muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15282, Karar No: 2015/13218, Tarih: 18.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15282 E.  ,  2015/13218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2014

NUMARASI : 2012/429-2014/288

Davacı B.. E.. vekili Avukat Türkay tarafından, davalı A.. K.. aleyhine 27/12/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeni ile manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir kısmı kabul edilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Yurt-Kur Keşan Yurt Müdürlüğünde güvenlik görevlisi olarak çalışırken aynı kurumda memur olarak görev yapan davalı tarafından alkol almadığı halde, alkol alarak mesaiye gittiğinden bahisle yurt müdürüne şikayet edildiğini, bu nedenle iş aktinin feshedildiğini, yine hakaret ve tehdit iddiasıyla davalının şikayette bulunduğunu, yapılan soruşturma sonucunda Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini belirterek haksız şikayet nedeniyle uğradığı manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının hak arama özgürlüğü kapsamındaki şikayet ve ihbar hakkını başkasına zarar vermek için kullandığı, şikayeti haklı gösteren emarenin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının hak arama özgürlüğü kapsamındaki şikayet ve ihbar hakkını başkasına zarar vermek için kullandığı, şikayeti haklı gösteren emarenin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7733, Karar No: 2014/8355, Tarih: 26.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7733 E.  ,  2014/8355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ....Ltd.Şti. yetkilisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların malik, sürücü ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın 22.06.2010 tarihinde davacı idareye ait oto korkuluklara çarpmak suretiyle zarar verdiğini, aracın trafik sigortasının bulunmadığını ileri sürerek, şimdilik 20.650,20 TL alacağın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı... vekili, aracın ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı olduklarını, trafik sigortası teminatının araç başına 17.500,00 TL, kaza başına ise 35.000,00 TL olduğunu, kaza başına sorumluluğunu aşan kısmından sorumlu olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket yetkilisi, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı sürücü...’in kazada %100 kusurlu olduğu, kaza tarihi itibariyle trafik sigortasının kaza başına poliçe limitinin 35.000,00 TL olduğu ve davalı İhtiyari Mali Mesuliyet Sigortacısı olan ... A.Ş'nin trafik sigortası poliçesi limiti üzerinde kalan kısımdan sorumlu olabileceği gerekçesiyle davalı... hakkındaki davanın reddine, 20.650,20 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... Ltd. Şti. ile...’den müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı .... Ltd. Şti. yetkilisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekili ve davalı .... Ltd. Şti. yetkilisinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına ve aşağıda dökümü yazılı 1.057,62 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı .... Ltd. Şti'den alınmasına 26.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7818, Karar No: 2020/17176, Tarih: 19.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/7818 E.  ,  2020/17176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay esnasında elinde bıçak bulundurduğunun ve müştekiyi bıçakla yaraladığının anlaşılması karşısında; tehdit eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 106/1-1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, karşı temyiz olmadığından yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25163, Karar No: 2016/1673, Tarih: 16.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25163 E.  ,  2016/1673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve görevi kötüye kullanma suçlarından verilen mahkumiyete ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesi gereğince hüküm kurulurken hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden sadece hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın vekaletname ve ücret almasına rağmen katılanın eşi ..... vefat ettiği trafik kazası nedeniyle kusurlu ..... aleyhine tazminat davası açmadığı, aynı zamanda bedelini almasına rağmen kusurlu ....... sanık olarak yargılandığı ve şikayetçinin de o dosyada müşteki bulunduğu, .............Esas sayılı dosyada 12/12/2007, 30/01/2008, 11/06/2008, 18/09/2008, 28/11/2008, 21/01/2009, 11/03/2009, 01/04/2009 ve 15/04/2009 tarihli celselerine mazereti olmaksızın katılmadığı, yine aynı kazada maktulün kullandığı motosikleti teslim almasına rağmen bu motosikleti katılana teslim etmediği, ayrıca kaza nedeniyle sigorta şirketinden haricen tahsil ettiği ve maktul ..... ölümünden dolayı tazminat bedeli olan 56.050.00 TL’nin müvekkili olan katılana ödemesi gerekirken bu ödemeyi de yapmadığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14904, Karar No: 2023/1891, Tarih: 01.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14904 E.  ,  2023/1891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Ordu ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 107 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın yakınından geçen taşınmazlar için tespit edilen m² değerlerinin dikkate alınmasını, dava konusu taşınmazın imar parseli olup olmadığının tespiti için gerekli belgelerin dosya arasına alınmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 2.498,68 m²lik kısmının başka idare tarafından kamulaştırıldığını, bu sebeple kamulaştırılan kısım çıkarıldıktan sonra belirlenen kamulaştırma bedelinin yüksek olduğunu, emsal incelemesinin kanuna ve Yargıtay içtihatlarına uygun olmadığını, bedelin çok yüksek belirlendiğini ileri sürmüştür.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 2.498,68 m²lik kısmının başka idare tarafından kamulaştırıldığını, bu sebeple kamulaştırılan kısım çıkarıldıktan sonra belirlenen kamulaştırma bedelinin yüksek olduğunu, emsal incelemesinin kanuna ve Yargıtay içtihatlarına uygun olmadığını, bedelin çok yüksek belirlendiğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın açıldığı 2017 yılından beri davalıların zarara uğradığını, belirlenen bedelin çok düşük olduğunu, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan %50 daha değerli olduğu yönündeki görüşün gerçeği yansıtmadığını, bu sebeplerle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde, emsal ve dava konusu taşınmazdan yapılan düzenleme ortaklık payı kesintilerinin hesaplamalarda dikkate alınmasında ve davacı idare yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesinde usul ve yasaya aykırılık olmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile tapu maliki davalılar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Ordu ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 107 ada 18 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. İlk Derece Mahkemesince ilk karar ile derhâl ödenmesine karar verilen 715.037,69 TL'ye dava tarihinden dört ay sonrasından başlayarak ilk karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın tüm, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde bulunan "daha öncesinde ödenen 715.037,69 TL'nin mahsubu ile'' ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine ''ilk karar ile ödenmesine karar verilen 715.037,69 TL'ye 24.03.2018 tarihinden ilk karar tarihi olan 19.12.2018 tarihine kadar,'' ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6395, Karar No: 2008/8747, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6395 E.  ,  2008/8747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mahallesi 110 ada 46 parsel sayılı 7884.32 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... ve arkadaşları adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafı ve amenajman planlarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla dava konusu parselin orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmişse de, yapılan inceleme yeterli değildir.

Şöyle ki; mahkeme kararına dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli parselin %30-50 eğimli, zeminde 10-15 yaşlarında meşe, gürgen ve akçaağaçlar ile kaplı olduğu, hali hazırda ... amaçlı kullanılmadığı, eski tarihli memleket haritasında orman olarak nitelendirilmediği bildirilmiştir. Rapora eklenen memleket haritası orijinalinden renkli fotokopisi, çekişmeli parselin kadastro tesbit krokisi ile çakıştırılmadığından raporun denetimi olanaklı değilse de,

Ziraat uzmanı bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 16.10.2002 tarihli raporda da eğim, bitki örtüsü ve ... yapısı aynı şekilde bildirilmiştir.

Orman Yasasının 1.Madde 2. Fıkra J bendi gereğince “funda ve makiliklerle örtülü orman ve ... muhafaza karakteri taşımayan yerler” orman sayılmamıştır. Ancak, Bilimsel olarak eğimin %12 yi geçtiği yerlerin ... muhafaza karakteri taşıyacağı kabul edildiğinden, eğimin %12 nin çok üzerinde olduğu parsellerin 6831 Sayılı Yasanın 1. Madde, 2. fıkrasının J bendi kapsamında değerlendirilemeyeceği, orman sayılan yerlerden olduğunun kabulü zorunludur. Orman alanlarının 3573 Sayılı Yasa hükümleri ayrık olmak üzere teraslanmak suretiyle eğimin azaltılarak, imar ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılması olanağı bulunmadığı gibi, bu tür faaliyetler suç teşkil etmektedir.

O halde, dosyadaki bilgi ve belgeler ile ziraat uzmanı bilirkişi raporu ve keşif günü çekilen fotoğraflarıyla, eğiminin % 12'den fazla olduğu, tamamen veya büyük bölümü funda ve maki cinsi ağaççıklarla yada meşe ve gürgen cinsi orman ağaçları ile kaplı, orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı

O halde, dosyadaki bilgi ve belgeler ile ziraat uzmanı bilirkişi raporu ve keşif günü çekilen fotoğraflarıyla, eğiminin % 12'den fazla olduğu, tamamen veya büyük bölümü funda ve maki cinsi ağaççıklarla yada meşe ve gürgen cinsi orman ağaçları ile kaplı, orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı

niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 1. fıkrası ve 2. fıkrasının (J) bendi gereğince orman sayılan yerlerden olması nedeniyle bu tür yerlerin 05.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26 (a) ve (j) maddesi hükümlerine göre orman sınırı içine alınması gerektiği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın istek halinde yatıran Orman Yönetimine iadesine 12.06.2008 günü oybirliği ile karar verildi.