muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4618, Karar No: 2024/253, Tarih: 15.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4618 E.  ,  2024/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/199 Esas, 2023/256 Karar

DAVALILAR : 1....

2.Yimpaş Gıda Sanayi ve Tic. A.Ş. vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.07.2018 tarih, 2016/295 E. ve 2018/544 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.11.2020 tarih, 2018/2382 E. ve 2020/1152 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.12.2022 tarih, 2021/3935 E. ve 2022/9027 K. sayılı kararıyla davanın zamanaşımından reddi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

2. Dairemizin 14.12.2022 tarih, 2021/3935 E. ve 2022/9027 K. sayılı kararıyla davanın zamanaşımından reddi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılar kötüniyetli olduğundan zamanaşımını ileri süremeyeceklerini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 ..., 55 ... ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 ... ve 336 ncı maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarih, 2021/7 E. ve 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25097, Karar No: 2016/24813, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/25097 E.  ,  2016/24813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret, ilave tediye ile döner sermaye ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... Hastanesinde veri hazırlama ve kontrol işletmenliği ve hasta kayıt elemanı şartnamesine bağlı olarak çalıştığını, ihaleyi alan firmalar işçisi olarak gösterildiğini, davalı kurum ile taşeron firmalar arasında akdedilen hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğunu, davalı işverenlikte çalışan ve toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan işçi ücretinin tespit edilerek müvekkilin ücretinin bu tutara yükseltilmesi gerektiğini, fark ücret ve ücret eki alacağı, ilave tediye alacağı, döner sermaye alacaklarını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa iddiası yerinde görülmemekle beraber davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre davacı işçi ile davalı işveren arasında ilave tediye alacağı uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanun 1. maddesinde devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

7-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

8-Sermayesi değişen kurumlar,

9-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

10-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

11-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

12-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

12-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Bu kapsamda yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu’nun merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, mahkemece ücrete ilave tediye ücretine hükmedilmiş ise de davacı, davalıya ait işyerinde altişverenlerin işçisi olarak çalışmıştır. Mahkemece, doğru olarak davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı kabul edilmiştir. Yukarıda da açıklandığı üzere ilave tediye ücreti 6772 sayılı Kanun kapsamındaki işyerlerinde çalışan işçilere verilen bir ücrettir. Hal böyle olunca, 6772 sayılı Kanun kapsamında bir işyerinde çalışmayan davacının, ilave tediye ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7500, Karar No: 2019/8724, Tarih: 03.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7500 E.  ,  2019/8724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismar (sanıklar ..., ... haklarında ikişer; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında birer kez) kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar haklarında ikişer kez)

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., , ... ..., ..., ... ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan birer; sanıklar ... ile ...'un ikişer kez mahkumiyetlerine; sanıklar ... ile ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan birer kez mahkumiyetlerine; tüm sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (ikişer kez) mahkumiyetlerine,

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar ... ile ... müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanıklar ... ve ... müdafisinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede sanık ... müdafisi Av. ...'un kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, sanık ... yönünden incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (ikişer kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmtüştür.

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ile ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (ikişer kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar ... ile ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (ikişer kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...'un 14.01.2008 günü diğer sanıklar ..., ... ile ...'nin; sanık ...'un ise 03.03.2008 günü diğer sanıklar ... ve ...'nin mağdurelerle birlikte evlerinde kalmalarına müsade etmeleri şeklindeki eylemlerinde, tek fiille birden fazla mağdureye karşı atılı suçu işledikleri tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, eylemlerine uyan TCK'nın 109/1, 109/3-b/f, 109/5, 43/2. maddeleri gereğince (birer kez) cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde mağdure sayısınca hükümler kurulması neticesinde cezaların fazla tayini,

Sanıklar ..., ..., ... ..., ..., ..., ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (birer kez); sanık ...'un aynı suçtan (iki kez), sanık ...'ın ise mağdure ...'ye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (bir kez) mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre mağdurelerin kaldıkları yurttan sürekli kaçtıkları ve haklarında farklı tarihlerdeki birden fazla çocuğun cinsel istismarı suçunun konusunu oluşturan eylemlerle ilgili dosyaların bulunduğu, yargılamaya konu olaylarda da 13.01.2008 tarihi ve devamındaki üç günde birden fazla sanıkla cinsel ilişki yaşayıp yine 03.03.2008 tarihinde de sanıklar ... ve ...'la cinsel ilişkiye girdiklerinin anlaşılması karşısında, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 24.11.2010 tarihli raporlarında mağdurelerin ruh sağlıklarının 13.01.2008-16.01.2008 tarihleri arası eylemler ile 03.03.2008 günündeki eylemler nedeniyle bozulduğu belirtilmiş ise de hangi sanığın hangi eyleminden dolayı mağdurelerin ruh sağlıklarının bozulduğu veya her bir tarihteki eylemler sebebiyle ayrı ayrı ruh sağlıklarının bozulup bozulmadığı hususlarında raporlarda açıklık bulunmadığı anlaşıldığından, mağdurelerin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevkedilip, ruh sağlığı yönünden belirtilen hususları da kapsar şekilde detaylı raporlar aldırılarak sonucuna göre sanıklar haklarında TCK'nın 103/6. maddesinin tatbikine yer olup olmadığına karar verildikten sonra 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip belirlenecek lehe kanuna göre hükümler kurulması gerekirken, yazılı şekilde sanıklar haklarında anılan maddenin de tatbiki suretiyle ceza tayini,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanık ... hakkında mağdure ...'ye yönelik gerçekleştirdiği eylemle ilgili düzenlenen iddianame ile TCK'nın 103/2, 103/4, 43/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasının talep edilmesi karşısında kovuşturma evresinde 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine aykırı olacak şekilde TCK'nın 103/1. maddesinden ek savunma hakkı tanınmadan anılan maddenin tatbiki suretiyle hüküm kurulması,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (iki kez), sanık ... hakkında mağdure ...'ye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (bir kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Olayın intikal şekli, mağdurelerin beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamından suç tarihinde sanıklar ... ve ...'ın mağdurelerle birlikte sanık ...'a ait evde kalmak için ondan evinin anahtarlarını aldıkları sabit olmasına rağmen sanık ...'un, diğer sanıklar ... ve ...'ın mağdurelerle cinsel ilişkiye gireceklerini bildiğine dair cezalandırılmasına ..., her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan (iki kez) beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Olayın adli makamlara intikal şekli, mağdurelerin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma, mağdure ... hakkındaki Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 24.11.2010 tarihli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamından sanık ...'in mağdure ...'ye yönelik atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında cezalandırılmasına ..., her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı nazara alınarak beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (bir kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'in Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğine göre hükümlerden sonra 14.07.2018 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile sanıklar ... ve ... müdafisinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2263, Karar No: 2019/6435, Tarih: 08.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/2263 E.  ,  2019/6435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kolluk görevlileri tarafından olay yeri güzergahını gösteren kamera görüntülerinin incelendiği, kayıtlarda katılana ait aracı takip eden Toyota ve Hyundai marka araçların olduğu bu araçların suçun işlendiği sokakta görüldükleri ancak suçun işlendiği ana ilişkin kamera kaydının bulunmadığı, suçun işlendiği anda sokakta bulunan araçların plakalarının tespit edilemediği, sanığa ait Toyoto Corolla marka aracın başka bir yerde bulunan mobese kamerasınca tespit edildiği, suçun işlendiği anda sokakta bulunan araç ile mobesede tespit edilen aracın aynı araç olup olmadığı hususunda kesinlik bulunmadığı, sanık hakkında aynı olay nedeniyle açılan hırsızlık suçundan açılan Sincan 3. Asliye Ceza mahkemesinin 2013/165-495 E -K sayılı dosyasında sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünü bozan Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2014/38287 E 2017/3118 K sayılı bozma ilamı da gözetildiğinde, sanığın suçu işlemediğine yönelik savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21040, Karar No: 2015/16150, Tarih: 20.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/21040 E.  ,  2015/16150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar,davalı ..şirketinden almış oldukları elektrikli battaniyenin ayıplı olması sebebiyle kısa sürede ısınması sonucu yangına sebebiyet verdiğini ve evde yangın çıktığını bundan dolayı hasar tespiti dosyasına göre 15.597,83 TL'lik hasarın meydana geldiğini ileri sürerek,fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.500,00'er TL'den 3.000,00 TL maddi tazminat ve 5.000,00'er TL'den toplam 15.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 18.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar,davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne,7.798,92 TL ev ve evdeki hasarlar nedeniyle maddi tazminatın olay tarihi olan 20.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraflardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine,davacı tarafın manevi tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiş;hüküm,davacı ile davalı Sakarya Ltd Şti tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre hükmü temyiz eden davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava,davalıdan alınan elektrikli battaniyenin kısa sürede ısınması sonucu yangına sebebiyet verdiği gerekçesi ile uğranılan zararın tahsili istemi ile açılmıştır.Mahkemece,bilirkişi raporu doğrultusunda yangın çıkmasında davacıların da % 50 oranında kusurlu olduğu gözönüne alınarak hesap edilen tazminat miktarından davalıların kusur oranına tekabül eden 7.798.92 TL ile sorumlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur.Dava,haksız fiilden kaynaklanmamakta olup, kusur sorumluluğuna dayanmamaktadır.Olayda davacılar yönünden kusur sorumluluğuna göre hüküm kurulması imkanı yoktur.Zira davalılar davacılara karşı oluşan davacı zararının tamamından sorumlu olduğu halde,mahkemece davalılar yönünden kusur oranı nispetinde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın,özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır.Takdir edilecek bu tutar,zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi olan özgün bir nitelik taşır.Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.22/06/1966 gün ve ...sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir.Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre uygun bir biçimde göstermelidir.Açıklanan ilkeler doğrultusunda,tarafların durumu, dava konusu olayın özelliği gözetilerek makul bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmü temyiz eden davalı Sakarya Ltd Şti'nin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3.bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 393,44 TL kalan harcın davalılardan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Okundu EB