muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13752, Karar No: 2012/12842, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13752 E.  ,  2012/12842 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan da mahkûmiyetine dair Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2011 gün ve 2006/237 Esas, 2011/441 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili, sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçesi kapsamına göre incelemenin reşit olmayanla rızaen cinsel ilişki suçundan verilen mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan oluşa ve kabule uygun reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 13.09.2004 ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/12859, Karar No: 2014/4790, Tarih: 17.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/12859 E.  ,  2014/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Ticarî faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin, güvenilirliğini sağlamak amacıyla, bu suçun, tacir (kişisel olarak ticaretle uğraşan kimseler) veya şirket yöneticisi olan yada şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında işlenmesi, TCK'nın 158/1-h bendinde nitelikli hâl kabul edilmiştir. Bu kavramlar Türk Ticaret Kanunun ilgili hükümlerine göre belirlenecektir. Türk Ticaret Kanunu'nun 14. maddesinde; Tacir, kişisel durumları ya da yaptığı işlerin niteliği nedeniyle yahut meslek ve görevleri dolayısıyla, kanundan veya bir yargı kararından doğan bir yasağa aykırı bir şekilde ya da başka bir kişinin veya resmî bir makamın iznine gerek olmasına rağmen izin veya onay almadan bir ticari işletmeyi işleten kişi de tacir sayılır. “denilmektedir. Ticaret şirketleri,aynı yasanın 124. maddesinde, Ticaret şirketleri; kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerden ibarettir. Bu Kanunda, kollektif ile komandit şirket şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket sermaye şirketi sayılır” şeklinde tanımlanmıştır. Kooperatif yöneticilerinin,kooperatifin faaliyeti kapsamında, dolandırıcılık suçunu işlemeleri de nitelikli hâl, kabul edilmiştir. Üye sayısı dolmasına rağmen, üyeliğe kabulün devamından bahsederek üye kayıt edilmiş gibi kişinin parasının alınması bu suç tipine örnek gösterilebilir. Kooperatif yöneticilerinin kimler olduğu 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 55 ve devamı maddelerinde tanımlanmıştır. Buna göre; Yönetim Kurulu, kanun ve ana sözleşme hükümleri içinde kooperatifin faaliyetini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır. Yönetim Kurulu en az üç üyeden kurulur. Bunların ve yedeklerinin kooperatif ortağı olmaları şarttır. Yönetim Kurulu üyeliğine seçilen tüzel kişiler, temsilcilerinin isimlerini kooperatife bildirir. Bu suçun oluşabilmesi için,Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılık suçunu ticari faaliyetleri sırasında işlemiş olmaları gerekir. Keza, kooperatif yöneticilerinin bu nitelikli halden cezalandırılabilmeleri için suçun kooperatifin faaliyeti kapsamında, işlenmesi gereklidir. Bu suçun faili tacir veya şirket yöneticisi yada şirket adına hareket eden kişi yada kooperatif yöneticisi olabilir.

Müteahhitlik yapan sanığın, arsa sahipleriyle 01/06/2007 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaparak, bu hususta tapuya şerh düşürdüğü, 22/07/2008 tarihinde de, henüz inşaat bitmeden, katılanla noterde, taşınmazın 160.000 TL bedelle satılması hususunda gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi yaptıkları, bu sözleşmeye göre, tapuda ferağın 15 gün içinde yapılacağının belirtildiği, yapılan adi sözleşmeye göre de, 45.000 TL paranın peşin olarak verileceği, geri kalan paradan 100.000 TL'nin tapudaki devirden sonra, 15.000 TL'nin ise, sözleşme tarihinden itibaren 120 gün sonra ödeneceğinin belirtildiği, sanığın 15 gün içinde tapuyu vereceğini söylemesine rağmen bunu yerine getirmemesi üzerine, katılanın da 08/05/2009 tarihinde sanığa noter aracılığıyla ihtarname gönderdiği, bu ihtarnameden sonra, sanık aleyhine, Ankara 1. Tüketici Mahkemesi'nde, tapu ferağ ve tescil davası ile bunun mümkün olmaması halinde verdikleri paranın iadesi için alacak davası açtığı, yargılama sırasında, söz konusu dairenin, ... isimli kişiye 16/03/2009 tarihinde satıldığını ve devredildiğini öğrendiği, bu süreçte sanığın, Belediye ile PTT arasında sorunlar bulunması nedeniyle, irtifak tesis edemediklerini belirterek katılanı sürekli oyaladığı, katılan Belediye'ye gittiğinde, arsa sahiplerinin vereceği bir dilekçeyle ilgili kurumun haczi kaldırabileceğini belirtildiği, bu aşamadan sonra sanığa ulaşılamaması nedeniyle, aleyhine söz konusu hukuk davasının açıldığı, dava sırasında da, taşınmazın başkasına satıldığının öğrenildiği, böylece sanığın, aslında katılana satmayı taahhüt ettiği taşınmazı başkasına satmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın,katılanın parayı vermemesi nedeniyle tapuda devir yapamadığını, ayrıca katılanın bankadan kredi de çekemediğini, bu nedenle daireyi başkasına sattığını, katılandan 40.000 TL almasına rağmen, kendisinden 70.000 TL istendiği için aralarında anlaşmazlık bulunduğunu belirttiği, ilgili hukuk mahkemesindeki dava sonucunda, sanığın, taşınmazı gerçek bir hukuksal ilişki çerçevesinde ... isimli kişiye sattığı, bu satışın muvazaalı olmadığı, ..

.000 TL almasına rağmen, kendisinden 70.000 TL istendiği için aralarında anlaşmazlık bulunduğunu belirttiği, ilgili hukuk mahkemesindeki dava sonucunda, sanığın, taşınmazı gerçek bir hukuksal ilişki çerçevesinde ... isimli kişiye sattığı, bu satışın muvazaalı olmadığı, ...'ın kredi çekerek bu daireyi alması nedeniyle satışın geçerli olduğu, sanıkla katılan arasında yapılan sözleşmenin tapuya şerh verilmemesi nedeniyle, taşınmazı alan üçüncü kişinin, önceki bir sözleşmeden haberinin olmasının mümkün olmadığı, bu nedenle bu kişinin iyiniyetli kabul edilerek tescilin iptalinin mümkün olmadığı belirtilerek katılanın ferağ ve tescil davasının reddine, fakat sanığa verdiği paranın faiziyle birlikte kendisine ödenmesine karar verildiği, ilgili kararın Yargıtay tarafından onanarak da kesinleştiği, buna göre, sanığın, dolandırıcılık kastıyla hareket etmediği, katılanla aralarında geçerli bir sözleşme yapıldıktan sonra inşaatın bitirildiği, katılan tarafından vaad edilen ödemenin yapılamaması nedeniyle taşınmazın başkasına satıldığı, bu çerçevede, sanıkla katılan sözleşme yaptıktan uzunca bir süre sonra dairenin, sanık tarafından başkasına satıldığı, ortada hileli bir hareketin bulunmadığı, sadece sözleşmeye aykırılık nedeniyle sanığın sorumluluğunun bulunduğu ve bu davanın da hukuk mahkemesinde görüldüğü dikkate alınarak dolandırıcılık suçunun oluşmadığı anlaşılmakla, bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır ve bu nedenle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16875, Karar No: 2016/13279, Tarih: 02.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/16875 E.  ,  2016/13279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı tarafından haksız olarak işten çıkartıldığını, tüm çalışma süresi boyunca 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, hiç yıllık izin kullanmadığını ve yıllık izin parası da ödenmediğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 18.05.2006 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, 7.3.2006 tarihinde yeniden çalışmaya başladığını, davacının görevli olduğu işleri hatırlatılmasına rağmen yapmamakta israr etmesi nedeniyle iş aktinin 25/2-h bildirimsiz olarak haklı nedenle işveren tarafından feshedildiğini, imzalı ücret bordrolarında fazla mesai yaptığında fazla mesai ücretinin ödendiğini, son çalışma süresinde 1 yılı doldurmadığından yıllık izin ücreti hakkının olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin 2010/34126 Esas sayılı bozma ilamına uyulduğu, bozma ilamı gereğince davacının imza itirazında bulunduğu belgelerle ilgili olarak tarafından 11/05/2015 tarihli rapor tanzim edilmiş, hesap bilirkişisi 09/11/2015 tarihli bilirkişi raporunun ibraz edildiği, davacının en son Net aylık 680,00 TL ücretle çalıştığı ve davacının davalı işyerinde 23.4.2003-17.5.2004 , 6.7.2004-19.6.2006 tarihleri arasında 2 dönem halinde çalıştığı, davacının 17/05/2004 tarihi öncesi çalışmasının istifa ile sona ermesi ve haklı nedenle fesih hususunun davacı tarafından kanıtlanamadığından kıdem süresinin tespitinde ilk dönem çalışmasının nazara alınamayacağı, davacının 2.dönem çalışması ile ilgili olarak hernekadar davalı vekilince davacının ödevli olduğu görevleri yapmaması nedeniyle iş aktinin feshedildiği belirtilmiş ise de; davacının kum eleme işçisi olup izine ayrılan gece bekçisi yerine çalıştırılmak istendiği bu nedenle iş aktinin feshedildiği bu durumda İş Kanunun 25/2-h maddesindeki koşulların oluşmadığı, bu nedenlerle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, tanık beyanlarından davacının bilirkişi raporunda belirtilen şekilde fazla mesai yaptığının bildirildiği, bilirkişinin tesbit etmiş olduğu net 6.445,00 TL fazla mesai ücretinden davacının hastalık mazeret gibi nedenlere izinli olabileceği günler olacağı nazara alınarak takdiren % 50 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığında davacının talep edebileceği, fazla mesai ücretinin net 3.222,00-TL olduğu, tanık beyanlarından bilirkişi raporunda belirtilen şekilde davacının ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığının bildirildiği bilirkişinin bilirkişi raporunda tespit ettiği 252,00-TL ulusal bayram ve genel tatil ücretinden davacının hastalık mazeret gibi nedenlere izinli olabileceği günler olacağı nazara alınarak takdiren % 50 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığında davacının talep edebileceği ulusal bayram ve genel tatil ücretinin net 126,00-TL olduğu, tanık beyanlarından davacının bilirkişi raporunda belirtilen şekilde hafta tatili günlerinde çalıştığının bildirildiği, bilirkişinin tesbit etmiş olduğu net 4.047,00 TL hafta tatili ücretinden davacının hastalık mazeret gibi nedenlere izinli olabileceği günler olacağı nazara alınarak takdiren % 50 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığında davacının talep edebileceği hafta tatili ücretinin net 2.023,00-TL olduğu, davacının bilirkişi raporunda belirtilen yıllık izin sürelerini kullandığına ilişkin ve ücretlerin ödendiğine ilişkin davalı tarafından belge ibraz edilmediği , net yıllık izin ücretinin 317,00-TL. olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili çalışması ve gene tatil çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” ve 254. Maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıkları davalı işverenlikte çalışmamışlardır. Bu itibarla, fazla mesai ücretinin davalı tanığı beyanlarına göre belirlenecek çalışma sürelerine göre hesaplanması gerekmektedir.

Hafta tatili ve genel tatil ücretleri açısından ise, davalı tanıklarının beyanlarına göre bu alacaklar kanıtlanamadığından bu alacakların reddi gerekir.

3-Dosya içeriğine göre fazla mesai ücreti açısından, davacının imzası olduğu belirtilen bordroların ait olduğu dönemler yıllık izin ücreti açısından dışlanmıştır. Ancak bu bordroların tamamında fazla mesai ücreti tahakkuku bulunmamaktadır. Bordrosunda fazla mesai tahakkuku olmayan, fazla mesai karşılığı bordrosunda “0”, “sıfır” yazılı olan 2004 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs aylarının, 2006 yılı Mart, Nisan, Mayıs aylarının dışlanması hatalıdır. İlk bozma ilamına konu olan 2007/541 Esas sayılı Mahkeme kararında esas alınan 25/02/2010 havale tarihli bilirkişi raporundaki hesaplama esas alınmalı ve sadece imzası davacıya ait olduğu tespit edilen ve fazla mesai tahakkuku içeren bordroların ait olduğu aylar dışlanmalıdır.

4-Yıllık izin ücreti açısından, davacının ilk dönem çalışmasının istifa ile sona ermesi ilk dönem çalışmasının yıllık izin ücretine esas hizmet süresinin tespitinde dikkate alınmamasını gerektirmez. Zira izin ücreti feshe bağlı ise de feshin haklı veya haksızlığı izin ücretinin hak kazanılmasına etki etmeyecektir.

Bu nedenle, 18/04/2004 tarihli istifa dilekçesinde işe giriş tarihi olarak belirtilen 10/08/2003 tarihi ile 18/05/2004 tarihi arasındaki hizmet süresi de toplam hizmet süresine eklenerek hakettiği yıllık izin süresi ve ücreti buna göre hesaplanmalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29569, Karar No: 2014/12867, Tarih: 27.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/29569 E.  ,  2014/12867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/168810

MAHKEMESİ : Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2007/223 (E) ve 2012/313 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 151/1. maddelerinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesine rağmen belirlenen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine,ancak;

1) Müşteki Ruhi kolluktaki beyanında elinde satır olan kişinin başına vurduğunu söylediği, kovuşturma aşamasında ise ayrıntılı beyanı alınmadığı, müşteki Ruhan'ın ise kollukta bir kişinin kafasına demir çubukla vurduğunu söylediği, Cumhuriyet Başsavcılığındaki beyanında sanık Hakan'ın demir sopa ile kafasına vurduğunu, sanık Necati' nin satırla yaraladığını söylediği, kovuşturmada ise arkadan sopa ile vurulduğunu,vuran kişiyi görmediğini, Necati'nin satırla ağabeyi Ruhi'ye vurduğunu söylediği dikkate alındığında ifadeler arasındaki çelişki giderilmeden müştekilere her iki sanığın da vurup vurmadığı,araca kimin zarar verdiği tespit edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçları yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine karşın, mala zarar verme suçu yönünden sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin tartışılmaması,

3) Müşteki Ruhi' ye ait tüm tedavi evrakları en yakın adli tıp kurumuna gönderilerek müştekideki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olup olmadığı hususunda rapor aldırılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Necati müdafi ve sanık Hakan' ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3498, Karar No: 2019/5518, Tarih: 11.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3498 E.  ,  2019/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşi kasten öldürmeye teşebbüs etmek, silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-Eşi kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan (16/08/2014 tarihli); TCK'nin 82/1-d, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca; 15 yıl hapis cezası,

2-Silahla tehdit suçundan (30/05/2014 tarihli); TCK'nin 106/2-a, 62, 53. maddeleri uyarınca; 2 yıl 1 ay hapis cezası,

3-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nin 62, 52, 53. maddeleri uyarınca; 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının, sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davasına katılma ve verilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, anılan Kurum vekilinin bu suçtan kurulan hüküm yönünden temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

A) Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, eşi mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; cezaların fazlalığına, haksız tahrike, suç vasfına, katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin; cezaların azlığına, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanık hakkında, silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, mağduru öldüreceğine yönelik söylemlerinin ve tüfekli bir şekilde mağdurun evine doğru gittiğinin, tanık ... tarafından sanığın oğlu ...'e haber verildiği, ...'in ise bu durumu polise ve mağdur ...'a haber verdiği, polislerin geldiğini gören sanık ...'in tüfeği atarak olay yerinden uzaklaştığı, tüfeğin mağdurun ikametinin yakınlarında bulunduğu hususunun ertesi gün mağdur tarafından öğrenildiği ve mağdurun şikayetçi olduğu anlaşılan olayda, sanığın, mağdura yönelik doğrudan doğruya bir tehdit eyleminin bulunmadığı, tehditkar eylem ve sözlerin, sanığın bilgisi ve iradesi olmadan, başkaları tarafından mağdura aktarıldığı anlaşılan olayda, silahla tehdit suçundan sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 11/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.