muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5304, Karar No: 2019/19680, Tarih: 12.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/5304 E.  ,  2019/19680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 26/04/2002 tarihinden iş akdinin İş Kanunu'nun 24. maddesi mucibince haklı nedenlerle ve eylemli olarak sona erdirildiği 31/08/2010 tarihine kadar davalı işverenlik bünyesinde aralıksız ve fasılasız uluslararası tır şoförü olarak istihdam edildiğini, asgari ücret+sefer primi sistemi ile çalıştırıldığını, aylık ortalama 1,5-2 sefer yapıldığını, sefer başına 450-500 Euro sefer primi verildiğini, hemen hemen tüm dini-milli bayram ve genel tatillerde aralıksız ve fasılasız istihdam edilmesine rağmen bu ücretlerin ödenmediğini, ücretin esasına teşkil eden prim kazancının sigorta matrahına yansıtılmadığını, son dönemlerde sefer primlerinin kesintili ve geç ödendiğini, müvekkilinin haklı ve eylemli olarak iş akdini sona erdirdiğini iddia ederek fazlaya ilişkin alacaklarının talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydıyla bir kısım ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili ; işbu dava konusu aynı iddia ve taleplerle daha öncede Kartal 3. İş Mahkemesi 2010/1079 Esas sayılı dosya ile müvekkil şirket aleyhine dava açıldığını, açmış olduğu davanın 20/06/2012 tarihinde reddedilerek kesinleştiğini, dava şartının mevcut olmadığını, davacının 26/04/2002-31/08/2002 tarihleri ile 01/08/2005-08/09/2010 tarihleri arasında olmak üzere 2 ayrı dönem olarak çalıştığını, bunun dışında kalan dönem açısından husumet itirazlarının olduğunu, ilk çalışma döneminin bir yıldan daha kısa sürdüğünü, bir yıllık kıdem süresini doldurmadan istifa ettiğini, ikinci çalışma döneminde 31/08/2010 tarihinde işbaşı yapması gerekirken amirlerinden izin almaksızın, haklı bir mazereti de olmaksızın 31/08/2010 ve 01/09/2010 tarihlerinde işe gelmediğini, Kartal 2. Noterliği’nin 01/09/2010 tarihli 24211 yevmiye nolu ihtarnamesi ile kendisine durumun bildirildiğini, davacının mazeret bildirmediğini, savunmada bulunmadığını, keşide ettiği ihtarname ile işten ayrıldığını bildirdiğini, bu davranışının istifa niteliğinde olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan imzalı “işçi ücretli izin izlenimi belgesi” başlıklı belgeye göre davacı işçinin 128 gün izin kullandığı görülmektedir. Anılan belgede izinlerin başlama ve bitiş tarihleri bulunmakla birlikte, dosya içeriğine göre izinlerin fiilen kullanılıp kullanılmadığı anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, Mahkemece, anılan yıllık izin belgeleri davacı asile gösterilerek diyecekleri ve imzalar sorulup imzası inkar edilmediği takdirde açıklamalarda değerlendirilerek belgelerde gösterilen tarihler arasında davacının yıllık ücretli izinleri kullanıp, kullanmadığı belirlenerek sonuca gidilmesi gerekirken, bu konuda eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6789, Karar No: 2012/26443, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6789 E.  ,  2012/26443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 2001 yılı 7. ayında davalı işyerinde garson olarak çalışmaya başladığını, sigortasının 15.03.2003 tarihinde yapıldığını, 30.07.2008 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, son olarak 800 net maaş aldığını, ayda 500-600 TL bahşiş kazancı elde ettiğini, davacının altı gün kışın saat 09:00'dan 22:30-23:00 yazın 23:00-00:00 saatlerine kadar çalıştığını, fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, resmi ve dini bayramların tümünde çalıştığını, kurban bayramının ilk günü çalışmadığını, davacının 2007 yılında izin kullandığını diğer izinlerini kullanmadığını, davalı hakkında açılan davalarda davalı lehine tanıklık yapması için baskı yapıldığını, ibraname vermesinin istendiğini, davacının doğru olanı söylüyeceğini ve alacaklarını almadan ibraname vermeyeceğini söylemesi üzerine işyerinde baskıya ayrımcılığa maruz kaldığını, davacının dayanamadığından 30.07.2008 tarihinde işe gitmeyerek işine son verdiğini, son ay maaşının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin alacağı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacağı ve ücret alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı işyerinin kuruluşunun 31.10.2001 olduğunu, davacının 13.03.2003 tarihli bizzat imzaladığı işe giriş bildirgesinde işe başlama tarihinin 15.03.2003 tarihi olduğunu, ibranamede de bu hususun yer aldığını, davacının tutanak altına alınan stajer olarak çalışanla ahlaka aykırı şekilde öpüştükleri tespit edilmesi üzerine işyerinden kaçarak gittiğini, davacının tüm alacakları açısından zamanaşımı itirazında bulunduğunu, davacının son brüt 717,00 TL aldığını, davacının mesai saati olarak belirttiği saatin doğru olmadığını, saat 12:00 den önce yemek servisinin olmadığını, geç gelenlerin 12:00-12:30 ile 21:00 21:30 saatleri arasında çalıştığını, kurban ve ramazan bayramının ilk gününde çalışılmadığını, ramazan aylarında garsonların diğer aylara göre en az 3-4 saat az çalıştıklarını, davacının yıllık izinlerinin kullandırıldığını, davacının işten ayrılmasına ilişkin beyanlarının doğru olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 15.03.2003-01.08.2008 tarihleri arasında 5 yıl 4 ay 21 gün süreyle ücret yanında bahşiş sistemine göre 660,00 TL brüt ücretle çalıştığını, davalı tarafça, davacının işyerinde çalışan stajyer bayanla ahlaka aykırı olarak öpüştüğü ve bunun tutanakla tespit olunduğu, bu nedenle davacının 31.07.2008 tarihli ibraname imzalayarak hiçbir hak iddia etmeden işyerinden ayrılmak suretiyle işin sona erdiğinin iddia edildiği, değişik Yargıtay kararlarındada vurgulandığı üzere somut olayda öpüşme eyleminin anlık oluşu, işyerinde müşterinin bulunmayışı ve olayın bu şekilde gerçekleşmesinin iş düzenini bozucu nitelikte olarak görülemeyeceği gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde bu eylemin iş sözleşmesinin feshi için haklı neden sayılamayacağı ve bundan dolayı davacı işçinin üzerinde baskı yaratmak suretiyle ibraname düzenlendiği ve bu nedenlerle davacının iradesi dışında işten ayrılmasının sağlandığının anlaşıldığını, davacının kıdem tazminatı alacağına hakkazandığı belirtilerek, dava konusu alacaklar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının işçilik alacaklarının tespitinde esas alınan ücrete aylık 500,00 TL bahşiş miktarının eklendiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamı dikkate alındığında bahşiş miktarının neye göre tespit edildiği belli değildir. Dinlenen tanık beyanlarında da bu konuda bir açıklama bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece davacının aylık alabileceği bahşiş miktarının tespiti için araştırma yapılması, bu konuda tanık beyanlarının alınması, sonucuna göre gerekirse dava konusu tazminat ve işçilik alacakları yeniden hesaplanarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gereklidir. Bu yönden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3071, Karar No: 2015/5219, Tarih: 30.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/3071 E.  ,  2015/5219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, Hazine tarafından taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasıyla açılan tapu iptali isteğine ilişkin olmakla; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Geçici 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 2015/8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca temyiz inceleme görevinin Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunması nedeniyle görevli Dairenin belirlenmesi bakımından dosyanın, 6644 sayılı Kanunla değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60/2. maddesi uyarınca Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2385, Karar No: 2018/11517, Tarih: 29.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2385 E.  ,  2018/11517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından ... edilen ... plakalı aracın 19/04/2011 tarihinde yaptığı kaza sonucu ...'nın yaralandığını ve %32 oranında sürekli özürlü kaldığını müvekkili şirket tarafından ...'ya 41.116,15 TL ödeme yapıldığını ve daha sonra ... ...Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/175 esas sayılı dosyası ile 93.742,00 TL ödenmesine karar verildiğini ve müvekkili kurum tarafından ödendiğini meydana gelen kazada yolun bozuk ve bakımsız oluşundan dolayı yolun bakım ve onarımından sorumlu kamu kurumunun %40 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiğini beyanla ödenen toplam tutarın %40'ı olan 53.943,26 TL'nin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... Belediye Başkanlığı yönüyle açılan davanın kabulü ile, 16.446,46 TL'nin 28/07/2011, 37.496,80 TL'nin 06/02/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu

davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece tarafların kusur oranıyla ilgili araştırma yapılmaksızın ilgili ... . Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/175 esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiştir. Ancak bahsedilen dosyada davalı belediye taraf olmadığı gibi dava kendisine ihbar da edilmediğinden bu dosyadaki kusur oranı davalı tarafça bağlayıcı değildir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu ilkeler ışığında, mahkemece; bu dosya ve ilgili dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip kusur durumunun tespiti için ayrı bir bilirkişi heyetinden ayrıntılı, gerekçeli, denetime müsait kusur raporu alınarak belirlenecek kusur oranına göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na geri verilmesine 29.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5530, Karar No: 2010/2653, Tarih: 11.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5530 E.  ,  2010/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/12/2006 gününde verilen dilekçe ile hakaret nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; tarafların konumu, söylenen sözlerin ağırlığı, olayın özelliği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 500,00 YTL manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.500,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin birinci bendinden "500,00 YTL" rakamının çıkarılarak yerine “2.500,00 YTL” rakamının yazılmasına; bu miktarla bağlantılı olarak harca ilişkin 2. bendin çıkarılarak yerine "alınması gereken 135,00 YTL karar ve ilam harcından peşin alınan 74,30 YTL'nin mahsubu ile bakiye 60,70 YTL'nin davalıdan tahsiline" sözcük dizisinin yazılmasına; hükmün 4. bendinden "27,00 YTL" rakamının çıkarılarak yerine "74,30 YTL" rakamının yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 5. bentten "2.02 YTL" rakamının çıkarılarak yerine "11,00 YTL" rakamının yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/943, Karar No: 2023/3965, Tarih: 14.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/943 E.  ,  2023/3965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1948 E., 2022/1286 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/991 E., 2019/766 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; erkeğin yıllarca psikolojik şiddet uyguladığını, ortak çocuğun önünde fiziksel şiddet de uyguladığını, ortak çocuğun bu durumdan kötü etkilendiğini, erkeğin çocuğun gittiği okulu bile bilmediğini, hem evine hem çocuğa ilgisiz olduğunu, sürekli şiddet eğiliminde olduğunu ve hakaretli konuştuğunu belirterek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk için 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; erkeğin gemi adamı olduğunu, denize çıkacağı zamanlarda maaş kartını eşine verdiğini, kadının bu karttaki para ile ev taksitini kapatacağını beklerken eve ayakkabılık yaptırdığını su arıtma sistemi yaptırdığını öğrendiğini, dava dilekçesinde belirtilen şiddetin ise bir tartışma esnasında gerçekleştiğini, kadının erkeğe "orospu çocuğu" şeklinde ağır hakaret ettiğini, erkeğin de refleks olarak istemeden kadına bir tokat attığını, bunun ardından kadının defalarca erkeğe tekme attığını belirterek haksız maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi ve yargılama giderleri ile vekâlet ücreti konusundaki taleplerinden davacının feragati şartı ile boşanmanın kabulüne, iştirak nafakasının 500,00 TL olmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin davacı kadına şiddet uyguladığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği, bu halde taraflar arasında müşterek hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut olduğunu, evliliğin bu duruma gelmesinde davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinde belirtilen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak tarafların boşanmalarına, ortak çoçuğun beyanları da dikkate alınarak velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 800,00 TL iştirak nafakasına, davacı kadın yararına 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmedilen tazminatların haksız ve fahiş olduğunu, davalı erkeğin dürüst davranarak kadına bir tokat attığını kabul ettiğini ancak bundan önce kadının küfür ettiğini ve defalarca tekme attığını, bu nedenle kusur durumunu tespitinin hatalı olduğunu, Mahkemenin tazminatlara hükmetme gerekçesinin gerçek ile bağdaşmadığını, kadının gelirinin erkeğin gelirinden yüksek olduğunu, ayrıca hükmedilen iştirak nafakasının da yüksek olduğunu ve 500,00 TL'ye düşürülmesi gerektiğini belirterek kusur, iştirak nafakasının miktarı ve hükmedilen tazminatlar yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı erkek vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; boşanma, velâyet ve kişisel ilişkiye ilişkin hükümlere itirazlarının olmadığını, hükmedilen tazminatların hukuka aykırı olduğu ve miktarlarının yüksek olduğunu, erkeğin tek kusurlu olarak tespitinin hatalı olduğunu, kadının erkekten yüksek gelire sahip olduğunu, iştirak nafakasının 500,00 TL olması gerektiğini belirterek kusur, iştirak nafakasının miktarı ve hükmedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte olan geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, şartları var ise miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, iştirak nafakasının miktarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.