muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4204, Karar No: 2020/2141, Tarih: 09.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/4204 E.  ,  2020/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün, davacı ile davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı ...'ın tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle babasının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir

Mahkemece, davacı babanın maddi tazminat talebinin reddi ile 15.000,00 TL manevi, tazminatın kazanın meydana geldiği 15/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiştir.Mahkemece, davacı babanın ekonomik durumunun iyi, müteveffanın kötü olduğu, aralarının kötü olup küs oldukları bu sebeple destekten yoksun kalmadan söz edilemeyeceği gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 22/06/2018 tarih 2016/5 E - 2018/6 sayılı kararında, ana ve/veya babanın çocuğunun haksız fiil ve veya akde aykırılık sonucu ölmesi nedeniyle açtığı destekten yoksun kalma tazminatı davalarında, destek ilişkisinin varlığının ispatı için SGK'dan gelir bağlanması şartının aranmayacağı, destekten yoksun kalma tazminatı davalarında çocukların ana ve/veya babaya destek olduklarının karine olarak kabulünün gerektiği kabul edilmiştir. Destekten yoksun kalma tazminatı; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 53. maddesinin 3. bendinde düzenlenmiş olup, “Ölüm halinde ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpların tazmini gerekmektedir”. Bu maddeye göre, haksız fiilin doğrudan doğruya muhatabı olmayan, ancak bu haksız fiil nedeniyle ortaya çıkan ölüm olayından zarar gören ya da ileride zarar görmesi güçlü olasılık içinde bulunan kimselere tazminat hakkı tanınmıştır.İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesine göre; ''Destekten yoksun kalma tazminatının doğumu için destek ile tazminat talebinde bulunan kişi arasında bir destek ilişkisi bulunmalıdır. Burada bahsedilen destek ilişkisi hukuksal bir ilişkiyi değil, eylemli bir durumu hedef tutar. Destek ilişkisinin varlığında destek olunanın ihtiyaçlarının sürekli ve düzenli olarak karşılanması yer almaktadır. Burada ifade edilmek istenen süreklilik ve düzenlilik hali yardımın belirlenen zamanlarda ve belirli miktarlarda yapılması değil, eğer destek ölmeseydi yardımların devam edeceğine dair bir beklentinin bulunmasıdır. Eğer yardım devamlı destek saiki ile değil de, tek seferlik, geçici, düzensiz ya da gelişigüzel zamanlarda yapılıyor ve ileride yardımın devam edeceğine dair bir beklenti yaratmıyorsa , bu durumda desteğin sürekli ve düzenli olduğundan bahsetmek mümkün olmayacaktır".Türk Borçlar Kanununun ilgili hükümlerinden anlaşıldığı üzere; destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan yardımdır. Bu tazminatın amacı, ölüm olayı olmasaydı ölenin yardımda bulunduğu kimselere yardımda bulunmaya devam edeceğinin düşünülmesi ve ölüm olayının bu süreci kesmesi sonucu destekten yararlanan kimselerin uğradıkları zararın peşin ve toptan şekilde tazmin edilmesi, bu kimselerin ölüm olayından önceki durumlarına kavuşturulmasıdır. Eş deyişle amaç; destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır.Burada önemle üzerinde durulması gereken husus, sigortalının destek gücünün, ana ve/veya babanın destek ihtiyacı ile beklenilen destek şeklinin ve miktarının yaşam deneylerine uygun olması gereğidir.Öte yandan; sigortalının iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle ölümü hâlinde ana ve/veya babaya ölüm geliri bağlanabilmesi için 5510 sayılı Kanunun 34/d maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olması gerekir

.Burada önemle üzerinde durulması gereken husus, sigortalının destek gücünün, ana ve/veya babanın destek ihtiyacı ile beklenilen destek şeklinin ve miktarının yaşam deneylerine uygun olması gereğidir.Öte yandan; sigortalının iş kazası ve meslek hastalığı nedeniyle ölümü hâlinde ana ve/veya babaya ölüm geliri bağlanabilmesi için 5510 sayılı Kanunun 34/d maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olması gerekir. Bu maddeye göre; “Hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunması halinde her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirinin asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklarından hak kazanılan gelir ve aylıklar hariç olmak üzere gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması şartıyla ana ve babaya toplam % 25'i oranında; ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise artan hisseye bakılmaksızın yukarıdaki şartlarla toplam % 25'i, oranında aylık bağlanır”.Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından iş kazası veya meslek hastalığı sonucu sigortalının ölümü nedeniyle gelir bağlanması halinde; yapılan ödemeler ve bağlanan gelirin Türk Borçlar Kanununun 55. maddesine göre Kurum tarafından rücu edilebilen kısmı belirlenen destekten yoksun kalma zararından indirilecektir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50. maddesi hükmüne göre; "Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır. Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler". Türk Borçlar Kanununun 51. maddesine göre ise; "Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler".Ana ve babaya ölüm geliri bağlanıp bağlanmaması, destek ilişkisinin varlığı yönünden olmasa da tazminatın belirlenmesi noktasında dikkate alınmalıdır. Zira asgari ücretin altında geliri bulunan ve Sosyal Güvenlik Kurumunca gelir bağlanan ana ve/veya babanın destek ihtiyacının bulunduğu ve ölen sigortalının maddi destekte bulunduğunun karine olarak kabulü gerektiği Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.

Kurumca gelir bağlanmayan davacı ana ve/veya babaya sigortalının fiili desteği kanıtlanmadan, sigortalının gelirinden bir bölümünün pay olarak ayrılacağının kabulü, ölenin desteğinden fiilen yararlanan eş ve çocukların destek zararlarının karşılanamaması sonucunu doğurur.Bakım gücü-bakım ihtiyacı; bu konuda önemli olan, kimlerin yardımcı, kimlerin yardım gören olabilmeye elverişli oldukları değildir; somut olaylar ve belirli kişiler bakımından geleceğe uzanacak ve gelecekte dahi mümkün olabilecek biçimde kimlerin gerçekten yardımcı, kimlerin yardım gören olduklarıdır. Yardımcı (=destek) kavramı, bakım gücünü; yardım gören kavramı ise bakım ihtiyacını gerektirdiğinden, şayet bakım gücü yoksa destekten; bakım ihtiyacı mevcut değilse, yardım görenden söz edilemez. Bundan başka aradaki sıkı ilişki dolayısıyla birinin yokluğu durumunda diğerinin varlığı da düşünülemez. Bu yönden, destekten yoksun kalma davasında davalı taraf, bakım gücü ve bakım ihtiyacının olayda var olmadığını savunabilir. Tazmin alacaklısı sıfatiyle dava açmış olan davacı, yaşam deneyimleri ve olayların olağan yürüyüşü nedeniyle ispat yükünün yer değiştirmesi durumu söz konusu bulunmadıkça bakım gücünü ve bakım ihtiyacını ispat zorundadır (Mustafa Çenberci, İş Kanunu Şerhi-1978 Ankara, shf 846 ve devamı).Bu durumda; destekten yoksun kalınan zararın belirlenmesinde, ölen sigortalının elde ettiği gelirin miktarına göre destek gücünün kapsamının ne olduğu, sürekli ve düzenli destek olup olmadığı ve davacıların destek ihtiyacının bulunup bulunmadığı varsa bu ihtiyacın ne şekilde karşılandığının dikkate alınması gerekir.İçtihadı Birleştirme Kararında söz edildiği gibi, bakma kavramı; "Para ve para ile ölçülebilecek bir değer olabileceği gibi bir hizmet ifası ve yahut benzeri yardımlar şeklinde olabilir. Bu nedenle, desteğin yardımının yanızca parasal nitelikte olması bakım gücünün varlığı için koşul değildir". Ancak aksi kanıtlanmadıkça, sigortalının ileride yapacağı farazi desteklerden olan; ana ve babasının bakım ihtiyacı ileride gerçekleşirse bakım ihtiyacını gidermek, bazen ziyaret etmek, evlerinde yardım etmek, kendilerine alışveriş yapmak, yemek yapmak vs. gibi destekler hesaplanabilir nitelikte değildir.

Bu durumda; Mahkemece, farazi desteğin karine olduğu kabul edilerek, Türk Borçlar Kanununun 50. ve 51. Maddeleri uyarınca, somut olayın özelliğine göre davacı baba için eşinden ve diğer çocuklarından alabileceği destek de dikkate alınarak hakkaniyete uygun muhik bir maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı ...'a yükletilmesine,
Yargıtay — Esas No: 2016/4896, Karar No: 2016/6603, Tarih: 26.09.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4896 E.  ,  2016/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılama sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.04.2014 gün ve 2009/72 Esas, 2014/99 Karar sayılı hükümlerin suça sürüklenen çocuklar müdafileri, sanık ... müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 26.10.2015 gün ve 2015/1320 Esas, 2015/9782 Karar sayılı ilamı ile ret-onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.03.2016 gün ve KD-2016/41099 sayılı itiraznamesi ile suça sürüklenen çocuklar... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan onama kararları ile sınırlı olarak 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 26.10.2015 gün ve 2015/1320 Esas, 2015/9782 Karar sayılı onama kararı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddi ile 5271 sayılı CMK'nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dairemizce verilen 26.10.2015 gün ve 2015/1320 Esas, 2015/9782 Karar sayılı ilamındaki diğer suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ile sanık ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuklar ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin aynen muhafazasına, 26.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25267, Karar No: 2018/10054, Tarih: 07.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/25267 E.  ,  2018/10054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait iş yerinde 31/01/2007-08/09/2015 tarihleri arasında makine operatörü olarak çalıştığını, iş akdine Disiplin Kurulu Kararına istinaden 10/09/2015 tarihli fesih bildirimi ile 02/09/2015 tarihinde 24:00-08:00 vardiyasında fabrika içi malzeme istek ve depo çıkış fişine bir adet ayakkabı isteği yazıp vardiya amirinin imzasını taklit ederek depodan ayakkabı temin ettiği gerekçesiyle 4857 sayılı Yasa'nın 25/II-e maddesi uyarınca son verildiğini, müvekkilinin vardiya amirinin imzasını taklit ettiği iddiasının doğru olmadığını, vardiya amirlerinin yerlerinde olmamaları ve gece vardiyalarında çalışmadığı durumlarda oluşan ihtiyaçlar için önceden boş şekilde istek fişi imzaladıklarını ve işçilerce bu imzalı istek fişlerinin malzeme alımında kullanıldığını, somut olayda da davacının gece vardiyasında bir önceki vardiya amiri tarafından isim belirtilmeksizin imzalanıp vardiya defteri içine bırakılmış imzalı istek fişini ayakkabı ihtiyacı nedeniyle fişe bir adet ayakkabı ifadesini yazarak depo görevlisine teslim ettiğini, depoda görevli personel uygulamayı bildiği için davacıya önceki vardiya amirinin kim olduğunu sorduğunu, davacının da o amirin ismini (...) söylediğini, depo görevlisinin amirin ismini fişe yazarak bir adet ayakkabıyı davacıya teslim ettiğini, boş olarak imzalı bırakılan depo istek fışindeki imzanın başka bir vardiya amirine ait olduğunu sonradan öğrendiğini iddia ederek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine, iş verenin işçiyi işe başlatmaması halinde 8 aylık brüt ücreti tutarında tazminatın, boşta geçen sürelere ilişkin 4 aylık ücretin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının vardiya amirinin bilgisi dışında malzeme talep fişini onun yerine imzalayarak depodan malzeme aldığını, bu şekilde işverenin güvenini kötüye kullandığını, belirtilen nedenle iş akdinin 4857 sayılı Yasa'nın 25/II-e maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının vardiya amirinin bilgisi dışında malzeme talep fişini onun yerine imzalayarak depodan malzeme aldığını, bu şekilde işverenin güvenini kötüye kullandığını, belirtilen nedenle iş akdinin 4857 sayılı Yasa'nın 25/II-e maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, davacı işçinin vardiya amirinin bilgi ve onayı olmaksızın depodan malzeme temin ettiğinin anlaşıldığı,her ne kadar vardiya amirlerinin yerlerinde olmamaları ve gece vardiyalarında çalışmadıkları durumlarda oluşan ihtiyaçlar için önceden boş şekilde istek fişi imzaladıkları ve işçilerce bu imzalı istek fişlerinin malzeme alımında kullanıldığı iddia edilmiş ise de iş yerinde depodan malzeme alımının vardiya amiri tarafından imzalı istek fişine bağlanmış olması karşısında vardiya amirinden habersiz malzeme alımına izin verilmediği,bu durumda davacının iş yeri yetkililerinden izin almadan depodan malzeme almasının işçiye olan güveni ortadan kaldıracak nitelikte doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış olduğu, işverenden doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayacak tavır ve davranışta bulunan işçi ile iş ilişkisini sürdürmesinin beklenemeyeceği, davacının davranışının iş yeri düzenini bozduğu ve olumsuzluklara yol açtığı gözetilerek ölçülülük ilkesi uyarınca işçinin bu davranışının haklı neden değil, davranışlarından kaynaklanan geçerli neden kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvurusunda; feshin geçerli nedene dayanmadığını savunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge adliye mahkemesince, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, hükmün usul ve kanuna uygun olmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün istinaf itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davacı vekili tarafından süresinde, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda davacının işyerinde paketleme operatörü olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 02/09/2015 tarihinde gece vardiyasında fabrika içi malzeme istek ve depo çıkış fişine bir adet ayakkabı isteği yazıp vardiya amirinin imzasını taklit ederek depodan ayakkabı temin ettiği gerekçesiyle 10/09/2015 tarihli fesih bildirimi ile 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e maddesi gereğince feshedilmiştir. Feshe konu olay sebebiyle davacı hakkında ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinde görülen yargılama sırasında davacının yazı ve imza örnekleri alınmış , söz konusu depo fişindeki “...” yazısının ve imzanın davacıya ait olmadığı tespit edilmiştir.

Yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı ... ‘ın vardiya amirinin o gün bulunmadığını, davacının vardiya defterini açtığında imzalı depo fişini gördüğünü, işyerinde vardiya fişlerinin önceden imzalanması şeklinde bir uygulama olduğunu beyan ettiği , davalı tanığı... ‘in ise vardiya amiri olarak davalı işyerinde çalıştığını, vardiya bitmeden önce sadece vardiyaya ait olan malzeme fişlerini imzaladıklarını beyan ettiği bunun yanında davacının iş güvenliği kuralları gereğince giymek zorunda olduğu özel ayakkabıyı vardiya amirini bulamadığı için vardiya amirince düzenlenmesi gereken depo fişini aksi sabit olmayan savunmaya göre imzalı olarak alıp talep kısmını kendisi doldurarak depodan alıp giymek şeklindeki eyleminde işyeri kurallarına aykırılık bulunmakla birlikte olayın gelişimi, sözü edilen ayakkabının iş güvenliği

nedeniyle giyilmesinin zorunlu olması da gözetildiğinde davacının eylemi bakımından feshin ölçülü olmadığı ve feshin haklı ya da geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalıdır.

Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Alınması gereken 35,90 TL karar- ilam harcından davacının yatırdığı 27,70 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 8,20 TL karar- ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına,

6. Davacının yaptığı 304,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5. Alınması gereken 35,90 TL karar- ilam harcından davacının yatırdığı 27,70 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 8,20 TL karar- ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına,

6. Davacının yaptığı 304,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak, 07.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/42420, Karar No: 2013/4642, Tarih: 07.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/42420 E.  ,  2013/4642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, fazla çalışma ücretinin %5 fazlası, hafta tatili ücreti, hafta tatili ücretinin %5 fazlası, genel tatil ücreti, genel tatil ücretinin %5 fazlası, ikramiye alacağı, ikramiye alacağının %5 fazlası, ücret alacağı ve ücret alacağının %5 fazlası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, muhabir olarak çalıştığını, işverence hiçbir haklı neden gösterilmeksizin iş sözleşmesine son verildiğini, işverence son aya ilişkin ücret alacağı ile fazla çalışma , hafta tatili , genel tatil , ikramiye ,yıllık izin ücreti ve %5 fazla alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek anılan işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ücretlerinin bordro imzalatılarak verildiğini, ikramiye alacağının da bordrolarda tahakkuk ettirildiği gibi davacının Basın İş Yasasına tabi çalışmaması nedeniyle %5 fazla ödeme alacağının da yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının bazı işçilik alacaklarını hak ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresinin ne kadar olduğu noktasında toplanmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi