muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2089, Karar No: 2014/12539, Tarih: 29.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2089 E.  ,  2014/12539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2009/1783-2013/349

Davacı S.. D.. vekili Avukat A.... A. tarafından, davalı O.. G.. aleyhine 04/12/2009 gününde verilen dilekçe ile cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, yaralama eylemine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayın oluş biçimi ve davacıda meydana gelen yaralanma düzeyi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayın oluş biçimi ve davacıda meydana gelen yaralanma düzeyi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b)Dosya kapsamından ve özellikle dava dilekçesinden davacının maddi tazminat isteminin açık olmadığı, zarar kapsamının tam olarak belirtilmediği görülmektedir. Öncelikle maddi zararının geçici veya sürekli iş göremezlik ve tedavi gideri gibi kalemler halinde davacı tarafa açıklattırılması gerekir. Yine, davacı tarafından tedavi giderlerine ilişkin herhangi bir belge sunulmamış ise; olayın niteliğine göre tedavi için muhtemel yapılması gereken ancak belgelenemeyen giderlerin bulunup bulunmadığı var ise, makul miktarın doktor bilirkişi tarafından belirlenmesi gerekir. Ayrıca BK'nun 42. maddesi uyarınca hakkaniyet ölçüsünde ve olayın oluşuna uygun bir tazminata hükmedilebileceği de gözetilmelidir. Şu durumda, maddi tazminata yönelik istemin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve eksik incelemeye dayalı kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2-/a-b) numaralı bentlerde gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4701, Karar No: 2012/8387, Tarih: 28.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/4701 E.  ,  2012/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, yoksulluk nafakasının kaldırılması istemine ilişkin olup, mahkemece davalının sigortalı olarak çalışması nedeniyle yoksulluk durumunun ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.HGK.nun istikrar kazanmış kararlarında açıklandığı üzere asgari ücretle sigortalı olarak çalışmak, yoksulluk durumunu ortadan kaldırmayıp, nafaka miktarını etkileyen bir olgudur. Tarafların boşanmasına ilişkin dosya incelenerek davalının yoksulluk nafakası takdir edilmesi sırasında çalışıp çalışmadığının belirlenmesi ve çalışıyor ise bu olgu gözetilerek yoksulluk nafakası takdir edilmiş olduğundan davanın reddedilmesi gerekmektedir. Davalı nafaka tesisi sırasında çalışmıyorsa dava dilekçesindeki istem gözetilerek çoğun içinde az da istenmiştir kuralı gereğince yoksulluk nafakası miktarından indirim yapılması gerekip gerekmediği değerlendirilmelidir. Mahkemece yukarıda açıklanan yönler gözetilmeden eksik inceleme ve değerlendirmeyle nafakanın kaldırılmasına karar verilmesi bozma nedenidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10057, Karar No: 2024/25504, Tarih: 02.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/10057 E.  ,  2024/25504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : 1. İstinaf başvurularının esastan reddi; sanıklar ... ve ... yönünden

2. İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile mahkûmiyet; sanıklar ... ve ... yönünden

Sanık ... müdafiini, yasal süresinde vermiş olduğu 10.02.2020 tarihli temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermediği; diğer sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin ise, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verdiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Sanık ... hakkındaki hükmün, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-h maddesi ve aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz incelemesine tabi olmadığı tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, hükmedilen her bir hapis cezasının süresine göre 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine kararı verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlerdeki hukuka aykırılık eleştirilerek hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar ... ve ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Aramanın yapıldığı konutun sanığa ait olmadığına,

6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Aramanın yapıldığı konutun sanığa ait olmadığına,

6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

C. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Anayasa'nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 34/2. maddesi ve 232/6. maddesi gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, aynı Kanun'un 295/1. maddesinde "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanık ... müdafiinin 10.02.2020 tarihli yasal süresinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9.MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ... ve müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal

düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanıklar ..., ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar ..., ..., ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Dava dosyasının incelenmeksizin oy birliğiyle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararında sanıklar ..., ..., ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4480, Karar No: 2009/5335, Tarih: 28.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/4480 E.  ,  2009/5335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.09.2003 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne, tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 22.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı ... Tüzel Kişiliği, köylerine ait 10 parsel numaralı meraya davalı idarenin kanal, pompa istasyonu ve rezervuar yapmak suretiyle elattığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesini, tesislerin kaldırılmasını, 1000.00 YTL tazminat ve 1000.00 YTL ecrimisil istemiştir.

Davalı, kamu yararı amacıyla sulama projesi yapıldığını savunmuştur.

Mahkemece idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile verilen görevsizlik kararı Dairemizce özetle “... Mera Kanununun 14. maddesi uyarınca tahsis amacı yetkili mercice değiştirilmeden meraya elatılması ve sınırlarının daraltılması olanağı yoktur. Uyuşmazlık yararlanma hakkına dayalı ve taşınmazın aynına ilişkin olduğundan bu tür iddiaların görülme yeri idari yargı değil genel yargı mahkemeleridir...” gerekçesi ile bozulmuştur.

Davacı bozma ilamından sonra tazminat istemini 44.938.01 YTL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece, Mera Yönetmeliğinin 8/c-2 maddesi uyarınca belirlenen 20 yıllık ot bedeli 40.753.72 YTL ile 1877.76 YTL ecrimisilin davalıdan tahsiline,

fazlaya dair istemin reddine, tesislerin kaldırılması isteminin ise feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Tapulama sırasında 2140.500 metrekare yüzölçümündeki 10 parsel sayılı taşınmazın davacı ... Köyünün kadim merası olduğu belirtilmek suretiyle mera olarak sınırlandırıldığı anlaşılmıştır. 4342 sayılı Mera Kanununun 4. maddesi uyarınca mera, yaylak ve kışlaklar devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, aynı yasanın 14 maddesi uyarınca tahsis amacı değiştirilmedikçe amacı dışında kullanılamaz, sınırları daraltılamaz ve ... mülkiyete geçirilemez.

Mahallinde yapılan keşif sonucu uzman bilirkişinin dosyaya ibraz ettiği gerekçeli rapor ve krokiden davalı idarenin dava konusu mera parselinin 545.000 metrekarelik kesimine 01.04.2002 tarihinde ana kanal, 25.033 metrekarelik kesimine 17.12.2002 tarihinde rezervuar, 6310 metrekarelik kesimine ise 17.12.2002 tarihinde pompa istasyonu yapmak suretiyle elattığı anlaşılmıştır. Davacı idare, davanın açıldığı tarihten sonra tesislerin bulunduğu kesimlerin 4342 sayılı Mera Yasasının 14. maddesi uyarınca tahsis amacının değiştirilmesi için Tarım ve Köy işleri Bakanlığına başvurmuş ise de, henüz bu işlemler sonuçlanmamıştır.

Kural olarak, meraların ... mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy veya belediyeye aittir. Meralardan yararlanma hakkı olan köy ve belediyeler yoksun kalınan yararlanma karşılığı olarak haksız elatma nedeniyle hayvanların yararlandığı ot bedelinin tahsilini isteyebilir. Somut olayda da davacı, davalı idareden ancak ot bedelini tazminat olarak talep edebilir.

Mahkemece, Mera Yönetmeliğinin 8/c-2 maddesi uyarınca 20 yıllık ot bedeli miktarı hesaplattırılarak belirlenen bu miktar hüküm altına alınmış ise de anılan madde meraların tahsis amacının değiştirilmesi yöntemine ilişkin olup, 20 yıllık ot bedeli meradan yararlanma hakkı olan köy tüzel kişiliği adına değil, Mera Fonu Yönetmeliği uyarınca açılacak fon hesabına yatırılması öngörüldüğünden mahkemece esas alınan bu hesaplama yöntemi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere, davacı köy tüzel kişiliği haksız elatma nedeniyle ancak hayvanların yararlandığı ot bedelini isteyebilir.Bu bedel ise, elatma tarihinden dava tarihine kadar hesaplanacak ot bedelidir. Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, HUMK.nun 275. maddesi uyarınca uzman bilirkişiye anılan yöntemce ot bedeli hesaplatmak ve belirlenecek bu miktarı hüküm altına almak olmalıdır.

Mahkemece, yöntemince hesaplanmayan fahiş miktar üzerinden tazminata ve ayrıca ecrimisile hükmolunması usul ve yasaya aykırı olup karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.04.2009 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6323, Karar No: 2021/6700, Tarih: 30.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6323 E.  ,  2021/6700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.06.2020 tarih ve 2019/131 E. - 2020/166 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların murisinin davalıya borç verdiğini ve karşılığında çek aldığını, iş bu süresinde bankaya ibraz edilmeyen çeke dayalı olarak davalı hakkında ilamsız takip başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, tanık beyanları değerlendirildiğinde, tanık ...'ın icra takibine konu edilen çek bakımından bilgisi olmadığı, diğer tanık Mustafa Türker'in beyanlarının ise borç verme olgusunu ispata yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve taraf vekilinin mazeretini belgelendirmemiş olması nedeniyle mahkemece reddedilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 30/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20064, Karar No: 2016/263, Tarih: 19.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/20064 E.  ,  2016/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi : 10.07.2015

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Eldeki dosyada davacının 06.06.2007-30.07.2012 tarihleri arasında bildirilmeyen günlerin tespiti istemli açılan davada mahkemece, dava konusu dönemde 678 gün çalışmasının Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece yapılacak iş, .. . .... aracın bakımlarının, muayenesinin kim tarafından yapıldığı araştırılmalı, davacı adına çalışma dönemlerini kapsar şekilde dosyaya gelen dışında trafik cezası bulunup bulunmadığı ve davacının ehliyetinin olup olmadığı veya ehliyetine herhangi bir nedenle el konulup konulmadığı araştırılmalı, dinlenen tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeli ve çalışmaları sürelerine ilişkin bilgilerine tekrar başvurularak davacının çalışma süreleri, şekli netleştirilmeli ve toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekilleri bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı O.. A..'e iadesine, 19.01.2016 günü oybirliği ile karar verildi.