muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13697, Karar No: 2017/6421, Tarih: 09.10.2017

Müşteki ... tarafından 26/07/2013 tarihinde ....Noterliğinde şüpheli ...’e vekaletname verildiği, şüpheli ....’in ise vekaletnamenin verildiği tarihten dört gün sonra bu vekaleti kötüye kullanarak müteveffadan müştekilere kalan .......... Ltd. Şti.’ne ait 1.250.000,00 Türk Lirası bedelli 500 adet hisseyi babası olan diğer şüpheli ...’e dosya içerisinde bulunan 30/07/2013 tarihli devir kararıyla devrettiği, müştekinin bu konuda rızasının alınmadığı ve devir konusunda bir mutabakatın olmadığı, bu durumun şüpheli ....’ın alınan beyanında, “...şirketin bana devredileceği konusunda aramızda anlaşma olmadı, yalnızca devredip kurtulmak istedi...” şeklinde tevilli olarak ikrar edildiği, yine müteveffa tarafından düzenlendiği iddia olunan 25/12/2012 tanzim, 31/05/2013 ödeme tarihli 500.000,00 Türk Lirası bedelli senete ilişkin düzenlenen 25/06/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, özetle söz konusu senette üç farklı kalem kullanıldığı, önceden kurşun kalem kullanılarak bir kısmının düzenlendiği, miktarın yazı ile yazıldığı bölümde “beşyüzbin” yazısında “yüz” ibaresinde sıkışıklık, “bin” ibaresinde konum farklılığının mevcut olduğunun belirtildiği, dosya içerisinde bulunan grafoloji uzmanından alınan 12/02/2014 bilirkişi raporda ise, özetle bahse konu senette farklı kalemler kullanıldığı, “beşbin” yazısının arasına “yüz” eklenerek beşyüzbin” olarak tahrifat yapıldığı, silinmeye çalışılmış yazı ve rakamlara ait harf ve rakam kalıntılarının bulunduğunun belirtildiği, yukarıda açıklanan gerekçelerle şüpheliler hakkındaki delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamının hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve resmi belgede sahtecilik suçlarına yönelik olması karşısında; 27.01.2017 tarih ve 29961 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve kanun yararına bozmaya konu suçların ceza miktarlarına göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesi'ne ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 09.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16067, Karar No: 2025/7066, Tarih: 29.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/16067 E.  ,  2025/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/254 E., 2024/528 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı murisinin 01.01.1954-11.01.1985 tarihleri arasında aralıklı olarak yaklaşık 10 yıl süre ile davalı köyde bekçi ve korucu sıfatı ile çalıştığının tespitine karar verilmesini talep edilmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı Muhtarlık vekili davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Talep konusu dönemin 1954-1985 yılları olduğu gözetildiğinde ve 506 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinin 17.07.1964 tarihi olması karşısında; 1964-1985 talep dönemi yönünden hak düşürücü süreye uğramış ise de 1954-1964 arası dönem yönünden mülga 04.02.1957 tarihli ve 6900 sayılı Malûliyet, İhtiyarlık ve Ölüm Sigortaları Hakkında Kanun'un da halen yürülükte olduğu göz önünde tutularak eldeki davada 1964 öncesi talep dönemi yönünden hak düşürücü süre yoktur, bu dönem yönünden davanın esasına girilerek bir karar verilmesi gerekir. Hal böyle iken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın tüm talep dönemi yönünden hak düşürücü süre geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının ... babası ... 'ın davalı ... unvanlı tescilsiz işyerinde; 01.01.1954-31.12.1954 ile 01.01.1960-29.07.1964 tarihleri arasında (506 sayılı Kanun 29.07.1964 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır) çalıştığı, bu çalışmalarının sigortalı sayılması gerekeceğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371.maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79. maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 86. madde hükümleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3812, Karar No: 2010/1096, Tarih: 10.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3812 E.  ,  2010/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ....Güvenlik Temizlik Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/08/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/05/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı hazine vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava; haksız ihtiyati tedbir nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı tarafından aleyhine açılan alacak davasında, döner sermaye saymanlığındaki hak edişlerine tedbir konulduğunu, kullanılmasına önlenen (bloke edilen) paranın gelirinden yoksun kaldığını, sürekli olarak temizlik ihalelerine katıldığından bankadan kredi çekmek zorunda bırakıldığını belirterek, yoksun kaldığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı tarafından, davacı aleyhine açılan fazla ödemenin geri alınmasına ilişkin alacak davasında, davacı şirketin döner sermaye saymanlığındaki 33.674,00 YTL tutan hak edişine 02/12/2005 gününde ihtiyati tedbir konulduğu, alacak davasının fazla ödeme bulunmadığı gerekçesiyle reddedilerek 26/07/2007 gününde ihtiyati tedbirin kaldırıldığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda; davacının ticari ... yaptığı, hak edişine konulan ihtiyati tedbir nedeniyle bankadan ticari kredi çektiğinden gerçek zararın saptanamayacağı belirtilerek, ihtiyati tedbirin konulduğu gün ile kaldırıldığı gün arasındaki sürede davacının kullanması önlenen 33.674,00 YTL’ye, banka tarafından uygulanan ticari kredi faiz oranları uygulanmak suretiyle zarar kapsamı belirlenmiştir.

Dosyadaki belgelerin incelenmesinden, davacının 30/12/2004 gününde çeşitli tutarlarda ticari kredi kullandığı, 02/12/2005 günü hak edişine tedbir konulduğu ve böylece davacının kullandığı kredilerin ihtiyati tedbir konulmadan önceki döneme ilişkin olduğu görüldüğünden, haksız eylemden doğan dava konusu zararın kapsamının belirlenmesinde uygulanacak faiz ölçüsü, kredi faizi olmayıp yasal faizdir.

2009/3812-2010/1096

Dosyadaki belgelerin incelenmesinden, davacının 30/12/2004 gününde çeşitli tutarlarda ticari kredi kullandığı, 02/12/2005 günü hak edişine tedbir konulduğu ve böylece davacının kullandığı kredilerin ihtiyati tedbir konulmadan önceki döneme ilişkin olduğu görüldüğünden, haksız eylemden doğan dava konusu zararın kapsamının belirlenmesinde uygulanacak faiz ölçüsü, kredi faizi olmayıp yasal faizdir.

2009/3812-2010/1096

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ihtiyati tedbir kararının uygulandığı 02/12/2005 ile tedbir kararının kaldırıldığı 26/7/2007 arasında, davacının kullanması önlenen 33.674,00 YTL'nin yoksun kalınan yasal faizi hesaplanarak bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2)sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine 10/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/11498, Karar No: 2013/12736, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/11498 E.  ,  2013/12736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin .../... Esas Sayılı Dosyasında

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali, alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali, alacak davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, asıl davada davacı kiralayan tarafından kira alacağı ve hor kullanma bedelinin tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali, birleşen davada ise davacı kiracı tarafından depozito bedeli ile faydalı masraf bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm asıl davanın davalısı birleşen davanın davacısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı kiracıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalıların kira alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında düzenlenen 01/07/2007 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeye göre aylık kira bedeli 6000 TL olup, her ayın 10. ila 15. günü arasında ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı 09/06/2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde kira alacağı olarak 2009 yılı 7.8.9.10. aylar kira bedelleri toplamı 24.000 TL nin tahsilini istemiş, takibe itiraz edilmesi üzerine açılan davada davalıların tahliye tarihi olarak bildirdiği 10/05/2009 tarihi davacı kiralayan tarafından kabul edilmeyerek, taşınmazın 03/11/2009 tarihinde tahliye edildiği bildirilmiştir.

Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli olmayıp, anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiralayan tarafından kabul edilmemesi, başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde, kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin

belirttiği tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü kiracıya aittir. Davalı kiracılar kiralananı 10/05/2009 tarihinde tahliye ederek kiralayana teslim ettiğini savunmuş ise de, davalılar bu savunmasını yasaya uygun olarak sundukları delillerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki, davalılar cevap dilekçesinde ve delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan mahkemece anahtar teslimi konusunda davalı tarafa davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların kira alacağına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14103, Karar No: 2012/20591, Tarih: 12.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14103 E.  ,  2012/20591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/06/2011 tarih ve 2009/869-2011/676 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat sigorta poliçesiyle sigortalı olan emtiaların 24.8.2008 tarihinde Turkish Kargo tarafından nakliye işlemi yapıldığı sırada hasar gördüğünü, müvekkili şirketçe sigortalı firmaya 3.861,53 TL tazminat ödendiğini ileri sürerek; 3.861,53 TL'nın temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşımanın uluslar arası taşıma olduğunu, dava konusu zararla ilgili Varşova Konvansiyonu'nun 12. ve 13. maddelerine göre sigortalı 3 M San. ve Tic. A.Ş.nin hava yük senedinde gözükmediğini, davacının davada taraf olamayacağını, V.K.nın 26/2 maddesi gereğince 14 gün içinde ihbarda bulunulmadığını, sorumluluklarının V.K.nın 24/2 maddesine göre kg başına 17 SDR olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, kayıp ve hasar tespitinin Varşova-Lahey Konvansiyonu hükümlerine tabi olduğu, çekilen ihtarnameler itibarı ile davanın süresinde açıldığı, kg başına 17 SDR olarak hasar tespitinin yapıldığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 3.089,39 TL'nın dava tarihinden itibaren kısa vadeli mevduata uygulanan reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 165.10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16921, Karar No: 2010/5460, Tarih: 04.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/16921 E.  ,  2010/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek, ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten ve ilgili maddeler uygulandıktan sonra değer azlığı nedeniyle aynı yasanın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/163, Karar No: 2023/11943, Tarih: 03.07.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/163 E.  ,  2023/11943 K.**

**"İçtihat Metni"**

İSTİNAF SONRASI TEMYİZ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/119 E., 2019/112 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.03.2019 tarihli ve 2019/801 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-h, 168/3-1, 53/1, 58 inci maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2019/159 Esas, 2019/368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun’un 149/1-a-h, 168/3-1, 62, 53, 63 üncü maddeleri gereğince 5 yıl 3 ay hapis cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.11.2019 tarihli ve 2019/119 Esas, 2019/112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi Yönünden

1. Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

2. Alacak verecek meselesi nedeniyle kavga saikiyle cebir uygulanmış ve sonradan para alınmasına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü