muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5474, Karar No: 2010/1853, Tarih: 24.02.2010

2009/5474-52010/1853

edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davalının kusur oranı, olayın gelişim biçimi, yaralanmanın derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 2.000,00 TL manevi tazminat azdır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davalıların tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2020/156, Karar No: 2020/1583, Tarih: 26.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/156 E.  ,  2020/1583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple kararın ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/50, Karar No: 2014/3645, Tarih: 12.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/50 E.  ,  2014/3645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2010

NUMARASI : 2009/68-2010/146

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile 2 parselde kayıtlı taşınmazın maliki davalılar arasında akdedilen 14.05.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde inşaat süresinin, 6 ay içerisinde alınacak ruhsat tarihinden itibaren 12 ay olduğunu, ruhsatın alınabilmesi için taşınmazın müvekkili şirkete tesliminin ve etüt yaptırılmasının gerektiğini, taşınmazın içinde bir ev bulunduğunu, bu nedenle etüt izni alınamadığını, müvekkili firmaya taşınmazın teslim edilmemesi üzerine çekilen 24.10.2008 tarihli ihtarnameyle taşınmazın teslimi yapılmadan 6 aylık ruhsat alma süresinin başlamayacağının ve bir imkansızlık varsa bu durumun bildirilmesinin istendiğini, ihtarnameye cevap verilmediğini ve üçüncü bir firmayla imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak, arsa üzerinde inşaat yapılmaya başlandığını, 05.05.2009 tarihli ihtarnameyle sözleşmenin davalılarca feshedilmiş sayılacağını bildirerek, masraf ve zarar talep ettiklerini, sözleşmenin fiili olarak davalılar tarafından feshedilerek ifasının imkânsız hale getirildiğini, anlaşma yapılırken müvekkiline ait çeklerle dava dışı A.. Y.. ve A.. A..'a 15.000,00 TL komisyon ve masraf karşılığı ödeme yapıldığını, ayrıca avans niteliğinde yapılan masraflar olduğunu ileri sürerek, masraflar ve yoksun kalınan kâra ilişkin şimdilik 30.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, sözleşmeye göre 6 ay içerisinde inşaat ruhsatının alınması gerektiğini, sözleşme tarihinden sonra evi boşalttıklarını, sözleşmede evin ne suretle yıkılacağına dair hüküm bulunmadığını, bu tür durumlarda evin yüklenici tarafından yıkılacağını, sözleşme süresinin bitimine bir kaç gün kala sözleşmeyi feshederek başka bir yüklenici ile anlaştıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar, sözleşmeye göre 6 ay içerisinde inşaat ruhsatının alınması gerektiğini, sözleşme tarihinden sonra evi boşalttıklarını, sözleşmede evin ne suretle yıkılacağına dair hüküm bulunmadığını, bu tür durumlarda evin yüklenici tarafından yıkılacağını, sözleşme süresinin bitimine bir kaç gün kala sözleşmeyi feshederek başka bir yüklenici ile anlaştıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; arsada davalılara ait bir ev bulunduğu, davacının, sözleşmenin düzenlendiği tarihte bu hususu bilecek durumda olduğu, sözleşmede evin yıkımı ve boşaltılması konusunda bir düzenleme yoksa da kendisine ruhsat alması için 6 aylık süre tanınan davacının basiretli tacir gibi davranarak davalı arsa sahiplerine en kısa sürede ihtarname çıkararak temerrüde düşürmesinin gerektiği, davacının sözleşme tarihi olan 14.05.2008 tarihinden itibaren ruhsat alma süresi olarak tanınan 6 ay süre eklendiğinde 14.11.2008 tarihi itibariyle inşaat ruhsatını alması gerektiği, sürenin bitmesine çok az bir zaman kala 24.10.2008 tarihinde çekilen ihtarnamenin davalılara 06.11.2008 ve 20.11.2008 tarihlerinde tebliğ edildiği, tebliğ tarihinde ruhsat alma süresinin dolmuş olduğu, sözleşmede belirtilen 6 aylık süre içerisinde davacı tarafça inşaat ruhsatı alınmadığı, inşaat ruhsatının alınması için basiretli tacir gibi davranılarak gerekli girişimlerde bulunulmadığı, sözleşmenin feshinde davalı arsa sahiplerinin herhangi bir kusurunun bulunmadığı, davacı yüklenicinin temerrüde düşmesi nedeniyle davalı arsa sahipleri tarafından sözleşmenin feshinin haklı olduğu, davalı arsa sahiplerinin sözleşmeyi feshettikten sonra başka bir yüklenici ile 03.12.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığı, sözleşmenin feshinde davacı tam kusurlu olduğundan davacı tarafın dava dilekçesinde yaptığını ileri sürdüğü masraflar ve kâr mahrumiyetini maddi tazminat talebi adı altında talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin haksız feshine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, masraflara ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshedildiği uyuşmazlık dışıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshi halinde taraflar, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 108/1. maddesi uyarınca karşılıklı ifa yükümlülüğünden kurtulur ve daha önce ifa ettikleri edimleri sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri isteyebilirler.

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshedildiği uyuşmazlık dışıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshi halinde taraflar, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 108/1. maddesi uyarınca karşılıklı ifa yükümlülüğünden kurtulur ve daha önce ifa ettikleri edimleri sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri isteyebilirler.

Davacı tarafça, 14.05.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılırken, davacı şirkete ait çeklerle dava dışı A.. Y.. ve A.. A..'a komisyon ve masraf karşılığı toplam 15.000,00 TL ödeme yapıldığı iddia edilerek, tazmini istenmiş ve kanıt olarak, çek örnekleri ile aynı tarihli taşınmaz satım akdi sunulmuş ve mahkemece bu konuda lehdarlar tanık olarak dinlenmiş ise de, davacının yaptığını ileri sürdüğü masrafların davalı arsa sahiplerinin yararına olup olmadığı, gereksiz bir harcama olup olmadığı, bu komisyon ve masrafların, daha sonra başka yükleniciler ile yapılan sözleşme hazırlığında ve inşaatın başlamasında işe yarayıp yaramadığı, diğer anlatımla bu masraflar yönünden arsa sahiplerinin sebepsiz zenginleşip zenginleşmediği tartışılmamıştır.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde: "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davacı tarafın çek karşılığı ödemelerinin BK'nın 61/son maddesine göre nedensiz iktisap hükümlerine göre istenebilecek kapsamda olup olmadığının, HMK'nın 297/2. maddesine uygun olarak, gerekçede tarafların beyan ve delilleri kapsamında usulünce değerlendirilip, tartışılması gerekirken, bu konuda gerekçe gösterilmeksizin, genel ifadelerle tazminat talebi adı altında yapılan masrafların istenemeyeceği gerekçesiyle bu istemin de reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8041, Karar No: 2016/6350, Tarih: 14.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8041 E.  ,  2016/6350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 161 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10998, Karar No: 2017/447, Tarih: 25.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/10998 E.  ,  2017/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dosyaya getirtilen 1982 tarihli memleket haritasının üretildiği hava fotoğrafı dosyaya celp edildikten sonra dosyanın orman mühendisi ve fen bilirkişisine tevdi edilerek 1947 tarihli hava fotoğrafı ve bundan üretilen 1959 tarihli memleket haritası ile 1982 tarihli memleket haritası ve buna dayanak yapılan hava fotoğraflarının bilirkişilerce incelenerek dava konusu parselin tamamının 1981 yılından önce nitelik kaybedip kaybetmediği, 2/B vasfı taşıyıp taşımadığının belirlenmesi ayrıca üzerinde bulunan ağaçların yaşı cinsi kapalılık oranlarının streoskop aletiyle incelendiği ek raporun bilirkişilerden alınarak dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 25/01/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/735, Karar No: 2017/374, Tarih: 01.03.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/735 E.  ,  2017/374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Kayseri 3. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.10.2012 gün ve 2011/541 E., 2012/510 K. sayılı kararın temyizen incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 12.11.2013 gün ve 2012/27455 E., 2013/24154 K. sayılı kararı ile;

"...Davacı, davalıya ait iş yerinde 01.04.2002-25.08.2011 tarihleri arasında çalıştığını, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebebe dayalı feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının hak kazandığı ücret alacaklarının eksiksiz ödendiğini, davacı işçi tarafından gerçekleştirilen feshin haklı sebebe dayanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Fazla mesai, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davacı işçinin, uyuşmazlık konusu dönemde iş yerinde kapıcı -kaloriferci olarak çalıştırıldığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi çalışma saatleri içerisinde görev yaptığının kabul edildiği açıklanmaksızın kış ayları için günde iki saat fazla çalışma yaptığı, tüm yıl boyunca haftada yedi gün mesai yaptığı ve tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmanın devam ettiği kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak davacı şahidinin beyanları bilirkişi tarafından esas alınan sürelerde çalıştığı sonucuna uluşmak için yeterli değildir.

Bu durumda, davacının yaptığı işin niteliği de dikkate alınarak gerekirse mahallinde keşif icra edilerek, işyerinin bağımsız bölüm sayısı, ortak yerler ile eklentilerin özelliği ve davacının temizliği ve bakımı ile sorumlu olduğu alanın yüz ölçümü, yapmakla yükümlü olduğu işler tespit edilmek sureti ile tespit edilmeli, fiilen hangi saatler arasında ve ne kadar ara dinlenme ile mesai yaptığı, yaz ve kış saatlerinde yaptığı işler ile çalışma saatleri arasında farklılık bulunup bulunmadığı gerekirse şahitler yeniden dinlenerek belirlenmeli ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Ayrıca yine yaz aylarında kaloriferlerin yanmadığı dönemde, davacının hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı da ayrı bir değerlendirmeye tabii tutulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalı olup bu husus ayrı bir bozma sebebi olarak kabul edilmiştir.

3-Taraflar arasında ki diğer uyuşmazlık ise işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda; davalı işveren tarafından dosya içerisine ibraz edilen ibranameler davacı tarafından ihtirazi kayıtsız imzalanmış olup, bu belgelere göre davacının 2003 - 2004 - 2005 - 2006 ve 2007 yıllarına ait yıllık izinlerinin tamamını kullandığı ve 2010 yılına ait yıllık izin alacağı karşılığı olarak da davacıya 452.00 TL ödeme yapıldığı görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının bakiye yıllık izin süresi belirlenirken 2003 - 2004 - 2005 - 2006 ve 2007 yıllarına ait yıllık izinlerinin tamamını kullandığı dikkate alınmamış, sadece gider pusulası ile ödeme yapılan miktarlar karşılığı izin gün sayısı mahsup edilerek sonuca gidilmiştir. Hesaplama bu yönü ile hatalıdır. İbraname ile yıllık izinlerinin tamamının kullandığı sabit olan yıllar tamamen hesaplama dışı bırakılarak davacının hak kazandığı yıllık izin ücreti belirlenmelidir.

4- 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun 20/a maddesinde kapıcı, kaloriferci, bahçıvan ve bekçi giderlerinden kat maliklerinin eşit olarak sorumlu oldukları düzenlenmiştir. Bu durumda kabulüne karar verilen alacalar yönünden “kat maliklerinden eşit olarak tahsiline” şeklinde hüküm kurulması gerekirken “davalıdan tahsiline” şeklinde karar verilmiş olması da isabetsizdir…"

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin davalı Mavi Ay Apartmanında kapıcı olarak çalıştığını, davalı tarafça sürekli olarak işten çıkarılmakla tehdit edildiğini, işten ayrılması için baskı yapıldığını, tüm işçilik alacaklarını aldığına ilişkin yazı imzalatılmak istendiğini, sürekli olarak fazla mesai yaptığını, hafta tatilini ve yıllık izinlerini kullanmasına izin verilmediğini, bu sebeplerle iş sözleşmesini tek taraflı olarak noter ihtarnamesi ile feshettiğini, bugüne kadar alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının, 25.08.2011 tarihinde haklı bir sebep olmaksızın işyerini terk ettiğini, işyerine dönmesi için noterden ihtarname çekildiğini ancak geri dönmediğini, dokuz yıl boyunca aynı apartmanda görev yapan davacıya herhangi bir baskı yapılmadığını, davacının hafta tatilini, dini ve milli bayram izinlerini kullandığını, ayrıca özel işleri için de izin verildiğini, yıllık izinlerini kendi isteğiyle kullanmadığını ve bu hakkından feragat ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı tarafça noter ihtarının 25.08.2011 tarihinde yapıldığı, davalı tarafça davacının sigortasının 27.08.2011 tarihinde kesildiği ve noter ihtarının 07.09.2011 tarihinde çekildiği, bu durumda davacının noter ihtarından sonra sigortasının kesildiği ve ihtarın davacının noter ihtarından sonra çekildiği, bu durumda davacının iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiği için kıdem tazminatına hak kazandığı, sunulan işyeri şahsi dosyasından davacının kullandığı ve yıllık izin alacağına mahsuben ödenen miktarlar düşüldükten sonra davacının 74 günlük yıllık izin alacağı bulunduğu, dinlenen tanık beyanlarına göre, davacının yasal çalışma süreleri dışında da çalışmasının olduğu, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili çalışmalarının ücretlerinin davalı tarafça ödendiğinin ispat edilemediği, ancak bu alacak kalemlerinin tanık beyanlarına dayanması, yapılan işin niteliği, hayatın olağan akışına göre bir kimsenin her zaman aynı şekilde çalışmasının mümkün olmaması, hastalık, izin gibi nedenlerle çalışmamanın da söz konusu olabileceği dikkate alınarak fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.