muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21014, Karar No: 2013/11048, Tarih: 24.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21014 E.  ,  2013/11048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1-2-b, 31/3, 62, 52/2, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafi ve katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kabul ve uygulamaya göre; TCK'nın 50/3. maddesi gereğince yaşı küçük olan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi zorunluluğu karşısında, mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki "2" numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İdaresindeki araçla geceleyin, meskun mahalde seyrederken, asayiş görevi yapmakta olan polislerin dur ihtarına uymayarak ara sokaklara doğru kaçması üzerine, arkasından takip eden polis aracının aydınlatma bulanmayan karanlık ve mucurlu yolda çıkan toz sebebiyle önünü göremeyerek refüje çarpması sonucu aracındaki bir polisin yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eylemi ile netice arasında doğrudan illiyet bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4481, Karar No: 2018/65, Tarih: 09.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4481 E.  ,  2018/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma sonucunda hükmolunan Konya 5. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 23/02/2010 tarih, 2009/1660 esas ve 2010/241 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olduğu anlaşılmakla; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 09.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6008, Karar No: 2021/6505, Tarih: 24.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/6008 E.  ,  2021/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.05.2017 tarih ve 2014/1277 E. - 2017/351 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.06.2020 tarih ve 2017/4564 E. - 2020/1062 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirketin müvekkilinin bayisi olduğunu, bayilik ilişkisi nedeni ile müvekkilinin davalı şirkete mal sattığını ve ayrıca hizmet verdiğini, satılan mallar ve verilen hizmetler ile ilgili olarak 119 adet fatura tanzim edildiğini ve bu faturaların tebliğ edildiğini, alacakların ödenmemesi nedeni ile Beyoğlu 35. Noterliğinin 10/07/2014 keşide tarihli ihtarnamesi ile borcun ödenmesini aksi takdirde ipoteğin paraya çevrilmesi yönünde işlemlere başlanacağının bildirildiğini, davalı borçluların ihtarnameye olumlu cevap vermemeleri nedeni ile tahsilde tekerrür olmamak koşulu ile İstanbul 10. İcra Müdürlüğü 2014/3896 E. sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibe geçtiklerini, davalı borçluların haksız ve mesnetsiz olarak takibe itirazda bulunduklarını, davalıların itirazında alacağın belli olmadığını zikretmekle alacak miktarını kabul ettiklerini, müvekkilinin alacağının likit olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile davalıların %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davacı ile aralarındaki ticari ilişkinin 2014 yılında bitmesine rağmen davacının işbu dava konusu icra takibinden başka İstanbul 1. İcra Müdürlüğü 2016/3519 E. sayılı dosyası ile 24.117,75 TL tutarındaki alacakla ilgili olarak takibe geçtiğini, takip ekindeki ekstre incelendiğinde müvekkilinden sadece 24.117,75 TL tutarında alacağının bulunduğu yönünde ikrarda bulunduğunu, bu ikrarın resmi kurumlar nezdinde teyit olduğunu, dosyaya sundukları ekstrede de görüldüğü üzere müvekkilinin davacı yana hiçbir borcunun olmadığını savunarak konusuz kalmış bulunan davanın reddini istemiş, davacının kötü niyetli takibe geçmesi nedeniyle de %20 oranında tazminata mahkum edilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında yapılmış kredi sözleşmesinden doğan borcun davalı tarafından ödenmediği, bilirkişi raporuna göre borcun varlığının tespit edildiği, davalıya yapılan ihtar ile borçlunun temerrüte düşürüldüğü gerekçesiyle davanın kabulü ile, İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2014/3896 sayılı takibin kaldığı yerden devamına, %20 inkar tazminatı 44.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davacının ipoteğin malen tesis edildiğini iddia ettiği, davalının ise fatura ve mal tesliminin gerçekleşmediğini, iddia edilen miktar kadar borç olmadığını savunduğu, malen tesis edildiği anlaşılan ipotek bedeli yönünden davacının mal teslimini ispatla yükümlü olduğu, davalı tarafın defter incelemesine ilişkin bilirkişi raporunda davaya konu faturaların tamamının davalı defterinde kayıtlı değil ise de, ipotek bedeli olan 220.000.-TL'den fazla miktardaki faturanın kayıtlı olduğunun tespit edildiği, bu durum teslime karine teşkil ettiğinden davalının borçlu olmadığını, faturaya konu malların teslim edilmediğini ve ödemeleri ispatla yükümlü olduğu, bu nedenle mahkemece neticeten davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu, davalının istinaf isteminde yer alan İstanbul 1. İcra Müdürlüğü 2016/3519 esas sayılı dosyasının işbu davaya konu takipten sonra başlatıldığı ve itirazsız kesinleştiği, bayilik ilişkisinin işbu dava ve takipten sonra da devam ettiği, takibin tahsilde tekerrür olmamak üzere başlatıldığı dikkate alındığında davalı vekilinin bu husustaki istinaf isteminin yerinde bulunmadığı, raporlar arasında çelişki bulunmadığı, ancak dava, bayilik sözleşmesinden kaynaklanmakta iken ilk derece mahkemesinin karar gerekçesinin banka kredi sözleşmesine dayalı alacak iddiasına göre oluşturulduğu ve kararın gerekçesinin dava dosyası ile örtüşmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kabulü ile, davalıların itirazının iptaline, dava konusu İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2014/3896 E. sayılı dosyasında takibin aynen devamına, asıl alacağın %20'si oranında inkar tazminatının davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibine davalılar tarafından yapılan itirazın iptali talebine ilişkindir. Davacı, davalı şirkete satılan mallar ve verilen hizmetler nedeniyle 119 adet fatura tanzim edildiğini ancak davalılarca bu fatura bedellerinin ödenmediğini iddia etmiş, davalılar ise fatura ve mal tesliminin gerçekleşmediğini, davalı ile yapılan mutakabat neticesinde davacının alacağını 24.117,75 TL olarak belirlediğini ve davalıya borcunun bulunmadığını savunmuş, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, davalıların istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince davacının mal teslimini ispatla yükümlü olduğu, davalı tarafın defterlerinde davaya konu faturaların tamamının kayıtlı değilse de ipotek bedeli olan 220.000.-TL'den fazla miktardaki faturanın kayıtlı olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bu değişik gerekçe nedeniyle kaldırılmasına va davanın kabulüne karar verilmiştir.

İtirazın iptali davalarında takip tarihindeki borç durumu tespit edilerek takipten sonra ancak henüz dava açılmadan önce yapılmış ödemeler varsa bu kısım yönünden dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gözetilerek değerlendirme yapılıp hüküm oluşturulur. Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda taraflar arasındaki bayilik ilişkinin işbu takip ve dava tarihinden sonra da devam ettiği, cari hesap ilişkisinin bulunduğu ve kısmi ödemelerin olduğu, davacının takip talebinde belirtilen miktardan daha fazla alacağı olduğu yönünde görüş bildirilmiştir. Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları takip tarihi itibariyle borç durumunu tespit etmekten uzak olmakla beraber aynı zamanda tarafların kabulünde olan ve dosyaya sunulmuş olan hesap mutakabatlarının da hiç değerlendirilmediği anlaşılmış olmakla mahkemece bu yönler gözetilmeden eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davalılar yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 24/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7443, Karar No: 2010/18916, Tarih: 13.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/7443 E.  ,  2010/18916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında genel haciz yoluyla yapılan takipte itiraz üzerine, İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 07.02.2007 tarih ve 2001/2198 E.2007/49 K.sayılı ilamıyla itirazın iptaline ve 113.328 USD asıl alacağa takip Tarihinden itibaren kamu bankalarının USD cinsi 1 yıllık mevduata uyguladıkları en yüksek ve değişen oranda faizi ile %15 oranını aşmamak üzere takibin devamına karar verilmiştir. Borçlunun itirazının iptalinden sonra, alacaklı, 05.08.2008 tarihli talebiyle borçluya muhtıra gönderilmesini ve ayrıca ilam vekalet ücreti ile yargılama giderleri için de icra emri tebilğini istemiştir. Bunun üzerine icra müdürlüğünce şikayete konu 05.08.2008 tarihli muhtıra ile ilam vekalet ücreti ve yargılama giderleri için 15.894,25 TL’lik icra emri düzenlenmiştir.

İlam vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin ayrıca icra emri ile istenmesine rağmen, bilirkişi raporunda bu kalemlerin de muhtırada ki borç hesabına dahil edilmesi, mükerrer tahsilata sebebiyet vereceğinden mahkemece bu  husus gözardı edilerek bu haliyle raporun hükme esas alınması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3304, Karar No: 2009/4262, Tarih: 08.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3304 E.  ,  2009/4262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARŞAMBA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2007

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çarşamba 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 9.7.2007  gün ve 152-217  sayılı  hükmün onanmasına  ilişkin olan 2.6.2008  gün ve  5404-6854 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davalılar vekili  tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava,çekişmeli  taşınmazın kıyı-kenar  çizgisine  göre kıyıda  kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin  kütükten  terkini  isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne  karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan  delillere göre; çekişme  konusu taşınmazın  kadastro  tespitinin 4.8.1963  tarihinde yapıldığı, 15.8.1967  de kesinleştiği ve davanın 8.12.2005  tarihinde  açıldığı  anlaşılmaktadır.

Her ne kadar nizalı  taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde  kalan bölümü devletin hüküm ve  tasarrufu  altında ve kamu malı niteliğinde  özel  mülkiyete  konu olamayacak  (Anayasanın 43, 3402 Sayılı  Kadastro Yasasının 16/C  maddesi gereğince  )  yerlerden  olduğu  keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009  tarihinde  kabul edilip 14.3.2009  tarihinde yürürlüğe giren  5841 Sayılı Yasanın 2.  maddesi ile  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinin 3. Fıkrasına  eklenen  " bu hüküm iddia ve taşınmazın  niteliğine  yahut  Devlet ve  diğer kamu tüzel kişileri  dahil  tarafların sıfatına  bakılmaksızın  uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 8. maddesinin  " bu kanunun 12.  maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve  tasarrufu altında  olduğu iddası  ile yürürlük  tarihinden önce  açılmış ve  henüz kesin   hükme  bağlanmamış olan davalarda  dahi  uygulanır"  şeklindeki  hükmü  gözetildiğinde  kadastro  tespitinin  kesinleştiği tarih olan  15.8.1967 ile davanın açıldığı tarih  arasında  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinde  sözü edilen  10 yıllık  hak düşürücü sürenin  geçmiş  olduğu sabittir.

Bilindiği üzere, hak düşürücü süre  olumsuz dava şartlarından olup kamu düzeni ile ilgilidir.Mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

Hal böyle  olunca, mahkemece kurulan  hüküm onama tarihi itibariyle  doğru olmakla  beraber sonradan  yürürlüğe giren  ve kesin  hüküm  halini  almamış eldeki davalara da  uygulanacağı öngörülen  yukarıda  değinilen  5841 Sayılı Yasa  düzenlemeleri  karşısında  davalıların  karar  düzeltme  isteğinin  HUMK.’nun 440.  maddesi gereğince kabulüne, Dairenin 2.6.2008  tarih, 5404-6854  sayılı onama  kararının ortadan  kaldırılmasına, yerel  mahkemenin  9.7.2007  tarih, 152-217  sayılı kararının  anılan yasa hükümleri  doğrultusunda  bir karar verilmesi için  HUMK’nun 428. maddesi gereğince  BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 8.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3885, Karar No: 2022/176, Tarih: 12.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2020/3885 E.  ,  2022/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tenkis istekli dava sonunda, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 26.10.2020 tarihli ve 2020/766 Esas 2020/862 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12/01/2022 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ...... ile temyiz edilen davalılar Avukat ......, asli müdahil ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı, mirasbırakan dedesi ... ...’ın, 118 ada 25 parsel sayılı taşınmazını davalı ...’ye, 118 ada 26 parsel sayılı taşınmazını diğer davalı ...’a, 503, 2272 ve 111 ada 11 parsel sayılı taşınmazlarını ise davalı ...’a ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın en değerli taşınmazlarını aynı gün çocukları olan davalılara devretmesini gerektirecek bir durumun bulunmadığını, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının miras payı oranında iptali ile adına tesciline, mümkün olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

2. Mirasçı ..., davaya konu taşınmazların temliklerinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davacı yanında davaya müdahale isteğinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar, mirasbırakan babalarının sağlık, gıda ve bakım giderlerini karşılayıp ona ölünceye kadar baktıklarını, mirasbırakan ile birlikte davacıya her zaman maddi manevi destekte bulunduklarını, mirasbırakanın geride pek çok taşınmazının kaldığını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Geyve Asliye Hukuk Mahkemesinin 22/06/2020 tarihli ve 2019/18 E. 2020/237 K. sayılı kararıyla, muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri
Yargıtay — Esas No: 2021/5581, Karar No: 2021/11280, Tarih: 29.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/5581 E.  ,  2021/11280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2019/295-2020/168

Asıl dava, boşanılan eşle birlikte yaşamın tespiti nedeniyle ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile kesilen aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti, birleşen dava ise yersiz ödenen ölüm aylıklarının tahsilini teminen yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı-birleşen davanın davacısı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin 06.03.2017 tarihli bozma ilamında, “..Dava öncesinde, kolluk vasıtasıyla Kurum tarafından, ... Mah. ... Sok. No:82, ... adresinde 11.10.2012 tarihinde araştırma yapılmış, yapılan araştırmada, adresin polis karakolu karşısı, muhtarlık arkası olduğu davacı ve eşinin birlikte yaşadıkları tespiti yapılmıştır.

Davacı ve boşanmış olduğu eşine ait tespit edilen yerleşim yeri adreslerinde, kolluk araştırma tutanağı, tutanak tanıkları ve davacı tanıkları dışında re’sen tanık tespit etmek suretiyle tanık dinlenilmemiştir. Davacı ve boşanmış olduğu eşine ait, nüfus adres kayıt sisteminden temin edilen adreslerden; ... Mah. ... Sok. N:82, No:82/A, 80/A adreslerinin aynı adres olup olmadığı hususunda araştırma yapılmalı, tespit edilen tüm yerleşim yeri adreslerinde, ikamet tarihleri itibariyle davacı ve boşanmış olduğu eşinin fiilen birlikte yaşayıp yaşamadığı, adreslerde kimlerin yaşadığı kolluk vasıtasıyla araştırılmalı, adreslerde, yönetici, kapıcı, yeterli sayıda komşu tanıklar re’sen tespit edilerek dinlenilmeli, sonucuna göre karar verilmelidir....” denilmiş olmasına rağmen, Mahkemece gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının eski eşiyle 19.02.1998 tarihinde boşandıkları, davalı-birleşen davanın davacısı Kurum tarafından 24.10.2008 - 23.02.2013 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların tahsilinin talep edildiği, davacının ise bu yöndeki Kurum işleminin iptalini talep ettiği davada, adres geri izleme belgelerine göre, davacı 12.03.2007-devam arasında “... Mah. ... Sok. No:82/A ...-...” adresinde, boşandığı eşi ise 12.03.2007-27.12.2012 tarihleri arasında “... Mah. ... Sok. No:82 ...-...”adresinde ikamet ettiği, bozma sonrası yapılan 17.03.2020 tarihli emniyet araştırmasına göre de yukarıda belirtilen 82 ve 82/A adreslerinin iki katlı yapı olduğu, 82/A’nın alt kat, 82 no'nun ise üst kat olduğunun belirlendiği, ancak Mahkemece bu hususun değerlendirilmediği, öte yandan boşanılan eşin son ikamet adresi olarak bildirdiği adres olan ... Mah. ... Cad. Akif Apt. No:10/3 adresine komşu olan kişilerin emniyet araştırması ile resen belirlendiği ancak dinlenmediği, bunun yerine sadece davacı tarafından bildirilen tanıkların dinlendiği görülmekle;

Mahkemece, ... Mah. ... Sok. N:82, No:82/A, 80/A adreslerine yeterli sayıda komşu tanıklar re’sen tespit edilerek dinlenilmeli, boşanılan eşin son adresinde komşu oldukları emniyet araştırması ile belirlenmiş olan kişilerin tanık sıfatıyla beyanları alınmalı, beyanlar arasında çelişki olması halinde bu çelişkiler giderilmeli, davacı ve boşandığı eşinin medula kayıtları da getirilmek suretiyle toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı-birleşen davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.