muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6586, Karar No: 2011/7677, Tarih: 27.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6586 E.  ,  2011/7677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/11/2010

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 99 parsel sayılı taşınmazın, kıyı kenar çizgisi içeresinde kaldığını, anılan yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptali ve terkini ile elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar son kez "HUMK'nun 186.maddesi koşullarının yerine getirilmesinden sonra işin esası yönünden bir karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak, yapılan yargılama sonunda 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl ve birleşen davalar; tapu iptal, terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilerek hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 esas 2011/77 karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayınlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar verilmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse de, meydana gelen Anayasa değişikliğinden sonra doğru olduğu söylenemez.

Öte yandan; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 Sayılı Yasanın 36.maddesi  hükmüne bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu  tutulamayacağı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulması için karar bozulmalıdır.

Tarafların temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.06.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10420, Karar No: 2021/3094, Tarih: 20.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/10420 E.  ,  2021/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdurlar ..., ... ile ...'a karşı)

HÜKÜM : Mağdur ...’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, mağdurlar ... ile ...’e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdur sayısınca) beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında mağdurlar ... ile ...’e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümlerini temyiz ettiği gözetilerek incelemenin mağdurlardan ... yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet ve ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mağdurlardan ...’a yönelik kurulan mahkumiyet ve... yönelik kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü on beş yaşından küçük mağdur ...’ın elini tutarak kendi cinsel organına dokundurma şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetildiğinde, muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdur ...’ye yönelik kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları ile bunu doğrular şekilde sanığın eylemin gerçekleştiği internet kafede mağdura yakın davrandığına dair anılan işyerinin iç ve dış kısımlarını gösteren güvenlik kamera görüntüleri, ailesi ile sanık arasında herhangi bir husumet bulunmayan mağdurun ... Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunda yapılan muayenesinde de benzer anlatımda bulunması, tutanaklar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın müsnet suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20972, Karar No: 2013/10604, Tarih: 01.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/20972 E.  ,  2013/10604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı gemiadamının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait gemide güverte lostromosu olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin haksız nedenle feshedildiğini, yıllık izin kullandırılmadığını, fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının şirkette Deniz İş Kanununa tabi şekilde gemi adamı olarak çalıştığını, alacak iddialarının Türk Ticaret Kanunu’nun 1235/3-1259 ve 1261. Maddeleri hükmü gereğince bir senelik zaman aşımına tabi olduğunu, bu nedenle belirli süreli çalışmalara ilişkin tüm taleplerinin zaman aşımına uğradığını bu nedenle zaman aşımı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, Deniz İş Kanunu’nun 7. ve 8. maddeleri uyarınca davacı ile müvekkili şirket arasında belirli süreli hizmet akitleri yapıldığını, belirli süreli iş sözleşmeleri hükümleri gereği geminin sefer süresi sona erdiğinde davacının görevinden ayrıldığını, dava dilekçesindeki iddiaların tamamen gerçek dışı olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının bir kısım alacaklara hak kazandığı, davalı işverenin dava açılmadan önce temerrüde düşürüldüğü gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141. maddesinde, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı açıklanmış, aynı zorunluluk 6100 sayılı HMK.’un 297. maddesinde de düzenleme altına alınmıştır. Anılan yasal düzenlemede yargıcın, uyuşmazlık konusu olan olay hakkında tüm kanıtları toplaması, tartışması, bu kanıtlardan hangilerine değer vermediğinin nedeni, hangilerini üstün tuttuğunun dayanaklarını değerlendirdikten sonra bir sonuca varmasının zorunlu ve gerekli

E) Gerekçe:

Anayasanın 141. maddesinde, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı açıklanmış, aynı zorunluluk 6100 sayılı HMK.’un 297. maddesinde de düzenleme altına alınmıştır. Anılan yasal düzenlemede yargıcın, uyuşmazlık konusu olan olay hakkında tüm kanıtları toplaması, tartışması, bu kanıtlardan hangilerine değer vermediğinin nedeni, hangilerini üstün tuttuğunun dayanaklarını değerlendirdikten sonra bir sonuca varmasının zorunlu ve gerekli

olduğu vurgulanmıştır. Böyle bir yöntemin izlenmesi durumunda ancak kararın gerekçeli olduğunun kabul edilebileceği sonucuna varılabilir. Hükmü kuran yargıcın böyle bir yöntemi izlemesi halinde maddi olgularla hüküm fıkrası arasında bir bağlantı kurulmuş olabilecektir. Ayrıca gerekçe sayesinde kararın doğruluğu denetlenmiş ve davanın yanları tatmin ve inandırılmış olacaktır. Tüm bunlardan başka ve en önemlisi adil bir yargılamanın yapıldığı sonucuna varılacaktır. (Dairemizin 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Mahkemece verilen kararda kararın belirtilen hükümler uyarınca gerekçeli olduğu belirtilmiştir. Ancak kararda ilgili maddelerin belirtilmesi kararın gerekçeli olduğu anlamına gelmez. Açıklandığı gibi tarafların sunduğu delillerden hangisine değer verildiği, davacının belirli mi, yoksa belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı, feshin ne şekilde ve kim tarafından gerçekleştirildiği, işin düzenlenmesinin ne şekilde olduğu ve davacının tazminat ve alacaklara hak kazanıp kazanmadığının somut ve maddi hukuki olgular dikkate alınarak gerekçede gösterilmesi gerekir. Mahkemece gerekçeli karar verilmemesi usule aykırı olduğundan, kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair itirazların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4575, Karar No: 2014/143, Tarih: 22.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4575 E.  ,  2014/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/13064

MAHKEMESİ : Zile Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 05/12/2012, 2012/110 (E) ve 2012/126 (K)

SUÇ : Olası kastla öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gerekçede "...olay anında evin içerisinde oda ışığının yanıyor olmaması ve sadece televizyonun loş ışığının olması ve koltukta oturanın pencere kısmından sadece kafasının üst kısmının görünmesi nedeniyle sanık R..,A.. zannederek maktule ateş etmiş ve ölümüne sebebiyet vermiştir, bu ateş etme olayı sonucu ikinci atışın evin çatısına doğru yapılması sadece hedef saptırmaya yöneliktir.Bu nedenle,sanık Recep'in Aykan zannı ile maktulü kasten öldürdüğü sonucuna mahkememizce şüpheden uzak bir şekilde varılmıştır.Sanık Recep'in, maktulü görerek ve kasten ateş ettiği sonucuna mahkememiz heyetini ulaştıran başka bir neden ise ateş edilen yer ile maktulün vurulduğu yer arasındaki kurşunun hareket yönüdür..............kurşunun hareket yolu yukarıdan aşağıya doğru bir seyir izlemektedir, bu durum sanık Recep'in duyduğu kızgınlık sonucu eve doğru gelişigüzel ateş etmediği, duvara 2.10 cm mesafede bulunan pencerenin önündeki maktulü görerek ve hedef alarak ateş ettiği sonucuna mahkememizi şüpheden uzak bir şekilde ulaştırmıştır, kızgınlık sonucu sanığın elini boyundan 38 cm yukarıya kaldırarak yukarıdan aşağıya olacak bir şekilde ve pencerenin önünde bulunan maktulü hayati bölge olan kafasından vurması hayatın olağan akışına tamamen aykırıdır.........sanık maktulü Aykan zannederek ve Aykan'ın mahkemede kendi aleyhine ifade vermiş olması nedeniyle duyduğu husumetten ötürü öldürmüştür, her ne kadar sanık Recep maktule doğru, maktulün Aykan olduğu düşüncesi ile ateş etmiş ise de, sonuçta Aykan değil maktul ölmüştür............5237 sayılı TCK'nun 30.maddesi bir suçun daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli hallerin gerçekleştiği hususunda hataya düşen kişi bu hatasından yararlanır...............sanık her ne kadar Aykan'ı öldürdüğü düşüncesi ile maktule doğru ateş etmiş ise de öldürdüğü kişi açısından hataya düşmüştür," şeklinde açıklama yapılarak sanığın tabanca ile ateş ettiği sırada maktulü gördüğü bilerek ve sonucunu isteyerek eylemini doğrudan kastla gerçekleştirdiği kabul edildikten sonra;

"Sanığın tek başına kendi çabasıyla elini duvarın üzerine çıkartarak maktulenin bulunduğu eve doğru ateş ettiği, bu durumda sanığın maktulenin pencerenin önünde bulunduğunu görme imkanının fiziken mümkün olmadığı, yani sanığın maktuleyi görmeden eve doğru ateş ederek ateş etmesinin olası sonuçlarını kabullenmiş olduğu, sanığın maktuleyi öldürme eyleminin olası kast altında işlendiğinin kabulü gerektiği ayrıca sanık Recep'in duvarın üzerine herhangi bir kişinin veya eşyanın yardımıyla yada kendi çabası ile duvarın üzerine çıkmış olsaydı sanığın atışları arasında yaklaşık 2 metre kadar bir sapmanın meydana gelmeyeceği, çünkü duvarın üzerinde yapılan atış sırasında silah ile hedefe rahat bir şekilde ateş edilebileceği, duvarın üzerine çıkmadan elini duvarın üzerinden doğrultması halinde ise atışı sırasında sapma ihtimalinin bulunduğu, somut olayda da sanığın iki atışı arasında 2 metre kadar sapma bulunduğu bu durumun da sanığın eyleminin olası kast şeklinde olduğunu doğruladığı" belirtilerek, sanığın eylemini gerçekleştirdiği sırada maktulü görmeden elini duvarın üzerine doğru kaldırmak suretiyle eve doğru ateş ettiği kabul edilerek;

Sanığın ateş ettiği sıradaki konumu, ateş ettiği anda maktuleyi görüp görmediği, rastgele mi yoksa hedef gözeterek mi ateş ettiği konularında gerekçede farklı açıklama ve kabullerde bulunularak, bu açıklama ve kabullere göre sanığın eyleminin nitelendirilmesinde de farklı değerlendirmeler yapılması suretiyle gerekçede zaafiyete neden olunması,

Usule aykırı ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 22/01/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

22/01/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M..B..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık R.. A.. müdafii avukat M..C..'ın yokluğunda 23/01/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/6686, Karar No: 2010/8078, Tarih: 01.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/6686 E.  ,  2010/8078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 10/02/2010 gün ve 2009/3812-2010/1096 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız ihtiyati tedbir nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiştir. Davalının temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur. Davacı kararın düzeltilmesini istemiştir.

Davacı, davalı tarafından aleyhine açılan alacak davasında, döner sermaye saymanlığındaki hak edişlerine tedbir konulduğunu, kullanılması önlenen (bloke edilen) paranın gelirinden yoksun bırakıldığını, sürekli olarak temizlik ihalelerine katıldığından bankadan kredi çekmek zorunda kaldığını belirterek, yoksun kaldığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı tarafından, davacı aleyhine açılan fazla ödemenin geri alınmasına ilişkin alacak davasında, davacı şirketin döner sermaye saymanlığındaki 33.674,00 YTL tutan hak edişine 02.12.2005 gününde ihtiyati tedbir konulduğu, alacak davasının fazla ödeme bulunmadığı gerekçesiyle reddedilerek 26.07.2007 gününde ihtiyati tedbirin kaldırıldığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda; ticari iş yapan ve hak edişine konulan ihtiyati tedbir nedeniyle bankadan ticari kredi çeken davacının, gerçek zararın saptanamayacağı belirtilerek, ihtiyati tedbirin konulduğu gün ile kaldırıldığı gün arasındaki sürede davacının kullanması önlenen 33.674,00 YTL’ye, banka tarafından uygulanan ticari kredi faiz oranları uygulanmak suretiyle zarar kapsamı belirlenmiştir.

Yerel mahkeme kararı Dairemizce; "Dosyadaki belgelerin incelenmesinden, davacının 30/12/2004 gününde çeşitli tutarlarda ticari kredi kullandığı, 02/12/2005 günü hak edişine tedbir konulduğu ve böylece davacının kullandığı kredilerin ihtiyati tedbir konulmadan önceki döneme ilişkin olduğu görüldüğünden, haksız eylemden doğan dava konusu zararın kapsamının belirlenmesinde uygulanacak faiz ölçüsü, kredi faizi olmayıp yasal faizdir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ihtiyati tedbir kararının uygulandığı 02/12/2005 ile tedbir kararının kaldırıldığı 26/7/2007 arasında, davacının kullanması önlenen 33.674,00 YTL'nin yoksun kalınan yasal faizi hesaplanarak bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle bozmuştur.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ihtiyati tedbir kararının uygulandığı 02/12/2005 ile tedbir kararının kaldırıldığı 26/7/2007 arasında, davacının kullanması önlenen 33.674,00 YTL'nin yoksun kalınan yasal faizi hesaplanarak bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle bozmuştur.

Yeniden yapılan incelemede davacının davaya konu ihtiyati tedbir kararının uygulandığı dönemde de 33.674,00 YTL’den fazla ticari kredi kullandığı anlaşılmıştır. Bu durumda yerel mahkeme kararı doğru olup onanması gerekirken bozulmuş olduğu anlaşıldığından davacının karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin bozma kararı kaldırılmalı ve karar açıklanan nedenlerle onanmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 440-442. maddeleri gereğince davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 10.02.2010 gün ve 2009/3812 Esas-2010/1096 sayılı bozma kararının kaldırılmasına; kararın yukarıda gösterilen nedenlerle ONANMASINA ve peşin alınan tashihi karar harcının istek halinde geri verilmesine 01/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5382, Karar No: 2012/13272, Tarih: 13.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5382 E.  ,  2012/13272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/01/2011 tarih ve 2009/308-2011/23 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait atık su borusunun tıkanması sonucu müvekkili tarafından sel ve su basmalarına karşı teminat altına alınan işyerine su dolarak hasara neden olduğunu, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 10.191,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait atık su borusunun tıkanması sonucu geri tepen suların sigortalı işyerine dolarak hasara neden olduğu, atık su borusundan geri tepmeyi engelleyici sistemin bina maliki tarafından yapılmaması nedeniyle davalı ile bina malikinin %50’şer kusurlu oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 4.999,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı Aski Genel Müdürlüğü'nden temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 2.75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15063, Karar No: 2017/2050, Tarih: 20.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/15063 E.  ,  2017/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava şartı yokluğundan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum ile aralarındaki sağlık hizmeti satın alma sözleşmenin 3.1.14. maddesinin ihlali nedeniyle, davalı kurumun 10.000,00 TL cezai işlem tesis edip hakedişlerinden mahsup edileceğini bildirdiğini, kurum işleminin sözleşme ve mevzuaata aykırı olduğunu ileri sürerek, işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, işlemin mevzuat ve sözleşmeye uygun olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 20.06.2011 tarihli Teftiş Kurulu raporu kapsamında ... ... ve Araştırma Hastenesi Doktoru ... ...'ın ifadesinden hareketle, cezai işlemin yerindeliğine karar verilip dava reddedilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.