muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/511, Karar No: 2025/2135, Tarih: 15.04.2025

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı tarafından talep edilen yatırım bedelinin ilgili mevzuat kapsamında yalnızca "geri ödeme başvurusunun yapıldığı tarihte kullanım yeri maliki'' tarafından talep edilebileceğini, bu kapsamda davacının mülkiyet hakkını ispat edici belge sunamadığını, davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, ıslah edilen miktara karşı zamanaşımı definde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin16.12.2020 tarihli kararıyla; 04.06.2020 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, eldeki davanın taraflar arasındaki eser sözleşmesi uyarınca meydana getirilen esere dair yatırım bedelinin tahsili istemiyle açıldığı, davalının cevap dilekçesi ile aktif husumet itirazında bulunduğu, bu hususun araştırılmasına yönelik Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna (EPDK) yazılan yazıya verilen cevabi yazıda; yatırım bedelinin, ödeme başvurusunun yapıldığı tarihte kullanım yeri maliki tarafından talep edilebileceğinin bildirildiği, dolayısıyla davacının aktif husumet ehliyetinin bulunduğu, davaya konu yer altı kablo tesisi işinin davalı tarafça tasdiklenmiş proje kapsamında davacı tarafından yapıldığı, 07.11.2008 tarihinde geçici kabul işleminin sonuçlandırıldığı, işin 2008 yılı TEDAŞ birim fiyatlarına göre yapım bedelinin 982.285,39 TL olduğunun anlaşıldığı, tesislerin devrinden sonra taraflar arasında imzalanmış herhangi bir sözleşmeye rastlanılamadığı, 04.08.2022 tarihli ve 24836 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 38. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca; dağıtım tesisinin, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi tarafından geçici kabulünün yapıldığı ayı takip eden aydan itibaren geri ödemenin yapılacağı ilk taksit tarihine kadar geri ödemesi yapılmamış tutarın tüketici fiyat endeksi oranında güncelleneceği, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu ile 982.285,39 TL bedelin 07.11.2008 geçici kabul tarihinden dava tarihine kadar TÜİK'in parasal değer güncelleme raporuna göre ulaştığı miktarın 2.411.509,41 TL olarak hesaplandığı, dava konusu eserin tamamlanıp davalıya teslim edilmesine rağmen davalı tarafça kesin kabul işlemi yapılmadığı için zamanaşımının başladığından da söz edilemeyeceği gerekçesiyle; davanın kabulü ile 2.411.509,41 TL alacağın 982.285,39 TL'sinin dava tarihinden, 1.429.224,02 TL'sinin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesince hukuki nitelendirmenin hatalı yapıldığı, taraflar arasındaki ihtilafın eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmadığı, zira tarafların iş sahibi ve yüklenici konumunda olmadığı, öte taraftan hükme esas alınan bilirkişi raporunun hukuka ve mevzuata uygun olduğu, EPDK'nın Mahkemeye gönderdiği cevabi yazı dikkate alındığında davacının imalat bedelini talep etme hakkı bulunduğu, davalının cevap dilekçesinde zamanaşımı definde bulunmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Dairece verilen 13.04.2023 tarihli ilamla; Bölge Adliye Mahkemesince gerekçesinde hata olduğu değerlendirilen İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; emsal niteliğindeki Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2022/6404 E., 2023/49 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere, davacı şirketin davalı dağıtım şirketi tarafından yapılması gereken dağıtım tesisini, yapımını üstlendiği inşaat projesinin elektrik ihtiyacını karşılamak amacıyla gerçek vekâletsiz iş görme hükümleri çerçevesinde inşa edip bu tesisin inşasından ... masraflarını talep ettiği, uyuşmazlığının hukuki niteliğinin vekaletsiz iş görmeden kaynaklanması nedeniyle davalı dağıtım şirketinin tazmin sorumluluğunun 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 413. maddesi uyarınca belirlenmesi, bu bağlamda dağıtım tesisinin inşası için yapılan masrafın davalı dağıtım şirketinden tahsiline karar verilmesi gerektiği, davalı şirketçe tesislerin geçici kabulünde bir eksiklik veya kusur tesbit edilmediği, davaya konu imalat ve tesisin davacı şirketçe yaptırıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmadığı, davaya konu edilen tesisin dosya içerisinde bulunan belgelere göre keşif bedelinin 982.285,39 TL olduğu, davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulü ve sözkonusu alacağa talep durumu ve usuli kazanılmış hak ilkesi dikkate alınarak dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerektiğinden bahisle; davanın kısmen kabulü ile 982.285,39 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; bilirkişi heyeti tarafından düzenlenmiş denetime elverişli raporda talep edilen dava konusu 982.285,39 TL bedelin 07.11.2008 olan geçici kabul tarihinden 27.12.2018 dava tarihine kadar TÜİK'in parasal değer güncelleme raporuna göre 2.411.509,41 TL olduğunun belirtildiğini, dava konusu yatırım bedelinin davacı tarafça fatura karşılığında ödendiği ve tesisler davalıya devredildiği halde bedelinin ödenmediğini, davacının mal varlığındaki azalma ile bağlantılı olarak davalının malvarlığının çoğaldığını ve davalının zenginleşmesinin yargılama sürecinde artan oranda devam ettiğini, bu nedenle güncellenmiş bedel üzerinden hüküm kurulması gerektiğini, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin emsal kararlarında güncellenmiş değer üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin belirtildiğini, yine dava konusu değerin güncellenmiş hali ile ederine ticari faiz işletilmesi yönünden hüküm kurulması gerekirken salt dava konusu değere yasal faiz işletilmesinin davacının uğradığı maddi kaybı arttırdığını, ayrıca yargılama giderleri ile karşı vekalet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; davalı şirketin elektrik piyasasında dağıtım faaliyeti ile iştigal eden bir şirket olarak kamu hizmeti ifa ettiğini, dolayısıyla genel hukuk kuralları yanında elektrik enerjisi piyasası mevzuatına da uymakla yükümlü olduğunu, elektrik enerji mevzuatının sisteme bağlantı yapmak isteyen kullanıcıların, söz konusu yatırımı dağıtm şirketi ya da TEİAŞ adına yapmasını mümkün kıldığını, bu dava konusu tesis bedelinin de kullanıcı tarafından tesis edilen yatırım kapsamında olduğunu, EPDK'nın 24.05.2016 tarihli yazısı ile söz konusu tesise ilişkin olarak kullanım yeri malikine ödenmesi yönünde görüş bildirdiğini, davalı şirketçe davacı yanın geri ödemeye esas taleplerinin EPDK'nın ilgili görüşü nedeni ile karşılanamadığını, söz konusu tesise ilişkin olarak kullanım yerinin mülkiyetinin belgelendirilmesi akabinde değerlendirileceğini belirttiklerini, dava devem ederken EPDK tarafından maliklere ödeme yapılması yönündeki görüşten dönülerek, ödemenin yatırım tesisini yaptığını /fınanse ettiğini belgelendiren gerçek veya tüzel kişilere yapılması gerektiği yönünde görüşün direkt olarak Mahkemeye bildirildiğini, Mahkeme tarafından da dava açıldıktan sonra EPDK tarafından görüş değiştirildiğinin açıkça belirtildiğini, anlaşıldığı üzere davanın açılmasına davalı şirketçe sebebiyet verilmediğini, yine kullanıcı tarafından TEİAŞ ya da dağıtım şirketi adına bir tesis yapılması durumunda, bu tesise ilişkin geri ödeme usul ve esaslarının elektrik piyasası mevzuatı incelenerek belirlenmesi gerektiğini, Mahkeme tarafından aktif husumet itirazları değerlendirilmeden dosyanın bilirkişiye tevdi edildiğini, bilirkişi tarafından taleple bağlılık ilkesine aykırı şekilde hesaplama yapıldığını, yapılan bu hesaplamaya ilişkin itiraz sunulmasının savunmanın genişletilmesi olarak nitelendirilemeyeceğini, zira davanın açıldığı tarihteki mevzuat hükümleri gereği dava konusu yatırım bedelinin davacı tarafından talep edilmesinin mümkün olmadığını, davalı şirketin dava tarihinde EPDK kararlarına ve elektrik piyasası mevzuatına uygun şekilde davrandığını, EPDK tarafından usul ve esasları belirlenmiş ve birim fiyatları yıllık olan elektrik tesisi unsurları ile sahadaki fiili durumun tespiti sonrası yapılan işlerin kalem kalem karşılaştırması dahi yapılmadan ve EPDK'nın birim fiyatları dikkate alınmaksızın sadece davacı tarafın sunduğu projelerdeki keşif bedellerinin güncellenmesi ile hesaplama yapıldığını, bu durumun davacının sebepsiz zenginleşmesine sebep olacağını, davacı tarafından talep edilen 982

.285,39 TL'nin geçici kabul tutanağına dayalı hesaplanan bedel olduğunu, geçici kabul tutanağında yer alan bedelin ise iş bu dava konusu yatırım bedelinin tesis edildiği projenin keşif bedeli olduğunu, dava konusu yatırımlara ilişkin projelerin bir çoğunda güzergah değişikliği gibi nedenlerden dolayı değişiklikler meydana geldiğini ve dolayısıyla da projede kullanılan malzemelere ait miktarların değişebildiğini, geçici kabul tutanağında belirtilen tesislerin gerçekte kurulan tesisler olmayabileceğini, davacı tarafından hazırlanan projede gösterilmesine rağmen kurulmayan tesisler bulunduğundan, davacı yanın geçici kabul tutanağında yer alan bedeli talep etmesi halinde davacı tarafından kurulmayan tesislerin bedelinin de davalı şirketten tahsili ile kamu zararı doğmasına ve davacının sebepsiz zenginleşmesine yol açılacağını, ayrıca hesaplamaya AG kabloları dahil edilmişse de bu kalemin davalıdan talep edilmesinin mümkün olmadığını, keşif yapılmaksızın yapılan hesaplamanın doğru olmayacağını, yatırım bedelini oluşturan gerçekte kurulan tesisin keşif ile belirlenmesi gerektiğini, bunun için öncesinde EPDK'dan hesaplama metodunun ve AG kablolarının hesaplamaya dahil edilip edilmediğinin sorulması gerektiğini, projenin davacı yan tarafından hazırlandığını, yatırımın mülkiyetinin TEDAŞ'a ait olduğunu, davalı şirketin sadece işlettiğini, dolayısı ile tesislerin bedelinin EPDK tarafından davalı şirkete ödendiğini, taraflar arasında eser sözleşmesi olmadığını, davacı taleplerinin sebepsiz zenginleşmeye dayalı olması nedeniyle de 2-10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiğini, davacının sözkonusu tesisi 04.10.2007 tarihinde tamamladığını, bu konuda talebini ise davalı şirkete 15.10.2018 tarihinde ilettiğini dolayısıyla öğrenme tarihinden 11 yıl geçtikten sonra talepte bulunduğundan davanın zamanaşımı nedeni ile reddi gerektiğini, davanın açıldığı tarihte haklılık durumu söz konusu olduğundan aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin de yanlış olduğunu, ayrıca bozma sonrası ödenmiş harçların dikkate alınmaması nedeniyle fazladan harç ödenmesine yol açıldığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; yapımını üstlendigi inşaat projesinin elektrik ihtiyacını karşılamak için davacı şirket tarafından inşa edilen ve sonrasında davalı dağıtım şirketine devredilen dağıtım tesisi için yapılan giderin tahsili istemine ilişkindir.

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun bulunmasına, uyuşmazlığın gerçek vekaletsiz iş görme olarak nitelendirilmesi ile geçici kabulünde bir eksiklik veya kusur tespit edilmeyen dağıtım tesisinin inşası için yapılan masrafın davalı dağıtım şirketinden talebe uygun olarak yasal faiziyle tahsiline karar verilmesinin Dairemizin yerleşmiş uygulamasına uygun bulunmasına, hükmedilen vekalet ücretlerinin tarifeye uygun ve öncesinde tahsil edilmiş harçların iade veya mahsubu hakkında talep halinde karar verilebileceğinin belirtilmiş olmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

28.000,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1507, Karar No: 2021/54, Tarih: 14.01.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/1507 E.  ,  2021/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptâli ve tescil, ikinci kademede tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyulmak sureti ile yapılan yargılama sonucunda arsa sahipleri bakımından davanın reddine, yüklenici ... bakımından ıslahla arttırılan miktar dikkate alınmaksızın davanın kabulüne dair verilen karar, davacı ve davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri taraflarına karşılıklı haklar ve borçlar yükler. Öncelikle üzerine inşaat yapılacak arsayı yükleniciye teslim etmesi gereken arsa sahipleri yüklenicinin karşı edimini yerine getirmesinden sonra yükleniciye sözleşmeye uygun arsa veya kurulmuşsa kat irtifak tapusunu devretmekle yükümlüdür. Yüklenicinin temel borcu ise eseri (binayı) meydana getirmektir. Binanın inşasından maksat, yapının sözleşmeye, fen kurallarına ve amacına uygun imal edilmesidir. Yüklenici bu nitelikleri taşıyan bir bina meydana getirmişse, sözleşmede aksine hüküm bulunmayan hallerde yapının arsa sahibine tesliminde, sözleşmede ayrık hüküm varsa tesliminden önce ve ancak sözleşme koşullarına uygun oranda arsa payı veya bağımsız bölümün tescilini isteyebilir. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin tarafı olan yüklenici, yukarıda sayılan edimleri yerine getirdiğinde, arsa sahibine karşı kazandığı kişisel hakları arsa sahibinin onayı gerekmeksizin üçüncü kişilere temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de bu hakları yüklenicinin halefi olarak arsa sahibine karşı ileri sürme olanağına sahiptir.

Yükleniciden temellük edilen kişisel hakkın dava edilerek arsa sahibine karşı ileri sürülmesi halinde mahkemece, tüm bu yönler üzerinde durulmalı, yüklenici üçüncü kişi davacıya ancak hak kazandığını devir ve temlik edebileceğinden bu husus açıkça

saptanmalıdır. Bütün bu araştırmalar sonunda eserin (binanın) arsa sahibinin reddedemeyeceği bir seviyeye getirildiği; ancak, yüklenicinin arsa sahibine gerek eksik ve ayıplı işlerden, gerekse sözleşme veya kanundan kaynaklanan nedenlerden dolayı borçlu bulunduğu ortaya çıkarsa yüklenicinin halefi olarak davacıya bunları yerine getirmek üzere uygun süre tanınmalı ya da olanaklı bulunursa karşılıkları para olarak depo ettirilerek, depo edilecek tutar arsa sahibine ödenmek üzere (birlikte ifa kuralı) kişisel hakların sonuçlarını meydana getirdiği düşünülüp istem kabul edilerek tescil hükmü kurulmalıdır.

Somut olayda davacı, davalı yüklenici ile diğer davalılar arsa sahipleri murisi ...arasında 19.10.1990 günü imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca 699, 700, 701, 702, 703 parseller üzerinde inşa edilecek 45 adet her biri 120 m² olan dubleks dairelerden, yükleniciye isabet eden 702 parselde 4 no’lu dubleksi temlik aldığını, bedelini ödeyip kullanmaya başladığını davalı arsa sahiplerinin arsa payını devre yanaşmadıklarını ileri sürerek adına tescile karar verilmesini istemiştir. Davalı yüklenici davaya cevap vermemiş, diğer davalılar arsa sahipleri ise yüklenicinin sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, inşaatın tamamlanmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Dosya arasındaki 17.04.1996 günlü davalı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 7. maddesinden yapı kullanma izninin yüklenici tarafından alınacağı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında bulunan Fen bilirkişisi raporunda 701 parseldeki yapıların bitmiş ve kullanılabilir durumda, diğer parsellerdeki imalâtın natamam vaziyette olduğu, 702 nolu parseldeki bağımsız bölüm için 28.06.2018 tarihinde riskli bina raporu hazırlanması nedeni ile taşınmazda ve diğer parsellerdeki binalara iskan ruhsatının alınamayacağı; ancak, yıkılarak yeni imar planı hükümlerine göre yeni binaların yapılacağının düzenlendiği, 703 parselin 24,00 m²’lik kısmının imar yoluna tecavüzlü olduğu belirtilmiştir. ... Belediyesi'nin 06.06.2018 tarihli yazısında taşınmaz üzerinde bulunan yapılara ... İskan Bakanlığı tarafından 30.07.1991 tarihli yapı ruhsatı verildiği 5 yıllık ruhsat süresinin dolduğu, yapı ruhsatı yenilenmediğinden hükümsüz hale geldiği, yapı kullanma izin belgesinin alınmadığı, yapıların ruhsat eki mimari projesine uygun olmadığı tespit edilmiştir. O halde inşaatın yasal olarak tamamlandığından, yüklenicinin yükümlülüğünü yerine getirdiğinden söz edilemez. Bu itibarla yükleniciden alacağın temliki hükümlerine göre dava konusu dubleks daireyi temlik alan davacının, tescile hak kazandığını söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır. Ne var ki mahkemece inşaatın yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığı hususu araştırılmamıştır. İnşaatın yasal hale getirilip getirilemeyeceğinin açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Dosyada mevcut bilirkişi raporunda bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davalılar arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile ilgili ait olduğu belediyeden işlem dosyası ve projeler de getirtildikten sonra yeniden oluşturulacak konusunda uzman teknik bilirkişi marifeti ile mahallinde keşif de yapılarak davalı arsa sahipleri ile yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi ve ekleri ile tasdikli

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davalılar arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile ilgili ait olduğu belediyeden işlem dosyası ve projeler de getirtildikten sonra yeniden oluşturulacak konusunda uzman teknik bilirkişi marifeti ile mahallinde keşif de yapılarak davalı arsa sahipleri ile yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi ve ekleri ile tasdikli

projesi yapı ruhsatı ile imar mevzuatına göre, yüklenicinin inşaatı tamamlayıp arsa sahiplerine bırakılacak bağımsız bölüm ya da arsa paylarına hak kazanıp kazanmadığının tespit edilmesi, inşaatın getirildiği seviye itibarı ile eksik ve kusurlu işler bedeli depo ettirilerek birlikte ifa sureti ile davacının tapu iptâl ve tescil isteyip isteyemeyeceği değerlendirilerek, proje ruhsat ve imar mevzuatına aykırılıklar var ise; bunların ruhsat ve proje tadilatı yapılarak yasal hale getirilip getirilemeyeceğinin değerlendirilmesi yasal hale getirilebilecekse bunun için gerekli iş ve işlemlerin ilgili belediyeden sorularak bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi; alınacak cevaba göre konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulu vasıtasıyla mahallinde keşif yapılarak rapor alınmak suretiyle inşaatın yasal hale getirilmesi için gereken tüm işler bakımından davacıya makul süre ve yetki verilmesi, ruhsat, proje ve imara aykırılıklar giderildiği taktirde tapu iptâl ve tescile karar verilebileceği, bu durumda davalı arsa sahipleri davaya karşı çıkmakta haklı olduklarından vekâlet ücreti ve yargılama giderinden sorumlu tutulmamaları, davacının tapu iptâl ve tescile hak kazanamaması halinde davacının bedel ile ilgili taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda 7251 sayılı yasa ile yapılan değişiklik nazara alınıp ıslah talebi de değerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesinden ibarettir. Eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 6502 sayılı Kanun'un 73. maddesi gereğince tüketici mahkemeleri nezdinde tüketiciler, tüketici örgütleri ve Bakanlıkça açılacak davalar her türlü harçtan muaf olduğundan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ...'a iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2219, Karar No: 2024/7448, Tarih: 08.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2219 E.  ,  2024/7448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/129 E., 2023/209 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.06.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a maddeleri gereğince cezalandırılması talep olunmuştur.

2. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/171 Esas, 2022/326 Karar sayılı kararı ile sanığın, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 13 yıl 9 ay hapis ve 41.250,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili karara karşı sanık ve müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2023/129 Esas, 2023/209 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut hiçbir delil bulunmamasına rağmen mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık hakkında tahliye kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, "torbacı" olarak tabir edilen sokak satıcılarına uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkindir.