muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10769, Karar No: 2015/2255, Tarih: 26.02.2015

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre reşit olan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için, eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 1 yıl geçtikten sonra yapılması gerektiği halde, 22.10.2012 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdure ...’nın ruh sağlığının bozulduğuna dair ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalında bir yıllık süreden önce 22.07.2013 tarihinde yapılan muayeneye istinaden 02.08.2013 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak, sanığa verilen cezanın TCK.nın 102/5. maddesi gereğince artırılması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek,

lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Katılanın, ruh sağlığının bozulduğu gerekçesiyle cezada artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin TCK.nın 102/5. yerine 103/5. maddesi olarak yanlış gösterilmesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Sanık hakkında hüküm kurulurken Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 18.12.1989 gün ve 1989/314 Esas, 1989/399 sayılı Kararında açıklandığı üzere, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suçlarda failin bu ağır neticeden ancak onun gerçekleşmesi halinde sorumluluğu kabul edildiğinden, bu suçların teşebbüse elverişli bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 35. maddesinin aynı Kanunun 61/5. maddesindeki sıraya uygun olarak, ancak 102/2-3-d maddeleri ile tayin edilen ceza üzerinden uygulanıp daha sonra 102/5. madde ile sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, yazılı biçimde 102/5. madde ile verilen cezadan teşebbüs nedeni ile indirim yapılarak eksik ceza tayini,

5237 sayılı TCK.nın 102/2-3. maddeleri uyarınca verilen ceza 10 yılı geçse dahi suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın aynı Kanunun 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının mümkün olduğu ve hakkaniyet gereği cezadan bir miktar daha artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK.nın 102/2-3. maddeleri uyarınca verilen ceza 10 yılı geçse dahi suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın aynı Kanunun 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının mümkün olduğu ve hakkaniyet gereği cezadan bir miktar daha artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/619, Karar No: 2017/4226, Tarih: 23.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/619 E.  ,  2017/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanık ... (Küçüker)'in mahkumiyetine ilişkin hükmün temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükmün temyizen incelenmesinde;

Olay tarihinde sanıkların evine temizlik işi için gelen ölen ...'in cam silme işi esnasında 5 metre yükseklilten düşerek ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda, ölen ile temizlik işlerine ilişkin anlaşmanın diğer sanık ... (Küçüker) tarafından yapıldığının sabit olduğu, sanık ...'in ölen ile yapılan temizlik işlerine dair sözleşmeye herhangi bir katılımının olmadığı, belirtilen şekilde ölen ile yapılan anlaşmaya taraf olmayan sanık ...'in meydana gelen sonuçtan sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden, dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporlarındaki sanıkların müteselsilen tali kusurlu olduklarına ilişkin tespite itibar edilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/354, Karar No: 2013/18305, Tarih: 03.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/354 E.  ,  2013/18305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin

... ve ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının karar verilmesine yer olmadığına dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 12.07.2011 gün ve 444/580 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, davalılar ve davalıların murisi adlarına tapuda kayıtlı 518 parsel sayılı taşınmazın ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmayıp sahil şeridinin karaya doğru dışında kaldığını, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, taşınmazın tapulu olduğunu, 3621 sayılı Yasa hükümlerinin Anayasa'ya aykırılık taşıdığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmiş; hükmün davacı ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 24.02.2011 tarih ve 2011/920 Esas, 2011/1940 Karar sayılı içtihadı ile mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespitiyle dava tarihi arasında 3402 sayılı Yasa'nın 12/3.maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur, davacı ...'nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir diyerek reddine, ancak, temyiz aşamasında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16.maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine eklenen 36/A maddesinde; "... Avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği 17.maddesiyle de davalı tarafın sorumlu tutulmaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu” hükmü öngörüldüğünden, anılan yasal düzenleme gözetilerek, davalı tarafın kararı temyiz etmemesine karşın usulü kazanılmış hak olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durularak gerekçelendirilmesi neticeden yargılama giderlerinden ve 29.5.1957 tarih 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulup tutulmayacağı ayrıca davalı lehine avukatlık ücreti verilip verilmeyeceği irdelenip, değerlendirilmesi gereğine işaret edilerek hüküm bozulmuş; Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın esası yönünden Yargıtay onamı ilamı ile kesinleştiğinden bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı idare lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm davacı ... temsilcisince süresinde temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra ...'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, dairenin esastan onama kararından sonra ve yerel mahkemenin son karar tarihinden önce Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E., 2011/77 .... sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12.maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk Hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler. Her ne kadar Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nce, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle yerel mahkemenin verdiği redde ilişkin ilk kararla ilgili esasa ilişkin ...'nin temyiz itirazları reddedilmiş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesi'nce yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına lehte ya da aleyhte usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar, aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle, Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; taraf delilleri toplanarak işin esasının ve dava konusu taşınmaz bölümünün, 3621 sayılı Yasa kapsamına göre idarece belirlenmiş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi haritasının olup olmadığının araştırılması, mevcut değil ise, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'yla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... temsilcisinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4912, Karar No: 2015/5812, Tarih: 30.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4912 E.  ,  2015/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/303876

MAHKEMESİ : Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/04/2014, 2013/308 (E) ve 2014/136 (K)

SUÇ : Bilinçli taksirle ölüme neden olma

1- Sanık müdafii tarafından temyiz süresinin son günü olan 20.05.2014 günü saat 18.02.18'de UYAP işletim sistemi üzerinden elektronik imzalı olarak gönderilen temyiz dilekçesinin CMK'nun 02.07.2012 tarihli 6352 sayılı Kanunun 95. maddesi ile eklenen 38/A maddesinin 9'ncu fıkrası ve uygulamayı gösteren 06/08/2015 tarihli 29437 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Kalem Yönetmeliğinin 5/10 maddesi gözetildiğinde 1 haftalık yasal süre içinde verildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, Sanık .. ..’nin kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet vermek suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına, sanığın eylemiyle maktulun öleceğini öngörmesinin mümkün olmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün (ONANMASINA), 30/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11046, Karar No: 2024/12698, Tarih: 30.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11046 E.  ,  2024/12698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/211 E., 2024/482 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının üçüncü kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraflar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı işçinin müvekkili Bankanın Tepecik Şubesinde çalışmakta iken yaptığı suistimal nitelikli işlemler nedeniyle meydana gelen zararının tahsilini teminen, davacı Banka lehine davalıya ve davalının eşine ait taşınır ve taşınmazlar üzerinde tesis edilen ipotek ve rehnin paraya çevrilmesi yoluyla yasal takip başlatıldığını, söz konusu yasal takip dosyasından davalıya ödeme emri tebliği sonrası davalı tarafından borca itiraz edildiğini ve icra takibinin durdurulduğunu, yapılan itirazın haksız ve kötüniyetli olduğunu, davacı tarafından davalı işçinin suistimal nitelikli işlemleri nedeniyle yapılan ödemelerin belli olduğunu, ayrıca davalı hakkında yaptıkları suç duyurusu üzerine İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/323 Esas sayılı dosyası üzerinden dava açıldığını ve yargılamanın devam ettiğini, yargılama sürecinde alınan bilirkişi raporunda müvekkili Bankanın zarara uğradığı ve zararın meblağının belirlendiğini, kaldı ki davalının eylemine ilişkin inkârının bulunmadığını, davalının araçlarını ve taşınmaz mallarını müvekkili Banka yararına rehin ve ipotek vermiş olmasının ve bir kısım malını satarak müvekkili Bankaya ödemede bulunmuş olmasının bu durumu açıkça gösterdiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.07.2018 tarihli ve 2010/333 Esas, 2018/217 Karar sayılı kararı ile; davacı Bankanın tacir olduğu ve her tacirin ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmekle yükümlü olduğu, davacının uzun vadede hisse senetlerinde düşme riskinin olduğunu göz önüne alarak tedbirli davranması ve hisse senetlerini bloke hesapta hisse senedi olarak bekletmemesi gerektiğini bilmesi gerektiği, bu nedenle hisse senetlerinin bloke edildiği tarihteki değeri olan 359.120,00 TL dikkate alınarak tarafların borç alacak durumunun belirlendiği, itirazın iptali davalarında tarafların borç ve alacak durumlarının takip tarihi itibarıyla dikkate alınması gerektiği, işbu davaya konu icra takibinin 16.06.2009 tarihinde yapıldığı, bu tarih itibarıyla davalının davacı Bankaya 135.043,31 TL asıl alacak ve 18.903,95 TL yasal faiz olmak üzere toplam 153.947,26 TL borçlu olduğu, davalının suistimalinden kaynaklı borcunun likit olduğu ve davacının icra inkar tazminatını hak ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 24.12.2020 tarihli ve 2018/2137 Esas, 2020/1512 Karar sayılı kararı ile; itirazın iptali davasında tarafların borç ve alacak durumlarının takip tarihi itibarıyla değerlendirilebileceği, denetlemeye elverişli dosya kapsamına uygun bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporlarda da takip tarihi itibarıyla davacının alacağının likit olarak hesaplandığı, İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 25.05.2021 tarihli ve 2021/3119 Esas, 2021/9514 Karar sayılı kararı ile; davacının tüm davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı Banka tarafından 25.07.2011 tarihli yazı ekinde davalı işçinin kendisine yapmış olduğu geri ödemeleri gösterir tablo ibraz edildiği, söz konusu tabloya göre davalı işçi tarafından davacıya hükme esas alınan 03.05.2018 tarihli ek bilirkişi raporunda kabul edilen miktarların dışında bir kısım ödemeler yapıldığı, davalı tarafından icra takip tarihi olan 16.06.2009 tarihi ile 25.07.2011 tarihli yazı ekinde gösterilen ödemeler değerlendirilmeksizin karar verilmesinin isabetli olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli ve 2021/405 Esas, 2022/780 Karar sayılı kararı ile; bozma sonrası alınan ek raporda bozma kapsamı dışında kalan hususlarda değerlendirme yapıldığı ve ulaşılan borç tutarının ödemelerin tespitine rağmen fazla çıktığının görüldüğü, bozmanın mahiyetinin davacıya başkaca yapılan ödemelerin tespit ile değerlendirmeye alınmasına ilişkin olduğu, bu nedenle bozma öncesi hükümde esas alınan 03.08.2018 tarihli ek rapora göre karar verildiği, resen yapılan değerlendirmede; ceza dosyasındaki raporda belirtilen ve davalının kabulünde olan takip öncesi ile takip tarihinden dava tarihine kadar olan dönem gözetildiğinde davalı tarafından yapılan ödemenin kısmen kabulüne karar verilen tutarın üzerinde kaldığı, davacının itirazın iptaline yönelik dava açmasında hukuki yararı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.01.2023 tarihli ve 2022/17315 Esas, 2023/1262 Karar sayılı kararı ile; davacı Bankaya icra takip tarihine kadar bloke hisse senedi miktarı ile satılan yazlık bedeli dışında 23 kalem ödeme yapıldığı, söz konusu ödemenin toplamı 87.226,32 TL olduğu hâlde 03.05.2018 tarihli ek bilirkişi raporunda bloke hisse senedi miktarı ile satılan yazlık bedeli dışında 6 kalemde toplam 66.941,93 TL ödeme yapıldığının kabul edilmesinin hatalı olduğu, İlk Derece Mahkemesince 03.05.2018 tarihli ek bilirkişi raporunda değerlendirilmeyen toplam 20.284,39 TL ödemenin mahsubuna yönelik hesap raporu alınarak belirlenecek asıl alacak ve faiz üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ve 2023/115 Esas, 2023/665 Karar ile; bozma ilâmında belirtildiği şekilde hesap yapılması için ek rapor alındığı, ancak hazırlanan raporun dosya kapsamı ile uyumlu olmadığı ve bozma ilâmının gereklerini karşılamadığı, dosyanın geldiği aşama itibarıyla resen değerlendirme yapıldığı, 03.05.2018 tarihli ek raporda belirtilen zimmet tutarının 711.105,24 TL olduğu, davalı tarafından davacıya 662.407,25 TL (359.120,00 TL + 150.000,00 TL + 64.298,98 TL +88.988,27 TL olmak üzere) ödeme yapıldığı, zimmet tutarı ve ödeme miktarına göre 48.697,99 TL asıl alacak tespit edildiği, 03.09.2022 tarihli ve 15.06.2023 tarihli raporlara göre ödemeler dolayısıyla 12.147,95 TL faiz alacağı tespit edildiği, davalının davacı Bankaya 48.697,99 TL asıl alacak ve 12.147,95 TL yasal faiz olmak üzere toplam 60.845,94 TL borçlu olduğu ve davacının icra inkar tazminatını hak ettiği gerekçesiyle itirazın kısmen iptaline karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı