muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5923, Karar No: 2016/1656, Tarih: 24.02.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5923 E.  ,  2016/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1 - 09.05.2011 tarihli ekspertiz raporunda tamamen sahte imal edildiği tespit edilen motorlu araç trafik ve tescil belgesinin kağıt cinsi, baskı ve mürekkep kalitesi yönünden sahteliğinin kolaylıkla anlaşılabileceğinin ve aldatma kabiliyetine haiz olmadığının değerlendirilmesi karşısında; belgede sahtecilik suçunda aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olup, suça konu sahte trafik ve tescil belgesinin getirtilip orjinal bir örneği ile karşılaştırılarak incelenmek suretiyle özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra aldatma yeteğinin gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,

2 - Kabule göre de ;

T.C: Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8056, Karar No: 2016/9810, Tarih: 13.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/8056 E.  ,  2016/9810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada; davacı, davalı şirkette 10.07.2007-20.01.2008 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece, davacının, dahili davalı ... işverenliği emrinde 10.07.2007 ile 20.01.2008 tarihleri arasında 192 gün asgari ücretle çalıştığının ve kuruma bildirilmeyen bu hizmetlerin sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Bu bakımdan; talep dönemi itibarıyla dahili davalı ...'ya ait işyerinin bulunup bulunmadığı, kapsam tarihi araştırılmalı, şayet mevcut ise, dahili davalı ... işveren kabul edilmeli, bu durum karşısında... yönünden açılan davanın reddine karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan Kurum ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Şanlılar Tıbbi Cihazlar Medikal Kimya San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3535, Karar No: 2014/6157, Tarih: 05.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3535 E.  ,  2014/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/528-2013/613

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İİK. nun 170.maddesi uyarınca imzaya itirazın icra mahkemesince duruşma açılarak incelenmesi zorunlu olduğundan, HMK. nun 150. maddesi hükümleri imzaya itiraz hakkında uygulanır.

6100 Sayılı HMK.nun 150/1 maddesinde; "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir." hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır.

Somut olayda, meşruhatlı davetiyeye rağmen borçlunun 01.11.2013 tarihli duruşmaya gelmediği, alacaklı vekilin ise davayı takip etmeyeceklerini bildirdiği görülmüştür.

O halde mahkemece, taraflarca takip edilmeyen ve borçlu tarafından geçerli mazeret de bildirilmeyen dosyanın HMK. nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26552, Karar No: 2014/10686, Tarih: 08.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26552 E.  ,  2014/10686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/13 Karar no:2013/729

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer yönlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.05.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/4614, Karar No: 2014/7927, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4614 E.  ,  2014/7927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ... resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 25.01.2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşandığı eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8892, Karar No: 2012/20278, Tarih: 17.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/8892 E.  ,  2012/20278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan, dava konusu yerde orman tahdidi ve 2/B çalışmalarının yapılarak 01/12/1990 tarihinde kesinleştiğinin buna göre dava konusu yerin orman tahdit sınır noktaları içinde kalıp orman sayılan yerlerden olduğunun bildirilmesine karşılık mahkemece yapılan gözlemde tapulu arazi ile ormanın çok eski tarihlerde yapılmış yığma taş duvar ile ayrıldığının, ağaçların orman tarafına değil özel arazi tarafına dikildiğinin tesbit edilmesine göre dava konusu yere ait tapu kaydı ile orman tahdidine ait tutanakların ve eklerinin celbedilerek mahallinde yeniden keşif yapılıp orman tahdit noktalarının konumlarının da değerlendirilerek dava konusu yerin orman sınırları içinde kalıp kalmadığının, kalıyor ise orman tahdit sınırlarının herkes tarafından bilinmesi gerektiği de gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de; orman alanında kaldığı tesbit edilen ağaçların müsaderesine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2012/4358, Karar No: 2012/8357, Tarih: 10.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4358 E.  ,  2012/8357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 213 sayılı yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 80 maddelerinin uygulanarak sanığın 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

04.09.2008 tarihli iddianame ile sanık hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında zincirleme şekilde iki kez sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlendiği iddia olunan suçların ayrı ayrı atılı suçları oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyet kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin 26.01.2005 olarak mahkemesince düzeltilmesi uygun görülmüştür

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu, kabul, oluşa, soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdire uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebeplerin uygulanması takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2887, Karar No: 2014/17383, Tarih: 18.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2887 E.  ,  2014/17383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/422-2013/435

Davacı M.. G.. vekili Avukat M.. A.. tarafından, davalı R.. G.. aleyhine 22/10/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan yaralanma nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, köpekleri ile birlikte hayvanlarını otlatırken akrabası olan davalının da hayvanlarını otlatmaya geldiğini, aralarında köpekler nedeniyle tartışma çıktığı ve davalının silahla sol bacağına ateş ederek yaralanmasına sebep olduğunu belirterek, manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının haksız tahrik altında davacının bacağına doğru silahla ateş ederek basit tıbbi müdahale ile giderilemiyecek şekilde yaralanmasına neden olduğu belirtilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu edilen olayda; her ne kadar davacı, davalının alnına değnekle vurmak suretiyle haksız tahrik eyleminde bulunmuş ise de; buna karşılık davalının davacıyı ateşli silah ile bacağından basit tıbbi müdahale ile giderilemiyecek şekilde yaralamış olması ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte belirtilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4053, Karar No: 2011/2652, Tarih: 01.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/4053 E.  ,  2011/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından sanıklar ... ve ...’nin yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan beraetlerine dair, Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.07.2006 gün ve 2005/571 Esas, 2006/545 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Katılma kararının, sanık ...’ye yönelik talep bulunmaması nedeniyle münhasıran sanık ...’la ilgili olarak verilmiş olması karşısında sanık ... hakkında hükmü temyize hakkı bulunmadığından katılanlar vekilinin bu sanığa yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın ‘Dişci’ olan soyadının, gerekçeli karar başlığında ‘Dikici’ olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 01.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15487, Karar No: 2014/18773, Tarih: 14.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/15487 E.  ,  2014/18773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bolu İş Mahkemesi

Tarihi : 07/04/2014

Numarası : 2013/83-2014/150

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı K.. M..nün tüm, davacı ve davalı C.. A..'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.