muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2185, Karar No: 2019/5497, Tarih: 11.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2185 E.  ,  2019/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli şekilde öldürmek ve bu suça azmettirmek

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

(Hüküm= 1- Sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı; TCK'nin 37, 82/1-a, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

2- Sanık ... için; TCK'nin 38/1, 82/1-a, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası.)

TÜRK MİLLETİ ADINA

24.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 299. maddesi uyarınca, sanıkların müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin takdiren reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin yasal temyiz süresi içerisinde herhangi bir hukuki gerekçe ihtiva etmeyen ve 5271 sayılı CMK’nin 294. maddesine uygun şekilde düzenlenmeyen dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi gereğince reddine, heyetimizden Üye ...’in geçerli bir temyiz isteminin var olduğuna ilişkin karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'a yönelik olarak nitelikli kasten öldürme suçundan ve sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik olarak nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıkların müdafileri ve katılanlar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin verilen kararın sanıkların müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/09/2018 gün 2018/932 esas 2018/1099 karar sayılı kararında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin kararın gerekçesiz olduğuna, suç vasfına, meşru müdafaaya ve meşru müdafaada sınırın aşıldığına, sanık ...'ın ve müdafiinin sanığın maktule karşı herhangi bir eylemde bulunmadığına, suç vasfına ve meşru müdafaaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1. md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295. md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... Ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301. md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.CMK 308. md: Yargıtay Ceza Dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını resen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90. md. ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini ,yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin kızılelması sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK da sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.
Yargıtay — Esas No: 2010/8627, Karar No: 2010/14099, Tarih: 21.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8627 E.  ,  2010/14099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen, aynen iade mümkün olmaz ise değerlerinin davalıdan tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davaya konu ziynet eşyalarının davalı tarafça saklanmak üzere müvekkilinden alındığından, davacı müşterek evden ayrılırken ziynet eşyalarının davalıdan kaldığını, boşanma davası açıldıktan sonraki aşamalarda ziynet eşyalarının iade edileceğinden söz edilmesine rağmen, iade edilmediğinden davacıya ait ziynet eşyalarının aynen olmadığı takdirde bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerekse Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneyimlerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını, ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altındadır.

Olayda, davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edememiştir. Bununla birlikte davacı delil listesinde "her türlü yasal delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacıya, ziynet eşyalarının elinden alındığı, davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6603, Karar No: 2006/8205, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6603 E.  ,  2006/8205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.9.2004 gününde verilen dilekçe ile mer'aya elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve ot bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 10.7.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2810, Karar No: 2017/5171, Tarih: 16.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/2810 E.  ,  2017/5171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Anayasa’nın 40/2., 5271 sayılı CMK’nın 34/2., 231/2. ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm fıkrasında, hükme karşı başvurulacak kanun yolu, merci, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcı açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiğinden; hüküm ve tebliğ tarihinde bir başka suçtan cezaevinde bulunan sanığa 14.04.2010 tarihli hükme yönelik "bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak veya bu konuda bir dilekçe vermek suretiyle hükmü temyiz edebileceği" hususunu gösteren geçerli bir tebligatın yapılmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde, kolluk görevinin ifası sırasında, devriye görevi yapan kolluk görevlilerinin kollarını kesmiş halde görülen sanığın yanına gittikleri, üzerinde kimlik bulunmayan sanığın açık kimlik bilgilerini beyan ettikten sonra "uyuşturucu madde bağımlısı olduğunu, bunalımda olduğundan kolundaki eski kesileri açtığını" söyleyerek hakkında olayla ilgili hiçbir bilgi olmadığı ve soruşturma yapılmadığı aşamada cebinde bulunan 3 paket esrarı kolluk görevlilerine teslim ettiği anlaşıldığından; kullanmak amacı ile bulundurduğu maddeleri teslim etmek suretiyle kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 192/2. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16.10.2017 tarihinde Üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY DEĞİŞİK GEREKÇE:

TCK'nın 192/2. maddesine göre "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi, resmi makamlar tarafından haber alınmadan önce, ... veya uyuşturucu veya uyarıcı maddenin ele geçirilmesini kolaylaştırırsa, hakkında cezaya hükmolunmaz."

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16.10.2017 tarihinde Üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY DEĞİŞİK GEREKÇE:

TCK'nın 192/2. maddesine göre "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi, resmi makamlar tarafından haber alınmadan önce, ... veya uyuşturucu veya uyarıcı maddenin ele geçirilmesini kolaylaştırırsa, hakkında cezaya hükmolunmaz."

Dosya kapsamı, sanık savunması ve 05.03.2007 tarihli yakalama, üst arama, muhafaza altına alma ve teslim tutanağına göre polis memurlarınca devriye görevi yapıldığı sırada sokak üzerinde sanığın kollarını kesmiş ve kan aktığı görülüp, müdahale edildiğinde sanığın uyuşturucu kullandığını bu sebeple eski kesilerini açtığını ve kanadığını söyleyerek üzerinde 3 (üç) adet esrar maddesini rızası ile vermesi olayında; sanığa sokak üzerinde kollarını kesmesi ve kanatması üzerine güvenlik güçlerince müdahale edilmesi sonrasında uyuşturucu kullandığını söyleyip, uyuşturucuları vermesi TCK'nın 192/2. maddesi kapsamında olmadığı, artık güvenlik güçlerince olayın haber alındığı ve müdahale edildiği, zaten sanık sağlık kuruluşuna götürüldüğünde uyuşturucu kullandığının tespit edileceği gerçeği karşısında sanık hakkında TCK'nın 192/2. maddesinin uygulanma koşulları gerçekleşmemiş olduğundan karardan sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılması gerektiği nedeniyle kararın bozulması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun sanık hakkında TCK'nın 192/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği nedeniyle bozma düşüncesine katılmıyorum,
Yargıtay — Esas No: 2014/1931, Karar No: 2014/3534, Tarih: 25.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1931 E.  ,  2014/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde en eski tarihli hava fotoğrafları ile bu hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın, çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosya içine konulması;

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36902, Karar No: 2016/11834, Tarih: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/36902 E.  ,  2016/11834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ...Havaalanı’nda güvenlik görevlisi olarak çalıştığını sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile eksik ödenen aylık ücret, fazla çalışma ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi ile buna bağlı olarak davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili, iş sözleşmesinin ihale süresinin bitmesinden sonra haksız olarak feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı şirket ise davacının iş sözleşmesinin boy şartını taşımadığı için nakledildiği yere gitmemesi nedeniyle feshedildiğini bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini savunmuştur.

Davacı Şanlıurfa ... Havaalanında güvenlik görevlisi olarak çalışırken ... İşletmesi ile davalı ... Güvenlik Ltd. Şti. arasındaki şartnameye göre, ...Meydanları İşletmesi tarafından belirlenen boy şartını taşımadığı için davalı şirket tarafından 11/05/2011 tarihli noter ihtarnamesi ile ... ..’de bulunan Vali... Öğrenci Yurdu’na nakledilmiş ancak görev yerine gitmeyerek iş sözleşmesini eylemli olarak kendisi feshetmiştir. Davacının işyerine gitmemek suretiyle iş sözleşmesini feshinden sonra davalı şirketin iş sözleşmesinin 13. maddesinde yer alan başka yerde çalıştırma yetkisini kullanarak yapılan işyeri değişikliğine uymaması nedeniyle yaptığı feshin sonuca etkisi bulunmamaktadır. İş şartları bulunduğu şehirden başka bir şehirde bulunan işyerinde görevlendirilmek suretiyle aleyhe değiştirilen davacının feshi haklı nedene dayanmakta olup bu nedenle kıdem tazminatı talebinin kabulü doğrudur. Ancak iş sözleşmesi kendi fesheden ihbar tazminatı talep edemeyeceğinden, ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

3-Davacı 26/06/2015 havale tarihli ıslah dilekçesinde alacak miktarlarını arttırmış ancak faiz yürütülmesini talep etmemiştir. Bu durumda HMK 26. maddesi uyarınca talep de gözetilerek; hüküm altına alınan kıdem tazminatının ıslah ile arttırılan bölümüne faiz yürütülmüş olması ayrıca kabule göre de ıslah dilekçesinde faiz talebi bulunmadığı halde ihbar tazminatının ıslah dilekçesi ile talep edilip hüküm altına alınan bölümüne faiz yürütülmüş olması ve ihbar tazminatına dava dilekçesinde en yüksek banka mevduat faizi talep ettiğinden ihbar tazminatının dava dilekçesi ile talep edilip hüküm altına alınan kısmına yasal faiz oranı aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizine hükmetmek gerekirken yasal faiziyle tahsiline karar verilmesi hatalı olmuştur.

4- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir.