muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12552, Karar No: 2013/13044, Tarih: 23.09.2013

binaya malik ya da kiracı olarak yerleşen kişiden bir kez daha katılım payının alınmasının yasal dayanağı olmadığı (bu yönde bkz. Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 05.02.2007 tarih ve 11904/1270 sayılı kararı), kanalizasyon sisteminin yenilenmesi ya da iyileştirilmesi çalışmalarında harcanan masraf yönünden konut sahibinin kanal ve şebeke payı ödeme yükümlülüğü bulunduğunun kabulü ile yukarıdaki esaslar çerçevesinde ve dosyadaki verilere uygun hazırlanmasından ötürü benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıdan 335,34 TL bedel alınması gerekirken, hatalı olarak 2.544,00 TL bedel tahsil edildiği, böylece davacının davalıdan toplam 2.208,66 TL kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli alacağının kanıtlandığı anlaşılmakla belirtilen istirdat alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine" dair karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, maliki bulunduğu bağımsız bölüme ilişkin ferdi su aboneliğinin tesisi nedeniyle, davacının davalı idareye kanal katılım ve şebeke tesis bedeli ödemekle yükümlü olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi; “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır.” düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi ile de su tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununa dayalı olarak çıkarılan ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi ise “2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine.... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; “Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları”, KP=(LxT)/(2xN) Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin % 2'sini geçemez.” denilmektedir. Yine formülde; “Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının” N ile ifade edildiği, “Gayrimenkulün toplam inşaat alanının” S ile ifade edildiği, N’ nin ise S/1000 (N=S/1000) olduğu” belirtilmiş bulunmaktadır. Hükme esas alınan raporda ise; anılan tarife hükümlerine göre uygulama yapılmasına rağmen, formülde ifade edilen (N=S/1000) yerine, davacıya ait bağımsız bölümün arsa payı oranının uygulanması suretiyle hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, .... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngörülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek ek rapor alınarak oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ve yanılgılı nitelendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/696, Karar No: 2011/4626, Tarih: 12.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/696 E.  ,  2011/4626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasasının mükerrer 138.maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü Resmi gazetede yayımlanan Harçlar Yasasının Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümündeki açıklığa ve artırma oranının taşınmazların satış bedeli üzerinden (binde 9.9) nisbi karar harcı alınması gerekeceği gözönünde tutulmaksızın (binde 9) harç alınması doğru değilse de bu yüzden hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasındaki harç kısmının çıkartılarak yerine (binde 9.9) harcın payları oranında paydaşlara aidiyetine ibaresinin eklenerek HUMK.nun 438.maddesi gereğince hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 12.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2587, Karar No: 2021/2879, Tarih: 29.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/2587 E.  ,  2021/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil Ve Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 1997 yılında davalılarla satış vaadi sözleşmesi yaparak dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binanın 1. katını davalı ...’a, 2. katını davalı ...’a, 3. katını davalı ...’ya teslim ettiğini, davalıların tapu iptal tescil davası açtıktan sonra yargılama sırasında 13.07.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini dairelerin bedelinin tahsili yönünde değiştirdiklerini ancak taşınmazda oturmaya devam ettiklerini belirterek, 13.07.2006 tarihinden tahliye ettikleri 15.09.2013 tarihine kadar ecrimisil ve dairelere verilen zarar için tazminat talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, ecrimisil için şartların oluşmadığını, davacının en fazla dava tarhinden geriye doğru 5 yıl için ecrimisil isteyebileceğini, kaçak yapı için ecrimisil ve tazminat istenemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne, tazminat talebinin reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil ve tazminat talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin ecrimisil talebi yönünden temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin tazminat talebi yönünden temyiz itirazının incelenmesinde;

Somut olayda, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve daha sonra kaçak yapı olması nedeniyle yıkılan binada davalıların 1997 yılından beri oturduğu ihtilaf konusu olmayıp, davalıların tahliye etmeden önce oturdukları dairelere zarar verdiği iddiası üzerine İstanbul 22. Asliye Hukuk Mahkemesi 2014/8 D.İş dosyası ile tespit yapılmıştır. Eldeki davada mahkemece araştırma yapılmadan ve taraf delilleri toplanmadan, yapının kaçak olması gerekçesiyle tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir. Dava dilekçesinde davacı taraf tanık deliline dayanmış ancak mahkemece tanık listesi ve adreslerini sunması için usulüne uygun süre verilmemiştir.

Mahkemece yapılması gereken; davacı tarafa tanık listesi ve adreslerini sunması için usulüne uygun süre verilmeli, süresi içinde sunulması halinde tazminat talebine ilişkin tanıklar dinlenmeli, taraf delilleri toplanarak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece yapılması gereken; davacı tarafa tanık listesi ve adreslerini sunması için usulüne uygun süre verilmeli, süresi içinde sunulması halinde tazminat talebine ilişkin tanıklar dinlenmeli, taraf delilleri toplanarak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4592, Karar No: 2017/21384, Tarih: 09.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4592 E.  ,  2017/21384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

2-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

3-Değerlendirme tarihi olan 2015 yılında, emsal kabul edilen taşınmazın (cephe aldığı sokak veya caddelere göre), Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/96, Karar No: 2011/2294, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/96 E.  ,  2011/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve tescilden kaynaklanmakta olup, bu davada orman kadastrosu kesinleşmiş olsun olmasın, orman kadastrosu ve orman rejimi dışına çıkarmayla ilgili tutanak ve haritalarının uygulanması ve orman araştırması yapılmasını gerektirir bir konu olmadığından, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yüksek Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 gün ve 1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 08/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35155, Karar No: 2014/23725, Tarih: 16.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35155 E.  ,  2014/23725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/243883

MAHKEMESİ : Şenkaya Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2012/10 (E) ve 2012/88 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mülkiyeti mağdura ait çayır vasfında taşınmaz üzerinde yetişmiş ot mahsulünü mağdurun bilgi ve görgüsü dışında biçip yararlanmak maksadıyla götüren sanığın eyleminin TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4478, Karar No: 2011/6243, Tarih: 31.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4478 E.  ,  2011/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten ..., ..., ..., ... ve ....'ye velayeten) vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... Lojistik Uluslararası Taş. Pet. Ürn. Tur. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti ve diğerleri aleyhine 01/06/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davalı ... Nak. Taş. Pet. Ürn. Ltd. Şti hakkındaki davanın pasif husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/06/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 31/05/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan ... Petrol Ürn. Dış. Tıc. AŞ vekili Avukat ... ... ... ve davalı ... Lojistik Uluslararası Taş. Tic. Ltd. Şti yetkilisi ... ... ve vekilleri Avukat ..., Avukat .... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

a)Dava, davalılara ait araçta meydana gelen patlama nedeniyle desteğin ölümü ve sürücüsü olduğu aracın yanmasından dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davalılara ait araçlarda meydana gelen patlama nedeniyle desteğin sürücüsü olduğu 47 ... plaka sayılı kamyonun tamamen yanarak hurda haline geldiği anlaşıldığına göre hurda değeri saptanarak zarar tutarından indirilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilerek, noterde alınan yanıtta belirtilen aracın kasko bedelinden, aracın hurda bedeli indirilip kalan tutarın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, kasko bedelinin tümünün davalılardan alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilerek, noterde alınan yanıtta belirtilen aracın kasko bedelinden, aracın hurda bedeli indirilip kalan tutarın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, kasko bedelinin tümünün davalılardan alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi ve gerçekleştiği tarih, davacıların sayısının çokluğu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılar yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2817, Karar No: 2018/6488, Tarih: 22.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2817 E.  ,  2018/6488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davacı-karşı davalı erkeğe kusur olarak yüklenen “hastalıklı gibi sözlerle hakaret ettiği” vakıasının davacı tarafından değil davacının annesi tarafından söylendiği mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen vakıalara göre boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin yine de daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmakla davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.05.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/12771, Karar No: 2022/1156, Tarih: 26.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/12771 E.  ,  2022/1156 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının belirsiz süreli iş sözleşmesiyle ...'na ait işyerinde ... Gıda Hayvancılık Tur. İnş. Madencilik Temizlik Güvenlik Danışmanlık Hiz. San. Tic. A.Ş.’nin işçisi olarak özlük dosyasında belirtilen görevini yerine getirdiğini, davalıdan getirtilecek nöbet çizelgelerinde belirtilen biçimde ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını, asıl işverenin kendi çalışanlarına imzaladığı sözleşmelerle tanıdığı hakların kendisine de tanınması gerektiği, aksi halde uygulamanın eşit işe eşit ücret ilkesine, İLO sözleşmelerine aykırı olacağını, davacının ...'na sözde devredildiğini, dava dışı belediyece kurulan ... isimli şirketin taşeron işçisi durumuna getirildiğini, yapılan işlem incelendiğinde işyeri devri koşullarının oluşmadığını, davacının yeni işyerinde önceki ücretini alamadığını, önceki Toplu İş Sözleşmesine göre tanımlanan haklarından yoksun bırakılarak çalışmaya zorlandığını, yapılan işlemin devir niteliğinde olmadığını, yeni bir iş ilişkisi kurulduğunu ileri sürerek davacının davalı ...'nın işçisi olduğunun saptanmasıyla, Belediye işçilerinin yararlandırıldığı sözleşme ve Toplu İş Sözleşmeleri uyarınca tanınan haklardan yararlandırılmasını ve fark ücret alacakları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti: