muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18311, Karar No: 2014/6680, Tarih: 10.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18311 E.  ,  2014/6680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedeli ile ecrimisilin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 10209 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra ;

a)El atma 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihleri arasında gerçekleşmişse el atma tarihi itibariyle;

b)El atma 04.11.1983 tarihinden sonra gerçekleşmişse dava tarihi olan 20.04.2012 tarihi itibariyle;

Dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 10209 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3319, Karar No: 2018/10851, Tarih: 04.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3319 E.  ,  2018/10851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kolluk tutanağına göre, suça sürüklenen çocukların gece saat 02.00’da müşteki ...’a ait işyerinde yakalandıkları olayda, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gece vakti işlendiğinin anlaşılması ve suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 116/4.maddesi uygulanmasına karşın hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143/1.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7651, Karar No: 2024/9356, Tarih: 02.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7651 E.  ,  2024/9356 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/649 Esas, 2024/664 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.08.2023 Tarihli ve 2023/1449 Esas, 2023/1786 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... 'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Asli müdahil vekili 02.04.2024 tarihli dilekçesinde; kısıtlıya kızının vasi olarak atandığını, kısıtlının Ankara'da yaşadığını, ancak vasinin kısıtlıyı hapsettiğini, bakmadığını, kısıtlının milletvekili emeklisi olup maaşının yüksek olduğunu, huzurevinde bakımının yapılabileceğini, vasinin görevini yerine getirmediğini, bakıcıyı da kovduğunu, bu nedenle kısıtlının Ankara'da huzurevine yerleştirilmesi için müvekkiline izin verilmesini ve müvekkilinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Vasi vekili 18.04.2024 tarihli dilekçesinde; müvekkilinin, kısıtlının genel bakımı ve sağlığı için gerekli önlemleri aldığını, Ankara'da Bakım Merkezine kısıtlının bakımı için başvuru yapıldığını, evde bakım hizmeti alma yoluna gidildiğini, kısıtlının bakımının makul ve uygun şekilde yapıldığını, vasiliğin ortadan kalkacağı bur durumun olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, 23.02.2024 tarihli ek karar ile kısıtlının bundan sonra yerleşim yerinin ... Mah. ... Cad. No:64 Çankaya/ Ankara olduğu gerekçesiyle ikamet değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.05.2024 Tarihli ve 2024/649 Esas, 2024/664 Karar Sayılı Kararı

İkamet değişikliğine izin talebi olmadan ikamet değişikliğine izin yetki ek kararı yazılarak dosyanın mahkemeye gönderildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vesayet dosyasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının adres değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Ankara Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28938, Karar No: 2019/3035, Tarih: 07.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/28938 E.  ,  2019/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini, kıdem, ihbar ve diğer işçilik alacaklarının faizi ile birlikte davalı işverenden alınarak kendilerine verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, olayda zaman aşımı koşullarının oluştuğunu hiçbir alacağının bulunmadığını, mutfakta yardımcı olarak çalıştığını, davalı ...’e satırla saldırdığını, müşterilerin araya girmesi sonucunda olay yerinden uzaklaştırıldığını, devamsızlık yapması nedeniyle iş akdine son verildiğini kıdem tazminatı koşullarının oluşmadığını açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirketin dava konusu işyerini davalı ...’den devraldığı ve davacının bilirkişi raporunda belirtildiği tarihler arasında davalılar yanında çalıştığı, davacının elinde satır bulunduğu, hararetli ve hareketli bir şekilde davalı ... ile konuştuğu, ancak elindeki satır ile davalıya saldırmadığı ve kendiliğinden olay yerinden uzaklaştığı, akit işverence feshedildikten sonra yasal yükümlülüklerden kurtulmak amaçlı olarak tutulan devamsızlık tutanakları tek taraflı olarak işverence her zaman düzenlenebilecek olması nazara alındığında işverenin iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiğini ispatlayamadığı, tanık beyanları ile devamsızlığa sebep teşkil edecek somut bir sebep ortaya konulmadığı, 10 yıl çalışan ve işten ayrılması için bir neden bulunmayan, geçimini emeği ile sağlayan bir insanın, beklenmedik şekilde kendi özgür iradesi ile iş sözleşmesini feshetmesi ve bu feshin tazminat alamayacak şekilde istifa yoluyla gerçekleşmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğundan kıdem ve ihbar tazminatı isteğinin kabulüne, ibranamede ihtirazi kayıt bulunmaması, davacının ibranamenin imzalanması sırasında iradesinin fesada uğratıldığı yönündeki iddiasını ispat edememiş olması karşısında söz konusu belgenin geçerli olduğu kanaati ile, 05.03.2010 tarihli banka makbuzu ve ibranamede ihbar tazminatı ödendiğinin belirtilmiş olması hususları dikkate alındığında ilk çalışma döneminin tasfiye edildiği, davacı tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının fazla mesai yaptığı, davacının haftanın 7 günü çalıştığı hafta tatillerini ve genel tatillerini kullanmadığı, dosyaya sunulan belgelere göre işveren davacının yıllık izinlerini kullandığını kanıtlamadığı, ücret alacağının olduğunun tespitiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili davalı işyerinde 10.05.2002 tarihinde aralıksız olarak çalışmaya başlamış olduğunu iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan tespitte sigorta kaydına göre 01.05.2003 tarihinde çalışmaya başladığı belirlenmiştir. Dinlenen tanıklar davacının iddia ettiği tarihlerde çalıştığını doğrulamıştır.

Bu nedenle davacının 10.05.2002 tarihinde çalışmaya başladığı kabul edilerek, davacının hizmet süresi belirlenirken sadece başka firmada çalıştığı dönem olan 1 ay 3 günlük hizmet süresi dışlanarak 10.05.2002-05.06.2012 tarihleri arası dikkate alınmalıdır.

3-Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı vekili davacının aşçı olup net ücretinin 1.800 TL olduğunu iddia etmiştir; ücret bordrolarında davacının asgari ücreti aldığı görülmüştür.

Yargılama sırasında emsal ücret araştırması yapılmıştır. Aşçılar Federasyonu net 1800 TL emsal ücret olarak bildirmiştir.

Mahkemece; davacının, asgari ücret ile çalıştığı kabul edilmiş ve işçilik alacakları buna göre hüküm altına alınmıştır.

Davacının yaptığı iş ve kıdemi, dosyaki diğer bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davacının iddia ettiği gibi en son net 1.800 TL ücret ile çalıştığının kabulü gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

Yargılama sırasında emsal ücret araştırması yapılmıştır. Aşçılar Federasyonu net 1800 TL emsal ücret olarak bildirmiştir.

Mahkemece; davacının, asgari ücret ile çalıştığı kabul edilmiş ve işçilik alacakları buna göre hüküm altına alınmıştır.

Davacının yaptığı iş ve kıdemi, dosyaki diğer bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davacının iddia ettiği gibi en son net 1.800 TL ücret ile çalıştığının kabulü gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

4-Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının davalı işyerinde 10.05.2002 tarihinde çalışmaya başladığı çalışmasının 05.06.2012 tarihine kadar çalıştığı bu çalışma sırasında işyeri devirlerinin gerçekleştiği dosyada mevcut 26.02.2010 tarihli ibraname başlıklı belge ile davacının işyerinin davalı ... Ünver'e ait olduğu dönemdeki 26.02.2005-25.01.2010 tarihleri arasındaki çalışmaya yönelik olarak "işyeri kapanışı" nedeniyle bir miktar kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının ödendiği ancak davacının işyerinin kapandığı belirtilen tarihi takip eden ertesi günü çalışmaya devam ettiği, işyeri devri nedeniyle kayden kapanış göründüğü, gerçekte bir fesih olmadığı, buna göre tazminata esas hizmet süresinin belirlenmesi gerektiği, 05.03.2010 tarihinde tazminat bedeli adı altında yatırılan miktarın "davacının parayı çekip işverene iade ettim" iddia ettiğinin ispatlanamadığı, yatırılan paranın yatırıldığı alacak kalemi karşılığından mahsubu ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18308, Karar No: 2014/6681, Tarih: 10.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18308 E.  ,  2014/6681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedeli ile ecrimisilin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 10209 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra;

a)El atma 09/10/1956 tarihi ile 04/11/1983 tarihleri arasında gerçekleşmişse el atma tarihi itibariyle;

b)El atma 04/11/1983 tarihinden sonra gerçekleşmişse dava tarihi olan 02/02/2012 tarihi itibariyle;

Dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 10209 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7755, Karar No: 2013/11664, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7755 E.  ,  2013/11664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlilerine karşı görevinden dolayı hakaret, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır. Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur. Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde,265. maddesi ile düzenlenen;“Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar,kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup;bu suçta,kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil,görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir,kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı,kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle,kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse,fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 gün 9-259-47 sayılı kararında belirlendiği gibi,Olayın gelişimi sırasında sanığın,cebir ve/veya tehdit kullandığı polis memuru olan müştekiler suçun mağduru, kamu idaresi ise suçtan zarar gören konumundadır. “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçunun 5237 sayılı TCK’nun “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar”