muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7203, Karar No: 2010/2618, Tarih: 29.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7203 E.  ,  2010/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-53 sayılı Toprak Tevzi Komisyonunun 31-K, L paftası ve 1 sayılı parselinden ifrazen oluşan 38, 39, 17 ve 22 sayılı komisyon parsellerine ait dağıtım cetvelleri ile dağıtım haritasının ve oluşmuş ise tapu kayıtlarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2-Fen bilirkişi rapor ve krokisine göre hazinenin dayanağını oluşturan 12.10.1963 tarih ve 109 sayılı tapu kaydı kapsamında kalan ve krokisinde (17) olarak etrafı kırmızı kalem ile çevrili bölüm içinde gösterilen tüm parseller ile bu parselleri dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tespit tutanağı örnekleri ile varsa dayanağı kayıtların, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu olaşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, dava sonucu kesinleşmiş iseler kesinleşme şerhi içeren ilam örneklerinin ilgili mahkemesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3-Belirtmelik tunanağınının dayanağını teşkil eden 1937 tarih 10 tahrir sayılı vergi kaydı ile T.Evvel 289 tarih 21, 22, 23, 24 ve 25 sayılı tapu kayıtları, 1.Teşrin 320 tarih ve 9, 11, 12, 17, 18, 19, 20 ve 21 sayılı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtları ile söz konusu kayıtlarının kadastro sırasında her hangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı Tapu Sicil Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Özel idare Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak tespiti uygulanmışsa, uygulandığı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile tapu kayıtlarının uygulandığı taşınmazları, komşu taşınmazlarını ve çekişmeli taşınmazı birlikte gösterir geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliğin yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 29.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11936, Karar No: 2024/13193, Tarih: 18.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11936 E.  ,  2024/13193 K.**

**"İçtihat Metni"**

HKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/110 E., 2022/483 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı mirasçıları vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisi ...'ın davalılara ait iş yerinde 01.01.1978- 24.04.2011 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.12.2017 tarih, 2015/396 Esas, 2017/773 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile davacıların murisi ...'ın 01.01.1978-24.04.2011 tarihleri arasında davalılar yanında asgari ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Kurum ve Atan Kardeşler Tur. Taş. Ltd. Şti. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; Mahkemece somutlaştırma yükü kapsamında davacıya yıllar itibariyle çalışma şeklinin nasıl olduğu, kimin tarafından işe alındığı, emir ve talimatları kimin verdiği, ücretinin nasıl belirlendiği ve ücretin hizmet akdi kapsamında mı yoksa değişik kişiler tarafından komisyon veya müşteriye göre pay şeklinde mi verildiği sorularak belirlenmeli; çalışmanın hizmet akdi kapsamında kaldığı anlaşılırsa davacıya, yıllar itibari ile hangi işverenlerle çalıştığı veya hangi otobüslerde hizmet verdiği, beraber çalıştığı ya da aynı yerde çalışan kişilerin kimler olduğu, kimleri tanıdığı, ara verip vermediği, ara vermişse hangi tarihlerde ne kadar ara verdiği sorulduktan sonra; iş yerinde çalışan veya komşu iş yerlerinde ve terminalde çalışan kişiler zabıta aracılığı ile tespit edilerek dinlenmeli, böylece çalışmanın niteliği, kapsamı ve süresi net olarak belirlenmesi gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık beyanları dikkate alındığında davacının Atan Kardeşler ... Şirketi dışındaki firmalara da yolcu götürdüğü, istediği zaman otogara gelmeyebileceği gibi, çalışma gün ve saatlerini davacı ve aynı işi yapan ayakçı olarak tarif edilen kişilerin kendi arasında belirlediği anlaşılmakla taraflar arasında bir bağımlılıktan, işçi-işveren hiyerarşisi olmadığı, taraflar arasında emir talimat alma unsurunun bulunmadığı anlaşılmıştır. Dinlenen davacı tanıkları dahi davacının yalnızca davalı firmaya çalıştığını somut ve net olarak doğrular beyanlarda bulunmamıştır. Hizmet akdinin bir diğer unsuru olan ücret unsuru da taraflar arasındaki ilişkide mevcut değildir. Davacının yolcu başına pay aldığı, başka firmalara yolcu götürüp diğer firmalardan da ücret alabildiği, belli bir miktarda kazanç elde ettiğinde dilerse işe gelmeyebileceği dikkate alındığında davacının kendi adına çalıştığı değerlendirilmiştir. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasında bir hizmet ilişkisinin olmadığı, davacının kendi adına çalıştığı, iddialarını somut ve net olarak ispatlayamadığı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde; davanın kabulüne kararı verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin atfı ile 1086 sayılı Kanun'un 428, 439 uncu maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79/10. ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı mirasçıları vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7788, Karar No: 2022/12533, Tarih: 17.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7788 E.  ,  2022/12533 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/09/2020 tarihli ve 2020/38617 soruşturma, 2020/65685 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/02/2021 tarihli ve 2021/929 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11/04/2022 gün ve 2022/25976 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “ŞİİİİİİŞŞT LAAAAN ÇÖPÇÜÜÜÜÜÜ SİKTİRGİT BOK TEMİZLE YAVŞAK SENİİİ" şeklindeki paylaşım ile müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabı incelendiğinde; memleketinin ... olduğu, 28 Eylül 1967 doğumlu olduğu ...." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 14/02/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (... Nüfus Müdürlüğü, ... Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 13/07/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme: CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda, müştekinin, açık kimliği belirli olmayan “...” isimli şahsın müştekiye ... isimli sosyal paylaşım sitesinde hakaret ettiğinden bahisle şikayetçi olduğu, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabı incelendiğinde; memleketinin ... olduğu, 28 Eylül 1967 doğumlu olduğu ...." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, şüphelinin tespitine yönelik olarak ilgili kurumlardan araştırma yapılması, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiğinden, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/02/2021 tarihli ve 2021/929 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9776, Karar No: 2015/21707, Tarih: 15.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/9776 E.  ,  2015/21707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde yufka ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını, ardından iş aktinin sona erdiğini, tazminat ve alacak istemlerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işçilik alacaklarından vazgeçmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, işverence tutulan devamsızlık tutanaklarınnı tarihi de olmadığı dikkate alındığında davacının iş akdinin geçerli bir neden olmadan fesh edildiği sonucuna varıldığı, davacının lehine kıdem ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai alacağına hak kazandığı genel tatil ücret talebinin ise reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, davalı işyerinde fazla çalışma yaptığını ileri sürüp alcak talep etmiş, davalı ise davacı iddialarının doğru olmadığını savunmuştur.

Alınan bilirkişi raporunda davacı iddiası ve davalı tanık beyanlarına göre 2 seçenekli fazla çalışma ücreti hesabı yapılmış olup mahkemece davacı iddasına göre yapılan hesaplamaya itibar edilmiştir.

Fazla çalışma alacağının varlığını ispatlama yükü davacı da olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Kural olarak tanıklar kendi çalıştıkları sürelerde işyerindeki çalışma düzenini bileceğinden, tanıkların işyerinde çalışıp, çalışmadıkları ve çalışma süreleri dikkate alınmalıdır. Davacı tanıklarından biri davacı ile birlikte 2 ay birlikte çalıştığını ancak yılları hatırlamadığını beyan ederken, diğer tanık işyerinda çalışmadığını beyan etmiştir.

Bu halde davacı tanıklarının beyanlarının fazla çalışma iddiasını ispatta yeterli oldukları söylenemeyeceğinden, fazla çalışma iddiası davalı tanığının beyanına göre değerlendirilmelidir. Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde alacağa hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Bu halde davacı tanıklarının beyanlarının fazla çalışma iddiasını ispatta yeterli oldukları söylenemeyeceğinden, fazla çalışma iddiası davalı tanığının beyanına göre değerlendirilmelidir. Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde alacağa hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11735, Karar No: 2011/1993, Tarih: 24.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11735 E.  ,  2011/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin ve satış bedelinin tapu kaydındaki paylara göre paylaştırılacağının anlaşılmasına göre, temyiz eden davalının hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince, 31.12.2009 günlü resmi gazetede yayınlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde 9,9) %09,9 harç alınması gerekeceği gözönünde tutulmaksızın, yazılı şekilde binde 9 harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden, hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmı çıkarılarak yerine “satış bedeli üzerinden (binde 9,9) %09,9 oranında harcın taraflardan payları oranında alınmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün HUMK.nun 438.maddesi gereğince düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 24.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9252, Karar No: 2014/11906, Tarih: 03.07.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9252 E.  ,  2014/11906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...)Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, nohut ve kavunun 2014 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin Bandırma ..., ... ve ... İlçe Müdürlüğü'nden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

...)Değerlendirme tarihi olan 03.02.2014 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın kesinleşmiş .../1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ....04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.