muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7054, Karar No: 2022/15378, Tarih: 16.06.2022

İncelenen dosyada; şikayetçi ... Çakmak vekilinin ... Cumhuriyet Başsavcılığına dilekçe sunarak, müvekkilinin 2001 yılında ekonomideki kötü gidişatı protesto etmek amacıyla dönemin Başbakanı ... ...'e yazar kasa fırlattığını, bu eylemiyle bağlantılı olarak ... üzerinden, "..." adlı profil hesabından hakaret paylaşımında bulunulduğunu belirtip şikayetçi olduğu, şüpheli hakkında ilgili hesaptan ulaşabildiği bazı bilgileri de dilekçesine eklediği, savcılıkça emniyet birimine yazılan müzekkereye verilen cevapta, ilgili sosyal paylaşım sitesinin yer sağlayıcısının ... numarası hakkında bilgi paylaşımında bulunmadığını, şüphelinin ... profilinin incelemesinde ise, memleketinin ... olduğu ve ...'da yaşadığı bilgisi dışında, kimlik ve adres bilgilerinin yer almadığı, dilekçede belirtilen argümanlar ışığında yapılan araştırmada şahsın tespitinin mümkün olmadığının belirtildiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca da bu hususlar gerekçe gösterilerek şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu kararın verildiği anlaşılmış, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak, şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında belirtilen bilgiler de göz önüne alınarak ilgili kurumlardan gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede yer alan düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/02/2021 tarihli ve 2021/759 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun'un 309/4-a maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/583, Karar No: 2010/620, Tarih: 01.10.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/4-583 E.  ,  2010/620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 7.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 10.02.2009 gün ve 2008/169 E., 2009/31 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 10.11.2009 gün ve 2009/5102-12615 sayılı ilamı ile;

(…Dava, haksız eylem nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalı ile aynı üniversitede öğretim üyesi olarak görev yaptıklarını, davalı tarafından yazılan 11.01.2008 günlü dilekçede yer alan “döner sermaye projelerinin, bölüm başkanı ile kardeş ilişkisi içerisinde olan özel bir şirkete aktarıldığı ve çevre mühendisliği bölümünü şaibe altında bırakan bir durumun varlığından bahsedildiği” biçimindeki anlatımların kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemişlerdir.

Davalı ise, dilekçesinde yer alan iddiaların tamamen gerçeği yansıttığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece tanıklar dinlenerek döner sermaye projelerine ilişkin belgeler dosyaya getirtilmiş ve "davacıların kardeşi olan H. T.n hissedar olduğu ....Şirketi'ne çıkar sağlandığı yönündeki iddialarında, dosyaya sunulan belgelerde orta düzeydeki bir kişi tarafından çıkar sağlandığının kabul edilmesi mümkün görülmekle, davalının, dilekçesinin kapsamı itibariyle davacıların kişilik haklarına saldırı mahiyetinde işlem yapmadığı, görünürdeki gerçekliğin kapsamında anayasal hak olan şikayet hakkının kullanıldığı, yapılan işlemler nedeniyle davacıların eleştirildiği, davacıların konumları itibariyle eleştirilere katlanmak zorunda olduğu, şikayet hakkının kötüye kullanılmadığı ” gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacıların kardeşi olan H.T.'in pay sahibi olduğu ..... firmasına herhangi bir döner sermaye işi verilmediği, üniversite ile iş yaptığına ilişkin olarak ileri sürülen işlerden 3 tanesinin Encon firması tarafından ücreti ödemek sureti ile hizmet alımına ilişkin olduğu, madeware projesinin ise AB projesi kapsamında üniversitede görevli dava dışı bir öğretim görevlisi tarafından döner sermaye kapsamı dışında yürütülen ve projenin tümüyle bir özel şirkete aktarılması biçiminde olmayıp 200.829 Euro'luk proje içerisindeki işlerden 5.000.TL kadar bir bölümüne ilişkin olarak hizmet alımı biçiminde yaptırıldığı anlaşılmaktadır.

Aynı üniversitede öğretim üyesi olan davalının, yukarıda açıklanan olguları eğitim düzeyi ve görev alanı içerisinde doğru bir biçimde değerlendirmeyerek, haksız kazanç sağlama çabası olarak değerlendirilmesi hukuka aykırı olduğundan davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturduğu benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacılar yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir....)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA,  istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 01.12.2010 gününde  oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2192, Karar No: 2015/6680, Tarih: 30.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2192 E.  ,  2015/6680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/298-2013/643

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar Dairemizin 09/12/2014 gün ve 2014/9874-2014/13641 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa maddi hatanın düzeltilmesi istemi ile davacı tarafından yasal süresinde düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemenin kararında ve Yargıtay ilamında yazılı sebeplere, onama ilamında Yargıtay duruşmasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine vekalet ücreti takdir edildiğinden, "vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine" denilmesi gerekirken "davacıdan alınıp davalıya verilmesine" denilmesinin kalem hatasından kaynaklandığının anlaşılmasına göre 6100 Sayılı HMK.ya 6216 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.maddesi hükmü gözetilerek HUMK.nın 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, yukarıda maddi hata olduğu açıklanan vekalet ücretine ilişkin kısımdaki "davacıdan alınıp davalıya verilmesine" ibaresinin "vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine" şeklinde düzeltilmesine, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 30/062015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2739, Karar No: 2019/454, Tarih: 14.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/2739 E.  ,  2019/454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin "silah taşımalarına izin verilen kamu görevlileri" başlıklı 8. maddesinin e bendinin 9 no'lu alt bendinde belediye başkanlarının silah taşıma ruhsatı alabilecekleri, 16. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinde ruhsatların veriliş nedenleri ortadan kalktığı halde, durumu ruhsat veren makama altı ay içinde bildirmeyenlerin ruhsatlarının iptal edileceği ve kendilerine hiç bir suretle ateşli silahlarla mermilerini taşıma yada bulundurma izni verilmeyeceği, 17. maddesinde ise 16. madde uyarınca ruhsat şartlarını kaybedenlerin ruhsatları iptal edilerek silahlarının zaptedileceği ve zaptetme tarihinden itibaren altı ay içinde silah sahibinin isteği dikkate alınarak silah satın almaya hak kazanmış kişilere devrinin sağlanacağı, bu süre içinde devri sağlanamayan silahların ilgili kanunlara göre işlem yapılmak üzere adli makamlara intikal ettirileceği öngörülmüş olması karşısında; belediye başkanı olan ve görevi nedeniyle taşıma ruhsatı verilen sanığın, başkanlık görevinin sona erdiği 30.03.2014 tarihinden, suç tarihi olan 01.05.2014 tarihine kadar ruhsat veren makama durumu bildirmesi için Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 16. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinde öngörülen 6 aylık sürenin dolmadığı gözetilmeden, sanığın beraati ile ruhsat işlemlerinin ikmali için dava konusu silahın idareye teslimi yerine yazılı biçimde mahkumiyet ve müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16211, Karar No: 2015/7562, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16211 E.  ,  2015/7562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak dava konusu Kışla Mahallesi 269 ada 593 ve 594 parsel sayılı taşınmazların bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup mahkemece, davacının uzlaşma yoluna gitmeden dava açtığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kamulaştırma Kanununa 5999 Sayılı Kanunla eklenen ve 30.06.2010 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Geçici 6. maddesinde “Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 9/10/1956 tarihi ile 4/11/1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle, malik tarafından ilgili idareden tazminat talebinde bulunulması halinde, öncelikle uzlaşma yoluna gidilmesi esastır” hükmü getirilmiş, 25.02.2011 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6111 Sayılı Kanunun Geçici 2. maddesiyle de “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren onbeş yıl süreyle geçerli olmak üzere; 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6 ncı maddesi hükmü, 4/11/1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanır” denilmiştir. ...'nin 22.02.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 01.11.2012 tarih ve 2010/83 Esas-2012/169 Karar sayılı kararı ile uzlaşma dava şartı sayılmış, 6111 Sayılı Yasanın Geçici 2. maddesi ise iptal edilmiş ancak iptal hükmünün, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. ...nin bu kararından sonra kanunlaşan ve 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesi değiştirilmiştir. Değiştirilen Geçici 6. maddenin 1.fıkrasında “Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 9/10/1956 tarihi ile 4/11/1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle, mülkiyet hakkından doğan talepler, bedel talep edilmesi hâlinde bedel tespiti ve diğer işlemler bu madde hükümlerine göre yapılır. Bu maddeye göre yapılacak işlemlerde öncelikle uzlaşma usulünün uygulanması dava şartıdır.” denilmiş, 10 fıkrasında ise “Vuku bulduğu tarih itibarı ile bu maddenin kapsamında olan kamulaştırmasız el koymadan dolayı bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce tazmin talebiyle dava açmış olanlar; bu madde hükümlerine göre uzlaşma yoluna gitmeyi isteyip istemediklerini bu maddenin yürürlüğe girmesinden itibaren üç ay içinde idareye ve mahkemeye verecekleri dilekçeler ile bildirebilirler. Uzlaşma talebi üzerine, uzlaşma görüşmelerinin neticesine kadar dava bekletilir; uzlaşılamaması hâlinde, uzlaşmazlık tutanağının mahkemeye sunulmasından sonra davaya devam edilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıda açıklanan bu düzenlemeler karşısında 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında el atılan taşınmazlar için 6487 sayılı Yasanın yayımlanmasından sonra açılan davalarda uzlaşma dava şartı olarak kabul edilmekte, öncesinde açılan davalar için ise uzlaşma yoluna başvurulması için üç aylık süre öngörülmekle birlikte uzlaşmaya başvurulması zorunluluk haline getirilmemektedir. Buna göre 6487 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce açılan davalar için uzlaşmaya gidilmemesi nedeniyle davaların reddi yoluna gidilemeyeceğinden, mahkemelerce işin esasına girilerek gerekli araştırmalar yapılıp sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Dava konusu somut olay incelendiğinde, kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat davasının yukarıda açıklanan yasa maddesinin yürürlüğe girmesinden önce 14.05.2013 tarihinde açıldığı ve yasanın yürürlüğe girdiği tarihte derdest olan davalarla ilgili olarak uzlaşma yoluna başvurulması isteğe bağlı olduğu, Yasanın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 3 ay içinde kullanılacak bu hakka ilişkin sürenin de geçtiği dikkate alınarak mahkemece taraflara ait tüm deliller toplanıp oluşacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24901, Karar No: 2014/9113, Tarih: 16.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24901 E.  ,  2014/9113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.09.2013

NUMARASI :Esas no:2012/208 Karar no:2013/760

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebelerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.04.2014 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2018/2456, Karar No: 2021/231, Tarih: 26.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2018/2456 E.  ,  2021/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kooperatif tüzel kişiliğinin ihyası davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde Ticaret Sicil Müdürlüğü dışındaki davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin üyesi bulunduğu SS ... Yapı Kooperatifi aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesinde 2009/142 E sayısı ile açtığı alacak davası derdest iken kooperatifin tasfiye haline girdiğini ve dava bitmeden tasfiye olduğunu, verilen kararın ... İcra Müdürlüğü'nün 2016/36 E. sayılı dosyasında icra takibine konulduğunda kooperatifin tasfiye edildiğini, müvekkilinin alacağını tahsil edemediği gibi aynı kararda Kooperatif lehine verilen alacağın Kooperatif tarafından ... İcra Müdürlüğünün 2016/60 Esas sayılı dosyasından tahsil edildiğini, böylece tasfiyeden dolayı alacağını tahsil imkanı kalmayan müvekkilinin kooperatifin yeniden tüzel kişilik kazanmasının temini için işbu davayı açmak durumunda kaldığını ileri sürerek ihyasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı tasfiye memurları vekili, açılan davanın hukuki ve maddi bir temelinin olmadığını, 6102 sayılı Ticaret Kanunun'un 7/15 maddesi gereğince ... Evler Yapı Kooperatifinin 02/07/2008 tarih ve 7096 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinde tescil ve ilan edilerek tasfiye edildiğini, tasfiye ilanına göre kooperatifin tasfiyesinin 03/06/2008 tarihi itibariyle yapıldığını, tüm bu sebeplerle davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini, esasa girilmesi durumunda ise talebin yasal bir dayanağının bulunmadığını, kooperatif tasfiyesinin yasal hükümler uyarınca yerine getirildiğini, davacının kooperatifin üyesi olduğunu, yapılan yasal işlemlerden haberi olduğunu, bu nedenle talebin hukuken himaye görmeye uygun olmadığını savunarak davanın esas yönünden de reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı TSM vekili, kooperatifin genel kurul kararında tasfiye kararı aldığını, sicil tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, müvekkilinin yasal hasım olduğunu, bu nedenle aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; Tasfiye halinde Sınırlı Sorumlu ... Konut Yapı Kooperatifi'nin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/157 esas 2012/142 karar sayılı dosyasında davalı olarak taraf ve dava derdest iken tasfiye kapanışı yapılarak sicil kaydının terkin edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karara yönelik davalı tasfiye memurlarının istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23.Hukuk Dairesince; 6102 sayılı TTK'nin 547/2. maddesinde "bu ek işlemler sonuçlandırılıncaya kadar" yeniden

tescil-ihya talep edilebileceği belirtildiğinden, mahkemece, kooperatifin ... İcra Müdürlüğünün 2016/36 E. sayılı dosyasındaki işlemlerle sınırlı olmak üzere ihyasına karar verilmesi gerekirken bu konuda hükümde herhangi bir ibare bulunmadığından bahisle kabulüyle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinin (2) numaralı alt bendi gereğince, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/426 E., 2017/572 K. sayılı dava dosyasında verdiği 05.12.2017 tarihli kararını düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine, diğer hususlara yönelik istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, Ticaret Sicil Müdürlüğü dışındaki davalılar tasfiye memurları vekili temyiz etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi ilk derece mahkemesi kararını düzelterek 6102 sayılı TTK’ nın 547/2 maddesi uyarınca açılan dava ile sınırlı olmak üzere ihya kararı vermiştir. TTK 547/2 maddesi ek tasfiyeden bahsetmekte ancak ek tasfiyenin nelerden ibaret olacağına ilişkin bir sınırlandırmaya gitmemektedir. Tasfiye dışı bırakılan hukuki işlem bir olabileceği gibi birden fazla da olabilir. Böyle bir halde her hukuki uyuşmazlık için ihya kararı almak usul ekonomisine aykırı olduğu gibi ihya kararı verilmiş bir kooperatif için yeniden ihya kararı almanın hukuki yanı da yoktur. Bu nedenle açılan veya açılacak bir dava ile sınırlı olarak, ihya kararı verilmesi, tasfiye kurumunun ruhuna uygun değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmekte ise de yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HMK 370/2 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23.Hukuk Dairesi kararına ilişkin Ticaret Sicil Müdürlüğü dışındaki davalılar vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddine, kararın re'sen yukarıda yazılı gerekçe ile hüküm kısmından ''... ... İcra Müdürlüğünün 2016/36 E. sayılı dosyasındaki işlemler ile sınırlı olmak üzere'' cümlesinin çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi