muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4706, Karar No: 2020/6388, Tarih: 10.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4706 E.  ,  2020/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.10.12.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/14554, Karar No: 2011/19007, Tarih: 28.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/14554 E.  ,  2011/19007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafakanın kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesinde; boşanma kararı ile davalı lehine hükmedilen 250 YTL yoksulluk nafakasının emekli aylığından kesildiğini, geriye kalan parayla temel ihtiyaçlarını ancak karşıladığını, ilerlemiş yaşı ve çeşitli rahatsızlıkları nedeniyle kendisine bakamadığını, huzurevine yerleşmek istediğini ancak maaşı yeterli olmadığından bunun dahi mümkün olmadığını, aylık 1.000 TL gelir elde eden davalının ekonomik durumunun ise kendisinden daha iyi olduğunu ileri sürerek nafakanın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalının gelirinde günün ekonomik koşullarına göre çok fazla artış olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, tarafların boşanma davasında kararlaştırdıkları nafaka miktarının dava tarihi itibari ile “katlanılamaz” hale geldiği iddia olunarak, kaldırılması talep olunmuştur.

Taraflar TMK’ nun 166/3. maddesi çerçevesinde “anlaşmalı olarak” boşanmışlardır. Aralarında yaptıkları protokol, hukuki niteliği itibariyle Medeni Kanun hükümlerinden kaynaklanmakta ise de; genel sözleşme hükümlerine tabidir

Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında mevcut olan denge sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle tarafların biri aleyhine katlanamayacak derecede bozulmuşsa, taraflar; artık o akitle bağlı tutulmazlar, değişen bu koşullar karşısında Medeni Yasanın 2. maddesinden yararlanarak sözleşmenin yeniden düzenlenmesini mahkemeden isteyebilirler.

TMK nun 176. maddesine göre de; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.

Şu durumda; irad şeklinde ödenilen nafaka, tarafların yaptıkları sözleşmeye dayansa bile gerekli şartların oluşması halinde mahkemece indirilebilecek veya kaldırılabilecektir.

Somut olayda ise; 73 yaşında olan davacı, aldığı 740 TL emekli aylığının 350 TL sini işleyen ve birikmiş nafakaların karşılığı olarak davalıya ödemektedir. Davalı ise, nafaka dışında (boşanma sonrasında aylık 370 TL olarak ödenmekte iken bu dava tarihinde aylık 610 TL ye ulaşan) yetim aylığı almaktadır. Hal böyle olunca tarafların mali durumlarının değişmesinin iradın artırılmasını veya azaltılmasını gerektireceği gözetilerek davalının elde ettiği gelir nedeniyle nafakada (çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince) uygun bir miktar indirime karar verilmesi gerekirken davanın tümden reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9721, Karar No: 2010/11252, Tarih: 02.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/9721 E.  ,  2010/11252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Türk Kimya San ve Tic. Ltd. Şti aleyhine 28/06/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 13/04/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/11/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı şirket vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, davalı şirket tarafından üretilen zirai ilacın davacıya ait mercimek tarlasındaki zararlı otları yok etmemesi nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece Dairemizin 27.04.2009 gün ve 2008/10142- 2009/5958 sayılı bozma kararına uyulduğu halde bozma kararındaki; "…ilacın kullanımı halinde de bu tür zararlı otların çıkabileceği gözetilerek BK'nın 43. maddesi uyarınca zarar tutarından uygun bir indirim yapılması…" gerektiğine ilişkin bozma nedenine göre davalı yararına usulü kazanılmış hak doğduğu gözetilmeyerek, belirlenen zarar tutarından uygun bir indirim yapılmamış olması usulü kazanılmış hak olgusuna aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

b)Dava dilekçesinde toplam 20.279 TL tutarındaki zararın ödetilmesi istendiği, 13.04.2010 günlü oturumda bunun 1.040 TL’lik bölümünden vazgeçildiği belirtilerek tutanağın imzalandığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece vazgeçilen bölüm konusunda herhangi bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı şirket yararına takdir olunan 750.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10054, Karar No: 2016/11622, Tarih: 01.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10054 E.  ,  2016/11622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için

1-Dava konusu taşınmaza uygulanan vergi kaydı kapsamında kalan ... köyü 356 ada 1 ve 387 ada 1 sayılı parseller ile ... köyü 101 ada 8-9-11-12 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tutanakları, tapuda kayıtlı ise tapu kayıtları, davalı ise dosyalarının getirtilmesi,

2- Daha sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen orman ve fen bilirkişisine verilerek keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1959 ve 1995 tarihli hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yaptırılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, kullanım şeklinin ve sınırlarının detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 01/12/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3352, Karar No: 2019/4441, Tarih: 04.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/3352 E.  ,  2019/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yerin tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 11.01.2019 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 31.01.2019 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,04/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14377, Karar No: 2020/14006, Tarih: 07.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/14377 E.  ,  2020/14006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1- Sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. ve 3/10. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması ve yine aynı Yasanın 3/22. maddesinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanık ... hakkında 19.01.2015 tarihli suça ilişkin düzenlenen 22.01.2015 tarihli iddianame ile hukuki kesinti oluştuğundan, bu suç tarihli eylem ile 23.01.2015 suç tarihli eylemleri için ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sanık Şuayip Tüfekli yönünden sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, sanık ... hakkında cezada kazanılmış hakkının korunmasına, 07.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/167, Karar No: 2011/2868, Tarih: 03.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/167 E.  ,  2011/2868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının " ..." olan adının " ..." olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekillerinin İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/202 Esas sayısına kaydedilen 21.04.2010 günlü dava dilekçesinde, davacının asıl adı ... olduğu halde kayıp sebebiyle yenileme talebinde bulunduğunda nüfus memuru tarafından adının hatalı olarak ...olarak yazıldığını ileri sürerek davacının adının ... olarak değiştirilmesini istedikleri, mahkemece davacının adının "..." yerine "..." olarak değiştirilmesine karar verildiği, davacının tavzih isteminin kayıt düzeltme davası sonunda verilen kararın infaz edildiği gerekçesiyle reddine karar verildiği, sözkonusu yanlışlığın düzeltilebilmesi için davacının eldeki bu davayı açtığı, mahkemece, yapılan yargılama sonucunda 5490 sayılı Yasanın 36. maddesinin "b" bendine göre davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, davacıya ait olup Amerika Birleşik Devletleri tarafından verilip Türkçe'ye tercüme edilen pasaport kayıtlarına göre, davacının gerçek adının ... olduğu görülmektedir. Her ne kadar 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesinin "b" bendinde aynı konuya ilişkin olarak nüfus kaydının düzeltilmesi davasının ancak bir kere açılabileceği belirtilmiş ise de, davacının açtığı ilk davada gerek kendi ve gerekse mahkemenin dikkatsizliği sonucu ... ettiği amaca ulaşamadığı görüldüğünden mevcut yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden istemde bulunması ve eldeki davayı açmış olması, aynı konuda açılmış ikinci bir dava olarak kabul edilemez. Mahkemece bu durum dikkate alınarak ve davacının istemi doğrultusunda pasaport kayıtlarına da uygun biçimde isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4238, Karar No: 2021/8661, Tarih: 21.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4238 E.  ,  2021/8661 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2019 tarihli ve 2019/449 değişik iş sayılı kararıyla 5 yıl 3 ay 10 gün hapis cezasına hükümlü ...'nin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Muğla İnfaz Hâkimliğinin 22/11/2018 tarihli ve 2018/1937 esas, 2018/1936 karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi sebebiyle, kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair Manisa İnfaz Hâkimliğinin 03/09/2019 tarihli ve 2019/1757 esas, 2019/1884 karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/09/2019 tarihli ve 2019/1384 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin 6. fıkrasında yer alan;

"Hükümlünün; a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi, b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi, c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine, infaz hâkimi tarafından karar verilir." şeklindeki,

Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin 43. maddesinde yer alan "(1) Yükümlü başka denetimli serbestlik müdürlüğüne nakli gerektirecek şekilde yerleşim yeri adresini değiştirmek isterse bu durumu ve yeni adresini önceden denetimli serbestlik müdürlüğüne yazılı olarak ve gerekçesiyle birlikte bildirmekle yükümlüdür... (4) Nakil talebi kabul edilen yükümlü, nakil kararının tebliğinden itibaren beş gün içinde yeni yerleşim yeri adresinin bulunduğu denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmek zorundadır." şeklindeki,

Aynı Yönetmeliğin 44. maddesinde yer alan; "(1) Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlali sayılır. Yükümlülüğün ihlal edilmesi durumunda vaka

Aynı Yönetmeliğin 44. maddesinde yer alan; "(1) Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlali sayılır. Yükümlülüğün ihlal edilmesi durumunda vaka

sorumlusunun teklifi üzerine yükümlü, komisyon tarafından veya kanunda yazılı hallerde komisyonun önerisi üzerine ilgili hâkim tarafından uyarılır. (2) Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır. (3) Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır. (4) Uyarı için yapılan tebligatta, bir yıl içerisinde yeni bir ihlal durumunun tespit edilmesi halinde tekrar bir uyarının yapılmayacağı, dosyanın kapatılarak gereği için mahkemeye gönderileceği yükümlüye ihtar edilir. (5) Bu Yönetmeliğin dördüncü kısmının dördüncü bölümü ile beşinci kısmının üçüncü bölümünde düzenlenen yükümlülüklerin ihlali halinde yükümlünün uyarılmasına hâkim tarafından, diğer yükümlülüklerin ihlalinde ise komisyon tarafından karar verilir. (6) Adli kontrol tedbirlerinin infazında tedbir kararının gereklerini mazereti olmaksızın ve kasıtlı bir şekilde ihlal eden şüpheli veya sanık uyarılmaz, varsa mazereti komisyon tarafından değerlendirilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında;

Dosya kapsamına göre; hükümlü ... hakkında Muğla İnfaz Hakimliği'nin 22/11/2018 tarihli ve 2018/1937 Esas 2018/1936 karar sayılı kararı ile hakkında koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak sureti ile infazına karar verildiği ve bu kapsamda cezasının infazının devam ettiği, hükümlünün infaz sürecinin devamında 25/06/2019 tarihinde ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne adres değişikliği talebinde bulunduğu, talep tarihi itibari ile 5 gün içerisinde Muğla Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne başvuruda bulunması için süre verildiği ancak yasal süre sonu olan 01/07/2019 tarihine kadar başvuruda bulunmayarak kural ihlali yaptığı, bu kural ihlalinin ilgili Yönetmelik kapsamında 43. madde uyarınca 1 yıl içerisindeki ilk ihlali teşkil ettiği, 02/07/2019 tarihli infaz işlemleri değerlendirme komisyonu kararı ile uyarılmasına karar verildiği ve uyarı yazısının hükümlüye 03/07/2019 tarihinde tebliğ edildiği,

Yine; Anılan Yönetmeliğin 90. maddesinde yer alan; (1) Hükümlünün; a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi, b) Hakkında belirlenen; 1) Yükümlülüklere, 2) Denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, 3) Denetimli serbestlik personelinin uyarı ve önerilerine, 4) Denetim planında yükümlülüklerin infazına ilişkin belirlenen kurallara, uymamakta ısrar etmesi, c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi, hâlinde, komisyonun kararı üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesi, infaz hâkiminden talep edilir." şeklindeki

düzenleme nazara alındığında; hükümlünün ilk ihlali akabinde uyarı kararının tebliğinden sonra 07/08/2019 tarihindeki vaka sorumlusu ile planlanan görüşmesine katılmadığından bahisle yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği, dolayısı ile 5275 Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A-6-b maddesi gereğince kapalı kuruma iadesine karar verilmiş ise de; somut olayda hükümlünün 10/09/2019 tarihli itiraz dilekçesinde, ihlal tarihi olan 07/08/2019 tarihinde hademe olarak çalıştığı Cemal Ergün Ortaokulunda tadilat olması sebebiyle okulda bulunduğu, Manisa İnfaz Hakimliğince ... Emre Kaymakamlığı Cemal Ergün Ortaokulu Müdürlüğüne yazılan 11/09/2019 tarihli müzekkere cevabında, ilgili ...'nin okulda ilk atama yardımcı hizmetler sınıfı personeli olarak atandığı, 30/07/2019 tarihinde görevine başladığı, 27/08/2019 tarihinde görevden uzaklaştırıldığı, resmi kayıtlarının incelenmesinde 07/08/2019 tarihine ait izin talebinin bulunmadığının belirtildiği, hükümlü ...'nin yükümlülüklerini ikinci kez ihlal ettiği tarih olan 07/08/2019 tarihinde okulda görevini yapmakta olduğuna ilişkin mazeretinin merciince tartışılıp değerlendirilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10/09/2020 gün ve 94660652-105-05-895-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/09/2019 tarihli ve 2019/1384 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.