muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/535, Karar No: 2020/820, Tarih: 02.03.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/535 E.  ,  2020/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, tasarlayarak hamile olduğunu bildiği eş ve kardeşi öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında:

a) Maktul ...'yi tasarlayarak öldürme suçu: Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/10/2017 gün ve 2016/244 esas-2017/217 karar sayılı, sanığın "kasten öldürme" suçundan TCK'nin 37, 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, sanık müdafiinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, Mahkemenin anılan kararının CMK'nin 280/2 maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın "tasarlayarak öldürme" suçundan TCK'nin 37, 82/1-a, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası,

b) Mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçu: Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/10/2017 gün ve 2016/244 esas-2017/217 karar sayılı, sanığın "hamile olduğunu bildiği eşini öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK'nin 37, 82/1-d-f, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, sanık müdafiinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, Mahkemenin anılan kararının CMK'nin 280/2 maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın "tasarlayarak hamile olduğunu bildiği eşini öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK'nin 37, 82/1-a-d-f, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

c) Ruhsatsız silah taşıma suçu: Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/10/2017 gün ve 2016/244 esas-2017/217 karar sayılı, sanığın ruhsatsız silah taşıma suçundan 6136 sayılı Kanunun 13/1; TCK'nin 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1,000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, sanık müdafiinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine.

2- Sanık ... hakkında:

a) Maktul ...'yi tasarlayarak öldürme suçu: Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/10/2017 gün ve 2016/244 esas-2017/217 karar sayılı, sanığın "kasten öldürme" suçundan TCK'nin 37, 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, sanık müdafiinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, Mahkemenin anılan kararının CMK'iın 280/2 maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın "tasarlayarak öldürme" suçundan TCK'nın 37, 82/1-a, 62, 53 ve CMK'nin 307/4 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılması.

b) Mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçu: Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/10/2017 gün ve 2016/244 esas-2017/217 karar sayılı, sanığın "hamile olduğunu bildiği kardeşini öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK'nin 37, 82/1-d-f, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, sanık müdafiinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, Mahkemenin anılan kararının CMK'nin 280/2 maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın "tasarlayarak hamile olduğunu bildiği kardeşini öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK'nin 37, 82/1-a-d-f, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii tarafından 10.06.2018 tarihinde süre tutum dilekçesi verilerek temyiz iradesi açıklanmış ise de, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 04.06.2018 gün ve 2018/268 esas, 2018/747 sayılı gerekçeli kararın müdafiiye 26.06.2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafii tarafından CMK’nin 295/1. maddesinde belirtilen yasal süreden sonra 10.07.2018 tarihinde duruşma ve tahliye istemli gerekçeli temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmakla, süre tutum dilekçesi temyiz sebeplerini içermediğinden, temyiz isteminin aynı Kanunun 294 ve 298. maddeleri uyarınca reddine, Üye Hakimler ... ve ...’in temyizin geçerli olduğuna dair karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verilmiştir.

Sanık ... müdafinin temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede ;

Sanık ... hakkında maktul ...’i kasten öldürme suçundan TCK’nin 81 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla, mağdur ...’i nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ise TCK’nin 82/1-d-f, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Gebze Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2017 gün ve 2016/244 esas 2017/217 sayılı kararıyla kurulan hükümlere yönelik olarak sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulüne ve yeniden kurulan hükümlerle, sanık hakkında maktul ...’i nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-a ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, mağdur ...’i nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ise TCK’nin 82/1-a-d-f, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.06.2018 gün ve 2018/268 esas, 2018/747 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, anılan karara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan sanık müdafiinin sübuta, mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz başvurularının tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, CMK'nin 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Gebze Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/03/2020 gününde Üye ... ve Üye ...'in karşı oyları ve oy çokluğu ile karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY;

Sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerini içerir dilekçesini süresinden sonra verdiğinden bahisle temyiz isteminin reddine dair sayın çoğunluğun kararına katılmamaktayım.

Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesine göre herkes temel haklardan olan adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma, adalete erişim hakkı ve temyiz hakkını da içermektedir.

(M) (M)

KARŞI OY;

Sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerini içerir dilekçesini süresinden sonra verdiğinden bahisle temyiz isteminin reddine dair sayın çoğunluğun kararına katılmamaktayım.

Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesine göre herkes temel haklardan olan adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma, adalete erişim hakkı ve temyiz hakkını da içermektedir.

Anayasanın 40. maddesinin 2. fıkrasına göre, Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.

CMK 232. maddesinin 6. fıkrasına göre, mahkemeler hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma yeri ve süresini tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça göstermek zorundadır. CMK 294, 295 ve 298 maddelerinin hükümleri karşısında, kanun koyucunun taraflara temyiz sebeplerini bildirme süresini, bilinçli olarak ihmal ettiğinin kabulü mümkün değildir.

Ceza Muhakemeleri Kanununun hükümleri genel olarak nazara alındığında, yargılamanın başından sonuna kadar tarafların hak ve yükümlülüklerinin bildirilmesinin düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Belirtilen nedenlerle, 15 günlük temyiz süresinde ya da temyiz için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde verilecek ek dilekçede, temyiz sebeplerinin bildirilmesinin gerekli olduğunun ilgili tarafa bildirilmesi zorunlu olduğundan temyiz sebeplerinin 7 günlük süreden sonra verildiğinden bahisle, sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin reddine dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.

...

Muhalif Üye

KARŞI OY;

Sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerini içerir dilekçesini yasal süresinden sonra verdiğinden bahisle temyiz talebinin reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda

göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... yada temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301 md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'de olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223'üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan Yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK'nin 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'deki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet Savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10, 11, 36, 90 md. ile Avrupa insan hakları sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete,devlete,hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2011/5038, Karar No: 2012/1755, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5038 E.  ,  2012/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, ırza geçme eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek davanın düşmesine dair Kozan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2007 gün ve 2007/231 Esas, 2007/178 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanığın reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma niteliğinde görülen eylemlerin temas ettiği 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 2000 yılı Kasım ayı ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3749, Karar No: 2008/4467, Tarih: 02.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3749 E.  ,  2008/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.11.2006 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme ve ot bedeli tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 02.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21286, Karar No: 2016/15055, Tarih: 21.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/21286 E.  ,  2016/15055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, ortak çocuk..'ın velayeti ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların ortak çocuğu... 16/10/2009 doğumludur. Davalı annenin küçüğe ve diğer çocuklarına fiziksel şiddet uyguladığı, tanık olarak dinlenen diğer ortak çocukların beyanları ile sabittir. Uzman bilirkişi tarafından verilen raporda küçük, uzmana babası ile kalmak istediğini beyan etmiştir. Mahkemece; davalının çocuklarına bir anne olarak gereken özeni göstermediği, öfke kontrolünün olmadığı, ortada bir sebep yokken çocuklara şiddet uyguladığı, çocukları ürkütücü söz ve davranışlarda bulunduğu kabul edilmiştir. Buna karşılık babanın yanında bulunmasının, çocuğun bedeni, fikri ve ruhi gelişimine engel olacağı yönünde bir delil de bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında diğer kardeşlerin baba yanında olması ve kardeş bütünlüğü ilkesi de dikkate alınarak velayetin davacı babaya verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı erkeğin iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2016 (Pzt.)

.
Yargıtay — Esas No: 2017/8027, Karar No: 2017/6596, Tarih: 20.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8027 E.  ,  2017/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki yaş tashihine ilişkin davada ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yaş tashihi istemine ilişkindir.

davacının nüfus kütüğünün olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gercüş Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, davacı ...'ın yerleşim yeri adresinin olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacı, gerçekte 1993 tarihinde doğduğunu, her nasıl olduysa nüfus kaydında doğum tarihinin 10/05/1989 tescil edildiğini, yaşının büyük olarak tescil edilmesinin sosyal hayatında karşısına bir takım engeller çıkardığını, nüfus kayıt örneği incelendiğinde tüm kardeşlerin gelişigüzel bir şekilde nüfusa tescil edildiğini, bunun sağlıklı olmadığını ve gerçek durumu yansıtmadığını, hayatının ilerleyen dönemlerinde sıkıntı yaşamaması için gün ve ay baki kalmak kaydıyla 10/05/1989 olan doğum tarihinin 1993 olarak düzeltilmesi talep edilmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesine göre "bu tür davalar ilgilinin yerleşim yeri Asliye Hukuk Mahkemesinde açılır" hükmüne göre davacının ikametgahının olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğinceYARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/09/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4372, Karar No: 2014/6457, Tarih: 20.05.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/4372 E.  ,  2014/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık Sulh Hukuk Mahkemesi

NUMARASI : 2013/422-2014/36

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı-k.davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiralayan tarafından kiracı aleyhine açılan temerrüt nedeniyle tahliye ve alacak, karşı dava ise, kiracı tarafından kiralayan aleyhine açılan faydalı masraf bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın kabulü ile temerrüt nedeniyle tahliyeye ve 9.350 TL tazminatın davalıdan tahsiline, karşı davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı-karşı davacı kiracı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesi ile bunun karşılığı olarak düzenlenen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre karar (hüküm), tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsar. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Hüküm gerekçesi dosya içeriğine uygun olmak zorundadır.

Somut olayda; Davacı vekili, dava dilekçesinde, 15.04.2011 tarihli kira sözleşmesine dayanmış ancak davalı vekili yargılama sırasında 01.04.2011 tarihli kira sözleşmesi ibraz etmiştir. Bu iki sözleşmedeki kira miktarı vs. gibi hususlar birbirinden farklılık arz etmektedir. Mahkemece, hükmün gerekçe kısmında taraflar arasındaki geçerli sözleşmenin 01.04.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi olduğu açıkça yazılmış, ancak gerekçenin sonraki paragrafında davacı alacağı hesaplanırken 15.04.2011 tarihli kira sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak hesap yapıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece, yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı HUMK'nun 388 ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 297.maddesine aykırı olacak şekilde, hükmün gerekçe kısmında çelişkili ifadelere yer verilerek, üst paragrafta 01.04.2011 tarihli kira sözleşmesinin geçerli sözleşme olarak kabul edildiği yazılıp, devam eden paragrafda ise 15.04.2011 tarihli diğer sözleşme hükümlerine

göre alacak hesabı yapılmıştır. Mahkemece, hükmün gerekçe kısmında çelişkili ifadeler ve hesaplamalar yapılarak yargıtay denetimine elverişli olmayan bir şekilde hüküm verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

göre alacak hesabı yapılmıştır. Mahkemece, hükmün gerekçe kısmında çelişkili ifadeler ve hesaplamalar yapılarak yargıtay denetimine elverişli olmayan bir şekilde hüküm verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.