muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5206, Karar No: 2018/3863, Tarih: 02.07.2018

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeye davalı yüklenicinin inşaatı su basman seviyesinde bıraktığı, sonraki tüm imalatların müdahiller tarafından yapıldığı, sözleşmenin feshi yönünde tarafların iradelerinin birleştiği, son olarak inşaat seviyesinin %93 olarak tamamlandığı gözönüne alındığında sözleşmenin ileriye etkili şekilde feshine, yüklenicinin ve

onun yerine geçen müdahillerin yapmış olduğu inşaat nedeniyle yükleniciye düşen bağımsız bölümlerden 1, 10, 7 ve 12 nolu bağımsız bölüm tapularının tamamı ile 9 nolu bağımsız bölümün 24.32/772 hissesinin iptali ile temlik alanlar adına tesciline, kira tazminatının yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekili ve temlik alan asli müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

1- Asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve tazminat, birleşen dava tapu iptali ve tescil olmazsa bedel tahsiline ilişkindir.

Borçlar Kanunu genel hükümlerine göre edimini ifa etmeyen karşı edimi talep edemez. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde de yüklenicinin bağımsız bölüm tapularını talep edebilmesi için edimlerini yerine getirmesi gerekir. Bu sözleşme türü ani edimli bir sözleşme olup yüklenici tüm borcunu eda etmesi halinde karşı taraftan tapu kayıtlarının devrini talep edebilecektir. Aksi öngörülmemiş ise eseri borçlunun bizzat kendisinin eda etmesi şart değildir. Sözleşme haklarını temlik alanlar da eseri tamamlayabilirler.

Somut olayda yüklenici borçlunun edimini yerine getirmediği, su basman seviyesinde inşaatı terkettiği, inşaatın bağımsız bölüm temlik alan müdahillerce tamamlanarak %93 seviyesine getirildiği anlaşılmaktadır. Müdahillerin yüklenicinin yerine geçerek inşaatı tamamladığı ve arsa sahiplerinin de buna müdahalede bulunmadığı gözönüne alındığında yapılan imalatın yüklenici adına yapıldığının ve yüklenicinin talep edebileceği kadar hakkın müdahillerce talep edilebileceğinin kabulü gerekir. İnşaatın geldiği seviye itibariyle ileriye etkili feshin düşünülmesi doğru ise de eksik imalat, kira bedeli, iskân ruhsatı masrafları gibi inşaatın sözleşmeye uygun olarak tamamlanması için gerekli tüm masraflar teminat altına alınmadan ve birlikte ifa kuralı gözetilmeden bir kısım tapuların iptaline karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu durumda mahkemece mahallinde uzman bilirkişilerden oluşan yeni bir bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak inşaatın iskânı alınmış vaziyette esksiksiz tamamlanabilmesi için tüm masraf ile kira tazminatı bedellerinin belirlenmesi, belirlenen bu bedelin depo ettirilerek ya da bir veya birden fazla bağımsız bölümün bu bedellerin tahsili açısından teminat dairesi olarak tuutlup kalanlar için tapu iptali tescil kararı verilmesi gerekir.

Mahkemece yukarıda yazılı eksiklikler giderilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda yazılı eksiklikler giderilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre, temlik alan asli müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre temlik alan asli müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan taraflar yararına takdir olunan 1.630,00 TL asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar'dan temlik alan ...'a verilmesine, temlik alan ...'dan alınarak asıl davada davacılar-birleşen davada davalılara verilmesine, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3709, Karar No: 2014/3149, Tarih: 06.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3709 E.  ,  2014/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2012/59-2012/405

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı K. K.Tur Turizm Sertaş Oto San. Tic. Ltd.Şti vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kazada davacıların yaralandığını ve yakınlarının hayatını kaybettiğini ileri sürerek toplam 200.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile toplam 48.500,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı K.l K.Tur Turizm Sertaş Oto San. Tic. Ltd.Şti vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı K. K. Tur Turizm Sertaş Oto San. Tic. Ltd.Şti vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece verilen ilk hüküm manevi tazminat tutarlarının fazla olduğu gerekçesi ile bozulmuştur. Borçlar Kanunu’nun 47.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Her ne kadar mahkemece verilen ilk kararda bozulmuş ise de, dava konusu olayda, davacılardan Şükriye ve Ahmet çocuklarını, Turgut ve İzzet kardeşlerini kaybetmişler ve kendileri de yaralanmıştır. Davalı sürücünün tam kusurlu eylemi de değerlendirildiğinde bu kez hükmedilen manevi tazminatlar yetersiz olup, adalete uygun düşmemiştir. Daha yüksek manevi tazminat takdir edilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı K. K. Tur. Turizm. S. Oto San. Tic. Ltd. Şti vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 3.291,89 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı K. K.Tur Turizm Sertaş Oto San. Tic. Ltd. Şti'den alınmasına 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19463, Karar No: 2016/3373, Tarih: 16.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/19463 E.  ,  2016/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, ........... plakalı aracın tamiri esnasında yeni akü takılarak aracın motor kısmında patlama meydana geldiğini, patlama ile birlikte yangın çıktığını ve yangın sonucunda muris .........nin yanma sonucu vefat ettiğini, oto tamirhanesinde uygun bir trafik sigortası bulunmaması nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı olan 10.000,00 TL talep etmiştir.

Davalı vekili, vefat eden kişinin hadisenin meydana geldiği işyerinde sigortasız da olsa çalıştığını, dolayısıyla iş kazası olduğunu ve temerrüdü söz konusu bulunmadığı bu nedenlerle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacının davasının kabulü ile 55.887,00 TL tazminatın temmerrüt tarihi olan 21/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 104. Maddesinde düzenlenen motorlu araçlarla ilgili mesleki faaliyette bulunan teşebbüslerin sahibi, gözetim, onarım, bakım, alım, satım, araçta değişiklik yapılması amacıyla benzeri bir amaçla kendisine bırakılan bir motorlu aracın sebep olduğu zararlardan dolayı kendilerine bırakılan motorlu araçların tümünü kapsamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaya mecburdur hükmü gereğince bu policenin yapılmamış olması nedeniyle 5684 sayılı Sigortacılık Kanunun 14/2.maddesi gereğince meydana gelen maddi zararının ...ndan karşılanması yönünde destek tazminatının tahsili davasıdır.

Dava dışı 3. kişi tamirhane sahibi Mehmet Ünalben'in yaptırmadığı sigorta zorunlu bir sigortadır. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunun 14.maddesi uyarınca zorunlu sigorta poliçesinin yapılmamamış olması nedeni ile müteveffanın desteğinden yoksun kalan hak sahibi davacı eşin, yoksun kaldığı destek zararının tazmini için davasını ...na yöneltmesi kanun gereklerine uygundur.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 16.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9125, Karar No: 2016/5018, Tarih: 24.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9125 E.  ,  2016/5018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 6551 ada 3 ve 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Mahallesi 6551 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 6400 ada 176 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planında kaldığı belirtilmiş ancak bu kısımların imar planında hangi amaca tahsis edildiği açıklanmamış olup, bu kısımların imardaki nitelikleri (konut, ağaçlandırılacak alan, kamu alanı vs) ile dava konusu taşınmazın belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığının Belediye Başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, bamya ve enginarın 2014 yılı itibariyle dekar başına asgari-azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı, dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösteren cetvelin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11977, Karar No: 2014/14427, Tarih: 11.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11977 E.  ,  2014/14427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 28.02.2014

No : 2007/41-2014/142

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 15.4.2004-31.12.2006 tarihleri arasında davalı S.. B..nin mezarlıklarındaki mezar kazma, çevre temizliği ve mezarlıklarla ilgili her türlü işi hizmet alım sözleşmesi ile yapan diğer davalı K.. L..Şti.'ne ait işyerinde hizmet akdine tabi olarak geçen sürekli çalışması nedeniyle davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitini talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda, kanıtlanamadığı gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Somut olayda; davalı asıl işveren S.. B.. ile davalı alt işveren K.. L..Şti. arasında aktedilen 14.04.2004 - 31.12.2004, 01.01.2005 - 31.12.2005 ve 02.01.2006 -

dönemlerine ilişkin hizmet alım sözleşmelerinin içeriği, söz konusu sözleşmelere dayalı olarak davalı Kuruma yapılan 22.04.2004-29.12.2004, 01.01.2005-30.12.2005 ve 18.01.2006-29.12.2006 dönemlerine ilişkin kısmi bildirimlerin varlığı, işyeri kayıtları, dinlenen tanıkların beyanları ve özellikle mezarlık ve defin hizmetleri işinin mahiyeti itibariyle kesintisiz devam eden işlerden olması karşısında iddianın kanıtlandığı açıktır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16995, Karar No: 2014/5507, Tarih: 06.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/16995 E.  ,  2014/5507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/79337

MAHKEMESİ : Divriği Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/73 (E) ve 2012/146 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun arkadaşları ile birlikte otururken, çakmakla oyun oynadığı ve küçük bir ot parçasını tutuşturduğu, rüzgarın etkisiyle yangının büyü- düğü, söndürmek istedikleri ancak başarılı olamadıkları olayda, suça sürüklenen çocuğa atılı taksirle yangına sebebiyet verme suçunun sabit olduğu ancak, 12-15 yaş grubunda olan çocuğun, Numune Hastanesinin 07.05.2012 tarihli raporu uyarınca hakkında TCK.nun 31/2. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31926, Karar No: 2015/1946, Tarih: 27.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2013/31926 E.  ,  2015/1946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Mühür bozma suçu bakımından yapılan incelemede; 23.06.2009 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına konu 70042729 seri numaralı Makel marka sayacın mühürlendiğine dair dosya içinde bir mühürleme tutanağı bulunmaması ve dosya içinde bulunan 12.11.2008 tarihli tutanakta ise hangi seri numaralı sayacın mühürlendiğinin anlaşılamaması karşısında; anılan seri nolu sayacın suç tarihinden önce mühürlenip mühürlenmediği katılan kurumdan sorulup, başkaca mühürleme tutanağı varsa aslı veya okunaklı onaylı sureti dosyaya getirtilerek, sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede; Suç tarihinde sulama yapılan alan ve tarladaki ekili ürünün cinsinin kolluk aracılığıyla tespitinden sonra, tarımsal sulama tesisindeki kurulu güce ve arazide yürütülen tarımsal faaliyete göre sarf edilmesi gereken elektrik miktarının kaçak tespit tarihinde sayaç üzerinde belirlenen endeks ile uyumlu olup olmadığı konusunda bilirkişiden ek rapor alınmadan, tutanak düzenleyicisi olan tanık ...' ın 18.07.2012 tarihli beyanında hem elektriğin sayaçtan geçtiğine hem de sayacın devre dışı bırakıldığına ilişkin ifadesindeki çelişki giderilmeden ve sanığın kaçak elektrik kullandığına dair deliller ortaya konulmadan yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...' ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8333, Karar No: 2018/2386, Tarih: 12.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8333 E.  ,  2018/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı şirkette bilgisayar operatörü olarak 05/04/2005 tarihinde çalışmaya başladığını, 31/07/2009 tarihinde işten çıkarıldığını, siparişin yoğun olduğu dönemlerde yılın 12 ayı fazla mesai yaptığını ancak karşılığı olan ücretin ödenmediğini, yıllık izin ücretinin ödenmediğini, işyerinde 08.00'den 00.02'ye kadar çalıştığını, Ocak ayından Ekim ayına kadar fazla mesai yaptığını, Kasım-Aralık aylarında ise 08.00'den akşam 09.00'a kadar haftada 6 gün, günde 13 saat çalıştığını, Ocak ayından Mart ayı sonuna kadar haftanın 7 günü 08.00-03.00 saatleri arasında çalıştığını, karşılığı olan ücretin ödenmediğini iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.100,00.-TL fazla çalışma ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının davalı işyerinde bilgisayar operatörü olarak çalıştığını, dondurma satışı yapan şirketin bilgisayar operatörünün sabah 08.00'den, gece 03.00'e kadar ve Mart ayından Kasım ayına kadar da haftanın 7 günü 08.00-03.00 saatleri arasında çalışmakta olmasının gerçeğe ve hakkaniyete aykırı olduğunu, bankaya yatırılan ücretin asıl ücret olmadığı iddiasının da gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir. Günlük 14 saatlik fiili çalışma süresi belirleyen uygulamalarda ise ara dinlenme süresi en az 2 saat olmalıdır.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanunu'na İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının çalıştığı kabul edilen günlük 14 saat çalışmadan 2 saat ara dinlenmesi düşülmeden yapılan hesaplamaya itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.