muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12332, Karar No: 2014/13332, Tarih: 02.12.2014

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23788, Karar No: 2023/1457, Tarih: 08.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23788 E.  ,  2023/1457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara taraflarca itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince tarafların itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın 03.02.2013 tarihinde karıştığı çift taraflı kazadan dolayı sürücü olan müvekkilinin yaralandığını ve maluliyetinin oluştuğunu belirterek, şimdilik 5.100,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden faizi ile beraber davalıdan tahsilini talep etmiş; bedel arttım dilekçesi ile talebini 104.580,26 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97 nci maddesi gereğince Sigorta Tahkim Komisyonuna başvuru şartının gerçekleşmediğini, bu nedenle başvurunun esasa girilmeksizin usulden reddedilmesi gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, yapılan ödeme ile davalının sorumluluğunu yerine getirdiğini, bakiye borçlarının bulunmadığını, başvuruya eklenen maluliyet raporunun olay tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maluliyet raporunun olay tarihindeki yönetmeliğe uygun olduğu, tazminata ilişkin alınan bilirkişi raporunun gerekçeli ve denetime elverişli olduğu gerekçesi ile başvurunun kabulü ile 104.580,26 TL maddi tazminatın 09.04.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

1.Davacı vekili itiraz dilekçesinde; hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğine göre yapılması gerektiğini, 1,8 teknik faize göre yapılan hesaplamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

1.Davacı vekili itiraz dilekçesinde; hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğine göre yapılması gerektiğini, 1,8 teknik faize göre yapılan hesaplamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

2.Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, yapılan ödeme ile davalının sorumluluğunu yerine getirdiğini, bakiye borçlarının bulunmadığını, başvuruya eklenen maluliyet raporunun hatalı olduğunu, hükme esas alınamayacağını, davacı çalışmadığı için sadece pasif dönem hesabının yapılması gerektiğini, geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, ıslah ile artırılan meblağ yönünden faizin ıslah tarihinden hesaplanması gerektiğini, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maluliyet raporunun davacının muayenesi yapılarak ve tüm tıbbi evrakları ile klinik seyri değerlendirilerek olay tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun düzenlendiği, PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant tekniğine göre yapılan hesaplamanın yerinde olduğu, geçici bakıcı giderinden davalının sorumlu olduğu, kazada davacının müterafik kusurunun bulunmadığı, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davacı lehine AAÜT'ye göre vekalet ücretine hükmedilmesinde ve faiz başlangıcında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçeleriyle tarafların itirazlarının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hesaplamanın TRH 2010 progresif ranta göre yapılması gerektiğini, 1,8 teknik faiz hesaplamasının hatalı olduğunu belirtmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, yapılan ödeme ile davalının sorumluluğunu yerine getirdiğini, bakiye borçlarının bulunmadığını, kusur oranını kabul etmediklerini, davacı tarafın kusuru ile kazanın meydana geldiğini, davacının müterafik kusuru nedeniyle tazminattan indirim yapılması gerektiğini, kazanın ... kazası olup olmadığı yönünde araştırma yapılmadığını, başvuruya eklenen maluliyet raporunun hatalı olduğunu, hükme esas alınamayacağını, davacı çalışmadığı için sadece pasif dönem hesabının yapılması gerektiğini, geçici bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını, ıslah ile artırılan meblağ yönünden faizin ıslah tarihinden hesaplanması gerektiğini, vekalet ücretinin fazla hesaplandığını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli zarar nedeniyle ... göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 266 ncı maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 inci maddesi, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre tarafların aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak ... gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ... Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve ... gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İHH tarafından da karara esas kabul edilen aktüer raporunda; PMF Yaşam Tablosu'na göre tazminat hesabı yapıldığı; İHH tarafından bu hesaba göre karar verildiği görülmektedir. Davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenerek ve prograsif rant tekniği kullanılmak suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3.Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 4. fıkrasında "... kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının ifadesinde davaya konu kazanın, lokantada paket teslimi yaparken meydana geldiğini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda Sigorta Tahkim Komisyonunca; Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak ödeme yapılmışsa rücuya tabi ilk peşin sermaye değerinin 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü gereği tazminattan düşülmesi suretiyle davacı tarafın talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

4.5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrası ve Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca, tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir. Yine AAÜT’nin anılan fıkrası uyarınca, konusu para ile ölçülemeyen işlerde, asliye mahkemeleri için öngörülen maktu vekâlet ücretine, ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin ise beşte birine hükmedileceği, Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekâlet ücretinin, kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği öngörülmüştür.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle tarafların diğer temyiz itirazlarının REDDİNE

2.Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin; değerlendirme bölümünün (3) ve (4) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacı ve davalıya iadesine,

Dosyanın saklama kararını veren mahkemeye gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16068, Karar No: 2021/10968, Tarih: 01.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/16068 E.  ,  2021/10968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 19. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gözetildiğinde; dosya kapsamına göre; hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan sanığın, tedavi tedbirinin infazı için 07/10/2013 tarihinde sevk edildiği ... Devlet Hastanesi’ne 5 gün içerisinde başvurmaması üzerine “tedavi tedbirini ihlal ettiği” gerekçesi ile 05/11/2013 tarihli yazı ile uyarıldığı ve uyarı yazısının 29/11/2013 tarihinde tebliğinden sonra 02/12/2013 tarihinde yaptığı başvuru üzerine, aynı tarihte sevk edildiği ... Devlet Hastanesi’ne süresi içinde başvuru yaptığı; ardından gönderildiği Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi AMATEM bölümünde tedavisine devam edildiği; ayrıca tedavi tedbiri ile eş zamanlı olarak devam eden denetimli serbestlik tedbirinin infazı kapsamında, sanığın, 07/10/2013, 07/11/2013, 02/12/2013, 02/01/2014, 03/02/2014 ve 10/04/2014 tarihlerinde denetim görevlisi ile görüşmelerine katıldığı; ancak kendisine öncesinden bildirildiği halde 09/05/2014 tarihli denetim görevlisi ile görüşmesine mazeret bildirmeden katılmadığından, “uyarıya rağmen ikinci kez tedbiri ihlal ettiği” gerekçesi ile, tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadan, dosyasının 30/05/2014 tarihinde kapatıldığının anlaşılması karşısında; ilk uyarıdan sonra tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kapsamında yükümlülüklerini yerine getirmeye çalışan sanığın, “09/05/2014 tarihli denetim görevlisi ile görüşmesine katılmamasının” kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 01/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3789, Karar No: 2013/9444, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/3789 E.  ,  2013/9444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi,

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davalılar Mais Motorlu Araçlar İmal ve Satış AŞ, ... vekili temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, asıl ve birleştirilen davada davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kazada müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, toplam 28.285,55 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile toplam 28.285,55 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 50.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... maddi tazminattan sorumlu olmak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Mais Motorlu Araçlar İmal ve Satış AŞ, ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar kazada hayatını kaybeden kişinin eş ve iki çocuğudur. Kaza 27.06.2008 tarihinde meydana gelmiştir. Kesinleşen kusur durumuna göre davacıların desteği üst geçidi kullanmadan yoldan karşıya geçmeye çalışırken kaza meydana gelmiş ve 6/8 oranında kusurlu bulunmuştur. Mahkemece davacı eş için 6.000,00 TL, çocuklar için de 3.000,00'er TL manevi tazminata hükmedilmiş, verilen ilk hüküm bozma ilamında yer alan diğer nedenlerle birlikte davacılar için hükmedilen manevi tazminatın yeterli olmadığı gerekçesi ile bozulmuştur. Bozma ilamına uyan mahkemece davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat tutarları artırılmış, bu kez eş için 20.000,00 TL, çocuklar için 15.000'00er TL manevi tazminata hükmedilmiştir. İlk verilen kararda hükmedilen tazminat tutarları çok düşük olduğu halde, bu kez hükmedilen tazminat tutarları ilk hükümde takdir edilen tazminattan çok uzaklaşılarak kazanın meydana gelmesindeki kusur oranları ve kaza tarihi dikkate alındığında fazla tutarlara hükmedildiği görülmüş, bu hali ile hakkaniyete uygun olmadığı anlaşılmakla kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar Mais Motorlu Araçlar İmal ve Satış AŞ, ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar ...ve ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ...ile ...'e geri verilmesine 20.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13006, Karar No: 2018/8732, Tarih: 27.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/13006 E.  ,  2018/8732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, asıl davanın kısmen kabulüne, davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, 125.000,00TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, birleşen davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27/11/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan Karayolları Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosya kapsamından, ... 2. İş Mahkemesi'nce verilen 12/05/2016 tarihli hükmün davalı ... vekili tarafından maktu temyiz harcı yatırılarak 20/05/2016 tarihinde temyiz edildiği, eksik nispi temyiz harcı ile temyiz posta giderinin ödenmesi için bu davalı vekiline muhtıra tebliği ile 7 gün süre verildiği, adı geçen davalı vekilince eksik harçların verilen sürede giderilmemesi nedeniyle 15/06/2016 tarihli ek kararla davalının temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın davalı ... vekilince süresinde temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434/3.maddesi; temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceğini, bunların eksik olduğunun tesbiti halinde kararı veren hakim veya mahkemenin başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içersinde tamamlanacağını, aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene bildirileceğini ve verilen süre içerisinde tamamlamadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceğini hükme bağlamıştır.

Bu hüküm uyarınca gönderilen muhtıranın, hukuki sonuç doğurabilmesi usulünce düzenlenmesine bağlıdır.

Somut olayda mahkemece, davalı ... vekiline eksik temyiz giderlerinin tamamlanması için çıkarılan muhtırada masrafın yatırılacağı yer tereddüde yol açmayacak şekilde “mahkeme veznesi” olarak gösterilmesi gerekirken “dosyamıza yatırılması” ibaresi kullanılmıştır.

Oysa ki, bir işlemin tamamlanması ancak o işlemin yapılacağı merci önünde olur. Mahkemenin muhtıra yazısı bunu sağlamaya yeterli olmayıp, temyiz edeni yanıltacak mahiyettedir. Gerçekleşen bu durum karşısında muhtıra geçersizdir.

Somut olayda mahkemece, davalı ... vekiline eksik temyiz giderlerinin tamamlanması için çıkarılan muhtırada masrafın yatırılacağı yer tereddüde yol açmayacak şekilde “mahkeme veznesi” olarak gösterilmesi gerekirken “dosyamıza yatırılması” ibaresi kullanılmıştır.

Oysa ki, bir işlemin tamamlanması ancak o işlemin yapılacağı merci önünde olur. Mahkemenin muhtıra yazısı bunu sağlamaya yeterli olmayıp, temyiz edeni yanıltacak mahiyettedir. Gerçekleşen bu durum karşısında muhtıra geçersizdir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, temyiz eden davalı ... vekiline tebliğ edilen muhtıranın geçersiz olması nedeniyle bu muhtıraya dayanılarak verilen 15/06/2016 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar da hatalı olmuştur.

2-Davalı ... vekili dilekçe ile temyiz harcını karşılayabilecek durumda olmadıklarını ve adli yardım talep ettiklerini bildirmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yöneltilebilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalı ...'in adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosyadaki kayıt ve belgeler dikkate alınarak adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek temyiz başvurusunun incelemesine karar verilmiştir.

3-Olayda ölenin bir kusurunun bulunmadığının belli olmasına ve özellikle davalılar arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülmesi muhtemel rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına göre bu husus bozma nedeni yapılmadığı gibi, karar içeriğinden davalı ... şirketinin hüküm altına alınan tazminatlardan sorumlu tutulmadığı anlaşılabildiğinden bu konu da bozma nedeni yapılmamıştır.

4-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl dava dosyası açısından davacı annenin maddi tazminat isteminin sigorta şirketi tarafından yapılan ödeme ile karşılandığından bahisle reddine, davacı babanın maddi tazminat isteminin 15/02/1992 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı aldığından bahisle reddine, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, birleşen dava dosyası açısından ise davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, 19/04/2012 tarihli iş kazası sonucu yaşamını yitiren müteveffa sigortalının kazanın meydana gelişinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı, davacı babanın maddi tazminat isteminin reddine dair kararın asıl dayanağının kendisine Kurum tarafından iş kazası sigorta kolundan ölüm geliri bağlanmaması olduğu anlaşılmaktadır.