarının sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu düşünülmeden, yağma suçundan mahkumiyeti yerine, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi” nedeniyle bozma kararı verildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2020 tarihli, 2020/121 Esas ve 2020/327 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 148/1, 168/3-2, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2020 tarihli, 2020/121 Esas ve 2020/327 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli, 2021/10309 Esas, 2021/17610 Karar sayılı kararı ile; "sanığın belinde bıçak olduğu izlenimi yaratarak ve karnındaki yarayı göstermek suretiyle mağdurun 25,00 TL parasını aldıktan sonra mağdurun üzerini arayarak cebindeki 5 TL parasını da alarak mağdura ait toplam 30 TL parayı aldığı anlaşılmakla; suç tarihi olan 05.11.2015 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle; 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi” nedeniyle bozma kararı verildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2021 tarihli, 2021/446 Esas ve 2021/486 Karar sayılı kararı ile direnilmesine ilişkin dosya Dairemize gönderilmiştir.

Tüm dosya kapsamı, sanığın belinde bıçak olduğu izlenimi yaratarak ve karnındaki yarayı göstermek suretiyle mağdurun 25,00 TL parasını aldıktan sonra mağdurun üzerini arayarak cebindeki 5,00 TL parasını da alarak mağdura ait toplam 30,00 TL parayı aldığı sabittir. Suç tarihi olan 05.11.2015 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekmektedir.

Tüm bu gerekçelerle;

Tüm dosya kapsamı, sanığın belinde bıçak olduğu izlenimi yaratarak ve karnındaki yarayı göstermek suretiyle mağdurun 25,00 TL parasını aldıktan sonra mağdurun üzerini arayarak cebindeki 5,00 TL parasını da alarak mağdura ait toplam 30,00 TL parayı aldığı sabittir. Suç tarihi olan 05.11.2015 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekmektedir.

Tüm bu gerekçelerle;

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle yerel mahkemenin 24.12.2021 tarihli ve 2021/446 Esas, 2021/486 Karar sayılı ilamı ile sanık yönünden bozma öncesi verilen kararda direnilmesine ilişkin mahkemenin direnme kararının REDDİ ile dosyanın incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15806, Karar No: 2024/6157, Tarih: 05.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/15806 E.  ,  2024/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/326 E., 2021/445 K.

SUÇLAR : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında duruşma açılarak yapılan yargılamada; hükmün açıklanması ihtimaline binaen savunmasının alınması amacıyla sanığa talimat mahkemesince çıkartılan 27.05.2021 tarihli tebligat parçasında; "Adana 6. Mknz.P.Tüm.K.lığı Askeri Mahkemesinin 2013/1114 Esas, 2013/717 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ancak deneme süresi içerisinde Gaziosmapaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/304 Esas sayılı dosyasına konu suçu işlediğiniz anlaşıldığından dosya yeniden ele alınmış olup, mazeretsiz duruşmaya gelmediğiniz takdirde daha önce savunmanızın alınmış olması nedeniyle yokluğunuzda karar verileceği İHTAR OLUNUR." şeklindeki ihtarın 5271 sayılı Kanun'un 195 inci maddesini karşılar mahiyette olduğu değerlendirildiğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemede; 11.06.2011 tarihinde gönderildiği çarşı izninden aynı gün dönmesi gerekirken dönmeyen sanığın, bir süre firar hâlinde kaldıktan sonra 17.06.2011 tarihinde yakalandığı, daha önce yol süresi kullanan ve 25.07.2011 tarihinden itibaren 4 gün süreyle memleket iznine gönderilen sanığın, en geç 29.07.2011 tarihinde birliğine katılması gerekirken katılmadığı, 17.10.2011 tarihinde yakalandığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Sanık hakkında yakalanmakla son bulan firar ve izin tecavüzü suçlarından, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a ve 66/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamaları ikrar ettiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında 1632 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinin uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 226 ncı maddesi uyarınca alınan ek savunması dosya kapsamında mevcuttur.

Kovuşturma aşamasında mütalaasına başvurulan psikiyatri uzmanı bilirkişi; sanığın atılı suçlar tarihinde askerliğe elverişli ve cezai ehliyetinin tam olduğunu, adli müşahadesine gerek olmadığını belirtmiştir.

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının açıklanması için ihbarda bulunan Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2019 tarihli ve 2017/304 Esas, 2019/637 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının açıklanması için ihbarda bulunan Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2019 tarihli ve 2017/304 Esas, 2019/637 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre;

Mehil içi firar suçu yönünden;

1632 sayılı Kanun'un 68 nci maddesinde yer alan "Mehil içinde yakalananların cezası" başlıklı;

" 66 ve 67 nci maddelerde yazılı olan süreler içinde yakalananlara iki aydan altı aya kadar hapis cezası verilir.

Aşağıda yazılı hallerde, gün unsuru aranmaz ve ceza artırılır.

A) Fail beraberinde silah, mühimmat, savaş araç ve gerecini götürmüş ise,

B) Fail hizmet yaparken kaçmış ise." şeklindeki düzenleme nazara alındığında; askerliğe elverişliliği ve cezai ehliyeti konusunda şüphe bulunmayan sanığın mazeret kabul etmeyen mehil içi firar suçunu işlediği belirlenmekle, Mahkemece eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

İzin tecavüzü suçu yönünden;

Sanığın savunmalarında nişanlısı ile aralarındaki problemleri çözmek amacıyla izinden geç döndüğü şeklindeki mazeret olarak ileri sürdüğü hususların, askerlik hizmetine üstün tutulabilir nitelikte olmadığı göz önüne alındığında; Mahkemece tüm unsurları ile oluşan yakalanmakla son bulan atılı suça konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11753, Karar No: 2015/24808, Tarih: 05.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11753 E.  ,  2015/24808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10.07.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıklarının iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2223, Karar No: 2023/2929, Tarih: 10.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/2223 E.  ,  2023/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bolu Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın görevsizlik sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince verilen görevsizlik kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu durumda, davacının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8465, Karar No: 2014/22095, Tarih: 24.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8465 E.  ,  2014/22095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erciş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2010/272-2013/948

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle; el atılan taşınmazlar bedeli, kalan kısımda oluşan zarar bedeli ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle; el atılan taşınmazlar bedeli, kalan kısımda oluşan zarar bedeli ve ecrimisil bedeli istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Çayır niteliğindeki taşınmaz mallara ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-2007, 2008 ve 2009 yılları için hükmedilecek ecrimisil karşılığının, o yılların fiyat ve maliyet değerleri üzerinden hesaplanması gerekirken, 2010 yılı verilerine göre ecrimisil bedeli tespit eden rapora göre karar verilmesi,

2- Çayırlık niteliğindeki taşınmaza net çayır otu gelirine göre bedel belirlenmesi ile yetinilmesi gerekirken, belirlenen bedele otlatma payı eklenerek fazlaya hükmedilmesi,

3- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerekirken ecrimisil bedeli dışında el atılan yer bedeli ve değer azalışı bedeli yönünden de nispi harca hükmedilmesi,

Doğru değildir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10327, Karar No: 2017/123, Tarih: 12.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/10327 E.  ,  2017/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.10.2016 gün ve 94660652-105-48-9677-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.10.2016 gün ve 2016/379391 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ....... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/12/2015 tarihli ve 2015/3168 soruşturma, 2015/7249 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ....... Sulh Ceza Hakimliğinin 11/04/2016 tarihli ve 2016/548 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

....... Cumhuriyet Başsavcılığınca, müşteki tarafından ileri sürülen iddiaların taraflar arasında düzenlenmiş olan hizmet aktinden kaynaklı hukuki ihtilaf niteliğinde olduğundan bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,