muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7933, Karar No: 2024/2028, Tarih: 29.04.2024

Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminatın 20.000,00 TL'ye yükseltilmesi ve vekalet ücretinin 3.124,80 TL olarak değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 29.05.1957 tarihli, 1957/4 Esas, 1957/16Karar sayılı içtihadı birleştirme kararında ve Anayasa Mahkemesi'nin 21.09.2023 tarihli, 2019/38627 başvuru numaralı kararında da açıklandığı üzere; vekalet ücreti yargılama giderlerindendir. Buna göre karşı tarafa yüklenmesi gereken vekalet ücretinin bağımsız bir varlığı olamayacağından ayrı bir dava konusu da yapılamayacaktır. Davacının, kendi vekili ile yaptığı ve sadece tarafları bağlayan ücret sözleşmesi niteliğindeki vekalet akdi uyarınca ödenmesi kararlaştırılan bedelin koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında zarar kapsamında değerlendirilmeyeceği gözetilmelidir.

Anılan ve yerleşik Yargıtay uygulamaları ile Anayasa Mahkemesi kararı nazara alındığında, tazminat talebinin dayanağını oluşturan ceza dava dosyasında beraat etmiş olması nedeniyle davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiği, maktu vekalet ücretini aşan ve serbest meslek makbuzu ile ispatlanan kısmın ise davacı ile avukatı arasındaki hukuki ilişkiye dayandığı, bu nedenle koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında zarar kapsamına dahil edilemeyeceği anlaşıldığından, davacı lehine 3.280,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin, Oyak kesintileri ve emeklilik keseneği kayıplarının telafisine yönelik 2.094,00 TL maddi kaybın ödenmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması,

2. İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında, dava tarihinin 04.01.2018 yerine hatalı olarak 05.01.2018 olarak gösterilmesi,

3. Hüküm duruşmasında hazır bulunduğu anlaşılan Cumhuriyet savcısının isim ve sicil bilgilerinin gerekçeli karar başlığına yazılmaması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

3. Hüküm duruşmasında hazır bulunduğu anlaşılan Cumhuriyet savcısının isim ve sicil bilgilerinin gerekçeli karar başlığına yazılmaması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23239, Karar No: 2014/5235, Tarih: 13.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/23239 E.  ,  2014/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/125835

MAHKEMESİ : Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2011

NUMARASI : 2009/713 (E) ve 2011/481 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişinin raporunda, çiftlikte ısıtma amaçlı kullanılan kömürlere ait dışarı atılan henüz tam sönmemiş vaziyetteki küllerden çıkan kıvılcımların rüzgarın etkisiyle otlara oradan pırnal meşelerine sıçrayıp güneye doğru ilerleyerek orman yangınına neden olduğu kanaatine varıldığının; maden mühendisi bilirkişinin raporunda ise yangının oksidasyon ısısı ile kendiliğinden yanan kömür yığınlarından çıktığı kanaatine varıldığının; itfaiye yangın raporunda ise yangının kimliği belirsiz kişi yada kişilerce yakılan açık ateşin kuru otları tutuşturarak ağaçlara ve rüzgarın etkisi ile orman alanına sirayet etmesi sonucu orman yangını çıktığı kanaatine varıldığının belirtilmesine göre hakkında suç duyurusunda bulunulan Hasan Taşkın hakkında açılacak dava ile bu dosyanın birleştirilip mahallinde yeniden keşif yapılarak yangının çıkış nedeninin kesin olarak belirlenerek raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesinden, konusunda uzman teknik üniversitelerden saptanacak bir bilirkişi heyetinden sanıkların kusur oranları yönünde rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/869, Karar No: 2011/22608, Tarih: 19.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/869 E.  ,  2011/22608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.10.2010
Yargıtay — Esas No: 2023/13539, Karar No: 2024/1293, Tarih: 14.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13539 E.  ,  2024/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/885 E., 2023/1925 K.

KARAR : Esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/289 E., 2022/114 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin davalı site yöneticiliğinde site görevlisi olarak 01.08.2010-28.04.2020 tarihleri arasında çalıştığını, çalışmasını 24 saat ifa ettiğini, temizlik, bahçıvanlık, bakım, arıza, asansör vb. Görevlerin hepsini özveriyle yaptığını, 01.08.2010-08.07.2013 tarihleri arasında müvekkilinin sigortasının yapıldığını ve sigorta primlerinin ödendiğini bildiğini, ancak yaptığı araştırmada sigortasının bu tarihlerde yatırılmadığını öğrendiğini, dava dilekçesi ekinde sundukları belgelerde davacının imzasının bulunduğunu ve sigortasız çalıştığının sabit olduğunu belirterek müvekkili davacının 01.08.2010-08.07.2013 tarihleri arasında sigortalı olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre yönünden reddinin gerektiğini, davacının çalıştığını iddia ettiği döneme ilişkin belgelerin Kuruma ibraz edilmediğini, davacının davalı işyerinde 08.07.2013 tarihinde çalıştığının Kurum kayıtlarına göre sabit olduğunu, davacının resmi kayıtlarda görünmeyen çalışmasının varlığının aynı güçte deliller ile mümkün olduğunu, kurum kayıtlarına göre çalışması gözükmeyen davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı sitede 08.07.2013- 31.12.2019 tarihleri arasında site görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin bitmesine müteakip kendisine alacaklarının ödendiğini, akabinde davacı 31.12.2019 tarihinde tekrar sitede çalışmaya başladığını, ancak yönetimden Sevgi Bayhan'a hakaret ve küfür içerikli eyleminden dolayı iş akdinin sonlandırıldığını ve davacı hakkında ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/271 Esas sayılı dosyasından yargılaması yapıldığını, davacının kendisini haklı göstermek amacıyla iş bu dava ile Mahkememizin 2020/301 Esas sayılı dosyasında alacak davası açtığını, davacının çalıştığı döneme ilişkin sigortasının yapıldığını, davacının çalıştığını göstermek amacıyla delil olarak sunduğu belgelerin o gün ile sınırlı olabileceğini, tek belgenin tüm yılda çalıştığı şeklinde değerlendirilemeyeceğini, haksız ve kötü niyetli davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı il "...506 sayılı yasanın 108 inci maddesi gereği çalışanlar Kanun kapsamında bir işyerinde çalışmaya başlamakla kendiliğinden sigortalı olurlar, primleri ücretlerinden kesip Kuruma yatırmak işverenin sorumluluğundadır. Burada sigortalı olarak çalıştığını düşünen davacıya bir kusur atfedilemez. Davacının sunmuş olduğu .... Servis Evraklarında uyuşmazlık döneminde yapılmış davacının imzası olan 13.10.2011- 14.05.2012- 19.05.2013 tarihli belgelerin olduğu, davacının imzası olan uyuşmazlık döneminde imzalanmış 01.11.2010- 01.01.2011- 01.12.2010- 04.02.2013- 01.04.2011 tarihli gider makbuzlarının bulunduğu görülmekle davacının bu dönemde görev yaptığını delillendirdiği görülmüştür. Dosyamızda dinlenen davacı tanıkları ile apartman sakinlerinden ..., ..., ..., Selahattin Alural, ..., ..., ... uyuşmazlık konusu dönemde davacının çalıştığını doğruladıkları görüldüğünden davayı kabul etmek gerekmiştir." gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Fer'i Müdahil Kurum vekili; fiili çalışma olgusunun hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde somut olarak tespit edilemediğini, bir kısım tanık beyanlarıyla yetinilerek eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar verildiğini, kararın usul ve Kanun'a aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılması istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Fer'i Müdahil Kurum vekili; fiili çalışma olgusunun hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde somut olarak tespit edilemediğini, bir kısım tanık beyanlarıyla yetinilerek eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar verildiğini, kararın usul ve Kanun'a aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılması istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "Kamu tanığı olarak dinlenen aynı sitede oturanların beyanlarından, davacının iddia edilen dönemde davalı işyerinde kesintisiz olarak çalışmasını sürdürdüğü anlaşılmış olup, davacının iddiasının dosyaya sunulan kombi bakım evraklarından ve gider pusulaları ile de desteklenmiş olması karşısında İlk Derece mahkemesinin davanın kabulü yönündeki kararında isabetsizlik görülmemiş davalının fiili çalışmanın ispatlanamadığı yönündeki iddiasının yerinde olmadığı anlaşılmıştır." gerekçesiyle feri müdahil vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci; 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11033, Karar No: 2014/7391, Tarih: 17.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/11033 E.  ,  2014/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye (Aile sıfatıyla ) Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair Edremit 2. Asliye (Aile sıfatıyla ) Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.01.2013 gün ve 34/20 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili boşanma davası ile birlikte, vekiledeni ile davalının 22 yıl önce evlendiğini, tarafların her ikisinin de öğretmen olup vekiledeni de davalı kadar gelir elde etmesine rağmen evlilik birliği içinde edinilen taşınmazların davalı adına tescil edildiğini açıklayarak taşınmazların ½ hissesinin vekiledeni adına tesciline veya taşınmazların değerinin ½'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 20.05.2010 tarihli dilekçesiyle, evlilik içinde edinilen ve davalı adına tescil edilen malların 320 ada 13 parsel, 69 ada 22 parsel, 580 ada 449 parsel, 410 ada 477 parsel ve 1993 model renault marka araç olduğunu malların toplam değerinin 487.000 TL olduğunu bildirmiş ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000 TL'nin tasfiye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili gelirini tatiller ve seyahatlerde harcayan davacının katkısı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, öğretmen olarak çalışan davacının aile yükümlülüğünden kaynaklanan müşterek haneye yaptığı katkıların davalının edindiği mallara katkı anlamına gelmediğinden davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar, 03.02.1984 tarihinde evlenmişler, 06.04.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 21.01.2010 tarihinde kesinleşmesi üzerine boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nın 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden eşler arasında, evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejimi ve bu tarihten boşanma davasının açıldığı 06.04.2007 tarihine kadar TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu 320 ada 13 parselin 11.11.1999, 69 ada 22 parselin 17.07.1992 ve 580 ada 449 parselin 03.04.1986 tarihinde tescil edildiği saptanmakla dava, eşler arasında 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu tarihte edinilen taşınmazlara yapılan katkıdan kaynaklanan katkı payı alacağı isteğine ilişkindir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, dava konusu taşınmazlardan 580 ada 49 parselde kayıtlı arsa vasfındaki taşınmaz 17.07.1992

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, dava konusu taşınmazlardan 580 ada 49 parselde kayıtlı arsa vasfındaki taşınmaz 17.07.1992

tarihinde tarafların özgür iradeleri ile paylı şekilde davacı ve davalı adına tescil edildiğine, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin bu taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün bu taşınmaz yönünden ONANMASINA,

Davacı vekilinin diğer taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince: 743 sayılı TKM'nin yürürlükte olduğu; 01.01.2002 tarihinden önce eşler arasında yasal mal ayrılığının geçerli olduğu dönemde karı ve kocanın diğerinden katkı payı karşılığında bir tazminat isteyebilmesi için mutlaka parasal veya para ile ölçülebilen maddi bir değer koymak suretiyle katkısının bulunması gerekir. Somut olayda, öğretmen olarak sürekli ve düzenli gelir elde eden davacının evlilik birliği içinde edinilen ve davalı adına tescil edilen taşınmazlarda katkısının bulunduğunun kabulü gereklidir. Daire'nin yerleşik içtihatları da bu yöndedir.

Bu halde, Mahkemece yapılacak iş; öncelikle davacıdan HMK'nun 31. maddesi gereğince dava konusu ettiği 410 ada 477 parselde kayıtlı bağımsız bölüme ilişkin tapu kaydının ve aracın plakasını bildirmesi istenip, bildirildiği takdirde, araca ilişkin sicil kayıt örneğinin trafik tescil şube müdürlüğünden, 410 ada 477 parselde kayıtlı bağımsız bölüm ile 8 parsele ait tapu kaydının ilk oluşum tarihinden itibaren tedavülleri ile birlikte Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek, edinildikleri tarih itibariyle hangi mal rejimine tabi oldukları ve kişisel mal olup olmadığının belirlenmesi, evlilik birliğinin kurulduğu tarihten taşınmazlar ve aracın edinildiği tarihe kadar (her bir taşınmaz için ayrı ayrı değerlendirme yapılmalıdır) tarafların her birinin çalışmasına ve bu çalışmadan elde ettiği gelire ilişkin kayıt ve belgelerin eksiksiz olarak getirtilmesi, taşınmazlar ve aracın edinildiği tarihteki her birinin ayrı ayrı toplam gelirinden, tarafların sosyal statüleri ile konumlarına göre yapabilecekleri kişisel harcamaları ile kocanın 743 sayılı TKM’nin 152. maddesi uyarınca evi geçindirme yükümlülüğü uyarınca yapması gereken harcamalar ayrı ayrı toplam gelirlerinden düşürülmesi ve her birinin ayrı ayrı yaptıkları tasarruf miktarlarının saptanması, daha sonra toplam tasarruf miktarı karşısında davacının katkı oranının bulunması, bulunan bu oran ile katkı payına konu olduğu tespit edilen taşınmazlar veya aracın dava tarihindeki değerinin çarpılarak katkı payı alacağının tespit edilmesi, bu konuda uzman hukukçu ve mali müşavir ya da muhasebeciden rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları az yukarıda değinilen taşınmaz ve araç bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/410, Karar No: 2023/3760, Tarih: 01.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/410 E.  ,  2023/3760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1199 E., 2022/1046 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetindenyoksun kılma çocuğun cinsel istismarı, müstehcenlik

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan ve düzeltilerek esastan reddi, bozma kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi onama

Katılanlar vekilinin, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında müstehcenlik (5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca) suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Katılanlar vekilinin, suça sürüklenen çocuklar... ve ... hakkında çocuğun cinsel istismarı, suça sürüklenen çocuk ... hakkında müstehcenlik (5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin beşinci fıkrası) suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İstinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.