muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2459, Karar No: 2024/6397, Tarih: 10.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2459 E.  ,  2024/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/97 E., 2023/121 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : Düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 16 yıl 6 ay hapis ve 33.000 TL adli para cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; eksik soruşturma yapıldığına, uyuşturucu ticareti bulunmadığına, sanığın kullanıcı olduğuna, ticaret konusunda delil bulunmadığına, 188/4-b maddesinin uygulanmaması gerektiğine, tanığın mahkemedeki beyanına itibar edilmesi gerektiğine, etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, mükerrir olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

09.04.2022 günü saat 13:00 sıralarında Gülbahçesi Mahallesi Obalar Caddesi üzerinde bulunan benzinlik karşısındaki atların bulunduğu alanda sanık ...'ın uyuşturucu madde sattığı, polis yakalamalarına karşın satmış olduğu maddeleri otların arasına sakladığı şeklinde istihbari bilgi alındığı, fiziki takip esnasında tanık U.K.'nin bisiklet ile sanığın yanına geldiği, sanığa bir şey uzattığı, ardından sanığın 2 metre arkasındaki otların arasından bir şeyler alıp tanık U.'ya verdiği, tanığın sanığın yanından ayrıldıktan sonra kolluk görevlilerince durdurulduğu ve üzerinde 1,08 gram eroin maddesinin ele geçirildiği, daha sonra sanığın kolluk görevlilerince yakalandığı ve tanığa uyuşturucu maddeyi verdiği otların olduğu alanda şeffaf poşette satışa hazır 2 pakette daralı tartımında 2,56 gram gelen eroin maddesinin ele geçirildiği, Adana Bölge Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğü'nün 10.05.2022 tarihli uzmanlık raporu ile uyuşturucu madde satın alan U.K.'da ele geçen maddenin ve sanığın yakalandığı yerdeki otların arasında ele geçirilen maddenin ACETAMİNOPHEN ve KAFEİN ile karışık EROİN maddelerini ihtiva ettiği tespit edilmiştir.

Uyuşturucu madde satın alan U.K. kollukta müdafi eşliğinde verdiği ifadesinde uyuşturucu maddeyi 100 TL karşılığında sanık ...'tan aldığını beyan etmiş ve yine müdafii eşliğinde uyuşturucu madde satın aldığı kişi olarak Sanık ...'ı teşhis ettiği anlaşılmakla sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Hükmün b bendinin 5. maddesinde yer alan"5275 sayılı ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazı hakkında kanun'un 106/3 maddesinde yer alan kamuya yararlı bir işte çalıştırma kararı verilmeksizin, doğrudan" ibaresi çıkarılmak suretiyle, hükmün Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesi uygulanan b bendinin 7. maddesi tamamen çıkarılarak yerine, "sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/404 Esas ve 2013/768 Karar sayılı hükmü ile konut dokunulmazlığına ihlal suçundan verilen 10 ay hapis cezasından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezanın 1. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yanları usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, olay yakalama ve elkoyma tutanağı, fiziki takip tutanağı, canlı teşhis tutanağı, tanık beyanı, tutanak tanıklarının beyanları, keşif zaptı, Adana ATK raporu, istihbari bilgi alma ve araştırma tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; İlk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler usul ve kanuna uygun bulunarak hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2023/97 Esas, 2023/121 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6180, Karar No: 2014/8070, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6180 E.  ,  2014/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan eşi ... ile 26.05.2004 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6413, Karar No: 2019/2650, Tarih: 21.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/6413 E.  ,  2019/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa'nın 79/10 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86/9. maddeleri olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında; davalının çalıştığını iddia ettiği işyerinden işyeri dosyası ile dönem bordroları ve davalının çalışmaları ile ilgili tüm bilgi, belge ve kayıtlar davacı kurumdan ve işverenlerden istenilmeli, dönem bordrolarında ismi bulunan re'sen seçilecek bordro tanıklarının bilgi ve görgülerine başvurulmalı, komşu işyerlerinin işverenleri ile hizmetleri bildirilen çalışanları tespit edilerek dinlenilmeli, davaya konu müfettiş raporu celbedilmeli, davalı ile birlikte müfettiş raporu doğrultusunda hizmet bildirimleri iptal edilen bütün sigortalıların isimleri, hangi dönemde hangi işveren yanındaki çalışmalarının iptal edildiği ve daha sonraki süreçte bu sigortalılar için kurumca yapılan işlemler sorulmalı, belirtilen tüm işçilerle ilgili ceza dava dosyasının onaylı bir sureti kül halinde dosyaya eklenmeli, davalının ilgili dönemler itibariyle işyerindeki çalışmasının gerçek/fiili olup olmadığı ve niteliği yöntemince araştırılmalı, elde edilecek tüm deliller birlikte değerlendirilerek uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13928, Karar No: 2010/10592, Tarih: 21.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13928 E.  ,  2010/10592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 12/09/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ..., ..., ... Turizm İnş. AŞ hakkındaki davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden husumetten reddine dair verilen 14/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı asil, davalı ..., davalı ... Turizm İnş. AŞ vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı Proje Organizasyon İşletmesi Taahhüt Ticaret AŞ, ... ile ...’ye yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer davalılar ... ile ...’na yönelik temyiz itirazına gelince; dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalılardan ... ile ... hakkındaki istem ile davalılar ... Turizm ve İnşaat AŞ hakkındaki istemin bir bölümü kabul edilmiş; diğer davalılar hakkındaki istem ise husumet yönünden reddedilmiş; karar, davacı ... davalılardan ... Turizm ve İnşaat AŞ ile davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Uyuşmazlığın, davalılardan ...'nın park yasağı bulunan yerlerde araçların park etmesini engelleyecek önlemleri almaması; diğer davalı ...’nın ise turizm belgesi bulunan beş yıldızlı oteli yeterince denetlememesi biçimindeki eylemsizliklerinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2/1-b maddesi gereğince idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davalarına idari yargı yerinde bakılır. Görev konusu, hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalılar ... Turizm ve İnşaat AŞ ile ...’ın temyiz itirazına gelince; manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan nesnel (objektif) eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar, manevi tazminat verilebilecek olguları sınırlamıştır. Bunlar, kişilik değerlerinin zedelenmesi (Medeni Yasa 24), isme saldırı (Medeni Yasa 26), nişan bozulması (Medeni Yasa 121), evlenmenin feshi (Medeni Yasa 158), bedensel zarar ve ölüme neden olma (Borçlar Yasası 47) durumlarından biri ile kişilik haklarının zedelenmesidir (Borçlar Yasası 49). Bunlardan Medeni Yasa'nın 24. maddesi ile Borçlar Yasası'nın 49. maddesi daha kapsamlıdır. Medeni Yasa'nın 24. maddesinin belli yerlere yollaması nedeniyle böyle bir olgunun bulunduğu yerde, onu düzenleyen kurallar (örneğin; Medeni Yasa'nın 26, 174, 287); bunların dışında Borçlar Yasası'nın 49. maddesi uygulanır.

Medeni Yasa'nın 24. ve Borçlar Yasası'nın 49. maddesinde belirlenen kişisel çıkarlar, kişilik haklarıdır. Kişilik hakları ise, kişisel varlıkların korunmasıyla ilgilidir. Kişisel varlıklar, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın, insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki kesimlidir. Tekniğin gelişimi ve yaşam koşullarına göre belirlenmiş varlıklar, açıklanan olgularla çevrelendirildiğinde, davaya konu olayın bu çerçeve dışında kalması durumunda manevi tazminat isteği reddedilmelidir.

Ortopedik özürlü olduğunu ve yaya olarak akraba ziyaretine gitmek istediğini belirten davacı, davalılardan ... Turizm ve İnşaat AŞ’ne ait otel önüne geldiğinde; park yasağına rağmen, otel yetkililerince, otele gelen müşterilere ait araçların yaya yolu üzerine gelişigüzel park edilmesi nedeniyle yaya kaldırımını kullanamadığını; trafik akışının yoğun olduğu araç yoluna girerek yoluna devam etmek zorunda kaldığını belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Dava konusu olay, manevi tazminatın koşullarını düzenleyen Borçlar Yasası'nın 49. maddesinde belirtilen kişilik değerlerine saldırı oluşturacak nitelikte davacının iç huzurunu bozacak bir olgu olarak benimsenemez.

Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek manevi tazminat isteminin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, adı geçen davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek manevi tazminat isteminin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, adı geçen davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... ile ... yönünden davacı yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle diğer davalılar ... Turizm ve İnşaat AŞ ile ... yararına BOZULMASINA; davacının davalılar ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı Proje Organizasyon İşletmesi Taahhüt Ticaret AŞ, ... ile ...’ye yönelik temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine; bozma nedenine göre davacı ... davalılardan ... Turizm ve İnşaat AŞ ile ...’ın öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 21/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13007, Karar No: 2022/194, Tarih: 12.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/13007 E.  ,  2022/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 38. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Ders Aletleri Yapım Merkezi Müdürlüğünde alt işveren işçisi statüsünde çalışmakta iken, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 127. maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23.ve 24.maddeleri gereğince sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazandığını, taraflar arasında 02.04.2018 tarihinde bireysel iş sözleşmesi imzalandığını, işveren tarafından 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ nin 23. maddesi ile sürekli işçi statüsüne geçmeye hak kazanan işçilere, üretime sağladıkları katkı nedeniyle, döner sermayeden ödenmesi gereken üretime teşvik priminin ödenmediğini, kurum nezdinde çalışan sürekli işçi statüsünde bulunan diğer personele üretimi teşvik primi ödendiğini, 3423 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince Milli Eğitim Bakanlığına bağlı döner sermayeli kuruluşlarda, döner sermaye işletme faaliyetlerinden elde edilecek kârın, en çok üçte birinin, bu kârın gerçekleşmesini sağlayan personele, üretimi teşvik primi olarak dağıtılmakta olduğunu, bu konuda ... tarafından yönetmelik yayınlandığını, yönetmeliğin 5/8.maddesinin "öğrenci ile yüz yüze eğitim yapmayan, ancak ders araç gereci üreten, basım, sınav ve değerlendirme hizmetlerini yürüten veya benzeri hizmetlerde, eğitime katkı sağlamak amacıyla katılan işletmelerde, personelin tamamı üretimi teşvik primi almaya hak kazanır" şeklinde olduğunu, davacının kuruma bağlı ders aletleri yapım merkezinde çalışmakta olduğunu, dolayısıyla üretimi teşvik primi almaya hak kazandığını ileri sürerek alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: