muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10841, Karar No: 2025/5587, Tarih: 21.04.2025

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; müvekkillerinin maliki olduğu 3 nolu bağımsız bölümün depolu dükkan, davacıların maliki olduğu 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin ise mesken nitelikli olduklarını, 3 nolu bağımsız bölüm binanın giriş katında bulunan, merkezi sokak başında cepheli şekilde inşa edilmiş ve kendisine tabi kılınmış aynı büyüklükte bir depo ihtiva eden bir dükkan olduğu, tapu kayıtlarında da depolu dükkan olarak tanımlandığı, depo denilen bölümünde bodrum kat olması münasebetiyle ayrıca kullanıma elverişli olduğu, dükkanın konumu, ilçenin en işlek cadde ve sokaklarına yakınlığı göz önüne alınarak kat irtifakının kurulduğu döneme ait değer tespiti sonucu oluşan arsa payı hesaplamasının son derece doğru ve kesin bir hesaplama olarak kabul edilmesi gerektiği, dava konusu taşınmazın 21.01.2014 tarihinde inşaatına başlanmış ve 1 yıllık süreçte tamamlanmış yeni bir yapı olduğunu, kat irtifakı kurulduğu tarih dikkate alındığında yeni bir yapı üzerinde arsa payı hesaplamasında bir değişiklik arz etmesinin söz konusu olamayacağını, tapuda depolu dükkan niteliğinde olmasına rağmen depo ve dükkanın alan puanlaması yapılırken ayrı ayrı değerlendirildiği, deponun metrekare birim fiyatının daha düşük kabul edildiği ve buna göre alan puanı hesaplanlandığı, ancak dükkan deposunun birim fiyatının dairelerin birim fiyatından yüksek olduğu, çünkü ticari bir yapı olduğu, bu nedenle konutlarla aynı birim fiyatı üzerinden değerlendirilemeceği, yine cephe puanı, kat puanı ve ısınma puanının da yanlış hesaplanmasından dolayı yeniden hesap edilmesi gerektiği kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tescili istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesinin kararının ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11885, Karar No: 2024/13219, Tarih: 09.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11885 E.  ,  2024/13219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kurumda 01.07.1997-01.05.2016 tarihleri arasında içme suyu boru döşeme alt yapı işlerinde çalıştığını, en son ücretinin 3.200,00 TL olduğunu, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunarak müvekkilinin sorumluluğunu gerektirir bir durum bulunmadığını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... Grup İnşaat Turizm Sanayi Ticaret AŞ cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.10.2018 tarihli ve 2016/388 Esas, 2018/973 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2019/186 Esas, 2019/2327 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2019/186 Esas, 2019/2327 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 18.01.2021 tarihli ve 2020/5011 Esas, 2021/1173 Karar sayılı kararı ile; davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacının 18 yılı aşkın çalışma süresi boyunca 11 gün yıllık ücretli izin kullandığı kabul edilerek bakiye 333 gün üzerinden hesaplanan yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alınmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 31 inci maddesi gereğince davacının beyanı alınarak sonuca gidilmesi gerektiği, dosya içinde bulunan 2013 yılı Ocak, Temmuz, Eylül, Ekim ve Kasım ayları ile 2014 yılı Ocak ve Mart ayı ücret bordrolarında fazla çalışma tahakkukları bulunduğu ve bordroların imzalı olduğu, fazla çalışma hesabında bu ayların dışlanması gerektiğinin düşünülmemesinin hatalı olduğu, davacının tanık olarak beyanda bulunduğu Adana 7. İş Mahkemesinin 2016/363 Esas sayılı dosyasındaki beyanı dikkate alınarak çalışma saatlerinin belirlenmesi gerektiği, davacının tanık olarak verdiği beyanda Ramazan bayramında iki gün çalışmadıklarını açıkladığı, bu beyan dikkate alınmadan sonuca gidilmesinin hatalı olduğu, davacının ücret alacağı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili; husumet itirazlarının değerlendirilmediğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının fazla çalışma yapmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, yıllık ücretli izin alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili; husumet itirazlarının değerlendirilmediğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının fazla çalışma yapmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, yıllık ücretli izin alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... İnşaat Turizm Sanayi Ticaret AŞ vekili; davanın belirsiz alacak davası veya kısmi dava olarak açılamayacağını, somut olayda dava konusu alacaklardan müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32, 41, 44, 47, 53, 59 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1808, Karar No: 2015/13484, Tarih: 22.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1808 E.  ,  2015/13484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ürün değişim veya bedel iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...’den otomobil aldığını, 14.10.2012 tarihinde meydana gelen maddi hasarlı trafik kazasında hava yastıklarının açılmadığını, araçtaki gizli ayıp nedeniyle ücretsiz misliyle değişim veya dönme talebinin kabulü ile alacağın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, sistemde ayıp olmadığını, çarpışmanın şiddetine göre emniyet kemeri koruması yeterli gelmezse hava yastığının devreye gireceğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, meydana gelen kazanın şiddeti itibariyle hava yastığının açılmamasının normal olduğu, bu durumun ayıp sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11036, Karar No: 2011/6410, Tarih: 18.07.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11036 E.  ,  2011/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların mahkemece hükme esas alınan kusur raporuna yönelik temyiz itirazlarının reddine .

2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 80.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 11.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, hüküm altına alınan manevi tazminatın 30.000,00 TL'lik kısmından .... Tekstil San ve Tic.Ltd.Şti'nin, 50.000,00 TL'lik kısmından ... 'in sorumlu tutulmasına karar vermiştir.

Tazminat davalarında işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda, 11.12.2007 tarihinde asma tavan montajı yaptığı esnada iskeleden düşerek hayati tehlike geçirecek biçimde yaralanan davacının vücudunda kemik kırıkları oluştuğu, 2022 sayılı Yasa'dan yararlanması amacıyla düzenlenen Kahramanmaraş Devlet Hastanesinin 10.07.2008 tarihli sağlık kurulu raporuna göre davacıda % 92 oranında sakatlık oluştuğu, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesinin 1.3.2010 günlü sağlık

kurulu raporuna göre davacının bu haliyle çalışarak hayatını kananamayacağı ve sürekli olarak bakım ve desteğe muhtaç olduğunun bildirildiği, olayın Kurum tarafından iş kazası kabul edildiği, iş kazası sonucu davacıda oluşan meslekte güç kayıp oranının SGK Başkanlığınca saptandığına ilişkin dosyada bir belgenin bulunmadığı mahkemece dosyada bulunan tıbbi raporlar esas alınarak davanın sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır.

kurulu raporuna göre davacının bu haliyle çalışarak hayatını kananamayacağı ve sürekli olarak bakım ve desteğe muhtaç olduğunun bildirildiği, olayın Kurum tarafından iş kazası kabul edildiği, iş kazası sonucu davacıda oluşan meslekte güç kayıp oranının SGK Başkanlığınca saptandığına ilişkin dosyada bir belgenin bulunmadığı mahkemece dosyada bulunan tıbbi raporlar esas alınarak davanın sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp Genel Kurulu'na gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Yapılacak iş; olayın Kurumca iş kazası kabul edilmesi nedeniyle davacının gelir bağlanması amacıyla Kurumu başvurusu, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen Kurum kararı veya rapor olup olmadığını sormak, varsa gelir bağlama kararı ile sürekli iş göremezlik oranını belirleyen tüm karar ve raporları istemek, sürekli iş göremezlik oranına itiraz edilmesi halinde yukarıda yazılı prosedür doğrultusunda inceleme yapılarak davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranını kesin olarak belirlemek, davacının maddi tazminat istemiyle açtığı bir dava varsa dosyayı getirtmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın, davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranı belirlenmeden dosyadaki tıbbi raporlar esas alınarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 18.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18754, Karar No: 2023/3872, Tarih: 03.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/18754 E.  ,  2023/3872 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2137 E., 2021/2129 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/207 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan;

1. Sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına;

2. Sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci , 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasın karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli ve 2021/2137 Esas, 2021/2129 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve sanık ... yönünden re'sen de istinafa tabi olan hükümlerdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükümlere yönelik sanık ... ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

Eylemin sabit olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Eylemin sabit olmadığına, suç unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

Eylemin sabit olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Eylemin sabit olmadığına, suç unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosya kapsamında yer alan fiziki takip ve olay tutanağının, ev arama tutanağının, uzmanlık raporlarının içerikleri, hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yürütülen tanık İsmail'in aşamalardaki beyan ve teşhisleri ile sanıkların savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, olay günü "ikamet adresi ve sanıkların isimlerine" yönelik istihbari bilgi üzerine yapılan fiziki takip sırasında, ikamete giren ve kısa süre sonra çıkan tanık İsmail'de arama yapılmaksızın teslim ettiği daralı 0,3 gram eroinin; akabinde Cumhuriyet savcısının yazılı arama emrine istinaden yapılan ikamet aramasında, oturma odasındaki soba içerisine atılmış üç parça halinde daralı 5,3 gram eroinin ele geçtiği; ayrıca aynı odada paketlemede kullanılan makas ve şeffaf poşetle birlikte sanık ...'ın üzerinde 185 TL paranın bulunduğu olayda; tanık İsmail'in aşamalarda, 50 TL karşılığında eroin satın aldığı kişi olarak sanık ...'ı teşhis etmesi, sanığa verdiği 20 TL'lik banknotlardan birinin sağ alt kısmından yırtık olduğuna ilişkin beyanının, sanık ...'ta ele geçen 20 TL'lik banknotların birinin belirtilen özelliğe sahip olması nedeniyle doğrulanması, ikamet sahibi olan sanık ...'in kovuşturma aşamasında evde ele geçen uyuşturucu maddeleri kullanmak için bulundurduğuna ilişkin tevilli ikrarı karşısında, sanıkların "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu işlediklerinin sabit olduğu, suç konusunun eroin olması nedeniyle temel cezada 1/2 oranında arttırım uygulandığı, sanık ...'in, atılı suçu işlediğine ilişkin yeterli delil bulunmadığı aşamada, ikamette ele geçen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu beyan etmek suretiyle kendi suçunu ortaya çıkardığından, hakkında etkin pişmanlık indirimi yapıldığı, sanıkların sabıkalarında benzer suçlardan kayıtların bulunması nedeniyle olumlu kanaat oluşmadığından takdiri indirim uygulanmadığı, ikinci kez tekerrüre esas kayıtları nedeni ile haklarında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkındaki hükümlerde, "Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesindeki ihtarın yapılmamasına," ilişkin hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE