muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5618, Karar No: 2021/11891, Tarih: 21.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5618 E.  ,  2021/11891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi, davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak fark bedelin bloke edilmesi için davacı idareye süre verilmiş, yasal süreler içerisinde fark bedel bloke edilmediğinden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Mahkemenin ilk kararı davacı idare ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edildiğinden ve kararı temyiz etmeyen diğer davalı ... yönünden mahkemece tespit edilen ilk bedel kesinleştiğinden, bozma sonrası alınan rapor doğrultusunda yalnızca ilk kararı temyiz eden davalının payına göre bulunan fark bedelin bloke edilmesi için davacı idareye süre verilmesi gerekirken, tüm paydaşların payı yönünden belirlenen fazla fark bedelin bloke ettirilmesinin istenmesi sonucunda, bedel bloke edilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi,

2)Mahkemenin ilk kararı davacı idare ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edildiğinden ilk kararı temyiz etmeyen davalı yönünden mahkemece tespit edilen ilk bedel kesinleştiğinden, davacı idarenin usuli kazanılmış hakkı gözetilerek bozma ilamı öncesi verilen ilk kararı temyiz etmeyen davalı adlarına bloke edilen bedelin mükerrer ödemeye sebebiyet vermeyecek şekilde adı geçen davalıya ödenmesine ve bu kişinin payına isabet eden hissenin tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4143, Karar No: 2025/284, Tarih: 13.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4143 E.  ,  2025/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1184 E., 2023/90 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, 6136 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin, 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davasına katılma ve verilen hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kasten öldürme suçunda kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

A.Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/196 Esas, 2022/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B.Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/1184 Esas, 2023/90 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin katılanlar ..., ... ve ... vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye ve sanık hakkında tasarlayarak kasten öldürme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

1.Dosya kapsamına göre, maktulün yakınlarını rahatsız ettiğini iddia eden sanığın maktulü öldürmeye karar vererek 15.02.2021 tarihinden itibaren hazırlık yapmaya başladığı, 2019 yılında satın aldığı tabanca ile şarjörleri yanına alarak maktulün ve kendi ailesinin yaşadığı Sulak Köyüne gittiği, olay tarihi olan 20.02.2021 tarihine kadar köyde dolaşarak maktulü bulmaya çalıştığı, maktulü yalnız başına yakalayamaması üzerine maktulün evine gitmeye karar verdiği, maktulü daha önceden tanıması nedeniyle maktulün evine gidip içeri girdiği, maktul ve ailesi yemek yerken maktulün yanında oturup bir süre sohbet ettiği, daha sonra ise birden ayağa kalkıp maktulün göğsüne iki el ateş ederek öldürdüğü anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından, katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup incelemeye konu somut olayda, sanığın ikrar içeren ifadesinden de anlaşıldığı üzere, sanığın maktulü öldürmeye karar vererek 15.02.2021 tarihinden itibaren hazırlık yapmaya başladığı, evinde bulunan tabanca ile şarjörleri yanına alarak maktulün ve kendi ailesinin yaşadığı Sulak Köyüne gittiği, olay tarihi olan 20.02.2021 tarihine kadar köyde dolaşarak maktulü bulmaya çalıştığı, bu süreçte silahının sürekli atışa hazır vaziyette üzerinde olduğu, maktulü

köyde tek başına bulamaması üzerine maktulün evine gidip bir süre sohbet ettikten sonra iki el ateş ederek sanığı öldürdüğü olayda, sanığın eylemini makul süre geçmesine ve bu süre içinde ruhi dinginliğe ulaşmış olmasına karşın, sebat göstererek bir plan çerçevesinde gerçekleştirmiş olması göz önüne alındığında, sanığın suçu tasarlayarak işlediğinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV.KARAR

A.Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin, 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan verilen hükme yönelen temyiz istemi yönünden;

Katılanlar vekilinin, 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davasına katılma hakkı ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin, bu suça yönelen temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz istemleri tasarlama yönünden yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/1184 Esas, 2023/90 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiye BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Cizre 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/648, Karar No: 2015/2109, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/648 E.  ,  2015/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mah. sıfatıyla)

TARİHİ : 02/01/2015

NUMARASI : 2014/966-2015/72

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) davanın kabulüne dair verilen 02.05.2014 gün ve 2014/181 E. 2014/261 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/19172 E. 2014/26104 K. sayılı ilamı ile;

“…Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca işçi ücretlerinden dava dışı spor kulübü adına yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, toplu iş sözleşmelerinde işçi aleyhine hükümlere yer verilemeyeceği ve sendika üyelik aidatı dışında bir kesinti öngörülemeyeceği gerekçesiyle işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi uyarınca yapılan spor aidatı kesintisi miktarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,talebin zamanaşımına uğradığını, davacıya toplu iş sözleşmesi ile 2008 yılından itibaren temizlik yardımı ödemesinin yapıldığını, temizlik yardımı ile spor aidatının bir ilişkisi bulunmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talebin davacı işçinin aylığından yapılan spor kesintisine yönelik olduğu, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi gereği sendika üyelik aidatı kesilmesi dışında toplu iş sözleşmelerine işçilerin ücretlerinden kesinti yapılmasına dair hüküm konulamayacağı; işçi ücretinden spor aidatı kesilmesi yolundaki düzenlemenin geçerli olmadığı, sendikanın işçisine haklar sağlayabileceği onu borç altına sokamayacağı, ayrıca toplu iş sözleşmesinin 15/c maddesinde sportif kesintilerin ancak işçinin yazılı muvafakatına bağlı olduğunun düzenlendiği, somut olayda ise davacı işçinin kesintiye muvafakat ettiğine dair herhangi bir delilin de ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece; toplu iş sözleşmesi işçilerin oylamasına sunulmadığından bu hakkın amacına uygun kullanılıp kullanılmadığının ancak dava yoluyla denetlenebileceği; davaya konu hüküm hakkında davalı aleyhine açılan çok sayıda davanın işçilerin sendika tarafından imzalanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümlerine muvafakatlerinin olmadığını gösterdiği, ayrıca toplu iş sözleşmelerine işçi aleyhine hüküm konulamayacağı, öte yandan; spor kulübüne gelir aktarmak için toplu iş sözleşmesine önce işçi lehine hüküm konulup, sonra aynı miktarda kesinti yapılmasının toplu iş sözleşmesinin taraflarının işçi ve işveren olduğu, spor kulübünün üçüncü kişi konumunda olduğu düşünüldüğünde hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu ve emsal kabul kararlarının onandığı belirtilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi ile işçi ücretinden spor aidatı kesintisi yapılması yönündeki düzenlemelerin geçerli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3335, Karar No: 2015/39279, Tarih: 06.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/3335 E.  ,  2015/39279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/179849

MAHKEMESİ : Kars Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2008

NUMARASI : 2007/171 (E) ve 2008/312 (K)

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık A.. P.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısının aleyhe temyiz isteminin, sadece sanık F.. K.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararına ilişkin olduğu, sanıkların beraat ettikleri yağma suçlarına yönelmediği ve sanık A.. P.. savunmanı, yağma suçu yönünden, 05.03.2015 havale tarihli dilekçesi ekinde mağdure Z.. K.. adına 05.03.2015 tarihinde 120.-TL ödendiğine dair PTT havale dekontunu dosyaya sunmuş ise de; 5237 sayılı Yasanın 168. maddesine göre etkin pişmanlığın hüküm verilinceye kadar gösterilmesinin zorunlu olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

I-Sanık F.. K.. hakkında yağma suçları nedeniyle verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanık savunmanı tarafından ve nitelikli kasten yaralama suçu nedeniyle verilen beraat kararına yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık F.. K.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık A.. P.. hakkında yağma suçları ve nitelikli kasten yaralama suçu nedeniyle verilen hükme yönelik sanık savunmanı tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanık A.. P.. savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık A.. P.. hakkında yağma suçları ve nitelikli kasten yaralama suçu nedeniyle verilen hükme yönelik sanık savunmanı tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanık A.. P.. savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,somut olayda koşulları bulunmadığı halde,150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. P.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8813, Karar No: 2019/20810, Tarih: 17.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/8813 E.  ,  2019/20810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki Tuzluca Kuruağaç Köyü, 128 parsel sayılı taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5741, Karar No: 2021/12538, Tarih: 15.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/5741 E.  ,  2021/12538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi müdahil ... vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.12.2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü temyiz eden müdahil ... vekili Av.... ile karşı taraftan ... ve müşterekleri vekilleri Av..., Av...., Av.... ve ... vekili Av.... , Gayrimenkul Değerler Tic.A.Ş. vekili Av.... ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R