muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6404, Karar No: 2015/1038, Tarih: 19.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6404 E.  ,  2015/1038 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile arkadaşlarının depreme dayanaklı evler yapmak amacıyla bir araya gelerek iki adet arsa aldıklarını, bu arsalar alınırken, arsaların, tapu kaydının ve inşaat ruhsatının davacı adına çıkarılmasına karar verildiğini, 2001 yılında kooperatif kurulana kadar tüm tahsilat ve harcamalar için kasa defteri tutulduğunu, kooperatif kurulduktan sonra arsaların tapu kaydının ve yapı ruhsatının kooperatife devredildiğini, davacının inşaatlar bitmeden davalı kooperatiften ayrıldığını, kooperatif kurulduktan sonra davacının ödediği aidatlar geri ödenmesine rağmen, kooperatif kurulana kadar yatırdığı aidatların ödenmediğini ileri sürerek, 14.944,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kooperatif kurulmadan önceki harcalamaları kooperatiften isteyemeyeceğini, alacağın zamanaşımına uğradığını, kasa defterlerinin delil niteliğinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 13.281,96 TL'nin tahsiline dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemiz'in 04.10.2012 gün ve 3462 E., 5747 K. sayılı ilamı ile, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddiyle, zamanaşımı def'i konusunda mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin kooperatif kurulduktan sonra davacının yapmış olduğu ödemelerin aynen iade olduğu, kooperatif kurulmadan önceki işlemler ile ilgili yazılı bir belgenin olmadığını beyan ettiği, kesin süreye rağmen davalı tarafından kooperatife ait defter ve belgelerin sunulmadığı, bilirkişi raporunda dosyaya ibraz edilen defterlerin 2010 yılına ait defterler olup davalıya 22.11.2007 tarihinde ödenen çıkma payının nasıl hesaplandığına dair bir bilginin bulunmasının da fiilen mümkün olmadığı, çıkma payının nasıl hesaplandığına dair tüm dosyada bir bilgi ve belgeye rastlanmadığı, anılan bozma ilamında talep edilen alacağın tamamı ya da bir kısmının çıkma payı hesabında değerlendirilip, değerlendirilmediği hususunda bir tespit yapılamadığı, bu nedenle dosyada mevcut bozmadan önce alınan 27.10.2011 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan davacı alacağının doğru kabul edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 13.281,96 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Dava, davalı kooperatif kurulmadan önce kooperatife verildiği iddia edilen bedelin tahsili istemine ilişkindir.

../..

S.2.

Mahkemece, Dairemiz'in bozma ilamına uyulmuş ise de yeterli inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Davacının 06.10.2004 tarihinde davalı kooperatiften ihraç edildiği, 22.11.2007 tarihinde de davalı kooperatifin kuruluşundan sonra ödemiş olduğu 12.612,70 TL çıkma payını almış olduğu uyuşmazlık dışıdır. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 17. ve anasözleşmenin 15. maddeleri hükümlerine göre, ayrılan ortağın hakları, ortaklıktan çıktığı veya çıkarıldığı yılın bilançosu çerçevesinde iade edilir. Hakların geri ödenmesi ise, bu bilançonun kesinleşmesinden, başka bir anlatımla ihracın kesinleştiği tarihin yıl sonu bilançosunun genel kurulca kabulünden itibaren bir ay içinde yapılabilir. Dolayısıyla alacak, bu bilançonun genel kurulca kabulünden itibaren bir ay sonra muaccel hale gelir. Ancak kooperatifin giderlerini karşılamak için alınan paralar iade edilmeyeceğinden, ayrıldığı yılın bilançosuna göre genel giderlerden üyeye düşen pay, alacağından mahsup edilir. Kanunun aynı maddesine göre de çıkan veya çıkarılan ortaklar ile mirasçılarının alacak ve hakları bunları isteyebilecekleri günden başlayarak, yani muaccel hale geldiği tarihten itibaren beş yıl geçmekle zamanaşımına uğrar.

Mahkemece, davalı kooperatiften defter ve kayıtlarını sunması istenmiş, 2010 yılı yevmiye defterinin sunulması üzerine bilirkişiden ek rapor alınmış, bilirkişi tarafından bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılamadığı belirtilerek sonuca ulaşılmıştır.

Mahkemece, davalı kooperatiften defter ve kayıtlarını sunması istenmiş, 2010 yılı yevmiye defterinin sunulması üzerine bilirkişiden ek rapor alınmış, bilirkişi tarafından bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılamadığı belirtilerek sonuca ulaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, kooperatif uygulamaları ve mali hesap uygulamalarında uzman hesap bilirkişisi aracılığıyla kooperatif defter, kayıt ve belgelerinin öncelikle kooperatiften istenmesi, temin edilemezse mahallinde keşif yapılması, yine temin edilemezse anasözleşmenin 40. maddesi uyarınca ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan ya da anasözleşmenin 41. maddesi hükmü gereğince ....İl Müdürlüğü'nden, bilançolar, yönetim ve denetim kurulu raporları, gelir gider cetvelleri, genel kurul tutanakları istenerek, kooperatifin ilk bilançosunda davacı tarafından kooperatifin kuruluşundan önce ödendiği belirtilen paraların bulunup bulunmadığı, bu paraların kooperatif kayıtlarına girip girmediği, davacı tarafça kooperatifin kuruluşundan önce ayni ya da nakti sermaye konulup konulmadığı, konulmuş ise ne mikarda konulduğu hususunda ayrıntılı gerekçeli denetime elverişli rapor alınıp, davacı tarafça kooperatifin kuruluşundan önce ayni ya da nakti sermaye yatırılmış olduğunun tespiti halinde, bu ödemelerin de çıkma payının konusunu oluşturan ödemeler olduğunun ve bu alacağın dava konusu edildiğinin kabulü ile 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 17, anasözleşmenin 15. maddesi kapsamında çıkma payının muaccel olduğu tarihten itibaren beş yıl geçmeden istendiği gerekçesiyle zamanaşımı def'inin reddedilmesi, (ayni sermaye konulmuşsa çıkma payının muacceliyet tarihindeki piyasa rayicinin tespiti suretiyle) belirlenen ödentilerin genel gider payı düşülerek, hüküm altına alınması; davacı tarafça kooperatifin kuruluşundan önce ayni ya da nakdi sermaye yatırılmamış olduğunun tespiti halinde ise davanın esastan reddi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, 26.10.2009 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 20.01.2013 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yarına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/849, Karar No: 2021/8817, Tarih: 29.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/849 E.  ,  2021/8817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İstihbari bilgi üzerine, bilgiye konu adreste bulunan tır parkında sanığa ait 8 adet fiber tank içinde 8.000 lt kaçak akaryakıtın ele geçirildiği olayda; sanık soruşturma aşamasında fatura belge ibraz etmeyip, kovuşturma aşamasında dosyaya suç tarihinden sonraki tarihe ait fatura ve ödeme yaptığına ilişkin farklı kişilere ait kredi kartı hesap özeti ibraz etmiş ise de; ibraz ettiği belgelerdeki yağ cinsi eşyanın dava konusu eşya olduğuna ilişkin tespit bulunmadığı gibi, İnönü Üniversitesi'nin 25.09.2014 tarihli analiz raporuna göre sanıktan ele geçen numunenin yapılan analiz sonucuna göre, numunenin solvent ve biodizel karışımı olduğu, teknik düzenlemeye uygun akaryakıt olmadığı ancak akaryakıt olarak kullanılabileceğinin belirtilmesi karşısında sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile beraatine ve dava konusu kaçak akaryakıtın iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5664, Karar No: 2025/59, Tarih: 13.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5664 E.  ,  2025/59 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2024/22 Esas, 2024/382 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; "MELAGYN" ibareli marka başvurularına davalının "METOGYN" ibareli markasına dayalı olarak yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca kabul edildiğini, müvekkilinin bu karara yaptığı itirazın ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, her iki marka arasında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunmadığını, yazılış, okunuş ve konsept farklılığı yanında bir bütün olarak da müvekkiline ait markanın davalı şirkete ait markayla herhangi bir benzerliğinin söz konusu olmadığını, tüketicilerin markalar arasındaki farkı rahatlıkla ayırt edebileceklerini ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket, cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak bozma ilamı doğrultusunda ek rapor alındığı, dava konusu markanın kapsamında 03. ve 05. sınıflarda yer alan bir kısım mallar bulunduğu, redde mesnet gösterilen markanın kapsamında 05. sınıfta yer alan malların bulunduğu, bu sınıftaki malların ortak olduğu, başvurunun kapsamında yer alan 03. sınıftaki mallarının ise 05. sınıfta yer alan mallarla benzer/ilişkili mallar olduğu, dava konusu marka kapsamında 03. sınıfta yer alan malların tamamının reçete gerektirmeyen mallar olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/4 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/4 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, 13.01.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/111, Karar No: 2015/14212, Tarih: 01.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/111 E.  ,  2015/14212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ve nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dava tarihi 13.11.2012 olduğu halde, karar başlığında dava tarihinin 08.04.2013 olarak yazılmış olması maddi hataya dayalı olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesinde iştirak nafakalarının gelecek yıllardaki artış oranının da belirlenmesini talep etmiştir. Davacı-karşı davalı kadının bu talebi konusunda olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/3149, Karar No: 2017/5652, Tarih: 06.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3149 E.  ,  2017/5652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede:

Mağdur ve arkadaşı evine dönmek için Bakırköy İncirli caddesinde yürümekte iken karşısına çıkan sanıklardan Salih'in kendi telefonunun şarjı bittiğini söyleyerek mağdurdan cep telefonunu istediği, mağdurun telefonunu sanık ...'e verdikten bir süre sonra mağdurun telefonunu istemesi üzerine sanıkların mağduru omuzundan tutup ara sokağa götürerek ''sizin canınız dayak mı istiyor, dediğimizi yapmazsanız sizi bıçaklarız'' şeklinde tehdit ettikleri ve olay yerinden cep telefonunu alarak ayrıldıkları, sanıkların cep telefonunu satmak isterlerken polis tarafından yakalandıkları olayda; yasal koşulları bulunmadığı halde, sanıklar hakkında TCK’nın 168. maddesi ile uygulama yapılarak noksan ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5934, Karar No: 2019/8625, Tarih: 23.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/5934 E.  ,  2019/8625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/10/2015 tarihli ve 2015/125274 soruşturma, 2015/75588 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/12/2015 tarihli ve 2015/5121 değişik iş sayılı kararını takiben, müştekinin yeni delil elde edildiği iddiasıyla kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırması talebi üzerine, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/06/2018 tarihli ve 2018/106257 soruşturma, 2018/53159 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/09/2018 tarihli ve 2018/4292 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/06/2019 gün ve 94660652-105-34-17196-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2019 gün ve 2019/64513 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/12/2015 tarihli ve 2015/5121 değişik iş sayılı kararının kesin nitelikte olması karşısında, anılan kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı tekrar yapılan itirazın reddine dair İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/10/2017 tarihli ve 2017/2272 değişik iş sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesinde“ Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz” şeklindeki düzenlemenin yer aldığı,

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/10/2015 tarihli ve 2015/125274 soruşturma, 2015/75588 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, müşteki ...'in 14/05/2018 havale tarihli dilekçesiyle yeni delil elde edildiği iddiasıyla kamu davası açılması talebini inceleme ve değerlendirme yetkisinin daha önce İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/10/2015 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair kararı veren mercii İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğine ait olduğu gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edildiği düşünülerek İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğince yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Müştekinin şüpheliden şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, şüpheli hakkında takipsizlik kararı verildikten sonra itiraz üzerine İstanbul 6. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 03/05/2015 tarihli 2015/5121 değişik iş sayılı ret kararının verildiği, sonrasında sanığın yeni delillerinin bulunduğuna dair dilekçesi de aynı mahkeme tarafından değerlendirilerek takipsizlik kararının kaldırılmasına yer olmadığına dair 14/01/2017 tarihli ret kararı verildiği, müştekinin yeniden takipsizlik kararını kaldırma talebi aynı mahkeme tarafından daha önceden değerlendirme yapıldığı belirtilerek 04/10/2017 tarihli 2017/2272 değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak ret edilmiş olup, sanığın kanun yararına bozma talebi üzerine bakanlık tarafından 2017/2272 değişik iş sayılı kararın yok hükmünde olduğu, 2015/5121 sayılı karar için ise kanun yararına bozmaya gidilmeyeceği belirtilmiş, bunun üzerine sanığın benzer nitelikteki sonraki itirazları yeni bir suç ihbarı olarak değerlendirilerek yeniden takipsizlik kararı verilmiş, sanığın yeniden itirazı üzerine İstanbul 5. Sulh Ceza Hakimliği ret ile kesin olarak sonuçlandırmış, müşteki tarafından bu karara yönelik itiraz edildiği anlaşılmış ise de ; 5. Sulh Ceza Hakimliği'nin verdiği kararın yeni bir takipsizliğe ilişkin kesin nitelikte yeni bir karar olduğu gözetildiğinde İstanbul 5. Sulh Ceza Hakimliği'nin 18/09/2018 tarihli ve 2018/4292 değişik iş sayılı ek kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5475, Karar No: 2020/3850, Tarih: 23.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/5475 E.  ,  2020/3850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili asıl davada; davacılar vekili, davalı ....'nin trafik sigortacısı, davacı ...'ın yolcu olarak bulunduğu aracın, davalılardan ...'nın işleteni ve sürücüsü, ... Sigorta A.Ş'nin trafik sigortacısı olduğu araçla karıştığı trafik kazasında, davacı ...'ın malul kalacak şekilde yaralandığını belirtip, anılan davacının uğradığı bedensel zarar nedeniyle gördüğü tedavi ve bakım giderleri, kazanç kaybı ile lisanslı bir sporcu olan müvekkilinin spor hayatının bitmesinden dolayı meydana gelen ekonomik zararlara karşılık şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen, davacı ... için 25.000,00 TL, davacılar Nur Uğraç ve ...'ın her biri için 5.000,00'er TL manevi tazminatın ise davalı ...'dan kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, 27.01.2015 günlü dilekçeyle talep edilen maddi tazminat tutarını 15.812,72 TL'ye yükseltmiştir.

Birleşen davada; asıl davanın temyiz incelemesi neticesinde bozulduğundan bahisle bozma sonrası alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ek dava ile geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı olarak 35.946,40 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacının yolcu olarak bulunduğu aracın kazada kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davalı .... hakkında açılan davanın reddine, ıslah olunan maddi tazminat davasının diğer davalılar yönünden kabulü ile 15.812,72 TL'nin davalı ...Ş.'den 09.09.2013, davalı ...'dan ise 01.07.2012 kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 10.000,00 TL, davacılar ... ve ...'ın her biri için 5.000,00'er TL'den 10.000,00 TL manevi tazminatın 01.07.2012 kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş; hükmün davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 9.3.2016 tarihli 2015/11410 E.,32 2016/2961 K. sayılı ilamı ile hükmün davacı ...’ın geliri yönünden ve maddi tazminat hesabı yönünden bozulması ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.