muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6036, Karar No: 2017/8768, Tarih: 23.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/6036 E.  ,  2017/8768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.11.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 24.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı yüklenici ... ile diğer davalılar olan arsa sahipleri arasında düzenlenmiş bulunan 25.12.2000 ve 02.01.2001 tarihli gayrımenkul satış ve kat karşılığı inşaat sözleşmeleri gereğince 321 ada 25 parsel üzerinde yapılmakta olan binada 6 numaralı daireyi davacının yüklenici ...'tan satın aldığını, dairenin 30.01.2003 tarihinde teslim edilmesi gerekirken sözleşmedeki şartların yerine getirilmediğini 20.06.2004 tarihinde davacının eksiklikleri ile birlikte daireyi teslim alarak yerleştiğini imkanları ile oturulabilir hale getirdiğini, bu duruma ilişkin talep haklarını saklı tuttuğunu belirterek, dava konusu 6 no'lu bağımsız bölümün arsa payının belerilenerek tapu kadının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı arsa sahipleri, yüklenicinin edimini yerine getirmediğini, işi eksik bıraktığını, bu nedenle iskan ruhsatı alamadıklarını, ihtilafın davacı ile yüklenici arasında olduğunu, dava açılmasına sebep olmadıklarını, dava konusu dairede hak iddia etmediklerini, masraf ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamaları gerektiğini binadaki tüm eksikliklerin giderilmesi ve geçen zamana ilişkin tüm tazminatların ödenmesi halinde davacının kişisel hakkını ileri sürelebileceğini, ayrıca yüklenici ...'ın arsa sahipleri aleyhine açtığı ve ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/10Esas, 2011/393 Karar sayılı dosyasında görülen tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verildiğini ve

12.06.2013 tarihinde kesinleştiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı yüklenici, taşınmazın adına kayıtlı olmadığını, kenisine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının satış bedelinin tümünü ödemediğini noksanlıkları kendisinin tamamladığı iddiasının yerinde olmadığını, üzerine düşen edimi yerine getirerek binayı %95 oranında tamamladığını, arsa sahiplerinin kendi aralarındaki anlaşmazlıklar nedeniyle tapuda devir işlemini yapmadıklarını beyanla davanın reddine karar verilmesi istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükler. Öncelikle üzerine inşaat yapılacak arsayı yükleniciye teslim etmesi gereken arsa sahibi, yüklenicinin karşı edimini yerine getirmesinden sonra da yükleniciye sözleşmeye uygun arsa veya kurulmuşsa kat irtifak tapusunu devretmekle yükümlüdür. Yüklenicinin temel borcu ise eseri(binayı) meydana getirmektir. Bir bina inşasından maksat, o yapının sözleşmeye, fen kurallarına ve amacına uygun imal edilmesidir. İşte yüklenici bu nitelikleri taşıyan bina meydana getirmişse, sözleşmede aksine hüküm bulunmayan hallerde yapının arsa sahibine tesliminde, sözleşmede ayrık hüküm varsa teslimden önce ve ancak sözleşme koşullarına uygun oranda arsa payı veya bağımsız bölümün tescilini isteyebilir. Kuşkusuz yüklenicinin teslimden sonraki borcu ayıba karşı tekeffül borcu olarak devam edeceğinden, yüklenici eserdeki ayıp ve eksikliklerden ve koşulları yerinde ise arsa sahibinin ceza-i şart alacağı ile sözleşmedeki diğer alacaklarından ve ayrıca kanundan kaynaklanan alacaklarından da sorumludur.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin tarafı olan yüklenici yukardan beri sayılan edimleri yerine getirdiğinde arsa sahibine karşı kazandığı kişisel hak sebebiyle arsa payı veya bağımsız bölüm tapusunun devrini ondan isteyebileceği gibi Borçlar Kanununun 162 ve devamı (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 183 ve devamı maddeleri) maddelerine dayanarak kişisel hakkını arsa sahibinin onamı gerekmeksizin üçüncü kişilere yazılı olmak koşuluyla devir ve temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de bu hakkı yüklenicinin halefi olarak arsa sahibine karşı ileri sürme olanağına sahiptir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yükenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu vs diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/10 Esas 2011/393 Karar sayılı dosyasında davacı yüklenici ... tarafından arsa sahibi davalılar aleyhine ... 8. Noterliğinin 25.12.2000 tarihli 31839 yevmiye nolu ve 02.01.2001 tarihli 22 yevmiye no'lu gayrımenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayanarak, arsa sahipleri adına kayıtlı 321 ada 25 parsel üzerinde yapılan 5 katlı inşaatın yükleniciye kalacak olan dairelerin tapusunun iptali ve tescilinin istendiği, binadaki projeye aykırılıklar sebebi ile yüklenicinin edimini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve kararın Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin tarafından onanarak kesinleştiği dava konusu taşınmazın halen arsa vasfı ile davalı arsa sahipleri adına kayıtlı olduğu, davacının yükleniciden taşınmaz satın alan üçüncü kişi olduğu, bu sebeple ancak yüklenicinin arsa sahiplerine karşı ileri sürebilceği hakları kullanabileceği, yüklenici arsa sahiplerine karşı edimini yerine getirmediğine göre, dava konusu taşınmaz için yüklenici yerine geçen davacının da arsa sahiplerinde tapunun iptalini istemesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Yapılan bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece;

Uzman bilirkişiler aracılığı ile yerinde keşif yapılarak yüklenicinin edimini yerine getirip getirmediği saptanmalı, binanın fiziki gerçekleşme oranı belirlenmeli, arsa sahiplerince katlanılması mümkün eksiklikler bulunması halinde bu eksikliklerin parasal karşılığı belirlenip davacıya ödeme yapıp yapmayacağı sorulmalıdır. Ayrıca, binadaki projeye aykırı yapılmış işler varsa, bunların projeye uygun hale getirilip getirilemeyeceği ve bunun yönteminin ne olduğu yetkili belediyeden sorulmalı, olanaklı ise davacıya yapıyı projeye uygun ve yasal hale getirmek üzere yetki ve süre verilmeli, yapı projeye ve imar mevzuatına uygun hale getirilirse, davacıya temliki yapılan bağımsız bölümün kat irtifakına esas olacak şekilde arsa payı belirlenip, varsa eksik işler bedelini de ödediği takdirde, saptanacak arsa payının davacı adına tesciline karar verilmeli, aksinin saptanması halinde ise dava şimdiki gibi reddedilmelidir.

Değinilen tüm bu hususlar gözetilmeden, binanın fiziki ve hukuku durumu araştırılmadan, davacının taraf olmadığı ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyası esas alınarak eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü, ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2508, Karar No: 2016/1618, Tarih: 22.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/2508 E.  ,  2016/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarından mahkumiyet, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ile sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararı ile nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, suç tarihinde 13 yıl 6 aylık olan mağdura yönelik silahla ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3.a,f ve 109/5 maddeleri uyarınca uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde aynı Kanunun 109/1, 3a, 5. maddelerine göre ceza tayini,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21167, Karar No: 2011/22388, Tarih: 28.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/21167 E.  ,  2011/22388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : ...: Davanın 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri gereğince dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması

Elde edilen delillerin sanık ...'ün "resmi belgede sahtecilik" suçundan hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'na yüklenen "1998 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekilinin suçların sabit olduğununa ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'ün "resmi belgede sahtecilik" suçundan beraatine ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'na yüklenen "1998 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3018, Karar No: 2011/6766, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3018 E.  ,  2011/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 159 ada 71 parsel 1127,63 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Tarla niteliğiyle davalı gerçek kişiler adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden Hazineye kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla ... Kadastro mahkemesine dava açmış ancak askı ilan süresi içinde dava açılmadığı gerekçesiyle ... kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Orman Yönetimi ise orman savı ile davaya katılmıştır. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine, katılan davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne ve dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 159 ada 71 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer ve orman iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılarak 27/08/2008 ila 25/09/2008 tarihleri arasında sonuçları ilan edilerek kesinleşmiş ve çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve Hazinenin dayandığı tapu kaydının keşfen yapılan uygulamada mahalline uymadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26828, Karar No: 2018/22139, Tarih: 03.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/26828 E.  ,  2018/22139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 02/03/2009-13/05/2011 tarihleri arasında lojistik ve idari işler direktörü olarak çalıştığını, net 5.000,00 TL ücretinin olduğunu, bordroda yarısının gösterilip bankadan ödendiğini diğer yarısının elden ödendiğini, ayrıca prim, asgari geçim indirimi, servis ve bir öğün yemek verildiğini, iş akdinin haklı ve geçerli neden olmaksızın feshedilmesi üzerine Bakırköy 1. İş Mahkemesinin 2011/373 E. sayılı dosyası ile dava açıldığını, işe iadesine karar verildiğini ve verilen kararın onanarak kesinleştiğini, 12.06.2013 tarihli ihtarname ile işe iade talebinde bulunulduğunu, davalının 21.06.2013 tarihli ihtarname ile işe başlama istemini kabul ettiğini, deponun ...’e taşındığını ve davacının burada işe başlamasının istendiğini, 02.07.2013 tarihli ihtarname ile mahkeme kararına uygun davet olmadığının, iş koşullarında esaslı değişiklik olduğunun ve davetin samimi olmadığının belirtilerek alacakların ödenmesinin talep edildiğini, davalının 18.07.2013 tarihli ihtarname ile aynı hususları yinelediğini, davacının işten çıkartılmadan önce davalının Küçükköy’deki işyerinde çalıştığını ve ... ile burası arasında 50 km mesafenin olduğunu, ulaşım bakımından elverişsiz olup gidip gelmenin 3 saatten fazla sürdüğünü, işten çıkartılırken kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti ve prim adı altında bir kısım ödeme yapıldığını ancak fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücretinin ödenmediğini, 2008 yılından itibaren işyerinde hafta içi 08:00-18:00 saatleri arasında çalışıldığını, haftasonu çalışılmadığını, yarım saat öğle molasının olduğunu, ancak depoya mal geldiğinde yada gönderildiğinde iş bitmeden ayrılmasının mümkün olmadığını, çoğu zaman haftada 2-3 gün saat 21:00-22:00’ye kadar çalışmanın olduğunu, ulusal bayramlarda da çalışıldığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izin ücretinin ise eksik ödendiğini iddia ederek, fark kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının işe iade başvurusunun kabul edildiğini ancak davacının davete icabet etmediğini, davacının depo elemanı olarak çalıştığını, işe iade davası sürecinde deponun Yassıören Mah. ... Cd. No:90 Arnavutköy adresine taşındığını, nakilden sonra Küçükköy’de depo kalmadığını, şirkete ait tek deponun Arnavutköy'de bulunduğunu, davacının iş tanımında ve ücretinde esaslı değişikliğin olmadığını, işe iade davetinin kabul edilmemesinin davacının talebinin iyi niyetli olmadığını gösterdiğini, yapılan tüm mesailerinin karşılığının ödendiğini, maaşının tamamının eksiksiz olarak bordroda göründüğü şekli ile bankadan ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta dava açılış şekli itibariyle kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davasıdır. Davacının yaptığı ıslah olmayıp, talep artırımı ile alacağın belirli hale getirilmesidir. Belirsiz alacak davasının bütün türlerinde dava açılmakla zamanaşımı kesilir. Talep artırımına karşı yapılan zamanaşımı def’i hukuki sonuç doğurmaz.

Somut uyuşmazlıkta dava açılış şekli itibariyle kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davasıdır. Davacının yaptığı ıslah olmayıp, talep artırımı ile alacağın belirli hale getirilmesidir. Belirsiz alacak davasının bütün türlerinde dava açılmakla zamanaşımı kesilir. Talep artırımına karşı yapılan zamanaşımı def’i hukuki sonuç doğurmaz.

Bu nedenle talep artırımına karşı yapılan zamanaşımı def’inin dikkate alınmaması gerekirken hukukî değer taşımayan zamanaşımına def’ine göre karar verilmesi isabetsizdir.

3-Dosyadaki bilgi ve belgelerden, kesinleşen işe iade kararı sonrası davacının süresi içerisinde işverene müraacatı üzerine işveren tarafından Arnavutköy'deki yeni depo adresinde işe başlamasının istenildiği, davacının daha önce çalıştığı ve iş akdinin feshedildiği işyeri adresinin Küçükköy Gaziosmanpaşa'da olduğu, davacının da bu nedenle işverenin davetinin samimi olmadığı ve iş koşullarında esaslı değişiklik yapıldığı gerekçesiyle yasal haklarını talep ettiği anlaşılmaktadır.

İşveren tarafından yeni çalışma yeri olarak bildirilen Arnavutköy adresinin davacının önceki çalıştığı adrese ve ikamet adresine çok uzak bir adres olması nedeniyle işyeri çalışma şartlarında esaslı değişiklik olduğundan, davacının işe başlatmama tazminatı talebinin kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 03/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6206, Karar No: 2021/5041, Tarih: 14.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6206 E.  ,  2021/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.03.2017 tarih ve 2014/413 E- 2017/180 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.07.2020 tarih ve 2017/3301 E- 2020/1278 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl davaya yönelik asıl davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, takip ve dava konusu bononun, davacının sahip olduğu şirkete ortak olmak için davalının ödediği 35.000 euro karşılığında teminat olarak imzalanarak boş halde davacı tarafından davalıya verildiğini, davalının şirkete ortak yapılmasına rağmen bononun davacıya iade edilmediğini, bu nedenle davacının bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine, senedin iptaline ve %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, bononun davacı tarafından imzalanarak davalıya verildiğini, bononun teminat senedi olmadığını, davalının davacının şirketine çok fazla masraf yaptığını, davacının hesabına yüklü miktarda paralar yatırdığını, ancak davacıdan hak ettiği kâr payını alamadığını, bononun ödeme vasıtası olduğunu belirterek davanın reddine ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, takip ve dava konusu 50.000.-TL bedelli bonodaki imzanın davacının eli ürünü olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.