muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4910, Karar No: 2023/2892, Tarih: 13.09.2023

7. Ölen 2003 doğumlu ...'nin anne ve babası sanıklar ..., ...'nin sanık ...'ten şikayetçi olmadıkları ve davaya katılma talebinde bulunmadıkları görülmektedir.

8. Sanıklara ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkındaki Hükümlere Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, 2003 doğumlu maktul ... komşuları olan sanık ...'ın adresinin önünde durur iken, sanığın ikametinin dam diye tabir edilen üst kısmında yıkamış olduğu halının rüzgardan uçmaması için koymuş olduğu briket parçasının rüzgar nedeniyle maktulun üzerine düşmesi sonucu “yüksekten başına briket düşmesi” ile husülü mümkün künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığı ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyetine bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü olayda; maktul ...'nin anne ve babası sanıklar ..., ...'nin kazanın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkemece sanıkların beraatine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümlerde bu nedenle hukuka aykırılık bulunmamış olup, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden;

Olay günü saat 16:00 sıralarında, 2003 doğumlu maktul ... komşuları olan sanık ...'ın adresinin önünde durur iken, sanığın ikametinin dam diye tabir edilen üst kısmında yıkamış olduğu halının rüzgardan uçmaması için koymuş olduğu briket parçasının rüzgar nedeniyle maktulun üzerine düşmesi sonucu “yüksekten başına briket düşmesi” ile husülü mümkün künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığı ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyetine bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü olayda; sanık ...'ın olay günü havanın rüzgarlı olduğunu bilmesine rağmen briket parçasının damdan düşüp birini yaralayabileceğini düşünmeyerek briket parçasını halını üzerine koyduğu bu şekildeki taksirli davranışıyla maktulün ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmakla, eylem ile ölüm olayı arasında illiyet bağının olduğu gözetilmeden, sanık ...'ın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi sebebiyle hüküm hukuka aykırı bulunmuş olup, o yer Cumhuriyet savcısının kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkındaki Hükümlere Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden;

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkındaki Hükümlere Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle,Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/275 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/275 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9970, Karar No: 2014/14853, Tarih: 30.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9970 E.  ,  2014/14853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.12.2012

NUMARASI :Esas no:2010/1458 Karar no:2012/910

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise maddi tazminat talebinin reddi, manevi tazminatın miktarı ile kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.3.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı Nazime ile vekili Av. C.A.. geldiler. Karşı taraf temyiz eden davalı-davacı A.. S.. vekilleri gelmediler. Davalı-karşı davacı vekili Av Aslı Apçin tarafından mazeret dilekçesi gönderildiği ancak davalı-davacının başka avukatlarının olduğu ve tevkil yetkisinin de bulunduğu görülmekle mazereti uygun görülmedi. Açık duruşmaya devam olundu. Davacı-davalı Nazime .vekili söz aldı: "Her ne kadar boşanma kararını temyiz etmiş isek de boşanma kararının temyizinden feragat ediyoruz diğer yönlerden temyizimiz aynen devam ediyor" dedi. Beyanı okundu, imzası alındı. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı vekili murafaa sırasında, hükmün boşanmaya ilişkin bölümüne yönelik temyiz taleplerinden feragat ettiğinden, boşanmaya yönelik temyiz talebinin reddine,

2-Mahkemece davacı-davalı (kadın) sadakat yükümlülüğüne aykırı davranarak boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu kabul edilmiş, davalı-davacı (koca) tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı-davalı (kadın) tarafından açılan davanın reddine karar verilmiştir. Yapılan araştırma ve toplanan delillerle; davalı-davacı (koca)'nın da en son yaşanan olayda eşini basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte kasten yaralamak sureti ile şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; boşanmaya neden olan olaylarda, davacı-davalı (kadın)'ın daha ziyade kusurlu olduğunun ve açtığı dava yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi koşullarının oluştuğunun kabulü gerekir. Davacı-davalı (kadın) tarafından açılan boşanma davasının da kabulü gerekirken reddi usul ve yasaya aykırı ise de; hükmün boşanmaya ilişkin bölümünden, temyiz duruşması sırasında feragat edilmesi karşısında bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

3-Tarafların temyiz itirazlarına yönelik olarak yapılan incelemeye gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Tarafların temyiz itirazlarına yönelik olarak yapılan incelemeye gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 TBK.md.50 ve 52 ) dikkate alınarak davalı-davacı koca yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda 3/b bendinde gösterilen sebeple maddi tazminat yönünden davalı-davacı (koca) yararına BOZULMASINA, davacı-davalı (kadın)'ın hükmün boşanmaya yönelik temyiz talebinin yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple REDDİNE, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 3/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Nazime'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran Abdulla'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.06.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/3671, Karar No: 2023/5051, Tarih: 25.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3671 E.  ,  2023/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/22 E., 2020/89 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında görülen muhdesatın aidiyetinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin dava konusu 297 ada 2 parsel ... taşınmazda davalı Hazine ile paydaş olduklarını, Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/602 Esas ... dosyasından ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, açılan davada bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerindeki 28,00 m² depo ve bir kısım ağaçların davalı ile ortak mal olarak değerlendirilmeye alındığını, bina ve ağaçların müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek ilgili taşınmazların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile dava konusu 297 ada 2 parsel ... taşınmaz üzerinde bulunan, bilirkişilerin 02.03.2015 tarihli raporlarında liste hâlinde bildirdikleri ağaçların ve depo niteliğindeki binanın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 8.Hukuk Dairesince: “…davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle, davacı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; hüküm fıkrasının 3 üncü bendinde davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verildiği, davalı Hazine harçtan muaf olup harcın davacı taraftan alınmasının doğru olmadığından yatırdığı peşin harcın davacıya iadesine karar verilmesi, davalı yanın tapudaki pay oranı dikkate alınmak suretiyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerekmekteyken bahsi geçen 3 üncü fıkrada yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması, yine yargılama sonucunda davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olmasının doğru olmadığı…” gerekçeleriyle karar bozulmuş, bozma ilâmına karşı davalı vekilinin karar düzeltme başvurusu reddedilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece; tarafların dava konusu taşınmazda paydaş oldukları, dava konusu taşınmazdaki ortaklığın giderilmesi için Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/602 Esas ... dosyası ile dava açıldığı, davanın yargılaması sırasında yapılan keşif sonrası ibraz edilen bilirkişi raporunda taşınmazın üzerinde bulunan bina ve ağaçların kime ait olduğunun tespit edilemediğinin bildirilmesi nedeniyle davacının bu davayı açtığı, yapılan keşif, toplanan deliller ve tanık beyanlarına göre taşınmaz üzerinde bulunan depo niteliğindeki binanın ve ağaçların davacıya ait olduğu, eşi ... ... tarafından meydana getirildiği ve mirasen davacıya intikal ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu muhdesatın davacı tarafından meydana getirilmediğini, yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki ... ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m).22.12.1995 tarih ve 1/3 ... Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi eşya hukukunda, muhdesattan, birarazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklindedikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK 722, 724, 729 m.ler), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

2. Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilâmın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hâllerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararın bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hâkim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti hâlinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK 114/1-h, 115 m.).

3. Öğretide ve Yargıtayın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5392, Karar No: 2007/5949, Tarih: 25.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5392 E.  ,  2007/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili, karşı davada maddi hataların düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının tespiti için Belediye Başkanlığına yazılan yazıya verilen cevapta, imar planı dışında kalan taşınmazın Belediye mücavir alanı sınırları içinde olmakla birlikte Belediye hizmetlerinden yararlanmadığı; harita mühendisi bilirkişinin dosyaya sunduğu raporda ise en yakın yerleşim merkezine 350 mt. mesafede bulunduğu saptanmıştır. Keşif sırasında dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kullanıldığı belirlenmişse de mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda arsa niteliğinde kabul edilerek değerlendirme yapılmıştır.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde bulunan taşınmazların arsa sayılabilmeleri ise Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük

./..

-2-

2007/5392-5949

Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 Sayılı Kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı ve kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılığının yakın gelecekte var olmasına bağlıdır.

Saptanan durumu itibarıyla, kamulaştırma hukuku açısından yukarıda açıklanan arsa sayılabilme koşullarını taşımayan davaya konu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ve bu niteliğine göre değerlendirilmesi gerekirken, arsa niteliğinde değerlendirme yapılan bilirkişi raporlarına dayalı olarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Saptanan durumu itibarıyla, kamulaştırma hukuku açısından yukarıda açıklanan arsa sayılabilme koşullarını taşımayan davaya konu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ve bu niteliğine göre değerlendirilmesi gerekirken, arsa niteliğinde değerlendirme yapılan bilirkişi raporlarına dayalı olarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7411, Karar No: 2015/8883, Tarih: 30.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/7411 E.  ,  2015/8883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanmave Nafaka

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (Selçuk) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.30.04.2015(Prş.)