muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11562, Karar No: 2009/14071, Tarih: 03.12.2009

Dava konusu olayda davacı, su basman seviyesinde iken davalıdan bedeli karşılığında intifa hakkını alarak tamamladığı yazlık evini, mühürlendiği tarihten sonra kullanamadığı yıllara ilişkin kira bedeli ile inşa edilen eve yaptığı zorunlu ve faydalı giderleri talep etmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda evin dava tarihi itibariyle belirlenen değeri ile 2001-2006 yılları arasındaki kira bedeli üzerinden taleple bağlı kalınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuşsa da, söz konusu bilirkişi raporu, denetime elverişli olmadığı gibi, az yukarda da açıklandığı üzere, dava dışı Orman İdaresi tarafından, Orman Kanununun 17. maddesi gereğince “Eğitim ve Dinlenme Tesisleri” olarak kullanılması amacıyla davalı Belediyeye intifa hakkı tahsis edilen orman arazisinin, söz konusu bu hakkın lehdarı tarafından tahsis amacına aykırı şekilde üçüncü kişilere devredildiği, bu nedenle de 2008/11562-2009/14071

Belediyeye verilen intifa hakkının 26.11.1996 tarihinde Orman İdaresince iptal edildiği, davalının bu işleme karşı ... İdare Mahkemesinde açmış olduğu 2002/491 E. 2003/48 K. sayılı davanın da reddedilerek kesinleştiği sabit olup, böylelikle davalı Belediyenin, kamu kurumu olması itibariyle, dayanağını Orman Kanununun ilgili maddesinden alan tahsis işlemine ve bu tahsis nedeniyle vermiş olduğu 21.10.1987 tarihli taahhüt senedine aykırı davrandığının, kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olması karşısında, davalının tahsise konu yerlerle ilgili üçüncü kişilerle yapmış olduğu sözleşmelerin de geçersiz olduğunun kabulü gerekir. Bu kabule göre de somut olayda davacı, ancak su basman seviyesinde iken davalıdan intifa hakkını alarak tamamladığı binanın yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masraflarının ödetilmesini talep edebilir. Mahkemenin, geçerli olması halinde dahi “yap işlet, devret” şeklindeki niteliği itibariyle mülkiyet hakkı doğurmayan geçersiz sözleşmeye dayanarak, “yapılan binanın dava tarihindeki rayiç değerinin ödetilmesi” gerektiğine ilişkin kabulünde isabet bulunmamaktadır. Öte yandan talep kira bedeli ile taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraflar gideri isteğine ilişkin olup hüküm altına alınan miktarın ne kadarının kira bedeli ve ne kadarının taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraf gideri olduğu da anlaşılamamaktadır. O halde mahkemece davacı tarafından tamamlanan binanın, yapıldığı tarih itibariyle serbest piyasa fiyatlarına göre malzeme ve işçilik bedelleri dahil olmak üzere tüm yapım masrafları, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan açıklayıcı ve denetime elverişli rapor alınmak suretiyle belirlenerek, belirlenecek bu miktarın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 3.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7951, Karar No: 2012/8514, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7951 E.  ,  2012/8514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasilik süresinin sona ermesi nedeni ile yenilenmesi talebine ilişkindir.

Dosya incelendiğinde, mahcur ...'a ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 23/07/2008 tarih 2008/434-2008/515 sayılı kararı ile ...'ın vasi taynedildiği, vasilik süresi dolan vasinin, ... Sulh Hukuk Mahkemesinden vasilik süresinin uzatılmasını talep ettiği ancak mahkemenin kısıtlının memis adresi "... Mahallesi ... Sokak No: 1/2 .../..." mahkemesine yetkisizlik kararı verdiği, ... mahkemelerince de karşı yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.

Vesayet kararı verilmekle kısıtlının yerleşim yeri artık karar veren vesayet makamının bulunduğu yer olur. (TMK.md.21/2) Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. (TMK. md.412/1) Şu halde kısıtlının yerleşim yerinin değiştirildiğine dair vesayet makamının bir kararı olmadığına göre Gediz Sulh Mahkemeleri yetkili mahkemedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Gediz Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9782, Karar No: 2012/11780, Tarih: 03.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9782 E.  ,  2012/11780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/02/2010 tarih ve 2007/35-2010/38 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi birleşen davada davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/07/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av..... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Antakya Uydukent yakınlarındaki davalılar Levent ve ...'nun çiftliğine ait seksiyoner direğinde 19.07.2006 tarihinde meydana gelen arıza nedeniyle seksiyoner sigortasının patlaması sonucu çıkan kıvılcımların elektrik direğinin altında bulunan otları tutuşturması ve yanan otların yaklaşık 200 metre uzaklıkta bulunan dava konusu kazıcı yükleyici makinesine sirayet etmesi sonucu iş makinesinin yandığını, dava dışı Gün-Tır Uluslararası Taşımacılık İnşaat Turizm ve Tic A.Ş.'ye ait olan, 2006 model, hidromek/ BMK 102S marka kanal kazıcı ve yükleyici iş makinesinin davacı şirkete "kazıcı, yükleyici, iş makinesi/makine kırılması" sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, iş makinesinin zarar görmesi nedeniyle davacı tarafından 27.09.2006 tarihinde sigortalıya 41.135,20 TL tazminat ödendiğini ileri sürerek 41.135,20 TL tazminatın ödeme tarihi olan 27.09.2006 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılar Levent ve ... ile Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş.'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili tarafından aynı olay ve aynı ödeme nedeniyle davalılar ... ve ... aleyhine 2008/124 Esas sayılı davayı açmış, açılan dava işbu dava ile birliştirilmiştir.

Davalılar Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş ile Levent ve ... vekilleri husumet itirazında bulunmuş, birleşen davanın davalıları ... ve ... vekili ise olayda zamanaşımı süresinin geçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davacı vekili tarafından aynı olay ve aynı ödeme nedeniyle davalılar ... ve ... aleyhine 2008/124 Esas sayılı davayı açmış, açılan dava işbu dava ile birliştirilmiştir.

Davalılar Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş ile Levent ve ... vekilleri husumet itirazında bulunmuş, birleşen davanın davalıları ... ve ... vekili ise olayda zamanaşımı süresinin geçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 57 parsel sayılı taşınmazda bulunan trafonun aboneliğinin davalı ...'na ait olduğu, abonelik dosyasındaki TEDAŞ ile ... arasında tanzim edilen elektrik satışına ilişkin sözleşmenin 1. maddesine göre, bu tesisin bağlandığı noktadan başlayarak bağlantı klemensleri dahil, mülkiyeti ile işletme ve bakımının müşteriye (...'na) ait olduğunun belirlendiği, yangının başladığı seksiyoner direği ile bu direğin enerji yönünden beslediği trafonun mülkiyet ve işletmesi ile bakımının aboneye (...'na) ait olması nedeniyle davalı TEDAŞ'ın ve gerek yangının başladığı parselin, gerekse trafonun bulunduğu parselin mülkiyeti yönünden herhangi bir ilgileri olmayan ve bu trafoya ilişkin abonelik sözleşmeleri de bulunmayan davalılar Levent ve ...'nun davada pasif husumet ehliyetlerinin bulunmadığı, 7 parselin mülkiyetinin ...'na, (trafo) aboneliğinin de ...'na ait olduğunun kesin olarak 1. keşiften sonra belirlendiği ve 1. keşfe dayalı tanzim edilen 07.03.2008 tarihli fen bilirkişisi rapor tarihinden itibaren 1 yıl geçmeden birleşen davanın açılmış olması karşısında davalılar ... ve ...'nun zamanaşımı def'inin yerinde olmadığı, yangına neden olan seksiyoner direğinin iki adet tarımsal sulama tesisine ait trafoları beslediği, bu seksiyoner direğinde bulunan OG seksiyoner sigortasının TEDAŞ görevlilerince (yangından sonra) tespit edildiği gibi orjinal olmadığı, ortadaki sigortanın telle sarılmasına bağlı olarak sigortanın patlaması veya telin koparak yere düşmesi sonucu yerdeki kuruyan otlara temas ederek otları tutuşturduğu ve yaklaşık 250 metre ilerde bulunan iş makinesinin yandığı, 3. kişinin ağır kusurunun illiyet bağını kesmeyeceği, davalılar ... ve ...'nun meydana gelen zararda BK'nun 58. maddesi gereğince sorumlu oldukları gerekçesiyle davacının davasının davalılar Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş. ile ... ve ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, birleşen 2008/ 124 E. 2008/ 141 K. sayılı davanın kısmen kabulü ile 41.105,55 TL tazminatın, ödeme tarihi olan 27.09.2006'dan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, birleşen davada davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar ... ve ... vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, birleşen davada davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, birleşen davada davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılar ... ve ...'ndan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.831,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden birleşen dava davalılarından alınmasına, 03/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17097, Karar No: 2014/711, Tarih: 20.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17097 E.  ,  2014/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınarak incelenen taşınmazların bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2011 yılı için belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle ve değerlendirilmesine emsal alınan taşınmazların incelenen satış tarihi itibarıyla İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel olup olmadıklarının, imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel iseler düzenleme ortaklık payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının belediye başkanlığı ve tapu müdürlüğünden,

3-Emsal olarak incelenen aynı taşınmazların satış tarihi itibariyle alıcısı, satıcısı, satış bedeli ve satılan miktarını gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/938, Karar No: 2015/5760, Tarih: 16.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/938 E.  ,  2015/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti ile diğer atılı suçtan beraatine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure vekili sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmü de temyiz ettiği halde 09.01.2015 günlü 14/2014-423978 sayılı tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği anlaşıldığından bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/178, Karar No: 2006/180, Tarih: 12.04.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/9-178 E.  ,  2006/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2005

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 11.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 05.05.2005 gün ve 2004/616-2005/200 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 16.06.2005 gün ve 2005/17513-21549 sayılı ilamı ile; (...Davacı işçi, davalıya ait işyerinde vardiyalı olarak çalıştığını, işyerinin konumu nedeniyle iş mahallinden ayrılmasının mümkün olmadığını, toplu iş sözleşmesinin 61.maddesinde vardiyalı işlerde çalıştırılan işçilerin yarım saatlik ara dinlenmelerini iş mahallinde geçirdiklerini, iş mahallinde geçirilen yarım saatlik ara dinlenme süreleri için bir saatlik normal çalışma ücretinin %50 arttırılmak suretiyle ödenmesi gerektiği belirtilmesine rağmen ödenmediğini belirterek ara dinlenme alacağının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, bu konuda öncelikle toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaca yorum davası açılması gerektiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını, toplu iş sözleşmesinin anılan hükmünün 2822 sayılı Kanunun 5 ve Borçlar Kanunun 19.maddesi uyarınca geçersiz olduğunu, vardiyalı çalışan işçilerden ara dinlenmesi sırasında zorunlu olarak işbaşında işe amade bulunması gereken işçilere ara dinlenmesi ücretinin verildiğini, ara dinlenmelerini işyeri mahallinde veya dışında serbestçe kullanabilme imkanına sahip işçilerin ise salt toplu iş sözleşmesindeki düzenlemeden hareketle zamlı ara dinlenme ücretine hak kazanamayacağını, davacının haftalık çalışma süresinin 45 saati geçmediğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık toplu iş sözleşmelerindeki düzenlemeler uyarınca vardiyalı çalıştırılan davacı işçiye işyerindeki vardiyalı ve fiili çalışma şekline göre zamlı ara dinlenme ücretinin ödenip ödenmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davalı işveren vardiyalı çalışan işçilerden ara dinlenmesi sırasında zorunlu olarak işbaşında bulunması gereken işçilere ara dinlenmesi ücretinin verildiğini, ara dinlenmelerini işyeri mahallinde veya dışında serbestçe kullanabilme imkanına sahip işçilerin ise salt toplu iş sözleşmesindeki düzenlemeden hareketle zamlı ara dinlenme ücretine hak kazanamayacağını savunmaktadır. Davacı tanıkları davacının ara dinlenme sırasında işyerinde bulunduğunu belirtmişlerdir.

Toplu iş sözleşmesinin anılan hükmü, vardiyalı işçi çalıştırılan işyerlerinde ve işçinin ara dinlenmesini işin niteliği gereği fiilen çalışarak geçirmesi halinde uygulanma olanağına sahiptir. İşçinin salt ara dinleme sırasında işyerinde bulunması önemli olmayıp, bu süre içinde ara dinlenme yokmuş gibi çalışıyor olması da gerekir. İşçinin ara dinlenme sırasında kendi isteği ile veya başka bir yere gitme imkanının o sırada fiziken mümkün olmaması nedeniyle işyerinde bulunması halinde söz konusu alacağa hak kazanması mümkün değildir. Bu nedenle öncelikle işçinin vardiyalı çalışıp çalışmadığı, ara dinlenmesini işyerinde işin niteliği gereği fiilen çalışarak geçirip geçirmediği belirlenmelidir. Davacı tanıkları davacının ara dinlenme sırasında işyerinde bulunduğunu belirtmiş ise de işyerinde bulunmanın nedenini ve işyerinde bulunmanın gerekli olup olmadığı konuşunda her hangi bir açıklamada bulunmamışlardır. Mevcut delillerle bir sonuca varma olanağı görülmemektedir. Bu nedenle, gerekirse işyerinde keşif yapılmak ve tanık anlatımları ile birlikte değerlendirme yapılmak suretiyle davacının yaptığı işin niteliği gereği ara dinlenme sırasında fiilen çalışarak işyerinde bulunmasının gerekip gerekmediği belirlenmeli sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8752, Karar No: 2014/4515, Tarih: 17.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/8752 E.  ,  2014/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/359-2013/109

Davacı A.. D.. vekili Avukat S.. C.. tarafından, davalılar M.. Ö.. vd aleyhine 23/08/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bir süre yanlarında çalıştığı davalıların kendisine yönelik sahte senet düzenlediği şeklinde şikayette bulunmaları üzerine hakkında soruşturma yapıldığını, yapılan soruşturma sonucunda takipsizlik kararı verildiğini, ancak bu nedenle etrafında suçlu gibi algılandığını ve kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise kasıtlı olarak davacıya suç isnat etmediklerini, yasal şikayet haklarını kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalıların davacıya yönelik iftira eylemleri nedeniyle Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nde yapılan yargılama sonucunda davalı Y.. Ö..'in 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; davalı M.. Ö..'in ise 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalılar hakkındaki ceza yargılaması da esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalıların davacıya yönelik iftira eylemleri nedeniyle Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nde yapılan yargılama sonucunda davalı Y.. Ö..'in 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; davalı M.. Ö..'in ise 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalılar hakkındaki ceza yargılaması da esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli, olay tarihi ve tarafların sıfatları ile yukarıda gösterilen ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/588, Karar No: 2012/752, Tarih: 02.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/588 E.  ,  2012/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : BAZ İSTASYONUNUN KALDIRILMASI

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, taşınmazlarına komşu davalı Aliye ait Tevfikbey Mahallesi, Hakkıbey Sokak, No:5 Sefaköy adresindeki arsa üzerine davalı şirketin baz istasyonu kurduğunu, baz istasyonunun kurulduğu yerin yoğun yerleşim bölgesinde kaldığını ve ilköğretim okuluna yakın olduğunu, sağlığa zararlı olması sebebi ile kaldırılması yönünde davalılardan istekte bulundukları halde sonuç alamadıklarını ileri sürerek, çekişme konusu baz istasyonunun kaldırılmasını istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu baz istasyonunun uzun sürede insan sağlığı açısından zararlı olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Avea İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı Avea İletişim Hizmetleri A.Ş.'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.75 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 2.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.