muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3005, Karar No: 2020/10801, Tarih: 14.09.2020

Sonuç olarak 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesinin uygulanabilmesi için;

- 7165 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.02.2019 ve sonrasında, sanık hakkında ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince bir "mahkumiyet" kararı verilmiş olması,

- Verilen bu mahkumiyet kararının, CMK'nin 272/3. maddesi kapsamı (3000 TL'ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezaları) dışında kalması gerekecektir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut uyuşmazlıkta;

İlk derece mahkemesi tarafından, sanığın iki ayrı çek nedeniyle ayrı arı 33.590,00 TL ve 38.590,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş, sanık müdafi tarafından istinaf yoluna başvurulması sonucu; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf incelemesi dosya üzerinden yapılarak, 04.11.2019 tarihinde istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. Karar sanık müdafi tarafından temyiz edilmiş, temyizin reddine dair karar verilmesi ve bu kararın da temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay'a gönderilmiştir. Dosya henüz temyiz incelemesinde iken, ilk derece mahkemesince şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği ve bu karara karşı istinaf yolunun açık olduğu görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararı üzerine 7165 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen CMK'nin 286/2-d maddesindeki şartlar, somut uyuşmazlık bakımından oluşmamıştır. Dolayısıyla, iki dereceli yargılanma hakkı, Bölge Adliye Mahkemesince tesis edilen hükümle sağlanan sanık hakkında kurulan hükmün temyize tabi olmadığı anlaşılmakla,

Temyiz edilen hükmün, CMK'nin 286/2-a ve 286/2-e maddeleri gereği temyiz edilemez olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yerinde olduğu saptandığından, TEMYİZ İSTEMİNİN, tebliğnameye uygun olarak, 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi gereği REDDİNE, 14/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23811, Karar No: 2014/15737, Tarih: 11.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/23811 E.  ,  2014/15737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2012/299-2012/678

Hazine ile S.. A.. aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Silivri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.11.2012 gün ve 299/678 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalıya ait olan 301 ada 26 ve 27 parsel sayılı taşınmazların 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan bölümlerine ilişkin tapu kayıtlarının iptaline ve tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, belirlenen kıyı kenar çizgisinin 18.11.1997 tarih 1993/5 E., 1997/3K sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun olarak belirlenmeyip, ilgililere tebliğ edilmediğini ve idari dava yolu açılmadan kesinleştirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamından sonra kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, hak düşürücü süre nedeniyle reddine dair önceki hüküm davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 23.02.2012 tarih ve 2011/13752 Esas, 2012/1825 Karar sayılı ilamı ile özet olarak; "..öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Hal böyle olunca; çekişme konusu taşınmazın sicil kaydının Hazine'nin de taraf olduğu tescil ilamı sonucu oluştuğu anlaşıldığından, işin esasının Dairenin 13.10.2008 tarih 2008–1016 esas 2008–10132 karar sayılı bozma ilamında bildirilen ilkeler doğrultusunda, tescil ilamının dayanağı tescil haritasının uygulanması suretiyle kapsamının tayin edilmesi sonucuna göre davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması " gereğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyulması kararı verildikten sonra, yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Somut olaya gelince, Mahkemece, her ne kadar dosya teknik bilirkişi harita mühendisine tevdii edilerek alınan rapor sonucuna göre, dava konusu yerin tescil krokisi kapsamında kaldığı ve eldeki davaya kesin hüküm oluşturduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, benimsenen bu yöntem Daire ve Yargıtay uygulamasına, usul ve kanuna aykırı düşmektedir. Dosya içerisinde mevcut tescil krokisinin ve buna bağlı olarak kesinleşen hükmün eldeki davaya kesin hüküm oluştruduğunun kabul edilmesi için durumun yerinde keşif yapılarak belirlenmesi zorunludur.

Mahkemece, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 23.02.2012 tarih ve 2011/13752 Esas, 2012/1825 Karar sayılı ilamı ve aynı dairenin aynı yöndeki 13.10.2008 tarih 2008/10163E., 2008/10132 K sayılı bozma ilamlarına uyulduğu halde bozma gereklerinin yerine getirilmediği belirlenmiştir. Bozma ilamlarına uyulduktan sonra bozma kapsamları gözetilerek araştırma ve inceleme yapılmalıdır. Uyulan bozma ilamı taraf yararına usuli kazanılmış hak doğurmaktadır. Bu nedenle bozma ilamları doğrultusunda işlem yapılması gerekir. Bu nedenlerle; mahkemece daha önceki bozma ilamları ile, Dairenin bozma ilamı kapsamı gözetilerek, Silivri Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24.1.1957 tarih 1955/208 E, 1957/3 K sayılı tescil hükmüne esas olan krokinin verilecek keşif günü ile zemine uygulanması, bilirkişilerden gerekçeli denetime açık rapor alınması, dava konusu yerin tamamının veya bir kısmının kroki kapsamında kalıp kalmadığının saptanması, tescil krokisine ait dosyanın bulunduğu yerden getirtilerek keşif sırasında dosya kapsamı göz önünde bulundurularak değerlendirme yapılması, tescil krokisinin uygulanma kabiliyetinin olup olmadığı yönünde görüş istenmesi ondan sonra karar verilmesi gerekirken, bozma ilamlarının kapsamı gözardı edilerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16921, Karar No: 2017/9473, Tarih: 15.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/16921 E.  ,  2017/9473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde; örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal süresi içerisinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip dayanağı senedin teminat senedi olarak verildiğini, senedin alt kısmındaki "Bu senet ... İli ... İlçesi ... Köyü ... Mevkii 40 Ada 3 Parselde Gayrimenkule karşılık teminat olarak verilmiştir." yazılı kısmın kesilerek çıkarıldığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, istemin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 169/a-1. maddesi gereğince; borcun bulunmadığı veya itfa yahut imhal edildiği resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile kanıtlanmalıdır.

HGK'nun 14.03.2001 tarih 2001/12-233 ve 20.06.2001 tarih, 2001/12-496 sayılı kararlarında da benimsendiği üzere, dayanak belgenin hangi ilişkinin teminatı olduğu yazılı belge ile kanıtlanmalıdır. İİK'nun 169/a maddesi uyarınca, belgede, takip dayanağı senede açıkça atıf yapılması zorunlu olup, açıkça atıf yapıldığının kabulü için senedin, vade ve tanzim tarihleriyle miktarlarının belirtilmesi gereklidir.

Somut olayda, ceza davası yargılamasında alınan 20/08/2010 tarihli Adli Tıp Uzmanı raporunda “....senedin üst kenarının düzgün, alt kenarının ise düzgün olmadığı, alt tarafının kesilmiş olduğu...” yönünde görüş bildirildiği, icra mahkemesince alınan 25/02/2016 tarihli bilirkişi raporunda da “senet aslının alt uzun kenarının boydan boya gelişigüzel tarzda kesici bir aletle kesilmiş olduğu, muhtemelen üzerinde var olan ibare ile birlikte kağıt kaybının mevcut olduğunun kabulü gerektiği” yönünde görüş bildirildiği görülmüştür.

Borçlu, senedin takip alacaklısına teminat olarak verildiği iddiasını, senede açıkça atıf yapan bir sözleşmeyle ispatlayamadığı gibi takip dayanağı senedin ön veya arka yüzünde, senet metninde senedin teminat amaçlı verildiğine yönelik bir açıklama olmadığı görülmüştür. Bononun alt kısmının deforme olmuş olması bononun kambiyo vasfını ortadan kaldırmaz. İcra mahkemesi tarafından varsayıma dayalı olarak bono metni dışında kalan kısmın kesildiği ve kesilen kısımda kayıtlar bulunduğu savıyla sonuca gidilemez. Asıl olan senet aslı olup, bono unsurlarını taşıyacak şekilde doldurulmuş bir kağıt dahi bono hükmünde sayılacağına göre takip dayanağı senedin unsurları tam olduğundan senet kambiyo senedi vasfındadır.

Öte yandan, icra mahkemesi, önüne gelen itiraz ve şikayetleri, İcra ve İflas Kanunu'nda düzenlenen özel usul kurallarını uygulayarak takip hukuku bakımından kesin hükme bağladığından, anılan mahkemenin kararları kural olarak maddi anlamda kesin hüküm niteliği taşımaz. Bu nedenle borca veya imzaya itirazın incelenmesi sırasında sahtelik iddiasına dayalı olarak genel mahkemelerde açılan davaları bekletici mesele yapamaz. Cumhuriyet savcılığına aynı nedenle yapılan şikayet ve ceza mahkemesinde açılan dava da kendiliğinden icra takibini durdurmaz ve bekletici mesele yapılamaz. Somut olayda yapılan ceza yargılaması sonunda taraflar arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olduğu gerekçesiyle alacaklı sanığın beraatine karar verildiğinden kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı olmadığı gibi açıklanan nedenlerle mahkemece, ceza davası yargılamasının bekletici mesele yapılması da doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece borçlunun itirazının reddi yerine yorum yolu ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6917, Karar No: 2023/3396, Tarih: 22.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/6917 E.  ,  2023/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Üstsoya karşı öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi ve mahkumiyet kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/394 Esas, 2020/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi kapsamında 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2020/1443 Esas, 2020/2587 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yapılan duruşmalı inceleme neticesinde sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının (sanık aleyhine) istinaf başvurularının kabulü ile nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 Sayılı Kanunun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesi, 29 uncu maddesi ve 53 üncü maddesi kapsamında 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.06.2022 tarihinde tanzim olunan ve temyiz isteminin esastan reddiyle onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; sübuta, eksik incelemeye, öldürme kastının ve öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmadığına, haksız tahrikin derecesine, etkin pişmanlık ve gönüllü vazgeçme koşullarının varlığına, cezanın fazla tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri; sübuta, eksik incelemeye, öldürme kastının ve öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmadığına, haksız tahrikin derecesine, etkin pişmanlık ve gönüllü vazgeçme koşullarının varlığına, cezanın fazla tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mağdur ile sanığın baba- oğul oldukları, suç tarihinde mağdurun, eşi ve sanığın da annesi olan ... ile yaşadığı tartışma esnasında ...'e sinkaflı küfür ederek üzerine yürümesi üzerine sanığın, annesine yapılan haksız hareketten duyduğu öfke ve elemin etkisi altında kendisine ait kelebek tabir edilen bıçakla babası mağdur ...'e saldırarak adli rapor bulgularına göre 11 ayrı yerinden yaraladığı, mağdurun meydana gelen iç organ yaralanmaları nedeniyle hayati tehlike geçirdiği, Mahkemece taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmaması, mağdurun aşamalarda özü değişmeyen beyanlarında belirttiği üzere ''... isteseydi bıçaklamaya devam edebilirdi'' şeklindeki anlatımları da gözetilerek sanığın eylemine kendiliğinden son vermiş olması değerlendirildiğinde eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu, mağdurun sanığın annesine şiddet uygulamaya çalışması nedeniyle öfkelenmesi sonucunda ve etkisi ile eylemin gerçekleştirilmiş olması nedeniyle sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin tatbik edildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, mağdur ... tanık beyanları, 04.02.2019 tarihli olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün ve 22.09.2018, 19.03.2019, 29.04.2019 tarihli adli tıp raporları, sanığa ait güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular yönünden sanık ile mağdur arasında önceye dayalı öldürmeyi gerektirecek husumet yok ise de; mağdurun 10 ayrı yerinden bıçak darbesi alması, bunların 2 'sinin hayati bölgelerden olan batın bölgesine, 1'inin yine hayati bölgelerden olan göğüs-batın boşluğuna, 2'sinin ise yine hayati bölgelerden olan göğüs kafesi boşluğuna nafiz ve öldürme sonucunu doğuracak şiddette olması, olay esnasında mağdurun sanığa hitaben "beni öldürdün" şeklindeki sözleri üzerine duraksadığı sırada ağabeyi tanık ...'ın elinden bıçağı alması suretiyle eylemin sonlanması, sanığın olay sonrası hastaneye kaldırılan mağdura yönelik bir yardımının veya kurtarmaya dönük bir çabasının bulunmaması hususları göz önünde bulundurulduğunda sanığın yaralama kastıyla Esas No : 2022/6917

değil öldürme kastıyla hareket ettiğinin kabul edilmesinin gerektiği belirlendiğinden sanığın 5237 sayılı Kanunun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesi, 29 uncu maddesi ve 53 üncü maddesi kapsamında 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

değil öldürme kastıyla hareket ettiğinin kabul edilmesinin gerektiği belirlendiğinden sanığın 5237 sayılı Kanunun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesi, 29 uncu maddesi ve 53 üncü maddesi kapsamında 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Sübuta, Eksik İncelemeye, Öldürme Kastının ve Öldürmeyi Gerektirecek Husumetin Bulunmadığına, Haksız Tahrikin Derecesine, Etkin Pişmanlık ve Gönüllü Vazgeçme Koşullarının Varlığına, Cezanın Fazla Tayin Edildiğine Yönelen Temyiz İstemleri Yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, icra hareketlerinin bitmesinden sonra gönüllü vazgeçmenin kabulü için, vazgeçenin suçun tamamlanmasını önlemek bakımından ciddi bir çaba göstermesi gerektiği, eylem kasten öldürme suçunda bütün unsurlarıyla tamamlandıktan sonra gönüllü vazgeçmenin yanı sıra etkin pişmanlığın da söz konusu olmayacağı, somut olayda sanık savunmaları ve tanık anlatımları nazara alındığında sanığın olay sonrası hastaneye kaldırılan mağdura yönelik bir yardımının veya kurtarmaya dönük bir çabasının bulunmadığı tespit edildiğinden gönüllü vazgeçme şartlarının mevcut olmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2020/1443 Esas, 2020/2587 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8708, Karar No: 2018/2148, Tarih: 22.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8708 E.  ,  2018/2148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanıklar ..., ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ..., ..., ...); çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (sanıklar ... ile ...)

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ...'ın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan; sanıklar ..., ... ve ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; sanık ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve sanıklar ... ile ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanıklar ... ile ... haklarında ise çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ..., ... ile ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ile ... haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar ile mağdurenin beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü on beş yaşını doldurmamış olan mağdurenin cebir, tehdit veya hile olmaksızın sanıklar ... ve ...'la birlikte diğer sanık ...'in evine gitmesinin ardından burada bir süre kalarak kahvaltı yaptığı, bu sırada ...'in annesinin eve gelmesi üzerine mağdurenin, sanıklar tarafından evin içinde saklanıp annenin dışarı gitmesinden sonra evden çıkartıldığı ve sanıkların mağdurenin ailesinden habersiz yanlarına geldiğini bildikleri anlaşıldığından, mevcut haliyle eylemlerinin TCK'nın 109/1 maddesinde açıklanan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, haklarında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle suç vasfının tayininde hataya düşülmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ile ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.