muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16006, Karar No: 2023/1575, Tarih: 22.03.2023

Sanık hakkında iddianamede örgüt üyeliğine ilişkin gösterilen delillerden biri sanığın Bank ... hesabında bulunan mevduat miktarını FETÖ lideri Fetullah Gülen'in talimatı doğrultusunda artırdığıdır. Sanığın Bank ... hesabıyla ilgili belgeler incelendiğinde talimata uygun ciddi bir para hareketi olmadığı görülmüştür.

Tüm bu hususların değerlendirilmesi neticesinde, sanığın FETÖ/PDY terör örgütünün dershane ve özel okullarının bağlı olduğu şirketlerde bir dönem ortak olduğu, bu şirketlerde yönetim kurulu başkanlığı yaptığı, örgüte müzahir olması nedeniyle kapatılan Sakarya Girişimci ve Sanayici İşadamları Derneği'ne üye olduğu, örgüte mensup ya da yakın iş adamlarından teşekkül eden bu derneğin finansal gücü dolayısıyla örgüt için önemli kuruluşlardan olduğu, bu derneğin düzenlediği birçok yurt dışı organizasyona katıldığı, savcılık ifadesinde de kabul ettiği üzere bu organizasyonların dernek tarafından örgüte sempatizan ve üye kazandırmak için gerçekleştirildiği, örgütün sohbet adı altında düzenlediği toplantılara katıldığı, örgüte kurban bağışında bulunduğu, çöpe atılmış vaziyette bulunan laptop bilgisayarında örgüt lideri Fetullah Gülen'in videolarının tespit edildiği, yukarıda ayrıntılı şekilde anlatıldığı üzere başka illerden gelen esnaflarla birlikte Sakarya ilinden bir tek kendisi olacak şekilde örgüt lideri Fetullah Gülen'i ziyaret ettiği, bu gezinin örgütsel amaçla yapıldığının kabul edilmesi gerektiği, HTS analiz raporuna göre aralarında üst düzey isimlerin de yer aldığı çok sayıda FETÖ şüphelisi ile 2016 yılına kadar irtibatının devam ettirdiği, yine örgüt şüphelileriyle birlikte çok sayıda yurt dışı gezisi ve otel konaklamaları bulunduğu, bunların bir kısmının örgüt tarafından düzenlenen organizasyonlar olduğunu kabul ettiği nazara alındığında süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk içeren bu eylem ve faaliyetleriyle sanığın, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile organik bir bağ kurarak örgüt hiyerarşisine dahil olduğu ve bu suretle FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği kanaatine varılarak eylemine uyan TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu şekilde örgüt üyesi olduğu tespit edilen sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile sadece dini duygularla mı irtibat kurduğu, hakkında TCK'nın 30 uncu maddesi kapsamında hata hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda yapılan değerlendirmede;

Bu şekilde örgüt üyesi olduğu tespit edilen sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile sadece dini duygularla mı irtibat kurduğu, hakkında TCK'nın 30 uncu maddesi kapsamında hata hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda yapılan değerlendirmede;

Sanık örgütle irtibatını hangi tarihte kopardığı hususunda yukarıda gösterildiği şekilde tutarsız beyanlarda bulunmuştur. Yakalandıktan sonra bazı şeyleri gizlemiş, kendisine deliller gösterildikten sonra kabul etmek zorunda kalmıştır. Örgüte ait şirketlerdeki hisselerini kimden aldığını kime devrettiğini hatırlamadığını söylemiştir. Örgüt lideri Fetullah Gülen ziyaretinde yanında bulunan Bolu ve Düzce illerinden gelen kişilerle ilgili hiçbir somut bilgi vermemiştir. Örgütün mütevelli heyeti olduğunu sadece duyduğunu söylemiştir. Savcılık ifadesinde darbe teşebbüsüne kadar örgüt liderine sempati duyduğunu belirtmiştir. Tüm bu hususlar ile sanığın bilgi düzeyi, eğitim seviyesi, içinde bulunduğu sosyal ve kültürel çevre şartları itibarıyla örgütün nihai amacını bilen kişilerden olduğu, bu yapıyla dini saiklerle irtibat kurduğuna dair savunmasının inandırıcı olmadığı, örgütle irtibatını koparan birinin hata hükümlerine de dayanıyor ise örgütle ilgili samimi açıklamalarda bulunması gerekeceği, oysa sanığın örgütün ana kuruluşları arasında yer alan şirketlerde ve SAGİAD isimli dernek içerisinde yer almasına, örgüt liderine ziyaret edebilecek kişilerden olmasına rağmen verdiği bilgilerin konumuna uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Öte yandan Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/16.MD-956-370 sayılı kararında belirtildiği üzere FETÖ/PDY silahlı terör örgütünde örgütten ayrılmak kural olarak mümkün değildir. Örgütsel disipline uymayan kişiler örgütten kovulma yerine pasifize edilmektedir. Bu düşüncede olan kişiler önce korkutulur, manevi baskının yanında maddi yaptırımlar da uygulanır. Tüm yaptırımlara rağmen ayrılmakta ısrar eden, itaatsizlikte devam eden kişinin örgütle ilişkisi kesilir. Örgüt bu kişiyi hain ilan ettiğinden her türlü cezalandırma metodu uygulanır. Sanığın durumuna bu açıdan bakıldığında sanığın örgütün üst düzey mensupları, mahrem görevleri ve R.Ç. gibi örgüt imamı olduğu iddia edilen kişilerle 2016 yılına kadar irtibatı bulunması da örgütle bağının sürdüğünü göstermektedir. Örgütün kendisinden ayrılan mensuplarını cezalandırma yöntemlerini seçtiği bilindiğinden sanık savunmasında ileri sürdüğü gibi örgüt ile irtibatını koparsaydı R.Ç. ile ticari dahi olsa bir ilişki kurabilmesi mümkün olmayacaktı. Bu da sanık savunmasının örgüt işleyişine ters ve inandırıcılıktan uzak olduğunu göstermektedir.

Sonuç olarak yukarıdaki açıklamalara göre Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/16.MD-956-370 sayılı kararında açıklanan FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün tabaka kat sistemine dayalı hiyerarşik yapılanması içerisinde üçüncü kat (ideolojik örgütlenme tabakası) ve üzerindeki katmanlarda yer aldığı anlaşılan sanığın dini duygularla örgütle irtibat kuruduğu savunmasının inandırıcı olmadığı, örgütle irtibatını sonradan kopardığı yönündeki savunmalarının dayanaksız olduğu anlaşılmakla bu savunmalara itibar edilmemiş, sanığın TCK'nın 30 uncu maddesi kapsamında hata hükümlerinden faydalanamayacağı kanaatine varılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, incelenen dosya kapsamına ve gerekçeye göre İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki vasıflandırma ve cezanın kişiselleştirilmesi yönünden hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Ayrıntıları Dairemizin 2017/1809 Esas ve 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir (TCK madde 21/1). Fiilin icrası sırasında suçun kanuni tanımındaki maddi unsurları bilmeyen bir kimse, kasten hareket etmiş olmaz (TCK madde 30/1). 5237 sayılı TCK’nın, “Hata” kenar başlıklı 30/1 inci maddesinde düzenlenen suçun maddi unsurlarında hata şartlarının gerçekleştiği durumlarda, sanığın kasten hareket ettiğinden bahsedilemeyecek ve somut olayda tipik eylem gerçekleşmiş olsa da 5271 sayılı CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilecektir.

Hata (yanılma); kişinin tasavvuru, zihninden geçirdikleri ile gerçeğin birbirine uymaması anlamına gelen bir kavramdır. Hata kural olarak iradenin oluşum sürecine etki eder ve gerçeğin yanlış biçimde tasavvuru veya bilinmesi nedeniyle irade bozulmuş olarak doğar. Failin tasavvurunun konusu dış dünyaya ait bir şeye ilişkin olabileceği gibi, normatif dünyaya (kurallar alanına) dair de olabilir. Dış dünyayla ilgili şey olduğundan farklı bir biçimde algılanması halinde unsur yanılgısından (tipiklik hatası), normatif dünyaya ait gerçekliğin farklı biçimde değerlendirilmesi halinde ise yasak hatasından bahsedilir. Kısaca unsur hatası bir algılama hatası olduğu halde, yasak hatası bir değerlendirme hatasıdır.

Dairemizin 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı dosyasında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; FETÖ/PDY terör örgütünün, başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanında büyük bir kesimce böylece algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce erişinceye kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında, örgütün ustaca gizlenen amacını bilenler ve bu amaçla örgütte görev alanlar açısından, suç tarihine bakılmaksızın ve suç tarihinden önce anılan yapının terör örgütü olduğuna ilişkin bir mahkeme kararı verilmiş olması da aranmaksızın hata savunmalarına itibar edilemeyeceğinde kuşku bulunmamakta ise de; terör örgütü olduğunu bilmeksizin içinde yer alan veya yardım eden sanıklar yönünden mensup olduğu ya da yardım ettiği yapının Anayasal düzeni zorla değiştirme, Anayasaya uygun olmayan yöntemlerle iktidarı ele geçirmeyi amaçlayan bir terör örgütü olduğunu veya terör örgütüne dönüştüğünü anladığı veyahut expost bir değerlendirme ile dış aleme yansıyan olay ve olgular itibariyle kendisinden anlamasının beklendiği tarihten itibaren davranışları ile bu örgütten ayrılma iradesini ortaya koyup koymadığı ve bu bağlamda TCK’nın 30/1 inci maddesinde düzenlenen suçun maddi unsurlarında hata şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği somut olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde: Aksi kanıtlanamayan ve safahatta değişmeyen savunmayı teyid eden tanık (etkin pişmanlıkta bulunan bir kısım şahıslar) anlatımları ve dosya kapsamına göre, FETÖ silahlı terör örgütünün Sakarya ilinde eğitim faaliyetlerini yürüttüğü Özel Taştan Eğitim Hizmetleri A.Ş. ve SEBAT Eğitim Hizmetleri A.Ş.'deki 1999 yılında edindiği hisselerini 2012 yılında devreden, kurban bağışında bulunan,1994-2007 yılları arasında örgütle iltisaklı SAGİAD isimli derneğe üye olan, bu dönemlerde ve bir kaç kez de örgütün kamuoyunda bilinen operasyonel eylemlerinin gerçekleştiği dönemde dini sohbet adı altında yapılan toplantılara katılan, örgütün nihai amaçlarını açıkça ortaya koyan dış aleme yansıyan olay ve olguların yaşandığı dönemden itibaren herhangi bir örgütsel faaliyeti tespit edilemeyen ve örgütün dikey şekilde 7 katlı piramit biçiminde gerçekleşen hiyerarşik yapılanmasının birinci katında (Örgütle iman ve gönül bağı ile bağlı olanlar, fiili ve maddi destek sağlayanlardan oluşur.) yer alan sanığın hukuki durumunun 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesinde hukuki isabet görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.01.2019 tarihli ve 2019/84 Esas, 2019/91 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza

Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4620, Karar No: 2019/2166, Tarih: 04.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/4620 E.  ,  2019/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli Fatih Küçük hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/02/2018 tarihli ve 2017/125579 soruşturma, 2018/16012 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/03/2018 tarihli ve 2018/1701 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, dosya kapsamına göre İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü'nün 10/07/2013 tarihli ve 69/2 sayılı Uluslararası Ceza İstinabe ve Tebligat konulu genelgesinde hakaret suçunda istinabe taleplerinin reddedildiği ve iade edildiği, alan hizmetinin yurt dışı kaynaklı olması nedeniyle IP adresinin araştırılmadığı gerekçe gösterilerek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında şüphelinin alınan beyanında kendi rızası dışında kendisi üzerinden site oluşturulduğunu, yazıyı kendisinin yazmadığını beyan etmesi ve Türkiye Cumhuriyeti ile Amerika Birleşik Devletleri Arasında Suçluların Geri Verilmesi ve Ceza İşlerinde Karşılıklı Yardımlaşma Antlaşmasının ve Türkiye ile Amerika Birleşik Devletlerinin de taraf olduğu Siber Suçlar Sözleşmesinin ilgili maddeleri gereğince gerekli araştırmaların yapılmadığının anlaşılması karşısında, şüphelinin iddası ve belirtilen bilgiler doğrultusunda araştırma yapılması, araştırma yapılmasına rağmen şüpheliye ulaşılamaması halinde ise daimi arama kararı alınarak dava zaman aşımı süresinin sonuna kadar evrakın takibinin gerektiği gözetilmeksizin eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I- Olay:

I- Olay:

Müşteki ...’in 08/09/2017 havale tarihli dilekçesi ile hakkında internette “fetöcü avukat” başlığı altında sayfa açılarak buradan kendisine yönelik itibarsızlaştırmak amacı ile iftira ve hakaret suçlarının işlendiğinden bahisle şikayetçi olması üzerine İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma başlatıldığı, yürütülen soruşturmada şikayete konu internet sitesinin geçmiş telefon numarası kaydından şüpheli Fatih Küçük’e ulaşıldığı, ancak failin bu kişi olmadığından bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, müştekinin bu karara itirazı üzerine itirazı incelemekle yetkili ve görevli Sulh Ceza Hakimliğince itirazın reddine karar verildiği, merci kararının bozulması talepli kanun yararına bozulması talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar ABD'nin hakaret suçlarına ilişkin istinabe taleplerine yanıt vermediğinden IP adresinin ve şüphelinin tespit edilemediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüpheli veya şüphelilerin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüpheli veya şüphelilerin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, şüpheli veya şüpheliler tespit edilemediği takdirde ise dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

III- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1. İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/03/2018 tarihli ve 2018/1701 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2. Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2426, Karar No: 2024/728, Tarih: 06.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/2426 E.  ,  2024/728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2021/344 Esas, 2022/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesi, 58 ... maddesinin birinci ve sekizinci fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/1680 Esas, 2022/1698 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi, suç vasfına’na ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü