muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/954, Karar No: 2025/1783, Tarih: 19.02.2025

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.10.2017 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince, davalının sair temyiz itirazlarının gelinen aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilerek davalı ile dava dışı Şirketler arasında imzalanan talep dönemini kapsayan sözleşmelerin tüm ekleri ile birlikte getirtilip gerekirse tanıkların yeniden beyanları alınarak denetim makamının işçileri dışında işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığının, ihale edilen işin anahtar teslimi verilip verilmediğinin, asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulup kurulmadığının ve davacının yaptığı işin tespiti gerektiği, yapılacak araştırma sonucuna göre davalının ihale makamı olduğunun anlaşılması hâlinde sorumluluğunun her hak ediş dönemi için işçinin üçer aylık ücreti ile sınırlı olduğunun ve diğer alacaklardan sorumlu olmadığının dikkate alınması gerektiği, ayrıca dosyada temerrüde ilişkin bir bilgi belge mevcut değil ise temerrüt söz konusu olmadığından, faizin dava ve ıslah tarihi gözetilerek yürütülmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 13.03.2020 tarihli kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davalı Şirket ile dava dışı ... İş Ortaklığı arasında imzalanan iş sözleşmesinin 6. maddesine göre sözleşmenin anahtar teslim götürü iş olduğu, davalının sadece son 3 aya ilişkin ücret alacağından sorumluluğunun bulunduğu, ücret alacağına dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 13.03.2020 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilerek Mahkemece hükmüne uyulan bozma kararına göre davalının ihale makamı mı, asıl işveren mi olduğunun tespit edilmesi, davacının yaptığı işin tam olarak belirlenmesi, bu amaçla davalı ... dava dışı Şirketler arasında imzalanan ve talep dönemini kapsayan sözleşmelerin tüm ekleri ile birlikte getirtilip gerekirse tanıkların yeniden beyanlarının alınması, denetim makamının işçileri dışında işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verildiği gerekçesiyle kararın ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada, tanık beyanlarına göre davalının SGK'ya ait hizmet binalarının yapımında asıl işveren olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada, tanık beyanlarına göre davalının SGK'ya ait hizmet binalarının yapımında asıl işveren olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra Dairenin emsal kararları ile dosya kapsamındaki tüm bilgi, belgeler, tanık beyanları ve özellikle davalı Şirket ile dava dışı ... İş Ortaklığı arasında düzenlenen sözleşme ve ekleri dikkate alındığında; taraflar arasında belirli bir işin yapılıp teslim edilmesine ilişkin anahtar teslim işini konu alan bir eser sözleşmesi bulunduğu, buna göre davalının ihale makamı konumunda olduğu, sorumluluğunun 4857 sayılı İş Kanunu'nun 36. maddesi uyarınca her hak ediş döneminde ücret alacağının üç aylık kısmı ile sınırlı olduğu, ücret alacağının bu kabule göre hesaplanarak ve varsa davalı tarafından yapılan ödemelerin mahsup edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen tarihli kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada davalının, davacının üç aylık ücret alacağından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Aynı olay nedeniyle 21 dava açıldığını, bir kısım kararların bölge adliye mahkemesinde kesinleştiğini, dava konularının aynı olmasına rağmen farklı kararlar verildiğini, bu hususun adil yargılanma, hukuki güvenlik ve belirlilik ilkelerine aykırı olduğunu,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğunu,

3. Davalının asıl işveren olduğunu, bu hususun diğer davalarla kesinleştiğini, davacının tüm hak ve alacaklarından davalının sorumlu olduğunu,

4. Vekâlet ücretinin hatalı belirlendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ile dava dışı ... İş Ortaklığı arasındaki hukuki ilişkinin niteliği, bu bağlamda davalının talep konusu alacaklardan hukuki sorumluluğunun bulunup bulunmadığına, gerekçe ve vekâlet ücretine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14654, Karar No: 2013/1107, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14654 E.  ,  2013/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2011 gün ve 2010/214 Esas, 2011/188 Karar sayılı sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden res'en de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'in oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen nitelikli cinsel istismar suçuna uyan 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 103/3 ve 43/1. maddeleri uyarınca verilen cezalar 15 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezaların 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak hakkaniyet gereği bir miktar daha artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/8355, Karar No: 2005/6334, Tarih: 11.07.2005

16. Hukuk Dairesi 2005/8355 E., 2005/6334 K.

**16. Hukuk Dairesi 2005/8355 E., 2005/6334 K.**

**- ORTAK SINIRIN BELİRLENMESİ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 409 parsel sayılı 43550 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı İrfan adına tespit edilmiş, tespite Hazine'nin itirazı üzerine Kadastro Mahkemesi ilamı ile dava red edilip İrfan adına tescil edilmiştir. Davacı Adnan adına tespit ve tescil edilen 422 parselin dayanarak tapu kaydına göre eksik tespit edildiği 9925 metrekare eksikliğin nizalı parselde kaldığı iddiasına dayanarak iptal ve tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki ortak sınırda bir değişiklik olmadığı, ortak sınırda bir değişme olsa bile bu değişmenin davacı tarafça ispat edilemediği, davacının tapu kaydındaki miktarın zemine uymamasının eski kayıtlardaki atik dönümün Türkçeye çevrilmesinde hata edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Taraflar tapu kayıtlarına dayanmışlardır. Taraflar arasındaki uyuşmalığın ortak sınıra ilişkin olduğu hususunda bir anlaşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece dayanılan tapu kayıtları mahalline yeterli şekilde uygulanıp kapsamları kesin olarak belirlenmemiş, tapu kayıtlarının ihdasından itibaren tüm tedavülleri okunmak suretiyle kayıtların birbirini hudut gösterip göstermediği hususu üzerinde durulmamış, bir kısım yerel bilirkişi ve tanıklar geçmişte taşınmazlar arasında mevcut olan ortak sınırın zamanla yok edildiği hatta bir ara taşınmazların bir bütün olarak tasarruf edildiğini ifade ettikleri halde eski sınırın bilirkişi ve tanık beyanlarıyla ve kayıt uygulaması ile tesbitine çalışılmamış, bu yönde de ortak sınırın tesbit edilememesi halinde orantı kurulmak suretiyle ortak sınırın tesbit edilmesi gerektiği hususu düşünülmeden karar verilmiştir. Eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için; öncelikle davaya konu parselleri kenardan çevreleyen tüm taşınmazların tutanak ve dayanağını oluşturan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yerel ve uzman bilirkişiler huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında tarafların dayandığı tapu kayıtları yerel ve uzman bilirkişiler aracılığıyla mahalline uygulanarak ortak sınırın belirlenmesine çalışılmalıdır. Tapu kayıtlarının uygulanması suretiyle ortak sınırın tesbiti mümkün olmadığı takdirde tarafların bildireceği tüm tanıklar arazi başında dinlenerek ortak sınır belirlenmelidir. Kayıt uygulaması, bilirkişi ve tanık sözleriyle de tapu kayıtlarının oluşturulduğu tarihteki ortak sınır belirlenemediği takdirde, tapu kayıtlarının diğer sınırları da gereği gibi saptanıp taraf tapularındaki miktarlar gözönünde tutulmak, taşınmazların yüzölçümleri arasında orantı kurulmak ve taraflar arasında paylaştırılmak suretiyle tapuların kapsamları belirlenmelidir. Mahkemece eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün (BOZULMASINA), 11.7.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19500, Karar No: 2014/19122, Tarih: 18.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19500 E.  ,  2014/19122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıclık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nin sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 05/06/2002 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunu'nun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26261, Karar No: 2010/33543, Tarih: 14.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/26261 E.  ,  2010/33543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müsadere talebi

HÜKÜM : Müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müsaderesine karar verilen bıçağın tespit edilen değerine göre hükmün HUMK'un 427. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 Sayılı CMUK'un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 14/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7527, Karar No: 2018/5143, Tarih: 10.05.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/7527 E.  ,  2018/5143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinin, dava konusu eşyaların son kez satışının yapıldığı 17.08.2009 tarihi olarak kabulü gerekirken karar başlığında suç tarihinin 2010 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

İnternet sitesi üzerinden sanığa ait kullanıcı adı ve banka hesabı yoluyla dava konusu 5 adet bitkisel takviye cinsi eşyanın satıldığı olayda; dava konusu eşyaların ele geçmemiş olması nedeniyle kaçak eşya vasfında olup olmadığı yönünde ayniyet tespiti yapılamayacağı gözetilmeden satışı yapan kişinin tespiti için suç duyurusunda bulunulması,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

Hükümden suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin fıkranın çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/566, Karar No: 2024/2338, Tarih: 13.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/566 E.  ,  2024/2338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3026 E., 2022/2533 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2022/203 Esas, 2022/363 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/3026 Esas, 2022/2533 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına,

2. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Delillerin hukuka aykırı olarak toplandığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü