muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1927, Karar No: 2013/1406, Tarih: 25.09.2013

Avukatlık Kanunu’nun  42'nci maddesi, bir avukatın ölmesi veya iş yapamaz duruma gelmesi gibi hallerde onun elindeki işleri yürütmek üzere, baro başkanına bir avukatı görevlendirmek yetkisi vermektedir. Bu halde görevlendirilen avukat, iş sahibi ile vekalet sözleşmesi yapmaktan (mazeretsiz olarak) kaçınamaz.

Fiili tekel durumunda bulunan özel kişilerden bir eczacı, hekim, fırıncı veya lokantacının sahip  oldukları mallarla, arz edecekleri hizmet yönünden, sözleşme özgürlüğü çerçevesinde bir sözleşme  yapma zorunluluğu bulunmadığı ileri sürülebilir. Ancak bu gibi kişilerin haklı bir sebebe dayanmadan  sözleşme yapmaktan kaçınmaları, hukuka ve bilhassa ahlâka, dürüstlük kuralına ya da hakkın kötüye  kullanılmaması kuralına  aykırılık teşkil etmesi halinde sözleşme yapmak yükümlülüğü söz konusu olur (Eren, Fikret:Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 11.Baskı, İstanbul 2009, sahife:267 vd.; Tekinay/Akman/Burcuoğlu/Altop:Tekinay Borçlar Hukuku, 7.Bası, İstanbul 1993, sahife:364 vd.; Hukuk Genel Kurulu'nun 10.12.2003 gün ve E:2003/4-693, K:740; 22.02.2012 gün ve E:2011/11-693, K:2012/88 sayılı ilamları).

Sözleşmede taraflardan birinin borcunu oluşturan edim, tekel niteliğinde  ise, bu edimi yerine getirmekle yükümlü olan borçlu taraf, haklı (sözleşmeden veya kanundan kaynaklanan) bir neden  olmadan sözleşmeyi tek taraflı olarak feshedemez.

Öyleyse, sözleşmede taraflardan birinin borcunu oluşturan edimin tekel niteliğinde olması hali varsa ya da kanundan veya sözleşmeden kaynaklanan aynen ifayı talep hakkı söz konusu ise, sözleşme feshedilemez. Zira, ortada bir sözleşme yapma ve sözleşme ile bağlı kalma zorunluluğu vardır.

Yukarıda belirtildiği üzere, sözleşme yapma zorunluluğunun bulunduğu hallerde (tekel durumunda), iltihaki sözleşmenin devamını engelleyen yasal veya fiili bir engelin bulunmaması gerekir (Hukuk Genel Kurulu'nun 13.05.1977 gün ve E:1976/4-1976, K:1977/480 sayılı ilamı). Aynı durum, sözleşmede veya kanunda aynen ifayı talep hakkının tanındığı haller için de geçerlidir. Dolayısıyla, yasal veya fiili bir engelin bulunmaması halinde, belirtilen bu hallerde, sözleşmenin feshi yoluna gidilemez.

Buna göre, tekel niteliği gereği sözleşme yapma zorunluluğunun bulunduğu veya aynen ifayı talep yetkisinin tanındığı hallerde, tek taraflı olarak herhangi bir neden olmaksızın sözleşmenin feshi yoluna gidildiğinde karşı taraf, yasal veya fiili bir engelin bulunmaması şartıyla sözleşmenin konusu gereği aynen ifanın mümkün olduğu hallerde, feshin geçersizliğini ileri sürerek, bir ifa davası açabileceği gibi, bundan vazgeçerek bir zarara uğramış ise, tazminat da isteyebilir.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2012 gün ve E:2011/11-693, K: 2012/88 sayılı ilamında da benimsenmiştir.

Yukarıda yapılan hukuki saptama ve açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2012 gün ve E:2011/11-693, K: 2012/88 sayılı ilamında da benimsenmiştir.

Yukarıda yapılan hukuki saptama ve açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Davalı gerçek kişi su abonesi iken, borcunu ödemediği için davacı tarafından, aboneliği iptal edilmiş; davalı da bunun üzerine, sözleşme olmaksızın ve sayaçsız olarak kaçak su kullanmıştır.

Davacı eldeki dava ile, davalının sayaçtan geçirilmeksizin kaçak olarak kullandığı su bedelinin tahsilini istemiştir.

Davacının  sunduğu hizmetin (su temini) tekel niteliğinde olduğu tartışmasızdır.

Şu halde, tekel niteliğinde bir hizmette bulunan İSKİ'nin fiili veya yasal bir engel bulunmayan hallerde, bu hizmetten yararlanmak isteyen kişilerle sözleşme yapma mecburiyeti vardır. Sözleşmenin kurulmasıyla İSKİ, karşı taraf abonenin hizmetine suyun kullanımını sağlamakla yükümlü olup, anılan hizmetten yararlanan kişinin de kullandığı suyun bedelini ödemesi gerekir. Sözleşme gereğince, kullanılan suyun bedelinin ödenmemesi, hizmeti sunan İSKİ'ye su aboneliğini (sözleşmesini) haklı nedene dayalı olarak feshetme hakkını verir.

Öyleyse, davacı İSKİ'nin su abonesi olan davalının kullanmış olduğu suyun bedelini ödemediği gerekçesiyle sözleşme ve Tarifeler Yönetmeliği 51.maddesi uyarınca aboneliğini iptal etmiş olmasında hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Hem suyu kullanıp, hem de bedelini ödemeden aboneliğin devam edilmesini gerektiğini ileri sürmek, tipik bir hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Böylesi bir duruma ise, hukuk düzeninin izin vermeyeceği aşikardır (4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m.2).

Sonuç itibariyle; sözleşmesiz ve sayaçsız kaçak olarak su kullanan davalının, yasal mevzuat uyarınca anılan suyun bedelini ödemesi gerektiği her türlü kuşkudan uzak olduğuna göre, yerel mahkemece, yargılama sırasında aldırılan bilirkişi raporunda belirtilen davacı alacağına hükmetmek gerekirken, hatalı değerlendirme ve yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca; yerel mahkemece, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı İSKİ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 Sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanunun 440.maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,  25.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2995, Karar No: 2024/8132, Tarih: 30.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2995 E.  ,  2024/8132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3566 E., 2023/636 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A.Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,08.12.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/3566 Esas, 2023/636 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

Sanığın ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin istihbari bilgi edinilmesi üzerine sanığa ait ikamet çevresinde fiziki takip başlatan kolluk güçleri, sanıkla H. Y. isimli şahsın ikamet önünde kısa bir süre görüşmelerinin akabinde geldiği kamyonete binerek uzaklaşan tanık H.nin bulunduğu aracı durdurmuş, araçta bulunan tanık H. ve tanık İ. D. yakalanmıştır. ... polise kendi rızasıyla metamfetamin olduğu kriminal uzmanlık raporu ile belirlenen maddeleri teslim etmiştir.

Olayın akabinde arama yapmak üzere sanığın ikametine gelen kolluk güçlerinden kaçan sanık, kaçarken içinde metamfetamin ve metamfetamin bulaşıklı hassas terazi olduğu belirlenen çantayı atmış, yakalanmasının akabinde alınan ifadesinde suçlamaları reddetmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'in Anbar Mahallesi ... Sokak No:4/A Melikgazi ikamet adresi ve çevresinde uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde 17.07.2022 günü saat 20:20'de 112 çağrı merkezine ihbarda bulunulması üzerine aynı gün saat 20:30 sıralarında söz konusu ikametgahın etrafında tertibat alınarak fiziki takip yapılması, İ. D. ve H. Y.nin kamyonetle gelip kamyonetten inen H. Y.nin fiziki takip altındaki evin bahçesinde ... ile görüşmesi, evden ayrıldıktan sonra kamyonete müdahale edildiğinde İ.'nin üzerinden 2 paket metamfetamin maddesinin çıkması, H. Y.nin 2 paket metamfetamin maddesini İ. D. ile birlikte kullanmak amacıyla 500 TL karşılığında ...'den aldığına dair hazırlıkta müdafisi huzurunda alınan beyanı ve bu beyanının fiziki takip tutanağı ile uyumlu olması, yine gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında arama için adrese gidildiğinde polis memurlarını farkeden sanık ...'in evin karşısındaki boş arsaya doğru kaçması ve kaçarken elindeki çantayı ters çevirip etrafa birşeyler saçması, sanık ...'in çantayı ters çevirdiği ve etrafa birşeyler saçtığı yerde daralı ağırlıkları 28 gram ve 4,20 gram metamfetamin maddesi ile hassas terazinin ele geçmesi, sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti suçundan adli sicil kaydının bulunması ve pandemi nedeniyle cezaevinden çıkması hususlarıda nazara alındığında sanık ...'in 500 TL karşılığında H. Y.ye uyuşturucu madde sattığı, kendisine müdahale edilmek istendiği sırada kaçarken çantasından etrafa saçtığı daralı ağırlıkları 28 gram ve 4,20 gram gelen metamfetamin maddesinin ise H. Y.ye satılan metamfetamin maddesinin devamı niteliğinde olduğu ve bu nedenle Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin aleyhe uygulanmadığı, böylece sanık ...'in uyuşturucu madde suçunu işlediği sübuta ermekle CEZALANDIRILMASINA,.. karar verildiği" gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince,hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tutanakları, sanık savunmaları, tanık beyanları , kriminal raporlar ve tüm dosya kapsamından, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği, hukuka uygun surette elde edilen delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28.03.2023 tarihli ve 2022/3566 Esas, 2023/636 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/288, Karar No: 2015/5055, Tarih: 30.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/288 E.  ,  2015/5055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'ın hakaret suçundan beraati ile diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'un müsnet suçtan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm katılan mağdure vekili tarafından temyiz edildiği halde tebliğnamede bu temyizle ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, bu noksanlığın tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8019, Karar No: 2014/7494, Tarih: 17.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/8019 E.  ,  2014/7494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyanın incelenmesinde; mahkemenin 13.12.2012 tarihli kararıyla davanın kabulüne karar verildiği ve kararın davalı temyizi üzerine dairemizin 28.11.2013 tarihli kararı ile hükmün onanmasına ve 288,07 Tl onama harcının davalıdan alınmasına hükmedildiği, mahkemece 25.2.2014 tarihli ek kararla davalının harçtan muaf olması nedeniyle onama harcının davalıdan alınıp alınmayacağının belirtilmesi için dosyanın dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

Davalı üniversitenin Harçlar Yasasının 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğu sabit olup, bu itibarla davalıdan onama harcının alınmasına yasal olanak bulunmamaktadır. Buna rağmen kararın kalemde yazılması aşamasında zuhulen davalıdan onama harcının alınması gerektiğininde yazıldığı anlaşılmakla, bu husustaki maddi hatanın giderilmesine ilişkin kabulüne ve dairemiz ilamında harç alınmasına dair kısmın ilamdan çıkarılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dairemizin 28.11.2013 gün ve 2013/20225 -29449 sayılı onama ilamında yer alan (aşağıda dökümü yazılı 288,07 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına) söz ve rakamlarının çıkarılmasına, maddi hatanın bu şekilde DÜZELTİLMESİNE, 17.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32092, Karar No: 2017/9604, Tarih: 25.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/32092 E.  ,  2017/9604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 10.03.2011 tarihinden iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve sebepsiz feshedildiği 11.02.2012 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalı işveren tarafından davacının Şubat ayı ücret alacağından 12 günlük ücret alacağı ile genel tatil ücret alacağı ve fazla mesai ücret alacağının ödenmediğini, davalı şirkete ... 2. İcra Müdürlüğünün 2012/5841 esas sayılı dosyası ile 7 örnek ödeme emri gönderildiğini, ödeme emrinin 14.08.2012 tarihinde tebliğ edildiğini ve icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğunu, davacının davalı işverene karşı işe iade davası açtığını, açılan davada yetkisizlik kararı üzerine ... 4.İş Mahkemesinin 2012/554 E ile derdest olduğunu, davalının ... 2.İcra Müdürlüğü’nün 2012/5841 sayılı dosyası ile girişilen icra takibine itirazlarının iptali ile takibin devamına ve %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin 13-14-15.02.2012 tarihlerinde işe mazeretsiz ve izinsiz olarak devam etmemesi nedeniyle 4857 sayılı İş Kanun'un 25/II-g bendi kapsamında haklı nedenlerle feshedildiğini, davacının genel tatil, fazla mesai ve ücret alacağı bulunmadığını, ... 2.İcra Müdürlüğü’nün 2012/5841 sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinin iptaline, %20 den aşağı olmamak kaydıyla kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı fazla mesai yaptığı, genel tatillerde çalıştığı halde ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı işveren davalı şirkette giriş çıkışların kart basma hareketleriyle kontrol edildiğini, kayıtlara bakıldığında fazla mesai yapılmadığını savunmuştur. Davacı taraf kart basma çizelgesinde işveren tarafından istendiği zaman istendiği şekilde değişiklik yapılabildiğine yönelik itirazda bulunmuştur. Bilirkişi tarafından kart basma hareketlerinin incelenmesinden, davacının çalışma süresi boyunca işe giriş ve çıkış saatlerinin haftada 5 gün ve 08.00-18.00 saatleri arası olduğu, kart basma hareketlerine göre davacının davalı tarafından da belirtilen birkaç gün işe geç girişinin (08.00'den sonra) ve işten erken (18.00'den önce) çıkışının olduğu, ancak işten geç çıkışının (18.00'den sonra) olmadığı tespit edilmiştir. Hal böyleyken, Mahkemece dinlenilen davacı tanığı ''Fabrikaya giriş çıkışlarda kart basma uygulaması olduğunu, ancak kartı unuttuklarında muhasebe müdürü ... beyin kendisinin bilgisayarda ayarlayacağını söylediği için çoğu kez kart basmadan giriş çıkış yaptıklarını, işyeri çalışanı davalı tanığı ise kart basma hareketlerinin aksine Cumartesi günleri çalışıldığını, hafta içi bazı günler saat 21.30'a kadar mesai yapıldığını'' söylemişlerdir. Bu durumda Mahkemece davacı itirazı değerlendirilip işe giriş çıkış kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, kayıtlar üzerinde oynama olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alının temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.