muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/29309, Karar No: 2023/86, Tarih: 10.01.2023

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebinin mahkumiyet kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sübuta, cezaların haksız ve gerekçesiz olarak arttırıldığına, tehdit suçu bakımından 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılanın resmi nikahlı evli oldukları, ikamet ettikleri ... ilinden katılanın kardeşinin düğünü için geldikleri ... ilinde bulundukları sırada aralarında ailevi sebeplerden dolayı tartışma çıktığı, bu tartışma sırasında sanığın katılanın saçını kopardığı ve kolundan yaraladığı, olay sonrasında katılanın adli rapor içeriğine göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, ayrıca sanığın kullanmış olduğu telefon hattından katılanın kullandığı telefon hattına 16.06.2015 tarihinde 11.31 ile 12.44 saatleri arasında "...şimdi ...'ı basmaya geliyorum bekleyin, senin kadar iki yüzlü insan görmedim, birde faceden engellemişsin beni k\*\*\*,...ulan o ...'ı size mezar etmeyen erkek değildir, bu saatten sonra azrailiniz benim, her an canınızı almak için kol geziyorum çevrenizde..." şeklinde ifadeler içeren hakaret ve tehdit içerikli mesajlar gönderdiği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Ve Tehdit Suçlarının Sübutuna Yönelik Yapılan Temyizde

Sanığın tehdit suçu bakımından ikrarı, 16.06.2015 tarihli mesaj tutanağı, mağdur beyanı ile mağdurun yaralanmasına ilişkin adli rapor dikkate alındığında Yerel Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

B. Lehe Hükümler Uygulanması Gerektiğine Yönelik Temyizde

"Sanığın geçmişteki hali, suç işleme hususundaki eğilimi ve ısrarı ile ileride suç işlemekten çekineceğine dair mahkememizde kanaat oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, cezanın ertelenmesine ve seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına." şeklinde karar verildiği anlaşılmakla, lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin taktir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

C. Sair Yönlerden

1.Sanığın aynı mağdura karşı gerçekleştirdiği kasten yaralama ve tehdit suçlarını farklı zamanlarda gerçekleştirdiği, bu sebeple tehdit suçu yönünden; 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

2.Kasten yaralama ve uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise tehdit suçu yönünden, 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Bakımından

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Bakımından

Gerekçe bölümünün C bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4599, Karar No: 2018/1497, Tarih: 27.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4599 E.  ,  2018/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- 5237 sayılı TCK'nun 148. maddesinin 1. fıkrasında yağma suçunun temel şekli, 2. fıkrasında senedin yağması, 3. fıkrasında cebir karinesine yer verilmiş, 149. maddesinde nitelikli yağma, 150. maddesinde ise kişinin hukuki bir ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla yağma suçunu işlemesi ile yağmada değer azlığı düzenlenmiştir.

Yağmanın temel şeklinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 148/1. maddesi uyarınca; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da malvarlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan birden çok hukuki değeri korumaktadır.

Yağma suçunun nitelikli halleri arasında yer alan TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinde düzenlenen “Beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı” yağma suçunun işlenmesinin nitelikli hal olarak kabul edilmesi Türkiye Büyük Millet Meclisi'ndeki görüşmeler sırasında verilen bir değişiklik önergesi ile gerçekleşmiştir. Önergenin gerekçesi ''Yağma suçunun, örneğin yaşı veya sakat olması nedeniyle beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişilere karşı işlenmesinde daha etkin bir yaptırımla karşılanmasına gerek duyulduğu'' açıklanarak bu nitelikli halin kabul edildiği belirtilmiştir.

Failin, mağdura yönelik gösterdiği cebir ve tehdit ile malın alınmasıyla yağma suçu oluşur. TCK'nın 149/1-e maddesininde nitelikli hal için yağma suçunda aranan cebir ve tehdidinin yanında mağdurun yağma suçuna konu zilyeti olduğu mal ve/veya maddi değeri beden ve ruh bakımından koruyabilecek kadar, beden ve ruh bakımından gelişip gelişmediğinin tespiti ile uygulanması olanaklıdır.

Hal böyle olunca;

26.05.2001 doğumlu olup, suç tarihinde 11 yaşını bitirmiş mağdurun, zilyet olduğu malı koruyabilecek beden ve ruh sağlığı yönünden gelişip gelişmediği uzman tabip raporu ile tespit edilip ve/veya olaya göre mahkeme heyetinin gözlemleri değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin (e) bendi ile uygulama koşullarının takdiri gerekirken eksik inceleme ile yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasanın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1420, Karar No: 2006/4488, Tarih: 30.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1420 E.  ,  2006/4488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı Vek.Av. ... ile aleyhine temyiz olunan davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporlarında münavebeye alınan buğday, tütün, karpuz, mısır (silajlık) ve kuru ot (fiğ) ürünleri için 2005 yılına ait olmak üzere kuru ve sulu arazide ayrı ayrı dekar başına elde edilecek ortalama verim, toptan satış fiyatları ve masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı açıklanmak suretiyle detaylı üretim giderleri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1424, Karar No: 2018/6933, Tarih: 12.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1424 E.  ,  2018/6933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/01/2017 tarih ve 2015/850-2017/44 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının don rizikosuna karşı sigortaladığı üzümlerde Mart ve Nisan aylarında meydana gelen don olayları nedeniyle hasar oluştuğunu, davalı ekspertizlerinin taşınmazlarda meydana gelen hasar oranını düşük belirlediğini ileri sürerek 8.000 TL hasar bedelinin hasat tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 24.12.2012 havale tarihli dilekçesi ile talep miktarını 16.763,77 TL'sına çıkarmıştır.

Davalı vekili, yapılan ekspertiz incelemesi sonucunda ölü kol hastalığı ve yetersiz bakım şartları gibi teminat dışı etmenler sonucu verim düşüklüğü meydana geldiğinin tespit edildiğini, bu doğrultuda poliçelerin zeyledilmesinden sonra hesaplanan toplam 11.751 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, bunun dışındaki hasarların teminat harici kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, zararın ölü kol hastalığı, bağ miğdiyösü ve yetersiz bakım şartları gibi teminat dışı etmenlerin etkisiyle olduğuna dair bir veriye rastlanmadığı, davacının 17.179,77 TL alacaklı olduğu, bozma öncesi verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmemesi sebebiyle davalının kazanılmış hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 16.763,77 TL'nin 01.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 858,83 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11828, Karar No: 2016/22742, Tarih: 23.11.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/11828 E.  ,  2016/22742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1) .... A.Ş. vekilinin temyiz talebine ilişkin olarak,

Temyiz edenin suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçi kuruma bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi kurum vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) ... vekilinin temyiz talebine ilişkin olarak yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören... ve ... Kurumunun CMK'nın 234. maddesi uyarınca dava ve duruşmadan haberdar edilip, aynı Kanun'un 237. maddesi gereğince davaya katılma imkânı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22295, Karar No: 2022/5049, Tarih: 21.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22295 E.  ,  2022/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca doğrudan 1.000,00 TL adli para cezasına kesin olarak hükmedildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf istemi üzerine ilk derece mahkemesince CMK’nın 276. maddesinde öngörülen kabul edilebilirlik incelemesi yapılmadan yani istinaf dilekçesinin reddine karar verilmeden dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince CMK’nın 279. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucunda istinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından bahisle işin esasına girilip ilk derece mahkemesinin kesin nitelikteki mahkumiyet hükmü kaldırılarak CMK’nın 280/1-a, 303/1-a ve 223/2-e maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 272/3-a maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın miktarı ve türüne göre, ilk derece mahkemesi hükmüne karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı ve ilk derece mahkemesince CMK’nın 276. maddesinde öngörülen kabul edilebilirlik incelemesi yapılmadan yani istinaf dilekçesinin reddine karar verilmeden dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderildiği de gözetilerek Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince CMK’nın 279. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucunda, incelenmesi istenen kararın bölge adliye mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığını tespit ederek kendisinin “istinaf başvurusunun reddine” karar vermesi ve bu kararın da CMK'nın 279/1-b. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olması gerekirken, ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak bölge adliye mahkemesinde kurulan beraat hükmü hukukî değerden yoksun ve infaz kabiliyeti bulunmadığından yok hükmünde olmakla, hukuken varlık kazanmayan bu kararın temyiz davasına konu edilebilmesi olanaklı bulunmadığından ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusu yönünden bölge adliye mahkemesince bir karar verilmesi mümkün görüldüğünden bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının mala zarar verme suçuna yönelik konusu bulunmayan temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-h, 143, 35/2, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/4, 35/2, 31/2, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince, mahkumiyet kararlarının bozularak ortadan kaldırılmasına ve suça sürüklenen çocuğun atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraatine karar verildiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince verilen beraat kararlarının temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesince hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının duruşma açılıp tutanak tanıkları dinlenmeksizin ve kamera görüntüleri ile ilgili yeterli araştırma yapılmadan kaldırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında yerel mahkemece kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkumiyet hükümleri kaldırılarak duruşma açılmaksızın CMK'nın 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği; suça sürüklenen çocuk hakkındaki mahkumiyet hükümleri bakımından ise CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/2-b. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6883, Karar No: 2011/10765, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6883 E.  ,  2011/10765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili asıl ve birleştirilen davada, davalıların sürücüsü-işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin yaralandığını ileri sürerek asıl davada 1.300,00 TL maddi ve 60.000,00 TL manevi, birleştirilen davada toplam 2.061,40 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile asıl davadaki geçici işgücü kaybını 2.178,72 TL, daimi işgücü kaybını 108.915,21 TL olarak artırmıştır.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne davacı ... için 108.915,21 TL daimi işgücü kaybı, 2.078,72 TL geçici işgücü kaybı ve davacı ... için 318,22 TL maddi tazminatın, 2.061,40 TL tedavi giderinin, davacı ... için 5.000,00 TL ve ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan sigorta şirketi maddi tazminattan sorumlu olmak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve deillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentler dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. B.K’nun 46. maddesi uyarınca, cismani zarara uğrayan kişi tamamen ve kısmen çalışma gücü kaybından doğan zararını talep edebilir. Davacı vekili, kazada küçük ...'un da yaralandığını ve öğretimin bir yıl süre ile geri kaldığını ileri sürmüştür. Kaza tarihinde 6 yaşını dolduran küçüğün sol femur kırığı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının bu iddiası üzerinde durularak öğrenimden bir yıl geri kalması nedeniyle uğradığı zararın takdiri de mümkündür. Ayrıca dava dilekçesinde bu davacı yönünden de manevi tazminat talebinde bulunulmuştur. Mahkemece anılan düzenleme dikkate alınarak davacı ... yönünden öğrenimden geri kaldığının anlaşılması halinde maddi tazminata ve yaralanması nedeniyle manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.