muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11865, Karar No: 2023/2682, Tarih: 03.05.2023

B. Sanıklar Haklarında Kasten Yaralama Suçunda Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli ve 2012/160 Esas, 2014/193 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekili ile temsil kayyımının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden

aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar haklarındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2014 tarihli ve 2012/160 Esas, 2014/193 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii, mağdur vekili ile temsil kayyımının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14742, Karar No: 2014/6339, Tarih: 03.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/14742 E.  ,  2014/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/125650

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2009

NUMARASI : 2007/1038 (E) ve 2009/281 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 09.04.2009 tarihli hükmün, sanık tarafından kovuşturma aşamasında belirtilen adresten farklı bir adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliğ olunması ve gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte sanığın başka bir suçtan tutuklu olarak cezaevinde bulunduğunun dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, yapılan tebliğ işleminin usulsüz olması nedeniyle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, 02.09.2007 tarihinde müşteki M.. T..'ın ikametine giderek 60 adet kuzuyu tanesini 90 TL'den olmak üzere satın aldığı ve karşılığında üzerine yaklaşık olarak iki yıl önce taşındığı "Y. Süleymaniye Mahallesi Efendili Sokak No: 46 Konya" adresini yazdığı 5400 TL bedelli senedi tanzim ederek verdiği, akabinde 25.09.2007 tarihinde müşteki K.. E..'in ikametine giderek 20 adet kuzuyu tanesini 82,50 TL'den olmak üzere satın alıp yine aynı şekilde daha önceden ikamet edip ayrıldığı yeri adres olarak yazdığı 1650 TL bedelli senedi tanzim ederek müştekiye verdiği, senetlerin vadesi geldiği halde sanığın borcunu ödememesi üzerine müştekilerin verilen adresi kontrol ettiklerinde sanığın senetlerde belirttiği adreste oturmadığını tespit ettikleri, bu nedenle müştekilerin alacaklarını tahsil edemeyerek sanık tarafından dolandırıldıklarının iddia edildiği olayda,

Dolandırıcılık suçunu malvarlığına karşı işlenen diğer suç tiplerinden farklı kılan husus, aldatma temeline dayanan bir suç olmasıdır. Birden çok hukuki konusu olan bu suç işlenirken, sadece malvarlığı zarar görmemekte, mağdurun veya suçtan zarar görenin iradesi de hileli davranışlarla yanıltılmaktadır. Madde gerekçesinde de, aldatıcı nitelik taşıyan hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyiniyet ve güvenin bozulduğu, bu suretle kişinin irade serbestisinin etkilendiği ve irade özgürlüğünün ihlâl edildiği vurgulanmıştır. Somut olayda, suça konu senetler üzerinde yazılı olan adreslerin sanığın eski adresi olduğu, yapılacak küçük bir araştırma ile yeni adresinin tespit edilmesinin mümkün olduğu, eski adres yazılmasının tek başına senetleri geçersiz hale getirmediği, bu durumun hile olarak kabul edilemeyeceği, sanığın müştekilerin denetim imkanının ortadan kaldırmadığı, sanığın senetleri inkar etmeyerek borcu kabul edip ödeme yapacağını belirttiği, sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair delil bulunmadığı, sanıkla müştekiler arasındaki ilişkinin alacak borç ilişkisine dayalı hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, bu nedenle dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a, maddesi gereğince atılı suçlardan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4231, Karar No: 2017/8497, Tarih: 26.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4231 E.  ,  2017/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dilekçesinde; davalılar ile birlikte ... ili, ... ilçesi, ... ... mahallesi, 1303 sokak, No:2'de tapunun 49 pafta, 365 ada 35 parselde kayıtlı, 4/330 arsa paylı, 4 kat, 28 bağımsız bölüm maliki olduğunu iş merkezinin kat malikleri kurulunun yöneticinin 14/01/2014 tanzim tarihli gündemli daveti ile 31/01/2014 tarihinde yapılmak üzere toplantıya çağrıldığını ancak toplantının çağrısının Kat Mülkiyeti Kanunlarına uygun olmadığını tarafına usulsüz olarak tebliğ edilen gündemde toplantının 7. kat 704 nolu bağımsız bölümünde yapılacağı belirtilmiş olmasına rağmen toplantının birinci kat 102 nolu bağımsız bölümünde yapıldığını bunun da Kanuna uygun olmadığını denetçinin aynı zamanda divanda katiplik görevi aldığını ve tutanakları istediği gibi yazdığını bu görevi de usul ve kanuna uygun olmadığını beyan ederek usul ve kanuna uygun olmayan 08/02/2014 tarihli 2014 yılı olağan kat malikleri toplantısının iptalini talep etmiştir. Mahkemece davacının davasının kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalılara yükletilmesine 26/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6509, Karar No: 2012/5946, Tarih: 23.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6509 E.  ,  2012/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2010

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanununun 4. maddesinde tanımı yapılan kıyı niteliğindeki yere elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkin olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme  neticesinde, kararın hüküm bölümünde; "tecavüz olduğu iddia edilen yerlerin davalı tarafından davanın devamı sırasında kiralanıp davalının muhtesattaki kullanımı hukuki hale geldiğinden  davanın reddine" denildiği halde, gerekçe kısmında; "davalının söz konusu alanı sahiplendiği ve bu alanın kamunun yararlanmasına fiilen kapatıldığı sonuç ve kanaatine varıldığından davanın kabulüne karar vermek gerekmiştir" denilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, 1086 sayılı HUMK'nun 388/3 ve bu yasayı yürürlükten kaldıran 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun hükmün kapsamı başlığını taşıyan 297. maddesinin (1/c) bendi uyarınca mahkemelerin karar oluştururken, "tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri", (ç) bendi uyarınca da "hüküm sonucunu" göstermeleri zorunludur.

Bu biçim yargılama ve hükümde açıklık ve netlik prensibinin bir gereği olup aksi durumun yeni tereddüt ve ihtilaflar ortaya çıkartacağı kuşkusuzdur. Bir başka ifadeyle çelişkili mahkeme kararlarının kamu düzenini ve barışı tehlikeye düşüreceği yadsınamaz. (Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu Şerhi 2001 baskı S.2952 vd.)

Somut olayda mahkemece, gerekçede delillerin değerlendirilmesi sonucu " davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği" bildirilmesine karşın, hüküm yerinde davanın reddedildiği açıklanmıştır. Bu durumda kararın anılan yasal düzenlemeler ve hükümlere uygun olduğu söylenemez.

Kabule göre de, yargılama sırasında davalının kullanımı gözetilerek ön izin alınması ve karardan sonra 29.7.2011 tarihinde yapılan sözleşme nedeniyle davanın konusuz kaldığı nazara alınarak karar verilmesine yer olmadığına biçiminde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmesi de yerinde değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/143, Karar No: 2012/17981, Tarih: 08.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/143 E.  ,  2012/17981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :828-490

Davacı, ilk prim tevkifatını takip eden ay başından 31.12.2002 tarihine kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, davacının 01.05.1996-31.12.2002 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsili olanaklı kılınmıştır. İşte bu bağlamda, sigorta primlerinin ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle tahsili halinde, kişinin yukarıda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda sigorta başlangıcı olarak; bu tevkifatın, kamu kuruluşlarına yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifat tarihini takip eden aybaşı; özel kuruluşlara yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifatın Kuruma havale edilmiş olması şartıyla tevkifatın yapıldığı tarihi takip eden aybaşı esas alınır.

Eldeki davada; davacının ürün satışından 02.05.1996 tarihinde yapılan ilk tevkifatı takip eden aybaşı olan 01.06.1996 tarihinden itibaren sigortalılığın başlatılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendindeki “01.05.1996” rakamlarının silinerek, yerine, “01.06.1996” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7746, Karar No: 2006/11213, Tarih: 26.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7746 E.  ,  2006/11213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2006
Yargıtay — Esas No: 2011/712, Karar No: 2011/3153, Tarih: 23.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/712 E.  ,  2011/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 160 ada 28 parsel sayılı 230,19 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe niteliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden Hazineye kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla ... Kadastro Mahkemesinde tesbite itiraz etmiş, ancak askı ilan süresi içinde dava açılmadığı gerekçesiyle ... Kadastro Mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Orman Yönetimi ise, davaya orman savı ile katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu Kahramanmaraş İli, ... İlçesi, ... Köyü, 160 ada 28 parsel sayılı tapu kaydının iptali ile, orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılarak, sonuçları 27/08/2008 ila 25/09/2008 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve hazinenin dayandığı tapu kaydının keşfen yapılan uygulamada mahalline uymadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15299, Karar No: 2017/17292, Tarih: 02.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/15299 E.  ,  2017/17292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı asil; davalı işyerinde 17.09.2011-07.09.2013 tarihleri arasında düz işçi olarak çalıştığını, son aylık ücretinin net 1.350,00 TL olduğunu, iş sözleşmesinin haksız bir şekilde sona erdirildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili açıklama dilekçesi ile; davacının çalışmasının haftanın 7 günü 08.00-20.00 saatleri arasında olduğunu, çalıştığı süre boyunca resmi ve dini bayramlarda çalışmasını devam ettirdiğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırmadığını iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davalı olarak gösterilen adi ortaklığının tüzel kişiliğinin bulunmadığını, bu nedenle husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı asil, dava dilekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücret alacağı talep etmiş, hangi kalemden ne kadar istediğini belirtmeksizin dava değerini toplam 5.000,00 TL olarak belirlemiştir. Daha sonra vekaletname ibraz ederek yargılamaya dahil olan davacı vekili ise, dava dilekçesini açıklama dilekçesi vererek dava dilekçesinde talep edilen 5.000,00 TL’nin ne kadarının hangi kaleme ilişkin olduğunu beyan ederken taleplerinin içine dava dilekçesinde bulunmayan yıllık ücretli izin, hafta tatili ve genel tatil ücretleri alacaklarını da ilave etmiştir.

Dava dilekçesi ile talep edilmeyen alacak kalemleri ancak ıslahla istenebileceğinden, yıllık ücretli izin, hafta tatili ve genel tatil ücretleri alacakları bakımından davanın açıldığı tarih, ıslah harcının yatırıldığı tarihtir. Bu talepler bakımından ıslaha kadar açılmış bir davanın varlığından söz edilemez. Açıklanan nedenle, bu taleplerden kabul edilen yıllık ücretli izin ve genel tatil alacaklarının tamamına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava ve ıslah ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yıllık ücretli izin talebine ilişkin 3 numaralı bendi ile genel tatil talebine ilişkin 5 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine;

“3- Net 630,00 TL yıllık izin ücreti alacağının ıslah tarihi olan 28.10.2014’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

5- Tespit edilen net 304,25 TL genel tatil ücreti alacağından; takdiren % 30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra belirlenen 212, 97 TL’nin ıslah tarihi olan 28.10.2014’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6460, Karar No: 2015/7595, Tarih: 09.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/6460 E.  ,  2015/7595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem sonucu uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı kurumun kanal çalışmaları sırasında kanalizasyonun tıkanmasına neden olduğunu, kanalizasyondan taşan suların ev ve eşyalarına zarar verdiğini belirterek, bu eylem sonucu oluşan zararının giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Dosya içeriğinden; Bilirkişi Sevim Ünal tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda davalının kanalizasyon çalışması sonucu davacının evini su basması nedeniyle eşyaların zarar gördüğünü bu olayda tüm kusurun davalıda olduğu ve zararın 31.822,00 TL olduğunun belirtildiği; bilirkişi Abdülbaki Çınar tarafından düzenlenen raporda ise dava konusu su basma olayında davacı ve davalının % 50'şer kusurlu oldukları, toplam zararın 22.400,00 TL olduğu, kusur oranına göre 11.200,00 TL istenebileceğinin belirtildiği; mahkemece Bilirkişi Sevim Ünal raporuna üstünlük tanınarak karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının kanalizasyon bağlantısında usulsüzlük olup olmadığı araştırılarak ve alınan raporlar arasındaki çelişki giderilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.