muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8108, Karar No: 2015/18890, Tarih: 25.05.2015

Davacının işe girdiği tarihte işyerinde toplu iş sözleşmesi yürürlükte olup, sözü edilen toplu iş sözleşmesinde işçilerin unvanlarına göre temel ücretleri belirlenmiştir. İş sözleşmesinin imzalandığı aşamada henüz işçinin sendikaya üye olup olmayacağı bilinmediğinden, davacının temel ücreti aylık 876,00 TL olarak belirlenmiş ancak işçinin sendikaya üye olması halinde işyerinde çalışmakta olan sendika üyesi işçilerle eşit konuma getirebilmek için temel ücretin toplu iş sözleşmesine göre belirleneceği davacı tarafından kabul edilmiştir. Zira davacı işçinin temel ücreti düşürülmesine rağmen toplu iş sözleşmesinde öngörülen diğer parasal haklar eklendiğinde işçinin geniş anlamda ücreti artmış ve işçi bilerek isteyerek toplu iş sözleşmesinden yaralanmayı seçmiştir. Davacı işçi, geniş anlamda ücretinin artması yönünde belli bir menfaati gözeterek, belli bir olguya bağlı olarak temel ücrette indirim yapılmasını işe girerken kabul etmiştir.

Davacının iş sözleşmesini imzaladığı dönemde 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu yürürlükte olup, Yargıtay uygulamasına göre işverenin çalışma koşullarında değişiklik yapmasına imkan veren kayıtlarının geçerliliği kural olarak kabul edilmektedir. Ancak çalışma koşullarında değişiklik yapma hakkını saklı tutan kayıtlara dayanan işveren uygulamalarının iyiniyet kuralları içinde gerçekleşmesi ve salt işçiyi feshe zorlama amacı taşımaması gerektiği de Yargıtay kararlarında açıklanmıştır.

Somut olayda iş sözleşmesinde işçinin temel ücretinde değişiklik yapma hakkı salt işveren inisiyatifine bırakılmış değildir. İşçinin kendi iradesiyle gerçekleşen sendikaya üyeliği olgusuna bağlı olarak işverene işçinin temel ücretinden indirim yapma hakkı sağlanmıştır. İşçinin işveren baskısıyla sendika üyesi olduğu da dosya içeriğiyle kanıtlanamamıştır. Davacı işçi 2005 yılından dava tarihi olan 2012 yılına kadar birbiri ardına bağıtlanan toplu iş sözleşmelerinden yararlanmıştır.

İş sözleşmesinde ücretten yapılacak indirim oranını belirleme yetkisi salt işverene bırakılmamış olup, iş sözleşmesinin imzalandığı anda işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinde öngörülen temel ücret seviyesi ile sınırlandırılmıştır. Bu itibarla işçinin temel ücretini düşürme noktasında işveren yetkisi, öncelikle işçinin sendikaya üye olma gibi olumlu bir davranışına bağlıdır ve denetlenebilir durumdadır. Yoksa iş sözleşmesinde, ilerde, işçi ücretinin salt işverence ve tek taraflı olarak düşürülmesine imkan veren hükümlerin geçerli olmayacağı açıktır.

Davacı işçinin iş sözleşmesi ile kararlaştırılan günlük ücreti yine iş sözleşmesinin 6. maddesine dayalı olarak ve işçinin sendika üyeliği ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebi üzerine sınırları önceden çizildiği gibi işverence düşürülmüştür. İşçinin temel menfaatlerindeki artış gözetildiğinde ve özellikle değişikliğin iş sözleşmesinin hükmüne dayanması sebebiyle temel ücretin toplu iş sözleşmesine göre belirlenmesi işlemi hukuka aykırı olarak kabul edilemez. Yerel mahkeme red gerekçesi yerinde değilse de, davaya konu isteklerin açıklanan nedenlerle reddi sonucu itibarıyla yerinde olup, mahkeme kararının gerekçesi düzeltilmek suretiyle onanması gerektiği düşüncesindeyiz. Bu nedenlerle çoğunluğun bozma kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/1152, Karar No: 2018/1650, Tarih: 07.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/1152 E.  ,  2018/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün süresi içinde davalı ...Ş (... Sigorta A.Ş) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili; 04.09.2014 tarihinde, davacı adına kayıtlı araç ile davalıların sürücü, işleten, zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu araç arasında maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, meydana gelen trafik kazasında davacıya ait araçta maddi hasar meydana geldiğini; fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 500,00 TL maddi tazminatın ve değer kaybının haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.Davalı ... Şirketi vekili davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile; 8.488,00 TL'nin 500,00 TL'sine dava tarihinden geri kalan 7.988,00 TL'sine ise ıslah tarihi olan 12/10/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalı ...Ş (... Sigorta A.Ş) vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davalı ... şirketinin Zorunlu Mali Mesuliyet poliçesinden kaynaklanan sorumluluğu azami poliçe teminat limiti dahilinde sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı ve gerçek zarar ile sınırlıdır. ZMSS Genel Şartlarının A.3 maddesinde "Teminat Dışı Kalan Haller" başlığında (m) bendinde; dolaylı zararlar nedeniyle yöneltilecek tazminat taleplerinin teminat dışı kaldığı açıkça belirtilmiştir. Kazanç kaybı, gerçek zarar dışında aracın hasarlanması nedeniyle uğranılan dolaylı bir zarar olması sebebiyle poliçe teminatına dahil değildir. Bu nedenle davalı ... şirketinin kazanç kaybından sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiştir.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davalı ...Ş (... Sigorta A.Ş) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile davalı ... şirketi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş (... Sigorta A.Ş)'ne geri verilmesine, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6241, Karar No: 2024/11352, Tarih: 23.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/6241 E.  ,  2024/11352 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/60 E., 2014/360 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, reşit olmayanla cinsel ilişki, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun kaçırılması veya alıkonulması

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri, sanık ..., o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Her ne kadar Tebliğname'de sanık ... hakkında kurulan hükümle ilgili görüş bildirilmiş ise de, sanıklar ..., ... ve ... ortak müdafiinin temyiz dilekçesinde sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği anlaşıldığından sanık ... hakkında davanın reddine dair verilen kararın temyiz incelemesine konu olmadığı belirlenmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar ... ve ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile çocuğun kaçırılması veya alıkonulması, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında çocuğun kaçırılması veya alıkonulması, sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ile çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ...'ın ailesi ile ikamet ettiği evde on beş yaşından küçük katılan mağdure ile organ sokma suretiyle cinsel ilişkiye girdiği, diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın katılan mağdureyi kendilerine ait ev ve iş yerlerinde ailesinin bilgisi olmaksızın bulundurdukları şeklinde kabul edilen olayda, sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçlarından mahkumiyetlerine, sanıklar ... ve ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle, sanık ...’ın 2008 yılında on beş yaşından küçük katılan mağdureye karşı gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir

B. Sanıklar ..., ..., ... ve ... Müdafilerinin Temyiz İstekleri

Özetle, sebep bildirmeksizin sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, katılan mağdurenin sanığın çalışanları tarafından işe alındığına, sanığa on dokuz yaşında olduğunu ve halasının yanında yaşadığını söylediğine, sanığın katılan mağdurenin çelişkili beyanlarından şüphelenince katılan mağdureyi işten çıkardığına, tanıkların sanığı doğruladığına, işten çıkarma durumu nedeniyle iftira atıldığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

D. Sanık ...'in Temyiz İsteği

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, katılan mağdurenin sanığın çalışanları tarafından işe alındığına, sanığa on dokuz yaşında olduğunu ve halasının yanında yaşadığını söylediğine, sanığın katılan mağdurenin çelişkili beyanlarından şüphelenince katılan mağdureyi işten çıkardığına, tanıkların sanığı doğruladığına, işten çıkarma durumu nedeniyle iftira atıldığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

D. Sanık ...'in Temyiz İsteği

Özetle, sanığın katılan mağdurenin bir gün evinde kalmasına müsaade ettiğine, polis tarafından arandığını öğrenince evine bıraktığına, karara konu her iki suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Çocuğun Kaçırılması veya Alıkonulması Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri ile Sanık ... ve ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Düşme Hükümleri Yönünden

1. Sanıkların işledikleri reşit olmayanla cinsel ilişki ve çocuğun kaçırılması veya alıkonulması suçlarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104/1 ve 234/3. maddelerinde düzenlenip, belirlenecek cezaların türleri ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulundukları ve suç tarihlerinden temyiz incelemesine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Katılan mağdurenin aşamalarda diğer sanık ... ile lise birinci sınıfa başladığı 2008 yılı eylül ayında cinsel ilişkiye girdiğini, bu ilişkinin ilk ilişkisi olduğunu ve 2009 yılının ilk aylarına kadar ilişkilerinin devam ettiğini, ilişkilerinin bitmesinden sonra sanık ... ile tanıştığını ve cinsel ilişkiye girdiğini beyan etmesi nedeniyle suç tarihi hususunda belirsizlik oluştuğundan sanık lehine değerlendirme yapılmak suretiyle sanık ... ile olan cinsel ilişkinin 2009 yılında katılan mağdurenin on beş on sekiz yaş aralığında bulunduğu dönemde gerçekleştiği kabul edilmiş, bu nedenle Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

C. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

C. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanun'un 3. maddesinin birinci fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme karşısında, Mahkemesince anılan maddede düzenlenen alt ve üst sınırlar arasında ceza miktarına yönelik takdir hakkı kullanılırken denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmesi gerektiği gözetilmeyip gerekçesiz şekilde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Çocuğun Kaçırılması veya Alıkonulması Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri ile Sanık ... ve ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Düşme Hükümleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ..., sanıklar müdafileri ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5035, Karar No: 2012/14160, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5035 E.  ,  2012/14160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi veliki ile davalılardan ..., Ruhi ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1952 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında Güzelkale Köyü, 237 parsel sayılı 35500,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı gerçek kişiler adına tesbit ve tescil edilmiştir. Daha sonra 2859 sayılı Kanuna göre 2005 yılında yapılan paftaların yenilemesi çalışmaları sırasında 237 parsel sayılı taşınmaz, 113 ada 41 parsel sayısı ve 40843,65 m² yüzölçümü ile tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 19.07.2005 tarihli dilekçesiyle, Güzelkale Köyünde 2859 sayılı Kanun uyarınca yapılan kadastro çalışmalarında 113 ada 41 parsel sayısı ile tesbit edilen taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla taşınmazın orman niteliğiyle tescili istemiyle Ünye Kadastro Mahkemesine dava açmıştır. Hazine, 09.08.2005 tarihli dilekçesiyle, taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescili talebiyle davaya katılmıştır. Kadastro mahkemesince 07.04.2006 tarihinde davacının talebinin yenileme kadastrosuna itiraz olmayıp, tapu iptali ve tescile yönelik olduğu gerekçesiyle davanın görev nedeni ile reddine, dosyanın görevli ve yetkili asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi vekilinin talebi üzerine de dosya Ünye Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 2859 sayılı Kanun uyarınca yapılan kadastro yenileme tesbitine itiraza ilişkin dosya incelemeye konu bu dosyadan tefrik edildikten sonra, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Güzelkale Köyü, 113 ada 41 parsel sayılı taşınmazın 03.07.2009 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) ile gösterilen 31924,06 m² yüzölçümündeki bölümünün davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile bu bölümün son parsel sayısıyla orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili ile davalılardan ..., Ruhi ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi ...tarafından eski tarihli hava fotoğraflarına dayalı olarak ve önceki raporlar da irdelenip çelişki giderilerek yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 113 ada

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman savına dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi ...tarafından eski tarihli hava fotoğraflarına dayalı olarak ve önceki raporlar da irdelenip çelişki giderilerek yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 113 ada

41 parsel sayılı taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen 31924,06 m² yüzölçümündeki bölümünün orman sayılan, aynı krokide (B) harfi ile gösterilen 8919,59 m² yüzölçümündeki bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı ... Yönetimi ve davalı gerçek kişilerin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince temyiz eden davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları peşin temyiz harcının istek halinde iadesine 10/12/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4717, Karar No: 2019/38, Tarih: 14.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/4717 E.  ,  2019/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının maliki olduğu bağımsız bölüm ile 10 numaralı bağımsız bölüm arasında ortak kullandıkları giriş yolu üzerine, hiçbir muvaffakatları olmadan, gelişigüzel bir şekilde 8 eve ait elektrik panoları davalı site yönetimi tarafından inşa ettirildiği, tüm uyarılara rağmen kaldırılmadığı bu nedenle davalının, ... sitesi ... Sokak, No:8 ...-...-... adresindeki meskenin giriş yolu üzerine müdahalesinin önlenerek elektrik panosu inşasının kaldırılmasına ve uygun bir yere yapılmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin men'i istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, uyuşmazlık konusu elektrik panolarının mevcut elektrik projesindeki yerinde olduğu, değiştirilmesi için tüm kat maliklerinin muvaffakat ederek yeni bir proje hazırlatmaları gerektiği gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 14/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24811, Karar No: 2014/11687, Tarih: 02.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24811 E.  ,  2014/11687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/184396

MAHKEMESİ : Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2012

NUMARASI : 2011/450 (E) ve 2012/453 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kovuşturma aşamasında suça konu 70 balya otu satın alma konusunda müşteki ile anlaştıklarını, müştekinin gösterdiği yerden teslim aldığını ve bedelini müştekinin babasına verdiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, müştekinin babası tanık sıfatı ile dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15121, Karar No: 2008/256, Tarih: 16.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15121 E.  ,  2008/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Aslancami-Küpdüşen Mahallesi 119 ada 43 parsel sayılı 1671 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ağaçlık cinsiyle Mart 1934 tarih 1 nolu tapu kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına, dayanılan tapunun 4785 Sayılı Yasa karşısında yasal değerinin olmadığı saptandığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/01/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.