muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7065, Karar No: 2022/15365, Tarih: 16.06.2022

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabında;...-...'daz Yaşadığı,https: //www. .... Com/ ... /timeline? Ist=....... bağlantılı ... hesabının olduğu, ... hesabında memleketinin ... olduğu, ...'da yaşadığı ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 03/04/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı ..., paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (... Nüfus Müdürlüğü, ... Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 25/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 03/02/2022 gün ve 94660652-105-06-23533-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.

" denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'', 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.", 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde;

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Anılan maddeye göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

CMK’nın 172/3. maddesinde ise; “Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” denilmek suretiyle, etkin soruşturma yapılması zorunluluğu vurgulanmıştır.

İncelenen dosyada; şikayetçi ... vekilinin ... Cumhuriyet Başsavcılığına dilekçe sunarak, müvekkilinin 2001 yılında ekonomideki kötü gidişatı protesto etmek amacıyla dönemin Başbakanı ... ...'e yazar kasa fırlattığını, bu eylemiyle bağlantılı olarak ... üzerinden paylaşılan bir habere "..." adlı profil hesabından hakaret paylaşımında bulunulduğunu belirtip şikayetçi olduğu, şüpheli hakkında ilgili hesaptan ulaşabildiği bazı bilgileri de dilekçesine eklediği, savcılıkça emniyet birimine yazılan müzekkereye verilen cevapta, ilgili sosyal paylaşım sitesinin yer sağlayıcısının ... numarası hakkında bilgi paylaşımında bulunmadığını, şüphelinin ... profilinin incelemesinde ise, hesabının aktif olduğu, yapılan araştırmalarda kimlik bilgisine ulaşılamadığının belirtildiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca da bu hususlar gerekçe gösterilerek şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu kararın verildiği anlaşılmış, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak, şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında belirtilen bilgiler de göz önüne alınarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede yer alan düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/04/2021 tarihli ve 2021/4222 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun'un 309/4-a maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12440, Karar No: 2013/1159, Tarih: 28.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/12440 E.  ,  2013/1159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Mahkeme kararının davalı ...'e Tebligat Yasasının .... maddesine göre tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, durumun haber verildiği komşusunun imzası alınmamış olmakla yapılan tebligat usulüne uygun değildir.

Bu nedenle mahkeme kararının 7201 Sayılı Tebligat Yasası ve bu Yasanın 6099 Sayılı Yasa ile değişik hükümleri ve yönetmelikler de dikkate alınarak adı geçene usulünce tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

...-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve karpuz ürünlerinin 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3618, Karar No: 2010/4675, Tarih: 21.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3618 E.  ,  2010/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : LAPSEKİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 12/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 327 ada 1 sayılı parselin kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ayrıca parsel dışına da müdahalede bulunulduğunu ileri sürerek tapu iptali, elatmanın önlenmesi v e yıkım istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın kısmen kıyıda kaldığının ve çap kapsamı dışında da kıyıya müdahale edildiğinin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasa'dan kaynaklanan tapu iptali, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişmeli 327 ada 1 sayılı parselin 28.3.2000 tarihindeki kadastro tespitinde ilk tesisi 26.9.1968 tarih, 112-277 sayılı tescil ilamıyla oluşan tapu kaydına dayalı olarak tespit gördüğü ve tespitin 26.10.2000 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 19.1.2009 tarihinde açıldığı, 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa'nın 12. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolmadığı; diğer taraftan, taşınmazın kısmen belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki, taşınmazın dayanak tapusunun ilk tesis kaydının oluşumuna esas tescil davasında Hazinenin taraf sıfatıyla yer alması ve tescil krokisinin taşınmazı kapsaması durumunda, anılan tescil ilamının eldeki dava bakımından HUMK.nun 237. maddesi uyarınca kesin hüküm teşkil edeceği ve kesin hükmün kamu düzeniyle ilgili olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden( resen ) gözetileceği hususları üzerinde durulmamıştır.. Hal böyle olunca, 26.9.1968 tarih, 112-277 sayılı dava dosyasının getirtilmesi, Hazinenin davada taraf sıfatıyla yer aldığının saptanması halinde tescil krokisinin uzman bilirkişiler aracılığıyla mahalline uygulanması, çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığının, böylece kesin hüküm niteliği taşıyıp taşımadığının açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12652, Karar No: 2013/2256, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12652 E.  ,  2013/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.02.2009 gün ve 2003/244 Esas, 2009/41 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık aslî ve ilaveli zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5040, Karar No: 2008/5630, Tarih: 11.11.2008

8. Hukuk Dairesi 2008/5040 E., 2008/5630 K.

**8. Hukuk Dairesi 2008/5040 E., 2008/5630 K.**

**- DEVLETİN HÜKÜM VE TASARRUFU ALTINDA BULUNAN YERLER

- İMAR VE İHYA

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 715 ]

**"İçtihat Metni"**

Kadriye ve müşterekleri ile H... Köyü Tüzel Kişiliği ve Hazine aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair (Çayırlı Asliye Hukuk Hakimliği)'nden verilen 02.04.2008 gün ve 317/17 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ve Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, miras yoluyla intikal ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle, dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı 7 kıta taşınmazın vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, sebep açıklamaksızın davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, dava dilekçesinin 1, 3. bentlerinde gösterilen taşınmazların tamamı, 6 numaralı bentte gösterilen taşınmazın 3 rakamı ile gösterilen bölümü hakkındaki davanın feragat nedeniyle, yine dava dilekçesinin 2, 4, 5 ve 7. bentlerinde gösterilen taşınmazlar hakkındaki davanın esastan reddine, 6 nolu bendinde yazılı 1 ve 2 ile gösterilen bölümlere ait davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, davacılar vekili hükmün 2 numaralı bendinde yazılı esastan reddine karar verilen taşınmazlara, davalı Hazine vekili 3 numaralı bentte yazılı kabulüne karar verilen taşınmazlara ilişkin hüküm bölümlerini temyiz etmişlerdir.

Dava, kadastroca tespit dışı bırakılan taşınmaz bölümlerinin kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle tescili isteğine ilişkindir. Kadastro Müdürlüğünün karşılık yazısındaki bilgilere göre, tescil konusu taşınmazların tamamı 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun yürürlükte bulunduğu dönemde aynı Kanun'un 2. maddesi uyarınca Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle tespit dışı bırakıldıkları bildirilmiştir.

Davacılar vekili, dava tarihinden önceki işleyen zilyetliğe dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. Yerel bilirkişi ve tanıklar dava dilekçesinin 2 ve 7. bentlerinde yazılı taşınmazların uzun yıllar önce terk edildiğini, ekonomik amacına uygun olarak tasarruf edilmediğini, ziraatçı uzman bilirkişi de bu taşınmazların mer'a bitkileri ile kaplı uzun yıllardan bu yana tasarruf edilmeyen yerlerden olduğunu bildirmişlerdir. Mahkemece, bu taşınmazlar yönünden toplanan deliller ve inceleme gözönünde tutularak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik görülmemiştir.

Dava dilekçesinin 6. bendinde 1 ve 2 rakamlarıyla gösterilen taşınmaz bölümlerinin davacılar ve miras bırakanları tarafından koşullarına uygun olarak toprak işlemesi yapılmak suretiyle tasarruf edildiği toplanan deliller ve dosya içeriği ile belirlenmiş bulunduğuna göre, taşınmazların bu bölümlerinin davacılar adına tesciline karar verilmiş olması da doğru olmaktadır.

Davacılar vekilinin hükmün 2. bendinde dava dilekçesinin 2 ve 7 noiu taşınmazlara, davalı Hazine vekilinin hükmün 3. dava dilekçesinin 6. bendinin 1 ve 2 sıra numaralarında gösterilen taşınmazlara yönelttikleri tüm temyiz itirazlarının reddi ile bu taşınmazlara ilişkin hüküm bölümünün ONANMASINA,

Dava dilekçesinin 4 ve 5. bendinde yazılı taşınmazlara ilişkin davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacılar vekili, aynı sebebe dayanarak bu taşınmazların da vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini is-temiştir. Yerel bilirkişi ve tanıklar davacıların kök miras bırakanı Kamer'e ait olan bu yerlerin ölümüyle davacıların yakın miras bırakanı ve babası İsmail'e kaldığını, kadim veya tahsisli mer'a olmayan bu yerlerin davacılar ve miras bırakanlarının kadastrodan önce ve sonra otunu biçmek suretiyle tasarrufta bulunduklarını, bu yerleri terk etmediklerini, ziraatçı uzman bilirkişi özet olarak vasıfsız çayır niteliğinde bulunduğunu bildirmişlerdir. Mahkemece, taşınmaz-ların bu bölümlerinin tarım arazisi olarak işletilmediği ve üzerinde otsu bitki örtüsünün oluştuğu, böyle bir yerin kazanılmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Az önce de açıklandığı üzere dava konusu taşınmazlar Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle tespit dışı bırakılmıştır. TMK'nın 715. maddesinde belirtilen Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesindeki koşullar altında imar ve ihya edilmedikçe kazanılmaları mümkün olmaz. Görülmekte olan davada davacılar vekili, bu yerlerin vekil edenleri ve miras bırakanlarının otunu biçmek suretiyle yararlandığını ileri sürmüştür. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, otunu biçmek suretiyle tasarruf TMK'nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi hükümleri uyarınca kazanma sağlar. Görülmekte olan davada önem arz eden sorun, böyle bir yerin para ve emek sarf edilmeden kültür arazisi niteliği kazandırılmamış bir yerin otunun biçilmek suretiyle kazanılıp kazanılmayacağı noktasında toplanmaktadır. Otu biçilmek suretiyle tasarruf edilen yerler doğal yapıları, bakımı, işletilmesi ve yararlanma durumu gözönünde tutulduğunda Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlere benzer yerlerden olup, çoğu kez çevresinde bu yerlerden ayırt edici bir sınır da bulunmamaktadır. Böyle bir yerin diğer tarım arazilerinde olduğu gibi makineli tarıma elverişli hale getirilmesi zorunlu değildir. Taşınmazın büyüklüğü, doğal yapısı ve verimi itibariyle yeterli miktarda ot elde edilmeye elverişli ve bu amaçla da tasarruf edilen yerlerden olması yeterlidir. Diğer yönden otu biçilmek suretiyle tasarruf edilen bir yer üzerinde sürdürülen zilyetliğin sürecinin ve sınırlarının be-lirlenmesi bakımından geçmiş yıllara ait hava fotoğraflarına da başvurulamaz. Böyle bir inceleme çoğu kez otu biçilen yerler bakımından değişik sonuçlara götürebilir. Görülmekte olan davada davacılar ve miras bırakanlarının otunu biçmek suretiyle tasarrufta bulundukları ve taşınmazların orta malı mer'a olmadıkları belirlenmiş bulunduğuna göre, bu yerler hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmiş olması yerinde ve doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin bu taşınmazlara ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2. bendinde dava dilekçesinin 4 ve 5. bentlerinde bulunan taşınmaz bölümlerinin (BOZULMASINA) ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca Hazine'den harç alınmasına mahal olmadığına ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlerden davacılara iadesine 11.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15218, Karar No: 2017/14189, Tarih: 04.05.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/15218 E.  ,  2017/14189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalarda, olay anında pasta imalathanesinde hamur açtığı sırada elinde hamur açmada kullanılan merdanenin bulunduğunu, tezgahın üzerinden bıçağı alarak tehdit eyleminde bulunmadığını beyan etmesi, olayın görgü tanığı olan ve sanık ile aynı iş yerinde çalışan ...'ün soruşturma aşamasındaki beyanında, sanığın tehdit suçunu tezgahın üzerinden aldığı bıçak ile işlediğini, mahkemede ise, olay anında sanığın hamur açtığı sırada elinde merdanenin bulunduğunu belirtmesi karşısında, tanığın anlatımları arasındaki çelişkinin açıklattırılarak, duraksamaya yer vermeyecek biçimde giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince tartışılıp irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun belirtilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, " merdanenin de silahtan sayıldığı" şeklinde yetersiz gerekçe ve ne şekilde suçta kullanıldığı da belirlenmeden eksik inceleme sonucu mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafii ve katılan ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.