muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11254, Karar No: 2014/14763, Tarih: 23.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/11254 E.  ,  2014/14763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/56-2014/106

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.07.2010 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı E.. E.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahibi E.. E.. vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı E.. E.. vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davadaki istemin dayanağı, davalı yüklenici şirket ile davalı arsa sahipleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşme ile yüklenicinin davacıya şahsi hakkını temlikine ilişkin “alacağın devri” (temlik) sözleşmesidir.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Davaya konu olayın; temlik işleminin hukuki niteliği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin borçlarının neler olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Kural budur. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Temlikin; temlik edenle, borçlu (arsa sahibi) arasında bazı ilişkilerin doğmasına neden olduğu çok açıktır. Zira temlik alan evvelki alacaklının yerine geçmiş borçludan (arsa sahibinden) ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olmuştur.

Arsa sahipleri ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümleri temlik alan üçüncü kişinin, arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için öncelikle temlik işlemini ve işlemin sıhhatini kanıtlaması gerekir. Fakat temlik işlemi kanıtlanmış olunsa da yukarıda açıklandığı üzere ifa talebinin muhatabı olan arsa sahibi ifaya derhal uymak zorunda değildir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesi hükmüne göre “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir hale gelir. Temlikin konusu yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81. maddesinden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada “şey” olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davalı arsa sahipleri ile davalı yüklenici Ö..S.. İnşaat Ltd Şti arasında aktedilen Silifke 1.Noterliğinin 01.02.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 26.06.2006 tarihli ek sözleşmesine göre, yüklenicinin.. ada .. parselde A ve B blok olmak üzere toplam .. daire ve .. asma katlı dükkan yapmayı üstlendiği, aralarında dava konusu B blok,.. kat, .. girişte 43/2400 arsa paylı (35) no’lu meskenin de bulunduğu bir kısım bağımsız bölümlerin yükleniciye düştüğü ve davalı yüklenicinin de Erdemli 1.Noterliğinin 30.04.2010 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile dava konusu .. no’lu bağımsız bölümü davacıya temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Dosyada mevcut 29.03.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporu ile bir kısım bağımsız bölümler incelenerek eksik ve ayıplı işlerin bedeli hesaplanmışsa da inşaat sözleşmesine konu binanın tamamındaki eksikliklere ilişkin bir inceleme yapılmadığı anlaşılmıştır. Diğer taraftan mahkemece Silifke 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/570 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan davanın konusunu oluşturan.. ada .. parsel sayılı taşınmazda yapılan yapıdaki eksik ve ayıplı işlerin bedeli bahsi geçen dosyada arsa maliklerine ödenmek üzere depo ettirildiği belirtilerek yeniden depo kararı verilmemiş ise de anılan karar henüz kesinleşmediğinden eksik ve ayıplı işler bedelinin arsa maliklerine ödendiğinden söz edilmez. Başka bir deyişle, bu aşamada yüklenicinin arsa maliklerine karşı sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirdiği kabul edilemeyeceğinden, binanın tümündeki eksik ve ayıplı işler bedelinin tespiti ile tahsilde tekerrür oluşturmayacak biçimde arsa sahiplerine ödenmek üzere depo edilmesi için davacıya süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, henüz kesinleşmemiş olan karar esas alınarak ve bilirkişi kurulunun yeterli olmayan raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı E.. E.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

23.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14787, Karar No: 2023/12064, Tarih: 14.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14787 E.  ,  2023/12064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/228 E., 2023/139 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı uyarınca uygulanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.10.2021 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.01.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.01.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.03.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği ve bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği, fark ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizi işletilmesinin hatalı olduğu ve davalının daha önce temerrüte düşürüldüğü ispat edilemediğinden hüküm altına alınan alacaklara arabuluculuk son tutanak tarihinden faiz yürütülmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda hesaplama yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu taleplerin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk dava şartının hesaplama dönemi bakımından yerine getirilip getirilmediği, hüküm altına alınan alacaklara hangi tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerektiği ve fark ikramiye alacağına uygulanması gereken faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 53 üncü maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilince dava açılmadan önce arabulucuya başvurulmuş, sürecin anlaşamama ile sonuçlanması üzerine 12.11.2020 tarihli son tutanak dava dilekçesine eklenerek dava açılmıştır. Arabuluculuk faaliyeti tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirilmiştir.

3. Somut uyuşmazlıkta Dairemizin 23.03.2022 tarihli bozma ilâmından sonra Mahkemece arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak hesaplama yapıldığı belirtilmiştir. Ancak arabuluculuk son tutanak tarihi olan 12.11.2020 tarihi itibarıyla henüz ödeme günü gelmeyen 14.12.2020 tarihinde ödenmesi gereken 455,91 TL fark ilave tediye alacağının da hüküm altına alındığı anlaşılmıştır. Bu hâlde arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla henüz muaccel olmayan anılan döneme ilişkin ilave tediye alacağının hesaplanması hatalıdır. Arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra muaccel olan bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4. Davalı ... Bakanlığının harçtan muaf olması sebebiyle davacı tarafça yatırılan harçların iadesine karar verilmesi gerekirken, yargılama gideri altında davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi de hatalı olmuştur.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32434, Karar No: 2016/176, Tarih: 18.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/32434 E.  ,  2016/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; davacının iş akdinin geçerli ve haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek ve muvazaa iddiasında bulunarak, feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili; öncelikle husumet itirazında bulunduklarını, davacının müvekkil kurumun işçisi olmadığını, davacının yapılan hizmet ihaleleri kapsamında son olarak 01/03/2014-02/09/2014 tarihleri arasında ....-.... iş ortaklığı bünyesinde çalıştığını, davacının bu iş ortaklığı bünyesinde çalışmakta iken görevlendirildiği birimde işine devam etmemesi sonucu İş Kanunu 25/II-h bendi uyarınca haklı nedenle tazminatsız iş akdinin feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davaya dahil edilen şirketler vekili cevap dilekçesinde, asıl sorumlunun belediye olduğunu, müvekkil şirketlerle davacı arasnıdaki iş ilişkisinin belirli süreli olduğunu savunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davaya dahil edilen şirketler vekili cevap dilekçesinde, asıl sorumlunun belediye olduğunu, müvekkil şirketlerle davacı arasnıdaki iş ilişkisinin belirli süreli olduğunu savunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, “yapılan incelemede davacının temizlik görevlisi olarak asıl işveren .... Belediyesi'nde hizmet alımı suretiyle yapılan ihale kapsamında iş alan alt işveren tarafından kod-18 işin sona ermesi sebebiyle fesh edildiği, iş akdinin geçerli nedenlerle feshedildiği hususunun ispat külfetinin davalı tarafa ait olduğu, 4857 sayılı Yasanın 18. maddesi kapsamında feshin geçerli sebebe dayandırılmasının şart olduğu, yapılan incelemede davacının alt işveren tarafından iş süresinin bitimi nedeniyle sona erdirildiği, davalı şirketlerin davalı ... Belediye Başkanlığı'na ait bir kısım ulaşım hizmetlerini ihale ile üstlendiği, bu kapsamda davacının davalı şirketin temizlik işçisi olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin ihale süresi ve belirli süreli iş sözleşmesinin sona erdiği bildirilerek iş akdinin sona erdirildiği, davacının yaptığı işin niteliği itibariyle iş sözleşmesinin belirli süreli olmasını gerektiren objektif haklı bir neden bulunmadığı, bu nedenle iş sözleşmesinin belirsiz olduğu, davalı tarafın bu konudaki görüşlerine itibar edilmediği, belediyenin asli işlerini alt işverene verebilmesinin 5393 sayılı Yasanın 67.maddesi gereğince mümkün olduğu, davalı belediyenin denetim yetkisi ve işçi alacaklarına, iş sağlığı ve güvenliği konularına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bazı müdahalelerde bulunmasının aralarındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu göstermeyeceği, dosya kapsamı itibariyle yasaya uygun ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, dosyadaki belgelerden de anlaşılacağı üzere davalı alt işverenin sonraki yapılan ihaleyi alamadığı, davalı alt işverenin de davalı belediye ve sonraki ihaleyi alan alt işveren arasında herhangi bir organik bağ bulunmadığı, davalı belediyenin bu şirketlerde herhangi bir paydaş olmadığı, bu şirketlerin kuruluş ve yönetiminde herhangi bir insiyatif kullanmadığı, bu yönde herhangi bir iddiada bulunmadığı, davalı şirketin cevap dilekçesinde de anlaşılacağı üzere Samsun ve civar ilçelerinde başka bir işyerinin bulunmadığı, dolayısıyla bu yönden de mahkememizce resen araştırma yapılmadığı, iş süresinin sona ermesinin geçerli bir fesih sebebi sayılmadığı, feshin gerçekleştirilmesinde son çare oluşu ilkesine de riayet edilmediği, davalı Belediyenin fesihten önce işçi alımı gerçekleştirdiği, önceden de çalışan işçilerle çoğunluk olarak yine çalışmaya devam edildiği, işyerinin devri kurallarının olayımızda geçerli olduğu, objektif kriterler olan evli-bekar ayrımının son giren-ilk çıkar gibi ayıklama kurallarının fesih işleminde uygulanmadığının görüldüğü” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda, dosya içeriğinde yer alan 07.08.2014 tarihli görevlendirme yazısında, davacının belediye tanıtım işleriyle yükümlü grafik atölyesi şefliği emrinde görevlendirildiği anlaşılmaktadır.

Yine dosya içinde mevcut 08.08.2014,09.08.2014,10.08.2014,11.08.2014 ve 12.08.2014 tarihli tutanak içeriklerinde, “Müdürlüğümüz emrinde şirket personeli(taşeron işçi) olarak çalışmakta olan ...'ın Müdürlüğümüz bünyesinde grafik atölyesine görevlendirilmiş olmasına rağmen, yapılan inceleme sonucunda mesai giriş ve çıkış saatlerinde personel kartını Gazi sahnesinde çekmektedir.Görev yeri Basın yayın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğü bünyesinde bulunan grafik atölyesinde görevde olmadığı tespit edilmiştir” ifadeleri yer almaktadır.

20.08.2014 tarihinde davacıdan noter aracılığıyla savunma istendiği anlaşılmaktadır.

02/09/2014 tarihli noter ihtarnamesi ile, davacının iş akdinin “07.08.2014 tarihinde .... Belediyesi Basın Yayın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğü'nün 99349305-900 sayılı görevlendirme yazısında grafik atölyesi şefliği emrinde görevlendirildiğiniz belirtilmiş olmasına rağmen 08/08/2014-09/08/2014-10/08/2014-11/08/2014 ve 12/08/2014 tarihlerinde tutulan tutanaklarda görevlendirildiğiniz grafik atölyesinde bulunmadığınız tespit edilmiş, görev tanımınıza uygun davranmadığınız, görevlendirildiğiniz halde görevlendirildiğiniz yerde bulunmadığınız için 20/08/2014 tarihinde yazılı olarak noter aracılığıyla ihtarname gönderilmiş, savunma yapmanız istenmiş fakat sizin bir savunmanız tarafımıza ulaşmamıştır. İşyerinin düzeni bütün çalışanların kurallara uymasına bağlı olup işyeri kurallarına uymayan davranışlarda bulunduğunuz ve 3 gün içinde savunma yapmamanız nedeniyle iş sözleşmeniz 02/09/2014 tarihinde 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-h bendine göre tazminatsız olarak feshedilmiştir” gerekçesi feshedildiği anlaşılmaktadır.

İşten ayrılma bildirgesinde ise, 02.09.2014 tarihinde (kod 4) ile çıkış bildirimi yapıldığı görülmektedir.

Davalı Belediye, davacının yapılan görevlendirmeye uymadığını ve görev yerine gitmemekte ısrar etmesi sebebiyle iş akdinin haklı nedenle bünyesinde çalıştığı iş ortaklığı tarafından sona erdirildiğini savunmaktadır.