muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2381, Karar No: 2020/6242, Tarih: 25.11.2020

Somut olaya gelince; dinlenen tanıkların beyanlarından davacı ve mirasbırakanın dava konusu 5117 parsel sayılı arsa vasıflı üzerinde iki katlı betonerme bina bulunan taşınmazda birlikte oturdukları, mirasbırakanın davacı ile arasında dava konusu taşınmazların mirasen paylaşımı hususunda anlaşmazlık çıktığı ve davacının anılan taşınmazdan ayrıldığı, diğer dava konusu taşınmazdaki 5 nolu mesken vasıflı taşınmazda mirasbırakanın kiracısının oturduğu, kiracının eşinin bazı dönemler mirasbırakan ile ilgilendiği ve bunun karşılığının kira bedelinden düşüldüğü, kiracının davalı ...'e taşınmazın devrinden sonra kira bedeli ödenmediği gibi bu konuda kiracıdan herhangi bir talepte de bulunulmadığı, mirasbırakanın ölümünden sonra davacının dava konusu 5117 parsel sayılı taşınmaza geri döndüğü ve yargılama sırasında da bu taşınmazda kalmaya devam ettiği, davalı ...'in dava konusu taşınmazların kullanımına ilişkin herhangi bir tasarrufu olduğunun kanıtlanamadığı, mirasbırakanın kira geliri ile sabit maaşı olduğu, taşınmazların ihtiyacı için satıldığı savunulmuş ise de mirasbırakanın tüm malvarlığını satmasını gerektirir bir nedeninin olmadığı anlaşılmakta olup; somut olgular bir bütün halinde değerlendirildiğinde, mirasbırakan tarafından yapılan temlikin mirastan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu, ikinci temlikin de bedelsiz olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken mirasbırakanın davalı ... ile satış hususunda bir görüşmesinin olmaması ve temlikin mirasbırakan tarafından değil de vekaletname ile vekil tarafından gerçekleştirildiği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 Sayılı HMK’nin 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25/11/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava, muris muvazaası hukuki sebebine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Sayın çoğunluk ile aramızda çıkan uyuşmazlık muris muvazaasının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkindir.

Dosya kapsamıyla taşınmazların muristen alınan vekaletname ile davalı ... tarafından diğer davalı Mehmete satıldığı anlaşılmaktadır. Vekalet yoluyla da muris muvazaasının gerçekleşebileceği hususnda tereddüt bulunmamaktadır.

Dava, muris muvazaası hukuki sebebine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Sayın çoğunluk ile aramızda çıkan uyuşmazlık muris muvazaasının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkindir.

Dosya kapsamıyla taşınmazların muristen alınan vekaletname ile davalı ... tarafından diğer davalı Mehmete satıldığı anlaşılmaktadır. Vekalet yoluyla da muris muvazaasının gerçekleşebileceği hususnda tereddüt bulunmamaktadır.

Somut olayda çözümlenmesi gereken husus, murisin iradesinin davaya konu taşınmazları satmak olup olmadığı hususudur. Davacı tanığı ....’ın satışa çıkardığını emlakçı ...’ten duydum…” derken, yine davacı tanığı ... “ …Vedia vefatından evvel oturduğumuz daireyi bize satmak istedi bizim imkanımız yoktu…” demiş; Davalı tanığı ... “…bir daire ve bir arsa var bunları satalım dedi, ben emlakçılık da yapıyorum. Aracılık yaptım 4-5 müşteri geldi ancak kimse beğenmedi …”, ... “… Vedia hanım da ben malı sattım, ihtiyacım var bana kimse bakmıyor demişti…” Davalı tanığı ... “ … davalı ...’ı davalı ... aracılığyla tanırım, ... yurt dışında çalışıyordu, taşınmazı bu gelirleri ile aldı, bana sorardı bana ev bul arsa bul derdi, bana gelip ben ...’da bir yer buldum dedi gelip baktık…” şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Bilindiği üzere; muris muvazaasında, murisin iradesinin tespiti bakımından tanık beyanları önemli bir yer tutmaktadır. Davacı ile tanıklar arasında husumet olduğuna ilişkin bir bilgi bulunmamaktadır. Tanık beyanlarına göre muris söz konusu taşınmazların satışını arzu etmektedir ve bu maksatla oğlu ...’a vekalet vermiştir. Taşınmazların tekrar ...’a dönmesi amacıyla, bir başka ifadeyle ara malik sıfatıyla davalı ...’e temlik edildiği hususunda dosyada her hangi bir bilgi bulunmadığı gibi, davacı tarafından vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki sebebine dayalı bir dava da bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, vekaleten satış işleminde murisin gerçek amacının oğlu ...’a taşınmazları temlik etmek olduğu yönünde bir delil bulunmadığına göre muris muvazaası hukuki sebebine dayalı davanın reddi yönündeki ilk derece mahkemesi kararı ve bu kararın istinaf talebinin esastan reddi yönündeki Bölge Adliye Mahkemesi kararı doğru bulunduğundan kararın onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/5964, Karar No: 2014/6920, Tarih: 02.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5964 E.  ,  2014/6920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :28/02/2013

NUMARASI :2009/204-2013/46

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve maliki olan aracın davacıların yaya olan murisine çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak;davanın kabulü ile her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

BK.nun 47.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı aslında ne tazminat, ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararı karşılanmasını amaç edinmediği gibi kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine olarak zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. 22.6.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dosya kapsamından, davacıların desteğinin kazanın oluşunda asli kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. O halde, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, kusur oranları da gözönünde tutularak, biraz daha düşük miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, fazla manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10344, Karar No: 2021/4452, Tarih: 01.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/10344 E.  ,  2021/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanıkların katılanların zararını gidermeye yönelik herhangi bir taleplerinin olmadığı, CMK’nın 231. maddesi uygulama şartlarının oluşmadığı, mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ... ve...'nin ... İnşaat Taahhüt Turizm Ltd. Şti'nin sahibi ve yetkili temsilcisi oldukları sanık ...’nın ise proje kapsamında anahtar teknik personel olarak bu şirkette inşaat mühendisi olarak görev yaptığı, ... ilçesi ... Bulvarının düzenlenmesinin yapım işinin 07/09/2007 tarihinde ... İnşaat Taahhüt Turizm Ltd. Şti tarafından yüklenildiği, 15/11/2007 günü saat 17:45 sıralarında ...'nun sevk ve idaresindeki otomobili ile Kipa kavşağından dönüş yaparak söz konusu yol üzerinde seyir halindeyken yolun solundaki orta refüjden yolun sağına geçmek isteyen yaya ...'e çarparak ...'ün ölümüne sebebiyet verdiği, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 07/07/2008 tarihli raporuyla olay mahallinin trafiğe kapalı olmasına rağmen ara sokaklarda gerekli işaretlerin yapılmamış olduğunun, yol işaretlemelerinden sorumlu kurum ve kuruluşların meydana gelen kazada gerekli yerlere gerekli işaretlemeleri yapmamış olup meydana gelen olayda kusurlu olduklarının tespit edildiği,

... Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinin raporunda; "Sanık ...'nın anahtar teknik personel olarak merkezden işler arasında güvenliği sağlamak için gerekli işaretlemelerin konulması ve kesin kabul yapılıncaya kadarda bunların muhafaza edilmesi gerektiğini, kazanın meydana geldiği tarihte bu işaretlemelerin bulunmadığı, bu durumun sürücünün yolun açık olduğunu düşünerek yola girmesine, sebebiyet verdiği için sanık ...'yı tali kusurlu, sanıklar ... ve ...'ın yüklenici firmanın sahipleri olup zaman zaman çalışma yapılan yere gelmiş olmalarının gerektiği, bu durumda yolda gerekli işaretlemelerin olup olmadığını kontrol etmeleri, eksiklikleri gidermeleri lazımken bunu yerine getirmedikleri için tali kusurlu’’ olduklarının belirtildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafilerinin kusura, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22772, Karar No: 2014/16593, Tarih: 22.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/22772 E.  ,  2014/16593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2010

NUMARASI : 2003/353-2010/194

İ.. T.. ile Hazine ve Ç. Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının açılmamış sayılmasına dair Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 11.05.2010 gün ve 353/194 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, 24.12.2009 tarihinde işlemden kaldırılmasına karar verilen davanın 3 aylık süre içinde yenilenmediği gerekçesi ile HUMK'nun 409/5. maddesi hükmü gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayalı olarak açılan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, geçerli bir mazeret olmaksızın takip edilmeyip işlemden kaldırılan davanın süresi içinde yenilenmemesi nedeni ile açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması doğrudur. Ancak açılmamış sayılma kararı ile birlikte davada kendisini vekille temsil ettiren davalı Hazine bakımından vekalet ücreti konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir. Davanın açılmamış sayılması kararı usule ilişkin nihai karar olup HUMK'nun 423/6. maddesi hükmü gereğince yargılama gideri niteliğinde vekalet ücretinin de karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gözönünde bulundurularak hükme bağlanması gerekirken vekalet ücreti yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi uyarınca sadece vekalet ücreti yönünden BOZULMASINA ve HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/117, Karar No: 2018/2968, Tarih: 16.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/117 E.  ,  2018/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Kızılağaç K.TK. temsilen Kaş Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1980 yılına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici .... maddesi atfıyla HUMK’nın 433/.... ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin .... maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE .../04/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18473, Karar No: 2015/12660, Tarih: 22.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/18473 E.  ,  2015/12660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde kalite sorumlusu olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdini istifa ederek kendisinin feshettiğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17 nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacı 2009 yılından beri kalite sorumlusu olarak çalışmakta iken izin dönüşü kendisinden makine başında çalışması istenmiş, bunun üzerine davacı 21.7.2010 tarihli ihtarı ile önceki işinde görevlendirilmesini istemiştir. İşveren tarafından bu talebinin kabul edilmemesi nedeniyle de makine başı işe başlamamıştır. Bu nedenle iş akdini, iş şartlarındaki aleyhe ve esaslı değişikliği kabul etmeyen davacının feshettiğinin kabulü gerekir. Bu durumda davacı kıdem tazminatına hak kazansa da, ihbar tazminatı talep edemez. Mahkemece kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş olması yerinde ise de, ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4001, Karar No: 2023/18673, Tarih: 22.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/4001 E.  ,  2023/18673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2015 tarihli 2015/46 Esas, 2015/876 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 181 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun yalnızca ziraat mühendisi tarafından düzenlendiği, atıkların niteliği ve niceliği hakkında bilgi verebilecek kimya mühendisinin keşfe çağrılmadığı ve rapora katılmadığı bu hali ile eksik rapora dayanılarak müvekkili hakkında hatalı hüküm kurulduğu, sanığın atılı suçu kasten işlemediği taksirli sorumluluğun ise mahkemece değerlendirilmediği bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın sorumlusu olduğu fide üretim tesisine ait sera ve ısı santralinden çıkan atık suların arıtılmadan alıcı ortama verildiğinden bahisle çevrenin kasten kirletilmesi suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; iddia, sanık savunması, ihbar yazısı, denetim raporu, keşif tutanağı, bilirkişi raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamından sanığın işletmeciliğini yaptığı seralardan çıkan atık suların arıtılmadan alıcı ortama verildiğinin tespit edildiği, doğal ortama verilen atık suda ilaç ve gübre karışımının bulunduğu, suyun herhangi bir tedbir alınmaksızın verildiği ormanlık alanda bir kısım ağaçların kuruduğunu mahallinde yapılan keşifte tespit edildiği yine bu suların toprak kanalla tesislerin yakınında ve ormanlık alanın bitişiğinde oluşturulan 3x3 metre karelik derinliği de yaklaşık 2 metre olan toprak havuza akıtıldığı, bu havuzdan toprağın içine doğru boru ile kirli suyun gelişigüzel verildiği, keşif esnasında da aynı kirli suyun alıcı ortama akıtılmaya devam edildiği belirtilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.