muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1252, Karar No: 2024/12083, Tarih: 19.11.2024

Hırsızlık, yağma, cinsel istismar gibi çoğu zaman ani gelişen veya suç işlemek için sanıkların önceden plan yaptıkları ve sonrasında yakalanmama adına delil bırakmamaya yönelik tedbirler almalarına göre bu tür suçlarda yan delil bulmada sıkıntılar olduğu açıktır. Çoğu zaman bu tür suçlarda elimizdeki tek delil sadece müştekilerin beyanından ibaret kalmaktadır.

Bu zorlayıcı nedenlerden dolayı aralarında husumet olmayan, çoğu zaman hiç tanımadığı ve iftira atması için neden bulunmayan müşteki beyanı sübutun ve sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin kabulünde yeterli kabul edilmektedir.

Ceza yargısına hakim olan en temel ilke olan masumiyet ve şüpheden sanık yararlanır kuralları ceza adaleti bakımından başkaca hiçbir delil olmayan ve bulunma ihtimali olmayan hususlarda sanık aleyhine, müşteki lehine esnetilebilmektedir. Bu belli zorluklar nedeniyle bir nebze kabul edilebilir. Ancak başka türlü delil toplama imkanı olan olaylarda veya akla, mantığa veya olaya uymayan, kendi içerisinde tutarsız veya sürekli değişen ya da itilaflı başka bir konuda müşteki ya da yakınlarına açıkça yarar sağladığı, müştekiyi gerçekten sanık olmaktan çıkarıp müşteki haline sokabilecek, yani haksız durum yaratacağı aşikar olan soyut beyanların tek doğru kabul edilerek cezalandırma yoluna gidilmesi, masumiyet, silahların eşitliği ve şüpheden sanık yararlanır kurallarına açıkça aykırılık teşkil edeceği açıktır.

Bu nedenle ispatı zor olan olaylarda akla, mantığa ve dosyadaki olaylara uyumlu denetlenebilir müşteki beyanına itibar olabilir ise de akla, mantığa, fenne ve dosyadaki olaylara uymayan hele de başka türlü ispat imkanı varken sadece müşteki beyanıyla yetinilmesi halinde bu beyanın suçun aydınlatılmasına yönelik değil başka bir olayı örtme, iftira atma veya intikam alma gibi bir amaca yönelik olduğu şüphesi doğuranlara bu şüphe giderilmeden itibar edilmesi büyük haksızlık oluşturacak ve yargılama konusunda tüm yetkiyi ... olmadığı halde sadece taraf olması gereken görünüşteki müştekiye devredecektir.

Tüm dosya kapsamından; her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyetine yeter ve kesin mahiyette delil bulunmamasına karşın sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat hükmü kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 23.06.2022 tarihli ve 2022/485 Esas, 2022/1689 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9355, Karar No: 2010/4772, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9355 E.  ,  2010/4772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalılardan ... Ltd. Şti. ve ... vekillerincede duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 2.2.2010 Salı günü davacılar ve davalı ... tarafından gelen olmadı. Davalı ... Ltd. Şti. vekili Avukat ... ile davalı ... Sigorta AŞ. vekili Avukat ... Özdemir geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonunda müvekkillerinin desteği Salim’in hayatını kaybettiğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile davacı Sıddıka için 67.545,86 TL, Furkan için 11.799,79 TL, Ali için 9.378,70 TL, Songül için 5.747,07 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile Sıddıka için 20.000,00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 12.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan sigorta şirketi maddi tazminattan poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak üzere müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davalı araç sürücüsünün tam kusurlu eylemi ile neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiği gerekçesi ile, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın

2009/9355

2010/4772

Kısmen kabulü ile, davacı Sıddıka için 67.545,86 TL, Furkan için 11.799,79 TL, Ali için 9.378,70 TL, Songül için 5.747,07 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile Sıddıka için 10.000,00 TL, Songül, Mustafa ve Hilmi için ayrı ayrı 4.000,00 TL ve Furkan için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan sigorta şirketi maddi tazminattan poliçe limiti ile dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile sınırlı sorumlu olmak üzere müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili ve davalılar ..., ...Ltd. Şti, ... Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... Sigorta A.Ş vekilinin tüm ve davalılar ..., ... Ltd. Şti vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... Sigorta A.Ş vekilinin tüm ve davalılar ..., ... Ltd. Şti vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, destekten yoksun kalma tazminatı istemi kabul edilmiş iken manevi tazminat isteminin kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. Maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin davalarda ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilir. Manevi tazminat istemi kısmen reddedildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar ..., ... Ltd. Şti yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır.

3-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davacı Ali lehine manevi tazminat talep edildiği halde, bu davacı yönünden manevi tazminata ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir. Ayrıca, Borçlar Kanunu’nun 47. Maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Somut uyuşmazlıkta davacılar, desteklerini kaybetmiş olması, kazanın tamamen davalı araç

2009/9355

2010/4772

sürücüsünün kusuru ile meydana gelmiş olması dikkate alındığında, çekilen acı ve sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için hükmedilen tazminat, adalete uygun düşmemektedir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Sigorta A.Ş vekilinin tüm ve davalılar ..., ... Ltd. Şti vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... Ltd. Şti vekilinin ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar ..., ... Ltd. Şti ve davacılar yararına BOZULMASINA ve 750,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılar ... Ltd. Şti.'ye verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı ... ve davacılar yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 4.336,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Sigorta AŞ'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ... Ltd. Şti'ne ve davacılara geri verilmesine 25.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15624, Karar No: 2018/22191, Tarih: 15.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15624 E.  ,  2018/22191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

K

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkiline ödenmediğini iddia ettiği fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunmuş, müvekkili şirkette üç vardiya usulünde çalışıldığını, davacının haftanın beş günü sürekli olarak 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığını, cumartesi ve pazar günlerinin tatil olduğunu, ücret bordrolarında fazla çalışma ücret tahakkuku görülmediği halde davacının hiçbir ihtirazı kayıt ileri sürmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma yapıp yapmadığı, fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma ile ulusal bayram genel tatil günlerinde yapılan çalışmaların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma yapılıp yapılmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre; ek bilirkişi raporu doğrultusunda... kayıtlarına göre hesap edilen alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Dosya içeriğine göre; ek bilirkişi raporu doğrultusunda... kayıtlarına göre hesap edilen alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Davalı vekili, işyerine giriş çıkışın kartla yapıldığını belirterek davacıya ait tüm çalışma dönemine ilişkin... denilen kart basma kayıtlarını sunmuş, davacı ise işyerine giriş çıkış saatlerini gösterir kayıtlar olmasına rağmen elektronik ortamda tutulan bu raporların davalı işverenlikçe istenildiği zaman değiştirilebildiğini belirtmiştir. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının kullanmış olduğu yıllık izin dönemlerinin işe giriş çıkış kayıtları ile birbirini teyit ettiği gerekçesiyle... kayıtları esas alınarak hesaplanan fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücretleri hüküm altına alınmış ise de, bu gerekçe, yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Konusunda uzman bilirkişi katılımı ile mahallinde keşif yapılarak kayıtların muteber olup olmadığı, davacıya ait... kayıtlarının değiştirilip değiştirilmediği belirlenmeli ve buna göre fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücretleri varsa hesaplanmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1275, Karar No: 2021/5773, Tarih: 29.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/1275 E.  ,  2021/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muvazaa nedeniyle tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 22/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin 1985 yılında davalılardan ... ile evlendiğini, bu evlilikten 2 çocuklarının olduğunu, boşanma davasının açılış tarihi olan 2008 yılına kadar çalıştıklarını, boşanma davasının 2012 yılının 4. ayında sona erdiğini, bu tarihte önce Fransa'da boşandıklarını, daha sonrada Türkiye'de tenfiz edildiğini, müvekkilinin tüm tasarruflarından bir kısmı ile eşi ile birlikte Türkiye'den 58 dönüm ... köyü 84 nolu parseldeki tarlayı ve Narlı Cumhuyiret mahallesi 10. Sokak no:3 de aldıkları arsa ve evin üzerine 2 katlı 4 daireli ev yaptırdıklarını bu daireler ve taşınmazların gelenekler ve güven ortamı nedeniyle davalı kocası üzerine tescil ettirildiğini, davalılardan eşinin boşanma davası nedeniyle ... 84 parseli kardeşi diğer davalı ...’a bedelsiz olarak satış yaptığını, yine Narlı Cumhuriyet mahallesi 10. Sokak no:3'deki evide davalı eşinin yanında kalan müşterek çocukları ... adına kayıt ve tescilinin yapıldığını, bu satışların muvazalı olduğunu bu satışların davalılardan iptali ile diğer davalı ... adına tesciline (eski hale getirilmesine) karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; tapu iptal ve tescil davalarında husumetin tapu kayıt maliklerine karşı yöneltilmesi gerektiği, bu hususun dava şartı olduğundan re'sen dikkate alınması gerektiği, tapu kayıtlarının incelenmesinde davacının iddia ettiği dava konusu taşınmazların mülkiyetinin davalılara ait olmadığı gerekçesi ile davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava BK'nun 19.maddesine dayalı olarak açılan muvazaalı işlemin iptaline ilişkindir.

Kural olarak 3.kişiler, danışıklı işlem nedeniyle hakları zarara uğratıldığı takdirde tek taraflı veya çok taraflı olan bu hukuki işlemlerin geçersizliğini ileri sürebilir. Çünkü danışıklı bir hukuki işlem ile 3.kişilere zarar verilmesi onlara karşı işlenmiş bir haksız eylem niteliğindedir. Ancak 3.kişinin danışıklı işlem ile haklarının zarar uğratıldığının benimsenebilmesi için onun danışıklı işlemde bulunandan alacaklı olması ve danışıklı işlemin alacağının ödenmesini önlemek amacıyla yapılmış bulunması gerekir.

Dosyanın incelenmesinde davacının muvazaa hukuksal nedenine dayalı ... Mah.134 ada 8 ve 11 nolu parseller ile ... Mahallesi Köyiçi Mevkii 82, 84, 86, 87, 89, 91, 92, 94, 96 nolu parsellerin tapusunun iptali ile davalı eş ... adına kayıt ve tescilini talep ettiği, mahkemece yalnızca ... İlçesi ... Köyü 84 parsel sayılı taşınmazın dava dışı kişiye ait olduğu gerekçesi ile davanın husumet nedeni ile reddine karar verildiği, diğer taşınmazlarla ilgili bir inceleme ve araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının talebi TBK'nun 19.maddesi gereğince açılmış muvazaa hukuksal nedenine dayalı iptal davası olduğuna göre, muvazaalı işlemin diğer tarafı olan ...’ın ve varsa daha sonraki maliklerin de davaya dahil edilip taraf teşkilinin sağlanması gerekirken, taraf teşekkülü yapılmadan verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 29/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26479, Karar No: 2014/41362, Tarih: 11.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/26479 E.  ,  2014/41362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/10273

MAHKEMESİ : Yatağan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2010/46 (E) ve 2012/551 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları ve heyet raporlarından, dava konusu orman yangınının enerji nakil hattı ve trafoların aşırı yüklenmesinden dolayı trafo iletkenlerinin kopması ve aşırı gerilimden dolayı parafadurların iletken hale geçmesi sonucu çıkan kıvılcımların zemindeki otları tutuşturması sonucu çıktığının anlaşılmasına göre aşırı yüklenmeden sorumlu kişi yada kişilerin belirlenip sanıklar haricindeki kişiler olduğunun tespiti halinde bu şahıslar hakkında da suç duyurusunda bulunulup açılacak dava ile bu dosyanın birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/480, Karar No: 2013/4456, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/480 E.  ,  2013/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2012 gün ve 2010/59 Esas, 2012/94 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17083, Karar No: 2008/2243, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17083 E.  ,  2008/2243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... ,...

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1953 yılında seri bazında yapılan orman kadastrosuna ilişkin düzenlenen ve dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri tüm çevresiyle birlikte gösteren 1/10.000 ölçekli orman kadastro haritası ile varsa aplikasyon ve 2/B haritası getirtildikten sonra, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu ile aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon ile 2/B hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon ve 2/B haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle düzenlenecek müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/02/2008 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/433, Karar No: 2015/20944, Tarih: 18.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/433 E.  ,  2015/20944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ...'in ikametinin önünde park halinde bulunan ve kendisi adına kayıtlı ... plaka sayılı aracının alarmının çalması üzerine ikametinin balkonundan baktığında aracının yanıyor bir vaziyette olduğunu gördüğü, aracın ön tarafının tamamen yakıcı bir madde ile yakılmış olduğu, sonrasında yapılan araştırmada söz konusu aracın bulunduğu mahalleye olay saatlerinde, ... plaka sayılı beyaz renkli araç ile katılanın, aralarında husumet bulunan kız kardeşinin sevgilisi olan, sanık ...'ın geldiğinin tespit edildiği, sanığın bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ve tanık ifadesi, görgü tespit tutanağı, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-a maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.