muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/161, Karar No: 2020/3667, Tarih: 29.09.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/161 E.  ,  2020/3667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 31.05.2018 tarih ve 2014/916 E- 2018/508 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.11.2019 tarih ve 2018/1640 E- 2019/1130 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile “Şube Koordinatörlük Sözleşmesi” imzaladıklarını, davalının müvekkili şirketin spor salonlarından birinde basketbol öğrencilerinin antrenörlüğüne başladığını, sözleşmenin 4.7 maddesi gereğince görevinden ayrılan şube koordinatörlerinin kulüp ile ilişkisi kesildikten sonra, öğrenci velileri ile hiçbir ortamda temasa geçemeyeceği, görev aldığı aynı il ve ilçe sınırlarında bir yıl süre ile çalışamayacağı ayrıca kendisinin kurduğu, ortak olduğu kulüp veya spor okulu organizasyonunu 1 yıl boyunca yapamayacağı, yönetemeyeceğini, bu şartlara uymaması halinde ise tazminat ödeyeceğinin düzenlendiğini, davalının haklı bir nedeni olmaksızın işten ayrılarak rakip spor kulübü ile anlaştığını, rekabet yasağına aykırı davranarak 100-150 civarında öğrencisini çalıştığı rakip spor kulübe geçirdiğini ileri sürerek sözleşmede belirtilen tazminatın davalıdan tahsiline, davalının yasağa aykırı faaliyetine son verilmesine, davacı zararlarının bilirkişi marifetiyle tespit edilerek davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirkette antrenör değil şube koordinatörü olarak çalıştığını, davalının elinde sadece çalıştığı okulun öğrencilerine ilişkin bilgilerin bulunabileceğini, davalının rakip spor salonunda çalışmadığını, sözleşmenin 4.7 maddesinin işçinin ekonomik geleceğini hakkaniyete aykırı olarak tehlikeye sokmadıkça geçerli olacağını, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu ve müvekkilinin eylemlerinin haksız rekabet oluşturmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğinin veya davacı tarafından haklı olarak feshedildiğinin ispat edilemediği, davalının rakip spor salonunda çalışmaya başladığı iddia edilse de ispatlanamadığı, taraflar arasında imzalanan "şube koordinatörlük sözleşmesinin", 4.7 maddesinin konu itibariyle geçerli bir sınırlama içermediği, davalının aynı ilde herhangi bir başka kulüp veya spor okulunda çalışamayacağına ve kendisinin kurduğu, ortak olduğu kulüp veya spor okulu organizasyonunu yapamayacağına ve yönetemeyeceğine dair şartın, davalının mesleki faaliyetini sürdürmesini bütünü ile engellediği ve yine diğer mevcut öğrenci ve velilerle hiçbir ortamda temasa geçemeyeceğine dair hükmün de davalının sosyal hayatında daha evvel tanımış olduğu kişilerle hiçbir şekilde iletişim kurmamasını gerektirdiğinden anayasal temel hak olan kişi dokunulmazlıklarından manevi varlığını koruma hakkına açıkça aykırı olduğu, 6098 sayılı TBK.'nın 444. maddesi uyarınca sözleşmenin geçersiz bulunduğu, davalının davacının temsilciliğini yaptığı okullarda çalışan öğrenciler ile irtibata geçip çeşitli vaatlerde bulunarak, kendi çalıştığı kulübe geçirdiğine dair davacı iddialarının ise ispat edilemediği ve bilirkişi raporundaki varsayıma dayalı tespitlere itibar edilmediği, davalının men'ine karar verilmesi gereken bir eyleminin de tespit edilemediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuruda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının ayrıldıktan sonra davacının rakibi olan spor salonunda çalıştığına dair iddianın ve sözleşmeye aykırı davranışta bulunduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29.09.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13469, Karar No: 2013/9842, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13469 E.  ,  2013/9842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.09.2009 gün ve 2008/398 Esas, 2009/333 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16166, Karar No: 2024/9740, Tarih: 11.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/16166 E.  ,  2024/9740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, eylemine uyan TCK'nın 116/2, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suç ve inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi;

Gerekçeli karar başlığında suça sürüklenen çocuğun tutuklulukta geçirdiği sürenin gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün bir eksiklik olarak görülmüş, suça sürüklenen çocuğun gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süre 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmemiş ise de, bu süre infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre o yer Cumhuriyet savcısının ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15552, Karar No: 2018/25940, Tarih: 03.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/15552 E.  ,  2018/25940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 35. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacının ... Güvenlik Hizmetleri A.Ş.'nin ... Büyükşehir Belediyesi Su Kanalizasyon İdaresi projesinde özel güvenlik görevlisi olarak çalışırken, asgari ücret zamları ile ilgili yeniden fiyat değerlendirilmesi yapılmak üzere ihalenin feshedilmesi sonrasında, iş sözleşmesinin yazılı fesih bildirimi olmaksızın, hiçbir sebep ve gerekçe de bildirilmeksizin "bir daha gelmeyin" denilmek suretiyle toplu çıkış yaptırılarak feshedildiğini, davacıya fesih nedeni açık ve kesin olarak bildirilmediği gibi savunmasının da alınmadığını, çalıştığı süre içerisinde iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebeple feshine neden olabilecek herhangi bir davranışı olmadığını, işverenin usulüne uygun olmayan fesih bildirimi ile "feshin son çare olması" ilkesini ihlal ettiğini, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek, yapılan fesih işleminin geçersizliğinin tespitine, aynı işe, aynı görev tanımı ve unvanı ile özlük haklarında herhangi bir değişiklik olmaksızın iadesine, fesihten itibaren boşta geçen süreye ilişkin 4 aylık brüt ücretinin ve sosyal haklarının davalı işverenden tahsiline, işe iade kararına uyulmadığı takdirde iade kararına aykırılıktan dolayı 12 aylık brüt ücret tutarında işe başlatmama tazminatına karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davacının davalı İdarenin çalışanı olmadığını, ... Güvenlik Hizmetleri A.Ş.'nin personeli olduğunu, idarenin davada hasım gösterilmesinin doğru olmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının iş sözleşmesinin sona ermesinde İdarenin hiçbir rolü bulunmadığını, idare ile hizmeti alımına ait sözleşmenin imzalandığını, hizmet alım sözleşmesi yönünden işletmesel bir karar alınarak ihale konusu işin idare personeli eli ile yürütülmesi yoluna gidildiğini, 31.12.2015 tarih ve 29579 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar ile 01.01.2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere asgari ücrette artış yapıldığını, bu artış sonucu 31.08.2013 tarih ve 28751 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'na göre, bu tür hizmet alımı ihalelerinde ödenecek fiyatların yeniden belirlenmesi zorunluluğu ortaya çıktığını, idarenin mevcut güvenlik personeli ile güvenlik işinin devam etmesi hususunda işletmesel bir karar alınmasına yol açtığını, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin sonuna eklenen 12.07.2007 tarih ve 26226 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren kanunun 18. maddesine göre, davacının idareden işe iadesini talep edemeyeceğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren ve alt işveren ilişkisi bulunduğu, ... Genel Müdürlüğünün husumet itirazının yerinde olmadığı, işçinin asıl işveren ...'ye ait işyerinde diğer davalı alt işveren şirketin işçisi olarak çalıştığı, davalı alt işverence hiçbir gerekçe gösterilmeksizin ve yazılı bildirim yapılmaksızın iş akdinin feshedildiği, davacının fesih tarihinden itibaren bir aylık yasal sürede açıldığı, davacının iş güvencesi kapsamında olduğu, davalı işverenin feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat edemediği, ayrıca davalı ... Büyükşehir Belediyesi Su Kanalizasyon İdaresi vekilince ihale sözleşmesinin süresinin bitimi nedeniyle iş akdinin feshedildiği savunulmuş ise de, dosyaya sunulan belgelerden ihale süresi bitmeden tarafların karşılıklı anlaşması üzerine sözleşmenin sona erdirildiğinin anlaşıldığı, bu durumun davacının iş akdinin feshi için geçerli bir neden olamayacağı, davacıyla aynı sebeple iş akdi feshedilen işçiler tarafından açılan işe iade davalarının kabulüne karar verildiği ve bu kararların Yargıtay'ca onanarak kesinleştiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, davalı işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının davalı ...Ş.'de işe iadesine, davalıların feshin geçersizliğine bağlı tazminat ve alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davanın süresinde açılmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.4 maddesi uyarınca mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine, karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davanın süresinde açılıp açılmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerekir.

Dairemizce bir aylık dava açma süresinin başlangıcı fesih iradesinin işçiye ulaştığı tarih olarak kabul edilmektedir.

Somut olayda, davalı şirket tarafından iş sözleşmesinin 06.05.2016 tarihinde feshedileceğinin davacıya yazılı olarak bildirildiği ve davacının bu bildirimi 21.04.2016 tarihinde tebliğ aldığı , işe iade istemli davanın 20.05.2016 tarihinde başka yer kanalıyla açıldığı, ilgili yer muhabere defteri kayıtlarından anlaşılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 20/1. maddesindeki bir aylık süre içerisinde davanın açıldığı anlaşılmış olduğundan, işin esasına girilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmiş olması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.12.2018 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3470, Karar No: 2008/4152, Tarih: 03.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3470 E.  ,  2008/4152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) İcra Mahkemesi

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’ın İİK’nun 338.maddesi gereği 3 ay disiplin hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmiş,hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Borçlu sanık ...'ın, 25.05.2007 tarihli mal beyanında bildirmediği ancak 13.6.2007 tarihinde evinde haczedilen 1 televizyon, 2 adet çekyat, 1 su tankerinden oluşan ve toplam 2.400.00 YTL değerindeki menkullerin, İİK'nun 82/3. maddesinde belirtilen ve vazgeçilmesi kabil olmayan mutfak takımı ve pek lüzumlu ev eşyası olarak kabulü mümkün bulunmadığından Yargıtay C.Savcılığının bu yöndeki görüşüne iştirak edilmemiştir. Ancak;

Sanığın yasal süresi içerisinde verdiği mal beyanı dilekçesinde yaşayış tarzına göre geçim kaynaklarının gösterilmemiş olması nedeniyle İİK.nun 74.maddesine uygun bulunmadığı, bu itibarla atılı suçun oluşmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı olduğu şekilde mahkumiyete dair hüküm kurulması,

Kabule göre de;

İİK’nun 338.maddesinde düzenlenen suçun müeyyidesinin "hapis" olduğu gözetilmeden, sanığın "disiplin hapsi ile" cezalandırılmasına karar verilmesi,

İsabetsizdir. Açıklanan nedenlerle sanık vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 3.6.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7815, Karar No: 2007/9905, Tarih: 20.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7815 E.  ,  2007/9905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde adlarına tahakkuk ettirilen 73.346.54 YTL. eğitim ve öğretim giderinin 60.687,35 YTL'sinden borçlu olmadığının ve faiz başlangıç tarihinin tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...’ın Hava Harp Okulunda okurken 31.07.2006 tarihinde başarısızlık nedeniyle ilişiğinin kesildiğini, adına 73.346,54 YTL masraf çıkarıldığını, okula girerken verilen yüklenme senedi gereğince personel ve amortisman giderlerinden sorumlu olmadıklarını, ayrıca 5401 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince Silahlı Kuvvetler adına okuyan öğrencilerin, askeri öğrencilikten çıkarılması halinde bu öğrencilere yapılan masraflara askerlik hizmetini yapıncaya kadar faiz tahakkuk ettirilmeyeceği ileri sürülerek adlarına tahakkuk ettirilen borcun 60.687,35 YTL’lik kısmından sorumlu olmadıklarının tespiti ile mahkemece hüküm altına alınacak ve müvekkiller tarafından ödenmesi gereken borcun muacceliyet tarihi ile yasal faiz başlangıç tarihinin tespiti istenilmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalı idare tarafından tahakkuk ettirilen borcun 60.687,35 YTL’lik kısmından davalıların borçlu olmadıklarının tespiti ile öğrenim gideri borcunun 12.659,19 YTL olduğunun tespitine, 5401 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince faiz başlangıç tarihinin Davacı ... ...’ın yedek subaylık görevinin bitiş tarihi olarak tespitine karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5401 Sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkındaki Yasanın 2. maddesinin A bendinde; okul ve kurum yönetmeliklerine göre derste başarı göstermeyenlerin ilgileri kesilerek serbest bırakılacakları, bunlar hakkındaki Askerlik Kanunu ile 1076 Sayılı Yedek Subay ve Askeri Memurlar Hakkındaki Yasa hükümlerinin uygulanacağı ve devlete olan borçlarının yedek subaylık vazifelerinin ikmaline kadar tehir olunacağı öngörülmüştür. Bilindiği üzere bu yasa 3.6.1949 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Anılan tarih itibariyle lise ve üniversite mezunlarının yedek subay olarak askerlik görevlerini yerine getirmeleri zorunlu iken 1076 Sayılı Yedek Subaylar ve Yedek Askeri Memurlar Yasasının 3. maddesinde 12.11.1980 günü 2338 Sayılı Yasanın 1. maddesiyle yapılan değişiklikle her celp yılından evvel müteakip yıl Silahlı Kuvvetlerin subay sınıflarına göre yedek subay ihtiyacı Genel Kurmay Başkanlığının teklifi üzerine Milli Savunma Bakanlığınca saptanacağı açıklandıktan sonra 4 yıl ve daha fazla süreli Fakülte, Akademi, Yüksekokul ve Enstitüler ile Milli Eğitim Bakanlığınca bunların dengi olduğu kabul edilen yurtdışı öğrenim kurumu mezunu olup da Türk Silahlı Kuvvetleri Sağlık Yeteneği Yönetmeliğine göre askerliğe elverişli olanlar arasından, Silahlı Kuvvetlerin ihtiyacı kadar yedek subay adayının ayrılacağı ve diğerlerinin askerlik yükümlülüklerini erbaş-er olarak yerine getirebilecekleri hüküm altına alınmış ve böylece 4 yıllık yüksek tahsil gören kişilerin yedek subay olarak askerlik yapma mecburiyetleri ortadan kaldırılmıştır. 5401 Sayılı Yasanın 2. maddesinin (A) bendinin son fıkrasındaki düzenleme; mükelleflerden, yedek subay olarak silah altına alınan ve fiilen bu görevi ifa edenler ile ilgili olup bu yasa; yedek subaylık görevini eylemli olarak yapanların askerliklerinin devamı süresince borçlarının tahsil edilmeyeceğini ve borç tahsilatının terhislerine kadar tehir edileceğini öngörmektedir. Askeri okullardan ilişiği kesilenlerin yedek subaylık sürelerinin dışındaki zaman içinde borçlarının tahsilini, temerrüde düşmeleri halinde ödemekle yükümlü oldukları meblağa temerrüt faizi yürütülmesini hiçbir surette engellememekte ve böyle bir amaç taşımamaktadır.

Somut olayda mahkemece, davacıların askeri okula girerken vermiş oldukları yüklenme senedi dikkate alınarak sorumlu oldukları ve olmadıkları miktarlar tespit edilip buna hükmedilmesi ve faiz başlangıç tarihinin de sarf tarihi -Yargıtay uygulamalarına göre sarf tarihi belli değilse her öğrenim yılının sona erdiği tarihin dönem sonu olduğu kabul edilmektedir- olduğuna hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile faiz başlangıcı tarihinin davacı ... ...’ın yedek subaylık görevinin bitiş tarihi olarak tespitine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8061, Karar No: 2013/12373, Tarih: 07.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8061 E.  ,  2013/12373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

03.08.2009 tarihinde haczedilerek sanığa yediemin olarak teslim edilen mahcuzların halen sanığın ikametinde olduğunun 15.12.2010 tarihli kolluk tarafından düzenlenen tutanak ile tespit edilmesi karşısında, yüklenen suçun unsurları oluşmaması nedeniyle beraat hükmü kurulması gerekirken, mahkemece yüklenen suçun sanık tarafından işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek beraat kararı verilmesi sonuca etkili olmadığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.