muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22830, Karar No: 2013/1102, Tarih: 24.01.2013

Bu durumdaki kırılma noktası için bağlama kuralı ise; aşağıdaki esaslara göre belirlenmelidir.

c-...) Davacının davalı idareye verdiği 05.06.1999 kayıt tarihli dilekçesinde davaya konu arsa edinme sertifikasına dayanarak ....... ilçesi .... beldesindeki parsellerden birinin adına tahsisini talep ettiği, kurada adına arsa isabet etmemesi üzerine davacıya arsa tahsis edilemediği, davacının davalı idareye tekrar başvurarak ......'da bulunan arsalardan birinin adına tahsisini talep ettiği, kura çekilişinde ...... ili .... ilçesi ..... beldesinde bulunan arsanın davacıya isabet ettiği Arsa Edinme Sertifikası Satış Yönergesinin ....maddesinde "arsanın değeri sertifika

değerinden fazla ise bakiye kısmı satış sırasında nakden veya %40 faiziyle birlikte ... ay içinde tahsil edilir, hükmü gereğince davalı kurum tarafından ek para talep edildiği, davacı tarafından ek paranın da ödenmediği sabit olmakla, Arsa Edinme Sertifikası Satış Yönergesinin ....maddesinde sertifika sahipleri diledikleri takdirde sertifikalarını iade ederek ödedikleri bedelleri .... Müdürlüğünden geri alabilirler", hükmü gereğince davacının ........1989 tarihinde ödediği 2000 TL'nin ifa umudunun kalktığı 05.09.2003 tarihi itibariyle iadesi gerekecektir.

c-...) Ancak, bu iadede yukarıda belirtilen esaslara göre hangi usulün benimseneceği uyuşmazlık konusudur. Buna göre; enflasyon, Tüketici Eşya Fiyat Endeksi, altın ve döviz kurlarındaki artışlar, memur maaş ve işçi ücretlerindeki artışlar gibi çeşitli ekonomik etkenlerin ortalamaları alınmak suretiyle ulaşacağı alım gücünün bulunması suretiyle denkleştirme yapılarak kamu işleminde güvenilir olması sağlanarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacının ...... ......'deki arsanın rayiç değeri dışında bir talebinin olmadığı gerekçesiyle davanın tamamen reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Her hak gibi, dava hakkı da sınırsız değildir. Nitekim, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK) ’nun “Dürüst Davranma” alt başlıklı .... maddesinde “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır.” ilkesine yer verilmiş, devamında da “Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” kuralı getirilmiştir. Aynı Kanunun “İyiniyet” başlıklı ....maddesinde ise “Kanunun iyiniyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyiniyetin varlığıdır./ Ancak, durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse iyiniyet iddiasında bulunamaz” denilmektedir.

Objektif iyiniyet olarak da tanımlanan ve dürüstlük kuralını düzenleyen TMK.’nun ....maddesi, bütün hakların kullanılmasında dürüstlük kuralı çerçevesinde hareket edileceğini ve bir kimsenin başkasını zararlandırmak ya da güç duruma sokmak amacıyla haklarını kötüye kullanmasını yasanın korumayacağını belirtmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen, hakkın kötüye kullanılması yasağı kuralının amacı, hakime özel ve istisnai hallerde (adalete uygun düşecek şekilde) hüküm verme olanağını sağlamaktadır.

Bir hakkın kullanılmasının açıkça adaletsizlik oluşturduğu, gerçek hakkın tanınması ve bireyin korunması için tüm hukuki yolların kapalı bulunduğu zorunluluk hallerinde, TMK.nun .... maddesi uygulama alanı bulur ve olağanüstü bir imkan sağlar; haksızlığı düzeltici, yasadaki kuralları tamamlayıcı fonksiyonunu yerine getirir (25.....1984 T. 1983/... E., 1984/... K. sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararı).

Dürüstlük kuralı bir kimseden dürüst bir insan olarak beklenen davranışı ifade eder. Bir davranışın bu nitelikte olup olmadığı, toplumda geçerli ahlak ölçülerine gelenek ve göreneklere, karşılıklı uygulanagelen teamüllere ve hakları sağlayan ilişkilerin amacına göre tayin edilir.

Diğer yandan, hakkın kötüye kullanılıp kullanılmadığı belirlenirken; o kişinin hakkın kullanılmasında geçerli ve haklı bir yararının varlığı, hakkın kullanılmasının sağlayacağı yarar ile başkalarına vereceği zarar arasında aşırı oransızlığın olmaması, bir kimsenin kendi ahlaka aykırı davranışına dayanmaması ve uyandırılan güvene aykırı davranışta bulunmaması gibi ölçütler hakkın kötüye kullanılıp kullanılmadığını belirler (..............................).

Hakkın kötüye kullanıldığı savunma olarak ileriye sürülmüş olmasa dahi bu husus def’i değil itiraz olarak kabul edildiğinden hakim, dava dosyasından anlaşılan böyle bir durumu resen göz önüne almak zorundadır (... Hukuk Genel Kurulunun ..../.../1964 gün 1964/...-953 Esas ve 1964/640 K. sayılı ilamı ile ........1951 tarih ve 1949/... E, 1951/... K. sayılı; .../.../1991 tarih 1990/... Esas, 1991/... K. sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararları).

İşte bunun içindir ki; kamu gücünün varlığı MK.'nun ....maddesi ışığındaki somut olay, adaletinin sağlanmasında kamu gücünün işlemde etkinliğini göstermek, kamu işlemi ile mağduriyeti gidermektir; yaratmak olmamalıdır.

Zira, kamu gücünün getirdiği ve sunduğu kamu işleminde güvenilir olma niteliğini benimseme ve işlemde iptalin de yapılmaması sonucundaki MK.....madde kuralının bir sonucu olan "satıştaki geçersiz" olma, bu gücün getirdiği bir savunma aracı ve amacı olmamalıdır. Davalının savunma aracının M.K.'nun ....maddesindeki iyiniyet kurallarına uygun olmadığından davacının talebinin toplanacak olan delillerin varlığı neticesindeki oluşa göre; a, b, c-..., c-.... paragraflarında belirtilen esaslara göre zararın tazmini gerekecektir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/349, Karar No: 2016/3018, Tarih: 29.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/349 E.  ,  2016/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/298, Karar No: 2014/8227, Tarih: 25.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/298 E.  ,  2014/8227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28116, Karar No: 2014/25524, Tarih: 12.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28116 E.  ,  2014/25524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/68328

Mahkemesi : Bafra Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 29/11/2012

Numarası : 2012/692-2012/1442

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki K.. V.. ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı;

Belirtilen değişiklik öncesinde işlenen suçlar bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki K.. V.. ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutad vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Belirtilen değişiklik öncesinde işlenen suçlar bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki K.. V.. ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutad vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; Trabzon K.. V..nı Koruma Bölge Kurulu'nun 05/10/1999 tarih ve 3469 sayılı kararı ile 3. derece doğal sit alanı olarak tescilli ... beldesi, .. mahallesi, ... caddesi, No:161 adresinde bulunan araziye yaklaşık 147 metrekare büyüklüğünde, taban betonu atılmış ve duvarları örülmüş inşaat yaptığı iddiasıyla sanık hakkında dava açıldığı; sanığın savunmasında, babasından kalma inşaatta tadilata ihtiyaç olduğunu, çatısının aktığını, duvarlarının yıkık ve göçük vaziyette olduğunu, tadilat izni için Yörükler Belediyesi'ne başvurduğunu beyan ettiği; belediye görevlileri tarafından binada yapılan incelemede, 10x12.5 ebatlarında su basmanı briketle örülmüş, yığma tek katlı bina olduğunun, duvarlarında yer yer açılmalar olduğunun, bina tabanında göçükler oluştuğunun, genel olarak bina statiğinin yetersiz olduğunun ve tehlike arz ettiğinin, binanın 3. derece doğal sit alanında kaldığının tespit edildiği; bu rapora istinaden köy tüzel kişiliği zamanında yapılmış olan tek katlı yığma binanın onarılmasında veya tadilatında bir sakınca olmadığının 26/05/2011 tarihli yazı ile sanığa bildirildiği, verilen izin üzerine inşaat yapımına başlayan sanığa, kolluk kuvvetleri tarafından olay yeri tespit tutanağı ile dava konusu yerin 3. derece doğal sit alanında kaldığının belirtilmesine rağmen, sanığın suç işleme kararlılığını devam ettirerek keşif günü itibariyle inşaatı tamamladığının anlaşılması; dosya kapsamında mevcut inşaat bilirkişiler tarafından tanzim edilen raporlarda, inşa edilen yapının dubleks bir bina olduğu, tamamen yeni yapıldığı, eski bina ile ilgisi olmadığının belirlenmesi karşısında; hapis cezasının asgari hadden tayin edilmesi ve ertelenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; açıklanan nedenlerle, adli para cezasının asgari hadden uzaklaşılarak tayin edilmesi suretiyle çelişkiye düşüldüğü yönündeki tebliğnamede bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, Anayasa Mahkemesi'nin 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesini iptal ettiğinden beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair dosyada delil bulunmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, Anayasa Mahkemesi'nin 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesini iptal ettiğinden beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair dosyada delil bulunmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bafra ilçesinin bağlı bulunduğu Samsun İl Özel İdaresi bünyesinde suç tarihi itibariyle faaliyette olan koruma uygulama ve denetim bürosu bulunması karşısında, taşınmazın bulunduğu yerin İl Özel İdaresi bünyesinde kurulan koruma, uygulama denetim bürosunun sorumluluk alanı kapsamında olup olmadığı hususu tespit edilip, hükümden sonra, 11/10/2013 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanun'da, 65/1 ve 65/4 maddelerinin uygulanmasına ilişkin olarak getirilen değişiklikler yönünden sanığın hukuki durumunun eylemin niteliği ve kastının yoğunluğu gözetilerek yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş,

Kabule göre de;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasına mahkum olunan sanık hakkında, TCK'nın 53/1 maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmaması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün BOZULMASINA, 12/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5038, Karar No: 2023/3578, Tarih: 29.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/5038 E.  ,  2023/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 13.01.2023 tarihli ve 2022/1388 Esas, 2023/39 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk, suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün suça sürüklenen çocuk tarafından da temyiz edilmesine rağmen 05.04.2023 günlü Tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenledikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/12683, Karar No: 2014/16656, Tarih: 24.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12683 E.  ,  2014/16656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2011/777-2013/147

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı M.. Yapı İnş.San.ve Tic.Ltd.Şti.ne ait kepçenin yapılan kaldırım çalışması sırasında diğer davalıya ait elektrik kablolarını koparması üzerine meydana gelen kısa devre sonucunda davacıya işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinde hasar meydana geldiğini ve hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, 9.266,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Dava, İşyeri Sigorta Poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hasar miktarı yönünden davanın kabulüne dair hüküm kurulmuş ise de; olay sebebiyle sigortalı işyerinde oluşan gerçek zarar miktarı belirlenmiş değildir.

O halde; mahkemece dosyanın hasar gören işyeri ve malzemeler konusunda uzman olan bilirkişiye tevdii ile hasar dosyası, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı işyerinde meydana gelen gerçek zarar miktarının belirlenmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alındıktan sonra varılacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, sadece davacı tarafça ibraz edilen belgelere bağlı kalınıp eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14754, Karar No: 2015/4817, Tarih: 25.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/14754 E.  ,  2015/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/257977

Mahkeme :İSTANBUL 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası :30.03.2012 – 2007/384 esas ve 2012/38 karar

Suçlar :a) Uyuşturucu madde ticareti yapma (tüm sanıklar hakkında)

b) Remi evrakta sahtecilik (sanık Mikail hakkında )

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık Mikail hakkında evrakta sahtecilik suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık Mikail hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve esas 2014/140 karar 2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B)Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Dosya kapsamına göre 19.09.2007 tarihinde Tarlabaşı Tatlı Badem Sokak no: 5 sayılı binanın zemin katını kullanan Ahmet isimli şahsın uyuşturucu madde bulundurduğu ve imalatı yaptığı şeklinde yapılan ihbar üzerine kolluk görevlilerince bahse konu yere gidildiğinde ihbarda bahsedilen zemin katın giriş kapısının aralık olduğu ve içeride ışık yandığının tespit edildiği, içeride kimsenin olmadığının anlaşılması üzerine zemin kata girilerek yapılan kontrolde zemin katın iç kısmında bulunan bölmede suç konusu uyuşturucu

maddelerin bulunduğu, daha sonra Cumhuriyet savcısına konu ile ilgili bilgi verildiği, yapılan araştırmada bahse konu yerin sanık Ahmet tarafından kullanıldığının tespit edildiği, sanık Ahmet'in yakalandıktan sonra bu yeri kullanması için diğer sanık Uğur'a teslim ettiğini beyan ederek bu kişinin yakalanmasını sağladığı, diğer sanık Uğur'un da alınan beyanında suç konusu uyuşturucu maddelerin sanık Ferzende'ye ait olduğunu, sanıklar Bülent, Murat ve Hacı isimli kişilerin Ferzende'ye yardımcı olduklarını beyan ederek Ferzende, Bülent ve Murat'ı fotoğraflarından teşhis ettiği, bu olay ile ilgili yapılan çalışmalarda Hacı isimli kişinin diğer sanık Hüseyin olduğunun tespit edildiği, şahsın 22.04.2008 tarihinde Taksim Yağ Hanesi Sokak üzerinde kolluk görevlilerince yakalanması üzerine yapılan üst aramasında 13 paketçik halinde kilitli şeffaf poşetlerde eroinin ele geçirildiği, 24.04.2008 tarihinde diğer sanık Ferzende'nin Peşkirci sokak ve bu sokağa yakın sokaklarda torbacılığını yapan şahıslara uyuşturucu madde dağıttı ihbarı yapılması üzerine kolluk görevlilerince Peşkirci Sokak ile Narçıl Sokak kesişiminde sanıklardan Ali'nin yanında bulunan diğer sanıklar Urfan ve Mikail'e bir şeyler verdiğinin görülmesi üzerine şahısların yakalandığı, sanıkların ellerinde bulunan poşetlerde yapılan kontrolde ise suç konusu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

CMK'nın 116 ve 119. maddelerine göre "adli arama" ise, şüphelinin veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi için yapılan aramadır. Somut bir suçun işlendiği şüphesi varsa adli arama yapılabilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610- 2014/512, 2013/841- 2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, ikrar bulunsa bile Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Somut olayda 19.09.2007 tarihinde sanık Ahmet hakkında yapılan ihbar nedeniyle faili belli olan bir suçun işlendiği konusunda şüphe oluşmuştur. CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde "adli arama kararı" alınmadan, sanık Ahmet'in kiralamış olduğu T. T. B.Sokak no: . sayılı binada arama yapılması, 19.09.2007 tarihli olay ile bağlantısı olduğu gerekçesi kolluk görevlilerince 22.04.2008 tarihinde yakalanan sanık Hüseyin'in üzerinde arama yapılması ile 25.04.2008 tarihinde sanıklar Ali, Urfan ve Mikail'in ellerinde bulunan poşetlerde arama yapılması hukuka aykırıdır. Bu aramalar sonucu bulunan uyuşturucu maddeler ise hem "suçun maddi konusu" hem de "suçun delili" olup "hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden hükme esas alınamaz."

Sanıklar açısından hukuka uygun olarak elde edilmiş bir uyuşturucu veya uyarıcı madde olmadığından, isnat olunan suçun maddi konusunun hukuka aykırı yöntemle elde edilmesi nedeniyle hükme esas alınamayacağı kabul edilmelidir. Bu durumlara bağlı olarak, isnat olunan suçun unsurları oluşmadığından, sanıklar hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar Ferzende, Murat, Uğur, Hüseyin, Ali, Urfan ve Mikail müdafileri ile sanıklar Bülent, Uğur, Ahmet, Ali ve Mikail'in temyiz itirazları ile bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.