muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4469, Karar No: 2024/9977, Tarih: 21.10.2024

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının borç verme iddiasını usulüne uygun ispat edemediği, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları ve özellikle davacı ve davalının birlikte gittiği jinekolog doktor tanığın beyanları birlikte değerlendirildiğinde davalının doğrudan davacının şahsına yönelik hakaret içerikli ifadeleri bulunmadığı, süreçte yaşanan olayların davacının kişilik haklarını ihlal eder mahiyette olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacı ve ailesinin davalının eylemleri nedeniyle manevi zarara uğradığını, davalının davacıya hakaret ve tehdit içerikli mesajlar atması sebebiyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığını, bu durumun tanık ifadeleri ile sabit olduğunu, davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini, ceza davasında verilen beraat kararının hukuk hakimini bağlamayacağını, davacı tarafından davalıya borç olarak verilen 7.000,00 TL nedeniyle talep edilen maddi tazminat talebinin reddinin hatalı olduğunu, söz konusu paranın bağış amacıyla verilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; ödünç verildiği iddia edilen paranın geri istenilmesi talebi ile birlikte kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14617, Karar No: 2015/25603, Tarih: 25.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/14617 E.  ,  2015/25603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesinin 5.nci fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına......saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, yetim maaşı alabilmek için 14/09/2009 tarihinde eşinden anlaşmalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4905, Karar No: 2018/7034, Tarih: 05.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4905 E.  ,  2018/7034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

DAVALILAR : ...-...

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, tarafların hissedar olduğu Eskişehir ili M. Kemalpaşa mah. 698 ada 22 parsel sayılı taşınmazda 26/05/2008 tarihinde taşınmaz üzerinde kat irtifakı kurulduğunu, sonrasında bir inşaat firması ile anlaşıldığını, binanın su basma kısmının yapıldıktan sonra firmanın iflas ettiğini binanın yaklaşık 7 yıldır bu şekilde kaldığını ve yapılan inşaatında artık üzerine bina yapılamaz hale geldiğini, kat irtifakından dolayı arsanın değerlendirilemediğini ve diğer hissedarlarla da kat irtifakının paylı mülkiyete çevrilmesi için uzlaşılamadığını belirterek taşınmazdaki kat irtifakının iptali ile paylı mülkiyete çevrilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile... kayıtlı taşınmaz üzerinde tesis edilen kat irtifakının KMK'nın 49/3 maddesi uyarınca sona erdirilmesine ve kat irtifakının tapu kütüğündeki kaydının silinmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi... Karar sayılı ilamı ile başvurunun esastan reddine karar vermiştir.Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

Dava anataşınmazda kurulu olan kat irtifakının sona erdirilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 05/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14833, Karar No: 2007/16351, Tarih: 26.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/14833 E.  ,  2007/16351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.05.2005 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.05.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı 325 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazın 11 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisine tecavüzlü olduğunu belirterek elatmanın önlenmesi ve üzerindeki yapının kal'ini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılar temyize getirmiştir.

Davalılar davaya verdikleri cevapta; dava konusu taşınmazın murisleri ... intikal ettiğini ve kendilerinin taşınmazı hiç görmedikleri gibi tasarrufta da bulunmadıklarını, bu nedenle tecavüz var ise bunun kim tarafından yapıldığının tespiti gerektiğini, bu nedenle davanın reddini savunmuşlardır. Nitekim mahkemece mahallinde yapılan her iki keşifde mahalli bilirkişi beyanı ve fen bilirkişi raporlarından dava konusu taşınmazın komşu 2 parsel sayılı taşınmazın maliki ... kendi parseline evini inşa ederken boş halde bulunan davalı taşınmazı da bahçe olarak kullanmak üzere kendi taşınmazına katarak çevresini beton duvar ile çevirdiğini belirtmiştir. Malik taşınmazına haksız olarak el atan kimseye karşı mülkiyet hakkının korunmasını isteyebilir. Somut olayda kıyı kenar çizgisine tecavüzlü olan ve davalı tapusunun kapsamı dışında kalan fen bilirkişi raporunda A ile gösterilen 10.48 m2 lik kısma davalıların tecavüzünün bulunmadığı anlaşıldığı takdirde davanın reddi gerekirken kabulü doğru değildir.

Kabule göre de; 306 ada 1 parsel sayılı taşınmaz çapa bağlanarak tapuda davalıların murisi adına kaydedilmiştir. Anayasanın 35. ve Türk Medeni Kanununun 683. madde hükümleri uyarınca bir şeye malik olan kimse hukuk düzenininin sınırları içinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Mülkiyet hakkı üzerine sınırlama ancak toplum yararına ve kanunla getirilebilir. Tapu kütüğünde bağımsız bir hak olarak davalılar adına olan mülkiyet hakkının iptali sağlanmadan, davalı taşınmazı kullanma ve yararlanma hakkına sınırlama getirilemez. Diğer bir deyişle kamu yararı amacıyla da olsa mülkiyet hakkında kısıtlama sonucu doğuracak davanın "el atmanın önlenmesi" davası değil "tapu iptali ve tescil" davası şeklinde açılması gerekir. Bu nedenle tapu kapsamı içinde kalan B harfi ile gösterilen 19,78 m2 lik kısım için de davanın reddi yerine, kabulü doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 26.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1665, Karar No: 2006/7204, Tarih: 25.09.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/1665 E.  ,  2006/7204 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I-

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACI-KATILAN : ... ve arkadaşları

Taraflar arasında görülen tesbite itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin Dikili Kadastro Mahkemesinden verilen 30.7.2001 gün ve 20/14 sayılı hükmün duruşma yapılması isteğiyle Yargıtay’ca incelenmesi müdahil davacılar ... ve müşterekleri ile müdahil davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 22.10.2002 Salı günü için taraflara gönderilen çağrı kağıdı üzerine hükmü temyiz eden müdahil davacı ... ile müdahil davacı Hazine vekili, ... geldi karşı tarafdan davalılar ... ve müşterekleri vekili Av. ... 'in hazir oldukları anlaşılmakla duruşmaya başlandı, temyiz isteğinin süresinde olduğu tesbit edilmekle hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek yapılan incelemede, eksiklik nedeniyle iade edilen dosya tekrar gelmekle incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro komisyonunun kararı ile 470 ve 558 parsel sayılı 118800 ve 12400 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı ve satınalma nedenleriyle paylı olarak Hazine ile (ölü) ... vs adlarına tesbit edilmiştir. ... ve arkadaşlarının çekişmeli taşınmazlara uygulanan tapu kaydı ile irsen intikale dayanarak açtıkları davalar birleştirilmiştir. Hazine ile ... ve arkadaşları değişik nedenlerle bir kısım davacı ... ve arkadaşları ise başka bir tapu kaydına dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece, davacı ... ve arkadaşlarının davalarının kısmen kabulüne kısmen reddine

../...

-2-

2006/1665

2006/7204

katılan Hazine ile ... ve arkadaşlarının davalarının esastan, diğer katılanların davalarının ise görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm katılan ... ve arkadaşları dışındaki taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yukarıda yazılı olduğu üzere karar verilmiş ise de, davacı-katılan ... ve arkadaşlarının işbu dava ile aynı tapu kaydına ve nedenlere dayanarak dava dışı 285, 315 ve 316 nolu parseller hakkında da açmış oldukları davaların mahkemenin 1988/163 ve 2001/1 esas sıralarında kayıtlı olup halen derdest bulundukları getirtilip incelenen dosyalarından anlaşılmıştır. ... ve arkadaşlarının anılan davalarda da aynı kayda ve nedenlere dayanmış olmaları sebebiyle davalardan birisi hakkında verilecek kararın diğerlerinin esasını etkileyecek olması, uygulamanın sıhhati ve delillerin ona göre değerlendirilmesi bakımından usulün 45. maddesi uyarınca davaların birleştirilerek görülmesi zorunluluğu açıktır. Bu yön gözardı edilerek davanın ayrı görülüp sonuçlandırılması doğru değildir.

Davacı-davalı ... ve arkadaşları ile davalıların ve katılan Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına,250.000.000.TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak müdahil davacı Hazineye, müdahil davacı ... ve müşterekleri ile müdahil davacı Hazineden alınarak davalılar ... ve müştereklerine verilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere geri verilmesine 25.9.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5783, Karar No: 2015/6947, Tarih: 10.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5783 E.  ,  2015/6947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/113196

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

NUMARASI : 2010/327 (E) ve 2011/425 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

K. K. S. Computer Entertainment tarafından dosyaya sunulan belgenin P. S. markasına ilişkin marka tescil belgesi olması, marka hakkının ihlaline ilişkin olarak açılmış bir dava bulunmaması ve şirketin ele geçen ürünlerden hangisinin hak sahibi olduğunu ispat edememesi karşısında, müşteri şirket hakkında katılma kararı verilerek sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz edilen kararın, vekalet ücretine ilişkin kısım hükümden tamamen çıkartılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 10/11/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı;

1- 5846 sayılı Kanun'un 81. maddesi (ve 08.11.2001 tarih, 24577 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan ilgili Yönetmelik) hükümlerine göre oluşturulan İl Denetim Komisyonlarının suç soruşturmasına esas olacak şekilde denetim, arama ve el koymaya yetkili olup olmadığı, somut olayda İl Denetim Komisyonu tarafından usulüne uygun gerçekleştirilen bir denetimin bulunup bulunmadığı,

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı;

1- 5846 sayılı Kanun'un 81. maddesi (ve 08.11.2001 tarih, 24577 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan ilgili Yönetmelik) hükümlerine göre oluşturulan İl Denetim Komisyonlarının suç soruşturmasına esas olacak şekilde denetim, arama ve el koymaya yetkili olup olmadığı, somut olayda İl Denetim Komisyonu tarafından usulüne uygun gerçekleştirilen bir denetimin bulunup bulunmadığı,

2- İl Denetim Komisyonları 5846 SK'na göre bandrol denetimi yaparken, anılan Kanun'un 81. maddesi kapsamında kalan bir suçun işlendiğini tespit etmesinden sonra nasıl hareket edilmesi gerektiği, bir başka ifadeyle genel hükümlere göre yapılması gereken arama ve el koyma işlemlerinin Kanunlara uygun yapılıp yapılmadığı, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olup olmadığı,

3- Sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığı, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunup bulunmadığı,

4- Anayasa ve CMK'nun amir hükümleri karşısında, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde delillerin tartışılarak değerlendirilmesinin yapılması ve hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterilmesi gerekip gerekmediğine ilişkindir.

1- 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81. maddesinin 5 ve 6. fıkralarına göre, “Bakanlık ile mülkî idare amirleri bandrollenmesi zorunlu olan nüshaların ve süreli olmayan yayınların, bandrollü olup olmadıklarını her zaman denetleyebilir. Gerekli görüldüğünde, mülkî idare amirleri re'sen veya Bakanlığın talebi ile bu denetimi gerçekleştirmek üzere illerde denetim komisyonu oluşturabilir. İhtiyaç hâlinde, bu komisyonlarda Bakanlık ve ilgili alan meslek birlikleri temsilcileri de görev alabilirler. Bu denetimler sırasında bu Kanunda koruma altına alınan hakların ihlal edildiğinin tespiti hâlinde 75 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılır."

Anılan Kanun'un konuyla ilgili 75. maddesinin 3. fıkrasına göre de, "Şikâyet üzerine Cumhuriyet savcısı suç konusu eşya ile ilgili olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre elkoyma koruma tedbirinin alınmasına ilişkin gerekli işlemleri yapar. Cumhuriyet savcısı ayrıca, gerek görmesi hâlinde, hukuka aykırı olarak çoğaltıldığı iddia edilen eserlerin çoğaltılmasıyla sınırlı olarak faaliyetin durdurulmasına karar verebilir. Ancak, bu karar yirmidört saat içinde hâkimin onayına sunulur. Hâkim tarafından yirmidört saat içinde onaylanmayan karar hükümsüz kalır."