muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9741, Karar No: 2021/2840, Tarih: 22.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9741 E.  ,  2021/2840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgeleri gizleme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, 2007 takvim yılına ait defter ve belgelerin istenilmesine ilişkin 16.11.2012 tarihli yazının 19.11.2012 tarihinde sanığın ikametgah adresinde oğluna tebliğ edilmesine rağmen yasal defter ve belgelerin ibraz edilmediği somut olayda; her ne kadar 2007 takvim yılına ait defter tasdikine ilişkin bilgi tespit edilememişse de, defter ve belgelerin istenmesi yazısında gelir ve giderlere ait faturaların da istendiği, sanığın 27.07.2004 tarihinde 1 cilt fatura teslim aldığının anlaşılması karşısında,sanığın sübut bulan defter ve belge gizleme suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,22.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/75, Karar No: 2017/2257, Tarih: 22.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/75 E.  ,  2017/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-3-b, 62/1, 53/6, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Adana (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18/02/2014 tarih, 2014/37 - 2014/91 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 01/11/2013 tarih, 2013/3003 esas, 2013/24241 sayılı kararında yer alan ''Oluşa ve mahkemenin kabulüne göre; sanık ...'ın yönetimindeki otobüs ile seyir halinde iken kaçan topu yakalamak için sokak arasından aniden yola fırlayan mağdur Abdülkerim Kılıç'a çarpması şeklinde gelişen olayda yerel mahkemece, olay günü dikkatsiz ve özensiz bir şekilde her an mahalle arasındaki yol kenarından bir kişinin yola fırlayabileceğini kestiremeyerek araç kullanıp mağdurun yaralanmasına sebebiyet verdiği, olayda bu nedenle tali derecede kusurlu olduğu kanaatine varılarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın “çocuğun yola birden fırladığı, hemen frene basmasına rağmen mesafe yakın olduğu için duramadığı” şeklindeki aşamalarda değişmeyen savunması ve bu savunmayı doğrulayan tanık ...'in hemen olayın akabinde alınan “çocuğun sokak arasından topun peşinden birden fırladığı” şeklindeki beyanı dikkate alındığında sanığın kısa mesafeden seyir yoluna koşarak giren mağdur yayaya karşın fren tedbirine başvurduğu mevcut şartlarda alabileceği başkaca bir önlemin bulunmadığı kabul edilerek beraatine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelerle, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi'' şeklindeki bozma gerekçesinin sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12364, Karar No: 2014/7350, Tarih: 11.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/12364 E.  ,  2014/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/12370

Mahkeme : TAVŞANLI Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 12.11.2009 - 2009/520 esas ve 2009/630 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davaya ilişkin kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53384, Karar No: 2013/28738, Tarih: 08.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/53384 E.  ,  2013/28738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan...A.Ş: avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 13.10.2001 tarihinde davalı şirket işyerinde mutfak elemanı olarak çalışmaya başladığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi gerekçesi ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini, işyerinde yaz-kış 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, günde 4 saat fazla çalışma yaptığını iddia ederek kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 13.10.2001-24.05.2006 tarihleri arasında çalışmadan doğan geçmişe dönük hak ve alacaklarını dava ettiğini, B.K. 126. maddesine göre fazla çalışına alacağının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, zaman aşımının dikkate alınmasını istediğini, davacının ... 4. Noterliğinden çektiği 23.05.2006 tarih ve 17708 yevmiye numaralı ihtarnamede, müvekkili şirketten 5376 saat fazla çalışma alacağı olduğundan bahisle bu meblağın tahsilini, aksi takdirde hizmet akdini haklı nedenle feshedeceğini bildirdiğini, ihtarnameye süresi içinde ... 50. Noterliği 29 Mayıs 2006 tarih ve 7696 yevmiye nolu ihtarname ile yanıt verilerek, talebin haksız ve dayanaksız olmasından dolayı yerine getirilemeyeceği, yıllık izin bitim tarihinde iş başı yapması gerektiği ihtaren bildirildiğini, davacının 21.05.2006 tarihinde izne ayrılmış olup 06.06.2006 tarihinde işbaşı yapması gerekirken ve bu husus kendisine cevabı ihtarname ile bildirilmişken 06,07,08,09.06.2006 günlerinde mazeretsiz olarak işe gemlemediğini, bu günlerde işe gelmediğine ilişkin tutanaklar tutulduğunu, devamsızlığı nedeniyle iş akdi 09.06.2006 tarihinde feshedildiğini, haricen yapılan araştırmada davacı yıllık izinde iken başka bir firma ile görüşme yaptığının tespit edildiğini, çekilen ihtarname ile bu eyleminin sadakat ve özen yükümlülüğüne aykırı olduğunun davacıya bildirildiğini, davacının fazla çalışmaya ilişkin beyanlarının asılsız ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ücret bordrolarını ihtirazı kayıt koymaksızın imzaladığını, ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılardan...A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılardan...A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı işçinin adının “...” olması karşısında; hüküm başlığında “...” olarak yazılması hatalıdır.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenme süresi ve fazla çalışma ücretlerinin hesabı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Somut olayda davacı işçinin adının “...” olması karşısında; hüküm başlığında “...” olarak yazılması hatalıdır.

3- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenme süresi ve fazla çalışma ücretlerinin hesabı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az ... beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi ... bir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok ... bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde ... bir saate kadar olan (... bir saat dâhil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, ... bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dâhilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliği’nin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmi dört saat içinde kesintisiz ... iki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda hükme dayanak kılınan bilirkişi raporunda davacının günlük 12 saat çalıştığı kabul edilmiş ve günlük 1 saat ara dinlenmesi düşülerek fazla mesai hesaplanmıştır. 11 saati aşan çalışmalarda bir buçuk saat ara dinlemesi düşülerek fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekirken hatalı tespitler içeren bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17540, Karar No: 2012/4625, Tarih: 27.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17540 E.  ,  2012/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ili, ... ilçesi, ... köyü 1112,1127,1129 ve 1131 parsel sayılı taşınmazlar, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereği orman sınırı dışına çıkarılarak ve ... oğlu ...'ın işgalinde olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazların babaları ...varisleri ..., ... ve ...adına tespit edilmesini kadastro çalışmalarında 1112 saylı parselin gerçekte 1000-12000 m2 olduğunu, 2316.20 m2 olarak hatalı ölçüldüğünü belirterek düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece, davacıya duruşma gün ve saatinin usulüne uygun meşruhat düşülmek suretiyle bildirildiği, davacının duruşmada hazır olmadığı, mazeret de bildirmediği kendisini vekil ile de temsil ettirmediği anlaşıldığından Kadastro Kanununun 28/2. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılması ile 1112,1127,1129 ve 1131 sayılı parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalı Hazine tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına ve kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, vekille temsil edilen davalı Hazine adına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değil ise de hüküm fıkrasının 3. bendinden sonra "Bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden" düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; "Davada avukatla temsil edilen davalı Hazine yararına 150.00.-TL. vekalet ücretine hükmedilmesine" cümlesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve H.Y.U.Y:'nın 438/7.maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 27/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4684, Karar No: 2023/6736, Tarih: 22.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/4684 E.  ,  2023/6736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/367 Esas, 2022/353 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki istirdat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 21.11.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davalı müflis Asya Katılım Bankası A.Ş. (İflas İdaresi) vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ...’in 2006 yılında, dava dışı ... Denizcilik A.Ş.’nin kullandığı kredinin teminatı için maliki olduğu gayrimenkul üzerinde davalı lehine ipotek tesis ettiğini, ipotek tesis edilirken muristen akıl sağlığı raporu alınmadığı gibi, eşinin muvafakatının da alınmadığını, murisin yükümlü olduğu kredinin ödenmesine rağmen ölümünden sonra dava dışı şirkete yeniden krediler kullandırıldığını ve kredinin ödenmemesi üzerine de müvekkilleri aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını, taşınmazın satışa çıkartıldığını, davalı bankadan kredi konusunda bilgi alınamadığını, taşınmazın satışının önlenmesi amacıyla icra tehdidi altında ödeme yapıldığını ileri sürerek cebri icra yoluyla yapılan ödemenin faiziyle davalıdan istirdadını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ipotek tesisi, takip ve yapılan işlemlerin yasal olduğunu, davacılar tarafından takip konusu alacağın akdedilen 19.09.2013 tarihli protokol hükümleri uyarınca ödenmesinden sonra ipoteğin kaldırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 22.12.2015 tarih, 2014/1537 E. ve 2015/954 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 12.04.2018 tarihli ve 2016/8456 E., 2018/2676 K. sayılı ilamı ile onanmış, bu karara karşı davacılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 22.12.2015 tarih, 2014/1537 E. ve 2015/954 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 12.04.2018 tarihli ve 2016/8456 E., 2018/2676 K. sayılı ilamı ile onanmış, bu karara karşı davacılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 16.05.2019 tarih, 2018/3098 E. ve 2019/3831 K. karar sayılı karar düzeltme ilamı ile davalı bankanın iflasına karar verilmesi nedeniyle ikinci alacaklılar toplantısının yapılıp yapılmadığı, iflas idare memurlarının tayin edilip edilmediği araştırılarak 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 194 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki düzenleme gereğince işlem yapmak gerektiğinden Dairemizin 12.04.2018 tarih 2016/8456 E., 2018/2676 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak, anılan gerekçeyle Mahkeme kararının resen bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların aralarında 19.09.2013 tarihli protokolü imzaladıkları, davacıların ipotek borçluları olarak kendilerini tanımlayıp 18.09.2013 tarihi itibarıyla yapılmış masraflar dahil olmak üzere bankaya ipotek limiti olan 2.000.000,00 euro nakdi borcun bulunduğunu ve borcun muaccel hale geldiğini kabul ve beyan ettikleri, ödemelerin plan dahilinde davalı bankaya davacılar tarafından icra takibine gerek olmadan takip dışında kalem kalem ödendiği, davacıların takibin iptaline ilişkin olarak açtıkları davada verilen kararın temyizinden de feragat ettikleri, davalı tarafından ödemeler neticesinde ipoteğin fekedildiği, davacıların icra tehdidi altında borcu ödemek durumunda kaldıkları iddiası ile murisleri tarafından çok daha önce yapılan ipoteğin geçersizliği yönündeki iddialarının yerinde bulunmadığı, iyi niyet kurallarına da uygun düşmediği, herhangi bir icra tehdidi altında kalmadan kendi özgür iradeleri ile davalı banka ile anlaşmaya vardıkları, bir nevi murislerinin ipotek bedelini yeniledikleri, taşınmazın da bu protokol gereğince satılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri