muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16669, Karar No: 2015/20205, Tarih: 22.10.2015

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi. Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacı son aylık ücretinin 2.150,00 TL net olduğunu iddia etmiş, davalı ise davacının son aylık ücretinin 1.300,00 TL net olduğunu savunmuştur. Dosyada mevcut sözleşme örneğine göre davacının 2013 yılında 1.300,00 TL aylık net ücretle çalışması kararlaştırılmıştır. Davacı bu sözleşmenin iradesi sakatlanarak imzalatıldığına dair somut deliller ortaya koyamamıştır. Bu konuda dinlenen davacı tanıklarının hepsi aynı işverene karşı aynı konuda ve aynı nedene dayalı olarak dava açmış kişiler olup, beyanlarından kendi lehlerine sonuç çıkacağı açıktır. Ayrıca, dosyada bulunan bordro örneklerinde davacıya FM1 ve FM2 adı altında tahakkuklar yapıldığı ve ek ödeme sütununda ayrı bir miktar daha tahakkuk ettirildiği görülmektedir. Mahkemece yapılacak iş, HMK'nun 31. maddesine göre hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında, davalı işverenden işyerinde düzenlenen bordro sistemi ve bordroda bulunan FM1, FM2 ve ek ödeme sütunları hakkında açıklayıcı bilgi alınmalı, işyerinin çalışma sistemi, davacının yaptığı iş, ocakta ya da sahada çalışıp çalışmadığı, açık alanda çalıştığının belirlenmesi halinde kış aylarında hava karardıktan sonra çalışmanın nasıl sürdürüldüğü hususları açıklığa kavuşturmalı, ayrıca davacının ücret seviyesi ile ilgili olarak davacının yaptığı iş, kıdemi, işçinin vasıfları, sahada ya da madende çalışıp çalışmadığı da belirtilerek ilgili meslek odasından emsal ücret araştırması yapılmalı, elde edilecek veriler ile yukarıda açıklanan ilkelere göre öncelikle alacakların belirlenen ücret seviyesine göre yeniden hesabının gerekip gerekmeyeceği, tahakkuk ettirilip varsa ödemesi yapılan fazla çalışma ve ek ücretler yönünden o ayların dışlanıp dışlanmayacağı hususları değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, Mahkemece ücret içinde olduğu kabul edilen fazla çalışma ve ek ücret alacakları dışında davacının banka hesabına 2011 yılı Şubat ayı ve 2012 yılı Şubat ayında fazla mesai açıklamasıyla yapılan ödemelerin bulunduğu yönündeki davalı iddiasının değerlendirilmemesi de hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6640, Karar No: 2008/9276, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6640 E.  ,  2008/9276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1999 yılında yapılan kısmi kadastro sırasında, ... Köyü ... mevkii 268 parsel sayılı 18533 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bu yerde 1959 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman olarak tebit harici bırakılmışsa da 1988 yılında yapılan orman kadastrosunda orman ile ilgisinin olmayıp, açık alan olduğunun 94 numaralı orman kadastro paftasından anlaşıldığı, Kurtoğlu ... Habil ... (soy adı ...) ve eşi Miyase ... adlarına kayıtlı ... 1331 tarih 51 ve ... 1328 tarih 25 sıra numaralı tapu kayıtları ve 85 yazım numaralı vergi kaydı kapsamında kaldığı intikal ve harici satışlardan söz edilerek paylı olarak ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın öncesinin devlet ormanı olduğunu, imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceğini iddia ederek tesbitinin iptalini ve Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Rumeli Kavağı, Rumelifeneri, ... ve yine ... ve Garipçe Köylerinde bulunan Devlet Ormanlarının kadastrosu 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1938 yılında yapılıp, 09.12.1938 tarihinde ilan edilerek 1939 yılında kesinleşmesinden sonra birbirine bitişik ve biribirinin devamı olan bu ormanlara MAVRAMOLOZ DEVLET ORMANI ismi verilerek Mart 1947 tarih 118 numarada 2585 Hektar yüzölçümüyle 3116 Sayılı Yasanın 13. maddesi gereğince Hazine adına tapuya tescil edilmiştir. Daha sonra 1976 yılında 1744 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 2. madde uygulaması ve 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp 01.02.1990 tarihinde ilan edilen ve dava tarihinden önce kesinleşen 2/B madde uygulaması vardır.

Dava konusu parselin bulunduğu ... Köyünde, genel arazi kadastrosu 1959 yılında yapılmış, çekişmeli taşınmaz o tarihte yürürlükte bulunan yasa hükümleri uyarınca 1938 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman olarak sınırlandırılıp, kesinleşerek tapuya tescil edilen ... DEVLET ORMANI sınırları içinde olması nedeniyle kadastro harici bırakılmıştır.

Dava konusu parselin bulunduğu ... Köyünde, genel arazi kadastrosu 1959 yılında yapılmış, çekişmeli taşınmaz o tarihte yürürlükte bulunan yasa hükümleri uyarınca 1938 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman olarak sınırlandırılıp, kesinleşerek tapuya tescil edilen ... DEVLET ORMANI sınırları içinde olması nedeniyle kadastro harici bırakılmıştır.

Çekişmeli parselin kadastro tesbitine esas alınan ... 1328 tarih ve 28, Hicri 21 ... 1331 tarih ve 51 sıra numaralı tapu kaydının ilk tesisi ... 1310 Y.tarih 3 ve 4 numaralı kayıtlar olup, ... 1310 Y.tarih ve 3 numaralı sicilde, ... Nahyesi ... köyü ... Deresi mevkiinde, ... ... ... ve ... Yolu ve ... ... ... ve Şeri ve ... ... sınırlı, ... ... 40 atik dönüm tarla nitelikli kayıt olduğu ve ... binti ... fevtinden mutasarrıfı ... bini ... ... kayıtlıdır. Bu tapunun geldi kaydının bulunmadığı, Nisan 1328 tarih 15 ve 16 sıra numaralı sicillere gitmiştir. Diğer ... 1310 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydı intikal ve edinme sebepleri 3 numaralı kayıt gibi olup,

-2-

2008/6640-9276

Kendi ..., ... ... ve ... ve ... ve ... tarlaları ile ... yolu sınırlıdır ve yine ... binti ... fevtinden mutasarrıfı ... bini ... ... adına kayıtlıdır. Bu kayıtların tevhit ve ifrazıyla oluşan Nisan 1328 tarih ve 15 sıra numaralı tapu kaydı, D: ... ... ..., B: ..., K: ... ... ...ve Müyesser binti ... ferağ edilmiş, G: sahibi senet ... Beyin diğer ... okumaktadır. İktisabında iki parça senetle 210 dönüm olan tarlanın 10 dönümü ifrazen ... oğlu ... Bey’e devir edilen müfrez tarladır. Bu tapu kaydı, çekişmeli parselin yakınındaki ... Köyü 105 sayılı parsele revizyon görmüştür. İfrazen oluşan Nisan 1328 tarih 16 sıra numaralı tapu kaydı Temurcu köyü ... Deresi mevkiinde, D: ... bin ... ... ..., B: ..., K: ... yolu, G: Anbiyaya ferağ olunan tarla sınırlı olup, 80 dönüm atik 29 dönüm cedit 10 evlek cedit 44 arşın cedit yüzölçümündedir, Maliki ... oğlu ... ... ...ve zevcesi Müyesser’dir. Bu tapu kaydı ... 1328 tarih 51 numaraya intikal ettirilerek ... oğlu ... Habil ... ...zevcesi Miyase ... binti mütevefa ...’ın satışı ile ... 1331 tarih 51 numarada Rutoğlu ... Habil ...ve zevcesi Miyase ... adlarına tescil edilmiştir. İşte bu tapu kaydı dava konusu ... Köyü 268 sayılı parsele revizyon görmüştür. Bu kayıttan Müfrez Nisan 1328 tarih 17 numaralı kaydın iktisap ve maliki diğer aynı tarih 16 sıra numaralı kayıt gibi olup, 120 dönüm Atik, 44 dönüm 3 evlek, 16 arşın cedit yüzölçümündedir ve maliki ... Bin ... ...’dır. Bu kaydın gittisi olmayıp, yörede 1959 yılında yapılan genel kadastroda ilgili sütuna "ormanda kaldığı” yazılmıştır.

Çekişmeli parselin kadastro tesbitine esas alınan 85 yazım numaralı vergi kaydı 10 hektar 10 Arlık tarla kaydı olup, D: ..., Zehra ve ... Yolu, B: Köy çalılığı, K: Kıra, ... ve Zehra tarlaları, G: ... ... köy yeri olup ... ... adınadır.

Çekişmeli parselin kadastro tesbitine esas alınan 85 yazım numaralı vergi kaydı 10 hektar 10 Arlık tarla kaydı olup, D: ..., Zehra ve ... Yolu, B: Köy çalılığı, K: Kıra, ... ve Zehra tarlaları, G: ... ... köy yeri olup ... ... adınadır.

Çekişmeli 268 sayılı parselin çap krokisine göre Kuzeyinde; yol ve ötesinde ... Devlet Ormanı, Doğusunda; ... Devlet Ormanı, Batısında; kısmen ... Devlet Ormanı, kısmen kadastroda, 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla P.XXII poligon olarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan ve Hazine adına tesbit edilen 269 sayılı parsel ve P.XXI numaralı 2/B madde poligonu olarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan ve Hazine adına tesbit edilen 267 sayılı kadastro parselleri, Güneyde; 1959 yılında yapılan genel kadastroda ... oğlu ... adına kayıtlı Nisan 1328 tarih ve 15 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak ... ... ve ... ... ve arkadaşları adına tesbiti itirazsız kesinleşen 9200 m2 yüzölçümündeki 105 sayılı parsel ile yine ... oğlu ... adına kayıtlı Eylül 1322 tarih 6 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak ... ... ve arkadaşları adına tesbiti itirazsız kesinleşen 9300 m2 yüzölçümündeki 104 sayılı parsel, bu parsellerin ötesinde de, yine genel ve kadastrosunda orman olarak tesbit harici bırakılan Mart 1947 tarih 118 numaralı tapuda kayıtlı ... Devlet Ormanı bulunmaktadır. 104 sayılı parselin kadastro tesbitine esas alınan Bakırköy tapu sicilinde 20/129 sayfada kayıtlı Eylül 1322 tarih ve 6 sıra numaralı tapu kaydı, ... ...’nın bila senet 10 dönüm olarak tasarrufundayken vefatı ile mirasçılarının ... ... ... ... bini ... adına kayıtlı ve sınırları da, D: ... ... çalılığı, B: ..., K: ... giden yol, G: ... ... ... ve fundalığı olan tapu kaydıdır. Bu kaydın geldisi bulunmayıp, sadece 104 sayılı parsele revizyon görmüştür.

Dosyaya getirtilen orman kadastro haritasına göre çekişmeli 268 sayılı parsel ile dava dışı 104 ve 105 sayılı parseller P.1 numaralı orman içi ... poligonunda yer almaktaysa da; 1 Numaralı Orman Kadastro Komisyonuna bağlı 2 numaralı ... tarafından düzenlenen 26.10.1976 gün ve 8 numaralı tutanak ile tesis edilen 2001 ila 2020 ve 2001 numaralı orman sınır noktalarından oluşan orman sınır hattı içinde kalan (bu yer orman rejimi dışına çıkarılmamış, orman içinde bırakılmıştır.) ... ... Kırlı ve arkadaşlarının dilekçesine göre incelemesinin yapıldığı, işgalcilerden ... ..., ... ..., ... ...’ın mülkiyet belgesinin bulunmadığı, Hediye Sayılı, ... ...’un sadece vezne makbuzlarının bulunduğu, ... ... Kırlı, ve M.... ... nun Eylül 1955 tarih ve 7 sıra numaralı tapu kayıtları bulunsa da bunların tahdite itiraz etmeleri nedeniyle Tüzüğün 2/a ve 10. Maddeleri gereğince çıkarılmasına karar verildiği, Aynı Orman Kadastro Ekibi tarafından düzenlenen 28.10.1976 gün ve 21 sıra numaralı ve 9 numaralı tutanak ta “28.10.1976 günü ... başkanı ... Sertel,

Ormancı üye ... üye ... ... ..., Köy üyesi ... ..., Bilirkişi ... ... olduğu halde ... başkanlığımıza 8.10.1976 tarihinde Sabit ...’un ... olduğu dilekçesinden orman sınırları içinde arazisinin kaldığını orman sınırları dışına çıkarılmasını istediği anlaşıldı. Bilirkişi ... ... ilgili yere ekibi getirdi. Yapılan incelemede Sabit ...’un tasarrufunda bulunan yerin ölçüleri takeometrik ölçüm karnesinde bulunan 2022, 2023, 2024, 2025, 2026, 2028, 2029, 2030, 2031, 2032, 2022 Nolu noktalar ile çevrili (bu noktalarla çevrili yer 268 nolu parselin çap sınırları olduğu anlaşılmaktadır) 2 numaralı parselin 15.10.1961 yılından önce orman vasfını kayıp etmiş olması, ... ve su rejimine zarar vermemesi, orman bütünlüğünü bozmaması nedeniyle tüzüğün 2/a ve 10. maddelerine göre orman sınırları dışına çıkarılmasına, diğer kısımların halen bozuk meşe baltalığı niteliğinde olması ... ve su rejimine zarar vermesi nedeniyle orman sınırları dışına çıkarılmamasına oybirliği ile karar verildi.” denerek 1744 Sayılı Yasanın 2/1. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle dosyaya getirtilen 7 Numaralı Orman Kadastro Komisyonunca düzenlenen 22 numaralı İTİRAZLARI İNCELEME VE KARAR TUTANAĞI başlıklı tutanağın 7. sayfa üçüncü paragrafında; “komisyon itiraz kayıt defterinin 1. sırasında kayıtlı Sabit ..., ..., ..., ... ve ... ...’un 17 sıra numarasında kayıtlı Sabit ...’un Sipali ... mevkiindeki eski tarlalarının (104 ve 105 sayılı parsellerin bulunduğu yer kastedilmektedir.) orman sınırları dışına çıkarılmasını istedikleri, aynı yer için Orman Yönetiminin 31.03.1981 gün ve 2416 Sayılı Yazısı ile bu yerin orman olarak sınırlandırılması istemiyle itiraz ettiği edildiği, söz konusu yerin kuzey bölümünün 2022 ila 2032 nolu orman sınır noktaları verilerek Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığının (bu OSN’ları davaya konu 268 sayılı parseli içine almaktadır.) tutanak defterinin tetkikinden anlaşıldığı, aynı yerin Güney kesimi için karar olmadığı ve burasının da tapulamaca 104 ve 105 parsel sayısı ile ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ve ... ... ... adına tesbit edildiğinin görüldüğü, 2 numaralı ekipçe orman sınırları dışına çıkarılan yer ile tapulamada tesbiti yapılan 104 ve 105 sayılı parsellerin geldisi incelendiğinde köy bilirkişisinin bu yerin kadimden beri kültür alanı olduğunu ve bu günkü şeklini koruduğunu, eskiden bu güne göre daha iyi ... yapıldığını, ifade ettikleri, komisyonun eski tahdit defteri (... İlçesi 8 numaralı tutanak defterinin 150. sayfasındaki ifadenin okunduğu, bu mevkideki çalışmalar sırasında tahdit komisyonuna ibraz edilip tahdit komisyonun da orman saymadığı T. Sani 1322 tarih ve 6 sıra ve Nisan 1328 tarih ve 15 sıra numaralı tarla cinsli tapu kayıtlarının kapladığı yerlerin bu araziye ait olduğu tartışmasız kabul edildi. Orman Tahdit Komisyonunca 29.09

... yapıldığını, ifade ettikleri, komisyonun eski tahdit defteri (... İlçesi 8 numaralı tutanak defterinin 150. sayfasındaki ifadenin okunduğu, bu mevkideki çalışmalar sırasında tahdit komisyonuna ibraz edilip tahdit komisyonun da orman saymadığı T. Sani 1322 tarih ve 6 sıra ve Nisan 1328 tarih ve 15 sıra numaralı tarla cinsli tapu kayıtlarının kapladığı yerlerin bu araziye ait olduğu tartışmasız kabul edildi. Orman Tahdit Komisyonunca 29.09.1938 günlü tutanak ifadesiyle orman sayılmayan bu arazinin o günün şartlarında ölçüye konu edilmediği, harita üzerirnde basit çizgi ile belli edildiğinin görüldüğü, açıklanan nedenlerle 2 numaralı ekipçe değişik 2. maddeye konu edilen 2022 ila 2032 nolu OS noktaları ile çevrili arazi ile tapulamanın tesbitine konu olan 104 ve 105 nolu parsellerin kapladığı sahanın tahdit komisyonunca orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtildiği ve bu durumun kesinleştiğinin anlaşıldığı, buna göre 2022 ila 2032 nolu değişik 2. madde numaralarının çevirdiği sınır ile buna bitişik tapulamanın 104 ve 105 sayılı parsel sınırlarının kapladığı arazinin orman sayılmayan yerlerden olması nedeni ile bu sınırların orman tahdit komisyonu ifadesine giren orman sayılmayan arazi sınırı olarak kabulüne, oybirliği ile karar verildi ve bu parsele 1 numara verildi alınan karar gereğince ... Orman İşletme Müdürlüğünün itirazı oybirliği ile red edildi (II numaralı parsel)” denmek suretiyle, 7 Numaralı Orman Kadastro Komisyonunca itirazların incelenmesi sırasında 2022 ila 2032 numaralı orman sınır noktaları arasında kalan bölüm ile 104 ve 105 sayılı parsellerin 1744 Sayılı Yasanın 2/2. maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Orman Yönetiminin itirazı 2022 ila 2032 OSN’larının çevirdiği dava konusu 268 sayılı parsel olduğu ve Orman Yönetimi bu yerin 28.10.1976 gün 21 numaralı tutanakla orman rejimi dışına çıkartılmışsa da 15.10.1961 tarihinden önce orman niteliğini kayıp etmemesi nedeniyle yeniden orman sınırı içine alınmasını istediği, Sabit ... ve arkadaşları ise 1 ve 17 sırada kayıtlı itiraz dilekçelere ile 104 ve 105 sayılı tapulama parsellerinin bulunduğu yerin orman rejimi dışına çıkarılmasını istedikleri ve Orman Yönetiminin 2022 ila 2032 OSN’nın 1744 Sayılı Yasanın 2/1. maddesi

hükmünce orman rejimi dışına çıkarmama itirazları ret edildiği ve Sabit ... ve arkadaşlarının 2022 ile 2032 OSN'ları ile nitelik kaybı nedeniyle orman dışına çıkartılan yere itirazları olmayıp 104 ve 105 sayılı kadastro parsellerinin bulunduğu yere itirazları olduğu halde, itirazları inceleme komisyonu 22 numaralı tutanakla bir taraftan Orman Yönetimin itirazını ret etmiş, diğer taraftan kişilerin 2022 ila 2032 OSN’larına itirazları olmadığı halde, itiraz konusunun dışına çıkarak 2022 ila 2032 OSN'larının çevirdiği 268 sayılı parsel ile 104 ve 1105 sayılı kadastro parsellerini bir bütün halinde (7) poligon numarasıyla 1744 Sayılı Yasanın 2/2. maddesi gereğince orman sınırı dışına çıkartmıştır. Orman Yönetimince bu işleme karşı dava açılıp açılmadığı, dava dosyası kapsamından anlaşılamamaktadır.

Mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın 2. ve 2/B madde tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi kurulu raporuyla çekişmeli 268 sayılı parselin 1938 yılında yapılan orman kadastrosunda devlet ormanı olarak sınırlandırıldığı, 1976 yılında 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/1 maddesi gereğince tapu sahipleri adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın kadastro tesbitinde esas alınan tapu kaydı kapsamında kaldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de,

24.05.2002 günlü keşifte bilgisine başvurulan yerel bilirkişi 1952 doğumlu Halit Başak, bu yerin ...denilen ... ...’a ait olduğunu, bu parselin orman olmadığını, ... ... tarafından ... ... ve ... ...’a satıldığını, şu anda sürülüp ekilmediğini, üzerindeki barakanın ... ...’e ait olduğunu, ... ...’ın ise taşınmaza arılarını bıraktığını, şu anda ikisinin kullandığını, davalı durumunda olan diğer tesbit malikleri ... ... ve ... ..., ... ve ... ...’u tanımadığını, parseli onların kullandığını hiç görmediğini, tesbitte esas alınan 51 sıra numaralı tapu kaydında okunan ... Deresi mevkiinin burası olduğunu, ... yolunun taşınmazın hemen Kuzeyinden geçen yol olduğunu, ... ... tarlasının ise taşınmazın kuzeyinden geçen yol ile Deniz arasında olduğunu, diğer yönlerin çalılık ve orman olduğunu, ... Beye ferağ olunan yeri bilmediğini, 85 yazım numaralı vergi kaydında ismi geçen ... tarlasının, ... ... olarak bilinen kişiye ati taşınmazın doğusundaki ormanlık alanda kalan tarla olduğunu, ... tarlasını bilmediğini, 1948 doğumlu tanık ... ... ise ... ... ve ... Bilginin bu yeri ... ...’tan satın aldığını ve onların kullandığını söylemişse de Yerel bilirkişi ve tanıklar kadastro tesbitinde esas alınan tapu kaydının ilk tesisteki sınırlarını ve ifrazdan sonraki sınırlarını bilememişler, keşif günü itibariyle komşu parsel kayıtları getirtilmediğinden, yerel bilirkişi sözleri denetlenmemiştir. Keşfe katılan Orman Yüksek Mühendisi bilirkişiler ... ... ve ... ile ... Teknisyeni Suphi Soylu ve Kadastro Teknisyeni ... ... 08.08.2002 tarihli raporlarında çekişmeli parselin 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığını, 1945 yılında devletleştirilen yerlerden olmadığını, 1976 yılında ve 1989 yıllarında yapılan işlemlerde de orman sınırları dışında bırakıldığını, çekişmeli parselin açık alan olduğunu, paletli bir makine ile tefsiye edildiğini, üzerinde orman ağaca bulunmadığını, orman ölü örtüsü içermediğini, bu bakımdan orman toprağı özelliği göstermediğini taşınmazın ... 1328 tarih ve 51 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığını bildirmişlerse de, çekişmeli parselin 1938 yılında yapılan ve kesinleşerek tapuya tescil edilen orman kadastro sanırları içinde kaldığı, 1976 yılında orman rejimi dışına çıkartıldığı kesindir. Bilirkişiler yukarıda açıklanan tutanakları göz ardı etmişler, raporlarına anlaşılması mümkün olmayan basit bir kroki ile 1942 orman kadastrosuna ilişkin 200 ila 203 numaralı orman sınır noktalarından oluşan orman sınır hattının yer aldığı orman kadastro krokisini eklemişlerdir. Eklenen bu krokiye göre 104 ve 105 sayılı parsellerin bulunduğu yere denk gelecek biçimde basitçe taranarak iki parça yerin gösterildiği ancak orman sınır noktası yazılmadığı, 1940 tarihli orman tahdit talimatnamesine göre bu yerlerin dahi orman sınırı içinde bırakıldığı anlaşılmaktadır