muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/660, Karar No: 2015/2121, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/660 E.  ,  2015/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah.sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/913-2015/9

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/200 E. 2014/355 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/20177 E. 2014/26192 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir...”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3306, Karar No: 2022/21141, Tarih: 28.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3306 E.  ,  2022/21141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : ...

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Düşme, onama

Sanığa yüklenen “ 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden; sanığa yüklenen “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 02.12.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/2132, Karar No: 2017/4451, Tarih: 29.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2132 E.  ,  2017/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 81.902,87 TL maddi, 1.500 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

4926 sayılı Kanuna aykırılık suçu kapsamında davacıya ait tankere 21/09/2005 tarihinde el konularak, yediemine teslim edildiği, tankerin Gümrük Müsteşarlığı Dicle Tasfiye Şube Müdürlüğü tarafından 5.800 TL ye 3. bir şahsa satıldığı, davacı hakkında Kahramanmaraş 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2009 tarih, 2005/845-2009/240 sayılı ilamı ile atılı suçtan beraatine, tazminat davasına konu tankerin ise iadesine karar verildiği, bu kararın Yargıtay 7 Ceza Dairesi tarafından 20/05/2013 tarihinde onandığı, bunun üzerine, tasfiye edilen araç bedelinin faizi ile birlikte 04/10/2013 tarihinde davacıya ödendiği, görülmekle;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Manevi tazminat davaları kişilik hakkını koruyan, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçları, yani zararın giderilmesini, telafi edilmesini amaçlamaktadır. Manevi tazminat davası için, kişilik haklarının ihlal edilmesi özellikle sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin ihlali ve hukuka aykırı bir fiilin bulunması gerekir. Yakalanan veya tutuklanan kimsenin gerek aile, gerekse iş çevresinde itibarının sarsılması, aile, çocuk ve yakınları için tutukevinde hasret çekilmesi, kişinin tutuklanması nedeniyle ruhi sıkıntılar çekmesi, cezaevi şartları, buralarda duyduğu acı ve ızdıraplar kişinin manevi zararının giderilmesini gerekli kılmaktadır. Tutuklanan kimseye verilecek manevi tazminatın tespitinde; tutukluluk süresi, kişinin sosyal ve ekonomik yeri, üzerine yüklenen ve ceza kovuşturmasına konu olan suçun nitelik ve kapsamı göz önünde bulundurulmalıdır. Bu açıklamalar ışığında, yalnızca haksız yere yakalanan ya da tutuklanan kişinin çektiği acının karşılığı olarak manevi zarar ödenmesi gerektiği, haksız el koyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının oluşmayacağı gözetilerek, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, davacı lehine el koyma nedeniyle 1.500 TL manevi tazminata hükmedilmesi

2-Davacının aracının el koyma tarihindeki ve tasfiye edilmiş olması sebebiyle parasının iade edildiği tarihteki muhtemel değerinin hesaplanıp, arada fark bulunup bulunmadığı, bu süreçte, bakım, vergi, sigorta, amortisman, şoför vs. giderleri çıkartılmak suretiyle araç ile ortalama ne kadar kazanç sağlanabileceği ve aracın tasfiye bedelinin iade edilmiş olması hususları dikkate alınarak maddi zararın belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, el koyma tarihinden tasfiye bedelinin iade edildiği tarihe kadar TÜFE enflasyon değişim oranı dikkate alınarak hesaplanan asgari ücret miktarına, aracın tasfiye edilmesi sırasında uğranılan zararda eklenmek suretiyle belirlenen miktarın, maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınıp, yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminat için dava tarihinden itibaren faiz talep edilmiş olmasına karşın, 19/11/2014 tarihinde sunulan dilekçede, el koyma tarihinden itibaren faiz talep edildiğinin anlaşılması karşısında, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 177/2 maddesi gereğince, davacı tarafın bu talebinin davalı tarafa bildirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

b-Islah yolu ile faiz istenebileceği hususu dikkate alınarak, davacı tarafın el koyma tarihinden itibaren hükmedilecek maddi ve manevi tazminata faiz uygulanması hususundaki talebinin kabul edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Davacı tarafın 79.247,92 TL maddi tazminat talep etmiş olması karşısında talebin aşılamayacağı gözetilmeksizin, 81.902,87 TL maddi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1698, Karar No: 2023/3314, Tarih: 15.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/1698 E.  ,  2023/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil, müdahalenin men’i ve ecrimisil istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece asıl davanın reddine, birleştirilen davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl davanın davacısı–birleştirilen davanın davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 06.11.2009 tarihli ve 2009/1578 Esas, 2009/4972 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda asıl davanın reddine, birleştirilen davanın ise kabulüne karar verilmiş; kararın yasal süresi içerisinde asıl davanın davacısı–birleştirilen davanın davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davanın davacısı ... vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 534 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ½ payının maliki olduğunu, taşınmaz evvelinde 4.872,00 metrekare yüzölçümündeyken, 1.000,00 metrekaresinin askerlik şubesine bağışlandığını, böylece taşınmazın yüzölçümünün 3.872,00 metrekareye düştüğünü ancak kadastro tespiti sırasında taşınmazın 3.578,99 metrekare yüz ölçümlü olarak adlarına tespit ve tescil edildiğini, eksikliğin taşınmazın sınırında bulunan 534 ada 15 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığını, buna rağmen 534 ada 15 parsel maliki tarafından, müvekkili aleyhine haksız şekilde men’i müdahale ve ecrimisil davası açıldığını ileri sürerek, kardeşleri ile müvekkili adına kayıtlı 534 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki eksiklik, 534 ada 15 parsel sayılı taşınmazdan karşılanmak üzere dava konusu 534 ada 15 parsel sayılı taşınmazın nizalı kısmının tapu kaydının iptali ile bu kısmın müvekkili ile kardeşleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Birleştirilen davanın davacısı ... vekili dava dilekçesinde; 534 ada 15 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline ait olduğunu, taşınmazın sınırında, üzerinde petrol istasyonu bulunan 534 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise davalıya ait olduğunu, davalı tarafından petrol istasyonunu genişletmek amacıyla taşınmazların müşterek sınırına duvar örüldüğünü ancak bu duvarın müvekkilinin taşınmazına tecavüzlü olduğunun, müvekkili tarafından yaptırılan aplikasyon sonucunda ortaya çıktığını, davalı ile yapılan şifahi görüşmeler sonucunda davalı tarafından da bu tecavüz durumunun kabul edildiği ve gereken bedelin müvekkiline ödeyeceğinin bildirildiği ancak taşınmazın bedeli ödenmediği gibi tecavüze devam edildiğini ileri sürülerek, davalının müvekkilinin taşınmazına müdahalesinin men’ine, Mahkemenin takdir edeceği ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Asıl davanın davalısı ... cevap dilekçesinde; asıl davanın davacısı ...’in taşınmazı ile kendi taşınmazının sınırdaş olduğunu, yaptırdığı aplikasyon sonucunda taşınmazına ... tarafından tecavüzde bulunulduğunun anlaşıldığını, durumu ...’e ilettiğinde kendisine, LPG sahasını genişletmek için kendi sınırına ördüğü duvar yıkıldığı için yeni duvar örmek zorunda kaldığını, bedeli neyse karşılayacağını söylediğini ancak sözünü tutmadığını, bu nedenle aleyhine açılmış olan tapu iptali ve tescil davasının da kötü niyetli olduğunu, davacının amacının, davacı aleyhine açtığı davayı sürüncemede bırakmak olduğunu, adına kayıtlı taşınmazı tapuya güven ilkesi uyarınca satın aldığını ileri sürerek, davanın reddine, kendi açtığı davanın ise kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Birleştirilen davanın davalısı ... vekili cevap dilekçesinde; kadastro çalışmaları sonucunda belirlenen sınırın hatalı olduğunu, müvekkili adına kayıtlı 534 ada 3 parsel sayılı taşınmaza kadastro çalışmaları sırasında uygulanan tapu kaydının yüzölçümünün, taşınmazın yüzölçümünden fazla olduğunu ileri sürerek, müvekkili adına kayıtlı taşınmaza kadastro çalışmaları sırasında uygulanan tapu kaydının mahallinde yapılacak keşifte yöntemince uygulanmasını, davalarının kabulü ile ...’in açtığı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.07.2008 tarihli ve 2006/9 Esas, 2008/175 Karar sayılı kararıyla; mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ...’in, adına kayıtlı 534 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, ... adına kayıtlı taşınmazla müşterek sınırına tecavüzlü şekilde duvar yaptığının sabit olduğu, ...’in ise davasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle; davacı ...’in davasının reddine, davacı ...’in davasının kabulüne, ...’in 05.05.2008 tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen ve kırmızı renkli kalemle taranan 123,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümüne müdahalesinin men’ine, haksız müdahale nedeniyle 4.618,87 YTL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı ...'den tahsili ile davacı ...'e ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde asıl davanın davacısı–birleştirilen davanın davalısı ... tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde asıl davanın davacısı–birleştirilen davanın davalısı ... tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Karar, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 06.11.2009 tarihli ve 2009/1578 Esas, 2009/4972 Karar sayılı kararıyla; “ Mahkemece davacı ...’in tutunduğu 07.07.1977 tarih 1 sayılı tapu kaydının dava konusu 534 ada 15 parsel sayılı taşınmaza ait olmadığı, dava konusu taşınmaz üzerinde davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13 ve 14. maddesi hükmünde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de, mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Davacının tutunduğu 07.07.1977 tarih 1 sayılı tapu kaydının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri soyut ve gerekçesiz uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersiz olduğu gibi tespite esas alınan davalı tarafın dayandığı tapu kaydı ise hiç uygulanmamıştır.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı tarafın tutunduğu 07.07.1977 tarih 1 sayılı tapu kaydı ile davalı tarafın tutunduğu ve tespite esas alınan 07.07.1977 tarih 2 sayılı tapu kaydının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte varsa haritaları da Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar, Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın davacı ve davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarından hangisinin kapsamında kaldığı haritaları esas alınarak ve özellikle davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının dayanağı haritasındaki kenar uzunlukları da mevcut bulunduğuna göre haritası esas alınıp kapsam belirlenmeli, tapu kayıtlarının her ikisinin de taşınmaza uyduğunun belirlenmesi halinde önceki günlü ve doğru temele dayanan hukuki değerini koruyan tapu kaydına değer verileceği düşünülmeli, taşınmazın tutunulan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar da dikkate alınarak taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de, ecrimisil davalarında hükmedilecek ecrimisil bedelinin taşınmaz başında keşif yapılarak belirlenmesi gerekirken, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen bilirkişi raporu hükme dayanak yapılarak verilen hüküm dahi isabetsizdir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Temyize Konu Karar