muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19917, Karar No: 2016/2892, Tarih: 22.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/19917 E.  ,  2016/2892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... Mahallesi 72 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine ....müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12917, Karar No: 2010/8497, Tarih: 12.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12917 E.  ,  2010/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/12/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/01/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; ölenin davacılara olan yakınlığı, olayın oluş biçimi ve günü, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen 1.500,00’er TL manevi tazminat azdır. Daha /üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her bir davacı yararına 3.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci paragrafında yer alan “...1.500...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...3.000,00...” sayı dizisini yazılmasına; harç alınmasına ilişkin üçüncü paragrafının tümden silinerek yerine üçüncü paragraf olarak “Alınması gereken 810,00 TL karar harcından peşin alınan 675,00 TL indirilerek artık 135,00 TL harcın davalıdan alınıp Hazine’ye gelir yazılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin dördüncü paragrafında yer alan “...900...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...1.800,00...” sayı dizisinin yazılmasına; davalının tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8760, Karar No: 2016/2071, Tarih: 23.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/8760 E.  ,  2016/2071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal, pay oranında tescil istemine ilişkindir.

Davacı, ortak mirasbırakan ...’in, 6402 parsel sayılı taşınmazdaki paylarının bir kısmını eşi ve oğlu olan davalılara satış suretiyle devrettiğini, taşınmazda kat mülkiyetinin kurulmasından sonra bağımsız bölümlerin davalılar ve mirasbırakan adına tescil edildiğini, ...’da ki taşınmazların da mirasbırakan tarafından davalılara temlik edildiğini, davalılardan ...adına tescil edilen ... plakalı aracın bedelinin mirasbırakan tarafından ödendiğini, murisin bankalarda yüklü miktarda tasarrufları bulunduğunu, murisin uzun yıllar Almanya’da çalışarak emekli olduğunu, davacıyı küçük yaşta evlendirdiği için davalılardan ... adına kayıtlı olan 6402 parsel sayılı taşınmazda yer alan 12 nolu bağımsız bölümü, erkek çocuklarından ayrı tuttuğu ve üzgün olduğunu ifade ederek sağlığında kendisine satış suretiyle devrettiğini, bu temlik sonrası mirasbırakanın taşınmazlarının büyük çoğunluğunu davalılara aktardığını öğrendiğini, hak dengesini gözeten ve tüm mirasçıları kapsayan bir paylaştırma yapılmadığını, işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu, banka ve araç kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescile karar verilmesini istemiş, aşamada banka ve araç kaydına ilişkin istemlerinden feragat etmiştir.

Davalılar, mirasbırakanla uzun yıllar...’da aynı fabrikada çalıştıklarını, birikimleri ile dava konusu 6402 parsel sayılı taşınmazı arsa vasfı ile satın alıp, yine toplu çalışma, birikim ve bankadan temin edilen kredilerle taşınmaz üzerine bodrum+ 6 kattan oluşan bina inşa ettiklerini, bilahare mirasbırakanın daireleri yapım aşamasında maddi katkısı olan mirasçılara 30/07/1981 tarihinde eşit şekilde paylaştırdığını, bu paylaşım sonrası mirasbırakan ve eşinin Türkiye’ye kesin dönüş yaptıklarını, davalı çocukların ise Almanya’da çalışmaya devam ettiklerini, taşınmazda cins değişikliği yapıldığı ve kat mülkiyeti kurulduğu 28/05/1985 tarihinde mirasbırakana 2 daire, davalı eş ...’ye 2 daire, davalı ...’a 2 daire+ bodrum dükkan, davalı ...’ya 2 daire+ giriş dükkan ve davalı ...’a 2 daire+ giriş dükkan şeklinde paylaştıklarını, mirasbırakanın asıl amacının sağlığında malvarlığını davalıların kazanç ve katılımları oranında paylaştırmak olduğunu, mal kaçırma kastı taşımadığını, en son temlik işleminin 28 yıl öncesine ilişkin olduğunu, mirasbırakanın sağlığında davacıya da taşınmaz verdiğini, davacının mirasbırakanın ölümünden hemen sonra dava açmakla kötüniyetini ortaya koyduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, araç ve banka hesapları yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, 6402 parsel sayılı taşınmazda yer alan bağımsız bölümler yönünden işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının payı oranında tescile karar verilmiştir.

Mahkemece, araç ve banka hesapları yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, 6402 parsel sayılı taşınmazda yer alan bağımsız bölümler yönünden işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının payı oranında tescile karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu 270 m2 büyüklüğündeki arsa vasıflı 6402 parsel sayılı taşınmazın 02/04/1968 tarihinde mirasbırakan... tarafından satın alındığı, mirasbırakanın 12/07/1977 tarihli işlemle taşınmazın 1/3 payını uhdesinde bırakıp, 1/3’er payı eşi ... ve oğlu ...’a satış suretiyle temlik ettiği, 30/07/1981 tarihli satış işlemi ile paydaşların bir kısım paylarını devrederek, 90/450’şer payla muris ...ve davalılar .... .... ... ve Kenan adına sicil kaydının oluştuğu, bu paylar doğrultusunda taşınmazda 28/05/1985 tarihinde kat mülkiyeti kurulduğu, 1 nolu dükkan vasfındaki bağımsız bölümle, 8, 12 ve 13 nolu mesken niteliğindeki bağımsız bölümlerin davalı ..., 2 nolu dükkan vasfındaki bağımsız bölümle, 7 ve 10 nolu mesken niteliğindeki bağımsız bölümün davalı ..., 3 nolu dükkan vasfındaki bağımsız bölümle, 9 ve 11 nolu mesken niteliğindeki bağımsız bölümlerin davalı ..., 4 ve 5 nolu mesken niteliğindeki bağımsız bölümlerin mirasbırakan ..., 6 nolu mesken niteliğindeki bağımsız bölümün davalı ... adına tescil edildiği, mirasbırakanın 4 ve 5 nolu bağımsız bölümleri 05/10/2005 tarihinde satış suretiyle davalı ...’a temlik ettiği, ...’un adına kayıtlı 12 nolu bağımsız bölümü 09/01/2009 tarihinde satış suretiyle davacı ...’ye devrettiği,....Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/196 E. sayılı dosyası ile ... ... ve ... tarafından ... aleyhine 6402 parsel sayılı taşınmazdaki 1 dükkan ve 2 dairenin muvazaalı olarak devredildiğinden bahisle 06/12/2001 tarihinde açtıkları davanın reddine karar verildiği, kararın deracattan geçerek 28/10/2004 tarihinde kesinleştiği, mirasbırakan ...’ın 05/05/2009 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı kızı ..., davalı eşi ..., davalı çocukları ... ... ve ...’ı bıraktığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun 213) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu taşınmazdaki inşaatın muris, eşi ve davalı oğulları tarafından ...’da çalışılarak elde edilen para ile yaptırıldığı, davalıların katkılarından dolayı kat irtifakı kurulduktan sonra 1 dükkan ve 3 meskenin davalı ...’a, 1 dükkan ve 2 meskenin davalı ...’ya, 1 dükkan ve 2 meskenin davalı ...’a, 1 meskenin davalı eş ...’ye, 2 meskenin de mirasbırakana kalacak şekilde paylaşım yapıldığı, bilahere 2005 yılında muris adına tescil edilen 2 bağımsız bölümün davalı ...’a satış suretiyle temlik edildiği, murisin ölümünden kısa bir süre önce, murisin isteği ile ... üzerine kayıtlı dairelerden birinin davacıya ... tarafından bedelsiz devredildiği anlaşılmaktadır.

Bu haliyle temlikin muvazaalı olduğundan söz etme olanağı olmadığı gibi, TMK 6, HMK 190. maddeleri uyarınca davacı, temliklerin muvazaalı yapıldığı iddiasını da usulünce kanıtlamış değildir.

Hâl böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalıların temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16474, Karar No: 2012/1556, Tarih: 31.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16474 E.  ,  2012/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, bel kısmında oluşan sorunları sebebiyle 03/05/2003 tarihinde davalı ... ... Hizmetleri Limited Şirketine ait kliniğe başvurduğunu, yapılan muayenesi sonunda bazı ilaçlarla birlikte 8 adet iğne yapılması gerektiğinin belirtildiğini, iğnelerin enjektesi için kliniğe gitmeye devam ettiğini, yedinci günde klinikte enjekte edilen iğne sonrasında bir süre ayağa kalkamadığını, aradan geçen zaman içinde de her hangi bir iyileşme olmadığı gibi ağrılarının daha da arttığını, bunun üzerine Bağcılar Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğunu, sevk edildiği Adli Tıp Kurumu Başkanlığından alınan 17/12/2004 tarihli raporda, mevcut olan lezyonun, yapılan enjeksiyonlardan kaynaklandığının belirtildiğini, tedavisinin halen devam ettiğini, olay nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL maddi ve 40.000,00 TL. manevi tazminat olmak üzere toplam 45.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, olayda herhangi bir kusurları bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalılardan ... aleyhine açılan davanın atiye terk edilmesi nedeniyle, adı geçen davalı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacının diğer davalılar aleyhine açmış olduğu davanın ise, davacının verilen kesin süre içinde Adli Tıp Kurumuna giderek rapor almaması nedeniyle ispat edilemediği, kaldı ki davacının iğneyi yapan ...’a karşı açmış olduğu davasını atiye terk ettiği, 25/02/2011 tarihinden itibaren de davayı takip etmediği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların bazı usuli işlemleri belli bir süre içinde yapmaları için hakimin bir tarafa kesin mehil verebileceği HUMK'nun 163. maddesinde düzenlenmiştir. Kesin mehil, davanın en az masrafla ve sürüncemede bırakılmadan bir an evvel sonuçlanmasını temin için hakime tanınan yasal takdir yetkisidir. Ancak kesin mehil verilen işlemin yapılmaması, bir hakkın ortadan kalkması sonucunu doğurduğundan bu konudaki kararın yasaya uygun olması zorunludur. Bu nedenle HUMK.nun 163. maddesi uyarınca ilgili tarafa verilecek kesin süreye ilişkin ara kararında, yapılması gereken işlerin neler olduğunun açıklıkla belirtilmesi, tanınan sürenin yeterli ve elverişli olması, süreye uyulmamasının doğuracağı sonuçların açıklanması ve tarafın uyarılması gereklidir. Aksi takdirde kesin mehle uymama, hukuki sonuç doğurmaz. (Bkz. HGK 21.9.1983 T. 14/3447-825 sayılı kararı)

Somut olayda mahkemece 22.10.2009 tarihli celsede, davacıya gelecek celseye kadar, Adli Tıp Kurumunun istemiş olduğu MR’ları çektirip hazır etmesi için kesin süre verildiği, aksi halde mevcut duruma göre karar verileceğinin ihtar edildiği, davacının 6.11.2009 tarihinde istenilen MR’ları çektirdiği, ancak Adli Tıp Kurumu tarafından belirtilen günde muayeneye gitmediği, 29.4.2010 tarihli celseye bizzat gelerek, “eksiklikleri tamamlayıp tamamlamayacağı konusunda mahkemeye bilgi vereceğini”ni bildirdiği, bundan sonraki celseye mazeret bildirerek katılmadığı, daha sonraki celseye ise mazeret bildirmeden gelmediği, davalı tarafın davayı takip etmesi nedeniyle yargılamaya devam edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere, davacıya verilen kesin mehil, usul ve yasaya uygun olmadığı gibi, olay nedeniyle gerek ceza yargılaması sırasında alınan 17.12.2004 tarihli Adli Tıp Raporu, gerekse idari soruşturma nedeniyle alınan tıbbi bilgi ve belgeler ile konu ile ilgili doktor raporları ve davacı tarafından çekilen MR’lar dosyada mevcut olup, mahkemece mevcut delil durumuna göre bilirkişi incelemesi yaptırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği de göz ardı edilmiştir. O halde mahkemece, dosyada mevcut olan tüm bilgi ve belgeler, çekilen MR’lar ve Adli Tıp Raporu birlikte gönderilerek, tercihan Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, davacıya yapılan enjeksiyonun usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı ve olayda davalılara atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 31.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25654, Karar No: 2014/21129, Tarih: 28.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25654 E.  ,  2014/21129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3-6, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla seyir halinde iken, trafik işaretleriyle tek yönlü hale getirilmiş 16. sokak üzerinde ters yönde seyredip, 18. sokağa kontrolsüzce çıkış yaptığı sırada 18. sokak üzerinde seyretmek isteyen motosiklete sağ yan kısmından çarptığı olayda, bilinçli taksirin şartları oluştuğu halde bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/173, Karar No: 2019/3077, Tarih: 26.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/173 E.  ,  2019/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun gerektirdiği cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun gerektirdiği cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 26.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/266, Karar No: 2021/4331, Tarih: 08.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/266 E.  ,  2021/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, üzerinde ... nolu sahte plaka takılı kamyon ile katılanlara ait ... Tekstil Fabrikasına gidip kendisini ... olarak tanıttığı, fabrikada üretilen ham bezleri İzmir ili Torbalı ilçesindeki Batı Basma Sanayi AŞ'ye götürmek üzere kamyona yükleyip teslim aldığı ancak bahse konu yere götürmediğinin iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre ihbar üzerine sanığın teslim aldığı malların anlaşma uyarınca bırakması gereken yer dışında bir depoya götürüldüğünün tespit edildiği, sanığın kendisini mağdura başka bir isimle tanıtmış olmasına göre üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında 27/01/2014 olarak yazılan suç tarihinin 24/01/2014 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.