muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18502, Karar No: 2012/37495, Tarih: 12.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/18502 E.  ,  2012/37495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine,Ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "temizlik hizmetinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili fıkrasındaki “ ...temizlik hizmetinde çalıştırılması...”ibaresinin “....kamuya yararlı bir işte çalıştırılması..”olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11376, Karar No: 2023/212, Tarih: 18.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/11376 E.  ,  2023/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının, vb., tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.....2012 tarihli ve 2011/267 Esas, 2012/173 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan Mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararlarının hukuki değerden yoksun bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen hükmün, öncelikle sanığın bilinen son adresleri olan "... ... ... 22309 ... ... ..." ve "... Mahallesi ... Sokak No: 15 .../..." adreslerine tebliğe çıkartıldığı, 7201 sayılı Tebligat Kanunun 25/a nıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca T.C. ... Konsosluğu aracılığıyla "... ... ... 22309 ... ... ..." adresine çıkartılan tebligatın "adı geçenin o adreste bulunmadığı/ikamet etmediği" açıklaması ile iade geldiği hususunun T.C. ... Başkonsolosluğunun 08.08.2012 tarihli yazısından anlaşıldığı, sanığın oturduğu adres olarak belirttiği diğer bir adresi olan "... Mahallesi ... Sokak No: 15 .../..." adresine çıkartılan tebligatın 19.....2012 tarihinde "... mahalesinde ... sokak yoktur, muhatap aynı mahallede ... sokakta soruldu , ismen tanınmıyor, açık adresi tespit edilemedi" açıklaması ile iade geldiği, bilahare adres araştırması yapıldığı ancak sanığın adresinin tespit edilemediği, UYAP üzerinde yapılan sorgulamada sanığın yurt içinde MERNİS adresinin de bulunmadığı, sanığa tebligat yapılamaması üzerine kararın 18.01.2012 tarihinde ilanen tebliğ edildiği, sanığın ilanen tebliğ edilen karara karşı karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 30.05.2022 ve sonraki tarihli dilekçeleriyle eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15817, Karar No: 2013/6105, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15817 E.  ,  2013/6105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı-karşı davalı, yetim aylığını iptal eden Kurum işleminin iptaline, davalı-karşı davacı, Kurumca yapılan takibe davalının yaptığı itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davacı-karşı davalının isteğinin kabulüne, davalı-karşı davacının reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, usulsüz oda kaydı nedeni ile murisinin 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılığından kaynaklı ölüm aylığını iptal eden Kurum işleminin iptalini talep etmiş, birleşen davada ise Kurum aylığın iptal edilmesiyle oluşan alacak için yaptığı takibe davacı tarafından yapılan itirazın iptalini istemiştir.

Mahkemece; davacıya murisinin 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığı nedeni ile bağlanan ölüm aylığını iptal eden Kurum işleminin iptaline ve Kurumun açtığı birleşen davadaki itirazın iptali isteminin reddine karar verilmiş ise de varılan bu sonuç yerinde değildir.

Her uyuşmazlığın, dayandığı işlem veya olayların meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasal kurallara göre çözümlenmesi gerekeceği ilkesinden hareketle yasal koşulların ayrı ayrı ele alınarak Bağ Kur'luluk statüsünün ortaya konması gerekir. 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

507 sayılı Yasa'nın 2.5.1983 tarihli ve 62 sayılı K.H.K. ve K.H.K’nun aynen kabulüne dair 14.2.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3153 sayılı Yasa ile değişik 5. maddesine göre ise “Esnaf ve Sanatkar siciline kayıtlı esnaf ve küçük sanatkarlar çalışma bölgesi içindeki derneğe kayıt olmak zorundadır. Kayıt zorunluluğunu 1 ay içinde yerine getirmeyenler sicile kayıt tarihinden itibaren geçerli olmak üzere doğrudan doğruya kaydedilirler.” Değişik 119. maddeye göre “ mesleki faaliyette bulunabilmeleri ve ilgili derneğe kaydedilmeleri için sicile kayıtları şarttır.” 62 sayılı K.H.K.’nun geçici 2. maddesinde “Esnaf siciline kayıt ilgili yönetmeliklerin yayımı tarihinden itibaren 1 yıl içinde çıkarılmak zorunda” olduğu bildirilmiş İlgili Yönetmelik ise 1.1.1984 tarihinde yürürlüğe konmuş ve 1 yıllık geçiş süresi 1.1.1985 tarihinde sona ermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının murisinin Bismil Esnaf ve Sanatkarlar Odası kaydına istinaden 22.03.1985 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı olarak tescil edildiği, oda kaydının 13.6.1980-31.12.1991 tarihleri arasında oda kaydının bulunduğu, vergi kaydı ile esnaf sicil kaydının bulunmadığı, 1.8.1998 tarihi itibari ile aylık bağlandığı, kurumca oda kayıtlarında yapılan teftiş sonucunda davacının murisinin oda kaydına istinaden kazandığı sigortalılık süresinin iptaline, hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, Bismil Esnaf Odası yöneticileri ve üyelerinden oluşan 59 kişi hakkında resmi evrakta sahtekarlık suretiyle Kamu Kuruluşunu dolandırmak suçlarından ... 3.Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı ve dolandırıcılık suçundan açılan davanın zamanaşımı nedeni ile, resmi belgede sahtecilik ve bu suça iştirak nedeni ile açılan davada da sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verildiği, temyiz edildiği ancak henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Gerçekten de kurum müfettişlerince tutulan tutanaktan da anlaşılacağı üzere; Bismil Esnaf Odası üye kayıtlarının 1997 yılında yeni deftere aktarıldığı, eski üye kayıt defterinin akıbetinin bilinmediği, yok edildiği, yeni kayıt defterlerinin gelişigüzel tutularak haksız olarak bir takım kişilere hizmet süresi kazandırmanın amaç edinildiği, defterde üyelikle ilgili bilgiler ve imzaların olmadığı, eski defterlerin ibraz edilmemesi nedeni ile bu defterlerin güvenilirliği konusunda tereddütlerin oluştuğu, 1997 yılında yeni defterdeki kayıtlara göre vergi ve esnaf sicil kaydı bulunmayan kişilerin ...’a kayıt ve tescilinin yapıldığı, bu kişilerin genellikle zahirecilik ve seyyar satıcılık gibi mesleklerle kaydedildikleri ve oda kaydının oluşturulmasından hemen sonra 1998-2000 tarihleri arasında aylık talebinde bulunmalarının bir takım kişilere sigortalılık hakkı yaratmaya yönelik belge oluşturulmaya çalışıldığının müfettiş tutanağı ve bu hususta açılmış kamu davası ile ortada olduğu açıktır.

Giderek ... ve ilçelerinde aynı anda eski defterlerin yok edilip, sonradan yeni defter oluşturulması suretiyle vergi ve sicil kaydının bulunmadığı sürelerde gerçek çalışma olgusu ortaya konmaksızın geçmişe yönelik kayıtlar oluşturulması birtakim kimselere sigortalılık süresi kazandırma yönündeki gerçeği ortaya koymaktadır.

Gerçek ve fiili bir çalışmaya dayandığı kanıtlanamayan oda kaydının, vergi ve esnaf sicil kaydı da olmadığından tek başına sigortalılık hakkı kazandıracağı düşünülemez. Bu durumda davacının yıllarca sürdürdüğünü iddia ettiği bağımsız çalışmasına ilişkin maddi delil ve belgelerinin bulunması gerekir. Salt, soyut tanık sözleri ile de sonuca gidilemez.

Yapılacak iş, davacıya murise ait söz konusu oda kaydında sözü edilen mesleği icra ettiğine dair maddi delillerini ibraz etmek için süre vererek, bu mesleği sonrasında da devam ettirip ettirmediğine ilişkin tüm delilleri sunması sağlanarak gerekirse zabıta, maliye, muhtarlık marifetiyle davacının murisinin gerçekten kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının olup olmadığı araştırılıp, davacıların murisinin sigortalılık elde edebilmesi için sonradan oluşturulması kuvvetle muhtemel olan oda kaydının gerçekliğinin hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya koyulduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ... şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10964, Karar No: 2017/5801, Tarih: 15.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10964 E.  ,  2017/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazların ve ecrimisil bedellerinin takdir edilip tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1783, Karar No: 2017/6124, Tarih: 27.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1783 E.  ,  2017/6124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin soğuk hava deposunun, davalıya sözlü olarak depo kiralandığını izmet bedeli olarak 21.582 TL tutarında fatura düzenlediklerini, ancak davalının bankaya 10.000 TL ödediğini, bakiye bedelin ödenmediğini, çekle ödeme yapıldığının savunulduğunu ancak müvekkilinin davalıdan çek almadığını belirterek 11.582 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili dilekçesinde, 08.12.2009 tarhihli belge ile davacı tarafından ibra edildiklerini, davacının çekleri bankaya ibraz ettiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddaya konu çeklerde davacının cirosu olmadığı, ibranamenin hangi alacağa dair olduğunun belirtilmemiş olduğu, davalının yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında sözlü kira sözleşmesi bulunduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı dava dilekçesinde bakiye 11.582 TL kira alacağı talep etmiş, davalı alacağın çekle ödediğini belirtip ibraname iibraz etmiştir. Mahkemece çekler üzerinde imza incelemesi yapılmış, ibraz edilen çeklerde davacının ciro imzasının sahte olduğu anlaşılmıştır.

Davalı tarafından dosyaya ibraz edilen 08.12.2009 tarihli ibranamede davacının, davalıdan 3.500 TL aldığı ve 08.12.2009 tarihi itibarıyla bir alacağın olmadığı yazılıdır. Davacı vekili tarafından ibranameye karşı çıkılmamıştır. İbraname borcu söndüren bir olgudur. Her ne kadar mahkemece sunulan ibranamenin hangi alacağa dair olduğunun belli olmadığı gerekçesiyle yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilmiş ise de, arada başka bir hukuki ilişki olduğu ve ibranamenin buna ilişkin bulunduğunun ispat yükü davacı kiraya verene aittir. Bu durumda ibranamenin başka bir hukuki ilişki nedeniyle davalıya verildiğinin

ispat yükünün davacıya ait olduğu gözetilerek Mahkemece davacının buna ilişkin tüm delillerinin toplanması ibranamenin taraflar arasında olan başka bir hukuki ilişkiden kaynaklığının anlaşılması halınde borcun ödendiğini kanıtlama yükü de davalı tarafta olması nedeniyle, davalının ödeme savunmasına göre yemin deliline de dayanmış olduğu gözetilerek davalıya, davacıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11655, Karar No: 2018/6856, Tarih: 18.06.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/11655 E.  ,  2018/6856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 8.000 TL maddi ve 500 TL manevi tazminatın

davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- El konulan araca ilişkin olarak davacı tarafından ödenen otopark ve çekici hizmet bedeli olan 8.000 TL tutarındaki maddi tazminata ödeme tarihi olan 22.01.2013 tarihinden itibaren yasal faize hükmolunması gerektiği gözetilmeden, 10.10.2010 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

2- Manevi tazminat davaları kişilik haklarını korumayı, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçları yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlamaktadır. Manevi tazminat davası için kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile gerekse iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için cezaevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılmaktadır. Bu açıklamalar ışığında, haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle ise manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, davacı lehine el koyma nedeniyle 500 TL manevi tazminata hükmedilmesi,

3- Dairemizce yapılan temyiz incelemeleri sırasında aynı nedene dayalı olarak birden fazla dava açıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; ... zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı nedene dayalı olarak açılmış başka bir dava bulunup bulunmadığı ilgili birimlerden ve özellikle tazminat talebinin dayanağı olan ceza yargılamasını yürüten ağır ceza mahkemesinden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Gerekçeli karar başlığında, ''Dava'' yerine ''Suç'', ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türü yerine ''Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesi'', ''Dava tarihi: 02.04.2013'' yerine ''Suç tarihi/saati: 10.10.2010'' yazılması ile ''Davacı: K.H.'' ve ''Suç yeri: BURSA'' ibarelerine yer verilmesi,

4- Gerekçeli karar başlığında, ''Dava'' yerine ''Suç'', ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türü yerine ''Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesi'', ''Dava tarihi: 02.04.2013'' yerine ''Suç tarihi/saati: 10.10.2010'' yazılması ile ''Davacı: K.H.'' ve ''Suç yeri: BURSA'' ibarelerine yer verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21364, Karar No: 2013/17082, Tarih: 18.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/21364 E.  ,  2013/17082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I- ”2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık hakkında 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa alınmadan dava açılıp karar verilmesi yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz bir yargılama şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu cihetle;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Yasa ile değişik 367. maddesi uyarınca Rapor Değerlendirme Komisyonundan dava şartı olan mütalaa alınmadan davaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.