muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18951, Karar No: 2022/19380, Tarih: 20.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/18951 E.  ,  2022/19380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı CMK.nın 280/1-a maddesinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303. maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı yasanın 303/1-a bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık bulanmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1-Oluşa, dosya kapsamına, mahkemece yapılan keşfe, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarına ve bilirkişi raporlarına göre, sanığın, köylünün ortak kullanımında bulunan meraya su basmanı taş örmeden oluşan ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinin anlaşılması karşısında, üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi yasaya aykırı,

2-Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna

ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi gereğince BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8313, Karar No: 2015/5411, Tarih: 30.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8313 E.  ,  2015/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/03/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, 2009 yılı mali hesaplarında yapılan denetim sonucu İzmir İcra Müdürlüğü'nün 2007/15334 sayılı dosyasına davalı tarafından gereksiz yere itiraz edilmesi sonucu icra inkar tazminatı ve avukatlık ücreti ödemek zorunda kaldığını ve söz konusu kurum zararının davalıdan tahsiline karar verildiğini ancak bu amaçla başlatılan takibe davalı tarafından itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu olay nedeniyle kendisine verilen disiplin cezasının İdare Mahkemesi tarafından iptal edildiğini ayrıca söz konusu takibe Hukuk Müşavirinin ''İtiraz edilecek'' şeklindeki notunu dikkate alarak itiraz ettiğini belirtmiş ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının kendisine tebliğ edilen evrakı ve icra dosyasını inceleyip hukuki gereklerini yerine getirmesinin görev ve sorumluluğunda olduğu belirtilerek bilirkişi tarafından belirlenen zarar kapsamı yönünden itirazın iptaline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; dava dışı bazı kişiler tarafından davacı Belediye aleyhine kamulaştırmasız el atma davası açıldığı, mahkemece hükmedilen tazminatın Belediye aleyhine takibe konduğu, ancak sonrasında hükmün Yargıtay tarafından bozulması üzerine davanın reddine karar verildiği ve Belediye tarafından bu takibi başlatan kişilere ödenen tazminatın iadesinin istendiği anlaşılmaktadır. Ancak bu iade işlemleri sırasında anılan davada Belediye aleyhine dava açmayan iki kişinin de bir miktar parası Belediye hesabına geçirilmiştir. Bunun üzerine bu kişilerin avukatı tarafından Belediyeye başvurularak bu paraların iadesi istenmiş, sonuç alınamayınca icra takibine girişilmiştir. Bu icra takibine Belediye adına davalı tarafından itiraz edilmesi üzerine açılan itirazın iptali davasında Belediye aleyhine icra inkar tazminatına ve yargılama giderine hükmedilmiştir.

Dosyada yer alan Hukuk Müşavirliği görevlendirme belgesinden, davalının adli dava ve icra işleri ile ilgili birimde görevlendirildiği anlaşılmaktadır.Davacı Büyükşehir Belediyesinin sorumlu olduğu hizmet sahası ve nüfus yoğunluğu dikkate alındığında, davalının süreli işlemlere tabi bir çok dosya ile ilgilendiği anlaşılmaktadır. Bunun yanı sıra davaya konu kurum zararının ortaya çıktığı icra dosyalarının niteliği ve taraf sayısının çokluğu da dikkate alındığında belirlenen zarar miktarından olay tarihi itibariyle uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43. ve 44. maddeleri (6098 sayılı TBK m.51, 52) gereğince uygun bir hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Mahkemece bu yönün göz ardı edilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38781, Karar No: 2013/28245, Tarih: 05.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/38781 E.  ,  2013/28245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, harcırah alacağı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A ) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... Valiliği Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfında 15/03/1993-24/06/2009 tarihleri arasında düzenli bir şekilde çalıştığını davalı kurumun emeklilik süresi dolduğu için emekli olması yönünde baskılar yaptığını emekli olmaması halinde kendisi ile uğraşılacağını ve pişman edileceği şeklinde tehdit edilerek korkutulduğunu, fiziki ve ruhi gücünün mevcudiyeti ve emeklilik halinde başka bir işte bulamaması nedeniyle işine devam ettiğini, bu işine başka bir kimsenin alınması için yer açılması amacı ile mağdur edildiğini ve hak ettiği 12500 TL kıdem tazminatı, 1000 TL ihbar tazminatı, 1000 TL fazla mesai 500 TL 2004 ve 2008 yılında kullanılmayan izin parası ve1000 TL harcırahların olmak üzere faizi ile birlikte ödenmesinin temini bakımından fazlaya dair haklarının saklı kalmak kaydı ile şimdilik toplam 16000 TL alacak kalemlerinin hepsine bankalarca ödenen mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanmasına yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davalıya yükletilmesine karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının davacının iş akdini feshetmekte haklı olduğu, ... Valiliği makamının 15.04.2009 tarih ve 2276 sayılı olurları ile İl İdare Kurulu müdürlüğünün 22/04/2009 tarih ve 2426 sayılı emiri uyarınca davacı hakkında soruşturma yapıldığı ve davacının 4857 sayılı yasanın 25 - h maddesi gereği ve aynı yasanın 25 - e maddesi gereği sözleşmesinin fesih edilmesi kanaatine varıldığı, soruşturma raporu sonucuna göre davacının kendisine verilen görevleri yerine getirmediği ve bu nedenle işçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar ettiği ayrıca davacının mütevelli heyeti kararı olmaksızın bazı vatandaşlara kendi imzası ile yemek kartı düzenlediği bu kart karşılığında yemek verildiği bu nedenle davacının işverenin güvenini kötüye kullandığı ayrıca aş evine alınan gıda malzemeleri ile ilgili evrakların bir kısmını düzenlemediği resmi evrak alarak eve götürdüğü bu nedenlerle sözleşmenin feshedildiği davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacağının hak kazanamayacağı, davacının herhangi bir fazla çalışma alacağının bulunmadığı, yıllık ücretli izne hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş akdinin feshine neden olduğu iddia edilen eylemler nedeniyle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/ 979 Esas sayılı dava dosyası kararı ile yargılanıp mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; mahkumiyet kararı temyiz edilmiş olup henüz kesinleşmemiştir. Mahkemece bu dava dosyasını doğrudan doğruya etkileyecek olan ceza dosyası kararının kesinleşmesi beklenmeden kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi hatalıdır.

3-Davalı vakıf vekille temsil edilmediği halde davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2930, Karar No: 2019/4925, Tarih: 23.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2930 E.  ,  2019/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; ... Teftiş Kurulu Başkanlığının 17.7.2009 tarih ve 126-7 sayılı tazmin raporu ile 2006 yılı Ocak ayı ve 2009 yılı Nisan ayları arasında ... Çelebi Devlet Hastanesi acil servisinde çalışan hekimlerin çalışma saatlerinin eksik düzenlendiği, haftalık 45 saat mesainin tamamlanmadığı, ancak eksik çalışmaların tam kabul edilerek döner sermaye ödemesi yapıldığı ve yine aynı rapor ile mesai saatlerini tamamlamadan eksik çalışmalarına rağmen söz konusu çalışmalarında nöbetmiş gibi gösterilerek yersiz nöbet ücreti ödendiği haksız kazanç sağlandığı ve kamu zararı oluştuğunu tespit ettiğini, 2368 sayılı Sağlık Personelinin Tazminat ve Çalışma esaslarına dair kanunun 2 maddesi ile kamu sağlık hizmetlerinde çalışan personelin haftalık kanuni çalışma süresinin 45 saat olarak düzenlendiğini bu doğrultuda ... Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından yapılan inceleme sonunda hazırlanan tanzim raporu ile haftalık 45 saat mesaisini tamamlamış gibi davalıya 830,89 TL. fazla döner sermaye ek ödeme ücreti ödendiğini, 2006 yılı Ocak ayından 2009 yılı Nisan ayına kadar davalıya normal mesai saatlerini tamamlamadığı halde söz konusu çalışmalar nöbetmiş gibi gösterilerek davalıya toplam 8270,35 TL. yersiz nöbet ücreti ödendiğini netice itibariyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davalıya toplam 9101,20 TL nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ilk ödeme tarihinden itibaren 60 günlük süre içerisinde açılmayan davanın zamanaşımı nedeniyle reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 9101,20 TL'nin ihtar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm, süresinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2012/14920 esas 2012/20213 karar sayılı 01/10/2012 tarihli ilamıyla; “Kütahya Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 28.10.2009 tarih ve 19397 sayılı yazısı ile fazla ödenen 9 101,24 TL'nin tahsili istenilmiş, davalı da ... İdare Mahkemesine idari işlemin iptali için 2009/753 Esas sayılı davayı açmış, 2010/267 Karar sayılı kararı ile işlemin hukuka uygun bulunmadığı (ödeme tarihinden itibaren 60 gün olan dava açma süresinin geçirildiği) gerekçesi ile dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Mahkemece, İdare Mahkemesindeki davanın sonucu beklenerek ortaya çıkacak duruma uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek eksik inceme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, İdare Mahkemesindeki davanın sonucu beklenerek ortaya çıkacak duruma uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek eksik inceme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Söz konusu bozma ilamı uyarınca mahkemece, davalının hak etmediği halde fazla ödeme aldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 9.101,24 TL nin 17/11/2009 dan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalının İdare Mahkemesinde açtığı idarece ödemenin geri istenmesi işleminin iptali davasında sonucunda, idari işlemin iptaline karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, geçmişe etkili olan iptal kararı ile iptal edilen işlemden önceki duruma dönüldüğü, buna göre davacı idarenin bu ödemeyi BK.nın sebepsiz zenginleşme kuralları çerçevesinde istemesinin hukuken mümkün olmadığı, mahkemece idare mahkemesi tarafından idari işlemin iptal edilmiş olması nedeniyle ödemenin hukuka uygun hale geldiği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün davalı taraf yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12581, Karar No: 2012/1082, Tarih: 31.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/12581 E.  ,  2012/1082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 29.12.2010 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde)%09,9 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde maktu harç alınmasına karar verilmesi doğru değilse de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmının kaldırılarak yerine “satış bedeli üzerinden %09.9 oranında alınacak harcın payları oranında taraflardan alınmasına” ibaresinin eklenerek 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438.maddesi gereğince hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25721, Karar No: 2013/19070, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25721 E.  ,  2013/19070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16.10.1996 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.