muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5966, Karar No: 2017/349, Tarih: 09.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/5966 E.  ,  2017/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı - yüklenici ... ile dava dışı arsa sahipleri... ve... arasında ...İli, ... İlçesi,... Mahallesi, ... Sokağı, ... Pafta,... Ada (...+... parsellerin birleşmesiyle oluşan) ... Parselde kayıtlı arsa üzerinde inşa edilecek bina için, "kat karşılığı inşaat sözleşmesi" imzalandığını, daha sonra davalı tarafından, anılan arsa üzerinde yükselen binada, yükleniciye (kendisine) düşecek 5 ve 8 no'lu bağımsız bölümlerin, müvekkili davacı ...'a satıldığını, ancak (Eski ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi) ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/171 E., 2010/746 K. sayılı ilamıyla arsa sahipleri ve yüklenici arasında akdedilen ve yukarıda anılan ... 5. Noterliği'nin 13 Mayıs 2004, 25151 sayılı "Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin feshedildiğini, söz konusu davanın davalılarından biri olan müvekkilinin, davalıdan almış olduğu... Mahallesi, ... Ada, ... parselde kayıtlı zemin kat 5 ve aynı parselde kayıtlı 1. Normal kat 8 bağımsız bölüm numaralı taşınmazlarının tapu kayıtlarının iptal edildiğini ve tapuların arsa sahibine geri gittiğini ileri sürerek, müvekkilinin uğramış olduğu maddi zararın faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevapta bulunmamıştır.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı yükleniciden dava konusu taşınmaz üzerindeki 5 ve 8 no'lu bağımsız bölümleri satın aldığı, ancak tapu kayıtlarının iptal edilerek arsa sahiplerine iade edildiğinden bahisle ödediği satış bedellerinin faizi ile birlikte tahsilinin talep edildiği, satışa konu olan bağımsız bölüm sayısının birden fazla olduğu, davacının 6502 sayılı Kanun'un 3/K ve L maddeleri gereğince tüketici sıfatına haiz olmadığı, dava konusu işlemin tüketici işlemi olmadığı, davalının ticari ve mesleki faaliyetine ilişkin olarak sözleşmenin düzenlendiği, tasarruf yapmak ve geleceğini garanti altına almak amacıyla yapılan işlemin tüketici işlemi sayılmayacağı, davacının kullanım amacı dışında tasarruf etme ve gelir amacıyla birden fazla daireye hak kazanmak üzere söz konusu sözleşmeyi imzaladığı, bu nedenle davacının tüketici sıfatına haiz olmadığı, dava konusu işlemin tüketici işlemi olmadığı gerekçesiyle, 6502 sayılı Kanun'un 3/K, L 73 ve geçici 1. maddeleri ile HMK'nın 1 ve 114/c maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6502 sayılı Yasa'nın 3/l-L bendi uyarınca tüketici işlemi kapsamına eser sözleşmeleri de alınmıştır. Somut olayda olduğu gibi bağımsız bölüm alacak olan davacının yatırım ve tasarruf amacıyla hareket ettiğinden söz edilemeyeceği, amacının salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme olduğu, bu nedenle anılan Yasa'nın 3/k maddesindeki "tüketici" tanımına uyduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, somut uyuşmazlığın 6502 sayılı Yasa kapsamında olduğu gözetilip, uyuşmazlığın esasına girilerek, tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevi kapsamında kaldığının kabulü doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21234, Karar No: 2014/5852, Tarih: 04.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21234 E.  ,  2014/5852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2013/32-2013/55

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla dava konusu taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değeri tespit edilerek irtifak hakkı tesis edildikten sonra meydana gelen değer düşüklüğü oranına göre yine taşınmazın tamamının değeri belirlenip arasındaki farka hükmedilmesi gerekir.

Bu yönteme uyulmadan irtifak geçen alana ve kalan kısma ayrı ayrı değer kayıp oranı belirleyen reçersiz rapora göre hüküm kurulması, doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1454, Karar No: 2010/3036, Tarih: 17.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1454 E.  ,  2010/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli.parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile terkini ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesine eklenen 3.fıkra 2 ve 3.cümle ve geçici 10.maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin Hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedildi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan iptal, sicil kaydının kütükten terkini ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 80 parsel sayılı taşınmazın kadastroca  senetsizden 8.4.1991  tarihinde davalı adına tespit gördüğü ve tespit tutanağının  27/04/1992 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 2/06/2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına  “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, davalı adına tescilin dayanağı olan tespit tutanağının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir.  Reddine                                                     Ancak hemen belirtmelidir ki;  bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.Hal böyle olunca; somut olayda, 3621 Sayılı Yasanın 5 ve 9.maddesi hükmü gereğince belirlenen idari kıyı kenar çizgisinin iptali konusunda İdare Mahkemesinde açılan dava reddedilip kesinleştiğine ve bağlayıcı nitelik taşıyacağı gözetilerek mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan  krokili raporda çekişmeli taşınmazın 17,51 m2 lik  kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı belirlenmiş olup, dava tarihinde davacı Hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden ve  avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazinenin, yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8115, Karar No: 2021/10708, Tarih: 21.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/8115 E.  ,  2021/10708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu, ... İlçesi ... Köyü ... Mahallesi ... mevkiinde bulunan 232 ada 1-4-7, 233 ada 2 ve 3 parsellerle çevrili 1000 m2 miktarındaki taşınmaz, kadastro çalışmaları esnasında parsel numarası verilmemiş, tespit görmemiş olup, Kadastro Müdürlüğünün 27.04.2010 tarihli yazı cevabında ise dava konusu yerin; 242 ada 1 parsel olarak tam hisse ile orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına kayıtlı taşınmaz içerisinde kaldığı belirtilmiştir. Ayrıca çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 04.12.1987 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Davacı ...; ... İlçesi ... Köyü yazlık kısmında bulunan taşınmazların kadastro çalışmalarının tamamlanarak 07.12.2009 tarihinden itibaren askıya çıkarıldığını, 232 ada 1-4-7, 233 ada 2 ve 3 parsellerle çevrili 1000 m2'lik elma bahçesinin, annesi ... tarafından 20 seneyi aşkın süredir kullanıldığını, 11.07.2008 tarihinde ölümü ile mirasçılarına bıraktığını, rızai taksim yapılmadığını, dava konusu edilen bu 1000 m2'lik kısmn tespit görmediğini ve parsel numarası verilmediğini, taşınmazın mirasçıların hisseleri oranında tasarruf ve zilyetliklerinde olduğunu, bu nedenle dava konusu yerin ... mirasçıları adına hisseleri oranında ... Köyünün son parsel numarası altında tahdit ve tespitinin yapılması ve haritasının da buna göre düzeltilmesini talep etmiştir. Davacı dışında kalan ... mirasçıları ise ayrı ayrı davaya muvafakat etmişlerdir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Dava ilk olarak Kadastro Mahkemesinde açılmış olup Kadastro Mahkemesince; dava edilen taşınmaz için kadastro çalışmaları sırasında tutanak düzenlenmediği, görevli mahkemenin genel yetkili mahkemeler olduğu gerekçesi ile verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine davaya Alanya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/ 653 Esası ile devam edilmiş, mahkemece; dava konusu taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmişse de, davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07.05.2015 tarihli ve 2014/9460 Esas, 2015/3781 Karar sayılı ilamı ile eksik araştırma inceleme ile karar verildiği gerekçesi ile Yerel Mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, bilirkişilerin 03.05.2016 havale tarihli raporunda, (A) harfi ile belirtilen, orman sınırı içerisinde bırakılan, 517,57 m2 yüzölçümündeki bölümün, Alanya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/1007 Esas ve 2008/781 Karar sayılı mirasçılık belgesi ile 15.12.2008 tarihli tavzih kararına göre, muris ... mirasçıları adına veraseten iştirak hükümlerine göre, niteliği meyve bahçesi olarak tapuya kayıt ve tesciline, bilirkişilerin 03.05.2016 havale tarihli raporunun kararın eki sayılmasına, karar kesinleştiğinde hüküm özetinin ve yeteri kadar karar suretinin Alanya Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiştir. Hüküm; davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, orman sınırı içinde kalan taşınmaza yönelik olarak açılmış tapu iptal ve tescil davasıdır.

Mahkemece; 03.05.2016 tarihli fen ve orman bilirkişileri tarafından hazırlanan rapor, 28.12.2016 tarihli fen bilirkişisi ... tarafından hazırlanan rapor ve bozma öncesinde alınan 15.10.2012 tarihli ziraat bilirkişisi ... tarafından hazırlanan raporlardan bahisle nihai olarak davanın kabulüne karar verilmişse de mahkemece bozmaya uyulmasına, bozma sonrasında alınan raporlar arasında çelişki olmasına rağmen bu çelişki giderilmeden, bozmada belirtilen hususlar yönünden yeterli inceleme yapılmadan eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulmuştur.

Şöyle ki; dava konusu taşınmazlara komşu olan taşınmazlardan, 233 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin Alanya Kadastro Mahkemesinin 2010/210 Esas ve 2011/629 Karar sayılı dava dosyasında, Orman Yönetimi tarafından adına tespit yapılan kişilere karşı, taşınmazların kesinleşen tahdit sınırı içinde kaldığı iddiası ile dava açılmıştır. Bu davada; dava konusu taşınmazların, Kadastro Mahkemesinin 1988/73 Esas ve 1992/103 Karar sayılı dosyanın dayanak krokisinde (Z3) harfi ile gösterilen ve tahdit dışına çıkarılmasına karar verilen alanda kaldığı gerekçe gösterilerek Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmiştir. Bu hüküm ise Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19.06.2012 tarihli ve 2012/6862 Esas, 2012/9288 Karar sayılı ilâmı ile onanmış olup taraflarca karar düzeltme isteğinde bulunulmadığından 20.09.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

Yine dava konusu taşınmaza sınır olan komşu 230 ada 1, 232 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin Alanya Kadastro Mahkemesinin 2010/201 Esas ve 2012/518 Karar sayılı dava dosyasında; Orman Yönetimi tarafından adına tespit yapılan kişilere karşı, taşınmazların kesinleşen tahdit sınırı içinde kaldığı iddiası ile dava açılmıştır. Bu davada; dava konusu taşınmazların kadastro mahkemesinin 1988/73 Esas ve 1992/103 Karar sayılı dosyanın dayanak krokisinde (Z1) harfi ile gösterilen ve tahdit dışına çıkarılmasına karar verilen alanda kaldığı gerekçe gösterilerek Orman Yönetimin davasının reddine karar verilmiştir. Bu hüküm ise Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.11.2013 tarihli ve 2013/9354 Esas, 2013/10749 karar sayılı ilamı ile onanmış olup taraflarca karar düzeltme isteğinde bulunulmadığından 27.02.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

Alanya Kadastro Mahkemesinin 01.05.1992 tarihli ve 1988/73 Esas, 1992/103 Karar sayılı dosyasında ise; ... tarafından Orman Yönetimi ve Orman Bakanlığına karşı açılan, orman tahdidine itiraz davası sonucu; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 18.06.1991 tarihli ... tarafından düzenlenen krokili raporda (Z1), (Z2) ve (Z3) harfleri ile gösterilen kısımların tahdit dışına çıkarılmasına, (O1), (O2) (O3) ve (O4 ) harfli kısımlara yönelik açılan davanın ise, taşınmazın bu kısımlarının orman sayılan yerlerden olduğu için reddine karar verilmiş ve bu hüküm de Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.11.1993 tarihli ve 1992/14213 Esas, 1993/9095 Karar sayılı ilamı ile onanmış olup karar düzeltme isteğinde bulunulmadığından 08.02.1994 tarihinde kesinleşmiştir.

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07.05.2015 tarihli ve 2014/9460 Esas, 2015/378 Karar sayılı ilamında ; yukarıda bahsi geçen kesinleşmiş bu dosyaların getirtilerek tahdide itiraz davası sonucu verilen karar ve kroki uygulanarak, diğer kararların ise kesin hüküm ya da güçlü delil olup olmadığı, bu kararların tadit haritasına işlenip işlenmediğinin araştırılması gerektiği belirtilmiş olup Mahkemece bozmaya uyularak 28.04.2016 tarihinde dava konusu yere ilişkin 1 fen ve 1 orman bilirkişisi ile keşif yapılmıştır. Keşif sonrası 03.05.2016 tarihli bilirkişilerce ortak hazırlanan raporda; Alanya Kadastro Mahkemesinin 1988/73 Esas ve 1992/103 Karar sayılı dosyasında kadastro teknisyeni ...’nın sunduğu bilirkişi raporunun zemine uygulandığı, dava konusu A harfi ile gözüken alanın 18.06.1991 tarihli krokide Z3 ( 2700 m2 ) ile gösterilen yere isabet ettiği ve yüz ölçümünün 517,57 m2 olduğu yine orman bilirkişisinin incelemesine göre de orman kadastro haritasında ziraat alanlarının ortasında, 1963 tarihli Alanya O28C2 haritası üzerinde açık renkli orman olmayan kısımda, yine 1989 tarihli Alanya O28C2 haritası üzerinde açık renkli orman olmayan alanda, 2009 yılı 1/60000 ölçekli sayısal harita üzerindeki konumu itibariyle meyve bahçeleri arasında kaldığı belirtilerek orman sayılmayan yerlerden olduğu tespit edilmiştir. Daha sonra mahkemece 28.12.2016 tarihinde fen bilirkişisi ...’dan ek rapor alınmış olup bu raporda ise 18.06.1991 tarihinde ... tarafından hazırlanan krokili raporu fotoğraf çekerek raster haline getirdiği, ...’nın raporunun koordinatsız ve ölçeksiz olduğunun kroki üzerinde belirttiği, 1943 rakımlı tepe, Karapınar deresi, Alanlıoğlu deresi OS 115, OS 116/1, OS 117 noktalarına da dikkat edildiğinde ...’nın krokili raporunun 1/10000 ölçekli olduğu, raster dönüşümünü bu noktalara dikkate ederek yaptığında artı eksi 10m olarak güncel sayısal harita koordinatlarına dönüşümünü gerçekleştirdiği, mahkemenin istediği O1,O2,O3,O4,Z1,Z2,Z3 ile belirtilen alanlarla dava konusu yeri birlikte gösterdiği dava konusu yerin en yakın olan O4 e 378,27 m olduğu ve sayısallaştırdığı belirtilerek sonuç olarak dava konusu yerin 18.06.1991 tarihli ... tarafından düzenlenen krokili raporda belirtilen alanlar içinde kalmadığı tespit edilmiştir.

Görüldüğü üzere bu iki bilirkişi raporu arasında açık bir şekilde çelişki bulunmakta olup, mahkemece bu çelişki giderilmeden, bozma öncesi alınan 15.10.2012 tarihli ziraat bilirkişisi ...’ın raporunda, dava konusu taşınmazın kültür bitkisi yetiştirilen tarım arazisi vasfında ve özel mülkiyete konu yerlerden olduğunun belirtildiğinden bahisle bozmada belirtilen hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Görüldüğü üzere bu iki bilirkişi raporu arasında açık bir şekilde çelişki bulunmakta olup, mahkemece bu çelişki giderilmeden, bozma öncesi alınan 15.10.2012 tarihli ziraat bilirkişisi ...’ın raporunda, dava konusu taşınmazın kültür bitkisi yetiştirilen tarım arazisi vasfında ve özel mülkiyete konu yerlerden olduğunun belirtildiğinden bahisle bozmada belirtilen hususlar dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde Mahkemece; önceki bozmada da belirtildiği üzere komşu taşınmazlara ait dava dosyaları ve bilirkişi raporları ile kadastro mahkemesinin 1988/73 Esas ve 1992/103 Karar sayılı dosyasına dayanak 18.06.1991 tarihli ... tarafından düzenlenen krokili rapor 3 ( üç ) fen bilirkişisi ile dava konusu yerde keşif yapılarak dava konusu taşınmaza uygulanmalı, dava konusu taşınmazın tahdit dışına çıkarılan alanda kalıp kalmadığı net olarak belirlenmeli, bilirkişilerden komşu taşınmazlar için verilen kararlar ile 18.06.1991 tarihli ... tarafından düzenlenen krokili rapor da tahdit dışına çıkarılmasına karar verilen kısımlar ile, (O1), (O2) (O3) ve (O4) harfli kısımlar aynı krokili raporda gösterilmeli, 03.05.2016 ve 28.12.2016 tarihleri bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin neden kaynaklandığı belirtilerek bu çelişki giderilmeli ve nihai olarak dosyaya yansıyacak denetime elverişli rapor alınmalıdır.