muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6338, Karar No: 2016/3083, Tarih: 10.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/6338 E.  ,  2016/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ... ve ... ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Dava konusu edilen taşınmaz ve çevresini gösteren 1985 tarihi ile sonraki tarihlerde çekilmiş en az iki ayrı tarihli hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtildikten sonra,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişiye verilerek, hava fotoğraflarının stereoskop aleti aracılığıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, dava konusu taşınmazın niteliği ile üzerinde varsa bitki örtüsü, cinsi, yaşı, sayısı, kapalılık oranı ile kullanılan yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı ve taşınmazın konumunun çevre parsellerle hava fotoğrafları üzerinde gösteren açıklamalı ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/03/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17550, Karar No: 2013/22819, Tarih: 29.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/17550 E.  ,  2013/22819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın ... ve ... yönünden pasif dava ehliyeti yokluğundan (husumetten) reddine, davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 1998 yılı Temmuz ayından, 2008 yılına kadar, Kaymakamlığın ve İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nün talimatı ile, Milli Egemenlik İlköğretim Okulunda bekçi ve hademe olarak çalıştığını, ücretinin ise, dahili davalı ve Kaymakamlığa bağlı ...'ndan (SYDV) sosyal yardım şeklinde ödendiğini ileri sürerek; diğer davalı SGK Başkanlığı'na bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine karar verilmesini istemiş; Mahkemece, bozma sonrası, ... ve Milli Eğitim Bakanlığına karşı açılan davanın husumet yönünden reddine; davalı SGK Başkanlığı ile diğer davalı ... SYDV aleyhine açılan davanın ise kabulü ile, davacının davalı Vakıfta 18.10.1998 - 15.07.2008 tarihleri arasında asgari ücretle kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, "sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez." Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olay incelendiğinde; Davacının, Milli Egemenlik İlköğretim Okulunda bekçi ve hademe olarak çalıştığına hükmedilmesi karşısında, ... açısından husumetten red kararı verilmesi yerinde değildir. Zira, ayrıntısı önceki bozma kararında belirtildiği üzere, ... 4857 sayılı İş Kanununun 7. maddesi gereği bu olayda işveren olarak kabul edilmelidir. Ayrıca davacının Silvan SYDV'den almış olduğu ödemelere ilişkin makbuzların 25.02.2003 tarihinden itibaren başlaması karşısında bu tarihten önceki iddia açısından, hizmetin geçtiği iddia edilen okulda çalışan personelin beyanına başvurulmadığı anlaşılmaktadır.

Açıklamalar ışığında, ... işveren veren olarak kabul edilmeli, hizmetin geçtiği okulda çalışan müdür, öğretmen ve diğer memurlar, ilgili Milli Eğitim Müdürlüğünden sorularak tespit edilip, tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı, çalışmanın niteliği, süresi, kesintili olup olmadığı, tatillerde çalışılıp çalışılmadığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar SGK Başkanlığı ve Silvan SYDV vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine, 29.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24749, Karar No: 2017/28845, Tarih: 18.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/24749 E.  ,  2017/28845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin lastik tamircisi olarak çalıştığını, 2012 yılında kulağından ameliyat olduğunu, sağ dizindeki rahatsızlıktan dolayı ise 01/04/2013 tarihinde menisküs ameliyatı olduğunu, ameliyattan sonra işe başladığında işverenin, müvekkiline artık lastik bölümünde çalışmayacağını, ... Temizlik Şirketine bağlı olarak sokak temizleme işi yapacağını söylediğini, müvekkilinin sağ ayağındaki ameliyattan dolayı sokak temizleme işinde ancak 10 gün çalışabildiğini, davalının lastik bölümünde müvekkilinin yerine başka işçiyi işe başlattığını, davacının lastik tamiri konusunda kalifiye eleman olup işveren tarafından ameliyattan sonra vasıfsız işçi gibi süpürge işine başlatıldığını, ayrıca süpürge işinin müvekkili için lastik işinden daha ağır bir iş olduğunu, müvekkilinin ayakta çalışması ve elinde süpürge ve el arabası ile sokak sokak dolaşıp temizlik yapmasının sağlığını olumsuz etkilediğini, müvekkilinin ameliyat sonrası sağlığına uygun park işi, şoförlük işi gibi işler yapabilecekken işverenin, müvekkilini uzman olduğu bölüm dışında daha ağır bölüme gönderdiğini, bu nedenle müvekkilinin iş akdini haklı nedenle feshetmek zorunda kaldığını beyan ederek kıdem tazminatı ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husmet ve zamanaşımı itirazında bulunarak davacının alt işveren işçisi olduğunu, kendilerinin sorumlu olmadığını, davanın şirketlere ihbarı ile varsa ödemelerin mahsubunu talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, bilirkişi raporuna göre, davacının menisküs ameliyatı olması sonrası lastik bölümünden daha ağır olan ve sağlığını olumsuz etkileyen temizlik işlerinde çalıştırılması nedeniyle iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği ileri sürülüp kıdem tazminatı talebinde bulunulmuş ise de, dinlenen tanık beyanlarından davacının ameliyat sonrası oto lastik işinde zorlandığını söyleyip daha hafif bir işte çalıştırılmasını istediği, bunun üzerine temizlik işine verildiği, alınan adli tıp uzmanı bilirkişi raporu ve ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Sağlık Kurulu Raporlarından davacının geçirmiş olduğu menisküs ameliyatının temizlik işlerinde çalışmasına engel olmadığı ve sağlığı için herhangi bir tehdit oluşturmadığı, bu nedenle iş akdinin davacı tarafından haklı ve geçerli bir neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine ubgt alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının lastik tamiri işinden alınıp sokak temizlik işine verilmesinin esaslı değişiklik teşkil edip etmediği, çalışma koşullarının ağırlaştırıp ağırlaştırılmadığı uyuşmazlık konusudur.

İş ilişkisinden kaynaklanan ve işin yerine getirilmesinde tabi olunan hak ve borçların tümü, “çalışma şartları” olarak değerlendirilmelidir.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesindeki, “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenleme, çalışma şartlarındaki değişikliğin kanuni dayanağını oluşturur.

İş sözleşmesinin esaslı unsurları olan işçinin iş görme borcu ile bunun karşılığında işverenin ücret ödeme borcu, çalışma şartlarının en önemlileridir. Bundan başka, işin nerede ve ne zaman görüleceği, işyerindeki çalışma süreleri, yıllık izin süreleri, ödenecek ücretin ekleri, ara dinlenmesi, evlenme, doğum, öğrenim, gıda, maluliyet ve ölüm yardımı gibi sosyal yardımlar da çalışma şartları arasında yerini alır.

Çalışma şartlarının değişikliğinden söz edebilmek için öncelikle bu şartların neler olduğunun ortaya konulması gerekir.

Sözü edilen 22. maddenin yanı sıra Anayasa, kanunlar, toplu ya da bireysel iş sözleşmesi, personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ile işyeri uygulamasından doğan işçi ve işveren ilişkilerinin bütünü, çalışma şartları olarak değerlendirilmelidir.

İş sözleşmesinde, gerektiğinde çalışma şartlarında değişiklik yapabileceğine dair düzenlemeler bulunması halinde, işverenin genişletilmiş yönetim hakkından söz edilir. Bu halde işveren, yönetim hakkını kötüye kullanmamak ve sözleşmedeki sınırlara uymak kaydıyla işçinin çalışma şartlarında değişiklik yapma hakkını sürekli olarak kazanmış olmaktadır. Anılan hak objektif olarak kullanılmalıdır. İşçinin iş sözleşmesinin feshini sağlamak için sözleşme hükmünün uygulamaya konulması, işverenin yönetim hakkının kötüye kullanılması niteliğindedir.

İşverenin yönetim hakkı kapsamında kalan ya da geçerli sebebe dayanan değişiklikler, çalışma şartlarında esaslı değişiklik olarak nitelendirilemez.

İşverenin yönetim hakkı kapsamında kalan ya da geçerli sebebe dayanan değişiklikler, çalışma şartlarında esaslı değişiklik olarak nitelendirilemez.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde çalışma şartlarında esaslı değişiklik sebebiyle işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshedebileceği öngörülmemiştir. Bununla birlikte çalışma şartlarının değiştirilmesi aynı zamanda şartlarının uygulanmaması anlamına geldiğinden, aynı Kanun'un 24/II-f. bendinde belirtilen hal, işçinin haklı fesih sebepleri arasında sayılmıştır. Bu durumda işçinin ihbar tazminatı talep hakkı doğmazsa da, kıdem tazminatı ödenmelidir. Bununla birlikte, çalışma şartlarında esaslı değişikliği kabul etmeyen işçinin iş sözleşmesinin işverence feshi halinde, işçinin ihbar ve kıdem tazminatlarını talep hakkı doğar.

Somut olayda, davacı lastik tamircisi olup yıllarca çalışan kalifiye bir işçidir. Geçirdiği menisküs ameliyatı sonrası mevkici ( vasıfsız işçi) olarak el arabası ve süpürge ile sokak temizlik işçisi olarak görevlendirildiği anlaşılmaktadır. Davacının işverenden yazılı bir talebi yoktur. Tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere geçirdiği rahatsızlık sonucu sözlü olarak daha hafif bir iş verilmesini istemişse de bu işin durumuna en uygun iş olması gerekmektedir. İşverence rızası dışında temizlik işçisi olarak görevlendirildiği, bunun üzerine işyerini terk etmek suretiyle iş sözleşmesini kendisinin sonlandırdığı anlaşılmaktadır. İşverence çalışma koşulları esaslı şekilde değiştirilmiştir. Bu durumda, iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 24/II- f. bendi gereğince işçi tarafından haklı sebeple feshedildiğinin kabulü gerekir. Kıdem tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2434, Karar No: 2020/6084, Tarih: 14.10.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/2434 E.  ,  2020/6084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 86. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada; davacılar murisi olan ...'ün 06.05.2006 tarihinde geçirdiği trafik iş kazası sonucu vefat ettiğini, murisin 1 günlük sigortalı gösterildiğini, oysa davalı iş yerinde ölmeden önce 21 gün süreyle çalışmış olduğunu beyanla; davacılar murisinin davalı şirketteki iş bu 21 günlük çalışmasının tespitini talep ettiği, Mahkemece talep gibi davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen kararın eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, kabule konu dönemde, davalı işyerinden verilen ve talebi kapsayan dönem bodroları celp edilip re'sen belirlenecek bordro tanıkları dinlenilmeli, dinlenecek bordro tanıklarının hizmet cetveli kayıtları getirtilmeli, beyanları denetlenmeli, bilgi ve görgülerine başvurulmalı, yapılacak araştırma sonucunda elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12507, Karar No: 2009/1030, Tarih: 28.01.2007

**1. Hukuk Dairesi         2008/12507 E.  ,  2009/1030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 19/02/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları A.Ko.'nun 19 parsel sayılı taşınmazdaki 60/110 payı, mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı şekilde davalı oğlu A.ye temlik ettiğini, A.nin kayınpederi İ., İ.ın da diğer davalılara muvazaalı olarak devrettiğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı A.'ye yapılan temlikin gerçek satış olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakan A.'in malik olduğu çekişme konusu 19 parsel sayılı taşınmazın tamamı adına kayıtlı iken, 60/110 payını 23.5.2000 tarihinde satış suretiyle oğlu davalı A.ye temlik ettiği, A.nin de bu payı, 09.08.2001'de kayınpederi davalı İ., İ.'ın da 10/110 payı üzerinde bırakarak; 20/110 payı 25.3.2004 de davalı C.'e, 30/110 payı ise 21.5.2004 de davalı H.'a yine satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın oğlu davalı A.'ye yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı; yine sonraki intikallerinde muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.                                                               Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakanın mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı, davalı oğlu Ali tarafından bakımının yapıldığı ve ihtiyaçlarının karşılandığı, miras bırakanla davacı çocuklarının ilgelenmedikleri, davalı oğlu A.'nin borçlarının olduğu, alım gücünün olmadığı, temlikte gösterilen satış bedeli ile keşfen belirlenen gerçek değer arasında aşırı fark bulunduğu, satış bedelinin ödendiği yolundaki savunmanın ispatlanamadığı dosya kapsamı ile sabittir. Belirtilen bu olgularla yukarıda değinilen ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın davalı A.ye yapmış olduğu temlikteki gerçek iradesinin satış olmayıp bağış olduğu, bir başka ifadeyle muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Diğer taraftan, 2. el durumundaki İrfan'ın ise; taşınmazı ilk edinen A.'nin kayınpederi olup, muvazaalı işlemi bilen ve bilmesi gereken konumunda bulunduğu ve onun dahi ediniminin korunamayacağı açıktır.

Nitekim; iyiniyet savunmasında bulunan son kayıt maliklerinden C.ve H.'ın bu savunmalarının doğrulanması halinde, Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin  koruyuculuğundan yararlanacakları kuşkusuzdur. Ancak, mahkemece bu yönde yeterli bir araştırma yapılmış değildir.

Diğer taraftan, 2. el durumundaki İrfan'ın ise; taşınmazı ilk edinen A.'nin kayınpederi olup, muvazaalı işlemi bilen ve bilmesi gereken konumunda bulunduğu ve onun dahi ediniminin korunamayacağı açıktır.

Nitekim; iyiniyet savunmasında bulunan son kayıt maliklerinden C.ve H.'ın bu savunmalarının doğrulanması halinde, Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin  koruyuculuğundan yararlanacakları kuşkusuzdur. Ancak, mahkemece bu yönde yeterli bir araştırma yapılmış değildir.

Bilindiği gibi;  hukukumuzda, diğer çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi kişilerin huzur ve güven içerisinde alış verişte bulunmaları satın aldıkları şeylerin ilerde kendilerinden alınabileceği endişelerini taşımamaları,dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle,alan kişinin iyi niyetinin korunması ilkesi kabul edilmiştir. Bu amaçla Medeni Kanunun 2.maddesinin genel hükmü yanında menkul mallarda 988 ve 989, tapulu taşınmazların el değiştirmesinde ise 1023.maddesinin özel hükümleri getirilmiştir. Öte yandan  bir devleti oluşturan unsurlardan biri insan unsuru ise bunun kadar önemli olan ötekisi topraktır İşte bu nedenle Devlet, nüfus sicilleri gibi tapu sicillerinin de tutulmasını üstlenmiş,bunların aleniliğini (herkese açık olmasını) sağlamış,iyi ve doğru tutulmamasından doğan sorumluluğu kabul etmiş,değinilen tüm bu sebeplerin doğal sonucu olarakta tapuya itimat edip, taşınmaz mal edinen kişinin iyi niyetini korumak zorunluluğunu duymuştur.

Belirtilen ilke M.K.nun 1023.maddesinde aynen "tapu kütüğündeki sicile iyi niyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan 3 ncü kişinin bu kazanımı korunur" şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki 1024.maddenin  1.fıkrasına göre "Bir ayni hak yolsuz olarak tesçil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken 3 ncü kişi bu tesçile dayanamaz" biçiminde öngörülmüştür.