muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3211, Karar No: 2020/4069, Tarih: 19.11.2020

Mahkemece, 29/05/2012 tarihli ilk hükümde; zararın meydana gelmesinde kusurun tamamen davalı şirkete ait olduğu, diğer davalıların kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle davalı şirket aleyhine açılan davanın kabulüne, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı idare ve davalı şirket tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce 30/10/2013 gün, 2012/16779 esas, 2013/16657 karar sayılı ilam ile davanın, davalı ... yönünden yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davalı ... yönünden ise husumet nedeniyle reddi gerektiği belirtilerek karar bozulmuş, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bozma ilamına uyularak verilen 27/03/2014 tarihli ikinci hükümde mahkemece, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın davalı ... yönünden usulden, davalı ... yönünden husumetten, davalılar ... ve ... yönünden esastan reddine, davalı şirket yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.Dairemizin 17/09/2015 gün, 2015/8417 Esas, 2015/10139 Karar sayılı ilamında; davacı idarenin dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanımından kaynaklanan gerçek bir zararının olup olmadığı, varsa miktarının tespit edilmesi, gerekirse ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda davacı vekiline helikopter kiralamaya ilişkin sözleşme ve ilgili belgeler var ise mahkemeye sunulmak üzere süre verilmiştir. Davacı vekili tarafından 22/03/2016 havale tarihli dilekçe ekinde uçuş takip formları ve faturalar mahkemeye ibraz edilmiş olup, bozma ilamı doğrultusunda rapor hazırlanması için dosya bilirkişi heyetine tevdi edilmiştir. Mahkemece son raporda hesaplanan tazminatın tahsiline karar verilmiş, karar davacı ve davalı ... Temizlik İnş. Taah. Haf. Nak. Müh. Tur. Mad. Tic. San. Ltd. şirketi tarafından temyiz edilmiştir.Dairemizin 27/09/2018 gün, 2018/2742 esas - 2018/5705 karar sayılı ilamında; mahkemenin 27/03/2014 gün, 2014/76 Esas - 2014/137 Karar sayılı ilamının davalılar Mülga ..., ..., ... ve ..

. Mahkemece son raporda hesaplanan tazminatın tahsiline karar verilmiş, karar davacı ve davalı ... Temizlik İnş. Taah. Haf. Nak. Müh. Tur. Mad. Tic. San. Ltd. şirketi tarafından temyiz edilmiştir.Dairemizin 27/09/2018 gün, 2018/2742 esas - 2018/5705 karar sayılı ilamında; mahkemenin 27/03/2014 gün, 2014/76 Esas - 2014/137 Karar sayılı ilamının davalılar Mülga ..., ..., ... ve ... yönünden kesinleşmiş olmasına rağmen anılan davalılar yönünden yeniden davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun düşmediği, helikopter masrafına ilişkin olarak da; hükme esas alınan bilirkişi raporunun kendi içinde çelişkili olup hüküm kurmaya elverişli olmadığı, davacı idarenin sadece dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanım bedeli ödeyip ödemediği ve helikopter hiç kullanılmasa bile kira ücretinin ödenip ödenmeyeceği hususlarının tespit edilmesi gerektiği, bozma ilamı doğrultusunda davacı idarenin dava konusu yangın nedeniyle helikopter kullanımından kaynaklanan gerçek bir zararı olup olmadığı, varsa bu zararın miktarının tespit edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığı, ayrıca tazminat miktarından kaçınılmazlık indirimi yapılmasının da yerinde olmadığı belirtilmiştir.Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda tesis edilen son hüküm de, helikopter masrafı da dahil olmak üzere 39.246,98 TL toplam tazminatın yangın tarihi olan 01/08/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... Temizlik İnş. Taah. Haf. Nak. Müh. Tur. Mad. Tic. San. Ltd. şirketinden alınarak davacıya verilmesine, davalılar Mülga ..., ..., ... ve ... yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.Uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Haksız eylemden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerli olup, Borçlar Kanunu uyarınca zararın kanıtlanması davacı tarafa, hükmedilecek tazminatın miktarının belirlenmesi ise hakime aittir.

Dosyanın incelenmesinde, davacının mahkemeye sunduğu belgeler arasında helikopter kiralamaya ilişkin bir sözleşme bulunmadığı, kira sözleşmesi bulunmadığı için fiilen kullanımın kira ücretine etkisi ve helikopter kullanım ücretinin ne şekilde belirlendiğinin tespit edilemediği, helikopter hiç kullanılmasa bile kira ücretinin ödenip ödenmeyeceğinin belli olmadığı, bu nedenle davacının yangında kullanılan helikopterlerin sözleşme dışında kullanıldığına ve ödeme yapıldığına ilişkin iddiasının kanıtlanamadığı anlaşılmıştır.Şu durumda; davacının helikopter masrafına ilişkin gerçek bir zararı olduğu hususu davacı tarafça dosyaya sunulan belgeler kapsamında kanıtlanamamış olup, dava dilekçesinde talep edilen maddi zararın helikopter masrafına ilişkin kısmının reddedilmesi gerekirken, bu kaleme de hükmedilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2510, Karar No: 2013/4671, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/2510 E.  ,  2013/4671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.01.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava dışı yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümlerin yükleniciden temlik alındığını ileri sürerek bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı arsa sahipleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı, davalı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici arasında düzenlenen (26.09.1989 tarihli) arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve yüklenicinin davacılara şahsi haklarını devretmesine ilişkin “alacağın devri” (temlik) sözleşmeleridir.

Burada öncelikle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve bu sözleşmenin hüküm ve sonuçları üzerinde durulması gerekmektedir. Bir tanımlama yapmak gerekirse; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, yüklenicinin finansını kendisi sağlayarak arsa maliklerine ait arsa üzerine bina yapımı işini yükümlendiği, arsa malikinin ise bedel olarak binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin

Burada öncelikle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve bu sözleşmenin hüküm ve sonuçları üzerinde durulması gerekmektedir. Bir tanımlama yapmak gerekirse; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, yüklenicinin finansını kendisi sağlayarak arsa maliklerine ait arsa üzerine bina yapımı işini yükümlendiği, arsa malikinin ise bedel olarak binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin

mülkiyetini yükleniciye geçirmeyi vaat ettiği sözleşmelerdir. Bu sözleşmelerde bina inşaatı sebebiyle yükleniciye ödenmesi gereken ücret (bedel), arsa sahibi tarafından ayın olanak ödenmektedir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde ilk unsur “yüklenicinin bir inşaat (bina) meydana getirme borcu altına girmesidir.” Zira, bu tür sözleşmelerde yüklenici finansı sağlayarak sanat, beceri ve emek sarfıyla bir bina meydana getirmekle, buna karşılık arsa sahipleri de taşınmaz malda belli bir mülkiyet payını yükleniciye devretmekle yükümlüdür. Kural olarak da arsa sahibi bu borcunu Türk Borçlar Kanununun 479. maddesi gereğince eserin teslimi anında yerine getirmekle mükelleftir. Ancak uygulamada, yükleniciye finans kolaylığı sağlamak amacıyla üzerine bina yapılacak taşınmazın kat irtifakı peşinen kurulmakta, daha inşaat meydana getirilmeden yükleniciye satış imkanı sağlanmakta, bu şekilde yükleniciye bir bakıma arsa sahibi tarafından kredi kullandırılmaktadır. Kuşkusuz, bu tür bir işlemle eser teslim edilmeden yükleniciye yapılan devirler bir bakıma arsa sahibinin yükleniciye yaptığı “avans ödemesidir”. Yine uygulamada görüldüğü üzere yüklenici, arsa sahibi tarafından kendisine yapılan avans ödemesinden yararlanarak ileride kazanacağı kişisel hakkını peşinen üçüncü kişilere devretmekte ve bu şekilde bina inşaatına finans (kaynak) sağlamaktadır.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin (davacının) arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, 6098 sayılı Borçlar Kanununun 187. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi 6098 sayılı Borçlar Kanununun 97.maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince; davalı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici... arasında 26.09.1989 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış, yüklenici bu sözleşmeyle kendisine bırakılan 17, 18 ve 19 numaralı bağımsız bölümleri satış vaadi sözleşmeleri ile davacılara satmayı vaad etmiş yani alacağını temlik etmiştir.

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere, bu gibi davalarda arsa sahipleri ile yüklenici arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunun kabulü gerekir. Dolayısıyla, inceleme ve araştırmanın yüklenicinin de taraf olduğu bir davada yapılması gerekir. Bu durumda mahkeme tarafından davacılara, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenici olarak yer alan dava dışı... hakkında dava açmak üzere mehil verilmeli, dava açılırsa o dava eldeki dava dosyası ile birleştirilmeli, yüklenicinin savunma ve delilleri toplanmalı, özellikle yüklenicinin inşaat sözleşmesi gereğince edimlerini yerine getirip getirmediği belirlenerek davacıların talepleri hakkında bundan sonra bir karar verilmelidir.

Taraf teşkili tam olarak sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, yatırılan harcın istek halinde iadesine, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/263, Karar No: 2010/1573, Tarih: 17.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/263 E.  ,  2010/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARIYER 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/09/2009

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kayden malik olduğu 282 ada, 3 parsel sayılı, boş arsa vasıflı taşınmaza, komşu 24 parseldeki 4 katlı kargir binanın 4. katının arka cephesinden imara aykırı çıkış kapısı açtığını ve çelik merdivenle arsaya geçiş sağladığını, arsasını otopark ve bahçe olarak kullandığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine, muhdesatın yıkımına ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı 21.06.1990 tarihinde satın aldığını, eski haline sadık kalarak tadilat yaptığını, kargir yapının 1. ve 2. katının alt sokaktan, 3. ve 4. katının ise üst sokaktan çıkış aldığını, binanın yapıldığı günden beri bu şekilde kullanıldığını, taşkın yapılaşma olmadığını, sadece 3. ve 4. katlara giriş çıkışın sağlanması için merdiven ve bu merdivene bağlı yolun zorunlu olarak kullanıldığını, önceki malikin Hazineye ecrimisil ödediğini, sokağa çıkışın sağlanması için bedeli karşılığında lehine irtifak hakkı tesisini aksi halde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 282 ada, 3 parselin 10.03.2009 tarihli rapor ve ekindeki krokide gösterilen 29.10 m2 lik kısma elatmanın önlenmesine, bu yer üzerindeki merdivenin yıkımına, 01.07.2003-01.07.2008 tarihleri arasında belirlenen 4.425 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi .... ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; çaplı yere elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup, mahkemece 29.10 m2 yere davalının çelik merdiven yapmak suretiyle elattığı belirlenerek bu bölüm yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davalının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davacının temyizine gelince; 29.10 m2 lik bölüm dışındaki dava konusu taşınmazın fenni bilirkişi krokisinde sarı renkle boyalı bölümünün yol olarak kullanıldığı, bunun dışında aynı taşınmaza davalı tarafından çiçeklik yapıldığı keza taşınmazın zaman zaman otopark olarak kullanıldığı gerek keşif zaptı, kroki ve raporu ve gerekse dosyada mevcut fotoğraflardan anlaşılmaktadır.

Bu durumda anılan bölümler yönünden davacının isteği gözetilerek bir hüküm kurulması gerekirken olumlu olumsuz karar verilmemesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17061, Karar No: 2025/11024, Tarih: 15.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17061 E.  ,  2025/11024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/3891 Değişik İş

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması talebinin reddine dair karara karşı yapılan itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan soruşturma sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2018 tarihli ve 2017/8870 soruşturma, 2018/45959 sayılı Kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına (KYOK/KYO) karar verildiği, aynı Cumhuriyet Başsavcılığınca 15.03.2023 tarihli başvuru ile şüpheli hakkında yeni deliller elde edildiği belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılmasının talep edildiği, Ankara 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 16.03.2023 tarihli, 2023/2333 değişik iş sayılı kararı ile vaki talebin reddedildiği, Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.03.2023 tarihli ve 2017/8870 Soruşturma sayılı yazı ile talebin reddine dair kararın kaldırılması aksi takdirde evrakın itiraz mercine gönderilmesinin talep edildiği, Ankara 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 23.03.2023 tarihli, 2023/2522 değişik iş sayılı kararıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itiraz yerinde görülmediğinden dosyanın incelenmek üzere itiraz merci olan Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliğine gönderildiği, merci Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.03.2023 tarihli ve 2023/3891 değişik iş sayılı kararıyla, Ankara 10. Sulh Ceza Hakimliğince verilen kararın gerekçesinde hukuka aykırı herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı değerlendirmesi ile kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılması talebinin "kesin" olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Soruşturma savcısının talebi üzerine Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesi uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 94660652-105-06-11631-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve 2023/94946 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A.Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve 2023/94946 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16.04.2018 tarihli ve 2017/8870 soruşturma, 2018/45959 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, yeni delil elde edildiğinden bahisle şüpheli hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına yönelik Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin reddine ilişkin Ankara 10. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16.03.2023 tarihli ve 2023/2333 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28.03.2023 tarihli ve 2023/3891 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheli ... hakkında yürütülen soruşturma sonunda, kamu davası açmak için yeterli delil elde edilemediği gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini takiben, aynı şüpheli hakkında atılı suçtan Bayburt Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen 2018/1988 soruşturma sayılı dosyası kapsamında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi üzerine, bu kez suç yeri itibariyle dosyanın Bayburt Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2022 tarihli ve 2020/113265 soruşturma, 2022/20140 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2022 tarihli ve 2022/2125 değişik iş sayılı kararı ile Bayburt Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesi sonrasında, Bayburt Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturmaya devam edilerek yeniden 18.01.2023 tarihinde yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ve 2023/43448 soruşturma sayılı dosyası üzerinden soruşturmanın devam ettiği, yetkisizlik kararı ile gelen dosya kapsamında yer alan tanık beyanları ve Veri İnceleme Raporunun şüpheli ... hakkında yeni delil oluşturduğundan bahisle şüpheli hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına yönelik Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin Ankara 10. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16.03.2023 tarihli kararı ile reddine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2 nci maddesinde, "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz" şeklinde düzenlemenin yer aldığı,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.10.2017 tarihli ve 2017/15-186 Esas, 2017/450 Karar sayılı ilamında, "...01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nun 172 nci maddesinin ikinci fıkrasıyla, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, yeni bir delil meydana çıkmadan Cumhuriyet savcısınca kendiliğinden kamu davası açılamayacağı hüküm altına alınmış, ancak 06.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 680 sayılı KHK ile ayrıca, elde edilen yeni delilin kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak nitelikte olması ve sulh ceza hakimliğince bu konuda bir karar verilmesi şartlarına bağlanmıştır." şeklinde,

Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.06.2015 tarihli ve 2013/7-700 Esas, 2015/241 Karar sayılı ilamında, "... CMK'nun 172/2 nci maddesinde yer alan "yeni delil" kavramından ne anlaşılması gerektiğine gelince; kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan önce mevcut olan, ancak ele geçirilemeyen, dosyada bulunan ancak Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delil, yeni delildir. Yeni bir soruşturmanın başlatılabilmesi için, delilin yeni olmasının yanında, tek başına veya diğer delillerle birlikte bir suçun işlendiğini kuvvetle ispatlama gücüne sahip olması gerekir. Dava açmaya yetecek kadar güçlü elverişlilikte veya kovuşturmama kararının nedenini ortadan kaldırıcı ve ayrıca davanın da açılmasını sağlayacak kuvvette, suç şüphesini kuvvetlendirici nitelikte bulunması gerekir. Bu nitelikte yeni bir delil ortaya çıktığında, Cumhuriyet savcısı işe tekrar el atarak, iddianame düzenleyebilecek, kabulü halinde kamu davası açılmış olacaktır." şeklinde belirtildiği üzere,

Cumhuriyet Başsavcılıkları tarafından yürütülen soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip söz konusu kararın kesinleşmesinden sonra, yeni delil ortaya çıkmadıkça ve bu hususta ilgili hâkimlikçe bir karar verilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılmasının mümkün olmadığı,

Yine mevcut olup ele geçirilemeyen, dosyada bulunmayan ya da dosyada bulunmakla birlikte Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delillerin "yeni delil" olarak değerlendirilmesi gerektiği,

Somut soruşturma dosyasında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheli hakkında yürütülen soruşturma sonunda, kamu davası açmak için yeterli delil elde edilemediği gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ancak, Bayburt Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı ile gönderilen 2023/208 soruşturma sayılı dosyası kapsamında alınan tanık beyanlarına göre şüphelinin örgüt içerisinde yer alarak örgütsel faaliyetlere katıldığı ve Veri İnceleme Raporuna göre A5 kodlaması ile örgüte bağlılığı üst seviyede olan kişiler arasında tespit edildiği, anılan delillerin şüpheli hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar sonrasında dosya içerisine alındığı ve değerlendirilmeye tabi tutulmadıklarının anlaşıldığı cihetle, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar öncesi dosya arasında bulunmadığı ve bu nedenle Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından gerekli şekilde incelenip değerlendirilmediği açıkça ortada olan bahsi geçen delillerin kamu davası açılması bakımından yeni delil olarak kabul edilmesi gerektiği cihetle, itirazın anılan gerekçe ile kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B.Hukuki Süreç