muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2237, Karar No: 2014/4546, Tarih: 24.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2237 E.  ,  2014/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki abonelik sözleşme tesisi davasına dair ... 6. Tüketici Mahkemesinden verilen 20/03/2013 günlü ve 2012/2450 E. -2013/848 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 10.12.2013 günlü ve 2013/14131 E. - 2013/17541 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde;...Konut Yapı Kooperatifi Sitesinde bulunan taşınmazına su aboneliğinin tesisini talep etmiş, davacı vekili 28.12.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle, dava dilekçesini ıslah etmek suretiyle abonelik sözleşmesinin kanal katılım payı ve şebeke hisse bedeli ödenmeksizin yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin İmar Kanunu'nun 31. maddesi, Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 30/d ve 6/h maddelerine aykırı bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davaya konu konutun yapı izin tarihinin 11.09.2008 olduğu, iskan ruhsatının bulunmadığı, bu nedenle de geçici abonelik koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince temyizi üzerine ilam, Dairemizin 10.12.2013 gün ve 2013/14131 E.; 2013/17541 K. sayılı kararı ile onanmış, onama kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava; su aboneliğinin tesisi istemine ilişkindir.

3194 sayılı İmar Kanunu'nun "Yapı Kullanma İzni" başlıklı 30. maddesinde; yapının tamamen bitmesi halinde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımlarının tamamlanması halinde ise tamamlanan kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınmasının mecburi olduğu, mal sahibinin müracaatı üzerine yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında mahzur görülmediğinin tespitinin gerekli olduğu hükme bağlanmıştır.

Yine aynı kanunun "Kullanma İzni Alınmamış Yapılar" başlıklı 31. maddesinde; inşaatın bitme gününün, kullanma izninin verildiği tarih olduğu, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmayacağı ancak kullanma izni alan bağımsız bölümlerin bu hizmetlerden istifade edeceği düzenlenmiştir.

İmar Kanunu'nun bu hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacaklarının açık olduğu tartışmasızdır.

İmar Kanunu'nun bu hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacaklarının açık olduğu tartışmasızdır.

Ancak 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren geçici 11. maddede bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı almış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabileceği, bu kapsamda ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmeyeceği ancak yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartının 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda dosya içerisinde bulunan davaya konu meskenin bulunduğu bina hakkında yapı (inşaat) ruhsatının 11.09.2008 tarihli olduğu ancak bu ruhsatın yenileme ruhsatı olduğu, ilk ruhsat tarihinin 10.07.1995 tarihi olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; davaya konu meskenin bulunduğu taşınmazın yapı (inşaat) ruhsat tarihinin tam olarak araştırılıp saptanması, bundan sonra yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar ışığında hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Açıklanan bu nedenle kararın bozulması gerekirken, Dairemizce zuhulen onanmıştır.

Bu itibarla yukarıda belirtilen gerekçeye binaen karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 10.12.2013 gün ve 2013/14131 E.-2013/17541 K.sayılı onama kararının kaldırılmasına, ... 6. Tüketici Mahkemesi'nin 20.03.2013 günlü ve 2012/2450 E.-2013/848 K. sayılı hükmünün BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının mahallinde karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1833, Karar No: 2015/2218, Tarih: 13.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1833 E.  ,  2015/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/155912

MAHKEMESİ : Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 31/01/2013, 2011/300 (E) ve 2013/32 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın olay günü tartıştığı mağdura "Öleceksin!" diye bağırdıktan sonra eline geçirdiği bıçakla karın bölgesine 1 kez şiddetle vurarak, yaşamsal tehlikeye ve karaciğerde yaralanmaya sebep olduğu, ikinci kez hamle yaptığı sırada tanık Nihat'ın bıçağı tutarak sanığın elinden aldığı, bu engel hal nedeniyle eylemini tamamlayamadan olay yerinden kaçtığı anlaşılan olayda;

a) Sanığın söze ve eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve eylemin bir bütün halinde öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

b) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun düşünülmemesi, Kabule göre de; Mağdurun karın bölgesine 1 kez şiddetle vurarak, yaşamsal tehlikeye ve karaciğerde yaralanmaya sebep olduğu olayda, meydana gelen zararın ağırlığına göre alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş olup Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19182, Karar No: 2015/24986, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19182 E.  ,  2015/24986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2012/238-2013/140

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1) Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan zeytinin değerlendirme yılı olan 2012 yılındaki dekar başına asgari ve azami verim miktarlarının İl/İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

2) 2012 yılı hasat döneminde zeytin bahçesindeki işlenmemiş zeytinin kg satış fiyatı ve aynı yılda dökümü yapılmış dekar başına üretim masraflarının (her bir masraf kalemi ayrı gösterilerek) ve verim miktarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırma ve Politikalar Geliştirme Genel Müdürlüğü ile Tarımsal Ekonomi ve Politikalar Geliştirme Enstitüsü Müdürlüğünden (mevcut ise Artvin-Yusufeli'ndeki zeytinlikler içinde) araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5593, Karar No: 2016/128, Tarih: 12.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5593 E.  ,  2016/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/3, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 190 promil alkollü olarak araç kullandığının tespit edildiği somut olayda, sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine sanığa alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11552, Karar No: 2010/7087, Tarih: 14.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11552 E.  ,  2010/7087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 01/01/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davacının yaralanmasının derecesi ile olay günü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.500,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm bölümünün asıl davadaki tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “...5.000,00.-...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...2.500,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...304,34.-...” ve “...220,34.-...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...169,00...” ve “...85,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...676,33.-...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...575,00...” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3057, Karar No: 2010/4291, Tarih: 14.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/3057 E.  ,  2010/4291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeretde bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız, sanık ... hakkında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Hükmolunan cezaların tür ve süresine göre sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

Olayın başından sonuna kadar diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte olan ve suçun işlenmesine doğrudan katılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY'nın 37.maddesi yerine 39.maddesiyle hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklara yükletilen dava konusu yağma eyleminin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,

Kovuşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal indirici nedenin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezaların doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve sanık ... savunmanı Av....'nin duruşmada ileri sürdükleri itiraz ve savunmaların reddiyle, tebliğnameye aykırı olarak sanık ... yönünden duruşmalı temyiz incelemesi yapılan ve eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 14/04/2010 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı...’ın katıldığı oturumda, sanık savunmanının yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/14925, Karar No: 2016/3044, Tarih: 14.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/14925 E.  ,  2016/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, ECRİMİSİL, ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davaları sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen (2011/95 Esas) dava paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil, birleştirilen (2011/150 Esas) dava ise muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen 2011/95 Esas sayılı davada davacılar, ortak mirasbırakanları ...'un maliki olduğu 337, 338, 353, 349 ve 352 parsel sayılı ve paydaşı olduğu 138, 139 ve 140 parsel sayılı taşınmazların davalı tarafından tasarruf edildiğini, davalının taşınmazları kullanmalarını engellediği gibi doğal semere getiren çay bahçesi vasfındaki taşınmazlardan gelir elde etmelerine de engel olduğunu ileri sürerek elatmanın önlemesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuşlardır.

Asıl ve birleştirilen 2011/95 Esas sayılı davada davalı, davacıların evlenip köyden ayrılıncaya kadar taşınmazlardan faydalandıklarını, diğer mirasçıların taşınmazlardan istedikleri zaman faydalandığını, kullanılmasına engel olunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen 2011/150 Esas sayılı davada davacılar, babaları ortak mirasbırakanları ...'un maliki olduğu 146 ve 158 parsel sayılı taşınmazları 08/10/1965 tarihli akitle oğlu davalıya tapuda satış göstermek suretiyle devrettiğini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Birleştirilen 2011/150 Esas sayılı davada davalı, murisin borçlarına karşılık temliklerin yapıldığını, bedelsiz olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl ve birleşen 2011/95 Esas sayılı davada ki ecrimisil isteği yönünden davalının kötüniyetli kullanımının olmadığı gerekçesiyle davaların reddine, dava tarihi itibariyle davacıların onayını geri aldıkları gerekçesiyle elatmanın önlenmesi isteği açısından davanın kabulüne, hak düşürücü süreye tabi olmasa da yaklaşık kırk beş yıl sonra açılan davanın hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle Birleştirilen 2011/150 Esas sayılı davada tapu iptali ve tescil isteğinin ise reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden davanın taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açıktır. Bu tür davalarda, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 413 (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 120. maddesi) ve 492 Sayılı Harçlar Kanununun 16.maddesi uyarınca dava değerinin elatılan yerin değeri ile talep edilen ecrimisil veya tazminatın toplamından, elatmanın önlenmesi isteğinin yanında yıkım isteği de varsa dava değerinin elatılan yerin değeri ile yıkımı istenilen yapı değerinin toplamından (4.3.1953 tarih 10/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) ibaret olacağı ve belirlenen bu değer üzerinden 492 sayılı Harçlar Kanununun 26, 27, 28, 30 ve 32 maddelerinde öngörüldüğü şekilde işlemlerin yerine getirilerek gerekli olan harcın alınacağı tartışmasızdır.

Oysa dava dilekçelerinde; davaların, hükmedilmesi istenen 10.000,00 TL ecrimisil miktarı üzerinden harç ödenmek suretiyle açıldığı, el atmanın önlenmesi isteği yönünden harç yatırılmadığı gibi, yargılama sırasında da bu yönden harç ikmali yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, Harçlar Kanunu harç alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesini hükme bağlamıştır. 492 Sayılı Kanunun 32.maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı vurgulanırken, 30.maddede "... muhakeme sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa yalnız o celse için muhakemeye devam olunur; takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam edilemeyeceği, HUMK.'nın 409.maddesinde (6100 sayılı HMK'nın 150. maddesinde ) ise; gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulması noksan olan harcın ödenmesine bağlı olduğu hükmüne yer verilmiştir.

Öyleyse; asıl ve birleştirilen (2011/95 esas) davada ileri sürülen isteklerden el atmanın önlenmesi isteği ile ilgili olarak keşfen saptanan ya da saptanacak dava değeri üzerinden peşin harcın alınması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek her iki istek yönünden de işin esasına girilmek suretiyle hüküm kurulması doğru değildir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.