muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16776, Karar No: 2011/5513, Tarih: 11.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16776 E.  ,  2011/5513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar davaya konu taşınmazda yapılan 8 ve 10 nolu daireleri davalının dava dışı arsa sahipleri ile yapmış olduğu kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak 05.05.2000 tarihli sözleşmeyle satın aldıklarını,sözleşmeye göre edimlerini yerine getirdiklerini,ancak davalının inşaatı süresinde bitirmediğini ve inşaatta eksik işlerin bulunduğu,eksik imalat nedeniyle her dairenin 10.000 TL değer kaybının olduğunun tespit edildiğini,ayrıca kat karşılığı inşaat sözleşmesinde gecikme nedeniyle 100 dolar ödeneceğinin kararlaştırıldığını belirterek ; eksik imalat bedeli nedeniyle 6.419 TL,Değer kaybı nedeniyle 20.000 TL ve taşınmazın geç teslimi nedeniyle 2.179 ,20 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı,arsa malikleri ile yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre kendisine düşen dairelere ilişkin davacı ... ile adi ortaklık sözleşmesi imzaladıklarını,davacının ödemesini tam yapmamasına rağmen davacıya tapu devrinin yapıldığını kendisinin müteahhit olmadığını,adi ortaklık yöneticisi olduğunu , davacının adi ortaklığın tasfiyesini talep etmediğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; 6.419 TL eksik ... bedeli ve 2.179 TL taşınmazın geç teslimi nedeniyle tazminata hükmedilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

2010/16776 2011/5513

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar ,davalı ile dava dışı arsa sahipleri arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinde belirlenen sürede taşınmazların teslim edilmemesi nedeniyle tazminat talep etmiştir. Davacıların dayanmış olduğu taraflar arasındaki sözleşmede taşınmazların teslim tarihi konusunda bir düzenleme bulunmadığı gibi,teslim süresine dair davalı ile dava dışı arsa sahipleri arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesine açıkça yapılmış bir atıfta yoktur. Bu nedenle davalı yüklenici ile dava dışı arsa sahipleri arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki teslim tarihinin,taraflar arasındaki sözleşmeye uyarlanarak teslim tarihi olarak kabul etmek mümkün değildir. Davacılar davalıyı teslim tarihi konusunda temerrüde düşürdüklerini kanıtlayamamıştır. Bu durumda geç teslime ilişkin tazminat taleplerinin reddi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm,davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4394, Karar No: 2021/1780, Tarih: 15.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/4394 E.  ,  2021/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24/10/2014 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki şerhin terkini talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 03/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydındaki şerhin terkini istemine ilişkindir.

Davacı vekili; 293 ada 78 parsel sayılı 317,00 m² yüzölçümlü taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içerisine kalması nedeniyle dava dışı tapu malikleri aleyhine açılan davada Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29/02/2012 tarih ve 2011/580 – 2012/60 E.-K. sayılı kararı ile 91,09 m²'lik kısmının tapu kaydının iptali ile tapu sicilinden terkinine karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, taşınmaz üzerinde kamu hacizleri ve ipotekler bulunduğundan Tapu Müdürlüğünde terkin işleminin yapılamadığını, davalılar lehine tapu kaydında bulunan ipotek ve kamu haczi şerhlerinin 4721 Sayılı TMK'nın 1014 vd. maddeleri gereğince terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan SGK vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ipotek ve haciz lehdarı davalıların TMK’nın 1023’üncü maddesi kapsamında iyiniyetli olduklarından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle hükmen yola terkin edilen 91,09 m2’lik kısmı yönünden tapu müdürlüğünde tescil işleminin sağlanabilmesi için ipotek ve şerhlerin terkini talebiyle eldeki davayı açmıştır.

Öncesinde kişi adına kayıtlıyken taşınmazın daha sonra devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlere dönüşmesi halinde, taşınmazda hali hazırda bulunan ipotek ve kamu alacağı şerh ledarlarının TMK’nın 1023’üncü maddesinden yararlandığı savunulamaz. Mahkemece, terkin edilen 91,09 m2’lik kısımla sınırlı olarak ipotek ve şerhlerin terkini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2294, Karar No: 2012/5314, Tarih: 27.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2294 E.  ,  2012/5314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81,35/2,62,63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık müdafiinin yasal süresinden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Oluşa ve dosya kapsamına göre;sanığın olay tarihinden yaklaşık 2 ay evvel mağduru yaralaması nedeniyle taraflar arasında husumet bulunduğu, olay tarihinde taraflar arasında başlayan kavgayı tanık ...'ın, sanığı birkaç kez ittirerek ayırmaya çalıştığı, buna rağmen sanığın, bıçakla, mağduru göğüs, sağ ve sol uyluk bölgelerinden olmak üzere üç bıçak darbesi ile yaraladığı, mağdurun yere düşmesi üzerine sanığın olay yerinden kaçtığı, mağdurdaki göğüse nafiz olan bir adet yaralanmanın perikard (kalp zarı) yapraklarında minimal pnömotoraksa ve mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği olayda; gösterilen gerekçeye göre suçun nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki, suç vasfının kasten yaralama olduğuna yönelen bozma düşüncesi benimsenemiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun sübutuna, suç vasfına, yasal savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine, 27/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2962, Karar No: 2020/10799, Tarih: 14.09.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/2962 E.  ,  2020/10799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf İsteminin Esastan Reddi,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince CMK'nin 296/1. maddesi gereği verilen "temyiz isteminin reddi" (ek) kararın şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, CMK'nin 296/2. maddesi gereği bu hususta bir karar verilmek üzere; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nin, temyiz edilemeyecek kararları düzenleyen, 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla iptal edilmeden önceki hali;

"...d) (Değişik : 6545 - 18.6.2014 / m.78) İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,...

Temyiz edilemez." şeklinde iken,

15.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla; CMK'nin 286/2-d maddesi; Bölge Adliye Mahkemelerince sanık hakkında ilk defa verilecek mahkumiyet kararlarına karşı üst derece yargı denetimi (temyiz) yolunun kapatılmasının, AİHS'ye ek 7. nolu protokole ve Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olması gerekçesiyle iptal edilmiştir.

İptal kararı üzerine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin son hali;

"...d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

...Temyiz edilemez." şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi;

"...a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,... Temyiz edilemez.",

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez." hükmünü içermektedir.

Buna göre; 7165 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrasında,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez." hükmünü içermektedir.

Buna göre; 7165 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrasında,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesinde yer alan; ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı, istinaf başvurusunun "esastan reddine" dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olmasına ilişkin düzenleme; ilk derece mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf yoluna başvurması sonucu, Bölge Adliye Mahkemelerince sanığın mahkumiyetine dair hükme karşı istinaf isteminin esastan reddedilmesi halinde uygulanma kabiliyeti olan bir hükümdür.

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesinde yer alan; adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olduğuna ilişkin düzenleme; kanunlarda sadece adli para cezası gerektiren suçlarla ilgili olarak ilk derece mahkemelerince kurulan her türlü hükme karşı istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemelerince sanık hakkında ilk kez mahkumiyet hükmü kurulmaksızın verilecek diğer kararlar (esastan reddi, düzeltilerek esastan reddi vb.) için uygulanma kabiliyeti olan bir hükümdür.

7165 sayılı kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinde yer alan; sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince kurulacak mahkumiyet hükümlerinin, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalması kaydıyla, temyiz yoluna dair istisnalardan hariç tutulmasına dair hüküm, CMK'nin 286/2. maddesinde yer alan tüm temyiz istisnalarına yönelik maddeye yeni ve farklı bir ölçüt getiren, sonradan yürürlüğe giren ve özel bir hüküm niteliğinde "istisnanın istisnası" olarak yorumlanması gereken bir hükümdür. Dolayısıyla, 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin yürürlüğe girdiği 28.02.2019 tarihi ve sonrasında; temyiz yolu açık olan kararlar içerisine; ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları da eklenmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümezliği ilkesi ve Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin de ancak yürürlüğe girdikten sonra uygulanabileceği birlikte gözetildiğinde, bu hükmün ortaya çıkardığı bu yeni istisnai durumun, ancak 7165 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında sanık hakkında ilk kez Bölge Adliye Mahkemelerince verilen mahkumiyet hükümlerine karşı yapılacak temyiz istemlerinde uygulanabilmesi mümkündür.

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

- Verilen bu mahkumiyet kararının, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı (3000 TL'ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezaları) dışında kalması gerekecektir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut uyuşmazlıkta;

İlk derece mahkemesi tarafından, gerçek kişi hakkında şikayette bulunulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, şikayetçi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf incelemesi dosya üzerinden yapılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiş, temyizin reddine dair karar verilmesi ve bu kararın da temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay'a gönderilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararı üzerine 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesindeki şartlar, somut uyuşmazlık bakımından oluşmamıştır. Dolayısıyla, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükmün niteliği itibariyle temyize tabi olmadığı anlaşılmakla,

Temyiz edilen hükmün, CMK'nin 286/2-a ve 286/2-e maddeleri gereği temyiz edilemez olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yerinde olduğu saptandığından, TEMYİZ İSTEMİNİN, tebliğnameye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi gereği REDDİNE,14/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4580, Karar No: 2024/12124, Tarih: 23.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/4580 E.  ,  2024/12124 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇTAN ZARAR GÖREN : ...

SUÇ : Zincirleme basit zimmet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince basit zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet

müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Tarım ve Orman Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında, 7417 sayılı Kanun'un 40. maddesiyle değişik 3628 sayılı Kanun’un 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı kabul edilmiş, bu itibarla tebliğnamedeki Tarım ve Orman Bakanlığına davaya katılma ve duruşmadan haberdar edilme hakkı tanınmadığından bahisle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2017 tarihli ve 2016/96 Esas, 2017/40 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

2.Sanık müdafii ve katılan Avrupa Birliği Bakanlığı vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.04.2017 tarihli ve 2017/662 Esas, 2017/1018 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanığın zincirleme basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları uyarınca hakkında hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz istemi; müvekkilinin yurtdışına giriş çıkış tarihlerinin savunmalarını doğruladığına, bilirkişi raporunun somut olaya uygun hazırlanmadığına, henüz proje süresi bitmeden sanık hakkında soruşturma izni verildiğine, proje süresi boyunca sanığın proje bedelini uhdesinde bulundurmasının yasal zorunluluk olduğuna, zimmet kastının bulunmadığına, AB Bakanlığı tarafından dosyaya ibraz edilen belgelerden Sabri adlı kişinin Sabri Karadağ olduğunun anlaşıldığına, Sabri isimli şahısla sanığın daha önce yürütülen bir projede birlikte çalıştığına, kapora mahiyetinde projenin başında bu şahsa verilen nakit paraların proje sonunda makbuzlarının alındığına, ancak projenin müvekkili tarafından tamamlanamaması nedeniyle makbuzların dosyaya ibraz edilemediğine, yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğine,

2.Katılan Avrupa Birliği Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; bölge adliye mahkemesince suçun basit zimmet olarak kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, banka hesap hareketlerinin başka kişilerce öğrenilmesinin mümkün olmadığına, sanığın paraları mağdurların hesabına aktardıktan sonra alması şeklindeki eylemiyle zimmet suçunun ortaya çıkmasını engellemeye çalıştığına,

3.Katılan ... vekilinin temyiz istemi; ilk derece ve bölge adliye mahkemesince duruşma gününün ve gerekçeli kararların Bakanlığa tebliğ edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince zincirleme basit zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve kanuna uygun olması karşısında, sanık müdafii ile katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14974, Karar No: 2014/1336, Tarih: 03.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/14974 E.  ,  2014/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/133-2013/345

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilerek bulunan 9,16 tl/m² değeri üzerinden irtifak değer kaybının hesabıyla, irtifak nedeniyle kesilen ağaçların maktu bedelinin bunun üzerine eklenmesi gerekirken zemin ve ağaç bedeli toplamı üzerinden irtifak değer kaybının belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6636, Karar No: 2013/11064, Tarih: 14.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/6636 E.  ,  2013/11064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, "Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin," belirtilmesi karşısında;

İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2006 tarihli hükmünün anılan mahkemenin istemi üzerine atanan savunman ...'ın yüzüne karşı verilip, adı geçen savunman tarafından süresi içinde temyiz edildiği, ancak atanan savunmandan sanığın haberdar olmadığı anlaşıldığından,

./..

-2-

1- Sanık ...'a anılan kararın tebliği ile başvurabileceği yasa yolu, süresi ve mercii de yazılmak suretiyle bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği sorularak süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceği, bulunmadığı takdirde zorunlu savunmanın açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,

2- Sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...