muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19229, Karar No: 2017/6480, Tarih: 09.10.2017

eklentilerinde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği sigortalıları çalıştıran üçüncü kişi olarak tarif edilmiştir. Aracı kavramı, her şeyden önce, asıl işverenin varlığını, bir başka işverenin asıl işverene ait işin bir bölümünü yapmayı üstlenmesini ve asıl işverene ait iş yerinde veya iş yerinin bir bölümünde iş alanın kendi adına sigortalı çalıştırmasını gerektirir. Asıl işverenle aracı arasındaki ilişki taşıma, eser ve benzeri sözleşmelere dayanabilir ise de, hiç bir şekilde hizmet akdi unsurları bulunmamalıdır. Burada önemli olan yön, asıl işverene ait işin bir bölümünün aracı tarafından görülmesidir. Aracı kavramının belirleyici özelliği, asıl işverene ait işten bir bölüm iş alınması ve bu işte kendi adına sigortalı çalıştırılmasıdır. Asıl işveren; 506 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi hükmüne göre, sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişi olup,asıl - alt işveren ilişkisi için, iş yerinde asıl iş sahibinin de işçi çalıştırıyor olması gerekir. İşverenden alınan iş, işverenin sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir iş yeri olarak değerlendirilebilecek nitelikte ise, işi alan kimse aracı değil, bağımsız işverendir. İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, madde anlamında bir alt işverenlik, dolayısıyla dayanışmalı sorumluluk söz konusu olmayacaktır. Benzer şekilde, işveren kendisi sigortalı çalıştırmaksızın işi bölerek, ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı), asıl işveren olmayacağından, alt - asıl işveren ilişkisi de bulunmayacaktır. Burada önemli olan yön “devir” olgusudur. Devirden amaçlanan, yapılmakta olan işin, bölüm ve eklentilerinden tamamen bağımsız bir sonuç elde etmeye yönelik, işi alana bağımsız bir işveren kimliği kazandıracak bir işin devridir. Diğer iş yerlerinde sigortalı çalıştırması nedeniyle “işveren” sıfatına sahip olan kişi, devredilen iş dolayısıyla işverenlik sıfatına sahip olmadığı için asıl işveren olarak sorumlu tutulamayacaktır. Aynı şekilde, işi alan kişinin de işverenlik sıfatını, alınan işte ve o iş nedeniyle sigortalı çalıştırması sonucunda kazanmış olması aranacaktır. Alınan işte sigortalı çalıştırmayıp, tek başına işi yürüten kişi alt işveren olarak nitelendirilemeyecektir. Bu kimsenin, diğer bir takım iş yerlerinde çalıştırdığı sigortalılar nedeniyle kazandığı işverenlik sıfatının sonuca etkisi ise, bulunmamaktadır.Öte yandan, alınan iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi veya yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Diğer bir anlatımla, bir işverene ait iş yerindeki üretim sürecine, başka bir işverenin dahil olması durumunda “aracıdan” söz edilebilecektir. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin yardımcı parçası olup olmadığıdır

. Diğer bir anlatımla, bir işverene ait iş yerindeki üretim sürecine, başka bir işverenin dahil olması durumunda “aracıdan” söz edilebilecektir. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin yardımcı parçası olup olmadığıdır. İş yerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi durumunda aracıdan söz etme olanağı kalmayacak ve ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. 506 sayılı Kanunun 87. maddesi hükmüne göre aracı, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Somut davada; davalı şirketler arasında 12.01.2007 tarihli kömür üretimi konulu sözleşme düzenlenmiş olduğu görülmektedir. Yukarıdaki açıklamalar ışığında, davalı şirketler arasındaki sözkonusu sözleşme ve dosya kapsamı birlikte gözetilerek davalı şirketler arasında Rödövans ilişkisinin olup olmadığı araştırılmalı ve giderek alt işveren-üst işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı hususları, davaya konu kazaya ilişkin ... 3. İş Mahkemesi’nin 2014/343 esas sayılı tazminat davası dosyası içeriği de gözetilmek suretiyle belirlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddî ve hukukî ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Madencilik İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/26139, Karar No: 2008/250, Tarih: 15.01.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/26139 E.  ,  2008/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava meslek hastalığı sonucu % 13,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden davacı sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

30.05.2007 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken kazanın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir. Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

"1-Manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 10.000,00-YTL manevi tazminatın 24.5.2007 rapor tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine

2-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 1.200,00-YTL, avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddolunan miktar üzerinden aynı Tarife uyarınca 450,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine

3-Davacı tarafından yapılan toplam 10.80 YTL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 9.72 YTL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına

3-Davacı tarafından yapılan toplam 10.80 YTL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 9.72 YTL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına

4-Alınması gereken 540,00 YTL karar ve ilam harcından peşin alınan 148,50 YTL nispi harcın düşümüyle kalan 391,50 YTL nispi harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına; davacı tarafından peşin yatırılan 148,50 YTL nispi harç ile 13.10 YTL başvuru harcı olmak üzere toplam 161,60 YTL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.01.2008 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/175, Karar No: 2023/3109, Tarih: 13.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/175 E.  ,  2023/3109 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2131 E., 2022/2131 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/191 E., 2022/79 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesi ile özetle; tarafların karşılıklı olarak şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşanma talebiyle dava açtıklarını, bu davada tarafların 1 yıl süre ile ayrılmalarına karar verildiğini, söz konusu kararın 07.01.2019 tarihinde kesinleştiğini, verilen ayrılık kararından sonra da tarafların bir araya gelmediğini, davalı kadının annesinin etkisinde kaldığını, davalının annesinin taraflarla birlikte yaşadığını, çocuklarla görüşmesine engellediğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, evi terk ettiğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 172 nci maddesi gereğince boşanmalarına, müvekkili lehine 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesi ile özetle; davacının boşanma talebinin reddi gerektiğini, davacı erkeğin ilgisiz davrandığını, müvekkilinin annesine karşı da kırıcı ve hakaret içeren söz ve davranışlarda bulunduğunu, davacının eşine de sözlü ve fiili şiddet uyguladığını, evden kovduğunu, tehdit ettiğini, müşterek çocuğun ölümünden müvekkilini sorumlu tuttuğunu belirterek, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk, çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 800,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine 150.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının annesinin tarafların evliliklerine müdehale ettiği, kadının bunu engellemediği, kadının annesinin davacı-karşı davalı erkek istememesine rağmen uzun süreli olarak tarafların evinde yaşadığı, kadının annesine bakmak için evi terk ettiği; erkeğin, kadının annesine hakaret ettiği, kadını tehdit ettiği, kadına sözlü şiddet uyguladığı, tarafların eşit kusurlu olduğu, tarafların ilk boşanma davasından bu yana ayrı yaşadıkları, 1 yıllık ayrılık süresi bitmesine rağmen ortak hayat yeniden kurulamadığı gerekçesi ile erkeğin 4721 sayılı Kanun'un172 nci maddesi gereğince ayrılık süresinin bitiminde ortak hayatının yeniden kurulamaması nedeniyle açtığı boşanma davası ile kadın vekilinin 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince, her iki davanın ayrı ayrı kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine aylık 450,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, taraflar eşit kusurlu olduklarından erkeğin manevî tazminat talebinin reddine, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulünün hatalı olduğu, erkeğin tam kusurlu olduğu, hükmedilen tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakalarının az olduğu, maddî ve manevî tazminatlarının reddedilmesinin hatalı olduğu gerekçeleri ile erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların reddi, nafakaların miktarı yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, kadının ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, hükmedilen tedbir nafakaları, yoksulluk nafakası ile iştirak nafakası miktarları az olduğu gerekçesi ile kadın vekilinin sair istinaf taleplerinin esastan reddine, kadın vekilinin; kadın lehine hükmedilen tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarlarına yönelik istinaf başvuru talebinin kabulüne, ilgili bentlerin kaldırılmasına, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların reddi, nafakaların miktarının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu belirterek; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların reddi, nafakaların miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca 4721 sayılı Kanun'un 172 nci ve 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'ileri istemine ilişkin davalarda taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı,erkeğin boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı, nafakaların ve kadın yararına tazminat miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 172 nci maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun)50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14996, Karar No: 2007/16860, Tarih: 25.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14996 E.  ,  2007/16860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA KONUSU : ... Köyü 733 sayılı parsel

Taraflar arasındaki TAPU İPTALİ VE TESCİL davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayılı yazılı hükmün; Dairemizin 14/06/2007 gün ve 2007/7978-8118 sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiş, süresi içinde DAVALI ... VEKİLİ tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemiz kararı, karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve yasaya da uygun olduğu nedeniyle davalı gerçek kişilerin esasa ilişkin karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir. Ancak Dairenin bozma kararının son paragrafında (Tapu Komisyonu kararı ile kök tapu kayıtlarının sınırlarının ve yüzölçümünün değiştirilmesinin Hazineyi bağlamayacağı gözetilerek, çekişmeli parselin kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının, kök kayıt itibariyle yüzölçümü ile geçerli kapsamı dışında olduğu belirlendiği taktirde, Hazine davasının kabulüne, kök kayıt itibariyle tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlendiği taktirde davanın kabulüne karar verilmelidir.) şeklinde maddi hata sonucu anlam bozukluğu oluşmuş olup paragrafın son cümlesinin (kök kayıt itibariyle tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlendiği taktirde davanın kabulüne) bölümünün karadan çıkarılması suretiyle düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve H.Y.U.Y.nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan esasa ilişkin karar düzeltme isteğinin REDDİNE, Dairenin 14/6/2007 gün 2007/ 7978- 8118 EK sayılı ilamının son paragrafındaki (Tapu Komisyonu kararı ile kök tapu kayıtlarının sınırlarının ve yüzölçümünün değiştirilmesinin Hazineyi bağlamayacağı gözetilerek, çekişmeli parselin kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının, kök kayıt itibariyle yüzölçümü ile geçerli kapsamı dışında olduğu belirlendiği taktirde, Hazine davasının kabulüne, kök kayıt itibariyle tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlendiği taktirde davanın kabulüne karar verilmelidir.) cümlesindeki (kök kayıt itibariyle tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlendiği taktirde davanın kabulüne) bölümünün çıkartılması suretiyle düzeltilme isteğinin REDDİNE, aynı yasanın 442. maddesi uyarınca takdiren 160.00.- YTL. para cezası ile Harçlar Yasası uyarınca 27.00.- YTL. red harcının düzeltme isteyenden alınmasına 25/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1302, Karar No: 2021/660, Tarih: 28.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1302 E.  ,  2021/660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, müdahalenin önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; taraf vekillerinin temyiz isteminin bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğu gerekçesiyle temyiz istemleri reddedilerek 24.03.2016 tarihli dairemiz ilamı ile onanmıştır.

Davacı vekilince yapılan bireysel başvuru üzerine Anayasa Mahkemesince; dosya kapsamından anlaşılan bilgilere göre; 2006’dan beri ihlalin devam ettiği, 6216 Sayılı Yasanın 50. maddesi gereğince ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması gerektiği belirtilmek suretiyle, mülkiyet hakkının ihlal edildiğine, sonuçların giderim için kararın bir örneğinin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, Maddi tazminat isteminin reddine, 10.000,00-TL manevi tazminat ödenmesine, kararın bir örneğinin Enerji Bakanlığına gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/109 Esas,- 2015/726 Karar sayılı ilamının kaldırılarak müdahalenin önlenmesine, tellerin kal’ine ecrimisil talebinin reddine ve 65780-TL nin davacıya ödenmesine ilişkin verilen karara karşı davalı İdare vekilince İstinaf kanun yoluna başvurulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2019/3855 Esas,- 2020/1 Karar sayılı ilamı ile kanun yoluna başvuranın başvurusunu inceleme görevinin 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait olduğu anlaşılmakla, dosyanın tabi olduğu kanun yolu uyarınca temyiz incelemesi için Yargıtay'ın ilgili Hukuk Dairesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nun 373/4. fıkrasında “Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 28/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10699, Karar No: 2012/29260, Tarih: 02.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10699 E.  ,  2012/29260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından soruştuma aşamasında suça konu yapılarla ilgili olarak oteli 2006 yılından önce işleten kişiler hakkında soruşturmanın tefrik edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bu soruşturmanın akıbeti araştırılarak dava açılıp açılmadığı, açıldığı takdirde davaların birleştirilmesi, aksi halde dosya içerisine alınıp incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri dosyaya konulduktan sonra TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri de gözetilerek tüm delillerin birlikte değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.