muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2220, Karar No: 2007/2909, Tarih: 20.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2220 E.  ,  2007/2909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.01.2006 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 180 mera parseline davalı tarafından sürülmek suretiyle yapılan tecavüzün önlenmesini ve ot bedeli ile eski hale getirme bedelinin faizi ile tahsilini istemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, mahkemece men'i müdahale ve eski hale getirme bedelinin tahsili istemlerinin kabulüne, ot bedeli isteminin reddine karar verilmiştir. Hükmü, her iki taraf da temyize getirmiştir. Heyetçe yapılan inceleme sonucunda;

1- Mahkeme kararı, hükmü temyiz eden davalılara usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz isteminde bulunulmuştur.

HUMK.nun 432/4.maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 1/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Hazine vekilinin, temyiz itirazlarına gelince; Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayanılan gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenle davalıların süresinde olmayan temyiz isteminin REDDİNE, (2.) bent uyarınca Hazine vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının davalılara iadesine, 20.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9775, Karar No: 2015/14405, Tarih: 15.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/9775 E.  ,  2015/14405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacağı, fark ücret alacağı, fazla mesai ücreti, döner sermaye payı alacağı, dini ve mili bayram ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın yetkisizliğine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9521, Karar No: 2008/12511, Tarih: 25.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9521 E.  ,  2008/12511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerde değerlendirme, taşınmaz malın değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği yıllık net gelire göre yapılır.Birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünler dikkate alınır.Net gelirin hesaplanmasında münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının Tarım Müdürlüğünden getirtilecek listelerde yazılı verilere uygun olması gerekir.

Buna göre mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ekilmesi mutat olup münavebeye alınacak ürünlerin neler olduğu İl Tarım Müdürlüğünden sorulup, buğday ürününün yanında en az bir ürün daha alınıp, bunun da değerlendirme yılında dekar başına ortalama verimi ve üretim gideri ile kg. başına ortalama satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, yalnızca buğday ürünü dikkate alınarak diğer yıl nadas uygulandığı gerekçesiyle buğday-nadas münavebesine göre taşınmaza değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; mahkemece geri ödenmesine karar verilen miktarı hükümde açıkça gösterilmeyip infazında tereddüt uyaracak şekilde karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10113, Karar No: 2016/5320, Tarih: 20.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/10113 E.  ,  2016/5320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Katılanın, bankamatik kartını ATM'ye sokarak bakiyesine baktığı, iptal tuşuna basmasına rağmen ATM'den kartın çıkmadığı, sanığın kartın çıkması için yardımcı olacağını söylemesine rağmen fark ettirmeden hesabından 1.000 TL'yi çekebilmek için bu meblağı yazarak onay tuşuna bastığı, kartın ATM'den çıkması üzerine kartını alıp ayrılmasından sonra sanığın paranın çıkacağını bilmesi nedeniyle ATM'nin önünde bekleyerek çıkan 1.000 TL'yi aldığı, daha sonra katılanın durumu öğrenmesi üzerine olayın ortaya çıktığı anlaşılmakla, sanığın suça konu kartı alıp kullanmaya yönelik hareketi bulunmayıp hedefinin sadece ATM'deki paraya yönelik olduğu, menkul mal niteliğinde olan paranın zilyedinin rızası dışında alıkonulması nedeniyle eylemin hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, uygulama alanı bulunmayan TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasında tanımlanan banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi,

2- Kabule göre de; temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

3- Sanığın, 18.04.2014 tarihli dilekçesinde katılanın zararının tamamını giderdiğini beyan etmesi ve katılanın da dosyaya ibraz ettiği 21.04.2014 tarihli dilekçeyle zararının giderildiğini teyit etmesi karşısında; zararın kovuşturma aşamasında tamamen giderilip giderilmediği katılana sorularak tespit edilip sanık hakkında TCK.nun 168. maddesine göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Hükümden sonra, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, 24.11.2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki değişikliklerin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 20.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4624, Karar No: 2006/9006, Tarih: 11.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4624 E.  ,  2006/9006 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacılardan Hazine ile ... mirasçıları ile katılan davacılardan ..., ..., ..., ... ve ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 211, 213, 215, 216, 217, 218, 220, 233, 234 ve 235 parsel sayılı muhtelif yüzöçümlerdeki taşınmazlar tapu ve vergi kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve ... adına tesbit edilmişlerdir. İtirazları kadastro komisyonunda reddedilen Hazine taşınmazların kayıt miktar fazlası kısımlarının kaçak ve yitik kişilerden kaldığını yargılama sırasında tapu kaydı bulunduğunu, ... ve arkadaşlarının tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı açtıkları davalar birleştirilmiş, ... ve arkadaşları kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı davaya katılmışlardır. Mahkemece davacıların davasının reddine, davaya katılan davacıların davalarının 3402 sayılı yasının 28/2 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına ve dava konusu parsellerin davalı ... ve paydaşları adlarına tapuya tesçillerine karar verilmiş, hüküm davacılardan Hazine ile ... mirasçıları ile katılan davacılardan ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kadastro sırasında taşınmazlar tapu ve vergi kaydına ve zilyetliğe dayalı olarak ... ve ... adlarına tesbit edilmiş, davacılardan Hazine önce kayıt miktar fazlalıklarının kaçak ve yitik kişilerden kaldığını ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmış aşamalarda tapu kayıtlarına dayanmış, davacılardan ... da Hazinenin bildirdiği tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazların adlarına tescilini istemişler. ... ve arkadaşları da taşınmazların zilyetliklerinde olduğunu ileri sürerek davaya katılmışlardır. Tesbit nedenlerine, savunmaya ve ileri sürülüşe göre uyuşmazlık taşınmazların hazine ve ... dayandıkları tapu kayıtları ile tesbite esas alınan tapu kayıtları kapsamında kalıp kalmadıkları, tesbite esas alınan tapu kayıtlarının uyması halinde kayıt miktar fazlalıklarının kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadığı yada devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup olmadığı, kaçak ve yitik kişilerden kalmaması durumunda da katılanlar yararına zilyetliğe dayalı taşınmaz edinme koşularının oluşup oluşmadığı yönlerinde toplanmaktadır. Tesbit tapu kayıtlarına ve vergi kayıtlarına dayanılarak yapıldığına ve davacılarda ayrı tapu kayıtlarına dayanarak iptal ve tescil isteğinde bulunduklarına göre dayanılan kayıtların uygulaması yapılarak taşınmazlara uyup uymadıkları uymaları halinde de kapsamlarının saptanması gerekir. Hazine ve ... dayandıkları kayıtlarla tesbite esas alınan kayıtlar ilk tesislerinden itibaren intikalleri ile birlikte tapu sicil müdürlüğünden getirtilmemiş, bunlardan hazine ve ...’ın dayandıkları tapu kayıtlarının uygulaması yoluna gidilmemiş ve karar yerinde uygulanmama nedenlerinin gerekçesi de gösterilmemiştir. Ayrıca tesbite esas alınan kayıtların uygulanması ile ilgili yerel bilirkişi sözleri de soyut içerikli ve gerekçeye dayanmadığı gibi komşu parsel kayıtlarının uygulaması da yapılarak taşınmazlar yönünü ne şekilde sınır okuduklarına bakılmamıştır. Öte yandan 213, 217 ve 223 nolu parseller hakkındaki davanın tefrikine karar verilmesine karşı akibetleri araştırılmadan haklarında hüküm tesisi yoluna gidilmiş ve bu arada katılanlarda zilyetliğe dayandığı halde kendilerine tanık listesi ibaraz etmesi için

usulüne uygun önel verilmemiş ve bu meyanda hazinenin vermiş olduğu listede adları yazılı tanıkların dinlenilmesi yoluna da gidilmemiştir.

usulüne uygun önel verilmemiş ve bu meyanda hazinenin vermiş olduğu listede adları yazılı tanıkların dinlenilmesi yoluna da gidilmemiştir.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde, hazine ve Nurbanın dayandıkları tapu kayıtları ile tesbite esas alınan tapu kayıtları ilk tesislerinden itibaren intikalleri ile birlikte yerel tapu sicili müdürlüğünden olmadığı takdirde kayıt örnekleri eklenerek tapu kadastro genel müdürlüğü arşiv dairesi başkanlığından getirtilmeli, katılanlara taşınmazlar ve öncesini bilen yaşlı tanıklar göstermeleri için usulüne uygun biçimde önel verilmeli, kayıtlar getirtildikten sonra hazine ve ... mirasçılarına hangi parsel için hangi tapu kaydına dayandıkları açıkça sorulup beyanları imzaları ile belgelendirilmeli, bildirilecek tapu kayıtlarının kadastro sırasında herhangi bir parsele yada parsellere revizyon görüp görmediği Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden sorulup olduğundan tutanakları getirtilerek bu hususların yerine getirilmesinden sonra önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ile tüm tesbit bilirkişileri ile hazine tarafından gösterilen tanıklar vede katılanlar tarafından gösterilecek tanıklar eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılarak gerek davacı hazine ve Nurbanın dayandığı tapu kayıtları ve gerekse tesbite esas alınan tapu kayıtları ve vergi kaydı taşınmazları ve öncesini iyi bilen elverdiğince yaşlı ve yansız kişilerden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla gereği gibi yerlerine uygulanmalı, bilirkişilere kayıtlarda yazılı sınırlar arazi üzerinde göstertilerek düzenlenecek krokiye yerleri işaret ettirilmeli, bilirkişilerce bilinmeyen sınırlar olduğunda tanıkların bilgisine başvurulmalı, kayıtların çakışması durumunda hukuki değerini koruduğu sürece eski ve doğru temele dayalı tapu kaydına üstünlük tanınacağı düşünülmeli, kayıtların uymaması yada kayıt miktar fazlalıklarının bulunması durumunda taşınmazların kaçak ve yitik kişilerden kalan yada devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı, değil ise her bir parselde kimin yada kimlerin zilyet ettikleri, zilyetliklerinin başlangıç tarihi, süresi ve sürdürülüş biçimi olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık doğduğunda giderilmeli, tüm komşu parsellere ait kayıtların uygulaması yapılarak dava konusu taşınmazlar yönünü ne şekilde sınır okuduklarına bakılarak uygulama ile ilgili bilirkişi sözlerinin denetlenmesi yoluna

gidilmeli, 213, 217 ve 220 nolu parsellerle ilgili davaların akibeti araştırılmalı, haklarında hüküm tesisi yoluna gidilmiş ise ikinci kez haklarında hüküm kurulmasının usule aykırı düşeceği ve infazda duraksama yaratacağı dikkate alınmalı, fen bilirkişisine yapılan uygulamaları, keşfi ve kayıtlarda yazılı sınır yerlerini izlemeye olanak verecek biçimde geniş kapsamlı raporlu kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Davacılardan Hazine ile ...mirasçıları ve katılan davacılardan ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 11.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8469, Karar No: 2014/8700, Tarih: 19.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/8469 E.  ,  2014/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HOPA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/10/2013

NUMARASI : 2008/4-2013/9

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "taşınmazlar tapuda kayıtlı olmadığından menkul mal hükümlerine tabi olmakla uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceğinin ve mirasçılar arasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hükümlerinin işlemeyeceğinin göz önünde tutulması; ayrıca davalı tarafın tutunduğu 14.11.1959 günlü senedin usulün 297. maddesi hükmüne uygun olup olmadığının araştırılması; senet geçersiz olsa bile taşınmazların zilyetliğinin davalı tarafa devir ve teslim edilip edilmediğinin duraksamasız belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı B.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların öncesinin tarafların ortak miras bırakanı O..O..a ait olduğu tarafların kabulündedir. Uyuşmazlık çekişmeli taşınmazlarda, davacının murisi Ş.. O..'a ait payın, davacının murisi Şefik tarafından sağlığında davalılara satılarak zilyetliğinin devredilip devredilmediği hususunda toplanmıştır. Davalı taraf, 14.11.1959 tarihli, muris Ş.. O.. tarafından mevki ve yönleri bildirilen taşınmazların bedeli karşılığında kendilerine satılarak zilyetliğin devredildiği beyanını içeren satış senedine dayanmış; davacı taraf ise satış senedinin geçerliliği olmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece davalılar tarafından dayanılan ve çekişmeli taşınmazlara ait olduğu ileri sürülen satış senedinin sahte olduğunun davacı tarafından ispatlanamadığı, davacının murisi Şefık’in sağlığında kullanmaları için davalı yeğenlerine verdiği ve senet tarihinden tespite kadar davalılarca 41 yıl süren zilyetliğin bulunduğu kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuştur. Ne var ki satışın varlığını ispat yükü, bu olguya dayanan tarafa ait olup, somut olayda; ispat yükü taşınmazların davacının murisi Şefik tarafından kendilerine satıldığını ileri süren davalı tarafa aittir. Her ne kadar senedin sahteliğinin ispat edilemediği ve senet tarihinden sonra zilyetliğin de davalılara devredildiği kabul edilmiş ise de senet içeriğini doğrulayan bulunmadığı gibi, davacının murisi Şefik’in ölene kadar gelirinden pay almak suretiyle taşınmazlardan faydalandığına ve davacının da evlenene kadar taşınmazı kullandığına yönelik beyanlar ve senet tarihi (14.11.1959) ile davacı murisi Şefik’in ölüm tarihi

(19.04.1960) arasında çok kısa bir süre bulunması hususu dikkate alındığında senet tarihinden sonra zilyetliğin devredildiği hususunun dosya kapsamıyla kesin olarak saptandığı söylenemez. Hal böyle olunca, mahkemece, davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazların muris O..O..dan gelen miras payı oranında davacı adına, geri kalan payların tespit tutanaklarındaki payları oranında davalılar adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 19.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5151, Karar No: 2022/14248, Tarih: 07.06.2022

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabında; ...'da yaşadığı, 2006 yılında... ile evlendiği ve halen evli olduğu, ... plakalı aracın sahibi olabileceği, ... adlı gıda ürününün fabrikasında tekniker olarak çalıştığı, 11 Nisan doğum günü olduğu, iki çocuğu olduğu..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 16/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (... Nüfus Müdürlüğü, ... Emniyet Müdürlüğü vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 01/12/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:
Yargıtay — Esas No: 2020/10165, Karar No: 2021/12683, Tarih: 30.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10165 E.  ,  2021/12683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.