muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19022, Karar No: 2013/18088, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19022 E.  ,  2013/18088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde;... Mahallesi 1709 Sokak ile 1705 Sokak arasında bulunan ada içi otoparkın adaya cepheli tüm parselde tapuya kayıtlı anataşınmazlar üzerinde bulunan arsa paylı bağımsız bölüm maliklerine açıldığını, davalı ...'nin otoparkın giriş ve çıkış kapılarını değiştirerek parsel sahipleri ile kendilerine özel otopark haline dönüştürdüklerini, zemin dairelerde oturan kat maliklerinin otoparktan kendilerine bahçe ve balkon çevirdiğini belirterek müdahalesinin men-ini ve eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile 10/03/2011 tarihli fen bilirkişisi kroki ve raporu ile ... Belediyesinin 16/12/2010 tarihli yazısının incelenmesinden; Dava, birden çok parselin ortak alanından oluşan otopark yerine davacının girişinin engellenmesi nedeniyle müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istemine ilişkin olup, uyuşmazlık Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerinden kaynaklanmamaktadır.

Bu nedenle dava dilekçesinin asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4394, Karar No: 2011/7684, Tarih: 02.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/4394 E.  ,  2011/7684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Orman idaresinin, avukatı tarafından düzenlenen katılım dilekçesi üzerine davaya katılan olarak, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken CMK.nun 237 ve 238. maddelerine aykırı olarak orman idaresi vekilinin davaya katılan olarak kabulüne karar verilmesi,

2-Sanık hakkında Varto kaymakamlığınca 3091 Sayılı Kanun'a göre düzenlenen müdahalenin menni dosyasında gerek şikayetçinin gerekse tanıkların ifadeleri ile köy merasına müdahalede bulunulup bulunulmadığı araştırılırken fenni bilirkişi incelemesi sonucu mahkeme kararı ile orman vasfını alan 120 parsel içinden de 15.000 m2 alanda çayır otlarının biçildiğinin saptanması üzerine sanık hakkında ormanlık alana tecavüzü itibariyle C.Savcılığına suç duyurusunda bulunduğunun anlaşılmasına ancak dosyada bu konuda bir suçlama ve ifadeye rastlanmaması ve sanığın da ormana tecavüz suçunu tamamen inkarı karşısında, tahkikatı yürüten ... , ..., ... tanık sıfatı ile dinlenerek 120 parsel içindeki otları biçme işlemini sanığın gerçekleştirdiğini ne şekilde belirledikleri bu konudaki görgü ve bilgileri sorulup ayrıca komşu parsel sahibi oldukları gözlenen 118 ve 129 parsel sahipleri de dinlererek sanığın suç tarihinde 120 nolu orman parseli içinde otları biçerek suça konu yeri kullanıp kullanmadığı araştırılarak sonucuna nazaran sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4211, Karar No: 2010/5055, Tarih: 29.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4211 E.  ,  2010/5055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARASU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına tapuda kayıtlı 5 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptali ile tapudan terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmazı Karasu Belediyesinden satın aldıklarını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “ davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle  bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi . . raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesine ilave yolu ile birtakım düzenlemeler getiren 5841 sayılı yasa gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen hazinenin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca; yapılan uygulama ile taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı saptandığına göre dava tarihinde davacı hazinenin davasında haklı olduğu gözetilerek yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden ve harçtan davalı tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.4.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13112, Karar No: 2018/11177, Tarih: 18.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13112 E.  ,  2018/11177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma ve kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak

HÜKÜM : Kamu davasının reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Denizli 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.04.2014 gün ve 2014/38-408 sayılı kararı ile uyuşturucu madde kullanmak suçundan hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kesinleşmiş kararından dolayı bozma niteliğine göre ilgili hükümler nedeni ile kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.

Kale K-2 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanıktan 30.10.2013 tarihinde alınan idrar örneğinde uyuşturucu madde bulunduğu, bu sebeple sabit olan fiilin “infaz kurumunda kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma'' ve “uyuşturucu madde kullanma” suçlarını oluşturduğu; TCK.nun 297. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesine göre fikri içtima kuralı gereğince daha ağır sonuç doğuran “infaz kurumunda kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan sözü edilen maddenin 2. fıkrası uyarınca artırma da yapılarak hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuiyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3889, Karar No: 2021/3179, Tarih: 01.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3889 E.  ,  2021/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.05.2019 tarih ve 2019/93-2019/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 30.03.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 27.04.2005 tarihinde 25.Milyon Euro ve 05.11.2009 tarihinde 25 Milyon Euro limitli genel kredi sözleşmeleri imzalandığını, yatırımlarını gerçekleştirmek için başka bankalardan da kredi alındığını, 2008 yılında Türkiye ve dünyada yaşanan ekonomik krizden müvekkilinin de etkilendiğini, müvekkilinin 2008 yılında başlayıp 2009 yılında gittikçe ağırlaşan mali kriz ve dar boğazdan kurtulabilmek için T.S.K. Bankası ve davalı bankanın birlikte kullandırdığı kredinin yeniden yapılandırılması için görüşmeler başlatıldığını, T.S.K. Bankası'ndan kullanılan kredilerin yeniden yapılandığını, kredilere ilave dönemsiz ödemeler tanımlandığını, ana para geri ödemelerinin ertelenerek vadelerinin uzatıldığını, davalı bankanın ise müvekkilinin içinde bulunduğu zor durumdan yararlanmak sureti ile mevcut kredilerin şartlarını kendi lehine daha da ağırlaştırdığını, bunun üzerine müvekkilinin varlık satışı suretiyle krizi atlatma çabası içine girdiğini, bir kısım taşınmazlarını değerlerinin altında satmak zorunda kaldığını, davalı Banka'nın müvekkilinin bu zor durumundan yararlanarak bu davaya konu olan çok ağır şartlar içeren 14.01.2010 tarihli ek kredi sözleşmesini müvekkiline dayattığını ve kabul ettirdiğini, davalı banka ile müvekkili şirket arasında imzalanan 14.01.2010 tarihli ek kredi sözleşmesinde edimler arasında açık bir dengesizlik olduğunu ve müvekkilinin o dönem içinde bulunduğu koşullar itibari ile müzayaka halinde bulunduğunu ileri sürerek, olayda gabinin objektif ve subjektif unsurların gerçekleştiğini veya uygulanan yönetim masrafı ve kredi faiz oranlarının ahlaka aykırılık oluşturacak derecede fahiş olduğu veyahut olayda davalı banka uygulamalarının MK'nın 2. maddesi anlamında objektif iyi niyet kurallarına aykırılık teşkil ettiğinin tespitine, ek kredi sözleşmesinin 3. maddesinde yer alan yönetim komisyonuna (dosya masrafı) ilişkin maddenin hukuka aykırı ve geçersiz bulunduğunun veya fahiş olduğunun tespit ve kabulü ile haksız ve hukuka aykırı tahsil edilen miktardan fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000 Euro'nun, müvekkiline dayatılarak kabul ettirilen kredi faiz oranlarının fahiş olduğunun tespiti ile fazla ödenen miktarlardan şimdilik 5.000 Euro'nun, 20.04.2004

tarihinde ana para üzerinden % 0.50 oranında hesaplanın müvekkilinden ikinci kez tahsil olunan yönetim komisyonunun (dosya masrafının) hukuka aykırı olduğunun ve geçersiz bulunduğunun tespit ve kabulü ile bundan doğan müvekkili alacağından şimdilik 5.000 Euro'nun, ek kredi sözleşmesinin 5.maddesinde yer alan erken kapama komisyonuna ilişkin maddenin hukuka aykırı ve geçersiz bulunduğu veya fahiş olduğunun kabulü ile erken kapama komisyonu adı altında müvekkilinden haksız tahsil eden miktardan şimdilik 5.000 Euro’nun tahsiline, bu talepler yerinde görülmediğinde ek sözleşmenin 3. ve 5. maddesine ve erken ödeme komisyonuna dayalı olarak şimdilik toplam 15.000 Euro’nun temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile istemini 332.825.11 Euro’ya yükseltmiştir.

Davalı vekili, davaya dayanak sözleşmelerin tarafların özgür iradeleri ile imzalandığını, yapılan uygulamaların sözleşmeye, bankacılık usul ve esaslarına uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, erken kapama komisyonu için talep edilebilecek bedelin 332.885,11 Euro olarak hesaplandığı, bu hesaba göre davacı taraf ıslah dilekçesinde 25.000 Euro toplam talebini 332.825,11 Euro'ya yükseltmiş ise de; davacı tarafça, dava dilekçesinde erken kapama komisyonu için talep edilen bedelin şimdilik kaydı ile 5.000 Euro olduğu, bu nedenle davacı taraf ıslah ile erken kapama komisyonu yönünden talebini 307.825,11 Euro arttırdığının kabulü gerektiği anlaşılmaktadır. Bu durumda erken kapamaya ilişkin davacı talebinin toplam 312.825,11 Euro olduğu anlaşıldığından taleple bağlı kalınarak erken kapama komisyonu yönünden 312.825,11 Euro'nun davalıdan tahsiline karar verilmiş; bu miktarı aşan diğer kalemler yönünden davacı isteminin açıklanan nedenlerle yerinde olmadığı kanaatine varıldığından davanın kısmen kabulü ile 312.825,11 EURO'nun dava tarihi olan 11.04.2012 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 46.688,41 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25264, Karar No: 2014/31618, Tarih: 25.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/25264 E.  ,  2014/31618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2014/125-2014/197

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Genel haciz yolu ile yapılan ilamsız icra takibinde, borçlu Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü icra mahkemesine başvurusunda; üniversite mallarının devlet malı olduğunu, haczedilemeyeceğini ileri sürerek borçlu üniversitenin Ziraat Bankası AŞ'deki hesapları üzerine konulan haczin kaldırılmasına ve icra müdürlüğünün 02.04.2014 tarihli haciz işleminin iptaline karar verilmesini istediği, mahkemece borçlunun bankadaki hesaplarına haciz konulmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda; alacaklının 02.04.2014 tarihli haciz talebinin kabulüne dair işlemin de iptalini istemiştir.

209 sayılı Kanun gereğince kurulan öz sermayesi tümüyle devlet tarafından karşılanmış döner sermayeler ve bunlardan üretilmiş olan taşınır ve taşınmaz mal ve haklar aynı Kanun'un 3. maddesi uyarınca belirli bir kamu hizmetinin devamlılığına tahsis edilmiştir. Aynı Kanun'un 12. maddesinde; bu Kanun uyarınca kurulmuş döner sermayelerin bütün mallarının devlet malı hükmünde olduğu belirtilmiştir. Bu nedenle İİK'nun 82/1. maddesi uyarınca döner sermaye işletmesinin malları ile 3. kişiler nezdindeki hak ve alacaklarının haczi mümkün değildir (HGK'nun 23.01.2008 tarih ve 2008/12-50 esas, 2010/8 karar sayılı kararı).

Görüldüğü üzere borçlunun bütün malları devlet malı niteliğinde olduğundan alacaklının haciz talebi üzerine, icra müdürlüğünce İİK'nun 82. maddesi kapsamında değerlendirme yapılarak haciz talebinin reddi gerekirken haciz kararı verilmesi anılan yasa hükümlerine aykırıdır.

O halde mahkemece borçlunun şikayetinin kabulü ile icra müdürlüğünün şikayete konu kararının iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12754, Karar No: 2016/8396, Tarih: 17.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12754 E.  ,  2016/8396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü ile hüküm tarihine göre; hükmün 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

13/02/2006 tarihli tutanakta; mağdur ...'a ait aracın düz kontak yapılmadığı ve kontağın şifreleri zorlanarak tornavida, bıçak ucu, anahtar vb. bir alet kullanılarak çalıştırıldığının belirtilmesi dışında, suça sürüklenen çocukların da savunmalarında özetle; çakı bıçağını kontağa sokup karıştırdıktan sonra aracın çalıştığına dair beyanda bulunmaları karşısında, mağdur ...'a yönelik eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiileri ile suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20609, Karar No: 2016/14009, Tarih: 24.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20609 E.  ,  2016/14009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ......

DAVALI-DAVACI : ......

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece karar başlığında taraf sıfatlarının yanlış gösterilmiş olmasının mahallinde her zaman düzeltilebilecek, maddi hata niteliğinde olduğu ve asıl dava hakkında tefrik edilen dosyada karar verilmiş olduğundan eldeki davada hüküm kurulmasının sonuca etkili bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.10.2016 ( Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/1242, Karar No: 2018/1117, Tarih: 06.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1242 E.  ,  2018/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 62, 50/1-a. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 263 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini;

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.