muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2485, Karar No: 2015/17135, Tarih: 17.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2485 E.  ,  2015/17135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/350-2014/253

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. T. Ö.gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davacı ile davalı A.K. arasında 5 yıl süreli bayilik sözleşmesi imzalandığını ve davalıya inkişaf bedeli ödendiğini, sözleşmenin süresinden önce feshedildiğini, inkişaf bedelinin 15 yıl süre ile tesis edilen intifa hakkı gözetilerek ödendiğini, diğer davalının ise taahhütname ile davalı A.K.'nın davacıya karşı doğmuş ve doğacak her türlü yükümlülüğünü taahhüt ettiğini belirterek, geçersiz olan süreye tekabül eden 115.184,49 TL inkişaf bedelinin ve elde edilen semere ve uğranılan ekonomik kayıplar nedeniyle 96.035,07 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında 01.11.2006 tarihli bayilik sözleşmesi imzalandığı, petrol istasyonunun tadilatı, geliştirilmesi ve petrol ofisi standartlarına uygun şekilde biçimlendirilmesi işlemleri için yapılacak masraflara karşılık inkişaf bedeli ödendiği, taraflar arasındaki bayilik lisansının süresinden önce 23.02.2011 tarihinde sona erdiği, sözleşmenin yürürlükte kaldığı sürece inkişaf bedelinin istasyonda sözleşme gereği kullanıldığı, ödenen inkişaf bedelinin intifa tesisi ile bir ilgisinin bulunmadığı davacının talebinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18871, Karar No: 2012/2909, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/18871 E.  ,  2012/2909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalının, sahibi olduğu ... Endüstriyel'den 20.07.2010'da aldığı malların bedelini ödemediğini, takip dayanağı fatura bedelini ödemesi için davalıya ihtar çekmesine rağmen davalının ihtara cevap vermemekle fatura içeriğini kabul ettiğini ileri sürerek, icra takibine itirazın iptalini, takibin devamını, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı toprak analiz laboratuvarı için gereken malzemeler için davacıyla 30.000,00 TL karşılığında yazılı anlaşma yaptıklarını, anlaşmada da belirtildiği üzere 5.000,00 TL peşinatı ödediklerini, davacının anlaşmada belirtilen malzemeleri belirtilen sürede teslim etmediğinden bu malları başka bir firmadan 30.000,00 TL karşılığında almak zorunda kaldıklarını savunarak. davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 8.924,00 TL asıl alacak üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağa (takip talebinde olduğu gibi) reeskont faizi uygulanmasına, alacak likit olmadığından inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 8.924,00 TL asıl alacak üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağa (takip talebinde olduğu gibi) reeskont faizi uygulanmasına, alacak likit olmadığından inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı, taraflar arasında yapılan bila tarihli anlaşmaya göre satış bedelinin 5.000,00 TL sını ödediğini savunmuş, mahkemece tanık beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Oysa miktar itibariyle 5.000,00 TL nın ödendiğine ilişkin savunmanın tanıkla ispatlanmasına olanak yoktur. Dosyaya sunulan ve Ziraat Odası Başkanlığı hesabından ziraat odası başkanına gönderildiği anlaşılan 26.04.2010 tarihli banka dekontu ve hesap ekstreleri de 5.000,00 TL nın davacıya ödendiğini ispata yeterli değildir. Davacı vekili dava dilekçesinde 'diğer yasal deliller' demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacı tarafa davalının anlaşma bedelinde yazılı olan 5.000,00 TL yı ödediğine dair yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı gerekçe ile davanın kabulüne verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Öte yandan İ.İ.K.nun 67/2 maddesi uyarınca icra inkar tazminatına hükmedilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının dava ederek haklı çıkması zorunludur. Borçlunun kötü niyetle itiraz etmiş olması yasal koşul değildir. İcra inkar tazminatı işin çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı alacağın likit ve belli olması gerekir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise alacağın likit ve belli olduğunun kabulü gerekir. Öte yanda alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kurallar ışığında icra takibine konu olan alacak değerlendirildiğinde alacağın likit olmadığı gerekçesiyle bu istemin reddine karar verilmesi, doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10521, Karar No: 2021/1706, Tarih: 17.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/10521 E.  ,  2021/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 16/07/2020

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/07/2020 tarihli ve 2020/20170 soruşturma, 2020/6367 esas, 2020/978 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin bilgilendirmenin eksik olduğu gerekçesi ile iadesine dair Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2020 tarihli ve 2020/1060 esas, 2020/1153 sayılı kararını müteakip, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/07/2020 tarihli ve 2020/21030 soruşturma, 2020/6797 esas, 2020/1040 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin bilgilendirmenin eksik olduğu gerekçesi ile iadesine dair Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2020 tarihli ve 2020/1078 esas, 2020/1157 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/2. maddesinde yer alan, “Cumhuriyet savcısı veya kolluk görevlileri, şüpheliyi, seri muhakeme usulü hakkında bilgilendirir.” şeklindeki, aynı maddenin 3. fıkarasında yer alan, “Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi halinde bu usul uygulanır.” şeklindeki, aynı maddenin 9. fıkrasında yer alan, “ Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği ve eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu kanaatine varırsa talepte belirtilen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar; aksi takdirde talebi reddeder ve soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla dosyayı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderir. Mazaretsiz olarak mahkemeye gelmeyen şüpheli, bu usulden vazgeçmiş sayılır.” şeklindeki, anılan maddenin 14. fıkrasında yer alan, "Dokuzuncu fıkra kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda mahkemece kurulan hükme itiraz edilebilir.” şeklindeki, keza Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 8. maddesindeki ''Cumhuriyet savcısı seri muhakeme usulüne tabi bir suçun işlendiği izlenimi veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Soruşturma konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması Cumhuriyet savcısının maddi gerçeği araştırma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz'' ve anılan Yönetmeliğin 14. maddesindeki "Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar." ve aynı Yönetmeliğin 13/4. maddesindeki "Mahkemece, isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olmadığı veya Kanunun 250. maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen şartların gerçekleşmediği kanaatine varılması hâllerinde talep reddedilir. Bu durumda, dosya Cumhuriyet başsavcılığına gönderilir ve soruşturma genel hükümlere göre sonuçlandırılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında, her ne kadar Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2020 tarihli kararında “…Soruşturma dosyası içeriğine göre şüpheli hakkında Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen talepnamede yaptırım uygulanırken, sanığa HAGB bilgilendirmede eksik olduğu, sabıka kaydı incelendiğinde, şüpheli hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasının yasal koşullarının oluşabileceği anlaşıldığından, bu hususun değerlendirilmesi için talepnamenin iadesine," şeklindeki gerekçe ile talepnamenin iadesine karar verilmiş ise de;

Somut olayda, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/07/2020 tarihli ve 2020/20170 ve 2020/21030 soruşturma sayılı seri muhakeme bilgilendirme tutanakları ile seri muhakeme teklif ve kabul tutanaklarının usulüne ve mevzuat hükümleri kapsamında hukuka uygun olduğu, şüpheli tarafından işlendiği iddia edilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verme yetkisi ve takdirinin Cumhuriyet savcısında olduğu, nitekim Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca gerek 2020/20170 soruşturma sayılı dosyada gerekse 2020/21030 soruşturma sayılı dosyada yer alan kabul ve teklif tutanaklarında, şüphelinin bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmaması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğinin belirtilmiş olduğu, bu haliyle değerlendirildiğinde Cumhuriyet savcısının takdir yetkisinde olan bir durumun talepname düzenlenmesinin iade sebepleri arasında sayılmadığı gözetilmeden, talepnamenin iadesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca, anılan kararının bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20/10/2020 gün ve 94660652-105-20-11920-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/10/2020 gün ve 2020/93165 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2020 tarihli ve 2020/1078 esas, 2020/1157 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16229, Karar No: 2016/3590, Tarih: 09.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/16229 E.  ,  2016/3590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610 - 2014/512, 2013/841 - 2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, ikrar bulunsa bile Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Oluş ve dosya kapsamına göre, olay tarihinde kolluk görevlilerince ... İlkokulu yanındaki ... numaralı sokak içinde uyuşturucu madde sattıklarına dair haklarında istihbari bilgi bulunan sanıkları kontrol amaçlı bahse konu yere giden görevlilerin sanıkları olay yerinde gördükleri, sokak başına gelen... plaka numaralı ticari taksiye sanık ...’in ıslık çalması ile ön yolcu koltuğundan inen tanık ... ile sokak içine girdikleri, bu arada sanık ...’ın tanık Mehdi ile birbirlerine bir şeyler alıp verdikleri, tanık ...’nin aldığı şeyi ağzına atarak araca binip uzaklaşması üzerine bahse konu ticari taksinin takip edilerek durdurulmasından sonra, ...Sulh Ceza Hâkimliği’nin 2015/2430 önleme araması kararına dayanılarak araçta yapılan aramada tanık Mehdi’nin oturduğu koltukta 2 ayrı naylon poşet içerisinde suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçtiği anlaşılmakla; yapılan aramaya ilişkin CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" veya "yazılı adli arama emri" bulunup bulunmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık ... hakkında, 5395 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren sosyal inceleme raporu alınmaması ya da alınmama gerekçesinin hükümde gösterilmemesi,

b)Haklarında TCK’nın 188/4-b maddesinin uygulanması istenen sanıkların, eylemlerini anılan Kanun maddesinde sayılan yerlere belirtilen uzaklıkta gerçekleştirip gerçekleştirmedikleri mahallinde mahkemece keşif yapılarak araştırılıp, gerçekleştirdiklerinin tespiti halinde uyuşturucu madde ticareti suçunun birden fazla nitelikli haline aykırı davrandıklarının kabulü ile her bir sanık için temel ceza olarak belirlenen 10 yıl 6’şar ay hapis cezası ve 30’ar gün adli para cezasının yerinde olacağı gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9862, Karar No: 2022/10063, Tarih: 25.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/9862 E.  ,  2022/10063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 25.05.2022 tarihinde 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden Başkan Vekili ...’ın kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiğine yönelik karşı oyu ve oy çokluğuyla, diğer hükümler yönünden oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 25.05.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura kullanma eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2008, 2009, 2010, 2011 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. (TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan) kamu davalarının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 25.05.2022
Yargıtay — Esas No: 2020/12043, Karar No: 2022/2856, Tarih: 12.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/12043 E.  ,  2022/2856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 9.900 TL maddi, 16.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan istanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/137 Esas- 2015/87 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak, örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçlarından 11.01.2011-14.04.2011 tarihleri arasında 93 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, kararın 15.04.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının döner sermaye ödemesi alacağına ilişkin 16.500 TL maddi, 90.000 manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 9.900 TL maddi, 16.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmiş olup,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin fazla miktarda manevi tazminata hükmedildiğine ve yargılama giderlerinin davacıya yüklenmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dairemizin yerleşik uygulamaları kapsamında, davacının tutuklu kaldığı dönem için döner sermayeye ilişkin ödeme tutarlarının CMK'nın 141 vd. maddeleri kapsamında maddi zarar hesabına dahil edilemeyeceği gözetilmeden yalnızca döner sermaye ödemesine ilişkin maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden davacı hakkında maddi tazminata hükmedilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında, dava tarihinin 10.07.2015 tarihi yerine 04.09.2015 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.