muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5560, Karar No: 2007/6327, Tarih: 02.07.2007

2-Kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasının niteliği gereği kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan taraflar yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ücret takdirine yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 2.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6661, Karar No: 2023/141, Tarih: 16.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6661 E.  ,  2023/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Suça sürüklenen ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.02.2014 tarihli ve 2014/2053 Esas sayılı iddianame ile suça sürüklenen ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dava açılmıştır.

2. Diyarbakır ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/66 Esas, 2015/99 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.10.2018 tarihli ve 14-2015/200268 sayılı, onama ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen ... müdafiin temyiz isteği, sebep bildirmeksizin kararın bozulmasına ilişkindir.

2. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği, suça sürüklenen çocuğun katılan mağdureyi annesinin evde olduğu inancı ile evine götürdüğü, annesinin evden ayrılmasını sağlayarak ve zor kullanarak mağdure ile cinsel ilişkide bulunduğu bu nedenle suça sürüklenen çocuğun atılı 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası ve 5395 sayılı ... Koruma Kanunu'nun 5 inci maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Yönünden

III. GEREKÇE

A. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Yönünden

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, dosya kapsamında suç tarihinde on beş yaşını doldurmuş olan katılan mağdurenin beyanları, sanığın rıza savunması gözetilerek mahkemenin rızanın varlığı ile sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğuna dair kabulü yerinde görülmüş, anılan suç için 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 07.04.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

Suça sürüklenen ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, olay tarihinde okula gitmek için evden çıkan on beş yaşını doldurmuş olan katılan mağdurenin rızası dahilinde sanık ve ailesinin ikamet ettiği eve gittiğine yönelik mahkemenin kabulü ile verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Tebiğname Yönünden

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan onama sebebine uygun olarak bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/66 Esas, 2015/99 Karar sayılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin kararına yönelik katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Reşit Olmayanla Cinsel ilişki Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hüküm yönünden suça sürüklenen çocuğun müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden bu suçtan kurulan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7587, Karar No: 2011/9083, Tarih: 21.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7587 E.  ,  2011/9083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2010
Yargıtay — Esas No: 2017/4397, Karar No: 2017/7496, Tarih: 10.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4397 E.  ,  2017/7496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde,müvekkilinin ..., ..., ... Mah. ... .... Mevkii, 86 pafta, 350 ada, 61 parselde yeralan taşınmazın A blok, ... apt. zemin kat, 1 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, taşınmazı miras yoluyla edindiğini, bağımsız bölümünün arsa payının 48/720 olarak belirlendiğini, ancak arsa payının doğru bir şekilde yapılmadığını beyanla; müvekkiline ait 1 nolu bağımsız bölüm ile tüm bağımsız bölümlerinin arsa paylarının yeniden hesaplanarak düzeltilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davalılar ... ve ... aleyhine açılan dava konusuz kaldığından bu davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı ve dahili davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne, davaya konu ... İli, ... İlçesi, ... mah, ... ..., 350 ada, 61 parsel sayılı taşınmazdaki bağımsız bölümlerin arsa paylarının iptali ile; A blok zemin kat 1 nolu bağımsız bölümün arsa payının 590/7200, A blok zemin kat 2 nolu bağımsız bölümün arsa payının 547/7200, A blok 1. kat 3 nolu bağımsız bölümün arsa payının 633/7200, A blok 1. kat 4 nolu bağımsız bölümün arsa payının 570/7200, A blok 2. kat 5 nolu bağımsız bölümün arsa payının 619/7200, A blok 2. kat 6 nolu bağımsız bölümün arsa payının 555/7200, A blok 3. kat 7 nolu bağımsız bölümün arsa payının 619/7200, A blok 3. kat 8 nolu bağımsız bölümün arsa payının 555/7200, B blok zemin kat 1 nolu bağımsız bölümün arsa payının 607/7200, B blok 1. kat 2 nolu bağımsız bölümün arsa payının 645/7200, B blok 2. kat 3 nolu bağımsız bölümün arsa payının 630/7200, B blok 3. kat 4 nolu bağımsız bölümün arsa payının 630/7200, olarak düzeltilerek tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan ana yapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar

değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulduğu 1966 yılında; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 1966 yılında kat irtifakının kurulduğu dikkate alındığında, aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11262, Karar No: 2017/1496, Tarih: 27.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/11262 E.  ,  2017/1496 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ... ile 1-... Temizlik Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... 2-... 3-... 4...Sigorta A.Ş. adına Av. ... 5-... adına Av. ... aralarındaki dava hakkında Bakırköy 1. İş Mahkemesinde verilen 03.12.2014 günlü ve 2012/131-2014/435 sayılı hükmün, temyiz incelenmesi davacı ve davalılardan ... Temizlik Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti., ... ile ... Sigorta A.Ş. avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kararı temyiz eden davalı ... Temizlik Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından nispi temyiz harcı yatırılması gerekirken, maktu harç yatırılması nedeniyle temyiz harcının eksik yatırıldığı anlaşılmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı “Temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması hâlinde, karar veren Hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi hâlde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.” hükümlerini içermektedir.

Davada ise, yukarıda sözü edilen kanun ve içtihadı birleştirme kararı hükmüne aykırı olarak, temyiz yoluna başvuran davalı ... Temizlik Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada ve yasal temyiz süresi içerisinde gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmediği anlaşılmaktadır. Böyle olunca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3’üncü maddesi gereğince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, şayet temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse davalı vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten, temyizin süresinde yapıldığı sonucuna varıldığı takdirde doğrudan geri gönderilmek üzere, dosyanın mahalline, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/393, Karar No: 2022/20738, Tarih: 20.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/393 E.  ,  2022/20738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” ve sanık ...'a yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/32373, Karar No: 2020/1935, Tarih: 25.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/32373 E.  ,  2020/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsuru ile güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklama kararının hukuki niteliği karşısında, sanığın haklı ve kabul edilebilir bir mazeret sunmaksızın taraftarı olduğu takımın müsabakalarının başlangıç saatinde ve bundan bir saat sonra bulunduğu yere en yakın genel kolluk birimine başvurmadığı takdirde üzerine atılı suçun unsurlarının oluşacağı cihetle, UYAP ortamında yapılan incelemede sanık hakkında aynı suçtan çok sayıda soruşturma ve kovuşturma yürütüldüğü de gözetilerek, öncelikle, sanığa 08/04/2013 tarihinde tebliğ edilen seyirden yasaklama tedbirine dayanak teşkil eden eylemi ile ilgili dosya getirtilip, soruşturma veya kovuşturma neticesinde verilen kararın türü ve tarihi ile koruma tedbirinin kaldırılmasına karar verilmiş ise, bu tarihin tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “16/02/2014” yerine “25/11/2013” olarak gösterilmesi,

Hukuka aykırı olup, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7062, Karar No: 2022/14705, Tarih: 09.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7062 E.  ,  2022/14705 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/12/2020 tarihli ve 2020/95263 soruşturma, 2020/109526 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, mercii ... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/03/2021 tarihli ve 2021/2182 değişik ... sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımın şüpheli ... kullanıcı isimli ... hesabından paylaşılarak müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabında; memleketinin ... olduğu, ... ...'da yaşadığı,... Lisesin'nde okuduğu, ....ile evli olduğu, ... isminde torunu olduğu..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 16/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (... Nüfus Müdürlüğü, ... Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 29/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 03/02/2022 gün ve 94660652-105-06-20488-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'', 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.", 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde;