muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3948, Karar No: 2022/2333, Tarih: 15.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3948 E.  ,  2022/2333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141, 5271 sayılı CMK'nin 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nin 308/7. maddelerinde belirtildiği şekilde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtildiği, mevcut delillerin tartışıldığı ve değerlendirildiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, deliller ile sonuç arasında bağ kurulduğu bu nedenle hüküm gerekçesinin yeterli bulunduğu keza; sanığın vergi dairesi müfettişliğinde suça konu faturaları komisyon karşılığında satın aldığını, faturaların satılması konusunda aracılık ettiğini beyan etmesi ve UYAP’tan yapılan araştırmada aramada faturaları ele geçen bir çok şirket hakkında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet kararı verildiğinin tespit edilmesi karşısında tebliğnamede bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1426, Karar No: 2021/3762, Tarih: 07.04.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1426 E.  ,  2021/3762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının evinde 01.07.2009 tarihinde aşçı olarak işe başladığını, mesai kavramı olmaksızın, sabah, öğle ve akşam yemekleri ile çay, meyve ve tatlı servisi gibi hizmetleri karşıladığını, işverenin evinde ikamet ettiğini, her cumartesi yemekli toplantı verildiğini ve sabah 04.00 sularına kadar işverene ve davetlilere hizmet verdiğini, her yıl yaklaşık 3 ay davalı işverenin teknesinde de hizmet vermeye devam ettiğini, en son ücretinin net 2.400,00-TL olduğunu, çalıştığı süre boyunca işverenin emir ve talimatlarına göre çalıştığını, son bir yıllık maaşını alamadığını, ödeme taleplerinin yerine getirilmediğini, 14.02.2013 tarihinde hiçbir gerekçe gösterilmeksizin işine son verildiğini, sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca yıllık izin kullandırılmadığını, izin ücretlerinin ödenmediğini, haftanın 6 günü işyerinde yatılı kalarak herhangi bir mesai tanımlaması olmaksızın hizmet verdiğini, sabahları 08.00’de kahvaltı hazırlıkları için işe başladığını, çalışmasının genellikle 24.00’e kadar devam ettiğini, yemekli davet ve toplantılarda sabah 04.00’e kadar hizmet ettiğini, haftada bir gün tatil yaptığını, teknede hizmet verdiği 45 günlük dönemde hafta tatilini kullanamadığını, tüm çalışma süresi boyunca milli ve dini bayramlarda çalıştığını, fazla mesai, hafta tatili, milli ve dini bayram çalışmalarının karşılıklarının ödenmediğini, iş yerinde hizmet sürecinde asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları ve hizmet tespiti haklarından kaynaklanan talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, belirsiz alacak kalemlerinden, 10.000,00 TL maaş, 500,00 TL kıdem tazminatı, 3.000,00 TL fazla mesai, 100,00 TL hafta tatili, 100,00 TL milli ve dini bayram, 250,00 TL yıllık ücretli izin, 250,00 TL AGİ hak ve alacağı olmak üzere toplam 14.200,00-TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 07/07/2015 tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçesi ile, kıdem tazminatı olarak 17.760,00 TL, fazla mesai ücreti alacağı olarak 20.617,86 TL, yıllık izin ücreti alacağı olarak 3.360,00 TL maaş alacağı olarak 25.339,88 TL, asgari geçim indirimi alacağı olarak 1.012,80 TL, hafta tatili ücreti alacağı olarak 100,00 TL, genel tatil ücreti alacağı olarak 100,00 TL olmak üzere toplam 68.291,54-TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacının bütün gün çalıştığı iddiasının doğru olmadığını, mutad işlerini yaptıktan sonra çalışmadığını, çalışanların yemeklerinin fabrikadan geldiğini, davacının ev sahipleri yattıktan sonra iş yapmadığını, her cumartesi akşamı yemekli toplantı, davet iddiasının doğru olmadığını, 86 yaşında bir işadamı olduğunu, sadece cumartesi akşamları misafir kabul ettiğini, gelen misafirlerin geç saatlere kalmadığını, çok nadir doğum günü gibi özel bir davet olduğunda davetli sayısı 8-10 kişiyi geçtiğinde yemek firmasıyla anlaşıldığını, firmadan yemek ve garson temin edildiğini, davacı ve diğer çalışanların normal çalışma saatlerini aşan bir çalışması bulunduğunda ayrıca ücret verildiğini, davacının en fazla 20 gün teknede çalıştığını, çalıştığında da ayrıca ücret ödendiğini, davacının boşanma davası esnasında aylık gelirinin 900.00 TL olduğunu beyan ettiğini, SGK prim ödemelerinde de 980,00-TL maaş aldığının belli olduğunu, davacının kendi isteğiyle 14.02.2013 tarihinde işten ayrıldığını, boşanma davasına konu olaylar ve ayrılma tarihinin sevgililer günü olmasının göz önünde bulundurulmasını, davacının hafta tatili alacağı bulunmadığını, küçük çocuğu bulunduğundan haftada iki gece kendisine izin verildiğini, pazartesi öğlen işten ayrılıp ... sabah eve döndüğünü, her hafta iki gece ve bir buçuk gün izin kullandığını, yıllık izinlerini düzenli olarak kullandığını, davanın Borçlar Kanunu'nun hizmet sözleşmesi hükümlerine dayanılarak açıldığını, borçlar Kanunun'da, kıdem tazminatı, resmi ve dini bayram tatili, AGİ’ye yönelik düzenleme bulunmadığını, davacının faiz talebinin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 8.074,00 TL ücret alacağının dava tarihindin itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bu hususta fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının diğer alacak taleplerinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm ve davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm ve davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4857 Sayılı Yasa’nın 4. maddesinin Birinci Fıkrası’nın (e) Bendi uyarınca, "ev hizmetlerinde çalışanlar" hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Ev hizmetlerinde aşçı, ..., temizlikçi gibi işlerde çalışan işçi ile ev sahibi işveren arasındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine genel mahkemelerde çözümlenmesi gerekir. İş Kanunu kapsamı dışında bırakılan bu hizmetleri gören kimselerle bunları çalıştıranlar arasındaki hukuki ilişkilerden Borçlar Kanununun hizmet akdine ilişkin hükümleri uygulanır. Sözleşmenin kurulduğu tarih itibariyle 818 Sayılı Kanun hükümleri geçerli olmakla birlikte uyuşmazlık sözleşmenin sona erme tarihinde uygulanacak hükümlere ilişkindir. 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 1.maddesine göre; Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önceki fiil ve işlemlere, bunların hukuken bağlayıcı olup olmadıklarına ve sonuçlarına, bu fiil ve işlemler hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişse, kural olarak o kanun hükümleri uygulanır. Ancak, Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra bu fiil ve işlemlere ilişkin olarak gerçekleşecek temerrüt, sona erme ve tasfiye, Türk Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir.

Davacının istemleri arasında hafta tatili, milli ve dini bayram tatili, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, AGİ, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, maaş alacağı yer almaktadır. TBK.’nun 435. Maddesi’nde, "Taraflardan her biri, haklı sebeplerle sözleşmeyi derhâl feshedebilir. Sözleşmeyi fesheden taraf, fesih sebebini yazılı olarak bildirmek zorundadır. Sözleşmeyi fesheden taraftan, dürüstlük kurallarına göre hizmet ilişkisini sürdürmesi beklenemeyen bütün durum ve koşullar, haklı sebep sayılır." hükmü, yine TBK.’nun 438. Maddesi’nde ise, "İşveren, haklı sebep olmaksızın hizmet sözleşmesini derhâl feshederse işçi, belirsiz süreli sözleşmelerde, fesih bildirim süresine; belirli süreli sözleşmelerde ise, sözleşme süresine uyulmaması durumunda, bu sürelere uyulmuş olsaydı kazanabileceği miktarı, tazminat olarak isteyebilir. Belirli süreli hizmet sözleşmesinde işçinin hizmet sözleşmesinin sona ermesi yüzünden tasarruf ettiği miktar ile başka bir işten elde ettiği veya bilerek elde etmekten kaçındığı gelir, tazminattan indirilir. Hâkim, bütün durum ve koşulları göz önünde tutarak, ayrıca miktarını serbestçe belirleyeceği bir tazminatın işçiye ödenmesine karar verebilir; ancak belirlenecek tazminat miktarı, işçinin altı aylık ücretinden fazla olamaz." hükmü vazedilmiştir.

Yine, TBK.nun 402. maddesinde fazla çalışmayla ilgili düzenleme mevcut olup, " İşveren, fazla çalışma için işçiye normal çalışma ücretini en az yüzde elli fazlasıyla ödemekle yükümlüdür. İşveren, işçinin rızasıyla fazla çalışma ücreti yerine, uygun bir zamanda fazla çalışmayla orantılı olarak izin verebilir." TBK.nun 432. maddesine ise, feshi ihbar süreleri düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacının, davalıya ait evde aşçı olarak yatılı çalıştığı sabittir. Davacı 2.400,00-TL aylık ücret karşılığında çalıştığını beyan etmekte ve emsal ücret araştırmasında da 2013 yılı itibariyle 3.000,00-TL maaş alabileceği belirtilmektedir. Ancak mahkemece davacının boşanma davasındaki 900,00-TL ücret aldığına ilişkin beyanı dikkate alınarak 900,00-TL üzerinden hesaplama yapılmıştır. Boşanma davasındaki beyanının davacının aleyhine değerlendirilmesinin mümkün olmadığı dikkate alınmak suretiyle davacının 2.400,00-TL aylık ücret aldığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken 900,00-TL üzerinden hesaplama yapılması doğru görülmemiştir.

Dinlenen tanık anlatımlarına göre, davacının iş akdini haklı sebep olmaksızın kendiliğinden son verdiği anlaşılmaktadır. Davacının talep edebileceği alacak kalemleri bakımından 04.06.2015 tarihli bilirkişi raporu alınmıştır. Söz konusu bilirkişi raporuna yapılan hesaplamada davacının 6098 sayılı Yasa hükümlerine göre fazla mesai ve yıllık izin ücret alacağı olmasına rağmen mahkemece bu kalem alacaklarının da reddine karar verilmiştir. Davacının yatılı olarak çalıştığı anlaşılmakla hayatın olağan akışına aykırı olarak fazla mesai ücretinin olmadığını kabul etmek usul ve yasa aykırı olduğundan fazla mesai ücreti konusunda hesaplama yapılıp karar verilmesi gerekmektedir. Yine davacının yıllık izin kullandığı davalı tarafça ispat edilemediğinden bu kalem yönünden de hesaplama yapılıp kabul kararı verilmesi gerekirken mahkemece reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında davacının maaş alacağı, fazla mesai ve yıllık izin ücreti talepleri hakkında aylık 2.400,00-TL ücret aldığı kabul edilerek hesaplama yapılıp karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm ve davacının ikinci bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 413,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1881, Karar No: 2023/6615, Tarih: 20.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1881 E.  ,  2023/6615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/811 Esas, 2022/2458 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/921 E., 2020/11 K.

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkillerinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının şirketin ortağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesi kapsamında dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu, davacının adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi

3. 12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı

3. Değerlendirme

Dava konusu uyuşmazlığa uygulanan 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarih, 2020/11 E. ve 2023/98 K. sayılı iptal kararı ile Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların yasal dayanağı ortadan kalkmış olmakla tarafların iddia ve savunmaları ile ilk itirazları değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmek üzere Mahkeme kararının resen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3173, Karar No: 2019/912, Tarih: 06.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3173 E.  ,  2019/912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14/03/2018 gün ve 2018/4-2018/143 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar davalı.. ... Bankası AŞ. vekili tarafından temyiz edilmişse de davalı Banka vekili tarafından yapılan temyiz istemi harçlandırılmamıştır. Yürürlükte bulunan 6741 sayılı Türkiye Varlık Fonu Yönetimi Anonim Şirketinin Kurulması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi uyarınca Türkiye Varlık Fonu, Türkiye Varlık Fonu Yönetimi AŞ. ve bu şirket tarafından kurulacak şirketler ve alt fonlar, elektrik ve havagazı tüketim vergisi ve yangın sigortası vergisi hariç olmak üzere .../5/1981 tarihli ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu gereğince alınan vergi, harç, katılma payı ile tasdik ücretlerinden, sahip olduğu taşınmazlar dolayısıyla emlak vergisinden, satın alınan ve satılan taşınmazlar ile ilgili olarak tapu ve kadastro döner sermaye bedellerinden ve her türlü dava ve icra işlemlerinde teminat yatırma mükellefiyetlerinden muaftır. Davalı ..., Türkiye Varlık Fonu Yönetimi A.Ş. tarafından kurulan şirketlerden olmadığı gibi uyuşmazlık konusu madde hükmünde ifade edilen taşınmazlardan da kaynaklanmamaktadır. Bu itibarla, temyiz isteminin incelenebilmesi için gereken temyiz harcının yatırılması ve buna ilişkin harç tahsil makbuzunun dosyaya konulması gerektiğinden, anılan eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2169, Karar No: 2024/3442, Tarih: 28.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2169 E.  ,  2024/3442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/486 E., 2023/1306 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/34 E., 2020/290 K.

Taraflar arasındaki iş kazası tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, davacının 35 yıl köy hizmetleri Kurumunda çalıştığını, daha sonra Haliliye Belediye Başkanlığına nakil olduğunu ve burada çalışmaya başladığını, 04.12.2014 tarihinde yoğun iş yükü ve çalışma düzeni nedeniyle beyin kanaması geçirdiğini ve vücudunda büyük oranda felç olduğunu ileri sürerek, davacının Haliliye Belediye Başkanlığında geçirmiş olduğu beyin kanamasının iş kazası olarak tesipitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı ... Belediyesi vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının beyin kanaması geçirdiği gün, öğlen tatilinin bitmesinin ardından mesainin başlaması ile birlikte yeni almış olduğu aracın ruhsat işlemlerini yapmak üzere kendi aracı ile Emniyet Müdürlüğüne gittiğini, Emniyet Müdürlüğünden mesaideki görevine dönmek üzere geldiği esnada Haliliye Belediyesi Başkanlığı Ek Hizmet Binasının önünde araçtan indiği esnada sendelediğini, durumu gören belediye çalışanları yere düşmemesi için yanına gidip kollarına girerek onu belediye önüne oturtup ambulans çağırdıklarını, hastaneye kaldırılan davacının kronik tansiyon hastası olması sebebiyle beyin kanaması geçirdiğinin anlaşıldığı, belediye dışında gerçekleşen ve tabii hastalıktan dolayı beyin kanaması geçiren davacının bunu iş kazası olarak lanse etmeye çalıştığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; dava öncesi Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılmış bir başvuru olmadığını ve dava konusu ile ilgili olarak yapılmış bir bildirim veya ibraz olmadığını belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI