muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/41740, Karar No: 2010/5295, Tarih: 01.03.2010

Güvenlik hizmetinin alt işveren uygulaması ile dışarıdan temin edilmesi kararı, kurucu bir işveren kararıdır. Kurucu işveren kararı yasal temelini sözleşme ve işverenin girişim özgürlüğünde bulur. Kurucu işveren kararında istihdam fazlalığı meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı, işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı somut olarak açıklığa kavuşturulmalıdır.

Güvenlik hizmetinin alt işverene uygulaması ile dışarıdan satın alması nedeni ile bu bölümde çalışan işçilerin istihdam fazlası olacağı açıktır. Bu kararın uygulandığı da sabittir. Bu durumda istihdam fazlası davacının davalı işverenin diğer bölümlerinde veya başka bir işyerinde değerlendirme olanağı olup olmadığının araştırılması gerekir.

Diğer taraftan, 26.06.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun ile silahlı olarak görev yapacak güvenlik görevlilerinin en az lise mezunu olmalarını öngörmüş, geçici madde ile de 2495 sayılı Kanuna göre kurulmuş olan özel güvenlik teşkilatlarına özel güvenlik izni, özel güvenlik görevlilerine de beş yıl süreyle çalışma izni verilmiş sayılacağı belirtilmiştir. İlkokul/ortaokul mezunu olan davacının 2945 sayılı yasa döneminde güvenlik görevlisi olduğu, silah taşıdığı, yasa hükmü gereği 26.06.2009 tarihinde artık güvenlik görevlisi olarak istidam olanağının ortadan kalktığı da anlaşılmaktadır.

Sonuç olarak güvenlik hizmetinin alt işveren uygulaması ile dışarıdan temin edilmesi ve ayrıca eğitim durumu nedeni ile de artık güvenlik elemanı olarak çalışamayacak olan, bu nedenle de istihdam fazlası olan davacının iş sözleşmesinin feshinin, feshin son çare olması ilkesi açısından somut olarak araştırılması ve davacının işverenin başka bölümlerinde değerlendirme olanağının bulunduğu saptandığı takdirde feshin geçersizliğine, aksi halde ise davanın reddine karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6612, Karar No: 2014/13457, Tarih: 29.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6612 E.  ,  2014/13457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Hatay İş Mahkemesi

Tarihi :13.11.2013

No :2007/265-2013/501

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İncelenen dava dosyasında; davacının, 01/06/2001-09.10.2004 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini talep ettiği, 09.10.2004-03.05.2007 tarihleri arasında davalı işyerinden bildirimlerinin bulunduğu; dinlenen bordrolu tanıkların davacının, çalışmasının 5-6 yıl olabileceğini belirtmeleri karşısında, davacının, davalı işyerinde geçen çalışma süresinin net olarak belirlenmediği, bu sebeple, mahkemece, davacının çalışması hakkında bilgi sahibi olabilecek diğer bordrolu tanıkların beyanlarına başvurulmalı, resen komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler dinlenilmeli, belirdiği takdirde, tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeli, böylelikle, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14501, Karar No: 2011/7001, Tarih: 25.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/14501 E.  ,  2011/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi savsama

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede :

Zübeyde Hanım Huzurevi Müdürlüğünde döner sermaye saymanı olarak görevlendirilen sanığın, saymanlıkça kullanılan vezne alındı makbuzlarının kuruluşta kalan ikinci nüshalarının tarihlerinde silinti, kazıntı ve ekleme yaparak bir sonraki para tahsil tarihi ile değiştirildiği, tahsil edilen paraları 7-10 günlük gecikmelerle banka hesaplarına geç yatırdığı ve üzerinde 474.000.000 TL. taşıdığının iddia olunması karşısında, sanığın eyleminin 765 sayılı TCY.nın 202 ve 5237 sayılı TCY.nın 247.maddesinde düzenlenen zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri değerlendirme ve suçu nitelemenin ağır ceza mahkemesinin görevi kapsamında olduğu gözetilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan SHÇEK vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6301, Karar No: 2014/8618, Tarih: 30.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6301 E.  ,  2014/8618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/178-2014/228

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalılar-karşı davada davacılar vekilince duruşmasız, asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili Av. E.. G.. gelmiş tebligata rağmen başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı, davalı arsa sahipleri ile düzenlenen 21.05.2004 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, inşaatın projelerini hazırladığı, inşaat ruhsatı alınarak bodrum katın betonunu döktüğü halde davalıların kendisini vekaletten azlettiklerini, bu nedenle de inşaata devam edemediğini, çeşitli masraflar yapılmasına rağmen masrafların karşılanmadığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL tazminatın haksız fesih tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Asıl davada davalı-karşı davada davacılar vekili, yüklenicinin kendilerinden inşaat yapmak üzere başka taşınmazlarını da talep ettiğini, kabul edilmeyince arsa sahibine silahlı saldırıda bulunduğunu, bu nedenle 08.09.2004 tarihinde sözleşmenin feshedildiğini, sözleşmenin devamının arsa sahiplerinden beklenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemişler, karşı davada ise, inşaatın zamanında yapılmaması nedeniyle arsanın 3. kişilere düşük bedelle satılmak zorunda kalındığını, sözleşmenin zamanında ifa edilmemesi nedeniyle kar kaybına uğradıklarını ileri sürerek, şimdilik 6.000,00 TL tazminatın davacıdan tahsilini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın gider avansının yatırılmaması nedeniyle reddi üzerine taraf vekillerinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce bozulmuş, bozma ilamına uyan mahkemece, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin, arsa sahiplerince haklı nedenle feshedildiği, yüklenici tarafından su basmanı seviyesine kadar yapılan imalatın sonradan inşaatı satın alan kişi tarafından yıkılarak yeniden inşaat yapılması nedeniyle arsa sahiplerinin yapılan imalat nedeniyle kazançlarının bulunmadığından asıl davanın reddi gerektiği, sözleşmenin fesih edilmemesi halinde arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin 21.11.2006 tarihinde teslimi gerektiği, ancak arsa sahiplerinin bu tarihten önce 21.02.2006 tarihinde taşınmazı 3. kişiye satması nedeniyle kazanç kaybı bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, tarafların vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Kararı, tarafların vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karış davacı arsa sahiplerinin tüm, davacı-karşı davalı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 21.05.2004 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin varlığı tartışmasızdır. Davacı-karşı davalı yüklenici, 23.06.2004 günlü yapı ruhsatını alarak işe başlamışsa da, bilahare yüklenicinin davalı- karşı davacı arsa sahiplerinden M.. T..'e silahla ateş ettiği ve bu an itibariyle taraflar arasındaki güven ilişkisinin sona erdiği, bu itibarla davalı-karşı davacı arsa sahiplerince keşide edilen 02.09.2004 tarihli ihtarla sözleşmenin feshedilerek yüklenicinin vekaletten azledildiği anlaşılmıştır. Nitekim, yüklenici de yaptığı imalatın bedelini talep etmekle, fesih konusunda taraf iradelerinin asıl dava tarihinde birleştiği açıktır. Bu durumda tarafların sözleşme nedeniyle birbirlerinin mameleklerine kazandırdıkları varlıkların iadesini istemeleri mümkündür.

Dosya kapsamına göre; yüklenicinin inşaata ilişkin bir kısım projeleri onaylatarak 23.06.2004 tarihinde yapı ruhsatı aldığı ve bunu takiben de su basmanı seviyesine kadar imalat yaptığı tespit edilmiştir. Her ne kadar, arsa sahiplerince üzerinde imalat yapılan sözleşme konusu 1590 parsel dava tarihinden önce 26.02.2006 tarihinde dava dışı A. K. isimli kişiye satılmış ise de, taşınmazı devir alan yeni malik, yapı ruhsatı ile projeleri tadil ederek imalata yeni esaslar üzerinden devam etmiştir. Yeni malikin, davacı-karşı davalı yüklenici tarafından yapılan imalatı söküp atması, yüklenici tarafından projesine uygun yapılan imalatın bedelini istemesine engel değildir. Bu durumda, davacı yüklenicinin satış tarihinden önce yaptığı anlaşılan imalat ve işlemlerin bedelinin hesaplatılarak arsa sahiplerinden tahsiline karar vermek gerekmektedir. Değinilen bu hususlar dikkate alınmaksızın, hatalı yorumla asıl davanın da reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı arsa sahiplerinin tüm, davacı-karşı davalı yüklenici vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı-karşı davalı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı-karşı davalı yüklenici yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan asıl davada davacı-karşı davada davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davalılar-karşı davada davacılardan alınarak asıl davada davacı-karşı davada davalıya verilmesine, asıl davada davalılar-karşı davada davacılardan karşı dava yönünden alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, asıl davada davacı-karşı davada davalıdan alınan peşin harcın istek halinde iadesinekararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/871, Karar No: 2015/2258, Tarih: 02.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/871 E.  ,  2015/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.06.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacının tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tapulu taşınmazın satışına ilişkin sözleşmenin resmi şekilde düzenlenmediği için geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın, temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerin hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Temlikin, temlik edenle borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmüne göre “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir” Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada "şey" olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez;

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez;

Somut olayın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesine gelince; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 184. maddesi gereğince alacağın devrinin yazılı şekilde yapılması yeterlidir. Bu nedenle davalı arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen 14.06.2005 tarihli 22461 yevmiye numaralı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakıldığı belirtilen 5 numaralı bağımsız bölümün davalı yüklenici şirketten satın alınmasına ilişkin temlik işlemi resmi şekle tabi değildir. Davacının dayandığı sözleşme geçerli olduğundan Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılarak yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediği, davacının yüklenicinin halefi olarak şahsi hak kazanıp kazanmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmaz üzere 02.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19049, Karar No: 2015/13088, Tarih: 03.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19049 E.  ,  2015/13088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2013/294-2014/535

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Karar tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereğince Gaziantep İlinin mülki sınırları Büyükşehir Belediye sınırları olup, Zeytinli Köyünün Tüzel Kişiliğinin kalkmış olması nedeniyle yasal hasım niteliğinde bulunan Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile çekişmeli taşınmazı sınırları içinde bulunduran Şahinbey Belediye Başkanlığına gerekçeli kararın yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17712, Karar No: 2022/489, Tarih: 12.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/17712 E.  ,  2022/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçunu işlemek için müştekinin iş yerine giren suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 116/2-4, 119/1-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı içerisinde gece vakti iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Suça sürüklenen çocuk hakkında 28/05/2009 tarihli, 2008/486 E., 2009/225 K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 22/07/2009 tarihinde kesinleştiği, 06/08/2011 tarihinde işlediği TCK'nın 142/1-b ve 151/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine dair Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2011 tarihli, 2011/418 E., 2011/1180 K. sayılı kesinleşmiş mahkumiyeti nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulmuş olmasına rağmen, hüküm açıklanırken, dosya ile uyumlu olmayacak şekilde, suça sürüklenen çocuk ile ilgisi olmayan Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2010 tarih ve 2010/370 E., ve 2010/629 K. sayılı ilamı ile ihbarda bulunulması nedeniyle hükmün açıklandığının belirtilmesi,

b-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun’un 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanun’un Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.