muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/247, Karar No: 2007/4636, Tarih: 20.04.2007

Az yukarda da sözü edildiği üzere davacıların istemlerinin dayanağı, alacağın temlikine ilişkin Borçlar Kanununun 162 ve devamı maddeleridir. Temlik işlemi nedeniyle alacak ve ona bağlı olan bütün yan ve öncelikli haklar devralana geçer. Yine, temlik işleminin yapıldığı ana kadar temlik sözleşmesinin dışında kalan ve işlemin tarafı olmayan (somut olayda arsa sahibi) arsa sahibi işlemin yapıldığı andan itibaren temlik işleminin tarafı olur ve arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan haklarını ona karşı (üçüncü kişiye) ileri sürer hale gelir. Şayet, temlik edilen alacağın dayanağı olan davalılar arasındaki borç ilişkisi (arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi) yüklenici bakımından bütünüyle ifa edilmemişse, üçüncü kişi yüklenicinin ifa etmediği borç miktarı kadar arsa sahibine karşı sorumludur. Bu nedenle, borçlu temlik yapılmamış olsaydı eski alacaklısına (yükleniciye) ne gibi defilerde bulunmak imkanına haiz idiyse bu defileri yeni alacaklıya (temellük eden üçüncü kişiye) karşıda ileri sürebilir. (B.K.m.167) Aksinin düşünülmesi halinde arsa sahibine karşı sözleşmedeki edimlerini bütünüyle yerine getirmeyen yüklenici, arsa sahibinin rızası gerekmeden yaptığı temlik işleminden dolayı borçlarından kurtulacak arsa sahibi olan tarafın mal varlığında ise sebepsiz azalma olacaktır.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince; 14.4.2004 günlü bilirkişi raporuna göre inşaatın getirildiği fiziki seviye %80 oranından ibarettir. Bu seviyedeki inşaatın tamamlanmış bir inşaat olarak kabulü ve yüklenicinin “eseri meydana getirme” borcunu ifa ettiği düşünülemez. Bu orandaki eser için sözleşmenin bir bakıma bedeli olan arsa payını yüklenici dahi talep edemeyeceğinden ondan alacağı temlik alan davacı üçüncü kişi de isteyemez. Davanın açıklanan nedenlerle reddi yerine hukuki olan konuda bilirkişi raporuna bağlı kalınarak (HUMK.m.275) istemin hüküm altına alınması doğru değildir.

Kabul şekline göre de, çekişme konusu 67 numaralı bağımsız bölüm 1025 ada 6 numaralı parselde bulunmakta iken hüküm yerinde bunun 7 numaralı parselde gösterilerek kara kurulması da yanlıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 500.00 YTL. Yargıtay duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalılar ... ve ...’ye verilmesine, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 20.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3769, Karar No: 2013/1528, Tarih: 04.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/3769 E.  ,  2013/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme ve memura hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın; olay tarihinde ... Kaymakamlık binasında, ... isimli kişi ile aralarında çıkan tartışmaya engel olmaya çalışan görevli polis memurunun görevini yapmasına, cebir ve tehdit içerikli sözlerle engel olmaya çalıştığının ve bu sırada ayrıca hakaret içerikli sözler sarfettiğinin anlaşılması karşısında;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargılama aşamasında sanık adına çıkartılan davetiyelerin farklı adreslerde tebliğ edilmiş olması, ifade ve sorgu tutanaklarında farklı adreslerin yazılı olması da dikkate alındığında, özellikle hükmün açıklanması için açılan duruşma sırasında CMK'nın 195. maddesine göre çıkartılan davetiyenin tebliğ tarihi olan 13/07/2009 itibariyle sanığın, yengesi ... ile aynı konutta ikamet edip etmediğinin sanıktan sorularak ve gerektiğinde kolluk araştırması yapılarak belirlenmesi, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca sanık tarafından denetim süresi içerisinde denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, duruşma açılmasını müteakip sanığın duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, yasal ve kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uymadığının sabit olması halinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmesinin ve verilecek kararda hükmün açıklanma gerekçelerinin de bulunmasının gerektiği gözetilmeksizin, sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30169, Karar No: 2024/3630, Tarih: 18.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/30169 E.  ,  2024/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/112 E., 2016/144 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne münhasır olduğu ve sanıklar lehine temyiz yolu başvurusu yapıldığı belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/112 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

a. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve sanık ... için 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... yönünden cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve sanık ... için 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... yönünden cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi

Sanık ...'nun katılanın işitme güçlüğü çekmesinden istifade suretiyle kargo teslim evrakı adı altında hile ile suça konu senede imzalatması şeklindeki eylemin, işlenmesi planlanan nitelikli dolandırıcılık suçunun aldatma unsurunu oluşturup ayrıca suç teşkil etmediği dikkate alınarak sanıkların resmi belgede sahtecilik suçundan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi

Sanık ...'nun katılanın işitme güçlüğü çekmesinden istifade suretiyle kargo teslim evrakı adı altında hile ile suça konu senede imzalatması şeklindeki eylemin, işlenmesi planlanan nitelikli dolandırıcılık suçunun aldatma unsurunu oluşturup ayrıca suç teşkil etmediği dikkate alınarak sanıkların resmi belgede sahtecilik suçundan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ...'nun Temyiz Sebepleri;

Olayla ilgisinin ve konu hakkında bilgisinin olmadığına, katılanı tanımadığına, katılanın çalıştığı okula gitmediğine ve katılana herhangi bir senet imzalatmadığına, eksik inceleme ile hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulduğuna ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Katılanın beyanlarının gerçeği yansıtmadığına ve hayatın olağan akışına uygun olmadığına, tanıklar ... ve ...'in beyanlarının çelişkili olduğuna, hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın eşi tanık...’nın, sanık ...'in çocuğuna bakıcılık yaptığı, aralarında ücret hususunda anlaşmazlık çıktığı,...’nın sanık ...'e yönelik hizmet tespiti hususunda dava açtığı ve kazandığı, bu kapsamda sanık ...'e SGK ile Vergi Dairesinden yüklü miktarda para cezası kesildiği, bu duruma sinirlenen sanık ...'in diğer sanık ...'yı azmettirerek ona kargo görevlisi kıyafeti giydirip katılanın bulunduğu okula göndererek katılanın işitme güçlüğü ve algılama sıkıntısı içerisinde olmasından istifade ederek evrakı kargo görevlisi görüntüsü altında imzalatıyor izlenimi vermek suretiyle ve sergileniş açısından katılanın inceleme olanağını kaldıracak şekilde ustaca ve olaya göre ağır nitelikte hileli davranışlarla suça konu senedi katılana sanık ...'nın imzalatıp sanık ...'e verdiği, sanık ...'in de senedin kalan kısımlarını doldurup, katılandan alacaklı olmadığı ve aralarında da herhangi bir ticari ilişki bulunmadığı hâlde icra takibi başlattığı, takibe itiraz üzerine yapılan imza incelemesinde imzaların katılanın eli ürünü olduğunun belirlendiği ve katılanın maaşına haciz uygulanması üzerine sanık ...’in, katılandan paranın bir kısmını icra yoluyla tahsil ettiği, sanıkların birlikte suç işleme kararı altında hareket ederek nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri anlaşılmıştır.

2. Sanıklar suçlamaları kabul etmemişlerdir.

3. Tanıklar ... K. ile ... Ç.'nin beyanları dava dosyasında mevcut olup Mahkemece hükümlere esas alındıkları belirlenmiştir.

4. Hükümden sonra, tanık ...'in 21.03.2019 tarihli ve tanık ...’in 24.11.2022 tarihli; Mahkemede gerçek dışı beyanda bulunduklarını, gerçekte olay günü sanık ...'yı ne okulda ne de çevresinde görmediklerini, arkadaşları olan katılanın baskısı nedeniyle ve onun mağdur olmaması için bu şekilde beyanda bulunduklarını belirttikleri, kimlik fotokopileri ekli dilekçeler gönderdikleri belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

4. Hükümden sonra, tanık ...'in 21.03.2019 tarihli ve tanık ...’in 24.11.2022 tarihli; Mahkemede gerçek dışı beyanda bulunduklarını, gerçekte olay günü sanık ...'yı ne okulda ne de çevresinde görmediklerini, arkadaşları olan katılanın baskısı nedeniyle ve onun mağdur olmaması için bu şekilde beyanda bulunduklarını belirttikleri, kimlik fotokopileri ekli dilekçeler gönderdikleri belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece beyanları hükümlere esas alınan tanıklar ...' ve ...'in, hükümden sonra dava dosyasına gönderdikleri ve Mahkemede gerçek dışı beyanda bulunduklarını, gerçekte olay günü sanık ...'yı ne okulda ne de çevresinde görmediklerini, arkadaşları olan katılanın baskısı nedeniyle ve onun mağdur olmaması için bu şekilde beyanda bulunduklarını belirttikleri dilekçeleri karşısında öncelikle adı geçen tanıklar hakkında yalancı tanıklık suçundan ihbarda bulunulması ve suça konu belge aslının incelenmesi suretiyle katılanın iradesi engellenerek başka evraklar arasında fark ettirilmeden imzalatıldığına dair kat izinin bulunup bulunmadığının tespiti ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumları ile delillerin yeniden takdirinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabul ve uygulama yönünden; sanıklar hakkında kasıtlı suçtan hapis cezalarına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunluklarına ilişkin olarak Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin eklendiği gözetilerek hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukukî durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunlululuk bulunması nedeniyle hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/112 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'nun temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28425, Karar No: 2014/18246, Tarih: 19.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28425 E.  ,  2014/18246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3-6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1289, Karar No: 2024/3402, Tarih: 18.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/1289 E.  ,  2024/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2268 E., 2023/2074 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi ve üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca açılan kamu davalarının birleştirme kararı verilerek yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/125 Esas, 2023/181 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen hükmün sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 31.10.2023 tarihli ve 2023/2268 Esas, 2023/2074 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin aşamalardaki beyanlarına itibar edilip bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğine, bu nedenle sanığın sabit olan eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna, bu suçtan üst sınırdan ve indirimsiz olarak cezalandırılması ve kurum lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin aşamalardaki beyanlarına itibar edilip bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğine, bu nedenle sanığın sabit olan eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna, bu suçtan üst sınırdan ve indirimsiz olarak cezalandırılması ve kurum lehine vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut herhangi bir delil bulunmadığına, suçun sübut bulmadığına, mağdure beyanlarında çelişkiler olduğuna, adli görüşmeci tutanağı içeriğinden mağdurenin psikolojik açıdan sorunlar yaşıyor olabileceğine ve bu sorunları dış dünyaya farklı şekilde yansıtabileceğinin anlaşıldığına, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine ve şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında ''2016-2017 yılları ile 2021 yılı kış ayları arası'' yerine ''20.01.2022'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 31.10.2023 tarihli ve 2023/2268 Esas, 2023/2074 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden

5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36537, Karar No: 2013/8744, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/36537 E.  ,  2013/8744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-Suçtan zarar gören Karayolları Genel Müdürlüğü'nün 5271 sayılı CMK'nın 233. maddesi gereğince duruşmaya davet edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10227, Karar No: 2021/6776, Tarih: 12.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10227 E.  ,  2021/6776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait kafeteryanın bahçesinde, yürüme yoluna 2 metre kadar uzakta, kimseye zarar vermeyecek şekilde bağlı vaziyette ve yola da çıkamayacak durumda olan sanığa ait golden cinsi köpeğin 10 yaşındaki mağduru ısırması neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; hayvan üzerinde fiilen gözetim yükümlülüğü bulunan sanığın, hayvanı, yayaların geçmediği, çimli alanda bağlı tuttuğu, mağdurun ifadesine göre arkadaşı Begüm ile birlikte köpekle yarım saat kadar oynadığı, bu sırada köpeğin hırlayarak üzerine atladığı, bu şekilde meydana gelen olayda köpeğin bağlı olup kontrolsüz bir vaziyette olmadığının kabülünde zorunluluk bulunduğu, başkaca da bir önlemin alınması mümkün bulunmadığı, sanığın köpeği başıboş bıraktığına dair mahkumiyetine yeter delil elde edilemediği anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin keşif yapılmadığına, köpeğin bağının uzun olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.