muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6264, Karar No: 2022/74, Tarih: 10.01.2022

Dava açıldıktan sonra davacı öldüğüne göre Mahkemece yapılması gereken, HMK m. 55 hükmü uyarınca mirasçı ...'e tebligat yapılıp davayı takip edip etmeyeceğinin sorulması, davayı takip edeceğini bildirmesi veya kendini vekille temsil ettirmesi durumunda, anılan hüküm uyarınca mirasın reddi için kanunda öngörülen süreler kadar davanın ertelenmesini gerektiren hal varsa erteleme süreside geçtikten sonra davanın görülmesi, bu şekilde taraf teşkili sağlanması mümkün olmazsa TMK m. 640 uyarınca taraf teşkilinin sağlanması için gerektiğinde terekeye mümessil tayin edilip, böylece HMK m. 114’de öngörülen taraflara ilişkin dava şartı yerine getirilmek suretiyle davanın görülüp sonuçlandırmasından ibaret iken, mirasçılardan ...’ün de davaya katılımı sağlanmadan ve dolayısıyla anılan hükümlere aykırı hareketle karar verilmesi doğru olmadığı gibi, mirasçıların vekili olduğunu belirtip vekaletname ibraz eden avukatın 05.11.2018, 07.01.2019 ve 11.04.2019 tarihli duruşmalara bildirdiği mazeretlerin kabul edilmesine, 11.04.2019 tarihli duruşmadan sonraki duruşma gününün ise 22.05.2019 gününe bırakılmasına rağmen, bildirim ve tebligat yapılmadan ve davayı takip eden mirasçıların tümü ve avukatları da katılmadığı halde mirasçılardan ... ile davalı vekilinin katılımıyla verilen duruşma gününden önceki 22.04.2019 tarihinde duruşma açılıp karar verilmiş olması da HMK m. 27 uyarınca hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olduğundan doğru olmamıştır. Yine, sahtelik iddiasına dayalı menfi tespit davası açılmasına ve dolayısıyla menfi tespit davasında imza incelemesini yasaklayan bir kanun hükmü bulunmamasına rağmen imza incelemesinin sadece takip hukukuna özgü imzaya itirazda yapılacağı gibi hukuki olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi de doğru olmamıştır. Bu nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile anılan Mahkeme Kararının kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle Adalet Bakanlığının 6100 sayılı HMK’nın 363 üncü maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin kabulü ile sonuca etkili olmamak üzere hükmün kanun yararına BOZULMASINA, gereğinin yapılması için karar örneği ve dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/51100, Karar No: 2019/5253, Tarih: 26.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/51100 E.  ,  2019/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesi gereğince hükmün konusu, iddianamede gösterilen eylem olduğundan iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna aykırıdır. Somut olayda, iddianamenin anlatım kısmında sanığın müştekinin kafasına emanetin 2011/418 numarasında kayıtlı kuru sıkı tabancayı dayayarak ''seni öldürürüm'' diye tehdit ederek zorla müştekinin ikametine girerek tehdit kullanılmak suretiyle ve silahla nitelikli konut dokunulmazlığının ihlaline ilişkin açıklamanın olduğu, silahla müştekiyi tehdit ettiğine ilişkin eyleminin açıklanmadığı gözetilmeden, "Fail ve Fiilde Bağlılık Kural"na aykırı olarak uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında silahla tehdit suçundan hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 225. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm yönünden;

İddianame içeriğinde, sanığın, müştekinin kafasına emanetin 2011/418 numarasında kayıtlı kuru sıkı tabancayı dayayıp ''seni öldürürüm'' diye tehdit ederek zorla müştekinin ikametine girdiğinin belirtilmesi karşısında; sanık hakkında TCK' nın 116/4 ve 119/1-a maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...' nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken (2) numaralı bozma sebebi yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/769, Karar No: 2008/2730, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/769 E.  ,  2008/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının araştırılması kapsamında yazılan yazıya Belediye Başkanlığınca verilen yanıtta, taşınmazın 1/25000 ölçekli ... Düzeni Planı ve belediye sınırları içinde bulunduğu ve hangi hizmetler olduğu açıklanmadan belediye hizmetlerinden yararlandığının belirtilmesiyle yetinilmiş, mahkemece başkaca bir araştırma yapılmadan taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek bu niteliğe göre değerlendirilmiştir.

1/1000 ölçekli uygulama imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının saptanması açısından, Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 ... ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye veya mücavir ... sınırları içinde olmakla birlikte, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan meskun yerler arasında yer alması da gerekmektedir.

Bu hususların Belediye Başkanlığından sorulması ve alınacak cevap yazılarına göre taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanması gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-Kamulaştırma yoluyla kurulan irtifak hakkından dolayı taşınmazda oluşacak değer düşüklüğünün, mülkiyet kamulaştırmasına konu olan kısmın yüzölçümü toplam yüzölçümünden düşüldükten sonra kalan miktara göre hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Taşınmazın kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı kurulan kısmının tapu kütüğüne tesciline de karar verilmesi gerekirken, irtifak hakkının tesisine karar verilmesiyle yetinilmesi,

4-Kamulaştırma Yasasının 27.maddesi uyarınca yapılmış olan tespitte belirlenen ve davalı adına bankaya yatırılan bedelin mahkemece tespit edilen bedelden mahsup edilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12527, Karar No: 2024/221, Tarih: 17.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12527 E.  ,  2024/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/648 E., 2023/132 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayvalık 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/284 E., 2022/26 K.

Taraflar arasındaki iş kazası olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddi karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esasten reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'ın eşi, .... ile......'ın ise babaları olan ve davacıya ait iş yerinde çalışan .....'ın 05.03.2010 tarihinde evinde geçirdiği kalp krizi sonucu ölümü olayının iş kazası olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "......'ın çalışırken vefat ettiği sabit olmakla gerçekleşen olayın iş kazası olduğunun tespiti gerektiği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, Yerel Mahkemece hiçbir delil toplanmadan, tanıklar dinlenilmeden ve bilirkişi incelemesi dahi yaptırılmadan davanın reddine karar verildiğini, kalp krizi geçirilen yerin işyeri değil, işçinin evi olduğunu, müteveffanın kışın çalışmadığını, site yönetimi tarafından kendisine herhangi bir iş verilmediğini, sadece ailesiyle birlikte ikamet ettiği kendisine işveren tarafından bila bedel tahsis edilen konutun site içerisinde yer almasının; ölümün iş yerinde gerçekleştiği sonucunu doğurmayacağını, müteveffanın sadece yazlık sitede bahçıvan olduğunu, vefat ettiği 05.03.2010 tarihinde 5 kat malikinin ikamet ettiğini ve bu tarihte yapması için kendisine herhangi bir iş verilmediğini, davalılar murisinin tamamen kendi bünyesel faktörleri veya sağlık sebebiyle kullandığı ilaçların sebep olduğu kalp krizi sonucu vefat ettiğini, ölümü ile çalışma arasında uygun illiyet bağı bulunup bulunmadığına yönelik inceleme yapılmadığını istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 05.03.2010 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6459, Karar No: 2010/2199, Tarih: 03.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6459 E.  ,  2010/2199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/09/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2)Diğer temyiz itirazına gelince; dava, tehdit ve hakaret nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 750,00 YTL manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 3.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…750…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…3.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…229,50…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…108,00…” sayı dizisinin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin 5 nolu bendinde yer alan "…2,60…" ve “…40,50…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…10,40…” ve “…162,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9701, Karar No: 2024/6242, Tarih: 23.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9701 E.  ,  2024/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1432 E., 2023/1454 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Zonguldak 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/182 E., 2022/258 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, kısmen esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararın davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2004 yılında evlendiklerini, bir ortak çocukları bulunduğunu, davalı-karşı davacının iki kere evi terk ettiğini, müvekkilinin evine bağlı bir insan olup, elinden geldiğince eşi ve çocuğuyla hep ilgilendiğini, evinin ve çocuğunun masraflarını hep karşıladığını, ancak davalının hep aksini düşünerek Zonguldak Aile Mahkemesi'nde 2020/422 Esas sayılı dosyası ile nafaka davası açtığını, halen kendi anne ve babasını dinlediğini, çocuğunun küçük olması ve geleceğini düşünmediğinden çocuğunu kırsal kesimde köy okuluna gönderdiğini, davalı-karşı davacının son üç ayı kendisine karşı kadınlık görevlerini yapmayarak kendisi ile aynı yatağı bile paylaşmadığını, belirterek tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle;açılan davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacı-karşı davalının iddialarının tamamen gerçeğe aykırı olduğunu, müvekkiline şiddet uyguladığında ve sarhoşluğu çok ileri boyuta vardığında müvekkilin anne ve babasına sığınmak zorunda kaldığını, erkeğin uyuşturucu suçundan yargılanarak ceza aldığını, evlilik birliğinin bu boyata gelmesinde davacı-karşı davalının ağır kusurlu olduğunu, müvekkilinin ne kendisinin ne de ortak çocuğuna ait şahsi eşyaları almadan evden ayrılmak zorunda kaldığını, ziynet eşyalarının karşı tarafta kaldığını, ziynet eşyalarının aynen veya bedelinin ödenmesini istediklerini, asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulüne, ortak çocuğun velâyetinin annesine verilmesini, müvekkili lehine 150.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, müvekkili için aylık 1.500,00 TL, ortak çocuk için 1.000,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin evin giderlerine katılmadığı, sık sık alkol aldığı, maaşını eve yansıtmadığı, bu nedenle evin ihtiyaçları için kadının babasından yardım istemek durumunda kaldığı, bu suretle erkeğin eşine ekonomik şiddet uyguladığı, aynı şekilde kadının ailesinin yanına sene bir ziyarete gelebildiği anlaşılmış olup söz konusu davranışlar sebebiyle evliliğinin temelinden sarsıldığı, kadının kusurunun ise ispat edilemediği gerekçesi ile asıl davanın reddine, karşı davanın boşanma istemi yönünden kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, tarafların ortak çocukları Furkan'ın velâyetinin davalı-karşı davacı anneye verilmesine, davalı-karşı davacı kadın için 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata, davalı-karşı davacı kadın için aylık 1.000,00 TL tedbir nafakası ile aylık 1.250,00 TL yoksulluk nafakasına, ortak çocuk için aylık 500,00TL tedbir nafakası ile aylık 750,00 TL iştirak nafakasına, davalı-karşı davacı kadının ziynetlere ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanlarını kabul etmediğini, mahkemece belirlenen tazminat ve miktarları, nafaka miktarı ve tüm bu nedenlerle usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme kararının kaldırılması yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin boşanmaya sebebiyet veren kusurlu davranışlarının niteliği dikkate alındığında kadının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği anlaşılmış olup, koşullar oluşmaması sebebiyle kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabul edilmesi doğru olmadığından, erkeğin bu konudaki istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının manevî tazminata ilişkin hükmünün kaldırılmasına, kadının manevî tazminat talebinin reddine, davacı-karşı davalı erkek tarafından yapılan istinaf başvurusunun manevî tazminat dışında kalan tüm yönlerden ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; reddedilen manevî tazminat yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadının reddedilen tazminat talebi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; reddedilen manevî tazminat yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadının reddedilen tazminat talebi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.