muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7547, Karar No: 2022/3758, Tarih: 19.04.2022

Mahkeme dosyası içinde yer alan ve yukarıda ayrıntıları yazılı olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.01.1994 gün ve 1988/333 E. 51 K. sayılı 12.09.1995 tarihinde Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin temyiz incelemesi sonrasında kesinleşen dava dosyasında; Hisarönü Köyünden ... ... ... ve 79 arkadaşı tarafından tapu malikleri aleyhine 3.10.1988 tarihinde açılan davada; uyuşmazlık konusu taşınmazların kendi murislerinden kalıp zilyetliklerinde bulunduğu, ... ailesi tarafından, nokta sınırlı Mart 1990 tarih, 18 nolu tapudan, yasala olmayan tedavüllerle yeni sınırlar ilave edildiği, tapu maliklerinin yasal kıymeti bulunmayan bu tapu kayıtlarına dayanılarak kendilerinden 5 yıllık ecrimisil istediklerini, bu nedenlerle davalı tapu maliklerinin, Hisarönü Çiftliğine ait tapunun Ağustos 1326 tarihinden beri devam eden tedavül ve ifrazları ile birlikte Temmuz 1969 tarih 63 ve 64 numaralı tapu kayıtlarının iptali istemi ile açtıkları tapu iptali davasının, “Tapunun intikalleri ile ifraz ve sınır değişikliği işlemlerinin yapıldığı tarihlerdeki yasal prosedürlere uygun olduğu ve tapu kayıtlarının hukuki değerini koruduğu” gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşıldığına göre Hisarönü Köyünde tapu maliklerinin hem mülkiyetlerinde hem de, açıklanan dava dosyasında yazılı seksen kişiye ait taşınmazlarda ve diğer yukarıda yazılı dava dosyalarında tapu maliklerinin asli zilyet bulundukları, diğer üçüncü kişilerin ise fer’i zilyet bulunduğu anlaşılmaktadır. Yine yukarıda açıklandığı üzere her üç köyde tapu malikleri tarafından farklı kişilere uyuşmazlık konusu üç tapu kapsamında kalan taşınmazların içinden farklı taşınmazların noter belgeleriyle ve diğer surette icara verildiği, kiralandığı tapu maliklerinin dava konusu üç adet tapu kaydı ile ilgili 1936-1938 tarihli vergi kayıtları bulunduğu, 1969 yılına kadar vergilerini ödedikleri, yukarıda ayrıntıları yazılı dava dosyaları ve diğer delillerle; her üç köyde ve üç tapu kaydı kapsamında kalan taşınmaz bölümleri ile ilgili çok sayıda kişinin icarcı-kiracı ve fuzuli şagil sıfatında bulunduğunun hükmen kesin surette belirlendiği, haklarında tahliye kararları verildiği ve teslim tutanakları düzenlendiği, üçüncü kişilerin fer’i tapu maliklerinin ise asli zilyet olduklarının hükmen belirlenmiş olduğu anlaşıldığına göre tapu maliklerinin dava ve uyuşmazlık konusu taşınmazlarda asli zilyet bulunduklarının kabulü ile, yapılacak tapu kaydı uygulamasında bu dosya ve benzer dosyalar içindeki krokilerden de yararlanılması, tapu maliklerinin bu dava kapsamlarında asli zilyet bulunduklarının dikkate alınması gerekir.

5-Dayanılan tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmesinde izlenecek yöntem ise; Yargıtay 16. ve 20. Hukuk Daireleri ile Hukuk Genel Kurulunun 2019 tarihli bozma ilamlarında da değinildiği üzere:

5-Dayanılan tapu kayıtlarına kapsam tayin edilmesinde izlenecek yöntem ise; Yargıtay 16. ve 20. Hukuk Daireleri ile Hukuk Genel Kurulunun 2019 tarihli bozma ilamlarında da değinildiği üzere:

Miktarları ile geçerli olan Hisarönü ve Erkös (Ergöz/Öküz/Örköz) mevkiindeki, 4000 ve 3000 dönüm miktarındaki her iki tapunun arazide kısmen çakışmasına göre, ... ... Söğüt mevkiindeki tapunun kapsamının belirlenmesinde izlenecek yol ve yöntemden farklı olacağı kuşkusuzdur.

4000 dönüm yüzölçüme sahip Hisarönü mevkiindeki Mart 1290 tarih 9/18 defter varak sayılı tapu “Mezar Gediği”, “Kırvasilbeli", “Dikilitaş” ve “Löngöz Çiftliği” sınırlarına sahip, 3000 dönüm yüzölçüme sahip Ergös (Ergöz/Öküz/Löngöz) mevkiinde ki Mart 1290 tarih 9/19 defter varak sayılı tapu ise “Mezar Gediği”, “İnbükü”, “Dikilitaş”, “Gülenya Beli” ve “Löngöz Çiftliği” sınırlarına sahiptir. Görüleceği gibi birbirine yakın mevkide bulunan her iki tapunun “Mezar Gediği”, “Dikilitaş” ve “Löngöz Çiftliği” sınırları aynıdır. Diğer yandan, her ne kadar belirtilen tapuların sınırları sabit ya da nokta sınır niteliğinde değil ise de arazide mevcut oldukları fen bilirkişileri tarafından düzenlenen gerek asıl gerekse ek rapor eklerindeki güncel ve Osmanlı dönemine ait haritalar üzerinde gösterildiği ve sınırları itibariyle birbirileri ile kısmen çakıştığı görülmektedir. Bundan ayrı; tapu kayıtlarının kain olduğu Hisarönü ve Ergös (Ergöz/Öküz/Löngöz/Örköz) mevkileri 1964 tarihli orijinal memleket haritasında basılıdır. Bu saptamalar karşısında bir kez daha yinelemek gerekirse, dayanak çiftlik tapu kayıtları yasaya uygun olarak intikal görmüş ve miktarlarıyla geçerli olmakla birlikte aynı zamanda zemine uygulanabilir ve kapsamı tayin edilebilir nitelikte olduğunun da kabulü gerekir. Harita ve arazide mevcut olup fen bilirkişilerince gösterilen tapu kayıtlarının mevkii ve sınırlarının sabit, nokta veya çizgi halinde olmaması, başka bir anlatımla sınırların araziye yaygın durumda bulunan çiftlik, dağ, bük v.s. şeklinde olup araziye uygulama güçlüğünün bulunması tapuların geçersiz ve uygulanamaz olması sonucunu doğurmaz. Zira, idarece uzun yıllar boyunca sözkonusu çiftlik tapuları esas alınarak devletleştirme yapılıp taşınmaz bedeli maliklerine ödenmiş, kadastro çalışmalarında kısmen revizyon görmüş, elatmanın önlenmesi, kira-icar, tahliye, ecrimisil ve tapu iptali davalarına konu olmuştur. Nitekim aynı bölgeye ilişkin emsal nitelikli dosyaları temyizen inceleyen Yargıtay’ın (kapatılan)16 ve (kapatılan)20. Hukuk Daireleri ile Hukuk Genel Kurulu’da bir çok kararlarında söz konusu çiftlik tapularının geçerli ve uygulanabilir nitelikte olduğu sonucuna varmıştır.

Hal böyle olunca; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yukarıda ayrıntıları yazılı bulunan aynı mahiyetteki 9 adet dosya kapsamında verilen 2019 tarihli direnme sonrası bozma ilamlarında da belirtildiği gibi aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak aynı çalışma alanında (veya çiftlik hudutları içerisinde) yer alan taşınmazlarla ilgili dava dosyaları birleştirilmeli, aynı tapu kayıtlarına dayanılarak tapu malikleri veya onların halefleri adına tescil edilen, bedeli davacıları ödenmek suretiyle kamulaştırılan veya herhangi bir nedenle bu kayıtların kapsamında kaldığı kabul edilip tescil edilen tüm taşınmazların onaylı tutanak suretleri dosya içine konulduktan sonra; Mahkemece, yukarıda yazılı hususlarda yapılacak araştırma ve incelemelerde dikkate alınmak suretiyle rapor veren önceki bilirkişiler dışında seçilecek üç harita mühendisi, bir kadastro teknisyeni ile yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile birlikte yeniden mahallinde keşif icra edilmeli, en eski tarihli ve 1964 tarihli orijinal basılı resmi memleket haritası üzerinde gösterilmiş olan “Hisarönü” ile “Ergös” mevkileri zeminde bulunup tapu uygulamasına esas alınmalı, her bir tapunun miktarı ile kapsadığı alanın bu mevkilerde belirlenmesinin gerektiği göz ardı edilmemelidir. Bundan ayrı, “Hisarönü” ve “Ergös” tapularının batı, kuzey ve doğu sınırları olan “Dikilitaş”, “Löngöz Çiftliği” ve “Mezargediği” sınırlarının her iki tapunun ortak sınırları olduğu da gözetilerek, bu sınırlara ağırlık verilmek suretiyle ve başlangıç noktası olarak saptanan “Hisarönü” ve “Ergös” mevkilerinden bu yönlere doğru olmak üzere tapu kayıtlarının miktarları ile kapsamı tayin edilmelidir. Tapu maliklerine ait 1936 ve 1938 tarihli vergi kayıtları da usulüne uygun olarak mahalline uygulanmalı, dayanak tapu kayıt kapsamlarının tayininde de bu vergi kayıtlarından yararlanılmalıdır. Bu yolla her iki kök tapunun miktarı ile kapsadığı alan zeminde belirlenip haritaya işlendikten sonra bu alanda kalan devletleştirilen orman alanları, varsa söz konusu dayanak kök tapu kayıtlar nedeniyle malikleri adına hükmen tescil edilmiş taşınmaz miktarı ve her iki tapu kaydının kapsamının belirlenmesi sırasında kısmen arazide çakışabileceği de gözetilerek “Hisarönü” ve “Ergös” tapularının zemindeki toplam miktarının belirlenerek kapsamının harita üzerinde gösterilmesi istenmelidir. Bundan sonra dava konusu taşınmazların çiftlik tapularının miktarı kapsamında kalıp kalmadıkları bu yolla belirlenmelidir.

Hisarönü mevkiinde kain 4000 dönüm yüzölçümlü Mart 1290 tarih 9/18 defter varak sayılı, sınırları “Mezar Gediği”, “Kırvasilbeli”, “Dikilitaş” ve “Löngöz Çiftliği” olan, Ergös (Ergöz/Öküz/Löngöz) mevkiinde kain 3000 dönüm yüzölçümlü Mart 1290 tarih 9/19 defter varak sayılı, sınırları “Mezar Gediği”, “İnbükü”, “Dikilitaş”, “Gülenya Beli” ve “Löngöz Çiftliği” olan, iki adet tapu kaydı ile ilgili yukarıda ayrıntıları yazılı olduğu üzere uyma kararı verilen 20. Hukuk Dairesinin bozma ilamı tam olarak yerine getirilmediği gibi eksik araştırma ve inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozma kararı verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan, çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/5818, Karar No: 2019/1368, Tarih: 07.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/5818 E.  ,  2019/1368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu 50 ve devamı maddeleri kapsamında pazarlık usulü ile gerçekleştirilen ihale ile tıbbi malzemenin davalı ... Medikal’den edinildiği, aslında alınan tıbbi malzemelerin piyasa değerinin daha az olduğu, ihale sürecinde yer alan davalıların bilinçli olarak muhammen bedeli yüksek tutup, çarşı pazarlığı şeklinde tıbbi malzemeleri almak suretiyle yüksek miktarda kamu zararına sebebiyet verdiklerini ileri sürerek, şimdilik 27.057,44-TL kamu zararının tahsilini istemiştir.

Bir kısım davalılar zamanaşımı savunmasında bulunup, ihalede usülsüzlük yapılmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar zamanaşımı savunmasında bulunup, ihalede usülsüzlük yapılmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2886 Sayılı Kanun kapsamında pazarlık usülüyle gerçekleştirilen ihale ile edinilen tıbbi malzemelerin fiyatlarının, piyasa fiyatlarından yüksek olduğu iddiasına dayalı uğranılan kamu zararının tahsili isteğine ilişkindir. Mahkemece, ihaleye ilişkin herhangi bir idari ve teknik şartname, mühürlü numune ve ödeme belgelerinin mevcut olmadığı, bu nedenle de gerçek zararın tespitinin yapılamadığı gerekçesi ile ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, mahkemece yeterli inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğu söylenemez. Zira davacı taraf delil olarak Kuzey ... Saha Komutanlığı Askeri Savcılığı'nın 2007/31 E. -2007/283 K. Sayılı iddianame, hazırlık ve soruşturma dosyası, Maliye Bakanlığı Teftiş Kurulu Raporları ve ihale evrakına dayanmış olup, mahkemece bunlar celb edilip incelenmeksizin karar verilmiştir. Mahkemece, davacı delilleri üzerinde titizlikle durulup, sonucu çerçevesinde karar verilmesi gerekeceği açıktır. Davalılar aleyhine dava konusu olmayan diğer ihalelerden kaynaklı başka mahkemelere davalar açıldığı ve ... Kuvvetleri Komutanlığı ... İkmal Grup Komutanlığı ve Kuzey ... Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesi'nin ihale evraklarının mahkemeye gönderildiğine ilişkin yazıları da gözetilip bu mahkemeler ve özellikle ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde ihale evraklarına ulaşılmaya çalışılması, ceza davalarında resen araştırma ilkesi gereğince taraflar ileri sürmese de tüm deliller toplanarak hüküm kurulacağı da gözönünde bulundurulup, davalılar aleyhine dava konusu ihale ile ilgili olarak Savcılıkça ne tür bir karar verildiği, dava açılmış ise sonucu üzerinde durulmalı, karar örneklerinin dosyaya temini sağlanmalı, müfettiş raporları dosyaya kazandırılmalıdır. Buna göre, varsa tarafların başka delilleri de toplanarak yeniden dosya 3 kişiden oluşan konusunda uzman bilirkişiye tevdii edilip sonucu çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1058, Karar No: 2016/553, Tarih: 27.04.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1058 E.  ,  2016/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “muarazanın önlenmesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul (kapatılan 7.) 28. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 01.03.2011 gün ve 2008/405 E., 2011/77 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 27.09.2012 gün ve 2012/14654 E., 2012/20034 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili dilekçesinde; davacının kiracı olduğu taşınmaza ilişkin taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 6.maddesine göre; ortak bölümlere ait tüm giderlerin, yönetim giderlerinin (reklam ve tanıtma hariç) güvenlik, elektrik, bakım, temizlik, çöp toplama vs. kira giderlerine dahil olduğunun belirtildiği, bu hükme rağmen davalının ocak ayından itibaren kestiği tüm faturalardan genel giderleri kira bedelinden ayrıymış gibi, iki kalem halinde gösterdiğini, oysa önceki faturalarda tek kalem halinde kira bedeli açıklaması bulunduğunu, ortak giderlerin kira bedeline dahil olması nedeniyle davalının bu uygulamasının sözleşmeye açıkça aykırı olduğunu belirterek, davalının ocak ayından itibaren gönderdiği 7 adet faturanın sözleşmeye uygun düzenlenmesi ve davalının bundan sonra keseceği faturalarda sözleşmeye uygun hareket etmesi konularında muarazanın önlenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, gönderilen faturaların kira bedeline ait olduğunu, ortak giderlerin kira bedeline dahil olduğunu, faturanın sözleşmeye uygun düzenlendiğini, ayrıca genel gider talebinde bulunulmadığını belirtmiş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; yanlar arasındaki sözleşmenin 6.maddesine göre ortak giderlerin de kira bedeline dahil olması nedeniyle, davalının kestiği faturalarda genel giderleri kira bedelinden ayrıymış gibi göstermesi nedeniyle sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir.

Somut olayda, dava konusu taşınmaza ilişkin kira sözleşmesinin 6.maddesinde, kira bedeline dahil olan giderler başlığı altında "Ortak bölümlere ait bulunan giderler, yönetim giderleri (reklam ve tanıtma giderleri hariç), güvenlik, elektrik, bakım, temizlik, çöp toplama, su, klima (mağzalar ve ortak alan dahil ısıtma vs.) giderleri vs. olarak sayılmıştır.

Davalı yanca düzenlenen faturalardan; genel giderlere katılım payı ve kira bedeli miktarı itibariyle ayrıca gösterilmiş ise de, fatura toplamı olarak görünen bedel, kira sözleşmesi hükmü gereği genel giderler kira bedeli içerisinde yer alacağından, sözleşme hükmüne uygun genel olarak giderler kira bedeline dahildir.

Mahkemece, davalı tarafça düzenlenen fatura ve sözleşmeye uygun tanzim edildiğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Mahkemece, davalı tarafça düzenlenen fatura ve sözleşmeye uygun tanzim edildiğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, faturaların düzenlenmesi konusundaki muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin 6.maddesine göre ortak giderlerin de kira bedeline dâhil olması nedeniyle, davalının kestiği faturalarda genel giderleri kira bedelinden ayrıymış gibi gösterdiği, bu nedenle sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davaya konu faturaların taraflar arasındaki kira sözleşmesine uygun olarak tanzim edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 15.07.2004 tarihinde tanzim edilmiş olup, kira bedeli ve ödeme şekli 5. maddede, giderlerin niteliği ve ödeme şekli 6. maddede düzenlenmiştir.

Sözleşmenin 6. maddesinde aynen; “İşbu sözleşme konusu mecur, Bursa Carrefour Ticaret Merkezi olarak adlandırılan mülkün bir parçasıdır. Kiracı, sözleşmeyi yaparken, kira bedelinin dışında farklı iki gider türünü daha ödemek zorunda olduğu hususunu kabul ve taahhüt eder. (a) Kira bedeline dahil olan giderlerin haricindeki giderler aşağıdaki giderler kira bedeline dahildir, ortak bölümlere ait bilumum giderler (sahanlıklar, park yerleri, merdivenler, tehlike (imdat çıkışları vb) yönetim giderleri (reklam ve tanıtma giderleri hariç), güvenlik, elektrik, bakım, temizlik, çöp toplama, su, klima (mağazalar ve ortak alan dahil), ısıtma vs) giderler. Kiracı bu sayılanlar dışındaki giderlerden hissesine düşen miktarı kiralayan'a ödeyecektir…" şeklindeki düzenleme ile hangi giderlerin kiracıya ait olduğu kapsamlı bir biçimde düzenlemiştir.

İlgili madde metininde, ortak bölümlere ait bilumum giderlerin kira bedeline dahil edildiği görülmektedir.

Davaya konu 2008 yılı Ocak ayından Temmuz ayına kadarki döneme ilişkin 7 ayrı fatura tanziminde “genel giderlere katılım payının” toplam fatura tutarı içinde ayrıca gösterildiği görülmekte olup, davacı tarafından bu uygulamanın sözleşmeye aykırı olduğu ileri sürülmektedir. Fakat faturaların toplam tutarının sözleşme uyarınca ödenmesi gereken kira miktarı ile uyumlu olduğu konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davaya konu 2008 yılı Ocak ayından Temmuz ayına kadarki döneme ilişkin 7 ayrı fatura tanziminde “genel giderlere katılım payının” toplam fatura tutarı içinde ayrıca gösterildiği görülmekte olup, davacı tarafından bu uygulamanın sözleşmeye aykırı olduğu ileri sürülmektedir. Fakat faturaların toplam tutarının sözleşme uyarınca ödenmesi gereken kira miktarı ile uyumlu olduğu konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Bu itibarla, davaya konu faturaların ait oldukları aylar itibariyle taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davacının ödemekle yükümlü olduğu aylık kira borcu tutarını aşmadığı sabit olduğundan, fatura içeriğinde gider kalemlerinin ayrıca hesaplanmasının davacının herhangi bir hakkını ihlal etmemesi nedeniyle davanın reddinin gerektiğine Kurul çoğunluğunca karar verilmiştir.

Genel Kurul görüşmeleri sırasında bir üye tarafından, sözleşmede ortak giderlerin kira bedeline dâhil olduğunun yazılması nedeniyle fatura tutarının tamamının kira bedeli olmasının gerektiği, kiraya verenin sorumlu olduğu ortak giderlerin ancak bu kira gelirinin muhasebeleştirilmesi aşamasında kendi ticari defterlerinde tenzilinin mümkün olduğu, bu nedenle davalı yanın kestiği faturalarda genel giderleri kira bedelinden ayrıymış gibi göstererek faturada iki ayrı kaleme yer vermesinin sözleşmeye aykırı olduğu belirtilmiş ise de, Kurul çoğunluğunca bu görüş kabul edilmemiştir.

O halde, davaya konu faturaların tanziminde taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılık bulunmadığından Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 27.04.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8245, Karar No: 2012/7950, Tarih: 25.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/8245 E.  ,  2012/7950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.07.2009 gün ve 170/178 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine temsilcisi, mülkiyeti davalılara ait olan 1689 parsel sayılı taşınmazın, 3621 sayılı Kıyı Kanununa göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu açıklayarak tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmemişler, bir cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.