muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22299, Karar No: 2014/21005, Tarih: 23.06.2014

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının davalı işvereni, cenazeye gittiği ve izin almak için aradığı tanık anlatımları ile sabit olup, izin vermeye yetkili kişinin davacıya izin verdiğini davacı ispat edemediğinden davalı feshi haklı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K.).

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 9.5.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K). İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

Somut olayda, davacının bacanağının 08.02.2010 günü gecesi 00.00’da vefat ettiği ve cenazenin İstanbul’dan götürülerek Tokat ili Zile ilçesinde bulunan köyde defnedildiği ve davacının 08-09-10.02.2010 tarihlerinde bu nedenle işe gidemediği, 11.02.2010 günü işe başlamak üzere gittiğinde, davalı işverenin davacının savunmasını istediği, davacının savunmasında ölüm olayını bildirip ölüm belgesinin fotokopisini sunduğu tartışmasızdır.

Davacının ölüm olayını haber almasının ardından iş yeri ustalarından H.. A..’u arayıp izin istediği ve H.. A..’nun izin veremeyeceğini belirtip imalat müdürünü araması gerektiğini söylediği, bu tanığın beyanına göre imalat müdürünün izin vermediği anlaşılmakla birlikte, tartışmasız olan ölüm olayı ve cenazenin İstanbul ilinden Tokat ili Zile ilçesinde bulunan köye götürülmesi dikkate alındığında davacının bu devamsızlığının insani ve geçerli bir mazerete dayandığının kabulü ile feshin haksız olduğu anlaşıldığından, davacının kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin kabulü yerine reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10147, Karar No: 2013/13482, Tarih: 26.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2013/10147 E.  ,  2013/13482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/03/2013

Yanlar arasında görülen tapuda kayıt düzeltimi davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Somut olaya gelince, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyleki; çekişme konusu taşınmazın tespit ve tesciline ilişkin dayanak belge ve kayıtlar getirtilmemiş, kayıt maliki ile davacının miras bırakanının aynı kişi olup olmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmamıştır.

Somut olaya gelince, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyleki; çekişme konusu taşınmazın tespit ve tesciline ilişkin dayanak belge ve kayıtlar getirtilmemiş, kayıt maliki ile davacının miras bırakanının aynı kişi olup olmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, çekişme konusu 23 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tapu kayıtları, kadastro tespit tutanağı, tespite ve kayıt maliki A... oğlu K... adına tescile esas tüm belgelerin getirtilmesi, tapu kayıtları ile nüfus kayıtları arasında bağlantı bulunup bulunmadığının tespiti, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.9.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14058, Karar No: 2014/25345, Tarih: 11.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14058 E.  ,  2014/25345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Büyükçekmece 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :02.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/782 Karar no:2013/1445

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı (kadın) yararına yoksulluk nafakasına hükmedildiğinin anlaşılmasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı (kadın) 30.000 TL manevi tazminat istediği halde, talep aşılarak 50.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi taleple bağlılık ilkesi uyarınca doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir (HMK md. 26/1).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.12.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/10313, Karar No: 2023/3599, Tarih: 23.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/10313 E.  ,  2023/3599 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne

yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarihli, 2017/513 Esas ve 2017/258 sayılı Kararı ile sanık hakkında "terör örgütü propagandası yapmak suçundan" eylemine uyan 3713 sayılı yasanın 7/2 maddesi uyarınca taktiren 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK nun 43/1 maddesi uyarınca hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanarak cezasından taktiren 1/4 oranında arttırım yapılarak 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK nun 62 maddesi uyarınca cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 15 ... hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCK 51 maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine ve hak mahrumiyetlerine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 28.12.2017 tarihli, 2017/1813 Esas ve 2017/2073 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun kesin olarak reddine karar verilmiştir.

3. Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan esastan red ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi:

1-Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına

2-Kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan esastan red ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi:

1-Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına

2-Kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Darbe teşebbüsünün ve ikinci bir kalkışma tehlikesinin halen daha devam ettiği süreçte, sanığın sosyal medya hesabı üzerinden;

Sanığın sosyal medya üzerinden FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün sosyal medya üzerinden propagandasını yaptığı, Cumhurbaşkanını suçladığı, tüm yaşananların oyun ve senaryo olduğunu savunduğunun belirtildiği, FETÖ terör örgütü yöneticisi Fetullah Gülen ile Cumhurbaşkanının yan yana olduğu fotoğrafı koyarak altına -"her şeyin sorumlusu bunlar, tez zamanda sizin de selanız okunsun" şeklindeki paylaşımda bulunduğu,

Ayrıca darbe teşebbüsünün ve ikinci bir kalkışma tehlikesinin halen daha devam ettiği süreçte, -"Dün geceki en büyük darbe RTE'ye,AKP'ye yapılmadı, en büyük darbe boğazı kesilen Türk askerlerinin onurlarına yapıldı"

-"Kendi askerine nefret kusan kendi askerini boğazlayan ve bunları alkışlayan bir toplum hiçbir zaman iflah olmaz"

-"Gözaltılar sadece askerle kalmadı...Polis...Yargı mensupları...Ne yazık ki parti liderleri bile senaryoya inanmış durumda...Çnkü dokunulmaz zannettikleri meclis binası bile bombalanarak herkes inandırıldı..."

-"İkinci ve üçüncü ordu komutanları gözaltına alınmış...Eğer senaryo değil de gerçek darbe olsaydı polisin gücü bastırmaya yeter miydi..."

-"Gezi parkındaki silahsız halkı haftalarca bastıramayıp teslim olan AKP, tanklı tüfekli darbeci askerleri 1 gecede bastırdı. Hadi inanalım." gibi ve daha bir çok benzer mahiyette olan paylaşımların sanığın hem soruşturma aşamasında hem mahkememizdeki savunmasında paylaşımları kendisinin yaptığını, hesabın kendisine ait olduğunu, başka sosyal paylaşım ortamlarından alarak kendi sayfasından paylaştığını ve ancak özel bir kastının olmadığını beyanla üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de, sanığın yaptığı paylaşımların gerek içeriği gerekse yayınlanmış olduğu tarih ve o tarihte devam eden darbe süreci dikkate alındığında yasadışı FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün ve amacının propagandası niteliğinde olduğu ve bu suretle sanığın üzerine atılı suçun belirlenen ve açıklanan eyleminde tüm yasal unsurlarıyla birlikte teşekkül ettiği anlaşılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın sosyal paylaşım siteleri facebook ve whatsapp üzerinden gerçekleştirdiği suça konu eylemleri nedeniyle 3713 sayılı TMK nın 7/2. 2. cümle uyarınca cezasının yarı oranında artırılması gerektiğinin ve 1 yıl 15 ... hapis cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen bu cezadan daha az denetim süresi belirlenemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe istinaf bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın sosyal paylaşım siteleri facebook ve whatsapp üzerinden gerçekleştirdiği suça konu eylemleri nedeniyle 3713 sayılı TMK nın 7/2. 2. cümle uyarınca cezasının yarı oranında artırılması gerektiğinin ve 1 yıl 15 ... hapis cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen bu cezadan daha az denetim süresi belirlenemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe istinaf bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece mahkumiyet gerekçesi olarak gösterilen tespit ve değerlendirmenin dosya kapsamına uygun ve yerinde olduğu anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafinin ileri sürdüğü istinaf nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, CMK'nun 280/1-a maddesi uyarınca, istinaf başvurusunun esastan reddine, CMK'nun 284 ve 286/2-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere, 28.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

3713 sayılı Kanunun suç tarihinde mer’i 7/2. maddesine göre; “ Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapmak..." eylemleri terör örgütünün propagandasını yapmak suçu olarak cezalandırılmış olmasına göre,

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

3713 sayılı Kanunun suç tarihinde mer’i 7/2. maddesine göre; “ Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapmak..." eylemleri terör örgütünün propagandasını yapmak suçu olarak cezalandırılmış olmasına göre,

FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensubu olduğuna ilişkin delil ikame olunamayan sanığın, sübutu kabul edilen sosyal medya paylaşımları ile, suç tarihi itibariyle bir terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir yargı kararı da olmayan yapının; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yaptığının kabulüne yasal imkan bulunmamakta ise de, 15 Temmuz 2016 günü, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Anayasal düzeninin değiştirilmesi amacıyla, Türk Silahlı Kuvvetlerine sızmış FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensubu olan ve/veya bu örgütsel faaliyeti destekleyen 8.000'in üzerinde askerî personel tarafından savaş uçakları dâhil 35 uçağın, 3 geminin, 37 helikopterin, 74'ü tank olmak üzere 246 zırhlı aracın ve 4.000'e yakın hafif silahın kullanılarak; Cumhurbaşkanına suikasta teşebbüs edildiği, TBMM ve Cumhurbaşkanlığı Külliyesi başta olmak üzere birçok stratejik merkezin bombalandığı, Başbakanın konvoyuna silahlı saldırının gerçekleştirildiği, kalkışmaya karşı koyan güvenlik görevlileri ile sokaklara çıkan sivillere devletin silahlı kuvvetlerine ait bu uçak, helikopter, tank ve silahlarla saldırılarak 4'ü asker, 63'ü polis ve 183'ü sivil olmak üzere toplam 250 'den fazla kişinin şehit edildiği, 23'ü asker, 154'ü polis ve 2.558'i sivil olmak üzere toplam 2.735 kişi de yaralandığı bir kalkışma olması itibariyle TCK'nın 309. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunda kuşku bulunmadığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere, "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıktığına" ilişkin somut olgulara dayanan ilgili ve yeterli gerekçelerin de ortaya konması halinde TCK'nın 215 inci maddesinde düzenlenen "suçu övme" suçunu oluşturabileceği gözetilmeden, delil ve olguların hatalı değerlendirilmesi neticesinde yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyet hükmü tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 28.12.2017 tarihli, 2017/1813 Esas ve 2017/2073 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 28.12.2017 tarihli, 2017/1813 Esas ve 2017/2073 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...