muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/693, Karar No: 2019/2209, Tarih: 11.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/693 E.  ,  2019/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz tahsil edilen primlerin istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan ve yersiz tahsil edilen primlerin geri alınmasını düzenleyen 1479 sayılı Kanunun 55 ve 5510 sayılı Kanunun 89'ncu maddelerine göre; primin Kuruma yatırıldığı tarihi takibeden aybaşından iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen süreye kadar faize hükmedilmesi gerekirken, kesinti tarihinden itibaren mevcut şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 2. fıkrasının tamamen silinerek yerine "Davacının yaşlılık aylığından 01/01/2005-28/04/2014 tarihleri arasında kesilen 8.428,34 TL'nin ödeme tarihlerini takip eden ay başından iadenin yapıldığı ayın başına kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklinde yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTEREK ONANMASINA, 11.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2865, Karar No: 2021/3933, Tarih: 26.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2865 E.  ,  2021/3933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat ve nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 26.05.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10638, Karar No: 2017/5603, Tarih: 03.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/10638 E.  ,  2017/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında...'i yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA;

2) Sanık hakkında ...'ı yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

a) Sanığın bıçakla katılan ...'e vurmak isterken araya giren mağdur ...’a bıçağın isabet etmesi sonucu yaralanmasında sanığın eyleminin olası kasıtla yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 03.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12371, Karar No: 2014/17137, Tarih: 27.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/12371 E.  ,  2014/17137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa(Kapatılan) 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2013/58-2014/62

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkilinin cari hesap bakiyesine ilişkin alacağının tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu, davalı tarafla yapılan görüşmede davalının özellikle 07.02.2013 tarihli ve 29.299,40-TL bedelli vade farkı faturasından dolayı takibe itiraz ettiklerini öğrendiklerini, ancak sözkonsu faturanın davalıya tebliğ edildiğini ve davalının faturaya itiraz etmeyerek, bu faturaya ilişkin 10.000-TL bedelli çeki protokol ile vermek suretiyle ödeme yaptığını belirterek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin Bursa 8. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2076 ve 2013/3004 sayılı takip dosyalarında davacıya tüm borcunu ödediğini, taraflar arasında vade farkı ödenmesine ilişkin bir anlaşma veya uygulama bulunmadığını ve vade farkı faturasının müvekkiline tebliğ edilmediğini, 05.04.2013 tarihli protokolün ise müvekkili aleyhine başlatılan icra takibinde uygulanan haciz tehdidi altında imzalatıldığını ve müvekkilinin vade farkına istinaden bu protokolü imzalayarak 10.000-TL tutarında çek verdiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı tarafın takip talebinde alacağını cari hesap alacağı biçiminde tanımladığı, itirazın iptali davasında ise alacağın vade farkından kaynaklandığını ileri sürdüğü, davalı tarafın savunmasında bu talebi kabul etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı icra takibinde cari hesap ekstresine dayanmış ve cari hesap ekstresi içerisinde vade farkından kaynaklanan 3 adet fatura bedelini de göstermiştir. Davacı, itiraza uğrayan icra takibinde vade farkı faturasına dayandığından, bunlarla ilgili olarak itirazın iptali davası açılabilir.

Davacı icra takibinde cari hesap ekstresine dayanmış ve cari hesap ekstresi içerisinde vade farkından kaynaklanan 3 adet fatura bedelini de göstermiştir. Davacı, itiraza uğrayan icra takibinde vade farkı faturasına dayandığından, bunlarla ilgili olarak itirazın iptali davası açılabilir.

Ayrıca, davacı dava dosyasına 05.04.2013 tarihli belge ve protokol başlıklı, tarafların kaşe ve imzalarını taşıyan belge sunmuştur. Bu belgede 29.999,40-TL bedelli vade farkı fatura borcuna mahsuben çek alındığı yazılıdır. Vade farkı istenebilmesi için taraflar arasında yazılı bir sözleşme ya da uygulama olması gerekir. Mahkemece bu hususlar araştırılarak, taraf defterleri de incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu dava konusu dışındaki 18.03.2013 vadeli ve 21.850-TL bedelli bonoya istinaden Bursa 8. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2076 sayılı dosyasında başlatılan icra takibinde yapılan ihtiyati haciz baskısı altında sözkonusu protokolün yapıldığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16025, Karar No: 2012/6779, Tarih: 25.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16025 E.  ,  2012/6779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2010 tarih ve 2009/33-2010/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı ...'ın sürücüsü olduğu, davalı ... Taşımacılık Ltd. Şti. adına kayıtlı otobüste yolculuk yaptığı sırada otobüsün kaza yaptığını ve kazada yaralandığını, aracın davalı ... A.Ş.'ye sigortalı bulunduğunu, yaralanma nedeniyle işine devam edemediğini, raporlu olduğu dönemde nöbet geliri ve döner sermaye gelirinden mahrum kaldığını, ayrıca 450,00 TL tutarında tedavisinde kullanılan üç adet tıbbi vida satın aldığını, kazadan dolayı azap ve elem duyduğunu ve çok sıkıntılar çektiğini ileri sürerek, 10.361,46 TL mahrum kalınan döner sermaye alacağı, 1.170,00 TL mahrum kalınan nöbet geliri, 450,00 TL tedavi masrafı ve 10.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, poliçe genel şartları uyarınca manevi zararların ve mahrum kalınan döner sermaye geliri ve nöbet geliri ile ilgili taleplerin de sigorta teminatı kapsamı dışında bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığını, davacının maddi tazminat taleplerinin sigorta poliçesi limiti dahilinde Anadolu Sigorta A.Ş. tarafından karşılanacağını, davada talep edilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre kazanın oluşumunda araç sürücüsü davalı ...'ın %100 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, davacının iş göremezlik süresinin 6 ay olduğu ve davacının çalışamadığı dönem için gelirindeki kısmi kayıptan kaynaklanan maddi zararının bulunduğu, gelir kaybı talebinin poliçe teminatı dışında kaldığı, olay nedeniyle davacının manevi zarar gördüğü sabit olduğu gerekçesiyle 450,00 TL. tedavi masrafının davalılardan, 5.336,34 TL. yoksun kalınan gelirin Komaç Turizm Taşımacılık Ltd. Şti ve ...'dan yasal faizi ile, 10.000 TL. manevi tazminatın davalılar Komaç Turizm Taşımacılık Ltd. Şti ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, gelir kaybı talebinin ve manevi zararlar poliçe teminatı dışında kaldığından davalı ... hakkındaki manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 703,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6288, Karar No: 2012/11661, Tarih: 04.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6288 E.  ,  2012/11661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleşen dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın kamulaştırmasız el atılarak yol durumuna dönüştürülen 82 m²'lik kısmının, 10 metre genişliğindeki ... Sokakta kaldığı anlaşılmıştır.

... Büyükşehir Belediyesi sınırları dahilinde bulunan, meydan, bulvar, cadde, anayol ve sokaklar ile ilgili olarak, gerek ... Bölge İdare Mahkemesinin 1998/802 - 1999/972 sayılı kararı, gerekse ... Büyükşehir Belediyesi ... ve Sosyal Hizmetler Daire Başkanlığının 03.04.2001 tarih ve 134/2956 sayılı kararı ile ... Valiliği İl İdare Kurulunun 07.07.1998 gün ve 1070 esas sayılı kararı uyarınca, 12 metre ve üstündeki yolların bakım, onarım ve yapımından Büyükşehir Belediye Başkanlığı sorumludur.

Bu durumda; dava konusu taşınmazın kamulaştırmasız el atılarak yol durumuna dönüştürülen kısmının, imar planında 10 metre genişliğinde yolda kaldığı ve söz konusu yolun, Keçiören Belediyesinin sorumluluğunda olduğu gözetilerek adı geçen Belediye Başkanlığının davaya dahil edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kabule göre de;

Davacılardan ..., dava konusu taşınmazda 46/974 oranında pay sahibi olduğu halde, adı geçen davacının taşınmazda bu payın yanında ayrıca 41/974 oranında başka bir payının daha olduğu kabul edilerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/44658, Karar No: 2013/4483, Tarih: 06.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/44658 E.  ,  2013/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücretlerinin düzensiz ve geç ödendiğini, günde 12 saat mesai yapmasına rağmen fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, milli bayramlarda çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, 17.04.2009 tarihinde haklarını alamadığından iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 17.04.2009-18.04.2009 tarihlerinde art arda işe gelmediğinden iş sözleşmesinin 4857 Sayılı Yasanın 25/II-g fıkrası gereğince haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işyerinde ücretlerin düzenli olarak ödenmemesi nedeni ile iş akdinin davacı tarafından 17.04.2009 tarihinde haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi

verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda, günde 12 saat çalıştığı kabul edilen davacının çalışma süresinden yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerekirken 1 saat ara dinlenmesi düşülmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Somut olayda, günde 12 saat çalıştığı kabul edilen davacının çalışma süresinden yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmesi gerekirken 1 saat ara dinlenmesi düşülmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7107, Karar No: 2012/7013, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7107 E.  ,  2012/7013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava ve ıslah dilekçesiyle, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü ve aracında hasar meydana geldiğini açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı eş ... için 32.000 TL diğer davacılar ... için 2.000'er TL olmak üzere toplam 40.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre bozma ilamına uyularak; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 29.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.