muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4212, Karar No: 2018/7336, Tarih: 13.11.2018

. Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesince bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, “dava konusu taşınmazda kat irtifakı kurulması için gerekli belgelerin 27/06/1991 tarihinde tapu müdürlüğüne verildiği, tapu müdürlüğüne verilen belgelerde ...İnş. Tur. Tar. San. Tic. A.Ş. adına ... ......'ın imzasının bulunduğu, belgelerin bu kişi tarafından verildiği, kat irtifakına geçiş sırasında verilen belgelerde davacının şirket adına ya da kendi adına imzasının bulunmadığı, davacının taşınmazı kat irtifakı kurulduktan yaklaşık 4 yıl sonra 1995 yılında satın aldığı, Kat Mülkiyeti Kanunu 3. maddesindeki “arsa payının bağımsız bölümlerin payları ile orantı olarak tahsis edilmediği hallerde her kat maliki veya kat irtifak sahibi arsa payının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir“ hükmü gereğince kat irtifakı kurulduğu tarihten sonra malik olan davacının bu madde uyarınca dava açmakta hukuki yararı bulunup 8 bağımsız bölüm olan taşınmazda 1 numaralı bağımsız bölüme % 57.50, 1840/3200 oranında pay verilmesi kat irtifakı kurulduğu 10.07.1991 tarihi itibariyle hayatın olağan akışına ve Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesindeki ilkelere aykırı olduğu, bu nedenle Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiği gerekçesiyle; davanın kabulü ile, ... ili, ... ilçesi, Ortaköy mahallesi, 1378 ada 4 parsel numaralı taşınmaz üzerinde bulunan bağımsız bölümlerin arsa paylarının iptaline, karar verilerek, yeni arsa payları belirlenmiş hüküm davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1.630,00.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davacıya verilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 13/11/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9221, Karar No: 2023/5104, Tarih: 19.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/9221 E.  ,  2023/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/14 Esas, 2021/1882 Karar

BİRLEŞEN 2015/230 ESAS- 2015/263 KARAR SAYILI

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/255 E., 2019/295 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü asıl, karşı ve birleşen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, karşı ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı- karşı ve birleşen davada davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- karşı ve birleşen davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

1-Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili firmanın "TİTİZ PLASTİK" markasının sahibi olduğunu, 2009 Ağustos ayında taraflar arasında lisans sözleşmesi imzalandığını, 2006 29697 numaralı markanın inhisarı olamayacak şekilde kullanım hakkının davalıya verildiğini, davalının kötü niyetli olarak 2008 62180 ve 2009 67907 numaralı "TİTİ" markalarını tescil ettirdiğini, bu markaların "TİTİZ" markası ile karıştırılma ihtimali bulunduğunu, "TİTİZ" markasıyla ilgili gerçek hak sahibinin davacı olduğunu, 1993 yılından bu yana bu markayı kullandığını ileri sürerek 2008 62180 numaralı markanın tescilli olduğu 21. sınıftaki "elektriksiz temizlik aletleri, gereçleri (boya fırçaları hariç fırçalar, çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, üstüpüler, tekstilden mamul temizleme ve silme bezleri, bulaşık eldivenleri, elektrikli olmayan cilalama makineleri, halı süpürgeleri, sopalı yer paspasları dahil)" emtiaları bakımından ve henüz başvuru aşamasında olan 2009 67907 numaralı "TİTİ" markasının da tescil edilmesi halinde "temizlik aletleri, gereçleri (boya fırçaları hariç fırçalar, çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, üstüpüler, tekstilden mamul temizleme ve silme bezleri, bulaşık eldivenleri, elektrikli olmayan cilalama makineleri, halı süpürgeleri, sopalı yer paspasları dahil), diş fırçaları, elektrikli diş fırçaları, diş ipleri, tıraş fırçaları, saç fırçaları, taraklar, bu sınıfa dahil elektrikle çalışmayan ev ve mutfak gereçleri" emtiaları için hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Karşı davada davacı vekili dava dilekçesinde; "TİTİZ" ibaresi üzerinde 1998 yılından bu yana kullanımları nedeniyle "temizlik aletleri (elektriksiz), fırçalar, temizlik amaçlı fırçalar, fırça yapımında kullanılan malzemeler, çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, ütüpüler, tekstilden mamul temizleme ve silme bezleri, bulaşık eldivenleri, elektrikli olmayan cilalama makinaları, halı dövücüler ve çırpıcılar, halı süpürgeleri, sopalı yer paspasları, temizlik amaçlı pedler" emtiası için üstün hak sahibi olduklarını, davacı-karşı davalının tescilinin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davacı-karşı davalıya ait 2006 29697 numaralı "TİTİZ PLASTİK" markasının 21. sınıftaki "temizlik aletleri (elektriksiz), fırçalar, temizlik amaçlı fırçalar, fırça yapımında kullanılan malzemeler, çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, ütüpüler, tekstilden mamul temizleme ve silme bezleri, bulaşık eldivenleri, elektrikli olmayan cilalama makinaları, halı dövücüler ve çırpıcılar, halı süpürgeleri, sopalı yer paspasları, temizlik amaçlı pedler" emtiaları için kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

3-Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; asıl dava konusu edilen marka hükümsüzlüğü taleplerinde dava konusu bakımından müvekkili şirketin "TİTİZ" ibaresi üzerinde üstün hakkının mevcut olduğunu, davalının marka tescilinin kötü niyetli olduğunu, bu sebeple müvekkili şirketin üstün hakkının kabülü ile, asıl dosyaya asli müdahillik talebinin kabulüne, Titiz Plastik Dış Tic. ve San. Ltd. Şti. adına tescilli olan 2006/29697 sayılı "TİTİZ PLASTİK TP+Şekil" ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin "TİTİZ" ibaresi ile faaliyetlerinin 1998 yılına dayandığını, ayrıca kardeş şirket olan Kovan Gıda Şirketi ile birlikte 1993 yılından bu yana "TİTİZ" markasını kullandığını, gerçek hak sahibi olduğunu, dava dışı Sevcan Karataş'tan 82 073209 numaralı "TİTİZ" markasının kullanım hakkını devraldığını savunarak asıl davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1-Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin "TİTİZ" ibaresi ile faaliyetlerinin 1998 yılına dayandığını, ayrıca kardeş şirket olan Kovan Gıda Şirketi ile birlikte 1993 yılından bu yana "TİTİZ" markasını kullandığını, gerçek hak sahibi olduğunu, dava dışı Sevcan Karataş'tan 82 073209 numaralı "TİTİZ" markasının kullanım hakkını devraldığını savunarak asıl davanın reddini istemiştir.

2-Karşı davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davalı/karşı davacı tarafın başarısını görüp de aynı alanda faaliyete başladığını söylemenin mümkün olmadığını, müvekkili firmanın uzun yıllardır temizlik bezleri ve fırça emtialarında TİTİZ markasını kullandığını, müvekkilinin aynı zamanda 21.06.1993 yılında tescil edilen ve yasal süresi içerisinde yenilenen "TİTİZ PLASTİK" ve 23.11.2004 tarihinden beri tescilli olan "TİTİZ PLASTİK" markalarının sahibi olduğunu, müvekkilinin marka tescil başvurularının 21.06.1993 ve 23.11.2004 tarihlerinde yapılmış olup marka hükümsüzlüğü konulu bir dava için gerekli olan 5 yıllık hak düşürücü sürenin her iki marka için de geçtiğini, müvekkili firmanın kötü niyetli olduğunu iddia etmenin mümkün olmadığını, tescilin kötü niyetli olarak yapıldığını iddia eden kişinin bunu ispat etmek mecburiyetinde olduğunu, TİTİZ markasının gerçek hak sahibinin müvekkili firma olduğunu savunarak karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markalarının hitap ettiği ortalama tüketici tarafından karıştırılma ihtimallerinin mevcut olduğu, davacı-karşı davalının markalarının daha önce tescil edildikleri, davacı-karşı davalının davaya konu 2006/29697 sayılı "TİTİZ PLASTİK TP+ Şekil" markasını kötü niyetle tescil ettirdiğine dair bir delil sunulmadığı, kötü niyetli bir tescilin söz konusu olmadığı sonucuna varıldığı, birleşen dava davacısının tescilli markalarının birleşen davanın davalısı Titiz Plastik Dış Tic. Ve San.Ticaret Ltd. Şti.'ne ait ve hükümsüzlüğü talep edilen 2006/29697 sayılı "TİTİZ PLASTİK TP+ Şekil" ibareli markanın tescilli olduğu 20 ve 21. sınıftaki mal ve hizmetler için tescilli olmadıkları, ayrıca 2006/29697 numaralı markanın tescil tarihinden itibaren birleşen davanın açıldığı tarihe kadar 5 yıldan fazla süre geçmekle, birleşen dava davacısının sessiz kalma nedeniyle hak kaybına uğradığı, markanın tescilli olduğu diğer mal ve hizmetler için ise birleşen davanın davacısının gerçek hak sahipliğinin ve öncelik hakkının kanıtlanamadığı, yine asıl davada davalı-karşı davacı olan Titiz Temizlik Kozmetik Ürünleri San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin "TİTİZ" markası üzerinde bir gerçek hak sahipliği veya öncelik hakkı bulunduğunun ispatlanamadığı, 2009/67907 numaralı "TİTİ" markasının dava tarihinde tescilli olmadığı, erken açılan bir dava olduğu gerekçesiyle; asıl davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, asıl davanın davalı-karşı davacısı adına tescilli 2008/62180 numaralı "TİTİ" markasının 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamen'nin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 42 nci maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davalı-karşı davacı adına yargılama sırasında tescil edilen 2009/67907 numaralı "TİTİ" markası ile ilgili zamansız açılan davanın reddine, karşı davanın ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı ve birleşen davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı ve birleşen davada davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı ve birleşen davada davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıya ait 2006/29697 sayılı "titiz plastik tp şekil" ibareli marka tescilinin, kötüniyetli olmasından bağımsız şekilde karşı yada birleşen davadaki, müvekkilinin "üstün hakkı" nedeniyle hükümsüz kılınması gerektiğini, karşı davada da bu markanın hükümsüzlüğünün talep edildiğini, 14.12.2007 tarihinden itibaren 5 yıllık sürenin dolmadığını, mahkemenin dikkate alması gereken tarihin 28.03.2011 tarihi olduğunu, karşı davanın açıldığı bu tarih ile sürenin kesildiğini, mahkemenin şirketler arasında birleşme olmamış gibi davrandığını, halbuki birleşme ile birlikte Kovan Gıdanın tüm haklarının ve üstün hakkının müvekkiline geçtiğini, her iki şirketin kardeş şirketi olup, tüzel kişiliklerinin farklı olması nedeniyle usuli itirazları üzerine olduğunun dikkate alınmadığını, davalar konusu markaların birbirine benzemediğini ve aynı anlama gelmediğini belirterek mahkeme kararının kaldırılarak asıl davanın tümden reddine, karşı ve birleşen davanın kabulüne ve davacı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile usulüne uygun ve harcı yatırılmış bir asli müdahale talebi bulunmadığı ve karşı dava tarihinde Titiz Temizlik şirketi ile Kovan Gıda şirketlerinin farklı tüzel kişilikler olduğu, her davanın açıldığı tarihteki koşullarla değerlendirileceği, Titiz Temizlik şirketinin kardeş şirket olduğundan bahisle Kovan Gıda'nın üstün hak iddiasını ileri süremeyeceği gibi, Titiz Temizlik şirketinin Kovan Gıda'yı devralması nedeniyle, karşı dava tarihinde sahip olmadığı bir hakkı şirket birleşmesi yoluyla ileri sürdüğünün kabul edilmesinin de mümkün olmadığı, Kovan Gıda şirketi tarafından birleşen davanın açıldığı, birleşen dava tarihi itibarıyla da sessiz kalma suretiyle hak kaybı gerçekleştiğinden, birleşen davanın reddi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davalı-karşı davacı ve birleşen davada davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı ve birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı ve birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl, karşı ve birleşen davalarda marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı ve birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl, karşı ve birleşen davalarda marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK ' nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının b bendi ile 42 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı ve birleşen davada davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13004, Karar No: 2014/17893, Tarih: 23.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/13004 E.  ,  2014/17893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 08/04/2014

Numarası : 2013/125-2014/194

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalı... American Tobacco Tütün Mamülleri San Tic AŞ'ye ait işyerinde çalışmakta iken diğer davalı ... Hizmet ve İşletmecilik AŞ ile taşeron şirket olarak anlaşma yapıldığı ve buna dayanılarak davacı işçi ile 3 yıllık iş sözleşmesi imzalandığını, asıl işverene ait işyerinde çeşitli birimlerde çalıştırıldığını, iş sözleşmesi süresi bitmeden "personel sayısında azaltmaya gidilmesi ve ihtiyaç duyulmaması" gerekçe gösterilerek iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine hükmedilmesini istemiştir.

Davalı ...AŞ vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, kamera kayıtlarının taranması sonucunda 02.02.2013 ve 04.02.2013 tarihlerinde görev alanının dışında bulunan Kalite Kontrol Odasına izinsiz girmiş ve numune olarak üretilen sigara paketi kartonlarını aldığını, üretilen sigaraların izinsiz olarak alınması ve tüketilmesi, gerek ürünün pazar fiyatı gerekse de bu şekilde fabrika dışına çıkartılan ürünlerin bandrol sorunu yaratması sebebi ile hassas bir konu olduğunu, davacının üretim alanından izinsiz sigara alma, şirket dışına izinsiz ve tutanaksız malzeme çıkarma taahhütnamesine aykırı davranması, gerekçe dilekçesinde ekonomik sıkıntı içinde bulunduğu ifade etmesi sebebi ile işsizlik sigortasından yararlanması da hedeflenerek davranışları sebebiyle geçerli nedenle iş sözleşmesini 03.04.2013 tarihinde feshedildiğini, davalı B.A.T. Şirketi vekili, davanın süresinde açılmadığını ve husumetin şirkete yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve yapılan feshin de geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25.maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre davalı işyerinde temizlik görevlisi olarak yaklaşık 5 yıl süreyle çalışan davacının, davalılardan B.A.T şirketinin 25.03.2014 tarihinde yapılan bildirime göre kamera kayıtlarının taraması sonucu 02.02.2013 tarihinde 02.45 ve 06.45 saatlerinde;04.02.2013 tarihinde 19.36 saatlerinde görev alanı dışında bulunan Kalite Kontrol Odasına izinsiz olarak girdiği ve numune olarak üretilen sigara paket kartonlarından aldığı tespit edildiğinden bahisle 02.04.2014 tarihinde savunma talep edildiği, davacının da aynı tarihli savunma yazısı ile o tarihlerde Kalite Kontrol Odasına çay yapmak için girdiğini, içmeye sigarası olmadığından masaların üzerinde sigara olunca içmeye aldığını, o günden sonra odaya girmediğini, sigara paketlerinin bazen yarım bazen bütün olmak üzere içmek için aldığını, yasak ve kontrol amaçlı olduğunu bilmediğini beyan ettiği görülmüştür.

Savunma verdikten 1 gün sonra ise davacının bu kez "...özel nedenlerim ile daha fazla çalışmam mümkün değildir. Ekonomik sıkıntı içinde olmam sebebi ile istifamın kabul edilmesini ve tarafıma tazminatlarımın ödenmesini talep ederim" şeklinde dilekçe verdiği görülmüştür.

Ancak davalı işveren tarafından ise davacının savunmaya konu eylemleri nedeniyle şirket kurallarını ihlal ettiği ve doğruluk ile bağlılıkla bağdaşmayan bu davranışları sebebiyle hizmet sunulan şirket ile olan ilişkileri zedelendiği ve bu nedenle iş ilişkisinin devamının beklenemez olduğundan 4857 sayılı Yasanın 18.maddesi uyarınca davranışlarından kaynaklanan geçerli nedenlerle feshedildiği bildirilmiştir.

Davacının özlük dosyası incelendiğinde de feshe konu eylemleri dışında çeşitli tarihlerde çeşitli nedenlerle hakkında tutanaklar tutulduğu da görülmüştür.

Bu hali ile ve özellikle de savunma istemi ve savunma dikkate alındığında davacının görevi nedeniyle girmesi yasak olan Kalite Kontrol Odasına çeşitli tarihlerde girerek numune sigaraları aldığı ve tükettiği sabit hale gelmiştir.

Davacının iş sözleşmesi, iş güvenliği taahhütnamesi, gizlilik anlaşması ile özellikle Üretim Alanından İzinsiz Sigara Alma, Şirket Dışına İzinsiz ve Tutanaksız Malzeme Çıkartma Taahhütnamesi 'nin davacı tarafından itirazsız olarak imzalanmış olduğu, Taahhütname uyarınca izinsiz ve tutanaksız olarak hiçbir malzemenin şirket dışına çıkartılamayacığı aksi halde iş akdinin ihbarsız ve tazminatsız olarak sona erdirileceğinin de açıkça düzenlendiği görülmüştür.

Davacının iş sözleşmesi, iş güvenliği taahhütnamesi, gizlilik anlaşması ile özellikle Üretim Alanından İzinsiz Sigara Alma, Şirket Dışına İzinsiz ve Tutanaksız Malzeme Çıkartma Taahhütnamesi 'nin davacı tarafından itirazsız olarak imzalanmış olduğu, Taahhütname uyarınca izinsiz ve tutanaksız olarak hiçbir malzemenin şirket dışına çıkartılamayacığı aksi halde iş akdinin ihbarsız ve tazminatsız olarak sona erdirileceğinin de açıkça düzenlendiği görülmüştür.

Dolayısıyla davacıya isnat edilen eylemler sabit olup bu hali ile davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin devamının kendisinden beklenilemeyeceği, iş ilişkisinin ve güven olgusunun sarsıldığı ve bu hali ile yapılan davalı işveren feshinin, davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedenlere dayandığı sonucuna varılmıştır.

O halde, aynı gün mahkemece duruşması yapılan ve karar verilen diğer dosyalar kabul edilerek seri dosya mantığıyla davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi gerekçeleri dışında işletmesel karar uyarınca feshedilmiş gibi inceleme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken davacının davranışlarına dayanan davalı işverenin yaptığı feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek davanın reddine karar vermek olmalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 25,20 TL harçtan peşin yatırılan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 0,90 TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı B.A.T. AŞ.nın yaptığı yargılama gideri 89,00 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, davalı Euroserve AŞ.nin yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, 23.09.2014 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.