muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18184, Karar No: 2015/26888, Tarih: 30.09.2015

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacıya fesih ihtarının 30/06/2014 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 1 aylık hak düşürücü süre sonunda açıldığı anlaşılmakla, davanın öncelikle hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiği, ayrıca davacının ihbar süresi içinde vermiş olduğu istifa dilekçesini özgür iradesi ile verdiği, iradesinin işverence fesada uğratılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Öncelikle mahkemece davacıya yazılı fesih bildiriminin 30.06.2014 tarihinde yapıldığı ancak davanın bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığı, sırf bu nedenle davanın reddi gerektiği yönündeki kararı hatalıdır. 30.07.2014 tarihi Ramazan Bayramı’nın üçüncü gününe denk geldiği ve resmi tatil olduğundan 31.07.2014 tarihinde açılan davanın bir aylık hak düşürücü süre içinde açıldığını kabul etmek gerekir. Bu nedenle mahkemenin davanın bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığı yönündeki kararı hatalıdır.

Davacının iş sözleşmesi 30/06/2014 tarihli bildirimle işyerinde sık sık rapor alarak devamsızlık yaptığı, bunun işyeri düzen ve disiplinini bozduğu mesai arkadaşlarına kötü örnek oluşturduğu gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. ve 18. maddeleri uyarınca ihbar öneli verilerek 21.08.2014 tarihinde sona erdirileceği bildirilmiştir. İşverence yapılan fesih bildiriminden sonra ihbar süresi içerisinde davacının ihbar öneli hakkını kullanmak istemediğini kıdem tazminatının ödenmesi suretiyle 09.07.2014 tarihi itibariyle ayrılmak istediğini belirtir dilekçe vermiştir. İşverence de altında “uygundur” şerhi düşülmüştür. Her ne kadar söz konusu dilekçenin baskıyla alındığı kanıtlanmamışsa da, söz konusu dilekçeden davacının iş sözleşmesini kendisinin feshettiği anlamı çıkarılamaz. Fesih bildirimi ilk olarak davalı tarafından yapılmıştır, davacının sonradan verdiği dilekçe davalının verdiği ihbar önelini kesmeye yönelik bir teklif olup, davalı işverence yapılan feshi ortadan kaldırmaz. Bu nedenle mahkemece davacının ihbar öneli içerisinde verdiği dilekçe dikkate alınarak davacının iş sözleşmesini kendisinin feshettiği yönündeki kararı hatalıdır.

Davalı tarafından yapılan fesih bildirimi davacının yeterliliğine, davranışlarına dayanmakta olup, 4857 sayılı İş Kanunu m.19 uyarınca fesih bildiriminden önce savunması alınması gerekirken savunma alma şartının yerine getirilmediği bu nedenle feshin geçerli nedene dayanmadığının kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 242.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 30/09/2015 karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/946, Karar No: 2020/1837, Tarih: 16.03.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/946 E.  ,  2020/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava; kıyı kenar iddiasına dayalı tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 28.01.2020 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/431, Karar No: 2022/11285, Tarih: 02.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/431 E.  ,  2022/11285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.06.2022 tarihinde 2008 ve 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü zaman aşımını süresi nazara alınarak düşmesi gerektiğine dair Başkan vekili ...’ın karşı oyu ile oy çokluğuyla diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 02/06/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura kullanma eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2008, 2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan) kamu davalarının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 02/06/2022
Yargıtay — Esas No: 2014/16632, Karar No: 2015/15875, Tarih: 20.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16632 E.  ,  2015/15875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/259575

Mahkemesi : Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29.04.2014

Numarası : 2012/797- 2014/56

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 210 promil alkollü olarak araç kullandığının tespit edildiği somut olayda, sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine sanığa alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14789, Karar No: 2019/23177, Tarih: 18.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/14789 E.  ,  2019/23177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamında bulunan, olay, yakalama ve üst arama tutanağına göre, mağdurun olaydan sonra götürüldüğü hastanede tedavisinin yapıldığı sırada, sanığın da yaralı şekilde, arkadaşı ile birlikte tedavi amacıyla aynı hastaneye geldiği, mağdur ile aynı bölmede tedavisinin yapıldığı sırada, mağdurun kolluk görevlilerine sanığı gösterip, kendisini bu kişinin bıçakla yaraladığını beyan ederek kesin şekilde teşhis ettiği, yine soruşturma aşamasında alınan beyanında kendisini yaralayan kişinin sanık ... olduğunu net şekilde ifade ettiği, beyanı ile uyumlu raporunun bulunduğu, sanığın soruşturma aşamasında alınan savunmasında, üzerine atılı suçlamayı tamamen inkar ettiği halde, mahkemede alınan savunmasında, mağdura sadece tokat attığı şeklinde kısmi ikrarının bulunduğu, mağdurun kovuşturma aşamasında değişen beyanının sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, olaydan hemen sonra alınan beyanlarında sanığı net şekilde teşhis ettiği, olay günü başka kimse ile kavga etmediğini beyan etiği, olay öncesinde tanımadığı ve herhangi bir husumeti bulunmayan sanığa iftira atmasını gerektiren bir nedenin de bulunmadığı anlaşılmakla, oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağdura önce eliyle vurup, devamında kaçmaya çalışan mağduru kalçasından bıçakla yaraladığı olayda, sanığın üzerine atılı silahla basit yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçe ile yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/309, Karar No: 2013/2555, Tarih: 27.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/309 E.  ,  2013/2555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/100889

MAHKEMESİ : İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/02/2012, 2007/70 (E) ve 2012/24 (K)

SUÇ : Bilinçli taksirle öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Adli emanette kayıtlı olan sanığa ait tabanca ile dava dosyasının Adli Tıp Kurumu Başkanlığına gönderilerek, tabancanın tetiğe basmadan patlayıp patlamayacağı, patlaması için kaç kilogramlık bir basınç uygulanması gerektiği hususlarında rapor alındıktan sonra karar verilmesi yerine, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22798, Karar No: 2023/8348, Tarih: 22.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/22798 E.  ,  2023/8348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/117 Esas-2021/447 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hayat sigorta sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, 28/04/2003 tarihinde Akbank Sigorta Hizmetleri A.Ş. nezdinde birikimli Hayat Sigorta poliçelerinin düzenlendiğini, poliçelerin aylık ödemesinin toplam 80 USD ve 10 yıl süreli olduğunu, prim taksitlerinin Akbank T.A.Ş'nin Valideçeşme Şubesindeki hesabından otomatik olarak yapılmasının kararlaştırıldığını, Akbank Sigorta A.Ş.'deki Birikimli Hayat Sigorta poliçe hak ve yükümlülüklerinin davalı Avivasa Emeklilik ve Hayat A.Ş.'ye geçtiğini, birikimli hayat poliçe primlerinin ödenmemesi sebebiyle 31/03/2006 tarihinde iptal olduğunu ve ödenen yaklaşık 2720 USD'nin iade edilmediğini, birikimli hayat poliçelerinin prim ödemelerinin yapılmadığı iddiasıyla davalı tarafından iptal edilmesi ve talep edilmesine rağmen ödenen primlerin de iade edilmediğini, iptal tarihine kadar ödenen poliçe primlerinin tahsili gerektiğini açıklayıp 2480 USD'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli ve 2014/1058-2016/576 karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 26.09.2019 tarih, 2016/18280 Esas, 2019/8566 Karar sayılı ilamı ile; hüküm fıkrası ile gerekçenin çeliştiği gerekçesi ile hüküm ile gerekçe arasındaki çelişki giderilmek üzere karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile 2.480 USD'nin tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile 2.480 USD'nin tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, TTK'nın 1460 ıncı maddesi gereğince zamanaşımının dolduğunu belirterek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; hayat sigorta sözleşmesine dayalı alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 maddesi atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK'nun 427 vs. maddeleri, Sigorta Murakabe Kanunu'nun 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davanın poliçenin tanzim tarihinde ve poliçenin iptal tarihinde yürürlükte olan Sigorta Murakabe Kanunu'nun 19 uncu maddesi gereğince 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan açılmış olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1937, Karar No: 2015/1493, Tarih: 05.06.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1937 E.  ,  2015/1493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Iğdır 1.Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 03/06/2013

NUMARASI : 2013/292 E-2013/365

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Iğdır 1.Asiye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.06.2012 gün ve 2012/296 E.- 2012/233 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22.Hukuk Dairesi’nin 14.02.2012 gün ve 2012/30579 E.-2013/2991 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı, Iğdır İl Telekom Müdürlüğünde çalışmakta iken ilgili kurumun özelleştirme kapsamına alınması sebebiyle ilgili yasal mezuat çerçevesinde 27.03.2007 tarihinde Devlet Personel Başkanlığına bildirilen liste içerisinde yer aldığını, 07.06.2007 tarihinde Iğdır Defterdarlığı Milli Emlak Müdürlüğü bünyesinde istihdam edilerek çalışmaya başladığını, 31.03.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanan 5473 sayılı yasanın bu durumda olan personele 01.01.2006 tarihinden 30.06.2006 tarihine kadar 40,00 TL 01.07.2006 tarihinden hesaplanacak miktarların ek ödeme ödenmesinin kararlaştırıldığı halde çalıştığı dönem içerisinde bu ek ödemelerinin yapılmadığı gibi kurumundan nakli esasında düzenlenen maaş nakil belgesine ek ödemelerinin yansıtılmadığını, eksik maaş almasına sebebiyet verildiğini belirterek eksik ödenenen maaş fark karşılığı ile davalı kurum tarafından düzenlenen maaş ilmuhaberinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Karanname’nin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların yer aldığı ücreti gösteren nakil maaş ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanunun Ek. 29.maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Ek 3.maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, sayılı tebliğ yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.