muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6, Karar No: 2013/6, Tarih: 21.01.2013

YARGITAY BÜYÜK GENEL KURUL KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kağıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Davacı yargısal faaliyet nedeni ile devlet aleyhine açtığı davada her türlü tazminat talep ve dava hakları aklı kalmak üzere hukuka aykırılığın tespiti ve 1000 TL tazminat isteminde bulunmuştur.

Hukuk Genel Kurulunca ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda davalı ... AŞ aleyhine açılan dava, ihbar olunan hakimlerin yargısal faaliyetleri nedeni ile Devlet aleyhine açılan davadan tefrik edilmiş ve İller Bankası A.Ş aleyhine açılmış bulunan davanın görüm ve çözüm yerinin genel mahkemeler olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin görev nedeni ile reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Büyük Genel Kurulu’ndaki görüşmeler sırasında, işin esasına geçilmeden önce, davanın niteliği ve müddeabihi itibariyle görevsizlik kararının temyizinin dava miktarı dikkate alındığında mümkün olup olmadığı hususu ön sorun olarak incelenmiştir.

Bilindiği üzere kanun koyucu, miktar veya değeri kanun ile belirli bir tutarın altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğunu, dolayısıyla temyizinin olanaklı bulunmadığını hükme bağlamıştır. (6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)’nun madde 427).

Ayrıca hakimin hukuki sorumluluğu nedeniyle devlet aleyhine açılan davalar içinde özel bir düzenleme getirilmiş, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93/A maddesi (5.) fıkrasında kanun yoluna başvurulması için miktar veya değere ilişkin olarak öngörülen sınırlamaların, hâkim ve savcıların işlem, faaliyet veya kararlarına dayanılarak açılan her türlü tazminat ve rücu davalarında uygulanmayacağı düzenleme altına alınmıştır.

Hakimin hukuki sorumluluğu nedeniyle devlet aleyhine açılan davadan ayrılarak görevsizlik kararı verilen eldeki davada yukarıda belirtilen 2802 sayılı yasanın 93/A (5.) fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmış, bankanın haksız eylemine dayanılarak banka aleyhine açılan bu dava da söz konusu kanun hükmünün uygulanmayacağı kabul edilmiştir.

Hakimin hukuki sorumluluğu nedeniyle devlet aleyhine açılan davadan ayrılarak görevsizlik kararı verilen eldeki davada yukarıda belirtilen 2802 sayılı yasanın 93/A (5.) fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmış, bankanın haksız eylemine dayanılarak banka aleyhine açılan bu dava da söz konusu kanun hükmünün uygulanmayacağı kabul edilmiştir.

2802 sayılı 93/A maddesinin (5.) fıkrasının uygulanmayacağının kabul edilmesinden sonra istenilen tazminat miktarının 1000 TL manevi tazminat olması ve 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)’nun madde 427 maddesi dikkate alındığında verilen kararın kesin olup olmadığı tartışılmış, davacının yukarıda belirtilen istemi içerisinde tespit hükmü istemi de barındırması karşısında bu tür uyuşmazlıkların temyiz incelemelerinde, HUMK.427. madde de belirtilen miktar itibariyle kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiği, dolayısıyla miktar ve değere bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğu oyçokluğu ile kabul edilmiştir.

2- İşin esasına gelince;

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5,9 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/670, Karar No: 2016/9286, Tarih: 24.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/670 E.  ,  2016/9286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasındaki ticari ilişki çerçevesinde bakiye ödenmeyen 2.673,00 TL alacağın bulunduğunu ileri sürerek, 2.673,00 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davalıya hiçbir borcunun bulunmadığını, zaten zaman aşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve yapılan yargılama sonucunda, dava konusu alacağın tarafların ticari defter ve kayıtlarına göre ispatlanmış olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.673,00 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacı dava dilekçesinde ticari faiz talep etmiştir. Ticari faiz adı altında bir faiz cinsi bulunmadığından, bu talebin yasal faiz olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, talebi aşacak şekilde avans faizine hükmedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/8976, Karar No: 2014/14245, Tarih: 24.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/8976 E.  ,  2014/14245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 29/11/2012

Numarası : 2012/308-2012/522

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş kazası geçirdiğini, bir çok kez ameliyat olduğunu, hastanede yatarken ve raporlu iken işine son verildiğini, fazla mesai yaptığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücretinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının raporunun bitiminde iş başı yapmadığını, iş sözleşmesine devamsızlıktan haklı nedenle son verildiğini, fazla mesai iddiasının asılsız olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek kısmen hüküm altına alınmıştır.

Fazla mesai ücreti ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının fazla mesai yaptığını iddia etmiş ve delil olarak tanık anlatımlarına dayanmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın 2 günü 24 saat çalıştığı 4 saat ara dinlenme kullandığı, toplamda 40 saat; haftanın diğer 2 günü ise 12 saat çalıştığı, 2 saat ara dinlenme kullandığı ve 20 saat mesai yaptığı, toplamda ise haftalık 60 saat çalışıp haftalık 45 saatlik normal mesai süresinin mahsubu halinde 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek ücret hesabı yapılmıştır. Ancak Dairemizin HGK tarafından da benimsenen görüşüne göre, 24 saatlik bir sürede fiili çalışmanın 14 saat olarak kabulü gerekmektedir. Bu halde davacı haftada 2 gün günlük 14 saatten 28 saat, diğer iki gün ise 10 saatten 20 saat, toplamda ise 48 saat çalışmış olup haftalık 3 saat fazla mesaisi çıkmakta ise de, günlük 11 saati geçen çalışmanın haftalık çalışması süresi 45 saati geçmese bile fazla mesai sayılması gerektiğinden davacının haftada 6 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmeli ve fazla mesai ücreti buna göre hesap edilmeli iken, yazılı şekilde hazırlanan rapora itibar edilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Mahkemece hüküm altına alınan alacakların net yada brüt olduğunun karar yerinde gösterilmemesinin infazda tereddütlere neden olacağının düşünülmemesi ayrı bir bozma nedenidir.

4-Davalı şirketin ünvanı “T.. Ç.. Ç.. P.. ve R.. San. Tic. AŞ.” iken “T.. Ç.. Ç.. Sanayi” olarak yazılması da doğru olmamıştır.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya iadesine, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3354, Karar No: 2022/1171, Tarih: 25.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3354 E.  ,  2022/1171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2014 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında, "2009 ve 2010 takvim yıllarında Sahte Fatura Kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, “2009 ve 2010 takvim yıllarında Sahte Fatura Düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "Sahte Fatura Düzenleme" ve “Sahte Fatura Kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, “Sahte Fatura Düzenleme” suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7450, Karar No: 2019/2591, Tarih: 25.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/7450 E.  ,  2019/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30.03.2017 tarihli ve 2016/85679 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 23.05.2017 tarihli ve 2017/2632 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında, sözlerinin müştekiye yönelik olduğuna ilişkin kanıt bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, ...'in müşkeki ... hakkında yazdığı yazının altına ''ağzın bal yesin arkadaşım, bende uğraşıyorum onlarla, bunlar hırsız, bunlara fırsat vermemek lazım, Şafak gazetesinde benle pazarlık yapıyor şerefsiz, bunlar birgün hesap verecek inşallah" şeklindeki ifadeler karşısında, şüpheli hakkında kamu davası açmaya yeterli delil bulunduğu, delillerin takdir ve değerlendirme yetkisinin mahkemeye ait olduğu cihetle, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.11.2017 gün ve 2017/8074 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.11.2017 gün ve KYB/2017-65443 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi vekilinin, şüphelinin; hakkında aynı suçlardan dava açılan ...’in, suç tarihinde, Facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde şikayetçiye yönelik tehdit, hakaret ve iftira mahiyetinde kullandığı ifadelere karşı yaptığı "Ağzın bal yesin arkadaşım, bende uğraşıyorum onlarla, bunlar hırsız, bunlara fırsat vermemek lazım'' ve ''Şafak Gazetesinde benle pazarlık yapıyor şerefsiz, bunlar birgün hesap verecek inşallah'' şeklindeki yorumlarının hakaret, tehdit ve iftira suçlarını oluşturduğu iddiasıyla yaptığı şikayet üzerine başlatılan soruşturma sonucunda; şüphelinin eyleminde iftira ve tehdit suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı, hakaret suçu açısından ise sözlerin şikayetçiye yönelik olduğuna ilişkin kanıt bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve verilen bu karara karşı yapılan itirazın, mercii tarafından reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18.06.2014-6545 S.K./71. md) sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(3) (Değişik fıkra: 18.06.2014-6545 S.K./71. md) sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25.05.2005-5353 S.K./26.mad.) sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

Soruşturmaya konu olayda; yukarıda belirtilen gerekçelerle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şüphelinin açık kimlik bilgileri tespit edilerek ve CMK.nun 170/2. maddesi uyarınca dosyadaki mevcut delillerin şüpheli hakkında iddianame düzenlenebilmesi için suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğundan şüphelinin eyleminin sübut bulup bulmadığı hususunda delillerin takdir ve değerlendirme yetkisinin kovuşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu da gözetilmeden; yalnızca şikayetçinin ifadesi alınarak verilen kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına kararına yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı gerekçeler ile reddine karar verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiş ve anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bursa 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 23.05.2017 gün, 2017/2632 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2798, Karar No: 2024/7093, Tarih: 18.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2798 E.  ,  2024/7093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2261 E., 2023/4141 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/823 E., 2023/20 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Şirketin Kuveyt Havalimanı projesinde kaynakçı ustası olarak çalıştığını, ücreti aylık olduğu belirtilmesine rağmen fiilen çalışılmayan günlerin ücreti kesilmek sureti ile eksik ödeme yapıldığını, işyerinde fazla çalışma yaptığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmaya devam ettiğini, taraflar arasındaki iş sözleşmesinde işçiye yıllık 30 günlük izin verileceği düzenlenmesine rağmen bu izinlerin kullandırılmadığını, müvekkilinin çalışmış olduğu projenin bitme aşamasına gelmesi üzerine davalı Şirketin işçi sayısını azaltmaya başladığını, sonrasında Covid-19 salgınıyla beraber işçilerin toplu şekilde işten çıkartıldığını ileri sürerek kısmi alacak davası olarak kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, eksik ödenen ücret ve yol ücreti, belirsiz alacak davası olarak fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının KWD cinsinden faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle zamanaşımı def'ini ileri sürmüş ve davacının ... İnşaat Kuwait ... Şirketine bağlı olarak çalıştığını, müvekkili şirket ile ... İnşaat Kuwait ... Şirketi arasında herhangi bir organik bağın bulunmadığını, uyuşmazlığın Kuveyt kanunlarına göre Kuveyt'te çözülmesi gerektiğini, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle işveren tarafından haklı nedenle feshedildiğini, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, müvekkiline ait şantiyede işin gerektirdiği hâllerde fazla çalışma yapılması hâlinde fazla çalışılan saatlere ilişkin ücretlerin bordrolara yansıtılarak zamlı olarak işçilere ödendiğini, her işçiye mutlaka haftada bir gün izin kullandırıldığını, bu durumun puantaj cetvellerinde sabit olduğunu, davacının ücretinin eksiksiz ödendiğini ve yıllık ücretli izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI