muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11602, Karar No: 2014/12822, Tarih: 02.10.2014

Şu durumda, davalı K.. B.. hakkındaki istemin husumet nedeni ile reddi yerine işin esasının incelenmiş olması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Davalı A.. Y..'ın temyiz itirazlarına gelince;

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davacının fotoğrafçı, eşinin Beykoz İlçesinde bir siyasi parti teşkilatında olduğu, davacının aynı zamanda Beykoz İlçesinde yayınlanan yerel bir gazetede yazarlık yaptığı, Beykoz Belediyesinin bir önceki belediye başkanı döneminde ilçede bazı yolsuzluklar olduğu iddialarının davalı gazetede gündeme getirildiği, bu yazıların birbiri ile bağlantılı olarak bir süre devam ettiği, bir kısmında davacının yazarlık yaptığı gazetenin sahibinin P.... Devlet Hastanesinde çalışıyor gözüküp maaş aldığı konusunun gündeme getirildiği, bunun yanında davacının Beykoz Belediyesine bağlı B..a ait dükkanda kiracı olduğu dükkanın kira borcunu ödemediği, borçlarını ödememek için şirketinin adını sık sık değiştirdiği, bu nedenle B...'ın haciz işlemi başlatacağının yazıldığı, belediyeyi 80 trilyon borç ile bıraktığı bildirilen önceki belediye başkanına eleştiriler yöneltildiği, Beykoz spor kulübünün dibe vurduğu, sorumlusunun kulüp başkanı olduğu, bu haberlerinin ilçede büyük ilgi ve destek gördüğü ancak diğer yerel gazetelerin bunları yazamadığı, buna karşılık haberleri yayınladığı için gazetelerine yönelik saldırıya geçtiklerini dile getirdiği görülmüştür.

Dava konusu yayınların genel olarak Beykoz İlçe Belediyesi ve spor kulübünün sorunları ile ilgili olduğu, diğer yerel gazetelerin bu sorunları yazmamasının ağır biçimde eleştirildiği, davacının hem bir başka yerel gazetede yazar olması, hem de belediyeye bağlı şirketin dükkanında kiracı olarak bulunması nedeni ile haberlerin bir bölümünde isminin geçtiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda haberlerin genel olarak toplumsal ilgiye haiz olup yayınlanmasında kamu yararı bulunduğu sonucuna varılmalıdır. Haberin okuyucunun ilgisini çekmesi için çarpıcı başlıklar kullanılmış ise de bir gazetecilik tekniği olan ve ayrıntı niteliğindeki bu durumun, haberin hukuka uygunluk sınırları içinde kalması sonucunu değiştirmediği, bu şartlar altında basın özgürlüğünün davacının kişilik değerlerine üstün tutulması gerektiği ve davacının kişilik değerlerinin ihlal edilmediği sonucuna varılarak, istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı K.. B.. yararına, (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı A.. Y.. yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12667, Karar No: 2023/12167, Tarih: 30.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12667 E.  ,  2023/12167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/94 E., 2023/29 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı .... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, Kurum sigortalılarından ...'ın ... Tanıtım Ltd. Şirketine ait iş yerinde çalışmakta iken 14.02.2011 tarihinde davalı ...'ın kullandığı 34 YN 4157 plaka sayılı araç ile ...'ın kullandığı ... plaka sayılı aracın çarpışması sonucu geçirdiği trafik kazası nedeniyle 17.02.2011 tarihinde vefat ettiğini, müvekkili Kurumca trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine 332.054,43 ilk peşin değerli gelir bağlandığını, 328,00 TL cenaze masrafı ödendiğini, olayda davalının kusurunun bulunduğunu, kazaya karışan 34 YN 4157 plakalı aracın davalılardan .... tarafından sigorta ettirildiğini, davalı ... şirketinin zarardan poliçelerindeki limitler dahilinde sorumlu olduğunu belirterek müvekkili Kurum zararından fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla ilk peşin değerli gelirlerden 166.027,21 TL cenaze masrafından 328,00 TL olmak üzere toplam 166.355,21 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (sigorta şirketinin poliçelerindeki limitler dahilinde) alınıp davacı müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde: davaya konu trafik kazası nedeniyle müteveffa ...'ın hak sahiplerine müvekkil şirket tarafından toplam 124.185,00 TL ödeme yapıldığından aynı zararın iki kez sigorta poliçesinden ödenmesinin mümkün olmadığını belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ..., açılan davayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince özetle; davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

2.Davalı ..., açılan davayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince özetle; davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Özetle, “... somut olay incelendiğinde, davalı ... şirketinin davaya konu kazanın iş kazası olmadığına dair itirazı bulunmakla, öncelikle ilgili itiraz üzerine davalı şirkete davaya konu kazanın “iş kazası” olup olmadığına dair tespit davası açması için süre verilmeli ve ilgili davanın sonucu beklenerek verilecek hükme göre karar verilmelidir. Kabule göre de davalı ... şirketinin davaya konu kaza sebebiyle hak sahiplerine yaptığı ödemeler dikkate alınarak, eldeki davada kalan poliçe limiti ile sorumluluğu bulunduğu gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... şirketi vekili özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, davalı ... şirketinin zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi kapsamında hak sahiplerine yaptığı ödemeler gözetilerek, sorumlu olduğu tutarın belirlenmesi gerekirken anılan hususa uyulmadan hüküm tesisi isabetsizdir ve ilgili husus bozmayı gerektirir. Ancak belirtilen eksikliklerin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VII. KARAR

1)Hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yazılı “davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduğunun” ibaresi silinerek yerine; “davalı ... şirketinin sorumluluğunun 42.150,21 TL ile sınırlı olduğunun” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5566, Karar No: 2014/721, Tarih: 05.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5566 E.  ,  2014/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Tereke Tasfiye Memuru ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki ... Terekesi Tasfiye Memuru ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılardan ... Terekesi Tasfiye Memurluğu tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında arsasına davalılar tarafından yapılan binanın 17.08.1997 tarihinde meydana gelen depremde yıkıldığını, yüklenici ve teknik uygulama sorumlusu olan davalıların meydana gelen zarardan sorumlu olduklarını belirterek 140.000,00 TL maddi zararın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, hüküm altına alınan alacağa 17.08.1999 tarihinden itibaren faiz uygulanmıştır.

Taraflar arasındaki ihtilaf eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup davacı arsa sahibi, davalılar yüklenici ve teknik uygulama sorumlusudur. Sözleşmeden kaynaklanan alacaklarda dava ve sözleşme tarihinde yürürlükte olan 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 101. maddesine göre alacağa davadan önce faiz uygulanabilmesi için borçlunun alacağın varlığı ve miktarını gösterir ihtarname ile temerrüde düşürülmesi gerekir. Somut olayda davalıların davadan önce temerrüde düşürüldüğüne ilişkin herhangi bir delil sunulmadığından hüküm altına alınan alacağa zararın meydana geldiği tarihten itibaren faiz uygulanması doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK 438/7. maddesi gereği düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca mahkeme kararının bir nolu hüküm fıkrası 1. paragrafının 3. satırda bulunan “17/8/1999” tarihinin karardan çıkarılmasına yerine “25.10.1999” tarihinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2956, Karar No: 2014/2852, Tarih: 04.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2956 E.  ,  2014/2852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2011/540-2013/206

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı B.. A.Ş.'nin kasiyer çalışanı olan öteki davalı Ş.. O..'ın 19/10/2011 tarihinde 11 yaşında olan küçük A.. A..'i ve arkadaşını hırsızlık yapmış olabileceği düşünce ve zannı altında tehditle mağaza arkasındaki kimsenin bulunmadığı bodruma indirmeye çalışarak onlara tokat atıp tartakdığını, çocukların bodruma inmek istememesi üzerine "aşağı inin kemiklerinizi kıracağım" şeklinde tehditte bulunduğunu, müvekkilinin arkadaşı Elif'in o an yaşadığı korkuyla altını ıslatmış olduğunu, çocukların üzerinde bedeli ödenmemiş hiçbir malzeme çıkmamasına ve davalı işyerinden birşey çaldıklarına dair hiçbir delil bulunmamasına rağmen suçsuz yere tehdit edilerek tartaklanmalarınının küçüğün ruhi dünyasında ve bilinç altında oluşturduğu sarsıntı ve acının telafi edilemeyeceğini, küçüğün olaydan sonra geceleri uyuyamadığını ve ruh sağlığının bozulduğunu ileri sürerek, 15.000,00 TL manevi tazminatın 19/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne,7.500,00 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Dava, davacının davalı şirkete ait mağazaya alış veriş için gittiği sırada hırsızlık yaptığından şühhelenileret darp edilmesi ve tehdit edilmesi iddiasına dayalı tazminat isteğine ilişkin olup,uyuşmazlığın 4077 Sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece,uyuşmazlığın tüketici mahkemesi sıfatı ile görülmesi gerekirken genel mahkeme sıfatı ile bakılıp sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine ve özellikle,davanın A.. A..'e velayeten açılmasına rağmen davanın davacı Aymira'ya velaeten açıldığı hususunun karar başlığında yazılmamış olması, maddi hataya ilişkin olup, mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olmasına göre,tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 2 numaralı bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11452, Karar No: 2014/8218, Tarih: 10.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11452 E.  ,  2014/8218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 14. İş Mahkemesi

Tarihi :04.04.2013

No :2008/769-2013/152

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı Kurum tarafından 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince davacı sigortalıya bağlanan malûllük aylığının, yapılan kontrol muayenesi sonunda çalışma gücünün 2/3 oranında yitirilmediği gerekçesiyle kesilmesi üzerine açılan ilk davada çalışma gücünden üçte iki oranında kayıp olgusunun varlığı belirlenerek aylığın kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanmasına karar verildiği, anılan hüküm kesinleştikten sonra sigortalı tarafından açılan işbu davada Kurumca haksız işlem gerçekleştirildiği ileri sürülerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunulduğu, yargılama aşamasında yaşamını yitiren sigortalının anne ve babası tarafından davanın sürdürüldüğü belirgindir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 818 sayılı Borçlar Kanununun 46. maddesinde, bedensel bir zarara uğrayan kimsenin, tamamen veya kısmen çalışma gücünü yitirmesinden ve ileride iktisadi olarak karşılaşacağı yoksunluktan doğan zarar ve ziyanını ve tüm giderlerini isteyebileceği belirtilmiş, 47. maddesinde, hakimin, özel durumları dikkate alarak bedensel zarara uğrayan kimse veya bu kişi öldüğü takdirde ailesi yararına manevi zarar adıyla adalete uygun tazminata karar verebileceği açıklanmıştır.

Diğer taraftan, 5521 sayılı Kanun ile kurulan iş mahkemeleri istisnai nitelikte özel mahkemeler olup 506 sayılı Kanunun 134. maddesinde, bu Kanunun uygulamasından doğan uzlaşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği bildirilmiş, 5510 sayılı Kanunun 101. maddesinde de, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği hükme bağlanmıştır.

Yukarıdaki yasal düzenlemelerle ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular karşısında, bu tür tazminat davalarında sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemeleri yerine genel mahkemelerin görevli olduğu göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu uyuşmazlığın esasına girilerek karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14598, Karar No: 2013/20252, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14598 E.  ,  2013/20252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurum işleminin iptaliyle ... sigortalısı olduğunun tespitiyle borçlu olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, Kurumun 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılığını iptal eden işleminin iptalini talep etmiş, birleşen davada ise Kurum aylığın iptal edilmesiyle oluşan alacak için borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece; davacının 22.3.1985-30.6.1993 tarihleri arasında zorunlu ... sigortalı sayılması gerektiğinin tespiti ile aksi kurum işleminin tespitine, birleşen dava yönünden de davanın kabulü ile davacının davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş ise de varılan bu sonuç yerinde değildir.

Her uyuşmazlığın, dayandığı işlem veya olayların meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasal kurallara göre çözümlenmesi gerekeceği ilkesinden hareketle yasal koşulların ayrı ayrı ele alınarak Bağ Kur'luluk statüsünün ortaya konması gerekir. 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.