muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4293, Karar No: 2014/7125, Tarih: 07.04.2014

Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddianın ileri sürülmesi, savunmanın yapılabilmesi ile delillerin eksiksiz olarak toplanılıp tartışılabilmesi öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan, davaya bakılamaz, yargılama yapılamaz.

Dava ile ilgili olan kişilerin davaya ilişkin bir işlemi öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin muhataba bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın çıkarıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal dinlenme ve savunma hakkı kısıtlanmış olur. Duruşma gün ve saatinin kalemden öğrenilmesine yönünde usul ve tebligat hukukunda düzenleme olmadığından, bu yönde verilen bir karar yasaya aykırı kabul edilecektir.

Aksine düzenleme olmadıkça mahkeme kararının taraflara tebliği gerekir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesine göre iş mahkemelerinde verilen kararlarda temyiz süresi tefhim veya tebliğden itibaren 8 gündür. Mahkemece karar yüze karşı tefhim edildiğinde, tefhim edilen kısa kararın HUMK.’un 383 ve devamı maddelerine uygun olması gerekir. Aksi takdirde usulüne uygun tefhimden sözedilemeyecek, temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve tebligatla ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir.

Tebligat Kanunu ve bu kanunun uygulanması için çıkarılan tüzüğün hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Dolayısı ile bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hakim doğrudan, kendiliğinden denetlemelidir.

Adreste tebligat esası kabul edildiğinden, tebligatın tebliğ yapılacak gerçek veya tüzel kişinin bilinen en son adresinde yapılmalıdır. Adresten kastedilen bir kimsenin oturduğu veya çalıştığı yerdir. Asıl olan tebligatın, tebligat evrakında belirtilen adrese götürülerek muhatabın kendisine yapılmasıdır. Adres niteliğinden bulunmayan yerlere, örneğin inşaat halinde tebligat yapılmamalıdır. Tebligat evrakına adresin doğru ve okunaklı olarak yazılması gerekir. Bir kişinin adresinden başka bir yerde tebligat yapılabilmesi o kişinin tebligatı kabul etmesine bağlıdır. Ev adresine çıkarılan tebligatın, ev adresinde yapılamaması halinde iş adresine yapılırsa geçerli kabul edilmelidir.

Tebligat yapılacak kişi, tebliğ evrakında belirtilen adreste bulunmaması ve bu nedenle tebligat yapılamaması halinde adres araştırması yapılmalıdır.

Tebligat yapılacak kişi, tebliğ evrakında belirtilen adreste bulunmaması ve bu nedenle tebligat yapılamaması halinde adres araştırması yapılmalıdır.

Tebligatın muhatabı adresinden oturmakla birlikte, tebliğ yapıldığı sırada kendisi veya kendisi adına tebliği alacak kimseler adreste bulunmaz, kısaca adres kapalı ise, adreste bulunmama nedeninin komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, meclis üyesi, zabıta veya memurlardan öğrenilmesi, tebliğ tutanağına yazılması ve beyanına başvurulan kişiye imzalatılması, imzadan çekinilmesi halinde tebliğ mazbatasına bunun da yazılması ve tebliğ evrakını dağıtan memurun imzalaması gerekir. Dağıtım saatinden sonra muhatap veya tebliği alacak kimseler dönecek ise, tebliğin Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre, birkaç gün adreste yoklar ise aynı kanunun 20. maddesine göre yapılacaktır. 21. maddeye göre

yapılan tebligatta, 2 no.lu ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılırken, 20. maddeye göre tebliğde, tebliğ 2 no.lu ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren 15 gün sonra tebliğ edilmiş sayılacaktır. 2 no.lu ihbarname kapıya asılması dışında tebliğ evrakının dağıtım yapan memur tarafından muhtar, ihtiyar heyeti üyeleri, zabıta amir veya memurlarından birine imza karşılığı teslim edilmelidir. Kapıya yapıştırılan ihbarnameye de tebliğ evrakının teslim edildiği görevlinin adı ve soyadı yazılmalıdır. Tebliğ evrakını alan bu kişiler, tebligat evrakını muhataba teslim etmelidir. Ayrıca bu işlemlerden sonra tebliğ olunacak kişiye keyfiyetin haber verilmesi için en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirim yapılması zorunludur. Tebligat işlemlerinde bu sıraya uyulmalıdır. Aksi halde tebliğ usulsüz ve geçersiz olur.

Tebligat kural olarak muhataba yapılmalıdır. Muhatap, adresinde bulunmadığı takdirde onun yerine tebligatı kabule yetkili kişilere yapılması gerekir. Muhatabın konut adresinde süreklilik arzedecek şekilde konutta birlikte oturan aile halkından biri veya varsa birlikte oturan hizmetçi tebligatı almaya yetkili kişilerdir. Yetkili kişilerin görünüşe nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerekir. Tebligat yapılacak gerçek kişi işyeri, işletme veya iş sahibi ise, işyerinde bulunmaması halinde daimi işçisine yapılan tebligat geçerli olacaktır.

Tebligat yapılacak kişi veya adına kendisine tebligat yapılacak kimse adreste bulunmakla birlikte tebliğden imtina ederlerse, bu durum tebliğ evrakına yazılmak şartı ile tebliğin Tebligat Kanunu’nun 20. maddesi uyarınca yukarda belirtilen şekilde yapılmalıdır. Yalnız bu durumda komşu, yönetici veya kapıcıya haber verilmesine gerek yoktur.

Tebligat yapılacak kişinin nereye gittiği ve ne zaman döneceği belli değilse, tebligatı alacak kişi ölmüş veya gösterilen adreste daimi olarak ayrılmış ve yeni adresi de tebligat memurunca saptanmamış ise tebligat evrakına bu durum açıkça yazılmalı ve tebligat evrakı bila tebliğ çıkış merciine iade edilmelidir.

Tebligat yapılacak kişinin nereye gittiği ve ne zaman döneceği belli değilse, tebligatı alacak kişi ölmüş veya gösterilen adreste daimi olarak ayrılmış ve yeni adresi de tebligat memurunca saptanmamış ise tebligat evrakına bu durum açıkça yazılmalı ve tebligat evrakı bila tebliğ çıkış merciine iade edilmelidir.

Daha önce usulüne uygun tebligat yapılan adresin değiştirilmesi halinde, kişinin yeni adresini bildirmesi gerekir. Yeni tebligatlar artık yeni adrese yapılmalıdır. Bildirilmez veya yeni adrese tebligat yapılamadığı takdirde, Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca önceki bilinen adresine yapılacaktır.

Tebligat Kanunu’nun 35/son maddesi ile daha önce tebligat yapılamayan adrese de aynı madde uyarınca tebliğ yapılma olanağı getirilmiştir. Buna göre taraflar arasında yapılan, imzası resmi makamlar önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresler ile kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkarlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişiklikler hakkında da 35. madde hükümlerin uygulanmalıdır.

Vekaletname sunulduktan sonra tebligatların vekile yapılması gerekir. Vekil ile takip edilen davada asil duruşmada bizzat bulunsa dahi tebliğin ona değil, vekiline yapılması zorunludur. Vekile çıkarılan tebligat, kendisine veya kendisi yerine sekreteri veya katibine tebliğ edilmelidir. Ancak isticvap, yemin gibi şahsa bağlı işlemlerde, tebligatın vekile değil, bizzat bu işlemi yapacak asile yapılması yasal zorunluluktur.

Tebligatın muhataba yapılabilmesi için, muhatabın medeni hakları kullanma ehliyetine, kısaca fiil ehliyetine sahip olması gerekir. Fiil ehliyetine sahip olmayan kişilere tebligat yapılamaz. Tebligatın kanuni temsilcisine yapılması gerekir. Ancak bir meslek veya sanatla uğraşan ve ayırt etme gücüne sahip küçükler veya kısıtlılar, bu meslek ve sanatın icrasından doğan borçlardan bizzat sorumlu olduklarından, bizzat bu konuda kendilerine tebligat yapılması tebliği usulsüz ve geçersiz kılmaz.

Tebligat Kanunu’nun 12. maddesi uyarınca “Tüzel kişilere tebliğ, yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır”. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunamadıkları veya bizzat alamayacak durumda oldukları takdirde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu durumda olanaklı değil ise, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması gerekir. Aksi takdirde usulsüz tebligat sözkonusudur. Tüzel kişiliği olmayan, ancak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesi anlamında işveren olan kamu kurum ve kuruluşları adına çıkarılan tebligatın kurumun yetkili temsilcisine tebliği gerekir.

Tüm bu anlatımlar ışığıda, HMK'nın 150. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ve daha sonra da açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için davacı tarafın duruşmaya uygun şekilde davet edilmiş olması gerekir.

Tüm bu anlatımlar ışığıda, HMK'nın 150. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ve daha sonra da açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için davacı tarafın duruşmaya uygun şekilde davet edilmiş olması gerekir.

Somut olayda, davacıya duruşma gün ve saatini havi davetiye gönderildiği, gönderilen davetiyenin davacının adresinin kapalı olması nedeniyle mahalle muhtarına tebliğ yapılmak istenildiği ancak; muhtarın tebligatı almaktan imtina ettiği bu nedenle çıkartılan tebligatın bila tebliğ iade edildiği, mahkemece 05.07.2013 tarihli celsede davacının bildirdiği adrese çıkartılan tebligatın bila tebliğ iade edildiğinin belirtilmiş olmasına rağmen davacının duruşmaya katımadığı ve dosyayı takipsiz bıraktığı gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, işlemden kaldırma kararının üzerinden de üç aylık yasal sürenin geçtiği ve dosyanın yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği; davacıya usulüne uygun bir şekilde duruşma gününün tebliğ edilmediği ve böylece HMK'nın 27. maddesine göre davacıya "hukuki dinlenilme hakkını" kullanma imkanı tanınmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9618, Karar No: 2018/5281, Tarih: 11.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/9618 E.  ,  2018/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şirket veya kooperatif hakkında yanlış bilgi vermek

HÜKÜM : Beraat

Şirket veya kooperatif hakkında yanlış bilgi vermek suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin suç tarihinde Ankara Ticaret Siciline kayıtlıHayvancılık Gıda San. Tic. Ltd. Şti'yi temsil ve ilzama münferiden yetkili müdürü olduğu, şirketin suç tarihinden önce Adana Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Döner Sermaye İşletmesi tarafından gerçekleştirilen ihale ile ilgili olarak Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İdari ve Mali İşler Dairesi Başkanlığına ''2 yıl süreyle tarımsal alanda kamu ihalelerine girmekten'' yasaklanması ve yasaklama kararının kamu ihale kurumunca 08/10/2005 tarihli ve 25960 sayılı Resmi Gazete'de ilan edilmesine rağmen 26/07/2007 tarihinde yapılan Kayseri İli Sarız İlçesi S. S Sarız Merkez Kuşçu- Yaylacı Tarımsal Kalkınma Kooperatifi ihalesine girdiği, Ankara 26. Noterliğinin 20/09/2004 tarih ve 20087 nolu vekaletnamesine istinaden vekaleten yetkilendirdiği ...'a şirketi adına başvuruyu yaptırıp '' 2886, 4734 sayılı ve diğer kanunlara dayalı olarak herhangi bir şekilde geçici veya sürekli ihaleye girmeme yasağının bulunmadığı yönünde beyanname'' verdirdiği olayda; Danıştay 13. Daire'nin kararı ve Kamu İhale Kurumu Hukuk Danışmanlığı'nın görüşü birlikte değerlendirildiğinde kooperatiflerin 4734 sayılı Kanun Kapsamında değerlendirilemeyeceği bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmayacağına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/07/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12390, Karar No: 2013/17611, Tarih: 12.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/12390 E.  ,  2013/17611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı tarafından Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, maluliyet teminatının 150.000,00 TL olduğunu, 03.03.2009 meydana gelen kazada müvekkilinin sol elinin iki parmağının koptuğunu, davalının tazminatı ödememesi üzerine 15.000 TL’nin 2.434,93 TL işlemiş faizi ile birlikte tahsili için başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aynı dönemi kapsayan bir çok sigorta şirketine aynı mahiyette poliçe düzenlettirdiğini, davacının iyi niyetli olmaması nedeniyle poliçenin iptal edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sırf sigorta tazminatı almak için kendisini kasten yaraladığı iddiasının davalı tarafça ispatlanamadığı, herhangi bir kişinin aynı sigorta şirketine ya da başkaca sigorta şirketlerine aynı/ayrı dönemi kapsar şekilde birden çok sayıda ferdi kaza sigorta poliçesi yaptırmasına yasal bir engel bulunmadığı, rizikonun teminat kapsamında olduğu gerekçesiyle takibe itirazın kısmen iptaline, takibin 15.000,00 TL asıl, 1.946,67 TL işlemiş faiz alacağı toplamı 16.946,67 TL üzerinden takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Ferdi Kaza Sigorta Poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta davacı kaza sonucu yaralandığını ileri sürmüş, davalı ise davacının sigorta tazminatı alabilmek için kendisini kasten yaraladığını savunmuştur. Dosya içeriğinden, dava konusu olayla ilgili olarak davacı hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davaları açıldığı, Ankara 3. ve 4. Ağır Ceza Mahkemeleri'nde görülen davalarda davacının beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Öte yandan davalı şirket tanık deliline de dayanmış olup, mahkemece davalı tanıkları dinlenilmemiştir.

Mahkemece, davacının kendisini kasten yaraladığı iddiasının davalı tarafça ispatlanamadığı kabul olunmuş ise de, varılan bu sonuç yeterli araştırma ve incelemeye dayanmamaktadır. Bu itibarla, mahkemece, davalı tarafa tanık listesini sunması için süre verilmesi, bildirilmesi halinde tanıkların dinlenmesi, Ankara 3.Ağır Ceza Mahkemesinin ... E. ve Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin ... E. sayılı dosyalarında verilen kararların kesinleşmesinin beklenmesi, tüm deliller topladıktan ve hasar dosyası ile birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5302, Karar No: 2023/7468, Tarih: 04.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5302 E.  ,  2023/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/129 E., 2023/24 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve davalı Kurumca tahakkuk ettirilen fark işçilik nedeniyle prim borcunun iptali ile yersiz ödenen tutarın da davalı Kurumdan istirdadı istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili Mahkememize verdiği dava dilekçesi ile müvekkili şirketin daimi işyeri kadrosunun davaya konu ihaleli işlerin ifa edilmesine yeterli olduğu halde davalı Kurum müfettişinin hiçbir inceleme ve araştırmaya dayanmaksızın, ilgili birimlerden görüş almaksızın ihale konusu işlerin yapılmasında mevcut kadronun yeterli olmayacağı kanaati ile 5510 sayılı Kanunun 85 inci maddesi hükümlerine aykırı bir uygulama yapıp devamlı mahiyette olmayan ihale konusu geçici işyerlerinde uygulanan asgari işçili tarifesini uygulamak suretiyle fark işçilik tahakkukuna sebebiyet verdiğini belirterek, davalı Kurum tarafından 21.01.2009 tarihli 1.655.415 sayılı yazı ile müvekkili şirket aleyhine haksız olarak tahakkuk ettirilen 13.968,69 TL asıl ve 4.629,74 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 18.598,43 TL fark işçilik borcunun iptali ile anılan borç itirazi kayıtla davalı kuruma ödenmiş olduğundan yapılan ödemenin müvekkili şirkete iadesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin, 26.09.2012 tarihli ve 2009/141 Esas, 2012/605 Karar sayılı kararı ile;"...Sırf belgeler üzerinden elde edilen gelir, alınan iş ve işçi sayısı üzerinden afaki hesaplamalar yapılarak somut bir veriye dayanmayan bu işin şu kadar işçi ile yapılması gerektiği gibi varsayımlar üzerinden prim tahakkuku yapılamaz. İşverenin kapasite raporu, işçilerin iş durumuna göre fazla mesaiye tabi tutulmadığı, benzer işletmelerde aynı işin ne kadar sürede yapıldığı ve kaç işçi ile yapıldığı gibi somut tespitler olmadan yapılan prim tahakkuku yasaya aykırıdır. Davacının 2007 yılı 6 ıncı ayından 12 inci ayına kadar geçen dönemde Bahçe ... otoyol şefliği elektrik işlerini aldığı, iki erbap işçi bir araç sürücüsü, ... ... otoyol işinin de aynı tarihler arasında aynı koşullarla alındığı... Halk Sağlığı Merkezi Elektrik tesisatı güçlendirme işinin 15.08.2007-17.09.2007 döneminde üç teknik personelle yapılması ve... Telekom Müdürlüğü güçlendirme işinin Ekim 2007 de 30 günlük sürede yapılmak üzere alındığı, Bahçe ve ... işleri ile ilgili ayrı ayrı...ve ...ve ... ile ...'nin görevlendirildiği, işçilik bildirimi yapılan bu dönem için sigortaya bildirilen işçi sayısı ile yapılan işlerin karşılaştırılması sonunda sözleşmelerin ifası için gerekenden az işçi bildirildiğinin ileri sürüldüğü görülmekte ise de çalışan toplam işçi sayısına davacı firmanın ortakları olan ve Elektrik mühendisi oldukları anlaşılan ...., İrfan Foto'nun ve kalfalık belgesi bulunan ....'ın değerlendirmede dikkate alınmadığı, yine alınan işçilerin değişik tarihlerde belirli sürelerde yapıldığı dikkate alınarak bu durumun değerlendirmeye tabi tutulmadığı, sonuç itibari ile hem incelemenin yeterli olmadığı, hem de özü itibari ile şirket ortaklarının çalışmalarının gözetilmediği, düzenlenen raporun ve kurum işleminin bu yönden hukuki dayanaktan yoksun olduğu anlaşılmıştır. Bu itibarla kurumun davacıya tahakkuk ettirdiği borçların dayanağı olan 14.11.2008 tarih 70 nolu rapor ve buna dayalı olarak yapılan borç tahakkuku 506 sayılı Kanun ile Yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırıdır. Bu nedenle davanın kabulüne davacıya kurum tarafından 14.11.2008 tarih 70 sayılı müfettiş raporu ile yapılan tespit üzerine tahakkuk ettirilen 13.968,69 TL asıl 4.629,74 TL gecikme zammı ödenmesine ilişkin işlemin iptaline, davacının bu kapsamda borçlu olmadığının tespitine, davacı tarafından kuruma ödenen 13.968,69 TL nin ödeme tarihi 11.02.2009 dan itibaren yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.1 inci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 26.09.2012 tarihli ve 2009/141 Esas, 2012/605 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.1 inci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 26.09.2012 tarihli ve 2009/141 Esas, 2012/605 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin; 02.06.2014 tarihli ve 2012/23275 Esas, 2014/13527 Karar sayılı kararı ile "...Davacı hakkında, Kurum müfettişince yapılan asgari işçilik değerlendirmesinde, davacının 01.06.2007–31.12.2007 tarihleri arasında Karayolları Genel Müdürlüğü'nden aldığı Bahçe ... Otoyolu ve ...-... otoyolunda Elektrifikasyon ve Sinyalizasyon işleri ile elektrik tesisatları bakım ve güçlendirme konulu 2 ihaleli iş, Sağlık Ocağının elektrik tesisatını güçlendirme ve bakımı konulu ayrı bir ihaleli işi aldığı, yine aynı zaman dilimi içerisinde, davacı şirketin yetkili temsilcisinin beyanına göre de, 11 adet faturalı işçilik yapıldığı, bu arada, otoyollar için alınan ihaleli işlere ait sözleşmelerde de en az 1 elektrik mühendisi ve ayrıca 1 teknik personel ve şöförün istihdam edileceğinin kararlaştırıldığı, kurumca, yapılan işlerin kapsamı ve nitelikleri ile fazlalığı karşısında yaptırılan işlerin devamlı işyeri işçileri ile yapılamayacağı kabul edilmek suretiyle ve davacıya ait işyerinden bildirilen sigortalıların en az 2’sinin elektirk mühendisi, diğerlerinden 2’sinin de elektrik teknisyeni olmasına rağmen Kuruma bu kişilerin bildirimlerinin asgari ücretten yapılmış olması karşısında alınan hakedişlere ihale konusu işlerin asgari işçilik oranlarına dair genelge hükümlerindeki karşılığına uygun oran belirlenerek, alınan hakedişlerden yola çıkılarak asgari işçilik borcu ve bunun üzerinden de fark prim ve gecikme zammı tahakkuk ettirildiği, davacının ise bu borcu ödeyerek eldeki davayı açtığı anlaşılan olayda, mahkemece aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta ise de, verilen kararın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye tabi olduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanunun 79 uncu maddesi, “Bu Kanunun 83 üncü maddesinde belirtilen kurum ve kuruluşlar tarafından ihale yoluyla yaptırılan her türlü işler, gerçek veya tüzel kişilerce yapılan inşaatlardan dolayı yeterli işçilik bildirilmiş olup olmadığı Kurumca araştırılır….” düzenlemesini içermekte olup; aynı Kanunun 83 üncü maddesinde belirtilen kurum ve kuruluşlar ise, “genel ve katma bütçeli kuruluşlar, il ve belediyeler veya sermayesinin en az yarısı genel ve katma bütçeli kuruluşlar ile il ve belediyelere ait olan teşekkül ve müesseseler, kamu iktisadi kuruluşları ve bunların müessese, bağlı ortaklık ve iştirakleri, Kanunla ve Kanunların verdiği yetkiye dayanarak kurulan kurum ve kuruluşlar, döner sermayeli kuruluşlar…” olarak belirtilmiştir.