muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12415, Karar No: 2022/6852, Tarih: 08.09.2022

ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli; taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile taşınmazların imar-ihyaya konu olup olmadığını, olmuş ise imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar- ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazların ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını belirten müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalı; ayrıca keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmak suretiyle, dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı ve bu yolla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli; yerel bilirkişiler ve tanıkların beyanları arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraat bilirkişisinden, taşınmazların evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki düzenlemesi istenilmeli; tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli; 3402 sayılı Kanun'un 14

. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği ilgili tapu müdürlüğü ve kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanun'un 3.7.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanun'u ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerektiği, bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/718, Karar No: 2024/6536, Tarih: 18.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/718 E.  ,  2024/6536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1178 Esas, 2023/1692 Karar

HÜKÜM : Yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen marka hakkına tecavüzün tespitine, markaya tecavüzün men'ine ve ref'i ile maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin ikinci bendinin (c) fıkrası uyarınca "KARACA" markasının tanınmış marka sıfatını haiz olduğunu, taraflar arasındaki franchise sözleşmesi feshedilmiş olmasına rağmen, davalı şirket tarafından davacı şirketlere ait tabela ve tanıtım evrakının halen izinsiz bir şekilde kullanılmaya devam edildiğini, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 12.1.a maddesinin sözleşmenin sona ermesinden sonra iş ortağının tabelayı sağlam ve kullanılabilir halde Karaca Home'a teslim etmek yükümlüğünde olduğunu, ancak tabelanın iade edilmediğini, bu hususun İstanbul Anadolu Fikrî Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 2016/138 Değişik İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda da tespit edildiğini, davalının haksız kazanç elde ettiğini ileri sürerek davalının davacıya ait markaları haksız olarak kullandığının tespiti ile tecavüzün refi ile men'ine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla 5.000,00 TL manevi tazminatın ve sözleşmenin feshinden itibaren davalının elde ettiği net kazanç üzerinden hesaplama yapılarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak şartıyla belirsiz alacak davası olarak 500,00 TL maddi tazminatın 24.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 22.10.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 155.987,44 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında mevcut cari hesap ilişkisinin bitmesine mukabil davalı şirket tarafından defaatle sözlü olarak davacı şirkete tabelanın sökümü ve alınması talep edilmişse de, davacı tarafça geçiştirilip tabelanın kaldırılmadığını, davacı şirketin marka ve marka haklarına ait herhangi bir imitasyon mal veya ürün satmadığı ortadayken, davalı şirketin haksız bir kullanımından söz edilmesinin mümkün olmadığını, davacı tarafın dava dilekçesinde belirttiğinin aksine taraflar arasında imzalanmış bir sözleşmenin bulunmadığını, davacı tarafça davalıya keşide edilen fesih ihtarnamesinin de bağlayıcılığının bulunmadığı ve davacı lehine delil teşkil etmesinin de mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma ilamında işaret edildiği şekilde yeniden değerlendirme yapılarak reddedilen miktar yönünden davalı yararına vekâlet ücreti takdir edildiği gerekçesiyle kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, davalının davacıların hak sahibi oldukları "KARACA" markasını iş yeri tabelasında kullanmak suretiyle marka haklarına tecavüz ettiğinin tespitine, markaya tecavüzün men'ine ve ref'ine, 5.000,00 TL manevi ve 50.000,00 TL maddi tazminatın 24.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin 105.987,44 TL'lik maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün tespiti,meni, refi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, 6098 sayılı Kanun'un 50 inci maddesi uyarınca Mahkemece belirlenen tazminatta reddedilen kısım yönünden vekâlet ücretine hükmedilip hükmedilemeyeceği hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

18.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34905, Karar No: 2014/37172, Tarih: 04.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/34905 E.  ,  2014/37172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/333-2014/10

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan M.. L.. ile T.. A.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı Manpower İnsan Kaynakları Ltd Şti.'nde 01.07.2008 tarihinde çalışmaya başladığı, davalı Manpower bordrosunda olmakla beraber diğer davalı Başbakanlık Yatırım Destek Ajansı'nda, işine son verildiği 31.01.2013 tarihine kadar çalıştığı, çalışmasını 25.04.2011 tarihinden işine son verilinceye kadar '' CRM programında sorumlu web editörü'' sıfatıyla en son net 3.625,00 TL maaş alarak gerçekleştiği, 2012 yılı içinde davacının M.. 'dan istifa etmesi ve A.. Temizlik ile iş akdi imzalanmasının istenildiği, özlük haklarının verilerek usulüne uygun bir devir yapılmadığı takdir de bunun yapmayacağını ifade ettiği, ancak 22.01.2013 tarihinde Davalı A.. şirketin tarafından kendisine '' işyerimizde 01.04.2012-31.01.2013 tarihleri arasında çalışmış bulunmaktasınız, kurumla firmamızın sözleşmesi sona erdirildiğinden dolayı işinize son verilecektir.'' ifadesini içeren fesih bildiriminin tarafına tebliğ edildiği, davalı işyerinde '' feshin son çare olması'' ilkesinin de göz ardı edilerek haksız ve usule ve hukuka aykırı olarak iş akdi feshinden dolayı davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı M..vekili davalı şirketin, insan kaynakları şirketi olduğu ve Başbakanlık Yatırım Ajansı'na talep üzerine ihtiyaç duyulduğunda uzmanlık alanında ve tecrübe personel temin edilerek, bu anlamda hizmet sağlandığı, sözleşmenin ise Mart 2012 yılında sona erdirildiği, Mart 2012'de şirket ile aralarındaki sözleşme sona erdiği ve diğer davalı ATK Temizlik ile anlaşıldığı ve bu durumu çalışanlara duyurulduğu, davacının hiçbir zaman fiilen şirket bünyesinde çalışmadığı, asıl ve eylemli olarak davalı işyerinde çalıştığı, bu itibarla davalının Başbakanlık Yatırım Ajansının işyeri olduğu ve bu itibarla şirkete husumet yöneltilmesinin mümkün olamayacağı açıklanan bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Başbakanlık Yatırım Destek Ajansı vekili; davacının M..ve A..Temizlik firmasının işçisi olduğu, Ajans tarafından 26.03.2012 tarihinde '' hizmet alım ihalesi '' diğer A.. uhdesinde kaldığı, ihale kapsamında ihale makamı olan Ajansın işçisi olmadığı, A.. firması, davalı Ajans'a 31.01.2013 tarihiden itibaren hizmet verilmediği, davalı Ajans'a yönelik açılan davanın hukuki temeli bulunmadığı, bu nedenle husumet yönünden, aksi halde esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Başbakanlık Yatırım Destek Ajansı vekili; davacının M..ve A..Temizlik firmasının işçisi olduğu, Ajans tarafından 26.03.2012 tarihinde '' hizmet alım ihalesi '' diğer A.. uhdesinde kaldığı, ihale kapsamında ihale makamı olan Ajansın işçisi olmadığı, A.. firması, davalı Ajans'a 31.01.2013 tarihiden itibaren hizmet verilmediği, davalı Ajans'a yönelik açılan davanın hukuki temeli bulunmadığı, bu nedenle husumet yönünden, aksi halde esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir

Davalı A..Temizlik Ltd. Şti; davacının, 01.04.2012 tarihinde, dava konusu yerdeki ihaleyi kazanması sonucunda davalı şirket nezdinde çalışmaya başladığı, sözleşme ile araştırma destek işini üstlendiği Türkiye Yatırım ve Tanıtım Ajansında çalıştığı, çalışma usul ve esasları davacının fiilen çalıştığı işeyri yani asıl işveren tarafından belirlendiğinin, davalı şirket ile diğer davalı arasındaki hizmet alım sözleşmesi, 31.01.2013 tarihinde sona ermiş ve bir sonraki ihale başka bir firma tarafından alındığı, açıklanan sebeplerle davalı şirket hakkındaki taleplerin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı Başbakanlık Yatırım Ajansı'na ait işyerinde çalışan davacı işçinin emir ve talimatları davalılardan Bakanlık Yatırım Ajansı yetkililerinden aldığı, işin yürütülme şekli ile yönetim organizasyon, emir ve talimat yetkisinin yine bu davalıya ait olduğu, davacının iş görme borcunu da yine aynı davalı Başbakanlık Yatırım Ajansı şirketine karşı ve şirket işyerinde ifa edildiği, sigorta kayıtlarında ise önce davalı M.. şirketi daha sonra A..isimli işyerinin çalışanı olarak görüldüğü, davalıların T.C. Başbakanlık Yatırım Ajansı şirketine personel temini ve bordrolama hizmeti sunduğu, davalılar arasında yukarıdaki açıklamalara açıklanan anlamda İş Kanunu’nun bu konuyla ilgili hükümlerine uygun bir hukuki ilişki bulunmadığı, işçi teminine yönelik olduğu bu nedenle davacının T.. A.. işçisi sayılması gerektiği,

D) Temyiz:

Kararı davalılar T.. A.. ile M.. İnsan Kaynakları Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar T.. A..’nın tüm diğer davalı M.. İnsan Kaynakları Ltd. Şti.’nin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemenin T.. A.. ile A.. Temizlik Ltd. Şti arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu m.2’ye uygun kurulan asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığı ve işçi teminine yönelik bulunduğu bu nedenle davacının T.C. Başbakanlık Türkiye Yatırım ve Destek Ajansı işçisi sayılması gerektiği ve feshin geçersiz olduğu yönündeki tespitleri yerindedir.

2- Mahkemenin T.. A.. ile A.. Temizlik Ltd. Şti arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu m.2’ye uygun kurulan asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığı ve işçi teminine yönelik bulunduğu bu nedenle davacının T.C. Başbakanlık Türkiye Yatırım ve Destek Ajansı işçisi sayılması gerektiği ve feshin geçersiz olduğu yönündeki tespitleri yerindedir.

Ancak davacı, ilk önce alt işveren olarak görünen M.. İnsan Kaynakları Ltd. Şti. bordrosunda çalışmış, davalı T.. A.. ile M..İnsan Kaynakları Ltd. Şti. arasındaki ilişki sona erdikten sonra A.. Temizlik Ltd. Şti bordrosuna geçirilmiştir. Davacı fesih tarihinde A..Temizlik Ltd. Şti bordrosunda çalışmaktadır. Boşta geçen süre alacağı ve işe başlatmama tazminatından asıl işveren ile son alt işveren olarak görünen işveren sorumludur. M.. İnsan Kaynakları Ltd. Şti.’nin boşta geçen süre alacağından ve işe başlatmama tazminatından sorumlu tutulması düşünülemez. Bu nedenle mahkemece M.. İnsan Kaynakları Ltd. Şti. hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekirken boşta geçen süre alacağından ve işe başlatmama tazminatından sorumlu tutulacak şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

1- Davalı M.. İnsan Kaynakları Ltd. Şti. hakkındaki davanın REDDİNE,

2- Davanın işe iade davası yönünden kabulü ile, feshin geçersizliğine, davacının davalı T.. A..ndaki İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kararın kesinleşmesinden itibaren 10 iş günü içerisinde işe başlamak üzere işverene başvurması sonucu işverence işe başlatılmaması halinde davacının kıdemi ve fesih sebebi göz önünde bulundurularak takdiren 4 aylık brüt ücret tutarındaki tazminatın davalılar T.. A.. ile A.. Temizlik Ltd. Şti’den alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

4-Davacı işçinin işe iade için 10 günlük yasal süre içinde işverene başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşeceği tarihe kadar gerçekleşen en çok 4 aylık ücretinin ve diğer haklarının davalılar T.. A.. ile A..Temizlik Ltd. Şti’den alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

5- 25,20 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 24,30 TL harcın mahsubu ile eksik kalan 0,90TL 'nin davalılar T.. A.. ile ATK Temizlik Ltd. Şti’den alınarak hazineye gelir kaydına,

6- Davacı kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan Avukatlık Asgari ücret tarifesi uyarınca 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılar T.. A.. ile A..Temizlik Ltd. Şti’den alınarak davacıya verilmesine,

7- Davacının yaptığı 52,35 TL harç gideri ve 130,80 TL tebligat posta ücreti olmak üzere toplam 183 15 TL ücretinin davalılar T.. A.. ile A.. Temizlik Ltd. Şti’den alınarak davacıya ödenmesine,

8- Hakkında davanın reddine karar verilen davalı M.. İ..Kaynakları Ltd. Şti. kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari ücret tarifesi uyarınca 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak adı geçen şirkete verilmesine,

9- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

8- Hakkında davanın reddine karar verilen davalı M.. İ..Kaynakları Ltd. Şti. kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari ücret tarifesi uyarınca 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak adı geçen şirkete verilmesine,

9- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7983, Karar No: 2019/11006, Tarih: 23.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/7983 E.  ,  2019/11006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (katılan sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar...,.... , hakaret (sanık ...)

HÜKÜM : Katılan sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraatine, sanıklar ...,.... 'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine, sanık ... hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanıklar ....,..... ’a isnat edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sanıklar tarafından işlendiğinin belirlendiği, sanık ...’ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediğine dair cezalandırılmasını gerektirir nitelikte kesin delil bulunmadığı ve sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın da isabetli olduğunun tespit edildiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezalar nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, sanıklar....,..... müdafisi ile mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8463, Karar No: 2013/13742, Tarih: 01.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8463 E.  ,  2013/13742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2010

Yanlar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı Hazine, davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.10.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat U.S.ile  temyiz edilen davalılar M.K.vd. vekili Avukat H.A. geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı Seyhan Belediye Başkanlığı vekili Avukat, davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili Avukat, davalı Çukurova Belediye Başkanlığı vekili Avukat, davalılar Ö. M. vd. vekili Avukat, davalılar E. Ö. vd. vekili Avukat ve diğer davalı asiller gelmediler yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:Dava ve birleşen dava, imar uygulamasının iptali nedeniyle kök parselin ihyası olmazsa tazminat isteğine ilişkin olup mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle dosya arasında yer alan bilirkişi raporu, tescil bildirim beyannamesi ve tapu kayıtlarından ihyası talep edilen çekişme konusu Kabasakal köyü 974 (2) no'lu parselin kapanan yolların ihdasından davalı Seyhan Belediyesi adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki, bu husus davacının da kabulündedir.

Öyle ise, çekişmeli yerin 3194 sayılı Yasanın 17. ve  2644 sayılı Yasanın 21.maddesi hükmü uyarınca kapanan yoldan ihdasen Seyhan Belediyesi adına sicil kaydının oluşması nedeniyle taşınmazın öncesinde davacı Hazinenin bir hakkı bulunmadığına göre, davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının  bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Öyle ise, çekişmeli yerin 3194 sayılı Yasanın 17. ve  2644 sayılı Yasanın 21.maddesi hükmü uyarınca kapanan yoldan ihdasen Seyhan Belediyesi adına sicil kaydının oluşması nedeniyle taşınmazın öncesinde davacı Hazinenin bir hakkı bulunmadığına göre, davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının  bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacının öteki ve davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığının temyizine gelince; taraflar arasında mülkiyet ihtilafı bulunmayıp, davadaki istek kamusal tasarruftan kaynaklanan sicil kaydının düzeltilmesine ilişkin bulunduğundan kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi olarak tayin edilmiş olması doğru olmadığı gibi davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı davada vekille temsil edildiği halde bu davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemiş olması da  doğru değildir. Davacının ve davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığının, temyiz itirazları açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflardan Hazine vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının diğer temyiz edenden alınmasına, 01.10.2013  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.