muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/36207, Karar No: 2015/9800, Tarih: 12.03.2015

Somut olayda; her ne kadar taraflar arasındaki iş sözleşmesi ve görev tanımında davacının temizlik işçisi belirtilmiş ise de; davacı işçinin asıl işverene ait işyerinde çalışma süresinin başlangıcından itibaren büro elemanı olarak çalıştırıldığı tanık beyanları ile sabittir.

Davalı ... ile değişen alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinde, sözleşme konusunun hizmet binalarının genel temizliği ile birimler arası evrak ve demirbaş taşıma hizmet alımı işi olarak belirtilmiş olması sebebi ile alt işveren işçisi olarak işe alınan işçilerin iş sözleşmelerinde görevlerinin temizlik işçisi olarak tanımlandığı, ancak fiili olarak temizlik işlerinde çalıştırılmadıkları anlaşılmaktadır.

Toplu ya da bireysel iş sözleşmesi, personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ile işyeri uygulamasından doğan işçi ve işveren ilişkilerinin bütünü, çalışma şartları olarak değerlendirilmelidir. Kanunda mutlak emredici herhangi bir hüküm bulunmaması şartıyla, çalışma şartlarını belirleyen kaynaklar arasında çatışma olması durumunda, işçinin yararına olan düzenleme ya da uygulamanın, çalışma şartını oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu durumda somut uyuşmazlık açısından, taraflar arasındaki iş sözleşmesinde belirlenmiş olan çalışma şartı ile işyerindeki fiili uygulamadan kaynaklanan çalışma şartları arasında çatışma bulunduğundan ve fiili uygulama ile oluşan çalışma şartlarının işçinin yararına olduğu anlaşıldığından, fiili uygulama ile belirlenen görevin geçerli olduğu kabul edilmelidir. İşyerinde, büro görevlisi olarak çalışan davacı işçinin temizlik işinde görevlendirilmesi üzerine, çalışma şartlarında esaslı nitelikte değişiklik yapıldığı gerekçesi ile gerçekleştirdiği feshin haklı sebebe dayandığı sabittir. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, kıdem tazminatı istemi yönünden davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7019, Karar No: 2012/9581, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7019 E.  ,  2012/9581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 22.11.2005 havale tarihli dilekçe ile, Menderes ilçesi, ... beldesinde bulunan ve devletin hüküm ve tasarrufu altında olup fundalık ve çalılık niteliğiyle tescil harici bırakılan taşınmazın davalı ... tarafından işgal edildiğini ileri sürerek, davalının taşınmaza vaki el atmasının önlenmesiyle üzerindeki yapıların kal’i ve taşınmazın Hazine adına tapuya tescili talebi ile dava açmıştır.

Davalı-karşı davacı gerçek kişi 28.08.2006 havale tarihli dilekçe ile; Hazine tarafından açılan davaya konu taşınmazın tapuya kayıtlı olmadığını ve imar-ihya ile yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin oluştuğu iddiasıyla adına tescilini istemiştir.

Mahkemece; Hazinenin davasının KABULÜNE ve teknik bilirkişiler ... , ... , ... ve ... tarafından tanzim olunan 22.10.2008 tarihli rapor ve ekindeki krokide gösterilen 2116,76 m² yüzölçümlü taşınmazın Hazine adına tesciline, davalının elatmasının önlenmesine, oluşturulacak tapu kaydının beyanlar hanesine “6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır” şerhinin yazılmasına, 01.05.2006 tarihli raporda özellikleri, sayısı ve yaşları belirlenen inşaî ve ziraî muhtesatların masrafı davalıdan alınmak suretiyle kal'ine, zeytin ağaçlarının zeytinciliğin ıslahı ve ülke ekonomisi gereğince kal'ine yer olmadığına, davalı-karşı davacı gerçek kişinin açmış olduğu davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı Pazike Koç tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçelerindeki açıklamaya göre, dava; tescil, elatmanın önlenmesi ve taşınmaz üzerindeki muhdesatın kal’i istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1949 yılında 3116 sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılan orman tahdidi, 16.08.1975 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 09.05.1986 ve 24.06.1994 tarihlerinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava dilekçelerindeki açıklamaya göre, dava; tescil, elatmanın önlenmesi ve taşınmaz üzerindeki muhdesatın kal’i istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1949 yılında 3116 sayılı Yasa hükümleri gereğince yapılan orman tahdidi, 16.08.1975 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile 09.05.1986 ve 24.06.1994 tarihlerinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın (5831 sayılı Yasanın 8. maddesi ile eklenen) Ek 4. maddesi gereğince orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığının tesbiti ve kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmesi amacıyla dava tarihinden sonra 2010 yılında yapılan kadastro çalışması bulunmakta olup çekişmeli taşınmaza 1142 ada 8 parsel numarası verilerek kadastro tutanağı düzenlendiği, ancak 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince malik hanesi açık bırakılarak ve davalı olduğu belirtilerek kadastro mahkemesine devredilmesi gerekirken tutanak kesinleştirilerek tapu siciline tescilinin yapıldığı ve beyanlar hanesinde davalı-davacının kullanıcı olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

2012/7019 - 9581

Zaman bakımından kadastro mahkemesinin görev ve yetkisini düzenleyen 3402 sayılı Yasanın 26. maddesine göre, mahkemenin yetki ve görevi, taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar. Kadastro mahkemesinin davayı görebilmesi için dava konusu taşınmaz hakkında tespit tutanağı düzenlenmiş ve yasal süre içinde dava açılmış olması veya taşınmaz hakkında hukuk mahkemelerinde açılan davanın derdest hâlde bulunması gerekir. Yine, aynı Yasanın 27. maddesine göre ise, mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar mahkemesine re'sen devrolunur.

Kadastro hâkimi, devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11 inci maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilânını yaptırır. İlân süresi bitmeden duruşmaya başlanamaz. Henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu Kanunda öngörülen esas ve usul dairesinde devam olunur.

Görev, kamu düzenine ilişkin olup; istek olmasa bile, yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmelidir.

Kadastro hâkimi, devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11 inci maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilânını yaptırır. İlân süresi bitmeden duruşmaya başlanamaz. Henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu Kanunda öngörülen esas ve usul dairesinde devam olunur.

Görev, kamu düzenine ilişkin olup; istek olmasa bile, yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilmelidir.

O halde, bütün bu maddî ve hukukî olgulara göre, dava konusu taşınmaz hakkında 1142 ada 8 parsel sayısı verilerek tespit tutanağı düzenlendiğinden, 3402 sayılı Yasanın 26 ve 27. maddeleri gereğince, davaya bakma görevi kadastro mahkemesine aittir. Asliye Hukuk Mahkemesince yapılacak iş: Kal'e ilişkin davanın elde tutularak tescil ve elatmanın önlenmesi davaları yönünden görevsizlik kararı verilerek, dava dosyasının kadastro mahkemesine aktarılmasıdır. Kadastro mahkemesince de; davaya konu taşınmazın kadastro tutanak aslı getirtilmeli, kesinleşme işlemi yapılarak tapuya tescili yapılmasının, 3402 sayılı Yasanın 5 ve 27. maddeleri ile davalı taşınmaz mal tutanaklarının kadastro mahkemesine devri hakkında yönetmeliğin 7/e maddesi gereğince temyize konu dava nedeniyle kesinleşmediği düşünülerek işin esası hakkında karar vermektir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, tefrik edilerek elinde tutulacak kal davasına ilişkin olarak ise, 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca eklenen Ek 4. maddesi gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan taşınmazlar üzerindeki muhdesatın kime ve kimlere ait olduğu belirlenerek, tesbit tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiğinden, kal'e ilişkin davanın konusuz kaldığı gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hususlar gözönüne alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasalara aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı-davacı ...'un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 25/06/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2293, Karar No: 2018/7962, Tarih: 06.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2293 E.  ,  2018/7962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı-karşı davalı vekili; müvekkillerinin ... ili, ... ilçesi, Erenköy mahallesi, 973 sayılı parselde kayıtlı Kamer apartmanında 11 ve 143 numaralı bağımsız bölümlerin maliki ve hissedarı olduklarını, kat irtifakının tesis edildiği 01.07.1970 tarihinde tapu müdürlüğüne verilen belgede, zemin kat 4 nolu bağımsız bölümün arsa payının 4/200 olarak gösterilmiş iken, 12.05.2014 tarihli tapu kaydında ise hiçbir yasal gerekçeye dayandırılmadan bu payın 14/200'e çıkarılmış olduğunu, adaletsizlik meydana geldiğini, müvekkillerinin kat irtifakının ve kat mülkiyetinin kurulmasından sonra bağımsız bölümleri satın almış olmaları nedeniyle dava açma hakkına sahip olduklarını, dava konusu apartmanın riskli yapı kapsamında olduğunu beyan ederek; bağımsız bölümlere ait arsa paylarının değerlerine göre yeniden belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde ve karşı dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin maliki oldukları 1, 2, 3 ve 5 nolu bağımsız bölümlerin "dükkan " nitelikli olup ve daha fazla arsa payına sahip olmaları gerektiğini beyan ederek; müvekkillerine ait "dükkan+depo" nitelikli bağımsız bölümlerin değerleri ve nitelikleri ile orantılı hale getirilerek arsa paylarının yeniden düzenlenmesine, yanlışlığın düzeltilerek tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; anataşınmazda kat mülkiyetinin 12.04.1973 tarihinde tesis edildiği, kat mülkiyetine geçildiği tarihten itibaren ruhsat alımını gerektirecek herhangi bir önemli tadilat geçirmediği, belediyece tasdik edilmiş projesine göre 06.07.1970 tarihinde kat irtifakının kurulduğu, mevcut arsa paylarının o tarihlerdeki değerleri ile doğru orantılı şekilde düzenlenmeyip, etken faktörler dikkate alınmadan arsa paylarının belirlendiği, mevcut arsa paylarının Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi ve hakkaniyet kurallarına uygun bir şekilde düzenlenmesi için yukarda bahsedilen etken faktörler çerçevesinde; dairelerin bulundukları kat, baktıkları cephe, kat içerisindeki pozisyonları, projesinde belirtilen ölçü ve alanlar, taşınmazın bulunduğu semt ve semt içindeki konumu, kat mülkiyetine geçildiği 1970 yılından bu yana taşınmazın semt içerisindeki çevresel oluşumu ve gelişimi gibi faktörlerin eşliğinde rayiç değerlerinin ve yeni yüzölçümlerinin belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle; ... ili, ... ilçesi, Erenköy mahallesi, İstasyon caddesi 973 sayılı parselde tapuda kayıtlı Kamer apartmanının mevcut arsa paylarının iptali ile;

A Blok zemin kat 1 no'lu depolu dükkanın arsa payının 58/1082,

A Blok zemin kat 2 no'lu depolu dükkanın arsa payının 48/1082,

A Blok zemin kat 1 no'lu depolu dükkanın arsa payının 58/1082,

A Blok zemin kat 2 no'lu depolu dükkanın arsa payının 48/1082,

A Blok zemin kat 3 no'lu dükkanın arsa payının 48/1082,

A Blok zemin kat 4 no'lu dükkanın arsa payının 48/1082,

A Blok zemin kat 5 no'lu depolu dükkanın arsa payının 59/1082,

A Blok zemin kat 6 no'lu dairenin arsa payının 57/1082,

A Blok zemin kat 7 no'lu dairenin arsa payının 55/1082,

A Blok 1. Kat 8 no'lu dairenin arsa payının 63/1082,

A Blok 1. Kat 9 no'lu dairenin arsa payının 60/1082,

A Blok 1. Kat 10 no'lu dairenin arsa payının 57/1082,

A Blok 1. Kat 11 no'lu dairenin arsa payının 58/1082,

A Blok 2. Kat 12 no'lu dairenin arsa payının 59/1082,

A Blok 2. Kat 13 no'lu dairenin arsa payının 60/1082,

A Blok 2. Kat 14 no'lu dairenin arsa payının 58/1082,

A Blok 2. Kat 15 no'lu dairenin arsa payının 57/1082,

A Blok 3. Kat 16 no'lu dairenin arsa payının 60/1082,

A Blok 3. Kat 17 no'lu dairenin arsa payının 61/1082,

A Blok 3. Kat 18 no'lu dairenin arsa payının 59/1082,

A Blok 3. Kat 19 no'lu dairenin arsa payının 57/1082 olarak tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi kapsamında, ana taşınmazın bağımsız bölümlerine ait arsa paylarının değerlerine göre yeniden belirlenerek tapuya tescil edilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat irtifakına konu olan ana yapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, kat mülkiyetine geçildiği tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kat irtifakının veya kat mülkiyetinin kurulacağı; arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle orantısız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz.

Somut olayda; dava konusu ana taşınmazla ilgili olarak; dosyadan hazırlanan bilirkişi raporunda kat irtifakının kurulduğu 06.07.1970 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılıp dağıtılmadığı belirtilmemiş, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihte, ilgili bağımsız bolümün o tarihteki cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydinlanması, mimari kullanimı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar dikkate alınırken nasıl bir yanlışlık yapıldığı açıklanmamış, özellikle dava konusu 4 nolu bağımsız bölümün kat irtifakının tesisi sırasında 4/200 olan arsa payının sonradan 14/200 olarak gösterilmesi şeklindeki oransızlığın sebebi gösterilmemiş, bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan, arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmamıştır. Dava konusu taşınmazda 06.07.1970 tarihinde kat irtifakı kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında, taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerini belirleyen yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olup olmadığı konusunda herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak mahkemece hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9039, Karar No: 2008/10991, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9039 E.  ,  2008/10991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

1) 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2007 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2007 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İl Tarım Müdürlüğünce 2006 yılı (kuru-sulu ayrımı gözetilmeden) veri listesindeki dekar başına ürün miktarı, üretim gideri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının alınması doğru görülmemiştir.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden (kuru-sulu ayrımı yapılmak üzere) 2007 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) saptanmasında taşınmaz malın cinsi (arsa

veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu göz önünde bulundurulur. Buna göre bulunacak değer düşüklüğü oranı (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz.

veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu göz önünde bulundurulur. Buna göre bulunacak değer düşüklüğü oranı (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz.

Somut olayda dava konusu edilen tarım arazisi niteliğindeki 2242 m2 yüzölçümlü taşınmazın 117,41 m2’lik kısmında davacı idare lehine daimi irtifak hakkı kurulmuş bulunduğuna göre, bu taşınmaz malda irtifak hakkı kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının en fazla %2 alınması gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda %3 alınması suretiyle fazla kamulaştırma bedeli saptanmış olması, doğru değilse de temyiz edenin sıfatı nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5547, Karar No: 2015/20640, Tarih: 01.07.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5547 E.  ,  2015/20640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Köy halkından olan sanıkların meratan ot biçme eylemlerinin TCK.nun 154. maddesinde düzenlenen suçu oluşturmayacağı ancak, ihtiyaçlarını aşacak biçimde ot biçip götürmeleri halinde hırsızlık suçununun oluşabileceği cihetle bu husus araştırılarak sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6093, Karar No: 2013/8638, Tarih: 15.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/6093 E.  ,  2013/8638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına, taşınmaza yapılan iyileştirme giderleri yönünden sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre dava açılabileceğinin ve satışın umum arasında açık arıtrma suretiyle yapılacağının anlaşılmasına ve her ne kadar taşınmaz yargılama sırasında Kadastro Kanunu 22.maddesi gereğince ... ada ... parsel olduğu halde taşınmazın maddi hata sonucu eski parsel numarası olan ... parsel üzerinden satışına karar verilmesi de yerinde düzeltilebilecek maddi hata olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011.38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.