muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6604, Karar No: 2010/2564, Tarih: 10.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6604 E.  ,  2010/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... A.Ş ve diğeri aleyhine 15/10/2007 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... A.Ş yönünden reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılardan ...'ın tüm, diğer davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2)Diğer davacıların öteki temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davalı sürücünün % 100 oranında kusurlu oluşu, davacıların yaralanma dereceleri ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan ... yararına takdir edilen 1.500,00 TL, diğer davacı ... yararına takdir edilen 1.000,00 TL ile davacılar ..., ... ve ... yararına takdir edilen 300,00'er TL manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılardan ... yararına 3.000,00 TL, diğer davacı ... yararına 2.000,00 TL ile davacılar ..., ... ve ... yararına 500,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat tutarlarına ilişkin 3 nolu bendinin ilk paragrafında yer alan “…1.000,00…”, “…300,00…”, “…1.500,00…”, “…300,00…” ve “…300,00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…2.000,00…”, “…500,00…”, “…3.000,00…”, “…500,00…” ve “…500,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin üçüncü paragrafında yer alan “…575,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…780,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin beşinci paragrafında yer alan “…276,75…” ve “…74,25…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine “…444,15…” ve “…241,65…” sayı dizilerinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin altıncı paragrafında yer alan “…350,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…411,91…” sayı dizisinin yazılmasına; davacılardan ...'ın tüm, diğer davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3514, Karar No: 2019/13934, Tarih: 08.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/3514 E.  ,  2019/13934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdura ait motosikletin bir işyeri otoparkında park halinde iken çalınmasından sonra mağdurun arkadaşı tanık ... tarafından ancak çevrede yapılan bir araştırma sonucu belirtilen otoparkının arka tarafındaki bir ara sokak içerisinde bulunabilmiş olması karşısında bahsedilen yerler arasındaki mesafenin sonuca etkili olamayacağı gözetilerek eylemin tamamlanmış olduğu kabulünde bir isabetsizlik görülmeyerek bu sebeple bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın mağdura ait motosikleti kontak söketini sökmek suretiyle çalmış olduğunun anlaşılması karşısında eyleminin TCK'nın 142/2-h maddesi kapsamında kalmasına karşın yazılı şekilde hüküm kurularak eksik cezaya hükmedilmesi,

2-Mağdura ait motosikletin gece vakti saat 23:30- 23:55 sıraları arasında çalınmış olunduğunun anlaşılması karşısında, koşulları oluştuğu halde sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 08/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1272, Karar No: 2013/12838, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1272 E.  ,  2013/12838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalılardan ... Bilgisayar ve san.Tic.Ltd.Şti. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesine gerek duyulan dava konusu taşınmaza ilişkin güncel en son malikleri gösterir tapu kaydının ilgili tapu sicil müdürlüğünden temini ile evraka eklenmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

FAC/AY/OT
Yargıtay — Esas No: 2014/278, Karar No: 2015/13189, Tarih: 09.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/278 E.  ,  2015/13189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, ücret ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, yıllık izin, ücret, ulusal bayram ve genel tatil alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı kanuni süresi içinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

1-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı tarafından dosyaya sunulan ödeme belgesi olan imzalı bordrolarında fazla çalışma ücreti ödemesi bulunduğu anlaşıldığından, davacının söz konusu ödeme bulunan aylar için fazla mesai hesaplaması yapılmaması gerekir. Mahkeme tarafından söz konusu dönemler için fazla çalışma ücreti alacağı hesaplayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Somut olayda, dava mülga 1086 Hukuk Muhakemeleri Usülü Kanunu döneminde açılmış ve davalı delillerinde sair delil diyerek yemin deliline dayanmıştır. Bu kanun doğrultusunda davacının işçilik alacakları hakkında davalıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmamıştır. Mahkemece, davalının bu konuda karşı tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmalı, yemin teklif edildiği takdirde gerekli usuli işlemler yapıldıktan sonra oluşacak duruma göre bir değerlendirme yapılması gerekmektedir.

Ayrıca davacıya yıllık izin konusundaki talebinin hangi dönemi kapsadığı, hangi yılda ne kadar izin kullandığı hususu açıklatırılmalıdır.

Bu hususlarda eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca davacıya yıllık izin konusundaki talebinin hangi dönemi kapsadığı, hangi yılda ne kadar izin kullandığı hususu açıklatırılmalıdır.

Bu hususlarda eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3704, Karar No: 2009/4928, Tarih: 03.07.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3704 E.  ,  2009/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada .... Asliye Hukuk ve ....Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, şufa hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, dava konusu taşınmazın Çatalca İlçesi sınırları içinde bulunması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Asliye Hukuk Mahkemesi ise, 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 2. maddesinin ilk fıkrası ile İlçe sınırları içindeki taşınmazların bulunduğu ... ilk kademe belediyesinin, tüzel kişiliği kaldırılarak Büyükçekmece İlçe Belediyesi’ne mahalleleri ile katılması nedeniyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava konusu taşınmazlar, .... Köyü’nde (İlk Kademe Belediyesi) bulunmakta olup, 9.6.2008 günlü dava dilekçesi ile şufa hakkına dayanılarak tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olarak dava açılmıştır. 22.03.2008 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. maddesinin 1. fıkrası gereğince bu Kanuna ekli 42 sayılı listede bulunan ve dava konusu taşınmazların bulunduğu ... İlk Kademe Belediyesi mahalleleri veya mahalle kısımları ile Büyükçekmece İlçesine katılmış olduğundan uyuşmazlığın, ....Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince .... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34732, Karar No: 2017/15403, Tarih: 23.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34732 E.  ,  2017/15403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ödenmeyen işçilik alacakları sebebi ile haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının üç vadiya halinde çalıştığını ve fazla çalışması bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, taraf beyanı ve tanık anlatımlarından davalı işveren işyerinde işe giriş ve çıkışlarda imza ya da kart basma sistemi olduğu anlaşıldığından, işe giriş çıkış kayıtları celp edilerek fazla çalışma alacağının kayıt olan dönem yönünden kayıtlara göre, kayıt olmayan dönem yönünden ise, davacının haftanın üç günü günde on iki saat, kalan günlerde ise sekiz saat çalıştığı kabul edilerek hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, giriş çıkış kayıtları celp edilmiş, ardından işyerinde inceleme yetkisi de verilen teknik bilirkişiye kayıt sistemi ile ilgili inceleme yaptırıldıktan sonra alınan hesap bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece verilen kısmen kabul kararı Dairemizce, taraf beyanı ve tanık anlatımlarından davalı işveren işyerinde işe giriş ve çıkışlarda imza ya da kart basma sistemi olduğu anlaşıldığından, işe giriş çıkış kayıtları celp edilerek fazla çalışma alacağının kayıt olan dönem yönünden kayıtlara göre, kayıt olmayan dönem yönünden ise, davacının haftanın üç günü günde on iki saat, kalan günlerde ise sekiz saat çalıştığı kabul edilerek hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan Mahkemece, giriş çıkış kayıtları celp edilmiş, ardından işyerinde inceleme yetkisi de verilen teknik bilirkişiye kayıt sistemi ile ilgili inceleme yaptırıldıktan sonra alınan hesap bilirkişi raporuna dayanılarak fazla çalışma alacağının reddine karar verilmiştir. İşe giriş çıkışları kayıt altına alan ... Kayıt Cihazı ve kayıt sistemi üzerinde inceleme yatırılmak üzere görevlendirilen teknik bilirkişi raporunda, işyerinde bir süredir bu cihazın kullanılmadığı belirtilmiş ve davalı işyerinin yanındaki başka bir işyerinde kullanıldığı anlaşılan aynı cihaz üzerinden yapılan incelemede, cihazın yüklenecek veri tabanına uygun cevap vereceği, veri tabanının objektiflik, tutarlılık ve keyfilikten uzak olacak biçimde kurgulanması halinde objektif kayıtlar yapabileceği, aksi halde yetkilinin tercihlerine uygun cevap vereceği ve objektif kayıt yapmasının mümkün olmadığı yönünde görüş bildirilmiştir. Anılan cihazdan alındığı belirtilen ve yargılama aşamasında sunulmayıp Dairemiz bozma kararından sonra sunulan kayıtlarda davacı imzası bulunmadığı gibi çalışma süresinin günlük yedi buçuk saati hiç geçmediği, ancak davalı tanıklarının dahi günlük yedi buçuk saati geçen çalışmalar olduğu yönünde beyanları olduğu dikkate alındığında; işverenin tercihine uygun cevap vermeye müsait olan cihazdan alınan kayıtların davalı tanık anlatımları ile bile çelişkili olduğu ve böylelikle güvenilirliğini yitirdiği tartışmasızdır. Bu durumda bu kayıtlara itibar edilerek fazla çalışma alacağının reddi doğru olmamıştır. Belirtilen sebeplerle; fazla çalışma alacağı davacının haftanın üç günü günde on iki saat, kalan günlerde ise sekiz saat çalıştığı kabul edilerek hesaplanıp hüküm altına alınmak üzere kararın yeniden bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11121, Karar No: 2012/12343, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/11121 E.  ,  2012/12343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 24.02.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisinin dava konusu taşınmazların tapu kaydında “... (...)” şeklinde yazılan kimlik bilgilerinin “... oğlu ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, İdari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Somut olayda; tapu maliki olarak görünen kişilerin artık nüfus siciline tescili mümkün olmadığından ve dolayısıyla tapu kaydındaki kimlik bilgileri de nüfus kayıtlarına göre düzeltilemeyeceğinden, tapu kayıtlarında intikal yaptırılabilmesi için mahkemece, “dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında tapu maliki olarak görünen ... (...) ile davacıların murisi ... oğlu ...'ın aynı kişi olduğunun tespitine” şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken tapu kaydının yanlış olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 31.10.2012 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10872, Karar No: 2014/24838, Tarih: 04.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10872 E.  ,  2014/24838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın değeri ilk dava tarihine göre belirlendiğinden, hüküm altına alınan alacağa da ilk dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Faiz başlangıç tarihi ile ilgili 1 nolu bendinde (dava tarihi olan 30.07.2013) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (ilk dava tarihi 21.12.2009) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11871, Karar No: 2011/7026, Tarih: 04.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11871 E.  ,  2011/7026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç hemzemin geçitte beklerken, davalıların malik ve sürücüsü olduğu trenin geçişi sırasında vagonlarından birinin üzerindeki hurda demir parçasının takılması ile hemzemin geçidi kapatan demir kanadın savrularak üzerine düşmesi sonucu hasarlandığını belirterek, sigortalıya ödenen 1.981.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü vekili, davaya bakmakla idare mahkemelerinin görevli olduğunu, kusuru ve faiz oranını kabul etmediklerini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, dava konusu trafik kazasının hemzemin geçitte meydana geldiği, hizmet kusuruna dayalı uyuşmazlığının çözüm yerinin adli yargı değil, idare mahkemeleri olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

2010/11871

2011/7026

Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

6099 Sayılı Yasa’nın 14. maddesi ile değişik 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 110. maddesine göre, “ İşleteni veya sahibi Devlet ve diğer kamu kuruluşları olan araçların sebebiyet verdiği zararlara ilişkin olanları dâhil, bu Kanundan doğan sorumluluk davaları, adli yargıda görülür. Zarar görenin kamu görevlisi olması, bu fıkra hükmünün uygulanmasını önlemez. Hemzemin geçitte meydana gelen tren-trafik kazalarında da bu kanun hükümleri uygulanır. ”

Somut olayda zarar, hemzemin geçitte trenin geçişi sırasında meydana gelmiş olup yukarıda açıklanan yasa değişikliği gözönüne alındığında usul hükümleride derhal uygulanacağından, davanın adli yargıda görülmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 4.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.