muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3181, Karar No: 2025/3021, Tarih: 16.06.2025

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin temlik dışı terekesinde 6 taşınmazının daha bulunduğu, dava konusu taşınmazın Bulancak ilçesinde olduğu, temlik dışı taşınmazlarının ise ikisinin Muğla ili, ... ilçesindeki bağımsız bölüm, birinin Ankara ili, ... ilçesinde bağımsız bölüm, birinin Ankara ili, Etimesgut ilçesinde bağımsız bölüm, aktif bulunan Bulancak ilçesinde çalılık ve Ankara ili, ... ilçesinde arsa şeklinde olduğu, dolayısıyla murisin taşınmazlarının büyük bir kısmını malvarlığının içinde muhafaza ettiği ve bunların terekesine dahil olduğu, fahiş miktar farkının muvazaayı ispatlamaya tek başına yeterli olmadığı, öte yandan davacının murisle beşeri ilişkisinin kötü olduğuna dair bir olguyu ortaya koyamadıkları ve bu hususu başta tanık beyanları ile olmak üzere ispat edemedikleri, bu durumda murisin kızı davalıya yaptığı temlik işleminin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasının TMK'nın 6 ve HMK'nın 190. maddeleri uyarınca ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, tüm tanıkların murisin taşınmazı satmaya ihtiyacı olmadığını, murisin bu satış nedeni ile davalı kızından para almadığını belirttiklerini, muris tarafından gerçekte bağış olarak yapılan işlemin satış olarak gösterildiğini, davacının bir süre diş hekimi olarak faaliyet gösterdiği yerin mülkiyetinin muris ... ... tarafından davacının oğlu ...’ya devredildiğini, bu devir nedeniyle davalı tarafından muvazaa nedeniyle tapu iptali ve tescil davası açıldığını, halen bu davanın derdest olduğunu, muris ... tarafından davacıya yapılan herhangi bir devir bulunmadığını, Eryaman’da bulunan taşınmazın ise, tüm mirasçılara intikal ettiğini, diğer muris ... ve kendisinin buradaki miras paylarını davalıya bedelsiz devrettiklerini, muris tarafından davacıya yapılan bir kazandırmanın bulunmadığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 08.05.2016 tarihinde ölen ...’ın geride mirasçı olarak eşi ... ile çocukları davacı ... ile davalı ...’ye bıraktığı, mirasbırakanın eşi ...’un da 2017 yılında öldüğü, mirasbırakana ait Giresun ili, Bulancak ilçesindeki 75 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki mesken vasıflı 5 numaralı bağımsız bölümün çıplak mülkiyetinin 06.06.2013 tarihinde 8.000,00+ TL bedelle davalı ...’ye devredildiği anlaşılmaktadır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Bulancak 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

16.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24320, Karar No: 2016/4386, Tarih: 29.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/24320 E.  ,  2016/4386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Dava; 18.07.2010 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. ve 76. maddeleridir. Anılan madde kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, işveren ve 3. kişiler rücu alacağından kusurlarının varlığı halinde sorumludurlar. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Gece vardiyasında, eksantrik preste sac parça kesim işi yaparken, rulo sactan kesilen ilk şeritin, ikincisini kesmek için uzandığında, avucundan kayıp sağ gözüne çarpması şeklinde gerçekleştiği anlaşılan somut olay hakkında, iş müfettişi tarafından düzenlenen raporda ve dosya kapsamında alınan ilk kusur raporunda, işverenin %20, kazalının %80 kusurlu olduğu sonucuna varılmış, ikinci kusur raporunda ise işveren %40, kazalı %60 kusurlu bulunmuştur. Mahkemece, ilk kusur raporuna dayanılarak hüküm tesis edilmiş ise de, olayın oluşuna uygun olmadığı anlaşılan kusur raporuna dayanılarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, 29.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6190, Karar No: 2021/3875, Tarih: 21.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/6190 E.  ,  2021/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 130 parsel sayılı 27.006,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... Şirketi, tarafından davalılar Hazine ile Dirgenler Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılan tescil davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 101 ada 130 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hükmün davalılar Hazine, Orman İdaresi ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.02.2017 tarih, 2015/11665 Esas, 2017/1669 Karar sayılı ilamı ile karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun uyarınca ilçe ve büyükşehir belediyelerinin davada taraf olarak yer alması gerektiğine değinilerek bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonucu davacının davasının kabulü ile 101 ada 130 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfı ile davacı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine, Orman İdaresi ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile taşınmaz edinme koşulları oluştuğu gerekçesi ile karar verilmişse de eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuştur. Bir taşınmazın kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi stereoskopik hava fotoğraflarıdır. Hava fotoğraflarının en az üç ayrı zamana ilişkin olması ve jeodezi veya fotogrametri uzmanı bilirkişi tarafından incelenerek çekişmeli taşınmazın çekim tarihindeki sınırlarının ve niteliğinin belirlenmesi gerekir. Her ne kadar 26.02.2019 tarihli orman ve Jeodezi mühendisi bilirkişilerin müştereken düzenledikleri teknik raporda, 1963-1971-1992 tarihli hava fotoğrafları incelenmiş ve bu hava fotoğraflarında “Münferit ağaçların olduğu açık alan ve tarla şeklinde görülmekte olduğu” belirtilmiş ise de; taşınmazın bu tarihlerde ne şekilde kullanıma konu olduğu, taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların cinsi, dağılımı, yaşı, kapalılık oluşturup oluşturmadığı hususlarında ayrıntılı bilgi verilmemiştir. Ayrıca taşınmazın sınırında ... geçmekte olduğu belirlenmesine rağmen yapılan keşiflerde jeolog bilirkişi bulundurulmamıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek ve üniversite hocalarında oluşacak bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi, fen bilirkişisi, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişisinin katılımıyla yapılacak keşifte, orman ve jeodezi ve fotogrametri bilirkişisilerine hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak; dava konusu taşınmazın önceki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlandığı ve tamamlandığı, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine en erken ne zaman başlanıldığı ve imar–ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine göre 20 yıllık sürenin davasız-aralıksız geçip geçmediği, taşınmazın ne şekilde kullanıldığı, üzerinde bulunan ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, dağılımı, kapalılık oluşturup oluşturmadıkları konusunda; jeolog bilirkişiden, özellikle derenin aktif yatağı ve etki alanı konularında; ziraatçi bilirkişiden ise çekişmeli taşınmazın toprak yapısı, eğimi, bitki örtüsü, zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını anlatan ayrıntılı, kapsamlı ve gerekçeli raporlar alınmalı ve bundan sonra tüm davacıların iddia ve savunmaları çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33249, Karar No: 2014/6966, Tarih: 14.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/33249 E.  ,  2014/6966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2013/33249

Karar No : 2014/6966

Tebliğname No : Kanun Yararına Bozma- 2013/348019

Yağmaya kalkışma suçundan sanık S.. Ö..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-a-c, 35/2, 31/3, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2005 tarihli ve 2005/916 Esas, 2005/1665 Karar sayılı dosyasında tutuklu kaldığı günlerin Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/392 esas, 2007/341 sayılı dosyası ile verilen ve hâlen infaz edilmekte olan cezasından mahsup edilmesi talebinin reddine dair, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 29/07/2013 tarihli ve 2013/285 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin, İSTANBUL 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 29/08/2013 tarihli ve 2013/318 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 28/10/2013 gün ve 2013/15861/64746 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/11/2013 gün ve KYB/2013/348019 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 26/11/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 271/2. maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 29.07.2013 gün ve 2013/285 değişik iş sayılı mahsup talebinin reddine ilişkin kararına karşı sanık tarafından yapılan itiraz üzerine, İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 29.08.2013 gün ve 2013/318 değişik iş sayılı ilam ile itirazın kabulüne dair kesin mahiyette karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 271/2. maddesi uyarınca itiraz konusu hakkında da karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Usul ve Yasaya aykırı olduğundan,

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.11.2013 gün ve 2013/348019 sayılı gönderme yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile yağmaya kalkışma suçundan sanık S.. Ö.. hakkında İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kesin olarak verilen 29.08.2013 gün ve 2013/318 değişik iş sayılı kararın CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8853, Karar No: 2016/8367, Tarih: 23.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/8853 E.  ,  2016/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,.... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedellerinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine gıda,....müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2893, Karar No: 2018/3543, Tarih: 16.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2893 E.  ,  2018/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında "2011 takvim yılında sahta fatura kullanma“ suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyerek, faturalara konu alışverişlerin gerçek ticari ilişkiye dayandığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; dosya kapsamına göre sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlendiği görülmekle, ilgili raporlar temin edilerek bu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına eklenmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 26.11.2012 tarih ve 2012/19590 Soruşturma-2012/7516 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 17.10.2012 tarihli mütalaasına uygun olarak sanık hakkında, "2011 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanma” suçları birbirine dönüşemeyeceği halde, kararın gerekçe kısmında sahte fatura kullanmak suçundan bahsedilip, hüküm kısmında ise “sahte fatura düzenleme“ suçundan hüküm kurulduğu belirtilmek suretiyle hükümde çelişkiye yol açılmış olması,

b)Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmaları nedeniyle, “25.12.2011“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2011” şeklinde eksik yazılması, yasaya aykırı

b)Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmaları nedeniyle, “25.12.2011“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2011” şeklinde eksik yazılması, yasaya aykırı

c)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1078, Karar No: 2020/2289, Tarih: 02.03.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/1078 E.  ,  2020/2289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ormanlık alana 250 metre mesafede olan oğluna ait tarla ve kenarındaki otların sanık tarafından yakılması sonucu çıkan yangının mağdurlara ait tarlalara sıçraması ve toplamda 5-6 hektarlık tarlanın yanarak içindeki altı adet zeytin ağacının ve arı kovanlarının kısmen yanarak zarar görmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın, "Yolun kenarındaki dikenleri temizlemek amacıyla yaktım. Fakat havanın rüzgarlı olması sebebiyle ateş yükselip tarlanın sol tarafındaki araziye kaydı ve arazi yandı." şeklindeki suçu kabul eden 20.10.2014 tarihli kolluk ifadesi, müdafii hazır olmaksızın alınmış ve kovuşturma aşamasında sanık tarafından kabul edilmemiş ise de; davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan 26/12/2014 tarihli suç tutanağında "Jandarmaya vermiş olduğum ifade doğrudur." şeklindeki ikrarı ve bu ikrarı doğrulayan tanık Arzu Akdağ'ın 20.10.2014 tarihli" Kayınpederim ...'nın elinde kibrit ile yol kenarındaki otları yakarak kaynım olan...'ın zeytinliğine doğru gittiğini, elinde tahra olduğunu gördüm." şeklindeki beyanı ile 20/10/2014 tarihli Olay Yeri Tespit Tutanağı içeriği karşısında, sanığın subut bulan fiilinden mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3565, Karar No: 2017/6275, Tarih: 16.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3565 E.  ,  2017/6275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/01/2015 gün ve 2013/47-2015/22 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/12/2015 gün ve 2015/9976-2015/13453 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile imzalanan taşıma sözleşmesine istinaden, davalıya teslim edilen müvekkiline ait yükün davalı tarafından kaybedilmesi üzerine, davalının kusurunu kabul ederek, ... ... göre ödemede bulunulduğunu ancak mal bedelinin tamamı için icra takibi yapıldığını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iddia edildiği gibi ... arası taşıma işini üstlenmediğini, bilakis ... arasındaki taşımayı üstlendiğini, davacının iddia ettiği taşımanın dava dışı şirket tarafından yapıldığını, kayıp gönderi olarak üzerine düşen sorumluluğu yerine getirerek ödemede bulunduğunu, başkaca ödeme yapmasını gerektirir bir durum bulunmadığını, takibe konu faturanın ihracat faturası olduğunu ve müvekkili tarafından gerçekleştirilen taşımaya ilişkin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.