muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19020, Karar No: 2015/24593, Tarih: 10.09.2015

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun'un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmamalı, işletmesel karar dürüstlük kurallarına uygun olarak alınmalı ve bu hak kötüye kullanılmamalıdır. İşverenin keyfi davrandığını ispat yükü işçiye aittir.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin işletmesel, karar uyarınca şirketin .... Lokasyonunu kapatması ve İstanbul'a taşınması bu arada organizasyon değişikliği yaparak faaliyet gösterdiği üç birim olan yazılım, AR-GE ve destek operasyonel hizmetlerden destek operasyonel hizmetlerde artık faaliyette bulunmaması, buna bağlı olarak da bir kısım birimlerin kapatılması ve bir kısmının ise birleştirilmesi neticesinde davacıya ihtiyaç kalmadığı gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda öncelikle davalı işyerine ait fesihten önceki ve sonraki altışar aylık dönem bordroları dosyaya getirtilmeli, yeni işçi alımı olup, olmadığı tespit edilmeli, daha sonra aralarında insan kaynakları ile işletme ve işyerinin faaliyet alanında uzman olan bilirkişilerin de bulunduğu farklı bilirkişi heyetiyle birlikte davalı işyerinde keşif yapılmalı ya da bilirkişilere yerinde inceleme imkanı sağlanıp konuyla ilgili bütün kayıt ile belgeler incelenmeli ve işletmesel karar uyarınca istihdam fazlalığının ortaya çıkıp çıkmadığı, işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulayıp uygulamadığı, feshin keyfi olup olmadığı ve feshin kaçınılmaz olup olmadığı ile feshe son çare olarak başvurulup başvurulmadığı hususlarında denetime elverişli açık ve ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bu yapılırken de özellikle yeni organizasyon ile önceki organizasyon yapılarında davacının iş alanın aynı veya değişik adla devam edip etmediği, işletmesel kararın davacının iş gücüne ihtiyacı ortadan kaldırıp kaldırmadığı, davacının davalı işyerinde geçmiş ve uzunca süre çalışarak kazandığı tecrübe ve aldığı eğitime göre makul süreli kısa bir eğitimle istihdam edilebileceği açık başka pozisyon ya da pozisyonların bulunup bulunmadığı, varsa yeni işçi alımı yerine, davacıya bu pozisyonlar için teklif yapılıp yapılmadığı hususları açıklığa kavuşturulmalıdır.

Belirtilen esaslara göre eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3337, Karar No: 2022/2775, Tarih: 22.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3337 E.  ,  2022/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Katılan vekilinin temyiz talebinin beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden; sanığa yüklenen “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 19.04.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16583, Karar No: 2017/8067, Tarih: 06.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/16583 E.  ,  2017/8067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Mağdur hakkında ...Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nca tanzim edilen 22.02.2013 tarihli raporda, “olay anında üst kesici dişlerden 2 tanesinin eksildiği ve 2 dişin sallandığı, muayenelerinde bu 4 dişin olmadığının anlaşılması karşısında, diş kayıplarının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu” belirtilmesine rağmen, aynı üniversitenin 06/06/2013 tarihli raporunda ise, “mağdurun son muayenesinde farklı olarak söylediği ve travma ile ilgili olmadığını belirttiği iki adet diş kaybı ile ilgili olarak söz konusu sallanan dişlerin travmaya bağlı olup olmadığının tedavisi yapan diş hekiminden sorularak alınacak rapor ile kesin bir kanaate varılacağının değerlendirildiğinin” belirtilmesi karşısında, mağdura ait önceki tedavilerine ilişkin tüm belgeler ile olay nedeniyle verilen tüm geçici ve kesin doktor raporları ve varsa grafilerinin en yakın adli tıp kurumuna gönderilerek, mağdurun yaralanmasının duyularından ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olup olmadığı ve yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmasında 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken, (2/4) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7871, Karar No: 2014/9274, Tarih: 09.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7871 E.  ,  2014/9274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaşehir Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2012/163-2013/193

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalıya ait aracın, alkollü sürücü kullanımında iken kaza yaptığını, müvekkili tarafından karşı araç hasarı için 3.054,00 TL ödeme yapıldığını, ZMSS Genel Şartları'nın 4. maddesi gereğince müvekkil şirketin ödediği bedeli davalıdan rücuan tahsil etmek için başlattığı icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin işleten sıfatının bulunmadığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 28/11/2011 gün 2011/3544 Esas 2011/11375 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve toplanan delillere göre; kazanın salt alkolün etkisi altında meydana geldiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak içerisinde nörolog bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi kurulundan rapor alınmış, raporda, sigortalı araç sürücüsünün kazanın oluşumunda %100 kusurlu olduğu, sürücüde 2.15 promil alkol tespit edildiği, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiği, kazanın oluşumuna etki eden başka bir hususun bulunmadığı belirtilmiştir. O halde mahkemece, kazanın salt alkolün etkisi altında meydana geldiğinin anlaşıldığı gözetilerek ZMSS Genel Şartları'nın B.4.d maddesi gereğince davanın 2.900,00 TL asıl alacak üzerinden kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12566, Karar No: 2012/936, Tarih: 02.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/12566 E.  ,  2012/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dosya arasına gönderilen pafta örneği ile bilirkişilerce çizilen krokide çekişmeli taşınmazın geometrik şeklinin tamamen farklı olduğu görüldüğünden yeniden bu yere ait doğru pafta örneğinin,

2) Daha sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastro haritası ile tapulama paftasının orijinalinden kopyalanmış örneklerinin ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınarak,

bu dosya içine konulması, ayrıca; dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02.02.2012 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/1916, Karar No: 2024/5109, Tarih: 24.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1916 E.  ,  2024/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1329 E., 2024/107 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1100 E., 2023/741 K.

1- İlk Derece Mahkemesince tapu iptal ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda, davacı ile davalı arsa sahipleri arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde 172 ada 133 ve 134 parsel sayılı taşınmazların üzerinde inşaat yapılmasına karar verildiği, iki parselin tevhidinden sonra 197 ve 198 parsellerin oluştuğu, 197 parselin nakıs parsel olarak davacının inşaat projesinin dışında kaldığı, söz konusu parselin nakıs olarak ayrılması ve inşaat projesine dahil olmamasında arsa sahiplerinin bir dahiliyesi bulunmadığı, tamamen idarenin tasarrufundan kaynaklandığının anlaşıldığı, davacı yüklenicinin 198 no.lu parsel üzerinde 5982 m² inşaat yaptığı, 197 no.lu parsel nakıs parsel olarak ayrıldığından inşaat yapılmadığı, bu nedenle davacı zarara uğrasa da, daha az inşaat yaptığından arsa sahiplerine de aynı oranda az alan düştüğünden arsa sahiplerinin de zarara uğradığı, davacının sadece 198 nolu parsel üzerinde inşaat yapabildiği ve inşaatın yapılabildiği ana taşınmazın da arsa sahipleri tarafından davacıya devredildiğinden arsa sahiplerinin üzerilerine düşen edimi ifa ettikleri, arsa sahipleri edimlerini ifa ettiklerinden ve nakıs parselin davacıya ait olacağına dair 2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde bir hüküm bulunmadığından davacının sözleşmeden kaynaklı olarak nakıs parselde hak iddia etmesinin mümkün olmadığı, davacının tescil istemini ileri sürdüğü davalı şirketin tapuya güven ilkesinden yararlanan 3. kişi olduğu, nakıs parseli davalı arsa sahibinden 12.10.2021 tarihinde satın aldığı, arsa sahipleri ile 2010 yılında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden davalı şirketin bilgisinin olduğunu ispata yarar bir delilin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, davacıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.12.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27131, Karar No: 2018/16888, Tarih: 10.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/27131 E.  ,  2018/16888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki ... Köyü 109 ada 5 parsel sayılı taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmünONANMASINA, peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9630, Karar No: 2012/3051, Tarih: 01.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/9630 E.  ,  2012/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2010

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, temyiz gibi feshin haklı sebebe dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tanık anlatımlarına göre, davacının işyeri kurallarına aykırı davranışlarının bulunmadığı, davacının davranışları ile işvereni zarara uğratmadığı, ileri sürülen gerekçenin feshe zemin oluşturmak için hazırlandığı, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, temizlik işçisi olan davacının iş sözleşmesi, işverenin güvenini kötüye kullanması, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesi gereği feshedilmiştir. Feshe neden olan olay, davacının işverenden borcu olmadığına dair belge istemesi üzerine, bunu insan kaynakları bölümünden talep etmesi gerektiğinin söylenmesi, işçinin aynı bölümde gece vardiyasında temizlik yaptığı esnada, temizlik malzemesinin tahrip ettiği boş irsaliye parçasını imha etmesidir. Kasaya konulduğu ibaresiyle delil listesinde yer alan irsaliye parçası dosya arasında bulunmamaktadır. Bu belge aslı da dikkate alınarak, davacının borçlu olmadığına dair talep ettiği belgenin verilmemesinin sebepleri belirlenmeli, davacının borçlu olması yüzünden bu belgeyi boş irsaliyeler üzerinden kendisinin elde etmek amacıyla hareket edip etmediği üzerinde durulmalı, fesih sebebi yapılan olay hakkında gerekirse mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme gerçekleştirilerek, diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak haklı ya da geçerli fesih olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde netleştirilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4892, Karar No: 2016/22244, Tarih: 25.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/4892 E.  ,  2016/22244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda,takibe konu senedin keşide tarihinin kendisi tarafından yazılmayıp sonradan eklendiğini, senedin kambiyo vasfına sahip olmadığını belirterek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, taraflarca takip edilmediği ve yenilenmediğinden bahisle HMK'nun 150. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, İİK'nun 16. maddesi kapsamında şikayet olup, HMK anlamında bir dava değildir. Şikayette yargılama usulü ise İİK'nun 18. maddesindeki hükümlere tâbidir.

İİK'nun 18. maddesinin 3. fıkrası; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir” hükmünü içermektedir.

Bu durumda, borçlu geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olsa dahi, HMK'nun 150/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ve sonuçta aynı maddenin 5. fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilemez.

O halde mahkemece, taraflar gelmeseler bile inceleme yapılarak şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan HMK'nun 150. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3257, Karar No: 2018/10628, Tarih: 22.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3257 E.  ,  2018/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

4857 sayılı İş Kanunu’nun 101. maddesine aykırı davranmaktan dolayı ... Pencere Kapı Aksesuarları ve Metal San. Tic. A.Ş hakkında, aynı Kanun'un 30. maddesi uyarınca 697.363,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 08/03/2016 tarihli ve 43422173-403.6-37090 sayılı kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/07/2016 tarihli ve 2016/1931 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Büyükçekmece 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/08/2016 tarihli ve 2016/4170 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 09/04/2017 gün ve 2016-12752 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/04/2017 gün ve KYB-2017/25739 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

4857 sayılı İş Kanunu'nun 30/1. maddesinde yer alan, "işverenler elli veya daha fazla işçi çalıştırdıkları özel sektör iş yerlerinde yüzde üç özürlü... beden ve ruhi durumlarına uygun işlerde çalıştırmakla yükümlüdürler.” şeklindeki,

Aynı maddenin 3. fıkrasında yer alan, “İşverenler çalıştırmakla yükümlü oldukları işçileri Türkiye İş Kurumu aracılığı ile sağlarlar. Bu kapsamda çalıştırılacak işçilerin nitelikleri, hangi işlerde çalıştırılabilecekleri, bunların işyerlerinde genel hükümler dışında bağlı olacakları özel çalışma ile mesleğe yöneltilmeleri, mesleki yönden işverence nasıl işe alınacakları, (Ek ibare:06.02.2014 - 6518 s.K./58.mad) Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşü alınarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.” biçimindeki,

Özel sektör işverenince özürlü işçi temininin nasıl olacağına dair 25/04/2009 tarih ve 27210 sayılı Resmi Gazetede Yayımlanan Yurtiçinde İşe Yerleştirme Hizmetleri Hakkında Yönetmelik'in "Kamu ve özel sektör işverenleri, çalıştırmakla yükümlü oldukları özürlü ve eski hükümlü (Ek ibare: 06/12/2012 – 28489 S.R.G. Yön./6. md.) veya terörle mücadelede malul sayılmayacak şekilde yaralanan işçileri Kurum aracılığıyla sağlar." şeklindeki 13/1. maddesi,

"Kamu ve özel sektör işverenleri, çalıştırmakla yükümlü bulundukları işçileri, yükümlülüğün doğmasından itibaren beş iş günü içine niteliklerini de belirterek Kurumdan talep eder" şeklindeki 14/1. maddesi,

"Kurum, özel sektör işvereninin özürlü talep tarihinden itibaren en geç on gün içinde, başvuranlardan nitelikleri uygun özürlüleri durumlarını ve niteliklerini belirten belgelerle birlikte işverene gönderir. İşveren özürlü açığını, en geç on beş gün içinde, Kurum tarafından gönderilenler ya da Kurum portalında kayıtlı diğer özürlü iş arayanları bizzat seçerek veya kendi imkanlarıyla temin edeceği özürlüler arasından karşılar. İşe alınanları ve alınmayanları, alınmayış nedenlerini de belirterek Kuruma bildirir." şeklindeki 15/2. maddesi karşısında ;