muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5957, Karar No: 2022/1332, Tarih: 09.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5957 E.  ,  2022/1332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin kararlara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yasa yolu ile merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre, itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında müştekiler ... ve ...’e yönelik nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocukların, olay günü işçilerin soyunma odası olarak kullandıkları binaya girerek, müşteki ...’a ait pantolonun cebinden 650-700 TL, müşteki ...’a ait pantolonun cebinden de 20 TL parayı alarak ayrıldıkları olayda; bir fiil ile aynı suçun birden fazla mağdura karşı işlenmesi halinde aynı neviden fikri içtima oluşturması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi gereğince ceza verilip bu cezanın arttırılması gerekirken, mağdur sayısınca iki kez mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA,1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının korunmasına,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ... ve ...’a yönelik nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 28.12.2017 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu husus araştırılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ... ve ...’a yönelik nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 28.12.2017 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu husus araştırılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8668, Karar No: 2019/1547, Tarih: 18.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8668 E.  ,  2019/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Red

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2014 tarihli 2014/6222 Soruşturma ve 2014/5266 Esas sayılı iddianamesi ile ... Demir Profil Sac Yapı El. Tic. Ltd. Şti.‘nin yetkilisi olan sanığın, ... Pen Plastik İnş. Yapı Elemanları San. Tic. Ltd. Şti.‘ne ait 01.06.2011-23.06.2011 tarihleri arasında düzenlenen sahte faturaları defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle "2011 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2013/329 Esas ve 2014/853 Karar sayılı dava dosyası esas alınarak mükerrer yargılama nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de; sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2013 tarihli 2012/105851 Soruşturma ve 2013/11296 Esas sayılı iddianamesi de sanığın ... İnşaat Malzemeleri Metal Beton Ürünleri Kömür Nak. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen sahte faturaları defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle "2011 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı; UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2013 tarihli 2012/105851 Soruşturma ve 2013/11296 Esas sayılı iddianamesi ile açılan davaya ilişkin olarak, İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 23.12.2014 tarihli 2013/329 Esas ve 2014/853 Karar sayılı ilamı ile sanığın beraatine karar verildiği anlaşıldığından, sanığın aynı takvim yılında başka mükelleflerden temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin, “aynı dava“ olarak kabul edilemeyeceği, ancak koşullarının oluşması halinde zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği gözetilerek yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken açılan kamu davasının mükerrer olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4407, Karar No: 2013/7142, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/4407 E.  ,  2013/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Eğit. Ara Oyn. Mob. Dek. Mim. Müh. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... Konut Gay. Yat. Ot. A.Ş. Vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 29.11.2011 gün ve 522-774 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 15.10.2012 gün ve 3276-14979 sayılı ilamına karşı taraf vekillerince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan taraf vekillerinin karar düzeltme istemlerinin REDDİNE, takdiren 219,00'ar-TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8196, Karar No: 2020/18148, Tarih: 10.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/8196 E.  ,  2020/18148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin T.C. ...'nın asıl işveren olduğu ... Göğüs Hastalıkları ve ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalıştığını, işyerinde aşçı yardımcısı olarak çalışan davacının 1.050.00 TL civarında ücret aldığını, işyerinde haftanın 6 günü 07.30 da çalışmaya başlayıp akşam 18:30 da işten ayrıldığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davada iş ilişkisi olmayan T.C. ...'nın taraf olarak gösterilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacının hangi şirkette çalıştığı belli olmasına rağmen kötüniyetli olarak T.C. ... aleyhine açıldığını, T.C. ...'nın yalnızca ihale makamı olduğunu, davacının taşeron firmanın elemanı olduğunu, talep edilen alacakların zamanaşımına uğramış alacaklar yönünden reddini talep ettiklerini, dava konusu taleplerle ilgili müvekkili Bakanlığın hiçbir sorumluluğunun bulunmadığını, sorumluluğun yalnızca hizmet akdiyle çalıştıran yüklenici firmaya ait olduğunu, davacının özlük dosyasının ihaleyi alan ... Tabldot T.A. Şirketinde olduğunu, davacının fazla mesai talebinin yerinde olmadığını, davacının hastanede fazla mesai yaptığını yazılı delillerle ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin 18/09/2019 tarihli bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmenin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada verilen ara dinlenmenin süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Ara dinlenme için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık kırkbeş saati aşan kısmını oluşturması halinde ise zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda , 18/09/2019 tarihli bozma kararında fazla çalışma hesabında davacının çalışmaya başlama saatini sabah 07:30 olarak açıklamasına rağmen raporda bu saatin 07:00 olarak kabulünün HMK. nın 26. maddesine aykırı şekilde talep aşımı olduğu belirtilerek karar bozulmuş, bozma ilamına uyan Mahkemece ek bilirkişi raporu alınmış, hükme esas alınan bu raporda davacının 7:30-18:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme süresi ile haftada 9 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de yukarıda belirtildiği üzere ara dinlenme sürelerinin dosya içerisindeki mevcut delillerle ispat edilmediği taktirde günlük çalışma süresine göre belirlenmesi gerekir. Mahkemece, kabul edilen günlük çalışma süresi 10,5 saat olup ara dinlenme süresinin bir saat olarak belirlenmesi gerekirken 1,5 saat ara dinlenme süresinin kabulü hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4761, Karar No: 2011/15468, Tarih: 18.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4761 E.  ,  2011/15468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2009 tarih ve 2008/47-2009/741 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait olan ve davalı tarafından sigortalıya kiralanmış dükkanın, tesisatından sızan sular nedeniyle hasara uğradığını, sigorta tazminatının ödendiğini, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 7.573.87 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalının dükkanı kiraladığı gün, tesisatında hiçbir sızıntı olmadan teslim aldığını, sigorta şirketinin poliçe düzenlerken sözleşme kapsamındaki gayrimenkulün tespitini yaparak teminat altına aldığını, iş gününde sızıntının büyük bir zarar oluşturmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını ayrıca sigortalının zarar miktarının tespitini mahkeme kanalı ile yaptırması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı depo içinde bulunan su borusunun patlaması sonucu depoda bulunan malların ıslanarak hasarlandığını, davacının işyerini sigorta sözleşmesi ile teminat altına alınmasından 11 ay sonra su basma olayının meydana geldiğini, kira kontratında işyerinin boş kullanabilir temiz dükkan olarak kiralandığının belirtildiği, sigorta eksperinin tespitlerinde hasar bedelinin 7.573.87 TL olduğunun tespit edildiği, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 347,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/636, Karar No: 2006/3396, Tarih: 07.06.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/636 E.  ,  2006/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-...Temizlik Güvenlik Hizm.Taah.San.Tic.Ltd.Şti.ni temsilen ...2-....Temizlik Güvenlik Taah.San.Tic.Ltd.Şti.ne vekaleten ... ile davalı ...Kapsül ve Av .... San.Tic.A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.11.2003 gün ve 2003/318-755 sayılı hükmü onayan Dairemizin 21.11.2005 gün ve 2004/6519-2005/6178 sayılı ilamı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R-

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK.nun 442. maddesi hükmünce takdiren 150,00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 07.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23820, Karar No: 2013/21365, Tarih: 19.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23820 E.  ,  2013/21365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Demre Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.06.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayetler yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.09.2013 günü temyiz eden davalı M. Ç.vekili Av. . geldi. Karşı taraf davacı K.Ç.ile vekilleri gelmediler. Gelmeyen davacı vekili Av. .'ın gelemeyeceğine ilişkin mazeret gönderdiği anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.09.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2010/1249, Karar No: 2010/4560, Tarih: 07.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1249 E.  ,  2010/4560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve müşterekleri ile ..., ...Belediye Başkanlığı, Suphi Mağaracı ve müşterekleri aralarındaki tescil davasının yapılan yargılamasında mahkemenin görevsizliğine dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.03.1988 gün ve 168/197 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Tarsus Belediye Başkanlığı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 14,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL’ nin temyiz eden Tarsus Belediye Başkanlığından alınmasına 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5639, Karar No: 2011/3136, Tarih: 01.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/5639 E.  ,  2011/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 392 ada 168 parsel sayılı 10223,47 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kayıtları nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davalı ... Vakfına ait vakfiye ve kroki kapsamında kaldığı ve taşınmazın davalı Vakfa ait olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, taşınmazın 50 yılı aşkın zamandır malik sıfatıyla zilyetliğinde olduğunu belirterek dava açmış, davalı ise taşınmazın vakfiye ve tapu kayıtları kapsamında kaldığı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece; çekişmeli taşınmazın tespitine esas 11.05.1931 tarih 33 ila 37, 24.10.1980 tarih 6 ve 01.05.1931 tarih 27 sıra numaralı tapu kayıtları yöntemince uygulanmamış, tapu kayıtlarının uygulanmasında komşu parsel tutanakları ve dayanağı belgelerden yararlanılmamış, teknik bilirkişiden tapu kaydının kapsamını gösteren denetime açık ve ayrıntılı rapor alınmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için, tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile haritaları, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların onaylı tutanak suretleri ve dayanağı olan belgeler ve tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği merciilerinden sorularak, varsa revizyon gördüğü parsellere ait onaylı tutanak örnekleri, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları getirtilip, dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında tespite esas ve davalı tarafın dayandığı tapu kayıtları okunup, varsa revizyon gördükleri parseller de dikkate alınarak hudutları mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, kayıtların başka yere revizyon görmüş olmasının, mutlaka o yere ait oldukları