muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9918, Karar No: 2020/10486, Tarih: 30.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/9918 E.  ,  2020/10486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Çocuk Mahkemesi ile ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla) arasında ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 5395 sayılı Kanun gereğince koruyucu ve destekleyici tedbirlerin ugulanması istemine ilişkindir.

... 2. Çocuk Mahkemesince, korunmaya muhtaç çocuk ... hakkında mahkememiz 19/11/2018 tarih ve 2018/430 tedbir sayılı kararı ile acil koruma kararı verildiği, 04/2/2018 tarih 2018/430 tedbir sayılı kararı ile bakım tedbiri kararı verildiği, 11/12/2019 tarih ve 2018/430 tedbir sayılı kararı ile çocuk hakkında verilen bakım tedbiri kararının kaldırılarak danışmanlık tedbiri uygulandığı, bu tedbirlerin uygulanması sırasında çocuğun ... Mah. ... Sk. No:... İç Kapı No:... .../... adresine taşındığının anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla), korunmaya ihtiyacı olan çocuk ...'nun ikamet adresinin ... olmadığı UYAP üzerinden görülmüş, ... Mahallesi ... Sokak No:... İç Kapı No:... ... adresinde ikamet edip etmediği hususunda 13/05/2020 tarihinde ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne müzekkere yazılmış olup, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünce tutulan ve dosya arasında bulunan 29/05/2020 tarihli tutanaktan da anlaşılacağı üzere; korunmaya ihtiyacı olan çocuk ...'nun ikamet ettiği iddia edilen ... Mahallesi ... Sokak No:... İç Kapı No:... ... adresine defalarca gidildiği, belirtilen adreste korunmaya ihtiyacı olan çocuk ...'nun gerek çevreden gerekse yapılan araştırma sonucu bulunmadığının tespit edildiği, yapılan araştırmalardan korunmaya

ihtiyacı olan çocuk ...'nun ... Mahallesi ... Cad. ... Apartmanı Blok No:.../... İç Kapı No: ... ... adresinde oturduğunun tespit edildiği ve bu adresin korunmaya ihtiyacı olan çocuğun ikamet adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5395 sayılı Kanunun Geçici Madde 1/(4) çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları görevli aile veya asliye hukuk mahkemelerince alınır" şeklindedir.

ihtiyacı olan çocuk ...'nun ... Mahallesi ... Cad. ... Apartmanı Blok No:.../... İç Kapı No: ... ... adresinde oturduğunun tespit edildiği ve bu adresin korunmaya ihtiyacı olan çocuğun ikamet adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5395 sayılı Kanunun Geçici Madde 1/(4) çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları görevli aile veya asliye hukuk mahkemelerince alınır" şeklindedir.

Çocuk Koruma Kanuna göre verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. madde hükmü "(1) Çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı; çocuğun anası, babası, vasisi, bakım ve gözetiminden sorumlu kimse, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu ve Cumhuriyet savcısının istemi üzerine veya re'sen çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır.(2) Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar hakkında kovuşturma başlatılmış olanlar hariç korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları aile mahkemeleri kurulan yerler bakımından bu mahkemeler, kurulu bulunmayan yerler bakımından asliye hukuk mahkemelerince alınır.(3) Hakkında kovuşturma başlatılmış olan çocuklar için koruyucu ve destekleyici tedbir kararı kovuşturmanın yapıldığı mahkemece alınır.(5) Fiilî işlediği sırada oniki yaşından küçük çocuklar ile onbeş yaşını doldurmamış sağır ve dilsizler hakkında mahkemece, 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31. maddesinin birinci fıkrası ile 33. maddesi uyarınca çocuklara özgü güvenlik tedbirleri uygulanabilir." şeklindedir.

5395 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrasındaki düzenleme ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü de gözetildiğinde Çocuk Koruma Kanunun 5. maddesi uyarınca hükmolunacak tedbir kararlarının çocuk mahkemesi veya hâkimince çocuk mahkemesi olmayan yerlerde ise aile mahkemesi veya yoksa asliye hukuk mahkemesince karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 8/1. maddesine göre; “Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır."

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 8/1. maddesine göre; “Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır."

Çocuk Koruma Kanununun 8. maddesi; tedbirlerde yetkiyi düzenlemiştir. Buna göre, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından, kendisinin, ana. baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hakimince alınır. Aynı maddenin (2.) fıkrasında yer alan hükme göre de: tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hakim veya mahkemece belirli sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir, (md. 8/3)

Dosya kapsamından, ... 2. Çocuk Mahkemesi tarafından 2018/430 tedbir sayılı dosya ile 11/12/2019 tarihinde ilgili çocuk ... için bakım tedbirinin kaldırılarak danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verildiği, yapılan kolluk araştırması sonucu küçüğün ve annesinin yaşadığı yerin Yenimahalle/... olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın yetkili ve görevli ... 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9346, Karar No: 2010/2860, Tarih: 30.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9346 E.  ,  2010/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... adına kayıtlı ve idaresinde bulunana aracın müvekkiline ait araca çarpması nedeniyle araçta meydana gelen hasar bedeli değer kaybı ve araç mahrumiyeti bedeli olan 5.375 TL'nin davalılardan tahsilini talep etmiş ıslah dilekçesi ile talebini 9.100 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşturlar.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın meydana gelemsinde davalının kusuru bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 30.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/161, Karar No: 2019/8345, Tarih: 26.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/161 E.  ,  2019/8345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme

Bozma üzerine yapılan yargılamada, 5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince sanığa yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA, 26.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10696, Karar No: 2012/13227, Tarih: 20.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10696 E.  ,  2012/13227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi.

Davacı ... ...' a velayeten babası ... Annesi ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 21/12/2009-05/07/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Turizm Petrol Ürünleri Otomotiv Gıda Maddeleri Taşımacılık Ticaret Sanayi ve Yatırım Ltd. Şti. temsilcisi ile davalılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dava; trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar bir kısım davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar asıl ve birleşen davalarında, çocuklarının kusuru olmaksızın meydana gelen kazada yaralanmasından dolayı uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, ayrı ayrı kusur ve sorumlulukları olmadığından davanın kendileri yönünden reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davacıların çocuklarının yaralanmasına neden olan kazanın davalıların bölüşük kusuru ile meydana geldiği benimsenerek davacılar yararına hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat tutarlarının davalılardan kusurları oranında ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan Erzurum 2. SCM nin 2009/186-1047 E-K sayılı dosyasının incelenmesinde, dava konusu trafik kazasının sanık ...’in kavşaklarda geçiş önceliğine uymaması nedeni ile asil kusuru ile meydana geldiği benimsenerek sanığın mahkumiyetine karar verildiği, sanık ...’nın ise kusuru bulunmadığı benimsenerek beraatine karar verildiği görülmüş, dosyanın temyiz edilmekle kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

Şu durumda yerel mahkemece, davalıların taksirle yaralanmaya neden olmak suçundan yargılandıkları kamu davasının kesinleşmesi beklenerek, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerektirmiştir.

2-2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 16/2 maddesinin c bendi uyarınca Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulu “meslekte kazanma gücü kaybı” hususunda bilimsel ve teknik görüşlerini mahkemeye bildirmekle görevli kılınmıştır. Anılan bu hükme göre davacının yaşı ve meslek grubu dikkate alınarak maluliyet raporu İstanbul Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulundan SGK Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun olarak alınmalıdır.

2-2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 16/2 maddesinin c bendi uyarınca Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulu “meslekte kazanma gücü kaybı” hususunda bilimsel ve teknik görüşlerini mahkemeye bildirmekle görevli kılınmıştır. Anılan bu hükme göre davacının yaşı ve meslek grubu dikkate alınarak maluliyet raporu İstanbul Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulundan SGK Sağlık İşlemleri Tüzüğüne uygun olarak alınmalıdır.

Şu durumda davacı, tüm tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, muayenesi sağlanmalı, hazırlanacak heyet raporundan sonra sonuca göre maddi zararı belirlenmelidir. Anılan yasa hükmü gözetilmeden alınan maluliyet raporunun hükme esas alınması doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) ve (2) no lu bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenlerine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3100, Karar No: 2022/7501, Tarih: 27.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3100 E.  ,  2022/7501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Tüketici Mahkemesi'nce verilen 11/03/2020 tarih ve 2019/261 E.- 2020/117 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 25/02/2021 tarih ve 2020/1104 E.- 2021/287 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabı üzerine 3. şahsın eylemi nedeni ile bloke konulduğunu, hesaplar üzerine bloke konulmasına yönelik müvekkilinin muvafakatinin özgür iradesine dayalı olmadığını, dava dışı 3. şahsın yaptığı iddia olunan eyleminden ötürü ileride doğacak ya da doğup doğmayacağı belirsiz bir zarara karşı süresiz ve nedensiz olarak davalı bankanın parayı blokede tutmasının haksız eylem olduğunu belirterek müvekkilinin hesaplarına konulan blokenin kaldırılmasına, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 50.000,00 TL'nin davalının hesaba bloke koyduğu tarihden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının eski eşinin müvekkili bankada çalıştığı sırada yapmış olduğu iş ve işlemler nedeni ile hem müvekkil bankanın hem de müvekkil banka müşterilerinin zararına yol açtığını, davacının eşinin bu eylemlerinden dolayı oluşan zararın karşılanmasından bankaya karşı kendisinin de müşterek ve müteselsil olarak sorumlu olduğunu kabul ettiğini, müvekkil bankaya bu yönde taahhütler vermek dışında rehin senedi imzaladığını, asıl borçlunun riski devam ederken davacının blokenin kaldırılmasını istemesinin hukuki dayanağının bulunmadığını, ana paranın blokeli olarak tutulduğunu, blokedeki paraya işletilen faizin davacıya ödendiğini, davacının faiz alacağının bulunmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının dava dışı Uğur Şengezer tarafından beyan ve taahhüt edilen işlemler nedeniyle oluşacak banka zararlarını karşılamayı, müşteriye yapılması gereken ödemelerden münferiden ve müteselsilen sorumlu olduğunu, gayri kabili rücu kabul, beyan ve taahhüt ettiği, banka nezdindeki şahsi mevduat hesabında bulunan söz konusu paralar ile adına açılacak başka hesaplara yatacak paranın söz konusu işlemler karşısında ortaya çıkacak banka zararlarının karşılanmasına ve müşterilere yapılacak ödemeler için kullanılmasına, bu bağlamda hesabının bloke ve rehin

edilmesine açıkça muvafakat ettiği, bu beyanını el yazısı ile yazıp imzaladığı, davacının iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacının davalı bankada bulunan hesabının yargılama aşamasında kapatılması nedeniyle hesap üzerinde yer alan blokenin kaldırılması yönündeki talebe ilişkin davanın konusuz kaldığı, bu durumda mahkemece konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek dava tarihindeki haklılık durumu tespit edilmek suretiyle yargılama masrafları ve harç konusunda karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden anılan talebe ilişkin davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, 03/01/2014 tarihli taahhütname ve rehin senedi karşısında davalı bankanın davacının bankada bulunan hesabı üzerine bloke konulmasında usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden dava tarihi itibarıyla davacının blokenin kaldırılması talebi yönünden haklı olmadığı kanaatine varılarak yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi geektiği, davacının hesabındaki paranın taahhütname ve rehin senedine uygun olarak dava dışı Uğur Şengezer'in davacı bankaya doğmuş borcunun ödemesi için kullanıldığı anlaşıldığından mahkemece davacının tazminat talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kamu düzenine aykırılık gözetilerek kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı vekilinin sair istinaf itirazlarının reddine, blokenin kaldırılması yönünden konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16394, Karar No: 2015/7146, Tarih: 16.11.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/16394 E.  ,  2015/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2014/11878

Mahkemesi : Edirne 2. Ağır Ceza

Tarihi : 08.11.2013

Numarası : 2013/113 - 2013/191

Suç : Uyuşturucu madde ihraç etme

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık N.. G.. müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

1- Sanıklar A.. T.. ve S.. G.. müdafiinin yasal süresinden sonra olan temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince reddine karar verilerek anılan sanıklar hakkındaki hükümlerin Cumhuriyet savcısının temyizine göre yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık N.. G.. hakkında kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin ileri sürdükleri yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Teşebbüs hükümleri uygulanırken kanun ve maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına dair bölümün başına "TCK'nın 35/2. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15492, Karar No: 2014/18781, Tarih: 14.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/15492 E.  ,  2014/18781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bolu İş Mahkemesi

Tarihi : 07/04/2014

Numarası : 2013/85-2014/143

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı K.. M..nün tüm, davacı ve davalı C.. A..'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.