muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15762, Karar No: 2012/24465, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/15762 E.  ,  2012/24465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 12.250 TL borç para verdiğini, borcunu üç ayda ödeyeceğine ilişkin noterde sözleşme yapıldığını, borcuna karşılık 1000 TL’lik ot ve 5.500 T’lik tapulu yer verdiğini ancak daha 5.750 TL alacağı kaldığını bildirerek tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 12.250 TL borç alışverişi olduğu ve üç ayda ödenmesi için noterde sözleşme yapıldığı ve bir kısım ödemeler yapıldığı hususu ihtilaflı değildir. Ancak davacı 1000 TL’lik ot verildiği, 5.500 TL ye karşılık 153/3 sayılı parselin verildiğini, daha 5.750 TL alacağı kaldığını iddia etmiş ve tahsilini talep etmiştir. Davalı ise davacıdan aldığı para ile 153/3 sayılı parseli satın aldığını, borcunu ödeyemeyince bu parseli davacıya devrettiğini ancak davacının bu parseli geri vererek, babası ve amcası adına kayıtlı olan 152/11 sayılı parselin davacıya devri ile borcun biteceği konusunda anlaşmaya vardıklarını savunmuştur. Dosya içinde bulunan ve davalının sunduğu 153/3 sayılı parselin tapu kaydı örneğinde 4.6.2007 tarihinde 2.500 TL ye davalının davacıya sattığı, 152/11 sayılı parselin de 7.10.2007 tarihinde 400 TL bedelle Vahdettin ve Binali Yeşil tarafından davacıya satıldığı anlaşılmaktadır. Davacı taraf 152/11 sayılı

parselin ½ hissesinin 5.500 TL ye karşılık olmak üzere kendisine devredildiğini beyan etmiş ise de tapu kaydında devir bedeli 400 TL olarak gösterilmiştir. Mahkemece davalı savunmasında geçen 153/3 sayılı parsel kayıtları da getirtilerek, önce satılıp sonra tapusunun iade edilip edilmediği savunması araştırılıp,152/11 sayılı parselin de satış tarihindeki gerçek değerinin yapılacak keşif ve emsal araştırma ile bulunarak, taşınmaz devrinin borcun ne kadarı için yapıldığının belirlenip bakiye borç kalıp kalmadığının tesbiti halinde bu miktarın tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 1.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3759, Karar No: 2012/9000, Tarih: 10.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/3759 E.  ,  2012/9000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.12.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.04.2012 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda l. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.04.2012 (Salı.)
Yargıtay — Esas No: 2018/4747, Karar No: 2019/5989, Tarih: 30.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4747 E.  ,  2019/5989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 16/02/2017 tarih ve 2015/5 E- 2017/74 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin kabulüne dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 04/06/2018 tarih ve 2017/787 E- 2018/738 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü;

Davacı vekili; müvekkilinin 14.02.2014 tarihli iki ayrı poliçe ile 27.600 ve 172.390 metrekarelik iki parça tarlada üreteceği salçalık domates ürününü davalı nezdinde sigortalattığını, 07.08.2014 tarihinde meydana gelen dolu nedeniyle 175 dekarlık kısımdaki domateslerin kullanılamaz hale geldiğini, sigorta poliçesinde sigorta bitiş tarihi olarak 25.07.2014 görülmesi nedeniyle davalının müvekkilinin tazminat isteğini reddettiğini, müvekkilinin sigortanın bitiş tarihini hasat sonu olarak kararlaştırıldığını zannettiğini, zararın doğmasından sonra poliçeye bitiş tarihinin 25.07.2014 olarak yazıldığını öğrendiğini, mevsimlik ürünlerin hasatlarının bazı yıllar uzadığını, poliçenin bir örneğinin müvekkiline verilmediğini, poliçe bitim tarihi ile ilgili olarak müvekkiline açıklama yapılmadığını, poliçe bitim tarihinin müzakere edilmediği için haksız şart olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 20.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, duruşmadaki ıslah beyanı ile toplam talebini 116.370,33 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; poliçe düzenlenirken ürünlerin ekim, dikim tarihlerinin sigortalılar tarafından bildirildiğini ve verilen bu tarih üzerinden sistemin hasat tarihini belirlediğini, sigortalı ekim tarihinin 05.04.2014 olarak bildirdiği için hasat tarihinin de 25.07.2014 olarak poliçede geçtiğini, vade süresince ne bir hasar ihbarı ne de verim tespitinin talep edilmediğini, yine sigortalının poliçenin vadesinin hasat tarihinin ileri bir tarih olarak değiştirilmesi yönünde bir talebinin olmadığını, önceden 25 dekarlık hasat yapılmış olması nedeniyle ürünü bahçesinde bekleten sigortalının poliçe vadesinden sonra gelmiş olan dolu hasarı için tazminat isteyemeyeceğini, yokluklarında yapılan delil tespitine istinaden düzenlenen bilirkişi raporunu kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dain mürtehin bankanın davaya muvafakat ettiği, davalı tarafça hasat zamanının sigorta ettiren tarafından bildirildiği yönündeki iddianın ön bilgi formu düzenlenmemesi nedeniyle ispatlanamadığı, dava konusu zararın sözleşmede belirtilen hasat zamanından sonra meydana gelse de sistem tarafından belirlenen hasat zamanı bitmeden meydana geldiği, hasarın teminat kapsamında kaldığı, iki adet poliçe nedeniyle davalının toplam 116.370,33 TL tazminattan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile toplam 116.370,33 TL'nin 20.000,00TL'sinin dava tarihinden geriye kalanının ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacının kiracı olduğu 0/1315 ada/parsel sayılı 27.600 dekarlık ve aynı yer 0/96 ada/parsel sayılı 172.399 dekarlık tarlalarda ekilecek salçalık domates ürününün sigortalandığı, sigortalı ve sigorta etttirenin davacı olduğu, poliçelerin tanzim tarihleri 14.02.2014 olmasına rağmen poliçede ekim/poliçe başlangıç tarihinin 05.04.2014, hasat/poliçe bitiş tarihinin 25.07.2014 olarak belirtildiği, dolu hasarının poliçede yazılı poliçe bitiş tarihinden sonra 07.08.2014 tarihinde gerçekleştiği, poliçelerin eki niteliğindeki "Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları"nın A.5. maddesinin ikinci bendinde sigorta ettiren/sigortalı beyanı ile Çiftçi Kayıt Sistemi bilgilerinin farklı olması durumunda poliçenin Çiftçi Kayıt sistemindeki bilgilerin güncellenmesi halinde tanzim edileceğinin belirtildiği, dosyadaki İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 2 adet Çiftçi Kayıt Sistemi belgesinden biri muhtemelen taşınmazın maliki olan Öztürk Yücebaş hakkında olup dava konusu taşınmazlardan 0/1315 ada/parselin bir kısmı için domates ekim tarihinin 15.04.2014, hasat tarihinin 20.07.2014 olarak belirtildiği, davacı adına düzenlenen Çiftçi Kayıt Sistemi belgesinde de dava konusu her iki taşınmaz için domates ekim tarihinin 25.04.2014, hasat tarihinin 01.07.2014 olarak belirtildiği, poliçelerde Çiftçi Kayıt Sistemi bilgilerinde görünen hasat tarihlerinden bile sonra olacak şekilde poliçe bitiş tarihinin 25.07.2014 olarak belirtildiği, davacı tarafın hasat tarihinin poliçeye yanlış geçtiği yönündeki iddiasına itibar edilmesinin mümkün olmadığı gibi mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda belirtildiği üzere poliçede yazılı tarih değil de sistemin imkan verdiği 01.09.2014 tarihinin poliçe bitim tarihi olarak kabul edilmesinin de yasal dayanaktan yoksun olduğu, hasarın teminat süresi dolduktan sonra gerçekleştiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun, kabulüne, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,30/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23590, Karar No: 2016/8394, Tarih: 24.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23590 E.  ,  2016/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyduktan sonra yaptığı yargılama sonucunda ilâmında belirtildiği şekilde karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesi, bir mahkeme hükmünün kapsamının ne şekilde olması gerektiğini açıklamıştır.

Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde:

“...c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

...(2)Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesi getirilmiştir.

Buna göre bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir.

Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olması gereklidir. Anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile yargıca yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama gerek yargı erki ile yargıcın, gerek mahkeme kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Bilindiği üzere, Yargıtay'ca bozulan yerel mahkeme kararı ortadan kalkar ve hukuki geçerliliğini yitirir. Bu kapsamda, bozulan karar sonraki kararın eki niteliğinde olmadığından bu karara atıf yapılarak hüküm kurulması isabetsizdir.

Bilindiği üzere, Yargıtay'ca bozulan yerel mahkeme kararı ortadan kalkar ve hukuki geçerliliğini yitirir. Bu kapsamda, bozulan karar sonraki kararın eki niteliğinde olmadığından bu karara atıf yapılarak hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanununun 40/1. maddesi gereğince, bir ilamın bozulması icra işlemlerini olduğu yerde durdurur. Aynı maddenin 2. ve 3. fıkrası gereğince de; bir ilam hükmü icra edildikten sonra, bozulup da aleyhine icra takibi yapılmış olan kimsenin hiç veya o kadar borcu olmadığı kesin bir ilâmla tahakkuk ederse, ayrıca hükme hacet kalmaksızın icranın tamamen veya kısmen eski haline iade olunacağı ve üçüncü şahısların hüsnü niyetle kazandıkları haklara halel gelmeyeceği hüküm altına alınmış olup, bozulan karar gereği yapılan ödemeler sebepsiz zenginleşmeyi doğurur ve yersiz ödeme haline gelir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331/1. maddesinde öngörülen "Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder" hükmü gereğince; davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre harç, vekalet ücreti ve yargılama giderinin hüküm fıkrasında gösterilmesi zorunludur.

Hal böyle olunca, yapılan açıklamalar çerçevesinde mükerrer ödeme oluşturmayacak şekilde hüküm tesisi yoluna gidilmesi ve Dairemizin bozma ilamında bozma nedeni dışında inceleme yapılmadığından davalı ... yönünden herhangibir kesinleşen yön olmadığı ve bu davalı yönünden ancak davaya konu işkazasının meydana geldiği tarih itibariyle geçerli zorunlu mali mesuliyet sigortası poliçe limiti kapsamında vekalet ücreti belirlenmesi gerektiği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/5595, Karar No: 2013/7213, Tarih: 17.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5595 E.  ,  2013/7213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ismin değiştirilmesi talebinde Şanlıurfa 3.Asliye Hukuk ve 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında "Ruhi" olan adının ... olarak değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Şanlıurfa 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nce,İsmin değiştirilmesi isteminin 6100 sayılı H.M.K.'nun 382/2-a-2'de çekişmesiz yargı işi olarak düzenlendiği, H.M.K. 383.maddeye göre çekişmesiz yargı işinde görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Şanlıurfa 1.Sulh Hukuk Mahkemesi ise, H.M.K 2/1 Maddesi ve 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/b bendi gereğince asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları düzenlenmiş ve düzeltme davalarında yetki ve görev yönünden ise düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır. Sözkonusu fıkranın b bendinde ise ad ve soyada ilişkin düzenleme bulunmaktadır.

Diğer taraftan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 382. maddesinde, "çekişmesiz yargı işleri" düzenlenmiş,aynı maddenin 2. fıkrasının (a) bendinde, "kişiler hukukundaki çekişmesiz yargı işleri" başlığı altında 2. alt bend olarak "ad ve soyadın değiştirilmesi"ne ilişkin taleplerin "çekişmesiz yargı işi" olduğu belirtilmiştir.

Yasanın 383. maddesinde de, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olacağı hükmüne yer verilmiş olmakla birlikte ancak aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece bu çekişmesiz yargı işinin sulh hukuk mahkemesinde görüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı tarafından nüfusa kaydedilen "Ruhi" isminin, ... olarak değiştirilmesi talebi, ismin düzeltilmesi değil, tanındığı biçimde değiştirilmesine ilişkindir.

Bu nedenle, 6100 sayılı HMK'nın 382/II-a-2. maddesi kapsamında olan uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı H.M.K.’ nın 21.,22. ve 23. maddeleri gereğince Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26907, Karar No: 2020/11451, Tarih: 12.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/26907 E.  ,  2020/11451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müteahhit olarak çalıştığı, katılana ... Mahallesi, ... Sokak, No. 5 sayılı parselde bulunan arsa üzerinde inşaat yapacağını belirtip, bu inşaattaki dairelerden bir tane katılana satılması yönünde sözleşme imzaladıkları ve peşinat olarak katılandan 9.000 TL aldığı ancak herhangi bir inşaat faaliyetine başlamadan Eskişehir'i terk ettiğinin iddia edildiği somut olayda, sanığın alınan savunmalarında, ilgili belediyeye ruhsat işlemleri için başvurduğunu ancak, maddi imkansızlık nedeniyle inşaata başlayamadığını savunması karşısında, en başından itibaren suç işleme kastıyla hareket edip etmedeğinin tespiti amacıyla, sanığın suç tarihi ve öncesinde müteahhitlik yapıp yapmadığının ve tamamladığı konutlar olup olmadığının araştırılması, ilgili belediye başkanlığına inşaat ruhsatı için başvurup başvurmadığının sorulması, ayrıca inşaat yapılacağı belirtilen taşınmazın yüzölçümü dikkate alındığında, bu yere kat karşılığı inşaat sözleşmesinde belirtildiği şekilde bir konut yapılıp yapılamayacağının araştırılması, gerektiğinde taşınmaz maliklerinin dosya kapsamında tanık olarak beyanlarının alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1471, Karar No: 2011/1337, Tarih: 08.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/1471 E.  ,  2011/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 103 ada 5 parsel sayılı 4407,33 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 2/3 payı davacı ..., 1/3 payı davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmaz üzerindeki evin davalı ile aralarında ortak olmakla birlikte bahçe ile ahırın kendisine ait tapu kaydı kapsamında kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Davalı ... dava sırasında ayrı bir tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tespitinin iptaliyle, uzman fen bilirkişisinin 23.06.2009 tarihli, rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterilen 3 katlı ev dışında kalan ve (B) harfiyle gösterilen ahır ve bahçe olmak üzere toplam 4244,13 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... 13.05.2008 tarihli celsede dava konusu taşınmazın üzerindeki eve davacı ile ortak olduklarını, bahçede bir hakkının olmadığını, davayı kabul ettiğini beyan ederek beyanını da imzalamıştır. Kabul beyanı usulün 151. maddesi hükmü uyarınca davalı tarafça belgelendirilmiştir. Kabulden dönmeyi haklı gösterecek herhangi bir neden ileri sürülmemiştir. Kural olarak öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre feragat, kabul gibi irade beyanları usulün 151. maddesi hükmü uyarınca yöntemine uygun biçimde belgelendirilmiş olmak koşuluyla kesin hükmün bütün sonuçlarını doğurur. Gerçekten bu olgu usulün 93 ve onu izleyen maddeleri hükmünde de duraksamasız vurgulanmıştır. Bu nedenle davalı ...’ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; kadastro hakimi doğru sicil oluşturmak zorundandır. 103 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle uzman fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterilen 3 katlı ev dışında kalan ve (B) harfiyle gösterilen ahır ve bahçe olmak üzere 4244,13 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün aynı ada son parsel numarası verilerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmekle yetinilmesi; uzman fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterilen 159,68 m2 yüzölçümündeki bölümün tespit gibi tesciline karar verilmesi gerekirken, taşınmazın bu bölümü hakkında herhangi bir tescil hüküm kurulmaması isabetsiz, davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 2. bendinin sonundaki “kayıt ve tesciline” sözcüklerinden sonra gelmek üzere “taşınmazın geriye kalan uzman fen bilirkişisinin 23.06.2009 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterilen 159,68 m2 yüzölçümündeki bölümün tespit gibi tesciline” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan 82,80 TL harcın istek halinde davalı ...’a iadesine, 08.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.