muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7475, Karar No: 2018/15077, Tarih: 24.09.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/7475 E.  ,  2018/15077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, dava konusu ... İlçesi 237 parsel sayılı taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen ... Mahallesi 10122 ada 4 parsel taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal kabul edilen taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

4-Dava konusu taşınmaz ile bilirkişi raporunda somut emsal olarak esas alınan taşınmazın, belediye binası, hükümet konağı, adliye, belediye binası, vb. merkezi yerlere ve birbirlerine olan uzaklıklarının halihazır şehir haritası üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

5-Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede imar uygulaması yapılması halinde kesilecek Düzenleme Ortaklık Payı oranı ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13094, Karar No: 2010/9916, Tarih: 07.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13094 E.  ,  2010/9916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... Türaslan tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 06/10/2006 gününde verilen dilekçe ile hakaret nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem niteliğindeki hakaret nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, söylenen sözlerin niteliği, tarafların konumu, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 4.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…her bir davalıdan ayrı ayrı 06/01/2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 4.000.- TL. manevi tazminatın..." biçimindeki sözcük dizisinin silinerek yerine "...06/01/2005 gününden itibaren yasal faizi ile birlikte 4.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan ...'ten, 2.000,00 TL manevi tazminatın ise diğer davalı ...'tan..." biçimindeki sayı ve sözcük dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Karar tarihine göre davalılardan ...’tan alınması gereken 108,00 TL karar harcı ile temyiz etmeyen diğer davalı ...’ten alınması gereken 216,00 TL karar harcı toplamı 324,00 TL’den peşin alınan 276,00 TL harç indirilerek artık 48,00 TL harcın davalılardan alınıp Hazineye gelir yazılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11847, Karar No: 2014/12835, Tarih: 25.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/11847 E.  ,  2014/12835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının

zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 12.12.2008 tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16922, Karar No: 2023/1105, Tarih: 19.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/16922 E.  ,  2023/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1123 E., 2022/1814 K.

DAVA TARİHİ : 19.04.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/187 E., 2022/135 K.

Taraflar arasındaki yetki tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Sendikanın 01.04.2021 tarihinde davalı Bakanlığa başvuruda bulunarak Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğü Bigadiç Bor İşletme Müdürlüğü Özel Güvenlik Hizmet Alım İşi kapsamındaki alt işveren PTT Anadolum Lojistik AŞ'ye ait 1205737.010 Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) sicil numaralı işyerinde toplu ... sözleşmesi yapabilmek için yetkili olduğunun tespitini istediğini, davalı ... Bakanlığının işyerinin/işin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında olmadığından bahisle olumsuz tespit işlemi tesis ettiğini, hizmet alım sözleşmesinin 4734 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında olduğunu, Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğüne özel güvenlik hizmeti veren PTT Anadolum Lojistik AŞ’nin bir kamu kurum kuruluşu olmadığını, ticaret hukuku hükümlerine göre kurulmuş bir özel hukuk tüzel kişisi olduğunu, Posta ve Telgraf Teşkilatı AŞ’nin bir iştiraki olmasının, PTT Anadolum Lojistik AŞ'yi bir kamu kurum ve kuruluşu yapmadığını, dava konusu işyeri 4734 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında olduğundan ihale konusu işyerine ilişkin olarak işyeri toplu ... sözleşmesi yetkisi verilmesi gerektiğini, müvekkili Sendikanın yarıdan fazla çoğunluğu sağladığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 09.04.2021 tarihli ve 877826 sayılı olumsuz tespit işleminin iptaline, müvekkili Sendikanın 1205737.010 SGK sicil numaralı işyerinde toplu ... sözleşmesi yapabilmek için gerekli yetki şartlarına ve çoğunluğuna sahip olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı Sendikanın 03.03.2021 tarihinde Eti Maden İşletmeleri Bigadiç Bor İşletme Müdürlüğü işyerinde yetkili sendika olduğunun tespiti talebiyle başvurduğunu, Sendikanın PTT Anadolum Lojistik AŞ’ye ait Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğü Bigadiç Bor İşletme Müdürlüğünde Özel Güvenlik Hizmet Alımı işyerinde toplu ... sözleşmesi yapabilmesi için yapılan başvuruda ihale makamı olan Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğü Bigadiç Bor İşletme Müdürlüğünün 25.03.2021 tarihli ve 22972 sayılı yazısında da belirtildiği üzere söz konusu işin, 4734 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında olmadığı ve verilen bu bilgiler çerçevesinde hizmet alımı işinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (o) bendi hükmünde yer alan istisnalar kapsamında olduğu gerekçesiyle Sendikanın ilgili başvurusuna karşı yapılacak herhangi bir işlemin bulunmadığının 09.04.2021 tarihli ve 877826 sayılı yazı ile bildirildiğini, söz konusu cevabi yazıda herhangi bir yanlışlık bulunmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

2. İhbar olunan PTT Anadolum Lojistik AŞ vekili cevap dilekçesinde; davacının dava dilekçesinde belirtmiş olduğu hizmet alım işi ve 1205737.010 SGK sicil numaralı işyerinin müvekkili Şirkete ait olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

3. İhbar olunan Güvenlik ve Savunma İşçileri Sendikası vekili cevap dilekçesinde; yetki tespitine konu işyerinin PTT Anadolum Lojistik AŞ’ye değil, PTT Para Lojistik ve Özel Güvenlik Hizmetleri AŞ’ye ait olduğunu, müvekkili Sendika ile PTT Para Lojistik ve Özel Güvenlik Hizmetleri AŞ arasında 02.02.2021 tarihinde 01.01.2021 - 31.12.2023 yürürlük süreli işletme toplu ... sözleşmesi bağıtlandığını, davacı Sendikanın dava konusu işyeri bakımından yetki tespit müracaatında bulunmasının mümkün olmadığını, zira bu işyerlerinde uygulanmakta olan ve devam eden işletme toplu ... sözleşmesi mevcut olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; PTT Para Lojistik ve Özel Güvenlik Hizmetleri AŞ ile Güvenlik ve Savunma İşçileri Sendikası arasındaki 01.01.2021-31.12.2023 yürürlük süreli işletme toplu ... sözleşmesinin yürürlükte olduğu sırada, işveren PTT Para Lojistik ve Özel Güvenlik Hizmetleri AŞ’nin Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğü ile 01.03.2021-31.12.2023 süreli özel güvenlik hizmet alım işi sözleşmesini imzalamasının, bu işin alt işveren olarak PTT Para Lojistik ve Özel Güvenlik Hizmetleri AŞ hakkında 19 numaralı işkolunda yeni bir işyeri anlamına geldiği ve dolayısıyla 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu’nun (6356 sayılı Kanun) 38 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 01.01.2021-31.12.2023 yürürlük süreli işletme toplu ... sözleşmesinin kapsamında kaldığı gözetildiğinde, dava konusu işyeri hakkında davacı Sendika tarafından yetki tespiti başvurusunda bulunulmasının 6356 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan “Toplu ... sözleşmesi süresinin bitmesinden önceki yüz yirmi gün içinde, yeni sözleşme için yetki başvurusunda bulunulabilir. ...” sınırlandırmasına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; işbu davadaki somut uyuşmazlık bakımından yetki tespiti talebine konu işyerinin 4734 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 4735 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi uyarınca ihale edilen işlerden olup, personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmesi kapsamında faaliyet yürüten her bir alt işveren işyerinin ayrı bir toplu ... sözleşmesi ünitesi olarak kabul edilmek suretiyle yetki tespitinin sonuçlandırılmasının yasal zorunluluk olduğunu, PTT Para Lojistik ve Özel Güvenlik Hizmetleri AŞ’nin PTT tarafından kurulmuş olmasının, Şirketin özel hukuk tüzel kişiliğini ve kâr amaçlı ticari özelliğini ortadan kaldırmadığını, Şirketin, kendi bütçesine sahip, kazanç elde etme amacı taşıyan ve bu kapsamda özel hukuk kurallarına göre işletilen, teknik anlamda kamu hizmeti vermeyen bir özel hukuk Şirketi olduğunu, dolayısıyla kamu kurum ve kuruluşu olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; PTT Para Lojistik ve Özel Güvenlik Hizmetleri AŞ ile Güvenlik ve Savunma İşçileri Sendikası arasındaki 01.01.2021-31.12.2023 yürürlük süreli işletme toplu ... sözleşmesinin yürürlükte olduğu sırada, işveren PTT Para Lojistik ve Özel Güvenlik Hizmetleri AŞ’nin Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğü ile 01.03.2021-31.12.2023 süreli özel güvenlik hizmet alım işi sözleşmesini imzalamasının, bu işin alt işveren olarak PTT Para Lojistik ve Özel Güvenlik Hizmetleri AŞ hakkında 19 numaralı işkolunda yeni bir işyeri anlamına geldiği ve dolayısıyla 6356 sayılı Kanun’un 38 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 01.01.2021-31.12.2023 yürürlük süreli işletme toplu ... sözleşmesinin kapsamında kaldığı gözetildiğinde, dava konusu işyeri hakkında davacı Sendika tarafından yetki tespiti başvurusunda bulunulmasının 6356 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan “Toplu ... sözleşmesi süresinin bitmesinden önceki yüz yirmi gün içinde, yeni sözleşme için yetki başvurusunda bulunulabilir. ...” sınırlandırmasına aykırı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dava ve istinaf dilekçelerinde belirttiği sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Kanun’un 41 inci ve devamı maddeleri kapsamında yetki tespitine itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı ... Cumhuriyeti Anayasası’nın “Toplu ... sözleşmesi ve toplu sözleşme hakkı” kenar başlıklı 53 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İşçiler ve işverenler, karşılıklı olarak ekonomik ve sosyal durumlarını ve çalışma şartlarını düzenlemek amacıyla toplu ... sözleşmesi yapma hakkına sahiptirler.”

2. 6356 sayılı Kanun'un “Yetki” kenar başlıklı 41 inci maddesinin birinci fıkrası da şöyledir:

“Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin en az yüzde birinin üyesi bulunması şartıyla işçi sendikası, toplu ... sözleşmesinin kapsamına girecek işyerinde başvuru tarihinde çalışan işçilerin yarıdan fazlasının, işletmede ise yüzde kırkının kendi üyesi bulunması hâlinde bu işyeri veya işletme için toplu ... sözleşmesi yapmaya yetkilidir.”

3. 6356 sayılı Kanun'un “Yetki Tespiti İçin Başvuru” kenar başlıklı 42 nci maddesi ise şöyledir:

“(1) Toplu ... sözleşmesi yapmak isteyen işçi sendikası Bakanlığa başvurarak yetkili olduğunun tespitini ister. İşveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işveren de Bakanlığa başvurarak yetkili işçi sendikasının tespitini isteyebilir.