muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6565, Karar No: 2024/9537, Tarih: 10.06.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının hizmet alım sözleşmelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında olduğunu belirttiği ve toplu iş sözleşmesi farklarına dair ödeme yaptığı dikkate alındığında hükmedilen işçilik alacaklarından sorumlu olmadığı yönündeki istinaf sebebinin yerinde görülmediği, dava dilekçesinde 15.04.2016 - 01.04.2018 ve 01.03.2019 - 31.01.2020 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin yanı sıra dava tarihine kadar davacının yararlanma hakkına sahip olduğu tüm toplu iş sözleşmeleri uygulanarak alacakların hüküm altına alınması istendiğine ve davalı tarafça da 01.06.2020 - 31.08.2020 arasını kapsayan üçüncü bir toplu iş sözleşmesi olduğu ve bu sözleşmenin farklarının ödendiği savunulduğuna göre talep aşımından söz edilmesinin mümkün olmadığı, hükme esas alınan 10.07.2023 tarihli bilirkişi ek raporunda 07.04.2021 tarihli tabloda yer alan alacak kalemlerinin dava sonrası davalı tarafça yapılan ödemelerin tenzil edilmesiyle bakiye alacak hakkına ilişkin olduğunun belirtildiği ve söz konusu tutarların hüküm altına alındığı, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki talep dönemi için arabuluculuk dava şartı yerine getirilmediğinden bu dönemde talep edilen miktarların dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı, uygulanması gereken toplu iş sözleşmesi ile alacakların hesabı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan 01.03.2019 - 31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin art etkisi göz önünde bulundurulduğunda yapılan hesaplamanın yerinde olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6428, Karar No: 2014/24949, Tarih: 08.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6428 E.  ,  2014/24949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/376924

Mahkemesi : Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 30/10/2013

Numarası : 2013/249 - 2013/394

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacıların tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı F.S.. lehine ''2.495,43'' TL maddi kayıp belirlendiği dikkate alınmaksızın, hükmün esasının oluşturan kısa kararda bu miktarın altında kalacak şekilde ''2.493,43'' TL maddi tazminata hükmedilmesi; temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2012 tarih, 2012/88 esas, 2012/494 karar sayılı ceza dava dosyasında yapılan yargılama sonunda sanıkların (davacıların) Çocuğa karşı cebir tehdit veya hile kullanılarak hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine hükmedilmekle birlikte, çocuğa karşı nitelikli cinsel İstismar suçunun reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunma suçu olarak değerlendirilerek şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi nedeniyle atılı suçtan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince düşmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, davacılar (sanıklar) yönünden tazminat hakkının doğup doğmadığının belirlenmesine esas olmak üzere, tutuklanmalarına ilişkin tutuklama kararları, gözaltı, tutuklama ve tahliye müzekkereleri ile diğer tüm bilgi ve belgelerin aslı veya onaylı örnekleri Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde getirtilip, incelenerek, sonucuna göre davacıların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden; eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

İsabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1606, Karar No: 2014/3228, Tarih: 26.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1606 E.  ,  2014/3228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs, kardeşini olası kastla öldürme

HÜKÜM : Sanık ... için;

5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince (4 defa) 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Sanık ... için;

1) 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35, 29/1, 62/1.maddeleri gereğince (4 defa) 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2) 5237 sayılı TCK'nun 82/1-d, 21/2, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ... müdafiinin yasal süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar... ve...'i kasten silahla yaralama suçuna teşebbüsten kurulan hükümler yönünden;

Mahkemece verilen kararlarda isabetsizlik görülmediğinden, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin CMK'nın 231. maddesinin reddine karar verildiğine ilişkin bozma öneren tebliğname düşüncesi benimsenmemiştir.

3-) Sanık ... hakkında maktul kardeşi ...'ı olası kasıtla öldürme suçundan, mağdurlar... ve...'i kasten silahla yaralama suçuna teşebbüsten, sanık ... hakkında mağdurlar... ve...'i kasten silahla yaralama suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde yaralama suçlarının niteliği tayin, takdire ve yaralama suçları yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, usuli müktesep hak kuralına aykırı davranıldığına, haksız tahrikin derecesine, TCK'nın 50. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen, sanık ... müdafiinin sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar... ve...'i kasten silahla yaralama suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

A-) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar... ve...'i kasten silahla yaralama suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Sanıkların belli haklardan yoksun bırakılmalarına dair uygulama yapılırken TCK'nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyları üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; TCK'nın 53. maddesinin uygulandığı bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53/1-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümlerine eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

B-) Sanık ... hakkında maktul ...'ı olası kasıtla öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre; maktule ...'ın sanık ...'in kardeşi, mağdur...'in eşi olduğu, sanıkların ailesine ait olan çayırın bir kısmının olay günü mağdurlar... ve... tarafından biçilmesi nedeniyle çıkan tartışmadan kısa süre sonra sanık ...'in av tüfeğiyle olay yerine geldiği, mağdurlar.... ve...'e doğru ateş etmeye başladığı, olay yerine yakın arazide çalışan mağdur...'in kullandığı kepçenin diğer mağdurlara siper olmasını sağlamak amacıyla olay yerine giderek kepçeyi diğer mağdurlara siper ettiği, kardeşleri ve eşi arasında kavga çıkacağını duyan maktule ...'ın da bu sırada olay yerine geldiği, kepçenin yanında feryat ederek kavganın bitmesini istediği, bu sırada sanık ...'in bulunduğu yönden gelen saçma tanesinin göğsüne isabet etmesi nedeniyle maktulenin yaralandığı, maktulenin yaralanması üzerine sanıkların ateşi keserek olay yerinden kaçtıkları, kavgayı ayırmaya gelen ve yaralanan maktulenin öldüğü, mağdurların ise yaralanmadıkları olayda;

a-) Maktuleden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve hareket bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın olası kasıtla öldürme suçundan TCK’nın 81/1, 21/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, yetersiz gerekçeyle aynı Yasanın 82/1-d, 21/2, 29/1 ve 62/1. maddeleri gereğince hüküm kurulması,

a-) Maktuleden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve hareket bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın olası kasıtla öldürme suçundan TCK’nın 81/1, 21/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, yetersiz gerekçeyle aynı Yasanın 82/1-d, 21/2, 29/1 ve 62/1. maddeleri gereğince hüküm kurulması,

b-) Sanığın belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK’nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini sadece kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi bulunan hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık ... ve müdafiinin tahliye istemlerinin kabulü ile sanık ...'un tahliyesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal salıverilmesi için yazı yazılmasına, 26/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9192, Karar No: 2010/2084, Tarih: 15.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/9192 E.  ,  2010/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ..., ... ve ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2007 gün ve 2007/32 Esas, 2007/82 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2162, Karar No: 2015/1143, Tarih: 30.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2162 E.  ,  2015/1143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça süreklenen çocuk ...'in, arkadaşları ile pikniğe giderken katılana ait bahçenin yanından geçtikleri sırada, arkadaşlarına hitaben ben bu bahçeyi yakacağım dedikten sonra çakmakla ağacın altındaki kağıtları tutuşturmak suretiyle bahçeyi ve içinde bulunan 12 adet ağacı yakarak, katılanı 315,95 TL zarara uğrattığı anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olmakla mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6061, Karar No: 2012/964, Tarih: 02.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/6061 E.  ,  2012/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının müvekkiline ait araca çarparak hasarladığını, olayda davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, müvekkiline ait araçta meydana gelen hasarın tesbit edildiğini belirterek şimdilik 10.000 TL.nın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili kusuru, hasar miktarını kabul etmediğini olayda davacı aracının sürücüsünün tamamen kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar iddia ve savunmalarını ispat etmek için delil bildirebilirler, tarafların dayandıkları delillerin kendilerine verilecek makul süre içerisinde ibrazı ya da masrafı taraflarca karşılanmak suretiyle mahkemece getirtilmesi mümkündür. Deliller toplanıp değerlendirilmeden somut olayda hüküm kurulamaz. Davacı vekili 15.6.2010 tarihli

delil listesinde diğer delilleri yanında trafik kazası tesbit tutanağı ile gerektiğinden tanık deliline dayanmıştır. Mahkemece yargılama aşamasında davacı vekiline tanık deliline dayandığı hatırlatılarak varsa dinletmek istediği tanıklarının isim ve adreslerini ve hangi konuda dinlenmelerini istediği hususları sorulmadığı gibi bu konuda uygun bir süre de verilmemiştir. 20.1.2011 tarihli keşifte davalı tarafça bildirilen tanıklar dinlenip kaza tesbit tutanağından farklı şekilde kusur belirleyen bilirkişi raporu ibraz edildikten sonra davacı vekili tutanak tanıkları ile müvekkiline ait aracın dava dışı sürücüsü ve onun babasını tanık olarak dinletmek istemiş, mahkemece delil bildirme süresi geçmiş ve deliller toplanmış olduğundan davacının talebi reddedilmiştir.

Oysa dosya kapsamına göre davacı taraf süresinde delil listesi ile delillerini bildirmiş olup bu listede dayandığı tanık deliline müracaat edip etmeyeceği tanık dinletecekse isim ve adreslerinin ve hangi konuda dinleneceklerinin bildirilmesi masrafını karşılaması için davacı tarafa süre verilmemiştir.

Oysa dosya kapsamına göre davacı taraf süresinde delil listesi ile delillerini bildirmiş olup bu listede dayandığı tanık deliline müracaat edip etmeyeceği tanık dinletecekse isim ve adreslerinin ve hangi konuda dinleneceklerinin bildirilmesi masrafını karşılaması için davacı tarafa süre verilmemiştir.

Bu durumda mahkemece davacı vekili tarafından bildirilen tanıkların ve tutanak mümzilerinin usulüne uygun olarak dinlenilmesi, tanıklar dinlendikten sonra gerektiğinden tüm dosya kapsamına göre kusur yönünden ek rapor ya da yeniden rapor alınması hususunun düşünülmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 2.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11903, Karar No: 2022/6746, Tarih: 19.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/11903 E.  ,  2022/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın sahte fatura düzenlediği ve bu şekilde vergi kaçakçılığı suçunu işlediği kabul edildiği hâlde, hüküm bölümünde suç adının “sahte fatura kullanma” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığa yüklenen “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 13.01.2011 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 19.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16332, Karar No: 2016/10753, Tarih: 22.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/16332 E.  ,  2016/10753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında, 12/11/2006 olan suç tarihinin 17/11/2006 olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir yazım yanlışı olarak değerlendirilmiş, bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde

görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 05/07/2010 tarih, 2010/11094-12565 Esas Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, 05/10/2010 tarihli ilk celsede sanığın katılanın zararını karşılamak istemediğini söylemesinden sonra sanık müdafiinin 07/12/2010 havale tarihli mazeret dilekçesinde katılanın dosyada beyan edilen zararını karşılamayı kabul ettiklerini belirtmesi, aynı tarihli karar duruşmasında hazır olan sanığa bu hususun açıkça sorulmadığının anlaşılması karşısında, bu konuda süre verilerek zararı giderme olanağı sağlandıktan sonra sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nin 168/2. maddesinin uygulanma koşulunun değerlendirilmesi gerekeceğinin gözetilmemesi,

2-Adli sicil kaydına göre engel sabıkası bulunmayan sanığın, katılanın zararını gidermesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışlarının değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, "zararı karşılamayan ve karşılamayacağını beyan eden sanık hakkında'' şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20280, Karar No: 2017/3395, Tarih: 24.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20280 E.  ,  2017/3395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığından dolayı Kuruma borçlu olmadığının tespitiyle kesilen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının babasından dolayı aldığı yetim aylığının, boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı ve muvazaalı olarak boşandığı gerekçesi ile kesilmesinden dolayı bildirilen borçtan sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin 13.10.2014 Tarih ve 2014/5551 E, 2014/19667 K sayılı kararı ile eksik inceleme yapıldığından bahisle bozulmuş, bozma kararına uyan mahkemece son olarak yine davanın kabulüne karar verilmiştir.