muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9685, Karar No: 2014/13738, Tarih: 02.12.2014

kesinleşmediğinden eksik ve ayıplı işler bedelinin arsa maliklerine ödendiğinden söz edilmez. Bu nedenle, yükleniciden temlik alan davacının temlik sözleşmesi uyarınca tapu iptali ve tescil isteminin kabul edilebilmesi için edimini tam olarak yerine getirmesi gerekir. Başka bir deyişle, bu aşamada yüklenicinin arsa maliklerine karşı sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirdiği kabul edilemeyeceğinden eksik ve ayıplı işler bedelinin "tahsilde tekerrür oluşturmayacak biçimde" arsa sahiplerine ödenmek üzere depo etmesi için davacıya süre verilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, henüz kesinleşmemiş olan karar esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13410, Karar No: 2019/15361, Tarih: 09.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/13410 E.  ,  2019/15361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C. ... Belediye Başkanlığı ve dahili davalı T.C. ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1) Dahili davalı T.C. ...'nın temyiz incelemesinde;

Dahili davalı T.C. Ordu Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın kararı süresinde temyiz etmediği, diğer davalı ... Belediye Başkanlığı'nın temyizine katılma yoluyla temyiz dilekçesi gönderdiği, ancak katılma yoluyla temyiz müessesesinin karşı tarafın temyizi halinde mümkün olup somut uyuşmazlıkta davalının dahili davalı açısından "karşı taraf" sayılamayacağı, bu nedenle dahili davalı T.C. ...'nın normal temyiz süresinden sonra katılma yoluyla verdiği temyiz dilekçesinin hukuki sonuç doğurmayacağı anlaşılmakla, T.C. ...'nın temyiz başvuru talebinin REDDİNE, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine,

2) T.C. ... Belediye Başkanlığı'nın başvurusu üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21760, Karar No: 2014/11266, Tarih: 18.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/21760 E.  ,  2014/11266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gönüllü olarak kamuya yararlı bir işte çalışmak isteyen sanık hakkında sadece kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine hükmolunması gerekirken temizlik sektörü iş kolunda çalıştırılacağı belirtilmek suretiyle infazı kısıtlar şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümlerde yer alan ''temizlik sektöründe'' ibaresinin çıkarılarak, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9822, Karar No: 2016/10448, Tarih: 20.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/9822 E.  ,  2016/10448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ...Köyü 302 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine .... ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2011, 2012, 2013 ve 2014 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2930, Karar No: 2024/6652, Tarih: 15.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2930 E.  ,  2024/6652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/122 E., 2022/11 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi düşme, kısmi bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Emet Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2014 tarihli ve 2013/114 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca üç kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Emet Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2014 tarihli ve 2013/114 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21.11.2019 tarihli ve 2016/12476 Esas, 2019/8274 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Emet Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2020/122 Esas, 2022/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca üç kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

c) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamına göre 25.12.2011 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Ve Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

A. 2011 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Emet Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2020/122 Esas, 2022/11 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Ve Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

B. 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Ve Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Emet Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2020/122 Esas, 2022/11 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15014, Karar No: 2009/11679, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15014 E.  ,  2009/11679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İlçesi ... Köyü sınırlarında ve ... Orman İşletmesi ... Bölgesi içerisinde bulunan 91.500 m2’lik alanın, 6831 sayılı yasanın 17. maddesine göre Orman Genel Müdürlüğü tarafından 49 yıllık intifa hakkının davalıya tahsis edildiğini, davalı Belediyenin de taşınmazın bir bölümünü, açılan ihale sonucunda “yap işlet devret” modeli ile aynı süre ile kendisine devrettiğini, bu şekilde intifa hakkı sahibi olduğu alanda, mevzii imar plan ve projesine göre inşa ettiği yazlık evi kullanmaya başladığını, ne var ki dava dışı Orman İdaresinin, davalı Belediye ile yapmış olduğu intifa hakkına ilişkin sözleşmeyi iptal etmesi ile birlikte kendisinin de 2000 yılında söz konusu yeri kullanmaktan men edildiğini, Orman İdaresince ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/7 E. 2006/112 K. sayılı dosyası üzerinden hakkında “işgal ve faydalanma” suç isnadıyla açılan ceza davası sonunda da, orman arazisinde bulunduğu gerekçesiyle yazlık evinin müsaderesine karar verildiğini, bundan sonra 2001, 2002 ve 2003 yıllarında söz konusu yeri kullanamadığını, 2004, 2005 ve 2006 yılarında ise aynı yeri Orman İdaresinden kiralayan ... Köyü Şirketine kira bedeli ödemek suretiyle kullanabildiğini, bu şekilde davalıya karşı taahhütlerini yerine getirmiş olmasına rağmen, davalının sözleşmeye aykırı hareket etmesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 6.700,00 YTL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiş, 6.11.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile de, talep miktarını 7.975,00 YTL’ye çıkarmıştır.

Davalı Belediye, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının herhangi bir zararının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı Belediye, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının herhangi bir zararının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, daha önce davacı ile aynı durumda bulunan ... tarafından, aynı nedenle 2001 ve 2002 yılları için söz konusu yerin kullanılamaması nedeniyle Uzunköprü Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2005/13 E. 2005/397 K. sayılı dosyası üzerinden açılan davada, ilk hükümle verilen “davanın reddine” ilişkin kararın, temyizi üzerine, Dairemizce verilen, özet olarak “...davacının yapmış olduğu giderlerden dolayı bir zararı varsa, bunu akidi olan Belediyeden talep edebileceği” şeklindeki, 14.9.2004 tarihli 2004/3394 E. 2004/11824 K. sayılı bozma kararına atıfta bulunularak, davacının, alınan bilirkişi raporu gereğince 2001 ve 2006 yıları arasında toplam 8.200,00 YTL zarara uğradığı benimsenmek ve taleple bağlı kalınmak suretiyle, davanın kabulüne, 6.700,00 YTL'nin dava tarihinden itibaren, 1.275,00 YTL'nin ise ıslah tarihi olan 7.11.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeye aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, ... ili, ... ilçesi, ... Köyü sınırları içerisinde bulunan 91.500 m2’lik orman arazisinin, 6831 sayılı Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” kurulması amacıyla 26.1.1987 tarihinde dava dışı Orman İdaresince davalı Uzunköprü Belediyesine 49 yıl süre ile intifa hakkının tahsis edildiği, bu konuda adı geçen Belediye Başkanlığından 21.10.1987 tarihli taahhüt senedi alındığı, 10.5.1988 tarihinde teslim edilen tahsise konu yerde Belediye tarafından su basman seviyesinde inşaatların yapıldığı, ancak Belediye Encümenince 27.9.1988 tarihinde, “su basman seviyeleri tamamlanmış yerlerin belli bir bedel karşılığında, ihale ile 153 kişiye dağıtımının sağlanması” konusunda alınan karar üzerine, açılan ihale ve 13.12.1988 tarihinde yapılan kura çekimi ile, davacının da aralarında olduğu bu kişilerden taahhütname alınmak suretiyle, inşaatların tip projelerine uygun olarak iki yıl içerisinde kendileri tarafından tamamlanması koşulu ile, söz konusu yerlere ilişkin intifa haklarının 49 yıllığına adı geçen kişilere devredildiği, inşaatların 1989-1990 yılarında tamamlanarak, “yazlık ev” olarak kullanılmaya başlandığı, bu arada Belediye Başkanlığının, dava dışı Orman Genel Müdürlüğüne vermiş olduğu taahhüt senedinin 9. maddesine aykırı hareket ederek, Eğitim ve Dinlenme Tesisleri olarak kullanılması gereken yerlerin, 49 yıllık intifa hakkının özel kişilere bedeli karşılığında devredildiği, dolayısıyla orman arazisinin tahsis amacı dışında kullanıldığı, 1993-1994 yılarına ait tahsis bedelleriyle ağaçlandırma bedellerinin de ödenmediği” gerekçeleriyle Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, buna rağmen bu yerleri kullanmaya devam eden kişilerin, Orman Bakanlığınca intifadan men edilerek, 4.10.2000 tarihinde de evlerinin mühürlendiği, bu aşamadan sonra ise 24.10.2003 tarihinde davacı ve diğer intifa hakkı sahiplerinin ... Köyü Şirketini kurarak 15.6.2004 tarihinde de adı geçen şirketin, yapılan ihale sonucunda ... Orman İşletme Müdürlüğünden söz konusu yerleri 116.000,00 YTL yıllık kira bedeli karşılığında 10 yıllık kira sözleşmesi ile kiraladığı, davacı ve diğer kişilerin de aynı tarihte bu şirketle ayrı ayrı kira sözleşmeleri imzalamak suretiyle, 2004 yılından itibaren ve halen de, dava konusu sözleşmeden bağımsız olarak yapılan bu sözleşme ve ödenen kira bedelleri karşılığında evlerini kullandıkları tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda davacı, su basman seviyesinde iken davalıdan bedeli karşılığında intifa hakkını alarak tamamladığı yazlık evini, mühürlendiği tarihten itibaren 2001, 2002, 2003 yıllarında kullanamadığını, 2004, 2005 ve 2006 yıllarında ise aynı yeri Orman İdaresinden kiralayan dava dışı ... Köyü Şirketine kira bedeli ödemek suretiyle kullanabildiğini ileri sürerek, 2001, 2002 ve 2003 yılarına ilşkin mahrum kaldığı kira bedelleri ile 2004, 2005 ve 2006 yılları için ise, dava dışı ... Köyü şirketine ödemek zorunda kaldığı kira bedellerinin tahsilini talep etmiş olup, mahkemece de davanın kabulüne karar verilmişse de, az yukarda açıklandığı üzere, dava dışı Orman İdaresi tarafından, Orman Kanununun 17. maddesine göre “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” olarak kullanılması amacıyla davalı Belediyeye intifa hakkı tahsis edilen orman arazisinin, söz konusu bu hakkın lehdarı tarafından tahsis amacına aykırı şekilde üçüncü kişilere devredildiği, bu nedenle de Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, davalının bu işleme karşı ... İdare Mahkemesinde açmış olduğu 2002/491 E. 2003/48 K. sayılı davanın da reddedilerek kesinleştiği sabit olup, böylelikle davalı Belediyenin, kamu kurumu olması itibariyle, dayanağını Orman Kanununun ilgili maddesinden alan tahsis işlemine ve bu tahsis nedeniyle vermiş olduğu 21.10.1987 tarihli taahhüt senedine aykırı davrandığının, kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olması karşısında, davalının tahsise konu yerlerle ilgili üçüncü kişilerle yapmış olduğu sözleşmelerin de geçersiz olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda davacı, ancak geçerli ve feshedilmemiş sözleşmelerde talep edilmesi mümkün olan müspet zarar kapsamındaki ifa menfaatini talep edemeyeceğinden, dava konusu olayda 2001-2006 yıları arasındaki yıllık kira bedellerinin ödetilmesine karar verilmesi isabetli değildir. Her ne kadar mahkemece, daha önce davacı ile aynı durumda bulunan dava dışı ... tarafından 2001 ve 2002 yıllarına ilişkin kira bedellerinin ödetilmesi istemiyle açılan Uzunköprü Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2005/13 E. 2005/397 K. sayılı davada, ilk hükümle verilen “davanın reddine” ilişkin kararın temyizi üzerine, Dairemizce verilen, özet olarak “...davacının yapmış olduğu giderlerden dolayı bir zararı varsa, bunu akidi olan Belediyeden talep edebileceği” şeklindeki, 14.9.2004 tarihli 2004/3394 E. 2004/11824 K

... tarafından 2001 ve 2002 yıllarına ilişkin kira bedellerinin ödetilmesi istemiyle açılan Uzunköprü Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2005/13 E. 2005/397 K. sayılı davada, ilk hükümle verilen “davanın reddine” ilişkin kararın temyizi üzerine, Dairemizce verilen, özet olarak “...davacının yapmış olduğu giderlerden dolayı bir zararı varsa, bunu akidi olan Belediyeden talep edebileceği” şeklindeki, 14.9.2004 tarihli 2004/3394 E. 2004/11824 K. sayılı bozma kararına ve bozma sonrasında verilmiş olan ve temyiz aşamasından geçerek kesinleşmiş bulunan “davanın kabulüne” ilişkin karara atıfta bulunulmuşsa da, Dairemize temyiz incelemesi için gönderilmiş olan aynı mahiyetteki dosyaların birlikte incelenmesi üzerine bu kez, sözleşmenin geçersiz olması itibariyle somut olayda davacının, su basman seviyesinde iken davalıdan intifa hakkını alarak tamamladığı binanın ancak yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masraflarının ödetilmesini talep edebileceği sonucuna varılmış olup, eldeki davada ise davacının bu yönde bir talebi bulunmadığından, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, geçersiz sözleşmeye dayanarak, 2001-2006 yıllarına ilişkin kira bedellerinin ödetilmesine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.