muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8792, Karar No: 2024/5087, Tarih: 01.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8792 E.  ,  2024/5087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1098 E., 2023/2150 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çal Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/15 E., 2022/9 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi karar davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; 14.02.2016 tarihinde evlendiklerini, ortak evliliğinden bir çocuklarının bulunduğunu, müşterek yaşamın kurulmasından bu yana süregelen ruhi ve fikri anlaşmazlıklar had safhaya ulaşmış, bundan bir süre önce de davalı taraf ortak çocuğu da alarak ailesinin yanına gitmiş olup davalı ile ayrı yaşamaya başladıklarını, Davalı ile devam eden ortak evliliği boyunca ortaya çıkan sorunlar, gün geçtikçe artmaya başlamış, çözüm konusunda bir netice alınamadığını, davalı sürekli evde gereksiz kavgalar ve tartışmalar başlatmış olup evliliğini kurtarmak için çok çaba sarf etse dahi artık sonuç alınmaz bir hale geldiğini, kendisine hiç bir desteğinin olmadığını, davalı taraf ile aralarında aile birliğinin temeli olan sevgi, saygı ve fedakarlık ortamı kalmadığını, davalının ortak çocuğa bakma ve ilgilenme durumu olmadığını, kendisinin çocuğuna bakmak için bütün fedakarları yapmaya hazır olduğunu, ortak çocuğun velâyetinin tarafına verilmesini, davalı ile boşanmalarına karar verilerek yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamında yapılan yargılama ve değerlendirme sonucunda; davacı erkek tarafın, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'unun 166/1 nci maddesi bağlamında, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenemeyecek derecede, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı kanaatini hasıl edecek olguları ispat edemediği gerekçesiyle davacının yasal koşulları oluşmayan davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; hükmü tamamı yönünden istinaf ederek davanın kabulüne karar verilmesi istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla ispatlanamayan davanın reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığında davacı erkek vekilinin istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini beyanla hükmün tamamı yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın reddi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 6 ncı ve 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8772, Karar No: 2018/5120, Tarih: 25.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8772 E.  ,  2018/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-)Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsendiği anlaşılmıştır.

Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudunu eksiltmek suçunun oluşması için manevi unsurun gerçekleşmesi şarttır. Borçlunun malvarlığını azaltması eyleminin suç oluşturabilmesi için failin genel kastı yeterli değildir. Failin genel kastının yanında alacaklıya zarar verme özel kastı ile hareket etmesi gerekir. Sanığın özel kastının tespiti açısından her olayda, elden çıkarılan maldan elde edilen paranın hangi amaç için kullanıldığının araştırılması gerekir.

Somut olayımızda; sanık ...'in Ziraat Bankası ... Şubesi'nden 28/09/2011 tarihli tüketici kredi sözleşmesiyle 25.000 TL kredi kullanan eşi ...'e kefil olduğu, taksitlerin bir kısmının ödenmesinden sonra ödeme yapamayan sanık ve borçlu eşi hakkında 21.237,75 TL ana para, faiz ve giderleriyle birlikte 23.166,73 TL toplamda olmak üzere İstanbul Anadolu 11. İcra Müdürlüğü'nün 2013/8190 esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığı, ödeme emrinin 29/04/2013 tarihinde sanığa tebliğ edilerek takibin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Borçlu sanık ...'in şikayetçi Ziraat Bankası'nın ... Şubesi'nden çekmiş olduğu 200.000 TL'lik konut kredisi ile suça konu taşınmazı satın aldığı, taşınmaz üzerine banka tarafından ipotek konulduğu, sanığın eşi ... tarafından 11/01/2013 tarihli dilekçeyle iş değişikliği sebebiyle gelirinde azalma olduğunu belirterek konut kredisinin yeni gelir koşullarına göre yeniden yapılandırılmasını talep ettiği, konut kredisinin 15/09/2010-15/08/2011 tarihleri arasındaki 12 taksitini ödeyip, kalan taksitleri ödeyemeyen sanığın 21/10/2013 tarihinde suça konu taşınmazı 180.000 TL bedelle sattıktan sonra alacaklı bankadan kullandığı şikayete konu icra takip dosyası dışındaki yüksek miktarlı konut kredisine ait 157.926,84 TL'lik borcu ödeyerek kredi borcunu kapattığı, borcun kapanmasından sonra alacaklı bankanın ipoteğin kaldırılması için Tapu Müdürlüğü'ne yazı yazdığı tespit edilmiştir.

Takip dosyasında alacaklının alacağını tahsil etmek amacıyla borçluların maaşına haciz konulmasını talep etmesi üzerine borçluların maaşına haciz konulmuştur. Alacaklı vekilinin 04/11/2015 tarihli dilekçesiyle alacaklı olan müvekkilinin icra dosya bakiye alacağını borçludan haricen tahsil ettiğini, haricen tahsilat nedeniyle dosyanın infaz edilmesini, borçlu ve kefillere ait taşınır, taşınmaz, araç veya maaş hacizlerinin fekkini talep etmesi üzerine konulan maaş hacizlerinin fekki için ilgi kurumlara bildirimde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Sanığın savunmasında; eşinin iş değişikliği sebebiyle konut kredisi ödemelerinde sıkıntıya yaşadıklarını, bunun üzerine yine aynı bankadan tüketici kredisi çektiklerini, borcu yapılandırma taleplerini kabul etmediklerini, ödemeleri aksatınca suça konu taşınmazı satarak alacaklı olan bankaya ödeme yaptıklarını, mal kaçırmak kastlarının olmadığını beyan ettiği tespit edilmiştir.

Sanığın savunmasında; eşinin iş değişikliği sebebiyle konut kredisi ödemelerinde sıkıntıya yaşadıklarını, bunun üzerine yine aynı bankadan tüketici kredisi çektiklerini, borcu yapılandırma taleplerini kabul etmediklerini, ödemeleri aksatınca suça konu taşınmazı satarak alacaklı olan bankaya ödeme yaptıklarını, mal kaçırmak kastlarının olmadığını beyan ettiği tespit edilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda somut olay incelendiğinde; alacaklı bankadan kullanılan icra takibine konu olmayan yüksek miktarlı konut kredisine ilişkin borcu ödemek için suça konu taşınmazı satarak 157.926,84 TL'lik kredi borcunu ödeyen sanığın yapmış olduğu taşınmaz satışının gerçek bir satış olduğu, alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla yapılan suni bir satış olmayıp, alacaklı bankaya olan borcunu ödemek amacıyla yapılan bir satış işlemi olduğu, sanık ve eşinin maaşlarına da ayrıca haciz konulması sebebiyle alacaklının alacağını tahsil etme imkanının bulunduğu, taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılması için alacaklı bankanın rıza gösterdiği, sanığın savunmasının inandırıcı olduğu ve dosyada mevcut delillerle desteklendiği, alacaklı vekilinin 04/11/2015 tarihli yazısıyla icra dosya bakiye alacağının haricen tahsil edilmesi sebebiyle dosyanın infaz edilmesini, konulan hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudunu eksiltmek suçunun manevi unsurunun, taşınmaz satışının alacaklıyı zarara sokmak maksadıyla yapılmaması ve satış işleminin alacaklı bankaya olan diğer borçlarını ödemek amacıyla yapılan gerçek bir satış işlemi olması sebebiyle, maddi unsurunun ise alacaklının alacağını alamadığını ispat edememesi sebebiyle gerçekleşmediğinden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

3-Suç tarihinin karar başlığında gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14216, Karar No: 2014/22031, Tarih: 26.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/14216 E.  ,  2014/22031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan ...Üniversitesi Tıp Fakülteksi İbni Sina Hastanesini Temsilen ... Üniversitesi ...Hastanesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Karar başlığında Ankara Üniversitesi Rektörlüğü yerine Hastahanenin isminin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Üniversite vekilinin aşağıdaki, bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden, Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi ve harç hesabında ıslah harcının mahsup edilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının harca ve masrafa ilişkin paragrafların tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“- Davalı Üniversite 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan 266,30 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı 18,40 TL. peşin harç ile 52,00 TL. ıslah harcının mahsubu ile bakiye 196,00 TL. karar-ilam harcının davalı Şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına,

9- Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 227,00 TL. yargılama giderinin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

Davacının yaptığı toplam 91,70 TL. harç masrafının sadece davalı Şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14867, Karar No: 2012/21606, Tarih: 06.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14867 E.  ,  2012/21606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ... incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, mısır ve fasulyenin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15278, Karar No: 2021/5910, Tarih: 24.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/15278 E.  ,  2021/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25/06/2020 tarihli, 2018/18-461 esas ve 2020/323 sayılı kararında da belirtildiği üzere, TCK’nın 226/4.maddesindeki “doğal olmayan” kavramının bireylerin cinsel yaşamının içerisinde yeri olmayan, aşağılayıcı veya toplumun geneli tarafından da doğal olarak kabul edilmeyen ilişkileri tanımlamaktadır. Dairemizin istikrar kazanan içtihatları doğrultusunda TCK’nın 226/4. maddesi kapsamında kabul olunmayan cinsel birleşmelere ait görüntüler bu kavram içerisinde değerlendirilemeyecektir.

Somut olayda; arama sırasında sanığın üzerinde bulunan flash belleğin içeriğinde, tespit edilen porno içerikli görüntülerin bir çoğunda doğal olmayan yollardan cinsel görüntülerin bulunduğu kabul olunarak, sanığın TCK'nın 226/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, tespit tutanağı içeriğinin TCK'nın 226. maddesi fıkralarından hangisinin uygulanacağı bakımından yeterli olmadığının anlaşılması karşısında, suça konu görüntülerde çocukların kullanılıp kullanılmadığı, içeriklerinde şiddet kullanılarak, hayvanlarla, ölmüş insan bedeni üzerinde veya doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin bir ilişki türü olup olmadığı saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/712, Karar No: 2011/734, Tarih: 07.12.2011

Hukuk Genel Kurulu 2011/1-712 E., 2011/734 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2011/1-712 E., 2011/734 K.**

**- HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE

- TAPU İPTAL TERKİN VE YIKIM**- 6100 S. HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU [ Madde 33 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Geçici Madde 10 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

- 3621 S. KIYI KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "tapu iptal-terkin ve yıkım" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Trabzon 3.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 25.03.2010 gün ve 2008/22 E., 2010/83 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 04.10.2010 gün ve 8225 E., 9779 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, 1604 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı iddiasına dayalı iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, taraflar yararına avukatlık parası ve yargılama giderlerine hükmedilmesine yer olmadığına, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 1604 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 15.10.1971 tarihinde kesinleşen kadastro tespitine dayalı olarak tescil edildiği, davanın ise 09.01.2008 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası'nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına "Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır." cümlesi ve aynı Yasa'nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa'ya "Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bilindiği gibi, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. Maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin bu kapsamdaki temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,