muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19384, Karar No: 2017/10553, Tarih: 15.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19384 E.  ,  2017/10553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı... Şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde kısaca; mülkiyeti davacıya ait ... plakalı aracın kasko sigortası ile davalı ... şirketi tarafından sigortalandığını, 21/10/2013 tarihinde meydana gelen trafik kazasında aracın hasar gördüğünü, araç sürücüsünün alkollü olmadığını, aracın tümü ile hasar görüp hurdaya çıktığını, ... şirketinin ödeme yapmadığını, tazminatı ödememe sebebinin yasal olmadığını belirterek 17.874,79-TL'nin davalıdan alınmasını talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile 06.12.2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; kaza yapan ... plakalı aracın davalı tarafından kasko sigortasının gerçekleştirildiğini, ancak kasko sigortasının genel şartlarının 1-A maddesi uyarınca meydana gelen hasarın teminat kapsamında olmadığını, genel şartların 5-A çerçevesinde sürücü belgesi olmadan yada alkollü olarak aracın kullanılması halinde zararın teminat dışı olduğunu düzenlediğini, kaza yerinden ayrılma halinde de teminat kapsamı dışına çıkıldığını, somut olayda meydana gelen kazada olayın teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; aracın kullanan kişinin ehliyetinin olmaması, alkollü bulunması, aracın kötü niyetle zarara uğratılması halinin somut olayda olmaması dikkate alınarak,

davalının iddiasını ispatlamak için herhangi bir delil de ileri sürmediği anlaşılmakla, Davanın kısmen kabulü ile; 17.000,00-TL'nin 06/12/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Şirketi vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... Şirketi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 870,95 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 15.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13003, Karar No: 2014/17892, Tarih: 23.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/13003 E.  ,  2014/17892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... AŞ'ye ait işyerinde çalışmakta iken diğer davalı ... AŞ ile taşeron şirket olarak anlaşma yapıldığı ve buna dayanılarak davacı işçi ile 3 yıllık iş sözleşmesi imzalandığını, asıl işverene ait işyerinde çeşitli birimlerde çalıştırıldığını, iş sözleşmesi süresi bitmeden "personel sayısında azaltmaya gidilmesi ve ihtiyaç duyulmaması" gerekçe gösterilerek iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine hükmedilmesini istemiştir.

Davalı ... AŞ vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, kamera kayıtlarının taranması sonucunda 02.02.2013 ve 04.02.2013 tarihlerinde görev alanının dışında bulunan Kalite Kontrol Odasına izinsiz girmiş ve numune olarak üretilen sigara paketi kartonlarını aldığını, üretilen sigaraların izinsiz olarak alınması ve tüketilmesi, gerek ürünün pazar fiyatı gerekse de bu şekilde fabrika dışına çıkartılan ürünlerin bandrol sorunu yaratması sebebi ile hassas bir konu olduğunu, davacının üretim alanından izinsiz sigara alma, şirket dışına izinsiz ve tutanaksız malzeme çıkarma taahhütnamesine aykırı davranması, gerekçe dilekçesinde ekonomik sıkıntı içinde bulunduğu ifade etmesi sebebi ile işsizlik sigortasından yararlanması da hedeflenerek davranışları sebebiyle geçerli nedenle iş sözleşmesini 03.04.2013 tarihinde feshedildiğini davalı ... Şirketi vekili, davanın süresinde açılmadığını ve husumetin şirkete yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve yapılan feshin de geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25.maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre davalı işyerinde temizlik görevlisi olarak yaklaşık 5 yıl süreyle çalışan davacının, davalılardan ... şirketinin 25.03.2014 tarihinde yapılan bildirime göre kamera kayıtlarının taraması sonucu 02.02.2013 tarihinde 02.45 ve 06.45 saatlerinde;04.02.2013 tarihinde 19.36 saatlerinde görev alanı dışında bulunan Kalite Kontrol Odasına izinsiz olarak girdiği ve numune olarak üretilen sigara paket kartonlarından aldığı tespit edildiğinden bahisle 02.04.2014 tarihinde savunma talep edildiği, davacının da aynı tarihli savunma yazısı ile o tarihlerde Kalite Kontrol Odasına çay yapmak için girdiğini, içmeye sigarası olmadığından masaların üzerinde sigara olunca içmeye aldığını, o günden sonra odaya girmediğini, sigara paketlerinin bazen yarım bazen bütün olmak üzere içmek için aldığını, yasak ve kontrol amaçlı olduğunu bilmediğini beyan ettiği görülmüştür.

Savunma verdikten 1 gün sonra ise davacının bu kez "...özel nedenlerim ile daha fazla çalışmam mümkün değildir. Ekonomik sıkıntı içinde olmam sebebi ile istifamın kabul edilmesini ve tarafıma tazminatlarımın ödenmesini talep ederim" şeklinde dilekçe verdiği görülmüştür.

Ancak davalı işveren tarafından ise davacının savunmaya konu eylemleri nedeniyle şirket kurallarını ihlal ettiği ve doğruluk ile bağlılıkla bağdaşmayan bu davranışları sebebiyle hizmet sunulan şirket ile olan ilişkileri zedelendiği ve bu nedenle iş ilişkisinin devamının beklenemez olduğundan 4857 sayılı Yasanın 18.maddesi uyarınca davranışlarından kaynaklanan geçerli nedenlerle feshedildiği bildirilmiştir.

Davacının özlük dosyası incelendiğinde de feshe konu eylemleri dışında çeşitli tarihlerde çeşitli nedenlerle hakkında tutanaklar tutulduğu da görülmüştür.

Bu hali ile ve özellikle de savunma istemi ve savunma dikkate alındığında davacının görevi nedeniyle girmesi yasak olan Kalite Kontrol Odasına çeşitli tarihlerde girerek numune sigaraları aldığı ve tükettiği sabit hale gelmiştir.

Davacının iş sözleşmesi, iş güvenliği taahhütnamesi, gizlilik anlaşması ile özellikle Üretim Alanından İzinsiz Sigara Alma, Şirket Dışına İzinsiz ve Tutanaksız Malzeme Çıkartma Taahhütnamesi 'nin davacı tarafından itirazsız olarak imzalanmış olduğu, Taahhütname uyarınca izinsiz ve tutanaksız olarak hiçbir malzemenin şirket dışına çıkartılamayacığı aksi halde iş akdinin ihbarsız ve tazminatsız olarak sona erdirileceğinin de açıkça düzenlendiği görülmüştür.

Davacının iş sözleşmesi, iş güvenliği taahhütnamesi, gizlilik anlaşması ile özellikle Üretim Alanından İzinsiz Sigara Alma, Şirket Dışına İzinsiz ve Tutanaksız Malzeme Çıkartma Taahhütnamesi 'nin davacı tarafından itirazsız olarak imzalanmış olduğu, Taahhütname uyarınca izinsiz ve tutanaksız olarak hiçbir malzemenin şirket dışına çıkartılamayacığı aksi halde iş akdinin ihbarsız ve tazminatsız olarak sona erdirileceğinin de açıkça düzenlendiği görülmüştür.

Dolayısıyla davacıya isnat edilen eylemler sabit olup bu hali ile davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin devamının kendisinden beklenilemeyeceği, iş ilişkisinin ve güven olgusunun sarsıldığı ve bu hali ile yapılan davalı işveren feshinin, davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedenlere dayandığı sonucuna varılmıştır.

O halde, aynı gün mahkemece duruşması yapılan ve karar verilen diğer dosyalar kabul edilerek seri dosya mantığıyla davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi gerekçeleri dışında işletmesel karar uyarınca feshedilmiş gibi inceleme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken davacının davranışlarına dayanan davalı işverenin yaptığı feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek davanın reddine karar vermek olmalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 25,20 TL harçtan peşin yatırılan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 0,90=1,00 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... A.Ş.nın yaptığı yargılama gideri 89,00 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, davalı ...nın yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6. Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalılara iadesine, 23.09.2014 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/336, Karar No: 2022/13941, Tarih: 05.07.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/336 E.  ,  2022/13941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesi

1) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

İzmir Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının vergi suçu raporu ve mütalaasında sanık ... hakkında 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında, sanık ...’ın sahte fatura düzenleme eylemine iştirak ettiği belirtilmesine rağmen Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 22/04/2014 tarihli iddianamesi ile adı geçen sanık hakkında yalnızca 2009 takvim yılından dava açıldığı anlaşılmakla;

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak etme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2) Sanık Ferahat Gönültaş hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2069, Karar No: 2023/3647, Tarih: 05.07.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2069 E.  ,  2023/3647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen mera kaydının iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, Çorum ili, ..... ilçesi, .... Köyünde kain 7, 52, 211 ve 489 parseller ile bu parsellere uygulanan tapu kayıtlarının miktar fazlası olarak 142, 150, 256 ve 519 parsellerlerin mera olarak ... adına tescil olunduğunu, buna binaen Çorum ili, Tarım Gıda ve Hayvancılık İl Müdürlüğü Mera Komisyonu Başkanlığınca da mera olarak tahsis edildiğini, bu taşınmazların konumu itibariyle meralık vasfına haiz olmadığını, dört taşınmazın da uzun yıllar tarım arazisi konumunda iken fiilen mera olarak kullanılmamalarına rağmen tapu kayıtlarının miktar fazlası olarak mera vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tescil edilmiş olduklarını, Çorum İli Gıda Tarım Hayvancılık İl Müdürlüğü Mera Komisyonu Başkanlığının kararı ile mera olarak sınırlandırılan 142, 150, 256 ve 519 parsel sayılı taşınmazların meralık vasfının iptal edilerek adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın husumet nedeniyle ret edilmesi gerektiğini ve meraların zilyetlik ile edinilemeyeceğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli ve 2015/572 Esas, 2021/298 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda hüküm ''3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 üncü maddesinde düzenlenen hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş'' gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili; yapılan yargılama ve toplanan deliller sonucu taşınmazların mera vasfında olmadığının tespit edildiğini, davanın kabulü gerekir iken reddini yerinde olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı Hazine vekili ise; nisbi vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinden hükmün düzeltilerek onanmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mera kaydının ve tahsisin iptali ile tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Kadastro Kanunu'nun 12-3 üncü maddesi "Bu tutanaklardaki belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz" hükmünü içermektedir. Bu hükme göre dayanılan hakkın tespit tutanağının tanzim tarihinden önce doğması halinde anılan sürenin uygulama imkanına kavuşacağı açıktır.

3. Değerlendirme

1. Dava kadastro tespiti öncesi nedene dayalı tescil istemine ilişkindir.

2. Somut olayda; dava konusu taşınmazlar kadastro tespiti sırasında mera vasfı ile 13.11.1987 tarihinde sınırlandırılmış ve mera siciline kaydedilmiştir. Dava ise 15.04.2013 tarihinde açılmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilerek maktu vekalet ücretine hükmedilmesi yerinde görülmüştür.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Onama harcı davacıdan peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3593, Karar No: 2019/5648, Tarih: 18.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3593 E.  ,  2019/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2018 tarih, 2016/388 esas, 2018/303 karar sayılı kararıyla sanık hakkında tasarlayarak insan öldürme suçundan verilen mahkumiyete ilişkin hükmün CMK'nin 280/2-2. cümle gereğince kaldırılmasına,

Sanığın ...'yı öldürmek suçundan TCK'nin 81/1, 53, 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz dilekçesinin 5271 sayılı CMK’nin 294/1. maddesi uyarınca temyiz sebepleri içermediği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan yerel mahkemece kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine verilen karara karşı katılanlar vekilinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz istemi ile ilgili yapılan incelemede;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/12/2018 gün ve 2018/3187 esas, 2018/3773 sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğu,

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın dayısı olan maktule, tespit edilemeyen bir nedenden dolayı husumet beslemeye başladığı ve maktulü öldürmeye karar verip fiilini gerçekleştirmek için, olaydan bir hafta önce av tüfeği satın aldığı, pazarcılık yapan dayısının pazarda tezgah kurmasını bekleyerek, olay günü tüfeğini yanına alarak pazara gittiği ve burada maktule önce yakın mesafeden bir el ateş edip sonra da iki el de bitişik atış yapmak suretiyle maktulü öldürdüğü olayda, sanığın olaydan önceki davranışlarından maktulü öldürmeye 7 günden fazla bir süre önce karar verdiği, geçen uzun süreye rağmen kararında sebat ederek eriştiği ruhi dinginliğe rağmen kararından dönmeyip, olay günü yaptığı plan doğrultusunda fiilini icra ettiği anlaşıldığından TCK'nin 82/1-a maddesi gereğince tasarlayarak kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nin 81/1. maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMK'nin 302/2-3. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nin 304/2 maddesi uyarınca dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15708, Karar No: 2011/20915, Tarih: 15.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15708 E.  ,  2011/20915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.227,48 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde;davalının 2004 yılı ocak ile 2006 yılı kasım ayını kapsayan dönemde döner sermayeden 3.227,48 TL fazla ödeme aldığının tespit edildiğini, bu paranın davalıya yersiz olarak ödendiğini ileri sürerek, bu bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı cevap dilekçesinde; Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22.12.1973 tarihli 1968/E. 1973/14 sayılı kararı gereği hatalı ödemelerin geri alınması için gerekli dava açma süresinin geçtiğini,İdare Mahkemesinde açmış olduğu dava neticesinde mahkemece işlemin iptaline karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalıya döner sermaye ödemelerinin fazla ödendiği ve ödenen miktar konusunda bir uyuşmazlık bulunmadığı, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 27.1.1973 tarih 1972/6 E. 1973/2 K. sayılı kararının, davalı yanın savunduğu önceki tarihli Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararını doğrulayıp tekrarladığı, yargılamada bağlayıcı önemi ve niteliği bulunan anılan içtihadı birleştirme kararlarında ancak fazla ödeme yapılan kişilerin gerçek dışı beyanları yahut hileye başvurmaları halinde haksız ödemenin geri alınmasının olanaklı bulunduğunun belirtildiği, somut olayda istenilen fazla ödemenin davalı yanın gerçek dışı beyanı yada hileye başvurmasından kaynaklanmadığı, alacağın ortaya çıkmasından itibaren 60 günlük idari dava açma süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.