muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4124, Karar No: 2023/3928, Tarih: 06.06.2023

Olay tarihinde alınan ihbar anonsu üzerine kolluk kuvvetlerince adrese intikal edildiğinde ikametin kapısının sanık ...'in tarafından açıldığı, sanığa kolluk görevlilerince ikamette kendisinden başka birisi olup olmadığı sorulduğunda sanığın evde tek başına olduğunu belirttiği, ihbar bulunduğu belirtilerek tekrar sorulduğunda kız arkadaşıyla tartıştığını ancak arkadaşının evden gittiğini söylediği, sanığa üzerinde şort olan sanığın sağ üst omuz tarafında çizik ve tırnak izlerinin görevlilerce açık şekilde görüldüğünün bildirildiği, sanığın rızası ve refakati ile ikametine girildiğinde kapı girişinin sol tarafındaki odada katılan ...'ın altındaki siyah renkli kot pantolonunun düğme ve fermuarının açık, üzerinde tshirt ile ağlar vaziyette görüldüğü, aynı odada erkek iç çamaşırının da görüldüğü, sanığın katılanı odaya kapatarak sesini çıkarmadığı yönünde tembihlediğini beyanla sanığın kendisine tecavüz ettiğini ifade etmesi üzerine soruşturma başlatıldığı, olay tarihinden iki ay öncesinde aralarında duygusal ilişki başlayan sanık ile katılanın olay günü de sanığın evinde buluştukları, birlikte alkol aldıkları, bir süre sonra sanığın kalanın dudaklarından öperek göğüslerini sıktığı, katılanın sanığı iteklediği, daha sonra aralarında tartışma yaşanması üzerine sanığın evin ışıklarını söndürüp kapıyı kilitlediği, katılanın da balkona çıkarak çığlık attığı, sanığın balkondaki katılanı sürükleyerek odanın içerisine çektiği, katılanın pantolonunu ve iç çamaşırını zorla çıkarıp cinsel ilişkiye girdiği, katılanın cinsel saldırı esnasında da çığlıklar attığı, kısa bir süre sonra da polislerin ikamete geldikleri, polislerin gelmesi üzerine sanığın katılana topluma karşı rezil etmekle tehdit ederek odadan çıkmamasını söylediği, akabinde polis memurlarınca katılanın odada bulunduğu olayda; katılan ... yönünden olay tarihinde Aliağa Devlet Hastanesinden alınan adli raporunda sağ ile üçüncü parmak üzerinde yüzeysel abrasyonun bulunduğu, sol kol iç kısımda minimal ekimozun olduğunun açıklandığı, Çiğli Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden alınan adli raporunda her iki meme üzerinde 2 cm uzunluğunda çizik şeklinde sıyrığın mevcut olduğunun açıklandığı, bu yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtildiği, sanık ... \*\*\*\* yönünden olay tarihinde Aliağa Devlet Hastanesinde alınan adli raporunda toraks sağ üst kısımda minimal ekimotik alan bulunduğu, bu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtildiği, olay tarihinde kolluk görevlilerince mağdur ve sanığın birlikte bulundukları ikamette fotoğrafların çekildiği, ayrıca mağdur rızası dahilinde iç beden muayenesi yapılarak cinsel organında kalan biyolojik örneklerin alınıp DNA incelemesi için İzmir Adli Tıp Grup Başkanlığına gönderildiği, bu hususta düzenlenen 27.12

.12.2021 tarihli raporda inceleme sonucu birden fazla şahsa ait olabilecek DNA profilinin elde edildiği, söz konusu DNA profilinin sanığa ait olduğu, mağdura ait DNA profilinin tespit edilemediğinin bildirildiği, tanıklar Serap ve Melis'in; balkondaki kadının yalvararak bağırdığını, "Yardım edin, ne olursunuz polisi arayın. Beni taciz ediyorlar" gibi birşeyler söylediğini duyduklarını, polisi aradığını beyan eden tanık Serap'ın emniyet ifadesinde evdeki erkek şahsın bağıran kadını ayağından çekerek evin içine attığını ifade ettiği, tanığın mahkeme beyanıda ise karanlık olduğu için kadının nasıl içeriye girdiğini görmediğini aktardığı, sanığın yan komşusu olan tanık... \*\*\*\*'ün bağrışma seslerini duymadığını beyan ettiği, ihbar üzerine olay yerine giden tanık polis memurlarının; sanığın ilk etapta evde kimsenin olmadığını kendilerini söylediğini, ısrar üzerine içeriye girdiklerinde kapısı kilitli olmayan odada katılanı gördüklerini, katılanın kendinde ancak alkollü olduğunu, üzerini acele ile giyinmiş vaziyette olduğunu tespit ettiklerini beyan ettikleri, yine tanık polis memurlarından Nurhan ve Pelin'in; katılanı korkmuş halde, ağlarken bulduklarını, durumunun çok kötü olduğunu, sanığın kendisine tecavüz ettiğini söylediğini ifade ettikleri, olay yerine giden kolluk görevlilerinin olaya ve katılanın durumuna ilişkin dosya kapsamındaki 27.07.2021 tarihli tutanağı düzenledikleri dosya kapsamından anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi maddesi gereğince, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve katılan mağdure vekilinin anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar vermek gerektiği belirlenmiştir.

B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçu Yönünden

Sanık savunması, katılanın beyanları, tanıklar ifadeleri, doktor raporları, tutanaklar, olay yeri inceleme raporu, olay yerine ait fotoğraflar, olay yeri krokisi, sanığın 0,65 promil alkollü olduğuna dair rapor, yapılan yargılama, toplanan deliller ile tüm dosya içeriğinden sanığın atılı suçu işlediğinin anlaşıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, karar hukuka uygun bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/1656 Esas, 2022/1744 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,

B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçu Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/1656 Esas, 2022/1744 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üyeler ... ve ...'ın karşı oyu ile oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Katılanın aşamalardaki tutarsız anlatımları, ihbar üzerine eve gelen polislerin evin içine girmeden sanıkla konuşmaları ve evde biri olup olmadığını sormalarına rağmen katılanın ses çıkarmadan oda da beklemesi, daha önceden de sanığın evine gittiğini, anahtarı sanığın verdiğini ve tek başına evde kaldığını, daha sonra arkadaşları ile sanığın geldiğini beyan etmesi, hazırlık aşamasında dilekçe vererek şikayetinden vazgeçtikten sonra kovuşturma aşamasında tekrar şikayetçi olması, sanık hakkındaki şikayetten vazgeçmek için sanığın kardeşinden para istediğine dair iddia, tanık anlatımları, raporlar, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğini düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/18050, Karar No: 2013/20408, Tarih: 23.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/18050 E.  ,  2013/20408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ...aleyhine 15/12/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... ilçesi ... köyü muhtarı olduğunu, köyün eski muhtarı olan davalının ...Kaymakamlığı'na vermiş olduğu şikayet dilekçesi ile hakkında yersiz iddialarda bulunduğunu, yapılan inceleme neticesinde hakkında herhangi bir işlem yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, davalının haksız şikayeti nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının kişilik haklarına zarar verme amacı taşımadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının eylemi nedeniyle davacının kişilik haklarının zarar gördüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın gelişim tarzı, şikayet dilekçesinin içeriği, dilekçedeki anlatım biçimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1855, Karar No: 2014/5488, Tarih: 29.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1855 E.  ,  2014/5488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiası ile tapu iptali, tescil isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3492, Karar No: 2020/15516, Tarih: 16.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3492 E.  ,  2020/15516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/41, Karar No: 2018/10324, Tarih: 22.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/41 E.  ,  2018/10324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, tarafların dava dışı kooperatife ait inşaatın iç, dış sıva ve şap işinin yapımını ortaklaşa üstlendiklerini, yaptıkları işin karşılığı olarak da kooperatif tarafından 46,50,52 nolu dairelerin taraflara bırakıldığını, davacının işin yapımı için para harcadığını, davalının işin yapımı sırasında katkı sağlamadığını, işin yapımına sağladığı katkının ve kar payı alacağının 48.000.00.- TL olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 7.500.00.- TL nin davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.Davalı, talebin zamanaşımına uğradığını, işin yapılması sırasında yaptığı ödemelerin görmezden gelindiğini belirterek davanın reddini istemiştir.Mahkemece, davanın kabulüne , 7.500.00.- TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.Taraflar arasında adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Adi ortaklık sözleşmesi, iki yada daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir. (TBK. 620/1 md.) Adi ortaklık ilişkisi, TBK'nun 639.maddesinde sayılan sona erme sebeplerinden birinin gerçekleşmesi ile sona erer. Bu şekilde ortaklığın sona ermesinin başlıca iki sonucu ortaya çıkar. Bunlardan ilki, yöneticilerin görevlerinin sona ermesi, diğeri de ortaklığın tasfiyesidir.Tasfiye, ortaklığın bütün malvarlığının belirlenip, ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sonlandırılması, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır. Diğer bir anlatımla tasfiye memuru tarafından yapılacak bir arıtma işlemi olup; hesap ve işlemlerin incelenip, bir bilanço düzenlenerek, ortaklığın aktif ve pasifi arasındaki farkı ortaya koymaktır. Davacı adi ortaklığa koyduğu sermaye payını ve ortaklık nedeniyle mahrum kaldığı kar payını talep etmiştir. Uyuşmazlık, bu bağlamda değerlendirilip çözüme kavuşturulmalıdır.Bu durumda, mahkemece; 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 620 ve devamı maddelerinde düzenlenen adi ortaklık hükümleri dikkate alınmalı, Türk Borçlar Kanununun 642.madde ve devamı hükümlerine göre tasfiye işlemi gerçekleştirilmelidir. Zira, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 1.maddesine göre; Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önceki fiil ve işlemlere, bunların hukuken bağlayıcı olup olmadıklarına ve sonuçlarına, bu fiil ve işlemler hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişse, kural olarak o kanun hükümleri uygulanır. Ancak, Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra bu fiil ve işlemlere ilişkin olarak gerçekleşecek temerrüt, sona erme ve tasfiye, Türk Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir.Tasfiye usulünü düzenleyen Türk Borçlar Kanununun 644.maddesine göre; "Ortaklığın sona ermesi hâlinde tasfiye, yönetici olmayan ortaklar da dâhil olmak üzere, bütün ortakların elbirliğiyle yapılır. Ancak, ortaklık sözleşmesinde, ortaklardan biri tarafından kendi adına ve ortaklık hesabına belirli bazı işlemlerin yapılması öngörülmüşse, bu ortak, ortaklığın sona ermesinden sonra da o işlemleri tek başına yapmak ve diğerlerine hesap vermekle yükümlüdür.Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları hâlinde, ortaklardan her biri, tasfiye görevlisinin hâkim tarafından atanması isteminde bulunabilir.Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oybirliğiyle verilmiş bir karar yoksa tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri göz önünde tutularak hâkim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır

. Bu konuda anlaşamamaları hâlinde, ortaklardan her biri, tasfiye görevlisinin hâkim tarafından atanması isteminde bulunabilir.Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oybirliğiyle verilmiş bir karar yoksa tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri göz önünde tutularak hâkim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır.Tasfiye usulüne veya tasfiye sonucunda her bir ortağa dağıtılacak paya ilişkin olarak doğabilecek uyuşmazlıklar, ilgililerin istemi üzerine hâkim tarafından çözüme bağlanır.".Aynı yasanın kazanç ve zararın paylaşımı başlıklı 643. maddesinde ise "Ortaklığın borçları ödendikten ve ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve koymuş olduğu katılım payı geri verildikten sonra bir şey artarsa, bu kazanç, ortaklar arasında paylaşılır.Ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse, zarar ortaklar arasında paylaşılır." hükmü yer almaktadır. Katılım payı olarak bir şeyin mülkiyetini koyan ortak, ortaklığın sona ermesi üzerine yapılacak tasfiye sonucunda, o şeyi olduğu gibi geri alamaz; ancak koyduğu katılım payına ne değer biçilmişse, o değeri isteyebilir. Bu değer belirlenmemişse, geri alma, o şeyin katılım payı olarak konduğu zamandaki değeri üzerinden yapılır.( TBK' nun 642. md.)

Keza, aynı yasanın kazanç ve zarara katılma başlıklı 623. maddesine göre de; "Sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, her ortağın kazanç ve zarardaki payı, katılım payının değerine ve niteliğine bakılmaksızın eşittir.Sözleşmede ortakların kazanç veya zarara katılım paylarından biri belirlenmişse bu belirleme, diğerindeki payı da ifade eder.

Bir ortağın zarara katılmaksızın yalnız kazanca katılacağına ilişkin anlaşma, ancak katılma payı olarak yalnızca emeğini koymuş olan ortak için geçerlidir." hükmünü ihtiva etmektedir.

Buna göre, mahkemece, yukarıdaki yasa hükümlerine göre, öncelikle taraflardan anlaşarak tasfiye memuru belirlemelerini istemek; bu konuda anlaşamamaları halinde ise hakim tarafından tasfiye işlemini gerçekleştirecek (ortaklığın faaliyet alanına göre konusunda uzman bir veya üç kişiyi) tasfiye memuru olarak resen atamak olmalıdır.

Bundan sonra ise, tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakte çevirme işlemi (TMK'nun 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse, değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan herbirinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, uyuşmazlığın yukarıda açıklanan ve maddeler halinde belirtilen sıra ve yöntem izlenerek çözümlenmesi gerekirken bu şekilde bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan, yanılgılı ve eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.