muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4303, Karar No: 2013/5956, Tarih: 18.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/4303 E.  ,  2013/5956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

... ile ... aralarındaki zilyetliğin korunması davasının kabulüne dair... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.03.2012 gün ve 1214/362 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 1986 yılından bu yana dava konusu 10642 ada 13 parsel sayılı taşınmazın vergilerini ödediğini ve anılan tarihten bu yana taşınmaza zilyet bulunduğunu, dava konusu taşınmazdaki nizalı yere çap komşusu dava dışı aynı ada 1 parsel sayılı taşınmaza tasarruf eden davalı tarafından 2010 yılının Mayıs ayında ağaç dikmek, havuz inşa etmek ve mevcut evinin sınırlarını genişletmek suretiyle el atıldığını açıklayarak, vekil edeninin uyuşmazlık konusu taşınmazdaki zilyetliğinin korunmasına, davalının el atmasının önlemesine, eve sonradan yapılan eklentinin ve havuzun yıkılmasına, ağaçların sökülmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalının nizalı taşınmazda zilyetliğinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 10642 ada 13 parsel sayılı taşınmazda teknik bilirkişiler ...,... 24.10.2011 tarihli krokili raporlarında A, B ve C harfi ile gösterilen bölümlere ağaç dikmek suretiyle gerçekleştirilen davalının haksız müdahalesinin men'ine, taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; uyuşmazlık konusu taşınmazın tapu kaydının incelenmesinde, dava konusu 10642 ada 13 parsel sayılı taşınmazın mülkiyetinin davalı olduğu açıklanarak malik hanesi boş bırakıldığı görülmüştür. Davacı, eldeki bu davada herhangi bir hakka değil, sadece zilyetlik iddiasına dayanmaktadır. O halde, bu davada öncelikle çözüme kavuşturulması gereken husus, davacının somut olayda, davalıya karşı üstün ve korunmaya değer zilyetliğinin bulunup bulunmadığıdır. Çözümlenmesi gereken sorun bu olunca, zilyetlik kavramı, niteliği, hukuki fonksiyonları üzerinde kısaca durulmasında yarar vardır. Zilyetlik eşya ile şahıs arasında eylemli (fiili) bir bağ, yani ilişki

olup ve buna bağlı olarak da fiili hakimiyet altında bulundurmaktan doğan hukuki yetki ve vecibeleri de gösteren ve düzenleyen hukuki bir müessesedir. Kanunda sözü edilen fiili hakimiyetin meydana geliş şekli önemli değildir. Bu korumanın sosyal huzur ve sükûnun korunması ve sağlanması için kabul edilmiş olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Zilyetliğin hukuki fonksiyonlarından birisi de, fiili durumun başkaları tarafından keyfi olarak bozulmasını önlemektir. Hukuk düzeni böylece toplumun esenliğini korumak istemiştir. Kendilerini haklı görenler bile başkasının fiili hakimiyetine belli bir çerçeve içinde saygı göstermeye mecburdurlar. Bu kapsamda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 09.10.1946 tarih, ...Esas, 1946/12 sayılı Kararı'nda aynen "…MK. 896. (TMK.983) madde uyarınca bir taşınmazda zilyetliği tecavüze uğrayan kimsenin bu hakkının korunması için açacağı davada; şeye malik olduğunu veya zilyetlik hakkını beyana lüzum olmadan sadece zilyetlik sıfatını değiştirerek tecavüzü ispat etmesi yeter. Bu halde, Hakim, yalnız davacının gerçek ise zilyetlik halini tespit ederek tecavüzün önlenmesine karar verir. Bu karar zilyetlik konusunda kesin hüküm meydana getirmez. Zilyede mülkiyet hakkı vermez ve diğer tarafa mülkiyet iddiasıyla yetkili mercilerde başkaca dava açmak hakkına dokunmaz..." denilmektedir. Zilyetlik davalarının en belirgin özelliği yukarıda açıklanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi davada hakkın tartışma konusu olmaması ve davayı kazanma veya kaybetmenin mevcut olabilecek hak üzerinde herhangi bir etkisinin olmayışıdır. Bunun içinde bu tür davalarda mahkemenin zilyetliğin korunmasına ilişkin vereceği karar, sadece eski zilyetlik durumunun yeniden kurulmasını sağlamaya yöneliktir. Bu karar, diğer tarafın mülkiyet iddiasıyla dava açma hakkına dokunmaz ve üçüncü kişilerin o şey üzerinde hakları olmadığının kabulü şeklinde anlaşılamaz. Bahsi geçen zilyetlik davaları sonunda verilen mahkeme kararları tamamen geçici bir etkiye sahip olup, mülkiyet sorunu çözümlenmediğinden mülkiyet yönünden kesin hüküm teşkil etmezler (HGK'nun 12.05.1982 gün 1979/8-589 Esas, 1982/482 Kararı). Bu kapsamda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın zilyetlik hükümleri çerçevesinde çözümlenip sonuçlandırılması gerekir. TMK'nun 973.maddesinde, zilyetlik, "...Birşey üzerinde fiili hakimiyeti bulunan kimse onun zilyedidir..." şeklinde tanımlanmıştır. TMK'nun 982 ve 983. maddelerinde de; zilyetlik herhangi bir hakka bağlı olmaksızın dava yoluyla korunmuştur. Bu tür davalarda, taşınmaz üzerinde hangi tarafın üstün ve korunmaya değer zilyetliğinin bulunduğunun saptanması, uyuşmazlığın ona göre çözümlenmesi gerekmektedir. Açıklanan tüm bu bilgiler ışığında görülmekte olan davadaki üstün zilyetlik hakkının belirlenmesine ilişkin delillerin irdelenmesine gelince; taraflar arasında nizalı yerde bulunan yapıların ve ağaçların davalıya ait olduğu konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır

. Bu tür davalarda, taşınmaz üzerinde hangi tarafın üstün ve korunmaya değer zilyetliğinin bulunduğunun saptanması, uyuşmazlığın ona göre çözümlenmesi gerekmektedir. Açıklanan tüm bu bilgiler ışığında görülmekte olan davadaki üstün zilyetlik hakkının belirlenmesine ilişkin delillerin irdelenmesine gelince; taraflar arasında nizalı yerde bulunan yapıların ve ağaçların davalıya ait olduğu konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Keşifte dinlenen davacı tanıkları birbirlerini tamamlayan beyanlarında, davacının nizalı parsel üzerine yaklaşık 15-20 yıl önce su basmanı inşa ettiğini ancak Belediye Başkanlığı tarafından yıkıldığını açıklamışlardır. Davalı tanığı Bekir İlhan ise, davacının su basmanı yıkıldıktan sonra yaklaşık 20 yıldır nizalı yere gelmediğini beyan etmiştir. Davacı tanıkları, davacının zaman zaman nizalı yere geldiğini bildirmiş, ancak her hangi bir şekilde tasarrufta bulunduğuna dair açıklamada bulunmamışlardır. Yine dosya kapsamına göre, nizalı yerde hali hazırda davacı tarafından inşa edilen bir yapı da bulunmamaktadır. Öte yandan, sadece vergi veya ecrimisil bedeli ödemek zilyetliğin bulunduğuna kesin karine teşkil etmez. Başka bir anlatımla, somut olayda nizalı taşınmazda fiili kullanımı bulunmayan davacının, sadece vergi (veya ecrimisil) ödemesi, nizalı yere zilyet olduğunun yani fiili hakimiyetinde bulundurduğunun kabulü için yeterli değildir. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazda TMK'nun 973 ve devamı maddeleri uyarınca üstün ve korunmaya değer zilyetliği bulunmayan davacının açmış olduğu

davanın reddine karar verilmesi gerekirken maddi olgu ve hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Usul ve Kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 74,25 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4329, Karar No: 2021/3695, Tarih: 15.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/4329 E.  ,  2021/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... İdaresi, ... İlçesi Harız Mahallesi çalışma alanında bulunan 111 parsel sayılı 10.907,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın tarla vasfıyla davalılar adına tapuda kayıtlı bulunduğunu, ancak bu taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 111 parsel sayılı taşınmazın 04.06.2015 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 3.137,25 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından harca yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Hüküm tarihinden sonra 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile, Orman Genel Müdürlüğü, 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaf tutulduğundan, davacı ... İdaresinin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmekte ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının ''4'' numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı ... İdaresinden alınan peşin harcın iadesine ve davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2726, Karar No: 2014/783, Tarih: 23.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2726 E.  ,  2014/783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şefaatli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2010/123-2012/153

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni ve sürücüsü olduğu trafik sigortası bulunmayan aracın neden olduğu kazada davacının yaralandığını ileri sürerek, 10.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı G.. H.. aleyhine açılan davanın reddine, davanın kısmen kabulü ile 819,72 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanmaya bağlı işgücü kaybı tazminatı, tedavi gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Dava dilekçesinde, kazada yaralanan davacının yüzünde ve vücudunda kalıcı iz bırakacak şekilde yaralandığı, tedavi süresince çalışamadığı ileri sürülmüştür. 818 sayılı B.K’nun 46. maddesinde, cismani zarara uğrayan kişinin tamamen ve kısmen çalışma gücü kaybından doğan zararını talep edebileceği düzenlenmiştir. Davacının meydana gelen kaza sonucunda yaralandığı ve tedavi gördüğü konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu nedenle davacının işgücü kaybı olup olmadığı, yüzünde sabit eser niteliğinde iz kalıp kalmadığı belirlenmelidir. Ancak, dosya kapsamında yer alan Devlet Hastanesi raporu bu hususta tam bir değerlendirme içermemektedir. Mahkemece kaza tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekten Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği dikkate alınarak Adli Tıp Uzmanı bilirkişiden alınacak rapora göre davacının sürekli işgücü kaybına uğrayıp uğramadığı, davacı tarafından tedavi için yapılması zorunlu olan faturalandırılan ya da faturalandırılmayan giderler belirlenerek sonucuna göre maddi tazminata karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre, Borçlar Kanunu’nun 47.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Dava konusu olayda, davacının kusursuz oluşu, kazanın meydana geliş biçimi, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için adalete uygun düşmemektedir.

3-Ayrıca, 6111 sayılı yasanın 59. maddesi ile 2918 sayılı karayolları trafik yasasının 98. maddesi değiştirilerek “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın sosyal güvenlik kurumu tarafından karşılanacağı belirtilmiştir. Davalı G.. H..'na yönelik maddi tazminat istemi işgücü kaybı tazminatı ve tedavi giderine ilişkindir. Anılan düzenlemede Sosyal Güvenlik Kurumu'nun ödemekle yükümlü olduğu tedavi gideri, sadece sağlık kuruluşlarının sunmuş olduğu sağlık hizmet bedellerine yöneliktir. Bu nedenle sağlık kuruluşuna yapılan giderler dışında kalan maddi tazminattan davalı G.. H..'nın sorumluluğu devam etmekte olup, yazılı gerekçe ile G.. H.. aleyhine açılan davanın reddi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2241, Karar No: 2010/890, Tarih: 11.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2241 E.  ,  2010/890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı tarafın dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının uygulandığı ... köyü 14, 28 ve 58 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, varsa tespitlerinin dayanağını oluşturan vergi kayıtlarının, varsa kadastro tespitlerinin kesinleşmelerine esas olan komisyon kararı veya mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin, getirtilerek dosya içine konulması;

2- Davalı tarafın dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının uygulandığı ... Köyü 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 41, 43, 44, 45, 46, 59, 60 ve 71 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşmelerine esas olan komisyon kararı veya mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması;

3- Aynı taşınmazlara uygulanmış 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 23, 25, 28 ve 29 tahrir numaralı vergi kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması; aynı vergi kayıtlarının bu taşınmazlar dışında başka taşınmazlara uygulanıp uygulanmadıkları kadastro ve Tapu Sicil Müdürlüklerinden sorulup saptanarak; varsa, uygulandıkları diğer taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile kesinleşmelerine esas komisyon kararı veya mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması;

4- 20.09.1967 tarih 20 numaralı tapu kaydının geldi kaydı olarak görünen 06.07.1967 tarih 9 numaralı tapu kaydı ve tüm geldi kayıtlarının; 24.03.1977 tarih 14 numaralı tapu kaydının geldi kaydı olarak görünen 09.12.1968 tarih 94 numaralı tapu kaydı ve tüm geldi kayıtlarının; 23.10.1967 tarih 63 numaralı tapu kaydının geldi kayıtları olarak görünen Şubat 1950 tarih 80 ve Temmuz 1965 tarih 27 numaralı tapu kayıtları ve tüm geldi kayıtlarının; 13.04.1977 tarih 15 numaralı tapu kaydının gitti kaydı olarak görünen 16.07.1985 tarih 6 numaralı tapu kaydı ve tüm gittilerinin getirtilerek dosya içine konulması;

5- Hükmü temyiz eden ... Nuri oğlu ...e gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligat belgesinin dosya içine konulması veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması;

6- Gerekçeli kararın İsa oğlu ...mirasçıları ... ve ... ile... ...mirasçıları......,..., ... ..., ... ...... ve ......ile İsa oğlu ...... mirasçısı ... ...mirasçıları ...... ve ......, ...... mirasçıları ..., ... ... ve....., ...... mirasçısı ...... ile ...... mirasçısı kızı Hatice...'e yöntemince tebliği sağlanarak tebliğ belgelerinin dosya içine konulması; bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/300, Karar No: 2014/8226, Tarih: 25.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/300 E.  ,  2014/8226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6788, Karar No: 2024/954, Tarih: 25.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6788 E.  ,  2024/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/427 Esas, 2023/417 Karar

KARAR : Esastan ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/323 Esas, 2022/824 Karar

Taraflar arasındaki 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/A maddesi gereği tapu kaydındaki yüzölçümün mahkeme kararı ile azalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davalı Hazine yönünden esastan reddine, davacı yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Dava konusu edilen Antalya ili, Aksu ilçesi, ... Mahallesi 13239 ada 5 parsel (eski Çamköy köyü 129 parsel) sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde tapu kaydının,

2. Davacının dava konusu taşınmazı edinmesine ilişkin satış akit tablosunun,

Dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11793, Karar No: 2012/389, Tarih: 19.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/11793 E.  ,  2012/389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait ... ve ... köylerine ait pafta örneklerinin kenarlaştırmasının yapılarak ilgili pafta örneklerinin,

2) Yine çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait ... ve ... köylerine ait orman kadastro haritalarının kenarlaştırmasının yapılarak ilgili harita örneklerinin dosyaya getirtilmesi,

3) Daha sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; getirtilen bu yeni kesinleşmiş orman kadastrosu haritası ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4960, Karar No: 2017/4070, Tarih: 19.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/4960 E.  ,  2017/4070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraat, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 07.07.1997 doğumlu olup kovuşturma evresinde istinabe yoluyla mahkemece ifadesinin alındığı 28.04.2014 günlü duruşmada onyedi yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.