muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/675, Karar No: 2011/456, Tarih: 19.01.2011

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemesi, tek hâkimden oluşur. Bu mahkemeler her il merkezinde kurulur. Ayrıca bölgelerin coğrafi durumları ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak belirlenen ilçelerde Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun olumlu görüşü alınarak kurulabilir" ile anılan Kanun'un 27/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresi kurulduğu il ve ilçe mülkî sınırlarıyla belirlenir" şeklindeki düzenlemelerden, il çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin il mülkî sınırlar ile belirlendiği, ilin mülkî sınırlarının il ve ilçeleri kapsayan idarî sınırları ihtiva ettiği, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun Kayseri Çocuk Mahkemesinin yargı alanındaki sınırlarını değiştirdiğine veya daralttığına ilişkin herhangi bir kararın da bulunmadığı gözetilmeden Kayseri Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararlarının kaldırılması yerine yazılı şekilde gerekçeyle Develi Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararlarının kaldırılmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 27.maddesinin 1.fıkrasında, çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirleneceği düzenlenmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise, çocuk ağır ceza mahkemeleri yönünden farklı bir düzenleme yapılıp, bu mahkemelerin yargı çevresinin, bulundukları il merkezi ve ilçeler ile bunlara adli yönden bağlanan ilçelerin idari sınırları olduğu hükme bağlanmış, bu şekilde çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresi farklı düzenlemelere tabi tutulmuştur. Çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirlenmesi karşısında, il merkezi veya ilçe merkeziyle sınırlı yargı çevresine sahip bulunduklarında tereddüt bulunmamaktadır. Aksi halde çocuk ağır ceza mahkemeleri için ayrı bir düzenleme yapılmasının bir anlamı olmayacaktır. Yasada ayrı ayrı düzenleme yapıldığı halde, çocuk ağır ceza mahkemeleri için öngörülen yargı çevresinin çocuk mahkemeleri için de geçerli olduğundan sözedilemez. Anılan maddenin 3.fıkrasında ise coğrafi durum ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine veya değiştirilmesine Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca karar verileceğinin düzenlenmesi ve Kayseri Çocuk Mahkemesinin yargı çevresini genişleten herhangi bir kurul kararı da bulunmaması karşısında, yargı çevresinin ilçeleri de kapsayacağı şeklinde yorum yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Kayseri Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararındaki gerekçede isabetsizlik bulunmadığından, görev uyuşmazlığını çözümleyen Kayseri 1.Ağır Ceza Mahkemesince, Develi Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi yerinde görülmekle, (KAYSERİ) 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2010 gün ve 2010/368 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 19.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10777, Karar No: 2011/21160, Tarih: 27.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/10777 E.  ,  2011/21160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın, 213 S.Y.nın 359/b-1, 765 S.Y.nın 59/2, 647 S.Y.nın 6. maddelerine göre 15 ay hapis cezası ile cezalandırrılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine.

Sanık ... hakkında 15.03.2006 tarihli iddianame ile “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan da dava açılması karşısında; mahkumiyet kararının gerekçesine göre “sahte fatura kullanmak” suçundan hüküm kurulması nedeniyle “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan dava hakkında mahkemesince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında, “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen “mahkumiyet” kararına yönelen sanık müdafiinin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1592, Karar No: 2024/9322, Tarih: 02.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1592 E.  ,  2024/9322 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/44 E., 2023/2096 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/358 E., 2022/755 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekilince asıl davanın kabulü ve fer'îleri yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekilince asıl davanın kabulü ve fer'îleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile 26 yıllık evli olduklarını, ortak 2 çocuklarının bulunduğunu, davalının aile içerisinde sorumluluklarını yerine getirmediğini, aile birlikteliğine saygı ve sevgi göstermediğini, davalının özgür bir hayat sürmek istediğini, bu tutum ve davranışları sebebiyle aile birliğinin çekilmez hale getirdiğini, davalı ile aralarında ortak karar veremediklerini, birbirlerine zrar vermeye başladıklarını, tartıştıklarını, davalı eşinin kendisini sürekli küçük düşürdüğünü, kendisini ve ailesini beğenmediğini, psikolojik ve fiziksel şiddet yaşandığını, darp raporlarının bulunduğunu, davalının şiddet ve onur kırıcı davranışlarını müşterek çocuklar üzerinde de uyguladığını, eşinin kendisine karşı sorumluklarını yerine getirmediğini, kendisini ölümle tehdit ettiğini, özellikle maddi anlamda kendisine destek olmadığını, evlilik birliği içerisinde bir ev satın aldıklarını, ancak kendilerinin çocuklarının evinde kaldığını ve kredi ile satın aldıkları evi kiraya verdiklerini, kira gelirini davalı eşinin aldığını, kendisine vermediğini, evin alındığı dönemde kendisinin de çalıştığını, eşinin 6.700,00 TL maaş aldığını, kira bedeli olarak da 900,00 TL aldığını, dava tarihinden başlamak üzere 3.900,00 TL tedbir nafakası talep ettiğini, 100.000,00 TL maddî ve manevî tazminat talep ettiğini ve boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacının iddialarının tümüyle asılsız olduğunu, davalı müvekkilinin ailesine ve eşine her zaman ilgili olduğu, aslında davacının iyi bir anne ve eş olmadığı, davacının eşine karşı sürekli kendisini sevmediğini, kendisinden ayrılmak istediğini, davalı müvekkilinin kendisini aldattığını isnat ettiğini, davacı kadının eşine karşı cinsel sorumluluklarını yerine getirmediğini, ortak çocukları dünyaya geldikten sonra 2001-2002 yılından dava açıldığı tarihe kadar böyle devam ettiğini, davacı kadının eşine kendisinden tiksindiği, midesinin bulandığını söylediğini, aralarında tamamen cinsel bir kopukluk olduğu, az da olsa cinsel birliktelik yaşadıkların anlar da davalı müvekkilini yetersiz hissettirmeye yönelik söylemlerde bulunduğunu, davacı kadının davalı müvekkilinin üzerine kayıtlı olan telefon hattının kendi adına olarak değiştirilmesini talep etmiş, bu konuda çok ısrarcı davrandığını, bu olaydan sonra da davacının sürekli yalnız kalarak telefonda gizlice konuşmalar gerçekleştirdiğini, davacı kadının yaşanan tartışmalardan sonra evi terk etmeyi alışkanlık haline getirdiğini, eve dön çağrılarının da olumsuz olduğunu, davacının evlilik birliğini önemsemeden evi terk edip istediği zaman da eve geri döndüğünü, tüm bu nedenlerle asıl davanını reddine karar verilerek karşı davasının kabulü ile davacı kadından 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminat talep ettiğini vekâlet ücreti ve yargılama giderlerini davacı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; “asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukları reşit olduğundan velayet, kişisel ilişki ve nafaka hususunda karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına aylık 2.500,00 TL yoksulluk nafakası ve 40.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, karşı davanın feragat nedeniyle reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, asıl davanın kabulü, nafaka ve tazminat takdiri yönünden yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ileri sürülen istinaf nedenlerine, kamu düzenine ilişkin hususlara, dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve kanuna aykırılık görülmemesine göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur tespiti, asıl davanın kabulü, nafaka ve tazminat takdiri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kusur belirlemesi, davanın kabulü, nafaka ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasında kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, erkeğin davasının reddine karar verildiği, davalı-davacı erkeğin kararı tüm yönleriyle önce istinaf akabinde temyize getirdiği, bu itibarla boşanma kararının henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır. Taraflarca 29.01.2024 tarihli dilekçeleri ile anlaşmalı boşanma protokolü yapıldığı, tarafların anlaşmalı protokol doğrultusunda boşanma iradelerinin oluştuğu görülmüş olup kimlik tespitleri yapılarak boşanma protokolü gereğince tarafların beyanları alınarak işlem yapılması bu nedenle Mahkemece taraflarca sunulan protokolün değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2510, Karar No: 2022/5526, Tarih: 24.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/2510 E.  ,  2022/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 24/03/2022 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Aydınkavak Köyü, 107 ada, 45 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davalılardan ... ve ... tapu maliki olmadığından, hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre %4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

3-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, fiğ ve patatesin değerlendirme tarihi olan 2012 yılı itibarıyla dekar başına verim miktarları, üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatları Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4-Taşınmazın değeri belirlenirken, bilirkişi raporunda döner sermaye faizi ve genel idare giderleri, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.815,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 3.815,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9318, Karar No: 2022/11007, Tarih: 29.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/9318 E.  ,  2022/11007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine ilişkin hükümler mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebliğnamede dosya kapsamındaki bir diğer sanık ...'un beraat hükmüne ilişkin olarak görüş bildirildiği ancak mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanıklar . ve ... hakkındaki beraat hükümlerine ilişkin olduğu anlaşılarak yapılan incelemede, Olay tarihinde, sanık ...'in teknik nezaretçi, sanık ...'in ise ocak sorumlusu olarak çalıştığı, dosya içerisinde mevcut ticaret sicil gazetesi örneğinden anlaşıldığı üzere yönetim kurulu başkanı ile sorumlu müdürü aynı olan, işlerin işleyişi açısından aynı yönetime bağlı .Sanayi ve Pazarlama A.Ş. İle .Granitleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. bünyesinde bulunan .../. ilçesindeki mermer ocağında taş kırma işinde makine operatörü ve ... yağcısı ünvanı ile çalışan sigortalı işçi ...'un, aşamalarda tanık sıfatı ile dinlenen, kaza anında olay mahallinde bulunan işçi ...'in beyanlarından anlaşıldığı üzere teknik nezaretçi sanık ...'in verdiği talimat doğrultusunda patlayan ... makinası lastiği değiştirilmek üzere ocak sorumlusu sanık ... tarafından, diğer işçiler taş delicisi ünvanlı ... ve kaynakçı ünvanlı ... ile birlikte görevlendirildiği, . isimli taş kırma makinesinin operatörü işçi. da bulunduğu kaza mahallinde makinenin patlak, olan 1.80 m uzunluğunda 70 cm kalınlığındaki teker lastiğinin değiştirilmesi sırasında hava basmaya yarayan ancak ucunda basınç ölçer bulunmayan kompresör ile hava basıldığı esnada 70 cm uzunluğunda 30 cm eninde ve 40 kg ağırlığındaki metal lastik sabitleme çemberinin yerinden fırladığı ve işçi ...'un gövdesine çarparak 4-5 metre kadar uzağa fırlattığı, ... Cumhuriyet Başsavcılğının 20/11/2013 tarihli ölü muayene tutanağında "Şahsın ölümünün, kafa travmasına bağlı, beyin kanaması sonucu gerçekleştiği"nin bildirildiği olayda, Dosya kapsamında mevcut bulunan, mahkemenin hükme esas aldığı ve oluşa uygun düşen, kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 26/06/2015 tarihli, makine mühendisi ... güvenliği uzmanı, kimya yüksek mühendisi ... güvenliği uzmanı ve yüksek mühendis ... güvenliği uzmanından oluşan üç kişilik heyet raporunda, kazanın, . modül kepçenin lastiklerinin değiştirilirken daha önce bu işi yapmamış tecrübesiz işçilere yaptırılması, lastik değişimi sırasında ... sağlığı ve güvenlik önlemlerinin alınmaması, lastik çemberi tespit parçası takılmadan hava basılmaya başlanması, bu işlemin demir kafes içerisinde yapılmaması, hava kompresörünün ucunda basınç göstergesinin bulunmaması nedeni ile basılan havanın bilinememesi nedenleri ile meydana geldiği ve bu hususta lastik değişimi konusunda herhangi bir eğitim vermeyen, işçilerini çalışma sırasında denetlemeyerek geniş anlamda ... sağlığı ve güvenliği mekanizması oluşturmayan, işçilerin emniyetsiz çalışmalarını engellemeyen, uygun ... ekipmanını sağlamayan, işin risk analizine uygun koruyucu ekipman vermeyen işveren adına hareket eden sevk ve idareden sorumlu teknik nezaretçi sanık ...'in asli ve işe uygun ve işin gerektirdiği alet, edavat ve ekipmanı bulundurmayan, kullandırmayan ocak sorumlusu sanık ..

... sağlığı ve güvenliği mekanizması oluşturmayan, işçilerin emniyetsiz çalışmalarını engellemeyen, uygun ... ekipmanını sağlamayan, işin risk analizine uygun koruyucu ekipman vermeyen işveren adına hareket eden sevk ve idareden sorumlu teknik nezaretçi sanık ...'in asli ve işe uygun ve işin gerektirdiği alet, edavat ve ekipmanı bulundurmayan, kullandırmayan ocak sorumlusu sanık ...'in ise tali kusurlu olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, sanıkların üzerine atılı suç bakımından mahkumiyetleri yerine hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde beraatleri yönünde hüküm tesisi, Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8655, Karar No: 2019/6881, Tarih: 01.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8655 E.  ,  2019/6881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama ve hakaret suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08.09.2016 tarihli ve 2016/25660 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edildiğinden bahisle anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması talebinin reddine ilişkin Konya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 13.04.2017 tarihli ve 2017/2697 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 09.05.2018 tarih ve 2017/9745 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2018 tarih ve 2018/41300 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 172/2. maddesinde “(2) (Değişik: 2/1/2017-KHK-680/10 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hakimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz” şeklindeki düzenleme karşısında,

Somut olayda şüpheli ... hakkında üzerine atılı kasten yaralama suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, yeni delil elde edildiğinden bahisle yeniden soruşturma işlemlerine başlanıldığı, şüpheli hakkında aynı olaya ilişkin ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinden yukarıda anılan kanun maddesi uyarınca kamu davası açılması için Sulh Ceza Hakimliğinden karar alınması gerektiği göz önüne alındığında, Konya 2. Sulh Ceza Hakimliğince şüpheli hakkında yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edildiğinden bahisle talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Konya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 13.04.2017 tarihli ve 2017/2697 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14868, Karar No: 2012/21604, Tarih: 06.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14868 E.  ,  2012/21604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, mısır ve fasulyenin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.