muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6838, Karar No: 2023/7623, Tarih: 06.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6838 E.  ,  2023/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/852 E., 2022/763 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile özetle; davacının davalı yanında işçi ve kalfa olarak çalıştığını, çalıştığı süre zarfından davalı tarafından sigorta primlerinin yatırılmadığını, SGK kayıtlarının incelemesinde eksik prim ödemelerinin olduğunu öğrendiklerini, eksik prim ödemesinin emeklilik işlemlerinin gecikmesine neden olduğunu davacının davalı yanında 01.10.1996 tarihinde sigortasının başladığının tespitine, yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının 1983 yılından itibaren basit usulde vergi mükellefi olduğunu, davacının iddia ettiği dönemlerde işçi çalıştırma yetki ve imkanının bulunmadığını, davacının 01.10.1996 - 27.09.2000 tarihleri arasında Çatalca Mesleki Eğitim Merkezinde Oto Motor Tamirciliği mesleğinde çırak öğrencisi olduğunu bu dönemde sigorta primlerinin kurum tarafından yatırıldığını, 2000 - 2002- 2004 yılları arasında askerlik hizmetinin olduğunu, ayrıca davacının iddia ettiği dönemlerde başka iş yerlerinde çalıştığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Feri Müdahil kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 1-Davacının, davalı iş yerinde; 27.09.2000-31.12.2000 arası dönemde 93 gün, prime esas kazancı 368.280,000TL, 01.01.2001-30.06.2001 arası dönemde 180 gün, prime esas kazancı 839.700,000TL, 01.07.2001-31.07.2001 arası dönemde 30 gün, prime esas kazancı 146.947,500TL, 01.08.2001-31.12.2001 arası dönemde 150 gün, prime esas kazancı 839.700,000TL, 01.01.2002-30.06.2002 arası dönemde 180 gün, prime esas kazancı 1.332.004,500 TL, 01.07.2002- 09.12.2002 arası dönemde 159 gün, prime esas kazancı 1.329.637,500 TL olmak üzere toplam 792 gün prim gün sayısı ve toplam prime esas kazancının 4.856.269,500 TL (Asgari ücret üzerinden) olduğunun tespiti ile bu süreler içinde yatırılmayan primlerin davalı tarafından ilgili kuruma yatırılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer-i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece özetle “... davaya konu talep hakkında hak düşürücü sürenin dolması nedeniyle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.” gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; açılan davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili dilekçesinde özetle, mahkemece verilen ret kararının hatalı olduğunu belirtip, kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13334, Karar No: 2018/7097, Tarih: 11.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13334 E.  ,  2018/7097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...Tekstil Yapı Elemanları San. ve Tic. Ltd. Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere "tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1-İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2-Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3-Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilip incelenerek, beyanname içeriğine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği hususuyla birlikte delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-İncelemeye konu, ticareti usulüne aykırı olarak terk etmek suçu, aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyeri için ancak bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerini yasada belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur edilen müşteki sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı neviden fikri içtima hükümleri uygulanamaz. Zira suçun konusu tektir ve tek olan konu aynı işyeridir. 5237 sayılı TCK.nun 43/2 maddesinde aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanabilmesi için birden fazla bağımsız suçun yasada düzenlenen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin zorunlu olması aranırken, ancak bir kez terkedilmesi mümkün olan ticari işletmenin faaliyetini sürdürdüğü işyerinin kapatılması nedeniyle sırf birden fazla şikayetçinin zarar gördüğünden bahisle anılan suçu fikri içtima kapsamına dahil etmek, Türk Ceza Hukukunun kabul etmediği kıyas yöntemini hemde sanık aleyhine hüküm doğuracak şekilde Ceza Hukukuna dahil etmek olur ki, bunun kanun koyucunun iradesine aykırı olacağı açıktır.Zira Kanun koyucu, genel gerekçede iradesini açıkça ortaya koymuştur. Özellikle sanık aleyhine getirilen hükümlerin hiç bir tereddüde yer vermeyecek şekilde kanunda açıkça belirtilmesi gerekir. Bu kural Türk Ceza Kanunun 2. maddesi ile hüküm altına alınan ve Anayasa hükümleri arasında da yer bulan suçların kanuniliği prensibinin doğal bir sonucudur.

Somut olayımızda; bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan ticareti terk suçundan gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği husunda herhangi bir duraksamanın bulunmaması, sanık ... hakkında daha önceden İ.İ.K'nın 337/a maddesine aykırılık suçundan verilen cezanın bulunduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; İ.İ.K.'nın 337/a maddesine aykırılık suçuna ilişkin ...7. İcra Ceza Mahkemesinin 2013/ 924 E. 2014/717 K sayılı dava dosyasının getirtilerek incelenmesi suretiyle mahkumiyete konu dava dosyasının sanık bakımından kesinleşip kesinleşmediği ile temyiz incelemesine konu işbu davanın aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerinin terkedilmesinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek aynı ticari işletmeye ait olduğunun belirlenmesi ve ilk mahkumiyet kararının kesinleşmesi halinde, mükerrer olan bu davanın reddine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8328, Karar No: 2025/2485, Tarih: 18.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/8328 E.  ,  2025/2485 K.**

**"İçtihat Metni"**

HÂKİMLİĞİ : İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/3339 Değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İhracat bedelinin fiili ihraç tarihinden itibaren 180 gün içinde yurda getirilmemesi suretiyle 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun’a muhalefet eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında, anılan Kanun'un 3/3. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2021 tarihli ve 2021/1369 idari yaptırım no, 2021/728 sayılı kararı ile 17.447,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair karara yönelik başvurunun reddine ilişkin İstanbul Anadolu 9. Sulh Ceza Hâkimliğinin 31.03.2022 tarihli ve 2021/5449 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.04.2022 tarihli ve 2022/3339 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 15.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB-2023/32737 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB-2023/32737 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, kabahatli şirketin fiili ihraç tarihinden (08/10/2020) 180 gün içinde 06/04/2021 tarihine kadar yurda getirmesi gereken 42.722,39-USD tutarındaki ihracat bedelini süresi içerisinde yurda getirmediği gerekçesiyle idari para cezası uygulanmış ise de, dosya kapsamında bulunan ... Katılım Bankası A.Ş. ... şubesi tarafından düzenlenen 07/09/2021 tarihli ve 20022100019 seri numaralı ihracat bedeli kabul belgesine göre 22.722,39-USD'nin 14/10/2020 tarihinde, 07/09/2021 tarihli ve 20022100020 seri numaralı ihracat bedeli kabul belgesine göre 20.000,00-USD'nin 22/10/2020 tarihine yurda getirildiği, kabahatli vekilinin anılan idari yaptırım kararının iptali istemiyle yapmış olduğu başvurunun reddine karar verildiği anlaşılmış ise de,

1567 sayılı Kanun'un 3/1. maddesinde yer alan, "(“Cumhurbaşkanının bu Kanun hükümlerine göre yapmış olduğu genel ve düzenleyici işlemlerdeki yükümlülüklere aykırı hareket eden kişi, üçbin Türk lirasından yirmibeşbin Türk lirasına kadar idari para cezası ile cezalandırılır.) şeklindeki,

1567 sayılı Kanun'un 3/1. maddesinde yer alan, "(“Cumhurbaşkanının bu Kanun hükümlerine göre yapmış olduğu genel ve düzenleyici işlemlerdeki yükümlülüklere aykırı hareket eden kişi, üçbin Türk lirasından yirmibeşbin Türk lirasına kadar idari para cezası ile cezalandırılır.) şeklindeki,

Anılan Kanun'un 3/3. maddesinde yer alan, "Her türlü mal, kıymet, hizmet ve sermaye ithal ve ihraç edenler veya bu işlere aracılık edenlerden bu işlemlerinden doğan alacaklarını 1 inci maddeye göre alınan kararlardaki hükümlere göre ve bu kararlarda tayin edilen süreler içinde yurda getirmeyenler, yurda getirmekle yükümlü oldukları kıymetlerin rayiç bedelinin yüzde beşi kadar idarî para cezasıyla cezalandırılırlar. İdarî para cezasına ilişkin karar kesinleşinceye kadar alacaklarını yurda getirenlere, birinci fıkra hükmüne göre idarî para cezası verilir. Ancak, verilecek idarî para cezası yurda getirilmesi gereken paranın yüzde ikibuçuğundan fazla olamaz." şeklindeki,

Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karara ilişkin 04/09/2018 tarihli ve 2018-32/48 nolu Tebliğin 3. maddesinde yer alan, "Türkiye'de yerleşik kişiler tarafından gerçekleştirilen ihracat işlemlerine ilişkin bedeller, ithalatçımın ödemesini müteakip doğrudan ve gecikmeksizin ihracata aracılık eden bankaya transfer edilir veya getirilir. Bedellerin yurda getirilme süresi fiili ihraç tarihinden itibaren 180 günü geçemez...." şeklindeki,

Anılan Tebliğ'in "Hesap kapatma, ihbar ve ek süre" başlıklı 8. maddesinde yer alan,

"(1) Ticari amaçla mal ihracında, bedelleri yurda getirilme süresi içinde gelen ihracat ile il gili hesaplar aracı bankalarca kapatılır.

(2) Süresi içinde kapatılmayan ihracat hesapları aracı bankalarca 5 iş günü içinde muamelenin safhalarını belirtecek şekilde yazılı olarak ilgili Vergi Dairesi Başkanlığına veya Vergi Dairesi Müdürlüğüne ihbar edilir.

(3) İlgili Vergi Dairesi Başkanlığınca veya Vergi Dairesi Müdürlüğünce, ihbarı müteakip 10 iş günü içinde ilgililere hesapların kapatılmasını teminen 90 gün süreli ihtarname gönderilir. Bu süre içinde hesapların kapatılması veya 9 uncu maddede belirtilen mücbir sebep hallerinin ya da haklı durumun belgelenmesi gereklidir.

(4) Mücbir sebeplerin varlığı halinde, mücbir sebebin devamı müddetince altışar aylık dönemler itibarıyla ilgili Vergi Dairesi Başkanlığınca veya Vergi Dairesi Müdürlüğünce ek süre verilir.

(5) Mücbir sebep halleri dışında kalan haklı durumların varlığı halinde, kesapların kapatılmasına ilişkin altı aya kadar olan ek süre talepleri, firmaların haklı durumu belirten yazılı beyanına istinaden üçer aylık devreler halinde ilgili Vergi Dairesi Başkanlığınca veya Vergi Dairesi Müdürlüğünce, altı aylık süreden sonraki ek süre talepleri Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından incelenip sonuçlandırılır." şeklindeki,

(5) Mücbir sebep halleri dışında kalan haklı durumların varlığı halinde, kesapların kapatılmasına ilişkin altı aya kadar olan ek süre talepleri, firmaların haklı durumu belirten yazılı beyanına istinaden üçer aylık devreler halinde ilgili Vergi Dairesi Başkanlığınca veya Vergi Dairesi Müdürlüğünce, altı aylık süreden sonraki ek süre talepleri Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından incelenip sonuçlandırılır." şeklindeki,

Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın 16/01/2020 tarihli ihracat genelgesinin "İhracat Bedelinin tahsili ve kabulü" başlıklı 8. maddesinde yer alan," (1) Özelliği olan ihracat için 7 nci maddedeki ihraç tarihleri ve süreler saklı kalmak kaydıyla, ihraç edilen malın GB'nin 22 nci hanesinde kayıtlı bedelinin yurda getirilerek, fiili ihraç tarihinden itibaren 180 gün içinde İBKB düzenlenmesi zorunludur." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Somut olayda, ilgili ihracata ait mal bedellerinin fiili ihraç tarihinden (08/10/2020) 180 gün içerisinde 14/10/2020 ve 22/10/2020 tarihlerinde yurda getirildiği cihetle kabahatli hakkında anılan Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca idari yaptırım kararı uygulanamayacağı, ancak söz konusu ihracata ilişkin ihracat bedeli kabul belgelerinin fiili ihraç tarihinden 180 gün geçtikten sonra 07/09/2021 tarihinde düzenlendiği gibi kabahatli ihracatçı tarafından vergi dairesince verilen 90 günlük ihtarname süresine rağmen ilgili evrakın ibraz edilmediği cihetle, kabahatli hakkında anılan Kanun'un 3/3. maddesi yerine 3/1. maddesi uyarınca idari yaptırım kararı düzenlenmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden talebin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.04.2022 tarihli ve 2022/3339 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Hâkimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7937, Karar No: 2019/6761, Tarih: 02.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/7937 E.  ,  2019/6761 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz edilen daire kararı : Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 08.05.2019 tarih ve 2019/1273 – 2019/3290 sayılı kararı

İtirazla ilgili mahkeme kararı : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 22.11.2017 tarih ve 2017/30 – 2017/37 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı

İtirazla ilgili hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-İTİRAZ KONUSU:

Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2018 tarih ve 2018/264 - 2018/482 sayılı sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetine dair kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 22.11.2018 tarih ve 2018/475 – 2018/47 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2019 tarih ve 2018/106482 sayılı tebliğnamesi ile sanık ve müdafiinin; kararın usul ve kanuna aykırılığına, mahkumiyete yeter delil olmadığına, eksik incelemeye ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının CMK'nın 302/1 maddesi uyarınca esastan reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması talep olunmuş, Dairemizin 08.05.2019 tarih ve 2019/1273 – 2019/3290 sayılı kararı ile Silivri 1 nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan sanığın, hükümden önce 25.08.2017 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı KHK’nın 147. maddesiyle değişik CMK’nın 196/4. maddesinde öngörülen zorunluluk halinin ne olduğu belirtilmeden yargılamanın hiçbir aşamasında mahkeme salonunda hazır bulundurulmaksızın SEGBİS yöntemiyle savunması alınıp son sözü sorulmak suretiyle yargılamanın tamamlanıp CMK’nın 289/1-h maddesi kapsamında aynı Kanunun 196/4. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması, kanuna aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, öncelikle bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca bozulmasına, ceza miktarı, mevcut delil durumu, suç vasfı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 17.07.2019 tarih ve KD – 2018/106482 sayılı yazısı ile Yargıtay 16'ıncı Ceza Dairesinin 08.05.2019 gün ve 2019/1273-2019/3290 sayılı ilamının kaldırılarak, Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2018 tarih ve 2018/264 – 2018/482 sayılı kararının onanmasına hükmedilmesini talep etmiştir.

II-İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 17.07.2019 tarih ve KD–2018/106482 sayılı yazısı ile;