muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/39873, Karar No: 2022/5971, Tarih: 28.02.2022

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak delil/ler bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak delil/ler bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

CMK’nın 172/3. maddesinde ise; “Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” denilmek suretiyle etkin soruşturma yapılması zorunluluğu vurgulanmıştır.

İncelenen dosyada; müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması, suçun kim tarafından işlendiğinin tespit edilememesi halinde soruşturma evrakı daimi araştırmaya alınarak araştırmaya devam edilmesi, gerektiği halde etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve bu karara yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ....Sulh Ceza Hakimliğinin ... tarihli ve 2021/1093 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına,

3-Dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1986, Karar No: 2024/6434, Tarih: 09.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1986 E.  ,  2024/6434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/50 E., 2023/1574 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/352 Esas, 2022/562 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2023/50 Esas, 2023/1574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1- (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, meşru savunma hükümlerinin uygulanmasına ve haksız tahrik indirim oranına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ile şikayetçinin arasında alacak verecek meselesinden dolayı husumet bulunduğu, olay günü şikayetçinin arkadaşı ile buluşmak üzere olayın meydana geldiği yere gittiği, sanığın arabanın içinde oturan şikayetçiyi görmesi üzerine yanına gittiği ve tarafların arasında çıkan tartışma neticesinde sanığın üzerinde bulunan bıçak ile şikayetçinin göğsünün sağ kısmına bıçağı saplayarak yaraladığı anlaşılan olayda;

III. GEREKÇE

1.Sanık ile şikayetçinin arasında alacak verecek meselesinden dolayı husumet bulunduğu, olay günü şikayetçinin arkadaşı ile buluşmak üzere olayın meydana geldiği yere gittiği, sanığın arabanın içinde oturan şikayetçiyi görmesi üzerine yanına gittiği ve tarafların arasında çıkan tartışma neticesinde sanığın üzerinde bulunan bıçak ile şikayetçinin göğsünün sağ kısmına bıçağı saplayarak yaraladığı anlaşılan olayda;

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, somut olayda meşru savunma hükümlerinin yasal şartlarının oluşmadığı, ilk haksız hareketin kim tarafından geldiğinin sanık ve şikayetçi beyanları ile kesin ve net olarak tespit edilemediğinden sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında ve belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık ile şikayetçi arasında öldürmeyi gerektirecek derecede husumet bulunmadığı, olay günü tarafların tesadüfen karşılaşmaları üzerine aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.08.2022 tarihli raporuna göre şikayetçinin sağ meme başı hizasında bulunan 1 adet bıçak yarasının hayati tehlike oluşturmadığı, herhangi bir organ yaralanmasına sebep olmadığı, şikayetçinin boyun kısmından yaralandığına ilişkin adli muayene raporlarında herhangi bir bulguya rastlanılmadığı, her ne kadar sanık Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/567 Esas sayılı dosyasında 15.09.2022 tarihinde yapılan duruşmada kastının öldürmek olduğunu beyan etmişse de sanığın Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli duruşmasında alınan savunmasında şikayetçinin duruşma öncesinde kendisine küfür etmesi üzerine sinirlendiği için bu şekilde beyanda bulunduğunu ifade ettiği, şikayetçinin de bu hususu doğruladığı, sanığın eylemine devam ederek şikayetçinin öldürücü bölgelerini hedef alarak birden fazla kez bıçakla yaralama imkanı varken eylemine kendiliğinden son verdiği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanığın temyiz sebepleri suç vasfında yanılgılı değerlendirme yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2023/50 Esas, 2023/1574 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) bendi uyarınca Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Sanık ile mağdur arasında olay tarihinden 3-4 ay öncesine dayalı husumetin bulunması, sanığın, mağdurun hayati bölgesi olan boyun ve göğüs kısmını hedef alarak öldürmeye elverişli bıçakla vurması, sanığın Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/567 Esas sayılı dosyasının 15.09.2002 günü yapılan duruşmasında mağduru öldürmek için hareket ettiğini söyleyerek öldürme iradesini açıkça ortaya koymuş olması ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs olduğu görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun bozma kararına katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2017/7038, Karar No: 2018/1246, Tarih: 05.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/7038 E.  ,  2018/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.02.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/945, Karar No: 2012/7292, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/945 E.  ,  2012/7292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve evlenme vaadiyle kızlık bozma suçlarından sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; eylemin ... olmayanla cinsel ilişki olarak kabulüyle şikâyet olmamasından dolayı düşmesine dair Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2009 gün ve 2009/439 Esas, 2009/542 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçların tâbi olduğu kanun maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına nazaran 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık aslî zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın sorgu tarihi olan 05.11.2004 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1535, Karar No: 2013/3355, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1535 E.  ,  2013/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünün 2011 ve 2012 yılı verilerine göre kapama üzüm bağının veri listesinde üretim giderleri tesis tarihinden itibaren 10 yıllık toplam gider gösterilmiş ise de bu veriler bilirkişi raporlarını denetlemeye yeterli değildir. Bu nedenle bilirkişi kurulunca münavebeye alınan üzümün 2011 ve 2012 yılları itibariyle ayrı ayrı sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve yalnızca 2011 ve 2012 yıllarına ait ayrı ayrı sulu tarım arazisinde bulunan kapama üzüm bağına ilişkin dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11107, Karar No: 2024/13820, Tarih: 25.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11107 E.  ,  2024/13820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/603 E., 2023/1733 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/86 E., 2021/559 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin; dünya çapında, petrol, doğal gaz. enerji. maden, rafineri ve inşaat sektörlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına, gene müteahhitlik projeleri yaptığını. Müvekkili Ankara Kazan'da bulunan fabrikasında prefabrik üretim yapmakta, gerek yurt içi gerek yurt dışındaki sahalara üretimini yaptığı bu konteynerlerin sevkini sağlayarak yerinde montaj ve alt yapı işlerini tamamladığını, faaliyet alanı kapsamında 26.06.2014 tarihinde TANAP Doğalgaz İletim A.Ş ile “Trans Anadolu Doğal Gaz Boru Hattı - Ana Kamp ve Stok Sahaları ile ilgili Mühendislik, Tedarik ve İnşaat Sözleşmesini imzaladığını, sözleşme kapsamında 2x850 kişilik kamp imalatı ve inşaatı işinin yapılması hususunda taraflarca mutabık kalındığını, alınan işin sahaları olan Yozgat Doğankent ve Ankara Polatlı için davacı şirket tarafından Polatlı Sosyal Güvenlik Merkezine başvuruda bulunulduğunu, 01.08.2014 tarihinde işyeri tescili yapıldığını 1266108 006.18.35/000/024 işyeri sicil numarası alındığını, işbu sicil dosyası altında aracı ve alt yüklenici olan firmaların da sigorta dosyası açtırdığını, davacı şirket tarafından asgari işçiliğin tespiti amacıyla Asgari İşçilik Tespit Komisyonuna gidildiğini ve müvekkil şirketin yapmış olduğu işin niteliği gereği işçilik oranının 6,55 olduğunun tespit edildiğini, bu kapsamda kanun gereği asgari işçilik hesaplanırken yapılan sigorta prime esas kazancın yanı sigorta bildirimlerinin tespit edilen tutarın 625 eksiği olarak hesaplandığını, dava konusu olayda, Tanap Doğalgaz İletişim A.Ş ile yapılan ihale bedeli, KDV hariç 22.253.487,64 USD olup SGK Müfettişlerince sözleşme tarihindeki kur göz önünde bulundurularak ve defter maliyeti de eklenerek ihale bedeli 54.803.483.21 TL olarak belirlendiğini, kanun gereğince SGK ya bildirilmesi gereken işçilik miktarının 54.803.483,21 x( — 6,55x0475) -2.692.221.11 TL. olduğunu, şirketin Polatlı Sosyal Güvenlik Merkezinde açmış olduğu sigorta dosyası üzerinden ana firma olarak 844.738,81 TL işçilik miktarı Polatlı Şantiyesinde hizmet alınan alt yüklenici firmalar da 779.446,80 TL işçilik miktarı olmak üzere toplamda 1.624.185,61 TL işçilik miktarını Polatlı Sigorta Müdürlüğüne bildirildiğini, ödenen sigorta priminde 1.068,035,50-TL kadar eksik tutar kaldığı gözükse de davacı şirketin, üretiminin de olduğu düşünülüp, üretim aşamasındaki prime esas kazançlar ve bu tutarlar üzerinden ödenen primler dikkate alındığından eksik ödenmiş bir tutarın söz konusu olmayacağı gibi ihale bedelinin %6,55 'in çok daha üzerinde bir prime esas kazanç tutarı bildirildiğinden ve ödendiğinin görüleceğini, şirket üretici olduğu için almış olduğu prefabrik işlerinin %60-%70 oranında demonte olarak fabrikada üretilip, şantiye getirilen demonte prefabrik konteynerların kurulumu, yine müvekkilinin bunun haricinde, üretim aşamasında fabrika faturalı işçilik yapan firmalardan da fatura karşılığı aldığı işçilik hizmeti bedellerinin mevcut olduğunu, belirtilen firmaların toplam işçilik tutarlarının 2

.666,450,00 TL olup bu tutarında kendilerinin bağlı bulunduğu sigorta müdürlüklerine bildirildiğini, gerek şirketin gerek alt yüklenicilerin bildirimlerinin toplamı düşüldüğünde, tespit edilen asgari işçilik tutarının fazlasının, bağlı bulundukları sigorta müdürlüklerine bildirildiğini, kanunun aradığı yükümlülüklerinin fazlası ile yerine getirildiğini, sigorta primine esas kazanç toplamı olarak 2.692,221,11 TL bildirilmesi ve bu tutar üzerinden prim ödemesi gerekirken toplamda 4.290.635,61 TL prime esas kazanç toplamı davalı davalı Kuruma bildirildiğini ve bu tutar üzerinden SGK primlerinin ödendiğini, şirketin yükümlülüğünü yerine getirmesine rağmen Polatlı Sosyal Güvenlik Merkezinin 17.10.2018 tarihli yazısı ile Kuruma yeterli işçilik bildiriminde bulunulmadığı gerekçesi ile 53.571,050,36 TL istihkak bedeline %6,55 asgari işçilik oranının %25 eksiği uygulanmak suretiyle hesaplanan 1.007.492,24 TL fark işçilik miktarı üzerinden tahakkuk eden 347.584,82 TL sigorta primi, 165.537,93 TL gecikme cezası olmak üzere 513.122,75 TL tutarında şirket aleyhine fark prim borcu çıkarıldığını, şirketin 26.10.2018 tarihinde sigorta müfettişi incelemesi talebinde bulunduğunu, SGK müfettişi raporunda bildirdikleri toplam prime esas kazanç değeri yerine bildirilen tutarın yarısından daha az bir bildirim varmış gibi hatalı bir tespit yapıldığını, alt yükleniciler tarafından kesilen işçilik hizmetine ilişkin faturalar yokmuş gibi sigorta primine esas kazanç toplamının gerçeğin altında hesaplandığını, fabrikada alt yüklenicilerin kesmiş olduğu safi işçilik prime esas kazanç bildirim toplamı 5.659,157,03 TL olmasına rağmen, sigorta prime esas kazanç bildirimi toplamının nedense 2.704.870,70 TL olarak hesaplandığını, SGK müfettişlerince idari para cezası yanında 03.02.2020 tarihi itibariyle gecikme zammı ile birlikte 636.020,16 TL eksik işçilik prim borcu tahakkuk ettirildiğini, bu miktarın ihtirazi kayıtla ödendiğini beyanla davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kabulüne, 630.020,16 TL alacağın 01.03.2020 tarihinden iadenin yapılacağı tarihin ay başına kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan denetime elverişli ve gerekçeli bilirkişi raporuna göre ... Prefabrik Yapı ve İnş. San. Tic. A.Ş.nin davalı Kuruma ödemesi gereken eksik işçilik tutarı bulunmadığı, davacı şirketin itirazı kayıtla ödediği miktarın 636.020,16 TL'yi iadesini talep etmekte haklı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacı şirketin Polatlı Sosyal Güvenlik Merkezi 1266108 sicil numarası ile işlem gören işyeri hakkında yapılan araştırma sonucunda Kuruma yeterli işçilik bildiriminde bulunmadığının anlaşıldığını, buna göre 1.007.512,71 TL. eksik işçilik tespit edildiğini, işin bitim ayı olan 2015/11. aya mal edilerek Kurumca eksik primlerin tahsili cihetine gidildiğini, Kurum işleminin yerinde olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının eksik işçilik sebebiyle davalı Kuruma prim borcunun bulunup bulunmadığı, bu nedenle davacı şirketten tahsil 636.020,16 TL eksik işçilik prim borcunun istirdadının gerekip gerekmediği hususlarına ilişkindir.