muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1520, Karar No: 2011/320, Tarih: 18.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1520 E.  ,  2011/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 14/12/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava tehdit niteliğindeki haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, her bir davalının sorumlu tutulduğu 1.800,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, her bir davalı 1.000,00 TL manevi tazminat ile sorumlu tutulmak üzere, düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan “...1.800,00...” ve “...3.600,00.-...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...1.000,00...” ve “...2.000,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin üçüncü paragrafında yer alan “...194,40.-...” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...108,00...” sayı dizisinin yazılmasına, yargılama giderlerine ilişkin beşinci paragrafındaki “...6.00...“ biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “...3,12...” sayı dizisinin yazılmasına; davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2844, Karar No: 2019/7485, Tarih: 16.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/2844 E.  ,  2019/7485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 22/07/2013 tarihli dava dilekçesi ile; sınırlarını bildirdiği....köyünde bulunan yaklaşık "1" dönüm taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile taşınmaz edinme koşullarının davacı lehine oluştuğunu belirterek, TMK’nın 713. maddesi uyarınca davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile....köyünde bulunan fen bilirkişileri ... raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 496,81 m²'lik taşınmaz ile (B) harfi ile gösterilen 516,11 m² taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04/05/2017 gün ve 2016/11385 E. - 2017/4035 K. sayılı kararında özetle; incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın davacı adına tesciline karar verilen (A ve B) harfli kısımlarının orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması" gereğine değinilmiş olup bu kez davalı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş 11/12/2017 gün ve 2017/9065 E. - 2017/10351 sayılı kararıyla 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiş, mahkeme kararı 11.12.2017 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı ... 20.02.2018 havale tarihli dilekçesinde; hükümde taşınmazların cinsi yazılmadığından kadastro müdürlüğünde işlem yapılamadığı belirtilerek taşınmazların cinsinin yazılarak hükmün tavzihi istenilmiştir.

Mahkemece 03.04.2018 tarihli kararında; mahkemenin 20/10/2014 gün ve 2013/630 E. - 2014/1025 K. sayılı kararının davanın kabulüne, ....köyünde kain fen bilirkişiler ....tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi gösterilmiş 496,81 m²'lik taşınmazın kargir ev ve arsası vasfıyla (B) harfi ile gösterilen 516,11 m²'lik taşınmazlara bahçe vasfıyla ayrı ayrı yeni bir parsel sayısı verilmek suretiyle davacı ..... oğlu, ... adına tapuya tesciline, şeklinde tavzihine karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nun 713. maddesi gereğince açılan tapusuz taşınmazın tescili ilâmının tavzihi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde arazi kadastrosu 1983 yılında yapılmış 24.02.1984 tarihinde kesinleşmiş, dava konusu taşınmaz tespit dışı bırakılmıştır. Orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 16/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2953, Karar No: 2012/18276, Tarih: 05.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/2953 E.  ,  2012/18276 K.**

**"İçtihat Metni"**

3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/5. maddesine aykırılıktan ... Kum Tic. Mad. San. A.Ş. hakkında ... İl Özel İdaresinin 26/08/2005 tarihli ve 917 sayılı Valilik Olur'u ile uygulanan 2.413.800,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/03/2011 tarihli ve 2011/1 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın keza reddine ilişkin Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2011 tarihli ve 2011/34 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28.10.2011 gün ve 55788 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2012 gün ve KYB. 2011-375346 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

3213 sayılı Maden Kanun'un 12/5. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "... ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası uygulanır" şeklindeki ifade, 24/06/2010 tarihinde yürürlüğe giren 5995 sayılı Maden Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 6. maddesi ile, "... ocak başı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası uygulanır." şeklinde değiştirilmiş ise de, 5995 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile aynı zamanda 3213 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası da değiştirilerek, anılan fıkranın 1 ve 2. cümlelerinde yer alan "Sevk fişi olmaksızın maden sevk edildiğinin, mülki idare amirlikleri veya il özel idareleri tarafından tespit edilmesi halinde, sevk edilen madene el konulur. Söz konusu madenin ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası verilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda muteriz firmanın ruhsatsız olarak hem üretim yaptığı, hem de sevk ettiği düşünüldüğünde, idari para cezasının 5 katı uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine verilen ret kararları kanun yararına bozma konusu yapılmamıştır. Ancak;

Fiilin işlendiği 30/09/2004 tarihinde yürürlükte bulunan 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/5. maddesi uyarınca, anılan Kanun'un 2 .maddesi I-a grubuna giren tüvenan malzemenin ocak başındaki satış bedelinin ... İl Özel İdaresince, Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesine tespiti yaptırılarak, bilirkişi raporu doğrultusunda 89.400 m3 \* 5,40 \* 5 = 2.413.800,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına karar verilmiş ise de, Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2004/128 değişik iş sayılı tespit dosyasındaki bilirkişi raporuna göre, tüvenan Malzemenin ocak başı birim fiyatı olan 5.40 Türk lirasının ne şekilde hesaplandığına dair bir açıklık bulunmadığı, keza ... İl Özel İdaresi tarafından da bu durumun fark edilmesi nedeniyle, avukatları aracılığıyla bilirkişiden ek rapor istendiği, ancak ek raporda da birim fiyatın ne şekilde hesaplandığına dair denetime elverişli bir izahat bulunmadığı, ancak bilirkişi raporuna ekli bir başka firmaya ait maliyet analizi raporuna göre, 1 m3 tüvenan malzemenin hammadde fiyatının 2,00 Türk lirası olduğunun, bu fiyata iş makinası, eleme tesisi, elektrik, akaryakıt, işçilik, ssk, vergi, harçlar, amortisman, vs. dahil edilmesiyle birim fiyatın 5,25 Türk lirası olacağının bildirildiği ve bilirkişi tarafından bu rakamın dikkate alındığının anlaşıldığı, muteriz firma tarafından dosyaya ibraz edilen, yine ... İl Özel idaresi tarafından eylem tarihine yakın tarihlerde, aynı firmaya veya başka firmalara uygulanan idari para cezalarının hesaplanmasında, ocak başı birim fiyatının 0,60 Türk lirası, 0,75 Türk lirası veya 0,80 Türk lirası gibi rakamlar baz alınarak hesaplandığı, keza 3213 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinde, "Üretilen madenin hammadde olarak kullanılması veya satılması halinde, aynı pazar ortamında madenin işletmelerdeki tüvenan olarak ocak başı satışında uygulanan fiyat, ocak başı satış fiyatıdır. Bu fiyat emsallerinden az olamaz. Emsal fiyatının tespitinde bu maddenin üçüncü fıkrası esas alınır." şeklinde, aynı maddenin 3. fıkrasında ise, "Tüvenan madenin, herhangi bir zenginleştirme işlemine tabi tutulduktan veya bir prosesten geçirildikten sonra satış fiyatının oluştuğu durumlarda, ocak başı satış fiyatı, madenin ocakta üretiminden ilk satışının yapıldığı aşamaya kadar oluşan nakliye, zenginleştirme ve varsa farklı prosese ait kullanılan tesis ve ekipmanın amortismanı dahil giderler çıkarılarak oluşan fiyattır." biçiminde düzenlemeye yer verildiği dikkate alındığında, hesaplamanın maddede öngörüldüğü şekilde denetime olanak verecek biçimde açıkça yapılması gerektiği, Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesince bu hususta muteriz firmanın itirazları göz önüne alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği, idare tarafından Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesine yaptırılan tespit sonucu oluşan birim fiyatın, sulh ceza mahkemesi açısından bağlayıcılığının bulunmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309

. Sulh Ceza Mahkemesince bu hususta muteriz firmanın itirazları göz önüne alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği, idare tarafından Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesine yaptırılan tespit sonucu oluşan birim fiyatın, sulh ceza mahkemesi açısından bağlayıcılığının bulunmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma konusu yapılan dosyada yer alan aynı idari para cezasına karşı Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesine de başvuruda bulunulduğu, adı geçen mahkemenin 15.03.2011 gün ve 2011/8 değişik iş sayılı kararıyla başvurunun reddine karar verildiği, bu karara yapılan itiraz üzerine mercii Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2011 gün ve 2011/34 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği dosya kapsamından anlaşılmış olmakla;

Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2011 gün ve 2011/663 değişik iş sayılı kararı yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının Adalet Bakanlığınca takdirinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6284, Karar No: 2013/27374, Tarih: 29.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6284 E.  ,  2013/27374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3-6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre de asli kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluştuğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20948, Karar No: 2014/6174, Tarih: 16.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20948 E.  ,  2014/6174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 22. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/470-2013/104

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ZeynepKamil.Kadın ve Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde doktor olarak çalıştığını, davalının part-time çalıştığı halde full-time çalışıyor göründüğünü, davalıya 161,82 TL maaş ödemesi ve 7.297,88 döner sermaye ek ödemesi olmak üzere fazla ve yersiz ödeme yapıldığının tespit edildiğini, Kamu Zararlarının Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik uyarınca davalının fazla ve yersiz almış olduğu tutarın 25.11.2011 tarih ve 329982 sayılı Müdürlük yazısı ile kamu zararı olarak değerlendirildiğini, davalının talep edilmesine rağmen fazla ödenen bedeli iade etmediğini ileri sürerek, oluşan bu kamu zararının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 161.82 TL maaş ödemesi ve 7.927,88 TL döner sermaye ek ödemesi olmak üzere toplam 8.089,70 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 01.06.2006 tarihi itibariyle Zeynep Kamil Kadın Doğum Hastanesinde full-time çalışmaya başladığını, Kadıköy Şifa Hastanesinden bu tarih itibariyle ayrıldığını, davalıya yapılan fazla ödeme bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 8.089,70 TL davacı idarenin iade alacağının 173,54 TL tutarındaki işlemiş yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davalıya hatalı ve yersiz ödemede bulunulduğu ileri sürülerek; yersiz ödendiği ileri sürülen 8.089,70 TL'nin faiziyle tahsili istenilmektedir. Borçlar Kanununun 62.maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir.

Somut olayda, idarenin yanlış da olsa herhangi bir şart tasarrufu bulunmamaktadır. Ortada, salt hatalı ödeme işlemi bulunmakla, idarenin bu işlem nedeniyle sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanarak, genel mahkemede dava açması olanaklıdır. Ortada bir şart tasarruf bulunmadığından, şart tasarrufun varlığı halinde uygulanacak ilkelerin somut olay yönüyle uygulama yeri yoktur.

Bu bağlamda, mahkemece somut olaya Borçlar Kanunun 61 ve devamı maddelerinde düzenlenen, sebepsiz zenginleşme nitelendirmesi yapılmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu bağlamda, mahkemece somut olaya Borçlar Kanunun 61 ve devamı maddelerinde düzenlenen, sebepsiz zenginleşme nitelendirmesi yapılmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, hakim tarafların iddia ve savunmasına ilişkin tüm delilleri toplamadan karar veremez. Bu nedenle davalıya, yapılan maaş ödemelerine, döner sermaye ek ödemelerine, fiilen çalışma olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğine dair hastane kayıtlarına ilişkin belge ve bilgiler, dosyaya getirtilmeden, dava dilekçesine ekli idare tarafından düzenlenen belgelerin tek başına iddiayı ispata yeterli kabul edilemeyeceği düşünülmeden sonuca gidilmesi, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş, davalıya yapılan maaş ödemelerine, döner sermaye ek ödemelerine, fiilen çalışma olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğine dair hastane kayıtlarına ilişkin belge ve bilgiler, idareden celbedilmeli, deliller tam olarak toplandıktan sonra konusunda uzman ehil bilirkişi vasıtasıyla yersiz fazla ödeme bulunup bulunmadığı tesbit edilerek, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15576, Karar No: 2020/5022, Tarih: 08.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/15576 E.  ,  2020/5022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 15.06.2007 tarihinde davalı iş yerinde çalışmaya başladığını, 15.11.2014 tarihine kadar toplam 7 yıl 5 ay kesintisiz olarak çalıştığını, transfer – operasyon sorumlusu olarak çalıştığını, aylık 1.925,00 TL maaş aldığını, bu miktarın 996,00 TL.'sinin bankaya 929,00 TL.'sinin elden ödendiğini, günlük yaz mesaisinin Nisan başı – Ekim sonu sabah 09.00 – 19.00 arası olduğunu, 2010 yılından bir dönem 09.00 – 20.00 saatleri arasında çalıştığını, sezonun başlamasına bir ay kala ( Mart ayı ) ve sezon bittikten sonra ( Kasım ayı ) çalışma saatlerinin 09.00 – 18.00 olduğunu, bu çalışma saatlerinin iş kanununda belirtilen saatleri aştığını, ulusal ve resmi bayramlar ile yılbaşı günü ve 1 mayıs günü resmi tatillerde de çalıştığını, dini bayramlarda ise Ramazan ve Kurban Bayramlarından sadece 2 gün izin kullandırılıp, diğer bayram günlerinde çalıştırıldığını, haftalık tatilinin Pazar günü olduğunu, haftalık tatilin Cumartesi saat 13.00’da başlaması gerekirken, müvekkilinin her Cumartesi akşama kadar çalıştığını, işe girdiği tarihten itibaren hafta sonu tatilinin, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ve fazla çalışma ücretlerinin bugüne kadar hiç ödenmediğini, kıdem, ihbar ve ücretli izin hakkının ödenmiş olduğunu fakat gerçek maaşı üzerinden ödenmediğini, eksik yatırılan kısmın ödenmesi gerektiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile; 500,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL ihbar tazminatı, 450,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti, 50,00 TL hafta tatili, 1.500,00 TL fazla çalışma ücreti, 500,00 TL yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: