muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1597, Karar No: 2024/5985, Tarih: 29.05.2024

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının davalı şirket aleyhine açtığı davanın hukuki dayanaktan yoksun, usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı geçirdiği kaza dolayısıyla uğramış olduğu zarardan, müvekkili şirketi sorumlu tutmakta ise de, elektrik sektöründe çalıştığı süre ve çalıştığı süre boyunca almış olduğu iş güvenliği eğitimleri dikkate alındığında, deneyimli bir personel sayılabileceğini, böyle deneyimli bir kişinin, alması gerekli güvenlik önlemlerini almadan arızayı gidermek amacıyla işe girişmesi ve elektrik akımına kapılması sonucu uğramış olduğu zararın, tamamıyla kendi kusurundan kaynaklandığını, davalı şirketin gerçekleşen olaya müdahale etme imkanı olmadığını, iş güvenliği mevzuatına uygun olarak gerekli yükümlülüklerini yerine getirmiş olması dolayısıyla da, olay sonucu gerçekleşen zarar ile müvekkil şirket arasında illiyet bağı kurmanın mümkün olmadığını, davacının geçirmiş olduğu kaza dolayısıyla eğer herhangi bir zararı var ise SGK'ya başvurusu üzerine 5510 sayılı Kanun kapsamında kendisine ‘sürekli iş göremezlik geliri’ bağlandığını, davacının zararının da SGK tarafından karşılandığını, dava konusu olaydan sonra davacının müvekkili şirkette aynı görevle işine devam ettiğini, bu anlamda davacı işçinin herhangi bir işgücü kaybı olmadığını veya bu oranın kaza öncesi ve şu an yapmış olduğu işe engel teşkil etmeyecek kadar düşük olduğunu, bu bakımdan da davacının iş bu davayı açmakta hukuki yararının olmadığını belirterek müvekkil şirketin kusuru ve sorumluluğu olmadığından; ayrıca çalışma gücü kaybı gerçekleşmediğinden ve işçiye konan "spermiogram motilite" tıbbi tanısının elektrik çarpması ile illiyet bağı olmamasından dolayı esas bakımından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, davaya konu iş kazasının meydana gelmesinde davacının % 50, davalı işverenin % 50 oranında kusurlu olduğu, davacının iş kazası nedeniyle % 8 oranında sürekli iş göremezliğe girdiği kabulü ile davanın kısmen kabulüne 105.365,04 TL maddi tazminat ile 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin ise reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı işverene %50 oranında kusur atfedilmesinin hatalı olduğunu, davacının maluliyetinin usulüne uygun olarak belirlenmediğini, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir .

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı işverenin kusurunun bulunmadığını, işçiye gerekli eğitimlerin verildiğini, belirlenen maluliyet oranının çok fazla olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı işverenin kusurunun bulunmadığını, işçiye gerekli eğitimlerin verildiğini, belirlenen maluliyet oranının çok fazla olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dair İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri temyiz dilekçelerinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi

3. Değerlendirme

A) Davacı vekilinin maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

B)Davacı vekilinin manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

C) Davalı vekilinin maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

C) Davalı vekilinin maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekilince ıslah dilekçesinde 105.365,04 TL maddi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararında davacı lehine talep gibi 105.365,04 TL maddi tazminata hükmedildiği, Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda anılan kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verdiği gözetildiğinde, kabulüne karar verilen tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz itirazının miktardan reddine karar verilmiştir.

KARAR :

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin maddi ve manevi tazminat alacağı yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı vekilinin maddi tazminat alacağına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin davacıdan alınmasına,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27634, Karar No: 2012/15425, Tarih: 18.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/27634 E.  ,  2012/15425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvuranın nitelilk, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince sanık ... hakkında kazanılmış ... korunarak 7 ay hapis cezası yerine hata sonucu 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmak suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve mahkemenin takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17538, Karar No: 2022/22, Tarih: 03.01.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/17538 E.  ,  2022/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 08.12.2021

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kıyı Kanunu'ndan kaynaklanan tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir. Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 02.07.2021 tarihli ve 211 sayılı kararı ile hazırlanan, 09.07.2021 tarihli ve 31536 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 03.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20799, Karar No: 2007/15420, Tarih: 12.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/20799 E.  ,  2007/15420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Samsun 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.8.2006
Yargıtay — Esas No: 2015/6467, Karar No: 2015/11670, Tarih: 11.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/6467 E.  ,  2015/11670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti, istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, davalı işveren siyasi parti genel başkanlığına ait...995 tarihinde hizmet akdine istinaden çalışmaya başladığını ve bu çalışmasının 09/10/2010 tarihine kadar devam ettiğini, bu nedenle 15/06/1995 ile 09/10/2010 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece 2820 sayılı Yasanın 71. maddesine göre siyasi partilerin tüzüklerine göre merkez karar ve yönetim kurulunca önceden yazlı yetki verilmediği veya sonradan bir kararla onaylanmadığı takdirde, partinin teşkilat kademelerinde yaptıkları sözleşme ve giriştikleri yükümlülüklerden parti tüzel kişiliğinin sorumlu tutulamayacağı, davacının çalışma iddiası ile ilgili olarak tanık beyanları dışında başkaca herhangi bir belgenin bulunmadığı, bu bağlamda davacının davalı parti il teşkilatında yapmış olduğu çalışma var ise gönüllülük esasına dayanacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişitir.

1-)Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesidir. 506 sayılı Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez...haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik

hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Hizmet sözleşmesinin, “Hizmet akdi, bir mukaveledir ki onunla işçi, muayyen veya gayri muayyen bir zamanda hizmet görmeyi ve iş sahibi dahi ona bir ücret vermeği taahhüt eder” şeklindeki bağımlılık unsuruna yer vermeyen mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 313/1.maddesindeki tanımı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 393/1 maddesi ile “Hizmet sözleşmesi işçinin işverene bağımlı olarak belirli veya belirli olmayan süreyle isgörmeyi ve işverenin de ona zamana veya yapılan ise göre ücret ödemeyi üstlendiği sözleşmedir” şeklinde bağımlılık unsuru da kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 8. maddesindeki tanıma benzer düzenleme yapılmıştır. Ayrıca, 6098 sayılı Kanunun 394/son maddesi ile de “Geçersizliği sonradan anlaşılan hizmet sözleşmesi, hizmet ilişkisi ortadan kaldırılıncaya kadar, geçerli bir hizmet sözleşmesinin bütün hüküm ve sonuçlarını doğurur” düzenlemesi ile hizmet sözleşmesinin geçersiz olarak kurulmuş olması halinde, geçersizliği ortadan kaldırılıncaya kadar geçerli bir sözleşmenin hüküm ve sonuçlarını doğuracağı benimsendiği, ayrıca 2820 sayılı Kanunun 71.maddesi; “Mali Hükümler” başlığı altında, partilerin giderlerinin yapılmasındaki usul ve esaslar ile mali sorumluluk hallerini düzenleyen hükümler olup, anılan maddelerin taraflar arasındaki işçi işveren ilişkisi nedeni ile dava konusu olayda uygulanabilirliğinin bulunmadığının da kabulü gerekmektedir. (HGK 10.04.2013 Tarih ve 12/9-1134/E- 13/467 K sayılı karar )

Hukuk Genel Kurulu kararı ile hizmet sözleşmesini ilgilendiren işlemlerde Parti Merkez Karar ve Yönetim Kurulu dışında alt kademe organlarının yaptıkları sözleşmeler ve giriştikleri yükümlülüklerden dolayı parti tüzel kişiliğinin sorumlu olduğu belirtilmiştir.

Yukarıda anlatılanlar ışığında, incelenen dava dosyasında;

Hukuk Genel Kurulu kararı ile hizmet sözleşmesini ilgilendiren işlemlerde Parti Merkez Karar ve Yönetim Kurulu dışında alt kademe organlarının yaptıkları sözleşmeler ve giriştikleri yükümlülüklerden dolayı parti tüzel kişiliğinin sorumlu olduğu belirtilmiştir.

Yukarıda anlatılanlar ışığında, incelenen dava dosyasında;

Mahkeme gerekçesinde 2820 sayılı Yasanın 71. maddesine göre siyasi partilerin tüzüklerine göre merkez karar ve yönetim kurulunca önceden yazlı yetki verilmediği veya sonradan bir kararla onaylanmadığı takdirde, partinin teşkilat kademelerinde yaptıkları sözleşme ve giriştikleri yükümlülüklerden parti tüzel kişiliğinin sorumlu tutulamayacağı belirtilmiş ise de, siyasi partilerin kurulmaları, teşkilatlanmaları, faaliyetleri, görev, yetki ve sorumlulukları, mal edinimleri ile gelir ve giderleri, denetlenmeleri, kapanma ve kapatılmalarıyla ilgili hükümleri düzenleyen 2820 sayılı ...Kanunu’nun 3.maddesi hükmü, siyasi partilerin ülke çapında faaliyet göstermek üzere teşkilatlanan tüzel kişiliğe sahip kuruluşlar olduğunu, 7. maddesi hükmü; Siyasi partilerin teşkilatının; merkez organları ile il, ilçe ve belde teşkilatlarından... Grubu ile İl genel meclisi ve belediye meclisi gruplarından ibaret olduğunu düzenlerken; aynı Yasa'nın 70. ve 71.maddeleri ise; “Mali Hükümler” başlığı altında, partilerin giderlerinin yapılmasındaki usul ve esaslar ile mali sorumluluk hallerini düzenleyen hükümler olup, anılan maddelerin dava konusu olayda uygulanabilirliği bulunmadığından davalı Genel Merkezin işverenlik sıfatını ortadan kaldırmayacaktır.

Kaldıki mahkemenin davanın reddine yönelik kabulü de eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Davacınn davalı işveren nezdindeki çalışma iddiasının tespiti amacıyla öncelikle davalı işyerinin kapsamı, davacının davalı işyerinde hangi işlerde çalıştığı, bu çalışmalarının ne kadar süreyle yapılabileceği, buna göre çalışmasının tam zamanlı çalışmayı gerektirip gerektirmediği, çalışmanın varlığı ve süresi yöntemince araştırılmalı, mahkemece dinlenen davacı tanığı ...'nun davalı işverenin..., diğer davacı tanığının ise parti üyesi olup olmadığı usulünce tespit edilmeli, davalı işverenden tespiti istenilen dönemi kapsar mahiyette Konya İl Başkanlığı teşkilatında görev alanların isimleri istenerek bu isim listesinden mahkemece resen seçilecek tanıkların davaya konu uyuşmazlık ile ilgili bilgi ve görgülerine başvurulmalı, aynı çevrede iş yapan başka işverenler veya bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler, komşu işyeri tanıkları re’sen saptanarak dinlenilmeli, dinlenen tanık beyanları arasında çelişki oluşursa bu çelişki yöntemince giderilmeli, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

2-)Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “ müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunur” hükmü gözetildiğinde ret nedeni ortak olan ve avukatla temsil edilen davalılar lehine tek avukatlık ücretine karar verilmesi gerekirken, ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3193, Karar No: 2022/5472, Tarih: 05.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3193 E.  ,  2022/5472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.11.2020 tarih ve 2019/195 E. - 2020/802 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin isim hakkını, Mersin İli Silifke İlçesi Taşucu Beldesi'nde kullanmak üzere 200.000,00 TL bedelle satın aldığını, bedelin bir kısmını nakit olarak verdiğini, bir kısmını ise Şubat – Ekim 2013 tarihleri arasındaki aylarda ödenmek üzere sıralı senetler verdiğini, verilen senet bedellerinin tümünün ödendiğini, buna rağmen 25.06.2013 vadeli 15.000,00 TL bedelli senet ile 25.08.2013 vadeli 15.000,00 TL bedelli senetlerin tahsili için davalı tarafça Silifke İcra Müdürlüğü'nün 2013/6696 esas sayılı dosyasından icra takibi başlatıldığını, takibe konu senetlerden dolayı borçlu bulunmadıklarının tespiti ile %40 tazminat ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile davalı arasında 01.02.2013 tarihli sözleşme imzalandığını ve bu sözleşme gereğince takip ve dava konusu senetler düzenlendiğini, takibe konu senet bedellerinin ödenmediğini, devir dışında da kurulan ilişki çerçevesinde taraflar arasında alacak verecek ilişkisi mevcut olduğunu senetlerin halen davalı müvekkil elinde olmasının bedellerinin ödenmediğini gösterdiğini belirterek davanın reddini ve %20 tazminat ödenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile davalı arasında 01.02.2013 tarihli sözleşme imzalandığını ve bu sözleşme gereğince takip ve dava konusu senetler düzenlendiğini, takibe konu senet bedellerinin ödenmediğini, devir dışında da kurulan ilişki çerçevesinde taraflar arasında alacak verecek ilişkisi mevcut olduğunu senetlerin halen davalı müvekkil elinde olmasının bedellerinin ödenmediğini gösterdiğini belirterek davanın reddini ve %20 tazminat ödenmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş olup toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 01.02.2013 tarihli Mersin-Silifke-Taşucu beldesindeki “Komşu Mağazaları”nın isim hakkı devir sözleşmesi yapıldığı, davaya konu 25.06.2013 ve 25.08.2013 vadeli toplam 30.000,00 TL bedeli senetlerin de bu sözleşme kapsamında verildiğinin tarafların kabulünde olduğu, davacının senet bedellerini ödediğini iddia ettiği ve bu senetlerin vadesinden sonraki tarihlere ilişkin ödeme belgelerinin sunulduğu, vadeden sonra banka havalesi yoluyla yapılan bu ödemelerin mevcut bir borcun ifası amacıyla yapıldığının karine olarak kabul edildiği, yapılan bu ödemelerin varlığının davalı tarafça da kabul edildiği ancak bu ödemelerin cari hesap alacağına mahsuben yapıldığının savunulduğu, davalıya işbu savunmasına binaen iddia ettiği alacağın varlığına ilişkin olarak ispat imkanı tanınıp delillerini sunması için süre verildiği ancak verilen sürede delillerini dosyaya sunmadığı, toplanan delillere göre de davacının davaya konu icra dosyasından dolayı borçlu olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, davalının işbu takibi açmakta haksız ve kötüniyetli olduğu davacı tarafça ispatlanamadından davacının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece, Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesi’nin 20/02/2017 tarihli ve 2016/6327-2017/1243 sayılı bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gereği usulüne uygun bir şekilde yerine getirilmemiştir. Mahkemece, 4 numaralı celsede davalı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmiş olup yine aynı celse, davalı vekiline delillerini sunması için gelecek celseye kadar süre verilmesine dair 2 numaralı ara karar oluşturulmuştur. Davalı vekilinin mazeretinin kabul edilmiş olması ancak ara kararın davalı vekiline tebliğ edilmemiş olması ayrıca vekile verilen mehilin kesin bir süreyi içermemesi nedeniyle mahkemenin, davalı vekilinin delillerini süresinde ibraz etmediği yönündeki kabulü doğru değildir. Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda davalıya iddiasını ispat için kesin süre içeren mehil verilerek buna dair ihtaratın usulüne uygun tebliği sağlanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın yerel mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 05/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.