muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7745, Karar No: 2007/8126, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7745 E.  ,  2007/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.10.2004 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve kira alacağı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; elatmanın önlenmesi ve kal isteminin reddine, kira alacağı davasının kabulüne dair verilen 22.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 847 mera parseline kısmi elatmanın kal suretiyle önlenmesi ve kira geliri mahrumiyeti bedelinin tahsili istemleri ile açılmıştır.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi ve kal talebinin reddine, bilirkişinin kira parası olarak saptadığı 6374.48 YTL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiş,

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre, mera hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Meraların kullanım hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olabilir. Bu tür yerler devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kural olarak Yasanın 4.maddesindeki hükmü uyarınca mera, özel mülkiyete geçirilemeyeceği gibi amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz. Ancak, yine aynı hüküm gereği kullanım hakkı kiralanabilir. 4.maddenin yaptığı yollama nedeniyle kiralama ilkelerinin neler olacağı ise mera yönetmeliğinde gösterilmiştir. Mera olarak kullanılmak üzere kiralama yetkisi köy ve belediye tüzel kişiliğine değil Mera Kanunu hükümlerine göre kurulan mera komisyonlarına aittir.

Bu kısa bilgilerden sonra somut olaya gelince; dava konusu 847 parselin mera tahsis amacı ... ili Mera Komisyonunun 7.10.2005 tarih ve 2005/16 sayılı kararı ile değiştirilmiş, 100 metrekareden ibaret tahsis amacı değiştirilen bölüm davalı şirkete tahsis edilmiştir. 4342 sayılı Mera Kanununun 14.maddesi uyarınca yapılan tahsis amacının değiştirilmesi işleminden sonra kiralama işleminin hangi yöntemlere uyularak yapılacağı da Mera Yönetmeliğinin 7 ve 8.maddelerinde düzenlenmiştir. Yönetmeliğin “tahsis amacının değiştirilmesi” başlıklı 8.maddesinin 4.fıkrası hükmüne göre tahsis amacı değiştirilen bir alanın yönetmelik doğrultusunda kiralama yetkisi de mera komisyonlarına aittir. Davacı köyün yetkili mercii olan mera komisyonu tarafından 7.10.2005 tarihinde tahsis amacı değiştirilen bir yer için ne kiralama yetkisi, ne de kira ilişkisine dayanarak kira parası isteme hakkı yoktur. Bu tarihten önceki davalının eylemleri nedeniyle isteyebileceği ise, mera üzerinde yararlanma hakkı bulunduğundan yararlanamadığı dönemle sınırlı kalmak üzere ot bedeli parasından ibarettir. Mahkemece açıklanan bu nedenler gözetilerek davada niteleme yapılarak kira parası istendiğinden bu istemin reddi yerine kira parası adı altında bir miktar paranın davalı şirketten tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2851, Karar No: 2024/11831, Tarih: 18.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/2851 E.  ,  2024/11831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/113 E., 2021/585 K.

SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : 1.Sanıklar ...,... ve ...hakkında mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

2.Sanık ... hakkında beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî düşme, kısmî bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Kararı Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanıklardan ...'in yetkilisi olduğu ... Kozmetik Dış Tic. Paz. San. Tic. Ltd. Şti adına tescilli 12343100IM128352-15.08.2012 sayılı ve tarihli serbest dolaşıma giriş beyannamesi içeriğinde bir kalem 484 kap, 34848 adet, brüt 8070 kg, net 7102 kg, ve 4421.10.00.00.00-GTİP inde beyan edilen ahşap elbise askısı cinsi eşya için beyanda bulunulduğu ve beyanname ekinde yer alan 05.06.2012 tarihli .... sayılı faturada da eşya cinsinin ahşap elbise askısı olarak kayıtlı olduğu ancak eşyanın yapılan fiziki muayenesinde konteynerde beyana konu eşya yerine, beyan dışı toplam 505 kap içinde 6 değişik bijuteri malzemesinin olduğunun ve beyana göre 21 kap eşyanın fazla olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, sanıkların eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/2.,4/2. fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında hatayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise;

2.Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/3, 3/23. fıkraları ile aynı Kanun'un 5/2. fıkrası ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/3. fıkrasının olaya ayrı ayrı uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan Kanun'un belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/3, 3/23. fıkraları ile aynı Kanun'un 5/2. fıkrası ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun’un 3/3. fıkrasının olaya ayrı ayrı uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan Kanun'un belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.Sanıklar hakkında iddianame ile 5607 sayılı Kanun'un 3/5. fıkrası gereğince cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmasına rağmen sanıklara 5607 sayılı Kanun'un 3/3. fıkrası, sanık ... yönünden ayrıca aynı Kanun'un 4/2. fıkrası gereğince ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4.Sanık ... adına 5607 sayılı Kanun'un 5/2. fıkrası gereğince etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadan ve bu hususta herhangi bir beyanı da alınmadan hüküm kurulması,

5.Dosyada bulunan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre davaya konu eşyanın CIF değerinin 328.018,04 TL olduğu, 28.12.2020 tarihli bilirkişi raporunda ise CIF değerin 61.591,57 TL olarak tespit edilmesi karşısında, eşyanın gümrüklenmiş değerleri arasında çok açık bir fark bulunduğu gözetilerek, suça konu kaçak eşya yönünden hesaplanan CIF değerlerine yönelik aradaki çelişki giderilerek sonucuna göre 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasının uygulanması hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekili, sanık ... müdafi, sanık ... ve sanık ... müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3238, Karar No: 2014/2488, Tarih: 24.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/3238 E.  ,  2014/2488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2010/148-2012/580

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu davacılardan Beril'in yaralandığını belirterek davacı Beril için 250,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi, davacı anne için 3.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile davacı Beril için 250,00 TL maddi, 8.000,00 TL manevi, davacı anne için 1.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK.nun 47.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır.

Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararı karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dosya kapsamından, davacı Beril'in kaza nedeniyle vucut fonksiyonlarında bozukluk bırakmayacak şekilde yaralandığı, kaza sonucunda vücut fonksiyonlarında herhangi bir maluliyet oluşmadığı anlaşılmaktadır. O halde, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, kusur oranları da gözönünde tutularak, yaralanan Beril için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, fazla manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 24.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/693, Karar No: 2013/1184, Tarih: 28.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/693 E.  ,  2013/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, dava konusu taşınmazın kıyı kenarı çizgisi içerisinde kaldığı iddiasıyla tapu iptali ve terkini isteğine ilişkin olup, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2010/10664 E.- 2010/10804 K. sayılı bozma ilamına uyularak hüküm kurulmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 09.02.2012 tarihli ve 2012/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4958, Karar No: 2023/5459, Tarih: 09.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4958 E.  ,  2023/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/63 E., 2023/18 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen mirasçılık belgesinin iptali ve ... mirasçılık belgesi verilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... tarafından alınan mirasbırakan ... ...’a ait Karaisalı Sulh Hukuk Mahkemesi 2007/210 Esas, 2007/210 Karar sayılı mirasçılık belgesinin hatalı olduğunu, mirasbırakanı ... ...’ın evlatlığı ve ... mirasçısı olduğundan bahisle söz konusu mirasçılık belgesinin iptaliyle murise ait ... mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ... vekili cevap dilekçesinde; iptali istenen mirasçılık belgesinin nüfus kayıtlarına uygun olarak düzenlendiğini, davacının 2016 yılında evlatlık iddiasıyla mirasçılık talep ettiğini, evlat edinmeye izin kararının dosyada bulunmadığını, nüfus kayıtlarına işlenmediğini, nüfus kayıtlarının incelenerek değişikliklerin kim tarafından yapıldığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.06.2018 tarihli ve 2016/73 Esas, 2018/66 Karar sayılı kararıyla; dava kabul edilerek, Karaisalı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/210 Esas, 2007/210 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaline, muris ... ...’ın mirasının tamamının bir pay kabul edilerek ...’a aidiyetine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 2019/183 Esas, 2021/530 Karar sayılı kararıyla; istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.02.2022 tarihli ve 2021/2619 Esas, 2022/966 Karar sayılı kararıyla; hükmün taraf teşkili sağlanmadığından bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.02.2022 tarihli ve 2021/2619 Esas, 2022/966 Karar sayılı kararıyla; hükmün taraf teşkili sağlanmadığından bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava kabul edilerek Karaisalı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/210 E-K sayılı dosyasında verilen mirasçılık belgesinin iptaline, muris ... ...'ın mirasının tamamının bir pay kabul edilerek ... mirasçısı olan ...'a aidiyetine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalının, murisin çocuksuz vefatı üzerine usulüne uygun şekilde mirasçılık belgesi aldığını, geçmişte evlatlık ilişkisi tesis edildiğinin yargılama esnasında öğrenildiğini, fiili yaşamda da nüfus kayıtlarında da muris ile davacı arasında ebeveyn-evlat ilişkisinin söz konusu olmadığını, ... ve geçerli bir işlem olması durumunda herkes tarafından bilinmesi gerektiğini, TMK’nın 316 ncı maddesi uyarınca araştırma yapılması gerektiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali ile ... mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 373 üncü maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 7 nci maddesi, 29 uncu maddesi ve 598 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18058, Karar No: 2015/13565, Tarih: 25.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/18058 E.  ,  2015/13565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2011/454-2014/375

Davacı T.. A.. vekili Avukat A.. E.. tarafından, davalı A.. Ö.. aleyhine 08/08/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava, haksız fiil nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalının, B..M.. adam öldürmeye teşebbüs suçundan yargılandığı, ancak davacıyı basit yaralama suçundan cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

a) Manevi tazminat yönünden;

818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İ.. K.. gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; ceza mahkemesi dosyası içeriğinden davalının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, E..H.. 08/12/2006 tarihli raporunda başında 3 cm çapında kesi ve laserasyon, sağ el 2. parmakta kesi, ciltte yüzeysel sıyrık olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır. O halde, olay tarihi, olayın gelişimi, yaralanmanın niteliği ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

b) Maddi tazminat yönünden ise;

Davacının maddi tazminat istemi iş göremezlik zararına yöneliktir. Ancak mahkemece bu yönde bir araştırma yapılmamıştır. O halde, davacının bu yaralanma nedeniyle kaç gün iş ve güçten kalacağına dair doktor raporu alınarak belirlenecek süreye göre iş ve güçten kalma zararının hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile maddi tazminat isteminin yanılgılı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm altına alınması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 (a) ve (b)) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının tüm davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19374, Karar No: 2010/15356, Tarih: 06.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/19374 E.  ,  2010/15356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun 5237 sayılı TCY.nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a)-(c)-(d)-(h) bentlerine aykırı biçimde, silahla, konutta ve birden çok kişi tarafından ve gece işlendiği halde, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın alt sınırdan belirlenmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, cezadan indirim yapılması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 06/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.