muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/25154, Karar No: 2008/253, Tarih: 15.01.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/25154 E.  ,  2008/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava meslek hastalığı sonucu % 13,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden davacı sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

25.04.2007 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken kazanın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir. Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

“ 1-Manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 9.000,00-YTL manevi tazminatın 17.4.2007 rapor tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine

2-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 1080,00-YTL, avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddolunan miktar üzerinden aynı tarife uyarınca 450,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine

3-Davacı tarafından yapılan toplam 10.80 YTL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 9.18 YTL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına

3-Davacı tarafından yapılan toplam 10.80 YTL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 9.18 YTL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına

4-Alınması gereken 486,00 YTL karar ve ilam harcından peşin alınan 142,60 YTL nispi harcın düşümüyle kalan 343,40 YTL nisbi harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına; davacı tarafından peşin yatırılan 142,60 YTL nisbi harç ile 13.10 YTL başvuru harcı olmak üzere toplam 155,70 YTL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,15.01.2008 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1954, Karar No: 2011/10076, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1954 E.  ,  2011/10076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın, yol üzerinde daralan yola ilişkin ikaz levhası bulunmaması nedeniyle meydana gelen kaza sonucu hasarlandığını belirterek, sigortalıya ödenen 10.035.00 TL’ndan, davalının %25 kusur oranına isabet eden 2.509.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin kaza tarihinde herhangi bir yol çalışması yapmadığını, kazadan sonra 05.10.2007 tarihinde Göynük Çadırlı Kamp Alanı’nı kiraladığını, hasardan sorumlu olmadığını bildirerek, davanın reddi savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tarafların kusur durumuna göre, davanın kabulü ile, 2.509.00 TL’nın, 04.02.2008 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dosyada mevcut 31.07.2007 tarihli trafik kazası tespit tutanağında, yolun bakımından ve onarımından sorumlu kurum tarafından, “daralan yol ve bozuk satıh” için uyarıcı ikaz levhası koyulamadığından tali kusurlu olarak belirtilmiştir. Davalı vekili, müvekkil şirketin, kazanın meydana geldiği

Antalya İli Kemer İlçesi Göynük Mevkiinde bulunan Göynük Çadırlı Kamp Alanını 05.10.2007 tarihinde Çevre ve Orman Bakanlığı’ndan işletmeci sıfatıyla kiraladığını, kaza tarihinde fiilen ve resmen orada faaliyet göstermediğini, herhangi bir yol bakım ve onarım çalışması da yapmadığını savunmuştur. Göynük Belediye Başkanlığı’nın 21.04.2008 tarihli yazısında ise, kazanın meydana geldiği yolun Beldibi Belediye Başkanlığı ile Göynük Belediye Başkanlığı sınırında bulunduğu, 05.05.2006 tarihinde trafiğe kapatıldığı ve Bayturan İnş. Tur. Yat. San. Tic. A.Ş.’ne ait olduğu bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davalı vekilinin husumete ilişkin savunması üzerinde durularak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10368, Karar No: 2018/7047, Tarih: 05.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/10368 E.  ,  2018/7047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1953 tarihli memleket haritasına esas hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/11/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13071, Karar No: 2019/14442, Tarih: 05.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/13071 E.  ,  2019/14442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2016/140 esas, 2016/323 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği iddia olunan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 12.02.2018 tarihli ve 2016/8819 esas, 2018/1507 karar sayılı ilamı ile bozulmasına müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucu suça sürüklenen çocukların atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediklerine ilişkin yeterli delil elde edilemediğinden bahisle Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2018 tarihli ve 2018/212 esas, 2018/420 sayılı kararı ile beraatlerine karar verildiği görülmekle, suça sürüklenen çocukların kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz başvurusu reddedilen mala zarar verme suçunun beraat kararı verilen hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl suçlarıyla bağlantılı ve birlikte işlendiği nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçunu işlediklerine ilişkin mahkumiyetlerine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.04.2019 gün ve 2019/4021 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2019 gün ve KYB/2019-43972 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında mahkemece yapılan yargılama neticesinde her üç suçtan mahkumiyetlerine kararı verildiği, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz telebi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 12.02.2018 gün ve 2016/8819 esas, 2018/1507 sayılı ilamı ile mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz başvurusunun hükmolunan adli para cezalarının miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine; nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının ise suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu ve bozma sonrası yerel mahkemece bu suçlardan beraat kararı verilip bu kararların kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların beraat ettikleri suçlarla birlikte işledikleri kabul edilen mala zarar verme suçundan da beraat etmeleri gerektiği anlaşılmakla;

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.04.2016 gün ve 2015/23034 esas, 2017/5291 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, yüklenen fiilin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçundan CMK.nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine, hükmedilen cezaların infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17913, Karar No: 2015/11929, Tarih: 11.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/17913 E.  ,  2015/11929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştdr.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiği savunulmakta olup mahkemece kararın gerekçesinde fesih olgusu ile ilgili olarak 6100 sayılı HMK’un 297. Maddesine aykırı olarak bu konuda taraf iddia ve savunmalarına yönelik hiçbir irdeleme ve değerlendirme yapılmadan hüküm kurulması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8367, Karar No: 2017/3021, Tarih: 01.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8367 E.  ,  2017/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, sanıkların istikrarlı savunmaları, mağdure ile müştekinin aşamalardaki beyanları, tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların, mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri hususunda cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilleri elde edilemediği anlaşıldığından, atılı suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30511, Karar No: 2012/17757, Tarih: 28.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/30511 E.  ,  2012/17757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İ.İ.K.'nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin hac iz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, bilirkişilerce düzenlenen 30.05.2011 tarihli raporda, taşınmazın değerinin 130.000,00 TL olup, satış bedelinden kendisine bırakılan bedelle daire alamayacağını bildirilmiştir. Bilirkişi raporunda borçlunun haline uygun evalabileceği miktar belirlenmediğinden anılan rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde mahkemece yapılacak iş borçlunun İstanbul'un daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin bilirkişilerden ek rapor alınmak suretiyle yukarıdaki kurallara göre belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10369, Karar No: 2018/7046, Tarih: 05.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/10369 E.  ,  2018/7046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1953 tarihli memleket haritasına esas hava fotoğraflarının bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/11/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11878, Karar No: 2013/25399, Tarih: 06.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11878 E.  ,  2013/25399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.4.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusurlu kabul edilmesine ilişkin gerekçesi, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının da kocasının ailesine hakareti gerçekleşmiş ise de, evlilik birliğini temelinden sarsan olaylarda davalının daha fazla kusurlu olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/26152, Karar No: 2008/236, Tarih: 15.01.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/26152 E.  ,  2008/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava meslek hastalığı sonucu % 11 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden davacı sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

03.08.2007 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken kazanın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir. Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

“ 1-Manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 7.000,00-YTL manevi tazminatın 31.8.2007 rapor tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine,

2-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 840,00-YTL, avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, red olunan miktar üzerinden aynı tarife uyarınca 450,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

3-Davacı tarafından yapılan toplam 10.80 YTL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 8.65 YTL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına ,