muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4358, Karar No: 2024/7329, Tarih: 14.10.2024

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; Mahkemece kurulan kişisel ilişkinin çocuğun yüksek yararına uygun olduğunu, saatli görüşmenin çocuk ve büyükannenin duygularını tatmine elverişli olmadığını, davacının eşi olan büyükbabanın torunu göremeden öldüğünü, kendisinin de torun hasreti çekmek istemediğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişkinin süresi yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarlamakla birlikte, çocuğun yaşı gereği uzun süreli görüşmenin yüksek yararına aykırı olduğunu, çocuğuna zarar verme ve kaçırılma ihtimalinin olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, torun ile büyükanne arasında kurulan kişisel ilişki süresinin çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 325 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı anne vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Üçüncü kişilerin, koşulları gerçekleştiği takdirde çocukla kişisel ilişki kurma hakkı mevcut ise de kişisel ilişki süresinin anne ve babaya tanınan genişlikte olması beklenemez ise de büyükanne ve büyükbabalarla torunları arasındaki kişisel ilişkinin çocukların bu kişilerle olan aile bağlarını geliştirip güçlendirecek ve bu kişilerin de torun sevgisini tatmalarına elverişli olacak yeterlilikte olması gerekir. Somut olayda, çocuğun yaşı dikkate alındığında, davacı babaanne ile çocuk arasında uygun süreli olacak şekilde kişisel ilişki kurulmamış olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı vekilinin tüm, vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı vekilinin tüm, vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kişisel ilişkinin süresi yönünden kısmen kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1. bendinin (a) alt bendinde yer alan "her ayın 1. ve 3. Hafta sonları Pazar günü saat 10.00'dan saat 17.00'a kadar, dini bayramların 2. Günü saat 10.00'dan saat 17.00'a kadar" kadar cümlesinin çıkarılmasına, yerine '' her ayın 1.hafta sonu Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü saat 17.00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan saat 17.00'a kadar, yaz tatilinde her yıl Temmuz ayını 1. günü saat 10.00 ila 7. Günü saat 17.00'da bitecek şekilde'' cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ...'ye iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2928, Karar No: 2014/6644, Tarih: 14.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2928 E.  ,  2014/6644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığının bozulacak şekilde şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2'şer kez)

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez), çocuğun basit cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3566, Karar No: 2020/2403, Tarih: 14.09.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3566 E.  ,  2020/2403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı ile ihbar olunan vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... ve ihbar olunan vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı yüklenici şirket ile ... Belediyesi arasında imzalanan kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin dayanağı olan ihalenin ... 1. İdare Mahkemesi kararı ile iptâli sonucu ifanın imkânsız hale gelmesi sebebiyle uğranılan müspet ve menfi zarar ve kâr kaybı alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.Yargılamanın devamı sırasında inşaat yapılacak arsanın ... Belediyesi’nin 6360 sayılı Yasa ile Büyükşehir Belediyesi statüsüne dönüştürülmesinden sonra kurulan ... Belediyesi’ne devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonunca devredilmesi üzerine mahkemenin 09.04.2015 tarihli ara kararının 2. bendi ile dosyada taşınmazın maliki olan ... Belediye Başkanlığı’nın davalı olarak yer alması gerektiğinin tespiti ile ihbar edilen ...’nın dosyada davalı sıfatının bulunmadığının tespitine karar verilmiştir. Bu ara kararına rağmen nihai karar başlığında ... davalı, ... Belediye Başkanlığı ihbar edilen olarak gösterilmiş ve kararın gerekçe kısmında kanun gereğince husumetin değiştiğinin anlaşıldığı belirtilerek ... adına hüküm kurulmadığı gibi vekâlet ücretine hükmedilmediği de açıklanarak davanın kısmen kabulü ile 901.430,00 TL alacağın dava tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalı ... Belediye Başkanlığı’ndan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.Davanın ilk açıldığı tarih 31.05.2012 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 03.02.2014 olarak yazılmış olması faizin dava tarihinden itibaren yürütülmesi nedeniyle ve tahsil hükmünde ayrıca tarih gösterilmediğinden usul ve yasaya aykırı olmuştur.Davada talep, sözleşmenin dayanağı olan ihalenin idari yargıda iptâl edilmiş olması sonucu ifasının imkânsız hale gelmesi nedeniyle uğranılan menfi ve müspet zararların tahsilidir. İnşaat yapılacak taşınmazın aynına ilişkin tapu iptâli-tescil ve el atmanın önlenmesi talebi bulunmamaktadır. Dayanak sözleşme ... Belediye Başkanlığı ile imzalanmış olup 6360 sayılı yasayla statüsü değiştiğinden ... Büyükşehir Belediyesi sözleşmenin tarafı haline gelmiştir. İnşaat yapılacak taşınmazın mülkiyetinin el değiştirmiş olması sözleşmenin devri sonucunu doğurmayacağından yeni malikin sözleşmeye aykırılık nedeniyle açılan davada taraf sıfatını alması ve tarafı olmayan sözleşmenin ifasının imkânsız hale gelmesi sonucu oluşan zararların gideriminden sorumlu tutulması mümkün değildir. Kaldı ki kabul şekli itibariyle ... Belediye Başkanlığı’nın davanın tarafı haline geleceği kabul edilse dahi davacı yükleniciye vereceği dilekçeyle söz konusu belediyeye karşı davayı yöneltme imkânı tanınıp, dava dilekçesinin bu belediyeye tebliğ edilerek hukuki dinlenilme hakkının sonucu olarak savunma hakkının tanınması da zorunludur.Bu durumda mahkemece dava tarihinin 31.05.2012 yerine 03.02

. Kaldı ki kabul şekli itibariyle ... Belediye Başkanlığı’nın davanın tarafı haline geleceği kabul edilse dahi davacı yükleniciye vereceği dilekçeyle söz konusu belediyeye karşı davayı yöneltme imkânı tanınıp, dava dilekçesinin bu belediyeye tebliğ edilerek hukuki dinlenilme hakkının sonucu olarak savunma hakkının tanınması da zorunludur.Bu durumda mahkemece dava tarihinin 31.05.2012 yerine 03.02.2014 olarak yazılmış olması usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, dava sözleşmenin ifasının imkânsız hale gelmesi sebebiyle tazminat istemine ilişkin olup sözleşmeden doğan hak ve borçlar yeni kurulan belediyeye devredilmediği, bunun sonucu olarak sözleşmeden doğan hak, alacak ve borçlar ...Belediyesi ve statüsünün değişmiş olması nedeniyle ... Büyükşehir Belediyesine geçmiş olduğundan yargılamaya bu davalı hakkında devam edilip, delilleri toplanıp değerlendirilmek suretiyle ... hakkında sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus üzerinde durulmadan ... Belediye Başkanlığı hakkında kısmen kabul karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ... Belediye Başkanlığı’nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün ... Belediye Başkanlığı yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı yüklenicinin ve ... Belediye Başkanlığı’nın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 2.540,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı yüklenici şirketten alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan ve aleyhine hüküm tesis edilen ... Belediye Başkanlığı’na verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya, 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden ihbar olunana iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2978, Karar No: 2012/5062, Tarih: 13.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2978 E.  ,  2012/5062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacının temyizi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, pay sahibi olduğu arsa üzerinde bina yapılması için anlaştıkları inşaat firmasının arsa üzerine temel ve su basmanı yaptığını ancak daha sonra işi bıraktığını, bu yapıların arsa üzerinde kaldığını, daha sonra davalı ...'in kendi vekilleri olarak diğer davalı yüklenici şirket ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, yüklenici şirketin su basmanı üzerinden inşaata başladığını, sözleşme yapıldıktan 3-4 ay sonra davalı ...'in arsa üzerinde kalan temel ve su basman betonu imalatları sebebiyle arsa sahipleri adına yükleniciden para istediğini yüklenicinin de kabul ettiğini öğrendiğini, anlaştıkları bu paranın davalılar arasında kaybolduğunu, yüklenici tarafından kendisine yalnızca 9.000,00 TL para ödendiğini, kendi payına düşen paranın kalan kısmının ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 13.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının iddialarının soyut iddialar olduğunu, hukuken ispatının mümkün olmadığını, müvekkilleri arasında iddia edildiği gibi sözleşme ve ödeme olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının elinde yazılı belge bulunmadığı, davacı tarafça bahsi geçen tutardan 9.000,00 TL'nin alındığı konusunda ihtilaf olmadığı, davalı şirket yetkilisinin yeminli beyanında arsa sahiplerine 1/5 hisseleri karşılığı ödenmek üzere diğer davalı ...'e 50.000,00 TL ödendiği, davacının hissesine düşen paranın 9.000,00 TL'lik kısmını aldığını kabul edip bu konuda ihtilaf olmadığı, ödenmeyen kısmın 1.000,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmasına gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yerolmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10246, Karar No: 2015/738, Tarih: 19.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/10246 E.  ,  2015/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 5510 sayılı Kanun Geçici madde 4/XI uyarınca, makam ve görev tazminatı verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığı bulunan ve 01.05.2011 günü itibarıyla anılan Kanun hükümleri gereğince kendisine yaşlılık aylığı bağlanan 02.10.1956 doğumlu davacının, 07.06.1987-28.03.1994 ve 28.03.1999-28.03.2004 tarihleri arasındaki dönemde seçimle belediye başkanlığı görevini yürüttüğü, makam ve buna bağlı olarak görev tazminatı ödenmesi istemiyle davalı Kuruma yaptığı başvurunun, 60 yaşını doldurmadığı gerekçesiyle reddedildiği, Kurum işleminin iptali istemi ile eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, 5510 sayılı Kanun geçici m.4/XI uyarınca, davacının yaşlılık aylığına yapmış olduğu belediye başkanlığı görevi nedeniyle görev ve makam tazminatının eklenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Söz konusu 5510 sayılı Kanun geçici m.4/XI hükmüne göre; "...Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce, seçimler neticesinde belediye başkanı olarak görev yapmış olup, bu kanunun yürürlük tarihinden önce 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan Ek 68 inci maddesine göre makam tazminatı ve buna bağlı olarak temsil veya görev tazminatı ödenenler hariç olmak üzere, sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta olanlardan; 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan 39’uncu maddesine göre aylık bağlanması şartlarını haiz olanlara, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren, bu kişilerden bu Kanunun yürürlük tarihi itibariyle 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan 39'uncu maddesine göre aylık bağlanması şartlarını haiz olmayanlara ise bu şartları haiz oldukları tarihten itibaren 5434 sayılı Kanunun bu Kanunla yürürlükten kaldırılan Ek 68’inci maddesinde belirtilen şartlar da dikkate alınarak, emsali belediye başkanının almakta olduğu makam tazminatı ve buna bağlı olarak temsil veya görev tazminatı tutarı, almakta oldukları emeklilik veya yaşlılık aylıklarına ilave edilmek suretiyle ödenir. ...".

Belirtilen kanun hükmü ile 5510 sayılı Kanundan önce uygulamada görülen, 5434 sayılı Kanuna göre emekli maaşı alan belediye başkanlarına görev ve makam tazminatı verilirken, ... emekli olan belediye başkanlarına görev ve makam tazminatı verilmemesi konusundaki farklı uygulamaların önlenmesi amaçlanmıştır.

Belirtilen kanun hükmü ile 5510 sayılı Kanundan önce uygulamada görülen, 5434 sayılı Kanuna göre emekli maaşı alan belediye başkanlarına görev ve makam tazminatı verilirken, ... emekli olan belediye başkanlarına görev ve makam tazminatı verilmemesi konusundaki farklı uygulamaların önlenmesi amaçlanmıştır.

Ancak, farklı sosyal güvenlik kurumlarından emekli maaşı alan sigortalılar arasındaki bu eşitliğin sağlanması için, öncelikle sigortalıların fiili hizmet sürelerinin eşit olması gerektiği önkoşul olarak aranmıştır. Bu amaçla 5510 sayılı Kanunun Geçici m. 4/XI ile mülga 5434 sayılı Kanunun m.39 ve Ek m.68 hükümlerine atıf yapılmış, ....'dan yaşlılık aylığı alan belediye başkanlarının, görev ve makam tazminatı alabilmeleri için ayrıca atıf yapılan maddelerdeki koşullara haiz olmaları gerektiği belirtilmiştir. Belirtilen koşuların varlığı halinde 5510 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 1.10.2008 tarihinden itibaren görev

ve makam tazminatının verilmesi mümkün olacaktır. Fakat, bu koşullar gerçekleşmemişse, gerçekleştiği tarihten itibaren görev ve makam tazminatının verilebileceği de m.4/XI hükmünde belirtilmiştir. Böylece, kanun koyucu, atıf yapılan maddelerde belirtilen koşulların gerçekleşmesi halinde sosyal güvenlik kurumları arasındaki (T.C.Emekli Sandığı, SSK, Bağ-Kur) farklı uygulamaların giderilmesini ve eşitliğin sağlanmasını amaçlamıştır.

Açıklanan yasal düzenlemeler karşısında, evvelce belediye başkanlığı hizmeti bulunan, gerek,... mensuplarına, gerekse ...dan yaşlılık aylığı alan sigortalılara 5510 sayılı Kanunun Geçici m.4/XI hükmüne göre görev ve makam tazminatı verilebilmesi için şu koşulların gerçekleşmesi gerekmektedir:

1-)Seçimler sonucunda belediye başkanı olarak görev yapmış olmak (5510 sayılı Kanunun Geçici m. 4/XI),

2-)Fiilen 25 yıl (9000 iş günü) kesenek karşılık veya prim ödemekle birlikte 60 yaşını doldurmuş olmak yada 15 yıl (5400) kesenek karşılık veya prim ödemekle birlikte 61 yaşını da doldurmuş olmak (5434 sayılı Kanunun m.39/b ve k),

3-)Hizmetin en az 2 yıl süreyle gerçekleşmiş olması (5434 s.K Ek m.68).

Eldeki davaya ilişkin olarak, 5510 sayılı Kanun geçici m.4/XI ile bu maddeyle, atıf yapılan 5434 sayılı Kanunun m. 39 hükümleri uyarınca geçmişte belediye başkanlığı yapan ve SSK yahut Bağ-Kur'dan yaşlılık aylığı alan sigortalılara, ayrıca görev ve makam tazminatı verilebilmesi için 60 yaşı doldurma koşulunun gerçekleşmesinin gerektiği, davacı yönünden 5434 sayılı Kanunun m. 39 koşullarının tümünün oluşmadığı belirgin olup davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2395, Karar No: 2017/1532, Tarih: 06.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2395 E.  ,  2017/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Diyarbakır 1. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.01.2015 gün ve 2014/1274 E., 2015/57 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.09.2015 gün ve 2015/14714 E., 2015/14979 K. sayılı kararı ile;

"…Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini ancak ödenmediğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çeşitli tarihlerde Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya emsal alınarak ve hesap bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece, hükme esas alınan değişik iş mahkemelerince verilen ve Yargıtay incelemesinden geçip kesinleşen çok sayıda dosya olduğu belirtilerek sonuca gidilmiş olup Dairemizce de bu husus gözden uzak tutulmamıştır.

Davalı asıl işveren, davacı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bir kısım alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebliğ yapılmış, bir kısmına ise çıkarılan tebligatın bila ikmal iade edildiği ya da tebligat parçalarının dosyaya konulmadığı görülmüş, bir kısım dosyada ise ihbar dilekçeleri tebliğ edilmekle beraber davalı işverenin, işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden temini talebinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca mahkemece, karar duruşmasında verilen ara kararı ile bu aşamada ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesi gereksiz yere yargılamayı uzatacağından tebligat parçalarının bazılarının dönüşünün beklenilmesine yer olmadığına karar verilerek sonuca gidildiği görülmüştür.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkeme başvurur. Müdahele dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.