muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3051, Karar No: 2018/6087, Tarih: 04.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3051 E.  ,  2018/6087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 32/2, 31/3 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Sakarya Çocuk Mahkemesinin 19/09/2013 tarihli ve 2010/484 Esas, 2013/617 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinin bildirilmesi üzerine, açıklanması geri bırakılan hükümlerin aynen açıklanması ile 5237 sayılı Kanunun 86/2, 32/2, 31/3 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Sakarya Çocuk Mahkemesinin 03/05/2017 tarihli ve 2016/404 Esas, 2017/231 sayılı kararını takiben, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının maddi hatanın düzeltilmesi talebinin reddine ilişkin Sakarya Çocuk Mahkemesinin 07/08/2017 tarihli ve 2016/404 Esas, 2017/231 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 26.02.2018 tarih ve 2017/12575 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.03.2018 tarih ve 2018/16940 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/02/2014 tarihli ve 2013/12-70 Esas 2014/57 sayılı kararında belirtilen “...Mahkemelerce hüküm kurulurken çeşitli hatalar yapılabildiği, örneğin zaman zaman nitelikli haller nedeniyle ceza artırılırken arttırım oranlarında, bazen de sonuçlarında hatalar yapılabildiği gibi indirim nedeninin uygulanması sırasında da hesap hatası yapılarak daha az ceza tayin edildiği, hatta nitelikli hal nedeniyle cezanın artırılması yerine indirilmesi yoluna gidildiği, ilgili kanun maddesinde suç için hapis cezası ile birlikte para cezası da öngörüldüğü halde, yalnızca hapis ya da para cezasına hükmedildiği, öngörülmüş cezanın alt sınırının da altında olacak şekilde bir ceza tayin edildiği veya belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması sırasında işlem hataları yapıldığı görülmektedir. Böyle durumlarda mahkemece yapılan hataların nedeni ve niteliği göz önünde tutularak, kanun maddesinin yanlış yorumlanmasının söz konusu olduğu hakimin takdirine bağlı ve bilinçli uygulamalardaki hata ve aykırılıkların aleyhte değiştirme yasağı kapsamında kaldığı kabul edilmelidir. Buna karşılık, cezaların belirlenmesi sırasında iradi olmaksızın ve güdülen amacın dışında yapılan basit toplama, çıkarma, çarpma ve bölme şeklinde belirtilebilecek dört işlem hataları, dosyamızda olduğu gibi çarpan ile çarpılanın belli olduğu durumlarda, çarpımda yapılan hesap hataları

herkes tarafından objektif bir biçimde farkedilebilecek nitelikte maddi hatalar olarak kabul edilerek, aleyhte değiştirme yasağı kapsamında değerlendirilmemeli, sanık aleyhine temyiz bulunmayan hallerde dahi doğru uygulama yapılmak suretiyle hüküm hakimin ifadesi doğrultusunda düzeltilebilmelidir” şeklindeki ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 227-228 sayılı kararında belirtilen “Esasen olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş ve hesap hataları, yargı kararlarında ‘maddi yanılgı’ veya ‘yazım hatası ’ diye isimlendirilen beşeri hatalardır. Yargılama araçlarının belirli bir biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hataları ise hukuki yanılgılardır. Hukuki yanılgılar, ancak başka bir merci tarafından ve yasa yolu başvurusuyla açılan bir tali muhakeme ile giderilebilir. Yargı ve kararlardaki maddi yanılgıların düzeltilmesi ise herhangi bir yöntem ve zamanla sınırlı değildir. Bu yanılgılar, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir yasa yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebilir.” biçimindeki açıklamalar karşısında, somut olayda suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı kasten yaralama suçundan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 32/2, 31/3 ve 52. maddeleri uyarınca 1.320,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunması yerine, yazılı şekilde 2.000,00 Türk lirası adli para cezası cezasına hükmedilmesinin hesap hatası sonucu olduğu ve mahallinde mahkemesince düzeltilebileceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Sakarya Çocuk Mahkemesinin 19/09/2013 tarihli ve 2010/484 Esas, 2013/617 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 32/2, 31/3, 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 3 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine aynı mahkemenin 03/05/2017 tarihli ve 2016/404 Esas, 2017/406 sayılı kararıyla hükmün aynen açıklanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 32/2, 31/3, 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün kesinleştirilip infaza verildiği, mahkemece TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenen 120 gün adli para cezasından TCK'nin 32/2. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında 100 gün adli para cezası yerine 150 gün adli para cezası belirlendiği, TCK'nin 31/3. maddesi gereğince (1/3) oranında indirim yapıldığında 66 gün adli para cezası yerine 100 gün adli para cezasına hükmedildiği, sonuçta 1.320,00 TL adli para cezası yerine 2.000,00 TL adli para cezasına hükmedilerek suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayin edildiği, infaz Cumhuriyet savcısı tarafından hükümdeki maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunulması üzerine, aynı mahkemenin 07/08/2017 tarih ve 2016/404 Esas, 2017/406 sayılı ek kararıyla “Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2014/12-482 E-2016/15 Kararından anlaşıldığı üzere; uygulama ve hesap hataları dışında kalan sonuç ceza üzerinde değişikliğe yol açmayan maddi yazım hataları yönünden ve zaman sınırlamasına tabi bulunmaksızın hatayı yapan merci tarafından düzeltilmesinin mümkün olduğu, kesinleşen kararda olağanüstü kanun yolları hariç hükmün değişme imkanı bulunmadığı, kesinleşmiş hükümdeki ceza miktarının hesap hatası yapıldığından bahisle veya başka bir nedene dayalı olarak arttırılamayacağı, değiştirilemeyeceği, yapılan hesap ya da yazım hatası sanığın daha fazla ceza almasına yol açacak şekilde sonuç cezanın belirlenmesine yol açmış ve hüküm bu sonuç üzerine kurulmuş ise hatalı da olsa açıklanan ve hükmedilen bu ceza miktarının, temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararlarda, ancak CMK'nin 309. maddesi gereğince Kanun yararına bozma yolu ile düzeltilebileceği” gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir

. maddesi gereğince Kanun yararına bozma yolu ile düzeltilebileceği” gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. Bahse konu bu hata “maddi yanılgı” ya da “yazım hatası” olarak değerlendirilip tavzih yoluyla düzeltilemeyeceğinden, Sakarya Çocuk Mahkemesinin 07/08/2017 tarih ve 2016/404 Esas, 2017/406 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, Sakarya Çocuk Mahkemesinin 03/05/2017 tarihli ve 2016/404 Esas, 2017/231 sayılı kararında hesap hatası yapılarak sanığa fazla ceza tayinin hususunun kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine; 04.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13595, Karar No: 2006/13687, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13595 E.  ,  2006/13687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23714, Karar No: 2013/16221, Tarih: 28.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/23714 E.  ,  2013/16221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan mahkumiyet ve hakaret suçundan beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanığın olay sonrası kollukta verdiği ifadesinde, mağdurlar ... ve ...'e hitaben “orospuluk yapmayın” dediğini beyan etmesi karşısında, sanığın ikrarı yöntemince irdelenip tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle hakaret suçundan beraat kararı verilmesi,

b- Sanığın, mağdurlar ... ve ...'in arazilerinin sınırını bozup çıkan otları da kendi taraflarına attıklarını ve uyardıklarında da kendilerine hakaret ettiklerini savunması ve bu savunmayı doğrular nitelikteki olay yeri tespit tutanağında, taşın sökülerek ...'in arazisinden tarafa atıldığı ve sınır boyunca ...'in arazisinden koparılmış otların atılmış halde olduğunun belirtilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durulup, tehdit suçunda TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5415, Karar No: 2012/6628, Tarih: 12.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5415 E.  ,  2012/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sırasında kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati tedbir talebinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ile 01.05.2007 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre ... ... Mah. 3187 ada 11 parsel sayılı taşınmaza bina yapılacağı ve davalıya iki dükkan, iki daire verileceğini, inşaata başlandığını ve su basmanı seviyesinin geçildiğini, bu aşamda %25 arsa tapusunun müvekkiline devredilmesi gerektiğini, fakat davalının tapuda devre yanaşmadığını, başka bir yüklenici ile anlaşma yaptığını, artık müvekkili tarafından inşaatın devamının mümkün olmadığını, sözleşmenin feshedileceğine dair davalıya ihtar çekildiğini ileri sürerek, alacağın infazında güçlük çıkabileceğinden sözleşme konusu taşınmazın ihtiyati haczine ve 400.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, ihtiyati haciz talebinin reddi üzerine, 14.05.2012 havale tarihli dilekçesiyle, red kararına itiraz ederek, taşınmazın devri halinde alacağın tahsilinde güçlük yaşanacağını, ihtiyati haciz kararı verilmesi gerektiğini, ihtiyati haciz talebine ilişkin mahkeme kanaatinin devam etmesi halinde taşınmazın devir ve temlikinin önlenmesi için ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının verilen ek süreye rağmen inşaatı süresinde bitiremediğini, sözleşmenin 23.12.2011 tarihli ihtarname ile müvekkili tarafından feshdildiğini, edimini yerine getirmeyen davacının müvekkilinden talep hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati haciz talebinin reddi halinde kanun yoluna başvurulabileceği, itiraz edilemeyeceği, önceki karara esas alınan delil ve yasal koşullarda bir değişiklik olmadığı, davanın bir miktar para alacağına ilişkin olduğu, tedbir konulmak istenen taşınmazın uyuşmazlık konusu olmadığı gerekçesiyle, ihtiyati haciz ve tedbir taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3062, Karar No: 2014/8486, Tarih: 23.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3062 E.  ,  2014/8486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.08.2013 tarihli raporunda sanığın eylemi sonucu mağdurun ruh sağlığının bozulduğu belirtilmesine rağmen, sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12321, Karar No: 2017/1008, Tarih: 06.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/12321 E.  ,  2017/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'in idaresindeki motorsikletin, davacılar murisinin idaresindeki bisiklete çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını, kazaya karışan aracın trafik sigortası bulunmadığından davalı ...'nın zarardan sorumlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, her bir davacı için 200,00 TL'den toplam 1.000,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 25.05.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle, toplam taleplerini 317.207,85 TL'ye (... 290.000,00 TL. ile sınırlı sorumlu olmak kaydıyla) yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, kazaya karışan motorsikletin kaza tarihinden önce hurdaya ayrılmış olması nedeniyle, zarardan sorumlu olmadıklarını, 50 CC'nin altındaki motorlu bisikletler bakımından sorumluluklarının olmadığını, kaza tarihindeki limitlerle sınırlı olarak ve sürücünün kusuru oranında zarardan sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., duruşmada alınan beyanında; motorsiklete takılı plakayı çöpten bulduğunu, murisin arkadaşı olduğunu ve tazminatı ödeme gücü bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davacı ... için 224.553,08 TL, ... için 16.433,33 TL, .... için 18.676,83 TL, ... . için 27.102,80 TL,.... için 30.461,81 TL'nin (davalı ...'nın, davacı ... için 205.262,00 TL, ....için 15.022,00 TL, .... için 17.081,00 TL, .... için 24.795,00 TL, ... için 27.840,00 TL. ile sınırlı sorumlu olması kaydıyla), dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle, ölenin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı istemlerine ilişkindir.

Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle, ölenin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı istemlerine ilişkindir.

Davacı taraf, murislerinin kullandığı bisiklete, davalı ...'in idaresindeki motorsikletin çarpmasıyla kazanın ve ölümün gerçekleştiğinden bahisle, sürücü .....'in sorumluluğuna giderken; kaza yapan motorsikletin ZMSS poliçesinin bulunmadığı gerekçesiyle de davalı ...'nın sorumlu olduğu iddiasına dayanmıştır. Davacı yan, davaya konu kazayı yapıp ölüme neden olduğunu ileri sürdüğü motorsikletin plakasının.... olduğunu iddia etmiş, yediemine bırakıldığını bildirdiği motorsikletin incelenmesi suretiyle, ZMSS poliçesi düzenletme zorunluluğu olan araçlardan olup olmadığının belirlenmesini istemiş; mahkeme tarafından uzman makine mühendisi aracılığıyla, davacı tarafın gösterdiği motorsiklet incelenmiş ve bilirkişi tarafından, 2002 model .... marka.... tipi 125 cc motor hacimli motorsiklet olduğu, üzerinde ...plakanın takılı olduğu belirlenmiştir. Davacı tarafın, kazayı yaptığını iddia ederek bildirdiği bu plakanın esasen, .... adlı kişiye ait, 2010 model ... marka motorsiklete tahsisli olduğu, plaka için kayıp bildirimi yapılması nedeniyle, zayi şerhli olarak resmi kayıtlara geçtiği de .... İl Emniyet Müdürlüğü'nün 15.04.2016 tarihli yazı cevabı ile sabittir.

Kazadan sonra resmi görevliler tarafından düzenlenen kaza tespit tutanağının, kazaya karışan araçlara ilişkin bilgileri içeren kısmı incelendiğinde ise; davalı ...'in idaresindeki aracın .... marka, hurdaya ayrılmış, plakasız motorsiklet olarak yazıldığı, plakasının davacı tarafın iddiasındaki ...olduğuna dair herhangi bir tespit yapılmadığı görülmüştür. Ayrıca, davalı sürücü .....'in ceza soruşturmasındaki ilk beyanında, plakasız ve tescilsiz motorsikletiyle kaza yaptığını bildirmiş olması, dava sırasında alınan beyanında ise ...nolu plakayı çöpten bulduğunu bildirmiş olması, kaza tespit tutanağında kaza yapan araç olarak yazılan motorsikletin markası ile davacı tarafın kazayı yaptığını bildirdiği motorsikletin farklı markalarda olması, ...plakanın asıl sahibi olan ... adlı kişinin kayıp başvurusu ile zayi işlemi uygulanan plakayı kullanan motorsikletin de ... marka oluşu ve sonradan 25.03.2015 tarihinde (eldeki davaya konu kazadan önceki tarihte) bu motorsikletin hurdaya ayrılmış olması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde; kaza yapıp ölüme neden olan motorsiklet konusunda netleşmeyen yönlerin olduğu görülmektedir.

Davalı ...'nın yargılamanın tüm aşamalarında, kazayı yapan motorsikletin hurdaya ayrılmış motorsiklet olduğu, bu tür araç için ZMSS poliçesi düzenlenmesi mümkün olmadığından, kendilerinin sorumluluğuna gidilemeyeceğini savunduğu da dikkate alındığında, kazayı yapan motorsikletin ve hukuki statüsünün tespiti önem arzetmektedir.