muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/41428, Karar No: 2013/29524, Tarih: 18.11.2013

Yönetim Kurulu kararıyla değişik 15. maddede "Kapsam içinde yer alan unvanlarda bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde, kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücret esas alınır" hükmüne yer verilmiştir.

Yönetim kurulu kararıyla yapılan bu değişiklik sonucu, İş Yasasına tabi Kapsam Dışı Personel statüsünde çalışmakta olanların 15.10.2001-10.04.2007 arası aylık ücretleri, kapsam,

Dışı Personel ücretinden ödendiği halde ilave tediye, ikramiye, fazla mesai ve bayram alacakları, Kapsam Dışı Personele emsal kapsam içi işçi ücreti yani daha düşük ücret esas alınarak ödenmiştir.

Bu uygulama, Yönetim Kurulunun 10.04.2007 tarihinde yürürlüğe giren 10.04.2007 gün ve 127 sayılı kararıyla kaldırılmış olup 10.04.2007 tarihinden itibaren ücrete bağlı alacaklar, fiilen ödenen ücrete göre tahakkuk ettirilip ödenmiştir.

Yapılan açıklamaların ışığında, davacı kendi iradesi ile imzaladığı hizmet sözleşmesi ile ücret ve diğer parasal alacaklarının belirlenmesinde davalının yönetmelik ve esaslarının uygulanmasını kabul etmiş olmakla, Kapsam Dışı Personelin Ücret Ve Fazla Çalışma Esaslarının 15.maddesinin 15.10.2001 ile 10.04.2007 tarihleri arasında yürürlükte olan şekline göre davacının ücret dışı parasal alacaklarının kapsam içi işçiye ödenen ücrete göre hesaplanarak ödenmesinde mevzuata aykırılık bulunmamaktadır.

Öte yandan; 10/6/2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren İş Kanununun, Çalışma koşullarında değişiklik ve iş sözleşmesinin feshi kenar başlıklı 22.maddesinde;

“İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir.

Taraflar aralarında anlaşarak çalışma koşullarını her zaman değiştirebilir. Çalışma koşullarında değişiklik geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz.”

Hükmü bulunmakla birlikte, hizmet sözleşmesinin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan ve uygulanması gereken 1475 sayılı İş Kanununda bu yönde bir hüküm bulunmamaktadır.

Taraflar aralarında anlaşarak çalışma koşullarını her zaman değiştirebilir. Çalışma koşullarında değişiklik geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz.”

Hükmü bulunmakla birlikte, hizmet sözleşmesinin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan ve uygulanması gereken 1475 sayılı İş Kanununda bu yönde bir hüküm bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, davacının talebine konu dönemde imzalayarak hakkında uygulanmasını kabul ettiği Esasların 15.maddesinin yürürlükte olan şekline uygun ödeme yapılmış olması, bu dönemde 4857 sayılı İş Kanunun 22.maddesine benzer bir hükmün bulunmaması, davacının hizmet sözleşmesinin iptali ile ilgili herhangi bir girişimde bulunmaması karşısında Kurumca yapılan ödemede bir eksiklik bulunmamaktadır. (Hukuk Genel Kurulu’nun 31.03.2010 gün ve 2010/9-173 Esas, 2010/190 Karar sayılı kararı). Davacının fark isteklerinin tamamen reddi yerine yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7630, Karar No: 2012/10051, Tarih: 07.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7630 E.  ,  2012/10051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 26/09/2008 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde; davalı ...'ın sevk ve idaresinde olan, diğer davalı ...'ya ait aracın, kendisinin kullandığı araca çarpması sonucu yaralandığını ve aracının zarar gördüğünü belirterek maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi tarafından bildirilen kusur ve maddi hasar bedeli göz önünde bulundurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

a)Tespit dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre davacının aracının tamirinin ekonomik olmayacağı belirtilerek, hurda değeri düşülmek suretiyle araç hasarının 3.250,00 TL olduğu belirtildiği halde mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu miktara ilaveten onarım bedeli eklenmek sureti ile belirlenen miktardan kusur indirimi yapılıp, bu miktarın istemden fazla olduğu gözetilerek istenilen maddi tazminatın tamamına hükmedilmiş ise de, davacı aracında meydana gelen zarar yukarıda açıklandığı üzere 3.250,00 TL'dir. Dava dilekçesine göre aracın çekilmesi için ödenen 130,00 TL ve Adli Tıp Kurumu raporu için yapılan 15,00 TL'lik masraf ile tespit dosyasında alınan bilirkişi raporunda bildirilen bedel toplamı üzerinden, mahkemenin %75 kusur oranı kabulüne göre bu miktarın %75'ine hükmedilmesi gerekirken, tamamına hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b-Mahkemece kabul edilen 3.745,00 TL'nin içinde, daha sonra yargılama giderleri arasında zikredilen tespit giderleri de bulunmaktadır. Tespit giderleri, yargılama giderlerinden olduğu için müddeabihe eklenmesi uygun görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b-Mahkemece kabul edilen 3.745,00 TL'nin içinde, daha sonra yargılama giderleri arasında zikredilen tespit giderleri de bulunmaktadır. Tespit giderleri, yargılama giderlerinden olduğu için müddeabihe eklenmesi uygun görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

c)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, davacının yaralanma derecesi, kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, mahkemece hükmedilen manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2-a,b,c) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11246, Karar No: 2010/13426, Tarih: 12.07.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/11246 E.  ,  2010/13426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit, yasak silah taşımak

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Onama, düzelterek onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanıklara yükletilen yasak silah taşımak eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

A- Sanık ...'in yasak silah taşımak eylemine ilişkin,

Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B- Sanık ...'nın yasak silah taşımak eylemine ilişkin,

Hükmedilen cezanın koşulları bulunması nedeniyle TCY.nın 58/6.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği halde, sonradan alt paragrafta bu maddenin uygulanmamasına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yazım yanılgısı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, biçimde TCY.nın 58/6.maddesinin uygulanmamasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılmasına biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMASINA,

C- Sanık ...'in tehdit eylemine ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar ile mağdurlar arasındaki tartışma ve kavganın araya giren ve tarafları tanıyan kişiler tarafından yatıştırılmasından sonra sanığın aracıyla olay yerinden 150 m. uzaklaştıktan sonra alkollü olmasının da etkisiyle havaya silahla gelişigüzel ateş etmesi biçimindeki eyleminin, TCY.nın 170/1-c maddesinde düzenlenen genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan ve olayda silahlı tehdit suçunun ne şekilde oluştuğu da açıklanmadan yetersiz gerekçeyle aynı yasanın 106/2-a maddesiyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2- Sanığın tehdit eylemini birden çok kişiye karşı tek bir fiille işlediğinin kabulü karşısında TCY.nın 43/2.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte olan 1402 sayılı CMY.nın 326/son maddesinin gözetilmesine 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7252, Karar No: 2024/4521, Tarih: 26.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/7252 E.  ,  2024/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/284 E., 2023/112 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; iş kazası nedeniyle müvekkilinin sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın meydana gelişinde davalının kusurlu olduğundan bahisle 397.543,02 TL iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat, 295.214,27 TL bakıcı giderinden kaynaklanan maddi tazminat ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.12.2017 tarih, 2012/355 Esas, 2017/624 Karar sayılı kararında özetle, 397.543,02 TL iş göremezlikten kaynaklı, 277.848,72 TL bakıcı giderinden kaynaklı olmak üzere toplam 675,391,74 TL maddi, 18.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu kararına karşı davalı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin 06.06.2018 tarih, 2018/1038 Esas, 2018/1095 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kısa kararı ile gerekçeli kararı arasında çelişki bulunduğundan bahisle mahkeme kararının kaldırılmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kaldırma kararından sonra İlk Derece Mahkemesinin verdiği 29.04.2019 tarih, 2018/289 Esas, 2019/264 Karar sayılı kararda özetle 397.543,02 TL iş göremezlikten kaynaklı, 277.848,72 TL bakıcı giderinden kaynaklı olmak üzere toplam 675,391,74 TL maddi, 18.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 29.04.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.06.2020 tarih, 2019/2773 Esas, 2020/1092 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından bahisle, yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 29.04.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.06.2020 tarih, 2019/2773 Esas, 2020/1092 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından bahisle, yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.06.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 27.04.2021 tarih ve 2020/9194 Esas, 2021/6020 Karar sayılı kararı ile salt davacı ve tanık beyanlarına göre ücret tespitinin isabetsiz olduğu, emsal ücret araştırması yapılması gerektiği, yeniden hesap raporu alınmasının gerekmesi halinde bilinen ve bilinmeyen devre tarihlerinin 06.06.2016 tarihli hesap raporundaki tarihler dikkate alınarak belirlenmesi ve usuli kazanılmış haklar da gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulduktan sonra verilen temyiz incelemesine konu 16.03.2023 tarihli karar ile davacı lehine 359.286,97 TL iş göremezlik zararı ve 254.990,70 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 614.277,67 TL maddi, 18.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine, mahkemenin 07.03.2022 tarihli ara kararı ile davacıya ödenmesine karar verilen 100.000,00 TL geçici ödemenin infaz aşamasında dikkate alınmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen 16.03.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen 16.03.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, müvekkili şirket tarafından dava dosyasına, davacı işçinin imzalarının taşıyan ücret bordrolarının ibraz edildiğini, ücret bordrolarının tamamının işçinin imzasını taşıdığını ve gerçek ücretine göre düzenlenmiş bordrolar olduğunu, mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmasına ve Yargıtay kararına göre, davacı işçinin tazminata esas ücretinin bu imzalı bordrolardaki ücret esas alınması gerekmesine rağmen, bilirkişi raporunda asgari ücretin 2.85 katı ücret baz alınarak tazminat hesabı yapıldığını, böyle bir ücretin İstanbul'da kısa mesafe bir kamyon şoförüne verilmesinin hayatın olağan akışına ve piyasa gerçeklerine tamamen aykırı ve afaki bir rakam olduğunu, Yerel Mahkeme kararının gerekçesinde de, tazminata esas ücretin imzalı bordrolardaki ücret yerine, neden asgari ücretin 2.85 katı olarak kabul edildiğinin açıklanmadığını, bu durumun da hukuka ve adil yargılanma ilkesine açıkça aykırı olduğunu, ayrıca, Yargıtay bozma ilamına uyulmasına rağmen ve kendileri lehine usuli müktesep hak oluşmasına rağmen, Yargıtay ilamına aykırı şekilde imzalı bordroların hesaplamaya ve hükme esas alınmaması açıkça hukuka aykırı olduğunu, hak ihlali de doğurduğunu, bu nedenle Anayasa Mahkemesine ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine başvuru haklarının saklı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1461, Karar No: 2012/7019, Tarih: 30.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1461 E.  ,  2012/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2009 tarih ve 2008/519-2009/582 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin hamili olduğu 05.09.2008 keşide tarihli, hamiline yazılı, 7.500 TL tutarındaki çeki kaybettiğini, buna ilişkin kolluğa kayıp beyanında bulunduğunu, çekin kötü niyetli üçüncü kişilerce bankadan tahsilini önlemek amacıyla dava konusu çeke ödeme yasağı konulmasına ve çekin iptal edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilinin müvekkilinin çekin meşru hamili olduğunu bildirmesi üzerine mahkemece davacı tarafa tanınan süre içerisinde açılan istirdat davasının çekin iptali davası ile birleşmesine karar verilmiştir. Birleşen istirdat davasının davalı vekili, söz konusu çekin ciro edilmek suretiyle müvekkiline verildiğini, davacının çek üzerinde isminin bulunmadığını, çekin kaybedildiği iddiasının inandırıcı olmadığını, çekin alacaklısı davalı olan Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/19534 sayılı dosyası ile müvekkilince takibe konulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, icra dosyası içerisindeki dava konusu hamiline yazılı çek fotokopisine göre .....cirosu ile çekin davalıya verilmiş olduğu, davacının çekin hamili olduğu yönünde geçerli kanıt sunamadığı, davalının kötü niyetli hamil olduğu iddiasının davacı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl dava ve birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 25,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/04/5012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.