muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/26101, Karar No: 2013/9562, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/26101 E.  ,  2013/9562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait ot biçme makinesini kullanıp iade etmek üzere aldığı, ancak işini bitirdikten sonra katılanın istemesine rağmen geri vermediğinin iddia edildiği olayda, sanığın yüklenen suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9701, Karar No: 2019/4056, Tarih: 07.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9701 E.  ,  2019/4056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-birleştirilen davada davacı Hazine vekili tarafından davalılar aleyhine 23.05.2011 gününde, birleştirilen davada davalılar aleyhine 18.04.2014 gününde verilen dilekçeler ile kadastral parselin ihyasına ilişkin tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava ve birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 28.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili,... Belediye Başkanlığı vekili ve Aytaç Durak vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ve birleştirilen dava, imar uygulamasının iptali nedeniyle kadastral parselin ihyası suretiyle tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, 1453 (3004) parsel sayılı taşınmazın 1712,65m2'lik kısmının, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu halde Adana Büyükşehir Belediyesi adına ihdasen tescil edilerek, adı geçen belediyece yapılan imar uygulaması sonucu kamu alanında kullanılmak üzere terkin edildiğini, bu ihdas parselinin anılan miktarı üzerine de 4715 ada 3 sayılı imar parselinin oluşturulduğunu; ancak, belirtilen şuyulandırma işleminin ve öncesinde aynı bölgede .... Belediyesince yapılmış olan 37 No'lu imar düzenlemesinin idari yargı yerinde iptal edildiklerini ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescil ile kadastral parselin ihyasını istemiştir. Birleştirilen davada ise davacı Hazine vekili, 1453 (3004) parsel sayılı taşınmazın kadastral sınırları içerisine imar uygulaması ile tahsis edilen 4715 ada 4 parsel sayılı taşınmazın binmeli alana isabet eden 471,93m2'lik kısmının iptali ve Hazine adına tescil ile kadastral parselin ihyasını istemiştir.

Davalılardan bir kısmı, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ... Belediye Başkanlığı hakkında açılan dava bakımından karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ...Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, .... Belediye Başkanlığı vekili ve ... Durak vekili temyiz etmişlerdir.

Tapu sicilinin tutulması prensiplerinden biri tescil, diğeri sicilin aleniliği (güvenilirliği), bir diğeri Hazinenin kusursuz sorumluluğu, sonuncusu ise geçerli bir hukuki sebebin bulunması, yani kaydın illetten mücerret olmamasıdır.

Hemen belirtmek gerekir ki, imar şuyulandırmasının dayanağı olan idari işlemin iptal edilmesi ile sicilin dayanaksız kalacağı ve TMK'nin 1025. maddesi hükmü uyarınca yolsuz tescil durumuna düşeceği açıktır. Bu durumda, dayanaksız kalan kaydın iptali ile kadastral parselin geometrik ve hukuki durumunun ihyası şeklinde karar verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hemen belirtmek gerekir ki, imar şuyulandırmasının dayanağı olan idari işlemin iptal edilmesi ile sicilin dayanaksız kalacağı ve TMK'nin 1025. maddesi hükmü uyarınca yolsuz tescil durumuna düşeceği açıktır. Bu durumda, dayanaksız kalan kaydın iptali ile kadastral parselin geometrik ve hukuki durumunun ihyası şeklinde karar verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda ilk olarak iii Belediyesince 04.06.1998 tarih ve 2918 sayılı Encümen Kararı ile 38 No'lu imar düzenlemesi yapıldığı, 38 No'lu imar düzenlemesinin çekişme konusu alanla ilgili olarak halen geçerliliğini koruduğu uygulama neticesinde alınan bilirkişi raporları, encümen kararları, idare mahkemesinin Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığının imar düzenlemesinin iptaline ilişkin kesinleşmiş ilamlarından anlaşılmaktadır.

O halde anılan 38 No'lu imar düzenlemesi ile ilgili idari yargıda dava açılarak işlem iptal ettirilmedikçe eldeki davanın dinlenme olanağı bulunmadığından, mahkemece davanın ve birleştirilen davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, Çukurova Belediye Başkanlığı vekili ve Aytaç Durak vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1505, Karar No: 2022/8193, Tarih: 05.07.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/1505 E.  ,  2022/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Alacaklının temyiz itirazının incelenmesinde:

2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile de 28/02/2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01/01/2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası'na, 01/01/2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası’na, 01/01/2022 tarihinden itibaren de yüz yedi bin doksan Türk Lirası'na çıkarılmıştır.

Somut olayda, mahkemece işlemiş faiz yönünden takibin kısmen durdurulmasına karar verilen kısmın 94,69 TL olduğu Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

5311 sayılı Kanunla değişik İİK.nin 364/1-2. maddeleri ve 6100 sayılı HMK'nin 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin (REDDİNE),

2-Borçluların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçluların İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; borca ve faize itirazının yanında, alacaklının tüzel kişiliği olmadığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettikleri, ilk derece mahkemesince, alacaklının ... olarak belirtildiği düzeltme talebi ile alacaklı tarafın ... Kat Malikler Kurulu olarak değiştirildiği ilk düzenlenen ödeme emrinin iptali gerektiği gerekçesiyle, alacaklının tüzel kişiliği bulunmadığına dair şikayetinin kabulü ile 25/12/2020 tarihli ödeme emrinin iptaline, davacının diğer şikayetlerinin reddine, davacının borca itirazının kısmen kabulüne ile Kayseri Genel İcra Müdürlüğü'nün 2020/261643 Esas sayılı dosyası ile başlatılan takibin 94,69 TL işlemiş faiz yönünden durdurulmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, yasal şartları oluşmadığından davacılar aleyhine icra inkar tazminatına hükmolunmasına yer olmadığına, tarafların istinaf

yoluna başvurması üzerine, davalı vekilinin istinaf talebi uyuşmazlık miktar itibariyle kesin olup, istinaf kanun yoluna başvurulamayacağından istinaf başvuru talebinin usulden reddine, davacılar vekilinin istinaf talebinin ise esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 50. maddesinde; "Medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olan, davada taraf ehliyetine de sahiptir." hükmüne yer verilmiştir. Bu hüküm, icra takipleri için de kıyasen uygulanmakta olup; taraf ehliyeti icra takibinde takip alacaklısı veya takip borçlusu olabilme ehliyeti olarak anlaşılmalıdır. HMK'nun 114 /d. maddesinde ise, taraf ehliyeti dava (takip) şartı olarak düzenleşmiştir. HMK'nun 115/1. maddesine hükmü uyarınca; mahkeme, dava (takip) şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştırabileceği gibi, taraflar da dava (takip) şartı noksanlığını takibin her aşamasında süreye tabi olmadan ileri sürebilirler. Takip (dava) şartı olan taraf ehliyetinin yokluğunun hukuki sonucu takibin iptal edilmesidir.

Medeni haklardan istifade ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzelkişi icra takibinde taraf olma ehliyetine de sahiptir. Taraf ehliyeti olmayanların, talebi üzerine (veya taraf ehliyeti olmayanlara karşı) başlamış veya devam edilmiş icra takipleri ve takip işlemleri geçersizdir. Bu işlemlerin geçersizliği her zaman (süresiz) şikayet yolu ile ileri sürülebilir. İcra müdürü ve icra mahkemesi bu işlemlerin geçersizliğini kendiliğinden (re'sen) gözetmelidir (Prof.Dr. Baki Kuru, İcra İflas Hukuku cilt 1. sayfa 152-161).

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun “Genel kurul” başlıklı 27’nci maddesinde, “Anagayrimenkul, kat malikleri kurulunca yönetilir ve yönetim tarzı, kanunların emredici hükümleri saklı kalmak şartıyla, bu kurul tarafından kararlaştırılır." düzenlemesi yer almaktadır.

Kanunun 69’uncu maddesine göre toplu ... kapsamında bulunan parsel ve parsellerdeki birden çok bağımsız bölümü kapsayan ana yapıda ortak yerleri bulunan blok yapıların her biri, kendi sorunlarına ve yalnız o bloğa ait ortak yerlere ilişkin olarak, o blokta bulunan bağımsız bölüm maliklerinden oluşan blok kat malikleri kurulunca yönetilir.

Yine aynı Kanunun 34’üncü maddesinin birinci fıkrası, “Kat malikleri, ana gayrimenkulün yönetimini kendi aralarından veya dışarıdan seçecekleri bir kimseye veya üç kişilik bir kurula verebilirler; bu kimseye (Yönetici), Kurula da (Yönetim Kurulu) denir.” şeklinde düzenleme içermekte, aynı Kanunun "Genel yönetim işlerinin görülmesi" başlıklı 35’inci maddesinde de yönetici veya yönetim kurulunun görevleri sayılmış olup, (i) bendinde "Kat mülkiyetine ilişkin borç ve yükümlerini yerine getirmeyen kat maliklerine karşı dava ve icra takibi yapılması ve kanuni ipotek hakkının kat mülkiyeti kütüğüne tescil ettirilmesi" şeklindeki ifadesi ile dava açma hakkı düzenlenmiştir.

38’inci maddenin ikinci fıkrasında 14.11.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5711 sayılı Kanununun 19’uncu maddesi ile yapılan değişiklik ile "Kat malikleri kurulu, ada temsilciler kurulu veya toplu ... temsilciler kurulu kararlarının iptaline ilişkin davalar, kat maliklerini temsilen yöneticiye, toplu yapılarda ise ada temsilciler kurulu veya toplu ... temsilciler kurulunca seçilen yöneticiye husumet yöneltilmesi suretiyle açılabilir.” şeklindeki düzenleme getirilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.06.2006 gün, 2006/18-483 E., 2006/473 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere kat malikleri kurulunun tüzel kişiliğinin bulunmadığı tartışmasızdır.

Ancak kanun koyucu tüzel kişiliği bulunmayan bu kurula 634 sayılı Kanun’un 35’inci maddesi ile; bu kanundan doğan yetki ve görevleri kapsamındaki bazı iş ve işlemlerde kat maliklerini temsilen hukuki ilişki kurma ve dava takip yetkisi vermiştir.

Ne var ki ana taşınmazın genel yönetimi dışında kalan işler için yöneticinin dava takip yetkisi bulunmadığının kabulü gerekir (KALE, S.: Medeni Yargılamada Taraf Ehliyeti, ... 2010, s.188).

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde: dava konusu kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçluların itirazları ve şikayetleri olup, tüzel kişiliği olmayan kat malikler kurulunun bonoda lehtar olma ehliyeti ve icra takibinde taraf olma ehliyeti olmadığının kabulü gerekir.

Somut olayda; takibin dayanağının 14/12/2020 vade tarihli 175.000,00 TL bedelli bono olduğu, bonoda lehtar olarak "... Kat Malikler Kurulu ’’belirtilmiş, takip alacaklısı olarak da davalı Golden City 5 Sitesi C Blok Kat Malikler Kurulu 'nun olduğu anlaşılmıştır. Takip başlatanın " ... Kat Malikler Kurulu "nun gerçek ve tüzel kişiliğe haiz olmadığından aktif ve pasif takip ehliyetine sahip değildir.

O halde kambiyo senedinde ünvan olarak yazılı bulunan ve icra takibi başlatan Golden City 5 Sitesi C Blok Kat Malikler Kurulu 'nun gerçek ve tüzel kişiliğe haiz bir ünvana sahip olmadığı, aktif husumet ehliyeti olmadığı ve dolayısıyla icra takibi yapamayacağı anlaşıldığından, borçlular hakkındaki takibin iptaline karar verilmesi gerekirken ödeme emrinin iptali yönünde hüküm tesisi ve Bölge Adliye Mahkemesi’nce de istinaf başvurusunun esastan reddi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçluların temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin; 28/12/2021 tarih ve 2021/1960 E.- 2021/1976 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA ve Kayseri 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 21.10.2021 tarih ve 2021/12 E. - 2021/612 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de, Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 05/07/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6400, Karar No: 2015/11329, Tarih: 03.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6400 E.  ,  2015/11329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/302556

MAHKEMESİ : Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.07.2013

NUMARASI : 2013/264 Esas, 2013/298 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağduredeki ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, onsekiz yaşından büyük kişilerde olay tarihinden itibaren en az oniki ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden, 15.05.2008 günü gerçekleşen olay nedeniyle Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 26.01.2009 tarihli raporuna dayanılarak cezada TCK'nın 102/5. maddesi ile arttırım yapılması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3548, Karar No: 2021/418, Tarih: 27.09.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/3548 E.  ,  2021/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

-KARAR-

Davalılardan temyiz edenler vekili Avukat ... vd. tarafından Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin kararı bozma talepli olarak temyiz edilmiş ise de; adı geçen avukat Bölge Adliye Mahkemesi ve UYAP aracılığıyla gönderdiği 16.08.2021 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden feragat ettiklerini bildirdiği ve dosya arasında bulunan adı geçen avukatlarının Konya ilinde bulunan muhtelif noterliklere düzenlenen 7 kıta vekaletnamesinde kanun yollarından feragate yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın temyiz istemlerinin feragat nedeniyle REDDİNE, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/801, Karar No: 2024/277, Tarih: 22.05.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2023/801 E.  ,  2024/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/356 E., 2022/968 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 16.06.2021 tarihli ve

2021/3183 Esas, 2021/5146 Karar sayılı BOZMA kararı

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesine göre uygulanmakta olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la değişikliği öncesi hâliyle 438 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davacı vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili; müvekkilinin 16.05.2014 tarihinde Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) merkezli dava dışı şirket ile yaptığı satım sözleşmesi uyarınca üç adet tıbbi cihaz seti ithal ettiğini, gönderilen malların satıcı tarafından İzmir'de teslim edilmek üzere CIF gönderildiğini, 20.05.2014 tarihinde davalı tarafından İzmir'e sevk edilmek üzere malzemenin Ercan Havalimanı'nda teslim alındığını, üç adet koliden bir tanesinin İzmir'e ulaşmadığını, iki adet kolinin ihtirazı kayıt ile davalıdan teslim alındığını, kayıp olan yükün hâlen teslim edilmediğini, konşimento belgesi ekinde bulunan ticari faturalarda belirtildiği üzere kayıp kolide bulunan cihaz setinin değerinin 212.000USD olduğunu, gönderilen ihtarnamelere cevap verilmediğini, ancak davalının İzmir ofisi yetkilisinin kargonun bulunamadığını 14.08.2014 tarihinde e-posta yolu ile bildirdiğini, KKTC'nin hava yolu taşımacılığına ilişkin sözleşmelere taraf olmadığını, bu sebeple uyuşmazlığın Türk Hukuku’na göre çözümlenmesi gerektiğini, 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu (TSHK) gereğince malın eksik teslim edilmesinin zayi olduğu anlamına geleceğini, davalı taşıyıcının sorumluluğunun ağırlaştırılmış özen borcuna dayalı bir sorumluluk olduğunu, davalının üzerine düşen özeni göstermediği ve basiretli bir tacir gibi davranmadığını, yükün taşıyıcıya tesliminde malların değerinin belirtildiği faturaların konşimentoya eklenerek bu hususun konşimentoda “INV+PACKING LİST ATTACHED TO AWB” olarak ifade edildiğini, yükün değeri hakkında davalının bilgilendirildiğini, bu sebeple davalının TSHK’nın 126 ncı maddesi gereğince sınırsız sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 212.000USD tazminatın 20.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari işlere uygulanan faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı vekili yasal süresinden sonra sunmuş olduğu cevap dilekçesinde; ihtilaf konusu taşıma uluslararası bir taşıma niteliğinde olduğundan dava konusu olaya 28.05.1999 tarihli ve ülkemiz açısından 26.03.2011 tarihinde yürürlüğe giren "Havayolu İle Uluslararası Taşımacılığa İlişkin Belirli Kuralların Birleştirilmesine Dair Sözleşme (Montreal Konvansiyonu)" hükümlerinin uygulanacağını, sözleşmenin 22/3 üncü maddesi gereğince davalının sorumluluğunun sınırlı olduğunu, davacının sınırlı sorumluluk limitleri içinde kalmak kaydıyla ancak ispat ettiği ölçüde gerçek zararını talep edebileceğini, ancak karar tarihinden itibaren faize hükmedilebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

6. İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/875 Esas, 2015/868 Karar sayılı kararı ile; davacı tarafından KKTC’den ithal edilen 16.05.2014 tarihli faturada belirtilen üç ünite tıbbi cihazın 636.000USD bedelli olduğu ve söz konusu malzemelerin üç koli hâlinde davacı tarafa teslim edilmek üzere davalı tarafından taşınmak üzere teslim alındığı, taşınan her bir kolinin faturada belirtilen bedelinin 212.000USD olduğu, taşıma sonunda üç adet koliden bir adedinin davacıya teslim edilmediği, Ercan Havalimanının KKTC’de bulunması ve bu ülkenin 28.05.1999 tarihli Montreal sözleşmesine taraf olmaması nazara alındığında taşımanın uluslararası nitelikte olmadığı, bu durumda TSHK hükümlerinin uygulanması gerektiği, davalı tarafın anılan Kanun’un 123 üncü maddesi kapsamında sorumluluktan kurtulacak delil ileri sürmediği ve 121 inci madde kapsamında teslim edilmeyen dava konusu bir adet koli bedeli olan 212.000USD bedelden sorumlu olduğu, davacı tarafça gönderilen ilk ihtarnameden sonra davalıya gönderilen Bornova 2. Noterliğinin 07.08.2014 tarihli ihtarnamesi ile koli bedelinin ödenmesi için on günlük süre verildiği ve söz konusu ihtarnamenin 18.08.2014 tarihinde tebliğ edildiği nazara alındığında temerrüt tarihinin 29.08.2014 olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 212.000USD' nin 29.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, faizin başlangıç tarihi ile ilgili fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 09.02.2017 tarihli ve 2016/1241 Esas, 2017/711 Karar sayılı kararı ile; “…1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, hava yolu kargo taşıma sözleşmesine istinaden taşınan kolinin kaybı nedeniyle taşıyıcıdan tazminat istemine ilişkindir.