muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1588, Karar No: 2025/2810, Tarih: 18.03.2025

2. Davacının dayanışma aidatı ödeyerek toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanıp yararlanmadığı konusunda gerekli inceleme yapılmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun bu hâli ile denetime elverişli olmadığını,

3. Davacının pandemi döneminde kapalı devre sistemiyle çalıştığını, bu hususta davalı Kuruma müzekkere yazılarak davacının çalışma şekline ilişkin bilgi ve belgelerin getirtilmesi yönündeki taleplerinin hukuka aykırı olarak karşılanmadığını,

4. Davacının alıştığı Kurumda bakıma muhtaç kişilere hizmet verildiği de gözetildiğinde davacının aynı çalışma sisteminde çalıştığının kabul edilemeyeceğini, sürekli bakım ve gözetim gerektiren kişilere hizmet veren davacının tam gün çalıştığını, işin doğası gereği çalışmaya ara vermesinin mümkün olmadığını, bu durumda fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve gece zammı alacaklarına hak kazandığını,

5. Davacı işçiye günlük 11 saati geçen gündüz çalışmalarının ve gece 7,5 saati geçen gece çalışmalarının karşılığı ile haftalık 45 saati aşan ve yılda 270 saati geçen fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini,

6. Mahsubun ilgili olunan aydan yapılması gerekirken toplam alacak üzerinden uygulanan mahsup işlemiyle yapılan hesaplamanın hükme esas alınmayacağını, hesaplama döneminin taleplerine rağmen eksik olduğunu,

7. Ücret, ilave tediye, ikramiye alacağı yönünden; davacının ücretinin davalı işveren tarafından tek taraflı olarak ve hiçbir dayanağı olmaksızın düşürüldüğünü, belirsiz süreli bireysel iş sözleşmesinde açıkça ücret kararlaştırılmadığı gerekçe gösterilerek ücret farkı, ikramiye farkı ve ilave tediye farkı alacaklarının reddedildiğini, ancak davacının kadroya geçmeden önce ihale şartnamesinde yazılı olduğu üzere asgari ücretin yüzde oran fazlasıyla çalışmakta olduğunu, aynı koşullarda ve ihale sözleşmesinden en ufak bir fark ve düzenleme olmaksızın % ibaresi konulmak suretiyle aynı ücret üzerinden kadroya geçtiğini ve ücretinin rızası olmaksızın düşürülmesinin açıkça kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı ve fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve gece zammı ücreti alacaklarının ispat ve hesaplanması hususlarındadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8518, Karar No: 2022/2048, Tarih: 17.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8518 E.  ,  2022/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.11.2020 tarih ve 2018/471 E. - 2020/217 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının senet karşılığı davacıya borçlu olduğunu, aleyhine yapılan icra takibine karşı davalı tarafça borca ve imzaya itiraz üzerine Kadıköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/1096 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucu keşide tarihinde oynama yapıldığı, bu şekli ile belgenin bono vasfında olmadığı gerekçesi ile takibin iptal edildiğini ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, davalının şikayeti üzerine Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yapılan soruşturmada imzanın davalıya ait olduğuna hükmedilerek, takipsizlik kararı verildiğini, bu kararın da itiraz üzerine kesinleştiğini ileri sürerek, 140.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, senet altındaki imzanın müvekkilinin eli ürünü olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Yargıtay bozma ilamının 1 no'lu maddesinde kazanılmış hak korunarak davacı tarafın gerek şüpheli sıfatıyla Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/35518 soruşturma no'lu dosyasına vermiş olduğu, 11/04/2011 tarihli havale dosyasındaki dava dilekçesi 31/08/2012 havale tarihli cevaba cevap dilekçesi 03/02/2015 tarihli dilekçe ve "tanık beyanları ile bankadan çekilen hesap hareketlerine karşı beyanlarımızın arzından ibarettir" konulu UYAP sistemi üzerinden gönderilen tarihsiz beyanları ve gerekse de dayanmış olduğu banka hesap ekstresindeki kayıtlarından davacıların davalı adına çektiği iddia edilen kredi dolayısıyla mahkemenin kabulünde olan 3.500,00 TL dışında davalı tarafından davacı hesabına ödemeler yapıldığı, bu hususun davacının kabulünde olduğu anlaşılmakla ikrar yapıldığı tespit edilen diğer ödemelerin de borcu sona erdiğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine 32.715,00 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.676,07 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5785, Karar No: 2015/404, Tarih: 20.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5785 E.  ,  2015/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun nitelikli basit istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıklar ... ... ve ...’in eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkûmiyetlerine ve atılı diğer suçtan beraatlerine, sanık ...’un atılı suçlardan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Sanıklar müdafiin süresinden sonra yapılan duruşmalı inceleme talebinin, sanıklar tayin olunan cezanın miktarı da nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ..., ... ve ... müdafiin 24.11.2011 havale tarihli süre tutum dilekçesinde sanıklar ... ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerini temyiz ettiği, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyizinin bulunmadığı, sanık ... hakkında verilen beraat hükmünü vekalet ücreti yönünden 1412 sayılı CMUK.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen ve tebliğden başlayan bir haftalık süreden sonra 07.02.2012 havale tarihli dilekçe ile de temyiz ettiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiin sanık ... yönünden süresinden sonra vâki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar müdafiin sanıklar ... ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizi ve katılanlar vekilinin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklar ... ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli basit istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ... ve ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Sanıkların birlikte alkol almaları ve mağdureninde alkol kullanmasını sağlamaları, birbirlerini takiben eylemleri gerçekleştirmeleri, bu yapılan eylemleri okulda konuşup anlatmaları şeklindeki suçun işleniş özellikleri ve bu eylemler sonucu mağdurenin ruh sağlığında bozulma ile ortaya çıkan zarar dikkate alınarak takdir edilen ceza oranında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıkların birlikte alkol almaları ve mağdureninde alkol kullanmasını sağlamaları, birbirlerini takiben eylemleri gerçekleştirmeleri, bu yapılan eylemleri okulda konuşup anlatmaları şeklindeki suçun işleniş özellikleri ve bu eylemler sonucu mağdurenin ruh sağlığında bozulma ile ortaya çıkan zarar dikkate alınarak takdir edilen ceza oranında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı Kanunun 53/4. maddesine aykırı olarak suç tarihinde on sekiz yaşını doldurmamış sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ... ve ... müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/181, Karar No: 2007/3830, Tarih: 06.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/181 E.  ,  2007/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili, ile müdahil vekili ve davalı ... vekili gelmedi. Davalı ... vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı.Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Davaya asli müdahil olarak katılan ..., arsa sahibi davalı ile yüklenici arasında düzenlenen ...3.Noterliği’nin 08.06.1999 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi uyarınca davalıya ait ...İli Merkez İlçe 90 ada 1192 parsel sayılı taşınmaza inşa edilen binanın 7.kat 15 nolu dairesini 14.06.2001 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile yükleniciden satın aldığını, satın aldığı tarihte dairenin sadece kaba sıvasının yapılmış olduğunu, kendisinin dairenin eksiklerini tamamladığını belirterek tapunun iptâli ile 15 nolu bağımsız bölümün kendi adına tescili isteminde bulunmuştur. ..., 21.06.2006 tarihinde yüklenici aleyhine de aynı istemle dava açmış, ...2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/377 esasına kaydedilen dava 10.10.2006 tarihinde eldeki temyize konu dava ile birleştirilmiştir.

Davalı arsa sahibi, yüklenici ...in sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece asli müdahilin açtığı davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı arsa sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

Müdahil ... tarafından açılan dava, hukuki niteliği itibariyle kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Yüklenici ile arsa sahibi arasındaki 08.06.1999 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükler. Buradaki öncelikli borç arsa sahibine aittir. Her türlü ayıptan ari olarak üzerine inşaat yapılacak arsayı teslim etmek arsa sahibinin öncelikli borcudur. Arsa sahibinin ayrıca, yüklenicinin karşı edimi olan inşaat yapmak borcunu ifa etmesinden sonra yükleniciye, sözleşmeye uygun arsa veya kurulmuşsa kat irtifak tapusunu devretmesi gerekir. Buna karşılık yüklenicinin temel borcu bir bina meydana getirmektir. Bina inşasından maksat, o yapının sözleşmeye, fen kurallarına ve amacına uygun imâl edilmesidir. Şayet yüklenici, bu nitelikleri taşıyan bir bina meydana getirmişse, sözleşmede ayrık hüküm varsa sözleşmesine, aksi halde eserin tesliminden sonra arsa sahibinden sözleşme ile devri kararlaştırılan arsa payı devrini veya bağımsız bölümler tapusunun adına tescilini isteyebilir. Kuşkusuz, yüklenicinin arsa sahibine karşı teslimden sonra da ayıba karşı tekeffül borcu devam eder.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin yüklenicisi olan taraf, sözleşmede aksine hüküm yoksa teslim borcunu yerine getirdiğinde (BK.m.364) arsa sahibine karşı kazandığı kişisel hakkını (bağımsız bölüm tapusunun devrini) doğrudan ondan isteyebileceği gibi Borçlar Kanunu’nun 162. maddesi hükmünden yararlanarak yine aksine sözleşme hükmü yoksa arsa sahibinin rızası gerekmeden üçüncü kişilere yazılı olmak koşuluyla (BK.md.163) devir ve temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı ileri sürebilir. Zira, alacağı devralan kişi evvelki alacaklının yerine geçer. Borçludan ifayı istemek gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun hakkı olur. Ancak, bu tür davalarda yükleniciden temellük edilen kişisel hakka dayanılarak ifanın arsa sahibinden istenmesi halinde mahkemece, yüklenicinin sözleşmesine göre gerçekte neyi istemeye hak kazandığı yönü üzerinde durulmalıdır. Çünkü, yüklenici üçüncü kişiye, ancak arsa sahibinden, neyi hak kazanmışsa, onu temlik edebilir. Gerçekten de temlik sözleşmesinin konusu bir borç ilişkisinden doğmuş olan alacak ne ise odur.

Temlik işlemi nedeniyle alacak ve ona bağlı olan bütün yan ve öncelikli haklar devrolana geçer. Yine temlik işleminin yapıldığı ana kadar temlik sözleşmesinin dışında kalan ve işlemin tarafı olmayan (somut olayda arsa sahibi) arsa sahibi işlemin yapıldığı andan itibaren temlik işleminin tarafı olur ve arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan haklarını ona karşı (üçüncü kişiye) ileri sürer hale gelir. Şayet, temlik edilen alacağın dayanağı olan arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi yüklenici bakımından bütünüyle ifa edilmemişse, üçüncü kişi yüklenicinin ifa etmediği borç miktarı kadar arsa sahibine karşı sorumludur.

Eğer yüklenici, arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan edimlerini bütünüyle yerine getirmiş olmamakla beraber noksan bıraktığı iş pek cüz’i bir boyutta ise, yani bu noksanlığın paraya dönüştürülerek tamamlanması arsa sahibi açısından tahammül edilebilir bir boyutta ise, o zaman bu pek cüz’i noksanlığın paraya dönüştürülerek tamamlanması suretiyle üçüncü kişi tarafından tescil istenebilir.

Eğer yüklenici, arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan edimlerini bütünüyle yerine getirmiş olmamakla beraber noksan bıraktığı iş pek cüz’i bir boyutta ise, yani bu noksanlığın paraya dönüştürülerek tamamlanması arsa sahibi açısından tahammül edilebilir bir boyutta ise, o zaman bu pek cüz’i noksanlığın paraya dönüştürülerek tamamlanması suretiyle üçüncü kişi tarafından tescil istenebilir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince; davalı arsa sahibi yüklenicinin edimini yerine getirmediğini ve tescil davasının dinlenme olanağı bulunmadığını savunmuştur. Davalı arsa sahibi tarafından ...2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/131 Değişik iş dosyası ile yaptırılan tesbit sonucu alınan bilirkişi raporunda binadaki eksik işler bedelinin 2002 yılı Bayındırlık Bakanlığı birim fiyatlarına göre 69.652.585.135 Lira olduğu belirlenmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için, uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak yüklenicinin inşaatı ne oranda yaptığının, çekişmeli daireyi satabilmek için kişisel hak kazanıp kazanmadığının ve dolayısıyla bu hakkın temlikinin mümkün olup olmadığının saptanması gerekir.

Mahkemece yüklenici tarafından inşaatın terk edildiği tarihteki seviyesi saptanarak, bu seviyeye göre yüklenicinin ve dolayısıyla halefi olan ...’ın tescil isteme hakkının doğup doğmadığının değerlendirilmesi, şayet yüklenici tarafından inşaatın sözleşmedeki şartlara göre kabulden imtina etmeyi gerektirmeyecek seviyeye getirildiği saptanırsa, inşaatta kalan eksikliklerin tamamlanması için gereken masraflar ile arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinin 4. maddesine göre inşaatın anahtar teslimi yapılacağı kararlaştırıldığından, iskan ruhsatı alması için yüklenicinin ödemesi gereken miktar belirlenmeli ve BK’nın 81. maddesi uyarınca bulunacak bu miktarların mahkeme veznesine depo edilmesi için davacı ...'a önel verilmeli ve oluşacak sonuca göre ...’ın tescil istemi hakkında bir karar verilmelidir.

Şayet yüklenici tarafından inşaatın terk edildiği tarihteki seviyesi kabulden imtina etmeyi haklı gösterecek seviyede ise; inşaatın tamamlanmış bir inşaat olarak kabulü ve yüklenicinin eser meydana getirme borcunu ifa ettiği düşünülemeyeceğinden, bu halde yüklenici dahi tescil isteyemeyeceğinden ondan alacağı temlik alan davacı üçüncü kişi de isteyemez. Bu durumda ise davacı ...’ın tescil istemine ilişkin davasının reddine karar verilmelidir.

Belirtilen nedenlerle, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasın uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL. vekâlet ücretinin müdahil ve birleşen davanın davacısı ...’dan alınarak kendisini Yargıtay duruşmasında vekille temsil ettiren davalı ...’ya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine, 06.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4484, Karar No: 2019/8254, Tarih: 21.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4484 E.  ,  2019/8254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanıkların 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık ...'in savunmasında, vergi denetmenleri geldiğinde şantiyede olduğu için işyerinin kapalı olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini ve sahte fatura düzenlemediğini ifade etmesi, sanık ...'ın ise, şirkette bir süre çalıştıktan sonra ayrıldığını, kendi işini kurduğunu, resmiyette ortaklığının devam ettiğini, şirket yetkilisinin sanık ... olduğunu savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, bu mükellefler hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığı belirlenip, karşıt inceleme raporları ile açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması; faturaları kullanan şirket yetkililerinin CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve şirkette temsil ve imza yetkisi bulunmayan sanık ...'ın atılı suçu ne şekilde gerçekleştirdiği de karar yerinde tartışılmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, yazılı şekilde ''sahte fatura kullanma'' suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

b) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanıklar hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanıklar hakkında, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanıkların ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.