muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17562, Karar No: 2011/2082, Tarih: 10.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17562 E.  ,  2011/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, 445 parsel yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Çayır niteliğindeki 445 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dairemize aynı bölgeden intikal eden dosyalardan çayır otunun ortalama dekara verim miktarı otlatma payı da dahil olmak üzere 550-600 kg.'dır. Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan çayır otunun dekara verim miktarına yüksek oranda otlatma payı eklenerek 730 kg. alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

2-Davaya konu edilen 120 parsel yönünden olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14439, Karar No: 2012/13066, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/14439 E.  ,  2012/13066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı ve geçerli sebebe dayanılmadan feshedildiğini ileri sürerek fesih işleminin iptali ile müvekkilinin işe iade edilmesine, işe başlatılmaması halinde ödenecek tazminat miktarının ve çalıştırılmaması halinde bu süre içinde doğacak ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin fesih bildiriminde açıklanan haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davalı işverenin fesih nedenlerinin gerçekleştiğini somut, kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, davacının ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlarla benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez.

Somut olayda; davacı hakkında ilk olarak 08.01.2010 tarihinde bölge müdürünün davacıyı defalarca aramasına rağmen ulaşamadığı, şirket aracının evinin önünde park halinde

olduğunun tespit edildiği ve gün içinde birkaç kez geçilmesine rağmen aracın evin önünde

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez.

Somut olayda; davacı hakkında ilk olarak 08.01.2010 tarihinde bölge müdürünün davacıyı defalarca aramasına rağmen ulaşamadığı, şirket aracının evinin önünde park halinde

olduğunun tespit edildiği ve gün içinde birkaç kez geçilmesine rağmen aracın evin önünde

durduğununun tespit edildiğine dair tutanak tutulduğu, davacıdan bu hususta savunma istendiği, davacının savunmasında hasta olduğu için uyuyakaldığını, aramaları sonradan gördüğünü ama raporlamaları da “sehven” bildirdiğini iddia ettiği, bu olay nedeniyle 27.01.2010'da yazılı ihtar verildiği, ikinci kez 29.06.2010 tarihinde “senkronizasyon” işlemini yapmadığı için savunmasının istendiği, davacının yine mazeret belirterek yapmadığını doğruladığı, sonrasında 19.07.2010, 23.07.2010 ve son olarak 25.08.2010 tarihlerinde bölge müdürünün davacıyı defalarca aramasına rağmen ulaşamadığı, şirket aracının evinin önünde park halinde olduğu ve gün içinde birkaç kez geçilmesine rağmen aracın evin önünde durduğununun tespit edildiğinin tutanağa bağlandığı, davacının savunmalarında yine mazeretler belirterek olayları doğruladığı, evden ayrılmadığı, yapması gereken ziyaretleri yapmamasına rağmen “sehven” raporlamaları yaptığını bildirdiği, işverence 26.08.2010 tarihinde iş sözleşmesinin “..Programına uymamaya, izinsiz ve mazeretsiz işyerine gelmemeye devam etmesi, yapmadığı ziyaretleri yapmış gibi göstermesi nedeniyle çeşitli kereler savunması alınmak suretiyle yazılı ve sözlü olarak uyarılmasına rağmen durumunda bir gelişme olmaması üzerine ..“haklı sebeple feshedildiğinin bildirildiği görülmektedir.

Davacı tüm savunmalarında tutanak içeriklerini doğrulamış, uyuyakaldığı için, hasta olduğu için yapması gereken ziyaretleri yapmadığını ama “sehven” raporları göndermiş bulunduğunu beyan etmiştir. İşverence düzenlenen tutanak içerikleriyle savunma dahi uyuşurken davacının; '' müdürü öyle istediği için, tazminatlarını ancak bu şekilde alabileceği söylendiği için“ böyle savunma verdiği iddiasının hayatın olağan akışına ve akla aykırı olduğu ve dinlenemeyeceği açıktır.

Davacının fesih nedeni yapılan davranışları 4857 sayılı Kanun'un 25/II maddesi kapsamında kalmakta olup işverenin güveninin kötüye kullanılması niteliğindedir. Bu durumda iş sözleşmesinin işveren tarafından derhal fesih hakkının doğduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemenin yerinde görülmeyen yazılı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. Maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM :Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. Maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM :Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70. TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200.00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 11.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2736, Karar No: 2011/2007, Tarih: 28.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2736 E.  ,  2011/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Taşımacılık Oto Tic. ve San. AŞ ve diğerleri aleyhine 26/02/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/09/2009 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... Taşımacılık Oto Tic. ve San. AŞ ve ... vekili ile davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda zarar gören kişi sayısının fazla oluşu, davalıların ödeme gücü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Dava konusu olayda zarar gören kişi sayısının fazla oluşu, davalıların ödeme gücü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1/A nolu bendinde yer alan "...25.000,00...", "...30.000,00...", "...30.000,00...", "...10.000,00...", "...10.000,00...", "...10.000,00..." ve "...10.000,00..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...15.000,00...", "...20.000,00...", "...20.000,00...", "...5.000,00...", "...5.000,00...", "...5.000,00..." ve "...5.000,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan "...10.885,40..." ve "...7.668,90..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...7.615,40..." ve "...4.428,50..." sayı dizilerinin yazılmasına; 2/a nolu bendinde yer alan "...4.495,00..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "...1.754,60..." sayı dizisinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "...11.500,00..." ve "...3.900,00..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...7.400,00..." ve "...7.400,00..." sayı dizilerinin yazılmasına; davacıların tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8317, Karar No: 2016/6344, Tarih: 13.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8317 E.  ,  2016/6344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemes

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince

mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısında temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1 maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 355 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek,alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7379, Karar No: 2022/7791, Tarih: 15.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7379 E.  ,  2022/7791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 24.06.1996 tarihinden itibaren ve hâlen davalı Kurum nezdinde düz işçi olarak çalıştığını, 05.01.2011 tarihinde Türkiye Yol-İş Sendikasına üye olduktan sonra, Türkiye Yol-İş Sendikası ile TÜHİS arasında imzalanan 01.03.2011 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesi doğrultusunda intibakları yapılırken ilk işe giriş tarihi ile sendikaya üyelik tarihi arasındaki kıdeminin göz önünde bulundurulmadığını, sendika üyeliği başlangıç tarihinin dikkate alındığını, davalının intibak sırasında ilk işe giriş tarihini esas alarak toplu iş sözleşmelerine göre derece ve kademesini belirlemesi gerektiği hâlde sendikaya üye olduğu tarihte işe başlamış bir düz işçi gibi derece kademesinin belirlenmesinin işverenin eşit davranma borcunu aykırı olduğunu iddia ederek ilk işe girdiği tarihten sendikaya üye olduğu tarihe kadar geçen hizmet süresinin göz önünde bulundurularak intibakının yapılması ile toplu iş sözleşmelerine göre olması gereken derece ve kademe ile ücretinin tespitine, ayrıca eksik ödenen birikmiş ücret, ikramiye, yıpranma ödeneği farkları ile ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sendika değişikliği ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan intibakları işe giriş tarihinden itibaren yapıldığından herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli ve 2016/361 Esas, 2019/245 Karar sayılı kararıyla toplanıp değerlendirilen deliller, tanık anlatımları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.06.2019 tarihli ve 2016/361 Esas, 2019/245 Karar sayılı kararıyla toplanıp değerlendirilen deliller, tanık anlatımları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 17.06.2020 tarihli ve2019/3556 Esas, 2020/871 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.01.2021 tarihli ve 2020/5743 Esas, 2021/375 Karar sayılı ilâmı ile hatalı hesap raporuna dayalı karar verildiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına ve denetime uygun 01.03.2022 tarihli bilirkişi ek raporu esas alınarak dava tarihi itibarıyla davacının derece/kademesinin 10/30 olarak tespitine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kademe derece tespitinin hatalı tespit edildiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunda yer alan tespitlerin hatalı olduğunu, davacının işe giriş tarihi itibarıyla Ek 1/B cetvelinin uygulanması gerektiğini, bu konuda kesinleşmiş mahkeme kararının bulunduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kademe derece tespitinin doğru yapılıp yapılmadığı ve buna bağlı olarak fark alacaklarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 4857 sayılı İş Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacının tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacının tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre kural olarak her iki yıl için bir derecenin, her bir yıl için de bir kademenin verileceği, ayrıca personelin çalıştığı pozisyona göre başlayacağı ve en son yükselebileceği derecenin alt ve üst sınırı belirlenmiştir. Yine burada çalışanların işe giriş tarihlerine göre iki farklı ücret skalasının da (Ek 1/A ve 1/B cetvelleri) düzenlendiği görülmüştür.

3. Dava tarihi itibarıyla davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesindeki pozisyon cetveline göre düz işçi pozisyonundaki personelin alt ve üst derece sınırı 1/10 olarak belirlenmiştir. Her ne kadar işçinin pozisyonuna göre derece için alt ve üst sınır belirlenmiş ise de kademe için böyle bir sınırlama düzenlenmemiştir. Buna karşın hükme esas alınan bilirkişi raporunda derece için belirlenen 10 (on) üst sınırının kademenin alt sınırı gibi değerlendirilip her yıl için belirlenen toplam kademe süresinin ilavesi suretiyle kademe tespitinin yapılması hatalı olmuştur.

4. Ayrıca, fark alacakların hesabında toplu iş sözleşmesinde işe giriş tarihlerine göre belirlenen ücret skalasının dikkate alınıp alınmadığı yönünden karar ve dayanağı hesap raporu da denetime açık değildir. Dolayısıyla bu yönüyle karar eksik incelemeye dayalı olup gerekçesizdir. Belirtilen sebeplerle eksik incelemeye ve hatalı bilirkişi tespitine dayalı olarak yazılı şekilde verilen kararın tekrar bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.