muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8745, Karar No: 2007/12911, Tarih: 05.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8745 E.  ,  2007/12911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı, davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... 'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tapuda adına kayıtlı 31 ve 51 nolu parsellerdeki arazisine katı evsel atık atılması konusunda 30.10.1997 tarihinde davalı ile sözleşme yaptıklarını, davalının zaman içinde protokol hükümlerini ihlal ederek, hiçbir ayrım yapmaksızın tüm çöpleri buraya döktüğünü, çevreye ve tarım arazisi niteliğindeki taşınmazına zarar verdiğini ileri sürerek, taşınmazın protokole uygun hale getirilmesi ve yeniden tarım arazisine dönüştürmek için gerekli olan masrafların tesbiti ile şimdilik 10.000 YTL.nin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, protokole uygun işlem yapıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ile davalı arasındaki protokol ile belirlenen çöp döküm sahasının düzeltilerek protokole uygun hale getirilmesi ve protokol ile belirlenen saha dışına dökülen çöplerin temizlenmesi için gerekli zarar tutarının 19.500 YTL. olduğunu açıklayan bilirkişi raporu mahkemece hükme esas alınmıştır. Çöplerin temizlenmesi için 1 km. mesafeye çöplerin taşınması için gerekli giderler hesaplamaya esas tutulmuştur. Davacı ise rapora itirazında çöplerin gelişigüzel bir yere taşınamayacağını, en az 60 km. mesafedeki ...’de bulunan çöp toplama tesislerine götürülmesi gerektiğini açıklamıştır. Bu durumda çöplerin temizlenip taşınması için gereken masraflar belirlenirken, çöplerin belli bir çöp toplama merkezine götürülmesi için gereken mesafenin gözetilmesi gerekir. Mahkemece çöplerin götürülebileceği en yakın çöp toplama merkezinin tesbit edilerek, bu merkeze taşınması için gerekli masrafların hükme esas alınması gerekir. Mahkemece eksik inceleme ile gerekçesi ve ayrıntısı açıklanmayan şekilde çöplerin 1 km. mesafeye taşınması için gerekli giderlerin hükme esas alınması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA,500 YTL. duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 405 YTL’ davalıdan alınmasına, davacının peşin harcının istek halinde iadesine, 5.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/27, Karar No: 2025/3262, Tarih: 11.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/27 E.  ,  2025/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/88 E., 2021/179 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 11.06.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının ... Komutanlığı'nda görev yaparken 03.03.2011 tarihli ve 2011/120 sayılı Kararname ile mecburi hizmetini tamamlamadan Türk Silahlı Kuvvetlerinden resen ilişiğinin kesilmesine karar verildiğini, 926 sayılı Kanun'un 112. maddesi gereğince mecburi hizmet süresini tamamlamadan, askeri öğrenci ve subay nasbedildikten sonra kendisine yapılan öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarının yükümlülük süresinin eksik kalan kısmıyla orantılı olarak kanuni faizi ile birlikte geri alınmasının gerektiğini, bu doğrultuda davalıya davaya konu olan borcunu ödemesi için tebligat yapıldığını ancak davalının borcunu ödemediğini, ileri sürerek; 114.686,00 TL Hazine alacağının, davalının ordudan ayrılış tarihi olan 25.03.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; 29.09.2003 tarihinde ... Okuluna kayıt olma aşamasında tamamen özgür iradesi dışında kayıt yapılma şartlarından biri olarak imzalatılan yüklenme ve kefalet senedinin, davacı İdare ile eşit düzeyde bir istek ve irade içinde imzalandığının kabulünün mümkün olmadığını, tüm şartlarıyla kazanmış olduğu ... Harp Okuluna giriş şartı olarak sunulan ve imzalamadığı taktirde kaydının yapılamayacağı düşüncesiyle baskı altında imzalandığını, ayrıca işbu yüklenme senedinin okul süresi ile sınırlı olarak davacıya verilmiş olup subay nasbedilerek mecburi hizmet yükümlülüğünü ifa etmeye başladıktan sonra hükmünü yitirdiğini, talep edilen tazminat miktarının çok fahiş olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.04.2014 tarihli ilamıyla; davanın kısmen kabulüne, 31.289,64 TL alacağını 23.500,73 TL asıl alacağa, 25.03.2011 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek sureti ile tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.04.2014 tarihli ilamıyla; davanın kısmen kabulüne, 31.289,64 TL alacağını 23.500,73 TL asıl alacağa, 25.03.2011 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek sureti ile tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 24.11.2015 tarihli ilamıyla; davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, davacı İdare tarafından talep edilen miktar içerisindeki faizin hangi tarihe kadar hesaplanmış olduğunun sorulması ve bu tarihin 25.03.2011 olduğunun anlaşılması halinde bilirkişiden bu tarihe kadar faizi hesaplayan ek rapor alınması, ayrıca davacının borçlu olmadığı miktar, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren yönetmelik değişikliği hükümlerine göre belirlenmiş olduğundan; taraflar yararına hükmedilecek vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin, dava tarihindeki haklılık miktarlarına göre tespit edilmesi gerektiğinden bahisle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2. Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi ek raporuyla, bildirilen değerlerin sarf tarihindeki değerleri gösterdiği esasından hareketle, davalının eksik kalan yükümlülük süresi karşılığı tazmin borcu, sarf edilen giderler ile bunların sarf tarihlerinden ilişik kesme tarihlerine kadar birikmiş faiziyle birlikte ulaştığı tutara nazaran % 68,25 eksik kalan yükümlülük süresi karşılığı tazmin borcunun 31.393,37 TL olduğu, 25.03.2011 ilişik kesme tarihinden itibaren faiz yürütülecek asıl alacak tutarının ise (34.433,30 TL x 0,6825=) 23.500,73 TL olduğu, hükmüne uyulan bozma ilamında işaret edilen mevzuat değişikliği gerçekleşmemiş olsaydı, davacının 25.03.2011 tarihi itibariyle rücu edebileceği asıl alacak ve faiz toplamının 114.210,54 TL, redde esas miktarın ise 475,46 TL olacağı, buna göre, davalı yararına vekalet ücretinin tespiti gerekeceği, davalının yargılama giderinden sorumluluk oranının da davanın ikame edildiği tarihteki mevzuat hükümlerine göre % 99,59 TL olduğu hgerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 31.393,37 TL alacağın, 23.500,73 TL asıl alacağın 25.03.2011 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; reddedilen miktar yönünden itirazlarının dikkate alınmadığını, yeni Yasadan davalının yararlandırılmasının yasalara, içtihatlara ve hakkaniyete aykırı olduğunu, Yasanın geriye yürümeyeceğini, eksik incelemeye dayanan bilirkişi raporuna dayanarak verilen kararın

usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; reddedilen miktar yönünden itirazlarının dikkate alınmadığını, yeni Yasadan davalının yararlandırılmasının yasalara, içtihatlara ve hakkaniyete aykırı olduğunu, Yasanın geriye yürümeyeceğini, eksik incelemeye dayanan bilirkişi raporuna dayanarak verilen kararın

usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan resen ilişiğinin kesilmesine karar verilen davalı için yapılan öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarının, yükümlülük süresinin eksik kalan kısmıyla orantılı olarak kanuni faizi ile beraber geri alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine o ilamda gösterilen hukuki esaslar gereğince karar verildiği, bozmanın kapsamı dışında kalan ve usuli kazanılmış hak oluşturan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının ise incelenemeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

11.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3775, Karar No: 2019/5577, Tarih: 18.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3775 E.  ,  2019/5577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kastamonu 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 22/05/2018 tarih ve 2017/235-2018/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı banka tarafından farklı tarihlerde davacıdan proje komisyon tahsili adı altında haksız olarak toplamda 5.069,56 TL kesinti yapıldığını, bu kesintinin usul ve yasaya uygun olmadığından faizi ile birlikte iadesinin gerektiğini, bu hususta davalı bankaya yapmış oldukları taleplerinin reddedildiğini, Merkez Bankası'na gönderilen masraf ve komisyon listesinde proje komisyonu adında bir kalem bulunmadığını, davacı şirket ile davalı arasındaki sözleşmenin matbu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.069,56 TL'nin kesinti yapılan tarihlerden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; yapılan kesintinin zorunlu masraflardan dolayı yapıldığını, bankanın münasip bir ücret isteme hakkına sahip olduğunu, sözleşme şartlarının genel işlem şartları olarak değerlendirilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; Genel Kredi Sözleşmesinin 11.5 maddesinde sözleşmeye dayalı olarak kullandırılacak kredilere ilişkin doğmuş ve doğacak komisyonlar, protesto, haberleşme, nakliye, depo, ardiye ve muhafaza, tahlil, ekspertiz, ipotek fek ücretleri ile sair bilcümle ücret ve masrafların müşteriye borç kaydedileceğinin belirtildiği, sözleşme davacı müşteriden komisyon ve masrafların alınabilmesine olanak sağlasa da mevcut sözleşme hükmünün ancak belgeli masraf komisyonların tahsiline imkan tandığı, davacı tarafından kullanılan kredilerin ticari olması bankaca harcanmamak üzere yapılan komisyon tahsilatını haklı halegetirmeyeceğini, davalı bankanın ancak belgeli ve zorunlu masrafları davacıdan tahsil edebileceği, bu hususunda davalı tarafından ispat edilemediği ve proje komisyonu ile ilgili bir düzenleme de bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.069,56 TL'nin 10/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticari kredi sözleşmesi nedeniyle davacıdan proje komisyon tahsili adı altında yapılan kesintilerin istirdatına ilişkindir. Mahkemece, taraflar arasında düzenlenen Genel Kredi Sözleşmesinin 11.5 maddesinde sözleşmeye dayalı olarak kullandırılacak kredilere ilişkin komisyan ve masraf alınacağının belirtilmiş olması nedeniyle davalı bankanın ancak belgeli ve zorunlu masrafları davacıdan tahsil edebileceği, ancak davalı bankanın söz konusu masrafları ispata yarar delil sunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, dava konusu edilen 5.069,56 TL banka tarafından proje komisyonu kapsamında davacıdan tahsil edilmiş olup masraf olmadığından belgelendirilmesi mümkün değildir. Genel Kredi Sözleşmesinin 11.5 maddesinde sözleşmeye dayalı olarak kullandırılacak kredilere ilişkin doğmuş ve doğacak komisyonlar, protesto, haberleşme, nakliye, depo, ardiye ve muhafaza, tahlil, ekspertiz, ipotek fek ücretleri ile sair bilcümle ücret ve masrafların müşteriye borç kaydedileceği belirtilmiştir. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu 144. maddesinin vermiş olduğu yetkiye istinaden, Bakanlar Kurulunun 16.10.2006 tarih ve 2006/11188 sayılı kararına istinaden Merkez Bankasının çıkarmış olduğu 09.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2006/1 sayılı tebliğin 4. maddesinin bankaların faiz dışında sağlayabilecekleri menfaatleri belirlediği de dikkate alınmak suretiyle davalı bankanın faiz dışında böyle bir komisyon alıp alamayacağının değerlendirilmesi, alması gerektiği kanaati olursa bankalardan aynı tarihte, aynı tür sözleşmeler nedeniyle alınan komisyonlar konusunda emsal araştırması yapılarak sonuca varılması gerekirken, özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 18/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26284, Karar No: 2014/7865, Tarih: 22.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26284 E.  ,  2014/7865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/230059

MAHKEMESİ : Denizli 8. (Kapatılan Honaz) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2010

NUMARASI : 2009/281 (E) ve 2010/215 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

1)05.10.2009 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 14.07.2008 gün ve VDENR-2008-1956/35 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre; sanık hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre de;

Temel ceza belirlendikten sonra hem 765 sayılı TCK.nun 80 hem de 5237 sayılı TCK.nun 62 ve 53. maddeleri tatbik edilerek karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12860, Karar No: 2010/14023, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/12860 E.  ,  2010/14023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.08.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 25.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemiyle açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev noktasından reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamalar ile dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının daha önce davalı aleyhine elatmanın önlenmesi ve kal davası açtığı, kararın kesinleşmesinden sonra hükmün icra marifetiyle infaz edildiği, hükmün infazı sırasında yıkılan yerlerden kalan bazı inşaat artıklarının halen davacının 3735 parsel sayısını alan taşınmazı üzerinde kaldığı anlaşılmaktadır. Eldeki dava, inşaat artıklarının 1422 (3735) sayılı parselden temizlenmesini (kal’ini) teminen açılmıştır. Dolayısıyla mahkemenin görev sınırı belirlenirken, bu dava değerinin esas alınması gerekir.

Mahkemece yukarıda yapılan saptama bir yana bırakılarak, hükmün infazı sırasında yıkılmayarak davacı parseli içinde kalan su basmanı değerinin de dava konusu imiş gibi düşünülmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi suretiyle dava değerini saptamak, dava sulh mahkemesinin görev sınırları içerisinde kalmakta ise çekişmenin esasını incelemek, aksi halde şimdiki gibi görevsizlik kararı vermek olmalıdır.

Değinilen yönlerin gözardı edilmesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13124, Karar No: 2022/8526, Tarih: 06.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/13124 E.  ,  2022/8526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suçlar bakımından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12951, Karar No: 2013/4039, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12951 E.  ,  2013/4039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi (muarazanın önlenmesi) veya tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında 12 yıl önce Scania araçların satış sonrası bakım ve garanti servislerinin yapılması, yedek parçalarının satılması hususunda bayilik ana sözleşmesi ve yetkili servis sözleşmesinin imzalandığını, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi devam ederken davalı şirketin 18.10.2006 tarihli ihtarname ile yetkili servis sözleşmesinin 32. maddesine istinaden sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini bildirdiğini, kendilerinin de yine noter aracılığı ile tek taraflı feshi kabul etmediklerini ve sözleşmenin kendi yönlerinden devam ettiğini bildirdiklerini, davalı şirketin fesih ihbarındaki gerekçelerin haklı olmadığını belirterek taraflar arasında yapılan yetkili servis ve bayilik sözleşmelerinin devam ettiğinin tespiti ile muarazanın bu şekilde halline, aksi takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile yapılan yatırımlar nedeni ile uğranılan zararın tazmini için 5.000-TL, sözleşmenin tek taraflı haksız feshi nedeni ile uğranılacak kazanç kayıplarının tazmini için 5.000-TL tazminatın en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı şirketin yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ödemelerini aksattığını, müvekkili şirketin sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; davalının sözleşmeyi devam ettirmesinin mümkün olmadığı, davacının sözleşmenin feshi nedeni ile zarara uğradığı iddiasını ispatlamakla yükümlü olduğu, dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgelerde davacının yaptığı bir yatırıma rastlanamadığı gibi uğranılacağı iddia edilen kazanç kaybının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.