muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6535, Karar No: 2024/4605, Tarih: 12.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6535 E.  ,  2024/4605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/433 E., 2023/782 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/204 E., 2021/823 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesinde özetle; erkeğin evlilik sürecinde zaman zaman, son iki ay içerisinde de sık sık müvekkiline ekonomik ve psikolojik şiddet uyguladığını, kendi ailesiyle aralarındaki dengeyi sağlayamadığını, ailesine aşırı düşkün olup müvekkiline baskı yaptıklarını, çocukların masraflarını müvekkiline yüklediğini, çocukların okuluyla ilgilenmediğini, her fırsatta Adilcevaz'daki ailesinin yanına gitmeye zorladığını, gizlice meslek değiştirdiğini, müvekkilinin lösemi hastası olduğunu, erkeğin, kadının tedavisiyle ilgilenmediğini, "boşanma davası açarım, çocukları sana bırakmam" diyerek tehdit ettiğini, aşağıladığını, Eylül 2019 tarihinde müvekkilinden izinsiz yatılı misafir kabul ettiğini, müvekkilini kovduğunu, iki ay önce evden ayrıldığını ileri sürerek tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, 500.000.00 TL maddî, 500.000.00 TL manevî tazminata, çocuklar için aylık 5.000.00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakalara gelecek yıllarda ÜFE oranında artırım yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, kadının bencil ve sabit fikirli olup yükümlülüklerini yerine getirmediğini, 2017 yılından sonra sadece kurban bayramında Adilecevaz'a yapılan ziyareti sorun ettiğini, müvekkilininden ayrı tatile gittiğini, müvekkilinin babasını ameliyat olduğunda ziyaret etmediğini, araba benim diyerek vermediğini, yakınlarının düğün ve yemek gibi etkinliklerine katılmadığını, sevmediğini, konuşmayacağını söylediğini, tarafların evine sınavları olduğu için gelen müvekkilinin yeğenini sorun yaptığını, müvekkiline küstüğünü, Ocak 2022 tarihinde evden gitmesini istediğini, müvekkilinin de evden ayrılıp gittiğini belirterek evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, çocuklar için aylık 750.00'şer TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakaya memur maaşlarına yapılacak yıllık artış oranında artış yapılmasına, 50.000.00 TL maddî, 50.000.00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların birbirlerine sevgi ve saygısının kalmadığı, en ufak şeyden tartıştıkları, ailelere gitme konusunda problemler çıkardıkları, uzun süreli küs kaldıkları, bu haliyle de evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca boşanmalarına, davalı-karşı davacının velâyetten vazgeçmesi her iki davanın kabulü ile sebebiyle çocukların velâyetlerin anneye verilmesine, taraflar eşit kusurlu kabul edilmekle tarafların maddî-manevî tazminat taleplerinin reddine, çocuklar için dava tarihinden 11.11.2020 tarihine kadar aylık 2.000,00 TL tedbir, 11.11.2020 tarihinden karar tarihine kadar aylık 1.250,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle 2250.00 TL'ye çıkarılmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi 27.01.2022 tarihli ek kararı ile, tarafların ortak çocukları yararına bağlanan iştirak nafakalarının 21.12.2022 tarihinden itibaren yıllık TÜFE oranında sonraki yıllar için otomatik olarak artırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur tespiti, reddedilen tazminatlar, nafaka miktarları yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur tespiti, reddedilen tazminatlar, nafaka miktarları yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu belirterek kadının davasının kabulü, kusur tespiti, nafaka miktarları, reddedilen tazminatlar, nafaka artışı ve yaz döneminde kurulan kişisel ilişki yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-karşı davacı erkek tarafından, yaz tatilindeki iznini Ağustos ayında kullandığından, bu tarihlerde kişisel iliski kurulması istenildiği, diğer yandan Mahkeme tarafından hüküm fıkrasında çocuklar için iştirak nafakasına karar verilmediği anlaşılmakla davacı kadının iştirak nafakasına, erkeğin kişisel ilişkiye yöneik istinaf talebinin kabulüne, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, çoculkların ihtiyaçları, Türk Medeni Kanununun dördüncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alındığında, çocuklar için ayrı ayrı aylık 3.500.00 TL iştirak nafakasına karar verilmiş, gelecek yıllarda nafakalar TÜİK'in belirlediği TÜFE oranında artırılmasına, baba ile ortak çocuklar arasında yaz tatilinde 1 ağustos 30 Ağustos arası olmak üzere kişisel ilişki tesisine, tarafların sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur tespiti, reddedilen tazminatlar, tedbir ve iştirak nafakasının miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur tespiti, nafaka miktarlarının fahiş oluşu ve nafakalara artış yapılması ve reddedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında kusur tespiti, erkeğin davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kadının ve erkeğin tazminat taleplerinin reddinin isabetli olup olmadığı, çocuklar için hükmedilen nafaka miktarlarının uygun olup olmadığı ve artış oranı uygulanması noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında kusur tespiti, erkeğin davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kadının ve erkeğin tazminat taleplerinin reddinin isabetli olup olmadığı, çocuklar için hükmedilen nafaka miktarlarının uygun olup olmadığı ve artış oranı uygulanması noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci, 327 nci, 328 inci ve 330 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2260, Karar No: 2012/1476, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2260 E.  ,  2012/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2006 gün ve 2005/261 Esas, 2006/378 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak, sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları mahkûmiyet hükmünün verildiği 05.05.2006 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19549, Karar No: 2015/13394, Tarih: 01.07.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19549 E.  ,  2015/13394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 01/04/2014

Numarası : 2011/493-2014/145

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı A...Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı A...Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı A... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 01/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12660, Karar No: 2018/4883, Tarih: 27.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12660 E.  ,  2018/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 48. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 tarih ve 2011/29-2013/235 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1 nolu davalı ile arasında 1 nolu davalının üretmiş olduğu sözleşmede belirtilen markalarda elektronik ürünlerin servis hizmetlerinin ... Of ve vs sınırları içerisinde icrası için 1984 tarihinde yetkili servis sözleşmesi imzaladığını, müvekkilinin de içinde bulunduğu yaklaşık 360 kadar servisin 1 nolu davalı ile sözleşmeleri devam ederken 2006 yılı başlarında belirlenen tarihten sonra 2 nolu davalı şirketin servisi olarak faaliyet göstermeleri, 2 nolu davalı ile anlaştıklarını ve bu yönde yetkili servislerinde gerekli hazırlıkları yapmalarının istenildiğini, yeni gelişen duruma göre müvekkilinin yeni personel ve araç gereç aldığını, 2 nolu davalının istekleri doğrultusunda işyerini değiştirdiğini, daha sonra servis hizmetine karşılık kestiği fatura bedellerini 2 nolu davalıdan tahsil ettiğini, yani 2 nolu davalı şirket ile de yetkili servis sözleşmesi kurulduğunu, ancak daha sonra 2 nolu davalı şirketin kurulu sözleşmeyi bozarak, her servisle yazılı sözleşme imzalamayacağını, kendi belirlediği servislerle sözleşme imzalayacağını belirterek bütün ilişkilerini keserek servis hizmetlerine engel olduğunu, müvekkili ile davalılar arasındaki yetkili servis sözleşmesinin işlemez hale getirildiğini, müvekkilinin haklarının ihlali üzerine noter kanalı ile davalılara ihtarname göndererek müvekkilinin durumunun açıklığa kavuşturulmasını istediğini, ancak davalı tarafın cevabında müvekkilinin haklarının ihlal edilmediği belirtilerek taleplerinin kabul edilmediğini ileri sürerek davalıların sözleşmeye ve hukuka aykırı davranışları nedeniyle uğradığı zararların sözleşmenin devamı umularak yapılan yatırım bedelleri, servis sözleşmesinin süresi bitmeden işlemez hale gelmesi nedeniyle mahrum kalınan gelir, vergi ve SSK borçlarının ödenmemesi nedeniyle uğranılan zararlar, kat edilen krediler nedeniyle uğranılan zararlar, çalışan personelin sözleşmelerinin davalılar nedeniyle feshinden kaynaklanan zararlar ve her türlü diğer maddi ve manevi zararlarının tazmini için şimdilik 8.000 TL'nin, müvekkilinin uğradığı manevi zararlar için ise 10.000 TL'nin toplam 18.000 TL nin ihtar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davacının başlangıçta ... A.Ş. yetkili servisi olarak çalıştığını, 2006 yılından sonra ise ... A.Ş.'nin elektronik eşya yetkili servis organizasyonunun ... A.Ş. tarafından devralınması sebebiyle yetkili servis sözleşme ilişkisini bir müddet ... A.Ş. ile devam ettirdiğini, ancak iddia edildiğinin aksine, hiçbir tarihte davacıya, ... A.Ş. ile uzun vadeli bir sözleşme ilişkisi içine girdiğinin bildirilmediğini ve

kendisinden belirli bir konsepte hazırlık yapması, personel araç ve gereç yenilemesi veya iyileştirmesi gerekirse yeni bir yer tutulması gibi taleplerde bulunulmadığını, davacının ... A.Ş. tarafından yapmak zorunda bırakıldığını iddia ettiği masraflar hakkındaki taleplerinin tamamen dayanaksız olduğunu, ayrıca 2006 yılında yapılan değerlendirmede, davacının yetkili servis hizmetini iyi çalışma ilkeleri ve müvekkili şirketin tüketici memnuniyeti ve marka imajını koruyacak şekilde yerine getirmek konusunda yetersiz kaldığının görüldüğünü, bunun üzerine elindeki yedek parça stoklarının taraflar arasında mutabık kalınarak fatura fiyatları üzerinden geri alındığını ve davacının yetkili servis sözleşmesinin sona erdirildiğini ve davacının tazminat iddiasına dayanak gösterdiği sözleşmenin devamı ümidiyle yapılan masraflar ve mahrum kalınan gelirlere ilişkin taleplerinin tamamen dayanaksız olduğu gibi, manevi tazminat isteği ve vergi ve sosyal sigorta primi borçları gibi giderlerinin müvekkili şirket tarafından ödenmesi taleplerinin de hiçbir dayanağı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; yapılan işin niteliği, oluşan kârın miktarı ve tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre davalının sözleşmeyi feshetmesinden itibaren kalan süre 36 ay olduğundan aylık kazancın 36 ile çarpılması sonucu yoksun kalınan kazanç tutarının 3.335,11 TL olduğu, davacının yoksun kaldığı kazanç tutarı olarak davalıdan bu miktarın tahsilini talep edebileceği, diğer tazminat taleplerinin ve fazlaya ilişkin yoksun kalınan kâra ilişkin tazminat istemlerinin reddinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki yetkili servis sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti tarafından davacının 2006, 2007, 2008 yıllarına ait gelirlerinin incelenmesi suretiyle tazminat hesabı yapılmıştır. Ancak 2007 ve 2008 yıllarında servis sözleşmesinin yürürlükte olmadığı açık olup, davacının da bu hususa yönelik itirazları giderilmeksizin servis sözleşmesinin yürürlükte olduğu dönemdeki ortalama gelirinin tespit edilmesi yerine 2006, 2007 ve 2008 yıllarına ait gelirlerinin incelenmesi suretiyle eksik incelemeye dayalı olarak sonuca ulaşılması doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16588, Karar No: 2013/20104, Tarih: 18.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/16588 E.  ,  2013/20104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 23/05/2013 gün ve 2012/10146-2013/9776 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine 18/12/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; menfi tesbit ve istirdat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 23/05/2013 günlü kararıyla onanmış, davacı vekili tarafından karar düzeltme istenmiştir.

Dava; Davalılardan ... ile davacının trafikte sıkıştırma nedeniyle tartıştıkları ve davacı tarafından davalı ...'un darp edilerek telefonunun ve arabasının camının kırıldığı, davalıların araç hasarı ile ilgili delil tesbit raporunu ekleyerek 4.732,21 TL maddi tazminat, davalı ... için 20.000 TL, davalı ... için 5.000 TL manevi tazminat istemli ilamsız icra takibi yaptıkları, davacının usulsüz tebligat nedeniyle bu borcu icra dosyasına ödemek zorunda kaldığı belirtilerek ödediği bedelin istirdadı ve borçlu olmadığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi zararın delil tesbit raporu ile sabit olduğu, olayın oluşu gözetilerek icra takibinde istenilen manevi tazminatlarında olayın oluş şekline göre kabul edilebilir oranda olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece maddi zararın delil tesbit raporu ile sabit olduğu, olayın oluşu gözetilerek icra takibinde istenilen manevi tazminatlarında olayın oluş şekline göre kabul edilebilir oranda olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olayın oluş şekli; davalı ...'un yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davalı ... tarafından takipte istenen manevi tazminat miktarı fahiş olduğu gibi, davalı ...'un olay sırasında olay yerinde hiç bulunmadığı da gözetilerek ... yönünden ise hiç manevi tazminat istenemeyeceği düşüncesi ile kararın bozulması gerektiği kanaatiyle davacının karar düzeltme isteminin kabulü gerektiği görüşüyle Dairemizin çoğunluğunun karar düzeltme isteminin reddine ilişkin karara katılmıyorum.18/12/2013