muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2086, Karar No: 2019/5105, Tarih: 04.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/2086 E.  ,  2019/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve ...... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu ve TCK'nun 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

2-Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan ...... lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan,

1-Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve ...... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi

2-Hükümden TAPDK lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilen kısmın çıkartılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

2-Hükümden TAPDK lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilen kısmın çıkartılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

Gümrük kaçakçılığı suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak sayın çoğunluğun onama kararına, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması imkanının sağlanması bakımından, suçtan doğan zararın sanığa bildirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşüncesiyle muhalifim.

Etkin pişmanlık kurumu 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde düzenlenmiş olup,ikinci fıkrada istisnalar gösterilerek, soruşturma aşamasında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde cezanın yarı oranında indirileceği hüküm altına alınmıştır.

Yapılacak indirim yasa gereği takdiri değil,zorunludur.

Sanığın durumu yasada belirtilen istisnalara girmemektedir.

Sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmiş olup, etkin pişmanlıktan yararlandığı takdirde,hakkında cezanın ertelenmesi,....... müesseselerinden istifade edebilme imkanı doğabilecektir.

Yakalanan kaçak sigara,toplam yalnızca 268 pakettir.

Mevcut Yargıtay uygulamasında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında sanığın aktif konumda olması gerektiği belirtilerek, Cumhuriyet savcısı tarafından sanığa hatırlatma yapılmasına gerek bulunmadığı görüşü benimsenmekte, gerekçe olarak da kanunu bilmemenin mazeret sayılmayacağı ifade edilmektedir.

TCK'nun 4. maddesinde düzenlenen, kanunu bilmemenin mazeret sayılmayacağına ilişkin düzenleme, ceza normu düzenleyen maddelerle ilgilidir. Yani sanık işlemiş olduğu fiilin kanunlarda suç olarak düzenlenmiş olduğunu bilmediğini mazeret olarak ileri süremeyecektir.

Etkin pişmanlık hükmü ceza düzenleyen bir norm olmayıp, sanığa bir hak sağlayan, meydana getirmiş olduğu zararı gidermek suretiyle, sonuçları itibarıyla onarıcı adaletin sağlanmasını sağlayan, fert ve toplum/devlet bakımından faydalı sonuç doğuran bir müessesedir.

Yasada zarar miktarının sanığa bildirilmesine ilişkin hüküm bulunmaması,yargı makamlarına zararı bildirmeme keyfiyeti sunmaz, aksine Cumhuriyet savcısı soruşturma aşamasında sanığa etkin pişmanlık için yatırması gereken zararın miktarını belirterek bu hakkını hatırlatmalı, soruşturma aşamasında bu gerçekleşmemişse kovuşturma aşamasında hakim tarafından bu eksiklik giderilmelidir.

Sanığa yasada tanınan bir hakkın varlığının sanığa bildirilmesi yargılama makamlarının bir lütfü değil, görevidir. Kanunlarda savcı/hakimin zaten görevi gereği yaptığı, yapması gereken her şeyin yer alması beklenemez.

Özellikle teknik yanı da bulunan gümrük kaçakçılığı suçunda zararın ne olduğu ve hesaplanması, bırakın bu suçlardan yargılanan sanıkların ortalama kültür seviyesine, çok daha birikimli olduğu düşünülebilecek sosyal guruplara mensup insanların dahi bilebileceği bir iş değildir.

Sanığa yasada tanınan bir hakkın varlığının sanığa bildirilmesi yargılama makamlarının bir lütfü değil, görevidir. Kanunlarda savcı/hakimin zaten görevi gereği yaptığı, yapması gereken her şeyin yer alması beklenemez.

Özellikle teknik yanı da bulunan gümrük kaçakçılığı suçunda zararın ne olduğu ve hesaplanması, bırakın bu suçlardan yargılanan sanıkların ortalama kültür seviyesine, çok daha birikimli olduğu düşünülebilecek sosyal guruplara mensup insanların dahi bilebileceği bir iş değildir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 36/l. maddesindeki düzenlemenin gereği ve Ceza muhakemeleri kanunumuzun genel düzenlemesine baktığımızda, sanık haklarına ne denli önem verildiği, sanığın savunma haklanın her konuda maddi ve manevi olarak teminat altına alınmaya çalışıldığı açıktır.

Sanığın etkin pişmanlıktan yararlanma hakkı bulunduğu hatırlatılması, bilmesi çoğu zaman mümkün olmayan gümrüklenmiş değerin iki mislinin rakam olarak bildirilmesi adil yargılama hakkının da gereğidir.

Belirttiğim sebeplerle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının değerlendirilmesi bakımından, sanığa kaçak sigaranın gümrüklenmiş değerin iki mislinin bildirilip, ödeme yapıp yapmayacağı sorularak, bu konuda gerekirse sanığa mehil de verilmek suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, bu hususlara riayet edilmeden kurulan yerel mahkeme hükmünün onanması görüşüne katılmıyorum.

Muhalif Üye

KARŞI OY

Dairemizin 26/02/2019 tarih ve 2019/1586 Esas, 2019/4829 Karar sayılı karşı oy yazımızda gerekçeleri ayrıntılı olarak belirtildiği üzere;

Hukuk devletinde asıl olan adil yargılanma hakkı çerçevesinde sanığa haklarını öğretme yükümlülüğünün adli makamlarca usulüne uygun şekilde yerine getirilmesidir. Bu bağlamda, somut uyuşmazlıkta, sanığa ele geçen gümrük kaçağı eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını ödemesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanma imkanı bulunduğunun mahkemece usulüne göre açıklanması, sanığa haklarının öğretilmesi gereklidir.

Eğer sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulansa idi; fiiline uyan 5607 sayılı Kanun'un 3/18, 5/2. maddeleri gereğince hükmolunacak ceza, hükmün açıklanmasının ertelenmesi veya hapis cezasının ertelenmesi gibi lehe hükümlerin uygulanması sonucuna varılmasını sağlayabilecek idi. Açıklanan sebeplerle, sanığa haklarının adli makamlarca usulünce öğretilmesi gereklidir. Bu bağlamda dosya içinde yer alan ve davanın tarafı Gümrük İdaresi tarafından düzenlenen ...... varakasından sanığın eşya değerini bilebileceği ve isterse bu değerin iki katını ödeyerek etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabileceği şeklindeki bir düşünceyi adil yargılanma hakkı ile bağdaştırmak güç gözükmektedir.

Açıklanan sebeplerle Sayın Çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/3921, Karar No: 2024/5040, Tarih: 18.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3921 E.  ,  2024/5040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2011/1184 E., 2015/2062 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 08.08.2009-13.12.2010 tarihleri arasında kaynakçı ustası olarak net 1.500,00 TL ücretle çalıştığını, davalılardan ... İnşaat ve Enerji AŞ'nin (... İnşaat Şirketi) asıl işveren, ... İnşaat ve Ticaret AŞ (... Şirketi) ve ... Makina San. ve Tic. AŞ'nin (... Makina Şirketi) alt işveren ... İnşaat San ve Dış Ticaret Ltd. Şti.nin (... İnşaat Şirketi) alt işvereni olduğu baraj inşaatı işinde çalıştığını, sigortasının eksik bildirildiğini, haksız olarak işten çıkartıldığını, haftanın 7 günü 07.00-21.00 saatleri arasında ulusal bayram ve genel tatil günleri dâhil çalıştığını, son 6 aydaki ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma ve yıllık izin ücretleri ile ödenmeyen ücret alacağının davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... İnşaat Şirketi vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının çalışmasının kesintisiz olmadığını, davacının Trabzon Araklı şantiyesinde 29.01.2010 tarihinde işe başladığını, 13.07.2010 dönemine kadar çalıştığını, kendi isteği ile işten ayrıldığını, ihbar ve kıdem tazminatı isteyemeyeceğini, asgari ücret aldığını, çalışma koşullarına ilişkin iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde; 1999 yılında Alparslan Barajı ve HES İnşaatının mekanik tesisat işinin ...- ... Adi Ortaklığına verildiğini, montaj malzemesi boruların Ankara ilindeki fabrikada yapıldığını, montajın ise bu firmalar tarafından 11.10.1999 tarihinde ... İnşaat Şirketine verildiğini, ... İnşaat Şirketinin 2006 yılında ... İnşaat Şirketi ile yaptığı sözleşmeye kadar ilişkisi bulunmadığını; dolayısıyla alt işverenleri olmadığını, ... İnşaat Şirketi ile 05.04.2006 tarihinde korkuluk merdiven işleri için 31.12.2006 ya kadar geçerli sözleşme yapıldığını, baraj inşaatının Muş ilinde olduğu dikkate alındığında kış mevsimi sebebi ile 5-6 ay çalışma yapılmadığını, davacının kendi işçileri olmayıp husumet yönetilemeyeceğini, alacakların zamanaşımına uğradığını, çalışma süresine göre kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

3. Diğer davalı Şirketler tarafından cevap dilekçesi sunulmamış, davaya cevap verilmemiştir.

3. Diğer davalı Şirketler tarafından cevap dilekçesi sunulmamış, davaya cevap verilmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kayden davalılardan ... İnşaat Şirketinin işçisi olduğu ve bu Firmanın değişik zamanlarda diğer davalı Firmalardan aldığı işlerde çalışması sebebi ile davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu gerekçesiyle tüm davalıların alacaklardan sorumlu olduğunu iddia ettiği, dosya kapsamına göre ... İnşaat Şirketinin yapımını üstlendiği Alparslan 1 Barajının bir kısım işlerinin bu Firma tarafından diğer davalılar ...- ... Adi Ortaklığına verildiği, bu Ortaklığın da bazı montaj işlerini ... İnşaat Şirketine verdiği, ...-... Adi Ortaklığının ... İnşaat Şirketinden aldığı işin 1999 yılında başladığı, davacının bu dönemde de ... İnşaat Şirketi işçisi olarak bu inşaatta çalıştığı ancak bu çalışmanın davaya konu dönemden önceye ait olduğu, davacının beyanına göre dava konusu dönem çalışmasının tamamen Trabzon ilinde yapılan baraj inşaatında geçtiği, bu inşaatın davalılar ... İnşaat, ... ve ... Makina Şirketleri ile bir ilgisi bulunmadığı, ... İnşaat Şirketi dışındaki bu davalılar bakımından çalışma dönemi itibarıyla işçi alacaklarından sorumlu tutulamayacakları için davanın reddine karar verildiği, ... İnşaat Şirketi bakımından ise; davacının işvereni konumunda bulunan bu davalının işçi alacaklarından sorumlu olduğu, çalışma süresinin sigorta kayıtlarına göre belirlendiği, bir yıldan az süre çalışıldığından kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin reddi gerektiği, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği kanıtlanmadığından ihbar tazminatının kabulü gerektiği, tanık beyanları esas alınarak hesaplanan fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin takdiri indirim yapılarak kabulü gerektiği, ücret alacağının sonradan ödendiği davacının kabulünde olduğundan bu alacak bakımından karar verilmesine yer olmadığı gerekçesiyle davalı ..., ... İnşaat ve ... Makine Şirketlerine karşı açılan davanın reddine, davacının davalı ... İnşaat Şirketine açtığı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; hizmet süresi eksik hesaplandığından alacakların da az miktarda hesaplandığını, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin reddinin hatalı olduğunu, davacı asılın isticvap beyanında, Alpaslan 1 Barajında 1 ay çalıştığını, Trabzon ilinde geçen inşaat işinde 08.08.2009-13.12.2010 tarihleri arasında sürekli çalıştığını belirttiğini, bu hususun sabit olduğunu, yapılan işin mevsimlik iş olmadığını, asıl işveren tarafından alt işverenlere verilen işin süresi de dikkate alındığında davacının kesintisiz ve sürekli olarak çalıştığını, davacı iddiası ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde bir aylık çalışma döneminden tüm davalıların sorumlu olduğunu, ret sebepleri aynı olduğu hâlde her davalı için ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının çalışma süresi, husumet, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı, hüküm altına alınan alacakların miktarı ile ret vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17, 32, 41, 44, 46, 47, 53, 59 ve 63 üncü maddeleri ile aynı kanunun 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte olan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple,

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1977, Karar No: 2013/4343, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1977 E.  ,  2013/4343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dairenin 01/07/2011 tarihli iade kararının 3. bendi yerine getirilmeden dosya Yargıtaya gönderildiğinden;

Dava konusu taşınmazın komşuları olarak fen bilirkişi krokisinde gösterilen....ve ... tarafından açılmış tescil davaları var ise, bu dava dosyalarının,

2) Dosyanın keşifte görev alan orman bilirkişiye verilerek, dava konusu taşınmazın ve çevresinin 1956 tarihli hava fotoğrafında ne olarak göründüğü, üzerinde ağaçlar var ise cinsi, çevresinde orman olup olmadığı konusunda açıklamalı ek rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10984, Karar No: 2014/11853, Tarih: 12.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/10984 E.  ,  2014/11853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.