muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/207, Karar No: 2023/312, Tarih: 31.05.2023

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarihli ve 7019-143 sayılı red kararının KALDIRILMASINA,

3- Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere kapatılmasına ve arşivde bulunan dosyaların Yargıtay 9. Ceza Dairesine devredilmesine karar verildiğinden dosyanın, kanun yararına bozma talebi hakkında karar verilmesi için Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11165, Karar No: 2019/13346, Tarih: 11.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/11165 E.  ,  2019/13346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca bedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanlar ... ile ...'ye yönelik hakaret ve tehdit, mağdurlar ..., ..., ... 'ye yönelik tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanığın eşi olan ...'la tartışmasının ardından ,mağdur ...'ın ablası olan diğer katılan ...'ın ikametine gitmesi üzerine, sanığın da elinde balta ve bıçakla katılan ...'ın ikametine giderek mağdur ... ve katılan ...'ı "bu balta ve bıçak ile sizi kesip doğrayacağım" demek suretiyle tehdit etmesi ve katılan ...'a "o...pu" demek suretiyle hakaret ettikten sonra olay yerine tartışmayı ayırmak için gelen katılan ... ve mağdurlar ... ile ...'yi de "erkekseniz çıkın meydana" diyerek elindeki silahla tehdit etmesi ve katılan ...'ye "ananı avradını sinkaf ederim" demek suretiyle hakaret etmesi biçiminde gerçekleştiği iddia ve kabul edilen olayda, sanığın, katılan ve mağdurları kısa zaman aralığı içinde, aynı olay nedeniyle ve aynı suç kastı ile tehdit ettiğinin ve katılanlara hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminden dolayı, sadece TCK'nın 43. maddesinin uygulanması yerine, tehdit ve hakaret suçlarından ikişer kez mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Katılan ... ve mağdur ...'a yönelik yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden ise;

Sanığın atılı suçları kabul etmemesi ve katılan ... ile mağdur ...'ın, sanığın yaralama eylemini gerçekleştirdiğine dair soyut iddiaları dışında sanık hakkında başkaca delil bulunmaması,mağdur ve katılana ait adli raporlarda da darp ve cebir izinin tespit edilmemesi karşısında, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9250, Karar No: 2011/27769, Tarih: 06.10.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/9250 E.  ,  2011/27769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

4857 sayılı İs Kanunu'na aykırılık eyleminden ... ve Tur. Tic. A.Ş. hakkında, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Türkiye İs Kurumu ... İl Müdürlüğünün 13/10/2010 tarih ve 165463 sayılı yazısı ile uygulanan 157.285,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Ankara 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/01/2011 tarihli ve 2010/1365 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın keza reddine ilişkin Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2011 tarih ve 2011/150 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

4857 sayılı İş Kanunu'nun, "işverenler elli veya daha fazla işçi çalıştırdıkları özel sektör iş yerlerinde yüzde üç özürlü... beden ve ruhi durumlarına uygun işlerde çalıştırmakla yükümlüdürler... işverenler çalıştırmakla yükümlü oldukları işçileri Türkiye iş Kurumu Aracılığı ile sağlarlar" şeklindeki 30. maddesi,

Özel sektör işverenince özürlü işçi temininin nasıl olacağına dair 25/04/2009 tarih ve 27210 sayılı Resmi Gazetede Yayımlanan Yurt İçinde İşe Yerleştirme Hizmetleri Hakkında Yönetmelik'in "kamu ve özel sektör işverenleri, çalıştırmakla yükümlü oldukları özürlü ve eski hükümlü işçileri Kurum aracılığı ile sağlar" şeklindeki 13/1. maddesi,

"Kamu ve özel sektör işverenleri, çalıştırmakla yükümlü bulundukları işçileri, yükümlülüğün doğmasından itibaren beş iş günü içine niteliklerini de belirterek Kurumdan talep eder" şeklindeki 14/1. maddesi,

"Kurum, özel sektör işvereninin özürlü talep tarihinden itibaren en geç on gün içinde, başvuranlardan nitelikleri uygun özürlüleri durumlarını ve niteliklerini belirten belgelerle birlikte işverene gönderir." şeklindeki 15/2. maddesi karşısında;

Haziran 2007 tarihinde işçi sayısının ellinin üzerinde olduğunu Çalışma Ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na bildiren adı geçen şirketin özürlü çalıştırma yükümlülüğünü yerine getirmek amacıyla 09/08/2007 ila 04/05/2010 tarihleri arasında işgücü istek formları göndererek Türkiye İş Kurumundan faaliyet alanı olan otomotiv işlerinde kullanmak üzere iş gücü talep ettiği, Kurum tarafından bu süre

Sayı : KYB- 2011/215532

Haziran 2007 tarihinde işçi sayısının ellinin üzerinde olduğunu Çalışma Ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'na bildiren adı geçen şirketin özürlü çalıştırma yükümlülüğünü yerine getirmek amacıyla 09/08/2007 ila 04/05/2010 tarihleri arasında işgücü istek formları göndererek Türkiye İş Kurumundan faaliyet alanı olan otomotiv işlerinde kullanmak üzere iş gücü talep ettiği, Kurum tarafından bu süre

Sayı : KYB- 2011/215532

zarfında uygun nitelikte işçi talebine karşılık Kanun ya da Yönetmelikte belirtildiği şekilde isim bildirilmediği, ilk kez 17/07/2009 tarihinde itirazı yapan şirkete 4 sayfalık bir özürlü listesi gönderildiği ancak bildirilen listede şirketin faaliyet alanında istihdamı mümkün olan birinin bulunmadığı, buna rağmen şirket tarafından 20/10/2010 tarihinde özürlü açığının kapatıldığı bu haliyle anılan şirketin özürlü çalıştırma gayret ve niyeti içinde olduğu ve özürlü istihdamından kaçınmadığı, idari para cezasına ilişkin dönemde özürlü çalıştırmamasının Türkiye İş Kurumu'nun kanundan doğan yükümlülüğünü yerine getirmemesinden kaynaklandığı anlaşılmakla itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 28.05.2011 gün ve 6973/30613 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2011 gün ve 2011/215532 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamedeki sevk ve nitelemeye, Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre işin incelemesini yapma görevi Yüksek Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3903, Karar No: 2018/6735, Tarih: 23.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3903 E.  ,  2018/6735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki arsa paylarının düzeltilmesi davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 20/03/2018 gün ve 2017/4444 E. - 2018/1979 K. sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 19 pafta, 58 ada, 2 sayılı parselde kurulu anataşınmazda arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.Hüküm davacılar vekili tarafından, bilirkişi raporunda dükkan nitelikli bağımsız bölümler ile mesken nitelikli bağımsız bölümler arasındaki kullanım fonksiyonları, caddeye cepheli oluşu, rayiç değerleri gibi v.b. yönlerden değerlendirilmediği gerekçesiyle itiraz edildiği ancak itirazları karşılanmadan hüküm kurulduğu, tespit edilen arsa paylarının gerçeği yansıtmadığı gerekçesiyle temyizi üzerine Dairece; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı, taşınmazda 2006 yılında kat irtifakı kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmediğinden bozulmasına karar verilmiştir. Davacılar vekili, temyiz itirazları kapsamında ve hükmün davalılar tarafından temyiz edilmediği ve bu nedenle de mevcut mahkeme kararının lehlerine kazanılmış hak oluşturduğu gerekçesiyle kararın düzeltilmesini istemiştir. Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre; "kat mülkiyeti, bu mülkiyete konu olan Anayasanın bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir." Kanun gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz. 2018/3903-2018/6735 Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda mevcut arsa paylarının KMK'nın 3. maddesine ve hakkaniyete aykırı olduğu belirtilmekle, bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan ve davacıların itirazlarına esas oluşturan dükkan nitelikli bağımsız bölümler ile mesken nitelikli bağımsız bölümler arasındaki kullanım fonksiyonları, cephesi, rayiç değerleri gibi hususlarda da somut ve haklı nedenler ortaya konulmadan soyut ve genel ifadeli beyanlar ile yetinilmiştir. Bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetinden yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde, tarafların tüm itirazlarını da karşılayacak rapor alınıp oluşacak sonuca göre, davacılar lehine oluşan kazanılmış hak da gözönünde bulundurularak bir karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ile Dairenin 20/03/2018 gün ve 2017/4444 E. - 2018/1979 K. sayılı hükmün bozulmasına dair kararının KALDIRILMASINA, Dairenin hükmün bozulmasına ilişkin kararının gerekçesi değiştirilerek BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana iadesine 23/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4444, Karar No: 2017/4523, Tarih: 13.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4444 E.  ,  2017/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet, suç işlemek amacıyla örgüt kurma

HÜKÜM : Mahkumiyet, Düşme, Beraat

1- Sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan verilen beraat kararına yönelik hazine vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

Sanıklara yüklenen suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçundan ...’nın doğrudan zarar görmediği, bu suçla ilgili olarak usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği cihetle, şikayetçi adına hazine vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında 2003 takvim yılında işlenen , sanıklar ... ve ...'ın 2004 yılında işlenen suçlardan verilen düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen 2003 ve 2004 yıllarında “sahte fatura düzenleme”suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

Sahte fatura düzenleme suçlarında suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabul ile son fatura tarihinin 31.12.2004 olarak kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

4-Sanıklar ..., ... ve ...’ın 2005 yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik; sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...’ın temyiz taleplerinin incelemesinde;

2005 takvim yılı için en son suç tarihinin 31.05.2005 olarak kabul edilerek yapılan incelemede ; Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMUK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/470, Karar No: 2017/1696, Tarih: 29.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/470 E.  ,  2017/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti ile diğer atılı suçtan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan bakanlık vekili ile sanık ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “Katılan ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 3.600 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan ... Bakanlığına verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13577, Karar No: 2015/2250, Tarih: 26.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/13577 E.  ,  2015/2250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı asil tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı ...'ye 04/09/2010 gün ve 6302 sayılı fatura ile laminat parke ve sair malzeme sattığını, fatura münderacatındaki malzemeleri aynı günlü ve 5552 sayılı sevk irsaliyesi ile teslim ettiğini, fatura bedelinin ödenmemesi üzerine Isparta 2. İcra Müdürlüğü’nün 2011/4542 sayılı dosyası ile davalı hakkında icra takibi yapıldığını, yetkiye yapılan itiraz nedeni ile dosyanın .... İcra Müdürlüğü’ne gönderilerek 2011/996 sayılı dosyası üzerinden yeniden gönderilen ödeme emrine de süresi içerisinde davalı tarafından itiraz edildiğini, davalının itiraz dilekçesinde herhangi bir borcunun bulunmadığından bahisle asıl alacağa, faize ve faiz oranına itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava dilekçesinde beyan edilen hususları kabul etmediğini, davacı tarafın alacak sebebi olarak ibraz ettiği 04/09/2010 havale tarihli sevk irsaliyesinde malı teslim alan şeklinde ismi geçen herhangi bir çalışanı olmadığını ve şahsı adına da teslim alma yetkisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının fatura ve ticari defterlere dayandığı, davalının ticari defterlerine davacının dayandığı faturanın işlendiği, davacının davalı ile arasındaki hukuki ilişkiyi ve alacağın varlığını ispat ettiği, davalının, davacıya borcunu ödediğine ilişkin savunmada bulunduğu, ancak ödemeyi yaptığını ispat edemediği, bilirkişi raporunda belirtilen miktar kadar davanın kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalının ... İcra Müdürlüğü’nün 2011/996 sayılı takip dosyasında 6.726,63 TL asıl alacak, 1.135,86 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.862,49 TL yönünden yapmış olduğu itirazın iptaline, 6.726,63 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek yıllık %15 oranında ve değişen oranlarda ticari temerrüt faizi ile birlikte takibin devamına dair verilen karar süresi içinde davalı asil tarafından temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2) Davalı cevap dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. Bu nedenle davalıya ödeme savunmasının ispatı açısından yemin deliline dayanma hakkı olduğu hatırlatılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, mahkeme kararının bu yönden bozulması gerekmiştir.

(2) Davalı cevap dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. Bu nedenle davalıya ödeme savunmasının ispatı açısından yemin deliline dayanma hakkı olduğu hatırlatılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, mahkeme kararının bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bent uyarınca davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.