muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5429, Karar No: 2024/902, Tarih: 15.02.2024

2. Davalı ...; gerekçeli karar tebligatının usulüne uygun yapılamadığını, davanın mülkiyete ilişkin olmayıp elatmanın önlenmesine ve eski hale getirmeye ilişkin olduğunu, dava dilekçesinde eski hale getirme isteminden başkaca bir talep yokken ıslahla davanın genişletilmesinin hukuka aykırı olduğunu, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin hesaplanmasında taşınmaz değerinin esas alınamayacağını, dava konusu yerin dedelerinin zamanından beri mera olduğu bilinmeden ve mera niteliğinde olup olmadığı konusunda bir araştırma yapılmadan kullanıldığını, kararların gerekçeli olmadığını belirterek; bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; meraya el atmanın önlenmesi, ka'l, eski hale getirme ve tazminat isteminlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile bölge adliye mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12081, Karar No: 2015/547, Tarih: 13.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12081 E.  ,  2015/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2013/934-2014/287

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, 150 TL olan yoksulluk nafakasının 500 TL'ye, 150'şer TL olan iştirak nafakalarının ise aylık, 250'şer TL'ye çıkarılmasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, davacı için yoksulluk nafakasının 275 TL'ye, çocuklar için olan iştirak nafakalarının ise, 150'şer TL'ye çıkarılmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, yoksulluk nafakası artırılırken tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının yanında, ülkedeki ekonomik gelişmeler (paranın satın alma gücündeki kayıp ve bu hususun taraflara etkisi) de gözönünde tutulmalıdır.

TÜİK tarafından yayımlanan ÜFE oranları nazara alındığında; artırılan yoksulluk nafakası miktarı çok olup, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine aykırı görülmüştür.

O halde; yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, nafakanın TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davacı kadın için yüksek nafaka takdiri doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7941, Karar No: 2019/19913, Tarih: 17.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/7941 E.  ,  2019/19913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Terk suçu hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/01/2018 tarihli ve 2017/13713 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına dair, Düzce 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 07/06/2018 tarihli ve 2018/300 değişik iş sayılı kararı, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 16/09/2019 gün ve 94660652-105-81-7944-2019-Kyb istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/10/2019 gün ve 2019/7941 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, mağdur Alperen Efe Ocak'ın Uzunmustafa İlköğretim Okulunda 2. Sınıf öğrencisi, şüpheli ...'nun mağdurun kullanmakta olduğu servisin şoförü ve şüpheli ...'nun ise servis firmasının yöneticisi olduğu, olay tarihinde mağdurun ikametine gitmek için servise bindiği, mağdur ve arkadaşlarının serviste ses yapması üzerine şüpheli Mustafa'nın mağdur ve arkadaşlarını uyardığı, mağdurun ses yapmaya devam etmesi üzerine şüpheli Mustafa'nın mağduru servisten indirdiği ve yola devam ettiği, yaklaşık 10-15 dakika sonra dönerek mağduru servise aldığı ve mağdura hitaben "korktun mu, korkmadıysan bir daha indireyim, bundan sonra daha neler yapacağım" diyerek tehditte bulunduğu olay ile ilgili başlatılan soruşturma kapsamında, "Ceza sorumluluğun şahsiliği" ilkesi gereğince kişilerin sadece kendi eylemlerinden sorumlu olması gerektiği, şikayet konusu olay ile ilgili herhangi bir eyleminin olmadığı, bu haliyle şüpheliye isnat olunan terk suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Terk suçu nedeniyle şüpheliler hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/01/2018 tarih ve 2017/13713 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik mağdur vekili tarafından yapılan itirazın kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına dair Düzce 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/06/2018 tarihli ve 2018/300 değişik iş sayılı kararının, "ceza sorumluluğunun şahsiliği" ilkesi ve "terk suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı" şeklindeki gerekçelerle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın, belirtilen gerekçelerle reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Terk suçu yönünden ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/01/2018 tarihli ve 2017/13713 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulüne ilişkin, mercii Düzce 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/06/2018 tarihli ve 2018/300 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. "2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

CMK'nın 173. maddesi; " (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2)İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK’nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada;

İncelenen dosyada;

Şüpheli ...'nun yaşı küçük mağdurun okula giderken kullandığı servis firmasının yöneticisi, şüpheli ...'nun da servisin şoförü olduğu, olay tarihinde, mağdur Alperen Efe Ocak'ın gürültü yapması nedeniyle şüpheli ...'nun, mağduru köy yolunda indirdiği iddiası üzerine yürütülen soruşturma neticesinde şüpheli hakkında "...şüpheli ...'nun, mağdurun kullanmakta olduğu servis firmasının yöneticisi olduğu, ancak şüheli ...'nun şikayet konusu olay ile ilgili herhangi bir eyleminin olmadığı, bu durumda şüpheli ...'ya kusur aatfedilemeyeceği ve şüphelinin atılı suçu işlemediği anlaşıldığından; şüpheli ...'nun koruma ve gözetim yükümlülüğü altında bulunan mağduru servisten indirmiş ise de; şüphelinin bir süre sonra mağduru tekrar aldığı, şüphelinin olayda terk kastıyla hareket etmediği ve terk suçunun unsurlarının oluşmadığı" biçimindeki gerekçeyle Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara mağdur vekili tarafından itiraz edildiği, Düzce 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/06/2018 tarihli ve 2018/300 sayılı Değişik İş Sayılı kararıyla " ...Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğu..." şeklindeki gerekçeyle mağdur vekilinin itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuştırmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır. Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Şüpheli ... hakkında terk suçundan verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı mağdur vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, Düzce 2.Sulh Ceza Hakimliğinin, itirazın kabulüne karar verildiği de anlaşılmakla, yalnızca, şüpheli ... hakkında terk suçundan verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itiraz üzerine Düzce 2.Sulh Ceza Hakimliğinin, bu şüpheli yönünden verdiği 07/06/2018 tarihli ve 2018/300 Değişik iş sayılı kararının incelenmesinde;

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir.

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir.

Somut olayda; şüpheli ...'nun, yalnızca servis firması yöneticisi olup, olay tarihinde diğer şüphelinin eylemine herhangi bir iştiraki bulunmadığı anlaşıldığından, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik mağdur vekili tarafından yapılan itirazın kabulüne dair mercii Düzce 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 07/06/2018 tarihli ve 2018/300 Değişik İş sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Şüpheli ... hakkında kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Düzce 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/06/2018 tarihli ve 2018/300 Değişik İş sayı ile verilip kesinleşen kararının, şüpheli ...'ya ilişkin kısmı yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde yerine getirilmesine, 17/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4601, Karar No: 2011/6129, Tarih: 05.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4601 E.  ,  2011/6129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvellerine göre; erik ürününün dekar başına ortalama verimi 2250 kg, dekar başına ortalama toptan satış fiyatı 1,00 TL ve dekar başına ortalama gideri 580 TL olarak bildirildiği halde hükme esas bilirkişi raporunda sırasıyla 2150 kg, 0,95 TL ve 550 TL alınmak suretiyle hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan bozmaya uygun ek rapor alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 05.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2097, Karar No: 2011/5151, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2097 E.  ,  2011/5151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; şikâyet yokluğundan davanın düşmesine dair Hani Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2006 gün ve 2005/54 Esas, 2006/8 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçuna ilişkin 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı tibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sorgu tarihi olan 28.10.2005'ten inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13966, Karar No: 2018/6160, Tarih: 15.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/13966 E.  ,  2018/6160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 24/05/2010 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya kapsamından; uyuşmazlığın çözümünde incelenmesi gerekli olan, bilirkişi ...’ın ön raporundan sonra dosyaya kazandırılan ve aynı bilirkişinin 18/06/2014 tarihli raporunda yer verdiği, 04/12/2015 tarihli bilirkişi heyeti raporunda da incelendiği belirtilen ve içerisinde soruşturma raporu, faturalar, kantin kiralama sözleşmeleri, kantin okul aile birliği paylarının yatırıldığını gösterir banka dekontları, okul aile birliğine ait genel kurul tutanakları ve harcamaları gösteren diğer tüm belgelerin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bahsedilen belgelerin dosyaya eklenerek gönderilmesi için geri çevirme kararı verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9177, Karar No: 2008/7335, Tarih: 26.05.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/9177 E.  ,  2008/7335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aksaray 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.11.2006
Yargıtay — Esas No: 2007/22180, Karar No: 2008/520, Tarih: 17.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22180 E.  ,  2008/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 31/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo takibine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçilmiştir. Borçlu vekili icra mahkemesine başvurarak takipten önce alacaklıya 7.500 YTL ödemede bulunduğunu, ancak alacaklının 5000 YTL'lik ödemeye ilişkin senet arkasındaki  rakamda tahrifat yaptığını ileri sürerek takibin iptalini istediği görülmektedir.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde, 07.11.2005 tarihi karşısında bulunan rakamın 5.000 YTL olduğu, sondaki sıfır rakamının bilahare mavi mürekkepli kalemle kapatılması suretiyle tahrifat yapıldığı açıklanmıştır.

Takip konusu senet, alacaklının elinde olup, arka yüzündeki ödemelere ilişkin atılan tarih ve rakamlar karşısında bulunan imzalarında kendisine ait olamayacağını ileri süremeyeceğine, ayrıca bu duruma da karşı çıkmadığına göre toplam 7.500 YTL üzerinden takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle borçlunun iddialarının genel mahkemede yargılamayı zorunlu kıldığından bahisle itirazın reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.