muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4213, Karar No: 2024/10131, Tarih: 18.12.2024

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, taşınmazın arsa vasfında olduğunu, cevap süresi bitmeden keşif kararı verildiğini ve yokluklarında keşif yapıldığını, eksik bilirkişi raporuna göre verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kuru kapama bağ niteliğindeki davaya konu taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir yöntemine göre değer biçilerek ve Yargıtay İçtihatlarına uygun olmak üzere kapitalizasyon faiz oranı da %5 olarak uygulanmak suretiyle metrekare birim değerinin 81,86 TL/m² olarak tesbit edildiği anlaşıldığı, bu haliyle; dava konu taşınmaza net gelir metodu esas alınarak Tarım Müdürlüğü resmi verilerine göre değer biçilmesinde ve bu değer üzerinden toplam tazminat bedelinin hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davalı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, her ne kadar davalı taraf davaya konu taşınmazın arsa vasfında olması gerektiği itirazında bulunmuş ise de Dairece istinaf aşamasında parsel sorgu programından yapılan incelemede davaya konu taşınmazın arazi vasfında olduğu tespit edildiğinden İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükmün ve yapılan yargılamanın usul ve kanuna, Yargıtay yerleşik içtihatlarına uygun olduğu anlaşıldığından taraf vekillerin istinaf başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kapama bağ niteliğindeki Kahramanmaraş ili, ..., Şahinkayası Yeşilova Mahallesi 304 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtmek suretiyle irtifak hakkı karşılığı tespit edilerek davacı idare adına tapuda tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygundur.

4. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekilerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10058, Karar No: 2017/5622, Tarih: 25.12.2017

**5. Ceza Dairesi         2014/10058 E.  ,  2017/5622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Devlet Hastanesinde müdür olarak görev yapan sanığın, 2007 yılı Mayıs ayı döner sermaye ödemesi ile Şubat, Nisan, Mayıs aylarına ilişkin ek ödemelerin hazırlanarak bankaya gönderilmesi sırasında usulsüzlük yaparak zimmetine para geçirdiğinin iddia edildiği olayda, TCK'nın 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun oluşması için "kamu görevlisinin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçirmesi" gerektiği, sanığın Mayıs ayı döner sermaye ücretini toplamda 30.813 TL olduğu halde saymanlığa 35.328,62 TL hesaplayarak gönderdiği, bilahare saymanlıktan düzenlenen listeyi de ilgili bankaya 32.012,99 TL olarak gönderip, bir sonraki ay banka hesabında kalan 3.315,63 TL'lik farkın ek ödeme olarak kendi hesabına aktarılmasını sağladığı, bu şekilde hiç ödenmemesi gereken 3.315,63 TL'nin kendisine ödenmesini sağlayarak menfaat temin etmesi şeklinde oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen fiilinde yasal tevdii unsurunun gerçekleşmediği, bu nedenle eyleminin, nitelikli dolandırıcılık suçunu, mağdur ...'a Şubat, mağdur ...'e ise Nisan ayı ek ödemelerinde yatırılması gereken 1.753,92 TL ile 1.460,96 TL'yi kendi hesabına yatırılması amacıyla ilgili bankaya ödeme listesi göndermesi şeklindeki eylemlerinin ise 5237 sayılı TCK'nın 247/1, 249, 43/1 ve 248. maddelerinde tanımlanan zincirleme basit zimmet suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde tüm eylemlerin kül halinde zincirleme zimmet suçu kabul edilerek hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a)Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar, TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasından yasaklanmasına" karar verilmesi yerine sadece "TCK'nın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere takdiren kamu görevinden 1 yıl süre ile geçici olarak yasaklanmasına" biçiminde sınırlı uygulama yapılması,

b)Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

b)Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

c)Sabıkasız olup, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali bulunmayan sanık hakkında, duruşmalardaki davranışları nedeniyle takdiri indirim uygulandığı ve ileride bir daha suç işlemeyeceğine dair vicdani kanaat oluştuğundan hükmedilen cezası ertelendiği yine sanık tarafından zararın da karşılandığı nazara alındığında bu uygulama ile de çelişki oluşturacak şekilde yasal ve yeterli olmayan ''dosya kapsamı itibarı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının koşulları mahkememizce oluşmadığından'' şeklindeki gerekçelerle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 25/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4894, Karar No: 2023/1443, Tarih: 14.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/4894 E.  ,  2023/1443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2020/6 E., 2021/21 K.

KARAR : Davanın Kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Dairesince İlk Derece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkeme kararı davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Kadastro sırasında Ağrı İli, ... İlçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 101 ada 44 parsel sayılı 14.090 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla beyanlar hanesinde davacı ...'ın işgalinde olduğu belirtilerek tapu kaydı nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

2.Davacı ... dava dilekçesinde; dava konusu ettiği taşınmazın kadastro sırasında Hazine adına tespit edilmişse de, kendi tasarruf ve zilyetliğinde olduğunu öne sürerek yapılan tespitin iptali ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğin nedeniyle adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.06.2016 tarihli ve 2014/95 Esas, 2016/60 Karar sayılı kararıyla; Hazine adına tapu kaydının oluştuğu 1961 tarihinden geriye doğru davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabülü karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili, hükmün eksik incelemeye dayalı olarak verildiğini öne sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 13.11.2019 tarihli 2016/12098 Esas, 2019/7299 Karar sayılı ilamıyla; taşınmazın sınırında mera parseli bulunduğu halde yöntemine göre mera araştırmasının yapılmadığı belirtilerek hüküm araştırma ve incelemeye dayalı olarak bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda 09.11.2021 tarih ve 2020/6 Esas, 2021/21 Karar sayılı kararla; Hazine adına tapu kaydının oluştuğu 1961 tarihinden geriye doğru davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabülü ile taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediğini, bilirkişi raporlarının yeterli olmadığını, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, askı ilan süresi içinde açılan kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14, 17 ve 46/1 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine 14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1201, Karar No: 2016/723, Tarih: 26.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/1201 E.  ,  2016/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel salıdırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine, kasten yaralama suçu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğundan karar verilmesine yer olmadığına

DÜŞÜNCE : Onama, bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 27.09.2012 tarihli iddianame ile kasten yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de, kasten yaralama suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Mağdurenin aşamalardaki samimi ve birbiriyle çelişmeyen tutarlı beyanları, ... Devlet Hastanesinin 17.09.2012 tarihli “diz dirsek pozisyonunda saat 12 hizasında laserasyon ve hiperemi” olduğuna ilişkin raporu, olay yeri inceleme raporu ile tüm dosya kapsamından, mağdurenin resmi nikahlı eşinin cezaevine girmesinden sonra, eşinin arkadaşı olan sanık ile görüştüğü ve onun evinde birlikte yaşamaya başladıkları, olay tarihinde de aralarında çıkan tartışma üzerine sanığın sinirlenerek evde bulunan koli bandıyla mağdurenin el ve ayaklarını bantlayıp basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde darp ettikten sonra mağdurenin rızası hilafına zorla cinsel saldırıda bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14421, Karar No: 2008/15670, Tarih: 22.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14421 E.  ,  2008/15670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.07.2000 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar davada dayanılan 16.04.1999 günlü fotokopi belgedeki imzanın miras bırakanlarına ait olup olmadığını bilemediklerini davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

İnanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı işlemin sona erme sebeplerini ve devredilen hakkın inanılan tarafından kullanılma, yönetilme ve inanana iade şartlarını içeren borçlandırıcı bir işlemdir.

5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi; inanç sözleşmesi, inanılana bir hakkın kullanılmasında davranışlarını inananın tespit ettiği amaca uydurmak borcunu yükler. Diğer bir anlatımla; inanan inanılan namına yapılacak bir işlemden sonra taşınmazın mülkiyetini ona (inanana) geçirme yükümlülüğü altına girmiştir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi anılan içtihadı birleştirme kararı uyarınca ancak, yazılı delil ile kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Somut olayda, davacı davalılar miras bırakanının imzasını taşıdığını iddia ettikleri 16.04.1994 günlü “Beyan” başlıklı belgeye dayanmıştır. Gerçekten bu belgenin incelenmesinden davalılar miras bırakanının 1264 parsel sayılı arsa ve üzerindeki inşaatın davacı tarafından satın alındığı ve yapının malikinin davacı olduğunun yazıldığı görülmektedir. Bu belgenin ... kısmının taraflar arasındaki inanç ilişkisini doğruladığında kuşku yoktur. Ne var ki, davalılar “beyan” başlıklı belgenin ... kısmına bir itiraz yöneltmemekle birlikte belgedeki imzanın miras bırakanları ...’a ait olmayabileceğini ileri sürmüştür. Dayanak belge bir fotokopi de olsa ... kısmına itiraz yöneltilmediğinden, davalıların imzaya yönelttikleri itirazları fotokopi belge üzerinde yapılabilir. Mahkemenin yaptırdığı imza incelemesi ise bu belgeyle ilgili değil, taşınmazın alımında düzenlenen resmi senetteki imza ile ilgilidir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, dayanılan fotokopi belgedeki imzanın davalıların murisine ait olup olmadığını yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılarak saptamak, yaptırılacak inceleme sonucu imzanın miras bırakana ait olduğu saptanırsa inanç ilişkisi yazılı delille kanıtlanmış olacağından davayı şimdiki gibi kabul etmek, aksi durumda iddia yazılı delille kanıtlanmamış olacağından davayı reddetmek olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 22.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8571, Karar No: 2011/4585, Tarih: 21.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8571 E.  ,  2011/4585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 130 ada 18 parsel sayılı 1010.07 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesinde üzerindeki evin ... ve ...'a ait olduğu şerhi verilerek irsen ve taksimen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın ortak murisleri babaları ...'ten intikal ettiği ve taksim edilmediğini ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 130 ada 18 sayılı parselin eşit paylarla davacı ... ve davalı ... adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ( ) tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın öncesinin tarafların murisi ... 'a ait olduğu, ölümünden sonra terekesinin paylaşılmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazın öncesinin tarafların ortak murisi ... 'a ait olduğu ve murisin davacı ve davalı dışında başka mirasçılarının bulunmadığı tarafların da kabulündedir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, murisin davaya konu taşınmazı sağlığında bahçe olarak davalıya verip vermediği noktasındadır. Taşınmazın aynına ilişkin uyuşmazlıklarda taşınmaz başında keşif yapılması zorunlu olduğu, tanıkların keşifte taşınmazın başında dinlenilmesi gerektiği halde davalının bildirdiği tanıkların tümü dinlenmemiş, dinlenen davalı tanığı usule aykırı olarak duruşmada dinlenilmiş, tespite aykırı sonuca varıldığı halde tespit bilirkişileri de dinlenilmemiştir. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için elverdiğince yaşlı, tarafsız, taşınmazın bulunduğu yeri iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, tarafların bildirdiği tüm tanıklar, tespit bilirkişileri ve fen bilirkişinin katılımı ile taşınmazın başında keşif yapılmalı; yerel bilirkişi ve tanıklardan tarafların murisi ... 'ın ölümüne dek taşınmazda zilyet olup olmadığı ya da sağlığında taşınmazı davalıya verip vermediği, tespit tarihine kadar taşınmazın kim tarafından ne sebeple kullanıldığı hususlarında ayrıntılı ve maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, toplanan delillerin tespit tutanağının edinme sebebindeki beyanlar ile çelişmesi halinde tespit bilirkişileri de taşınmaz başında tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.