muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/833, Karar No: 2019/1959, Tarih: 05.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/833 E.  ,  2019/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Önceki bozma ilamında da açıklandığı üzere, işverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir ile yapılan ödemeler miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda, sigortalının vefat etmesine neden olan olayda, davalı işveren Belediye’nin kusurunun bulunmadığı gözetilerek, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 60 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak işveren davalı Belediye'nin sorumluluğu irdelenmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Mahkemece, bozma öncesi verilen kararda, sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal yardım zammı ödemesinin davalıların sorumlu olduğu tazminat miktarının hesabına dahil edilmemesi ve davacı Kurum temyizinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddine karar verilmesi karşısında, bozma sonrası oluşan usuli kazanılmış hak durumu dikkate alınarak, sosyal yardım zammı ödemesinin kurum zararına dahil edilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

4-Teselsüle dayalı olarak açılan eldeki davada; kurum zararı, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin, her bir davalının sorumlu olduğu tazminat miktarına göre, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

4-Teselsüle dayalı olarak açılan eldeki davada; kurum zararı, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin, her bir davalının sorumlu olduğu tazminat miktarına göre, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine,

“1-Davanın kısmen kabulüne,

2-54.115,71 TL'nin (davalı Belediye 21.646,28TL’sından sorumlu olmak üzere) 12/04/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

3-171,50 TL'nin (davalı Belediye 68,60TL’sından sorumlu olmak üzere) 20/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 3.708,35 TL harcın (davalı Belediye 1.483,34TL’sından sorumlu olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına,

5- Davacı tarafça yapılan 553,80 TL yargılama giderinin (davalı Belediye 214,00TL’sından sorumlu olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

6-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 6.321,59 TL vekalet ücretinin (davalı Belediye 2.605,79TL’sından sorumlu olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

Davalı Belediye kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 3.999,39TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Belediye’ye verilmesine,

7- Davacı tarafından yatırılan gider avansından kullanılmayan kısmının HMK'nun 333. ve HMKGAT'nin 5/1 maddeleri uyarınca davacı tarafa iadesine,” yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 05.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9547, Karar No: 2009/9932, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9547 E.  ,  2009/9932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 17.715,93YTL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanununun 112. maddesine 03.07.2003 tarihinde 4917 Sayılı Yasa ile eklenen 5.maddesinde “Türk Silâhlı Kuvvetleri’nden her ne şekilde olursa olsun mecburî hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar (Türk Silâhlı Kuvvetleri’nde görev yapamaz şeklinde sağlık raporu alanlar ile vazife malûlü olarak Türk Silâhlı Kuvvetleri’nden ayrılanlar hariç), her yıl kuvvet komutanlıkları, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından belirlenen; askerî öğrenci, subay ve astsubay naspedildikten sonra kendilerine yapılan öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarını, yükümlülük sürelerinin eksik kalan kısmı ile orantılı olarak kanunî faizi ile birlikte tazminat olarak öderler. Öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarının hangi unsurlardan oluşacağı ve tahsiline ilişkin usul ve esaslar; Millî Savunma, İçişleri ve Maliye Bakanlıkları tarafından müştereken yürürlüğe konulacak yönetmelikte belirlenir” denilmektedir. Yasanın uygulanmasını gösteren ve 17.12.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmelik’in 5. maddesinde ise, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapamaz şeklinde sağlık raporu alanlar ile vazife malulü olarak ayrılanlar hariç olmak üzere her ne şekilde olursa olsun mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar ile ilgili maliyet hesabında; Öğrencilik dönemine ait 3 Eylül 1985 tarihli ve 18857 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Askerî Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik hükümleri uygulanarak

yapılacak hesaplamada; yiyecek, giyim-kuşam, öğrenci harçlıkları, kitap-kırtasiye, vize-diploma-sınav ve benzeri harçlar, öğretim ve eğitimin gerektirdiği ulaşım giderleri, ilaç-tedavi giderleri, barındırma, askerî liseler hazırlık sınıfları yabancı dil eğitimleri, atış, personel ve amortisman giderleri ile görmüş olduğu kurs masraflarının dikkate alınacağı açıklanmış; aynı yönetmeliğin 6. maddesinin (b) fıkrasında masrafların yapıldığı yıl esas alınarak, ayrıldığı ve ilişiğinin kesildiği tarihe kadar kanuni faizi hesaplanarak tazminat hesabı yapılacağı belirtilmiştir.

Somut olayda; davalı 30.08.2003 tarihinde astsubay naspedilerek Türk Silahlı Kuvvetlerinde göreve başlamış ve 29.01.2007 tarihinde de resen emekli edilmiştir.Bu sebeple davalı astsubay nasbedilmekle öğrenciliği dönemine ilişkin olarak ilgili okul komutanlığına vermiş olduğu yüklenme senedi hükümleri sona ereceğinden borcunun 926 sayılı yasanın 112.maddesi ve ilgili yönetmelik hükümlerine göre tespiti gerekir. Bu durumda; mahkemece davalının, yukarıda belirtilen yasa ve ilgili yönetmelik hükümleri uyarınca; öğrencilik dönemine ilişkin olarak adına yapılan masrafların tamamından sorumlu tutulması gerekirken, yüklenme senedinde bulunmadığı gerekçesiyle atış, personel ve amortisman giderlerinin hesaplamaya dahil edilmemesi ve böylece eksik tazminat hesaplanması doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13820, Karar No: 2016/8836, Tarih: 02.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13820 E.  ,  2016/8836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinden abonelik sözleşmesine hukuka aykırı olarak 14.04.2014 tarihinden dava tarihine kadar kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 3.785,33 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 3.785,33 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 01.06.2015 harçlandırma tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan ''Açılan davanın kabulü ile 3.785,33 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ifadesinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 1.000 TL alacağın dava tarihinden, 2.785,33 TL alacağın ise 01.06.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/6306, Karar No: 2021/5301, Tarih: 22.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6306 E.  ,  2021/5301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03/10/2019 tarih ve 2019/437 E. - 2019/923 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/06/2020 tarih ve 2019/2358 E. - 2020/621 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin Beylikdüzü Belediyesi Başkanlığı'na ait bir şirket olduğunu, belediye başkanı tarafından şirketin olağan genel kurul toplantısında temsil edilmesi için Naim Demirci'nin 22/05/2019 tarihli başkanlık yazısı ile yetkilendirildiğini ve olağan genel kurul toplantısının 23/05/2019 tarihinde Naim Demirci ve diğer hazirunların katılımı ile gerçekleştiğini, 24/05/2019 tarihinde davacı şirket tarafından dilekçe ile İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğüne başvuru yapılarak Türk Ticaret Kanunu, şirket ana sözleşmesi ve sair yasal düzenlemeler gereği olağan genel kurul kararlarının ticaret sicilinde tescil ve ilanının talep edildiğini, ancak davalının, şirketin olağan genel kurulda temsilcisinin belediye başkanı tarafından değil belediye meclisinin alacağı kararla belirlenmesinin gerektiği gerekçesiyle bu eksikliğin 1 ay içinde tamamlanmasını talep ettiğini, ancak bu eksikliğin tamamlanmasının mümkün olmadığını, temsilci atama yetkisinin belediye başkanına ait olduğunu, davalı kurumun hukuka aykırı olan bu nedene dayalı olarak tescil talebini reddetmesinin doğru olmadığını belirterek, dava konusu başvurunun karar kesinleşinceye kadar geçici tescilinin yapılmasına, kararın kesinleşmesi ile Ticaret Sicil Müdürlüğü kararının iptal edilerek kesin tescil ve ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamaya göre, 5393 sayılı Belediye Kanununda belediye başkanı ve belediye meclisinin görevlerinin hüküm altına alındığı, ancak davacı şirketin genel kurulunda belediye tüzel kişiliğini temsil edecek temsilcinin belediyenin hangi organı tarafından seçileceğinin açık olarak belirtilmediği, kanundaki genel görev tanımlarına bakıldığında uyuşmazlık konusu olan temsilcinin atanması görevinin belediye başkanı tarafından kullanılmasında bir sakınca ve aykırılığın bulunmadığı, davalı kurumun tescil talebinin reddine karar vermesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 03.07.2019 tarihli 84329644/80082-141407 sayılı kararının iptaline, temsilci yetkilendirilmesine ilişkin kararın ve Beylikdüzü Belediyesi Personel A.Ş'nin 23.05.2019 tarihli olağan genel kurul kararının tesciline ve tescilin Ticaret Sicil Gazetesinde ilanına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince yapılan yargılamaya göre, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 'nun 353(1)b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22/06/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1310, Karar No: 2016/3554, Tarih: 23.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/1310 E.  ,  2016/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ(MÜSTEMİR YETKİLİ)

DAHİLİ DAVALI : ADANA ÇİMENTO A.Ş. ADINA AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde dahili davalı ...Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız ve bildirimsiz feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdini kendisinin sona erdirdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemenin ilk kararı davalı vekilinin temyiz itirazları üzerine Dairemizin 05.11.2014 tarihli 2013/17 E, 2014/32660 K sayılı ilamı ile "hafta tatili isteminin karar gerekçesinde ispat edilemediğinden reddidildiği belirtilmesine rağmen hüküm kısmında istemin kabul edilmesinin hüküm ile gerekçe arasında farklılığa neden olduğu" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulma kararı verilmiş, davacı vekilinin 13.02.2015 hakim havale tarihli dilekçesi dilekçesi ile.... davaya dahil edilmesini talep etmesi üzerine Mahkemece..... davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Dahili davalı ...... vekilinin temyiz istemi üzerine Mahkemece 30.09.2015 tarihli 2014/714 E 2015/101 K sayılı ek karar ile temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı ve ek kararı .... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

D) Temyiz:

Kararı ve ek kararı .... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yasalarda aksine düzenleme bulunmadıkça mahkeme kararlarının taraflara tebliği gerekir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerinde verilen kararlara karşı temyiz süresi tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gündür. Mahkemece karar yüze karşı tefhim edilmiş ise, tefhim edilen kısa kararın 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 383 ve devamı maddelerinde belirtilen şartları taşıması gerekir. Aksi takdirde usulüne uygun tefhimden sözedilemez. Bu durumda temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Vekâletname sunulduktan sonra tebligatların vekile yapılması gerekir. Vekil ile takip edilen davada, asil duruşmada bizzat bulunsa dahi tebliğin vekiline yapılması zorunludur. Vekile çıkarılan tebligat, kendisine veya kendisi yerine sekreteri veya kâtibine tebliğ edilmelidir. Ancak isticvap, yemin gibi şahsa bağlı işlemlerde, tebligatın vekile değil, bizzat bu işlemi yapacak asile yapılması yasal zorunluluktur.

Somut uyuşmazlıkta, ....vekil ile temsil edilmesine rağmen gerekçeli kararın davalı şirkete tebliğ edilmesi hatalı olduğundan vekilin temyizi süresinde olup, Mahkemenin davalının temyiz talebinin reddine ilişkin, 30/09/2015 tarih ve 2014/714 E-2015/101 K sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Asıl işveren ile alt işverenler arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. 6100 sayılı HMK hükümleri ihtiyari dava arkadaşlarının davaya dahil edilebilmelerine dair hüküm bulunmamaktadır.

Asıl işveren ile alt işverenler arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. 6100 sayılı HMK hükümleri ihtiyari dava arkadaşlarının davaya dahil edilebilmelerine dair hüküm bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, dahili davalı ... .... ile davalı.... arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olup, ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan,.....'nin dahili dava yoluyla davaya dahil edilmesi ve aleyhine hüküm kurulması hatalıdır. Dahili davalı ..... aleyhine usulüne uygun açılmış bir dava olmadığından bu şirket hakkındaki dava usulden reddedilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.