muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20466, Karar No: 2017/7239, Tarih: 25.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/20466 E.  ,  2017/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/04/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.09.2008 - 12.11.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde ürün yönetim yetkilisi olarak çalıştığını, son aylarda bilinmeyen nedenlerden dolayı davacıya karşı hoş olmayan tavırlar sergilendiğini, davacının birikmiş fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödenmediğini, davacının sigorta primlerinin tam ücret üzerinden yatırılmadığını, 12.11.2013 tarihinde de ihbar öneli olmaksızın davacının iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, işyerinde haftada 5 gün 08:30-21:00 saatleri arasında çalışıldığını, cumartesi günü ise 08:30-13:00 arasında çalıştığını, davacının son yıla ilişkin yıllık ücretli izninin kullandırılmadığını, ücretinin de ödenmediğini, davacının tüm dini ve milli bayramlarda çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini, davacının son ücretinin 1.250,00 TL. net ücret aldığını, yol ve yemek giderlerinin davalı tarafından karşılandığını, maaşın bir kısmını elden bir kısmım ise banka kanalı ile aldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkette 01.09.2008 - 14.02.2011 tarihleri arası kasa sorumlusu olarak, 14.02.2011 - 26.11.2013 tarihleri arasında ise ürün yönetim kısmında çalıştığını, davacının 3 gün üst üste mazeret bildirmeksizin işe gelmediğini, tutanaklarla bu durumun sabit olduğunu ve kendisine bu devamsızlıkla ilgili mazeretini sunması ihtarı yapılmasına karşın herhangi bir mazeret bildirmediğini bu nedenle davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının 12.11.2013 tarihinde davalı tarafından iş akdinin feshedildiğine ilişkin beyanının gerçeği yansıtmadığını, sosyal paylaşım sitesindeki paylaşımı kendisinin işten ayrıldığını göstermekte olduğu, davacının herhangi bir fazla mesai alacağı bulunmadığını, davalı işyerinde haftada 5 gün 2 mesai halinde 10:00 - 18:00 ve 14:00 - 22:00 saatleri arasında çalışma olduğunu ve haftanın bir günü de 2 saat dinlenme molası ile 10:00 - 22:00 saatleri arasında çalışma olduğunu, davacının genel merkezdeki çalışmasının da haftalık 45 saati aşmadığını, davacının nadiren fazla mesai yapmış olduğunu ve bu fazla mesailerin karşılığında serbest zaman kullanıldığını yahut maaş bordrosuna yansıtılarak ödendiğini, davalı işyerinde ulusal bayram ve genel tatil çalışması yapılmadığını, işçinin onayı ile dahi olsa böyle bir durum olmadığını, davacının yıllık ücretli izin alacağı bulunmadığını, davacının iş akdinin feshini müteakip 13 günlük bakiye yıllık izin alacağının davacı banka hesabına ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak; davalı işveren davacının devamsızlığı nedeniyle sözleşmeyi fesih edildiğini iddia etmişse de, dinlenen davalı tanıklarından Uğur Çalışır davacının maaşını az bulduğu için işten ayrıldığını duyduğunu belirttiği, bu tanığın beyanının duyuma dayalı olduğu için itibar edilmediği, diğer davalı tanığı ise, davacının iş akdinin hangi nedenle sona erdiğini bilmediğini ifade ettiği, bu durumda davalı savunmasını ispatlayamadığı gibi dosyaya sunulan ücret bordroları ve banka hesapları incelendiğinde davacının Eylül ayı maaşının bir önceki maaşlara oranla % 50 'ye yakın zamlı olarak ödendiğinin görüldüğü, Türkiye'deki ekonomik koşullar ve davacının yaptığı iş dikkate alındığında bir işçiye % 50'ye yakın zam yapılması hayatın olağan koşullarına uygun görülmediğinden bu durumun işçinin iddia ettiği gibi maaşların daha önceden kayıtlarda eksik olarak gösterildiğini ve sigorta primlerinin tam ücret üzerinde ödenmediğini gösterdiği, ayrıca her ne kadar ücret bordroların her ay 2 saat fazla mesai tahakkuku varsa da, gerek davacı tanıkları gerekse davalı tanıklarının beyanları dikkate alındığında bu belirtilen saatten daha fazla mesai yapıldığı, her ay fix 2 saat tahakkuk edilen mesainin gerçeği yansıtmadığı ve davacının fazla mesai ücretlerinin de tam olarak ödenmediğini, bu hususlarında davacının iddiasını desteklediği, bu yönüyle de sözleşmenin haklı nedenle fesih edilmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre, davacının iş akdinin hangi tarafça feshedildiği ve bu feshin kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi gerektirip gerektirmediği hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, fazla çalışma karşılıklarının ve primlerinin gerçek ücret üzerinden ödenmediğini, işverence iş sözleşmesinin 12.11.2013 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeksizin feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Dava dilekçesinde davacının fazla çalışma ücreti alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın tahsilli talep edilmiş, Mahkemece yapılan yargılama sonunda da bu alacağın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı tanık anlatımlarından fazla çalışma karşılığının ödenmemesi hususunda taraflar arasında anlaşmazlık bulunduğu anlaşılmıştır.

Davalı tarafça dosyaya ibraz edilen sosyal paylaşım içeriklerinden ve bilhassa “6 yıla yakın süredir çalıştığı şirketim adil ışık dan 12.11.2013 tarihi itibariyle ayrılmış bulunuyorum…” şeklindeki paylaşımından davacının iş akdini kendisinin feshettiği ve fazla çalışma alacağının da olduğu anlaşılmakla feshin haklı nedenle gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Davacı tanık anlatımlarından fazla çalışma karşılığının ödenmemesi hususunda taraflar arasında anlaşmazlık bulunduğu anlaşılmıştır.

Davalı tarafça dosyaya ibraz edilen sosyal paylaşım içeriklerinden ve bilhassa “6 yıla yakın süredir çalıştığı şirketim adil ışık dan 12.11.2013 tarihi itibariyle ayrılmış bulunuyorum…” şeklindeki paylaşımından davacının iş akdini kendisinin feshettiği ve fazla çalışma alacağının da olduğu anlaşılmakla feshin haklı nedenle gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Bu durumda davalının 12.11.2013 tarihinden sonraki devamsızlığa dayalı haklı neden savunması sonuca etkili değildir.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Bu nedenle iş sözleşmesini fesheden davacının ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Hükmedilen alacakların brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda gösterilmemesi 6100 sayılı HMK.nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde mahal verebileceğinin gözetilmemesi de hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/04/2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğum Dairemiz sayın çoğunluğunun bozma kararına katılamıyorum. 25.04.2017
Yargıtay — Esas No: 2007/17255, Karar No: 2008/3509, Tarih: 06.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17255 E.  ,  2008/3509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 116 ada 276 parsel sayılı 1.532,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesizden orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., ırsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak çekişmeli taşınmazın adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1967-1969 yılları arasında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, çekişmeli yeri önceleri davacının eşi ... Akyüz’ün 20 yılı aşkın süreyle nizasız fasılasız ... sıfatıyla kullandığı, 1972 yılında ölümünden sonra ise, taşınmazın kullanılmadığı, toprağın işlenmemesi sebebiylede üzerinde yabancı otlar oluştuğu ifade edilmiştir. Hükme dayanak yapılan ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın ... süre kullanılmadığı, orman bilirkişi raporunda ise taşınmazın ... yıllardır işlenmediğinden üzerinde laden, ..., değişik ... otları vb orman altı floranın oluştuğu açıklanmıştır. Davacının eşi ... Akyüz’ün öldüğü yıl olarak belirtilen 1972 yılı ile çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin yapıldığı 2006 yılı arasında 34 yıl bulunmakta olup bu süre çok uzundur. Çekişmeli taşınmazın 34 yıl süre ile kullanılmadığı davacının beyanı ve tüm dosya kapsamı ile belirlendiğine göre taşınmazın terk edildiği sonucuna varılmaktadır. Kaldı ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ekindeki 1958 yapımı aplikeli memleket haritasının incelendiğinde çekişmeli taşınmaz ile komşuları orman içi açıklık konumunda gözükmektedir. Bilindiği üzere orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Kaldı ki; taşınmaz üzerinde orman altı flora bulunmaktadır. Hal böyle iken, açıklanan nedenlerle davacı kişinin davasının reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 06.03.2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25152, Karar No: 2014/25406, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25152 E.  ,  2014/25406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin feshe bağlı tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.05.2014 gün ve 2014/13363 Esas, 2014/14430 Karar sayılı kararı ile “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “tüm süreye göre kayıtların davalıdan istendiği, ibraz edilmemesi üzerine kesin süre verildiği, ibraz edilmemesi nedeni ile de sunulan kayıtlara göre hesaplama yapıldığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Mahkemece ilk kararın fazla mesai ve tatil alacakları yönünden “davacı kamu kurumuna ait giriş ve çıkış kaydı tutulan işyerinde çalıştığına göre var ise mesai ve nöbet çizelgeleri getirtilerek, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, tatillerde çalışıp çalışmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulması üzerine bozmaya uyularak kayıtlar getirtilmiş ve getirtilen kayıtlara göre anılan alacakların hesaplanıp hüküm altına alındığı, ancak getirtilen kayıtların davacının tüm çalışma süresini kapsamayıp 15.02.2011-28.12.2011 tarihleri arası giriş ve çıkış kayıtları olup hüküm altına anılan fazla mesai ve tatil çalışmaları ücret alacağı bu kayıtlar esas alınarak hesaplandığı, davacı tüm çalışma süresine ait fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağı

istediğine göre tüm çalışma süresine ait kayıtların getirtilmesi ve alacakların hesaplanması” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup davalının fazla mesai ve tatil alacaklarına esas kayıtları ibraz etmemesinin davacı aleyhine yorumlanamayacağı, bu durumda 6100 sayılı HMK.’un 220 maddesi uyarınca işlem yapılması yanında çalışma düzeninin aynı olması prensibinden kayıtlı dönemin kayıt bulunmayan dönem için emsal olabileceği gibi mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gerektiği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13997, Karar No: 2012/18899, Tarih: 02.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/13997 E.  ,  2012/18899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanıkların yanlarında bir fail daha olduğu halde, katılanın yanına giderek, saati sorup daha sonra koluna girerek parka götürdükleri, burada tehdit edip cep telefonu ve 50-YTL parasını almaları şeklinde gerçekleşen yağma suçunun, birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği halde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1.maddesinin (c) bendinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanıklar hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanları ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1213, Karar No: 2024/1601, Tarih: 11.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1213 E.  ,  2024/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3000 E., 2022/3025 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme ve bu suça yardım etme

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılanlar ...ve ... vekili, katılanlar ... ve ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... ve sanık ... müdafileri ile katılanlar ...ve ... vekili, katılanlar ... ve ... vekillerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2021/267 Esas, 2022/227 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanık ... hakkında;

a. Maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba,

b. Maktul ...'ye karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

B. Sanık ... hakkında;

a. Maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

B. Sanık ... hakkında;

a. Maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b. Maktul ...'ye karşı kasten öldürmeye yardım suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/3000 Esas, 2022/3025 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin, Cumhuriyet Savcısının (aleyhe), katılanlar ...ve ... vekili, katılanlar ... ve ... vekillerinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesi uyarınca, sanık ... hakkında 2 nci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiği tespiti ile sanık hakkında tekerrür uygulamasına dair bendlerdeki "mükerrirlere özgü" ibarelerinden önce gelmek üzere "5275 Sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince ikinci kez" ibarelerinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, maktul ...'ye yönelik eylem sebebiyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, maktul ...'a yönelik haksız tahrikin derecesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına, sanık ... müdafinin temyiz

sebepleri özetle; suçun sabit olmadığına, suça iştirak etmediğine, katılanlar ...ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, her iki sanığın da nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik eylemi hakkında mahkumiyeti gerektiğine, katılanlar ... ve ... vekillerinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, her iki sanığın da nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığına, sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik eylemi hakkında mahkumiyeti gerektiğine, sanık ...'in iştirakinin derecesine, gerekçesizliğe ve hak ihlali oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü