muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19461, Karar No: 2012/24892, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19461 E.  ,  2012/24892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, 16. basamaktan alması gereken maaşının tespitiyle biriken fark aylıklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının ve davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava ,davacının 16. basamaktan alması gereken maaşının tespitiyle biriken fark aylıklarının ödenmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulü ile;davacının 1.9.2007 tarihinden itibaren 16. basamaktan bağlanması gereken maaşının ... hariç ek ödeme dahil 607.61 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki zorunlu sigortalılığının 20.4.1982 tarihli tescille ve 1. basamaktan başladığı,28.10.2003 tarihinde 12.basamakta iken 4956 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinden yararlanıp basamak satın alma suretiyle 12. basamaktan 15. basamağa yükseldiği ve başvurusu üzerine 01.09.2007 tarihinde 16. Basamak üzerinden kendisine yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmıştır.

24/07/2003 tarihli, 4956 sayılı Yasanın geçici 2. maddesine göre, “1479 sayılı Kanuna tabi sigortalı olanlar, bulundukları basamak dahil, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren üç ay içinde yazılı talepte bulunmak şartıyla, bulundukları basamakları en fazla oniki basamak yükseltebilirler. Basamak yükseltme primi, sigortalının talep tarihinde bulunduğu basamaktan, yükselerek intibak etmek istediği basamağa kadar her basamak için öngörülen bekleme süresindeki prim tutarına basamak yükseltme farklarının ilave edilmesi suretiyle hesaplanır. Bu tutarın, ilk taksitinin talep tarihini takip eden ay içerisinde ödenmesi şartıyla ilk taksitin ödendiği ayı takip eden üçer aylık dönemler halinde üç eşit taksitte ödenmesi zorunludur. Basamak yükseltme tutarının tamamen veya kısmen ödenmesi halinde, sigortalı son ödemenin yapıldığı tarihi takip eden aybaşı itibariyle bu ödemenin tam olarak karşıladığı basamağa intibak ettirilir. Basamak yükseltme primleri, primi ödenmiş süreler olarak değerlendirilmez.

Basamak yükseltme hakkından yararlanan sigortalılara, basamak intibaklarının yapıldığı tarihten itibaren üç yıl sonra, bu Kanunda öngörülen diğer şartları taşımak ve talepte bulunmak kaydıyla yaşlılık aylığı bağlanır.

Basamak yükseltme hakkından yararlanan sigortalılara, basamak intibaklarının yapıldığı tarihten itibaren üç yıl sonra, bu Kanunda öngörülen diğer şartları taşımak ve talepte bulunmak kaydıyla yaşlılık aylığı bağlanır.

... dengesi, sosyal güvenlik hukukunun temel ilkelerinden biri olup; anılan ilke, gelecekte elde edeceği sosyal sigorta  yardımlarına karşılık  olarak daha fazla  prim ödeme külfeti altına giren sigortalıların, fazladan katlanılan külfet karşılığında daha fazla yardıma hak kazanması gereğini doğurmaktadır. Başka bir ifadeyle  sosyal güvenlik kuruluşlarınca sigortalılardan alınacak primlerle ileride yapılacak yardımlar arasında mutlak bir bağlantı, paralellik sağlanmalıdır.

Basamak yükseltme olanağı sağlayan yasa ile, konuya ilişkin uygulamayı biçimlendiren diğer düzenlemeler, primlerin sosyal güvenlik kuruluşu tarafından sigortalılık süreci içerisinde tahsil edilip nemalandırılması ve aktüeryal dengeyi bozmayacak biçimde sigorta yardımlarına yansıtılması gerekleri gözetilerek oluşturulmuş; prim borcunun basamakta bekleme süresini tamamlayacak olan ayların primleri, basamak yükseltme farkı da gözetilerek sigortalının talepte bulunduğu tarihte yürürlükte olan gelir tablosuna göre hesaplanması ve basamak intibaklarının yapıldığı tarihten itibaren üç yıl sonra yaşlılık aylığı yönünden değerlendirilebilmesi olanağı öngörülmüştür.

Sıralanan maddi ve hukuki olgular ile, konuya ilişkin yasal düzenlemenin prim ödeme karşılığında “intibak ettirilir” hükmünü içerdiği de gözetilerek, davacının, 1479 sayılı Yasanın geçici 11. maddesi uyarınca, yaşlılık aylığının 01.01.2000 öncesi ve sonrası döneme ilişkin hesabında, satın alınan basamakların geçmişe yönelik olarak da intibak işlemi gerçekleştirilmek suretiyle değerlendirilmesi ve aylık miktarının buna göre saptanması gerekir.

Bu saptama işlemi yapılırken dikkate alınması gereken hususlar ise;

Bu saptama işlemi yapılırken dikkate alınması gereken hususlar ise;

1479 sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. madde hükmü gereği, 4447 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01.01.2000 tarihinden önce sigortalı olup da, bu yasa döneminde aylık bağlanacak sigortalıların, 01.01.2000 tarihi öncesine ilişkin A aylığı hesabında; basamak satın alma suretiyle yapılan intibak tarihinden, 1479 sayılı Yasanın 4447 sayılı Yasa ile değişik 52. Maddesi ile belirlenen basamak yükseltme esaslarına göre, geriye doğru gidilmek suretiyle 01.01.2000 tarihi itibarıyla bulunulan gelir basamağı belirlenmeli; belirlenen bu gelir basamağının, 01.07.2003 tarihli gelir tablosundaki gelir tutarı karşılığı ve sair aylık hesap doneleri dikkate alınarak A aylığı belirlenmelidir. 4447 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasanın 36. maddesiyle, aylık hesabında ilk defa “ağırlıklı ortalama” kavramı getirilmiş olup; yine 4447 sayılı Yasanının yürürlük tarihi öncesi sigortalı olup da,bu yasa döneminde aylık bağlanacak sigortalıların, 01.01.2000 tarihi sonrası döneme ilişkin B aylığının belirlenmesinde dikkate alınması gereken “Ağırlıklı Ortalama” hesabında ise; öncelikle, 01.01.2000 tarihi ile yaşlılık aylığı talep tarihi arasında sigortalı olarak fiilen bulunulan basamaklar ve bu basamaklardaki bekleme süreleri üzerinden 01.07.2003 tarihli gelir tablosundaki karşılığı tutarlar gözetilerek, böylece fiilen geçen sürelere ilişkin ağırlıklı

ortalama bulunmalı; bilahare, satın alınan basamaklar ve bu basamaklardaki bekleme süreleri üzerinden, yine 01.07.2003 tarihli gelir tablosundaki karşılığı tutarlar gözetilerek, böylece basamak yükseltilerek geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama belirlenmeli; bulunan her iki ağırlık ortalama (yani fiilen geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama ve basamak yükseltilerek geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama) toplanarak B aylığı hesabına esas “Ağırlıklı Ortalama”belirlenmeli; bu belirleme yapıldıktan sonra ve sair aylık hesap doneleri de dikkate alınarak B aylığı saptanmalıdır.A ve B aylık aylıklarının toplanması suretiyle elde edilen tutara, ilgili yasal mevzuatınca öngörülen sosyal destek ödemesi de ilave edilip; 01.01.2004 tarihinden itibaren güncelleştirme denilen, ilgili artış yasalarıyla (5073, 5282, 5454, 5565 sayılı Yasalar) gösterilen artış oranları uygulanarak, yaşlılık aylığı talep tarihi itibarıyla, sigortalıya bağlanacak yaşlılık aylığı belirlenmelidir.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular birlikte gözetilerek, davalı Kurum Genel Müdürlüğünden, davacının satın alarak bulunduğu en son basamaktan geriye doğru intibakı ile 31.12.1999 tarihinde bulunması gereken olası basamak dikkate alınarak tahsis tarihi itibarı ile bağlanabilecek (A) ve (B) aylıklarını gösterecek şekilde toplam aylığının hesaplattırıldığı, ayrıca; dava tarihi olan 19.11.2007 tarihine kadar Kurumca ödenen aylıklar ile basamak intibakı ile hesaplanacak aylıkları arasındaki farkları ayrıntılı olarak belirlenmiş ve buna göre davacının alması gereken maaşı 562.41 TL olarak hesaplanmıştır.

Bu açıklamalardan olarak Mahkeme tarafından yukarıda açıklanan değerlendirmeler kapsamında hesaplanarak bulunan 1.9.2007 tarihinden itibaren davacıya bağlanması gereken aylığın 562.41 TL olduğunun tespiti yerine davacının 16.basamaktan alması gereken yaşlılık aylığının 607.61 TL olarak hesaplayan yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle ve davacının talebi 1.9.2007 tarihinden itibaren ödenmesi gereken aylığın tespiti istemine ilişkin olduğu gözetilmeksizin sadece 1.9.2007 tarihinde ödenmesi gereken aylık miktarının tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK ‘nun 370/2 maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalı Kurumca 1479 sayılı Yasa gözönünde tutularak hesaplanan aylığa hükmedilmek suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2.paragrafının silinerek yerine “Davacının 1.9.2007 tarihindeki aylığının ... hariç ek ödeme dahil 562.41 TL olduğunun tespiti ile bu tarihten itibaren eksik ödenen aylık 57.84 TL ‘nin aylıklarına eklenmesine “,sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine,

27.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7084, Karar No: 2024/15751, Tarih: 17.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/7084 E.  ,  2024/15751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/414 E., 2023/531 K.

SUÇ : 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihinin, suça konu en son faturanın 2011 Ekim KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle 25.11.2011 tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda kurulan hükmün gerekçesinde "sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura kullandığı" kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında sanığın, "...sahte belge düzenleme..." suçunu işlediği belirtilmek suretiyle çelişkili karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığın yargılama konusu " sahte fatura kullanma" eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, 25.11.2011 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca oy birliğiyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10757, Karar No: 2015/23643, Tarih: 15.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10757 E.  ,  2015/23643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek amacıyla muvazaalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek Sosyal Güvenlik Kurumundan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5727, Karar No: 2013/10216, Tarih: 18.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/5727 E.  ,  2013/10216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 125 ada 10, 13, 15, 21, 25 ve 31, 126 ada 5 ve 7, 128 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, kime ait olduğu belirlenemediğinden; 128 ada 1 parsel, ahşap ev bahçesi niteliği ile; diğer parseller ise, tarla niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı, taşınmazların kendisine babasından miras yolu ile intikal ettiğini, diğer mirasçıların da paylarını zilyetlik devri senedi ile kendisine devrettiklerini ileri sürerek adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin beyanlar hanesindeki 3303 sayılı Kanunun 3. maddesine göre verilen şerhlerle birlikte davacı İsmail oğlu ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2009/10078 - 13172 sayılı kararı ile orman araştırması, tapu uygulaması ve zilyetlik araştırması yönlerinden bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulü ile dava konusu 128 ada 1 sayılı parselin kadastro tespitinin iptaliyle davacı adına tapuya tesciline, 125 ada 10, 13, 15, 21, 25 ve 31, 126 ada 5 ve 7 parsellerin tesbit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.12.2012 gün ve 2012/7335-14782 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulü ile dava konusu 128 ada 1 sayılı parselin kadastro tespitinin iptaliyle davacı adına tapuya tesciline, 125 ada 10, 13, 15, 21, 25 ve 31, 126 ada 5 ve 7 parsellerin tesbit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.12.2012 gün ve 2012/7335-14782 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece, davalı taşınmazların davacının babasından kaldığı, babasının sağlığında buğday vs. ekilerek kullanıldığı, 1990 yılında babasının ölümünden sonra 2007 yılına kadar davacı tarafından taşınmazlarda hayvan otlatmak, içindeki otları biçmek ve meyve ağaçlarının meyvelerini toplamak suretiyle kullanıldığı, bu şekildeki zilyetliğin taşınmazların ekonomik amacına uygun bir zilyetlik olmadığı gerekçesiyle davasının reddine karar verilmiştir. Ne var ki; mahkemenin gerekçesi dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Yapılan keşif, uygulama ve alınan orman bilirkişi raporuna göre taşınmazların orman olmadığı, ziraat bilirkişi raporuna göre de, taşınmazların fizikî özellikleri ve toprak yapılarına göre kadim tarım arazisi oldukları belirlenmiştir. Keşif sırasında dinlenen tanık ve yerel bilirkişi beyanlarına göre ise, davalı taşınmazların ölümünden önce yaklaşık 40 yıl boyunca davacının babası ...tarafından ekip biçmek suretiyle kullanıldığı, onun ölümünden sonra ekilmediği, davacı tarafından otları biçilmek ve hayvan otlatmak suretiyle kullanıldığı bildirilmiştir. Taşınmazların evveliyatında orman ve mera olmadığı, davacının babası ...yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen zilyetlik koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, muris ...’nin sağlığında taşınmazlar üzerinde zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğundan, ölümünden sonra artık kazanılmış olan zilyetliğin kaybedilip kaybedilmediği, zilyetliğin terk koşullarının bulunup bulunmadığı hususu üzerinde durulmalıdır. Ziraat bilirkişi raporuna göre taşınmazların halen

tarım arazisi niteliğinde olduğu, tanık ve yerel bilirkişi beyanlarına göre de, davacının taşınmazları ot biçmek ve hayvan otlatmak suretiyle de olsa kullandığı ve koruduğu gözönünde bulundurulduğunda, zilyetliğin terki iradesinin bulunmadığı ve terk koşullarının oluşmadığı görülmektedir. Bu nedenle, davanın kabulüne karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne;

....Köyü 128 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki şerhle birlikte davacı adına tapuya tesciline,

... Köyü 125 ada 10, 13, 15, 21, 25, 31 parsel ve 126 ada 5, 7 parsel sayılı taşınmazların kadastro tesbitinin iptali ile davacı adına tapuya tesciline,

karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne;

....Köyü 128 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki şerhle birlikte davacı adına tapuya tesciline,

... Köyü 125 ada 10, 13, 15, 21, 25, 31 parsel ve 126 ada 5, 7 parsel sayılı taşınmazların kadastro tesbitinin iptali ile davacı adına tapuya tesciline,

karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 18/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.