muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3909, Karar No: 2022/5860, Tarih: 11.05.2022

II. CEVAP

1.Davalı...MOBİL İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili şirket çalışanı olmadığını ve bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, diğer davalı şirketle de sözleşmesel bir ilişkisi olmamakla beraber asıl işveren alt işveren ilişkisinin de bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... Telekom Dijital Elek. Cih. Bil. İnş. San ve Tic. A.Ş. davaya cevap vermemiş, dava ve duruşmalara katılmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu ve davalıların davacının işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı...Mobil İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı ... Şirketi ile müvekkili Şirket arasında akdolunan 01.09.2014 tarihli Radyo Baz İstasyonları Çözüm Ortaklığı Sözleşmesinin niteliği itibarıyla eser sözleşmesi olduğunu, davada husumetin doğru hasıma yöneltilmesinin usul hukukunun temel gerekliliklerinden olduğunu, müvekkili Şirkete husumet yöneltilmiş olmasının usul ve kanunlara aykırılık teşkil ettiğini ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci madesi kapsamındaki dürüstlük kurallarıyla da bağdaşmadığını, davacı ile müvekkili Şirket arasında iş ilişkisi mevcut olmayıp davacının diğer davalı çalışanı olduğunu, müvekkili Şirket ile diğer davalı ... Telekom arasında 01.09.2014 tarihli sözleşmenin niteliği itibarıyla eser sözleşmesi olduğunu, sözleşme kapsamında yaptırılan işler incelendiğinde tüm sorumluluğun diğer davalıda olduğunu, sözleşmede verilen işlerde müvekkili Şirket işçisinin çalışmayacağının açıkça düzenlendiğini, buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu'ndaki (4857 sayılı Kanun) tanımıyla asıl işveren alt işveren ilişkisi olarak nitelendirilemeyeceğini, bir işin bütünüyle devri durumunda veya anahtar teslimi ile ve ihale ile bütünüyle verilmesi durumunda işi devreden kişi konumundaki müvekkili Şirketin işverenlik sıfatı ortadan kalkacağından asıl işveren işveren alt işveren ilişkisine dayanılarak sorumlu olduğu iddiasının haksız ve mesnetsiz olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bütünüyle ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı...Mobil İletişim Hizmetler A.Ş.’nin asıl işlerinden olan baz istasyonları kurulumu, montajı, arıza ve bakım işlerini alt işveren şirketler vasıtasıyla yerine getirdiğinden davalılar arasında asıl işveren alt işveren hukuki ilişkisinin mevcut olduğu, talep edilen alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak davalı...Mobil İletişim Hiz. A.Ş.nin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı...MOBİL İletişim Hizmetleri A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrarla müvekkili şirketin asıl işi olarak değerlendirilemeyecek olan baz istasyonu bakım onarım işlerinin 2012 yılına kadar müvekkili Şirketin personeli tarafından yapılırken, alınan işletmesel karar ile baz istasyonları bakım onarım işi için Türkiye genelinde ihaleye çıkılmış olduğunu ve söz konusu işlerin anahtar teslim usulü ile Türkiye genelinde 4 firmaya verildiğini, sektörde yer alan diğer mobil operatörlerde de benzer çalışma sistemi kurulmuş olup Türkiye genelinde baz istasyonu bakım onarım işleri bu konuda uzman firmalar eliyle yürütüldüğünden ayrı bir uzmanlık gerektirdiğini ve mobil operatörlerin bu işlerde çalışan personelinin bulunmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilşkisinin bulunup bulunmadığı, bu bağlamda davalıların işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olup olmadıkları, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatını gerektirecek şekilde sona erip ermediği, davacının çalışma süresince yasal çalışma saatleri dışında fazla çalışma yapıp yapmadığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı, çalışmış olması hâlinde işverence karşılıklarının ödenip ödenmediği konularındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 4857 sayılı Kanun'un “Tanımlar” kenar başlıklı 2 nci maddesinin altıncı fıkrası şöyledir :

“...

2. İlgili Hukuk

1. 4857 sayılı Kanun'un “Tanımlar” kenar başlıklı 2 nci maddesinin altıncı fıkrası şöyledir :

“...

Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. ...

Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez.

...”

3. Değerlendirme

Tüm dosya kapsamı, davalılar arasında akdolunan sözleşme hükümleri, tanık beyanları ile dosyadaki sair kanıt ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davalı...Mobil İletişim Hizmetler A.Ş.’nin asıl işlerinden olan baz istasyonları kurulumu, montajı, arıza ve bakım işlerini alt işveren şirketler vasıtasıyla yerine getirdiği, belirtilen işin teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerden olduğu, davalılar arasında hukuka uygun biçimde kurulan asıl işveren alt işveren ilişkisinin mevcut olduğu, davalı tarafların talep edilen ve ispatlanan işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, bu konudaki kabulün dosya kapsamına uygun olduğu ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile kararın gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı...Mobil İletişim Hizmetleri A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

FA
Yargıtay — Esas No: 2016/11799, Karar No: 2019/6463, Tarih: 16.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11799 E.  ,  2019/6463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ...İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 146 ada 4 parsel sayılı 4.002,134 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve arkadaşları adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli ... ada 4 parsel sayılı taşınmazın 07.04.2016 tarihli bilirkişi rapor ve eki haritada (C) harfi ile gösterilen ve mavi kalem ile boyalı ... metrekare yüzölçümündeki bölümün tapu kaydının iptali ile ... mirasçıları adına miras hisseleri oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15619, Karar No: 2019/8722, Tarih: 22.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/15619 E.  ,  2019/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca doğrudan cezalandırma yerine, aynı Kanunun 116/1. maddesi ile uygulamaya başlanmış ise de, bu durum sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 29.12.2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7517, Karar No: 2014/7754, Tarih: 10.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7517 E.  ,  2014/7754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ...’ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının düşmesine, sanık ...’in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıklar ..., ... ve ...’nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatlerine, sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etmekten verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle CMK.nın 264. maddesi hükmü de gözetilerek mahallinde incelenmesi gerektiğinden, mağdurenin 23.03.2009 tarihinde alınan beyanında şikâyetçi olmadığı, mağdure ve vekilinin davada katılan sıfatını da almadıkları, mağdure zorunlu vekilinin davayı temyize hakkı bulunmadığı, anlaşıldığından ayrıca sanık ... ve müdafiin 30.11.2010 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir haftalık süreden sonra sanık ...’in 30.04.2013 tarihli, sanık ... müdafiin ise 08.05.2013 havale tarihli dilekçelerle temyiz ettikleri anlaşıldığından, süresinden sonra vâki temyiz isteklerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz incelemesinin sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri ile ilgili olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılama sırasında İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek muayenesi yapılan mağdure hakkında düzenlenen 23.11.2009 tarihli raporda, maruz kaldığı olaydan dolayı ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede travma sonrası stres bozukluğu gelişmesi nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmiş ve bu rapor esas alınarak sanığın cezası TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, cebir ve tehdit olmaksızın gerçekleştirilen eylem nedeniyle sanığın kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, TCK.nın 23. maddesi uyarınca, gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sanığın sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda 15 yaşını ikmal etmesine günler kalan mağdurenin, dosya içeriğine göre sanıkla daha önce 2 yıl boyunca arkadaşlık yapması, cebir, tehdit ve hile olmaksızın sanıkla birlikte kaçıp bir süre gayri resmi olarak evlilik hayatı yaşayıp, bu müddet zarfında da sanıkla cinsel ilişkiye girmesi şeklindeki eylem ile ilgili olarak sanığın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın ancak TCK.nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşmada dikkate alınabileceği gözetilerek sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 325. maddesi uyarınca kararı süresinde temyiz etmeyen sanık ... hakkında kurulan hükümlerede bozmanın sirayetine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19192, Karar No: 2014/26124, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19192 E.  ,  2014/26124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/185-2014/242

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7375, Karar No: 2015/1322, Tarih: 04.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7375 E.  ,  2015/1322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/74-2014/99

Davacı M.. D.. vekili Avukat Alper tarafından, davalı K. İ. Basın ve Basım San. Tic. A.Ş. aleyhine 11/02/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın derdestlik dava şartı yokluğundan reddine dair verilen 04/03/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 03/02/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat Neslihan ile karşı taraftan davacı vekili Avukat Merve geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; dava konusu olayın gelişim biçimi, yayın tarihi, yayının iceriği ve veriliş şekli ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı çok fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.