muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/468, Karar No: 2023/3514, Tarih: 21.06.2023

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin manevî tazminat talebinin reddinin hatalı olduğunu, maddî tazminat ve nafakaların az olduğunu, 20.02.2020 tarihli ek kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek; kusur belirlemesi, manevî tazminat talebinin reddi, maddî tazminat ve nafakaların miktarları ve 25.02.2020 tarihli ek karar yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, davanın reddi gerektiğini, kadının maddî tazminat ve nafaka taleplerinin reddi gerektiğini belirterek; kararın tümü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kadının istinaf dilekçesi süresinde olmasına rağmen İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurusunun süresinde olmadığı yönünde verilen kararın usul ve yasaya uygun olmadığı belirtilerek davacı kadın vekilinin bu yöndeki istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli ek kararının kaldırılmasına; erkeğe yüklenen evden ayrılma vakıasının sabit olduğu, erkeğin ayrıca eve bakmadığı, mali sorumluluklarını yerine getirmediği vakıasının da sabit olduğu, erkeğin, kadına yönelik iddialarını ispat edemediği belirtilerek kadının vakıaya yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne; tarafların ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası ve maddî tazminat miktarlarının az olduğu; ayrıca erkeğin kusurlu davranışlarının kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği belirtilerek kadının bu yönlere ilişkin istinaf taleplerinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin ilgili kısımlarının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm tesisine, kadın yararına aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş; erkeğin istinaf talepleri ile kadının diğer istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle; tazminatların ve nafakaların az olduğunu belirterek kararın; tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, davanın reddi gerektiğini, kadının tazminat ve nafaka taleplerinin reddi gerektiğini, miktarların fazla olduğunu belirterek; kararın tümü yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, davanın reddi gerektiğini, kadının tazminat ve nafaka taleplerinin reddi gerektiğini, miktarların fazla olduğunu belirterek; kararın tümü yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesi, davanın kabulü için gerekli şartların mevcut olup olmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi için gerekli şartların gerçekleşip gerçekleşmediği, tazminatların ve nafakaların miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 176 ncı maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi, 371 nci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü Maddesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

4. Davalı erkeğin Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gibi, toplanan delillerle davalıdan kaynaklanan, davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden başkaca bir maddî olayın varlığı da kanıtlanamamıştır. Bu durumda; 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası koşulları gerçekleşmediğinden; davacı kadının manevî tazminat talebinin reddi gerekirken, kabulü usul ve kanuna aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası yönlerinden BOZULMASINA,

2.Tarafların sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20151, Karar No: 2014/26166, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20151 E.  ,  2014/26166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/205-2014/247

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1568, Karar No: 2010/8289, Tarih: 22.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1568 E.  ,  2010/8289 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar ... ile ..., ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar ..., ..., ... ve ..., ..., ... ile ...'yu yaralamaktan sanık ..., ...'yu bıçakla yaralamaktan sanık ..., ...'i bıçakla yaralamaktan sanık ...'nun yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, sanık ...'in ...'u öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.07.2009 ... ve 297/298 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında mağdur ...’i, sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’i, sanık ... hakkında mağdur ...’i yaralama suçlarından 765 sayılı TCK uygulanarak verilen para cezalarına ilişkin mahkumiyet kararları, 21.07.2004 tarihli 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, CMUK.nun 317’... maddesi uyarınca sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafii ile katılanlar vekilinin bu hükümlere yönelik temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

2- Sanıklar ... ve ...’ın mağdurlar ... ve ...’i öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümler ile sanık ...’in mağdur ...’u öldürmeye teşebbüs suçundan beraatına dair hükümler yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’ın mağdurlar ... ve ...’i öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs suçlarının sübuta kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı

tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ...’in mağdur ...’u öldürmeye teşebbüs suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınıp beraat kararı verilmiş, incelenen dosyaya verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiinin yasal savunmaya, sanıklar ... ve ... müdafiinin suç niteliğine, ağır tahrik bulunduğuna, yasal savunmaya, katılanlar vekilinin sanıklara az ceza verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ...’in mağdur ...’u öldürmeye teşebbüs suçundan beraatına dair hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanıklar ... ve ...’ın mağdurlar ... ve ...’i öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs suçları yönünden;

A) Sanık ...’in mağdur ...’u öldürmeye teşebbüs suçundan beraatına dair hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanıklar ... ve ...’ın mağdurlar ... ve ...’i öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs suçları yönünden;

a) Sanık ...'in ... olup sanıklar ..., ... ve ...'in ...'in çocukları oldukları, mağdur-müdahil ... ile sanık ...'in kardeş olup mağdurlar ..., ... ve sanık ...'le de amca çocukları olup birlikte nakliyat işlerinde hamallık yaptıkları, olaydan 8 ay önce meydana gelen çocuk kavgasından dolayı taraflar arasında husumet bulunduğu, olay günü iş dönüşü iki grubun karşılaşması üzerine aralarında kavga çıktığı, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in ellerinde bulunan bıçaklarla mağdurlara saldırdıkları, sanıklar ... ve ...'ın mağdur ...'u göğüs bölgesinden ayrı ayrı diafragmada yaralanmaya ve ... tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıkları, ayrıca sanıklar ... ve ...'ın mağdur ...'i tutup etkisiz hale getirdikleri, sanıklar ... ve ...'in de ellerindeki bıçaklarla mağdura vurarak ikisi toraksa nafiz olmak üzere 4 adet kesici delici alet isabeti ile ... tehlike geçirecek şekilde yaraladıkları olayda; sanıkların eylem ve irade birliği içerisinde hareket ederek ve fiil üzerinde hakimiyet sağlayarak mağdurları öldürmeye teşebbüs ettikleri, sanıkların her bir mağdura yönelik eylemlerinin belli olduğu, bu nedenle olayda 765 sayılı TCK.nun 463 maddesinin uygulanma yeri bulunmadığından, sanıkların mağdurlara yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan asli fail olarak sorumlu tutulmaları ve 765 sayılı TCK.nun 64/1 maddesi aracılığıyla 448, 62, 51/1, 59/2 maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 37/1 maddesi aracılığıyla 81/1, 35, 29, 62/1 maddeleri uygulanarak

lehe yasa değerlendirmesi yaptıktan sonra karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 765 sayılı TCK.nun 448, 62, 463, 51/1 ve 59/2 maddeleri uygulanarak hüküm kurulması,

b) Kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 22.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2781, Karar No: 2019/4758, Tarih: 04.07.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2781 E.  ,  2019/4758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın örgütle iltisaklı zaman gazetesine abone olma ile çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesi eylemlerinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine ancak;

Terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında TCK’nın 58/9 maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun CMK’nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından “TCK’nın 58/9. maddesi yollaması ile aynı yasanın 58/6. maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “TCK’nın 58/9. maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12301, Karar No: 2018/8264, Tarih: 17.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12301 E.  ,  2018/8264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK‘nın 85/1, 62, 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA;17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11241, Karar No: 2023/4224, Tarih: 13.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/11241 E.  ,  2023/4224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/1064 (E) ve 2022/277 (K)

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Müştekinin 28.03.2016 havale tarihli dilekçesi ile; sanığın borçlu konut ... kooperatifinin yönetim kurulu başkanı olduğunu, sanığın başkanı olduğu kooperatif için ayrıca bir banka hesabı kullanılmadığından 14.06.2015 tarihli genel kurul toplantı tutanağında, kooperatif aidatlarının ...., Bankasının ..... Şubesinde açılan hesaba yatırılması konusunda karar alındığını, bu hesaptan sanık olan kooperatif başkanının yatırılan aidatları tahsil ettiği halde kendisine gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin tebliği üzerine 12.02.2016 tarihinde kendisinin kooperatife borcunun olmadığı yönünde yazılı bir beyan ile itiraz ettiğini belirterek, sanık hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun ( 2004 sayılı Kanun) 338 inci maddesi gereğince cezalandırılması için dava açılmıştır.

2.... 3. İcra Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli kararı ile, İİK'nın 349 uncu maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesine, karar verilmiştir.

3.... 3. İcra Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli kararının müşteki vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 10.06.2019 tarihli ve 2019/2665 Esas, 2019/9750 Karar sayılı kararı ile "...Mahkemece 26.05.2015 tarihli celsede, müşteki vekilinin duruşmaya gelmediği gibi her hangi bir mazerette bildirmediğinden bahisle İİK 349 maddesi gereğince, şikayet hakkının düşürülmesine dair karar verilmiş ise de; UYAP üzerinden yapılan incelemede,müşteki vekilinin 23.05.2016 tarihinde dosyaya 26.05.2016 tarihli duruşmaya katılamayacağı yönünde mesleki mazeret dilekçesi gönderdiğinin anlaşılması nedeniyle, CMK'nın 38/A maddesindeki "her türlü ceza mahkemesi işlemlerinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılır" hükmü gözetilerek mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.... 3. İcra Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli kararı ile, sanık hakkında unsurları oluşmayan suçtan beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ