muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3461, Karar No: 2019/4427, Tarih: 21.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3461 E.  ,  2019/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Üstsoydan akrabayı kasten öldürmek

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-d, 62, 53/1, ve 54/1. maddelerine göre müebbet hapis cezasına ilişkin, Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/2017 tarih, 2016/115 esas ve 2017/92 karar sayılı hükmüne karşı, istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 13/04/2017 tarih ve 2016/115 esas, 2017/92 karar sayılı Kararıyla sanık ... hakkında maktul ...'i nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii ve katılan bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 12/09/2017 gün ve 2017/1399 Esas, 2017/1272 Karar sayılı Kararıyla yapılan duruşmalı inceleme neticesinde esastan red kararı verildiği, bu karara karşı sanık müdafiinin süresinde süre tutum dilekçesi verdiği, sanığında süresinde gerekçesiz temyiz dilekçesi verdiği, sanık müdafiinin süresinde süre tutum dilekçesi vermesine rağmen gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren başlayan 7 günlük yasal süre geçtikten sonra gerekçeli temyiz dilekçesi verdiği anlaşıldığından temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/10/2019 tarihinde heyetimizden sayın Üye ...'in temyiz nedeni olmaksızın inceleme yapılabileceğine ilişkin karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verilmiştir.

KARŞI OY:

5271 sayılı CMK'de olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1.md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295.md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... yada temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301. md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK'nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

5271 sayılı CMK'nin 232. maddesinin başlığında Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar düzenlenmiş olup CMK'nin 232/6. fıkrasında; Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını resen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yasa koyucu CMK'nin 232/6. maddesinde kararı veren mahkemenin hükmünde bu karara karşı yasa yollarının neler olduğunu süresini ve merciini tereddüte mahal vermeyecek şekilde kararında belirtmesi gerektiğini belirtmiş ancak bu düzenlemeden daha sonra yürürlüğe giren mevzuatla mahkeme kararlarının temyizinin sebep içermesi gerektiği sebepsiz temyizin geçerli olmayacağı öngörülemediğinden olacak ki mahkemenin kararında temyiz sebebinin de dilekçede bulunması gerektiğini mahkemenin kararında bildirilmesi yasada düzenlenmemiştir. Uygulamada da böyle bir bildirim yapılmamaktadır.

CMK'diki temyiz sebebi ile bağlılık ilkesi uygulanacak ise temyiz sebebi bildirilmeden yapılan temyizlerin geçersiz sayılacağını ve hak kayıplarının yaşanabileceğini açıkça gören yargı mercilerinin bunun CMK'nin 232/6. md gereği davanın taraflarına kısa kararın son kısmında açıkça bildirilmesinin yasanın zorunlu bir sonucu olduğunu düşünmekle beraber yürürlükte olan mevzuat gözönüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin yargıtay dairesince reddolunacağı ancak Yargıtay Cumhuriyet savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı bununda vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10,11,36,90 md. ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adna TBMM tarafından yapıldığını ancak bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik,yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay dairemiz tarafından CMK'de sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK'nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK'nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde

yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete,devlete,hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifim. Saygılarımla.
Yargıtay — Esas No: 2016/21444, Karar No: 2020/3264, Tarih: 10.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/21444 E.  ,  2020/3264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, 133 ada 1 parselin 347,65 m2 kısmının, 133 ada 2 parselin ise 316,75 m2 kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, bu bölümlere ait ... davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile terkinini talep etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazların tapulu olduğunu, bedelsiz terkin talebinin hakkaniyete uygun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında kıyı niteliğindeki yere ilişkin tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu 133 ada 1 parselin 347,65 m2'lik kısmının, 133 ada, 2 parselin ise 316,75 m2'lik kısmının tescil harici bırakılmasına karar verilmiş ise de, bu kısımlar fen bilirkişi krokisinde usulüne uygun gösterilmediğinden hükmün infaza elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle Mahkemece, dava konusu edilen alan ile ilgili gerek jeoloji gerekse fen bilirkişisinden davaya konu edilen 133 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 347,65 m2'lik kısmını ve 133 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 316,75 m2'lik kısmını gösteren, çaplı ve koordinatları belirlenmiş kroki içerir denetime elverişli rapor alınması gerekirken, gerekçe ile dava dilekçesi ekindeki basit krokilere atıf yapılarak infaza elverişli olmayacak şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazları yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının 1.bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3991, Karar No: 2024/9651, Tarih: 05.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3991 E.  ,  2024/9651 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/609 Esas, 2023/598 Karar

DAVA TARİHİ : 15.04.2021

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Isparta ili, ..., Gelincik köyü 4629 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.07.2022 tarihli ve 2021/136 Esas, 2022/248 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 27.07.2022 tarihli ve 2021/136 Esas, 2022/248 karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ve 2022/3451 Esas, 2022/2499 Karar sayılı kararıyla davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ve 2022/3451 Esas, 2022/2499 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; tespit edilen kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için davacı idare vekiline verilen süreler içerisinde kamulaştırma bedeli depo edilmemiş ise de sunulan banka dekontuna göre davacı idarenin istinaf aşamasında 08.08.2022 tarihinde depo kararını yerine getirdiği anlaşıldığından, usul ekonomisi gözetilerek davalı tarafın işin esasına girilerek karar verilmesini isteyip istemediği yönünde beyanı da alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; usul ekonomisi gereği davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya kapsamından; davalı vekiline Dairemizin 26.10.2023 tarihli ve 2023/2040 Esas, 2023/9790 sayılı kararının usulüne uygun tebliğ edildiği, yapılan tebligatın ihtaratlı olduğu, davalı vekilinin davanın esasının görülmesi yönünde irade beyanında bulunmadığı, temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA,Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/652, Karar No: 2010/1540, Tarih: 25.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/652 E.  ,  2010/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Kdz. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2006 gün ve 2003/594 Esas, 2006/659 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Üst Cumhuriyet Savcısının, 07.12.2006 günlü hükmü bir aylık süre içinde temyiz etmesi gerektiği halde yasal süreden sonra 15.01.2007 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkartılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7191, Karar No: 2014/10005, Tarih: 18.09.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/7191 E.  ,  2014/10005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın kaldırılması ve tahliye davasına dair karar Dairemizin 12/03/2014 gün ve 2059-2916 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, tahliye ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12/03/2014 gün ve 2059-2916 sayılı kararı ile onanmış, onama kararı üzerine davacı bu kez süresinde karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, karar düzeltme talep edilen kararda yazılı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemi yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin icra inkar tazminatına yönelik karar düzeltme istemine gelince; Davacı alacaklı icra takibinde ve davada 01/06/2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözlü kira sözleşmesine dayanmış, davalı borçlu itirazında kira miktarına karşı çıkmış, kiralananda imalat ve tezyinat masrafı olarak 500.000 TL.'nin üzerinde harcama yapıldığını bildirmiştir. Mahkemece, davalının kira sözleşmesine ve kira bedeline yönelik iddialarının yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine, 26.600 TL icra inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir. İcra İflas Kanununun 68/son maddesi hükmü gereğince itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, aynı nedenlerle reddi halinde alacaklı diğer tarafın istemi üzerine tazminata mahkum edilir. Mahkemece uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden bahisle dava reddedildiğine göre davalı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesinin doğru olmadığı bu seferki inceleme sonucu anlaşıldığından davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının icra inkar tazminatına ilişkin kısmının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12/03/2014 gün 2059-2916 sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkemenin 03/12/2013 gün 378-347 sayılı kararının icra inkar tazminatına ilişkin bölümünün 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan karar düzeltme ve temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2681, Karar No: 2018/7346, Tarih: 10.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2681 E.  ,  2018/7346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ..., ..., ..., ..., ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklar Erdi ve Mustafa Şahin için ikişer, suça sürüklenen çocuklar Aykut, İbrahim, Mücahit Ömer, İsmail için birer kez); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuklardan Mustafa Şahin için ikişer; Aykut, Erdi, İbrahim, Mücahit Ömer için birer kez); şantaj (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar Aykut, Mustafa Şahin, Erdi ile Mücahit Ömer'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine; suça sürüklenen çocuk ...'nin şantaj suçundan beraatine; suça sürüklenen çocuk ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine; suça sürüklenen çocuk ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetineİlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu diğer suça sürüklenen çocuklar Erdi ve Mustafa Şahin'le birlikte işleyen suça sürüklenen çocuk ... hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 109/3-b. maddesinin uygulanmaması aynı Kanunun 109/3-f. maddesinin tatbiki nedeniyle sonuç ceza miktarı değişmediğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan mağdure vekili ile suça sürüklenen çocuklar İsmail ve Aykut müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'nin üzerine atılı şantaj suçu 5237 sayılı TCK'nın 107/2. maddesinde düzenlenmiş olup öngürülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddeleri gereğince altı yıllık asli ve ilave dava zamanaşımı süresine tâbi bulunduğu ve suç tarihi olan 27.04.2009'dan inceleme gününe kadar bu sürenin dolduğu anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,