muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7825, Karar No: 2019/9556, Tarih: 08.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7825 E.  ,  2019/9556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 204/1, 62, 53, TCK 158/1-f, 62, 53. maddeleri gereği mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın 28.750,00 TL meblağlı keşidecisi ... İnş. Tic A.Ş, lehtarı ... Mod. San. ... olarak görünen keşideci imzası sahte olan çeki aldığı sütlere karşılık katılan ...’a verip resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan olayda; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; mahkeme tarafından çekin sahte olduğunun kabul edildiği ancak sahteliğin ne sebepten kaynaklandığının tamamen üretilmiş sahte bir çek mi yoksa keşideci imzası sahte olan bir çek mi olduğunun anlaşılamaması karşısında, çek üzerinde keşideci olarak görünen...şirketi yetkilisinin dinlenmesi, imza yazı örnekleri alınarak çekin üzerinde inceleme yaptırılması, ilgili bankadan bu çek hakkında kayıp çalıntı ihbarında bulunup bulunulmadığının, çekin bankaları tarafından basılan gerçek bir çek olup olmadığının sorulması, ayrıca davaya konu çekin mahkeme huzuruna getirilip iğfal kabiliyeti olup olmadığı yönünden tespit yapılmamış olması karşısında bu çekin getirilip mahkeme heyeti tarafından incelenip zapta geçirilmesi, bunun dışında sanığın bu çeki temyiz kapsamı dışındaki sanık ...’e araç sattığı için ... tarafından verildiğini beyan etmesi ve yeminli dinlenen tanık...’nin sanık ...’in bu beyanını doğrulaması karşısında trafik kayıtlarından 2012 senesinde sanık ...’in üzerine araç alıp almadığının araştırılması, aldı ise kimden aldığının tespiti ve bu kişinin dinlenmesinin ardından sanık ... hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/501, Karar No: 2014/6, Tarih: 15.01.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/501 E.  ,  2014/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2013/6-2013/166

Taraflar arasındaki “takibin iptali” istemli şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi’nce şikayetin kabulüne dair verilen 25.10.2011 gün ve 2011/717-1043 sayılı kararın incelenmesinin alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 16.05.2012 gün ve 2011/30698 E., 2012/17266 K sayılı ilamı ile;

(...Alacaklı tarafından Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-i Sina Hastanesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü hakkında genel haciz yolu ile yapılan ilamsız takip üzerine, A.. R..’nce, Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü'nün tüzel kişiliğinin bulunmadığı, dolayısı ile taraf sıfatının olmadığı gerekçesi ile yapılan şikayet üzerine mahkemece takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Tüzel kişiliği olmayan Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü'nün taraf sıfatı da bulunmadığından hakkında takip yapılamaz ise de; yapılan ilamsız takibe karşı süresinde A.. R..’nce kısmi itirazda bulunularak takibin kısmen durdurulduğu, itiraz edilmeyen kısma ilişkin dosyaya ödemede bulunulduğu, alacaklı tarafından Tıp Fakültesi İbni Sina Hastanesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü'ne izafeten A.. R..'ne karşı açılan itirazın iptali davasında, borçlunun şikayet konusu yaptığı hususu savunma olarak bildirdiği, mahkemece işin esasının incelenerek davalının takip dosyasındaki itirazının iptaline karar verildiği, bilahare hükmün temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesince işin esasının incelenerek karar verildiği anlaşılmaktadır. Şikayet eden A.. R..’nce takibe kısmen itiraz edilmiş ve takip durdurulmuş, kısmen itiraz edilmeyen kısım ise ödenmiş olmakla, tüzel kişiliğin takipten haberdar olduğu ve takibe taraf sıfatı ile itiraz ettiği, bu hali ile takibin borçlusunun A.. R.. olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece bu aşamalardan sonra yapılan şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Şikâyet, taraf sıfatının bulunmadığı iddiasıyla icra takibinin iptali istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Şikâyet, taraf sıfatının bulunmadığı iddiasıyla icra takibinin iptali istemine ilişkindir.

Şikayetçi/borçlu vekili, alacaklı şirket tarafından tüzel kişiliği bulunmayan “Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-i Sina Hastanesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü” aleyhine icra takibi başlatıldığını, Üniversitede tüzel kişiliği bulunan tek birimin Rektörlük olduğunu, aleyhine takip başlatılan İşletme Müdürlüğü’nün tüzel kişiliğinin bulunmadığını, Rektörlüğe bağlı bir birim olduğunu, bu nedenle taraf ehliyeti bulunmadığından aleyhine takip başlatılmasının yasal olmadığını ileri sürerek, icra takibinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Alacaklı vekili, adı geçen Müdürlüğün tüzel kişiliği varmış gibi hareket ettiğini, üçüncü kişilerle bu şekilde temasta bulunduğunu, icra takip tarihinden ve kısmi ödeme yapılmasından yaklaşık üç yıl sonra bakiye borcu ödememek için takibin iptal ettirilmeye çalışıldığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü’nün tüzel kişiliği bulunmadığından takipte taraf olarak gösterilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı/alacaklı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı/alacaklı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayın özellikleri dikkate alındığında, “Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-i Sina Hastanesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü”nün taraf sıfatının bulunmaması nedeniyle icra takibinin iptalinin gerekli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hukuk davalarında olduğu gibi, bir icra (veya iflas) takibinin esas bakımından başarı elde edebilmesi için ilk şart, takip talebinde alacaklı ve borçlu olarak gösterilen kimselerin (2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m.58/1,2), o takipte gerçekten alacaklı ve borçlu sıfatını haiz olmalarıdır. Bir takip talebinde alacaklı ve borçlu olarak gösterilen kimseler, taraf ve takip ehliyetine sahip olabilirler. Fakat, onların bu takipte gerçekten alacaklı ve borçlu olma sıfatları yoksa, takip, borçlunun itirazı üzerine başarısızlığa uğrar (Kuru, Baki: İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, İstanbul 2004, S.144).

Somut olayda; Ankara 8. İcra Müdürlüğü’nün 2008/1508 sayılı dosyasında icra takibi 07.02.2008 tarihinde başlatılmış olup, alacaklı CPM Medikal Tem. Bilg. Turz. San. Tic. AŞ tarafından borçlu olarak gösterilen Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-i Sina Hastanesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü’nün 45.835,20 TL asıl alacağı ödemesi talep edilmiştir. Tebliğ edilen ödeme emrine borçlu vekili tarafından (A.Ü. Rektörlüğü tarafından verilen vekaletnameyle Avukat S. D.) süresinde ‘kısmi’ itirazda bulunulmuştur. İtiraz edilmeyen bölüm olan 24.664,20 TL kabul edilmiş ve 10.09.2008 tarihinde icra dosyasına ödenmiştir. Kısmi olarak yapılan bu itiraz üzerine alacaklı vekili tarafından itirazın iptali davası, İşletme Müdürlüğü’ne izafeten A.. R.. hasım gösterilerek açılmış olup, yargılama sonucunda alacak miktarı mahkemece tespit edilmiştir (Bu kararın temyizi üzerine hüküm fıkrasının oluşturulmasındaki eksikliğe işaret edilerek karar bozulmuştur).

Ödeme emrine itiraz edip, davayı takip eden tarafın A.. R.. olması, Rektörlüğün borcun bir kısmını ödemiş olması, borcun itiraz edilen kısmı için açılan itirazın iptali davasının da A.. R.. tarafından takip edilip sonuçlandırılmış olması ve icra dosyasının geçirdiği safahat nazara alınarak, artık takip borçlusunun A.. R.. olduğunun kabul edilmesi yerindedir.

O halde; yerel mahkemece, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen ve aynı hususlara işaret eden Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı/alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'na 5311 sayılı Kanunun 29.maddesi ile eklenen "Geçici Madde 7" atfıyla uygulanmakta olan aynı Kanun'un 366/III.maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12734, Karar No: 2012/4332, Tarih: 15.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/12734 E.  ,  2012/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2010

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebep olmaksızın sona erdirildiğini, fesih bildiriminde belirtilen kadronun kaldırılması hususunun gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin yazılı savunmasının da alınmadığını belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının beklentileri yerine getiremediğini, bu durum karşısında davacının vermiş olduğu basın danışmanlığı hizmetinin okul için gerekli olmadığı kanaatine varılarak davacının iş akdinin sonlandırıldığı gibi adı geçen kadronun da kaldırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, fesih bildirimindeki gerekçeler değerlendirildiğinde, bir taraftan davacının yetersizliğinden bahsedilip diğer taraftan görev yaptığı kadronun kaldırıldığından bahsedildiği, esasen fesih bildirimin bu anlamda kendi içinde çelişkili olduğu, davacının yetersizliğine ilişkin gerekçelerin somut olarak ortaya konulmadığı gibi bu yönde alınmış savunmasının da bulunmadığı, davacının yapmış olduğu görevin halen davalı işyerinde başka bir sıfatla da olsa yürütüldüğü, öte yandan davacının sıfatı ve davalı işyerinin eğitim öğretim camiasında birçok okula sahip olması dolayısıyla davacının davalıya ait işyerinde başka kadrolarda da görevlendirilebileceği, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, işyerinde basın danışmanı olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, basın danışmanlığı kadrosunun, bu pozisyon ihdas edilirken gözetilen amaçların gerçekleşmemesi, işçiden beklenen kalite ve özelliklerde hizmet alınmaması ve özellikle bugüne kadar muntazam çıkartılan okul dergisinin dahi çıkarılmadığı ve benzer daha pek çok nedenle kaldırılması sebebiyle hakları ödenerek feshedilmiştir. Davacının yürütmekte olduğu basın danışmanlığı kadrosunun kaldırılmasına ilişkin yönetim kurulu kararı  davalı vekili tarafından sunulmuştur. Mahkemece fesih gerekçesine göre yeterli inceleme  yapılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.  Davacı ve diğer çalışanların

işyeri şahsi sicil dosyası, görev tanımları ve çalıştıkları bölümleri gösteren kayıtlar ile fesihten önce ve sonrasını kapsayacak şekilde işçi alımı ve çıkarılmasını gösteren işyeri SGK bildirgeleri de celbedilerek, bu kararın tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında tutarlı şekilde uygulanıp uygulanmadığı, davacının kıdemi, eğitim durumu ve diğer niteliklerine göre aynı veya başka bir birimde değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, işyerinin faaliyet alanını ve iş organizasyonunu bilen uzman bilirkişiler aracılığı ile somut olarak araştırma yapılmalıdır. Feshin belirtilen ilkelere göre geçerli nedene dayanıp dayanmadığı belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19086, Karar No: 2015/17175, Tarih: 25.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/19086 E.  ,  2015/17175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/332-2014/143

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya geri çevrilmiş ise de, gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

İlk geri çevirme kararımızda; dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın 2013 yılına ait bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari metrekare değerlerinin belediye başkanlığından getirtilmesi istenilmiş, mahkemece dosyaya getirtilen belediye başkanlığının 10.09.2015 tarihli yazısında dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak metrekare değeri bildirilmiş, emsal taşınmazların ise taşınmazlara ilişkin herhangi bir beyan bulunmadığı cevabı verilmiş olup belediye başkanlığının cevabı istenilen hususları karşılamaktan uzaktır.

Bu nedenle;

Dava konusu Bolacalıkoyuncu Köyü 628 parsel sayılı taşınmazın arsa niteliğine göre ve somut emsaller Bolacalıkoyuncu Köyü 1048 ve 1049 parsellere ilişkin beyana dayalı değil doğrudan belediyece belirlenen cadde veya sokak itibariyle 2013 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilip dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin bizzat mahkeme hakimince denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2020/439, Karar No: 2020/2863, Tarih: 26.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/439 E.  ,  2020/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/223, Karar No: 2018/3530, Tarih: 27.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/223 E.  ,  2018/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Gerek doktrinde, gerekse uygulamada zincirleme suçun yada aynı bölümde düzenlenen aynı neviden fikri içtimanın söz konusu olduğu durumlarda, suçların çokluğu söz konusu olduğu için ancak yasayla zincirleme suça özel bir sonuç bağlanması halinde bunlara tek bir sonuç bağlanacağı, bunun dışında zincire dahil olan suçların hepsinin ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruyacağı hususunda herhangi bir duraksama bulunmamaktadır. Buna göre cezanın artırılması dışında (TCK m.43/1) dava zaman aşımın işlemeye başlaması (TCK m.66/6) ve yer bakımından yetkili mahkemenin belirlenmesi (CMK m.12/2) dışındaki; ceza yasalarının yer ve zaman bakımından uygulanması, af gibi yasada açıkça belirtilmeyen tüm durumlarda zincire dahil olan suçların bağımsız olarak değerlendirmeye tabi tutulacağı tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır.

Bu açıklamalar ışığında, TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, yasada belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin, zorunlu bir ön koşul olarak karşımıza çıktığı görülmektedir.

Bu açıklamalar ışığında, TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, yasada belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin, zorunlu bir ön koşul olarak karşımıza çıktığı görülmektedir.

İncelemeye konu ticareti terk suçu aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyeri için ancak bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerini yasada belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terk etmek mümkün değildir. Burada mağdur edilen müşteki sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. Zira suçun konusu tektir ve tek olan konu aynı işyeridir. 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinde aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanabilmesi için birden fazla bağımsız suçun yasada düzenlenen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin zorunlu olması aranırken, ancak bir kez terk edilmesi mümkün olan ticari işletmenin faaliyetini sürdürdüğü işyerinin kapatılması nedeniyle sırf birden fazla şikayetçinin zarar gördüğünden bahisle anılan suçu fikri içtima kapsamına dahil etmek, Türk Ceza Hukukunun kabul etmediği kıyas yöntemini hemde sanık aleyhine hüküm doğuracak şekilde Ceza Hukukuna dahil etmek olur ki, bunun kanun koyucunun iradesine aykırı olacağı açıktır. Zira Kanun koyucu, genel gerekçede iradesini açıkça ortaya koymuştur. Özellikle sanık aleyhine getirilen hükümlerin hiç bir tereddüde yer vermeyecek şekilde kanunda açıkça belirtilmesi gerekir. Bu kural Türk Ceza Kanun'un 2. Maddesi ile hüküm altına alınan ve Anayasa hükümleri arasında da yer bulan suçların kanuniliği prensibinin doğal bir sonucudur.

Somut olayımızda; bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan ticareti terk suçundan gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği husunda herhangi bir duraksamanın bulunmaması, sanık hakkında daha önceden İİK'nın 337/a maddesine aykırılık suçundan verilen cezanın kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; İİK'nın 337/a maddesine aykırılık suçundan kesinleşen Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 07.02.2014 tarih, 2013/409 Esas, 2014/117 K sayılı dosyasının getirtildiği ve dosya içine alındığı görülmekle, mahkumiyet hükmünün aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerine ait olduğu belirlenmekle, temyiz incelemesine konu olan iş bu davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14303, Karar No: 2011/531, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14303 E.  ,  2011/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, üretiminde çocukların kullanıldığı müstehcen içerikli görüntüleri bulundurma ve çocukların görmesini sağlama suçlarından sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, üretiminde çocukların kullanıldığı müstehcen içerikli görüntüleri bulundurma ve çocukların görmesini sağlama suçlarından mahkûmiyetine dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2010 gün ve 2008/414 Esas, 2010/434 Karar sayılı beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmesi üzerine dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan çocukların cinsel istismarı suçlarından kurulan kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Üretiminde çocukların kullanıldığı müstehcen içerikli görüntüleri bulundurma ve çocukların görmesini sağlama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nun 226. maddesinin 3 ve 5. fıkralarının birlikte uygulanamayacağı, ancak fikri içtima kuralı gereğince hüküm kurulması ve TCK.nun 61. maddesi uyarınca eylemlerin sıklığı ve çokluğu nazara alınıp temel cezanın alt ve üst sınırlar arasında buna göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeden her iki suçtan ayrı ayrı mahkûmiyet kararı verilmesi,

Uygulamaya göre de;

TCK.nun 226. maddesinin 5. fıkrasında düzenlenen suçun bünyesinde zincirleme eylemleri de bulundurması karşısında, sanığa verilen cezanın TCK.nun 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.