muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13167, Karar No: 2012/10059, Tarih: 15.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/13167 E.  ,  2012/10059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında beraatine dair kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmedilen beraat hükmüne ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının usuli eksiklere yönelik bozma isteminin 1412 sayılı CMUK'un 309. maddesi gereğince REDDİNE,

II- 1) Sanık ... hakkında beraatine dair kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Mağdur ..., ... ile tanık Beyhan ...ın soruşturma aşamasında alınan beyanlarında sanık ...'ın Tahsin'e elindeki bıçağı savurduğu ve mağdur ...'in kendisini çekmesi sonucu bıçağın isabet etmediğine ilişkin beyanları nazara alınmadan kovuşturma aşamasında sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanları esas alınarak mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesi,

2) Sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Sanık ...'nin ve Tahsin'in aşamalardaki istikrarlı beyanları ile ...'ın kovuşturma aşamasındaki beyanına göre somut olayda 5237 Sayılı TCK’nın 27. maddesinde meşru müdafaa hali için aranan başkaca koruma olanağı bulunmayan ağır ve muhakkak bir tehlikeden kendisini kurtarmak koşulu ve fiil ile saldırı arasındaki orantılılık koşulunun olayda mevcut olmadığının gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/03/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32026, Karar No: 2011/38987, Tarih: 17.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/32026 E.  ,  2011/38987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/289882

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2008

NUMARASI : 2008/766

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz defterinin 12.06.2008 tarihli sayfasının onaylı fotokopisine göre O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın kaçak elektrik bedelini taksitlendirdiği, peşinat ve ilk 3 taksit bedelini kovuşturma başlamadan önce son 2 taksit bedelini ise kovuşturma başladıktan sonra ödediğinin anlaşılması karşısında; sanık tarafından kaçak olarak tüketilen elektrik bedeli normal tarifeye göre bilirkişiye tespit ettirilerek, sanık tarafından kovuşturma başlamadan önce ödenen toplam 1141,90 TL'nin normal tarife üzerinden hesaplanan bedeli karşılayıp karşılamadığı araştırılarak, sonucuna göre karşıladığının anlaşılması halinde 5237 sayılı TCK.nun 168. maddesinin 1 fıkrasının, aksi halde aynı maddenin 2.fıkrasının uygulanması gerekirken eksik inceleme ile yakınan kurum zararının kovuşturma başlamadan önce tamamen ödendiği gerekçesiyle aynı yasanın 168/1.maddesi uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suçun işlenmesiyle katılan kurumun uğradığı zararı karşıladığı anlaşılan sanığa ait adli sicil kaydına konu ilamların silinme koşulunun oluştuğu da gözetilerek, sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanıya göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7225, Karar No: 2019/2113, Tarih: 26.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7225 E.  ,  2019/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 118 ada 16 parsel sayılı 649,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına ve tapu kaydına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; tespit maliki köyün tüzel kişiliği 6360 sayılı Kanun'la kaldırıldığından gerekçeli karar ...'na tebliğ edilmiş olup, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tespitinin, tutanağın edinme sebebi kısmında sağlık evi ve bahçesi olarak kullanılmak üzere, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu belirtilerek Hazine adına yapıldığı ancak, yanlışlıkla malik hanesi sütununa davalı köy tüzel kişiliğinin yazıldığı ve tespitin bu şekilde kesinleşerek tapuya tescil edildiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermek için yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazine, 16.04.1992 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydına dayanmış olup, bu tapu kaydında taşınmazın iktisap sebebi Milli Emlak Müdürlüğünün sağlık evi yapımı için verdiği tahsis kararı olarak gösterilmiş ve krokisi de tapu kaydına eklenmiştir. Ne var ki mahkemece dayanak tapu kaydının revizyon durumu araştırılmadığı gibi, tapu kaydı ve krokisi de 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/A maddesi gereğince uygulanarak kapsamı belirlenmemiştir. Bu şekilde eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak karar verilemez.

Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için, mahkemece tapu kaydının revizyon görüp görmediği kadastro ve tapu müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulmak suretiyle belirlendikten sonra, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ve tanıklar yardımı ile davacı Hazinenin dayandığı tapu kaydının krokisi ile kadastro tespit krokisi, ölçekleri eşitlenerek ve zeminde çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, fen bilirkişisine tapu kapsamını krokisine göre gösterir, ölçekli krokili rapor düzenlettirilmeli, davacı tarafça dayanılan tapu kaydı revizyon görmüş ise revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile taşınmazlara komşu bulunan tüm parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ve varsa tespite göre oluşan tapu kayıtları getirtilerek tapu kaydının uygulanmasında göz önüne alınmalı, bu şekilde davacı Hazinenin dayandığı kaydın kapsamı belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8897, Karar No: 2017/946, Tarih: 23.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/8897 E.  ,  2017/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanıklar ...ile ... haklarında her iki mağdureye yönelik ikişer kez, sanıklar ..... ile .... haklarında mağdure ......'e yönelik birer kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ...,...,...,...,.... ile ..... haklarında her iki mağdureye yönelik ikişer kez)

HÜKÜM : Sanıklar ...,....,....ile ........in atılı suçlardan beraatlerine; sanık ...'in mağdure ......'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi ile aynı mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabul edilerek bu suçtan ve mağdure ....'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati, düşme ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, müştekiler ... ile..., mağdureler vekilleri ve sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ...., .., ... ile ...haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümleri, sanık ... hakkında mağdure...'e yönelik reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan düşme hükmü ve mağdure ....'e yönelik çocuğun kaçırılması ve alıkonulması ile mağdure ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 23.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19370, Karar No: 2015/34791, Tarih: 03.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19370 E.  ,  2015/34791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/403813

MAHKEMESİ : Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/371 (E) ve 2013/813 (K)

1) Mağdur hakkında Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 07/03/2013 tarihli raporda mağdurun tedavisi bitip lezyonlar kalıcı hale geldikten sonra veya olay tarihinde 18 ay sonra nöroloji ve psikiyatri uzmanlarınca yapılacak olan muayenesi sonrası varsa fonksiyon kayıplarını belirtir raporun gönderilmesinden sonra yaralanmanın mağdurda işlev azalması ya da kaybına neden olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği bildirildiği halde, bu hususta rapor alınmadan karar verilmesi,

2) Kabule göre; sanığın mağduru yerden aldığı taş ile vurarak yaralaması, iddianame anlatımında ve sevk maddelerinde sanığın TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca cezalandırması talebinin bulunması karşısında sanık hakkında silahtan dolayı cezada artırıma gidilmeyerek eksik ceza tayini,

3) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-d maddeleri ile tayin edilen 2 yıl 16 ay hapis cezasından aynı Yasanın 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılırken 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine 1 yıl 18 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle hatalı uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5580, Karar No: 2011/2611, Tarih: 02.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5580 E.  ,  2011/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine ve Ormaniçi Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Pütürge Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.05.2010 gün ve 29/70 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 02.05.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı kendisine ait yaklaşık 60 dönümlük taşınmazını Ormaniçi Köyü kadastro çalışma alanı sınırları içinde bırakılmak suretiyle Hazine adına sazlık ve bataklık niteliğiyle 103 ada 120 sayılı parsel olarak tespit ve tescil edildiğini, kendisinin ise Taşmış Köyünde nüfusa kayıtlı olduğunu ve bu köyde ikamet ettiğini açıklayarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Mahkemece, davanın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş bulunması nedeniyle reddine karar verilmesi ve hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yüksek Daire çoğunluğunca hüküm onanmıştır.

Uyuşmazlık konusu 103 ada 120 sayılı parsel 28.07.1993 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında sazlık ve bataklık niteliğiyle senetsizden 654800 m2 yüzölçümlü olarak Hazine adına tespit edilmiş, kadastro tutanağı 30.11.1993-30.12.1993 tarihleri arasında Ormaniçi Köyü’nde askıya çıkartılmış ve itiraz edilmeksizin 31.12.1993 tarihinde kesinleşmiştir. Tutanaktan ve tapu kaydından da anlaşıldığı üzere; dava konusu taşınmaz davacının ikamet ettiği Taşmış Köyü idari sınırları içerisinde bulunduğu halde komşu Ormaniçi Köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında bu köyün kadastro çalışma alanı kapsamına alınmak suretiyle kadastro tutanağı düzenlenmiştir. Tüm ilanlar Ormaniçi Köyü’nde yapılmıştır. Davacının ikamet ettiği Taşmış Köyü’nde ise kadastro çalışmalarının 2008 yılında yapıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 4/4.fıkrası uyarınca; kadastro ekibi, kadastro çalışmalarına başlamadan önce, “Kadastro çalışma alanı sınır krokisi ve tutanağını” düzenler. Bu tutanak tarih konularak hazır bulunanlar tarafından “Okudum” ibaresi konulmak suretiyle imzalanır. Kural olarak; kadastro çalışma alanı belirlenirken il ve ilçelerin belediye sınırları ile köylerin idari sınırları esas alınır. Ne var ki, çalışma alanı sınır krokisi düzenlenirken sınıra rastlayan taşınmaz malların bütünlüğünün bozulmaması gözetilerek sınır çizgisine göre büyük kısmın bulunduğu tarafta bırakılır. Bu şekilde belirlenen kadastro çalışma alanı sınırı belediye veya köy idari sınırı ile tam örtüşmeyebilir. Bundan dolayıdır ki, 3402 sayılı Kanunun 4/4.fıkrasının son cümlesinde; “Belirlenen kadastro çalışma alanı sınırını, mahalle, belediye ve köy idari sınırları sayılamayacağı” açıklanmıştır (Kadastro Çalışma Alanını Belirlenmesi Hakkındaki Yönetmelik m.3/5, 7/son fıkraları). O halde kadastro çalışma alanı belirlenirken idari sınırlara uyma zorunluluğu bulunmamaktadır.

Bunun dışında; 1987 yılı ve 3402 sayılı Kanunun 11/1.fıkrasında, “Kadastro tutanaklarına göre yapılan tespitlere dayanarak düzenlenen askı cetvelleri ve pafta örnekleri müdüriyette ve ayrıca muhtarın çalışma yerinde 30 gün süre ile ilan edilir. İtirazı olanların ilan süresi içinde kadastro mahkemesinde dava açabilecekleri belirtilir” biçimindedir. (Kadastro İlanları Hakkında Yönetmelik m.7/1) Aynı Kanunun 11/son fıkrasında ise; “Bu kanun gereğince yapılan ilanlar, ilgili gerçek kişilere, kamu ve özel hukuk tüzel kişilerine şahsen tebliğ edilmiş sayılır”, denilmiştir.

Her ne kadar 3402 sayılı Kanunun 4/2.fıkrasında; “Kadastro müdürü, kadastrosuna başlanacak mahalleyi veya köyü en az 15 gün önce bölge merkezi ile çalışma alanı ve komşu köy, mahalle ve belediyelerde alışılmış vasıtalarla duyurulur. Bu duyuruda çalışma sınırlarının tespitine hangi gün ve saatte başlatılacağı belirtilir” hükmüne yer verilmiş ise de, sözü edilen fıkrada açıklanan ilan genel nitelikte olup, aynı Kanunun 11.maddesi gereğince yapılan kadastro sonuçlarının ilanı ile bir ilgisi bulunmamaktadır. 11.madde gereğince yapılan ilanların hiçbirisinin davacının köyünde yapıldığı söylenemez. Genel ilanlara dayalı olarak sonuca ulaşmak mümkün değildir. 4/2.fıkrada açıklanan ilan sadece kadastro çalışma sınırlarının tespitine ilişkin ilan ve buna yapılacak itirazla sınırlıdır. Yani kadastro yapılacak yerlere ilişkin hazırlık çalışmalarıyla ilgilidir. Tespit dışı bırakılmayla ve kadastro tutanaklarının askıya çıkarılmasıyla ilgili olmadığı açıktır. 1966 tarih ve 766 sayılı Tapulama Kanununun 10, 11, 18 ve devamı maddelerinde; tapulama bölgelerinin tayini ve ilanı, tapulama birliklerinin tayini ile ilanı ve birlik sınırının tayini konularında getirilen hükümler, 3402 sayılı Kanunun yukarıda açıklanan hükümleriyle benzerlik taşıdığı ve aynı nitelikte bulundukları görülmektedir. Açıklanan kanun hükümleri tamamen tapulamanın (kadastronun) hazırlık (ön) çalışmalarına ilişkindir. Bu nedenle davacıyı bağlamaz. Kişinin dava ve itiraz hakkı; ancak, 766 sayılı Tapulama Kanununun 26, 27, 28 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 11.maddelerinde açıklandıkları biçimde tapulama (kadastro) tutanakları ile bunlara ilişkin cetvellerin askıya çıkarılması için yapılacak 30 günlük ilan ve itiraz ile doğar. Bu kanunların belirtilen maddelerine göre yapılması gerekli ilanların hiçbiri davacının köyünde yapılmamıştır. Bu bakımdan kişinin itiraz ve dava hakkı istisnai durumlar dışında doğma olanağı bulunmamaktadır. (İstisna; kişi askı ilanlarından önce de durumu bildiği takdirde görevli ve yetkili kadastro mahkemesinde dava açabilir. Bu dava kadastro tespitine itiraz niteliğini taşır.)

Saptanan hukuki ve somut olgular karşısında davacının nüfusa kayıtlı olduğu ve ikamet ettiği kendi köyünde ilanların yapılmadığı, buna karşılık 103 ada 120 sayılı parselin bulunduğu Ormaniçi Köyü’nde tüm ilanların, davacının ikamet ettiği Taşmış Köyü’nde ise sadece genel ilanın yapıldığı anlaşıldığına göre yapılan bu tür ilanların davacıyı hukuken bağlamayacağının kabulü gerekir. Aksi halde hakkın kendisi yani özü şekle feda edilmiş olunur. Yapılan hata davacıdan kaynaklanmamaktadır. Tapulama Kanununun bir Tasfiye Kanunu olması da hakkın özünü ortadan kaldıramaz. Bu bakımdan somut olayda ve olayın özelliği gereği 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 ve 766 sayılı Tapulama Kanununun 31/2.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin somut olayda uygulanması hakkın teslimi bakımından yerinde bulunmamaktadır.

Ne var ki, dava konusu taşınmaz sazlık ve bataklık niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Mahkemece bu yönde yani taşınmazın niteliği konusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılmasından sonra istek hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekmektedir. Şu halde, araştırmaya yönelik bozma yapılması gerekirken hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi yönündeki Sayın Yüksek Daire çoğunluğunca kararın onanması biçiminde gerçekleşen görüşlerine açıklanan nedenlerle katılmıyorum. 02.05.2011
Yargıtay — Esas No: 2013/6537, Karar No: 2014/23538, Tarih: 02.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/6537 E.  ,  2014/23538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/42953

MAHKEMESİ : Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2011

NUMARASI : 2007/165 (E) ve 2011/180 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

..

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tutanağında imzaları bulunan polis memurları C.. K.., K.. U.. ve H..G..'nun ifadelerinde, sanığın, yanında diğer sanıklar Ş.. T.. ve Ö.. S.. olduğu halde, ellerindeki bıçaklarla katılanların evinin bahçesine girdiklerini, kendilerinin müdahalesi sonucunda uzaklaşmalarının ardından kısa bir süre sonra bu sefer Ş.. T..'in elinde balta ile tekrar bahçeye girmeye çalışırken onu yakaladıklarını beyan etmeleri, olaya şahit olan ve mağdur sıfatıyla ifade veren R.. U..'ın, sanığın diğer sanıklarla birlikte ellerinde bıçaklar ile bahçeye girip evin kapısını tekmelediklerini, bir müddet sonra da yeniden gelerek bahçeye girdiklerini belirtmesi ve sanığın diğer sanıklarla ikinci kez gelip bahçeye girdiğini katılanlardan yalnızca H.. T..'in iddia etmesi karşısında, ifadeler arasında oluşan çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanarak, sanığın, katılanların bahçesine ikinci kez girip girmediği belirlendikten sonra hukuksal durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık A.. K..'nın temyiz nedenleriyle tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13797, Karar No: 2011/2315, Tarih: 02.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13797 E.  ,  2011/2315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının 01.04.2001 tarihli kira sözleşmesi uyarınca kiracı olduğunu, davalının kira başlangıcından buyana kira ödemesi yapmadığını, bu hususta davalıya 25.05.2005, 11.04.2006, 15.05.2006, 11.08.2006, 26.12.2006 ve 30.01.2007 tarihli noter ihtarlı yapıldığını ancak ihtarların sonuçsuz kaldığını belirterek kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, taraflar arasında 25.05.2007 tarihli yeni bir sözleşme yapıldığını, bu nedenle önceki sözleşmeye dayanılarak dava açılamayacağını, kira paralarının aylık olarak elden veya banka hesabına ödendiğini, taşınmaza 1.700 TL faydalı masraf yaptığını, bankaya yatırılan Nisan ve Mayıs 2008 aylarına ait kira paralarının alacaklı tarafından kabul edilmekle önceki aylara ilişkin alacak isteminde bulunulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece temerrüt ihtarının yasaya uygun olmadığı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davada, 01.04.2001 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesine dayanılmıştır. Kararlaştırılan aylık kira parası 50 TL olup yıllık %50 kira artışı öngörülmüştür. Davalı yazılı kira sözleşmesine karşı çıkmamış, ancak akdi ilişkinin yenilendiğini bildirerek 25.05.2007 tarihili başka bir kira sözleşmesini dosyaya ibraz etmiştir. Davacının imzaya itiraz etmesi üzerine yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda sözleşmedeki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği bildirilmiştir. Bu durumda davalı tarafından dayanılan 25.05.2007 tarihli kira sözleşmesine hukuki değer verebilme imkanı kalmamıştır.