muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11998, Karar No: 2013/21147, Tarih: 28.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11998 E.  ,  2013/21147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz imar planında “okul yeri” olarak ayrılmış ise de; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmazdan 292.Sokak (eski 18. Sokak) geçirilerek el atıldığı anlaşılmış olup, 292. Sokağın hangi belediyenin sorumluluğunda olduğu belirlenip, ilgili belediye davaya dahil edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/393, Karar No: 2014/13094, Tarih: 22.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/393 E.  ,  2014/13094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu ... Mahallesi 1331 parsel sayılı taşınmaza yol yapılmak suretiyle hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın ilk oluşumundan itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6184, Karar No: 2023/5460, Tarih: 12.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6184 E.  ,  2023/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı nezdinde 15.04.1993 tarihinden beri çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, bir kısım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil ile yıllık izin ücreti, toplu iş sözleşmesinden ... giyim, yoğurt, gıda alacakları ile ikramiye ve ilave tediye ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.05.2021 tarihli ve 2016/116 Esas, 2021/477 Karar sayılı kararıyla; davacının haftalık 45 saati aşan çalışmasının olmadığı, ulusal ... ve genel tatillerde çalıştığını ispatlayamadığı, çalışması devam ettiğinden yıllık izin ücreti alacağı talebinde bulunamayacağı, ödenmeyen ilave tediye alacağının bulunduğu, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ödenmeyen alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.02.2022 tarihli ve 2021/1997 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.02.2022 tarihli ve 2021/1997 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.04.2022 tarihli ve 2022/4639 Esas, 2022/5342 Karar sayılı ilâmı ile; davacı vekilinin dava dilekçesinde, müvekkilinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakları bakımından temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesi talebinde bulunduğu, hüküm altına alınan alacakların toplu iş sözleşmesindeki ödeme tarihlerine göre ayrı ayrı tespiti yapılıp bu temerrüt tarihleri açıkça gösterilerek faiz işletilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda alınan faiz başlangıç tarihleri hususunda 28.11.2022 tarihli ek rapor dikkate alınarak davaya konu alacaklara temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının müvekkili İdareden herhangi bir alacağının bulunmadığını, bu alacakları kanıtlar nitelikte dosyada bir delil de bulunmadığını, davacının tüm alacaklarının ödendiğini, bilirkişi raporuna karşı ileri sürülen itirazlarının değerlendirilmediğini ve reddedilen kısımlar yönünden hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının faiz başlangıç tarihlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarihli ve 1987/2-520 Esas, 1988/89 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Yargıtayca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarihli ve 1987/2-520 Esas, 1988/89 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Yargıtayca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır.

3. Ayrıca belirtmek gerekir ki Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı kararı ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi hâlinde dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıda yer ... paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemizin bozma ilâmında, davacının toplu iş sözleşmesinden ... alacak taleplerine toplu iş sözleşmesindeki ödeme tarihlerine göre ayrı ayrı tespit yapılarak bu temerrüt tarihlerine göre faiz işletilmesi gerektiğinden bozmaya karar verilmiş ise de, davacının alacaklarının hesaplandığı 15.02.2011-31.07.2014 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan toplu iş sözleşmeleri incelendiğinde, davacının talep ettiği alacakları yönünden ödeme için tereddüde yer vermeyecek şekilde belirli ya da kesin bir vade tayini söz konusu olmadığından faiz başlangıç tarihlerinin toplu iş sözleşmesine göre belirlenmesi hatalı olmuştur.

3. Bozma ilâmının bu yönüyle maddi hataya dayalı olduğunun kabulü gerekir. Maddi hataya dayalı bozma ilâmına uyulması diğer taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturmaz.

4. Buna göre davacının dava dilekçesinde davasının belirsiz alacak davası şeklinde açtığı da dikkate alındığında hüküm altına alınan alacaklara dava tarihinden faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1), (2), (3), (4) numaralı bentlerinde yer ... "Toplu İş Sözleşmesi ve Bilirkişi Serhat Gedikli'nin hazırladığı 28.11.2022 tarihli raporda belirtilen tarihlerden" ibaresinin çıkartılarak yerine "dava tarihinden" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2798, Karar No: 2016/3749, Tarih: 23.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/2798 E.  ,  2016/3749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

01/04/2015 tarihinde kabul edilip 11/04/2015 günlü .. yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderecektir. Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlık ve temyiz davalıya fazla ödenen döner sermaye bedelinin istemine (yersiz ödeme) (emsal Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2015/11241 esas, 2015//19224 karar – Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2015/17137 esas, 2015/19102 karar) ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir. Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22919, Karar No: 2013/7409, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22919 E.  ,  2013/7409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın tehdit suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.04.2010 gün ve 2009/57 Esas, 2010/58 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında mağdure ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;

Katılan mağdurenin aşamalardaki tutarlı anlatımlarında, öz babası olan sanık ... ile evlerinde yalnız oldukları sırada banyodan çıkmakta iken sanığın kolundan tutup yere yatırarak nitelikli cinsel istismarda bulunduğunu, aynı eylemi bir kaç hafta geçtikten sonra yine evde yalnız bulundukları sırada tekrarladığını beyan ettiği, mağdurenin annesi müşteki ..., tanıklar ..., ... ve ...'ın mağdurenin maruz kaldığı cinsel istismar eylemini kendilerine aktardığını belirten anlatımları, mağdurede olaydan kaynaklanan ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede "depresif bozukluk hali tespit edildiğine" ilişkin Adli Tıp Kurumu ... İhtisas Kurulunun 30.12.2009 tarihli raporu ile mağdurenin iddialarını destekleyen Adli tıp Kurumu Başkanlığı ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17.10.2008 günlü "hymende saat 3 ve 9 hizalarında kaideye kadar varan eski yırtıklar" olduğuna dair rapor içeriği ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği anlaşıldığı halde, bu suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdure ...'a yönelik tehdit suçundan verilen beraat hükümlerinin yapılan temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen samimi anlatımları ve tüm dosya kapsamından mağdure ve annesi ...'ın 16.10.2008 günü sanık ...'ın mağdureye yönelik nitelikli cinsel istismar suçuna ilişkin şikâyette bulunmasından sonra, sanık ...'ın akrabaları olan sanıklar ..., ... ve ...'nin mağdurenin beyanından vazgeçmesine yönelik müşteki ...'ın annesi ... ve babası ... ile birlikte kaldığı eve gelerek mağdureye yönelik "şikâyetinizden vazgeçin yoksa sizi öldürürüz" şeklindeki sözleri ile tehdit suçunu işledikleri sabit olduğu halde sanıkların mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13673, Karar No: 2014/7054, Tarih: 09.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/13673 E.  ,  2014/7054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/198682

Mahkeme : İZMİR 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 26.02.2010 - 2009/1502 esas ve 2010/217 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42646, Karar No: 2024/6972, Tarih: 20.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/42646 E.  ,  2024/6972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/574 E., 2021/539 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/19 Esas, 2016/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yerel Mahkeme kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin bozma ilamından sonra, sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, imalatın bina vasfında olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç kastının olmadığına, inşaata devam edilmediğine, kamu zararı olmadığına, keşif taleplerinin reddedildiğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması talebine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın belirtilen adreste ruhsatsız şekilde 32 x 31 m² ebatlarında su basman seviyesinde temel betonunu döktüğü ve 103 m+ 35 mt uzunluğunda istinat duvarını yapmış olduğu kabul edilerek sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden,

Sanığın savunması, yapı tatil zaptı, keşif ve bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden,

Sanığın savunması, yapı tatil zaptı, keşif ve bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriği karşısında, sanığın imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.