muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3076, Karar No: 2021/650, Tarih: 09.02.2021

**1. Hukuk Dairesi         2018/3076 E.  ,  2021/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davacı ... yönünden feragat nedeniyle, diğer davacılar yönünden ise muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçeleriyle asıl ve birleştirilen davaların reddine ilişkin verilen karara karşı, davacı ..., ... ve...’ın istinaf başvuruları İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı ... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden, mirasbırakan tarafından davalıya doğrudan yapılan temlikin mal kaçırma amaçlı olduğu ancak ara malike devredilen payın murisin bu kişi ile aralarındaki müteahhitlik işlerindeki ortaklık ilişkisi gereği olduğu, anılan paya yönelik iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle 49 parsel sayılı taşınmazdaki 80/11400 payın davacı ..., ...ve ...’ın miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline ilişkin olarak verilen karar davacı ... ve Kubilay ile duruşma istekli olarak davacı ... ve davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.02.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edilen davalı temyiz eden vekili Avukat ... ile diğer temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz edenler davacı ... vekili Avukat ve davacı ... vekili Avukat gelmedi, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, miras bırakanları ...nın 49 parsel sayılı taşınmazdaki 252/11400 payını ara malik kullanmak suretiyle, 80/11400 payını ise doğrudan mirastan mal kaçırma amacıyla davalı eşine satış şeklinde devrettiğini, temlik tarihi itibariyla miras bırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücü olmadığını ileri sürerek davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişler, yargılama sırasında davacı ... davasından feragat etmiştir.

Davalı, mirasbırakanın mal kaçırma kastı ile hareket etmediğini ve taşınmazı bedel karşılığında satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı, mirasbırakanın mal kaçırma kastı ile hareket etmediğini ve taşınmazı bedel karşılığında satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ... yönünden feragat nedeniyle, diğer davacılar yönünden ise muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçeleriyle asıl ve birleştirilen davaların reddine ilişkin verilen karara karşı, davacı ..., ...ve ...’ın istinaf başvuruları İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı ... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden, mirasbırakan tarafından davalıya doğrudan yapılan temlikin mal kaçırma amaçlı olduğu ancak ara malike devredilen payın murisin bu kişi ile aralarındaki müteahhitlik işlerindeki ortaklık ilişkisi gereği olduğu, anılan paya yönelik iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle 49 parsel sayılı taşınmazdaki 80/11400 payın davacı ..., Mediha ve Kubilay’ın miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan ...’nın 49 parsel sayılı taşınmazdaki 252/11400 payını 07/06/1995 tarihinde dava dışı ...’e; bilahare hükmen tescil sonucu edindiği 80/11400 payını ise 17/05/1999 tarihinde sonradan evlendiği eşi Şengül’e satış suretiyle devrettiği, ...’in 116/11400 payını 22/06/2006 tarihinde davalı ...’e devrettiği, ...’ün son olarak taşınmazda 194/11400 paya sahip olduğu, taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulduğu, 1667 ada 9 parsel numarasını aldığı, miras bırakanın davalı ... ile 05/11/2003 tarihinde evlendiği, 15/05/2011 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davalı eşi Şengül ile önceki eşlerinden olma çocukları olan davacıları bıraktığı, veraset ve intikal beyannamesinden miras bırakan adına İstanbul ili Kağıthane ve Şişli ilçelerinde dört parça, Edirne’de ise bir parça taşınmaz olduğu, İstanbul’daki taşınmazlar üzerinde iş merkezi ve bir özel hastanenin (Kağıthane ilçesi 8695 ada 6 ve 13 parsel) bulunduğu, bu taşınmazlara ilişkin kira sözleşmelerinin sunulduğu, ayrıca muris üzerinde kayıtlı iki adet aracın bulunduğu anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen tanık beyanları, temlik harici terekenin miktarı ve niteliği, taşınmazın devir tarihi ile miras bırakan ve davalı ...’ün evlenme tarihleri gözetildiğinde miras bırakanın mal kaçırma kastı ile hareket ettiğini gösterir somut bir olgu ortaya konulamamıştır. Bu durumda davacı tarafça muvazaa iddiasının usulüne uygun şekilde ispatlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davacı ... yönünden feragat nedeniyle, diğer davacılar açısından ise HMK’nın 190. ve TMK’nın 6.maddeleri gereğince ispatlanamayan davaların tümden reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek Gülay dışındaki davacılar yönünden miras bırakan tarafından temlik edilen 80/11400 paya ilişkin olarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, davacı ... yönünden feragat nedeniyle, diğer davacılar açısından ise HMK’nın 190. ve TMK’nın 6.maddeleri gereğince ispatlanamayan davaların tümden reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek Gülay dışındaki davacılar yönünden miras bırakan tarafından temlik edilen 80/11400 paya ilişkin olarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; bilindiği üzere; muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı davalarda dava değeri, taşınmaz ya da taşınmazların tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden değer olup, bu değer üzerinden yargılama gideri vekalet ücreti ve harca hükmedilmesi gerekmektedir. Bölge Adliye Mahkemesince anılan husus göz ardı edilerek vekalet ücretine hükmolunması da isabetsizdir.

Tarafların değinilen yönden yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371/1-a maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesine gönderilmesine, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 3.050.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13077, Karar No: 2012/13951, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/13077 E.  ,  2012/13951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 21/05/2002 tarih ve 2002/3446- 4912 sayılı bozma kararında özetle " Suluca köyünde, davaya konu 44186 m² taşınmaz hakkında davanın kabulüne karar verilmişse de komşu 530 ve 531 sayılı parsellerin dayanağı olan tapu ve vergi kayıtlarının keşifte uygulanmadığı, kuzeyde bulunan 550 sayılı parselin tapu kaydı güneyde Yanos oğlu ... okuduğu halde, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden kalıp kalmadığının araştırılmadığı, 1986 yılında davacıya eşi ....'den kaldığı belirtildiği halde, ilk malik yönünden zilyetlikle ilgili araştırmaların yapılmadığı" belirtilmiş; mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu 44.186 m² taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Yasanın 713. maddesine göre açılmış tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Arazi kadastrosu 1972 yılında kesinleşmiş, taşınmaz bu çalışmada taşlık ve çalılık olarak tesbit harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın % 3 - 4 eğime sahip ve orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 04/12/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27273, Karar No: 2013/19622, Tarih: 19.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/27273 E.  ,  2013/19622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Davanın reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında, ruhsatsız olarak su basmanı üzerine tuğla duvarları örülmüş, üst tabla kalıbı hazır vaziyette demir döşenirken tutulan 20.10.2006 tarihli yapı tatil tutanağı nedeniyle 06.12.2007 tarihinde iddianame düzenlenmesi ile hukuki kesintinin gerçekleşmesi karşısında, sanığın inşaata devam ederek zemin katı bitirdiği ve ilk katın kolonlarını yaptığı tespit edilerek 15.10.2009 tarihinde ikinci yapı tatil zaptı düzenlenmesinin yeni bir suçu oluşturduğu gözetilmeden, CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/6082, Karar No: 2011/8700, Tarih: 05.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6082 E.  ,  2011/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli yeri geniş çevresi ile birlikte gösterir pafta örneği ile orijinal orman kadastro haritalarının bulundukları yerlerden getirtilerek,

2- Bundan sonra dava dosyası son keşifte yer alan bilirkişi kuruluna verilerek orijinal pafta ve harita örneklerinin ölçekleri 1/5000 ve 1/10000 ölçeklerde denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 05/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9682, Karar No: 2010/4738, Tarih: 21.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9682 E.  ,  2010/4738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Tek. İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti aleyhine 06/08/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılardan ..., ..., ..., ..., ..., ...'nun tüm, diğer davacı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılardan ...'nın diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle davacıların mirasçısının ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, ölenin ...'nın eşi olması nedeni ile yakınlık derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan ... yararına takdir edilen 2.000,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılardan ... yararına 5.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci paragrafında yer alan "…2.000,00…" ve "…8.000,00…" biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…5.000,00…" ve "…11.000,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin üçüncü ve dördüncü paragraflarının tümden silinerek yerine üçüncü paragraf olarak "492 sayılı Harçlar Yasası gereğince kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 594,00 TL harcın davalılardan alınarak Hazine'ye gelir yazılmasına, peşin alınan 1.485,00 YTL harcın karar kesinleştiğinde ve istekleri durumunda davacılara geri verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin altıncı ve yedinci paragraflarında yer alan "…960,00…" biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…1.320,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; davacılardan ..., ..., ..., ..., ..., ...'nun tüm, diğer davacı ...'nın öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının ...'dan gayrı davacılara yükletilmesine 21/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16494, Karar No: 2014/11755, Tarih: 16.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/16494 E.  ,  2014/11755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/63065

MAHKEMESİ : Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

NUMARASI : 2010/57 (E) ve 2011/359 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

Güllük Belediye Başkanlığı yazı işleri müdürü olarak görev yapan sanığın, belediye başkanının Bodrum'daki festival kapsamında davet edildiği konsere makam aracı ile görev belgesi olmadan gittiği, dönüş sırasında trafik kazası meydana gelmesi üzerine suça konu görev belgesini olaydan sonra geçmiş tarihli düzenlemek suretiyle "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; belediye başkanının davetli olduğu konsere gitmesinin görev kapsamında olup olmadığı araştırılıp, görev belgesi düzenlenmesine ilişkin uygulanan resmi prosedür ile bu belgeyi sanığın düzenleme yetkisi bulunup bulunmadığı belirlenerek, dava konusu fiilin oluş şekli de dikkate alındığında belediye başkanının görevli olduğu kabul edildiğinde suç kastı da tartışılarak sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19724, Karar No: 2014/8776, Tarih: 05.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19724 E.  ,  2014/8776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/40830

MAHKEMESİ : Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2011

NUMARASI : 2010/591 (E) ve 2011/747 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatı konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.