muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2768, Karar No: 2013/5111, Tarih: 24.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2768 E.  ,  2013/5111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2012/227577

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 02/05/2012, 2005/222 (E) ve 2012/129 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm, sanık müdafii tarafından, 09.052012 tarihli dilekçe ile temyiz edilmiş ise de, sanığın 30.05.2013 tarihli, dosyasının onaylanmasını isteyen dilekçesi, temyizden vazgeçme niteliğinde olduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin, vazgeçme nedeniyle, CMUK.nun 317. Maddesi gereğince reddine karar verilerek, Cumhuriyet Savcısının sanık aleyhine yaptığı temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Uğur’un suçunun sübutu kabul, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde, bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Uğur'un ağabeyi olan ve hakkında tahrik altında tasarlayarak insan öldürme suçundan kurulan hüküm onama ile kesinleşen B. A. maktulün bıçaklaması nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, B. A. ve bu husumeti bilen kardeşi olan sanık Uğur’un, maktulü cezalandırmak istedikleri ve bu amaçla takip ettikleri, yanlarına haklarındaki hükümler kesinleşen sanıklar Alaettin ve İrfan’ı da almak suretiyle, maktulün devamlı gittiğini öğrendikleri kıraathaneye Alaettin’e ait taksiyle gittikleri, burada sanık Uğur’un araçtan inip elinde tabanca olduğu halde beklediği, ağabeyi B. A. de kıraathane önünde bekleyen maktulün kıraathane içine kaçması üzerine kovalayarak içeriye girdiği ve orada maktulü tabancayla vurup öldürdüğü olayda; sanık Uğur’un ağabeyi olan B. A. ile birlikte, ağabeyini bıçaklayan maktulü öldürmeye karar verdikleri, aradan geçen süreye ve ulaşılan ruhi sükunete rağmen bu kararlarından vazgeçmeyerek maktulü birkaç gün aradıkları, suç tarihinde de yine araştırarak kıraathane önünde görüp soğuk kanlı şekilde öldürme eylemini B. A. gerçekleştirmesinin ardında da birlikte geldikleri taksiye binerek kaçtıklarının anlaşılması karşısında, tasarlamanın şartlarının bulunduğu ve suç tarihinin 22.07.2001 olduğu da dikkate alındığında, sanık Uğur’un eyleminin 765 sayılı TCK.nun 450/4, 65/3, 51/1. maddelerine mümas olduğu, aynı eylemin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK. uygulamasında ise fiil üzerinde kurulan ortak hakimiyet nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a ve 29. maddelerine uyar nitelikte bulunduğu, buna göre lehe yasanın tespit ve uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kasten insan öldürmeye yardım suçundan lehe olduğu gerekçesiyle 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 39. maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 24.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2832, Karar No: 2012/5352, Tarih: 21.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2832 E.  ,  2012/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, davalılardan ... ve ... ile kendisine ait ..., Merkez, ... Mah. ... Sokağı 234 ada 21 parselde inşaat yapmak üzere 13.06.2001 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalıların böyle birçok arsayı birleştirerek, diğer davalı kooperatifi kurduğunu, inşaatlara 05.08.2003 tarihinde ruhsat alındığını, teslimin 40 ayda 05.12.2006 da yapılması geretiğini, ancak halen bağımsız bölümlerin teslim edilmediğini, kendi payına 117,68 m² daire ve 22,42 m² dükkan düştüğünü ileri sürerek, 05.12.2006'dan dava tarihine kadar oluşan 8.000,00 TL kira tazminatının davadan itibaren yasal faiziyle davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar cevabında, öncelikle inşaatın kooperatif tarafından yapıldığı için sadece kooperatife husumet yöneltilebileceğini, esasen davacının inşaattaki payının 34/2400 olduğunu ve bunun da 41,30 m² alana tekabül ettiğini, davacıya müstakil bir daire ve dükkan isabet etmediği için edineceği fazla alanın bedelini ödemesi gerekirken buna yanaşmadığını, davacının aynı zamanda açtığı ilk davanın da derdest olup, mahkemece inşaat süresi dolmadan açıldığı için reddedildiğini, ancak kararın kesinleşmediğini savunarak, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu davacı arsa sahibine ait 21 parselin imar uygulaması sonucu 5482 ada, 3 parsel içinde kaldığı ve bu taşınmaza 8 katlı bina yapıldığı, davacı payına düşen bağımsız bölümlerin teslim tarihinin 05.12.2006 olduğu, ancak taşınmazların iskân ruhsatının alınmadığı, projelerinin yapılmadığı, bağımsız bölüm ve alanlarının belirlenmediği, bu durumda davacının kira tazminatı talebinin haklı olduğu gerekçesiyle 8.000,00 TL kira tazminatının dava tarihinden, kalan kısmın ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2887, Karar No: 2020/7316, Tarih: 21.09.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/2887 E.  ,  2020/7316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekilinin, sair sebepler yanında ihale bedelinin muhammen bedelinin %50’si , satış masrafları ve rüçhanlı alacakları karşılamadığını ileri sürerek 802 ve 803 parsel nolu taşınmazlara ilişkin ihalenin feshine karar verilmesini talep ettiği, ilk derece mahkemesince; 1-İhalenin feshi şikayetinin kısmen kabulü ile; ...803 parsel yönünden yapılan ihalenin feshine, .... 802 parsel yönünden yapılan ihale feshi şikayetinin reddine, Reddedilen ihalenin feshi şikayeti yönünden davacı aleyhine 802 nolu parselin ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmesine karar verildiği, taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararın HMK'nın 353/(1)-b-2. maddesi gereğince kaldırılarak, davacı borçlunun davasının reddine ve para cezasına hükmedildiği, borçlu vekilin temyiz talebi üzerine; Dairemizin 03.12.2019 tarih, 2019/12650 Esas ve 2019/17392 Karar sayılı ilamı ile; Bölge Adliye Mahkemesince, ihale bedelinin muhammen bedelin % 50'si ile birlikte satış masraflarını karşılamadığı gerekçesiyle her iki taşınmaz yönünden ihalenin feshine karar verilmesi gerektiği nedenle kararın bozulduğu, bunun üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nin 05.02.2020 tarih, 2020/124 Esas ve 2020/216 Karar sayılı ilamı ile Dairemizin anılan Bozma ilamına karşı önceki kararında direnilmesine, davacı borçlunun istinaf başvurusunun reddine, davalıların istinaf talebinin kabulüne, HMK 353/3 maddesi gereğince ... (...) İcra Hukuk Mahkemesi'nin 19/06/2019 tarihli 2017/236 Esas - 2019/228 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve şikayetin reddine hükmolunduğu görülmektedir.

Somut olayda, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nin talebi üzerine, ... (...) İcra Dairesi'nden gelen 05/02/2020 tarihli müzekkere cevabında ; ihale masraflarının kalem kalem gösterildiği, toplam satış masrafının 2.493,63 TL olup, her bir taşınmaz başına 1.246,81 TL masraf düştüğü ve ihale bedellerinin İİK.' nun 129. maddesine uygun olduğu anlaşıldığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nce davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve şikayetin reddine dair verilen 17.09.2019 tarih, 2019/1264 Esas ve 2019/1229 Karar sayılı ilamının onanması gerekirken Dairemizce, maddi hataya müstenit olarak bozulduğu anlaşılmakla, anılan İstinaf Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : 1-Dairemizin 03.12.2019 tarih, 2019/12650 Esas ve 2019/17392 Karar sayılı BOZMA kararının kaldırılmasına,

2- Davacı borçlu vekilinin iddia ve savunmalarına, dayandığı belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nin 17.09.2019 tarih, 2019/1264 Esas ve 2019/1229 Karar sayılı kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 21/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15459, Karar No: 2008/19167, Tarih: 04.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/15459 E.  ,  2008/19167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu icra takibi yapılmıştır.Borçlu vekili icra mahkemesine başvurarak takip konusu bonodaki keşideci imzasının müvekkilinin eli ürünü olmadığını öne sürerek imza itirazında bulunmuştur.

Konuyla ilgili İİK.nun 170/3. maddesi göndermesi ile aynı Kanun'un 68/a-2. maddesinde senet altındaki imzayı reddeden borçlu takibi yapan icra dairesinin yetki çerçevesi içindeyse, itirazın kaldırılması için, icra mahkemesi önünde yapılacak duruşmada mazeretini daha önce bildirip tevsik etmediği takdirde  bizzat bulunmaya mecburdur. Aynı maddenin 5. fıkrasında ise "yapılacak duruşmada yukarıda yazılı mazerete dayanmaksızın borçlunun hazır bulunmaması halinde icra mahkemesince başka bir cihet tetkik edilmeksizin itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda 15.2.2008 tarihli duruşmada borçlu vekiline müvekkili gelecek celse hazır ettiğinde imzasının alınması için kesin süre verilmiş ve hazır edilmemesi nedeniyle itirazın reddine yönünde hüküm tesis edilmiştir. Vekilin müvekkili duruşmada hazır etme mecburiyeti bulunmamaktadır. Ayrıca borçlunun yeleşim yeri adresi Erdemli ilçesinde olup, İİK.nun 68/a maddesi ikinci fıkrası son cümlesine göre istinabe yolu ile isticvabına karar verilmesi gerekmektedir.

O halde yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye aykırı şekilde borçlu asile istinabe yolu ile meşruhatlı davetiye çıkartılmadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5504, Karar No: 2009/9066, Tarih: 28.12.2009

16. Hukuk Dairesi 2009/5504 E., 2009/9066 K.

**16. Hukuk Dairesi 2009/5504 E., 2009/9066 K.**

**- TİCARETİ TERK HÜKÜMLERİNE MUHALEFET**- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 32 ]

- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 35 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 337 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 44 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 136 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar M.... K....., Ü....... K....., M.... Ş..... ve Ş... K.....'in ayrı ayrı İİK'nun 337/a maddesi gereğince 3'er ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş; hüküm yasal süresi içerisinde sanıklar vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

31.01.2008 tarihinde sanıkların yokluklarında verilen ve ayrı ayrı üçer ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin hükme yönelik olarak vekilleri aracılığıyla Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığına gönderilmek üzere İcra Mahkemesine sunulan 11.06.2008 tarihli dilekçe ile;

Antalya 1. İcra Mahkemesince 2007/2433 esas ve 2008/220 sayılı kararıyla ticareti usulsüz terk suçundan kurulan hüküm süresinde itiraz edilmemesi nedeniyle kesinleşmiş olsa da, anılan hükmün Tebligat Yasasına aykırı olarak tebliğ edildiğinden bahisle eski hale getirme talebinin kabulü isteminin, temyiz kanun yoluyla tabi suç hakkında itiraz kanun yoluna başvurması istemini içermesi karşısında dilekçenin temyiz istemine ilişkin ve inceleme makamının Dairemiz olduğu anlaşılmakla, Antalya 2. İcra Mahkemesince talebin yargılamanın yenilenmesi olarak kabulü sonucu yapılan işlemler ile 04.02.2009 gün 2007/2433 esas ve 2008/220 sayılı yargılamanın yenilenmesinin reddine ilişkin kararı yok hükmünde kabul edilmiş ve ayrıca sanıkların mahkumiyetine yönelik olarak yokluklarında verilen 31.01.2008 tarihli hükümde CMK'nun 232/6. maddesi gereğince yasa yolu başvuru süresinin gösterilmemesi sebebiyle, sanıkların 11.06.2008 tarihinde vekilleri aracılığıyla verdikleri eski hale getirme talepli temyiz isteminde temyiz süresinin Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca öğrenme ile başladığının ve temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulüyle 31.01.2008 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesi sonucunda;

Müşteki vekili 21.05.2007 havale tarihli şikayet dilekçesiyle; borçlular Ş... K..... Ltd. Şti ve Elmalı Plastik Ltd. Şti. haklarında yapılan takibin, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğle kesinleştiğini şirketin ticareti terk etmesine rağmen şirket yetkililerinin İİK'nun 44. maddesi gereğince mal beyanında bulunmadıklarını ileri sürerek, İİK'nun 337/a maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; Borçlu Şirketler hakkında takibin kesinleştiğini, sanıkların yetkilisi olduğu borçlu şirketin gerek yasal ikametgah adresinde gerekse başka bir adreste faaliyetlerini sürdürmediği, ticareti terk ettiği kabul edilen şirketle ilgili olarak sanıkların 15 günlük yasal süre içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu Ticaret Sicil memurluğuna bildirmedikleri gerekçesiyle sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

İcra ve İflas Kanununun 44. maddesinin 1. fıkrasında, "Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur.

Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemiyen tacir beyanda bulunmamış sayılır." hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasanın 337/a maddesinde ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranmanın yaptırımı da, "Ticareti terk edenlerin cezası" başlığı altında, "44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç yıldan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez." şeklinde düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanununun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörüldüğüne göre, uyuşmazlık, kimlerin tacir sayılacakları, bir başka anlatımla "ticaret şirketini temsile yetkili ortağın veya bu konuda yetki verilen şirket müdürünün" İcra ve İflas Kanunu'nun 44. ve 337/a maddelerinin uygulanması açısından tacir sayılıp sayılmayacaklarına ilişkindir.

Kimlerin tacir olduğu 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 14. maddesinde; "Bir ticari işletmeyi, kısmen dahi olsa kendi adına işleten kimseye tacir denir.

Bir ticari işletmeyi kurup açtığını, sirküler, gazete, radyo ve sair ilan vasıtalarıyla halka bildirmiş veya işletmesini ticaret siciline kaydettirerek keyfiyeti ilan etmiş olan kimse fiilen işletmeye başlamamış olsa bile tacir sayılır.

Kimlerin tacir olduğu 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 14. maddesinde; "Bir ticari işletmeyi, kısmen dahi olsa kendi adına işleten kimseye tacir denir.

Bir ticari işletmeyi kurup açtığını, sirküler, gazete, radyo ve sair ilan vasıtalarıyla halka bildirmiş veya işletmesini ticaret siciline kaydettirerek keyfiyeti ilan etmiş olan kimse fiilen işletmeye başlamamış olsa bile tacir sayılır.

Bir ticari işletme açmış gibi, ister kendi adına, ister adi bir şirket veya her ne suretle olursa olsun hukuken var sayılmayan, diğer bir şirket adına (ortak sıfatıyla) muamelelerde bulunan kimse, hüsnüniyet sahibi üçüncü şahıslara karşı tacir gibi mesul olur."

Biçiminde düzenlenmiş olup, bunun yanında ayrıca aynı Yasa'nın 18. maddesindeki, "Ticaret şirketleriyle, gayesine varmak için ticari bir işletme işleten dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince hususi hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi amme hükmi şahısları tarafından kurulan teşekkül ve müesseseler dahi tacir sayılırlar." Hükmü ile de diğer tacir sayılanlar gösterilmiştir.

Diğer taraftan anılan Kanun'un 136. maddesinde de ticaret şirketlerinin nev'ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu'ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ticareti terk hususu değil, bunun yerine infisah ve tasfiyeleri öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Eş anlatımla Türk Ticaret Kanunu'nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisi sona erdirilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. Tasfiye sırasında ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir ve borçlar ödendikten sonra kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermayeler ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Tasfiye süreci ile tüzel kişilik sona erdirildiğinden terkin işlemi sırasında ticaret sicil memurluğuna İcra ve İflas Kanunu'nun 44. maddesine göre bir mal beyanında bulunulması da söz konusu değildir. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde somut olaya dönüldüğünde, ticaret şirketleri açısından, bunların müdürleri veya yetkililerinin, İcra ve İflas Kanunu'nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunduğunu söylemek kanunu zorlama olacaktır. Hal böyle olunca, Türk Ticaret Kanunu'nun 136. maddesinde sayılan kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinin müdür veya yetkilileri yönünden İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunun işlenmesi mümkün olmadığı gözetilmeden sanıkların beraatleri yerine cezalandırılmalarına karar verilmesi isabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5660, Karar No: 2013/8210, Tarih: 19.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5660 E.  ,  2013/8210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -K A R A R-

Davacı vekili, davalılar arasında 03.07.2001 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin akdedildiğini, bu sözleşmeye istinaden davalı arsa payı sahibi ...’in müvekkiline 15.09.2003 tarihinde daire sattığını, söz konusu dairenin eksik teslim edilmesi nedeni ile müvekkilinin bu eksiklikleri giderdiğini, bu nedenle kira kaybına maruz kaldığını, kur’ada müvekkiline isabet eden daire için kooperatifin haksız olarak kendisinden kat ve cephe parası tahsil ettiğini, dairenin tapusunun halen verilmediğini ileri sürerek, dairenin tapusunun iptali ile müvekkili adına tesciline, 9.000,00 TL kat ve cephe farkı, 10.000,00 TL eksiklikler için yapılan harcama bedeli ve 5.000,00 TL kira tazminatı olmak üzere toplam 24.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davaya konu taleplerin kooperatife yöneltilmesi gerektiğini, sözleşmede teslim tarihinin öngörülmediğini, davacıyla aynı durumda olanların kat ve cephe bedellerini ödediğini, davacının aynı taleplerle açmış olduğu diğer davanın reddedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı kooperatif temsilcisi, kooperatif inşaatları henüz tamamlanmadığından yükümlülüklerin henüz ortaya çıkmadığını, sözleşmelerde dairenin teslim tarihinin öngörülmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.