muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/687, Karar No: 2023/6363, Tarih: 15.06.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin yüksek olduğunu, yıllık net gelirin hatalı hesaplandığını, ürün maliyet ve gelir kalemlerinin hatalı tespit edildiğini, kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı ile değer düşüklüğü oranının yüksek uygulandığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi vasfında olması nedeniyle hükme esas alınan ek bilirkişi heyet raporunda 2019 yılına ait tarım verileri baz alınarak Yargıtay 5. Hukuk Dairesi kararlarına uyumlu biçimde kapitalizasyon faiz oranının %5 olarak, yine taşınmazın köy yerleşim alanı sınırları içinde olup, civar yola ve mahalle merkezine yakın mesafesi gözetilerek objektif değer artışının %30 olarak alınıp kamulaştırma bedelinin hesaplanmasında herhangi bir usulsüzlük görülmediği, ancak İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan hesaplamada münavebeye alınan ürünlerin üretim maliyetleri brüt gelirlerinin 1/3'ü oranında alınmakla kamulaştırma bedelinin yüksek çıkmasına sebep olunduğu, oysa aynı raporda 1/3 kuralı uygulanmaksızın tüm veriler İlçe Tarım Müdürlüğü değer tablosuna tamamen uyumlu şekilde yapılan hesaplama esas alınarak tespit edilen kamulaştırma bedeline göre hüküm kurulması gerektiği, diğer taraftan karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan bedelin derhal ödenmesi ve harç yönlerinden davacı idare vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3’ü oranında alındığı alternatif hesaplama usul ve kanuna uygun olup bu kuralın uygulanmama gerekçesinin belirtilmediğini, taşınmazın bulunduğu bölgenin yazın yaylalık olması, bölgenin imara açılıp villaların yapılması karşısında ilk kararla hükmedilen bedel bile düşük olduğu halde, müvekkil aleyhine kararın düzeltilmesinin kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Mersin ili, Tarsus ilçesi, Ardıçlı köyü 113 ada 120 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin hüküm kurulması yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31479, Karar No: 2013/20014, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31479 E.  ,  2013/20014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... 'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15/10/2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,12/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2381, Karar No: 2011/24185, Tarih: 23.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/2381 E.  ,  2011/24185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2006 gün ve 2005/394 Esas, 2006/50 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın görevi devraldığında, bu hususun bir tutanakla saptanmadığı, işletme defterinde görülen bir kısım giderin belgeye dayanmadığı, bir kısım gider belgesinin de işletme defterine yansıtılmadığı, hazırlık soruşturması sırasında bilirkişi ...'in raporunda anlaşılmasına karşın, diğer bilirkişi ... 'nun raporunda bu hususta açıklık bulunmadığı, dosyada bilirkişi raporlarından sonra ibraz edilen Ankara Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğünün düzenlediği 05.04.2002 tarihli fatura da nazara alınarak, görüşüne başvurulan her iki bilirkişinin izledikleri yöntem ve raporlarına esas aldıkları bilgilerin, defter ve makbuz olarak ifade edilen dayanakları gözetilerek, kullanıldığı döneme ait banka hesap ekstrelerinin de temini suretiyle, Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kuruluna, derneğe ait tüm defter ve belgelerin tevdii ile sanığın varsa zimmetinin ve miktarının belirlenmesine yönelik rapor alınması, sanık ile tanık ...'in işletme defterine gider olarak girip belgeye dayanmayan harcamalar konusunda savunma ve bilgilerine de başvurulmak suretiyle, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11682, Karar No: 2013/12885, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11682 E.  ,  2013/12885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili Av.... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte üzerindeki şerh ve takyidatları da gösterir biçimde tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan domates, buğday ve bezelyenin 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (özellikle ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mahkeme şerhlerinin bulunduğu anlaşılmakla;

-Bilecik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/47E-2008/206 K

-Bilecik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/59E-2008/207 K

-Bilecik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/397 E

-Bilecik Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/401E-2009/895 K

sayılı dosyalarında karar verilmiş ise kesinleşmiş kararın onaylı suretinin, karar verilmemiş ise dosyanın onaylı suretinin dosyaya konulmasından,

4-Tapu maliki ....'nün veraset ilamının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20083, Karar No: 2015/5814, Tarih: 13.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/20083 E.  ,  2015/5814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı..i Bakanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 26.04.2005 tarihinde davacı yaya ...’a ... tarafından işletilen ve davalı şirket tarafından ZMMS poliçesi ile sigortalanan ve davalı ... idaresindeki aracın çarpması sonucu kalça kemiğinin kırıldığını, uzun süre ameliyat ve tedavilere rağmen sakat kaldığını, bu durumun müvekkilinde ruhi çöküntüye yol açtığını beyan ederek, 15.000,00-TL maddi, 15.000,00-TL manevi tazminatın müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı İçişleri Bakanlığı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, kusurun tamamen davacıda olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

DavalıA... vekili, davanın iki yılık zamanaşımı geçtikten sonra açıldığını, manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davacı yaya ...'ın kusurlu olduğunu, kendinin kusurunun olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın 3.329,29 TL maddi, 2.500,00 TL manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davacı ve davalı İçişleri Bakanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı BK. 53. (6098 sayılı TBK 74) maddesine göre, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ilişkin kararı hukuk hâkimini bağlamaz ise de; Mahkemece .. Başkanlığının 13.04.2009 tarihli kusur raporuna göre davalı sürücü ...’ın %75 oranında kusurlu olduğu kanaati ile hüküm kurulmuştur, oysa ceza mahkemesi dosyasının incelenmesinde davalı sürücü ...’ın ikinci (kısmi) derecede 2/8 oranında kusur olduğu kabul edilmiştir. Mahkemece İstanbul Teknik Üniversitesi veya.. Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek kusur konusunda uzman bilirkişi heyetinden yeniden kusur rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

2)Davacı ...Astanesinde tedavi gördüğünü, kalçasına platinler takıldığını, tedavi olduktan sonra da sürekli hastaneye gidip geldiğini, devlet tarafından karşılanmayan bir kısım harcamalar yaptığını bildirmiş, mahkemece bu konuda davacıya hiç bir açıklama yaptırılmadan, araştırma yönünede gidilmeden bu kalem taleple ilgili olumlu-olumsuz bir karar verilmemiştir.

2)Davacı ...Astanesinde tedavi gördüğünü, kalçasına platinler takıldığını, tedavi olduktan sonra da sürekli hastaneye gidip geldiğini, devlet tarafından karşılanmayan bir kısım harcamalar yaptığını bildirmiş, mahkemece bu konuda davacıya hiç bir açıklama yaptırılmadan, araştırma yönünede gidilmeden bu kalem taleple ilgili olumlu-olumsuz bir karar verilmemiştir.

Bu halde davacının yaralanmasına ilişkin dosyadaki raporlar ve tedavi giderlerinin de dikkate alınarak konusunda uzman Doktor bilirkişiden davacının tedavisi ile ilgili yapmak zorunda kaldığı devlet tarafından karşılanmayan tedavi giderleri, tedaviye bağlı-ilgili diğer giderler ile ulaşım giderleri konusunda rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3)Daval.. 492 sayılı Harçlar Kanun’un 13/J maddesi uyarınca harçtan muaf olup, yargılama harcından sorumlu tutulmaması gerekirken hüküm fıkrasının 8.bendinde yazılı olduğu biçimde harçtan da sorumluluğuna karar verilmesi doğru değildir.

4-(1) nolu bozma nedenine göre tarafların manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı ve davalı İçişleri Bakanlığı vekilinin, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenle tarafların manevi tazminat yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20057, Karar No: 2016/2554, Tarih: 25.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/20057 E.  ,  2016/2554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l.fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesi uyarınca, hükümden TCK.nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2016 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Yerel mahkemece, sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüste sanığa ait 22 karton kaçak ve bandrolsüz sigaranın ele geçirildiği, sanığın dava konusu sigaraları ticari amaçla naklettiği kabul edilerek, sanığın 4733 sayılı Kanun hükümlerine göre mahkumiyetine karar verilmiş, kararın sanık tarafından temyiz edilmesi sonucu, Yüksek Dairece oyçokluğu ile onanmasına karar verilmiş ise de, sanık savunmasında, ... ot biçme işinde çalışmaya gittiğini, sigaraları kendisinin içeceğini, ticari bir amacının bulunmadığını beyan etmiştir, aksi sabit bulunmayan sanık savunmasına göre, mevsimlik işçi olarak ot biçme işinde çalışmak üzere, Digor'a gitmektedir, olay tarihi de bu beyana uygun olarak Temmuz ayıdır, mevsimlik işçilerin uzun süre arazide çalıştıkları, iş bitinceye kadar arazide kaldıkları, kaçak ve bandrolsüz sigaraların ticari mahiyette olup olmadığı konusunda kesin bir sayının kabul edilemeyeceği, her olayın mahiyetine göre ayrı değerlendirilmesinin gerektiği, sanık hakkında herhangi bir ihbarın mevcut olmadığı, sanığın kaçak ve bandrolsüz sigara ticareti yaptığına ilişkin bir delilin bulunmadığı, hakkında benzer suçtan daha önce veya sonra açılmış bir soruşturma ve kovuşturmanın bulunmadığı, bu durumda 22 karton sigaranın kişisel kullanım kapsamında bulunduğu, Yüksek Dairenin bir kısım kararlarında da, 20-22 karton kaçak ve bandrolsüz sigaranın kişisel kullanım kapsamında kabul edildiği, bu nedenle yerel mahkeme tarafından verilen mahkumiyet kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun mahkumiyet kararının onanması kararına katılmıyorum. 25/02/2016