muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21570, Karar No: 2013/3164, Tarih: 28.01.2013

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına itibar edilerek, Her ne kadar davalı ... .. Taş. Mu. İst. Yap. ve İş. A.Ş. Asıl işveren ise de özelleştirme kapsamında taşıt muayene işini aldıktan sonra davalı ... İst. Yap. Ve İşl. A.Ş. ile sözleşme imzalayarak ... ve Isparta'daki işleri bu davalıya devrettiği, işçilerin çalıştırılmasında doğrudan ya da dolaylı yetki sahibi olmadığı, taraf sıfatının bulunmadığı, davacının iş sözleşmesinin davalı ... şirketi tarafından görülen lüzum üzerine feshedildiği, davalının işlerinde azalma olmadığı, davacının iş akdinin feshinden kısa süre önce sendika üyesi olduğu, bu hususun davalı tarafça öğrenildiği, iş akdinin feshinden sonra işyerine işçi alınmak üzere gazetelere ilan verildiği ve işçi alındığı, işverenin ...'daki işyerinden 9 işçinin Isparta'daki işyerinden 2 işçinin sendikaya üye olduktan kısa süre sonra da işlerine haklı bir gerekçe gösterilmeksizin son verilmesi ve yerine işçi alınması iş akdinin sendikal nedenle ve haksız olarak feshedildiği kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın ... şirketi yönünden husumetten reddine, diğer davalı şirket yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından, işe ...’ün aldığı ve devrettiği, sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı ve ...’ün işe alma için ilan verdiği, asıl işveren olduğu ve işe iade sonuçlarından sorumlu olması gerektiği gerekçesi ile davalı ... şirket vekili tarafından ise cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6 maddesinde yapılan tanıma göre, “bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işverene alt işveren denilir”. Bunlara ayrıca, taşeron, aracı, müteahhit, alt yüklenici gibi isimler de verilmektedir.

Alt-asıl işveren arasındaki ilişki, niteliğine göre, eser, taşıma, kira gibi sözleşmelere dayanır. Alt işveren üstlendiği işi sözleşme koşulları doğrultusunda, ama kendi adına ve bağımsız bir biçimde yürütür. Çalıştırdığı işçilerle kendi adına iş sözleşmesi yapar; gerekli talimatları verir; işçilere ücretlerini kendisi öder; ücret bordrolarını düzenler; ... primlerini yatırır.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinden söz edilebilmesi için; alt işveren, işçilerini asıl işverene ait işyerinde, asıl işverenden aldığı iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde çalıştırıyor olmalı ve asıl işverenin işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde ya da asıl işin bir bölümünde çalıştırmalıdır. Bu anlamda verilen iş süreklilik arzetmeli, anahtar teslimi verilmiş olmamalıdır.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinden söz edilebilmesi için; alt işveren, işçilerini asıl işverene ait işyerinde, asıl işverenden aldığı iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde çalıştırıyor olmalı ve asıl işverenin işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde ya da asıl işin bir bölümünde çalıştırmalıdır. Bu anlamda verilen iş süreklilik arzetmeli, anahtar teslimi verilmiş olmamalıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu takdirde, her iki işverene birlikte dava açılmasında işçi açısından yarar vardır. Muvazaa olmadığı sürece, alt işveren işçisi ile ilgili davada istemin ve verilecek kararın, feshin geçersizliği ve işe iade yönünden alt işveren, ancak feshin geçersizliğine bağlanan işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden her iki işverenin birlikte sorumluluğu kapsamında olması gerekir.

Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 35. maddesine göre “Araçların muayeneleri ... Bakanlığına ait muayene istasyonlarında veya bu Bakanlık tarafından işletme yetki belgesi ile yetki verilmesi halinde ise, yetki verilen gerçek veya tüzel kişilere ait muayene istasyonlarında yapılır. Yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler, bu yetkilerini ... Bakanlığının onayı ile alt işleticilere aynı standartları sağlamak koşulu ile devredebilirler. Bu devir, yetki verilen gerçek ve tüzel kişilerin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz”.

Dosya içeriğine göre davalı ... şirketi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 35. Maddesi uyarınca Araçları Muayenelerini yapmak ve istasyon açmak üzere ... Bakanlığı’ndan yetki almıştır. Davacı işçiyi de bu kapsamda adı geçen davalı tarafından işe alınmıştır. Ancak davacının çalıştığı işyeri davalı ... şirketi tarafından diğer davalı ... şirketine işçileri ile birlikte devredilmiştir.

Somut uyuşmalıkta, davacının iş sözleşmesi sendikaya üye olduktan sonra “görülen lüzum üzerine” feshedilmiş olup, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. Maddeis uyarınca fesih sebebi açık ve kesin olarak belirtilmediğinden feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve keza sendikal nedenle fesih kanıtlanadığından, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesi isabetlidir. Bu nedenle davalının temyizi yerinde görülmemiştir.

Somut uyuşmalıkta, davacının iş sözleşmesi sendikaya üye olduktan sonra “görülen lüzum üzerine” feshedilmiş olup, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. Maddeis uyarınca fesih sebebi açık ve kesin olarak belirtilmediğinden feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve keza sendikal nedenle fesih kanıtlanadığından, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesi isabetlidir. Bu nedenle davalının temyizi yerinde görülmemiştir.

Ancak davacı vekili temyizi nedeni ile diğer davalının asıl işveren olarak kabul edilmemesi ve davanın husumetten reddedilmesi hatalı bulunmuştur. Zira davalı ... asıl işini diğer davalıya devretmiştir. 2918 sayılı kanunun 35. Maddesi ile tanınan bir yetki olduğundan, davalının asıl işini bu şekilde vermesinde 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/5 maddesine aykırılık bulunmamaktadır. Ancak işe alan ve fesihten sonra aynı istasyona yerine işçi alımı için ilan veren davalı ... şirketidir. 2918 sayılı kanunun 35. Maddesi uyarınca sorumluluğu ortadan kalkmamaktadır. Asıl işveren olduğu ve işe iadenin sonuçlarından diğer davalı ile birlikte sorumlu olduğu açıktır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ... İstasyonu Yapım ve İşletme A.Ş. işyerine İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken ve davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları tazminat miktarının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. Maddesi uyarınca davacının takdiren 1 yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilin tahsilinin GEREKTİĞİNE, Davacı işe başlatılırsa, peşin olarak ödenen bildirim süresine ait ücret ile kıdem tazminatının yapılacak bu ödemeden mahsubuna,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 527,60 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 28.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1432, Karar No: 2011/2649, Tarih: 09.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1432 E.  ,  2011/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıya  ait  961  sayılı  parselin  kısmen kıyı-kenar  çizgisi  içerisinde  kaldığını  ileri  sürerek  tapusunun  iptalini  istemiştir.

Davalı,  davaya  cevap  vermemiştir.

Mahkemece, taşınmazın  65,50 m2  lik  kısmının  kıyı   kapsamında   kaldığınının  keşfen  saptandığı gerekçesiyle  anılan  bölümün  tapusunun  iptaliyle  tescil  harici bırakılmasına  karar  verilmiştir.

Karar, Hazine  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . A.raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasa'dan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş; karar Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin 1974 yılında kesinleştiği, davanın ise 2003 yılında açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesiyle 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Diğer taraftan, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa'nın 16. ve 17. maddeleryle 3402 Sayılı Yasa'ya eklenen 36/A ve geçici 11. maddeleri, “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve kararlarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil yargılama gideri yükletilemeyeceği...” hükümlerini içermektedir.

O halde, anılan 5841 ve 6099 Sayılı Yasa hükümlerinin temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın mahkemece re'sen gözetilmesi gerekeceği de izahtan varestedir.

Hal böyle olunca, karardan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle hükmün  HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.03.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6477, Karar No: 2017/5241, Tarih: 20.06.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6477 E.  ,  2017/5241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tic. Mah. Sıf. )

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin beton üretimi ve satışı yaptığını, hafriyat, kazı, dolgu ve nakliyat işleri ile uğraşan bir şirket olduğunu, davalı şirketin ise ... ilçe merkezinde yapımı süren Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü'ne ait 500 öğrenci kapasiteli yurt inşaatının müteahhidi olarak iş yaptığını, davalı şirketin taşeronu ... İnşaat Temizlik Görüntüleme ve ... Tic. Ltd. Şti. yetkililerinin müvekkili şirket yetkilileri ile görüşerek ...'da yapılması düşünülen yurt inşaatının her türlü kazı, hafriyat, dolgu ve beton işlerinin müvekkil firmadan alınması konusunda sözlü mutabakata vardıklarını, ... Temizlik Görüntüleme ... Tic. Ltd. Şti.'nin kazı dolgu, hafriyat bedeli olan 129.999,42 TL ile 54.943,41 TL olan hazır beton bedelini ödemediğini, ... İnşaat Temizlik Görüntüleme ve ... Tic. Ltd. Şti.'nin ekonomik durumu bozulduğundan ödeme yapacak konumda olmadığının öğrenildiğini, davalı şirkete ... 8. Noterliğince düzenlenen 30.05.2012 tarih ve 08648 sayılı ihtara cevabı ile borcu inkar ettiğini, taleplerini reddettiğini ve gönderdikleri fatura aslı ile birlikte muavin defter örneğini davalı firmanın taraflarına gönderdiğini ileri sürerek davalının ödemesi gereken 143.789,20 TL ana para, 293,98 TL ihtarname masrafı olmak üzere toplam 144.083,18 TL alacağın ihtarnameye verilen cevabın taraflarına tebliğ tarihi olan 07.06.2012 tarihinden itibaren ticari işlerdeki temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ... ve İskan Bakanlığı tarafından ihalesi yapılan 500 kişilik ... Öğrenci Yurdu inşaatı işini üstlenmiş olduklarını, işin 17.12.2010 tarihli alt yüklenici sözleşmesi ile ... İnşaat Temizlik Görüntüleme ve ... Tic. Ltd. Şti. tarafından taşeron sıfatı ile üstlenildiğini, ... 8. Noterliğinin 25.01.2012 tarihli 1497 yevmiye no'lu ihtarnamesi ile taraflar arasındaki sözleşmenin ilgili maddeleri gereği taşeronluk sözleşmesini feshettiğini ve işi doğrudan üstlendiğini, davacı ile davalı firma arasında dava konusu borçları içeren hafriyat, kazı, dolgu işlerini kapsayan hiçbir akdi bağ ve münasebetin bulunmadığını, davacının iddia ettiği 73.945,00 TL çekin müvekkillerinin hazır beton alacağına ilişkin avans çeki olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasında yazılı olmasa da mal ve hizmet satış sözleşmesi bulunduğu, davalı şirketin davacı şirketten hazır beton satın aldığı ve davacı şirket tarafından düzenlenen faturaları defterlerine kaydettiği, davalı şirketin 15.02.2012 tarihine kadar davacı şirketten 20.160,91 TL tutarında hazır beton almasına rağmen 73.945,00 TL tutarında ödeme yaptığı, davalının yapmış olduğu ödemenin avans olduğunu iddia etmesine rağmen bu iddiasını ispatlayamadığı, bu nedenle davalının 15.02.2012 tarihi itibari ile 73.945,00 TL borçlu olduğunun kabul edildiği, 15.02.2012 tarihinden sonra davacı şirketin davalı şirkete hazır beton satmaya devam ettiği ve 12.630,31 TL'lik satış yaptığı, davacı tarafından düzenlenen 13.04.2012 tarih ve 129.999,42 TL tutarlı fatura içeriğinin gerçeğe uygun olduğu ve faturada belirtilen hizmetin davacı tarafça yapıldığı, davacı tarafın kendi üzerine düşen malı teslim etme edimini yerine getirdiği ancak davalı şirketin kendi üzerine düşen bedel ödeme edimini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı taraf dava dışı ... İnşaat Temizlik Görüntüleme ve ... Tic. Ltd. Şti.’ne satılan malların bedelinin kısmen ödendiğini ve davalı tarafından ... İnşaat Temizlik Görüntüleme ve ... Tic. Ltd. Şti’nin borçlarını üstlenildiğini ileri sürmüştür. Dosya içerisinde davalı tarafın dava dışı ... İnşaat Temizlik Görüntüleme ve ... Tic. Ltd.Şti.’nin borçlarını üstlendiğine dair bir belgeye rastlanılmamıştır. Davalı tarafından mal alımı için çek verilmiş ve kısmi teslimat gerçekleştirilmiş olup, çekin 3. kişinin borcuna karşılık verildiği yolunda yazılı bir delil bulunmamaktadır.

Diğer yandan delil olarak dayanılan “üniversite yurdu, harfiyat+malzeme hesabı” başlıklı yazı altındaki davalı çalışanına ait olduğu ileri sürülen ... Çelik imzası inkar edilmiş olup bu yönde bir inceleme yapılmamıştır. Öncelikle bu yazının altındaki imzanın davalı çalışanına ait olup olmadığının araştırılması, şayet imza davalı çalışanına ait çıkar ise onun şirketi borçlandırma yetkisinin bulunup bulunmadığının ve anılan yazının hangi gerekçeler ile borç kabulü niteliğinde olduğunun kararda gerekçelendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4420, Karar No: 2024/11671, Tarih: 09.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/4420 E.  ,  2024/11671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1273 E., 2020/194 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2018 tarihli ve 2017/47 Esas, 2018/77 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası yollaması ile altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 17.03.2020 tarihli ve 2018/1273 Esas, 2020/194 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1- Kararın hukuka, yasaya ve usule aykırı olduğuna,

2- Hükmün gerekçe içermediğine,

3- Lehe olan delillerin tartışılmadığına,

4- Hükmün hukuka aykırı delillere dayandırıldığına,

5- Bylock programına ilişkin verilerin hukuka aykırı şekilde elde edildiğine ayrıca tespit ve değerlendirme tutanağının bulunmadığına,

6- Kimse Yokmu Derneğine yapılan bağış ve çocuklarının okul kaydının atılı suçu oluşturmayacağına,

7- Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

8-Sanığın atılı suçu işlemediğine,

9- Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına,

10- Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

1. Dosyaya istinaf kanun yolu aşamasında Halil H. isimli kişinin sanık hakkındaki ifade ve teşhis tutanakları ile temyiz kanun yolu aşamasında sanık adına kayıtlı hatların HTS analizine ilişkin tutanakların ve Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 24.08.2021 tarih 2021/162108 Soruşturma 2021/110336 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ve eklerinin gönderildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas, 2017/970 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararı ile Anayasa Mahkemesinin ... başvurusuna ilişkin 04.06.2020 tarihli ve 2018/15231 başvuru numaralı kararında belirtildiği üzere, ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını ortaya koyan bir delil olacağı karşısında sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna ilişkin ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun ilgili birimlerden istenmesi ve dosyaya temini; istinaf kanun yolu aşamasında gönderilen Halil H. isimli kişinin ifade ve teşhis tutanakları ile temyiz kanun yolu aşamasında gönderilen sanık adına kayıtlı hatların HTS analizine ilişkin tutanakların ve Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 24.08.2021 tarih 2021/162108 Soruşturma 2021/110336 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ve eklerinin duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyeceklerinin sorulması; Halil H. isimli kişinin tanık olarak dinlenmesi ayrıca gerektiğinde UYAP örgütlü suçlar veri havuzundan araştırma yapılarak sanık hakkında herhangi bir tanık veya itirafçı beyanı olup olmadığının saptanması, bulunması halinde bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine getirilip ilgili şahısların tanık olarak dinlenmelerinin sağlanmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve yetersiz belgelere dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre;

2. Kabul ve uygulamaya göre;

Sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okullara göndermesi ile örgütle iltisaklı derneğe bağış yapmasının müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ve delil olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 17.03.2020 tarihli ve 2018/1273 Esas, 2020/194 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2024 tarihinde karar verildi.