muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/38816, Karar No: 2023/5479, Tarih: 21.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/38816 E.  ,  2023/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, basit dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan

ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2013/54 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca ikişer kez 4 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2013/54 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 02.12.2019 tarihli ve 2019/9720 Esas, 2019/13601 Karar sayılı kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/4 Esas, 2020/253 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; basit dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, sanık hakkında ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşıldığına ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

2. Sanık ...'in temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, sanık hakkında ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşıldığına ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

2. Sanık ...'in temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kardeş olan sanıkların 29.06.2011 tarihinde katılan ...'nın sahibi olduğu iş yerine araç kiralamak amacıyla geldikleri ve aslen ...'a ait ... plaka sayılı aracı kiraladıkları, sanık ...'in, kendisini ... olarak tanıtıp ... adına düzenlenmiş ancak üzerinde kendi fotoğrafı olan ve aslı ele geçirilemeyen ... belgesini ibraz ederek araç kiralama sözleşmesini imzaladığı, sanık ...'in ise katılan ...'ya kendisine ait ... belgesinin fotokopisini verdiği, sanıkların aracı kira süresi bitmesine rağmen iade etmedikleri ve katılan ...'ya haricen sattıkları, katılan ...'nun aracı devrini almak için ruhsat sahibi ...'a ulaştığında durumun anlaşıldığı iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanıklar üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

3. Sanıkların üzerlerine atılı basit dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak sanıklar ile katılan ...'nun edim konusunda anlaşamamaları sebebiyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

4. Mahkemece sanıkların, katılan ...'ya yönelik eylemlerinin kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, katılan ...'ya yönelik eylemlerinin ise basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuş; suçun işleniş biçimi, sanıkların kastının ağırlığı ve amaçladıkları saik göz önünde bulundurularak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiş ve sanıkların geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların mahkûmiyetine karar veren mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemi; Mahkemenin, sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayin etmesi ve takdiri indirim uygulanmamasına ilişkin gerekçesi yeterli ve hukuka bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların mahkûmiyetine karar veren mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemi; Mahkemenin, sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayin etmesi ve takdiri indirim uygulanmamasına ilişkin gerekçesi yeterli ve hukuka bulunmuştur.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii, ile sanık ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/4 Esas, 2020/253 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27721, Karar No: 2015/27331, Tarih: 09.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/27721 E.  ,  2015/27331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklının borçlu ... aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlattığı; borçlunun 7 örnek ödeme emrinin tebliğ edildiği tarihte yurtdışında Amerika'da olduğunu, tebligattan ...'da iken bir akrabasının telefonu üzerine haberdar olduğunu belirterek gecikmiş itirazının kabulü talebiyle icra mahkemesine başvurduğu, Mahkemece ödeme emri tebligatının usulsüz olduğu gerekçesiyle istemin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.İİK’nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak, muhatap tarafından bir engel nedeniyle süresinde itiraz edilememiş olması halinde mazereti gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazların ve dayanaklarınının, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirilmesi gerekir. İcra hakimi, gecikmiş itiraz nedenlerini inceledikten sonra gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre, takibin tatilini tensip edebilir. Mazeretin kabulü halinde icra takibi durur. Aynı celse de alacaklı itirazın kaldırılmasını sözlü olarak da isteyebilir. Bu takdirde tetkikata devam olunarak icra mahkemesinde gerekli karar verilebilir.Usulsüz tebligatta ise, İİK'nun 65. maddesine göre yapılacak incelemeden farklı olarak, tebligat usulüne uygun olarak yapılmamıştır. Bu durumda icra hakimi tebliğ işleminin 7201 Sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığını inceleyecek ve aynı Kanun'un 32. maddesi gereğince öğrenme tarihine göre tebliğ tarihini düzeltecektir.Somut olayda, borçluya 7 örnek ödeme emrinin 08.07.2013 tarihinde borçlunun bilinen son adresinde TK'nun 21/1. maddesi uyarınca tebliğ edildiği görülmektedir.. Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat yapılabilmesi için muhatabın tebligat çıkarılan adreste ikamet etmekle birlikte, geçici olarak adreste bulunmadığının ve nedeninin, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin tespiti ile bu tespitin tebliğ evrakına yazılması ve tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir (Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik m.30/1).Burada Yönetmeliğin 30. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını “tahkik etme” görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp, bunu tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde yapılan işlemin usulüne uygun olup olmadığı, hakim tarafından denetlenebilir. Takip dosyası içerisinde mevcut ödeme emri tebligat mazbatasının incelenmesinde, borçlunun geçici olarak yurtdışında ...'da bulunduğunun görevli ...'nun beyanı ile tespit edildiği, görevlinin imzadan imtina ettiği, 2 numaralı haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı, tebligatın ..

. Ancak bu şekilde yapılan işlemin usulüne uygun olup olmadığı, hakim tarafından denetlenebilir. Takip dosyası içerisinde mevcut ödeme emri tebligat mazbatasının incelenmesinde, borçlunun geçici olarak yurtdışında ...'da bulunduğunun görevli ...'nun beyanı ile tespit edildiği, görevlinin imzadan imtina ettiği, 2 numaralı haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı, tebligatın ... mahalle muhtarlığına teslim edildiği, borçlunun gecikmiş itiraz ile aynı tarihte usulsüz tebligat şikayetinde bulunduğu ... 15. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 23.12.2013 tarihli, 2013/825 E, 2013/930 K. Sayılı kararıyla istemin reddine hükmedildiği kararın 14.04.2015 tarihinde kesinleştiği görülmektedir. İcra mahkemesi kararları, maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmese de, kendi aralarında kesin hüküm oluşturdukları uygulamada kabul edilmektedir. HMK'nun 303/1. maddesinde “Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir” şeklinde düzenleme mevcuttur. Kesinleşen usulsüz tebligat şikayetinin isteminin reddine dair kararın, gecikmiş itiraz başvurusunda da kesin hüküm oluşturur.Borçlu gecikmiş itiraz dilekçesinde tebligat tarihi olan 08.07.2013 tarihinde yurt dışında ...'da olduğu beyan etmiştir. Dosya içerisinde mevcut Emniyet Müdürlüğü yazı cevabına ekli yurda giriş çıkış belgesinin incelenmesinde, borçlunun 03.05.2013 tarihinde yurt dışına çıktığı, 21.08.2013 tarihinde de yurda giriş yaptığı anlaşılmaktadır. Borçlunun esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirmesi gerekmekte olup, borçlu yurda giriş yaptığı ve engelin kalktığı 21.08.2013 tarihinden itibaren 3 gün içinde başvuruda bulunmamıştır. Her ne kadar borçlunun arkadaşının tanık olarak alınan beyanında, borçlunun yurda giriş yaptıktan sonra adresine çok kısa süre uğrayıp, Bodrum'a geçtiği belirtilmişse bu husus geçikmiş itiraz nedeni oluşturmaz.Yukarıda belirtilen nedenlerle, Mahkemece borçlunun isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5930, Karar No: 2010/2147, Tarih: 03.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/5930 E.  ,  2010/2147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı ... (kendisine asaleten ...'ya velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/11/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, davalı sürücünün tam kusurlu bulunması, yaralanmanın derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı ... yararına takdir edilen 1.000,00 YTL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.500,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının davacı yararına manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…1.000.00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…2.500,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…75,10…” ve ”…bakiye 73,40 YTL harcın istek hallinde davacıya iadesine,” biçimindeki sayı ve sözcük dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…156,10…” ve “…7,60 YTL harç eksiğinin davalı yandan alınarak Hazine'ye gelir yazılmasına,” sayı ve sözcük dizilerinin yazılmasına; yargılama giderlerine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan “…%12…” ve “…%88…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…% 26…” ve “…% 74…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6225, Karar No: 2012/7834, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6225 E.  ,  2012/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçuna yardım etmekten ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar Yeter Kıntır ve ...’ün yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.03.2011 gün ve 2009/200 Esas, 2011/83 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş ve incelemenin de sanıklar Murat ve Yeter müdafii tarafından duruşmalı yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 04.07.2012 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanıklar Murat ve Yeter müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... Reis Koca hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanıklar müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14593, Karar No: 2013/5252, Tarih: 19.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/14593 E.  ,  2013/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Beyoğlu 6. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın soruşturma aşamasında alınan beyanına göre; ikametine doğru giderken arkasından gelen iki erkek şahsın omuzunda bulunan çantasına asıldığını, çantasını vermemek için direndiğini, bu şahıslarla boğuşma esnasında yere düştüğünü, şahısların çantasını alarak ara sokaklara girip kaybolduklarını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığı konusunda delillerin takdiri ve değerlendirilmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, 5235 sayılı Yasanın 11 ve 12. maddeleri gereğince, görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4104, Karar No: 2016/9743, Tarih: 31.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/4104 E.  ,  2016/9743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, 19/03/2010 havale tarihli dilekçesiyle; müvekkilinin maliki olduğu 701 ada 89 sayılı parselin orman olduğu gerekçesiyle tapu kaydının 2006 yılında kesinleşen mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle müvekkilinin uğradığı zarardan TMK’nın 1007. maddesi uyarınca Hazinenin sorumlu olduğunu belirterek şimdilik taşınmazın bedeli olarak 1000,00-TL, vekil edenin taşınmazına el konulması nedeniyle uğradığı maddi kayıplar için ise yine şimdilik 1000,00-TL ve 8000,00-TL manevi tazminatın davalı Hazineden tahsiline karar verilmesi isteğiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş, davacı ... vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25/09/2012 tarih ve 2012/2656 Esas – 2012/10593 sayılı kararı ile hüküm bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece çekişmeli ... köyü ... mevkii 701 ada 89 sayılı parselin orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek hükmen orman olarak tesciline karar verildiği, bu nedenle davalı Hazineye atfedilecek bir kusur bulunmadığı, davacının somut olayda ileri sürdüğü iddia ve delilleri kesinleşen kadastro tesbitine itiraz davasında da ileri sürdüğü halde, gerek temyiz, gerekse karar düzeltme aşamasında bu hususların dikkate alınmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 gün ve 2009/4-383 Esas, 2009/517 Karar, 16.06.2010 gün ve 2010/4-349 Esas, 2010/318 Karar sayılı kararlarında da vurgulandığı gibi; Tapu işlemleri kadastro tesbit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğundan ve tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda yapılan hatalardan TMK'nın 1007. maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Burada Devletin sorumluluğu kusursuz sorumluluktur. Bu işlemler nedeniyle zarar görenler, Medeni Kanunun 1007. maddesi gereğince, zararlarının tazmini için Borçlar Kanununun 125. maddesinde öngörülen 10 yıllık genel zamanaşımı süresi içinde ... aleyhine adlî yargıda dava açabilirler.

Diğer taraftan, davanın niteliğine göre tazminat miktarı belirlenirken öncelikli konu, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliğinin ve değerinin hesaplanması olup, arazi niteliğindeki taşınmaz, başka deyişle tarım alanlarında net gelir esas alınarak, arsa niteliğindeki taşınmazlar içinde emsal karşılaştırması yapılarak değer belirlenmelidir.