muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10365, Karar No: 2009/18639, Tarih: 12.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/10365 E.  ,  2009/18639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, emekli sandığından almakta olduğu emekli maaşının icra müdürlüğünce haczedilmesi üzerine haczin kaldırılması talebinde bulunmuş, mahkemece istemin reddine karar verildiği görülmüştür.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 1,2, 4.maddelerine göre 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanununa tabi olanlar bu kanunun 4.maddesirnin birinci fıkrasının a, b, c bendi kapsamında sigortalı olarak kabul edileceğinin belirtildiği dikkate alındığında Emekli Sandığından emekli maaşı alanlara da 5510 sayılı yasanın maaşın haczedilemeyeceğine ilişkin 93.madde hükmünün uygulanması gerekir. Bu durumda yukarıda belirtilen yasa maddesi uyarınca gelir aylık ve ödenekler borçlunun muvafakati bulunmadıkça nafaka borçları dışında haczedilemez.

Somut olayda, borçlunun emekli sandığından almakta olduğu emekli maaşına borçlunun muvafakati olmaksızın haciz konulduğu dikkate alındığında 5510 sayılı kanunun 93.maddesi uyarınca şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar vermek gerekirken emekli sandığından alınan maaşlara haciz konulabileceği gerekçe yapılarak istemin reddi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4458, Karar No: 2021/6336, Tarih: 07.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4458 E.  ,  2021/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Üstsoya karşı kasten öldürme

HÜKÜM : 1) Sanığın, maktul ...'ye yönelik üstsoya karşı kasten öldürme suçundan; TCK'nin 82/1-d, 29, 62, 53 maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezasına mahkumiyetine dair; Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2017 tarih ve 2016/176 Esas - 2017/206 Karar sayılı kararı

2) a) Müşteki Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun CMK'nin 279/2. maddesi uyarınca reddine,

b) Sanık ... müdafiin istinaf başvurusunun esastan reddine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.07.2018 tarih ve 2018/1692 Esas - 2018/1850 Karar sayılı kararı

c) Müşteki Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun reddine yönelik karara karşı itirazının reddine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27.09.2018 tarih ve 2018/158 değişik iş sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.07.2018 tarih ve 2018/1692 Esas - 2018/1850 Karar sayılı kararı ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27.09.2018 tarih ve 2018/158 değişik iş sayılı kararının, sanık ... müşteki Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdidiği 10.06.2020 tarihli dilekçesiyle temyiz hakkından feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 266/1. ve 298/1. maddeleri uyarınca sanığın temyiz isteminin REDDİNE,

2) Müşteki Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Müşteki Bakanlık vekilinin sanık hakkındaki hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK’nin 279/1-b maddesi uyarınca kararı istinaf etmeye hak ve yetkisi bulunmaması nedeniyle reddine dair, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17.07.2018 tarih ve 2018/1692 Esas - 2018/1850 Karar sayılı kararının temyizi kabil olmayıp, bu kararın 5271 sayılı CMK’nin 279/1-b maddesinin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu karar yönünden dosyanın itiraz merciine gönderilmesi suretiyle itiraz mercii olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27.09.2018 tarih ve 2018/158 değişik iş sayılı kararı ile vaki itirazın reddine karar verilerek kararın kesinleştiği ve bu kararın temyiz edilemez olduğu,

Yine sanık ...'ın İstanbul ilinde çalıştığı ve yaşadığı, maktul olan babasının ise Zonguldak Ereğli ilçesinden ikamet ettiği, sanık ... babasının aynı konutta ikamet etmedikleri, bu nedenle olayın aile içi şiddet niteliğinde olmadığı, sanığın aynı konutta ikamet etmediği anlaşılan babası maktul ...'ye karşı işlediği kasten öldürme suçunun, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi kapsamında kalmaması nedeniyle, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının bu suçun zarar göreni olmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz hak ve yetkisi de bulunmadığından, müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9956, Karar No: 2022/819, Tarih: 07.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9956 E.  ,  2022/819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine ilişkin verilen karar, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'in 1571 parsel sayılı taşınmazdaki payının ½’sini satış göstermek suretiyle ikinci eşi olan davalıya devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücü bulunmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakanla dava konusu taşınmazın satışı ile tanıştıklarını ve bir zaman sonra evlendiklerini, öncesinde tanışmadıklarını, temlikin muvazaalı olmadığını, kendisine babasından kalan evin satış parasıyla çekişme konusu taşınmaz bedelinin ödendiğini, hatta mirasbırakanın bir kısım borçlarının da bu parayla ödendiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16/02/2016 tarihli ve 2015/328 E., 2016/67 K., sayılı kararıyla; temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 01/04/2019 tarihli ve 2016/8061 E., 2019/2309 K., sayılı kararıyla; ''...davacı tanıklarının muvazaayı kanıtlar somut bilgilerinin olmadığı gibi, davalı tanıklarının işlemin satış olduğunu bildirdikleri, bu kapsamda; tanık ...’in satış bedelinin tarafından verildiğine dair beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekten de muris, sahip olduğu payın bir kısmını davalıya temlik etmiş olup, mal kaçırma amacıyla hareket etse idi payının tümünü devredebilecek iken, bu yapılmamıştır. Tüm bu somut olgular yukarıdaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, temlikin gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.'' gerekçesiyle mahkemenin kararı bozulmuş, davacılar vekilinin karar düzeltme istemi Dairenin 04/12/2019 tarih ve 2019/2910 E., 2019/6271 K. sayılı kararıyla reddedilmiştir.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 20/05/2021 tarihli ve 2019/405 E., 2021/95 K. sayılı kararıyla; bozma ilamında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 20/05/2021 tarihli ve 2019/405 E., 2021/95 K. sayılı kararıyla; bozma ilamında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; mahkemenin herhangi bir gerekçeye dayanmadığını, sadece Yargıtay ilamı doğrultusunda hüküm kurduğunu, muris muvazaası için payın tamamının devredilmesine gerek olmadığını, kararda sözü edilen tanık ...'in davalının kardeşi olup kimsenin kendi öz ablası aleyhinde beyanda bulunmayacağı da nazara alındığında dinlenen tanıkların beyanlarının yetersiz olduğunu, dava konusu taşınmazın resmi sözleşmedeki değeri ile o tarihteki gerçek satış değeri arasında ciddi bir fark bulunduğunu, eksik inceme yapıldığını, davalının gerçek bir bedelle taşınmaz iktisap ettiğini ispatlayamadığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle; Mahkemece, Dairenin bozma ilamına atıf yapılmak suretiyle gerekçe oluşturulduğu gözetilerek, kararın (IV./2.) no.lu bendinde yer verilen hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılmasına, kararın (IV./3.) no.lu bendinde yer verilen Mahkeme kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacıların mahkeme kararının gerekçesiz olduğu yönündeki temyiz itirazının ve diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

6.3.2. Öte yandan, harç kamu düzeni ile ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

Somut olayda; Mahkemece davanın reddine karar verildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Tarifesi gereği maktu karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekmektedir. Davanın reddine karar verildiği halde alınması gereken karar ve ilam harcının nispi olarak hesaplanması doğru değil ise de değinilen bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından hükmün düzeltilerek onanması gerekir.

VI. SONUÇ:

1.Kararın (IV/6.3.1.) no.lu bendinde açıklanan nedenlerle; davacıların yerinde bulunmayan sair temyiz itirazlarının reddine,

2.Kararın (IV/6.3.2.) no.lu bendinde açıklanan nedenlerle; davacıların temyiz itirazının değinilen yönden kabulüne;

3.Hükmün 2. bendinin hüküm yerinden çıkarılarak yerine 2. bent olarak; ''Alınması gerekli 59,30 TL harcın; peşin alınan 801,39 TL harçtan ( 85,39 TL peşin harç ve 716,00 TL ıslah harcı) mahsubu ile artan 742,09 TL'nin davacı tarafa iadesine'' cümlesinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın davacı tarafa geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26077, Karar No: 2013/2577, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/26077 E.  ,  2013/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

17.05.2007 günlü yakalama tutanağında, ihbar üzerine sanıkları Dervişali Mahallesi ... sokak üzerinde kamyonete inşaat kalıplarını yüklerken görülmesi üzerine kaçan sanıkların kovalamaca sonucu yakalandığı, sanıkların inşaat kalıplarını aynı mahalle ... sokak üzerindeki inşaattan çaldıklarını söylediklerinin; tutanağını tanzim eden tanık ...’in, ... Kolejinin bulunduğu yere gittiklerinde kamyonette iki kişinin olduğunu, bunlardan bir kişinin el arabasını tutarken diğerinin kalasların devrilmemesi için tutup arabaya doğru geldiğini, polisi görünce sanık ...’ın kaçması üzerine peşinden kovalayıp yakaladığını, diğer sanığın kaçamadan yakalandığını, kalasların alındığı yerin sanıkları yakaladıkları yerin bir alt sokağında olduğunu sanıkların gösterdiğini söylediğinin, müşteki ...’nin inşaatının aynı mahalle ... sokak üzerinde No: 29’da ve müşteki ...’ın inşaatının ise aynı mahalle ... sokak No 25’te olduğunun anlaşılması karşısında; başlangıçtan itibaren izleme ve kesintisiz takibin söz konusu olmadığı, sanıkların eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile yazılı şekilde cezadan indirim yapılması ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 tarih ve 2008/6-47-2008/43 sayılı kararı da gözetildiğinde, sanık ... hakkında yasaya aykırı biçimde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması sırasında belirlenen eksik ceza esas alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığının kabulüyle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...’un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10294, Karar No: 2016/621, Tarih: 02.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/10294 E.  ,  2016/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1989 yılında yapılan kadastro sırasında ...Köyü çalışma alanında bulunan eski 1408 parsel sayılı 6.718,00 metrekare yüzölçümündeki ...çKadastro Mahkemesi'nin kesinleşen 1991/... Esas, 1994..Karar sayılı ilamı ile hükmen Hazine adına tescil edilmiş, taşınmaz üzerindeki su basmanı, cam sera ve tavukhanenin .. oğlu ...'a ait olduğuna dair tapunun beyanlar hanesine şerh verilmiş daha sonra bu taşınmazdan ifrazen 28.10.2008 tarihinde 2996 parsel sayılı 589.09 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz oluşmuş, yine taşınmaz üzerindeki su basmanı, cam sera ve tavukhanenin .. oğlu ...'a ait olduğu tapunun beyanlar hanesine şerh verilmiştir. Davacı ...; çekişmeli 2996 parsel sayılı taşınmazı babası ...'dan devraldığını belirterek taşınmazın 2/B vasfında ve kendisinin kullanımında olduğuna dair tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, 1408 parsel numaralı taşınmazdan ifrazen oluşan 2996 parselin (yenileme kadastrosu ile ... Mahallesi 28125 ada 69 parsel) 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca ormandan Hazine adına çıkartılan yerlerden olduğunun ve taşınmazın tamamının davacı ....TC kimlik numaralı ... tarafından kullanıldığının taşınmazın tapusundaki beyanlar hanesine şerh olarak yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın kesinleşen orman kadastrosuna göre orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğu; davacının, dava konusu taşınmazı babası ...'ın sağlığında yaptığı taksim neticesinde edindiği ve zilyetliğinin hala devam ettiği gerekçeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Kesinleşen Antalya Kadastro Mahkemesi'nin 1991/... Esas, 1994/...Karar sayılı mahkeme kararına göre; dava konusu taşınmazın orman sınırları dışarısına çıkartıldığı gözetildiğinde taşınmazın tapu kaydına 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışarısına çıkartıldığına ilişkin şerh verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta olup, Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; Hazine'nin zilyetlik şerhine yönelik temyiz itirazlarına gelince; çekişmeli taşınmazın 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Ek-4. maddesi kapsamında 2/B alanlarında yapılan kullanım veya güncelleme kadastrosuna konu olmadığı anlaşılmaktadır. Bu tür bir çalışma yapılmadan 2/B alanlarında zilyetlik şerhi verilmesi de mümkün değildir. Hal böyle olunca; zilyetlik şerhi verilmesine yönelik istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18491, Karar No: 2013/6684, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/18491 E.  ,  2013/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı murisi, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin uğramış olduğu maddi ve manevi zararın giderilmesine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacılar yararına maddi ve manevi tazminatın verilmesine karar verilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409. maddesi: “ Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

Oturum gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hallerde, gün tespit ettirilmemiş ise, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle birinci fıkra hükmü uygulanır.

Yukarıdaki fıkralar hükmü gereğince dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurması üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, oturum, gün, saat ve yerini bildiren çağırı kağıdı ile birlikte taraflara tebliğ olunur.

Dava dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenilenirse yeniden harç alınır. Bu harç yenileyen tarafından ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, yeni bir dava sayılmaz.

İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

Birinci ve ikinci fıkralar gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde beşinci fıkra hükmü uygulanır” hükmünü içermektedir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/4 bendi; "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmü içermektedir.