muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/255, Karar No: 2010/12581, Tarih: 07.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/255 E.  ,  2010/12581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 02/10/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 05/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; davalılardan ... ...'nın sürücüsü olduğu diğer davalıya ait araç ile çarpışan davacılardan ...’a ait aracın zarara uğradığını, diğer davacı sürücü ...’in yaralandığını belirten davacılar, davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir.

Davalılar ise, aracın sürücüsünün davalılardan ... değil, dava dışı ... ... olduğunu, kazaya yoldaki su birikintisi yol açtığından, Karayolları Genel Müdürlüğü'nün de kusurunun bulunduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası'nın 85. maddesi uyarınca haksız eylemi gerçekleştiren sürücü ve aracın işleteni olan davalılar, davacıların uğradığı zarardan ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müşterek ve müteselsil) sorumludurlar.

Yerel mahkemece, davacıların bu yöndeki istekleri de gözetilerek, davalıların ortaklaşa ve dayanışmalı olarak sorumlu tutulmamış olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Davacı yana araç hasarı nedeniyle kendi sigorta şirketi tarafından da ödeme yapıldığı ve bu ödeme nedeniyle davalılar hakkında rücu davası açıldığı temyiz aşamasında ileri sürülmüş olup araç sahibi olan davacıya yapılan böyle bir ödeme olup olmadığı araştırılarak, varılacak sonuca göre zarar kapsamının belirlenmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, yaşam tehlikesi geçirmeyip basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek biçimde yaralanmış olan davacının kemik kırığı ve kalıcı sakatlığı bulunmayıp 10 günde iyileşebileceği gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Davacı ... yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına; (3/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19966, Karar No: 2011/6338, Tarih: 11.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19966 E.  ,  2011/6338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kısmi olarak açılan davada, dava konusu taşınmaza ilk dava tarihi esas alınarak değer biçildiğinden, hükmedilen bedelin tamamına ilk dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinden (dava tarihi olan 05.04.2010) kelimelerin ve rakamlarının çıkartılmasına, yerine (İlk dava tarihi olan 26.05.2008) kelimelerin ve rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12932, Karar No: 2017/5879, Tarih: 24.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/12932 E.  ,  2017/5879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat (itirazın iptali) davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı Vakıf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı adına kayıtlı ... plakalı araç ile davalı vakfa ait diğer davalının sürücüsü olduğu aracın çarpışması sonucu trafik kazası meydana geldiğini, söz konusu kazada davalı ...' in tam kusurlu olduğunu, Sulh Hukuk Mahkemesince tespit yapıldığını ve araçta meydana gelen değer kaybının 10.000,00 TL olduğunu, değer kaybının tahsili amacı ile ... 2. ... Müdürlüğünün 2014/11375 sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, borçluların takibe itiraz ettiğini, yapılan itirazın haksız ve kötüniyetli olduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vakıf vekili cevap dilekçesinde; davacının kötüniyetli olduğunu, dayanaksız olarak takibe geçildiğini, yapılan itirazda müvekkilinin haklı olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davaya konu trafik kazasının oluşumunda davalı-sürücü ...'nun tam ve asli kusurlu olduğu, davacının kazanın oluşumunda kusuru bulunmadığı ve davacının aracında meydana gelen değer kaybının 7.500,00 TL olduğu anlaşılmakla davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davalı-borçluların ... 2. ... Dairesi'nin 2014/11375 Esas sayılı dosyasında 7.500,00 TL asıl alacağa yapmış oldukları itirazın iptali ile, takibin 7.500,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı vekilinin ... inkar tazminatı

talebinin şartları oluşmadığından reddine, davalı vekilinin kötü niyet tazminatı talebinin şartları oluşmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vakıf vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 384,07 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Hamdullah Emin Paşa Vakfı'ndan alınmasına 24.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1904, Karar No: 2019/910, Tarih: 11.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/1904 E.  ,  2019/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükmünün incelenmesinde,

Oluş ve dosya kapsamına göre; mağdurun olaydan bir süre önce tartıştığı ve kendisine sinkaflı mesaj gönderen sanık ile barışıp buluşma kararı aldıklarını, buluştuklarında bilardo oynamaya giderken .... isimli şahsın arkadan koluna girerek ...'ın kullandığı araca bindirdikleri, araçta mağdura hitaben, “Baban anneni orospu olduğu için öldürdü.. baban ananı nasıl öldürdüyse bizde seni öyle yapacağız” diyerek .... tepesine götürdükleri, burada ....'nın, .... ile sanık ...'e araçtaki su borusu gibi cismi getirmesini istediği, ....'ın bu cisim ile ....'nın ise tekme ... kendisini dövdüklerini, ateşte naylon yakarak dumanına doğru kafasını bastırdıklarını, cep telefonunu alan ....'nın kız kardeşiyle ilişkisi olduğunu söyleyerek ilişkinin mahiyetini öğrenmek için cep telefonundan kendisiymiş gibi kardeşine mesajlar gönderdiğini akabinde de olay yerinden birlikte ayrıldıklarını ve yol üzerinde araçtan indirildiğini, bu sırada araçtan inen sanık ... ile ....'nin üzerini arayıp cebindeki 150 TL parasını aldıklarının ileri sürülmesi karşısında; ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/12903 soruşturma numarası ile 25.10.2013 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilerek silahla yaralama suçundan dava açıldığı ve ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/238 Esas, 2014/92 Karar sayılı dosyası ile yapılan yargılama sonucu, sanıkların eyleminin basit yaralama suçunu oluşturduğu belirtilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği ve bu kararın 09.10.2014 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, ancak ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/12903 soruşturma numarası ile 25.10.2013 tarihinde verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararının ise usulüne uygun şekilde mağdurun vekili ve/veya yasal temsilcisine tebliğ edilip edilmediğinin ve sözkonusu kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı nasıl bir işlem yürütüldüğüne ilişkin dosyada herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı anlaşılmakla; somut olayda mağdurun annesinin babası tarafından öldürüldüğü gerekçesiyle cezaevinde olduğu ve mağdurun, dedesinin yanında kaldığının ileri sürülmesi karşısında, soruşturma aşamasında mağdurun usulüne uygun şekilde vekil ve/veya yasal temsilci tarafından temsil edilip edilmediği hususu tespit edildikten sonra ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/12903 soruşturma numarası ile 25.10

... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/12903 soruşturma numarası ile 25.10.2013 tarihinde verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararının usulüne uygun şekilde mağdurun vekil ve/veya yasal temsilcisine tebliğ edilip edilmediği, sözkonusu kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı nasıl bir işlem yürütüldüğü, bu karara karşı herhangi bir itiraz yoluna gidilip gidilmediğinin ve/veya bu kararın kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, sözkonusu kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırıldığının ve dava açıldığının belirlenmesi halinde delillerin birlikte değerlendirilmesi için bu iki davanın birleştirilmesi, aksi durumda açıklanan süreçlere ilişkin evrakın tasdikli bir nüshasının denetime olanak verecek şekilde dosya arasına konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11423, Karar No: 2006/12598, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11423 E.  ,  2006/12598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22720, Karar No: 2014/25360, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/22720 E.  ,  2014/25360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve prim alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.05.2013 gün ve 2011/14990 Esas, 2013/16128 Karar sayılı kararı ile “davacı taraf dava dilekçesinde 12.12. 2007 tarihinde sözlü olarak iş akdinin kovulmak suretiyle sona erdirildiğini iddia ettiği, öncelikle bu iddia kapsamında kovulma olgusunun davacı tarafça usulüne uygun şekilde ispat edilmesi gerektiği, dosyada bu iddia doğrultusunda yazılı delil bulunmadığı gibi taraf tanıkları da kovulma olgusuna ilişkin iddiayı doğrular herhangi bir açıklamada bulunmadıkları, iş akdinin 12.12.2007 tarihinde işveren tarafından işçinin kovulması suretiyle sona erdirildiğinin ispatlanamadığı, mahkeme kabulündeki, 12.12.2007 tarihinde iş akdinin sona erdirildiği bu tarihten sonra tutulan devamsızlık tutanaklarının geçerli olmadığı yönündeki gerekçenin isabetli olmadığı, iş akdinin 12.12.2007 de haksız olarak feshedildiği ispat edilemediğinden bu tarihten sonra tutulan devamsızlık tutanakları tanık beyanlarınca doğrulanmış olmakla ve hatta davacı hakkında açılan ve mahkûmiyetle sonuçlanan ceza davasında davacının iş akdinin feshinin 27.12.2007 olduğunu, bunun da devamsızlığa dayalı fesih olduğu, davalı işverenin devamsızlığa dayalı haklı feshi ispat ettiği” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davacının iş aktinin noter ihtarnamesi ile davalı tarafça devamsızlık sebebi ile feshedilmiş ise de davalı tarafın davalıdan devamsızlık olduğu iddia edilen tarihler arasındaki mazeretini belgelemesini talep etmesi aksi takdirde iş aktinin feshedileceğinin bildirilmesi gerekmekte iken davalının davacının iş aktinin devamsızlık sebebi ile feshedildiğini bildirdiği ve yapılan bu feshin yerinde olmadığı, devamsızlık tutanağında tek tanık olarak imzası olan ...'ın o tarihlerde davalı işyerinde çalışmakta olduğu, davacının devamsızlığı ile ilgili beyanda bulunmadığı, iş aktinin davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmayacak şekilde sona erdiğini ispat yükü kendisinde olan davalı tarafın bu yükümünü yerine getirmediği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Direnme kararının süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “davacı taraf dava dilekçesinde 12.12.2007 tarihinde sözlü olarak iş akdinin kovulmak suretiyle sona erdirildiğini iddia ettiği, öncelikle bu iddia kapsamında kovulma olgusunun davacı tarafça usulüne uygun şekilde ispat edilmesi gerektiği, dosyada bu iddia doğrultusunda yazılı delil bulunmadığı gibi taraf tanıkları da kovulma olgusuna ilişkin iddiayı doğrular herhangi bir açıklamada bulunmadıkları, iş akdinin 12.12.2007 tarihinde işveren tarafından işçinin kovulması suretiyle sona erdirildiğinin ispatlanamadığı, mahkeme kabulündeki, 12.12.2007 tarihinde iş akdinin sona erdirildiği bu tarihten sonra tutulan devamsızlık tutanaklarının geçerli olmadığı yönündeki gerekçenin isabetli olmadığı, iş akdinin 12.12.2007 de haksız olarak feshedildiği ispat edilemediğinden bu tarihten sonra tutulan devamsızlık tutanakları tanık beyanlarınca doğrulanmış olmakla ve hatta davacı hakkında açılan ve mahkûmiyetle sonuçlanan ceza davasında davacının iş akdinin feshinin 27.12.2007 olduğunu, bunun da devamsızlığa dayalı fesih olduğu, davalı işverenin devamsızlığa dayalı haklı feshi ispat ettiği” gerekçesi ile verilen karara karşı yerel mahkemece “davacının iş aktinin noter ihtarnamesi ile davalı tarafça devamsızlık sebebi ile feshedilmiş ise de davalı tarafın davalıdan devamsızlık olduğu iddia edilen tarihler arasındaki mazeretini belgelemesini talep etmesi aksi takdirde iş aktinin feshedileceğinin bildirilmesi gerekmekte iken davalının davacının iş aktinin devamsızlık sebebi ile feshedildiğini bildirdiği ve yapılan bu feshin yerinde olmadığı, devamsızlık tutanağında tek tanık olarak imzası olan ...'ın o tarihlerde davalı işyerinde çalışmakta olduğu, davacının devamsızlığı ile ilgili beyanda bulunmadığı, iş aktinin davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmayacak şekilde sona erdiğini ispat yükü kendisinde olan davalı tarafın bu yükümünü yerine getirmediği” gerekçesi ile direnilmiş olup, aksi sabit olan Bölge Çalışma Müdürlüğü’nün tespiti de dikkate alındığında direnmenin doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalılara yükletilmesine, 08.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.