muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/257, Karar No: 2023/834, Tarih: 28.03.2023

10. Usule ait kazanılmış hak müessesesi ise, Usul Hukukunun dayandığı ana esaslardandır ve kamu düzeni ile de ilgilidir. Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda ve 6100 sayılı Kanun'da“usulî kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

11. Usulî kazanılmış hak Türk hukuk sistemine yeni girmiş bir kurum da değildir. Temelleri, 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 E., 1959/58 K. ve 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 E., 1960/99 K. sayılı içtihadı birleştirme kararları ile atılmıştır. Her ne kadar 04.02.1959 ve 09.05.1960 tarihli kararlardan önce de usulî kazanılmış hakka yer veren kararlar verilmişse de usulî kazanılmış hakkın şekillenmesi bu içtihadı birleştirme kararları ile olmuştur. Usulî kazanılmış hak ilk olarak Yargıtayın bozma kararı ile birlikte dosyanın mahkemesine iade edilmesi halinde mahkemenin yapacağı yargılamanın sınırlarını belirlemek amacı ile gündeme gelmiştir.

12. İlk derece mahkemesinin ya da istinaf mahkemesinin vermiş olduğu karar Yargıtay tarafından bozulduktan sonra, ilk derece mahkemesinin ya da istinaf mahkemesinin izleyeceği iki yol vardır. Mahkeme ya vermiş olduğu kararın doğru olduğu kanaati ile bozma kararına karşı direnme kararı verir ya da bozmaya kanuni ve iradi şekilde uyar. Yargıtayın bozma kararına karşı iradi ve kanuni şekilde uyma kararı veren mahkeme, artık bozma kararının sınırları çerçevesinde ve bu kapsam içerisinde inceleme yapmak zorundadır. İlk derece mahkemesi ya da istinaf mahkemesi bozma kararı kapsamında hüküm kurmak mecburiyetindedir.

13. Öte yandan; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 56 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca; hakimin, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 tarihli ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim; bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

14. Hakim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir.

3. Değerlendirme

14. Hakim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen asıl davada verilen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, maddi tazminat miktarının hesaplanması noktasında hükme esas alınan raporun hukuka uygun, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli olmasına, davacının asgari ücretin üzerinde gelir elde ettiğine dair somut delil sunamamasına, hesaplamanın güncel asgari ücret verileri esas alınarak yapılmış olmasına, taraflara izafe edilen kusur oranlarının olayın oluş şekline, dosya kapsamına uygun bulunmasına, davacının maluliyet oranının usulünce belirlenmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler asıl davada kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Birleşen davada ise; İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun reddi, davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olduğundan bahisle, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine dair verilen kararın, usule ilişkin nihai bir karar olduğu, işbu kararda işin esasına yönelik bir inceleme yapılamayacağı, kararın "onama" veya " bozma" şeklinde de nitelendirilemeyeceği, nitekim istinaf mahkemesince yapılan incelemenin temyiz incelemesi olmadığı, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesince de işbu karara binaen " uyma" veya " direnme " şeklinde bir karar verilmesinin mümkün olmayacağı, her ne kadar İlk Derece Mahkemesi gönderme kararı çerçevesinde delilleri toplamakla ve değerlendirmekle yükümlü ise de, delilleri nasıl değerlendireceği hususunda serbest olduğu aşikar olup; tüm bu nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesince gönderme kararında işin esasına da girilerek, İlk Derece Mahkemesince hüküm altına alınan manevi tazminatın miktarına dair yapılan değerlendirme ile davacının bu yöndeki istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olmasının, davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan bahsedilemeyecektir.

3. Somut olayda; olayın oluş şekli, olay tarihi, tarafların kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarının çok az olduğunun kabulü gerekir.

3. Somut olayda; olayın oluş şekli, olay tarihi, tarafların kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarının çok az olduğunun kabulü gerekir.

4. Hal böyle olunca, Bölge Adliye Mahkemesince; birleşen davada davacı için daha yüksek oranda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

5. Bozma nedenine göre davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Asıl dava hakkında verilen ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2. Birleşen dava hakkında verilen ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

8.400'er TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25067, Karar No: 2013/22911, Tarih: 07.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/25067 E.  ,  2013/22911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından sanıklar ...ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in mahkumiyetlerine ilişkin Eğil Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2007 tarih 2006/67 esas 2007/127 karar sayılı kararının sanıklar müdafii ve yakınanlar vekilince temyizi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 14.01.2013 gün.2011/21324 esas 2013/240 karar sayılı ilamı ile;

Yakınanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin reddine,sanıklar Saadet ve Songül hakkında katılan ... ve yakınan Abdullah’a karşı mala zarar verme suçundan, yakınan Abdullah’a karşı konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından ve sanık ... hakkında katılan ...’ye karşı konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında yakınan ...ile katılan ...’ye karşı mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından, sanık ... hakkında ise katılan ...’ye karşı konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise bozulmasına karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2013 gün,2013/98109 sayı ile “hükmün II nolu kısmında yer alan sanıklar ... ve... hakkında şikayetçi ...'a yönelik olarak mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından, verilen onama kararının kaldırılarak, hükmün bozulması ve hükmün III nolu kısmında yer alan sanık ...'in şikayetçi ...'a yönelik olarak mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından, verilen Bozma kararına bir bozma sebebi daha ilave edilerek hükmün bozulmasına karar verilmesine” ilişkin itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün,457-1077 sayılı kararı ve 5271 sayılı CMK.nun 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince dosya Dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 gün ve 453/36 sayılı,12.06.2012 gün ve 560/227 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere “Haksız tahrik, failin haksız bir fiilin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder ki, bu durumda fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında yarattığı karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan bir fiil olmalı,

b) Bu fiil haksız bulunmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

f) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır. “

Buna göre; bir haksız eylemin haksız tahrik nedeni sayılabilmesi için, diğer koşullarla birlikte, haksız eylemin bizzat mağdurdan kaynaklanması gerekmektedir.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan bir fiil olmalı,

b) Bu fiil haksız bulunmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

f) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır. “

Buna göre; bir haksız eylemin haksız tahrik nedeni sayılabilmesi için, diğer koşullarla birlikte, haksız eylemin bizzat mağdurdan kaynaklanması gerekmektedir.

Somut olayda sanıklar ...ve ...ile suça sürüklenen çocuk ...'in ağabeyleri olan ... yakınan ...'in oğlu olan ... tarafından öldürülmüş, bu olayın hemen sonrasında, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk yakınana ait konuta girerek yakmak suretiyle zarar vermişlerdir. Yakınan ...'in öldürme olayına katıldığına ilişkin kanıt ve bu yönde iddia da bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve yakarak mala zarar verme suçlarının mağduru olan ...'in ,sanıklara yönelik bir haksız hareketinden söz etmeye olanak bulunmayıp, sanıklar yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmamıştır.

Açıklanan nedenlerle Dairemizin sanıklar Saadet ve Songül yönünden onama kararında ve suça sürüklenen çocuk ... yönünden bozma kararı ve nedenlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden, 6352 sayılı Yasa ile değişik, 5271 sayılı CMK.nun 308/3. maddesi uyarınca itiraz konusunda bir karar verilmek üzere, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16091, Karar No: 2014/14389, Tarih: 16.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/16091 E.  ,  2014/14389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/299899

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2011

NUMARASI : 2010/311 (E) ve 2011/43 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan M.. D..’in 03.02.2011 tarihli duruşmada “ park halindeki aracının yokuşun başında olduğunu,yani araç çalışmasa dahi vites boşa alınınca bulunduğu yere gelebileceğini “ beyan etmesi , 03.04.2010 tarihli olay yeri inceleme raporunda “ aracın sol ön kapı kilit yuvasında bozulma olduğunun “ tespit edilmesi ,araç içinde bulunduğu anlaşılan ve suçta kullanıldığı iddia edilen kontak anahtarının araçta denenerek aracı çalıştırıp çalıştırmadığına dair dosya kapsamında herhangi bir tespitin bulunmaması, aracın 11 no’lu sokakta bulunduğu yeri gösteren basit krokinin aracın çalındığı 24 no’lu sokağa ilişkin olarak herhangi bir bilgi içermemesi ve katılanın beyanında geçtiği üzere her iki sokak arasında bağlantı olup olmadığına dair araştırma da yapılmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesine uyup uymadığının araştırılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde TCK’nın 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması ,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. Y.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan ,hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12483, Karar No: 2014/21967, Tarih: 23.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12483 E.  ,  2014/21967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7247, Karar No: 2018/2104, Tarih: 21.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/7247 E.  ,  2018/2104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 TL ve 1.320,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen farik mümeyyiz raporunda yalnızca ''İş yerinden hırsızlık'' suçundan değerlendirme bulunduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen suça sürüklenen çocuğun gece vakti birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu aldırılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23858, Karar No: 2016/973, Tarih: 28.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23858 E.  ,  2016/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi : 02.11.2015

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işverene ait işyerinde 02.07.2009-23.08.2010 tarihleri arasında sürekli çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş ise de; mahkemenin kararı eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında, mahkemece yapılacak iş; davalı işvereninin sebze ve meyva halinde toptancılık yaptığı, davacının da şoför olarak çalıştığı iddiası karşısında, şirket adına kaç aracın tescilli olduğu, davacının çalıştığı aracın plakası ve tescil bilgileri, aynı araçta başka şoför çalışıp çalışmadığı irdelenmeli, hal yönetimimden sorulmalı, davacının sebze ve meyveleri kimlerden aldığı belirlenerek bu kişilerin beyanları alınmalı, dava konusu dönemde trafik cezası kesilip kesilmediği araştırılmalı, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar işverenden istenilmeli, anılan bordrolarda, belgelerde bildirimleri yapılan beyanı alınmayan sigortalıların hizmet cetvelleri getirtilerek bilgi ve görgüsüne başvurulmalı, bordrolar, belgeler düzenlenmediği veya tüm aramalara karşın sigortalılara ulaşılamadığı takdirde aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, belirdiği takdirde tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli, toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9129, Karar No: 2016/893, Tarih: 19.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/9129 E.  ,  2016/893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak sözleşme gereğince verilmesi gerekenden farklı bağımsız bölümlerin davacıya teslim edildiğini, teslim edilen dairelerde eksik işler bulunduğunu ve tapu masraflarının davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, eksik işler bedeli ve tapu masraflarının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacının 13.11.2012 tarihli tutanakla daireleri mevcut haliyle teslim aldığı, bu şekliyle yükleniciyi ibra etmiş sayılacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının da aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında 05.04.2010 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış, yine taraflar arasında 13.11.2012 günlü “Kat Karşılığı Daire Tapusu Teslim Tutanağı” düzenlenmiş, bu tutanakta arsa sahiplerine verilecek bağımsız bölümler tespit edildikten sonra, arsa sahiplerinin bağımsız bölüm anahtarlarını kooperatif görevlilerinden alacakları tutanağa kaydedilmiş, keza, arsa sahiplerince tüm yasal hakları saklı kalmak şartıyla tutanak imzalanmış, bağımsız bölümlerin iç imalatlarının yapıldığı belirtilmekle beraber, sözleşme şartları dışında gelişme ve farklılıklar olması halinde işin teslim süresi gelmeden kalan süre iptal edilmek suretiyle arsa sahiplerinin yasal yollara başvurabilecekleri kayıt altına alınmıştır. Tutanağın tümü itibariyle arsa sahiplerinin yükleniciyi ibra ettiğinden bahsedilmesi mümkün değildir. Gerçekten de, arsa sahipleri yasal haklarını saklı tutmuşlar ve sözleşmeye nazaran farklılıklar hakkında yasal yollara başvurabileceklerini belirtmişlerdir. Anahtarların arsa sahiplerine teslim edileceği ifadesi de, artık davalı yüklenici tarafından imalat sürecinin sonlandırıldığını göstermektedir. Nitekim, arsa sahipleri tutanağın düzenlenmesini takiben üç gün sonra, 16.11.2012 tarihinde, .... .... . Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/28 Değişik İş sayılı dosyasında bağımsız bölümlerdeki eksik işlerin tespitini talep etmişler ve 13.11.2012 tarihli tutanakta dairelerin içlerinin yapıldığı belirtilmesine rağmen eksiklikler bulunduğu saptanmıştır.