muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4622, Karar No: 2009/6461, Tarih: 15.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/4622 E.  ,  2009/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Zeytin ürünü için 2007 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/202, Karar No: 2022/1103, Tarih: 15.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/202 E.  ,  2022/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 35. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 12. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kiracılık sıfatının tespiti davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği davanın reddine dair kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; dava konusu taşınmazda dava dışı TCDD 1. Bölge Müdürlüğü ile yapılan 01/02/2012 başlangıç tarihli iki yıl süreli kira sözleşmesi gereğince kiracı olduğunu, taşınmazın kapalı alanlı arsa iş yeri niteliğinde olup süre bitiminde sözleşmenin yenilendiğini, daha sonra taşınmazın mülkiyetinin el değiştirerek en son davalı idareye devredildiğini, kiracılık sıfatının devam etmesine rağmen kiralanan yerin işletmesinin yeniden ihaleye çıkarıldığını, buna ilişkin ihale ve tahliye yazıları yazıldığını ileri sürerek; kiracılık sıfatının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; dava konusu taşınmazın niteliği itibariyle 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa tabi olduğunu, kira sözleşmesinin sona erdiğini ve davacının kiracı değil işgalci olduğunu, savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; kiralayan davalı tarafından Borçlar Kanunu gereğince tahliye için herhangi bir geçerli sebep bildirilmediği, yeni malik tarafından da herhangi bir ihtarname gönderilmediği, buna göre kira sözleşmesinin devam ettiği, geçerli bir fesih bildiriminin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının kiracılık sıfatının tespitine karar verilmiş; karara karşı, davalı taraf istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; dava konusu taşınmazın TCDD tarafından kiraya verildiği, sözleşme süresinin sona erdiği, çatılı iş yeri niteliğindeki taşınmazın mülkiyetinin Vakıflar Genel Müdürlüğüne devredildiği, Vakıf malı niteliğindeki taşınmazın 2886 sayılı Kanun'a tabi olduğu, TBK'nın uygulanma imkanının kalmadığı, sözleşme süresinin sona ermesi üzerine davacının kiracılık sıfatının da sona ermesi nedeniyle davanın reddi gerektiği halde kabulüne yönelik verilen kararın hatalı olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 5737 Sayılı Kanun'un 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil Ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4. fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç on beş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu madde önceleri sadece Hazine tarafından bu Kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında ygulanırken, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/p-3 maddesi hükmüyle belediye taşınmazları, 5538 Sayılı Kanun'un 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ve son olarak 5737 Sayılı Kanun'un 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür. Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Kanun, süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağını hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, 818 Sayılı Borçlar Kanunu ile 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmış, bu Kanunlardaki kira ilişkisinden kaynaklanan ihtilaflara ilişkin düzenlemeler, Kanunun dördüncü bölümünde sıralanmıştır. Kiralanan konut veya çatılı işyeri olmaması halinde 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 299. maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenen genel hükümlere tabi yerlere ilişkin kira sözleşmesi hükümleri, kiralanan yerin konut veya çatılı işyeri olması halinde ise aynı Kanun'un 339. ve devamı maddelerinde düzenlenen kira sözleşmelerine ilişkin kanun maddeleri uygulanacaktır.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 327. maddesinde yer alan düzenlemeye göre genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde; kira sözleşmesinin başlangıcı ve süresi belli ise, kira sözleşmesinde sürenin dolması ile kira sözleşmesi kendiliğinden sona erer. Kiraya veren sözleşmenin bitim tarihinden itibaren bir ay içinde dava açarak süre bitimi nedeniyle tahliye talep edebilir. Belirli süreli kira sözleşmelerinde, belirlenen sürenin dolması halinde taraflar arasında açık bir anlaşma olmaksızın kira ilişkisi sürdürülürse, kira sözleşmesi belirsiz süreli sözleşmeye dönüşür. Genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde belirli süreli kira sözleşmesinin süresiz hale gelmemesi için kiraya veren kira süresi bitmeden veya dava açma süresi içinde kira sözleşmesini yenilemeyeceğine dair ihtarname tebliğ ettirirse kira sözleşmesi yenilenmeyeceği gibi süresiz hale de gelmez. Bu durumda her zaman süre bitimi nedeniyle tahliye davası açılabilir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacı ile dava dışı TCDD 1. Bölge Müdürlüğü arasında imzalanan 01/02/2012 başlangıç ve 31/12/2014 bitiş tarihli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yukarıda açıklanan prensiplere göre, dava konusu taşınmazın 2886 sayılı Kanun kapsamında kiraya verilmediği anlaşılmaktadır. Her ne

kadar bölge adliye mahkemesince taşınmazın mülkiyetinin Vakıflar Genel Müdürlüğüne devredildiği, Vakıf malı niteliğindeki taşınmazın ise 2886 sayılı Kanun'a tabi olduğu gerekçesiyle davacı kiracının sözleşme süresinin sona ermesiyle kiracılık sıfatının da sona erdiği kabul edilmiş ise de; TBK’nın 310. maddesi hükmüne göre kiralananın mülkiyetinin kiraya veren malik tarafından üçüncü kişiye devri ile birlikte, kiraya veren ve kiracı arasındaki kira sözleşmesi tüm hak ve borçları ile birlikte kanun gereği kendiliğinden yeni malike geçeceğinden, yeni malik önceki malikle yapılan kira sözleşmesinin tarafı haline gelir. Bu durumda kiraya verenin değişmesi akdi ve akdin niteliğini ortadan kaldırmaz.

Şu durumda; dava konusu kiralananın baskın vasfının açık alan olduğu, 22.584,49 m2 açık, 500 m2 kapalı alandan oluştuğu ve "Tarihi köşk eklentileri, yeşil saha ve rekreasyon alan" olarak kiraya verildiği, bu nedenle TBK’nın genel hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. TBK’nın 327. maddesi "Açık veya örtülü biçimde bir süre belirlenmiş ise kira sözleşmesi bu sürenin sonunda kendiliğinden sona erer. Taraflar bu durumda açık bir anlaşma olmaksızın kira ilişkisini sürdürürlerse, kira sözleşmesi belirsiz süreli kira sözleşmesine dönüşür.” hükmünü içermekte olup, genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde kira sözleşmesinin sona ermesi için yukarıda açıklandığı üzere tarafların kira sözleşmesinin yenilenmeyeceğine ilişkin yazılı bildirimde bulunmaları durumunda süre sonunda kiracılık ilişkisinin son bulduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca; bölge adliye mahkemesince; TBK’nın 327. maddesi gereğince bir değerlendirme yapılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK'nın 373/2 maddesi uyarınca dava dosyasının kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9423, Karar No: 2018/4037, Tarih: 11.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9423 E.  ,  2018/4037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğinde, asıl davada, kararı temyiz eden davalılar ... ile ... Mermercilik Mobilya İnş. Tic. Ltd. Şti.vekilinin temyiz harcı yatırdığına dair belge yoktur. Bu itibarla, temyiz eden davalı vekiline temyiz harç ve masraflarının tamamlatılmasına yönelik muhtıra gönderilmesi gerektiği için, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 27.11.2012 gün ve 2012/11594E.-17977K. Sayılı ilamı ile dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Ancak dosya kapsamından Mahkemece usulüne uygun bir muhtıra düzenlenerek davalı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre

içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu sebeple muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, temyiz eden davalıların temyiz harcını yatırdığına dair dosyada belge yoktur.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular gözönüne olanarak,

1-)Davalılar vekili tarafından evvelce temyiz harcı yatırılmış ise buna dair belgenin gönderilmesi, evvelce yatırılmamış ise buna dair Mahkeme tutanağı hazırlanarak bu tutanağın gönderilmesi,

2-)Davalılar vekili evvelce temyiz harcı yatırmamış ise davalılar vekiline yukarda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi,

3-)Temyiz eden davalılar vekili tarafından temyiz harcının yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi,

4-)Yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalılar vekili tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde Mahkeme tarafından davalılar ... ile Özkardeşler Mermercilik Mobilya İnş. Tic. Ltd. Şti. yönünden temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi ve dosyanın davacılar vekili yönünden temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın ilk derece Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/9964, Karar No: 2016/10111, Tarih: 27.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9964 E.  ,  2016/10111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa payı düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın .... yönünden husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davaya konu ve kat mülkiyetine tabi anataşınmazda, kat karşılığı inşaat sözleşmesi sırasında arsa paylarının orantılı düzenlenmediği gerekçesiyle arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 3.maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Yasa gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda 1969 yılında kat irtifakı 1970 yılında kat mülkiyeti kurulduğu, bilirkişi raporunda kat mülkiyetine geçiş tarihi olan 1970 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır.

Dava konusu taşınmazda 1970 yılında kat mülkiyeti kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6820, Karar No: 2019/16819, Tarih: 19.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6820 E.  ,  2019/16819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...Ş’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davalı ...Ş hakkındaki davanın feregat nedeniyle reddine karar verildiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde alacakların diğer davalıdan tahsiline karar verilmesi, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı ...Ş. lehine hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeksizin hüküm tesisi hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının “ 1.455,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının, 500,00 TL lik kısmına dava tarihi olan 16.10.2015 tarihinden itibaren geri kalan kısmına ıslah tarihi olan 15.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

Fazlaya ilişkin taleplerinin reddine,

Alınması gereken 1.488,08 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL peşin harç ve 290,00 TL ıslah harcının mahsubu ile 1.194,72 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, davacı tarafça karşılanan 317,70 TL harcın bilahare davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafça karşılanan 27,70 TL başvuru harcı, 4,10 TL vekalet harcı, 123,00 TL yazışma gideri, 30,00 TL tebliğ gideri ve 300,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 484,80 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranı dikkate alınarak 470,69 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyenin davacı üzerinden bırakılmasına,

Karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan A.A.Ü.T gereğince 2.614,11 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 652,78 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” kısımları çıkarılarak yerine,

“1.455,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının, 500,00 TL lik kısmına dava tarihi olan 16.10.2015 tarihinden itibaren geri kalan kısmına ıslah tarihi olan 15.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş’den tahsili ile davacıya ödenmesine,

Fazlaya ilişkin taleplerinin reddine,

“1.455,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının, 500,00 TL lik kısmına dava tarihi olan 16.10.2015 tarihinden itibaren geri kalan kısmına ıslah tarihi olan 15.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş’den tahsili ile davacıya ödenmesine,

Fazlaya ilişkin taleplerinin reddine,

Alınması gereken 1.488,08 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL peşin harç ve 290,00 TL ıslah harcının mahsubu ile 1.194,72 TL harcın davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş’den tahsili ile hazineye gelir kaydına, davacı tarafça karşılanan 317,70 TL harcın bilahare davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San.ve Tic. A.Ş’den alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafça karşılanan 27,70 TL başvuru harcı, 4,10 TL vekalet harcı, 123,00 TL yazışma gideri, 30,00 TL tebliğ gideri ve 300,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 484,80 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranı dikkate alınarak 470,69 TL yargılama giderinin davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San.ve Tic. A.Ş’den alınarak davacıya verilmesine, bakiyenin davacı üzerinden bırakılmasına,

Karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.614,11 TL vekalet ücretinin davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş’den alınarak davacıya verilmesine, reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 652,78 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş’ye verilmesine, feragat nedeniyle reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 2.725,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...Ş’ye verilmesine, ” rakam ve sözcükleri yazılarak hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye iadesine, 19.09.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.