muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8937, Karar No: 2025/1325, Tarih: 19.02.2025

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.03.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 01.12.2011 tarihli sağlık kurulu raporunda sanığın paranoid şizofreni ruhsal rahatsızlığının bulunduğu, işlediği fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalmış olduğu bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesinden istifade edeceği, suç tarihinde yargılamaya konu suça karşı cezai ehliyetinin bulunmadığı belirtilen sanık hakkında, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 08.05.2013 günlü raporunda ise; cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesi karşısında raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından sanığın tüm raporları, tedavi evrakı ve dava dosyasıyla birlikte ... Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kuruluna sevk edilerek gözlem altına alınıp muayenesi yapıldıktan sonra suç tarihi itibariyle herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı mevcut haliyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunda rapor alındıktan sonra sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki mahkumiyetin 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla tekerrüre esas alınan hükme konu tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınması karşısında, anılan hükümle ilgili olarak mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Sanık Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7048, Karar No: 2012/23638, Tarih: 04.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7048 E.  ,  2012/23638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte borçlu  hesap tablosundaki faizin hesaplama şekliyle birlikte ilk takip gider farkı olarak belirtilen 239,8 TL yönünden de itirazda bulunduğu, mahkemece  faiz hesabı yönünden değerlendirme  yapılarak şikayetin reddine karar verildiği,  ancak ilk takip gideri farkı olarak talep edilen miktar yönünden bir inceleme yapılmadığı anlaşılmıştır.

Şikayet, hesap tablosunda belirtilen miktara, ödemesi yapılan 50.000 TL için ödeme tarihinde faiz işletilmemesi ile takip gider farkı olarak hesap edilen 239,87 TL'lik kısma yönelik olduğuna göre gider farkı kalemi olarak belirtilen 239,87 TL yönünden olumlu olumsuz herhangi bir karar verilmemiş olması isabetsizdir.

Şikayetçinin belirtilen itirazına yönelik inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 040.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29779, Karar No: 2020/2349, Tarih: 12.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/29779 E.  ,  2020/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının iş sözleşmesine davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin alacağı taleplerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre davacının fesih sebebini haklı bulunarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar önelleri ve ihbar tazminatı yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25. maddede yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanunun 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, mahkeme tarafından iş sözleşmesinin işçi tarafından 4857 sayılı Kanun’un 24/II-e maddesi gereğince haklı olarak feshedildiği kabul edilmiş olup dosya kapsamı incelendiğinde mahkemenin iş aktinin feshi hususundaki gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmaktadır. Ancak yukarıda izah edilen ilkeler ışığında iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı sebeple derhal feshi halinde davacı işçinin ihbar tazminatı talep edemeyeceği anlaşıldığından her ne kadar mahkemenin iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedildiği yönündeki kabulü yerinde ise de ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13070, Karar No: 2012/10943, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/13070 E.  ,  2012/10943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ...,... Sigorta A.Ş.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalılar ... Sigorta A.Ş vekili, davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni-sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kazada müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek 33.721,05 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne 33.721,05 TL maddi ve 1.500,00 TL manevi tazminatın davalılardan sigorta şirketi maddi tazminattan sorumlu olmak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... Sigorta A.Ş vekili, davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekili, davalı ...Ş vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanmaya bağlı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Borçlar Kanunu’nun 47.maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri gözönüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı asıl olarak ne tazminat ne de bir cezadır. Amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmak ve ruhi ızdırabını dindirmek olması nedeniyle tazminata benzer bir fonksiyonu vardır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde

../...

- 2 -

2011/13070-2012/10943

elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davacıda, geçirdiği kaza nedeniyle sürekli işgücü kaybı oluşmuştur. Tarafların kusur oranları, sosyal ekonomik koşulları dikkate alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için yeterli düzeyde değildir, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

../...

- 2 -

2011/13070-2012/10943

elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davacıda, geçirdiği kaza nedeniyle sürekli işgücü kaybı oluşmuştur. Tarafların kusur oranları, sosyal ekonomik koşulları dikkate alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı bir nebze hafifletebilmek için yeterli düzeyde değildir, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarına gelince, TTK.nun 1299/1.maddesi yollamasıyla aynı kanunun 1292/1, 2918 sayılı KTK.nun 98/1, 99/1.maddeleri ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`nın B.2. maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Somut uyuşmazlıkta, davalı ... şirketinin dava açılmadan önce temerrüde düştüğü kanıtlanamadığına göre, dava tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Mahkemece anılan husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

4-Dava dilekçesinde davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı sorumluluğu talep edilmiş olduğundan, manevi tazminat yönünden sigorta şirketine yöneltilmiş bir dava bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı ... şirketi yönünden maddi tazminat tamamen kabul edilmiş olup, manevi tazminatın reddedilen kısmı için sadece davalı ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir. Mahkemece hatalı değerlendirme davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili, davalı ...Ş vekili ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş vekilinin ve 4 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş, ...'a ve davacıya geri verilmesine 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14816, Karar No: 2017/8528, Tarih: 05.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/14816 E.  ,  2017/8528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davalı ... ile davacılar Hüseyin Meral, ..., ..., ...., ..., ... , ... ve ...'ün sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ancak; davacıların tutunduğu Haziran 324 tarih 2 sayılı kök tapu kayıt miktarının 50 dönüm (45950 m²) olduğu, gitti kayıtlarından bir kısmında 50 dönümlük tapu kaydının nısıf hissesinin intikal ettiği, bir kısım tapu kayıtlarında ise 50 dönümlük tapu kaydının nısıf hissesi iken tedavüllerinde ifraz kayıtlarının oluştuğunun, ifraz kayıtlarında miktarın 25 dönüm iken son tedavüllerde 22975 meterkare olduğunun anlaşıldığı belirtilerek; Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama ve uygulama yapılıp hüküm oluşturulduğuna göre kayıt kapsamının kök tapu kayıt miktarı olan 50 dönüm esas alınarak belirlenmesi gerekirken, ifraz kayıtlarında gösterilen 25 dönüm esas alınarak kapsam belirlenmesinin isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, davacılar ..... ve ... ile ...'nin davasının reddine, diğer davacıların davasının kısmen kabulüne, çekişmeli 138 ada 21 parselin Teknik Bilirkişi ....'ın 01.10.2014 havale tarihli raporuna ekli haritada (A) harfi ile gösterilen ve pembe ile boyanan 45.950 metrekare miktarlı kısmın isim ve pay oranları gösterilmek suretiyle tapu kayıt malikleri ve mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahil.... müdahiller .... ve arkadaşları vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden müdahillerden alınmasına,

05.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2807, Karar No: 2015/6334, Tarih: 28.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2807 E.  ,  2015/6334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/20566

MAHKEMESİ : Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2010

NUMARASI : 2008/1194 (E) ve 2010/428 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların, 2006 yılının Aralık döneminde KDV matrahı beyan ettiği anlaşıldığından, suç tarihinin 2006 yılı Aralık ayı olduğu anlaşılmış ve karar başlığına yazılmayan suç tarihinin mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüş, iddianame ile 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılmasına karşın mahkemenin hangi yıldan karar verdiği anlaşılmadığı ayrıca sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararını sadece katılan vekilinin temyiz ettiği, tebliğnamede yazdığı şekliyle sanık H.. G..' in bir temyizinin bulunmadığı cihetle; tebliğnamenin (1) numaralı düşme kararına yönelik düşüncesine iştirak olunmamış ve temyiz eden kısmına sanık ismi yazılmasının sehven yapılan bir hata olduğu kabul edilip temyiz incelemesi, katılan vekilinin her iki sanık yönünden üç takvim yılından verilen beraat kararına hasren yapılmıştır.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-UYAP aracılığıyla elektronik ortamda MERNİS sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık H.. G..' in hükümden sonra 22.10.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun mahkemesince yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık M.. T..'ın 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, faturaların ele geçmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, Vergi Dairesi' nin cevabi yazısında faturalara, kullanan firmalar nezdinde rastlanabileceğinin belirtilmesi karşısında;

Öncelikle düzenlendiği iddia edilen suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, şekil şartlarını taşıdığının anlaşılması durumunda; 26.05.2008 tarihli vergi tekniği raporunda, şirketin yapılan yoklamalarla tespit edilen teknik donanım, iş gücü ve sermaye yapısı ile faaliyetin icrasını gerçekleştirmesinin mümkün olmadığı, yüksek miktarda matrahlı KDV beyannamesi verdiği ve gerçek faaliyetinin bulunmadığı, işyerinde yapılan 23.11.2004 tarih ve 7480 sayılı yoklamada, sanıkların işyerinde bulunduklarının belirtilmesi, sanıklardan M.. T..'ın vergi denetmenine, 2004 yılı Kasım ayında A. K. isimli arkadaşının kendisini sigortalı yapacağını söyleyerek ikametgah kağıdını aldığını, kendisini sigortalı yaptığını düşündüğünü, oysa adına şirket kurduğunu öğrendiğini, şirket kuruluşu için kendisinin hiçbir yere gitmediğini, imza da atmadığını, şirket işleri ile ilgilenmediğini beyan etmesi ve mahkemede de aynı yönde savunmada bulunması karşısında; 23.11.2004 ve 12.05.2005 tarihli yoklama fişleri, şirketin kuruluş aşamasında düzenlenen belgeler ile suça konu faturalar temin edilerek üzerinde sanık M.. T.. yönünden imza ve yazı incelemesi yaptırılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığının sorulması ve savunmada ismi geçen A. K. da araştırılarak bulunduğu takdirde beyanın alınmasından sonra sanık M.. T..'ın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

3-Kabule göre ise;

Farklı takvim yıllarında işlenen sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı cihetle; iddianame ile 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılmasına karşın hangi yıldan beraat kararı verildiğinin belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4330, Karar No: 2021/2606, Tarih: 24.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/4330 E.  ,  2021/2606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ORMAN TAHDİDİNE DAYALI TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... İdaresi, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 48 parsel sayılı 7450 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, tarla vasfıyla davalı ... adına tescil edildiğini, ancak taşınmazın kısmen orman sınırları içerisinde kaldığını ileri sürerek, bu bölümün tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 48 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişinin 04.06.2015 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından yargılama harçları yönünden temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yargılama harçlarının davacı ... İdaresinden alınmasına karar verilmiş ise de, karar tarihinden sonra 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Genel Müdürlüğü, 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaf tutulmuş olup, anılan yasal düzenleme karşısında davacı ... İdaresinin açtığı dava nedeniyle aleyhine harca hükmedilmesi isabetsiz ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının ''4'' numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı ... İdaresinden alınan peşin harcın iadesine ve harçtan muaf olduğundan yeniden harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.