muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18757, Karar No: 2013/16763, Tarih: 26.11.2013

Hukukumuzda kamu düzeninden sayılan ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 237.maddesinde düzenlenen kesin hüküm tarafların anlaşmaları ile ortadan kaldırılamadığı sürece mahkemece kendiliğinden (resen) gözönünde tutulur.Düzenlediği hak ve çıkar ilişkileri yönünden yasal gerçeklik (hakikat) sayıldığından taraflarını bağlar.

Somut olaya gelince, mahkemece yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde davalıların tapu kaydının oluşum şeklinin nedeni üzerinde durularak bir değerlendirme ve irdeleme yapılmış değildir.

Hal böyle olunca, yerinde yeniden keşif yapılarak tespit dayanağı tapunun ilk tesislerinden olan 14.11.1959 tarih 108 sıra nolu kaydın eki tescil krokisinin yerinde uygulanması, çekişmeli taşınmazın tescil krokisi kapsamında kalıp kalmadığının açıklığa kavuşturulması, kroki kapsamında kalan bölüm yönünden kesin hükmün oluştuğu gözetilerek davanın reddedilmesi, aksi halde kabul kararı verilmesi gerekirken, bu durum gözardı edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Değinilen hususlar karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, davalıların karar düzeltme isteğinin HUMK.'nun 440. maddesi gereğince kabulüyle, Dairenin 15.11.2007 gün ve 2007/9202 E.ve 2007/10915 K. sayılı onama kararının açıklanan nedenlerden dolayı ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin Silivri 1 . Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 28.06.2007 gün ve 2006/332 E. -2007/350 K. sayılı hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6372, Karar No: 2014/12627, Tarih: 13.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6372 E.  ,  2014/12627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... hakkında; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik, sanık ... hakkında; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçları yönününden re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle ve sanık müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasını talep etmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 05.11.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ..... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Belli günde oturum açıldı. 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Kayden 19.12.2000 doğumlu olup suç ve hüküm tarihlerinde 15 yaşını tamamlamayan mağdurun kanuni temsilcisi olan babası....ve annesi ....ün 27.09.2013 tarihli duruşmada, sanık ... ile TCK.nın 37/1. maddesinde düzenlenen şekilde atılı suçları müşterek fail olarak birlikte işleyen mağdurun ablası sanık ...'dan şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında aynı kanunun 73/5. maddesince şikâyetten vazgeçmenin sanık ...'i de kapsaması nedeniyle mağdurun yasal temsilcilerinin sanık ... yönünden davaya katılma taleplerinin reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdura yaşı nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen zorunlu vekilin davaya katılma ve kurulan hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beden veya ruh sağlını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçları yönünden re'sen de temyize tâbi olan hükümlerin ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18045, Karar No: 2014/2165, Tarih: 13.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18045 E.  ,  2014/2165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malda irtifak hakkı tesisi ile idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

23.11.2012 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3584, Karar No: 2010/3239, Tarih: 23.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/3584 E.  ,  2010/3239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Genel Müdürlüğü ... Hes Elektrik İşletme Müdürlüğü aleyhine 21/04/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/12/2008 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 23/03/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, sel baskını nedeniyle bahçede meydana gelen zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ... Baraj gölünde olması gerekenden fazla suyu toplayan davalı idarenin, baraj kapaklarını sorumsuzca açarak, ... nehrinin vadisine bıraktığı suyun oluşturduğu sel nedeniyle uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece ıslah dilekçesi de gözetilerek istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Dava konusu olay 6-7 Mart 2004 günü meydana gelmiş, davacı 19.04.2004 gününde eldeki davayı açmıştır. Yargılama sırasında zararın daha fazla olduğunun belirlenmesi üzerine davacı, harcını yatırarak 06.10.2008 günlü ıslah dilekçesi ile istemini artırmıştır. Davalı vekili ise, ıslah istemine karşı süresi içinde zamanaşımı def'i ileri sürmüştür.

Davacı, 09.03.2004 günlü tespit istemini içeren dilekçesinde, uğradığı zararı kalem kalem bildirmiştir. Tespit sonucu bilirkişi tarafından dosyaya sunulan 01.04.2004 günlü raporda zarar tutarı belirlenmiştir. Yargılama sırasında, 06.07.2005 gününde alınan bilirkişi raporunda zarar tutarının 149.517,00 YTL olarak belirlenmesi üzerine davacı, 20.09.2005 günlü ıslah dilekçesini vermiş ancak, harç yatırılmamıştır. 06.07.2005 günlü raporda işletme giderinin indirilmediği belirlenerek alınan 28.08.2008 günlü ek bilirkişi raporunda işletme gideri indirilerek zarar kapsamı belirlenmiştir. Bundan sonra davacı, 06.10.2008 günlü ıslah dilekçesi ile harcını da yatırarak istemini artırmıştır.

Borçlar Yasası'nın 60/1. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi, zarara uğrayanın, zararın varlığını ve zarar vereni öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar.

Borçlar Yasası'nın 60/1. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi, zarara uğrayanın, zararın varlığını ve zarar vereni öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar.

Dava konusu olay meydana geldiği günden sonraki olguların gelişim süreci incelendiğinde, olay gününde zarar verenin kim olduğunu bilen davacının, zarar kapsamını en son zarar tespitinin yapıldığı günde öğrendiği benimsenmelidir. Davalı yan, süresi içinde zamanaşımı savunmasında bulunulduğundan, ıslah edilen bölümün zamanaşımı nedeniyle reddedilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, ıslah edilen bölümün zamanaşımı nedeniyle reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 750.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16750, Karar No: 2013/5077, Tarih: 08.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16750 E.  ,  2013/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından kasko sigortalı aracın 28/01/2009 tarihinde saat: 11.00 dolaylarında davalının işlettiği oto lastik ve tamircisine bırakıldıktan sonra 11.45 sıralarında çalındığını, müvekkilinin güncel değer üzerinden poliçedeki % 20 muafiyeti uygulayarak sigortalıya 12.400 TL ödediğini ileri sürerek, 12.400 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aracın sürücü ... tarafından lastiklerin değiştirilmesi için getirildiğini, lastiklerin değiştirilerek aracın liftten indirildiği ve anahtarın sürücüye teslim edildiğini, müvekkilinin sorumluluğunun sona erdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, sigortalı aracın sürücüsünün anahtarı işletme çalışanlarının bilgisi dışında ve gelişigüzel bir biçimde ortalık yerde bırakmasının aracın çalınmasını kolaylaştırdığından 12.400 TL maddi tazminattan BK.43. maddesine göre % 15 indirim yapılarak, 10.540 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK’nun 104. maddesinde “motorlu araçlarla ilgili mesleki faaliyette bulunan teşebbüslerin sahibi, gözetim, onarım, bakım, alım-satım, araçta değişiklik yapılması amacı ile veya benzeri bir amaçla kendisine bırakılan bir motorlu aracın sebep olduğu zararlardan dolayı; işleten gibi sorumlu tutulur. Aracın işleteni ve araç için zorunlu mali sorumluluk sigortası yapan sigortacısı bu zararlardan sorumlu değildir.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu madde uyarınca, tamircinin sorumlu tutulabilmesi için, araç üzerindeki fiili hakimiyetin kesin bir biçimde bu yere, yani tamirhaneye geçtiğinin ortaya konulması gerekmektedir.

Bu madde uyarınca, tamircinin sorumlu tutulabilmesi için, araç üzerindeki fiili hakimiyetin kesin bir biçimde bu yere, yani tamirhaneye geçtiğinin ortaya konulması gerekmektedir.

Somut olayda, lastik değişimi amacıyla davalıya ait işletmeye gelen araç sürücüsünün araç anahtarını tamirciye teslim etmeden, aracının başında durarak lastik değiştirme işlemine nezaret ettiği, aracın işi bittikten sonra aracı çalıştırıp tamirhanenin kapısına kadar çıktığı sırada araçtan inerek stepne tamiri için tamirciyle birlikte aşağı kattaki depoya indiği, ancak depoya inmeden önce sürücünün anahtarları aracın bulunduğu kattaki tezgahın üzerine bıraktığı anlaşılmaktadır. Görüldüğü üzere, araç sürücüsü aracının başında beklemiş, lastik değiştirme işi de bittiği halde araç anahtarını servistekilerin bilgisi dışında tezgah üzerine bırakmış ve araç kısa bir süre sonra çalınmıştır. Aracın işi bittiği halde anahtarların tamirhanedekilere de haber verilmeden tezgaha bırakılması nedeniyle, aracın fiili hakimiyeti üzerinde bulunmayan işletme sahibi davalının aracın çalınmasından sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2)Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 8.4.2013 gününde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, oluşa uygun denetime elverişli bilirkişi raporuna, Mahkemece yapılan değerlendirme ile varılan sonucun usulv e yasaya uygun bulunmasına göre kararın her iki temyiz eden açısından onanması gerektiği halde, davalı yararına bozulması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

...

Karşı Oy
Yargıtay — Esas No: 2010/2990, Karar No: 2010/3868, Tarih: 05.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2990 E.  ,  2010/3868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, tapuda davalılar adına kayıtlı 113 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptal, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, araştırma eksikliğinden ve taşınmazda intifa hakkı sahibi olduğu kayden sabit olan L.'ye husumet yöneltilmeden karar verilmesinin isabetsiz bulunduğundan söz edilerek bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyuduktan sonra davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 113 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı iddiasına dayalı iptal, sicil kaydının kütükten terkini ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 113 parsel sayılı taşınmazın 12.01.1968 tarihinde kesinleşen kadastro tespitine dayalı olarak tescil edildiği, davanın ise 13.11.2002 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bilindiği üzere; 3402 Sayılı Yasanın 12/3. Maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine,

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı hazine temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa değinmiştir.

O halde, önceki Dairemiz bozma kararında da değinildiği üzere, öncelikle dava konusu 113 parsel sayılı taşınmazın kadastro öncesi tüm tapu kayıtları getirtilerek Hazinenin taraf olduğu dava sonucunda tescil görüp görmediğinin araştırılması, Hazinenin taraf olduğu bir dava sonucunda tescil gördüğünün belirlenmesi halinde kesin hükmün tarafı olan Hazineyi bağlayacağı ve bu nedenle davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması, aksi halde taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığının anlaşılmış olması karşısında davalı tarafın yargılama giderlerinden avukatlık ücreti ve harçtan sorumlu tutulması gerekirken, yazılı olduğu üzere eksik soruşturma sonucu hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Öyleyse davacı hazinenin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10213, Karar No: 2018/6519, Tarih: 10.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10213 E.  ,  2018/6519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 204/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 158/1-d, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ...'nin resmi belgede sahtecilik, sanık ...'un ise nitelikli dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'ün, suç tarihi öncesinde sanık ...'nin oğlu olan ... ile evli olduğu ve Bursa 3. Aile Mahkemesi'nin 10/12/2010 tarih ve 2010/828-1581 sayılı kararıyla tarafların boşanmalarına karar verildiği, ayrı yaşadıkları bu süreçte katılanın Ankara'daki annesinin evinde bulunduğu sırada, sanık ...'un kayınpederi olan diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek gerçekte bir alacağı olmadığı halde, Bursa 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/17238 sayılı dosyası üzerinden katılan ve o tarihteki eşi ... aleyhine 100.000 TL'lik alacak için ilamsız icra takibi başlattığı, bu takip sırasında katılan adına gönderilen icra tebligatlarının sanık ... tarafından tebliğ alındığı, bu şekilde katılanın takipten haberdar olmasının engellendiği, icra takibinin kesinleşmesi üzerine katılan ile ... üzerine 1/2 hisse ile kayıtlı taşınmazın katılan adına olan payının sanık ...'a satıldığı, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

1- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiğine, mahkumiyete yeterli kesin delil bulunmadığına ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

2- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sahte olduğu kabul edilen “Bu zarfta Örnek 7 ödeme emri vardır” ibareli tebliğ mazbatasının arka yüzünde tebligat yapılan kısmında bulunan imzanın sanık ...'in elinden çıktığını gösterir nitelikte yeterli kaligrafik ve karakteristik ilgi ve irtibata rastlanılamadığının Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 31/05/2012 tarihli uzmanlık raporundan anlaşılması, “Bu zarfta bilirkişi raporu vardır” ibareli tebliğ mazbatasında ise, katılana atfen atılan bir imzanın ve dolayısıyla sahteciliğin bulunmadığı, ancak; tebliğ evrakının muhatabın işe gittiğini ve aynı konutta daimi ikamet ettiğini beyan eden sanık ... imzasına tebliğ edildiği 12/04/2011 tarihinde katılanın eşinden boşanmış olması ve söz konusu adreste ikamet etmiyor olması karşısında; sanık ...'in, katılanın gerçekte tebligatın çıkarıldığı adreste ikamet etmediği halde o adreste geçici olarak bulunmadığını beyan edip evrakı tebliğ almak suretiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 55/1-c ve 55/2. maddelerinde düzenlenen yalan beyan suçunu işlediği gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 10/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.