muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1231, Karar No: 2012/1005, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1231 E.  ,  2012/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili davalıların işleteni sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek toplam ... için 10.741,61 TL, ... için 14.767,57 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara davacı ...'nın yargılama sırasında ölmesi nedeniyle hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı ... yönünden 10.741,61 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve toplam 20.000,00 TL manevi tazminatının sigorta şirketi maddi tazminattan sorumlu olmak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı ... yargılama sırasında ölmüştür. TMK'nun 599. maddesi uya-

rınca genel olarak mirasbırakanın alacakları, hakları ve malları mirasçılara geçer. Mirasçılar bu mal ve haklara ilişkin davaları kendileri açabilecekleri gibi mirasbırakanın açmış olduğu davalara da devam edebilirler. Ancak öleni ilgilendiren şahısvarlığı hakkına ilişkin davalar tarafın ölümü ile konusuz kalır. Davacı vekili, ölen müvekkilinin mirasçılarının davaya devam etmek istediklerini belirterek vekaletnamelerini sunmuştur. Mahkemece bu husus araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davacı hakkında hüküm kurulmaması doğru olmamıştır.

3-Ayrıca kabule göre de, davacı ...'nın ölümü ile farazi desteğin davacılara ayıracağı pay oranları da değişmiştir. Davacılar vekili, henüz müvekkili ölmeden önce dava dilekçesindeki taleplerini ıslah ile artırmış ancak fazlaya ilişkin hakkını da saklı tutmuştur. B.K'nun 45. maddesi uyarınca hükmedilecek destekten yoksun kalma tazminatının hüküm tarihine en yakın verilerle birlikte belirlenmesi gerekir. Bu nedenle davacı ...'nın ölümü ile davacı ...'in desteğin gelirinden ayrılacak pay oranı artacağından bu yeni duruma göre destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmalıdır. Mahkemece hükmün gerekçe kısmında, davacının talebinin ıslah ile artırılan tutar kadar olduğu belirtilerek, hüküm kısmında fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmaması da doğru olmamıştır.

4-Borçlar Kanunu’nun 47. Maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davacıların desteğinin yaşı, kazanın meydana geliş biçimi, tarafların sosyal koşulları dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat adalete uygun düşmemektedir.

5-Kabule göre de, dava dilekçesinde davalı ... şirketlerinin poliçe limitleri ile sorumlu tutulması talep edilmiş olup davalı ... yönünden manevi tazminat talebi varmış gibi değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesi ve lehine vekalet ücreti takdiri de doğru olmamıştır.

6-Ayrıca kabule göre, davacıların manevi tazminat istemleri toplamı dikkate alınarak reddedilen kısım yönünden davalılar yararına tek bir vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

7-Davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, hükme esas alınan bilirkişi raporu, ilk raporu düzenleyen bilirkişi tarafından verilmiştir. Her ne kadar ilk rapordaki veriler değiştirilmiş ise de rapor yeterli açıklık içermediğinden denetime elverişli görülmemiştir. Bu nedenle mahkemece beş kişiden oluşturulan bilirkişi raporu verileri doğru kabul edilerek içlerinden bir bilirkişinin düzenleyeceği yeni verilere uygun ek rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraflar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2, 3, 4, 5 ve 6 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekillerinin, 7 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlararının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ve davacılara geri verilmesine 2.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6066, Karar No: 2011/12382, Tarih: 16.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6066 E.  ,  2011/12382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının ... Caddesi, İskele Mahallesi, No:7, ... adresinde ikamet ettiği bildirilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verildiğine dair bir karar verilmediği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1997/734 esas, 1996/88 karar sayılı ilamıyla kısıtlanmış ve kendisine Nilgün Işıldar vasi olarak atanmıştır. Daha sonra 13.06.2007 tarihinde verilen kararla kısıtlıya ... vasi olarak tayin edilmiştir.

Somut olayda, ...'da ikamet ederken ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından vesayet altına alınan kısıtlı ...'ın 3 yıldan bu yana ...'da, ... Caddesi, İskele Mahallesi, No:7, ..., ... adresinde kalmaya başladığı, bunun üzerine vesayet makamınca kısıtlının yerleşim yerinin değiştiğinden söz edilerek yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 412.maddesinde vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği, yerleşim yerinin değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet dairesine geçeceği hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanunun 462/14 maddesinde de vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu belirtilmiştir. Bu halde vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı aynı zamanda kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin niteliğinde olup, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8434, Karar No: 2021/9637, Tarih: 25.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8434 E.  ,  2021/9637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK’nın 31/3 maddesi gereği indirim yapılırken 5 yıl hapis cezası yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve devamında sonuç cezanın 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine; 3 yıl 14 ay hapis cezası olarak eksik belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16470, Karar No: 2010/17344, Tarih: 25.10.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/16470 E.  ,  2010/17344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi ihmal, görevde yetkiyi kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-a) Sanıklar ... ile ...'un; Selçuk ilçesi, ... Mahallesi, Taşocağı Mevkii, 9594 numaralı parselde yaptırılan inşaat ile ilgili olarak, Seferihisar-... Yarımadası Kıyı Kesimi ... İmar Planı notlarındaki kot alınacak noktaya ilişkin 3 ve 7. maddelerine göre işlem yapmadan kot almasına izin verilerek binanın 1 kat fazla yapılmasına neden olunması ve de bu yapı hakkındaki 15.11.1999 ..., 1999/880 sayılı mühür sökme, 27.12.1999 tarihli su basman vizesi verilmesi işlemlerine muvafakat edilmesi,

b-) Sanıklar ... ..., ... ile ...'in; Şirince Köyü yoiu üzerindeki zeytinyağı fabrikası inşaatına usulsüz olarak 07.04.2000 tarih ve 40 sayılı yapı ruhsatının düzenlenmesi, yapıya gerçeğe aykırı olarak "zirai depo" ruhsatı verilmesi ve bu yapının 180 m2 den büyük olmasına rağmen, ÇED araştırılması da yaptırılmadan 30.05.2000 tarih, 2000/52 sayılı yapı ruhsatı verilmesi şeklindeki etkin nitelikte olarak kabul edilen eylemlerine ilişkin olarak,

Suçların oluştuğu tarihe göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından sanıklar ..., ..., ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanıklar yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanıklar ... ve ... haklarında, Mersinlik Mevkiinde bulunan 147 pafta, 10124 numaralı parsel üzerindeki ruhsata aykırı olarak yapılan binaya ilişkin eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanıklara yükletilen görevi savsama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

a) Sanık ... hakkındaki cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

a) Sanık ... hakkındaki cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b) Ancak, sanık ... hakkında, tüm suçlardan verilen cezalar toplandıktan sonra kazanılmış hakkın dikkate alınması nedeniyle, sanığa bu suçtan verilecek sonuç cezanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, sanık hakkındaki sonuç cezanın 484 TL olarak belirlenmesi, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14788, Karar No: 2015/13558, Tarih: 25.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14788 E.  ,  2015/13558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2012/347-2014/200

Davacı M.. A.. vekili Avukat Şekip tarafından, davalı İ.. Ç.. aleyhine 04/10/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeni ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, Göztepe T. M. E. Cami Koruma Derneği yönetim kurulu üyesi olduğunu, davalının ise adı geçen caminin imamı olduğunu, aralarında dernek işleri nedeni ile husumet bulunduğunu, davalının cami cemaati içinde kendisine "şerefsizsin, hırsızsın" diyerek hakarette bulunduğunu, bu sözleri nedeni ile cezalandırıldığını, kişilik haklarının zedelendiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ise ; davacının Koruma Derneği tarafından cami için harcanması gereken meblağlara sürekli itiraz ettiğini, hakkında Kadıköy Cumhuriyet Savcılığı'na hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddiası nedeniyle şikayetçi olduğunu, soruşturma neticesinde koğuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilerek davacı yararında bir miktar manevi tazminata karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı İ.. Ç.. hakkında, olay tarihinde cami koruma derneği başkanı olan davacı Mehmet Firuz Algan'a "sen şerefsizsin, hırsızsın" demek sureti ile hakaret ettiği iddiası ile kamu davası açıldığı, İstanbul 29. Sulh Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonunda, 22/03/2012 gün ve 2012/358 K sayılı ilam ile TCK.nın 125/1 ve 2.maddeleri gereğince hakaret suçunun işlendiğinin sabit görüldüğü gerekçesi ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, karara itiraz edilmesi sonucu, Kadıköy 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2012 gün ve 2012/158 D.iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, olay tarihi, sarfedilen sözlerin niteliği ve yukarıdaki ilkeler göz önünde bulundurulduğunda, hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4165, Karar No: 2017/8014, Tarih: 18.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/4165 E.  ,  2017/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1949 yılına ait hava fotoğrafı ile 1960-1965 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 18/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9878, Karar No: 2019/11085, Tarih: 09.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/9878 E.  ,  2019/11085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin (Kıyı Kanunundan Kaynaklı), Men'i Müdahale

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı ... ve bir kısım davalılar ..., ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 3402 Sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 09.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.