muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17573, Karar No: 2024/3020, Tarih: 06.05.2024

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucundu İlk Derece Mahkemesince, "Kayseri İli Melikgazi İlçesi Kıranardı Kasabası 1786 parsel sayılı taşınmazın bahçe vasfı ile davalı ... adına tescil edilmiş olduğu, Kıranardı Kasabası'nda Orman Kanunu'na göre 2001 orman kadastrosu yapıldığı, bu çalışmanın 10/05/2003 tarihinde kesinleştiği, dava konusu yerlerin fiilen orman olduğu ileri sürülerek 1786 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içinde kalan kısmı için tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline ve davalının müdahalesinin menine karar verilmesinin talep edildiği, dava konusu olan 11929 ada 5 nolu parselin ekli haritalarda 5-A harfi ile gösterilen bölümü ile ilgili olarak yapılan tetkik, inceleme ve keşif neticesinde davalı yerin; Melikgazi ilçesi, Kıranardı Cumhuriyet Mahallesi, Mülki Hudutları içerisinde kalan 11929 ada 5 nolu parselin (eski parsel no 1786) ekli haritalarda 5-A harfi ile gösterilen bölümünün, davalı taşınmazın orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerden olması, içerisinde halen kapalılık oluşturan meşe orman ağaçlarının bulunması, toprağında orman ağaç ve çalıları ile bunların artıklarının ayrışması neticesi oluşan humus bakiyesinin bulunması, toprağının orman toprağı olması, mevcut ormanların bir devamı niteliğinde olması, mevcut haliyle orman bütünlüğünü bozması, mevcut ormanlar ile bir bütünlük arz etmesi, mevcut ormanlar ile aralarında ayırıcı bir unsur bulunmamasının tespit edilmesi, 1955 yılı uçuşlu hava fotoğraflarında meşe orman ağaçları ile kaplı bulunan orman alanı olarak gözükmesi, 1959 yılı uçuşlu hava fotoğraflarında meşe orman ağaçları ile kaplı bulunan orman alanı olarak gözükmesi, 1975 yılı uçuşlu hava fotoğraflarında meşe orman ağaçları ile kaplı bulunan arman alanı olarak gözükmesinin tespit edilmesi, davalı taşınmazın 1962 basımlı memleket haritasında meşe orman ağaçları ile kaplı bulunan orman alanı olarak gözükmesi, 1955 basımlı memleket haritasında, meşe orman ağaçları ile kaplı bulunan orman alanı olarak gözükmesinin tespit edilmesi, davalı taşınmazın, 3116 sayılı yasaya göre orman sayılan yerlerden olması, 4785 sayılı yasa ile devletleştirilen ve 5658 sayılı yasa ile de iadeye tabi olan yerlerden olmaması nedenleriyle 6831 sayılı orman yasasının 2896 sayılı yasa ile değişik 1. Maddesine göre orman sayılan yerlerden olduğu" gerekçesi ile davanın kabulüne, Kayseri ili Melikgazi ilçesi Kıranardı Cumhuriyet Mahallesi 11929 ada 5 parsel sayılı 6215,21 m2 yüzölçümündeki taşınmazın (önceki tapu kaydı ... adına kayıtlı, Kayseri İli Melikgazi İlçesi Kıranardı Kasabası 1786 parsel sayılı 6030 m2 yüzölçümündeki taşınmaz) 08.02.2021 ve 17.03.2021 tarihli bilirkişi raporları ve krokisi üzerinde gösterilen 237,44 m2'lik kısmının davalılar murisi adına olan tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dava, orman iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Kıranardı Kasabasında 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) hükümlerine göre yapılıp 18.09.2001 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu Kıranardı Kasabasında 25.12.1971-25.01.1972 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davalılar vekili temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

111,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 333,02 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3069, Karar No: 2013/20286, Tarih: 12.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3069 E.  ,  2013/20286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.12.2011 tarih ve 2006/157-2011/279 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12.11.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince alınan karar gereğince Galatasaray Futbol Takımı'nın posterini, ayrı basım veya gazete sayfası olarak yayınlamak, tamamen veya futbolcuların resimleri ile takvim yapmak, kulüp adı veya logosunun promosyon malzemesi olarak kullanmak için öncelikle izin alınması gerektiğini, davalı tarafından basım ve yayımı gerçekleştirilen ...'nin 30/04/2002 tarihli nüshasında, müvekkili futbol takımı posterinin sözleşme yapmaksızın ve izin alınmaksızın yayınlandığını ve bu durumun müvekkili haklarına zarara verdiğini ileri sürerek, 50.000 USD telif hakkı bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, Galatasaray Futbol takımının şampiyonluğu nedeniyle haber niteliğinde ki yazıların ilgili gazetenin 22. sayfasında mevcut olduğu, karşı sayfa olan 23. sayfada da takımın tamamının teknik direktör ile sezonda ön plana çıkan iki futbolcunun resimlerini de içerecek şekilde sahada çekilmiş fotoğrafının taraftarlarına yönelik ilgi çerçevesinde değerlendirmek gerektiği, yine takım taraftarları açısından da poster niteliğindeki fotoğrafın yayınlanmasında kamu yararı olduğu, gazete sayfası dışında ek olarak poster niteliğinde özel bir baskı yapılmadığı, bu nedenle haksız rekabet olgusununda düşünülemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5271, Karar No: 2014/7934, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5271 E.  ,  2014/7934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi ...'dan 02/06/2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 24/04/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1106, Karar No: 2012/2674, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1106 E.  ,  2012/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye başkanlığından gelen 26.01.2011 gün ve 55 sayılı yazıda, dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içinde kaldığı, yol, su, elektrik ve çöp toplama hizmetlerinden bu parsele yakın 1197 parsel nolu taşınmazdaki konutun yararlandığı, yerleşime 600-625 m. mesafede bulunduğu, kamulaştırma yapılmasa iskana uygun alanlardan olabileceği, kanalizasyon tamamlanmadığından foseptik çukurların kullanıldığı belirtilmiş; ancak dava tarihi itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planında ise içinde bulunduğu imar planının türü ve ölçeği, belediye hizmetlerinden tamamen yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskûn olup olmadığı açıkça belirtilmemiştir.

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan dava tarihi itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.12.2010 tarihinden, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 3352, 3347, 3384 ve 3388 parsel numaralı taşınmazların 22.01.2004, 116 parsel numaralı taşınmazın ise 23.12.2005 tarihinden önce İmar Yasası hükümleri uyarınca imar düzenlemesi görüp görmedikleri, görmüşlerse düzenleme ortaklık payı olarak uygulanan indirim oranlarının tapu müdürlüğü ve belediye imar müdürlüğünden ve ayrıca sözü edilen taşınmazlar için 2010 yılı itibariyle bulundukları cadde ve sokaklara göre belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından temini ile dosya içerisine konulmasından,

3-Davalılardan ... ve ... vekili Av.... mahkeme kararını temyiz etmiş ise de temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına ilişkin belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

3-Davalılardan ... ve ... vekili Av.... mahkeme kararını temyiz etmiş ise de temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına ilişkin belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 344 ve 366. maddeleri (HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası) uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12612, Karar No: 2010/26074, Tarih: 04.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/12612 E.  ,  2010/26074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 15.02.2010 tarih, 21517/3169  sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takibe ilişkin olarak, örnek 10 ödeme emrinin borçlunun ".... Büyükçekmece/İstanbul"adresine 20.11.2008 tarihinde tebliği üzerine, borçlu, şikayet yolu ile Gaziosmanpaşa İcra Mahkemesinden, çek aslının icra kasasında bulunmadığından bahisle iptalini talep etmiş ve mahkemece ödeme emri bu nedenle iptal edilmiştir. Daha sonra icra memuru tarafından "..... Büyükçekmece/İstanbul"adresine yeniden ödeme emri çıkarılmış, tebligatın iade edilmesi üzerine, aynı adrese Tebligat Kanununun 35.maddesi uyarınca tebligatın yapıldığı görülmüştür. Bu kez borçlu, ödeme emrine, ikamet ettiği adresteki kapı numarasının yanlış yazılması sebebiyle, 7201 Sayılı Kanunun 35.maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğunu ileri sürerek yetkiye, imzaya, borca ve diğer itirazlarını icra mahkemesine bildirmiştir. Mahkemece tebligat usulsüz bulunarak yetki itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan Alkent 2000 Mahallesi Muhtarlığı yazısı, kimlik bildirme belgesi ve ikametgah senedi içeriğinden, borçlunun "..... Büyükçekmece/İstanbul" adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, 7201 Sayılı Kanunun 35.maddesine göre yapılan tebligatın usulsüzlüğüne ve Gaziosmanpaşa İcra  Dairesinin yetkisizliğine ilişkin mahkeme kararı yerinde olup, kararın onanması gerekirken sehven bozulduğu  anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 15.02.2010 tarih ve 2009/21517 E. 2010/3169 K.sayılı bozma kararının kaldırılmasına, usul ve yasaya uygun olan mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),17.15.TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,  04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1389, Karar No: 2023/5322, Tarih: 18.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1389 E.  ,  2023/5322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 1990/47 E., 2015/118 K.

KARAR : Temyiz talebinin reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı Hazine vekili ve müdahil ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 24.12.2020 tarihli ve 2020/3831 Esas, 2020/6317 Karar ... ilamıyla, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasından sonra, davalı ... oğlu ... vekili tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine, 22.03.2021 tarihli ek kararla, temyiz talebinin reddine karar verilmiş ve iş bu ek karara karşı davalı ... oğlu ... vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmuş olup, ek kararın temyizi sonrası davacı ... mirasçıları vekili tarafından da Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dilekçelerin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sonucu, ... ili ... ilçesi Akbaba Köyü çalışma alanında bulunan Şifasuyu Mevkii 46 parsel ... 8380 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe ve kagir bir ev ile bir ahşap ev vasfıyla evveliyatı tapulu olmakla ve vergi kaydı bulunmakla 25.02.1967 tarihinde ..., ... ve ... oğlu ... adına tespit edilmiş ve Kadastro Komisyonuna yapılan itirazlar 21.07.1969 tarihinde reddedilmiş; aynı yer 47 parsel 1320 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise, bahçe vasfıyla, evveliyatı tapulu olmakla ve vergi kaydı bulunmakla 25.02.1967 tarihinde ..., ... ve ... oğlu ... adına tespit edilmiş ve Kadastro Komisyonunca tespite yapılan itirazlar reddedilmiştir.