muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7525, Karar No: 2024/3941, Tarih: 28.05.2024

IV. KARAR

1. Sanık ... Hakkında Katılan ...'u Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'u kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi gereğince verilen istinaf başvurusunun süreden reddine dair kararın aynı Kanun'un 279/1-son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve kanun yolunun re'sen dikkate alınacağı anlaşılmakla, Mahkemesince yetkili ve görevli itiraz merciine gönderilmek üzere dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Sanık ... Hakkında Katılanlar ..., ..., ... Aslan Ve ...'u Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Sanık ... Müdafiinin (Vekâlet Ücreti İle Sınırlı) Temyiz İstemi İle Sanıklar ..., ... Ve ... Hakkında Katılan ...'i Nitelikli Tehdit Ve Katılan ...'i Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Sanık ... Müdafii, Sanık ... Müdafii ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-g bendide yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ... Aslan ve ...'u kasten yaralamaya teşebbüs suçunun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'i nitelikli tehdit ve katılan

...'i kasten yaralama suçlarının, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

3. Sanık ... Hakkında Maktul ...'ı Kasten Öldürme, Katılan ...'i Nitelikli Tehdit Ve Katılan ...'i Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Katılanlar ... Ve ... Vekili İle Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemleri; Sanıklar ..., ... Ve ... Hakkında Katılan ...'i Nitelikli Tehdit Ve Katılan ...'i Kasten Yaralama Suçları İle Sanık ... Hakkında Katılan ...'u Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Katılanlar ... Ve ... Vekili İle Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe başlığı altında (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli ve 2022/1682 Esas, 2023/122 Karar sayılı kararlarında katılanlar ... ve ... vekili, katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık ... ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Uyuşmazlık konusunun isabetli bir şekilde çözümlenebilmesi için müşterek faillik için gereken şartlardan birisi olan "suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurma" unsurunun ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

28.05.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Uyuşmazlık konusunun isabetli bir şekilde çözümlenebilmesi için müşterek faillik için gereken şartlardan birisi olan "suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurma" unsurunun ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

Oluşa, dosya kapsamına ve kamera görüntülerine göre; katılan sanıklardan ...'un arabulucu olduğu bir olayla ilgili olarak sözüne itibar edilmediğini düşünerek yanında diğer katılan sanıklar ..., ... ile mağdur sanık ... olduğu halde ...'ın kullandığı araçla katılan sanık ...'e göz dağı vermek amacıyla kahvehanesine gittikleri, ...'ın olayda kullandığı tabanca üzerinde olduğu halde araçtan inerek kahvehaneye girdiği, ardından ..., onun akabinde de ...'ın girdikleri, ...'nin ise aracı uygun pozisyona alarak diğerlerinin çıkışını beklediği, kahveye önden giren ...'ın ...'la tokalaştığı, kahvehanenin içerisinde arka tarafa giderek bu konu ile ilgili konuştukları sırada, konuşmanın tartışmaya dönüştüğü, bu sırada ... ile ...'in ... ve ...'a yumruk ve sandalye ile vurdukları, ...'ın kavgaya müdahale eden bir şahsı iterek ayağına tabanca ile ateş ettiği, ... ve ...'in kahvehanedeki bazı kişilere de sandalye, çay bardağı ve tabağı fırlattıkları, ...'ın dışarı çıkarken elindeki tabancayla içeriye doğru tabanca ile bir el ateş ettiği, ardından dışarıya yöneldiği esnada elindeki tabancanın namlusunu geriye çevirerek tetiğe ters bir şekilde tekrar bastığı, o esnada iş yerinin içerisine dahi bakmadığı, ..., ... ve ...'in ...'nin uygun pozisyonda beklettiği araca geri bindikten sonra aracın manevra aldığı esnada sağ ön koltukta oturan ...'ın kolunu araç camından dışarıya çıkararak kahvehane istikametine doğru tabanca ile rastgele çok sayıda ateş ettiği, bu sırada kahvehanede bulunan katılan ... ile kahvehanede müşteri olup olay sırasında kahvehanenin yanındaki bina boşluğunda bulunan maktulün isabet alarak yaralandığı, ... ve yanındakilerin araçla olay yerinden kaçtıkları, katılan ...'ın ise sol bacağından basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaralandığı, katılan ...'ın isabet almadığı olayda,

Sanık ...'nin araç içerisinde beklemesi, silahının olmaması, sanık ... silahla ateş ederken tehdit içeren söz veya davranışlarının bulunmaması, ...'ın silahla ateş edebilmesi veya olay sonrası kaçabilmesi için sanık ...'nin kullandığı araca mutlak surette ihtiyacının bulunmaması, olay yerine başka bir araçla veya yaya olarak gelip gidebileceği, araçtan indikten sonra tabancayla ateş ettiği, ateş ederken araç içerisinde bulunarak ateş etmesine gerek bulunmadığı da dikkate alınarak sanık ...'nin Mağdur ...'ın yaralanması eylemi ile birden fazla kişiyle silahla tehdit suçlarının işlenişi sırasında bu fiiller üzerinde ortak hâkimiyetinin bulunmaması da gözetilerek bu suçlara TCK’nin 37. maddesi kapsamında asli fail olarak katılmaktan ziyade TCK’nin 39/2. maddesindeki Manevi yardım olarak suçların işleme kararını kuvvetlendirmek, Suçların işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek mahiyetinde katıldığının kabulü gerektiği,

Yine sanıklar ... ve ...'in silahlarının olmaması, sanık ... silahla ateş ederken bu sanıklarında tehdit içeren söz veya davranışlarının bulunmaması karşısında silahla ve birden fazla kişi ile tehdit suçuna TCK’nin 39/2. maddesindeki Manevi yardım olarak suçun işleme kararını kuvvetlendirmek mahiyetinde katıldıklarının kabulü gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2012/18625, Karar No: 2013/16426, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18625 E.  ,  2013/16426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, O kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası Andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9265, Karar No: 2024/2703, Tarih: 05.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9265 E.  ,  2024/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/35 Esas, 2023/741 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tarsus 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/145 Esas, 2020/40 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Mersin ili, Tarsus ilçesi, ... köyü, 957 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelin; davacı idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin derhal, kalan fark bedelin ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde ödenmesine, tespit edilen toplam kamulaştırma bedeline davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek 1310.2018 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, kamulaştırma konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun usul ve kanuna aykırı olduğunu, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ile objektif değer artışı oranının yerinde olmadığını, münavebeye esas alınan ürünlerin yörede mutad olarak yetiştirilen ürünlerden olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun usul ve kanuna aykırı olduğunu, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ile objektif değer artışı oranının yerinde olmadığını, münavebeye esas alınan ürünlerin yörede mutad olarak yetiştirilen ürünlerden olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit olunan kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, aynı bölgede, aynı kamulaştırma kapsamında Yargıtayın denetiminden geçerek kesinleşen dosyalarda %40 oranında objektif değer artışı uygulanmış iken, eldeki dosyada %20 oranında objektif değer artışı uygulanmış olmasının doğru olmadığını, taşınmazın kuru değil sulu tarım arazisi niteliğinde olduğunu, uygulanması gereken kapitalizasyon faiz oranının %3-% 4 olması gerektiğini, hesaplama yapılırken ürün verim miktarı ile ürün fiyatının düşük, üretim masraflarının ise yüksek alınmış olmasının hatalı olduğunu, üretim giderinin brüt gelirin 1/3'ünü geçemeyeceğini, hesaplamada Tarsus İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin tek başına dikkate alınamayacağını, çevre il ve ilçelerin veri ortalamalarının alınması gerektiğini, derhal ödeme kararı verilmemiş olmasının Anayasa'ya açıkça aykırı olduğunu, kamulaştırma bedeline en yüksek faiz oranı uygulanması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kısmen kuru kapama zeytin bahçesi, kısmen tarım arazisi niteliğindeki davaya konu taşınmaza İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine göre değer biçilmesinin yerinde olduğu; ancak, dava konusu taşınmazın konumu, merkezi yerlere uzaklığı, aynı kamulaştırma kapsamında Daireden ve Yargıtayın denetiminden geçen dosyalar kapsamında uygulanan objektif değer artış oranları nazara alındığında, hesaplama yapılırken % 40 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiği, tespit olunan metrekare birim bedellere % 40 oranında objektif değer artışı uygulandığında toplam kamulaştırma bedelinin 277.988,00 TL olacağı, öte yandan faiz başlangıç tarihi 14.10.2018 tarihi olması gerekirken hüküm fıkrasında 13.10.2018 tarihi olarak hatalı gösterildiği gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kısmen kuru kapama zeytin bahçesi, kısmen tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ile objektif değer artışı oranı uygun görülmüştür.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.