muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/304, Karar No: 2005/326, Tarih: 11.05.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/3-304 E.  ,  2005/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Balıkesir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 02.11.2004

**Sayısı** : 679-921

Taraflar arasındaki “*İstirdat*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Balıkesir Asliye 1. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.12.2003 gün ve 2003/728-872 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 18.9.2004 gün ve 2004/4053-5346 sayılı ilamı ile,

*(**...Davacı, kendisine ait parsellerin tapu kaydına sonradan tek taraflı olarak vakıf şerhi işlendiği, şerhin kaldırılması için 16.138.000.000 lira taviz bedeli ödendiğini, haksız şekilde alınan bu bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.*

*Davalı, kök tapu kayıtlarında mevcut olan vakıf şerhinin son tapu kaydına taşındığını, 4103 Sayılı yasaya göre, vakıf türüne bakılmaksızın tüm vakıfların taviz bedeline tabi olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.*

*Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın, taşınmazın tapu kaydında önceye dayalı bir şerh olmamasına rağmen 21.7.1997 tarihinde vakıf şerhi konduğunu,bu konuda mahkemeden bir karar alınmadığı, tek taraflı konulan bu şerhin bağlayıcı olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.*

*Davalı idarenin taviz bedeli isteyebilmesi, ilgili vakfın sahih vakıflardan olması koşuluna bağlıdır. Gayrisahih vakıflar yönünden taviz bedeli isteminin hukuksal dayanağı bulunmamaktadır. Davalının dayandığı 4103 Sayılı Kanun da gayrisahih nitelikli vakıflar yönünden uygulanabilir nitelikte değildir. Mahkemece ilgili vakfa ait vakfiye örneği getirtilip uzman bilirkişiden rapor alınmadan,diğer bir deyişle vakfın türü ve niteliği konusunda inceleme ve açıklama yapılmaksızın soyut değerlendirmeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.*

*Yargılamada yapılması gereken iş; öncelikle dava konusu taşınmazın kök tapu kayıtları ile intikal kayıtlarını getirtip ihtilaf konusu yeri kapsayıp kapsamadığını belirlemek, taşınmazın o kayıtlar kapsamında bulunduğunun saptanması durumunda bu kez getirtilecek vakfiye örneği ve diğer tüm deliller çerçevesinde şerhi bulunan vakfın tür ve niteliği konusunda uzman bilirkişiden görüş almak, gayrisahih vakıflardan olduğunun ortaya çıkması durumunda, bu tür vakıfların taviz bedeline tabi bulunmadıkları benimsenmek suretiyle şimdiki gibi istirdada; aksi takdirde davanın reddine karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN:** Davalı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN:** Davalı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

**Dava,** haksız şekilde alındığı ileri sürülen taviz bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

**1- ÖN SORUN**: Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşme sırasında, işin esasına girişilmeden önce, davalı vekilinin direnme kararını temyiz etmemiş sayılmasının gerekip gerekmediği hususu, ön sorun olarak incelenmiştir.

Ön sorunun konusunu oluşturan olgu şudur: Davadaki istek, haksız şekilde alındığı ileri sürülen paranın istirdadına ilişkin olup, Yerel Mahkemenin davanın kabulüne yönelik direnme hükmünü, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğüne izafeten Balıkesir Vakıflar Bölge Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir. Mahkeme davalı vekilinden maktu temyiz harcı almış; dosya, Hukuk Genel Kurulu’nca 23.2.2005 gün ve 2005/3-73-88 sayılı kararla, nispi temyiz harcı alınması gereğine işaretle ve bu yönde HUMK. nun 434/3. maddesi çerçevesinde işlem yapılması istemiyle geri çevrilmiş; Yerel Mahkemece geri çevirme kararı doğrultusunda, temyiz dilekçesi vekil tarafından verilmiş olduğu halde davalı Müdürlüğe hitaben düzenlenen 11.3.2005 günlü muhtırada, ödenmesi gereken temyiz harcı ve giderler tek tek gösterilip, bunların toplamının 227.500.000 TL. olduğu belirtildikten sonra, aynen “*…227.500.000 TL. nin iş bu muhtıranın Müdürlüğünüze tebliğinden itibaren (7) gün içinde bahsi geçen eksikliklerin ikmalin tamamlanıp ve Mahkememiz Yazı İşleri Müdürlüğüne gönderilmesi, aksi takdirde temyiz talebinden sarfınazar etmiş sayılacağınızın ihtarına kaim muhtıradır…”* denilmiş; bu muhtıra, aynı ifadeleri taşıyan tebliğ belgesiyle yine davalı asıla tebliğe gönderilmiş ve 18.3.2005 günü tebliğ edilmiştir. Muhtıra üzerine, eksik temyiz harcı ve giderler, 7 günlük yasal sürenin 25.3.2005 Cuma günü bitmesinden sonra, 28.3.2005 Pazartesi günü ödenmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi “*Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır…”* hükmünü taşımaktadır. Kanunun emredici nitelikteki bu hükmü karşısında, bir taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde, vekil yerine tarafın kendisine yapılan bir tebligat, hukukun geçerli bir tebligata bağladığı hüküm ve sonuçları doğurmaz. Öte yandan, Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434/3. maddesi çerçevesinde eksik harç veya giderlerin tamamlanması istemiyle düzenlenen muhtırada, yapılması gereken işlemin ne olduğunun açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak bir biçimde gösterilmesi de zorunludur.

Somut olayda, Yerel Mahkeme, yargılamada, eksik harcın ve giderlerin tamamlanması istemini içeren muhtırayı, kendisini vekil ile temsil ettirmiş olmasına rağmen davalı asıla tebliğ ettiği gibi; muhtıranın metninde de, harç ve masrafların“*Yazı İşleri Müdürlüğüne gönderilmesi*” şeklinde, ilgili tarafın yanılmasına neden olması muhtemel bir ifade kullanılmıştır. Bu haliyle, anılan muhtıranın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 434/3. maddesi hükmüne uygun bulunmadığının, dolayısıyla, muhtıraya konu eksik harç ve giderlerin yasal süreden sonra ödenmiş olmasının, davalı vekilinin anılan hüküm uyarınca direnme kararını temyiz etmemişsayılmasını gerektirmeyeceği; eş söyleyişle, ortada, davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş bir direnme kararının bulunduğu sonucuna varılmış, ön sorun bu şekilde aşıldıktan sonra işin esası incelenmiştir.

**2- ESAS YÖNÜNDEN YAPILAN İNCELEME**: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

**SONUÇ :** Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle **ONANMASINA** ve aşağıda dökümü yazılı (653.35 ) YTL bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına 11.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8295, Karar No: 2023/12466, Tarih: 06.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/8295 E.  ,  2023/12466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/246 E., 2022/148 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Yargıtay 10. Hukuk Dairesince Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kültür ve Turizm Bakanlığına bağlı Döner Sermaye İşletmeleri Merkez Müdürlüğünde 07.06.1996 tarihinde geçici işçi pozisyonunda işe başladığını, 21.01.2003 tarihinde Başbakanlık Bilgi İşlem Daire başkanlığına geçtiğini, halen Başbakanlık Bilgi İşlem Daire Başkanlığında görevine devam ettiğini, müvekkilinin bu çalışması esnasında işveren tarafından sigortalı yapıldığını ve sigorta primlerinin ödendiğini bildiğini, ancak Sosyal Güvenlik Kurumuna müracaat ettiğinde Kültür Bakanlığı nezdinde 07.06.1996 tarihinde başladığı çalışmasının 10 ay sonra 01.04.1997 tarihinde kuruma bildirildiğini fark ettiğini belirterek müvekkilinin davalı ... Bakanlığında 07.06.1996-01.04.1997 tarihleri arasında çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 07.06.1996 tarihi olarak tespitine ve bu hizmetlerinin diğer hizmetleri ile birleştirilmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı ...'ın 01.04.1997 tarihinden 06.02.2003 tarihine kadar geçici işçi statüsünde görev yapmış olup 06.02.2003 tarihinde istifa ettiğini,

Bildirimsiz geçen çalışmaların tespitine ilişkin dava koşulları, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79/10 uncu maddesinde tanımlandığını, belirtilen yasal düzenleme gereğince davacının 07.06.1996-01.04.1997 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespiti isteminin, hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini,

Davacının çalıştığı birimin resmi bir kuruluş olması nedeniyle çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asildir. Bu nedenle yazılı belgelere itibar edilmesi gerektiğini, açıklanan nedenlerden dolayı, usul ve yasaya aykırı açılan davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

Davacının çalıştığı birimin resmi bir kuruluş olması nedeniyle çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asildir. Bu nedenle yazılı belgelere itibar edilmesi gerektiğini, açıklanan nedenlerden dolayı, usul ve yasaya aykırı açılan davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; davacının hizmet dökümünde 02.0149137.06 iş yerinden (1997 yılı 270 gün, 1998 yılı 343 gün, 1999 yılı 359 gün, 2000 yılı 359 gün, 2001 yılı 359 gün, 2002 yılı 357 gün, 2003 yılı 21 gün) sigortalı bildirimi yapıldığı, dava dilekçesinde belirtilen günlerde ise sigortalı bildiriminin bulunmadığını, usul ve yasaya aykırı olarak açılmış bulunan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli ve 2016/891 E., 2019/103 K., sayılı kararıyla; "davanın kısmen kabulü ile davacı ... (...) ...’ın davalı ... Bakanlığının Döner Sermaye İşletmesi Merkez Müdürlüğü işyerinde bir hizmet akdine bağlı olarak 07.06.1996-30.10.1996 tarihleri arasında 144 gün, 1997 yılı Ocak ayında 30 gün, 1997 yılı Mart ayında 30 gün olmak üzere toplam 204 gün 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 8 inci fıkrası kapsamında çalıştığının tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.09.2020 tarihli ve 2019/994 E., 2020/1023 K., "tüm dosya kapsamından ve özellikle davacının Özel Kalem Müdürlüğünde çalıştırıldığına dair yazı ve ekinde davacının da adının bulunduğu liste, sonraki tarihlerde ve davacının hizmet süresinin uzatıldığını belirten yazılar, puantaj kayıtları ve davacının banka hesabına 1996 yılı Haziran ayında 9.985.680 TL Temmuz ayında 25 günlük karşılığı 12.482.100,00 TL, Ağustos ayında 25 gün karşılığı 12.482.100,00 TL yatırıldığına ilişkin kayıtlar, 1996 yılı Temmuz, 1997 yılı Ocak, Mart aylarına ait ücret bordroları dikkate alındığında davacının hüküm altına alınan şekilde çalışmasının olduğu sabit olup, 6552 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 11.09.2014 tarihinden önce açılan davada Kurumun davalı kabul edilmesi ve davanın kısmen reddi nedeniyle davalı Kurum aleyhine yargılama giderine hükmedilmesi de yerinde bulunmuştur." gerekçeleri ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin, 23.06.2021 tarihli ve 2020/9878 E., 2021/8907 K. sayılı kararıyla; " Mahkemenin de gerekçesinde belirttiği üzere, dosyaya sunulan 1996 yılı Temmuz, 1997 yılı Ocak, Mart aylarına ait ücret bordrolarının tetkikinde ücretlerden Gelir Vergisi ve Damga Vergisi kesintisi yapıldığı ancak sigorta primi kesilmediği anlaşılmakla, talep edilen süreler yönünden yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ücret bordrolarında sigorta priminin kesilmediği de gözetilerek hak düşürücü süre yönünden irdeleme yapılıp sonucuna göre karar verilmelidir. " gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanıklar ve tüm dosya kapsamından; ... (...) ...’ın davalı ... Bakanlığının Döner Sermaye İşletmesi Merkez Müdürlüğü işyerinde bir hizmet akdine bağlı olarak 07.06.1996-30.10.1996 tarihleri arasında 144 gün 1997 yılı Ocak ayında 30 gün Mart ayında 30 gün olmak üzere toplam 204 gün sigortasız olarak çalıştırıldığı anlaşıldığından, sigortasız olarak çalıştırıldığı 204 günlük süresinin 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 8 inci fıkrası gereğince sigortalılık süresi olarak tespit edilmesi kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne davacı ... (...) ...’ın davalı ...'nın Döner Sermaye İşletmesi Merkez Müdürlüğü işyerinde bir hizmet akdine bağlı olarak 07.06.1996-30.10.1996 tarihleri arasında 144 gün, 1997 yılı Ocak ayında 30 gün, 1997 yılı Mart ayında 30 gün olmak üzere toplam 204 gün 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 8 inci fıkrası kapsamında çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davalı vekili temyiz dilekçesinde; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

2-Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, ücret bordo, banka ödeme belgelerine göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12932, Karar No: 2016/14207, Tarih: 30.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12932 E.  ,  2016/14207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-01/04/2012 tarihinde ... futbol takımları arasında yapılan spor müsabakası sırasında sanığın, stadyum içerisindeki eylemi sonrası başlatılan soruşturma gereğince derhal uygulamaya konulan spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbirinin gereklerine uymadığı iddiasıyla açılan kamu davasında; 6222 sayılı Kanun'un 18/9. maddesinde tanımlanan suçun manevi unsuru genel kast olup, fail, maç günü kolluğa iki kez başvurma yükümlülüğünün olduğunu bilerek bu yükümlülüğünü yerine getirmediği takdirde bu suçtan cezalandırılır. Dosya kapsamına göre, sanığın savunmasında ileri sürdüğü nedenlerin haklı ve kabul edilebilir bir mazeret olmadığı gözetilerek, 6222 sayılı Kanun'un 18/3. maddesi "Bu madde kapsamına giren suçlardan dolayı soruşturma başlatılması halinde şüpheli hakkında spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbiri derhal uygulamaya konulur....." hükmü karşısında; mahkemece ...taraftarı olan sanık hakkında yasaklama kararının sebebini oluşturan hangi fiilinden dolayı soruşturma yapıldığı araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve sanık hakkında koruma tedbirinin gereklerini yerine getirmediği iddia olunan müsabaka listesine ait Emniyet Genel Müdürlüğü bünyesinde oluşturulan ... isimli bilgisayar çıktısı dosya içine konulmadan, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin son müsabaka tarihi olan "21.10.2012" yerine "15.10.2012" olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24796, Karar No: 2015/14282, Tarih: 05.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/24796 E.  ,  2015/14282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalıya un sattığını, satılan unların karşılığında 05/11/2009 tarihli 5.605,00 TL miktarında ve 18/01/2010 tarihli 5.700,00 TL miktarında faturaların düzenlendiğini, davalının, fatura bedellerinden kalan 10.800,00 TL borç miktarını ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıdan bir kez un satın aldığını, karşılığını da nakit olarak ödediğini, bunun dışında davacı ile başka bir alışverişinin olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, takibe yapılan itirazın 5.500,00 TL yönünden iptaline, bu miktara takip tarihinden itibaren avans faizi işletilmek suretiyle takibin devamına, fazlaya ve inkar tazminatına ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satış sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davacı satıcı, davalıya un sattığını, ancak iki adet faturaya ilişkin satış bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, eldeki davayı açmış, davalı ise, dava konusu faturalardan kaynaklanan satış sözleşmesini kabul etmeyerek, davacıdan bir kez un satın aldığını, karşılığını da nakit olarak ödediğini savunmuştur.

Dava, satış sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davacı satıcı, davalıya un sattığını, ancak iki adet faturaya ilişkin satış bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, eldeki davayı açmış, davalı ise, dava konusu faturalardan kaynaklanan satış sözleşmesini kabul etmeyerek, davacıdan bir kez un satın aldığını, karşılığını da nakit olarak ödediğini savunmuştur.

Medeni Kanun’un 6. maddesi gereğince, herkes iddiasını ispatla yükümlü olup, davacı şirket de, davalıdan alacaklı olduğunu yasal delillerle kanıtlamak zorundadır. Davalı savunmasında, iş bu davada dayanılan faturalara konu satış sözleşmesini kabul etmediğine göre, davada ispat yükü, alacaklı olduğunu iddia eden davacı tarafa aittir. Hemen belirtmek gerekir ki, takibe dayanak olarak gösterilen faturalar borçlunun imzasını taşımayıp, alacaklı tarafından tek taraflı olarak düzenlendiğinden, alacağın varlığını ispat etmek için yeterli değildir. Kaldı ki faturalara konu olan malların teslim edildiğine ilişkin ibraz edilen sevk irsaliyelerinde teslim alanın imzası bulunmadığı gibi, faturaların, borçlu tarafından tebellüğ edildiği de ispat edilememiştir. Davacı, yasal delillerle dava konusu fatura bedellerinden kaynaklanan alacağını ispat edememiştir. HUMK’nun 288. maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık da dinlenemez. Ne var ki davacı dava dilekçesinde ‘yasal deliller’ demek suretiyle ‘yemin’ deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece “davalı tarafından sözleşmenin varlığının kabul edildiğinden” bahisle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 05/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.