muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2984, Karar No: 2019/10751, Tarih: 12.11.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2984 E.  ,  2019/10751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusursuz olduğuna, sanığın kazadan 500-600 metre geride radar kontrolüne girdiğine, herhangi bir yaptırımla karşılaşmadığına, sanığın yasal hız limitleri dahilinde seyrettiğine, sanığın yolun sağındaki araçlar nedeniyle motosiklet üzerindeki kişiyi son anda farkettiğine, farketmesiyle frene basmasının bir olduğuna, sanığın elinden geleni yapmasına rağmen aracın yönünü değiştiremediğine, ölen yakınlarının da şikayetçi olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas-2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK'nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre, lehe hükümler istemi bulunan sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi hükmüne göre adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olmakla birlikte, hapis cezasının ertelenmesinin düzenlendiği TCK'nın 51. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması;

2-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi yerine TCK'nın 50/1-a. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 12.11.2019 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5974, Karar No: 2013/10432, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/5974 E.  ,  2013/10432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 207 ve 209 parsel sayılı sırasıyla 1808,05 m2 ve 1766,90 m2 yüzölçümlü taşınmazlar, zilyetleri bilinemediği için tarla niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacılar, zilyetlik iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazların tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hükmün davacı gerçek kişiler tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06/03/2012 tarih ve 2011/14396- 2012/ 3203 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece, taşınmazlar üzerinde ot biçmek şeklinde sürdürülen zilyetliğin ekonomik amacına uygun bir zilyetlik olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu kabulünün, dosya kapsamı ve Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamasına uygun düşmediği, taşınmazların, rastgele üzerindeki otlar biçilen sahipsiz yerlerden olmayıp, uzun zamandan beri sahiplenilen, sınırları ve kullanım şekli belli olan tarım arazileri olduğunun anlaşıldığı, esasen, bölgenin geçim şeklinin ağırlıklı olarak hayvancılığa dayanması nedeniyle hayvanların ot ve yem ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla tarım arazilerinde zilyetliğin bu şekilde sürdürüldüğü, bu tür zilyetliğin bölgenin iklim, coğrafi yapı ve ekonomik yapısına uygun olduğunun Yüksek Yargıtayın pek çok kararı ile de kabul edildiği, (Hukuk Genel Kurulu’nun 31/05/1978 gün ve 1976/8-3492-1978/398 sayılı kararı) açıklandıktan sonra davanın kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulmuş; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların ½ payla davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, karar Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4.maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 21/11/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1719, Karar No: 2011/11262, Tarih: 28.06.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1719 E.  ,  2011/11262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hak saklı tutularak 51.472,55 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden Davalı vek.Av. ... geldi. Aleyhine temyiz olunan Davacı vek.Av. ... geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00’e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; davalının, YÖK'nun 38.maddesine göre ... Eğitim Diş Hastanesi Başhekimi olarak görevlendirildiğini; döner sermaye ek ödemesinden yararlanmaması gerekirken 2004 yılı ek ödemesinden faydalanarak toplam 51.472,55 TL aldığını; 2547 sayılı yasanın 38.maddesi uyarınca Sağlık Bakanlığına bağlı kurumlarda görevlendirilen personel, yönerge kapsamında kalmadığından, davalıya yapılan ek ödemelerin yersiz olup iadesi gerektiğini ileri sürerek; davalıya 2004 yılında yapılan 51.472,55 TL ek ödemenin ödeme tarihleri itibariyle yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; zamanaşımı definde bulunmuş, esası bakımından da davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 51.472,55 TL'nin 12.04.2006 tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; zamanaşımı definde bulunmuş, esası bakımından da davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 51.472,55 TL'nin 12.04.2006 tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 22.12.1973 gün ve 1968/8 Esas, 1973/14 Karar sayılı ilamında; idarenin yokluk, açık hata, memurun gerçek dışı beyanı veya hilesi hallerinde süre aranmaksızın kanunsuz terfi veya intibaka dayanarak ödediği meblağı her zaman geri isteyebileceği, belirtilen istisnalar haricinde kalan hatalı ödemelerin geri alınmasının, hatalı ödemenin ilk yapıldığı tarihten başlamak üzere 60 günlük dava açma süresi içinde mümkün olduğuna, bu süre geçtikten sonra hatalı ödemenin geri istenemeyeceğine karar verilmiştir. Davalının, dava konusu döner sermaye ek ödemesini almasında, gerçek dışı beyanı veya hilesi bulunmadığına göre; davacı idare, hataen ödediğini iddia ettiği parayı ancak 60 günlük dava açma süresi içinde geri isteyebilir. Bu süre geçtikten sonra, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre (BK.61 ve devamı maddelerine dayalı olarak) dava açılabilir ise de; bu halde yersiz ödendiği iddia olunan paranın iadesine karar verilebilmesi için davalının ödenen para nedeniyle sebepsiz zenginleşmiş olması gerekir. Oysa, davalı adı geçen hastanede başhekim olarak fiilen çalışmış, kuruma fiilen katkı da bulunmuştur. Döner sermaye gelirinden yapılan ek ödeme; personelin kadrosuna bağlı olarak aldığı maaş unsurlarından farklı olarak, kuruma fiilen sağlanan katkı nedeni ile yapılan bir ödeme olduğuna göre, davalının aldığı dava konusu para karşılıksız değildir.

O halde, mahkemece; açıklanan hususlar gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 825 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10551, Karar No: 2012/11901, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10551 E.  ,  2012/11901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, mısır, yer fıstığı ve yer fıstığı sapının 2009 yılı itibarıyla ilçe genelinde kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7539, Karar No: 2023/6543, Tarih: 03.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7539 E.  ,  2023/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek fark ücret, ikramiye, ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli kararıyla davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir ... fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 25.03.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oranı olarak açıkça belirlendiği, ... taraflı olarak ücretin düşürülemeyeceği belirtilerek incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.09.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabuluculuk başvuru tarihinde henüz mevcut olmayan bir toplu ... sözleşmesinin uygulanmasının talep edilmesinin fiilen mümkün olmadığı, dava dilekçesinde de 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesinin ücret ve ikramiyeye ilişkin düzenlemelerinden yararlandırılmaya yönelik bir talep de bulunmadığı gözetildiğinde arabuluculuk başvuru tarihindeki koşullar göz ardı edilerek 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin ücretin tespiti ile fark alacakların hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesi hükümlerinin dikkate alınmasının ve ikramiye alacağı yönünden kesin bir ödeme tarihi belirlenmediğinden arabuluculuk son tutanak tarihinden faiz işletilmesi gerekirken raporda belirtilen ödeme tarihlerinden faiz işletilmesinin hatalı olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili, Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu, yararlılık ilkesinin gözetilmesi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep ettiği alacaklara hak kazanamayacağını, ücretin kanuna uygun olarak ödendiğini savunarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 2021 yılı arabuluculuk tarihine kadar olan dönem için ... ... sözleşmesindeki orana göre alacağın hesaplanması gerektiğini, ayrıca 31.10.2020 tarihinden sonraki dönemde 01.01.2019-31.12.2020 tarihli toplu ... sözleşmesinin ikramiye ile ilgili hükmünün kıstelyevm uygulanması gerektiğini, ilave tediye alacağında ise zaten ... ... sözleşmesindeki ... dikkate alınarak hesaplama yapılabileceği hâlde 31.12.2020 tarihinden sonra hesap yapılmamasının isabetli olmadığını, davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğunu belirterek hüküm bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, talep edilen alacakların 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi dikkate alınmadan hesaplanmasına, ikramiye alacağı yönünden faiz başlangıç tarihine ve davacı lehine vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, talep edilen alacakların 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi dikkate alınmadan hesaplanmasına, ikramiye alacağı yönünden faiz başlangıç tarihine ve davacı lehine vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, tarafların bildirdiği temyiz nedenlerine göre bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca bozma öncesi yargılama sonucunda davacının 01.01.2021 tarihinden sonraki döneme ilişkin herhangi bir alacağının oluşmaması ve davacı tarafın da bu karara karşı istinaf veya temyiz yoluna başvurmaması dikkate alındığında, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ve davacı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8630, Karar No: 2024/11025, Tarih: 10.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8630 E.  ,  2024/11025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1494 E., 2024/604 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İstanbul 17. İş Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesine üzerine, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının 05.05.2001 yılında davalıya ait işyerinde değişen alt işverenler bünyesinde elektrik teknisyeni olarak çalışmaya başladığını ve hâlen çalışmaya devam ettiğini, davacının fiilen yaptığı işin sayaç açma kesme işe olduğunu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişleri tarafından düzenlenen teftiş raporu ile davalı ... AŞ (BEDAŞ) ile Şirketler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının belirlendiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, kesinleşen tespite göre davacının baştan itibaren davalı BEDAŞ’ın işçisi sayılması gerektiğini, davacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesine taraf sendikaya üye olmasına rağmen toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmadığını beyan ederek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ilave tediye, cumartesi çalışma zammı, ikramiye, sosyal yardım alacağı, iş güçlüğü tazminatı ve elektrik yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakların zamanaşımına uğradığını, BEDAŞ ile davacının çalıştığı işverenler arasında arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığı gibi muvazaa da bulunmadığını, aksi kabul edilse dahi muvazaa tespitine ilişkin kararın karar tarihinden sonraya teşmil edilemeyeceğini, muvazaa olgusunun her bir alt işveren yönünden ayrı ayrı yapılması gerektiğini, davacının özlük dosyasının onu çalıştıran firmalardan celbi gerektiğini, davacının sendika üyeliğinin olmadığını, varsa üye olarak bildirilen işçiler arasında davacının olmadığını, üyeliği mevcut olsa dahi asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının mümkün olmadığını, davalı BEDAŞ’ın kamu işvereni sıfatının sona erdiğini, davacının ilave tediye talebinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.12.2016 tarihli ve 2014/480 Esas, 2016/749 Karar sayılı kararıyla; toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davacının muvazaalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalıştığı anlaşıldığından baştan itibaren BEDAŞ işçisi sayılması gerektiği, davacının Tes- İş Sendikasına üye olduğu ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.07.2019 tarihli ve 2017/2286 Esas, 2019/1424 Karar sayılı kararıyla; alt işverenler ile davalı BEDAŞ arasındaki ilişkinin muvazaalı işleme dayandığı ve gerçek işverenin davalı BEDAŞ olduğunun Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığının raporu ile tespit edildiği, bu yönüyle İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu; ancak davalı BEDAŞ'ın 28.05.2013 tarihinde özelleşmesi sebebi ile bu tarihten sonraki döneme ilişkin ilave tediye alacağının hesaplanmasının hatalı olduğu, elektrik yardım alacağı ve ikramiye alacağının miktar olarak hüküm yerinde davacı aleyhine hatalı yazıldığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın esası hakkında yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.