muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12021, Karar No: 2014/12826, Tarih: 25.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12021 E.  ,  2014/12826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06.12.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9382, Karar No: 2014/8855, Tarih: 03.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/9382 E.  ,  2014/8855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki tüketicinin açtığı itirazın iptali davasına dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.03.2013 günlü ve 2012/276 E.- 2013/141 K. sayılı hükmün Temyiz Talebinin Reddi hakkında dairece verilen 22.01.2014 günlü ve 2013/16381 E.- 2014/733 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, davalı tüketiciden kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, satış hizmet bedeli vs. adı altında toplam 74.66 TL bedel tahsil edildiğini, davalı tarafından bu uygulamaya ilişkin olarak Tüketici Hakem heyetine itirazda bulunulduğunu, hakem heyeti tarafından davalı tüketici tarafından ödenen bedelin iadesine karar verildiğini beyan ederek, Tüketici Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, verilen bu kararın davacı tarafça temyizi üzerine, Dairemizin 22.01.2014 gün, 2013/16381 E. ve 2013/733 K. sayılı kararı ile miktar itibariyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu karara karşı da dava tarafça karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair karar düzeltme sebepleri yerinde değildir.

Ancak, karar düzeltme istemi üzerine yapılan incelemede Dairemizin miktar itibariyle temyiz talebinin reddine ilişkin kararı hatalı olup, davanın niteliği itibariyle, kararın temyiz kabiliyetinin bulunduğu anlaşıldığından Dairemizin 22.01.2014 gün, 2013/16381 E. ve 2013/733 K.sayılı miktar itibariyle temyiz talebinin reddine ilişkin kararının kaldırılarak, dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde dosyadaki tüm evraklar incelendi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1455, Karar No: 2013/7393, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1455 E.  ,  2013/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suç tarihinde polis görevlilerince yapılan rutin kontroller esnasında Tekel İşletme Müdürlüğü içerisinde suça sürüklenen çocuğun tespit edilmesi üzerine, durumdan şüphelenilerek otopark içerisindeki ... nezdinde muhafaza altında tutulan araçların tek tek kontrolünün yapıldığı,.... plaka sayılı aracın arka tarafında yere konulmuş vaziyette 4 adet araç hoparlörünün bulunduğunun tespit edildiği, olay yeri inceleme ekibinin yaptığı çalışma neticesinde olay mahallinin eski tütün fabrikası olduğu, bu fabrikanın 3-4 ay önce faaliyetinin durdurulduğu, bekçi veya güvenlik görevlisinin bulunmadığı, kapı girişlerinin kilitli tutulduğu, ..... plaka sayılı aracın sol ön kapı camının yeni kırılmış olduğu ve araç içerisindeki hoparlör kablolarının kesici bir alet ile kesildiği ile hoparlörlerin yerlerinin boş olduğunun tespit edildiği, olay yerinde bahse konu aracın dış ve iç kısmında yapılan parmak izi incelemesinde iz ve delile rastlanılmadığının belirtildiğinin iddia edildiği olayda; suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında, hayvanlarına ot toplamak için geldiğini, hırsızlık yapmadığını ve kimsenin malına zarar vermediğini belirtmek suretiyle suçlamaları kabul etmemesi, mahkemece tanık sıfatıyla dinlenen tutanak düzenleyicilerin de beyanlarında, çocuğun elinde ot biçmeye yarar aletin bulunduğunu, camı kırarken ya da hırsızlık yaparken kendisini görmediklerini, çocuğun, hoparlörlere olan uzaklığının 15 metre civarında olduğunu belirtmeleri, olay yerinde parmak izinin tespit edilmemesi ve çocuğun gelmesinden önce de araç camının kırılarak, hoparlörlerin yerlerinden çıkarılmasının mümkün olması karşısında, savunmalarının aksine, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gerekçesiyle mahkemece çocuk hakkında kurulan beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2557, Karar No: 2011/14030, Tarih: 17.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2557 E.  ,  2011/14030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/11/2009 tarih ve 2008/1345-2009/1194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince dahili su teminatı içerir sigorta poliçesiyle sigortalanan konutta meydana gelen su sızıntısı sonucu oluşan hasarın sigortalıya ödendiğini ve zararın oluşumunda davalının sigortalısının sorumlu olduğunu ve 4.558,18 TL’nin tahsili için başlatılan icra takibine davalı itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddi istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, hasara neden olan su basmasının davalı tarafından sigortalanan konuttan kaynaklandığı ve davalının hasardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, itirazın 1.750,00 TL için iptaliyle icra takibinin bu miktarla devamına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 76,10TL harcın temyiz edene iadesine, 17/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15336, Karar No: 2014/9596, Tarih: 29.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/15336 E.  ,  2014/9596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy 9. İş Mahkemesi

Tarihi :26.04.2013

No :2011/65-2013/350

Dava, rücuen tazminat istemine ilişindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazasısonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve cenaze gideri nedeniyle, uğranılan Kurum zararının 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca, tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı belediyenin % 100 kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı belediyeye ait binada temizlik elemanı olarak çalışan sigortalı, bodrum katında bulunan odasına gittiği sırada, yan tarafta bulunan kalorifer kazanının patlaması sonucu vefat etmiş olup; mahkemece, hükme esas alınan kusur raporunda; davalı belediyenin % 100 kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de, bu raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Kaza sonrası soruşturma yapan sigorta müfettişi raporunda, sigortalının B.Tem Turizm Temizlik Hizmetleri Ltd Şti'nin işçisi olarak çalıştığı sırada, iş kazası geçirdiği kabul edilmiş olup, hükme esas bilirkişi raporunda ise; B.Tem Turizm Temizlik Hizmetleri Ltd Şti'nin asıl işvereni olan davalı belediyenin kusuru irdelenmiş, fakat sigortalının işvereni olan B. Tem Turizm Temizlik Hizmetleri Ltd Şti'nin kusuru olup olmadığının irdelenmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle, davada husumet yöneltilmeyen işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi bulunup bulunmadığı, mevzuat hükümlerince öngörülmemiş, fakat, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, işverence tam olarak alınıp alınmadığı, (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi) ve özellikle kalorifer kazanının patlamaya karşı dayanıklı ayrı bir bölme/binada bulunması ve yakınında işçi çalıştırılmaması gerekliliği karşısında, güvenlik bakımından, sakıncalı olan yerde işçi çalıştıran işverenin kusuru bulunup bulunmadığı üzerinde durularak, davada teselsüle dayanılmadığı da gözetildiğinde, kazaya etken kusur oranlarının ayrıştırmak suretiyle dava konusu iş kazasında; iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan,yeniden kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken kusur ve aidiyeti konusunda, eksik ve yetersiz inceleme ile sonuca varılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 29.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11186, Karar No: 2014/9058, Tarih: 25.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/11186 E.  ,  2014/9058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/277483

Mahkeme : ADANA 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Hüküm Tarihi- Numarası : 26.05.2009 - 2008/1198 esas ve 2009/406 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın ikinci kez aynı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/442, Karar No: 2015/3448, Tarih: 27.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/442 E.  ,  2015/3448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/23988

MAHKEMESİ : Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19/11/2013, 2013/168 (E) ve 2013/250 (K)

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma, mala zarar verme, bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla öldürme

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan 4 aydan 3 yıla kadar hapis veya adli para cezası öngören TCK.nun 151/1 maddesinin uygulanması sırasında, seçimlik olarak öngörülen hapis cezasına hükmolunduktan sonra belirlenen hapis cezasının, TCK.nun 50/2 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceği düşünülmeyerek yazılı şekilde hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Maktülenin malüllüğü, ruhi veya fiziki güçsüzlüğü nedeni ile kendisini korumaktan aciz bir kimse olmadığı, 88 yaşında olmasının da başlı başına beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunmasını gerektirmeyeceği gibi, kuşkunun da sanık lehine yorumlanması gerektiği gözetildiğinde, tebliğnamedeki TCK’nun 82-1-e ve 149/1-e maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

3- Sanığın yağma suçunu silahtan sayılan baston ile işlediği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında 149/1-a maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktül ...’yi nitelikli kasten öldürme, mala zarar verme ve nitelikli yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, vasfa ve lehe hükümlerin uygulanmasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen de re'sen temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27.05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9378, Karar No: 2015/1286, Tarih: 06.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/9378 E.  ,  2015/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Asıl dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, birleştirilen dava ise arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle teminat amaçlı konulan ipoteğin fekki istemlerine ilişkindir.

Mahkmece asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair hüküm kurulmuştur. Asıl dava temyiz edilmeksizin kesinleştirilmiş, birleştirilen dava temyiz edilmiş olmakla dosya temyiz incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiş ise de;

Birleştirilen davada davacı kooperatif vekili dava dilekçesinde dava dışı arsa sahibi ... ile 13.07.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını ve sözleşme uyarınca arsa payına karşılık taahhüt edilen dairelerin teminatı olarak arsa sahibi ... lehine 250.000.00 TL ipotek tesis edildiğini ve anılan ipotek haklarının 19.02.2009 tarihinde ... tarafından davalı ...'e temlik edildiğini, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşaatın tamamlanarak teslim edildiğini, arsa sahibi ...'un ipotek borçlarını ibra ettiğini ileri sürerek ipoteğin fekkini talep etmiştir.

Bu durumda uyuşmazlığın çözümü için arsa sahibi ile yüklenici kooperatif arasında aktedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ipotek akit tablosu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay (23.) Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay (23.) Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.