muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7388, Karar No: 2024/9673, Tarih: 08.10.2024

VI.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; gerekli kanıtlar toplanmaksızın ve eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna göre karar verildiği iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının çalışmasının tam zamanlı olmadığı, rapora itirazlarının nazara alınmadığı, ayda bir kargo gönderilmesinin tam zamanlı çalışmaya delil kabul edilemeyeceği, anketörlüğün sürekli çalışma gerektirmeyen, boş vakitlerde yapılan, kendi namına yapılabilen bir iş olduğu, davacının bildirimden sonra ise neredeyse her gün kargo işlemi yapmasının kargo listesinden anlaşıldığı, çalışma olgusunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği, diğer kayıtların da davacının iddiasını ispata yeterli olmadığı iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 15.02.2001 - 08.01.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz en son 1.500,00 TL. net ücretle çalıştığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 nci maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen ilk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2144, Karar No: 2011/5298, Tarih: 04.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2144 E.  ,  2011/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, çekişme konusu 158 ada 52 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın bir bölümünün sicil kaydının kütükten terkini ve yıkım  isteğine  ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesi hükmü uyarınca yapılan kadastro tespitinin 27.9.1994 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 6.8.2003 tarihinde açıldığı gözetildiğinde, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolmadığı, bu nedenle  yargılamanın devamı sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümlerinin uygulama yeri bulunmadığı; diğer taraftan, yapılan uygulama neticesinde kabul kapsamına alınan bölümün, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine itibariyle, tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesi ve Anayasanın 43. maddesinde öngörülen kıyıda kaldığı  belirlenerek, bu bölümün tapusunun iptali ile sicil kaydının Türk Medeni Kanununun 999. maddesi gereğince kütükten terkinine dair kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı  Hazinenin tüm, davalı tarafın öteki temyiz itirazları  yerinde değildir. Reddine.

Davalının diğer temyizine gelince; yargılama  sırasında  19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 36.maddesi hükmüne bazı ilave hükümler getiren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesinde, kadastro işlemlerine karşı,  kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan davalar nedeniyle, yargılama giderlerinden ve 29.5.1957 tarih 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı öngörülmüş olup, 6099 Sayılı Yasanın 17. maddesi ile de anılan hükmün uygulama sürecinin kararın infaz aşamasına kadar uzatıldığı bu düzenlemeye göre, davalı tarafın yargılama giderinden sorumlu tutulmaması gerektiğinden, karar bu yöne hasren bozulmalıdır.

O halde, davalının bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün  bu nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  04.05.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9130, Karar No: 2011/5005, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9130 E.  ,  2011/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 324 ada 10 parsel sayılı 149,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, tapu kaydına dayanarak taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın tarafların dayandığı tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı, kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmaz “Deşt” mevkiinde bulunmakta olup dayanılan tapu kayıtları da "Deşt Mevkiine" aittir. Ayrıca taşınmaza komşu parsellerin tutanak örneklerine göre komşu parsel malikleri arasında tapu kayıtlarının sınırlarında yazılı kişilerin isim ya da soy isimlerinin mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Bunun dışında, dayanılan tescil tapu kaydının haritasının ölçeği bulunmamakta ise de, kenar uzunlukları mevcut olup, Hazine tapu kaydı ise basit krokiye bağlanmış olduğu halde, Mahkemece yapılan kayıt uygulamasında bu husus dikkate alınmamış, kısaca tapu kayıtları yöntemine uygun biçimde uygulanmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için tarafların 323 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili dava dosyasında da aynı tapu kaydına dayanmış oldukları göz önünde bulundurularak uyuşmazlığın en az masrafla ve doğru şekilde sonuçlandırılabilmesi için dava dosyaları birleştirilmeli, bundan sonra taşınmaz başında elverdiğince yaşlı, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında tarafların dayandıkları tapu kayıtları 3402 sayılı Yasa'nın 20. maddesinde belirtilen esaslar çerçevesinde yerel bilirkişi aracılığı ile yöntemince uygulanmalı, kapsamları kesin olarak belirlenmeli, tapu kayıtlarının iç içe geçmeleri halinde davalı tarafın dayandığı tapu kaydının, Hazinenin taraf olduğu tescil ilamı ile oluşmuş olması nedeni ile ilamın kesin hüküm teşkil edeceği göz önünde bulundurulmalı, taşınmazın kısmen ya da tamamen davalı tarafın dayandığı tapu kaydının kapsamı dışında ve Hazine tapu kaydının kapsamında kalması halinde ise taşınmazın öncesinin kaçak ve yitik kişilerden kalan yerlerden olup olmadığı konusunda yerel bilirkişiler ve tanıklarından olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, Hazinenin tapu kaydının dayanağını oluşturan belgelerden 06.07.1968 tarihli tutanakta bilirkişi olarak görev alan ..., ...ve ...’ın hayatta olduklarının anlaşılması halinde, bu kişiler de çağrılarak tanık sıfatı ile dinlenilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/346, Karar No: 2009/394, Tarih: 15.07.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/4-346 E.  ,  2009/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2008

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;İstanbul 2.Tüketici  Mahkemesince davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair  verilen          28.2.2007 gün ve 2004/5273 E.2007/79 K.  sayılı kararın incelenmesi taraflarca istenilmesi üzerine, Yargıtay  4.Hukuk Dairesinin 27.3.2008 gün ve  2007/7991-2008/4172 sayılı ilamı ile, (...1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, hatalı üretim nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş; kararı taraflar temyiz etmişlerdir.

Davacı, davalı tarafından üretilen ve cam kavanozda satışa sunulan bezelye konservesinden salyangoz çıktığını, hijyenden yoksun ürün nedeniyle psikolojik rahatsızlık geçirdiğinden manevi, ayrıca ürün içindeki salyangozun tespiti için yapılan gerekli işlemler nedeniyle harcadığı masraflar karşılığı olarak da maddi tazminat istemiştir. Mahkeme, maddi tazminat belgelenemediğinden bu kaleme ilişkin talebi reddetmiş, manevi tazminat istemini ise kısmen kabul etmiştir.

Davacı her ne kadar tazminata esas zararını belgelendirememişse de, ortada maddi bir takım harcamaları gerektiren eylemler bulunduğu ve maddi zararın olduğu açıktır. Şu durumda mahkemece gerekirse Borçlar Kanunu 42/2. maddesine göre zarar belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, ispatlanamadığı gerekçesiyle bu kalem istemin reddi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalının temyiz itirazlarına gelince; davacı, aldığı konservede salyangoz bulunduğundan manevi zarara uğradığını belirterek manevi tazminat istemiş; mahkeme, her ne kadar ürün tüketilmemiş ve zarar görülmemiş ise de, gıda sektöründe çalışan davalının insan sağlığını önde tutması ve olumsuzlukları önleyici tedbirleri alması gerektiğinden bahisle manevi tazminata hükmetmiştir.

3-Davalının temyiz itirazlarına gelince; davacı, aldığı konservede salyangoz bulunduğundan manevi zarara uğradığını belirterek manevi tazminat istemiş; mahkeme, her ne kadar ürün tüketilmemiş ve zarar görülmemiş ise de, gıda sektöründe çalışan davalının insan sağlığını önde tutması ve olumsuzlukları önleyici tedbirleri alması gerektiğinden bahisle manevi tazminata hükmetmiştir.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif bir eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu, tüzel kişileri ve bilinçsizleri öte yönden acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar manevi tazminat verilebilecek olguları sınırlamıştır. Bunlar, kişinin ve ailenin onur ve saygınlığına yönelik suçlar, kişilik değerlerinin zedelenmesi, isme saldırı, nisan bozulması, evlenmenin feshi, bedensel zarar ve öldürme ile kişilik haklarının zedelenmesidir. Somut olayda davacı tarafından ürün tüketilerek oluşmuş bir zarar bulunmadığı gibi manevi tazminatı gerektirir yukarıda sayılan durumlar da yoktur. Bu nedenle davacının manevi tazminat isteminin tümden reddi gerekirken kısmen kabulü doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Uyuşmazlık davacı lehine manevi tazminata hükmedilip hükmedilemeyeceği noktasındadır.

Özel Daire bozma ilamında da belirtildiği üzere; davacı, içinde salyangoz bulunduğunu fark ettiği bezelye konservesini tüketmemiştir.

Hal böyle olunca,  davacının kişilik değerleri yönünden bir eksilme olduğundan ve doğmuş bir zararın varlığından sözedilemez. Mahkemece, Özel Dairenin bozma ilamına  uyulması gerekirken,  önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının  Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 15.7.2009  gününde oyçokluğu ile  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12806, Karar No: 2009/13572, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12806 E.  ,  2009/13572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.01.2007 gününde verilen dilekçe ile meraya müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve ot bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair verilen 03.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 07.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/669, Karar No: 2017/6543, Tarih: 20.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/669 E.  ,  2017/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar ile ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1956 tarihli hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdii ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle ve taşınmazın (A) ve( B) ile gösterilen bölümleri ile birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak, bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/09/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26559, Karar No: 2014/7540, Tarih: 15.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/26559 E.  ,  2014/7540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/244953

Mahkeme : İZMİR 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 23.02.2010- 2009/1003 esas ve 2010/257 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4152, Karar No: 2007/5502, Tarih: 11.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4152 E.  ,  2007/5502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin kadim ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün kadim bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.5.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.